muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5498, Karar No: 2023/3568, Tarih: 08.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2017/778 Esas, 2017/1257 Karar ... kararıyla; davacı Hazine vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun)

353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 04.11.2021 tarihli ve 2021/5930 Esas, 2021/10987 Karar ... ilamı ile eksik inceleme nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı Hazine adına tapuda kayıtlı taşınmazın yüzölçümündeki azalmanın 22/2-a maddesi kapsamında yapılan çalışmalardaki yanlışlar ve usulsüzlüklerden kaynaklanmadığı, davacı parsel ile davalı parsellerin çok uzun zamandan beri şimdiki durumlarıyla kullanıldığı, sınırlarının sabit sınır olarak değerlendirilmesi gerektiği, davacı parseldeki yüzölçümü azalmasının günümüzde yol olarak kullanılan kadastro paftasında davacı parselin devamı olarak gözüken ekli krokide (A) harfi ile belirtilen yer dolayısı ile meydana geldiği, belirtilen bu yer yönünden davacı Hazinenin dava dilekçesinde herhangi bir talebi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; bozma ilamından önceki hükme esas alınan bilirkişi raporunda krokide 259 ada 125 parselde Z harfi ile gösterilen 77,94 m2 lik kısmın davacı Hazineye ait 259 ada 123 parsele eklenerek tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği halde bozma ilamından sonra alınan bilirkişi kurulu raporunda krokide A harfi ile gösterilen alanın hava fotoğraflarından davacı Hazineye ait 259 ada 123 parsel nolu taşınmazın içerisinde kalıp yol olarak açılan halihazırda zeminde yol olarak kullanılan imar çapında yola terk edilmesi gereken alan olduğu fakat herhangi bir kamulaştırma veya yola terkin işleminin olmadığının belirtildiği, bu çelişki giderilmeden eksik inceleme ve araştırma neticesi karar verilmesi, 3402 ... Kanun'un 22/2-a maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkartılan yönetmelik uyarınca yapılan uygulama kadastrosunda yalnızca teknik çalışmaların yapılması ve mülkiyet hakkına ilişkin inceleme yapılmaması gerekirken ilk tesis kadastrosu paftası, dava konusu taşınmazların zemindeki durumu itibariyle oluşturulan yenileme paftasının çakışık görünümünde, ortofoto, hava fotoğrafları ve toplanan diğer tüm delillerden davacı Hazineye ait taşınmazın yüzölçümünün yenilemenin amacına aykırı, mülkiyet hakkını ihlal edecek şekilde değiştirilmesi ve azaltılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi nedeni ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3402 ... Kanun'un 22/2-a maddesi gereği yapılan uygulama kadastrosuna itiraz isteğine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, uygulama kadastrosunun yöntemine uygun şekilde yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kanun'un 22/a ve 36/A maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1939, Karar No: 2014/6378, Tarih: 27.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/1939 E.  ,  2014/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2011

