muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6914, Karar No: 2010/3254, Tarih: 23.03.2010

Davacı, dava dilekçesinde ve maddi tazminat istemini açıkladığı 13.11.2007 günlü oturumda yaptığı açıklamada, olay ve yayından sonra işlerinin azaldığını, maddi tazminat istemlerinin bu nedene dayalı olduğunu açıkça bildirmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde belirtilen yargıcın, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece, davacının işlerinde azalma olmadığı; aksine, gelirinin arttığı belirlenerek bu nedene dayanan istem reddedildiği halde yukarıda belirtilen yasal düzenlemeye aykırı olarak ve istek dışına çıkılarak davalıların, ölen kızlarının zimmetine geçirdiği ileri sürülen tutardan sorumlu tutulmuş olmaları, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenler ile BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11964, Karar No: 2025/3083, Tarih: 20.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11964 E.  ,  2025/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2007/99 E. 2010/93 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

22.06.2010 tarihli kararın sanığın yokluğunda verildiği ve usulüne uygun olarak 16.07.2010 tarihinde aynı konutta birlikte ikamet ettiği kardeşi Filiz'e tebliğ edildiği, kararın temyiz edilmeksizin 24.07.2010 tarihinde kesinleştiği ve UYAP üzerinden yapılan kontrolde 13.10.2013 tarihinde de infaz edildiği anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan temyiz ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2719, Karar No: 2010/6308, Tarih: 26.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/2719 E.  ,  2010/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : 1-TCK. 102/4. md. uyarınca Kamu Davasının Düşürülmesi,

2-Beraat,

I) Katılan vekilininin sanık hakkında “1998 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 1998 yılında "sahte fatura kullanmak " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.1999 tarihinden, ilk kesici işlem olan iddianamenin düzenlendiği 27.04.2004 tarihine kadar gerçekleştiğinden davanın ortadan kaldırılması yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "CMK’nun 223/8 maddesine göre düşürülmesine" ibaresinin çıkartılıp yerine "1998 yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanığın “2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2000 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabii olduğu, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/16425, Karar No: 2014/5802, Tarih: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16425 E.  ,  2014/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağduru birden çok artırıcı neden olacak şekilde döner bıçağı ile yüzde sabit eser kalacak, hayati tehlike geçirecek vede organlardan birinin işlevi sürekli zayıflayacak şekilde yaralaması fiilinde temel cezanın en alt hadden uygulanması, 24.05.2010 tarihli adli tıp 2. İhtisas Kurulunun raporunda organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde rapor düzenlemesine rağmen mağdurdaki yaralanmanın niteliğinin tam olarak hangisi olduğunun açıklattırılmaması, yetersiz gerekçe ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14279, Karar No: 2023/8303, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/14279 E.  ,  2023/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/86 E., 2016/241 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskil Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 27.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği ise, suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasına dair kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, suç tarihinde mağdure ile sanığın evli olduğu ve olay akşamı evlerinde bulundukları sırada, sanığın daha evvelden başka bir kadınla ilişki yaşaması ve bir takım ailevi sorunlar nedeniyle çıkan tartışmalar sonucunda sanığın mağdureye hakaret ettiği; ardından kollarından tutarak zorla evden dışarı çıkardığı ve kapıyı kilitleyerek eve girmesine engel olduğu iddiasına ilişkindir.

2.Mağdure Fatıma Helvacı'nın aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre, olay günü çıkan tartışma sonucunda sanığın kollarından tutarak kendisini zorla evden dışarı attığını ve kapıyı kilitlediğini beyan ettiği anlaşılmıştır

3.Sanığın savunmasında, mağdurenin annesi ile piknik tüpü nedeniyle tartıştığını bu nedenle çok sinirlendiğini ve eşi mağdureyi dışarı atıp kapıyı kilitlediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Mağdure Fatıma Helvacı'nın aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre, olay günü çıkan tartışma sonucunda sanığın kollarından tutarak kendisini zorla evden dışarı attığını ve kapıyı kilitlediğini beyan ettiği anlaşılmıştır

