muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5300, Karar No: 2024/3369, Tarih: 14.05.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kayyım temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Kayyım, istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tanımanın iptali istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, hak düşürücü süre içinde dava açılıp açılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 297 nci, 298 inci, 299 uncu, 300 üncü maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 31.07.2004 tarihli ve 25539 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 13 üncü, 19 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup kayyım tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8554, Karar No: 2011/1957, Tarih: 14.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/8554 E.  ,  2011/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2009 gün ve 2008/248 Esas, 2009/425 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Nitelikli cinsel istismar eylemi neticesinde mağdurun 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığının Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre teşekkül etmiş ilgili İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile O Yer C.Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6555, Karar No: 2013/7257, Tarih: 25.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6555 E.  ,  2013/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. madde kapsamında 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosu sonucu Battalgazi Mahallesi çalışma alanında bulunan 353 ada 7 parsel sayılı 233,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve bu taşınmaz bahçe ve üzerindeki 2 katlı kargir ev 1996 yılından beri ...'un kullanımında olduğu; 353 ada 11 parsel sayılı 261,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek, bahçe niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve ..., 353 ada 7 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinde adı geçen davalı ... ile birlikte kendi kullandıkları bölümün; 353 ada 11 parsel sayılı taşınmazın ise tamamının kendileri adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 353 ada 7 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında olduğu gibi Hazine adına tapuya tesciline, 353 ada 7 parsel sayılı taşınmazın mevcut şerhinin iptali ile “iş bu taşınmazın fenni bilirkişi ...'un 28.01.2013 tarihli rapor ve krokisinde belirtildiği üzere (A) harfi ile belirtilen sarı renkte boyalı bölümünün bahçe olarak 1992 yılından beri 1/2'şer hisse oranında ...'den olma ... ile...'ten olma ...'nın fiili kullanımındadır. Aynı rapor ve krokide belirtilen aynı parselin turuncu renkte boyalı (B) harfi ile gösterilen bölümünün bahçe ve üzerindeki 2 katlı kargir evin 1996 yılından beri ...'ten olma ...'un fiili kullanımındadır.'' şerhinin, 353 ada 11 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine ise "İş bu taşınmaz bahçe olarak 1992 yılından beri 1/2'şer hisse oranında ...'den olma ... ile...'ten olma ...'nın fiili kullanımındadır.” şerhinin verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 25.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12499, Karar No: 2012/12557, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12499 E.  ,  2012/12557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararının uzatılmasına ilişkin davada .... Aile ve ...Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, koruma kararının uzatılması istemine ilişkindir.

2.Aile Mahkemesince, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası gereğince, aile mahkemesinin görevli olmadığını belirterek görevsizlik kararı verilmiştir.

1.Çocuk Mahkemesi ise, hakkında koruma talep edilenin 18 yaşını tamamlamış olması nedeniyle ilgili koruma tedbirlerinin Çocuk mahkemelerinde değil, Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuk için eğitim tedbiri kararı istendiği, küçüğün herhangi bir suçun faili ya da mağduru olmadıkları anlaşılmaktadır.

2828 Sayılı Yasanın 22.maddesinde, "Korunmaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır." denilmektedir. Anılan Yasanın 24. maddesinde ise, “…18 yaşını tamamlamış olan korunmaya muhtaç çocuklardan, orta öğretime devam edenlerin 20 yaşına kadar, yüksek öğretime devam edenlerin 25 yaşına kadar korunma kararları uzatılabilir.”hükmü yer almıştır.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-b maddesi "Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine" şeklindedir. Korunma kararının uzatılması istenen çocuk, 5395 Sayılı Kanunun 3. maddesinde belirtilen suç mağduru veya suça sürüklenen çocuklardan değildir.

Bu durumda, herhangi bir suçla ilgisi olmayan çocuğun korunmasına ilişkin davanın, Gaziantep 2. Aile Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. (HMK 'nın 21. ve 22.)maddeleri gereğince Gaziantep 2.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13979, Karar No: 2007/14234, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13979 E.  ,  2007/14234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dairemizin 25.05.2007 tarihli geri çevirme kararı uyarınca işaret edilen eksiklikler bir kısmı temin edilerek gönderilmiş ise de; kayıtların dayanağını teşkil eden 15.04.1937 tarih 18 numaralı ve Şubat 1341 tarih 134 numaralı tapu kayıtları ve dayanaklarının gönderilmediği anlaşılmaktadır. Belirtilen eksik kayıtlar ve dayanakları, eski yazı olan kayıtlar ise Türkçe'ye çevrilerek çeviri evraklarıda eklenmesi suretiyle Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5580, Karar No: 2012/7815, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5580 E.  ,  2012/7815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan üzümün (bağ) 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimine, ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/539, Karar No: 2020/8522, Tarih: 21.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/539 E.  ,  2020/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmî belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler...., ...., .... ve .... Tic. Ltd. Şti. yetkilisi haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/10/2016 tarihli ve 2016/87411 soruşturma, 2016/44645 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 173/3. maddesi gereğince soruşturmanın genişletilmesine ilişkin mercii Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/12/2016 tarihli ve 2016/4424 değişik iş sayılı kararını müteakip, soruşturmaya devam ile şüpheliler haklarında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden verilen 22/02/2018 tarihli ve 2016/109976 soruşturma, 2018/10407 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararını müteakip, anılan suçtan şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12/10/2018 tarihli ve 2018/100408 soruşturma, 2018/48971 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/12/2018 tarihli ve 2018/8609 değişik iş sayılı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/12/2019 gün ve 94660652-105-34-1518-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/12/2019 gün ve 2019/132809 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/12/2016 tarihli ve 2016/4424 değişik iş sayılı kararının, soruşturmanın genişletilmesi kararı olması karşısında, Cumhuriyet savcılığınca Hâkimlik kararında belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, tekrar aynı hâkimlikçe şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğine itirazla ilgili bir karar verilmek üzere soruşturma dosyasının gönderilmesi gerektiği nazara alındığında, Cumhuriyet savcılığınca ikinci defa verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, esasa ilişkin gerekçelerle itirazın kabulüne karar verilmesinde,

Kabule göre de, Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğince, Cumhuriyet Savcılığınca yerine getirilmesi gereken eksik soruşturma işlemleri sayıldıktan sonra etkin soruşturma yürütülmediği gerekçesiyle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra Sulh Ceza Hâkimliğince şüpheliler haklarında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2-Bakırköy 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/12/2018 tarihli ve 2018/8609 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararının, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere soruşturmanın genişletilmesi niteliğinde olduğu, bu bakımdan Cumhuriyet savcılığınca söz konusu eksiklikler giderildikten sonra, şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi için dosyanın tekrar Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 12/10/2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/12/2016 tarihli ve 2016/4424 değişik iş sayılı kararının, soruşturmanın genişletilmesi kararı olması karşısında, Cumhuriyet savcılığınca Hâkimlik kararında belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, tekrar aynı hâkimlikçe şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğine itirazla ilgili bir karar verilmek üzere soruşturma dosyasının gönderilmesi gerektiği nazara alındığında, Cumhuriyet savcılığınca ikinci defa verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, esasa ilişkin gerekçelerle itirazın kabulüne karar verilmesinde,

2)Bakırköy 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/12/2018 tarihli ve 2018/8609 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararının, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere soruşturmanın genişletilmesi niteliğinde olduğu, bu bakımdan Cumhuriyet savcılığınca söz konusu eksiklikler giderildikten sonra, şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi için dosyanın tekrar Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 12/10/2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedenleriyle Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/4128 değişik iş sayılı kararının ve Bakırköy 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/12/2018 tarihli ve 2018/8609 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4427, Karar No: 2008/13086, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4427 E.  ,  2008/13086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Yeniköy Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün

... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.