muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18328, Karar No: 2022/14700, Tarih: 27.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/18328 E.  ,  2022/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin bu kapsamda olan temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana ait ikamete balkondan girerek eşine ait çantadan 90 TL para aldığı olayda; ssnığın katılana yönelik eylemi hakkında TCK’nın 142/2-h, 62/1 maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, katılana ait 90 TL bozuk paranın, suç tarihi olan 02.10.2016 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, katılana ait 90 TL bozuk paranın, suç tarihi olan 02.10.2016 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nin 145/1. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı

CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Menemen 1. Asliye Ceza Mahkamesine gönderilmesine, 27.10.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2632, Karar No: 2014/5444, Tarih: 20.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2632 E.  ,  2014/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/226129

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/05/2012, 2010/263 (E) ve 2012/100 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Cuma’nın mağdur Halil’e yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun zaman zaman suça sürüklenen çocuktan zorla para istediği, olay günü de sanığa ait iş yerine gidip yine zorla para istediği, ancak suça sürüklenen çocuğun vermediği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun arkadaşı ile işyerinden ayrılarak parka gittiği, burada mağdurla karşılaştıkları, aralarında tartışma yaşandığı, suça sürüklenen çocuğun bıçakla mağdura bir kez vurarak, mağduru hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, batın bölgesinden bağırsak, mezo yaralanmasına neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurun yere düşmesi sonucu suça sürüklenen çocuğun eylemine son vererek olay yerinden kaçtığı olayda;

Suça sürüklenen çocuğun, vuracağı yeri özellikle seçme olanağı bulunmayan hareketli kavga ortamında, mağduru batın bölgesinden bir kez yaralamış olması, eylemine devam etme imkanı varken bırakıp kaçması, hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, kasten yaralamadan TCK.nun 61.maddesi de gözetilmek suretiyle makul bir temel ceza belirlenmek suretiyle ceza tayini gerekirken, suç vasfında hata yapılması sonucu yazılı şekilde kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülerek, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8453, Karar No: 2021/9713, Tarih: 03.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8453 E.  ,  2021/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve katılan vekili

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve sanıklar ... ile ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hükümler kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararında belirtildiği üzere, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların belirlenmesi gerekirken, gerek soruşturma ve gerekse kovuşturma aşamalarında katılanın; "... bana yumruk attı, ben de kendisine yumruk attım o yere düştü, o esnada piknik tüpü ile enseme vuran ... değil, olamaz çünkü o esnada kendisi yerde yatıyordu ve ben onun üstüne eyildiğim sırada enseme darbe aldım, muhtemelen diğer sanıklar Battal ya da ...'ten biri vurdu ancak kimin vurduğunu görmediği" şeklinde beyanına karşın mahkemece bu beyana ve sanıkların savunmalarına ilişkin değerlendirmelerde bulunulmadığı, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığını ve ulaştığı sonuçları açık olarak tartışılarak gerekçeye yansıtılmadığı anlaşılamakla, sanıklar hakkında eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8119, Karar No: 2006/11236, Tarih: 26.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8119 E.  ,  2006/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2006
Yargıtay — Esas No: 2013/12234, Karar No: 2013/16420, Tarih: 24.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12234 E.  ,  2013/16420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2012 gün ve 2011/38-2012/213 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/04/2013 gün ve 2012/8331-2013/7895 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı kooperatifin “ANZER BALI” adı altında marka tescilli bal üretimi yaptığını, davacının bu markayı dünya çapında maruf ve meşhur hale getirdiğini, davalının “HAYA ANZER” ve “ANZER HAYA” adı altında piyasaya bal sürerek tüketiciyi aldattığını, bu balları davacının markasına benzerlik yaratarak piyasa ederinin üstünde fiyata sattığını, haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek davalının davacının marka hakkına yönelik tecavüzünün men-ine, bu yönde basın yayın veya internet yolu ile yapmış olduğu satış, ilan, reklam vs. her türlü yayının durdurulmasına, mahkeme kararının ilanına, dava konusu balların toplatılmasına, davalının haksız fiili ile sebep olduğu zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili son duruşmadaki beyanında; tazminat taleplerini atiye bıraktıklarını beyan etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının marka hakkına tecavüze ilişkin talebinin kabulüne, tazminat talebi ispatlanamadığından reddine dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18450, Karar No: 2010/20423, Tarih: 13.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/18450 E.  ,  2010/20423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü kararı temyiz etmeyen, diğer sanık ..... ile birlikte hırsızlık yapmak amacıyla yakınanın işyerinin önüne geldikleri, sanığın işyerinin kapı camını kırarak içeri girip, içeriden bir adet el hiltisi çalıp, .....'e verdiği, ve içeride kalmaya devam ettiği, bu sırada diğer sanık .....'ün de devriye görevi yapan kolluk görevlilerini görmesi üzerine, aynı sokakta bulunan çöp kutusuna el hiltisini attığının anlaşılması karşısında; eyleminin tamamlandığı gözetilmeden ve sanığın eylemi birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiği halde sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

