muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17639, Karar No: 2020/5603, Tarih: 29.09.2020

Bir davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, taraflardan delillerinin sorulup saptanması, gösterilecek ve davanın sonucunu etkileyecek tüm delillerin eksiksiz toplanması, ilgili yerlerden gerekli belgelerin getirtilmesi, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Bunun yanında mirasçılık belgesi verilmesi istemiyle açılan davaların çekişmesiz yargıya tabi olması nedeniyle bu tür davalarda resen araştırma prensibinin uygulanacağı, mirasçılar tarafından açılmış bu tür davalarda davacının sadece kendisinin mirasçı olduğunu, bir başka deyişle kendisi ile miras bırakan arasındaki soybağını kanıtlamak zorunda olduğu, başka mirasçı bulunup bulunmadığının ve miras paylarının ise mahkemece resen belirleneceği de kuşkusuzdur. Gerekirse resen tanık dinlenmesi, zabıta araştırması yapılması, mirasbırakanın üzerine taşınmaz kaydı olup olmadığının sorulması, varsa ilgili tapu sicil müdürlüğünden tapu kayıtları, dayanak bilgi ve belgelerin getirtilmesi ile mirasbırakanın adres ve kimlik bilgilerinin araştırılması, nüfus kayıtlarının Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulması, bütün imkanların kullanılması gerektiği kuşkusuzdur.

Davacı, dava dilekçesinde tanık deliline de dayanmış olup mahkemece bu hususta tanık isim ve adresi bildirilmesi yönünde usulüne uygun süre verilmemiştir. Sicil kayıtlarının düzgün tutulması mahkemenin de görevi olduğundan; davacının yaşları itibariyle murisi tanıyacak tanık isimlerini bildirmesi için süre verilmesi, bildirildiği takdirde bu tanıkların dinlenilmesi, dosyada mevcut nüfus kayıtlarının varsa dayanak kayıtlarının çıkarılması için Nüfus Müdürlüğü’ne müzekkere yazılması, 24/02/2016 tarihli nüfus kaydı ile 26/02/2016 tarihli nüfus kaydında ...’nin gittiği hanelerin farklı olmasının sebebinin sorulması, gerektiğinde ... ve ... hakkında bilgisi olan kişilerden sorulmak suretiyle zabıta araştırması yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 29.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/18237, Karar No: 2015/2912, Tarih: 24.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18237 E.  ,  2015/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunduğu esnada kuruma ait sandalyeyi kırdığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6188, Karar No: 2016/7070, Tarih: 29.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6188 E.  ,  2016/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesiyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2016 gün ve 2015/623 E. 2016/152 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6824, Karar No: 2007/7877, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6824 E.  ,  2007/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ve davalı-k.davacı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil, karşı dava isabet eden dairenin sözleşmeye uygunluğunun sağlanması, bunun mümkün olmaması halinde 20.000.000.000 TL tazminatın davacı yükleniciden tahsili, birleşen dava ise dava konusu taşınmazda kat irtifakı tesisi istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar-karşı davacı vekillerinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa sahipleri ile karşı davacı arsa sahibi ... vekili ... ile yüklenici arasında imzalanan ve ....Noterliğinde düzenlenen 16.10.2001 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 6.sayfasında bodrum kat 3 nolu dairenin arsa sahibi...’ye ait olacağı ve 3.sayfasında bu durumdaki (kottaki) dairelerin m²lerinin birbirine eşit yapılacağı kararlaştırılmıştır. Bilirkişi raporlarından bodrum kattaki 3 adet bağımsız bölümün alanların farklı olduğu anlaşılmaktadır. Arsa sahibi karşı davacı ... kendisine bırakılan dairenin küçük yapılması nedeniyle değer farkını istemekte haklı olduğundan mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla bodrum kattaki üç dairenin alanları ortalaması alınarak davalı-karşı davacı ...’na bırakılan dairenin küçük yapılması sebebiyle değer farkı hesaplattırılıp tazminat olarak hüküm altına alınması gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu karşı davadaki bu talebin reddi doğru olmamıştır.

3-İnşaatın yapıldığı arsa paylı mülkiyet şeklinde davalı arsa sahipleri adına kayıtlı olup, kat irtifakı tesis edilmemiştir. Mahkemece asıl davadaki istemle ilgili olarak konusunda uzman bilirkişiden tüm bağımsız bölümler ve arsa paylarını gösterir kat irtifakı listesini gösterir şekilde rapor alınıp davacı yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin yerleri de belirtilerek arsa payları toplamı üzerinden tapu kaydının iptâl ve tesciline karar verilmesi yerine, infazı mümkün olmayacak şekilde iptal ve tescil kararı verilmesi de yerinde olmamıştır.

