muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3919, Karar No: 2024/5469, Tarih: 16.05.2024

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi olup, bu tür davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, ... insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

3. Değerlendirme

1. İnceleme konusu davada, davalı/birleşen davada davacı Kurum denetmenlerince düzenlenen 15.11.2017 tarih ve 2017/ELA/092 sayılı Denetmen Raporu ile davalı ... Tem. Hiz Öz. Güv. Sis. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait 1173247 sicil numaralı işyeri kayıtlarının incelendiği, yapılan incelemede davalı şirkette çalışması bulunan bir kısımı sigortalıların beyanlarının alındığı, beyanı alınan sigortalıların ifadelerinde davalı ...... Ltd. Şti.'ye bağlı değişik okul ve firmalarda temizlik işi ile ilgili görevlendirildiklerini beyan ettikleri, bu kapsamda işyerinin merkez ve şubesinde yapılan araştırmalar da dikkate alınarak işyerinin 2008 yılından sonraki yıllarda faaliyet göstermediği değerlendirilerek 2008 yılından sonra yapılan tüm bildirimlerin iptaline karar verildiği, buna göre davacı/birleşen davada davalı tarafça davalı ... ... Ltd. Şti.'ye ait işyerinde 01.01.2008 - 30.10.2009 tarihleri arasında geçen hizmet sürelerinin iptaline ve giderek 26.10.2009 tarihli tahsis talebine istinaden kendisine bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesine yönelik tesis edilen Kurum işleminin iptalinin talep edildiği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı/birleşen davada davalının, davalı ... Temizlik Hiz Özel Güv. Sis. Gıda San ve Tic Ltd Şti. bünyesinde ve ... işyerinde bildirilen hizmetlerin gerçek ve fiili olduğunun tespitine karar verilerek aksi Kurum işleminin iptaline ve davacı/birleşen davada davalının yaşlılık aylığının iptal edildiği tarih itibariyle yeninden bağlanarak ödenmeyen yaşlılık aylıklarının her ay için ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine dair asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir.

2. Dosya kapsamında mevcut ... kayıtlarına göre, 25.10.2018 tarihli tutanak ile davalı ... ... Ltd. Şti. ile temizlik ihalesi yapıldığı ancak sözleşme kapsamında herhangi bir personel çalıştırılmadığının bildirildiği, diğer taraftan Dairemiz geri çevirme kararı ile davalı Okul Müdürlüğü tarafından düzenlenen 28.02.2024 tarihli yazı ile davacı/birleşen davada davalı ...'e ait herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmadığının bildirilmiş olması karşısında, uyuşmazlık konusu hizmetlerin geçtiği işyerinin kamu kurumu olduğu da gözetilerek Mahkemece öncelikle 25.10.2018 tarihli tutanakta uyuşmazlık konusu dönemde okul müdürü olduğu belirtilen ... ile Aile Birliği Başkan Yardımcısı ... 'ün beyanlarına başvurulması, diğer taraftan İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından sunulan uyuşmazlık konusu dönemde ilgili okulda çalışan personele ilişkin listede adı bulunan kişilerden tespit edilecek daha fazla kamu tanığının dinlenilmesi suretiyle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

