muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14524, Karar No: 2012/21027, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14524 E.  ,  2012/21027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.10.2010 tarih ve 2007/677-2010/413 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Alman Audi firmasından aldığı makinenin taşınması işinin müvekkilince üstlenildiğini, makinenin müvekkiline ait dorseye dava dışı üçüncü firma tarafından vinçle konulması esnasında düşmesi sonucu dorsenin hasara uğradığını ileri sürerek hasar bedeli 9.242,00 Euro ile dorsenin 30 gün boyunca bekleme ücreti olarak 4.500,00 Euro olmak üzere toplam 13.742,00 Euro alacaklarının fiili ödeme günündeki döviz kuru karşılığı TL üzerinden ticari döviz faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı alacağın icra takibine konu olduğunu, takibe yaptıkları itiraz üzerine itirazın iptali davası açıldığını belirterek derdestlik itirazında bulunmuş, ayrıca davacının dayanak olarak müvekkili ile üçüncü şahıs arasındaki sözleşmeyi göstererek talepte bulunmasının mümkün olmadığını, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesine dayanılmadığını, faiz talebinin yasal olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşıyıcı olduğu, dava konusu makinenin yükleme ve istifin davalı firması sorumluluğunda bulunduğu, yükleme sırasında da davalı firma çalışanının yüklemeye nezaret ettiği, bu esnada halatların koptuğu ve bu nedenle düşen makinenin dorsenin hasara uğramasına neden olduğu, davacının oluşan zararı akdi sorumluluk ve haksız fiil sorumluğu esaslarına göre talep edebileceği gerekçesiyle hasar bedeli ve bekleme ücreti toplamı olarak tespit edilen 9.722,00 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 773,17 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3478, Karar No: 2006/5566, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3478 E.  ,  2006/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete ait plakası belirlenemeyen bir aracın müvekkili şirkete ait 406 numaralı krone tipi saha dolabına çarptığını belirterek 1.278.916.378.TL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankasının kısa vadeli avanslara uyguladığı %57 avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, plakası belli olmayan aracın müvekkili şirkete ait olup olmadığının bilinmediğini bu nedenle şirkete husumet yöneltilemiyeceğini hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia savunma toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 12.20.YTL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna, 19.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1236, Karar No: 2015/2931, Tarih: 10.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1236 E.  ,  2015/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2014

NUMARASI : 2014/784 - 2014/707

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesi ile İstanbul 5. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi, Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuk N.. D..'in anne ve babasının boşanması nedeniyle, velayeti kullanan anne Emine Demir'in yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, Küçükçekmece 1. Aile Hukuk Mahkemesi'nce adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre, velayeti verilen Emine Demir'in yerleşim yerinin "S..Efendi Mahallesi Eski Sarayönü Sokak No: 39/3 Fatih/İstanbul" adresi olduğu gerekçesiyle İstanbul 5. Aile Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiş ise de, velayeti kullanan anne Emine Demir'in nüfus kayıtlarının incelenmesinde belirtilen adresin eski mernis adresi olduğu, velayeti kullanan anne Emine Demir'in güncel mernis adresinin “Mehmet Akif Mahallesi Serap Sokak No: 31/3 Küçükçekmece/İstanbul olarak belirtildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11157, Karar No: 2011/24062, Tarih: 22.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/11157 E.  ,  2011/24062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun yapılan yargılanması sırasında; İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 3. Ağır Ceza Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK.nun 225. maddesi ve İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2011 gün ve 2011/109 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12710, Karar No: 2012/2036, Tarih: 22.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/12710 E.  ,  2012/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 02.02.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi adına vekilinin, 30.11.2006 tarihli dilekçesi ve 30.11.2006 tarihli oturumdaki sözlü beyanı ile vaki kamu davasına katılma talebi hakkında bir karar verilmeden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5597, Karar No: 2021/6318, Tarih: 17.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5597 E.  ,  2021/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.04.2016 gün ve 2009-392/331 sayılı kararı onayan Daire'nin 23.10.2019 gün ve 2018-4774/6652 sayılı kararı aleyhinde davacı TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, ...'nun 13.02.2004 tarih 13 sayılı ve 09.02.2004 tarih 51 sayılı kararı ile ... Grubuna ait şirketlerin ortaklarının temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetime el koyduğunu, davacının fon tarafından yönetim ve denetime el konulan 74 adet medya şirketinden bir tanesi olduğunu, fon kurul tarafından medya grubu şirketlerinin muhasebe kayıtlarının incelemeye alındığını, inceleme sonucunda kasada olması gereken nakit tutarları ile mevcutlar arasında fahiş farklar bulunduğunun tespit edildiğini, mevcut kasa açığı miktarı tespit edildikten sonra yeni şirket denetim kurulu tarafından şirket kayıtları üzerinde inceleme yapıldığını, bunun sonucunda mevcut kasa açığının fiili olarak şirket kasasına ödenmemekle birlikte fiktif olarak ödenmiş gibi gösterilen apel ödemelerinden kaynaklandığını, şirketin zarara uğratıldığını, tespit olunan kasa açığından önceki yönetim ve denetim kurulu üyelerinin, hakim ortakların, ortakların sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle şirketin toplam 320.250,00 TL zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar ..., ..., ..., . ..., ..., ... ve

