muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4755, Karar No: 2015/18870, Tarih: 21.12.2015

3-Kabule göre ;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

2015/4755-18870 -2-

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda herhangi bir somut emsal değerlendirmesi yapılmadan genel ifadelerle taşınmazın metrekare bedelinin tesbiti uygun değildir.

Bu nedenle mahkemece, taraflara emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir. Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan trafo ve pilon yerlerinin mülkiyet bedellerinin hesaplanarak bedele ve tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken bu kısımlar için de irtifak bedeline hükmedilerek ve irtifak hakkı tesisi ile tesciline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

5-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8115, Karar No: 2018/1689, Tarih: 06.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8115 E.  ,  2018/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2015 tarih ve 2014/577-2015/416 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/03/2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile Av. ... ve davalı şirket vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette azınlık pay sahibi olduğunu, şirketin 20/06/2013 tarihinde yapılan 2012 yılına ait genel kurul toplantısında kâr payına ilişkin ana sözleşmenin tadilinin kanuna ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, kâr payının müktesep hak olduğunu, buna ilişkin kararın oy birliği ile alınması gerektiğini, yeni düzenlemeyle kâr payı dağıtımının yönetim kurulunun insiyatifine bırakıldığını ileri sürerek, genel kurul toplantısında değiştirilen kâr payına ilişkin ana sözleşmenin 17. maddesiyle ilgili hükmün iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, alınan kararın kâr dağıtımını tamamen engellemediği, net kârın şirket zarar etmemesi şartına bağlı olarak dağıtılmak istendiği, ilaveten pay sahibi lehine yeni getirilen bir düzenleme ile kâr avansı kavramının da ana sözleşme değişikliğine alındığı, iptali istenen kararın şirketin mali yönden güçlü kılınmasına yönelik olduğu, genel kurulda alınan kararın kanuna, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava anonim şirket genel kurul toplantısında alınan kâr dağıtımı konusunda ana sözleşme değişikliğine ilişkin genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu ana sözleşme değişikliğine ilişkin 17. maddede kârın tespiti ve dağıtılması düzenlenmiş olup, kanuni yedek akçe ve birinci temettü ayrılmasına ilişkin düzenlemeden sonra, kalan meblağın tamamı veya bir kısmının olağanüstü yedek akçe olarak ayrılmasına veya şirket sermayesine ilave edilmesine karar verilebileceği, yine yukarıda belirtilen dağıtım ve tahsislerden sonra kalan net kârdan genel kurulca saptanacak oran ve miktardaki meblağ ödedikleri sermayeye göre dağıtılmak üzere pay sahipleri için ikinci kâr payı olarak ayrılabileceği veya sermayeye ilave edilebileceği belirtilmiştir.

