muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19333, Karar No: 2016/14689, Tarih: 20.06.2016

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Aylık ücret, saat ücretinin 225 saate denk gelen karşılığıdır. Davacı davalı işyerinde net 1.900 Amerikan Doları ücret karşılığı çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise davacı işçinin saat ücretinin 4,50 Amerikan Doları olduğunu savunmuştur. Hükme dayanak kılınan bilirkişi raporunda davacının saat ücretinin 4,50 Amerikan Doları olduğu kabul edilmiş, davacı taraf buna itiraz etmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının son ücretinin hesabında saat ücreti olan 4,50 Amerikan Doları’nın 240 ile çarpılma sebebi anlaşılamamıştır. Dosyada mevcut bordroların incelenmesinden davacının günlük çalışmasının 7,5 saat olarak belirtildiği, bordrolardaki ücretin saat ile gün sayısının çarpımı ile elde edildiği anlaşılmaktadır. Örneğin 30 gün çalışıldığında 225 saat, 31 gün çalışıldığında 232,50 saat, 15 gün çalışıldığında 112,50 saat üzerinden normal ücret hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının normal çalışma ücreti net 1.012,50 Amerikan Doları’dır. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki 225 saat üzerinden hesaplama yapılmasına yönelik açıklaması da dikkate alındığında 4,50x225=1.012,50 Amerikan Doları olarak belirlenmelidir. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş brüt ücret, aylık barınma, ısınma yardımı brüte çevrilerek hesaplanmıştır. Davalı işverence işçiye verilen barınma, ısınma yardımı sosyal yardım niteliğinde olup bunlar gelir vergisi ve SGK priminden muaftır. Buna göre davacının banıma, ısınma yardımının brüte çevrilmeden davacının aylık brüt ücretine eklenerek giydirilmiş brüt ücreti tespit edilerek davacının alacakları yeniden hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/5309, Karar No: 2023/4442, Tarih: 17.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/5309 E.  ,  2023/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/51 E., 2022/166 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2019/853 Esas, 2019/1038 Karar sayılı

kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.12.2019 tarihli ve 2019/4207 Esas, 2019/2545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesii üzerine Dairemizin 04.11.2021 tarihli ve 2020/2573 Esas, 2021/11256 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1-Suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği yerin sanığın eski eşinin ikameti olduğu ve sanığın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılması karşısında; sanığın parmak izi örnekleri alınıp, ... Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emaneti'nin 2019/4817 sırasında bulunan "L 1306 nolu delil poşeti içerisinde suç unsuru materyal, Lab 1306 nolu delil poşeti içerisinde suç unsurlarının sarılı olduğu materyaller ve Lab 1306 nolu delil poşeti içerisinde suç unsurunun içerisinde bulunduğu kavanoz" üzerinde parmak izi bulunup bulunmadığı araştırılarak, herhangi bir iz bulunması durumunda bu izlerin sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılması, sanığın parmak izinin bulunmadığının tespiti halinde, kendi suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme

yapılmasında zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde edinilen bilgiler ile uyumlu olacak şekilde sanığın eski eşine ait ikamette yapılan aramada farklı çeşitlerde ve yüklü miktarda uyuşturucu maddelerin ele geçirilmiş olması, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği ve toplam madde miktarı itibarıyla kullanım sınırlarının üzerinde olması, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu ikrar eden sanığın bu uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğu savunması karşısında uyuşturucu maddelerin tamamının sanığın sürekli olarak kullandığı ikamet adresinde değil eski eşine ait ikamette ele geçirilmiş olması, uyuşturucu maddeler ile birlikte 50 adet ağzı kilitli şeffaf poşetin de ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanlarına itibar edilmeyerek atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kanaatine varılmıştır. Suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği yerin sanığın eski eşinin ikameti olduğu ve sanığın alınan savunmasında uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ettiği, uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğuna dair salt

gazete kağıdı üzerindeki parmak izi dışında başkaca parmak izi, kamera görüntüsü, tape kaydı vs somut bir delil de bulunmayan bir aşamada, sanığın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ederek kendi suçunu ortaya çıkardığı anlaşılmakla, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9172, Karar No: 2016/15633, Tarih: 27.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9172 E.  ,  2016/15633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 23.12.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu 27.12.2012 tarihinde vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan gelir ile yapılan ödemeden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19'uncu maddesinde "yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 127'nci maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1'inci maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Eldeki rücuan tazminat istemli davada, kesin yetki söz konusu değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.05.2015 gün ..... sayılı kararı). Davacı tarafından .... İş Mahkemesine dava açılmış olup ortada usulüne uygun bir yetki itirazının bulunmadığı açıktır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; Mahkemece, kesin yetki kuralları bulunmadığı, davalılar tarafından süresinde ve usulüne uygun bir yetkisizlik itirazı ileri sürülmediği dikkate alınarak Mahkemenin yetkili hale geldiğinin gözetilmesi gerekirken, re’sen yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; Mahkemenin, yetkisizlik kararında yetkili Mahkemeyi de göstermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu dosyanın yetkili ..... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine ya da ... İş Mahkemesine gönderilebileceğine dair yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de; Mahkemenin, yetkisizlik kararında yetkili Mahkemeyi de göstermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu dosyanın yetkili ..... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine ya da ... İş Mahkemesine gönderilebileceğine dair yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/231, Karar No: 2021/13825, Tarih: 20.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/231 E.  ,  2021/13825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekiye ait büfenin önünde bulunan, adet gereği açıkta bırakılan, kilitli olmayan ekmek dolabının içerisinden 20 adet simidin tamamını çalmasından ibaret eylemi hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi yerine TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 307/4. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 20.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6696, Karar No: 2019/1772, Tarih: 14.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6696 E.  ,  2019/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün usulüne uygun olarak 02.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.03.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın temyiz isteminin anılan yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/456, Karar No: 2021/110, Tarih: 20.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/456 E.  ,  2021/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile müflis şirket arasındaki adi ortaklık ilişkisine dayalı olarak düzenlenen 4.000.000,00 TL bedelli kambiyo senedine bağlı alacağın, müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabulü için yaptıkları başvurunun haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek, anılan alacağın kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı ... masası vekili, senedin müflis şirketin kayıtlarında yer almadığını, alacağın varlığının ispat edilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, senedin keşide tarihinin 29.08.2008, vade tarihinin 20.08.2013 olduğu, davacı şirketin bu senedi kendi defterlerine iflas tarihinden sonra 29.12.2014 tarihinde kaydettiği, adi ortaklığın defterlerine ise iflas tarihinden bir gün sonra 27.12.2012 tarihinde kaydedildiği, senedin müflis şirketin kayıtlarında yer almadığı, bu kadar yüksek meblağlı bir senedin keşide tarihinden çok sonra kayıtlara işlenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, senedin iflas masasından mal çıkarmak amacıyla her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu, alacağın varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 25.12.2017 tarih ve 1288 E., 2055 K. sayılı ilamıyla, davacı ile müflis şirket arasında, kamuya ait bir inşaat işi için 09.12.2002 tarihinde ortaklık sözleşmesi düzenlendiği, 26.12.2012 tarihinde müflis şirketin iflasına karar verildiği, dava konusu senedin davacı şirket kayıtlarına 03.11.2011 tarihinde, adi ortaklık kayıtlarına ise 27.12.2012 tarihinde işlendiği, senedin davacı şirketin kayıtlarına 29.12.2014 tarihinde işlendiği yönündeki ilk derece mahkemesi gerekçesi isabetli olmamakla birlikte, senedin müflis şirket kayıtlarında yer almaması, keşide tarihi ile vade tarihi arasındaki fark, iflastan bir gün sonra adi ortaklık kayıtlarına işlenmesi, 4.000.000,00 TL bedelli senedin lehtarı tarafından bu kadar uzun süre işlemsiz bırakılması gibi olguların hayatın olağan akışına uygun olmadığı, alacağın varlığının davalı tarafça ispat edilemediği, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19331, Karar No: 2016/14687, Tarih: 20.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/19331 E.  ,  2016/14687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacı işçinin iş akdinin davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.