muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9199, Karar No: 2024/3987, Tarih: 30.04.2024

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, hesaplamada hata yapıldığını, emniyet kemerinden kaynaklanan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın yerinde olduğu, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının itirazlarının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu, nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, faizin temerrüt tarihinden itibaren ve avans faiz olarak hüküm altına alınması gerektiğini, adli rapor ücreti, baro pulu gibi masrafların makul gider olarak hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile olay tarihinde davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın 14.06.2015 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/8698, Karar No: 2024/7474, Tarih: 16.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8698 E.  ,  2024/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1417 E., 2023/1479 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/520 E., 2023/246 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalının her tartışmadan sonra müvekkille yaşamak istemediğini, onu sevmediğini, müvekkili terk edeceğini ifade ettiğini, 3 ay önce evi terkedip gittiğini, sürekli telefonla arayarak ağza alınmayacak küfür ve hakaret edip tehditler savururak para istediğini 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; davacının evlilik birliğinden doğan sorumluluklarını yerine getirmediği, davacının 2 yıldır ... ... isimli kadınla görüştüğü, etraftan davacının bu kadından çocuğu olacağını duyduğu, davacının kendisini ve müşterek çocuğu ziyaret amacı ile Ankara'ya gönderdiği, kendisinin evi terk etmediği, davacının kendisine ve çocuklarına sahip çıkmadığı, davacının bekarlık geleneği ile yaşamayı sürdürdüğü, kendisinin ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığını belirterek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar ... ve ... yararına 1.750’şer TL tedbir, iştirak nafakasına, 2.000 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddî, 250.000.00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla,erkek eşini ... Ş. isimli bir kadın ile aldattığı ve sadakatsiz olduğu, eşini ortak konuttan kendisinin gönderdiği,eşine sinkaflı sözler ile küfür ettiği, ortak çocukları ...’ın başkasından olduğunu ileri sürerek eşinin iffetine helal getirecek beyanlarının olduğu, ortak çocuğun hastalığı ile ilgilenmediği, birlik içerisinde farklı kadınlarla güven sarsıcı davranışlar sergileyerek eğlence hayatının bulunduğu, erkeğin tam kusurlu, kadının kusursuz olduğu asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 2006 doğumlu Mertcan velâyeti babaya, 2020 doğumlu ...’ın velâyeti anneye verilmesine, anne ile yatılı şahsi ilişki, baba ile yatılı olmayacak şekilde şahsi ilişki tesisine, kadın için 800 tedbir, ... için 500,00 TL tedbir nafakasına, kadın için 2.000,00 TL, ortak çocuk ... için 1.500,00 TL yoksulluk ve iştirak nafakasına, kadın için 125.000,00 TL maddî, 185.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararı kusur belirlemesi, kadının karşı davasının kabulü, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar, 13.03.2023 tarihli duruşma için mazeretlerinin kabul edilmeyip hüküm kurulması, açtığı asıl davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, asıl dava yönünden erkeğin boşanma davasının reddedilmesinde bir hata bulunmadığı, kadının sık sık evi terk ettiğini dile getirseler de her terk olayından sonra barışıp evliliklerini sürdürdükleri, son ayrılışta da kadının ailesini ziyaret için gittiği daha sonra taraflar arasında boşanma davasının açıldığının anlaşıldığı, Dursun ve Yusuf’un beyanlarından kadına kusur yüklenmesinin mümkün bulunmadığı belirlendiğinden asıl davanın reddine karar verilmesinde bir hata bulunmadığı,kadının dinlenen tek tanığı taraflar ile birlikte yaşamayan farklı şehirdeki annesi ... olup beyanı ile erkeğe bir kusur yüklemenin mümkün bulunmadığı, erkeğin kızına boşanacağını, istemediğini, başka biriyle evleneceğini söylediğini bunu telefonla bağırarak söylediği için duyduğunu beyan etmiş ise de yer tarih belirtmediği ne gibi bir tartışma sonucu mu durup dururken mi söylediği yada dava açıldıktan sonra mı önce mi söylediği açıklanmamış genel soyut beyana dayalı olarak erkeğe bir kusur yüklemenin mümkün bulunmadığı, yine bu tanık kızının eve dönmek istediğini ancak uzaklaştırma kararı aldırdığı için dönemediğini beyan etmiş ise de böyle bir kararın sunulmadığı ve dönmesinin engellendiğine dilekçeleri ile dayanmadığının anlaşıldığı, kadının karşı dava ve ikinci cevap dilekçesine eklediği mesaj ekran görüntüleri erkek eş tarafından kabul edilen bir yazışma olmadığı gibi ekran görüntüsünün nasıl oluşturulduğu da bilinemediği için nasıl ve ne şekilde elde edildiği belli olmayan içerikler ile hem erkeğe hem de kadına kusur yüklemenin mümkün bulunmadığı kadının telefonu sunup içerisindeki mesaj kayıtlarının erkeğin numarası ile mesajlaşmalar olup olmadığı da mahkeme tarafından bilirkişi incelemesi ile tespit edilmediği, mahkemeye telefon içeriğine delil olarak dayanmamış sadece konuşma ve görüntü kayıtlarının sunulduğu deliller bölümünde açıklandığı,sunulan CD görüntüsü de erkeğe kusur yüklenmesi için yeterli bulunmadığı, karşı boşanma davasının da ispat edilememesi nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü ve fer' taleplere hükmedilmesinin hatalı bulunduğu, erkeğin kadının kabul edilen karşı boşanma davasına yönelik istinaf başvurusunun kabul edildiği, erkek vekili son celse mazeret vermesine rağmen reddedilip karar verildiğini ileri sürmüş ise de dilekçe ekindeki raporun duruşma tarihini kapsamaması nedeniyle mazeretin reddedilip karar verilmesinde bir hata görülmediği, kadının boşanma davasının ispatlanamadığından reddine, davacı için aylık 800,00 TL, ortak çocuk için aylık 500,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakalarının hüküm kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; karar gerekçesinin hatalı olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda kadının, boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın kaldırılarak, davasının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kadının davasının ve fer'îlerinin reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, ispat, kusur belirlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine; kadının davasının kabulüne karar verilmiştir. Karar erkek vekilince istinaf edilmiş,istinaf incelemesi sonucunda kadının davası da reddedilmiş, karar kadın vekilince temyiz edilmiştir. Kadının karşı dava ve ikinci cevap dilekçesine eklediği mesaj ekran görüntülerine delil olarak dayandığı, konuşma ve görüntü kayıtlarının sunulduğu, ayrıca kadının tanık beyanlarında da erkeğin kadını ve ortak çocuğu aile konutundan gönderdiği, kadının müşterek konutu terk etmesini aslında davacı karşı davalının istediği, özellikle ortak çocuklardan ... ile ilgilenmeyeceğini açıkça beyan ettiği, başka kadınlar ile mesajlaşmak suretiyle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalı-davacı kadın ile yaptığı konuşmalarda bu durumu kabul ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının reddedilen boşanma davasına yönelik BOZULMASINA, bozma nedenine göre, yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden fer'îlere yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine.

