muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10620, Karar No: 2015/16218, Tarih: 11.09.2015

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden davanın reddine, davacı lehine yargılama gideri ve ücreti vekalet takdirine yer olmadığına, yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nce, 06.02.2012 tarih, 2011/12940 Esas- 2012/836 sayılı Karar ile hüküm esas yönünden de bozulmuştur. Bozma ilamında, Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 tarih, 2009/31-77 sayılı kararı ile hak düşürücü süreye ilişkin hükmün iptal edildiği, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, 10.03.1969 gün, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına gireceği, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra, Mahkemece verilen ret kararının doğru olduğunun söylenemeyeceği, işin esası hakkında 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne, 107,68 m2’lik kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak tapudan terkinine, bu kısma yapılan müdahalenin önlenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden, yani davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kısmı, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nce onanmıştır. Her ne kadar Mahkeme hükmünün onanan kısmı yönünden de bozmadan sonra verdiği ikinci kararda yeniden hüküm kurmuş ise de, bu usuli bir hata olup, sonuca etkili değildir ve yok hükmündedir. Hükmün onanan kısmı kesinleşmiş artık kesin hüküm haline gelmiştir. Kesin hüküm, hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olduğundan, tarafların iradesine tabi değildir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm ilkesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; Hukuk Devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup, mevcut emredici hukuk kurallarının herkese eşit şekilde ve düzgün bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. maddesi’nde Cumhuriyet'in nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir Hukuk Devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk Devleti kişilerin hukuki güvenliğini sağlayan bir Devlettir.

Hukuki güvenlik ilkesi, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesi, tutum ve davranışlarını buna göre güvenle düzene sokabilmesi anlamına gelir. Hukuk Devleti hukuk kurallarının onu koyanlar da dahil olmak üzere, her kişi ve kuruluşu bağlamasını ifade eder. Hukuk Devleti kavramının özünü Devlet organlarının hukuka bağlılığı yani, yönetimin eylem ve işlemlerini hukukun içinde kalarak yerine getirmesi oluşturmaktadır.

Hukuki güvenlik ilkesi, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesi, tutum ve davranışlarını buna göre güvenle düzene sokabilmesi anlamına gelir. Hukuk Devleti hukuk kurallarının onu koyanlar da dahil olmak üzere, her kişi ve kuruluşu bağlamasını ifade eder. Hukuk Devleti kavramının özünü Devlet organlarının hukuka bağlılığı yani, yönetimin eylem ve işlemlerini hukukun içinde kalarak yerine getirmesi oluşturmaktadır.

T.C. Anayasası 36. maddesi; “Herkes ….. adil yargılanma hakkına sahiptir.”hükmünü içerir. Türkiye’nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin adil yargılanma başlığı taşıyan 6. maddesinde; “Herkes …. davasının ….. hakkaniyete uygun …… olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir.” denilmektedir.

Adil yargılanma hakkının en önemli alt kavramlarından birisi, silahların eşitliği ilkesidir. Yargılamada taraflar arasında adil, hakkaniyete uygun bir denge kurulması gerekir.

Anayasa’nın 2. maddesiyle benimsenen Hukuk devletinde, hukuki güvenliği sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi vazgeçilmez temel unsurlardandır. Hukuk devletinde yasama, yürütme ve yargının hukuka bağlı olması gerekir. Yargısı hukuka bağlı olmayan bir devlette vatandaşların kendilerini güvencede hissedebileceklerini söylemek mümkün değildir.

Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir.

