muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4674, Karar No: 2014/1688, Tarih: 22.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/4674 E.  ,  2014/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2012/257917

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2012/419 (E) ve 2012/695 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 16,00 TL değerindeki plakaları çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 14.12.2006 tarihli kararda TCK'nın 145. maddesi uygulanmış olup bozma nedeni yapılmadığı halde aynı madde gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17872, Karar No: 2014/632, Tarih: 07.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17872 E.  ,  2014/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2013/17-2013/225

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile imzalanan 26.01.2009 tarihli sözleşme ile fazla yumurta bedeli ile oluşan prim alacakları için davalı hakkında ilamsız icra takibine giriştiklerini, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı mahkemesi ve sözleşmenin ilgili hükmü gereği, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek, yetki itirazında bulunmuş ve davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, itirazın iptali davalarında takibin usulüne uygun yetkili icra dairesinde başlatılmış olması koşulu dava şartı olmakla; HMK'nun 17. maddesi, 114/1-c, 115/2 maddeleri gereğince mahkeme yetkisiz olmakla talebin usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine yetkili mahkemede devam edilmediği takdirde talep halinde yargılama gideri konusunda HMK'nun 331/2 maddesi gereğince ek karar düzenlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali davasıdır. Bu davalar, takibe sıkı sıkıya bağlı davalardandır. İtirazın iptali davasında dava koşullarından biri, yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibinin bulunmasıdır. Mahkeme, ''itirazın iptali davalarında takibin usulüne uygun yetkili icra dairesinde başlatılmış olması koşulu dava şartı olmakla, HMK'nun 114/2 maddesi ve HMK'nun 115/2 maddesi dikkate alınarak dava şartı yokluğu sebebi ile, davanın usulden reddi gerekmiştir.'' şeklinde gerekçe oluşturmuş ise de; hükümde ''HMK'nun 17. maddesi, 114/1-c, 115/2 maddeleri gereğince mahkeme yetkisiz olmakla talebin usulden reddine karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine" denilmiştir. Hüküm ile gerekçe arasındaki bu çelişki nedeniyle HUMK'nun 381 ve 388 (HMK'nın 294 ve 297 ) maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27974, Karar No: 2020/11860, Tarih: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27974 E.  ,  2020/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl olarak fazla hesaplanmış ise de, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 3000,00 TL adli para cezası olarak kabul edilmesi nedeniyle, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezanın sonuç olarak 3000,00 TL adli para cezasına dönüştürülmesi ve infazda bu hususun dikkate alınmasına şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan " 4000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ancak CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 3000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5945, Karar No: 2015/24054, Tarih: 21.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5945 E.  ,  2015/24054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

08/09/2008 tarihli iddianeme başlığında yazılı şikayetçi ... Co Ltd. ünvanlı şirketin vekili Av. ... adına "bozma kararı öncesi" kovuşturma aşamasına dahil olabilmesini temin için çıkarılan "çağrının" usulünce 21/05/2009 tarihinde tebliğ olunduğu ve fakat duruşmayı takip etmediği ve "katılan" sıfatını da kazanmadığı "bozma kararı sonrası" kovuşturma evresinden haberdar olan adı geçen vekilin (veya tevkil ettiği Av. ... ) CMK'nın 237, 238. maddeleri çerçevesinde, vekili olduğu şirket adına yazılı veya sözlü "katılma isteminin" bulunmadığı ve böylece yukarıda ünvanı belirtilen şirketin "kamu davasında katılan" sıfatının bulunmadığı dosya kapsamı itibariyle tespit edilmekle;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan şikayetçi ...Co Ltd. şirketinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, şikayetçi adına vekilinin 16/01/2015 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/263, Karar No: 2012/6220, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/263 E.  ,  2012/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında...köyü, 190 ada 1, 2, 3 ve 7 parsel sayılı sırasıyla 7904,06 m², 1193,10 m², 2779,33 m² ve 4448,53 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; mahkemece verilen bu ilk hüküm, davacı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.12.2008 tarih 2008/15101-18604 sayılı bozma kararında özetle; “Davacı Hazine’nin davalılar aleyhine açmış olduğu kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosunun yapıldığı anlaşıldığı halde, mahkemece orman kadastrosuna ilişkin belgeler getirtilerek taşınmazların orman kadastrosuna göre durumları değerlendirilmemiştir. Ayrıca, taşınmazların kadastro sırasında tarla niteliği ile tespit edilmelerine ve keşif sırasında ise üzerindeki otlar biçilmek suretiyle çayırlık olarak kullanıldıklarının belirtilmesine rağmen bu yön üzerinde durulmamış, taşınmazların niteliği doğru bir şekilde belirlenmemiştir. O halde; mahkemece, öncelikle orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarını gösterir askı ilan tutanakları ile renklendirilmiş orjinal orman tahdit haritasının bulunduğu yerden getirtilerek orman kadastrosunun kesinleşip kesinleşmediği saptanmalıdır. Tahdit kesinleşmiş ise; kural olarak, bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanmasıyla çözümlenir. Ancak, bu sınırlandırmada 4785 sayılı Yasa hükümlerinin nazara alınmış olması halinde sağlıklı çözüme ulaştırır. Zira, 3116 bayılı Yasa sadece devlet ormanlarını belirlemiş olup; bu yasaya göre, 4785 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu oluşup kesinleşen tahdit haritaları, sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalır. Bu şekildeki taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 sayılı yasalara göre çözümlenmesi gerekir. 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, öncelikle orman sınırlandırılması 4785 sayılı Yasa hükümleri nazara alınarak yapılmış ise, haritası uygulanmak suretiyle; sınırlandırma, 4785 sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan 3116 sayılı Yasaya göre yapılmış ve taşınmaz, tahdit sınırları dışında kalıyor ise veya sınırlandırma hiç yapılmamışsa, memleket haritası, eski hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip; halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli yer ile birlikte çevre araziye de