4-... dışındaki davalı arsa sahipleri davacı yükleniciye satış yetkisini içeren vekâletname vermişler, açılan dava üzerine de satış yetkisini vermeye hazır olduklarını beyan etmişlerdir. Bu davalıların beyanı davayı kabul niteliğinde olup davanın açılmasına sebep olmadıklarından Ali dışındaki davalıların ücreti vekâlet ve yargılama giderleri ile sorumlu tutulmamaları gerekirken ücreti vekâlet ve yargılama giderinin bu davalılardan da tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte açıklanan nedenlerle davalılar ve karşı davacı ...’nun diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.)bent uyarınca karşı davacı ..., (3.) bent gereğince tüm davalılar, (4.)bende göre Ali dışındaki davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ve davalı-k.davacı ...’na geri verilmesine, 06.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13152, Karar No: 2019/16895, Tarih: 04.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13152 E.  ,  2019/16895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce 04.12.2013 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresi içerisinde yeniden kasten bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında ilk kararda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 5 ay yerine 5 ay 10 gün olarak fazla ceza tayin edildiği ve hüküm açıklanırken TCK’nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 5 ay ceza tayin edilmesi doğru olmakla birlikte açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde farklı hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında suç adının “ iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme” yerine “nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme” olarak gösterilmesi ve hırsızlık suçundan hüküm kurulurken suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada yaşı nedeniyle indirim yapılırken, yasa maddesinin TCK'nun 31/2. maddesi yerine 31/3 olarak gösterilmesi, indirim oranının doğru uygulanması karşısında mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan adli para cezası olarak açıklanan hükümde TCK’nın 53/3.m’ne ilişkin uygulama yapılmadığı dikkate alınarak tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20382, Karar No: 2016/11, Tarih: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/20382 E.  ,  2016/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi . Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile anılan maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında oluşan hukuki durum gözetilerek, gelirlerin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değeri olan 67.026,28 TL. dikkate alınarak, kesinleşen davada %10 kusur karşılığının hüküm altına alındığı gözetilerek, gelirin peşin sermaye değeri yönünden, bakiye %50 kusur karşılığı 33.513,14 TL.’ye hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, gelirlerdeki artışlarda dahil gelirin ilk peşin sermaye değeri esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ilk paragrafının ve devamındaki 1. bendinin silinerek yerine “1-Davanın kısmen kabulü ile gelirin ilk peşin sermaye değeri olan 33.513,14 TL.nin onay, 994,64 TL. geçici iş göremezlik ödeneği ve 17,35 TL. tedavi giderinin sarf ve tediye tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, 2. bentteki “2566,00” rakamlarının silinerek yerine “24.30 TL. başvuru harcı ile 2358.41” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 3. bendin silinerek, yerine “3-Davacı tarafından yapılan 40,00 TL. yargılama giderinden kabul ret oranına göre takdiren 37,50 TL.sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,” sözcüklerinin yazılmasına, 5. bentteki “4431,96” rakamlarının silinerek yerine “4207,76” rakamlarının yazılmasına, ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9496, Karar No: 2011/11391, Tarih: 03.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9496 E.  ,  2011/11391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına tapuda  kayıtlı 1180 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece; “...  dava konusu 1180 parsel sayılı taşınmazın,   28.02.1937 tarihinde kadastro ile tescil edilen 938 ve 939 sayılı parseller ile 1073 parsel sayılı 14.03.1957 tarihinde yeniden tescil ile Samandağ Belediyesi adına oluşturulan taşınmazın 21.8.1959 tarihinde tevhit edilip, aynı gün ifrazen ayrılması sonucu meydana getirilen parsellerden oluştuğu, başka bir ifadeyle çekişmeli taşınmazın kökeninin kadastro ile tescilli taşınmazlar ile idarece yeniden tescille oluşturulan taşınmaza dayandığı, davanın 22.06.2004 tarihinde açıldığı, uzman bilirkişilerce düzenlenen rapor ve krokiye göre, çekişmeli taşınmazın tamamının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre 3621 sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan  kıyıda kaldığının anlaşıldığı, hal böyle olunca; öncelikle yerinde uygulama yapılmak suretiyle çekişmeli taşınmazın 1073 sayılı yeniden tescil ile oluşturulan parselde kalan kısmı olup olmadığının saptanması, 938 ve 939 sayılı kadastral parseller  kapsamı içerisinde kalan bölümü var ise  5841 sayılı Yasa gözetilerek bu kısım yönünden davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine, 1073 sayılı parselde kalan kısmı varsa, bu bölüm bakımından ise davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı  vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali, sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükmü gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş olması, karar  tarihi itibariyle doğru ise de, 5841 Sayılı Yasanın,  Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas, 2011/77 Esas sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise; kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Öyle ise; kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Diğer taraftan, işin esası bakımından kabul kararı verilmesi halinde 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve eldeki davalara da uygulanması gereken 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağının gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar  bozulmalıdır.

Davacı Hazine vekilinin, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16728, Karar No: 2008/878, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16728 E.  ,  2008/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.2.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ...Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «Tekir Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın Tekir Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim Akça (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.