Kesin hükme saygı uluslararası hukuk düzenine özgü hukukun genel ilkelerinden biri olarak da kabul görmektedir. Eğer bir hukuk sistemi içerisinde yargının verdiği ve bağlayıcı olan bir kesin hüküm işlevsiz bir duruma getirilmiş ise adil yargılanma hakkının sağladığı güvencelerden söz edemeyiz.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar esas yönünden, Yargıtay 1.Hukuk Dairesi’nce onanarak kesinleşmiştir. Kesin hüküm gücü kazanan bir kararın, bozmaya konu edilmesi, kamu düzenini bozacak bir sonuç yaratır. Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden onanıp kesinleştiğine göre, bozma ilamına konu edilip, Mahkemece de esas yönünden hüküm kurulup davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu durum, uluslararası hukuk düzeninde kabul görmüş ilkelere, T.C Anayasası’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti ilkesine, hukuki güvenlik ilkesine, adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil eder. Devlete ve yargıya güveni ciddi bir şekilde sarsar. Açıkladığım nedenlerden dolayı Mahkemece verilen hükmün esası ile ilgili davanın kabulüne ilişkin kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun, onamaya yönelik karar düzeltme talebinin reddine ilişkin görüşlerine katılmıyorum. 11.09.2015
Yargıtay — Esas No: 2009/1610, Karar No: 2009/7569, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1610 E.  ,  2009/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sizleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ...’nin kayıt maliki olduğu aracı diğer davalı ...’ten 11.000,00-YTL bedel karşılığında haricen satın aldığını, kayıt maliki ... vekili ile de 02.09.2005 tarihinde ... .... Noterliğinin 016377 yevmiye nolu satış sözleşmesi yaptıklarını, trafikte seyrettiği esnada aracın stop edip çalışmadığını, davalılara çektiği ihtarlardan sonuç alamadığını, yaptırdığı tespite göre aracın arızalı olduğunu, gizli ayıp bulunduğunu ileri sürerek, satış sözleşmesinin iptaline, aracın davalı ...’e iadesine, satış bedeli olarak ödenen 11.000,00-YTL’nin davalı ...’ten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., aracı 02.06.2005 tarihinde dava dışı 3. şahsa haricen sattığını ve fiilen teslim ettiğini, davacı ile arasında bir hukuki ilişki bulunmadığını belirtmiş, davalı ... ise, aracın satımı sırasında bir arızasının olmadığını, davacının test sürüşü yaparak aracı satın aldığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak aracın ayıplı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı ile davalı ... arasındaki satış sözleşmesinin feshine ve aracın davalıya iadesine, satış bedeli olarak davalı ...’a ödenmiş olan 11.000,00-YTL bedelin adı geçen davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, nispi harcın ve yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 20091610-7569

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ın bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HUMK m.417/I c.1). Davanın açılmasına sebebiyet vermemiş olması halinde davalı, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Somut olayda, davacı dava konusu aracı davalı ...’ten satın almıştır. Kayıt maliki olan diğer davalı ...,bu davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve mahkemece ... aleyhine herhangi bir hükümde kurulmamıştır.Bu durumda, davalı ...’nin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken mahkemece; davacının yaptığı masrafların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olması,usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın davalı ... yararına düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın “Hüküm” fıkrasının ikinci paragrafında yazılı olan “nispi harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” sözlerinin hükümden çıkarılarak yerine “nispi harcın davalı ...’tan tahsiline” sözlerinin yazılarak, üçüncü paragrafında yazılı olan “yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak” sözlerinin hükümden çıkarılarak yerine “yargılama giderinin davalı ...’tan alınarak” sözlerinin yazılarak, hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 147,00 TL peşin alanın harcın davalı ...'e iadesine, 444,00 TL. kalan harcın davalı ...'tan alınmasına, 1.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11256, Karar No: 2025/3271, Tarih: 22.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/11256 E.  ,  2025/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/357 E., 2015/289 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında yurttan kaçan katılan mağdureye karşı farklı tarihlerde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların değişen suç vasfına göre çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan mahkumiyetlerine, atılı diğer suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanıkların üzerlerine atılı suçları tevil yolu ile ikrar ettiklerine ve cezalandırılmaları gerektiğine, dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın atılı suçları işlemediğine, cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, iddianamede gösterilmeyen bir suçtan mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçunun unsurlarının oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 234/3. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV. KARAR

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2145, Karar No: 2015/15859, Tarih: 04.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2145 E.  ,  2015/15859 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2014

NUMARASI : 2014/69-2014/714

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; Çamlıyayla Belediye Başkanlığının 23.07.2014 tarihli yazısından, dava konusu taşınmazın uygulama imar planı dışında, nazım imar planı içinde olduğu, mücavir alan sınırları içinde olduğu, yol, su, elektrik, aydınlatma, ulaşım, çöp toplama vs. hizmetlerinden yararlandığı ve meskun alanda bulunduğu anlaşılmaktadır.Mahkemece keşif sırasında yapılan gözlemde dava konusu taşınmazın ulaşım, elektrik, belediyenin çöp toplama ve içme suyu hizmetlerinden yararlandığı zapta geçirilerek belirtilmiş ise de bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaz ve çevresinin yaylalık olarak kullanıldığı gerekçesiyle tarım arazisi olarak değerlendirilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulama imar planı (genelde 1/1000 ölçekli) ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

./..