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6152, Karar No: 2010/12110, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6152 E.  ,  2010/12110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.11.2008 tarih ve 2007/111-2008/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalıların, kooperatif ortağı olmayan iki kişinin arsasını kooperatife ait gibi göstererek, 108 konut yerine 110 konut için inşaat ruhsatı alıp 2 konutun giderlerini kooperatif kasasından ödediklerini ileri sürerek, şimdilik 15.000,00 YTL’nın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacı kooperatif ile dava dışı arsa malikleri ...ve ... arasında 13.11.1992 tarihli inşaat sözleşmesi imzalanıp kooperatifin 110 konut yapmayı ve 55’ni arsa maliklerine vermeyi taahhüt ettiğini, sözleşmeden sonra parsellerin ifraz gördüğünü, arsa maliklerinin 2670 nolu parseli sözleşmeden sonra dava dışı ... ve...’a satıp tapuda devrettiğini, bu kişilere verilen 2 konutunda ilk sözleşmede arsa maliklerine verilmesi kararlaştırılan konutlar arasında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu 557-558-559 parsel sayılı taşınmazlar üzerine 110 konut yapılması ve bunun % 50 sine karşılık gelen 55 adet konutun arsa sahiplerine bırakılmasına karar verildiği, dava konusu iki adet bağımsız bölümün bulunduğu arsanın sözleşme tarihinden sonra dava dışı ... ve ...’a satıldığı, daha sonra taşınmazda tevhit ve ifraz işlemi yapılmak suretiyle taşınmazın 2670, 2671 ve 2672 parsel numaralarını aldığı, bundan sonra 2671 parsel için aynı tarihte 65 ve 63 adet konut yapımı için iki adet farklı inşaat ruhsatı alınmış olduğu, 2670 parsel sayılı taşınmazı satan arsa sahipleri ile bu taşınmaz üzerine yapılacak inşatla ilgili 02.04.1993 ve 14.04.1993 tarihli iki adet protokol düzenlendiği, taraflar arasındaki sözleşme gereğince kooperatif tarafından 2670 parsel üzerine iki adet, 2671 parsel üzerine 63 adet, 2672 parsel üzerine ise 45 adet olmak üzere toplam 110 adet konut inşa edildiği, arsa sahiplerine bırakılması kararlaştırılan 2670 parsel üzerindeki iki adet bağımsız bölümün 3. şahıslara satıldığı ancak sözleşme gereğince ve halefiyet kuralları gereğince davacı kooperatifin bu inşaatları tamamlama yükümlülüğünün devam ettiği gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatifin önceki yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalılar aleyhine açılmış sorumluluk davasıdır. Arsa malikleri ile yapılan 13.11.1992 tarihli ilk sözleşme ile 557, 558, 559 nolu 3 parsel üzerine inşaat yapılması ve arsa maliklerine 55, kooperatife 55 konut verileceği kararlaştırıldıktan sonra yapılan 02.04.1993 ve 14.04.1993 tarihli ek protokoller ile arsa maliklerine 53 adet konut verilmesi kararlaştırılmıştır. 15.04.1993 tarihindeki tevhit ve ifrazdan sonra sözleşme konusu parseller 2670, 2671, 2672 numaraları almıştır. 2670 nolu parselin 07.05.1993 tarihinde arsa maliklerince dava dışı 3. kişilere satılıp tapuda devredildiği ve kooperatif tarafından bu bölüme tapuda devredilen 3. kişiler adına 2 adet bağımsız dubleks bina yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu iki binanın yapılması ile ilgili olarak bu parseli devralan 3.kişiler ile davacı kooperatif arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığı gibi bu binaların davacı kooperatif tarafından yapılmasını gerektirir geçerli bir sebep de açıklanmamıştır. Dosyada mevcut 28.12.1998 tarihli 306 A numaralı yapı ruhsatı belgesinde 2670 sayılı parsele 2 adet dubleks konutun yapımı işinin müteahhidinin davacı kooperatif olduğu da görülmektedir.

