muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5629, Karar No: 2011/8192, Tarih: 28.06.2011

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, malik hanesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında ... hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak tespit maliki ... ..., ..., ... ve ...'ın davaya dahil edilerek davanın esasının incelenmesi gerekirken tespit malikinin davacı tarafından dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen kimseler içerisinde yer almadığı ve başlangıçta davalı olarak gösterilmeyen bu tespit malikinin davaya dahil edilerek davaya devam edilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1091, Karar No: 2010/6613, Tarih: 08.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1091 E.  ,  2010/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2008 tarih ve 2007/1982-2008/658 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Kahramanmaraş Şubesi’ndeki hesabından internet bankacılığı suretiyle rızası dışında 3.000 YTL çekildiğini, parayı çeken kişi hakkında ceza davası açıldığını, davalı banka tarafından “her ne sebeple olursa olsun bu paranın banka tarafından başka bir yere ödenmek zorunda kalınması halinde banka tarafından bildirimde bulunmaksızın paranın hesaptan çekilmesine, oluşacak faiz ve diğer masraflardan sorumlu olunacağına” ilişkin müvekkiline taahhütname imzalatılmasından sonra 3.000 YTL’nin ödendiğini, oysa davalı bankanın internet bankacılığında yeterli güvenlik önlemini almaması nedeniyle oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu, bu nedenle müvekkiline imzalatılan taahhütnamenin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye göre yetkili mahkemenin İstanbul mahkemeleri olduğunu savunarak, yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen Bankacılık İşlemleri sözleşmesinde yetkili mahkemenin İstanbul mahkemeleri olarak belirlendiği gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka tarafından davacıya imzalatılan taahütnamenin iptali istemine ilişkindir.

HUMK'nun 10. maddesine göre yetkili mahkeme, mukavelenin icra olunacağı veyahut dava tarihinde davalının veya vekilinin orada bulunmak şartıyla akdin vukubulduğu yer mahkemesidir. Taraflar arasındaki 01.02.2005 tarihli Bankacılık İşlemleri Sözleşmesi, davalı bankanın Kahramanmaraş Şubesi’nde akdedilmiştir. HUMK'nun 10. maddesi uyarınca dava, yetkili mahkemede açılmıştır. Sözleşmenin 18. maddesindeki yetki sözleşmesi ile “İstanbul Mahkemelerinin” yetkili kılınması, HUMK.da belirtilen genel yetki kurallarını ortadan kaldırmaz. Yetki sözleşmesi, genel yetkili mahkemeler yanında, aslında yetkili olmayan bir mahkemenin taraflarca yetkili kılınmasına dair bir sözleşmedir. Mahkemece, HUMK.nun 10. maddesi uyarınca davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20693, Karar No: 2010/2231, Tarih: 10.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20693 E.  ,  2010/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karaman Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.05.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Terk sebebine dayalı boşanma davasının kabul edilebilmesi için öncelikli şart davalı eşin haklı bir sebep olmadan en az dört aydan beri evlilik birliği dışında kalmasıdır.Tarafların birlikte seçtikleri (TMK.md.186) veya Türk Medeni Kanununun 188.maddesi şartlarının oluşması sebebiyle eşlerden birinin seçtiği, ya da hakim tarafından belirlenen (TMK.md.195) hallerine uygun, oturmaya elverişli, bağımsız bir evleri yoksa , birlik dışında bulunan eşin bu davranışı haklı sebebe dayanır.

