muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1170, Karar No: 2018/3819, Tarih: 22.02.2018

Mahkemece hüküm gerekçesinde bir yandan “…Alınan bilirkişi raporu doğrultusunda takdiri indirim yapılarak ve davalıların sorumlu oldukları dönemler dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.” denirken diğer yandan fazla mesai alacağı talebinin takdiri indirim yapılmadan hüküm altına alınması suretiyle karar gerekçesinde kendi içerisinde çelişki yaratılmıştır. Açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç olarak, Mahkemece 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve HMK.nun 298/2 maddesine aykırı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23712, Karar No: 2015/23666, Tarih: 09.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/23712 E.  ,  2015/23666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde davalının adresini “...r Mah. ... Bulvarı, ...Karşısı ... Faast. Food. ...” olarak göstermiş, mahkemece davalıya, dava dilekçesi ve ön inceleme duruşmasına davet için çıkarılan tebligatlar davalının davacı tarafından gösterilen adresine değil de, davalının mernis adresine, tebligat zarfının üzerine mernis adresi olduğu belirtilerek tebliğ çıkarılmış ve davalıya tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması gerekir. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Ayrıca davalıya mahkemece tahkikat duruşması günü de tebliğ edilmemiştir. Bu hususlar gözetilmeden davalıya usulünce tebligat yapılarak duruşmaya katılma ve savunma hakkını kullanma imkanı tanınmadan yargılama yapılıp hüküm kurulması, hukuki dinlenilme hakkının (HMK. m. 27) ihlali sonucunu doğurduğundan; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.12.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/2789, Karar No: 2022/10634, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2789 E.  ,  2022/10634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kabul edilerek bu suçlar ile diğer müsnet suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Oluş ve kabule göre reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması ile kasten yaralama suçlarının 5237 sayılı TCK’nın 104/1, 234/3 ve 86/2. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen sekiz yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve anılan süreyi kesen son işlem olan 08.09.2014 günlü mahkumiyet kararı ile inceleme tarihi arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18264, Karar No: 2017/6502, Tarih: 09.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18264 E.  ,  2017/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar .... A.Ş, .... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 04.08.2011 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm (geliri) ilk peşin değeri olan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu olup, kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Bilindiği üzere, işçilerin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, iş güvenliği tedbirlerinin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenlerden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin, tedbirlerin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işverenler, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceklerdir. Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı da, işverenlerin önlem alma ödevini etkilemez. İşverenler, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

Dosyanın incelenmesinde, hükme esas kusur raporunda, davalı ...Ş’nin % 40, davalı ...Ş’nin % 10, davalı .... İnş Müh Elektr.Tur Tic Ltd Şti’nin % 10, kazalı sigortalının % 40 kusurlu olduğu, ceza dosyasında hükme esas alınan kusur raporunda; kazalı işçinin tali kusurlu, .... A.Ş görevli amiri ...’in asli kusurlu olduğu diğer 3.kişilerin kusurlarının olmadığının tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Raporlar arasında çelişki oluşmuştur. Ceza dosyasından verilen karar kesinleşmemiştir. Ceza dosyasından verilen kararın kesinleşmesi beklenip, kesinleşen olgular da gözetilerek raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2-Gerçek zarar miktarının; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ....’dan alınan 1931 tarihli “....” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi.... Fakültesi .......a Bilimleri Bölümü, .... Danışmanlık, .... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “....” adı verilen “.... ... Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren .... tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekmektedir.

Diğer taraftan, gerçek zarar hesabında; erkek çocukların öğrenim durumu dikkate alınarak, kız çocuklarının TUİK kapsamındaki evlenme yaşları dikkate alınarak hesaplama yapılmalı, hak sahiplerine ölüm aylığı bağlandığından pasif devre gelir hesabı yapılmamalıdır.

3-Öte yandan, Mahkemenin, davalı işveren ve üçüncü kişilerin davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasanın 21/1-4.madde hükmü kapsamında, teselsüle dayalı sorumluluk tutarlarını belirlemeye yönelik hükmü de eksik incelemeye dayalıdır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk

peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler ışığında, davalı işveren ve üçüncü kişilerin 5510 sayılı Yasanın 21. madde hükmü kapsamında teselsüle dayalı sorumluluk tutarları belirlenmesi gerekirken, anılan ilkeler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisi hatalıdır. Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler gözetilmek suretiyle sorumluluk belirlenip,talep gözetilerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılar ... A.Ş, .... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar .... ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ve .... A.Ş.'ye iadesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3038, Karar No: 2006/4277, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3038 E.  ,  2006/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.7.1989 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 20.4.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 42.900 metrekare yüzölçümündeki 384 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliği ile 17 numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ölü .... oğlu ..... adına tespit, itiraz üzerine komisyon kararı ile payları oranında davalılar adına tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, 384 parsel sayılı taşınmazın yitik kişilerden kalan ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile taşınmaz kaydının iptali ve hazine adına tescili isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davalılardan ... .... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, mera olduğu saptanan 384 parselin kaydının iptali ile mera olarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hükmü bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre "meralar hayvanlarının otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Bu nitelikleri gereği kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilemezler. Bu yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındadır."

