muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1474, Karar No: 2019/10175, Tarih: 13.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/1474 E.  ,  2019/10175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamsız takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; borçluya ait olan İzmir Beydağ İlçesi , ... köyü, 102 ada, 3 parsel, İzmir Beydağ İlçesi , Yukarı Aktepe, 266 ada, 5 parsel, İzmir Beydağ İlçesi , Yukarı Aktepe, 268 ada, 18 parsel, ... 266 ada, 1 parsel,....267 ada, 16 parsel sayılı taşınmazlar üzerine haciz uygulandığını, müvekkilinin ailesi ile birlikte ... Köyü, 102 ada, 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan meskende ikamet ettiğini, diğer taşınmazlarda da çiftçilik yaparak geçimini kazandığından haczedilemeyeceğini belirterek davanın kabulünü talep etmiş mahkemece,şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı alacaklının istinaf başvurusu neticesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi 2017/859 E. 2017/1288 K. sayılı kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan ve borçluya ait ... mahallesi, 102 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, tapuda içerisinde kargir ev olan incir bahçesi vasfında ve mesken niteliğinde olup, yapı ve eklentileri ile beraber

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan ve borçluya ait ... mahallesi, 102 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, tapuda içerisinde kargir ev olan incir bahçesi vasfında ve mesken niteliğinde olup, yapı ve eklentileri ile beraber

4.848,00 metrekare ölçüsündedir. Mahkemece değerlendirmeye alınmayan 09/2/2017 tarihli bilirkişi ek raporunda; taşınmazın üzerinde yem şalgam ve zeytin ağaçlarının olduğu, eklentilerinin mevcut olduğu, buna göre; zemin ve üzerindeki yapılar ile birlikte toplam değerinin 86.249,45 Tl olarak belirlenmiştir. Mahkemece; davacının ailesi ile birlikte oturduğu evin değerinin 42.375,45 TL ve haline münasip bir evin değeri ise 60.000,00 TL olduğu gerekçesi ile meskeniyet şikayetinin kabulüne karar verilmiş ise de; taşınmazın, zemin ve üzerindeki yapıların toplam değeri üzerinden meskeniyet iddiasının değerlendirilmesi gerekirken, sadece borçlunun fiilen oturduğu evin değerine göre, haczedilmezlik şikayetinin kabulü yönünde hüküm tesisi ve alacaklının istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İzmir Bölge Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 28/12/2017 tarih ve 2017/859 E. 2017/1288 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA; İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin10/03/2017 tarih ve 2015/531 E. 2017/90 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26955, Karar No: 2020/1529, Tarih: 04.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26955 E.  ,  2020/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 22/07/1999 - 01/10/2014 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığını, haftanın 5 günü 07:30-19:00/20:00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 07:30-12:30 ya da 12:30-17:30 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının yıllık izinlerini kullanmadığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebi ile feshedildiğini ancak kıdem tazminatı alacağının eksik ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bankanın işçisi olmayıp dava dışı temizlik şirketinin işçisi olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca farklı temizlik firmalarında çalıştığını, temizlik firmasının görevlendirmesi sonucu farklı işyerlerinde de çalıştığını, bu nedenle davanın husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının tüm alacaklarının ödendiğini, bu hususun davacının 28/10/2014 tarihli ibraname ile sabit olduğunu, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta sonu bankanın açık olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yıllık izin ücreti alacağının miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yıllık izin ücreti alacağının miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir şeklinde düzenleme yapılarak hakime yargılama sonunda doğruya ulaşma görevini yüklemiştir. Anayasamızın 141. maddesine göre, yargı basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmelidir. Devlet yargının basit, ucuz ve çabuk gerçekleşmesi için gerekli düzenlemeleri yapmak durumundadır. Zira hakkın tanınması ve korunmasındaki gecikmeler, hukuk devleti ilkesi ile uyumlu değildir, adil yargılanma hakkını ihlâl eder. Bu sebeple yargılama sonucunda ulaşılacak hüküm, doğru, gecikmemiş ve kendisinden beklenen etkiyi gösteren bir niteliğe sahip olmalıdır. Bundan dolayı belirsiz vakıaların açıklattırılmasına, eksikliklerin hâkim tarafından işaret edilerek taraflarca giderilerek yargılamanın uzatılmasının önüne geçilmesine ilişkin hâkimin davayı aydınlatma yükümlülüğü bulunmaktadır. Usul hukukunda bu yükümlülüğün anlamı, doğru hüküm kurulmasıdır. Bu hususta yapılacak bir inceleme içinse, tarafların iddialarını eksiksiz ve zaman, yer gibi somut unsurlarıyla tam bir açıklık içinde yargılamaya getirmeleri gerekmektedir.

Somut olayda davacı vekili süre belirtmeksizin davacının yıllık izin haklarının kullandırılmadığını iddia etmiştir. Mahkemece, davacının toplam hizmet süresince 15 yıllık dönemde sadece 5 gün izin kullandığı kabul edilerek yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK m.194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, davacının 15 yıllık çalışma süresi boyunca sadece 5 gün izin kullanması hayatın olağan akışına ters olduğundan, davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacı davalıya ait işyerinde 1999 yılında çalışmaya başlamış olup, 1475 sayılı Kanunun yürürlükte olduğu dönemde hak kazanılan izin süresinin bu Kanun hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi de hatalıdır.

