muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/113, Karar No: 2015/14583, Tarih: 10.09.2015

Diğer taraftan, 5510 sayılı kanunun 50.maddesi “İsteğe bağlı sigorta; kişilerin isteğe bağlı olarak prim ödemek suretiyle uzun vadeli sigorta kollarına ve genel sağlık sigortasına tâbi olmalarını sağlayan sigortadır. İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından; a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak,  d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak şartları aranır.” hükmüne amirdir. Yukarıda sıralandığı şekilde yasal mevzuat incelendiğinde, toplu prim ödemesi geçmişe yönelik isteğe bağlı sigortalılık kazandırmaz. Ayrıca, ödeme tarihi gözetildiğinde, primlerin uzun süre kullanıldığından da bahsedilemeyeceğinden, Medeni Kanunun 2. maddesi somut olayda uygulanamaz.

Yukarıda anlatılanlar ışığında mahkemece, davacının ... hizmet cetvelinde gözüken fazla prim ödemesinin karşılık geldiği sigortalılık süresi davalı kurumdan sorularak belirlenmeli (bu yönde uyuşmazlık halinde Bilirkişi incelemesi yaptırılmalı), isteğe bağlı sigortalılık süresi anılan yersiz ilk ödemenin yapıldığı tarihi takip eden 25.05.2011 gününden başlatılmak suretiyle saptanıp tahsis koşulları bu çerçevede yeniden incelendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Diğer taraftan davalı kurumun harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın, yargılama giderleri içinde hesaplanıp davalı kurum aleyhine hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7950, Karar No: 2014/8037, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7950 E.  ,  2014/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... lehine hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 4733 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... müdafinin temyiz itirazlarını incelenmesinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1130, Karar No: 2009/557, Tarih: 04.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1130 E.  ,  2009/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gecikme tazminatın tahsili istemiyle açılmış, mahkemece ıslahta dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı arsa sahiplerinin tüm, davalı yüklenici kooperatifin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacıların murisleri ... ve ...ile davalı kooperatif arasında imzalanan 04.07.1995 tarihli villa karşılığı inşaat sözleşmesinin, 1. maddesinde 37 adet villa yapılacağı, 2. maddesinde bu villalardan 12 adedinin arsa sahiplerine, 25 adedinin davalı kooperatife ait olacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 4. maddesinde, temel ruhsatı alınmasından itibaren 36 aylık süre sonunda inşaatın bitirileceği, bu sürede bitirilmediği takdirde günün rayici üzerinden gecikme tazminatı ödeneceği belirtilmiştir. Davacılar, sözleşmenin 4. maddesindeki düzenlemeye dayanarak, bu davayı açmışlardır. İnşaat ruhsatı 22.09.1995 tarihinde alındığına göre, süre 22.09.1998 tarihinde dolmaktadır. Davacı arsa sahiplerinin 22.09.1998 tarihinden itibaren gecikme tazminatı isteme hakları mevcuttur.

Dosya içerisinde bulunan 22.09.1995 tarihli inşaatın ruhsatından, taşınmaz üzerine 34 villa yapımı için ruhsat verildiği, yüklenici kooperatifin, ruhsata uygun şekilde, 34 adet villa yaptığı anlaşılmaktadır. Davacı arsa sahipleri sözleşmede kararlaştırılan 37 adet villa yapılması düzenlenmesine dayanarak, kendilerine düşen 12 adet villa için gecikme tazminatı isteminde bulunmuşlardır. Davalı kooperatif ise, 34 adet villa için ruhsat alınabildiğini, buna göre, arsa sahiplerine 11 adet villa düştüğünü, gecikme tazminatının da 11 adet villa üzerinden hesaplanması gerektiğini savunmaktadır. Taraflar arasındaki en önemli uyuşmazlık gecikme tazminatının kaç adet villa üzerinden hesaplanacağı konusundadır. Mahkemece

davacıların iddiaları ve sözleşmedeki 37 adet villa yapılmasına ilişkin düzenleme dikkate alınarak, davacıların paylarına düşen 12 villa yönünden, gecikme tazminatı karar altına alınmıştır.

davacıların iddiaları ve sözleşmedeki 37 adet villa yapılmasına ilişkin düzenleme dikkate alınarak, davacıların paylarına düşen 12 villa yönünden, gecikme tazminatı karar altına alınmıştır.

