muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1455, Karar No: 2014/22926, Tarih: 17.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1455 E.  ,  2014/22926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Derbent İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan ihbar üzerine, olay yeri olan Derbent ilçesi, ... köyü, ... Deresi mevkiine giden kolluk görevlilerince, izin alınmadan, iş makinesi marifetiyle kazı yapıldığı esnada, iş makinesi operatörü sanık ...'ın ve mahkumiyetine karar verilip, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'in yakalandığı, olay yerinde yapılan incelemede, iş makinesiyle 5.7 x 4.6 metre genişliğinde ve 3.8 metre derinliğinde kazı yapılmış olduğunun tespit edildiği, her ne kadar iş makinesi operatörü ...'ı günlük yevmiye karşılığı çalışması için tutan sanık ...'ın yanında, sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanık ...'ın verdiği tüm ifadelerde, kendisinin sanık ... tarafından arandığını ve baz istasyonu yeri için kazı yapılması gerektiğini, yevmiye karşılığı bir gün çalışıp çalışmayacağını sorduğunu, kendisinin de kabul ettiğini, kazdığı yerin baz istasyonu için kazıldığını zannettiğini, define bulma amacından haberinin olmadığını beyan ettiği, hakkındaki kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'in de verdiği ifadelerinde, kendisinin polis memuru olduğunu ancak bir hevese kapıldığını, olay yerinde daha önce define arandığını duyduğu için olay yerinde kazı yapmak istediğini, önce kepçeyi kiraladığını, sonra da operatör olan sanık ...'a ulaştığını ve onu arayarak baz istasyonu yapımı için kazı yapılması gerektiğini, yevmiye ile çalışıp çalışmayacağını sorduğunu, onun da kabul etmesi ile kazıya başladıklarını, ancak bu esnada yakalandıklarını, sanık ...'ın define arandığından haberinin olmadığını beyan ettiği, kazı yapılan yerin fotoğraflarının incelenmesiyle, kazılan yerin inşaat amaçlı yapılan bir kazı görünümünde ve sanık ...'ın savunmalarının da hayatın normal akışı göz önüne alındığında inandırıcı olduğu, tüm dosya kapsamından sanık ...'ın kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yaptığına, sanık ...'in sabit olan eylemlerine iştirak ettiğine dair delillerin bulunmadığı ve mahkemece beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

./.

-2-

Yapılan yargılama sonunda, sanığın bir suç kastıyla hareket ettiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16254, Karar No: 2010/6773, Tarih: 12.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/16254 E.  ,  2010/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın ... ormanında dikiliden 16 adet kızılçam ağacını izinsiz kesmesi suretiyle açma yaptığı, ağaçların kesilmesinin müstakil suç olmayıp, açma eyleminin unsuru olduğu, sanığın eyleminin kül halinde tarla açma suçunu teşkil ettiği hususları belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin sanığın tek olan eylemi hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararının yanısıra ayrıca beraat kararı verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nu ve 5271 sayılı CMK.da bir düzenleme bulunmadığından orman idaresinin şahsi hak talepleri hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. Maddesinin 1. Fıkrası uyarınca CMK.nun 231/5, 14 madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkarılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkeme tarafından değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1906, Karar No: 2022/4382, Tarih: 10.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1906 E.  ,  2022/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Saraydüzü İlçesi Karaçaygöleti Köyü ... Mevkiinde yapılan orman kadastrosu çalışmaları neticesinde 5.336.504,54 m2 alanlı, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman vasfıyla 04.06.2007 tarihinde Hazine adına tescil edilmiştir.

Davacı, kendisine ırsen intikal eden tarla ve elma bahçesinin 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içinde orman vasfıyla tescil edildiğini, taşınmazın dededen kalma olduğunu ve kadimden beri kendisinin kullandığını, üzerinde 40-50 yaşlarında meyve ağaçlarının bulunduğunu, taşınmazın orman veya köy boşluğu ile ilgisinin bulunmadığını beyanla, dava konusu taşınmazın kendisine ait kısmının tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davadan feragat edildiği gerekçesiyle davanın usulden reddine dair verilen kararın, feragat dilekçesindeki imzanın kendisine ait olmadığı itirazı ile davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazın tapu maliki Hazinenin davaya dahil edilmesi ve davadan feragat beyanını içeren dilekçedeki imzanın davacıya ait olup olmadığına ilişkin imza incelemesi yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi için kaldırılmasına karar verilmiş, Bölge Adli Mahkemesinin kaldırma kararı gereklerine uygun yapılan yargılama sonunda, Adli Tıp Kurumu, Fizik İhtisas Dairesi, Adli Belge İnceleme Şubesince düzenlenen 24.08.2021 tarihli, 27695533-101.02.2021/73902/5623/5538 sayılı raporda, “İnceleme konusu dilekçelerde ...'ye atfen atılı imzalar ile ...'nin mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından söz konusu imzaların ...'nin eli ürünü olduğu” kanaatinin bildirilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince feragat nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacının İstinaf istemini Bölge Adliye Mahkemesi esastan reddetmiş, davacı temyize gelmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama hacına mahsubuna, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19520, Karar No: 2014/24121, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19520 E.  ,  2014/24121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/1734-2014/452

