muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1433, Karar No: 2025/4234, Tarih: 09.04.2025

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.11.2020 tarihli ve 33246 sayılı itirazının reddine karar verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2021/8-52 Esas, 2023/569 Karar sayılı ilâmlarında "...Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun manevi unsuru, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanun'un metninden de anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İst-1994, s. 130, ... Önder, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İst-1994, s. 31; Durmuş Tezcan-M. Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Ankara-2008, s. 363 vd; Recep Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Ankara-2002, s. 87) ve yargısal kararlarda da (CGK’nın 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir...

...Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar), yaralama veya yağma eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamaktadır. Ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır..." şeklinde içtihatta bulunarak bu hususa değinilmiştir.

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/6-110 Esas, 465 Karar, 2016/6-1157 Esas, 2017/239 Karar sayılı ilamlarında da aynı hususlar teyit edilmektedir.

Yani olayın oluşuna ilişkin şüpheli durum varsa burda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekecektir.

Ceza yargısına hakim olan en temel ilke olan masumiyet ve şüpheden sanık yararlanır kuralları ceza adaleti bakımından başkaca hiçbir delil olmayan ve bulunma ihtimali olmayan hususlarda sanık aleyhine, müşteki lehine esnetilebilmektedir. Bu belli zorluklar nedeniyle bir nebze kabul edilebilir. Ancak başka türlü delil toplama imkanı olan olaylarda veya akla, mantığa veya olaya uymayan, kendi içerisinde tutarsız veya sürekli değişen ya da itilaflı başka bir konuda müşteki ya da yakınlarına açıkça yarar sağladığı, müştekiyi gerçekten sanık olmaktan çıkarıp müşteki haline sokabilecek, yani haksız durum yaratacağı aşikar olan soyut beyanların tek doğru kabul edilerek cezalandırma yoluna gidilmesi, masumiyet, silahların eşitliği ve şüpheden sanık yararlanır kurallarına açıkça aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Diğer taraftan “failin bir suçu işlemek için aynı hukuki değeri koruyan daha hafif bir suçu işlemek zorunda kaldığı hâllerde geçitli suç söz konusu olur. Geçit suçlar cezalandırılmayan önceki eylemlerin kapsamında sayılırlar ve bu nedenle bütün cezalandırılmayan önceki eylemlerle birlikte görünüşte içtimanın bir türünü oluştururlar. Bu tip görünüşte içtimada, bir suçun işlenmesi için daha hafif suçu basamak yapmak zorunluluğu vardır ve basamak durumunda bulunan suçu düzenleyen normun yardımcı norm oluşu nedeniyle, ağır suçu düzenleyen normun uygulanması ile yetinilir. Geçitli suçun söz konusu olabilmesi için, görünüşte içtima eden normlar arasında açık nitelikte asli-yardımcı norm ilişkisinin bulunmaması, ağır suç ile bu suça ulaşabilmek için aşılması zorunlu basamak durumunda bulunan hafif suçu düzenleyen normların korudukları hukuki değerlerin aynı nitelikte ve aynı türden olmaları, ağır suçun işlenmesi için mutlaka geçit durumundaki daha hafif bir suçun işlenmesinin gerekmesi, hafif suçun faili ve mağduru ile ağır suçun faili ve mağdurunun aynı kişiler olmaları, failin hareketi ile ağırlaşan neticeler arasında nedensellik bağının bulunması ve failin kastının başlangıçtan itibaren ağırlaşan neticeleri gerçekleştirmeye yönelmiş olması gerekir. Bu nedenle fail hareketine taksirle başlamış ve sonradan kastla devam etmişse veya başlangıçta hafif sonucu gerçekleştirmek istediği hâlde daha sonra kastını ağır sonuca yöneltmişse artık geçitli suçtan söz edilemez (Kayıhan İçel, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl: 7, Sayı: 14, Güz 2008, s. 35-49; Kayıhan İçel, Suçların İçtimaı, Sermet Matbaası, İstanbul, 1972, s. 226-238).

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı suçu gibi bazı suçların icrası sırasında zorunlu olarak eşlik eden bir fiil olarak yer alabilir. Cinsel saldırı suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı bu gibi hâllerde işlenen suç dışında failin sorumluluğunu gerektiren ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç suçun işlenebilmesi için mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hâllerde, fail amaç suçun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır (... Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 6. Bası, Ankara, 2019, s. 465). Ancak cinsel saldırı öncesi ya da sonrasında eğer mağdurun özgürlüğü sınırlandırılmışsa, fail kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da sorumlu tutulmalıdır (M. Emin Artuk-... Gökçen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 18. Baskı, Ankara, 2019, s. 375.)

Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırılmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamakta, ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu Esas No: 2019/14-502, Karar No: 2023/144,- CGK 2019/14-590 E., 2023/59 K.- CGK 2019/14-204 E., 2023/78 K.-CGK 2020/14-355 E., 2023/461 K. sayılı kararlarıda aynı yöndedir.)

Amaç suçun işlenmesi için gereken süre içerisinde işlenen araç suç nedeniyle ayrıca cezalandırma yoluna gidilemeyecektir. Sanığın mağdurları, tenha bir yere götürmek amacıyla zorla götürdüğü ve sanıkları tokatlayarak mağdurlardan A.'dan cep telefonu, F'den para aldığı olayda, sanığın amacının mağdurların cep telefonu ve paralarını almak olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklardan cep telefonu ve parayı alması için gerekli olan süreyi aşan oranda ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kastıyla mağdurları tenha yerde tutmadıkları,... tutanaktan anlaşılmakla, amaç suçun işlenmesini aşar oranda tutulmadıklarından, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan beraat kararı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.( 6. Ceza Dairesi Esas No: 2022/1779, Karar No: 2023/13991 )

“Amaç suçun işlenmesi için gereken süre içerisinde işlenen araç suç nedeniyle ayrıca cezalandırma yoluna gidilemeyecektir. Mağdurların, sanıkların görüşme çağrısı üzerine kendi istekleri ile sanık Mahir'e ait işyerine gittikleri ve sanıkların mağdurları darp ederek borcu aşan miktarda senet imzalattırdıkları olayda, sanıkların amaçlarının mağdurlara aşkın miktar içeren senet imzalatmak olduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların senedin imzalanması için gerekli olan süreyi aşan oranda ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma kastıyla mağdurları işyerinde tutup tutmadıkları konusunda mağdurların yeniden beyanlarının alınarak amaç suçun işlenmesini aşar oranda tutulup tutulmadıklarının netleştirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yetinilmesi...”( 6. CD 2022/4780 E., 2023/12823K.)

“...Oluş ve dosya kapsamından, suça sürüklenen çocukların parkta karşılaştıkları mağdurun önüne geçerek bir banka oturtukları ve üzerini arayıp cebinden 10,00 TL parasını alarak kendilerine direnen mağdura ayakkabı ile vurdukları olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında da belirtildiği üzere, amaç suçun işlenmesi için gereken süre içerisinde işlenen araç suç nedeniyle ayrıca cezalandırma yoluna gidilemeyeceği, mağdurun üzerini arayıp parasını almaları için gerekli olan süreyle sınırlı davranan ve bu süreyi aşan oranda ayrıca mağduru hürriyetinden yoksun bırakmadıkları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi...”( 6. CD 2022/15072 E., 2023/14837 K.)

“...Cinsel saldırı veya cinsel istismar suçlarının işlenebilmesi için mağdurun belirli bir yerde tutulması gerekmektedir .Bu haliyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma araç suç niteliğindedir. Fail ayrıca bu suçtan cezalandırılmaz ancak belirli bir yerde tutma amaç suç süresince olmalıdır. Bu süre aşıldığında fail ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmalıdır...”(9. CD 2022/10418E., 2023/7233 K.)

Doktrindeki kabuller ve Yargıtay yerleşik içtihatları uyum içerisindedir. Buna göre amaç suçu işlemek için araç suçu işlemenin zorunlu olduğu hallerde amaç suçun işlenmesine yetecek kadar süreyle araç suçun işlenmesi halinde ayrıca araç suçtan ceza verilmemektedir.

Yağma suçunu işleyebilmek için kişinin belli bir süre durdurulması, özgürlüğünün engellenmesi zorunludur. Amaç suç olan yağma suçunu işlemeye yetecek süre kadar mağdurların alıkonulması araç suç niteliğindedir. Bu nedenle amaç suçu işlemeye yetecek kadar süre ile alıkoymada ayrıca hürriyeti tahdit suçu oluşmayacaktır. Bunun ötesinde bir alıkoyma halinde oluşacaktır.

Bütün bu bilgiler ışığında;