3. Kabule göre ise; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Bornova Şehitler Ortaokulundaki çalışmada, Milli Eğitim Bakanlığı'nın taraf sıfatı olduğu gözetilmeksizin, Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı ... yönünden karar verilmesi, usul ve Kanun'a aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20765, Karar No: 2018/8129, Tarih: 26.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20765 E.  ,  2018/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; gerekçeli kararın davalı erkeğin farklı iki adresine tebliğ edilmek üzere gönderildiği, fakat bila tebliğ döndüğü anlaşılmaktadır. Gerekçeli kararın davalı erkeğe tebliğ edildiğine ilişkin bir mazbata da dosyada bulunmamaktadır. Davacı kadının temyiz başvuru dilekçesi ise davalının "... Mah. .... Sok.No:... İç Kapı No:1 .../..." adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanunu'nun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre gerçek kişilere tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sisteminde ki yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması" zorunludur (6099 S.K m.9). Mahkemece davalının tespit edilecek adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, şartları gerçekleşmediği halde davacının temyiz başvuru dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre davalıya tebliğ edilmesi tebligatı geçersiz kılar. O halde, gerekçeli karar davalıya tebliğ edildi ise tebliğe ilişkin belgelerin eklenmesi, tebliğ edilmedi ise gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/8225, Karar No: 2017/2559, Tarih: 05.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/8225 E.  ,  2017/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Erteleme, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Olay tarihinde sanığın Suriye sınırından dava konusu kaçak mazotu geçirip yurda soktuğu esnada kolluk ekiplerince yakalandığı, ve sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı kanun ile değişik 5607 sayılı Yasa'nın 3/1 yollamasıyla 3/10.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı kanunun 3/11.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında doğrudan hükmedilen gün adli para cezasının taksitlendirilmesi esnasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nun 52/4.maddesinin gösterilmemesi,

3- Yargılama aşamasında tasfiyesine hükmolunan dava konusu kaçak yakıtın tasfiye edildiğine dair bilgi, belge dosya içerisinde yer almadığı gözetilmeden, eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1 yollaması ile 5237 sayılı TCK'nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde tasfiye bedelinin hazineye irad kaydına hükmolunması,

4- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasa'... aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6151, Karar No: 2014/9540, Tarih: 17.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/6151 E.  ,  2014/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapılan ilk orman tahdidi ve sonrasında yapılan tüm orman tahdidi, 2. madde ve 2/B uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ilgili yerden getirtilmesi,

2) Bundan sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki (orjinalinden çekilmiş renkli orman kadastro haritası) sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı açıklamalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23947, Karar No: 2019/17532, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23947 E.  ,  2019/17532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatına esas ücretin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Davacı dava dilekçesinde işverence yemek hizmeti sunulduğunu belirtmiş olup; mahkemece, tanık anlatımı doğrultusunda yemek ve yol bedeli tazminata esas ücrete dahil ederek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilmiştir. Ne var ki; davacının dava dilekçesinde yol ücretinin giydirilmiş ücrete dahil edilmesine yönelik bir talebi bulunmamaktadır.Hakim talep ile bağlı olup talepten fazlaya hükmedemez. Dava dilekçesinde söz edilmeyen yol ücreti eklenerek giydirilmiş ücretin bulunması talep aşımı mahiyetinden olduğundan hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında davacının hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece davacı tanıklarının anlatımına göre, davacının haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı ve hafta tatili günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre yargılama sırasında dinlenen davacı tanığının husumetli olduğu anlaşılmaktadır. Fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ispatı yönünden husumetli tanığın anlatımı tek başına yeterli değildir. Hal böyle iken; Dairemizce davacı tanığının dosyasında temyiz incelemesi yapıldığı ve tanığın 07.00-18.00 saatleri arasında ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. ( Dairemizin 25.06.2019 tarih 2017/23017 esas ve 2019/14055 karar sayılı ilamı). Diğer yandan, tanıkların anlatımına ancak davacı ile birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olarak itibar edilebilir.

Açıklanan nedenlerle, öncelikle davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süre tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak ve davacı tanığının husumetli olduğu dikkate alındığında, tanığın dosyasındaki kabul şekline göre davacının 07.00-18.00 saatleri arasında ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmalı; davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süre dışındaki dönem bakımından ise davalı tanıklarının beyanı esas alınarak sonuca gidilmelidir.

Açıklanan nedenlerle, öncelikle davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süre tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak ve davacı tanığının husumetli olduğu dikkate alındığında, tanığın dosyasındaki kabul şekline göre davacının 07.00-18.00 saatleri arasında ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmalı; davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süre dışındaki dönem bakımından ise davalı tanıklarının beyanı esas alınarak sonuca gidilmelidir.

