muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3822, Karar No: 2023/6949, Tarih: 15.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3822 E.  ,  2023/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekilleri tarafından temyizi neticesinde kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum vekili, 10.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle kazalıya bağlanan gelir ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, Sosyal güvenlik denetmeni tarafından hazırlanan kusur raporunu kabul etmediklerini, bildirdikleri tanıkların dinlenmesini, kusur oranın tespiti için uzman heyetten rapor alınmasını, halefiyet ilkesine dayanan bu davada davacı kurumun talep etiği 40.885,87 TL’yi sigortalısına ödemediğini, belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2015 tarih, E.2014/539, K.2015/1079 sayılı kararıyla; davacı SGK tarafından 10.09.2012 tarihli iş kazası nedeniyle kazazede işçiye ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, hesap bilirkişisi tarafından tanzim olunan 19.11.2015 tarihli raporda mahsup işlemi de yapıldıktan sonra davalı şirketten tahsili mümkün zarar miktarının belirtildiği, davacı kurumun talebinin hesap bilirkişi raporunda belirtilen miktarda yerinde olduğu, geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin iddianın ispatlanamadığı kanaatine ulaşılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 31.10.2018 tarih ve E.2016/10748, K.2018/8695 sayılı kararında; 1) Somut olayda, hükme esas alınan kusur raporuna göre, davalı işverenin %80 oranında, kazalının %20 oranında kusurlu oldukları kabul edilmek suretiyle hüküm kurulduğu, söz konusu raporun oluşa uygun olmadığı anlaşılmakla; Mahkemece, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerektiği; 2) Mahkemece, gerçek zarar hesabı yapmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasının, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedeni olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2021 tarih ve E. 2018/761, K.2021/12 sayılı kararı ile dosya içeriğinde yer alan kusur raporunda iş yerinde bantların silindirlerinde yapılacak olan bakım ve temizlik işlemlerine uygun iş organizasyonu yapılarak bakım ve temizlik işlerinin bantlar kapalıyken yapılmasının sağlanmaması, kazanın meydana geldiği bandın silindirlerinin açık vaziyette dönmekte iken dönen silindirlere çalışanların el, kol, parmak gibi uzuvların kapılmaması için koruyucular vasıtasıyla kapatılmaması ya da bunun yerine banda çalışanların el, kol, parmak gibi uzuvlarının erişimini önleyici korkulukların olmamasının kazanın temel nedeni olarak gösterildiği, kusur raporunda, davalının %80 kusurunun olduğu, kazalı işçinin ise yaşanan kazada %20 kusurlu bulunduğunun belirtildiği ve olayın oluş şekline uygun olduğu, denetime elverişli hukukçu hesap bilirkişisinin raporunda tespit edilen 32.708,69 TL'nin, onay tarihi olan 01.02.2013 tarihinden itibaren davalıdan alınıp davacı Kuruma ödenmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. 2 inci Bozma Kararı

C. 2 inci Bozma Kararı

Dairenin 02.06.2021 tarih ve E.2021/2333, K.2021/7524 sayılı kararında; davalı işveren tarafından 18.12.2014 tarihinde ödendiği davacı kurum tarafından belirtilen 15.479,07 TL tutarındaki ödemenin davaya konu gelir ve geçici iş göremezlik ödeneği kalemlerinden hangilerine ilişkin olarak ve ne miktar yapıldığı belirlenmek suretiyle ve hükmedilmesi gereken miktarların mahsup edilmesi ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin isabetsiz bulunduğu; kabule göre de; 2.502,78 TL tutarındaki geçici iş göremezlik ödeneğinin varlığına delalet eden tüm kayıt ve belgeler temin edilmeksizin söz konusu miktar yönünden kabule karar verilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işyeri çalışanlarından kurum sigortalısı ...'un 10.09.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu malul kaldığı, kaza sebebi ile sigortalıya 32.708,69 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, dosya münderecatında yer alan Yargıtay bozma ilamı, usuli müktesep hak, davalının %80 oranında kusurlu olması, hüküm tesis etmeye ve denetime elverişli aktüerya bilirkişisinin 24.06.2022 tarihli raporu doğrultusunda, 30.706,47 TL'nin, onay tarihi olan 01.02.2013 tarihinden itibaren davalıdan alınıp davacı Kuruma ödenmesine; davacı kurumun fazlaya ilişkin talebi hakkında ise, dava devam ederken, davalı şirket tarafından ödeme yapıldığından, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum ve davalı Mithat Topal İnş. Ltd. Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kurum, kusurun hatalı tespit edildiğini, işverenin %100 kusurlu olduğunu, geçici iş göremezlik ödeneği yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı şirket vekili, yapılan 15.479,07 TL tutarındaki ödemenin mahsubu gerektiğini, lehe vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinde hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz dilekçeleri kararın bozmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı kurum ve davalı şirket vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/854, Karar No: 2020/2237, Tarih: 24.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/854 E.  ,  2020/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle,