Somut olayımızda;yer gösterme tutanağı içeriğine göre, sanığın katılanları ... Sokak'tan alarak ... Mahallesi Şefkat Sokağa kadar götürdüğü, Google map haritasından da anlaşılacağı üzere iki sokak arasındaki uzaklığın 600 metre olduğu ve yaklaşık 9 dakikalık mesafe bulunduğu, alıkoyma eyleminin amaç suçu işlemeye yetecek seviyede kaldığı, amaç suçu işlemenin ötesine geçmediği ve dolayısıyla amaç suçu işlemek için gerekenin ötesine geçmeyen araç suç olan çok kısa süre alıkoymanın cezalandırılamayacağının anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2023/15502 Esas, 2025/2441 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8976, Karar No: 2017/3519, Tarih: 31.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8976 E.  ,  2017/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğü adına vekili Avukat ... tarafından, davalı ve birleşen dosya davalıları ... ve diğerleri aleyhine 23/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 2006/207 esas sayılı dosyanın husumetten reddine, asıl ve diğer birleşen dosyalar yönünden davanın kabulüne dair verilen 30/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalılardan husumet düştüğüne ilişkin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, birleşen yönünden açılan davanın husumetten reddine, asıl dosya ve dosyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalı ...’ın talimatı ile davalılar ... ve ... tarafından bahçe otlarının yakılması sonucu yanan ateşin ormana sirayet etmesi nedeniyle orman yangını meydana geldiğini belirterek, ağaçlandırma gideri ve orman yangınına müdahale eden helikoptere ilişkin gider de dahil olmak üzere yangın söndürme giderleri ile tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek, birleşen 2006/207 Esas sayılı dosya yönünden açılan davanın husumetten reddine, asıl dosya ve dosyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı idarenin zararının tespitine ilişkin 14/04/2014 ve 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporları alındığı anlaşılmaktadır. Her iki rapor arasında açık çelişki olduğu halde ve bu çelişki giderilmeden mahkemece 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

./..

-2-

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı idarenin zararının tespitine ilişkin 14/04/2014 ve 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporları alındığı anlaşılmaktadır. Her iki rapor arasında açık çelişki olduğu halde ve bu çelişki giderilmeden mahkemece 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

./..

