muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2216, Karar No: 2015/1095, Tarih: 02.03.2015

Mahkemece, yukarıda özetlenen bozma kararları gereğince inceleme ve araştırma yapılmamış, 13/08/1947 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde açılan davanın kapsamı belirlenmemiş, yani bir başka anlatımla tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının hudutlarının kapsamı tayin edilip kadastro sırasında bu sınırlar içinde kalan yerler hakkında malik hanesi çizilen veya açık bırakılarak tespit edilen parseller dışında başka parseller bulunup bulunmadığı araştırılmamış, Orman Yönetimi eldeki dosyaya konu tüm parsellere karşı ya bağımsız dava ile yada katılma yolu ile dava açtığı halde, dava konusu parsellerin 144 ilâ 181 numaralı OTS içinde kalıp kalmadığında bakılmaksızın tek tek eski tarihli resmi belgelerdeki konumları ve hali hazırdaki durumları yani bir başka anlatımla davaya konu parsellerin önceki ve şimdiki durumlarının tek tek belirlenmesi gerektiği halde, bu hususlarda inceleme ve araştırma yapılmadan dava sırasında ilân edilen ve eldeki dava yönünden kesinleşmeyen orman tahdidi ve bazı parseller yönünden ise sadece eylemli durum hükme esas alınmış, yine Orman Yönetiminin 17/08/1984 tarihinde 144 ilâ 181 OTS sınırları içinde kalan parsellere dava açması nedeniyle 144 ilâ 181 OTS içinde kalan parseller tek tek belirlenip, 144 ilâ 181 OTS sınırları içinde olup da, Orman Yönetiminin dava açtığı tarihte kadastro mahkemesinde derdest olan parseller olup olmadığı belirlenmemiş, dava tarihinde davalı ve davası halen derdest olan parseller varsa, Yönetimin açtığı bu davanın bu parseller yönünden davaya katılma olduğu ve dava açılan tarihte davalı olmayan veya öncesinde davalı olup da dava tarihi itibariyle davası derdest olmayan parseller belirlenip, bu parsellere yönünden ise kadastro mahkemesinin görevli olmadığı düşünülmemiş, yine davaya katılan gerçek kişilerin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 40. maddesi gereğince hak sahibi olduklarını veya kadastrodan önceki işlemlerle hak sahibi olduklarını iddia eden katılan gerçek kişilerin açtıkları davalara kadastro mahkemesince bakılacağı gözetilmeden ve katılan gerçek kişilerin açtıkları davalarla ilgili herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan tümden görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Şu hale göre, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli olmadığı gibi, davanın kapsamı dahi belirlenmemiştir. Dairece de, bu nedenlerle hükmü temyiz eden tüm

tarafların temyiz itirazları kabul edilerek hüküm Dairenin kararında ayrıntılı olarak belirtilen araştırmaların yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması için araştırmaya dayalı olarak bozulmuştur.

Hükmü temyiz eden ve Dairece temyiz itirazları kabul edilen davacı-davalı ... mirasçıları ile arkadaşları vekilleri Av. ... ve Av. ..., ... mirasçıları ile arkadaşları vekili Av. ... ve ... ile davacı ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... bu sefer Daire kararının düzeltilmesini istemiştir.

tarafların temyiz itirazları kabul edilerek hüküm Dairenin kararında ayrıntılı olarak belirtilen araştırmaların yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması için araştırmaya dayalı olarak bozulmuştur.

Hükmü temyiz eden ve Dairece temyiz itirazları kabul edilen davacı-davalı ... mirasçıları ile arkadaşları vekilleri Av. ... ve Av. ..., ... mirasçıları ile arkadaşları vekili Av. ... ve ... ile davacı ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... bu sefer Daire kararının düzeltilmesini istemiştir.

