muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4992, Karar No: 2023/6303, Tarih: 01.06.2023

2.Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287). Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288 inci maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288 inci maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289 uncu maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288 inci maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82 nci madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Eldeki davada sigorta primine esas kazancın tespiti yönünden; mahkemece, tanık ifadeleri sonucuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup, salt bu yolla karar tesisi isabetsizdir

. 82 nci madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Eldeki davada sigorta primine esas kazancın tespiti yönünden; mahkemece, tanık ifadeleri sonucuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup, salt bu yolla karar tesisi isabetsizdir. Bu sebeple Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararı gözetilerek ve yukarıda belirtilen delil ve kayıtlar esas alınarak yeterli ve gerekli bir araştırmayla ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3161, Karar No: 2014/36276, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/3161 E.  ,  2014/36276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/9-2012/568

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 3 gün işe gelmeyerek iş akdini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle yıllık izin talebinin kabulüne, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil taleplerinin kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatili taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise iş akdinin işçinin herhangi bir mazereti olmaksızın işyerini terk etmesi nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iş akdinin davacı işçi tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği kabul edilmiş ise de bu fesih şekli dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davalı işveren dayandığı terk olgusunu ispat edemediğine göre davacının haksız feshinden bahsedilemez. Olayımızda davalı tarafça iş akdinin haklı nedenle feshedildiği ispat edilememiş, buna ilişkin herhangi bir tutanak sunulamamıştır. Dolayısıyla iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/19024, Karar No: 2018/9708, Tarih: 30.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19024 E.  ,  2018/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-İncelenmesine ihtiyaç duyulan dava konusu trafik kazasına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... Esas 2006/376 Karar sayılı dosyasının tarafları da kontrol edilerek aslının ve/veya onaylı örneğinin ilgili merciilerinden getirtilerek dosya arasına alınması,

2-Davacı ...'in yargılama esnasında ... Fakültesi'nde öğrenci olduğu ileri sürülmekle dosya kapsamında öğrenci olduğuna ilişkin belgenin bulunmadığı, ilgili evrakın temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7047, Karar No: 2010/6491, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7047 E.  ,  2010/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 15.08.1997-dava tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece taraflara tefhim edilen karar ile hükmün gerekçesinde davacının 18 yaşını doldurduğu tarihi takip eden yıl başı olan 01.01.1999 yazılı olduğu halde kararın hüküm fıkrasında davacının 18 yaşını doldurduğu tarihi takip eden yıl başı olan 01.01.1991 şeklinde yazılması HMUK.'un 388 md.'ne aykırı isede, maddi hataya dayalı bu yanlışlığın HMUK 459' maddesince mahallinde düzeltilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Davacı, ilk pirim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile ilk prim kesinti tarihi olan 15.08.1997 tarihi dikkate alınarak 18 yaşını doldurduğu tarihi takip eden yıl başı olan 01.01.999 tarihinden itibaren halen Kurum sigortalısı olduğu 01.01.2005 tarihine kadar 2926 sayılı yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verimiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 01.01.2005 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalı olarak tescilinin yapıldığı, sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 15.08.1997 tarihinde yapıldığı, takip eden yıllarda başkaca tevkifatın bulunmadığı, 01.01.1996 tarihinden başlayıp devam eden ziraat odasına üyeliğinin bulunduğu, anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının ilk prim kesinti tarihi olan 15.08.1997 tarihi dikkate alınarak 18 yaşını doldurduğu tarihi takip eden yıl başından itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de davacının doğum tarihi nazara alındığında, askerlik hizmetini yaptığı dönemde tarımsal faaliyeti bulunamayacağı dikkate alınarak davacının askerlik yaptığı sürelerin ilgili askerlik şubesinden sorularak çalışma varsa, bu sürelerin dışlanması gerekirken, bu hususun göz ardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının askerlik yaptığı süreleri ilgili askerlik şubesinden sorularak şayet çalışma varsa tespit edilen askerllik süresi dışlanarak tespit kararı verilmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının askerlik yaptığı süreleri ilgili askerlik şubesinden sorularak şayet çalışma varsa tespit edilen askerllik süresi dışlanarak tespit kararı verilmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17122, Karar No: 2017/18572, Tarih: 20.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/17122 E.  ,  2017/18572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 6099 sayılı Kanunla değişik 35 inci maddesine göre, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini derhal tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılması yeterli olacaktır. Bu durumda evrakın asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa dahi, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınarak bu madde hükümleri uygulanır.

