muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1278, Karar No: 2019/4567, Tarih: 13.11.2019

Yerel mahkemece bozmaya uyulduğundan yıkılan binadaki yasal olan ve olmayan dairelerin yıkımının gerçekleştiği tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçlerine göre objektif değeri ve enkaz bedelinin hesaplanması zorunlu hale gelmiştir.

Asıl davanın davalı-karşı davacısı yüklenici işinin ehli olup basiretli bir tacir gibi hareket etmek zorunda olup arsa sahiplerince imar ve ruhsata aykırı inşaat yapılması talep edilse dahi sözleşmeler ve inşaatın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 356/I. maddesi delaleti ile 357/son maddesi uyarınca arsa sahiplerini imara aykırı ve kaçak yapının yasal olmayıp yıkılacağı ya da yapı kullanma izni verilmeyeceğini bildirip uyarması gerekir. Aksi halde bunun sonuçlarına katlanmak zorundadır. Somut olayda bu şekilde yüklenicinin uyarmasına rağmen arsa sahiplerinin talimatında ısrar etmesi nedeniyle inşaatı ruhsat ve imara aykırı yapıldığını yüklenici yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bu halde yüklenici BK’nın 357. maddesinin son fıkrasına göre bunun sonuçlarına katlanmakla mükellef olduğundan, hesaplanan objektif değer ile enkaz bedelinde BK’nın 98/II. maddesi yollaması ile 44. maddesi gereğince indirim yapılması mümkün değildir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 14.06.2007 gün 2006/1716 Esas, 2007/2472 Karar, 02.11.2011 gün 2010/4747 Esas, 2011/6430 Karar sayılı ilamları).

Arsa sahiplerinin bozmadan sonra 02.01.2012 tarihinde yüklenici ve kefilleri aleyhine yıkılan binalarda bulunan dairelerin elde edilemeyen kira gelirlerinin tahsili için açtıkları davada, yüklenici ve kefilleri yasal süresi içinde zamanaşımı defiinde bulunmuşlardır. Uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklandığından sözleşmeler, yıkım ve birleşen davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nın 126/4. maddesi

gereğince zamanaşımı süresi beş yıldır. Aynı Yasa'nın 128. maddesine göre de zamanaşımının başlangıç tarihi alacağın muaccel (istenebilir) olduğu tarihtir. BK’nın 130. maddesinde sürenin hesabı, 132. maddesinde zamanaşımını durduran, 133. maddede zamanaşımını kesen sebepler, 134. maddede zamanaşımının kesilmesinin sonuçları 135. maddesinde de bu halde yeni sürenin başlangıcı ve süresi belirlenmiştir.

Dosya kapsamına göre yıkım 05.03.2004 tarihinde gerçekleşmiş ise de bu tarihte sözleşmeler feshedilmemiş olduğundan yıkım tarihi itibariyle alacak istenebilir olmamıştır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri tapuda pay devrini de içerdiğinden tek taraflı irade beyanı ile feshi mümkün olmayıp tarafların fesih konusunda iradelerinin birleşmesi ya da fesih-dönmenin mahkeme kararı ile yapılmış olması gerekir (Yargıtay 15 HD’nin 06.11.2018 gün 2018/4396 Esas, 2014/4298 Karar sayılı ve benzer ilamları). Buna göre fesih ya da dönmeye bağlı arsa sahipleri ve yüklenicinin alacakları fesih iradelerinin birleştiği ya da fesih-dönme konusundaki mahkeme kararının kesinleştiği tarihte istenebilir-muaccel olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönecek olursak, arsa sahiplerinin 14.06.2005 tarihinde yüklenici ve kefili aleyhine açtıkları kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi-tapu kaydının iptâl ve tescili ile maddi tazminat istemli davalarına karşı, yüklenici ve kefiller 08.07.2005 tarihinde açtıkları karşı davada, inşaat için harcanan bedel ile sözleşmeler nedeniyle arsa sahiplerine ödedikleri 200.000,00 USD’yi talep ettikleri ve karşı davadaki bu talepler sözleşmenin feshi sonucuna bağlı olduklarından, tarafların fesih-dönme konusundaki iradeleri karşı davanın açıldığı 08.07.2005 tarihinde birleşmiş ve fesih bu tarih itibariyle hukuki sonuçlarını doğurmuş, sözleşme taraflarının fesih-dönmeye bağlı alacakları bu tarihte muaccel olmuş ve zamanaşımı da bu tarihten itibaren işlemeye başlamıştır. Bu tarihten birleşen davanın açıldığı 02.01.2012 tarihine kadar zamanaşımını kesen ve durduran hallerin varlığı da arsa sahiplerince ileri sürülüp ispatlanmamıştır. Bu açıklamalar ve kabule göre fesih iradelerinin birleştiği 08.07.2005 karşı dava tarihinden birleşen 2012/480 Esas sayılı davanın açıldığı 02.01.2012 tarihine kadar BK 126/4. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur (Yargıtay 15 HD’nin 06.11.2018 gün 2018/4396 Esas, 2018/4298 Karar, 11.04.2011 gün 2010/2165 Esas, 2011/2180 Karar, 18.06.2012 gün 2012/2737 Esas, 2012/4540 Karar, Yargıtay HGK’nın 10.02.2010 gün 2010/19-38 Esas, 2010/69 Karar sayılı ilamları).