2015/2145-15859 -2-

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

./..

2015/2145-15859 -2-

Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda gerekli inceleme ve araştırma yapılıp, gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılarak taşınmazın etrafının meskun olup olmadığı varsa mesafeleri, niteliği, taşınmazın mevcut durum itibariyle kullanım şekli, sokağa-yola cephesi,önemli merkezlere uzaklığı, üzerindeki yapılaşmaya ilişkin imar durumu gibi hususların ayrıntılı şekilde zapta geçirilip dava konusu taşınmazın yukarıda yapılan değerlendirmeler çerçevesinde vasfının açık ve denetime elverişli şekilde belirlenerek bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle tarım arazisi olarak değer belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2013/830, Karar No: 2013/9612, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/830 E.  ,  2013/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

Kısmet Kalaycı ile ... aralarındaki katılma alacağı davasının açılmamış sayılmasına dair ... . Aile Mahkemesi'nden verilen 11.09.2012 gün ve 198/717 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili boşanma davası ile birlikte; 2002 yılında evlenen tarafların 2003 yılında halen ikamet ettikleri 10055 parsel zemin kat 2 nolu bağımsız bölümü banka kredisi ile edindiklerini, kredi ödemelerinin birlikte yapıldığını, yine ikametgahta bulunan yatak odası takımı, koltuk takımı, ranza, baza, çamaşır makinesi ve bulaşık makinesinin evlilik birliği içinde edinildiğini açıklayarak mal varlığının edinilmiş mallara katılma rejimi kurallarına göre paylaşımına karar verilmesini istemiş, 28.03.2002 tarihli dilekçesiyle malların değeri henüz bilinmediğinden 10.000 TL dava değeri üzerinden harcın yatırıldığını ve malların gerçek değerinin tespitinden sonra eksik kalan harcın tamamlanacağını bildirmiştir.

Davalı ...; boşanma davası henüz kesinleşmediğinden ve davacının taşınmaza katkısı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 119/d maddesine göre dava değeri bildirilmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriği ve davacı vekilinin yargılama aşamasındaki beyanlarına göre davacının isteği davacının isteği 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri gereğince kabul edilen yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan ve TMK'nun 219, 229, 230, 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağına ilişkindir.

Mahkemece dava değeri belirtilmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesiyle evlilik birliği içinde 2002 yılından sonra edinilen taşınmaz ve içinde bulunan menkul malların edinilmiş mallara katılma rejimi çerçevesinde tasfiyesini istemiş

ancak davalıdan talep ettiği alacak miktarını malların değerinin belirlenmesinden sonra bildireceğini ve şimdilik harca tabi değerin 10.000 TL olduğunu açıklamıştır. Davacı vekilinin bu açıklaması karşısında harca esas teşkil eden değer olarak bildirilen 10.000 TL'nin 6100 sayılı HMK'nun 119/ d maddesi kapsamında dava değeri olarak kabulü ile yargılamaya devam olunması ve toplanacak delillere göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

ancak davalıdan talep ettiği alacak miktarını malların değerinin belirlenmesinden sonra bildireceğini ve şimdilik harca tabi değerin 10.000 TL olduğunu açıklamıştır. Davacı vekilinin bu açıklaması karşısında harca esas teşkil eden değer olarak bildirilen 10.000 TL'nin 6100 sayılı HMK'nun 119/ d maddesi kapsamında dava değeri olarak kabulü ile yargılamaya devam olunması ve toplanacak delillere göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Kabule göre de, HMK'nun 119 maddesi uyarınca dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurlardan olan dava değerinin dava dilekçesinde bildirilmemiş olması halinde, aynı maddenin 2. fıkrasına göre davacı tarafa bu eksikliği gidermesi için süre verilmesi mümkün olmayıp Daire'nin süreklilik kazanan içtihatlarına göre dava dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.