Yerel mahkemece, dahili dava yoluyla davaya dahil edilen ve aleyhlerine hüküm kurulan .... İnşaat Turizm Temizlik Hizmetleri Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Gelişim Eğitim Hizmetleri Bilgisayar Gıda Peyzaj İnşaat Tekstil Ltd. Şti.'ye yapılan tebligatlar yönünden yapılan incelemede; gerekçeli karar adı geçen şirketlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, .... İnşaat Turizm Temizlik Hizmetleri Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicil kaydındaki adrese tebligat yapılmadığı, diğer şirket yönünden de ticaret sicil kaydındaki adresin araştırılmadığı görülmüştür.

Mahkemece adı geçen davalı şirketlerin ticaret sicil kayıtlarında görünen son adresleri tespit edilerek usulüne uygun şekilde bu adreslere tebligat yapılmalı, ilgili usuli işlemler tamamlanmalıdır.

Bu nedenle yukarıdaki belirtilen eksiklikler giderildikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4331, Karar No: 2012/7256, Tarih: 10.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4331 E.  ,  2012/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.05.2012 gün ve 2012/779 Esas, 2012/3465 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalılardan ...’un diğer davalı kooperatifin ortağı iken ihraç edildiğini, davalı kooperatifin ise ...’un hissesini davacıya devrettiğini, davacının tüm edimlerini yerine getirdiğini, bu duruma rağmen davalılardan İdris’in açtığı ihraç kararının iptali davası sonunda ortaklığa döndüğünü, sonrasında davacı ve davalı kooperatif aleyhine açtığı dava sonunda kurada davacı adına isabet eden dairenin tapusunun iptali ile İdris adına tesciline karar verildiğini, daire bedelinin 80.000,00 TL olduğunu, davacının bu daireye yaptığı faydalı imalatların bedelinin ise 40.000,00 TL olduğunu ileri sürerek, 80.000,00 TL’nın davalı kooperatiften, 40.000,00 TL’nın davalı ...’ten temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının davalı kooperatife yaptığı ödeme toplamının 3.703,90 TL olduğu ve ancak bu meblağı isteyebileceği, yaptığı faydalı imalatlar bedelinin ise 7.397,69 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.703,90 TL’nın davalı kooperatiften, 7.397,69 TL’nın davalı ...’ten temerrüt faiziyle tahsiline dair verilen karar davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 21.05.2012 tarih 2012/779 Esas, 2012/3465 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21353, Karar No: 2019/1517, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21353 E.  ,  2019/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Emsal alınan ... İlçesi, ...... Mahallesi 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin satış senedi ile ...... kayıtlarının ilgili ...... Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

2-Emsal alınan taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili ...... uygulaması sonucu oluşan ...... parseli mi, yoksa ...... planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ve ...... parseli ise kesilen, değil iseler kesilecek ......... ...... Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında değerlendirme tarihi olan 2015 yılı için ...... ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili ...... Dairesinden araştırıldıktan,

4-Şehir Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (......... ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

5-Dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki 1/1000 ölçekli ilave - revizyon uygulama ...... planın yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kesinleşip kesinleşmediği sorularak ve dava konusu taşınmazın konumu da ...... paftasında işaretlenmek suretiyle getirtildikten,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6677, Karar No: 2021/10571, Tarih: 25.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6677 E.  ,  2021/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 25/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.