hakkındaki davanın da HMK 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen karar davacı TMSF vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı TMSF vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

hakkındaki davanın da HMK 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen karar davacı TMSF vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı TMSF vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, karar başlığında davalı ... gösterilmiş ise de hakkındaki dava açılmamış sayılmasına karar verilen davalılar arasında bu davalı gösterilmemiştir. Oysa ki bu davalı hakkında davacı TMSF vekilince verilen 03.08.2010 tarihli dilekçe nedeniyle mahkemenin 12.06.2012 tarihli ara kararı ile HMK 150. madde gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve o tarihten sonrada dava yenilenmemiştir. Bu durumda, hüküm fıkrasının 1. bendinde bu davalının adının da yazılmamış olması doğru değil ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2)nolu bendde açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin bu yönde kabulü ile Dairemizin 23.10.2019 tarihli 2018/4774 E. 2019/6652 K sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde davalı ... adının Eyyubi ...’den sonra eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/11/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, fiilen ödenmeyen apel ödemelerini fiktif olarak ödenmiş gibi göstermiş olmaları nedeni ile oluşan şirket zararından davalıların sorumlu olduklarını iddia etmiştir. Davacı şirket bir anonim şirket olup, TTK’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır. Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne

Davacı, fiilen ödenmeyen apel ödemelerini fiktif olarak ödenmiş gibi göstermiş olmaları nedeni ile oluşan şirket zararından davalıların sorumlu olduklarını iddia etmiştir. Davacı şirket bir anonim şirket olup, TTK’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır. Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne

uygun tanzim ve imza edilmiş şirket mukavelesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu düzenlenmiştir.Anılan maddeler ile ortakların sermaye borçlarını yerine getirme zorunluluğuna ve sermaye borçlarının ortaklardan tahsili usulüne ilişkin olarak çeşitli maddelerdeki (TTK’nun 405 ve devamı maddeleri gibi) düzenlemeler göz önüne alındığında ortaklar şirkete karşı sermaye borcunu ödemekle yükümlü olup, bu yükümlülüklerine uymamaları halinde şirkete tazminat isteme hakkı da tanınmıştır.Borçlarından dolayı üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu malvarlığı ile sınırlı bulunan anonim şirketlerin bu nedenle de sermayelerinin 3. kişiler için bir teminat ve şirketin mali gücünün ölçüsü yönünden de önemli bir gösterge niteliğinde olması nedeniyle şirket sermayesinin ödenmiş olması 3. kişilerin haklarını da etkileyen bir husustur. Öte yandan, bir şirketin devamını sürdürebilmesi ve ticari faaliyette bulunabilmesi için paraya ihtiyacı olduğundan ortakların şirkete karşı olan sermaye borçlarını yerine getirmemelerinin şirketi mutlak şekilde zarara uğrattığının kabulü gerekir. Bu itibarla, ortaklar yönünden şirkete karşı sermaye borcunu ödeme yükümlülüğü mevcut olduğu gibi bu tutarların tahsil edilmemesine rağmen tahsil edilmiş gibi gösterilmesinden dolayı kusursuz olduklarını kanıtlayamamaları halinde yönetim ve denetim kurulu üyeleri de bundan dolayı sorumlu bulunmaktadır. Başka bir deyişle, apel borçları tahsil edilmediği halde tahsil edilmiş gibi gösterilmiş olması veya geç tahsil edilmesi davacı şirket için bir zarardır. Davalılar arasında gösterilen şirket çalışanları ise şirket ortaklarının ödemekle, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin de tahsilini sağlamakla yükümlü oldukları sermaye borçlarının yasaya aykırı şekilde kayıtlara geçirilmesinden dolayı haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olduklarından meydana gelen olayda kusurlu olmaları halinde sorumlu tutulmaları mümkündür. Davalılar arasında gösterilen şirket ortağı olarak resmi kayıtlarda görünmemelerine rağmen şirketi fiilen yönettiği iddia edilen kişiler yönünden de davacının bu husustaki iddialarının incelenerek bu kişilerin ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönettiklerinin tespiti halinde bunların da somut olayla ilgili olarak haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olup olmadıklarının tartışılması gerekmektedir.