6102 sayılı TTK’nin 453. maddesinde ana sözleşme değişikliğine ilişkin usul kuralları düzenlenmiş, yine iç kaynaklardan sermaye arttırımına ilişkin 462. maddede sermaye artırımının genel kurul kararı ve esas sözleşmenin ilgili maddelerinin değişik şeklinin tescili ile kesinleşeceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla, dava konusu iptali istenen genel kurul kararında kâr dağıtımı yanında sermaye arttırımına ilişkin düzenlemeler de bulunduğu ve sermaye artırımının ana sözleşme değişikliği gerektirdiği nazara alınarak, dava konusu iptali istenen genel kurul kararın sermaye artırımına ilişkin yasal düzenlemelere aykırı olup olmadığı hususları tartışılmaksızın davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12466, Karar No: 2015/18291, Tarih: 20.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/12466 E.  ,  2015/18291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 21.01.2001 tarihinde davalılardan .... İş Firmasında çalışmaya başladığını, bilahare belediye temizlik hizmetleri ihalesini alan Final iş firmasında işine devam ettiğini, en son olarak da 01.014.2005 tarihinde Bahçelievler Belediyesi temizlik ihalesini alan davalı .... İş şirketinde çalışmalara devam ettiğini, neticede 01.10.2009 tarihinde son işyeri olan davalı .... İş Şirketinde çalışıyorken iş akdinin feshedildiğini, davacının asgari ücret üzerinden ücret aldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İş Firması vekili, müvekkili şirketin 2005 yılı Ocak ayında faaliyete başladığını, davacının da yine bu tarihte müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, asgari ücretle çalıştığını, yol ve yemek giderlerinin müvekkilince karşılandığını, tüm izinlerini kullandığını, fazla mesai alacağı bulunmadığını, müvekkili şirketin davacının alacaklarından kendi bünyesinde çalıştığı dönemler açısından sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İş vekili, zamanaşımı ve husumet itirazlarında bulunarak, davacının müvekkili yanında çalışması bulunmadığını, davacının 2005 senesine kadar .... şirketi nezdinde çalıştığını, 01.04.2005 tarihli ihalenin .... iş şirketince alınması ile bu şirkette çalışmasını sürdürdüğünü, 2006 senesinde ise belediyenin temizlik ihalesini müvekkili davalı şirket almış ise de, diğer davalı Temiz iş ile arasında akdedilen alt yüklenici sözleşmesine istinaden ..... İş ADLI firmada çalışmasını sürdürdüğünü, 2006 SGK Kayıtlarına bakıldığında davacının çalıştığı işyeri sicil numarası müvekkili davalıya ait ise de, 001 aracı kodu ile SGK nezdinde araştırma yapıldığında giriş çıkış bildirgesinin alt yüklenici firma olan .... iş şirketi tarafından verildiği, maaşının yine bu firmaca banka hesabına yatırıldığının anlaşılacağını, husumet itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatının davalı .... İş şirketinden tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı ... İş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatının davalı .... İş şirketinden tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı ... İş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı .... İş Limited Şirketi vekili, yargılama sırasında “Borç Tasfiye Anlaşması” başlıklı mahkeme dışı sulh sözleşmesi sunmuştur.

Mahkemece, sulh sözleşmesi değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2703, Karar No: 2014/18535, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2703 E.  ,  2014/18535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, Tokat ili Erbaa ilçesinde belediye parkında arkadaşları ile oturduğu esnada sanık ... ile tanıştığı, katılanın konuşma esnasında evlenmek istediğini söyleyince sanık ...’in, Ünye ilçesinde ikamet eden... isimli arkadaşının 52 yaşlarında bekar bir kız kardeşinin olduğunu, evlendirmek için aracılık yapabileceğini söylediği, daha sonra katılanın oğlu olan tanık ..., sanık ... ve katılanın birlikte Samsun iline gittikleri, Samsun ilinde isminin ... olduğunu söyleyen sanık ... ve yanında kız kardeşi olarak tanıttığı bayan ile görüştükleri, sanık ...’ın kız kardeşi ile evlendirme karşılığında 2000 TL para istediği, katılanın bu durumu kabul ettiği, anlaşma üzerine aynı gün katılan, oğlu... ve sanık ...’in Erbaa ilçesine döndükleri, ertesi gün katılanın, sanık ... ile birlikte yeniden Samsun iline gittiği, sanık ...’ı arayıp buluştukları, sanık ...’ın daha önce katılana gösterdiği bayanı yanında getirmediği, katılanın sanıklara bayanı sorduğu, sanıklar, bayanın Ünye ilçesinde olduğunu belirttikleri ve orada bayanı kendisine teslim edeceklerini söyledikleri, bunun üzerine katılanın bankadan 2000 TL para çektiği, parayı sanık ... ve ...’e verdiği, sanıkların parayı paylaştıkları, katılanın parayı sanıklara verdikten sonra kiralık taksi tutarak Ünye ilçesine geldikleri, katılanın adresini bilmediği bir yerde aracın durduğu, sanıkların katılana beklemesini ve bayanı getireceklerini söyledikleri, bunun üzerine katılanın şahıslardan şüphelendiği, akabinde sanık ...’in olay yerinden kaçtığı, sanık ...’ın ise kaçmaya teşebbüs ettiği sırada katılanın kendisini kolundan tutarak çevredeki insanların yardımıyla yakaladığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla haklarında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8106, Karar No: 2016/3685, Tarih: 02.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8106 E.  ,  2016/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 0 ada 1070 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dosya içerisinde bulunan tapu kaydında dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu dikkate alınarak bilirkişi heyetince arsa vasfıyla değerlendirme yapıldığı görülmüş ise de, ...'nın 14.05.2014 havale tarihli yazısı ile dava konusu taşınmazın imar planı içinde bulunmadığı, elektrik hizmetlerinin ... sorumluluğunda kaldığı, su ve kanalizasyon hizmetlerinin ... tarafından yürütüldüğü ve etrafının meskûn olmadığı bildirilmiştir. Belirlenen bu özelliklere göre mahkemece bu husus üzerinde durulup Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı da dikkate alınarak yapılacak araştırma ile dava konusu taşınmazın vasıflandırılması (tarım arazisi veya arsa niteliğinin kabulü) ile buna göre değerlendirme yapılması gerekirken eksik ve yetersiz araştırma ile arsa değerlendirmesini esas alan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın toplam yüzölçümünün 417 m2 olduğu, bunun 156 m2 sinin kamulaştırıldığı, geriye 261 m2 alan kaldığı anlaşıldığına göre, yukarıdaki madde doğrultusunda yapılacak araştırma neticesinde dava konusu taşınmazın arsa olduğu kanaati edinilmesi halinde imar planınına göre kamulaştırılan ve geride kalan alan yüzölçümlerindeki çelişki de giderilmek suretiyle kamulaştırma işlemi nedeniyle 261 m2 lik bölümde değer kaybı oluşup oluşmayacağı değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3639, Karar No: 2017/547, Tarih: 19.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/3639 E.  ,  2017/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında temyize konu eylemi nedeniyle açılan davaya dayanak oluşturan ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyalarında yer alan tedavi tedbirine ilişkin evraklar ile sanıktan alınan idrar örneklerinde uyuşturucu metaboliti aranmasına ilişkin raporların asılları ya da denetime imkan verecek şekilde onaylı suretlerinin dosya içinde bulundurulmaması,

2-Sanığın bu eylemi, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 19/01/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23699, Karar No: 2007/1602, Tarih: 01.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23699 E.  ,  2007/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2006

Bala İcra Müdürlüğü'nün 2005/267, 2005/270 ve 2005/274 no'lu takip dosyalarının aslı veya onaylı örnekleri ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15885, Karar No: 2010/17814, Tarih: 27.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15885 E.  ,  2010/17814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevliye direnme, yasak silah taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Görevliye direnme eyleminin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- 5237 sayılı TCY.nın 7/2. maddesi hükmüne, suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması ve sabıkada geçen ilamın da doğrudan verilmiş para cezasından ibaret bulunması katmışında, anılan TCY.nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde öngörülen hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun ve sonuç olarak, TCY.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde öngörülen hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine geçerli olmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMASINA,

2- Yasak silah taşıma suçuna ilişkin temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 6136 sayılı Yasanın 15. maddesi uyarınca ... ceza belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCY.nın somut olayda uygulanma olanağı taşıyan 51 ve 62. maddelerine ilişkin düzenlemenin sanık yararına bulunması ve buna göre hüküm kurulduğu takdirde tekerrür hükümlerinin uygulanamamasına hususları da değerlendirilmek suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesinde öngörülen yönteme göre lehe yasa saptanıp sonucuna göre, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre,

a) 1412 sayılı CYY.nın 305/son maddesi uyarınca doğrudan para cezasından ibaret bulunan sabıkanın içerdiği ceza miktarı itibariyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b) 5083 sayılı Yasanın 2. maddesi hükmüne aykırı biçimde para cezasının küsuratlarının atılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.