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat G.. S.. ile karşı taraf adına Avukat A.. G.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkete ait yurtiçi ve yurtdışındaki şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurtdışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kıdem tazminatının ödendiği bir kısım çalışma döneminin tasfiye edildiği gerekçesiyle tazminata esas sürenin tesbitinde nazara alınmaması ve zamanaşımı def'i ileri sürülmekle önceki çalışma sonrasında, ara verilen dönemin on yılı aştığından önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanmaması yerindedir.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kıdem tazminatının ödendiği bir kısım çalışma döneminin tasfiye edildiği gerekçesiyle tazminata esas sürenin tesbitinde nazara alınmaması ve zamanaşımı def'i ileri sürülmekle önceki çalışma sonrasında, ara verilen dönemin on yılı aştığından önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanmaması yerindedir.

Diğer taraftan, davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Bu kez davalı vekilince, temyiz dilekçesi ekinde, ibranamelerde yazılı meblağların ödendiği iddiasıyla, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuştur. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, davacı asil isticvap olunmuş, davacı asil söz konusu belgelerin altındaki imzaların kendisine ait olduğunu belirtmiştir. Ayrıca, davacı, 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddelerinde belirtilen esaslı hataya düştüğü, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaştığı hallerini de ispat edememiştir. Kaldı ki, irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Kanun'un 31. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Anılan sebeplerle, yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerde, belirtili rakamlarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalı, kanuni faizi ile birlikte hesaplanan tazminat ve alacaklardan mahsup edilmelidir. Mahkemece, bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile ilk karar gibi karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17133, Karar No: 2012/16597, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17133 E.  ,  2012/16597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Gaziantep Çocuk Hastanesinde hasta kabul, ilaç takibi elemanı olarak çalıştığını, emir ve talimatları Hastane yetkililerinden aldığını, asıl işvereninin davalı bakanlık olduğunu, 01.01.2011 tarihindeki ihaleyi başka bir şirketin kazandığını, iş sözleşmesinin de geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacının ... Hizmet Org. İnş. Taah. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin elemanı olarak çalıştığını, bakanlığın ihale makamı olması nedeniyle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, esas yönünden de davacının düzensiz ve problemli bir çalışan olduğunu, hakkında çok sayıda tutanak tutulduğunu iş sözleşmesinin diğer davalı tarafından haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, bakanlıkla aralarındaki hizmet alım sözleşmesinin sona erdiğini, sözleşmelerinin süresi belli olduğu için işçinin süre bitiminde işten çıkarılacağını bildiğini, kendilerinin ihaleyi almasından önce hastanede çalışmaya başlayan davacının bilgi işlem elemanı olduğunu, oysa kendilerinin temizlik işini aldıklarını, kendileri ihaleyi alamadıkları için davacının talep ettiği gibi hastanedeki işinde çalıştırılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında hizmet ihale sözleşmesinin muvazaalı olduğu, davacının temizlik firması elemanı olarak gözükmesine rağmen bilgisayar işlerinde çalıştırıldığı, personel üzerindeki denetim ile işe alıp çıkarma yetkisinin tamamen hastane yönetiminde olduğu kağıt üzerindeki resmi işlemlerde sadece ihaleyi alan şirketlerin sorumlu olduğu anlaşıldığından davalılar arasında gerçek bir asıl işveren- alt işveren ilişkisinden söz edilemeyeceği, ayrıca fesihte açık ve kesin sebep gösterilmediği gerekçesiyle, feshin geçersizliğine ve davacının davalı ... nezdinde işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

Öncelikle yazılı bir fesih bildiriminde bulunulmadığı gibi iş sözleşmesinin belirli süreli olmasını gerektirir objektif şartlar da mevcut olmadığından sözleşmenin belirsiz süreli olduğunun kabulü ile feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli olmuştur.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

Öncelikle yazılı bir fesih bildiriminde bulunulmadığı gibi iş sözleşmesinin belirli süreli olmasını gerektirir objektif şartlar da mevcut olmadığından sözleşmenin belirsiz süreli olduğunun kabulü ile feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli olmuştur.

Diğer yandan somut olayda, davalı ... Bakanlığına bağlı hastanenin genel temizlik hizmetleri alımı, personel ile ana bina, semt poliklinikleri ve çevrelerinin temizliği işi ile bunun yanında bilgisayar veri giriş hizmetleri işi konusundaki hizmet alım sözleşmesi ile diğer davalı şirket tarafından üstlenilen işler, alt işverene verilebilecek işlerden olup, davacı tarafından da muvazaa ispatlanamadığından, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunun kabulü gerekir. Asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak 4857 sayılı Kanun'dan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden ... yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olacağı kuralı da dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı alt işveren tarafından gerçekleştirilen FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen ... Hizmet Org. İnş. Taah. Gıda San.ve Tic. Ltd. Şti işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin gerektiğine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacının yapmış olduğu 119,70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kesin olarak 12.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8419, Karar No: 2024/2155, Tarih: 19.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8419 E.  ,  2024/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/352 E., 2016/119 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mağdur sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile mağdur sanıklar hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

1.Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.02.2016 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak mağdur sanıkların hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.