Davacı-davalı ... mirasçıları ile arkadaşları vekilleri Av. ... ve Av. ... ve ... mirasçıları ile arkadaşları vekili Av. ... ve ... karar düzeltme dilekçelerinde özetle; Orman İdaresinin, orman olmayan sahalardaki tasarruflarının hukuken yok hükmünde olduğu, bu nedenlerden dolayı, .... Kadastro Mahkemesinden sadır olan kadastro tespitine itiraz davalarına konu olan bütün parseller hakkında tamamının gerçek şahıslar adına tespit ve tesciline, Orman İdaresinin hukukî dayanaktan yoksun davalarının, itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği, yine .... Kadastro Mahkemesinden sadır olan 338, 339 ve 340 vs. parsellerin tamamının vatandaşlar adına, gerçek şahıslar adına tespit ve tesciline karar verilmesi gerektiği, bazı parsellerde kısmen Orman İdaresi adına veya ... adına tespit ve tescile karar verilmiş olması nedeniyle, kararın (500) kişiyi aşan müvekkilleri adına taraflarında da temyiz olunduğunu, kararın müvekkilleri olan gerçek şahıslar lehine bozulması gerektiği, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden sadır olan, 02.04.2002 tarihli bozma kararları ile en başta Anayasanın 138/1. maddesi ve 36. maddesi ve daha birçok maddesinin ihlal edildiğini, temyiz itirazlarının tamamen cevapsız bırakıldığı, Orman İdaresinin bu dava da işin esası itibariyle tarafta olamaması gerektiği, bu nedenle de, temyiz inceleme merciinin Yargıtay 7, 16 ve 17. Hukuk Dairelerinden birisi tarafından yapılması gerektiği, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.06.2012 günlü bozma kararının kaldırılarak dosyanın Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmesinin zaruri olduğunu, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden sadır olan 02.04.2002 günlü bozma kararlarının tamamen Anayasaya vs. kanunlara aykırı olmaları nedeniyle hukuken yok sayılması, yine ayrıca, sözü edilen bozma kararlarına da .... Kadastro Mahkemesince uyulmuş olmasının da hukuken sonuç doğurmayacağının bilinmesi gerektiği, son sözleri olarak da; nizalı sahaların tamamının gerçek şahısların tapuları kapsamında olduğu ve ne Orman İdaresinin ve ne de Maliye Hazinesine ait olmadığını beyanla, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden sadır olan 2011/7927 E. - 2012/8712 K. sayılı ve 07.06.2012 günlü bozma kararının kaldırılmasına ve .... Kadastro Mahkemesinden sadır olan 2003/20 E. - 2010/2 K. sayılı ve 16.03.2010 günlü kararın temelinden bozulmasını istemiştir.

Davacı ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... ise, karar düzeltme dilekçesinde özetle; dava konusu yerlerin dayandıkları tapu kaydı kapsamı içerisinde kaldığını, tapulu yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı, taşınmazların 1947 yılında açılan men'i müdahale davası ile nizalı hale geldiğini, bunun da söz konusu yerlerin zilyetlikle kazanılmayacağının açıkça gösterdiğini, davalı tarafın dayandığı 1947 tarih 42 ve 47 nolu tapular, davalılara ait 2 ......... arasında kalan yerlerine tapulamada uygulandığı ve bu kısımların adlarına tespit yapılıp, tescil edildiğini, bu nedenle davalıların 42 ve 47 nolu tapulardaki haklarını fazlasıyla aldıkları halde ve bu 2 tapu kaydında hakları kalmamış olmasına rağmen aynı tapulara dayanarak dava konusu yerlerde hak iddia ettiklerini, dava konusu yerlerde davalıların haklarının bulunmadığını, ilk bozmadan sonra 1977/2 E. nolu olan dava dosyasının 2003/20 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesiyle dava aynı zamanda ilk defa tahdide itiraz davası haline geldiğinden, orman sınırı içerisine alınan yerlerin makilik alanlar olması sebebi ile makilik iddialarının nazara alınmasını beyanla, davalıların tashihi karar taleplerinin reddine ve tashihi karar taleplerinde arz ettikleri hususların tashihi karar incelemesinde nazara alınmasını istemiştir.