Bu durumda tapuda taşınmazı devralan 3. kişilerin kat karşılığı inşaat sözleşmesi bakımından kendi taşınmazlarını kooperatife devretmedikleri halde kendilerine 2 adet konut yapılması işi, kooperatif bakımından tamamen karşılıksız bir işlem oluşturmakla bu hususlar gözden kaçırılarak dava dışı 3. kişilerin arsa maliklerinin halefi olduğu, kooperatifin bu inşaatları tamamlama yükümlülüğünün devam ettiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14, Karar No: 2016/10563, Tarih: 26.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/14 E.  ,  2016/10563 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/06/2015

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve fiğin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14460, Karar No: 2016/9525, Tarih: 30.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/14460 E.  ,  2016/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

KARAR

1- Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde Tapu Müdürlüğü’nden getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu ... parsel sayılı taşınmazın kayıt maliklerinden ...'un dava tarihinden önce 2008 yılında öldüğü anlaşılmaktadır, Ancak dosya arasında bu kişiye ait veraset belgesi ya da verasete esas nüfus kayıtları bulunmadığından taraf teşkili denetlenememektedir. Bu nedenle kayıt maliki ...'un veraset belgesinin dosyaya eklenmesi için davacı tarafa süre ve imkan verilmesi, bunun mümkün olmaması halinde ise; verasete esas nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilip dosya arasına konulması,

3- Taraflar arasında görülmekte olan ortaklığın giderilmesine ilişkin dava dosyasının incelenmek ve iade edilmek koşuluyla bulunduğu yerden getirtilip dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2016/1252, Karar No: 2016/7556, Tarih: 22.09.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/1252 E.  ,  2016/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İkamet ettikleri evde suça konu uyuşturucu maddeler ile yakalanan sanıkların, hakkında tefrik kararı verilen ve soruşturma dosyası kimliği tespit edilemeyerek daimi aramaya alınan üçüncü kişi ile birlikte atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediklerine dair yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.