Davalı yüklenici kooperatif, villa karşılığı inşaat sözleşmesindeki arsa sahiplerine verilecek 12 adet villa konusunda kural olarak taahhüdü ile bağlıdır. Davacı arsa sahiplerine 12 adet villa verilebilmesi için taşınmaz üzerine 37 adet villanın yapılmasının mümkün olması, ancak yüklenici kooperatifin bu edimini yerine getirmemiş olması gerekir. İnşaat ruhsatının 34 villa için verildiği görülmektedir. İnşaat ruhsatı 34 villa için alınmakla birlikte, parsel üzerine daha fazla sayıda villa yapılmasının mümkün olup olmadığı mahkemece araştırılmadan, sözleşmedeki davacılara düşecek villa sayısı esas alınarak hüküm kurulmuştur. Taşınmaz üzerine 34 adet villa yapılmasının nedeni ve sözleşmede kararlaştırıldığı gibi 37 adet villa yapılmasının mümkün olup olmadığının ilgili Belediye’den araştırılması gerekir. Sözleşme ve ruhsat tarihi itibariyle parsel üzerine 37 adet villa yapılmasının imar gereği mümkün olmadığı, bu nedenle 34 adet villa için inşaat ruhsatı verildiği anlaşılırsa, BK’nın 117. maddesindeki objektif imkânsızlık gereği, davacı arsa sahipleri yapılan villalardan kendi paylarına düşen 11 adet villa için gecikme tazminatı isteminde bulunabilirler. Objektif imkânsızlık söz konusu olmayıp, davalı yüklenici kooperatifin kusuru nedeniyle, arsa üzerine sözleşmede kararlaştırılandan az sayıda villa yapıldığının anlaşılması durumunda, davalı yüklenici kooperatif yönünden kusurlu imkânsızlık söz konusu olur. Bu durumda yüklenici kooperatif, villaların teslimi gereken 22.09.1998 tarihinden itibaren kusurlu sorumluluğu ortaya çıktığı tarihe kadar yapmadığı davacı arsa sahiplerinin payına düşün 1 adet villanın gecikme tazminatından da sorumlu tutulur. Mahkemece bu konularla ilgili Belediye’den gerekli araştırmalar yapılmadan ve bilirkişilerden rapor alınmadan, sadece sözleşmedeki arsa sahiplerine 12 adet villa verileceği düzenlemesine dayanarak yazılı şekilde gecikme tazminatının karar altına alınması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; ilgili Belediye’den, durumun araştırılmasından sonra, gerekirse dosyaya daha önce raporu veren bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, davalı yüklenici kooperatifin 12 adet mi yoksa 11 adet mi villanın gecikme tazminatından sorumlu olacağının belirlenmesinden, yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak değerlendirme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Yapılacak iş; ilgili Belediye’den, durumun araştırılmasından sonra, gerekirse dosyaya daha önce raporu veren bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, davalı yüklenici kooperatifin 12 adet mi yoksa 11 adet mi villanın gecikme tazminatından sorumlu olacağının belirlenmesinden, yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak değerlendirme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacı arsa sahiplerinin tüm, davalı yüklenici kooperatifin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı yüklenici kooperatif yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... kooperatif'ine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 04.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7680, Karar No: 2016/9958, Tarih: 26.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7680 E.  ,  2016/9958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında Kıyı Kanununa Muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Kumluca Belediye Başkanlığı'nın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2-Sanık hakkında İmar Kanununa Muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, aynı yasanın 67/2-a maddesinde belirtilen zamanaşımını kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.10.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan belediye vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/2-a ve CMUK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 26.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/316, Karar No: 2018/70, Tarih: 27.02.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/316 E.  ,  2018/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun beraatine ilişkin Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 03.02.2011 gün ve 1104-88 sayılı hükmün, katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.02.2014 gün ve 35869-4010 sayı ile;

“...Katılanın aşamalarda değişmeyen iddiası, adli tıp raporu, tanıklar ... ile ...'ün anlatımlarına göre, sanığın, katılanı yaraladığının anlaşılması karşısında, hükümlülük kararı verilmesi yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraat kararı verilmesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi ise 23.05.2014 gün ve 215-479 sayı ile;

"...Sanık ...'in meydana gelen olay sırasında müştekiye yönelik olarak kasten yaralama suçunu işlediği hususunda, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamaktadır. Müştekinin, eşi olan tanığın beyanları mahkûmiyet hükmü vermeye yeterli değildir. Olay yerinde bulunan tanık Süleyman'ın anlatımları sanık ...'e yönelik olmadığı gibi, düzenlenen adli tıp raporu, rapor içeriğinde belirtilen yaralanmaların sanık ... tarafından meydana getirildiğini kabule yarayacak bilgi içermemektedir.

Tüm bu nedenlerle; sanık ...'in üzerine atılı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümünün yerinde olduğu, aksi yöndeki Yargıtay bozma ilamının delillerle uyumlu olmadığı" gerekçesiyle direnerek, sanığın önceki hükümdeki gibi beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2014 gün ve 253561 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 55-509 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 09.03.2017 gün ve 612-7215 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Hüseyin Karagemicioğlu hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri temyiz edilmeksizin; sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümleri ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, direnme hükmünün kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Karşıyaka Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 22.06.2009 tarihli raporda; bir gün önce darbedildiğini belirten katılanın boyun ön alt bölgesinde muhtelif sıyrıklar, sol kol iç kısmında 0,5x2 cm boyutlarında ekimoz bulunduğu, mevcut yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bilgilerine yer verilmiştir.