4-Davalı tarafça dosyaya hafta tatili izinlerinin toplu kullandırıldığına dair bir kısım belgeler sunulmuştur. Mahkemece, bu belgelerde kullanıldığı belirtilen izinlerin mazeret izni olduğu kabul edilerek, söz konusu izin günleri hafta tatili ücreti hesabında dikkate alınmamıştır. Ne var ki bu kabul şekli hatalı olup, davacı işçinin anılan günlerde mazeret izni kullandığına yönelik bir iddiası olmamıştır. Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır. Açıklanan yasal düzenleme dikkate alındığında, hafta tatili izinlerinin işçinin dinlenme hakkına ilişkin olduğu açıktır. Hal böyle iken, hafta tatili izninin toplu olarak kullandırılabileceğinin kabulü yasal düzenlemenin amacına aykırılık taşır. Bu sebeple hafta tatili izninin toplu olarak kullandırılması halinde, hafta tatili ücreti alacağının hesaplanmasında, hafta tatilinin toplu kullanılmasına ilişkin belgelerde yazılı izin günlerinden ilgili haftaya (yedişergünlük zaman dilimleri nazara alınarak) denk gelen hafta tatili gününde işçinin dinlendiğinin kabulü gerekir. Bu durumda çalışma karşılığı olmaksızın ödenmiş olan üç günlük ücret, hesaplanan hafta tatili ücretinden mahsup edilmelidir. Ayrıca fazla çalışma ücreti alacağı bakımından da, söz konusu izin günlerinin hesaptan dışlanması gerektiği gözardı edilmemelidir. Mahkemece davacının hiç hafta tatili izni kullanmadığı kabul edilerek hafta tatili ücreti alacağının hesaplanması ve hafta tatili olarak sayılmayan üç gün için ödenen ücret mahsup edilmeden, ayrıca bu günler fazla mesai alacağının belirlenmesinde dışlanmadan fazla mesai alacağının tespiti hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

5-Kabul şekline göre, davalı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin belirlenmesinde ihbar tazminatı talebinin ıslah ile arttırıldığının ve yıllık ücretli izin alacağı yönünden de reddedilen kısım olduğunun gözetilmemesi de doğru bulunmamıştır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9058, Karar No: 2013/3695, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9058 E.  ,  2013/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ... 'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2009 gün ve 2008/46 Esas, 2009/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın anlatımları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın akıl hastası olduğunu bildiği mağduru farklı zamanlarda ırmak kenarı olarak bilinen yerde ve kendisine ait büfesinde sigara ve para vermek suretiyle cinsel organını yalatması şeklinde gerçekleşen olayda, suç sübuta erdiği halde; mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda usulünce rapor alınarak atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, dosya kapsamına uymayan, gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/78, Karar No: 2012/13666, Tarih: 10.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/78 E.  ,  2012/13666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

2007 takvim yılında sahte fatura tanzim etmek suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

17.06.2008 tarihinde tefhim edilen hükmü o yer Cumhuriyet savcısının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 07.05.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yokluğunda verilen hükmün, daha önce usulüne uygun herhangi bir tebligat yapılmaksızın sanığın sorgusu sırasında verdiği adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiğinden geçersiz olup ve 07.05.2009 tarihli temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği sabit olmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi idareye duruşma günü usulen bildirilip, davaya katılma olanağı sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 234/1-b maddesine muhalefet edilmesi,

2-Vergi Suçu Raporu, mütalaa ve iddianamenin 2006 yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, 2006 yılında sahte fatura kullanmak ve defter belgeleri gizlemek suçlarına ilişkin mütalaa ve dava bulunmadığı halde; hükmün gerekçesinde sanığın müştekiler adına sahte fatura bastırıp sattığı ve kullandığından bahsedildikten sonra hüküm kısmında ise sanığın üzerine atılı yasal defter ve belgeleri ibraz etmemek suretiyle vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinden bahisle 359/b-1. maddesi gereğince karar verilerek hükmün karıştırılması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve özel daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere; sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK’nun hükümleri ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten sonraki haliyle 213 sayılı VUK ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip, yürürlük tarihlerine göre yasaların blok halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden ve teşdiden ceza tayin edildiği de belirtilmeden temel cezanın suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve sanığın aleyhine olan 5728 sayılı Yasayla değişik 213 sayılı VUK’nun 359/b-1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

4-Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.