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur. Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme çok yetersiz olup, Daire kararında belirtilen araştırmalar yapılmadan hükmün bazı taraflar yönünden kısmen onanması veya bazı taraflar lehine kesin olarak bozulmasına karar verme olanağı da bulunmamaktadır. Bu nedenle, Dairece, hükmü temyiz eden tüm tarafların temyiz itirazları kabul edilerek hüküm araştırmaya dayalı olarak bozulmuştur. Bundan başka, davalı ... mirasçıları ile arkadaşları vekilleri Av. ... ve Av. ... ile ... mirasçıları ile arkadaşları vekili Av. ... ve ...’ın karar düzeltme dilekçelerinde belirttikleri gibi, önceki bozma kararlarının yok hükmünde olduğu ve Orman Yönetiminin bu davada taraf olmaması gerektiği ve temyiz ve karar düzeltme incelemesinin Dairemizce yapılmaması gerektiği yönündeki itirazlarının ise hukukî dayanağı bulunmamaktadır. Yukarıda yazılan gerekçeler karşısında, Dairemiz bozma ilâmında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 248.00.- TL. para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 57.60.- TL. ret harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 02/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1428, Karar No: 2017/4640, Tarih: 03.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1428 E.  ,  2017/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : TCK'nın 61, 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 62/1, 50/1-3, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gerçekleştirilen izinsiz yürüyüş ve basın açıklaması esnasında sanığın da içerisinde bulunduğu gruba kolluk tarafından dağılmaları yönünde ihtar yapılmakla birlikte zor kullanılmadığının tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, 2911 sayılı Kanunun 32. maddesinde tanımlanan suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12360, Karar No: 2013/4680, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12360 E.  ,  2013/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 04.01.2010 tarihli dava dilekçesi ile, zilyedliğe dayanarak Mahmutlar Kasabası, Kozarası Yaylası'nda bulunan 500 m² yüzölçümündeki taşınmazının, 236 ilâ 237 nolu Orman Sınır Hattının içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiyle kadastro mahkemesine dava açmıştır. Mahkemece, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilerek dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Sulh hukuk mahkemesince, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi gereğince yapılan çalışmaya itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 12.09.1985 tarihinde yapılıp 03.04.1986 – 03.04.1987 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 2009 yılında yapılıp 03.12.2009 – 04.01.2010 tarihleri arasında ilân edilen 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi uyarınca yapılan vasıf ve mülkiyet değişikliği dışında, aplikasyon, ölçü, çizim ve hesaplamalardan kaynaklanan yüzölçümü ve fenni hataları düzeltme çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın 03.04.1987 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi uyarınca yapılan çalışmada orman sınırına aynen uyulduğu, bu çalışmanın askı ilân süresi içinde dava açılmasının orman kadastrosuna itiraz hakkı vermediği, 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca orman kadastrona itiraz için düzenlenen hak düşürücü sürelerin çoktan dolduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/785, Karar No: 2011/5054, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/785 E.  ,  2011/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/08/162946

MAHKEMESİ :BERGAMA Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :28/11/2007- 60/159

SUÇ :Kavgaya katılmak

Kavgaya katılmaktan sanık B.. K..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BERGAMA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/11/2007 gün ve 60/159 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8868, Karar No: 2006/9225, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8868 E.  ,  2006/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçelerinde müdahalenin önlenmesi ile eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde davalının onaylı mimari projeye ve imar mevzuatına aykırı olarak anayapının dış görünüm bütünlüğünü bozacak biçimde değişiklikler yaptığı ve kendi bağımsız bölümü içinde kalorifer peteklerinin yerini değiştirdiği, petek sayısını arttırdığı ve elektrik tesisatında değişiklikler yaptığı ileri sürülerek projeye aykırı bu değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiş, davayı ... Apartmanını temsilen yönetici ... açmıştır.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle dairenin geri çevirme kararı üzerine alınan davacı vekilinin yazılı beyanından kat irtifaklı anataşınmazda yönetim adına davayı açan ve bu konuda avukata vekaletname veren yönetici ...'ın bağımsız bölüm maliki olmadığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre anataşınmazda ve bu bağlamda anayapıda projeye aykırılkların eski hale getirilmesi isteği ile dava açma hak ve yetkisi doğrudan kat maliklerine tanınmış olup böyle bir davanın kat maliklerince doğrudan veya onların bu konuda yetkilendireceği yönetici (veya yönetim kurulu) tarafından açılması gerekir. Somut olayda davacı ve apartman yönetimine kat malikleri kurulunca bu davanın açılması için davadan önce veya sonrasında herhangi bir yetki verilmediği gibi yönetici olarak avukata vekalet veren davacının da anataşınmazda kat maliki olmadığı, buna göre dava açma

konusunda husumet ehliyetinin bulunmadığı gözetilerek davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddi yerine, davaya bakılarak uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1584, Karar No: 2018/6103, Tarih: 19.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1584 E.  ,  2018/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin kararın gerekçesiz olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti açık kimliği tespit edilemeyen ... isimli bir kişi ile birlikte katılana ait ahırdan 2.500 TL değerinde iki adet sakız cinsi koyunu çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemenin gerekçesinde ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 19/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/287, Karar No: 2020/409, Tarih: 08.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/287 E.  ,  2020/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Sayısı : 64-1008

Sanık ...'nın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan TCK’nın 257/2, 62 ve 51. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin İstanbul (Kapatılan) 17. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 28.05.2013 tarihli ve 64-1008 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 16.01.2018 tarih ve 10258-197 sayı ile;

"Avea İletişim Hizmetleri Anonim Şirketinin özel hukuk statüsüne tabi şirket olması nedeniyle Ceza Hukuku uygulamasında (memur) 'kamu görevlisi' sayılmayan ve 'kamu görevlisi gibi' cezalandırılması olanağı bulunmayan şirket adli yazışmalarından sorumlu olan sanığın, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2010/4744 sayılı soruşturma kapsamında şirkete yazılan müzekkerelere süresinde cevap vermeme şeklindeki eyleminin; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesinde düzenlenen emre aykırı davranış niteliğinde olduğu, anılan maddede öngörülen idari para cezasının miktarına göre eylem tarihi ile inceleme günü arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bozulmasına, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca bu hususta bir karar verilmesi mümkün olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına..." oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi Z. Şahin;