2-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müştereken tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderinin müteselsilen tahsiline ’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ve sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5421, Karar No: 2024/12838, Tarih: 03.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/5421 E.  ,  2024/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/431 E., 2023/219 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Nitelikli yağma suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerin Dairemizin 10.09.2024 tarihli ve 2023/20791 Esas, 2024/8727 Karar sayılı kararıyla onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2024 tarihli ve 6-2023/107612 sayılı yazısı ile "suçun işleniş biçimi, olayın özelliği değerlendirildiğinde, haklarında yağma suçunun daha az cezayı gerektiren nitelikli hâlinin düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığı, hükmün bu nedenden dolayı bozulması gerektiği düşüncesiyle" itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2024 tarih ve 6-2023/107612 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı Yasa'nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 10.09.2024 tarihli ve 2023/20791 Esas, 2024/8727 Karar sayılı ONAMA kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,

03.12.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dairemizin yerleşik içtihatları nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 150. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen "Malın değerinin azlığı" nedeniyle cezadan indirim yapılabilmesi için yasa koyucunun amacı, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması, maddenin uygulanması veya uygulanmamasına ilişkin gerekçenin de kararda gösterilmesi gerekir.

5237 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi ile ilgili Dairemizin yerleşik içtihadında “daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar alma” şartı hiçbir zaman tek ölçüt olarak kabul edilmemiştir. Bu cümle ile ifade edilmek istenen husus suçun konusuna ilişkin sanığın kastının baştan itibaren değer olarak az olan bir şeye özgülenmesidir. Mesela “bana çorba parası ver”, “sigara parası ver” ,“5,00 TL, 10,00 TL, 50,00 TL (veya değer olarak az bir miktar) ver” şeklinde sözler sarf edilerek cebir veya tehdit uygulanmasında olduğu gibi. Ayrıca suçun işleniş şekli, olayın özelliği ve sanığın kişiliğinin de değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin ilk halindeki “indirilir” ibaresi 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı kanunla “indirilebilir” şeklinde değiştirilmiştir. Kanun metnindeki bu değişiklik de dikkate alındığında değer azlığı nedeniyle her halükarda indirim yapılması gerektiği düşünülemez. Dairemizin içtihatlarında da belirtildiği üzere olayın özelliği, suçun işleniş şekli ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek gerekçe gösterilmek suretiyle uygulanıp uygulanmaması yoluna gidilecektir. Bu konudaki takdir hakkının yargılama yapan ilk derece mahkemesine ait olduğu aşikardır. Belirtilen içtihat yıllar içinde yerel mahkemeler tarafından da benimsenmiş ve uygulanmasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Hal böyle olunca sadece yağma konusunun 200,00 TL olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların cezasından indirim yapılması isabetli olmamıştır.

Bununla birlikte Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.2023 tarihli ve 2023/6-454 Esas, 2023/680 Karar sayılı ilâmında “madde ile getirilen sistem, sadece malın değerinin objektif ölçütlere göre belirlenerek cezadan indirim yapılmasından ibaret değildir. Olayın özelliği her somut olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, indirim yapıp yapmama konusunda takdir kullanılacak ve maddenin uygulanıp uygulanmamasına ilişkin gerekçe kararda gösterilecektir.

Buna karşılık maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt, şüphesiz değer ölçüsüdür.” şeklinde izahatta bulunulmuştur.

Buna karşılık maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt, şüphesiz değer ölçüsüdür.” şeklinde izahatta bulunulmuştur.

Somut olayda mağdur ...’ın saat 14.10 sıralarında Öğretmenler Caddesi üzerinde yürüdüğü sırada suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ... ve ...’ın mağduru durdurup para istedikleri,mağdurun para yok demesi üzerine kolundan tutarak 769. sokağa götürdükleri, cebindeki paraları ver dedikleri, mağdurun vermeyeceğini söylediğinde bu kez yere yatırarak tekme ve yumruk vurmak suretiyle yaraladıkları, suça sürüklenen çocuk ...’in mağdurun üzerini arayarak babasının dershane ücreti olarak kendisine verdiği 200,00 TL parayı zorla aldığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların özgülenen kastının mağdurun üzerindeki tüm parasını almaya yönelik olduğu, ayrıca suça sürüklenen çocuklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanmasının 20.12.2023 tarihli ve 2023/6-454 Esas, 2023/680 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında belirtilen esaslara da uygunluk arzetmediği, zira yağma konusunun inşaat işçisi olan katılan ...’nın mağdur ...’e ödemesi için verdiği 200,00 TL dershane ücreti olduğu ve katılan ile mağdur bakımından değerinin az olarak kabul edilemeyeceği, olayın özelliği ve suçun işleniş şekli nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı kanaatinde olduğumuzdan aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.