Bu durumda, mahkemece asıl davada, davacı arsa sahiplerinin istemekte haklı oldukları yıkılan binadaki beş adet yasal dairenin yıkım tarihindeki mahalli piyasa rayiçleri ile objektif değerleri ve iki adet ruhsata aykırı ve kaçak dairenin aynı tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçleri ile enkaz bedelinin, herhangi bir kusur indirimi yapılmaksızın miktarı konusunda, yeniden olaşturulacak uzman teknik bilirkişi kurulundan, denetime elverişli ve gerekçeli rapor alınarak, asıl davada kesinleşen hususlar dışında dairelerin objektif değeri ve enkaz bedeli hakkında sonucuna uygun bir karar verilmesi, bozmadan sonra arsa sahipleri tarafından yüklenici ve kefilleri aleyhine açılıp birleşen 2012/480 Esas saylı dosyadaki davanın ise zamanaşımı nedeniyle reddi gerekir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan, asıl davada eksik inceleme ve yanlış değerlendirme, birleşen davada da yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL

Bu hususlar üzerinde durulmadan, asıl davada eksik inceleme ve yanlış değerlendirme, birleşen davada da yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL

duruşma vekâlet ücretinin davalı-karşı davacı yüklenici ve kefillerden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan asıl dava davacısı arsa sahiplerine verilmesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı-karşı davacı birleşen dava davalıları yüklenici ve kefilleri yararına yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 287,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-k.davacı-birleşen dosya davalılarından, 114,30 TL bakiye Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-k.davalı-birleşen dosya davacılarından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı-birleşen dosya davalılarına iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14425, Karar No: 2022/954, Tarih: 19.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/14425 E.  ,  2022/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporunda, suça konu tabancanın namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istismale elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan metal küre veya parça yerleştirilmek suretiyle sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığı ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmediğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesi tarafından verilen raporda ise orijinal örnek bilinmediğinden tabancanın özelliklerinde sonradan değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit edilemeyeceğinin belirlendiği suça sürüklenen çocukta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve suça sürüklenen çocuğun tabancayı bulduğunu özelliklerini bilmediğini savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4990, Karar No: 2019/10651, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4990 E.  ,  2019/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...), çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında iki, suça sürüklenen çocuklar ile sanık ... haklarında birer kez)

HÜKÜM : Sanıklar ile suça sürüklenen çocuk ...'un atılı suçlardan beraatlerine, suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ile sanıklar haklarında yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 16.05.2019 günlü tebliğnamede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere dair görüş belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere ilişkin katılan Bakanlık vekili, mağdure vekili ile ... müdafisinin temyizleriyle ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle anılan eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1143, Karar No: 2007/1881, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1143 E.  ,  2007/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı taraflar temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/J maddesi gereğince Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29667, Karar No: 2014/19847, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29667 E.  ,  2014/19847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/294734