NUMARASI : 2010/1136-2011/554

DAVA :Davacı, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin sürekli fazla mesai yapmasına rağmen fazla çalışmalarının karşılığının ve Kasım ayına ait 6 günlük ücretinin ödenmediğini iddia ederek ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işveren vekili ve aynı zamanda işyeri yöneticisi olduğunu, iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin içinde fazla mesainin de olduğunu kendi imzası ile kabul ettiğini, davacının tesis şefi olmasından dolayı fazla çalışma konusunda kendisine talimat verecek kimsenin olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taleple de bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, fazla mesai hesabı yapılırken saat : 21.00'a kadar olan 3 günlük çalışmada ara dinlenmenin 1,5 saat yerine 1 saat olarak düşülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1522, Karar No: 2011/2060, Tarih: 17.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1522 E.  ,  2011/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.452,33 TL borçlu olmadığının tespiti (yargılama esnasında tahsil edilen miktarın tahsili) istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2582, Karar No: 2019/5520, Tarih: 21.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2582 E.  ,  2019/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : SİVAS 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanıkların, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.09.2015 tarih, 2015/98 esas, 2015/151 karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, bu hükmün, sanıklar müdafii ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.01.2016 tarihli, 2015/16205 esas ve 2016/108 karar sayılı kararı ile "adli arama kararı veya yazılı adli arama emri olmaksızın, önleme araması kararına dayanılarak sanıkların üzerinin aranmasının hukuka aykırı olduğu, arama sonucunda bulunan uyuşturucu maddenin ise hükme esas alınamayacağından beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçe gösterilerek bozulduğu, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2016 tarihli, 2016/33 esas ve 2016/74 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanıklar müdafileri ve C. Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.06.2019 tarihli 2017/20-947 esas ve 2019/479 karar sayılı kararı ile Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli 33-74 sayılı direnme kararına konu hükümlerindeki gerekçesinin isabetli olduğuna ancak suç vasfı ve uygulamaların denetlenmesi için Dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Diğer sanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ilişkin bir delil bulunmayan sanığın üzerinde yapılan aramada 0,016 gram eroin maddesinin ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, idrarında eroinin etken maddesi opiot bulgusuna rastlanan sanığın eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Diğer sanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ilişkin bir delil bulunmayan sanığın üzerinde yapılan aramada 0,016 gram eroin maddesinin ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, idrarında eroinin etken maddesi opiot bulgusuna rastlanan sanığın eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20075, Karar No: 2017/25172, Tarih: 20.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20075 E.  ,  2017/25172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette dokuma şefi olarak çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi ve Sosyal Güvenlik Kurumu bildirimlerinin gerçek ücret üzerinden yapılmaması nedeniyle iş akdinin davacı tarafından feshedildiğini, 2014 yılı Ocak, Şubat ayları maaş farkları ile Mart ayı ücretinin ödenmediğini, fazla çalışma yaptığını, hafta sonlarında mesainin devam ettiğini beyanla; kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının bazı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, askerlik için işyerinden ayrılırken hak ettiği ücretlerin ödendiğini, davacının ücretinin banka hesabına yatırıldığını, bordro ve hesap pusulalarının ihtirazi kayıt ileri sürülmeden imzalandığını, iş akdinin davacının mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle feshedildiğini, davacının iş akdini feshettiğine dair bir ihtarda bulunmadığını, fazla çalışma yapılmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını iddia ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdini haklı olarak feshettiği, davacının alacaklarının ödenmediği, davalı vekilinin hangi konuda yemin teklif edileceğini açıklamadığından yemin teklifi talebinin dikkate alınmadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdini haklı olarak feshettiği, davacının alacaklarının ödenmediği, davalı vekilinin hangi konuda yemin teklif edileceğini açıklamadığından yemin teklifi talebinin dikkate alınmadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır.İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Hukuki Dinlenilme Hakkı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza da yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında, davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra, maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın açıklama ve ispat hakkını da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.Davalı cevap dilekçesi ile bir kısım delillerini sunmuş ve tanık deliline dayanmıştır. Davalıya duruşma gününün usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle davalı tanıkları dinlenmeden dosya bilirkişiye verilmiş bilirkişi raporundan sonra davalı tanıkları dinlenmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tanıklarının beyanları değerlendirilmemiştir.Hal böyle olunca, dosyanın bilirkişiye yeniden tevdii ile, davalı tanıklarının beyanlarının değerlendirildiği ek rapor alınmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden davalının hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek şekilde işlem yapılarak karar verilmesi hatalıdır.

2-Davalının yemin deliline dayanıp dayanamayacağı da uyuşmazlık konusudur.Hukuk yargılamasında ispat araçlarından olan “Yemin” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.Yasanın 225’nci maddesine göre, yeminin konusunu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar teşkil eder. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır.Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar, bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği hâller ve yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak konular yemin konusu olamaz (6100 sayılı Yasa Md. 226).

Uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf da yemin teklif edebilir. Yemin teklif olunan kimse, yemini edaya hazır olduğunu bildirdikten sonra, diğer taraf teklifinden vazgeçerek başka bir delile dayanamaz ve yeni bir delil de gösteremez. Yemin teklif edilen kimse, duruşmada bizzat hazır bulunmadığı takdirde, kendisine yemin için bir davetiye çıkarılır. Yemin davetiyesine, yemine konu hususlar hakkında sorulacak sorular ile geçerli bir özrü olmaksızın yemin için tayin olunan gün ve saatte mahkemeye bizzat gelmediği veya gelip de yemini iade etmediği yahut yemini eda etmekten kaçındığı takdirde, yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı yazılır (6100 sayılı Yasa Md. 227-228).Yemin için davet edilen kimse, tayin edilen gün ve saatte mahkemede geçerli bir özrü olmaksızın bizzat hazır bulunmaz yahut hazır bulunup da yemini iade etmez ya da yemini eda etmekten kaçınırsa yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılır. Kendisine yemin iade olunan kimse, yemin etmekten kaçınırsa yemin konusu vakıa ispat edilememiş sayılır.Yeminin konusunu oluşturan vakıa, her iki tarafın değil, yalnızca kendisine yemin teklif edilen tarafın şahsından kaynaklanıyorsa yemin iade edilemez.Yemin edecek taraf gerçek kişi olup, yeminden evvel ölür veya fiil ehliyetini kaybederse yemin teklif edilmemiş sayılır. Yemin, bizzat tarafa teklif olunur ve tarafça eda yahut iade olunur. Taraflardan biri tüzel kişi yahut ergin olmayan veya kısıtlı bir kimse ise onlar adına yapılmış bir işleme ilişkin vakıanın ispatı için yemin, tüzel kişiyi temsile yetkili kişi veya organ yahut kanuni mümessil tarafından eda ya da iade olunabilir (6100 sayılı Yasa Md. 229 ilâ 232).Yasanın 233’üncü maddesi uyarınca, yemin mahkeme huzurunda eda olunur. Hâkim, yeminin icrasından önce yemin edecek kimseye, hangi konuda yemin edeceğini açıklar, yeminin anlam ve önemini anlatır ve yalan yere yemin etmesi hâlinde cezalandırılacağı hususunda dikkatini çeker. Yemin edecek kimse, yemin konusunun yeterli açıklıkta olmadığını ileri sürerse; hâkim, karşı tarafın görüşünü aldıktan sonra derhâl bu konuda kararını verir. Değinilen madde gereğince yemin, "Size sorulan sorular hakkında, gerçeğe uygun cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza namusunuz, şerefiniz ve kutsal saydığınız bütün inanç ve değerler üzerine yemin eder misiniz?" şeklinde yöneltilir ve yemin teklif edilen kimse tarafından "Bana sorulan sorular hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğime ve hiçbir şey saklamayacağıma namusum, şerefim ve kutsal saydığım bütün inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum." denilmek suretiyle eda edilmiş sayılır.Yasanın 234 ve devamı maddeleri gereğince, okuma ve yazma bilen sağır veya dilsizler, yemin hakkındaki beyanlarını yazıp imzalayarak yemin ederler. Okuma ve yazma bilmeyen sağır veya dilsizler, işaretlerinden anlayan bir bilirkişi aracılığıyla yemin ederler.

Yemin edecek kimse, mahkemeye gelemeyecek kadar hasta veya özürlü ise hâkim, bulunduğu yerde o kimseye yemin ettirir. Bu sırada isterlerse taraf vekilleri ve karşı taraf da hazır bulunabilir. Mahkemenin yargı çevresi dışında oturan kimse, yemin için davaya bakan mahkemeye gelmek zorundadır. Ancak, yemin edecek kişi, mahkemenin bulunduğu il dışında oturuyor ve bulunduğu yerde aynı anda ses ve görüntü nakledilmesi yolu ile yemin icrası mümkün değil ise istinabe yolu ile yemin ettirilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 237 ve müteakip maddeleri uyarınca, hâkim, eksik olan noktaları tamamlamak veya açık olmayan hususları aydınlatmak için yeminin konusu ile bağlantılı gördüğü soruları yemin eden kimseye sorabilir. Hâkim, yemin eden kimsenin beyanını dinleyip tutanağa geçirir ve yazılanları yüksek sesle huzurunda okur; beyanında ısrar edip etmediğini sorar ve verilen cevabı tutanağa kaydeder. Yemin eda edildikten sonra, yalan yere yemin nedeniyle açılan ceza davası, esas dava bakımından bekletici sorun yapılamaz.

Somut olayda; davalı vekili, delillerini bildirmesi için verilen ara karar gereğince sunduğu tarihsiz dilekçesi ile açıkça yemin deliline dayanmış, yine celse arası verdiği tarihsiz dilekçesi ile de tanıkların yeniden dinlenmesi ve rapor alınması taleplerinin kabul edilmemesi halinde davacıya yemin teklif ettiklerini beyan etmiştir. Mahkemece, davalı tanıkları dinlendikten sonra davalıya yemin delili hatırlatılarak davalıdan yemin sorusu alınmalı ve sonrasında yeminle ilgili gerekli usuli işlemler yapıldıktan sonra oluşacak duruma göre bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde davalının yemin teklifi değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.