muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22641, Karar No: 2013/25018, Tarih: 19.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/22641 E.  ,  2013/25018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2009/429-2012/259

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;

2- İş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıyı bağlanan gelir ve yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararanın tahsili istemine ilişkin olarak açılan davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca yarıya indirilip indirilmediği araştırılarak, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gereği üzerinde durulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da isabetsiz bulunmuştur.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular üzerinde bulunması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular üzerinde bulunması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/792, Karar No: 2009/965, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/792 E.  ,  2009/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararının uzatılmasına ilişkin davada... Çocuk ve Elazığ 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, koruma kararının uzatılması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar için eğitim tedbiri kararı istendiği, küçüklerin herhangi bir suçun faili ya da mağduru olmadıkları anlaşılmaktadır.

2828 Sayılı Yasanın 22.maddesinde, "Korunmaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır." denilmektedir. Anılan Yasanın 24. maddesinde ise, “…18 yaşını tamamlamış olan korunmaya muhtaç çocuklardan, orta öğretime devam edenlerin 20 yaşına kadar, yüksek öğretime devam edenlerin 25 yaşına kadar korunma kararları uzatılabilir.”hükmü yer almıştır.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-b maddesi "Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine" şeklindedir. Korunma kararının uzatılması istenen çocuklar, 5395 Sayılı Kanunun 3. maddesinde belirtilen suç mağduru veya suça sürüklenen çocuklardan değildir.

Bu durumda, herhangi bir suçla ilgisi olmayan çocukların korunmasına ilişkin davanın, Elazığ Aile Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Elazığ 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37337, Karar No: 2013/27466, Tarih: 18.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/37337 E.  ,  2013/27466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve özel işaret ve kıyafetlerin usulsüz kullanımı

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında "özel işaret ve kıyafetlerin usulsüz kullanımı" suçundan kurulan temyize yönelik incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçundan kurulan temyize yönelik incelemeye gelince,

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı, saçma tanesi, kurşun, metal küre v.b. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4778, Karar No: 2010/5812, Tarih: 24.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4778 E.  ,  2010/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.05.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen reddine kısmen karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 29.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, davalının kıyı kenar çizgisi içerisinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerde büfe yapmak, şemsiye ve şezlong koymak suretiyle yaptığı müdahalesinin önlenmesini ve taşınmaz üzerindeki tüm muhdesatın kal'ini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen reddine kısmen de karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Elatmanın önlenmesi ile birlikte kal de istenmesi durumunda mahkemenin görevi, dava konusu zemin ve üzerindeki yıkılması istenen yapının değerleri toplamı esas alınarak belirlenir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece res’en gözetilmesi gerektiğinden, elatılan taşınmazın zemin değeri de keşfen saptanarak görevli mahkemenin belirlenmesi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2076, Karar No: 2018/65, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/2076 E.  ,  2018/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi tazminat, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Ortak çocuk Eylül 2005 doğumlu olup idrak çağındadır. Velayetin düzenlenmesinde aslolan çocuğun üstün yararıdır. Buna göre 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, tarafların yaşadığı ortamlarda inceleme yapılmak suretiyle rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel durumlarının bulunup bulunmadığının araştırılması, ortak çocuğun mahkemece bizzat dinlenerek olası sonuçları hakkında bilgilendirilmek suretiyle velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, diğer deliller de göz önüne alınarak ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının ortak çocuğun menfaatine olacağının tespit edilmesi ve velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, 3. bentteki bozma sebebine göre iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2017/8430, Karar No: 2020/1952, Tarih: 18.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/8430 E.  ,  2020/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Sındırgı Kadastro Mahkemesine verdiği 08/11/2007 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro tesbitleri sırasında 270, 271, 208, 206, 207, 258, 112, 127, 128, 129, 110, 112 ve 214 nolu adalar içinde bulunan taşınmazların bir kısmının orman vasfında olduğunu, bir kısmının ise 6347, 6348, 6349, 6350, 6351, 6352, 6343, 6344, 6345, 5821, 5825, 5817, 5818, 5819 ve 5820 nolu orman tahdit sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, kısmen orman vasfında olan kısmen de orman tahdit sınırları içinde kalan dava konusu taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Sındırgı Kadastro Mahkemesinin 16/01/2008 tarih ve 2007/28 E.-2007/5 K. sayılı yetkisizlik kararı ile dosya ... Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Dosyadan yapılan tefrik işlemlerinden sonra yargılamaya, ... ilçesi, ... köyü 110 ada 1, 127 ada 1, 7 ve 15, 128 ada 7, 206 ada 61 ve 69, 207 ada 70 ve 72, 208 ada 3 ve 5, 214 ada 7, 258 ada 1, 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar yönünden devam edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazların 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi gereğince yörede yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, orman sınırı içine alınarak bu niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle, köy tüzelkişiliği ve kadastro müdürlüğüne husumet yönelterek dava açmıştır. ... Orman İşletme Müdürlüğünün 17.05.2012 gün ve 2318 sayılı yazı cevabından; ... köyünde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi uyarınca önce orman kadastrosu yapılarak 09.10.2007 - 09.11.2007 tarihleri arasında kısmî ilâna çıkartıldığı anlaşılmaktadır. Yörede arazi kadastrosu çalışmalarına daha sonra başlanıp 31.12.2007 tarihinde ilân edildiği, dava tarihinde davaya konu parsellere kadastro tesbit tutanağı düzenlenmediğinden tutanak aslı ve krokilerinin gönderilemediği, tesbit maliklerinin bilinmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kadastro tutanağında tesbit maliki görünen kişilere husumet yöneltilmesi gerektiğinden, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25/11/2013 tarih 2013/5729 Esas – 2013/10607 Karar sayılı ilamıyla “Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan kanunlarımıza göre orman kadastrosu 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