3-Taraflar arasında fazla çalışma süresinin belirlenmesinde talep aşımı yapılıp yapılmadığı uyuşmazlık konusudur.

Kabule göre de, davacı davalıya ait işyerinde 1999 yılında çalışmaya başlamış olup, 1475 sayılı Kanunun yürürlükte olduğu dönemde hak kazanılan izin süresinin bu Kanun hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi de hatalıdır.

3-Taraflar arasında fazla çalışma süresinin belirlenmesinde talep aşımı yapılıp yapılmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalıya ait işyerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, hafta içi 5 gün 07:30 – 19:00/20:00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 07:30-12:30 ya da 12:30-17:30 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş; mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek, raporda hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 07.00’de işe başladığı kabul edilmiş ise de, dava dilekçesinde işe başlama saatinin 07.30 olarak beyan edilmesi karşısında talep aşımı yapılarak hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

4- Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Somut olayda ise, hüküm fıkrasında dava dilekçesi ile ıslah dilekçesi yönünden iki ayrı dava gibi hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup, karar bu yönüyle hatalıdır. Ayrıca, fazla çalışma ücreti yönünden ilk 1000 TL için hüküm kurulduktan sonra, kalan kısım için %30 indirim yapıldığı belirtilerek hüküm kurulması bir başka hatalı yöndür.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14967, Karar No: 2025/6098, Tarih: 06.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/14967 E.  ,  2025/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2322 Esas, 2020/870 Karar

KATILANLAR : Sağlık Bakanlığı, Hazine

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan yeniden hüküm kurulmak suretiyle mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/231 Esas, 2017/85 sayılı Kararı ile sanık hakkında, zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/2322 Esas, 2020/870 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın görevinin hastane müdür yardımcılığı olduğuna, mutemetlik görevinin olmadığına, hastanede geçici görevle çalışan personelin çokluğu ve söz konusu personellerin mağdur olmaması için bu kişilere makbuz almadan ödeme yaptığına, zimmet miktarının tam olarak tespit edilmediğine, sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın görevinin hastane müdür yardımcılığı olduğuna, mutemetlik görevinin olmadığına, hastanede geçici görevle çalışan personelin çokluğu ve söz konusu personellerin mağdur olmaması için bu kişilere makbuz almadan ödeme yaptığına, zimmet miktarının tam olarak tespit edilmediğine, sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İnceleme konusu hükmün gerekçesinde, zimmet miktarının, 44.627,68 TL olarak belirlendikten sonra devam eden cümlede 86.121,45 TL kabul edilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda 82 kez işlediği anlaşılan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre sanığın kendi hesabına gönderdiği paraların bir kısmının açıklamasında kişi isimlerine, diğer bir kısmında ise Harput Devlet Hastanesi (HDH) ibaresine yer verildiği, açıklamada isimleri yazılı olan kişilere ulaşıldığında büyük çoğunluğunun söz konusu döner sermaye ödemelerini aldıklarının belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde zimmet olarak kabul edilen miktarın büyük çoğunluğunun da "HDH" ibareli işlemlere ilişkin olduğu kabul edildiğinden tebliğnamede eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen hususlar dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24871, Karar No: 2014/8175, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24871 E.  ,  2014/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/867 Karar no:2013/625

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davalı kocadan kaynaklanan davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir

3-Boşanma davası içinde talep edilen ve hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat (TMK md. l74/l-2) boşanma hükmünün kesinleşmesi ile ödenir hale gelir. Faiz başlangıç tarihinin de aynı tarih olması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece kadın yararına taktir edilen tazminatlara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, 2010 doğumlu müşterek çocuk Alya yararına taktir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)

şin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ... 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK m.299). 06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2017/2880, Karar No: 2019/4511, Tarih: 11.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/2880 E.  ,  2019/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun aşamalardaki beyanına göre hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerinde gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK’nın 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7665, Karar No: 2006/13427, Tarih: 13.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7665 E.  ,  2006/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...; 03.10.2005 tarihinde ... İlçesi ... Köyünde bulunan 103 ada 155 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde, 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yörede yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle parselin zilyedine husumet yönelterek dava açmıştır. Kadastro Müdürlüğünün 02.12.2005 gün 4885 sayılı yazı cevabında; ... Köyünde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca öncelikle orman kadastrosunun yapılarak ilan edildiği, arazi kadastrosunun çalışmalarına 06.06.2005 tarihinde başlanıldığı, 31.08.2005 tarihinde sonuçlandırıldığı, ancak askıya çıkarılmadığı, çekişmeli taşınmazında kadastro tespit tutanağı düzenlenmekle birlikte henüz askı ilanı yapılmadığından tutanak aslı ve krokilerinin gönderilemediğini bildirmesi üzerine mahkemece, kadastro mahkemesinde davanın görülebilmesi için kadastro tespit tutanağının düzenlenmesinin gerekli olduğu, çekişmeli taşınmaz hakkında dava koşulu gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve dava tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz bu işlem sırasında orman sınırları dışında bırakılmış, kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ancak henüz askıya çıkarılmamıştır.

Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek çekişmeli yer hakkında tespit tutanağı düzenlenmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;