muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4670, Karar No: 2020/2153, Tarih: 17.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4670 E.  ,  2020/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 50, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılanın evine giderek ... ilinde kurulan ... firmasından geldiklerini ve ürün tanıttıklarını söyledikleri, katılanın ürün almak istemediğini belirtmesi üzerine ev robotu temizleme makinesi vereceklerini ve her hafta ev temizliğine iki kadının gelip bu makine ile temizlik yapacağını söyleyerek katılanı ikna ettikleri, bir adet mutfak robotu ile bir adet mini fırın hediye ederek ev temizleme robotu ve bir adet takım elbiseyi pazartesi günü getireceklerini söyledikleri, katılanın kabul ettiği ve 1000 avro ödediği, ancak sanıkların ev temizleme robotunu getirmedikleri, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, teşhis tutanakları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, atılı suçu işlemediğine, uzlaşmak istediğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6420, Karar No: 2017/11689, Tarih: 25.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6420 E.  ,  2017/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir. (HMK madde 74) O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı tarafa tebliği sağlanıp yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1865, Karar No: 2016/4862, Tarih: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1865 E.  ,  2016/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede;

...Ticaret Sicil Memurluğu'nun yazısından, sanık ...'in, ... Ltd. Şti'nin ortağı ve müdürü olmadığı, şirketin yetkili müdürü ...tarafından sanığa.... Noterliği'nin 19.01.2004 tarih, ...yevmiye sayılı ve.... Noterliği'nin 26.02.2007 tarih,... yevmiye sayılı vekaletnameleri ile verilen yetkinin otel işletmesi için mal veya hizmet alımını kapsamadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede;

"Sahte fatura kullanma" ve "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanma" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan... Vergi Dairesi Başkanlığının 27.08.2009 tarihli mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunun "2004 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olduğu halde ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.11.2009 tarih, 2009/6777 esas sayılı iddianamesi ile vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve eki raporlara uygun bulunmayan "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasına devam edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1047, Karar No: 2016/7383, Tarih: 02.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1047 E.  ,  2016/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 09/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı ve davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tarlasına domates ektiğini, davalıların da komşu tarlaya çeltik ektiklerini, tarlalarına açtıkları su kanallarının suyu tahliye etmemesi nedeniyle domates ekili tarlasının bir bölümünü su bastığını ve ürününün zarar gördüğünü iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, zarara kendilerinin sebep olmadığını, diğer tarla sahiplerinin ana drenaj kanalını kapatarak tarlalarını sulamak için su toplanmasını sağlamak istemeleri nedeniyle davacının tarlasını su bastığını, davacının iddiasının aksine sızıntı kanallarının yeterli derinlikte ve eğimde olduğunu beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davalıların çeltik ektikleri tarlalarına açtıkları sızıntı kanallarının usulüne uygun olmaması nedeniyle davacının tarlasını su bastığı kabul edilerek aynı bilirkişi raporuna göre hesaplanan zarar tutarının ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının zararının belirlenmesi için tespit isteminde bulunduğu, .. değişik iş sayılı dosyasında görüşüne başvurulan bilirkişinin davacının ektiği domates ürünü nedeniyle .. TL zarara uğradığını belirlediği görülmüş, dosyadan görüşüne başvurulan bilirkişinin ise davacının aynı dekar alandaki domates ürününün zayi olması nedeniyle .. TL zarara uğradığını hesapladığı anlaşılmıştır. Mahkemece her ne kadar dosyadan görüşüne başvurulan bilirkişi raporu uyarınca hüküm kurulmuş ise de her iki rapor arasında açık bir çelişki olduğu görülmektedir.

Şu durumda mahkemece, davacının uğradığı zarar tutarı yönünden tespit raporu ile dosyadan alınan rapor arasındaki çelişkiyi giderici, hesaplamaya esas alınan verilerinde rapora eklendiği, gerekçeli ve denetime olanak verici nitelikte bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru olmamış kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4439, Karar No: 2008/13090, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4439 E.  ,  2008/13090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Yeniköy Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13800, Karar No: 2021/18331, Tarih: 29.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/13800 E.  ,  2021/18331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Her ne kadar iddianamede; sanığın arkadaşı olan müştekinin yerini bildiği motosikletini “tutuklanmasından faydalanarak” park edildiği sokaktan çalması fiili, 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 2. fıkrasının a) bendinde düzenlenen “kişinin malını koruyamayacak olmasından yararlanmak suretiyle” işlenen nitelikli hal olarak kabul edilmiş ise de; anılan madde ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, mağdurun fiilden bir süre önce tutuklanmasını, bu bent kapsamında mütalaa etmenin mümkün olmadığı, sübut bulan fiilin, TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında adet, kullanım veya tahsis gereği açıkta bırakılan eşyanın çalınması olduğu, değerlendirilmiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekinin motosikletini, adet ve kullanım gereği park edildiği sokaktan çaldığı anlaşılmakla eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde yer alan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı niteleme ile aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığa verilen ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 29/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12352, Karar No: 2016/21857, Tarih: 26.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/12352 E.  ,  2016/21857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetçi ... davaya katılmamış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ...’nın CMK'nın 234. maddesi uyarınca dava ve duruşmadan haberdar edilip, aynı Kanun'un 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin, sair yönleri incelenmeksizin, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/968, Karar No: 2016/2667, Tarih: 09.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/968 E.  ,  2016/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı vekili ile davalılar ..., ..., ... vekillerince temyiz edilmiş, davalılar ..., ... ve ... vekilince duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı taşeron şirket ile davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı taşeron şirket vekilinin tüm, davalı arsa sahipleri ..., ... ve ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı taşeron şirketçe, davalı arsa sahiplerinden ..., ... ve ... adına kayıtlı 472 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen binalarda 187.626,50 $ imalât yapıldığı bilirkişiler kurulu ek raporuyla açıkça belirlenmiştir. Yine 30.09.2009 tarihli protokolde arsa sahiplerince 23.12.2008 tarihinde taşeron şirket yetkilisi .. taşeron şirketin toplam 306.000,00 $ alacağına mahsuben devredilen 4 adet dairenin anlaşmada gösterilen cephe ve konumda olmaması, iskân ruhsatının alınmamış olması, ortak alanlarda eksiklik bulunması, istinat duvarının, elektrik, su ve doğalgaz bağlantıları ile kapalı otopark ve asansörlerin halen yapılmamış olması göz önüne alınarak toplam değerinin 215.000,00 TL (143.333,00 $) olarak kabul edildiği görülmektedir.

Bu durumda, arsa sahibi olan davalılar ..., ... ve ...'nin 30.09.2009 tarihli protokol kapsamında 143.333,00 $ borçtan kurtulduğunun kabulü zorunlu olup, adı geçen arsa sahiplerine ait 472 ada 1 parsel üzerinde yapılan imalât bedeli bilirkişilerce 187.626,50 $ olarak belirlendiğinden, ödeme olarak kabulü zorunlu bulunan 143.333,00 $'ın mahsubu ile adı geçen arsa sahiplerinin bakiye borçlarının 44.293,50 $ olduğu kabulü yerine herhangi bir dayanağı olmayan oranlama suretiyle davalıların sorumlu tutulacağı miktarlarının belirlenmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı taşeron şirket vekilinin tüm, davalı arsa sahipleri ..., ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı arsa sahipleri ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.