muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7579, Karar No: 2008/11998, Tarih: 25.09.2008

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı Çevre ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, malik hanesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davanın devamı sırasında orman yönetiminin dava ettiği taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca malik hanesi açık olarak düzenlenmiş ve taşınmazların zilyetlerinin davaya katılımı sağlanmış olduğuna göre yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan ilkeler göz önünde bulundurularak davanın esasının incelenmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bundan ayrı dava konusu taşınmazlar 108 ada 135 ve 136 parsel sayılı taşınmazlar olduğu halde hüküm fıkrasında maddi yanılgı ile 108 ada 140, 141, 145, 146, 149, 150 ve 151 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının olağan usullere göre doldurulması için kadastro müdürlüğüne iadesine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25.09.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8542, Karar No: 2015/2323, Tarih: 06.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8542 E.  ,  2015/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife 443.000TL vererek, yönetim kurulunun kararı ile üyeliğe kabul edildiğini ve müvekkiline 600 m² arsa tahsis edilmesine karar verildiğini, ancak 27.06.2010 tarihli genel kurulda müvekkiline 400 m² arsa tahsisi yapıldığını, ayrıca davalı kooperatifin üyelerine toplam 9.715.578 TL enkaz bedeli ödediğini, arsa payına göre müvekkiline 905.169,00 TL ödeme yapılması gerekirken 60.000,00 TL ödeme yapıldığını, bahsedilen durumların düzeltilmesi için davalı kooperatife ihtarname gönderdiğini, ancak davalının cevap vermediğini ileri sürerek, arsa payının 600 m² ye çıkarılmasına ve enkaz bedeli olarak kalan 845.169,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının öncelikle genel kurula başvurması gerektiğini, davacı ile yönetim kurulu üyeleri arasında yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu, enkaz bedelinin kooperatifin arsasında bulunan binası yıkılan üyelere verildiğini, davacının kooperatifin arsasında binasının bulunmadığını, bu nedenle enkaz bedeli ödenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının arsa payı her ne kadar sözleşme ile 600 m² olarak belirlenmiş ise de 27.06.2010 tarihli genel kurulda 400 m² olarak belirlendiği ve bu şekilde uygulandığı, davacının 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na göre yalnızca yönetim kurulunun ihraç kararına ve genel kurulca verilmiş kararlara karşı dava açabileceği, davacının arsa payının 400 m² olarak belirlendiği genel kurula dava açmadığı gibi arsa payının 600 m² ye çıkarılması yönünde genel kurula talepte de bulunmadığından işbu davayı açma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1308, Karar No: 2014/3976, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1308 E.  ,  2014/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kişisel verilerin kaydedilmesi

HÜKÜM : Sanıkların nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından ve sanık ...'in ayrıca şantaj suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken TCK.nın 102/3.d maddesi yerine, 103/3.d maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık ...'in, olay tarihinde mağdurenin vücuduna bir cisim sokup bir süre sonra da cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmesi karşısında; aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdureye karşı aynı suçun birden fazla işlemesi nedeniyle, hakkında TCK.nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ve özel hayatın gizliliğini ihlal ayrıca sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurenin, sanıklar tarafından arabaya bindirilip, sanık ...'in evine götürülmesi olayında baştan itibaren ortak hakimiyet ve birliktelik sağlandığı, bu itibarla sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna TCK.nın 37. maddesi kapsamında doğrudan fail olarak iştirak ettiği gözetilmeden, hakkında aynı Kanunun 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi, o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 28.01.2013 tarihli iddianamede şantaj suçundan usulüne uygun açılmış bir davanın bulunmadığı ve bu eksikliğin ancak kamu davası açılmak suretiyle giderilebileceği, kabul yönünden de TCK.nın 134. maddesindeki suçun oluştuğu olayda şantaja yönelik ifade, söz ve eylemde bulunulmadığı gözetilmeden, sanığa ek savunma verilip yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurularak CMK.nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5099, Karar No: 2025/1426, Tarih: 05.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5099 E.  ,  2025/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3060 Esas, 2024/356 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bismil 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/609 Esas, 2022/181 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, .....ilçesi, ............. köyü 274 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı hak sahibine ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, taşınmazın baraj gölü sahası içerisinde kalması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, kıymet takdir bedeline ilk karar tarihine, fark bedele ise son karara kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğini, verim ve fiyatın yüksek, masrafın ve kapitalizasyon faiz oranının ise düşük alınmak suretiyle bedelin fazla belirlendiğini, kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, münavebe ürünlerinin hatalı seçildiğini, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, kıymet takdir bedeline ilk karar tarihine, fark bedele ise son karara kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğini, verim ve fiyatın yüksek, masrafın ve kapitalizasyon faiz oranının ise düşük alınmak suretiyle bedelin fazla belirlendiğini, kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, münavebe ürünlerinin hatalı seçildiğini, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle;değerlendirmenin 2018 yılına göre yapıldığını, ancak kamulaştırma bedelinin 2022 yılında tahsil edilebildiğini, paranın alım gücünün düştüğünü, taşınmazın köye ve yola yakınlığı gözetilerek objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, bu sayede faizin karşılayamadığı zararın kısmen de olsa karşılanabileceğini, masraflara dahil edilmemesi gereken masraf kalemlerinin dahil edildiğini, yan ürün olarak mısır samanının da münavebeye eklenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza o yörede mutat olarak ekilen münavebe ürünleri esas alınıp, kapitalizasyon faiz oranı %4 uygulanarak objektif değer artışını gerektiren bir niteliği bulunmadığı açıklanmak suretiyle metrekaresine 23,24 TL değer biçildiği, taşınmazın vasfına, konum ve niteliklerine, aynı bölgeden intikal eden dava dosyalarına göre bilirkişi kurulunca belirlenen kapitalizasyon faizi ile dava konusu taşınmaz için belirlenen m² birim fiyatının uygun ve resmi verilerle uyumlu olduğu, belirtilen nedenlerle hükme esas alınan bilirkişi raporunun yasal niteliklere haiz ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, ayrıca, parsel sorgu programı üzerinden yapılan incelemede, objektif değer artışı uygulanan 272 ve 273 parsel sayılı taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın komşu olmadıkları gibi, dosyadaki bilgi ve belgelere göre taşınmazdan il ve ilçe merkezine gidişte ulaşım sıkıntısı çekildiği, merkezi yerlere mesafesi de gözetilerek taşınmazda objektif değer artışı uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükmün ve yapılan yargılamanın usul ve kanuna, Yargıtay yerleşik içtihatlarına uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda Bismil İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün değerlendirme tarihindeki veri cetveli esas alınarak verim ve masraflar yönünden hesaplama yapılması doğru olduğu gibi raporda herhangi bir hesap hatası bulunmamaktadır.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli kararı ile derhal ödenmesine karar verilen 674.976,00 TL bedele, dava tarihinden dört ay sonrasından İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde tespit edilen tamamına son karar tarihine kadar faiz istenilmesine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan "1.120.555,85" sayısının çıkartılarak, yerine "445.579,85" sayısının yazılması, ayrıca hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "Tahsilde tekerrüre sebebiyet vermeyecek şekilde tespit edilen davacı idare tarafından takdir edilen 674.976,00 TL'lik kısma 24.11.2018 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihi olan 29.11.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işletilecek yasal faizin karar ile birlikte davacıdan alınarak hak sahibine tapu kaydındaki hissesi oranında peşin ve nakit olarak ödenmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, davacı idareden harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15620, Karar No: 2010/1748, Tarih: 25.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15620 E.  ,  2010/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın gece vakti yakınanın işyerinin sağlam olmayan kapısını sert bir cisimle zorlayıp açarak içeriden bir kısım eşyalarla birlikte yakınana ait aracın kontak anahtarını da alarak çıkışta kapının önündeki aracı çaldığı anahtarla çalıştırıp hızla uzaklaşması üzerine devriye gezen polis ekiplerinin şüphelenerek peşine takılması üzerine izini kaybettirmek için ara sokaklara girip burada aracı terk edip işyerinden aldığı mallarla birlikte kaçtığının anlaşılması karşısında; eylemin bir bütün halinde tek hırsızlık suçunu oluşturduğu ve aynı zamanda tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Adli sicil kaydında gözüken Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2000 tarih ve 1999/428 esas- 2000/509 karar sayılı 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin erteli ilamının mahkemesinden daha önceden aynen infazına karar verilip verilmediği sorulmadan 765 sayılı TCK’nun 95/2. maddesiyle uygulama yapılması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/2,522(pek fahiş),59. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/2-d,143,62, 116/2-4,62,151/1,62 maddeleri uyarınca, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin de değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.