-2-

2012/263- 6220

uygulanmak suretiyle, bu belgelerde taşınmazların ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; ayrıca, yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar (gerçek kişiler) yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; Ziraat Bilirkişi Deniz Oruç'un 21.08.2007 günlü raporunda sadece otundan faydalanıldığını, bu şekilde zilyetliğin sözkonusu olabileceğini belirttiğinden, bu şekildeki kullanmanın 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerindeki koşulları oluşturup oluşturmadığı tartışılmalı; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu...köyü, 190 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline, 190 ada 1, 3 ve 7 parsel sayılı taşınmazların çayır vasfıyla diğer yönler aynı olmak üzere tespit gibi miras hisseleri oranında davalı kişiler adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 24/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/329, Karar No: 2023/994, Tarih: 09.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/329 E.  ,  2023/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/919 E., 2022/1915 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/340 E., 2021/416 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin yaklaşık 20 yıldır tekstil sektöründe çalıştığını, 27.05.2014-26.02.2018 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde gelinlik satışı, kiralaması, dikim tadilat işlerinin yapılması, pazarlama, işletmenin açılıp temizliğinin yapılması, akşam kapatılması gibi işleri çalıştığı süre boyunca tek başına yaptığını, çalıştığı süre boyunca müvekkilinin sigorta primlerinin sosyal güvenlik kurumuna bildirilmediğini belirterek, davacı müvekkilinin 27.05.2014-26.02.2018 tarihleri arasında asgari ücretin 2,34 katı ücretle davacı davalı yanında çalıştığının tespitini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki hususların geçerli olmadığını, müvekkili tarafından davacının sigortasının yapılmak üzere evraklarını talep ettiğini, davacının babası üzerinden maaş almakta olması, sigortalarının bildirilmesi durumunda maaşın kesilecek olması nedeniyle sigorta girişinin yapılmadığını, davacının yapmış olduğu işin herhangi bir vasfının bulunmadığını, müvekkili yanında çalışmasının karşılığında asgari ücret aldığını belirterek, davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

2.Feri müdahil cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde çalışmasına ilişkin herhangi bir bildirimin müvekkili kuruma yapılmadığını, davacının çalışma olgusunu ispatlayabilmesi için tespiti istenilen tarihler arasında davalı işyerinde çalışmış olan ve bordrolarda görünen tanık beyanları ile belgeler doğrultusunda kanıtlayabileceğini, başkaca tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini beyanla, davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "davacının davasının kısmen kabulü ile; davacının 27.05.2014-26.02.2018 tarihleri arasında, 27.05.2014-30.06.2014 tarihleri arasında 1.075,00 TL Brüt ücretle, 01.07.2014-31.02.2014 tarihleri arasında brüt 1.134,00 TL, 2015 yılında 1.538,66 TL brüt ücretle, 2016 yılında 1.647,00 TL brüt ücretle, 2017 yılında 2.098,16 TL brüt ücretle, 2018 yılında 2.517,80 TL brüt ücretle davalının yanında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece tespit olunan ücretin müvekkilinin yaşı, kıdemi, yaptığı işin niteliği, dosyadaki emsal ücret araştırması, tanık beyanları dikkate alınmaksızın düşük ücret üzerinden belirlenmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın ücret tespiti yönünden kaldırılarak davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı nezdinde çalıştığı süre içerisinde asgari ücret aldığı sabit olduğunu, emsal ücret araştırmasında da ücretin asgari ücret olduğunun belirlendiğini, davacının babasından maaş aldığından dolayı sigortalı çalışmak istemediğini,davanın iyiniyet kurallarına aykırı olarak açıldığını, davacı tanıkları dışındaki diğer tanıkların davacının 1 yıla yakın çalıştığını belirtmiş olmasına karşın mahkemece davacı tanık beyanlarına neden üstünlük tanındığı açıklanmadan davacının talep ettiği tüm süre yönünden davanın kabul edilmesinin de hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

3.Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının belirtilen tarihlerde kurumca herhangi bir sigortalılık bilgisi bulunmadığını, kurulan hükmün eksik araştırma neticesinde kurulduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine

dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

5510 sayılı Kanun'un “Prime esas kazançlar” başlıklı 80 inci maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır.

3. Değerlendirme