Terk edilen eş (TMK.md.164) diğerini yukarıda açıklanan kurallara uygun olarak ortak konuta çağırmakla yükümlüdür.Çünkü ortak hayat bunu zorunlu kılar (TMK.md.185/3) Bu itibarla kanunda gösterilen (TMK.md.164) sürelerin başında tarafların kanuni koşullara uygun ortak konutunun olmadığı anlaşıldığından ihtar geçersiz olmakla, davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.02.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3357, Karar No: 2023/4778, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3357 E.  ,  2023/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.11.2019 Tarihli ve 2019/1698 Esas, 2019/1922 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Karşıyaka/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.10.2021 Tarihli ve 2019/1642 Esas, 2021/1244 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:1 İç Kapı No:1 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.03.2022 Tarihli ve 2021/1458 Esas, 2022/356 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda ve kısıtlı adayı vekilinin beyanı ile kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak Pasaj Blok No:43/6 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2023 Tarihli ve 2022/696 Esas, 2023/121 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ... Mahallesi ... Sokak No:1/1 .../... adresinde annesinin yanında 6 aydır ikamet ettiği, annesinin bakımı ile ilgilendiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Karşıyaka/İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6245, Karar No: 2019/3344, Tarih: 21.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2014/6245 E.  ,  2019/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere, "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma hakkı olmadığı, mahkemece kanuna aykırı olarak verilen katılma kararının temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15597, Karar No: 2015/27634, Tarih: 10.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15597 E.  ,  2015/27634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2015

NUMARASI : 2014/1046-2015/351

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibin kesinleşmesi üzerine borçluların menkul mallarının haczedildiği, şikayetçi borçlular Ö.. D.. ve H.. D..'ın icra mahkemesine başvurularında, borçlu Ömer'in felçli olması ve yerde oturamaması nedeniyle, halı, koltuk, çalışma masası ve spor aletlerine konulan haczin kaldırılmasını istedikleri, mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile birden fazla aynı amaçla kullanılan menkullerden birinin haczinin mümkün olduğu gerekçesiyle koltuk takımı ve halılardan birindeki haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6352 sayılı Yasa'nın 16. maddesi ile değiştirilen 2004 sayılı icra İflas Kanunu'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 3. bendi uyarınca; para, kıymetli evrak, altın, gümüş, değerli taş, antika veya süs eşyası gibi kıymetli şeyler hariç borçlu ve aynı çatı altında yaşayan aile bireyleri için lüzumlu olan eşya haczedilemez. Ancak aynı amaçla kullanılan birden fazla eşya olması halinde bunlardan birisinin haczi mümkündür.

Bu düzenlemenin gerekçesinde; alacaklı ile borçlu arasındaki menfaat dengesinin sağlanması, temel hak ve özgürlüklerin korunması, haczinde ekonomik yarar bulunmayan ya da muhafazasında ve satışında güçlük çekilen eşyaların hacizlerinin önlenmesinin amaçlandığı ve borçlu ile aynı çatı altında yaşayan aile bireyleri için gerekli her türlü eşyanın haczedilemeyeceğinin hükme bağlandığı belirtilmiştir.

İİK'nun 85/son maddesinde ise "haciz koyan memur, borçlu ile alacaklının menfaatlerini mümkün olduğu kadar telif etmekle mükelleftir" düzenlemesine yer verilmiştir.

İİK'nun 85/son maddesinde ise "haciz koyan memur, borçlu ile alacaklının menfaatlerini mümkün olduğu kadar telif etmekle mükelleftir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Kural olarak borçlunun her türlü mal ve haklarının haczi mümkündür. Haczedilmezlik iddiasında bulunabilmek için, İcra iflas Kanunu'nda ya da özel kanunlarda hüküm bulunması gerekir. Asıl olan borcun ödenmesi, bir diğer ifade ile alacaklının alacağına kavuşması olup, haczedilmezliğe ilişkin düzenlemelerin bu bağlamda dar yorumlanması gerekir. Diğer yandan, haczin amacı, borcun tahsilinin sağlanması olup borçluyu taciz etmek ya da baskı kurarak ödemeye zorlama maksadıyla haciz yapılmamalıdır. Aksine davranış başta İİK'nun genel mantığına ve 85/son maddesi hükmüne açıkça aykırılık teşkil edeceği gibi, temel hak ve özgürlüklerin korunması ilkesine de ters düşer. Nitekim ev eşyasının haczi halinde bu eşyanın muhafazası güç olup çoğu zaman satılamamakta, satılmaları halinde ise satış bedeli haciz ve muhafaza masraflarını dahi karşılamamakta ve dolayısıyla alacağın tahsiline müspet yönde herhangi bir katkısı da bulunmamaktadır. Bu halde yapılan haciz işleminde ekonomik yarar bulunmadığı, gibi, haczin yalnızca borçluyu ve doğal sonucu olarak aile bireylerini taciz etmekten öte bir yarar sağlamadığı da görülmektedir.