6831 sayılı Kanunun (Dava tarihinde ve kadastro işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan) 4999 sayılı Kanun ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmî şahsiyeti haiz amme müesselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı Kanunun 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilânı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Kanunun 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine Çevre ve Orman Bakanlığı, (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarda ise hasım, Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile Çevre ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmalıdır.

2) 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

2) 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesi, 5304 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önce, bu madde hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, kadastro çalışma alanı sınırlarında orman bulunduğu takdirde; durum çalışmaya başlamadan iki ay önce Orman Genel Müdürlüğüne bildirilmekte ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından bu yerde bulunan ormanların sınırlaması ve orman sınırı dışına çıkarma işlemleri 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre orman kadastro komisyonlarınca tesbit ve haritasına işaretlenerek tutanaklarıyla birlikte kadastro ekiplerine teslim edilmekte ve bu yerlerin ölçü ve harita işlemleri orman kadastro komisyonunun düzenlediği harita ve tutanaklar esas alınarak kadastro ekiplerince ikmal edilmekte, eğer iki ay içinde orman kadastro komisyonları orman sınırını belirlemezse, kadastro alanı sınırları arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenerek, çalışmalar yürütülmekte ve arazi kadastro ekiplerince bu şekilde tesbit ve ilân edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılmakta ve Kanunun 9. maddesine göre yapılan itirazlar aynı Kanunun 10. maddesi hükmüne göre komisyonlar tarafından incelendikten sonra ister orman kadastro komisyonları tarafından, isterse arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenen orman parsellerine ait tesbit tutanakları ile aynı çalışma alanında bulunan diğer taşınmazların kadastro tutanaklarına göre yapılan tesbitlere dayanılarak düzenlenen askı cetvelleri ile pafta örnekleri 30 gün süre ile ilân edilmekte ve askı ilân süresi içinde itiraz edilmeyen tesbit tutanakları kesinleştirilerek aynı Kanunun 12. maddesi gereğince tapuya tescil edilmekte, askı ilân süresi içinde kadastro mahkemelerinde dava açılan parsellerle ilgili uyuşmazlıklar 3402 sayılı Kanunun 25, 26, 27, 28, 29 ve 30. madde hükümlerine göre karara bağlanmakta, daha önce orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyularak bu ormanlar hakkında aynı Kanunun 22/4. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmakta idi.

Ancak, 22/2/2005 tarihli ve 5304 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesi değiştirilmiş ve "Çalışma alanında orman bulunması ve 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak, bu çalışmalarda kadastro ekibine, Orman Genel Müdürlüğü

taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin Tarım Müdürlüklerince görevlendirilerek bir ziraat yüksek mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren yedi gün içerisinde iştirak ettirilmesi zorunludur. Bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re'sen devam ettirilir" şeklini almıştır.

taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin Tarım Müdürlüklerince görevlendirilerek bir ziraat yüksek mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren yedi gün içerisinde iştirak ettirilmesi zorunludur. Bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re'sen devam ettirilir" şeklini almıştır.

3402 sayılı Kanunun değişik 4/3. maddesi gereğince kurulan komisyonlara 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesini uygulama görevi verilmemiştir. Bu komisyonlar o çalışma alanında nitelik kaybetme araştırmasına girmeden, öncesi ve halen orman olan taşınmazların orman niteliğiyle tesbit tutanaklarını düzenlemekle görevlidir. Bu komisyonlarca orman niteliğiyle tesbit tutanağı düzenlenerek, otuz günlük kısmî ilâna çıkartılan taşınmazlar hakkında hak sahipleri, bu yerlerin orman niteliğini yitirdiği konusunda değil, sadece eskiden beri orman niteliğinde olmadığı konusunda kadastro mahkemesinde, Orman Genel Müdürlüğüne husumet yönelterek dava açabilecektir.