3.Sanığın savunmasında, mağdurenin annesi ile piknik tüpü nedeniyle tartıştığını bu nedenle çok sinirlendiğini ve eşi mağdureyi dışarı atıp kapıyı kilitlediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanık S.H'nın soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü oğlunun çıkan tartışma sonucunda sinirlenerek mağdureyi kolundan tutup dışarı çıkarttığını ve kapıyı kilitlediğini belirttiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluşa ve dosya kapsamına, mağdurenin samimi anlatımlarına göre, olay günü aralarında çıkan tartışma sonucunda sanığın eşi olan mağdurenin kollarından tutarak zorla evden dışarı çıkardığı ve kapıyı kilitleyerek eve girmesine engel olduğu olayda mağdurun bir yerde kalmak hürriyetini ihlal eden eylemin cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek Türk Ceza Kanununun 109 uncu maddesinin birinci fıkrasının tatbik edilmesi,

2- Sanığın eylemini eşi olan mağdureye karşı işlemiş olması nedeniyle koşulları oluştuğu halde Türk Ceza Kanununun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini nedenleriyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22919, Karar No: 2021/20459, Tarih: 23.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/22919 E.  ,  2021/20459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/06/2020 tarihli ve 2020/187 soruşturma, 2020/5117 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Uşak 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 22/09/2020 tarihli ve 2020/2926 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin oğlunun müdafiiliğini üstlenmesi hakkında ekşi sözlük isimli internet sitesinde paylaşılan haberin altına meçhul şüphelinin, alexispark kullanıcı adıyla adı geçen site üzerinden ''insan olmadan anne olmanın sonucu" şeklinde yorum yaparak müştekiye karşı hakaret suçunu işlediği iddialarına ilişkin yapılan şikâyet üzerine, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook, twitter, youtube isimli sosyal paylaşım siteleri ile ilgili olarak yapılan hafif suçlara ilişkin istinabe taleplerinin ABD adIî makamlarınca cevaplanmadığı bu nedenle hiç bir şekilde şüphelinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, dosyada mevcut Uşak Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 03/02/2020 tarihli yazısına cevaben Ekşi Teknoloji ve Bilişim A.Ş.'nin 17/02/2020 tarihli yazısında alexispark adlı kullanıcıya ait elektronik posta adresi ile IP adres bilgilerinin dosyaya sunulduğu anlaşılmakla, söz konusu elektronik posta ve IP adres bilgilerine yönelik herhangi bir araştırma yapılmaksızın, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

I-Hukuksal Değerlendirme;

I-Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmü yer almaktadır.

Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; açık kimliği tespit edilemeyen şüpheli tarafından müştekiye hitaben ekşi sözlük isimli internet sitesinde paylaşılan haberin altına yazdığı sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonucu itibariyle yerinde olup, mercii tarafından verilen itirazın reddi kararı hukuka uygun bulunmuştur

II- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2020/29515, Karar No: 2020/12190, Tarih: 05.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29515 E.  ,  2020/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun birden fazla kişi ile birlikte, geceleyin şikayetçinin iş yerine girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık olayında; 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4,119/1-c maddesine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında bu suç yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1 ve 31/3 maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 12 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4966, Karar No: 2010/5300, Tarih: 06.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4966 E.  ,  2010/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının maliki olduğu dava konusu 229 ada 2 parselin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek, tapunun iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece "onanmış taraf vekillerince karar düzeltme istemi üzerine bu kez 5841 Sayılı Yasa uyarınca hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılara ait dava konusu 229 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 08.02.1972 tarihinde yapıldığı ve 21.11.1972 tarihinde kesinleştiği eldeki davanın ise, 25.03.2005 tarihinde açıldığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12.maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile de 3402 Sayılı Yasaya "Bu Kanunun 12.maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde  öngörülen süre hak düşürücü süre olup, kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.