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre "meralar hayvanlarının otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Bu nitelikleri gereği kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilemezler. Bu yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındadır."

Her ne kadar görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği genel mahkeme yerinde keşif yapmamış ise de; görevsiz mahkemece yapılan keşif ile dosyaya sunulan ziraatçi bilirkişi raporundan taşınmazın tarla niteliğinde kültür taşınmazı olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemenin doğru olarak saptadığı gibi 384 parsel mera parselleri ile çevrili bulunmaktadır. 384 parsel sayılı dava konusu taşınmaza 1938 tarihli 10 Ar yüzölçümündeki 17 numaralı vergi kaydı uygulanmış, keşfen uyugulanan kaydın 384 parseli kapsadığı belirlenmiştir. Sözü edilen vergi kaydının sınırları ise doğu, batı ve güneyde bayır, kuzeyde ise yol ile çevrilidir. Az yukarıda söylendiği gibi kaydın bayır sınırlarının eylemli durumda mera olduğu kesinleşen ilamlarla sabittir. O halde kayıt miktarı olan "10Ar" dışındaki yerin kayıt malikleri tarafından sınırlardaki meraya elatılarak kazanıldığının kabulü zorunludur. Meralar süresi ne olursa olsun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilemeyeceğinden mahkemenin 384 parsel ile vergi kaydı dışındaki kısmını mera niteliğinde kabul etmiş olması açıklanan sebeplerle doğrudur. Ancak; 1938 tarih 17 numaralı ve 10 Ar yüzölçümündeki vergi kaydının 384 parsele ait olduğu bildirildiğinden kayıt miktarı kadar yerin 384 parselden ayrılarak bu bölümün davalılar adına tesciline, başka bir deyişle Hazinenin kayıt miktarı kapsamındaki yer ile ilgili davasının reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen yönün gözetilmemesi doğru olmadığından karar açıklanan sebeple bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın hükmü temyiz eden davalılar lehine BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 13.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/419, Karar No: 2011/716, Tarih: 15.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/419 E.  ,  2011/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

...ile Hazine ve Çatpınar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.10.2009 gün ve 114/666 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23974, Karar No: 2013/9821, Tarih: 08.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23974 E.  ,  2013/9821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.04.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki dava ve boşanmanın fer'ileri ile tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı-davacı (koca), sonradan verdiği 7.8.2012 tarihli dilekçesi ile, hükmün boşanmaya ilişin bölümünü kabul ettiğini, bu yöne ilişkin temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, davalı-davacı (koca)'nın bu yöne ilişkin temyiz talebinin feragat sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı-davalı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) maddenin (b) bendinde gösterilen sebeple maddi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda (2.) maddenin (a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davalı-davacı (koca)'nın hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz talebinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.04.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/33428, Karar No: 2013/15405, Tarih: 20.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33428 E.  ,  2013/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kriminal Polis Laboratuvarı raparuna göre, silahın namlusu içinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan özel nitelikteki fişekleri de istimal edebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14800, Karar No: 2016/11323, Tarih: 20.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14800 E.  ,  2016/11323 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Başkanlığı adına Av. ... ve 2- ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında 1. İş Mahkemesi'nden verilen 31.03.2015 gün ve .../...sayılı hükmün, Dairemizin 11.02.2016 gün .../...sayılı ilâmı ile BOZULMASINA karar verilmiştir. Bozma sonrası, Mahkemenin verdiği 26.05.2016 gün ve .../... sayılı karar ile önceki kararında 6100 sayılı HMK’nın 373/(5). maddesi uyarınca direndiği anlaşılmış olmakla ve Direnme üzerine yapılacak işlemlerin neler olduğu 6100 sayılı HMK’nın 373’ncü maddesinin (5). fıkrasında; “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır. (6) fıkrasında da; “(6) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur.” şeklinde ifade edilmiş olmakla birlikte 5 Temmuz 2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 40. maddesi ile 5521 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2’nci maddedeki;“ Bölge adliye mahkemelerinin, 5235 sayılı Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, Yargıtayın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir. Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletir.” şeklindeki düzenleme karşısında, direnme kararının süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, davacının hizmet süresinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verildiği, hükmün Dairemizce, “Davalı işverene ait diş hekimliği muayenehanesi niteliğindeki işyerinden 15.03.2004 – 01.08.2005, 23.06.2006 – 01.10.2006 tarihleri arasında davalı Kuruma tam gün üzerinden eksiksiz sigortalılık bildirimleri gerçekleştirilen davacı hakkında işe giriş bildirgesi ve 27.04.2004 tarihli İşyeri Durum Tespit Tutanağı düzenlendiği, 15.03.2004 günü çalışmaya başlandığı bilgisini içeren anılan belgelerde davacının imzasının yer aldığı anlaşılmakta olup istem, 15.03.2003 – 17.05.2008 döneminde hizmet akdine tabi olarak aralıksız geçmesine karşın bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkindir.