muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8518, Karar No: 2014/13204, Tarih: 25.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8518 E.  ,  2014/13204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/296586

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.05.2014

NUMARASI : 2013/413 Esas, 2014/171 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamından sanığın, 2008-2009 yıllarında gerçekleştirdiği eylemlerinde 13-14 yaşları arasında bulunan öz kızına karşı cebir kullanarak zincirleme şekilde nitelikli cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapılmayarak yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Sanığın mağdureye yönelik 2008-2009 yılları ile 2013 yılı Mart-Nisan aylarında gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle ayrı ayrı iki kez cezalandırılması talebi ile açılan davada mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.01.2014 tarihli raporda sanığın eylemleri arasında ayrım yapılmaksızın bütün halinde tek bir eylem gibi değerlendirilerek mağdurede travma sonrası kişilik değişikliği tespit edildiğinin ve yaşadığı cinsel istismar olayları nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve mahkemecede iki ayrı suçtan hüküm kurulup sadece sanığın 2008-2009 yılları arasında gerçekleştirdiği eylem nedeni ile TCK.nın 103/6. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, mağdurenin ruh sağlığının hangi suça bağlı olarak bozulduğu veya her iki suçtan da ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mevcut raporla yetinilmek suretiyle eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4995, Karar No: 2012/5527, Tarih: 07.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4995 E.  ,  2012/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Mustafa Kader ve ... ile Hazine ve Hasan Kızı Hatice aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.04.2010 gün ve 21/201 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ... ve ...vekili dava dilekçesinde; 115 ada 4 parselin tapuda Hasan kızı Hatice adına kayıtlı bulunduğunu, bu şahsı tanıyan bilen kimsenin bulunmadığını, taşınmazın 40-50 yıldan beri davacıların zilyetliğinde bulunduğunu açıklayarak ...üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili 21.03.2006 tarihli dilekçesinde, dava dilekçesinde hasım gösterilmeyen Hazinenin sonradan davaya dahil edilmesinin doğru bulunmadığını, kaçak ve yitik kişilere ait taşınmazların zilyetlikle edinilemeyeceğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kayıt maliki Hatice'nin kim olduğunun bilinmediği ve davacıların eklemeli zilyetliği 40 yılı aştığından davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve TMK.nun 713/2. fıkrasında yer alan “maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan …” hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 2.fıkraları gereğince tapunun hukuki değerini yitirdiği gerekçesiyle açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve TMK.nun 713/2. fıkrasında yer alan “maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan …” hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 2.fıkraları gereğince tapunun hukuki değerini yitirdiği gerekçesiyle açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Kural olarak maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan bir kişi adına yazılı bulunan taşınmazın tamamının veya bir parçasının ya da bir payının kanunda belirtilen koşullar altında tasarruf edilmiş olması halinde tapu kaydı hukuki değerini yitireceğinden, zilyedin taşınmazın tapusunun iptali ile adına tescilini isteme hakkı vardır. Dava konusu 115 ada 4 parseldeki ... hissesi 16.03.1972 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında Şubat 325 Daimi 115 sıra nolu tapu kaydına dayalı olarak kayıt maliki adına tespit edilmiş ve tutanağın itirazsız olaraktarihinde kesinleşmesi ile aynı tarihte tapuya tescil edilmiştir. Kadastro tutanağının edinme sebebinde dava konusu taşınmaza uygulanan tapulardan biri olan Şubat 325 Daimi 115 sıra nolu tapu kaydının malik hanesinde .... Kerimesi ... adı yer almaktadır. TMK.nun 713/2 maddesinde '' maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan kimse '' ibaresiyle tapu kaydında yazılı bulunan kişinin başka bir anlatımla taşınmaz malikinin teşhisine yarayacak gerekli bilgilerin tapu kütüğünden çıkarılmaması, hayali ve belirlenemeyen kişiler tanımlanmıştır. Somut olayda kadastro tutanağının edinme sebebi ve dayanak tapu kaydına göre tapu kayıt maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan kişi olmayıp aksine tanınan ve bilinen kişilerdendir. Kayıt malikinin kimlik ve adresine ait bilgilere ulaşılmaması malikin kim olduğu anlaşılamayan olarak nitelendirilemez. Davacılar dava dilekçesinde açıkça malikin kim olduğu tapu kütüğünden anlaşılamayan hukuki sebebine dayanmış olup ölüm sebebine dayanmadıklarına göre yukarıdaki açıklamalar gereğince davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4./ HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7126, Karar No: 2018/6049, Tarih: 02.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7126 E.  ,  2018/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen suçtan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve katılma talebi hakkında herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi İstanbul Muhakemet Müdürlüğü’nün 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, aynı kanunun 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi kurumun katılan ve Av. ...’ın katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellef hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; varsa dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan mükellef ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5) Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanmak suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü verilmesi,

b) 5271 sayılı CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak beraat hükmünün dayanağı olan kanun maddesinin gösterilmemesi,

5) Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanmak suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü verilmesi,

b) 5271 sayılı CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak beraat hükmünün dayanağı olan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/649, Karar No: 2011/8878, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/649 E.  ,  2011/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazın yonca gelirine göre değerinin tespit edilmesi doğru olduğu gibi, su altında kalan ve kullanılamaz hale gelen bölümünün değerinin tespit edilmesinde ve taleple bağlı kalınarak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın 3.399 m²'lik bölümünün zaman zaman su altında kalması nedeniyle bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde verim miktarında azalma, üretim masraflarında ise artış meydana geleceğinden, taşınmazda değer azalışının kabulü gerekir. Davacı taşınmazın tüm bedelini talep ettiğine göre, çoğun içinde azın da olacağı prensibi de gözönünde bulundurularak bu bölümdeki değer düşüklüğü oranına göre, talep edilen miktar da nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken, bu istemin reddine karar verilmesi,

2-Su altında kalan bölüm için ecrimisil bedelinin belirlenmesi doğru ise de, değer kaybına uğrayan bölümde de; az miktarda bile olsa ecrimisil alacağının oluşacağı nazara alınarak hüküm kurulmaması,

3-Dava tarihi itibariyle 2009 yılında yonca geliri elde edilemeyeceği dikkate alınarak, 2009 yılı için ecrimisil bedelinin tespit edilmesi,

Doğru değilse de; taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2960, Karar No: 2025/2045, Tarih: 10.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2960 E.  ,  2025/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/629 E., 2024/870 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/265 E., 2024/24 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarfından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 35. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

İlk Derece Mahkemesince verilen, mahkemenin yetkisizliğine ilişkin kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kararın niteliği itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1605, Karar No: 2018/2436, Tarih: 23.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/1605 E.  ,  2018/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/2 ve 67/4 ve CMK'nın 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5397, Karar No: 2015/11371, Tarih: 09.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5397 E.  ,  2015/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuen taziminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir..

Hükmün, davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesi gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında; geçmişe etkili şekilde yürürlüğüne olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Sigortalıya 11.02.2006 tarihi itibariyle bağlanan gelir; aynı zamanda maluliyet aylığı bağlanması nedeniyle 01.04.2008 tarihinde 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiştir. Sigortalının ilk gelire giriş tarihindeki ilk peşin sermaye değeri, 103.220,29 TL olduğu bildirilmiş iken, bila tarih ve 181452 sayılı yazıda ise 98050,61 TL olarak bildirildiği, her iki peşin değer tablosu arasındaki çelişkinin giderilmediği ayrıca, gelirin yarıya inme tarihlerine ilişkin olarak da çelişkili cevaplar verildiği anlaşılmıştır.

Sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde)

uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hesap raporun itibar edilmesi sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, davacı ve davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hesap raporun itibar edilmesi sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, davacı ve davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9480, Karar No: 2022/7908, Tarih: 15.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9480 E.  ,  2022/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanu'nun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,