Buna göre ev eşyası yönünden, İİK’nun 82/1-3 maddesinde yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin genel kuralın aksine geniş yorumlanması gerektiği kabul edilmelidir. 6352 sayılı Yasa'nın 16. maddesinin gerekçesi de bu görüşü destekler niteliktedir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, kural olarak ev eşyasının haczedilemeyeceği, ancak aynı amaca hizmet eden birden fazla eşya var ise birisinin haczedilebileceği kabul edilmelidir.

Somut olayın incelenmesinde ise; şikayetçi borçluların huzuru ile 22.10.2013 tarihinde menkul mal haczinin yapıldığı, haciz zaptında muhtelif ev eşyalarının ve spor aletlerinin haczedildiği görülmüştür.

Her ne kadar mahkemece, yukarıdaki açıklamalara uygun olarak birden fazla olan koltuk takımı ve halıdan birer tanesindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; haciz zaptında 3 adet açık mavi 1 adet ikili, 1 adet tekli ve 1 adet üçlü koltuk takımının, 2 adet de farklı ebatlarda markasız halının bulunduğu tespit edildiğine göre, mahkemece haczin kaldrılmasına karar verilen mahcuzların nitelikleri belirtilmediğinden, hangi koltuk takımı yada halıdaki haczin kaldırıldığının açık olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, haczin kaldırılmasına karar verilen mahcuzların hangileri olduğunun ayıredici özellikleri de belirtilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, haczin kaldırılmasına karar verilen mahcuzların hangileri olduğunun ayıredici özellikleri de belirtilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30080, Karar No: 2015/15880, Tarih: 19.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30080 E.  ,  2015/15880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun ikamet ettiği apartmana girerek evinin önündeki ayakkabıyı çalan suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zaman aşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11500, Karar No: 2010/7528, Tarih: 14.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/11500 E.  ,  2010/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit müessir fiil ve reşit olmayanla rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan açılan kamu davalarının şikayetin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle düşmesine dair, Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2006 gün ve 2005/503 Esas, 2006/146 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili ve katılan ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, basit müessir fiil suçundan açılmış kamu davasının şikayetin süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle düşmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekili ve katılan ...’nin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme yönelik itirazların incelenmesinde ise;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata ve sanığın mağdurdan 5 yaştan daha büyük olması itibariyle de 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine göre sanığa atılı suçun takibinin şikayete bağlı bulunmadığı, 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren, Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmiş olmasından sonra 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesi dahilinde sanığın eyleminin takibi şikayete tabi hale dönüştüğü, mağdurenin aşamalarda şikayetçi olduğu yönündeki ifadelerinin eylemlerin şikayete bağlı hale gelmesinden önce vaki olduğu gözetildiğinde, şikayetin süresinde yapıldığının kabulü gerekeceğinden sanığın mahkümiyetine hükmolunması yerine, CMK.nun 158/6. maddesine aykırı olarak, sanık hakkındaki kamu davasının şikâyetin süresinden sonra yapıldığından bahisle düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve katılan ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28701, Karar No: 2015/33628, Tarih: 19.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28701 E.  ,  2015/33628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, satın aldıkları dairenin davalılar tarafından inşa edildiğini, mutfak dolabının yıkılarak, küçük ...'in dolabın altında kaldığını ve yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.940,00-TL maddi 10.000-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacılar ... ve ... yönünden manevi tazminat talebine ilişkin davanın reddine, davacı ... yönünden manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, takdiren 3.000-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, davacı ... yönünden maddi tazminat talebine ilişkin davanın kabulü ile, 1.940,00-TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut uyuşmazlıkta davacıların (tüketici) satın aldığı dairenin davalılar (müteahhit) tarafından inşa edildiği ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre, davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi, yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda, kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 85,00 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.