MAHKEMESİ : Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2010

NUMARASI : 2009/125 (E) ve 2010/139 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 , 09.10.2012 gün ve 335-1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği cihetle; suça konu sonradan ekleme yapılmak suretiyle sahte hale getirildiği iddia olunan reçeteler ile ilgili Doktor E.T.'nin düzenlediği raporda, bazı reçetelere sonradan yapılan ilavelerde doktor imza ve kaşesinin olmadığı, yazılan ilaçların yazı karakteri ya da kalem tonu farklılığı açısından değerlendirilmediğinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi için, öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu reçetelerin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulduktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ve sanık S.. E.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4931, Karar No: 2019/5967, Tarih: 20.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/4931 E.  ,  2019/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 18.09.2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın yanına, suç tarihinde önce Suriyeli olduğunu düşündüğü 20-25 yaşlarındaki telefon satmaya çalışan şahsın ile sonra 30-35 yaşlarında pazarlamacı bir erkek şahsın geldiği ve çantasından çıkarttığı altın kaplamaya benzer erkek kol saatinin gerçek değerinin 4.500 dolar olduğunu söylediği, yanındaki diğer şahsın kendisine alçak sesle bu saatleri biner liraya alabileceğini söylediğini, pazarlamacının saatlerden anlayan bir şahsın olduğunu gidip gösterebileceklerini söylemesi üzerine hepbirlikte ... Kuyumculuğunun önüne geldiklerinde daha önceden görmediği 35-40 yaşlarında erkek bir şahsın "ben bu saate 6.000 TL veririm, verecek olursan ben buradayım" demesi üzerine pazarlamacının verilen fiyatı az bulduğunu beyan ettiği ve üçünün birlikte pastaneye geri döndüklerini, 20-25 yaşlarındaki şahsın saat başına 1.000 TL vermeyi teklif ederek pazarlamacıya 2.800 dolar ve 1.000 TL verdiğini, kendisinin de 2.000 TL vererek saatlerin bulunduğu çantayı teslim aldığını, saatleri birlikte aldıkları 20-25 yaşındaki şahsin saat başına 6.000 TL veren şahsın yanına gitmesini istediğini, pazarlamacıya güvenmediği için onunla kalacağını söylemesi üzerine katılanın tek başına ... Sarrafiye'nin önüne gittiğinde saat başına 6.000 TL veren şahsı bulamadığını, pastaneye geri döndüğünde ise pastanedeki her iki şahsın da olmadığını beyan ettiği anlaşılmış, dosyada mevcut 03/11/2015 tarihli terhis tutanağı ile yargılama sırasında güncel fotoğraflar üzerinden yapılan teşhiste; katılanın ifadelerinde kuyumcu önünde bekleyen ve bu saate 6.000 TL veririm diyen şahsın katılan tarafından sanık ... olarak teşhis edildiği, dosya kapsamında yer alan 12/05/2015 tarihli tutanakla katılana satılan saatlerin 90 TL değerinde, herhangi bir değerli maden içermeyen saat olduğu tespit edildiği bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılanın ifadesi ve tüm dosya kapsamında, katılanın yargılamanın tüm aşamalarında değişmeyen tutarlı beyanı, teşhis tutanağı, dosya kapsamında yer alan görüntü izleme ve karşılaştırma tutanakları ile özellikle tanık Ayhan Kılıç'ın anlatımları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilen savunmasına itibar edilmediği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9668, Karar No: 2006/11572, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9668 E.  ,  2006/11572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile kredi borçlusu şirket ile ipotek borçlusu ve aynı zamanda müteselsil kefil olan davalı hakkında başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, takip talebinin usulüne uygun olmadığını, asıl alacak miktarının hatalı hesaplandığını, kredi borçlusuna 220.000 Dolar ödenmediğini, kredi borcuna mahsuben yapılan ödemelerin mahsup edilmediğini, çek bedellerinin borçtan düşülmediğini, karşılıksız kalan çeklerin iade edilmediğini, bu nedenle davacının kusuru nedeniyle BK.nun 43 ve 44.maddelerine göre indirim yapılması gerektiğini, kat ihtarnamesindeki bir günlük sürenin makul süre olmadığını ve kurban bayramı arifesine geldiğini, döviz fiyatlarındaki artış nedeniyle uyarlama yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine Dairemizce "İcra Dairesinin yetkisine yönelik itiraz konusunda bir karar verilmesi gerektiğinden bozulması üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne takibe karşı asıl alacağın 240.034,52 YTL'lık bölümüne davalıların yaptığı itirazın iptaline, takibin 240.034.52 YTL asıl alacak üzerinden sürdürülmesine, asıl alacağa takipten başlayarak ve faizin cinsi yönünden istemle bağlı kalınarak, yıllık %120 direnim faizi ve bu faizin %5,5 oranında BSMV yürütülmesine, diğer bölümlerin reddine, asıl alacak bölümü üzerinden İİK.nun 67/2.maddesi gereği %40 oranına göre, davalının davacıya 96.013.814.YTL icra inkar tazminatı ödemesine, davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.12 .2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.