"...CMK'nın 332. maddesinde suçların soruşturması ve kovuşturması sırasında C.Savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından istenilen bilgilere cevap verilmemesi hâlinde TCK'nın 257. maddesine aykırılık oluşturacağı öngörülmüştür. Madde metnine göre bilgi yazılı olarak istenmeli ve müzekkereye 10 gün içinde cevap verilmesi, verilmemesi hâlinde CMK'nın 332. maddesi uyarınca işlem yapılacağı şerhi düşülmelidir. Düzenleme itibarıyla belirtilen yükümlülüğe aykırı davranan kişinin kamu görevlisi olmasının zorunlu olmadığı, ancak kamusal faaliyet gördüğü için kamu görevlisi sayıldığı anlaşılmaktadır (Y. 5 CD. 18.03.2015 tarih, 2013/7399 E., 2015/8476 ve 16.10.2014 tarih 2013/4711 E. - 2014/9821 karar sayılı kararları 11.07.2012 tarih, 2012/7527 E., 2012/8180 K).

Çünkü CMK'nın 161/2-4. maddesi uyarınca adli kolluk görevlileri ve diğer kamu görevlileri, yürütülmekte olan soruşturma ile ilgili ihtiyaç duyulan belgeleri talep eden Cumhuriyet savcısına vakit geçirmeksizin temin etmekle yükümlüdür. Maddenin 5. fıkrasına nazaran da belge temininde ihmalleri görülen memur ve amirler hakkında doğrudan soruşturma yapılabilecektir. Görüldüğü gibi kamu görevlilerinin bilgi ve belge vermemeleri hâlinde bu madde gereği diğer bir ifade ile CMK'nın 332. maddesine ihtiyaç duyulmadan haklarında işlem yapılacaktır. Bu sebeple önemli olan husus özel hukuk tüzel kişilerinin C. savcısı ve mahkemelerin talebine cevap vermemesi durumunda sanıkların eylemlerinin hangi suçu oluşturacağıdır. CMK'nın 332/2. maddesinde bilgi istenen yazıda yukarıdaki fıkra hükmü ile buna aykırı hareket etmenin TCK'nın 257. maddesine aykırılık oluşturabileceği yazılır dendiğinden ve herhangi bir sınırlama yapılmadığından düzenleme tüm özel ve resmi kuruluşları kapsamaktadır. Cevap vermeme hâlinde oluşacağı belirtilen suçun görevi kötüye kullanma olduğu ve özgü suç niteliği taşıdığı için failinin ancak kamu görevlisi olabileceği sabittir. Anılan maddede kanun koyucu savcı veya mahkeme tarafından kendisinden yazılı bir talepte bulunulan kişinin tıpkı tanık, tercüman, bilirkişi görevlendirilmesinde olduğu gibi kamusal faaliyete katıldığını ön gördüğünden ve kendisine yargı görevi yüklenmiş olan özel bir şahısta hâkim veya C. savcısınca atama veya seçilme yoluyla ya da her hangi bir surette geçici olarak kamusal faaliyetin yürütülmesine katılan kişi olduğundan, TCK'nın 6/c maddesi de nazara alındığında kamu görevlisi sayılacak ve kamu görevlisi gibi cezalandırılması gerekecektir (Y. 5CD. 07.05.2014 tarih, 2013/1163 E.-2014/5088 K).

Maddenin Adalet Komisyonuna sunulan teklif gerekçesinde de 'suçların soruşturulması ve kovuşturulmasının etkin bir şekilde yürütülmesinin sağlanması amacıyla söz konusu önergenin verildiği' belirtilmiştir. Gerekçe etkin suç soruşturması ve kovuşturmasının teminine yönelik olduğuna göre özel kişi ve kuruluşların bundan ayrık tutulduğu düşünülemez. Hatta bilgi ve belge temini resmi devlet kurumlarının ilgili biriminde çalışan kamu görevlilerinin görevinin normal fonksiyonu gereği olduğundan bu maddenin esasen özel kişi ve kurumlar için eklendiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan tüm bu gerekçelerden dolayı müzekkerelere cevap vermemek suretiyle üç kez müzekkere yazılmasına sebebiyet verip, müştekinin şikayetinin etkin şekilde soruşturulmasını engelleyerek, kamunun zararına ve kişilerin mağduriyetine neden olan sanığın eylemini görevi ihmal olarak niteleyen mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı..." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.05.2016 tarih ve 306313 sayı ile;