Katılan ... aşamalarda; olay günü saat 13.00 sıralarında apartman komşusu inceleme dışı sanık ...'ün daire kapısını tekmeleyip, ısrarla zile basması üzerine kapıyı açtığını, bu şahsın “Bir daha bu kapının önüne idrar döküp burayı kokutursanız, sizi öldürürüm” diyerek kendisini tehdit ettiğini, daha sonra inceleme dışı diğer sanık .... ile beraber ...'ın kendisini darbettiğini, 8 numaralı dairede oturan ....'nun kendisine hakaret edip, başına yumrukla vurduğunu, sanık ...'nun ise olay sırasında boğazını sıktığını, kavgaya eşi ... ile alt komşuları ...'ün şahit olduklarını, sanıklardan şikâyetçi olduğunu ve uzlaşmak istemediğini,

Tanık ...; katılanla aynı apartmanda ikamet ettiğini, olay günü katılan ile sanık ve inceleme dışı diğer sanıklar arasında karşılıklı bağrışma ve itekleşme olduğunu, olay sırasında hakaret veya tehdit içeren sözler duymadığını,

Tanık ...; katılanın eşi oluğunu, olay günü apartman merdivenlerinin yıkandığını, ancak kendi kapılarının önünün temizlenmediğini, katılanın dairenin önüne su döküp yeri yıkadığını, az sonra kapılarının tekmelendiğini, ... ün “Neden sidik döküyorsunuz” dedikten sonra katılanı tehdit ettiğini, daha sonra karşı komşuları ... ile eşi sanık ...'nun katılanı darbetmeye başladıklarını, sanığın katılanın boğazını sıktığını, Hüseyin'in ise katılana hakaret ettiğini,

Tanık ...; olay günü katılanın evinde konuk olarak bulunduğunu, kapı önünde kavga çıktığını, katılanın ağlayarak içeri girdiğini, boynundaki kolyenin koparılmış olduğunu, kimin kime vurduğunu görmediğini,

İnceleme dışı sanıklar ... ve ... benzer şekilde; katılanın merdivenlere idrarlı ve sirkeli su dökmesi nedeni ile olay günü tartışma yaşandığını, katılanı darbetmediklerini, hakaret veya tehdit içeren söz sarf etmediklerini,

İnceleme dışı sanık ...; katılanın karşısındaki dairede ikamet ettiğini, katılanın büyü bozmak için eskiden beri kendi kapısının önüne, zaman zaman da başkalarının kapısı önüne idrar döktüğünü, olay günü bu nedenle katılanı uyardığını, hakaret etmediğini, katılana vurmadığını,

İfade etmişlerdir.

İnceleme dışı sanık ...; katılanın karşısındaki dairede ikamet ettiğini, katılanın büyü bozmak için eskiden beri kendi kapısının önüne, zaman zaman da başkalarının kapısı önüne idrar döktüğünü, olay günü bu nedenle katılanı uyardığını, hakaret etmediğini, katılana vurmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; katılan ile aynı apartmanda ikamet ettiğini, katılanın aidat ödememesi yüzünden apartman yönetiminin dağıldığını, apartman sakinlerinin merdivenleri sırayla yıkamaya başladıklarını, olay günü kendisinin merdivenleri yıkadığını, kendisine büyü yapıldığını düşünen katılanın apartman içine pis sıvılar döktüğünü, durumdan tüm apartman sakinlerinin şikâyetçi olduğunu, olay günü de pazardan gelen katılanın sirke ve idrar kokulu bir kova suyu yeni yıkanmış merdivenlerden aşağı döktüğünü, katılanla aralarında bu nedenle tartışma çıktığını, sözlü tartıştıklarını, katılanın boynunu sıkmadığını,

Savunmuştur.

Kasten yaralama suçu 5237 sayılı TCK’nun 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılmış, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonuçları doğurmaya elverişli her türlü hareketle kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonuçları doğurmaya elverişli her türlü hareketle kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ve katılanın aynı apartman katında, karşılıklı dairelerde ikamet ettikleri, olay günü katılanın yeni yıkanmış merdiven boşluğuna bir kova kötü kokulu sıvı dökmesi nedeniyle bir kısım apartman sakinleri ile arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında katılanın, boyun ön kısmında muhtelif sıyrıklar oluşacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; katılanın aşamalarda değişmeyen, yaşanan tartışma sırasında sanığın boynunu sıkarak kendisini yaraladığı yönündeki beyanları, katılanın bu iddiasını doğrulayan Karşıyaka Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen yara yeri ve niteliği ile uyumlu adli rapor içeriği, tanık ...'in olay sırasında sanığın katılanın boğazını sıktığı yönündeki ifadesi, tanık ...'ün olay günü sanığın da aralarında bulunduğu bir kısım apartman sakinleri ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerini ittirdikleri yönündeki anlatımı, tanık ...'ın, olaydan sonra ağlayarak eve gelen katılanın boynundaki kolyenin kopmuş olduğu yönündeki beyanları ile sanığın olay günü katılanla merdiven boşluğuna kirli sıvı dökülmesi nedeniyle tartıştığı yönündeki savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun sübuta erdiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 gün ve 215-479 sayılı direnme hükmünün, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/136, Karar No: 2020/733, Tarih: 14.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/136 E.  ,  2020/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tehdit suçunun mağdurunun, suçtan doğrudan zarar gören gerçek kişiler olabileceği, tüzel kişilerin tehdit suçunun mağduru olamayacağı, bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müşteki Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulu'na bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulu vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.