Sanık ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği,

Diğer sanık ... savunmanı Av. ...'ın ise duruşma gününden önce 11/10/2019 günlü dilekçe ile vekillikten istifa ettiği, bu nedenle sanık ...'in dosyada bulunan MERNİS adresine/adreslerine duruşma gününü bildiren davetiyelerin gönderilerek tayin edilen günde duruşmada hazır bulunması veya kendisini yeni bir vekil ile temsil ettirmesi aksi halde incelemenin duruşmasız olarak yapılacağının bildirildiği, ancak gönderilen tebligatların Dairemize iade edildiği, dosyada başkaca adres bilgisinin de bulunmadığı gibi tayin edilen günde duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen her iki sanık hakkında da incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 gün ve 2018/207-2018/385 sayı ile; sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar savunmanları ve sanık ...’nın CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 01.02.2019 gün ve 2019/403-2019/216 sayılı “Esastan red” kararına karşı, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davaları üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re'sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 01.02.2019 günlü, 2019/403 Esas ve 2019/216 Karar sayılı esastan red hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA, 7165 sayılı Yasanın 8. maddesi ile değişik CMK'nin 304. maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3963, Karar No: 2016/954, Tarih: 01.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3963 E.  ,  2016/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın idaresindeki aracı ile gündüz vakti, meskun mahalde yer alan iki yönlü yolda seyrettiği esnada, 3 yaşındaki yayaya çarparak ölümüne neden olduğu olay neticesinde, kolluk kuvvetlerince düzenlenen kaza tespit tutanağı ve eki krokide çarpma noktası tespit edilememiş olup, sanığın aracına ait araç ambleminin karşı şerit üzerinde bulunduğunun tespit edildiği, dosyada mevcut CD içerisindeki fotoğrafların incelenmesinde, sanığın aracının ön kaput ve sol ön kısmındaki filtrenin hasarlı olduğu, mağdur ...'in aşamalardaki beyanlarında, ölen ve büyük oğlunun yolun karşısında kendisini beklediklerini, bu sırada tanımadığı bir aracın kendilerini çarşıya bırakabileceğini söyleyerek yanında durması üzerine ölen 3 yaşındaki oğlunun yolun karşısından kendine doğru gelmeye başladığını, oğlunun karşıdan karşıya geçtiği esnada sanığın hızlı bir şekilde gelerek oğluna çarptığını beyan ettiği, sanığın arabasında yolcu olan ve tanık olarak dinlenen ...'in kolluktaki ifadesinde, gidiş istikametlerine göre yolun sağında, kenarda yetişkin bir bayan ile bir çocuğun olduğunu, çocuğun bayanın elini bırakarak koşarak yolun ortasına geldiğini, sanığın çocuğu görür görmez fren yaptığını ancak kazayı önleyemediğini, çocuğun 1 metre ileriye fırladığını beyan ettiği, tarafsız tanık ...'ın kolluktaki beyanında, kendisinin gidiş istikametine göre yolun sol kenarında bekleyen 2 tane çocuk gördüğünü, sanığın çocuğa çok hızlı bir şekilde çarptığını, sanığın hızını kaybetmeden yoldan çıkarak devlet hastanesi tarafına doğru gittiğini gördüğünü söylediği, sanığın kolluktaki beyanında; gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında ailesi ile birlikte bulunan ölenin, ailesinin yanından koşarak yolun ortasına gelmesi üzerine fren yaptığını ancak mesafenin kısa olmasından dolayı duramayıp yaya çocuğa çarptığını beyan etmesi karşısında; hızını mahal şartlarına göre ayarlamayıp karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu anlaşıldığından teblignamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/276, Karar No: 2019/7775, Tarih: 26.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/276 E.  ,  2019/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Köyü Kalkındırma Kooperatifi vekili avukat ... ile ... ... Orman Ürünleri Ağaç San. ve Tic. A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinden verilen 20/10/2017 tarih ve 2017/1222-2017/1482 sayılı hükmün davalı tarafından duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ... Orman Ürün. Ağaç San. ve Tic. A.Ş. temsilcisi ... Tellioğlu ile temyiz eden davacı SS ...Köyü Kal. Kooperatifi vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Nispi temyiz harcına tabi olmasına rağmen temyiz eden davalı şirketin maktu temyiz harcı yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalıya peşin nispi temyiz harcını ikmal etmeleri için HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10479, Karar No: 2010/2036, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10479 E.  ,  2010/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Çiğdem Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.632TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir.

Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 103.70 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9778, Karar No: 2017/3052, Tarih: 02.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9778 E.  ,  2017/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmasız, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. .... diğer davalı şirket tarafından gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılardan ....'den alacaklı olduğunu ve bu alacağını tahsil amacıyla icra takibi başlattıklarını, diğer davalı ... ile borçlu davalı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi tanzim edildiğini ve davalı arsa sahibi Lütfi'nin binayı teslim almasına rağmen diğer davalı yüklenici .....'ye düşen bağımsız bölüm tapularını devretmediğini ileri sürerek, dava konusu 1,18 ve 32 no'lu bağımsız bölümlerin davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile diğer davalı borçlu şirket adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, diğer davalı yüklenici şirketin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun davranmadığını, inşaatı süresinde ve sözleşmeye uygun yapmadığını, arsa malikince inşaatın bitirilebilmesi için değişik tarihlerde yükleniciye borç para verildiğini, senet alındığını, inşaatın süresinde teslim edilmemesi nedeni ile kira bedellerine karşılık 1 ve 32 no'lu dairelerin tapusunun arsa sahibi üzerinde kalması konusunda anlaştıklarını ancak inşaatın tamamlanmadığını, eksik işler ve 25.000,00 TL'lik senet yönünden 18 no'lu dairenin de tapusunun arsa sahibinde kalmasının kararlaştırıldığını, davalı arsa malikinin binadaki eksiklikleri tamamladığını, iskân ruhsatını aldığını, kira bedelleri ve gecikme cezalarının da sayılarak 1, 18 ve 32 no'lu dairelerin mülkiyetinin davalı arsa maliki üzerine geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı arsa malikinin inşaatı tamamlamak ve iskân izni almak için yaptığı harcamalar ile yükleniciye verdiği borç miktarının 69.930,75 TL, 12 adet bağımsız bölümün de 38 aylık kira kaybı tutarının 162.840,00 TL olduğu, toplam 232.770,75 TL'nin davalı arsa maliki adına depo edilmesi için davacıya süre verildiği ancak davacının depo kararının gereğini yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

../..

S.2.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.