-2-

Şu halde mahkemece, yeni seçilecek uzman bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davacı idarenin meydana gelen zararındaki bilirkişi raporları arasında çelişki, açık ve denetime elverişli alınacak raporla giderilip, davalıların sorumluluğu cihetine gidilmesi halinde; davacı idare tarafından helikopter kiralanmasına ilişkin bir sözleşme yapılıp yapılmadığı, böyle bir sözleşme varsa; helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, helikopter hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenip ödenmeyeceği, bu sözleşmenin kapsadığı süre boyunca kaç orman yangının çıktığı, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmalıdır. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir. Anılan hususlarda araştırma yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, davacının davalılardan ASELSAN’a husumet düşmesine ilişkin temyiz itirazının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacı ile temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14285, Karar No: 2014/10377, Tarih: 08.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14285 E.  ,  2014/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından, davacıların murisleri ... 'ın vefatı ile sonuçlanan iş kazası sonrası, davacılara kısa vadeli sigorta kollarından olan iş kazası sigortası kolundan ölüm geliri bağlanıp bağlanmadığının tespiti ile ilgili olarak varsa gelir bağlama kararının onaylı örneğinin istenilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4474, Karar No: 2021/3905, Tarih: 21.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4474 E.  ,  2021/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07.09.2017 tarih ve 2011/419 E- 2017/819 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne-reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.05.2019 tarih ve 2018/670 E- 2019/594 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak asıl ve birleşen davada davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 20.04.2021 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı şirkette %50 hissenin müvekkiline, %1 hissenin müdür sıfatını da haiz davalı ...'e ait olduğunu, şirketin 3. kişilerden olan alacağının davalı müdürce çevresindekiler adına açılan banka hesabına aktarıldığını, müdürün böylece şirkete ait paraları kendi şahsi borçları için kullandığını, şirket hesaplarına para girmediğini, müvekkilinin ruhsatlarını şirkete devrettiği halde bu madenlerin talan edildiğini, ortaklar arasında ciddi boyutlara ulaşan husumet bulunduğunu ileri sürerek davalı şirketin fesih ve tasfiyesinin, müvekkilinin uğradığı zararın şirket müdüründen tahsilini, bu işlemler devam ederken şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar, davacının şirket kuruluşunda taahhüt ettiği sermayeyi ödemediğini, davacı ile diğer ortağa sermayenin ödenmesi, aksi halde ortaklıktan çıkarılabileceğinin ihtarı üzerine işbu davanın kötüniyetle açıldığını, davacının yetkisi olmadığı halde şirket alacaklılarından para tahsil ettiğini, davacının ocakta çalışanları kovduğunu, çalışmaları engellediğini, şirket müşterilerini tehdit ettiğini, davacı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının şirkete devrettiğini belirttiği maden ocaklarının ruhsatını aslında davalı tarafından ve geçici olarak davacı üzerine alındığını, ruhsatların gerçek sahibinin davalı müdür olduğunu, şirketin zararda olmasına sermaye borcunu ödemeyen davacının sebebiyet verdiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte fesih değil davacının çıkmasına karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı şirketin müvekkilini sermaye taahhüdünü yerine getirmediği gerekçesiyle şirketten çıkarmaya dair verdiği kararın hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek ortaklıktan çıkarma kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı şirketin müvekkilini sermaye taahhüdünü yerine getirmediği gerekçesiyle şirketten çıkarmaya dair verdiği kararın hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek ortaklıktan çıkarma kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalılar, davalı ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, ana sözleşmenin 5. maddesinde şirket sermayesinin kuruluşun tescilinden itibaren en geç 3 ay içinde 1/4'ünün, bakiyesinin ise 31.12.2010 tarihine kadar ödeneceğinin kararlaştırıldığı halde davacının sermaye ödemesi yapmadığını, taahhüt edilen sermayenin 15 gün içinde ödenmesi yönünde TTK'nın 529. maddesi uyarınca gönderilen iki ayrı ihtara rağmen sermaye taahhüdünün yerine getirilmemesi sebebiyle 09.02.2012 tarih ve 12 sayılı ortaklar kurulu kararı ile davacının ortaklıktan çıkarıldığını, maden ruhsatı devirlerinin sermaye karşılığında yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket müdürünün şirkete 368.750.- TL bedelli fatura düzenlediği, söz konusu faturaları destekleyici belgelerin sunulmadığı, söz konusu kiralama işlemlerine ilişkin fatura bedellerinin 2011 yılına ilişkin olmasına rağmen şirketin 2010 ve 2011 yılı toplam satışlarından daha fazla bir miktarı içerdiği, dolayısıyla şirket müdürünün bu faturaların tanzimiyle şirketi zarara uğrattığı, bunun dışında davalı şirket ortaklarından ... tarafından sermaye koyma borcuna karşılık olarak şirketin banka hesabına yatırıldığı ileri sürülen paraların aynı anda davalı müdürün cari hesabına aktarıldığı, bu işlemin muvazaalı olduğu konusunda bir kanaat uyandırdığı, diğer şirket ortağı ...'ın sermaye taahhüdünü yerine getirmemiş olması, şirketin son 5 yılda sürekli zarar etmesi ve borçlu olması ve bütün bunların dışında davacı ile diğer ortakların arasındaki güven ilişkisinin tamamen ortadan kalktığı, şirketin amacına ulaşmasının bu aşamadan sonra mümkün olmadığından dolayı davalı şirketin haklı sebeple feshi şartlarının gerçekleştiği, şirketin devamının ekonomik ve rasyonel açıdan doğru olmadığı, bu sebeple TTK'nın 636/3. maddesindeki diğer çözüm yollarına gidilmediği, davacının tazminat isteme hakkının bulunduğu, ancak söz konusu tazminatın davacının doğrudan doğruya bir zararının olmaması sebebiyle davacıya değil şirkete ödenmesi gerektiği, şirket müdürünün şirkete 368.750.- TL bedelli fatura düzenlediği, söz konusu faturaları destekleyici belgelerin sunulmadığı, davalı şirket tarafından davacının ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin yerine getirilen işlemlerin TTK'nın 529/2. maddesine uygun olduğu, ancak davalı şirket defterlerinde yapılan incelemelerde nakdi sermaye taahhütlerinin % 25'inin tescilden itibaren üç ay içerisinde geriye kalan kısmın ise 31.10.2010 tarihine kadar getirilmesi gerekli olmasına rağmen ortakların tümünün bu tarihe kadar sermaye taahhütlerini yerine getirmediği, davalı şirketin ortaklarından ...'nin de sermaye koyma borcunu 31.10.2010 tarihi itibarıyla değil 28.10.2011- 11.11.2011 tarihleri arasında şirketin banka hesabına ödediği, bu ortağın bankaya yatırdığı paraların, söz konusu ödemelerle aynı tarih ve tutarda ...'in şirketten alacağıymış gibi cari hesabına tahsilat olarak şirket defterlerine kaydedildiği, söz konusu işlemlerin fiktif olma ihtimalinin yüksek olduğu, söz konusu kayıtların fiktif işlem olarak görülüp davalı şirketin iyiniyet kurallarına aykırı olarak aldığı ortaklıktan çıkarma kararının iptali sonucunu doğurduğu, şirketin temerrüt halinde uygulanacak müeyyidelerin seçiminde de eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorunda olduğu, sermaye koyma borcunda temerrüde düşen ortaklardan birine ortaklıktan çıkarma müeyyidesinin uygulanması, diğerine ise hiçbir müeyyidenin uygulanmamasının eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, davacının davalı şirket ortaklığından ihracına ilişkin 16.01

.01.2012 tarih ve 2012/11 sayılı davalı şirket kararının usul ve yasaya aykırı bulunduğu gerekçesiyle davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, 368.750.- TL'nin davalı şirket müdüründen alınarak şirkete verilmesine, şirkete tasfiye memuru atanmasına, birleşen davanın kısmen kabulüne, 16.01.2012 tarih ve 2012/11 karar sayılı davacının şirket ortaklığından çıkarılmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.