O halde mahkemece, apel ödemelerinin yapıldığının ispatı yükünün davalılarda olduğu gözönüne alınarak, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının ortak, yönetim ve denetim kurulu üyeleri, ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönetenler ve şirket çalışanları olan davalılara yönelik iddialarının yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca incelenerek davalıların meydana gelen zarardaki sorumluluklarının tayin ve tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir (11. HD. 12.04.2012- E.831/K 5961, 21.11.2013 E. 2012/4050/K. 2013/21038). Belgesiz harcama formu düzenleyerek gider gösterilmesi eylemini, kasa açığı ile izah etme olanağı yoktur. Bu harcama formları değerlendirilerek, harcamanın şirket için yapılmasının gerekli olup olmadığı, yapılıp yapılmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi zorunludur. Bu nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile verilen kararın, bozulması düşüncesinde olduğum için çoğunluğun karar düzeltmenin reddi görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3182, Karar No: 2012/3426, Tarih: 14.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3182 E.  ,  2012/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 2 parsel sayılı 28.511,91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ..., 101 ada 3 parsel sayılı 9.334,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 101 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kamu malı mera niteliğinde olmadığı, tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Gerçekten kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış yargılama sırasında taraflarda bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Dava konusu taşınmazların sınırlarını oluşturan komşu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği ve tespitin kesinleştiği dosya içeriği ile belirlenmiştir. Dava konusu taşınmazlar ile sınırlarını oluşturan komşu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldı ki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazların sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen ve tespiti kesinleşen komşu taşınmaza el atılarak kazanıldığının ve onun bölümlerini oluşturduğunun kabulü gerekir.

Bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik, süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı gibi, bir taşınmaz üzerinde ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetliğin de hukuksal bir değeri yoktur.

Öte yandan objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin dava konusu taşınmazların mera olmadığı yolundaki raporunun yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Öte yandan objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin dava konusu taşınmazların mera olmadığı yolundaki raporunun yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına, özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1791, Karar No: 2014/8305, Tarih: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1791 E.  ,  2014/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... İş Mahkemesi ile... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sigortalı çalışmanın tespiti istemine ilişkindir.

... İş Mahkemesi, sigortalının çalışmaslarının... ilçesinde geçtiği ve yetkili mahkemenin... İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davalı kurumun işleminin iptalinde yetkili mahkemenin kurumun şubesinin bulunduğu yer iş mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çerçevede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu ... veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 01/10/2011

yürürlük tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığa konu istemde; işlemlerin yürütüleceği ...’nın şubesinin bulunduğu yer mahkemesi veya davalının ikametgahı mahkemesi olmak üzere, davacının bu mahkemelerden herhangi birinde dava açma imkanı bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacının murisinin sigortalılık işlemlerinin .... İl Müdürlüğü'nde yapıldığı, davacının emeklilik talebinin reddedildiği, davacının murisinin sigortalılık süresinin başlangıcının tespiti istemiyle dava açtığı anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme davalı kurumun şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın... İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.