muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1113, Karar No: 2023/2205, Tarih: 13.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1113 E.  ,  2023/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2 nci maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10 uncu maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21 inci maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29 uncu maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 nci maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2 nci maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2 nci maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2 nci maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1. Davalılardan , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., davalı ... mirasçısı ..., davalı ... mirasçısı ... ve davalı ... mirasçısı ...'ya gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2 nci maddesi gözardı edilmek suretiyle, adı geçen davalılara ve mirasçılara önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2 nci maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara ve mirasçılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2. Davalı ...'e gerekçeli kararın tebliğine dair tebliğ mazbatasına rastlanamadığından, davalı ...'e gerekçeli karar tebliğ edildi ise buna ilişkin tebliğ mazbatasının dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmedi ise adı geçen davalıya gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Sarayönü Sulh Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.04.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17742, Karar No: 2015/24878, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17742 E.  ,  2015/24878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/435-2014/1294

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.04.2015 gün ve 2015/1389 Esas - 2015/7114 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2402, Karar No: 2019/7662, Tarih: 18.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2402 E.  ,  2019/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın evinden elektrik kablolarının çalındığı, güvenlik kamera kayıtlarından tespit edilen eşgale uygun sanığın aynı gün o çevrede görülüp yakalandığında elindeki eldiven ile kolundaki kol saatinin görüntülerdeki eldiven ve kol saati ile aynı olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında görüntüdeki kişinin kendisi olmadığını, eldiven ve saati bir gün öncesinde çöpten bulduğunu beyan edip suçu kabul etmediği, ancak üzerindeki eldiven ve saatin yakalandığı gün gerçekleşen hırsızlık olayında kullanıldığı, Adli Tıp Kurumu'nun 24.09.2014 tarihli raporunda da postür ve genel beden yapısı yönlerinden benzerlikler görülmekle birlikte karar vermek için görüntü kalitesinin yetersiz olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2690, Karar No: 2008/8086, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2690 E.  ,  2008/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1- ... Arsa Ofisi Koll. Şti. ...,... Ortaklığı 2-... Arsa Ofisi Villa İnş. Ltd. Şti. vekili avukat ... 3-... Arsa Ofisi Koll. Şti. ...,... Ortaklığı 4-... Arsa Ofisi Koll Şti. ... Ortaklığı 5-... İnş. Taah. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 25.10.2007 gün ve 1429-398 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkemenin ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazdığı 20.2.2008 tarih ve 1999/1429 2007/398 sayılı yazısı ile adli müzaharet kararı verilen dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi istenilmiş ise de temyize cevap dilekçesi ile hükmü temyiz eden davalılardan ... Arsa Ofisi Kollektif Şirketi ile ... Arsa Ofisi Villa İnş. Taah. Turizm Ltd. Şti için verilmiş bir adli müzaharet kararına rastlanılmadığı gibi bu davalılar yönünden 25.10.2007 günlü oturumda bu yöndeki talebin reddedildiği anlaşılmaktadır. Adı geçen davalılar hakkında verilmiş bir adli müzaharet kararı verilmiş ise eklenerek gönderilmesi, yok ise bu hususun tevsikinden sonra adı geçen davalılardan 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B.K uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödendiği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK 434/3 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

2-Adı geçen davalılar yönünden verilmiş bir adli müzaharet kararının bulunması veya süresi içerisinde istenilen harcı ikmal etmeleri durumunda karşı temyiz dilekçelerinin davacı tarafa tebliğinden ve cevap süresi beklenildikten sonra dosyanın iadesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte belirlenen eksikliklerin giderilmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14002, Karar No: 2015/15057, Tarih: 13.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14002 E.  ,  2015/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'a gıyabi mahkumiyet hükmünün tebliğ edilmediği anlaşılmakla, gıyapta verilen kararın dosya kapsamına göre sanığın yargılama aşamasında bildirdiği bilinen en son adresine, 7201 sayılı Yasa'nın yabancı ülkede ikamet eden yabancı ülke vatandaşlarına tebligat usulunü düzenleyen hükümleri uyarınca tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9629, Karar No: 2021/1867, Tarih: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9629 E.  ,  2021/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın m. 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 13.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile meskun mahalde, 7 m genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, 2 şeritli, eğimsiz, düz, zemini kuru, asfalt kaplamalı yolda seyir halindeyken, aynı istikamette sağından seyreden ...’ın kavşağa geldiğinde yolun karşısına geçmek için sola dönüş yaptığı esnada çarpıştıkları, kaza nedeniyle ...’ın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde ölenin asli kusurlu, sanığın tali kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine uygun olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının beşinci fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/340, Karar No: 2015/4633, Tarih: 11.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/340 E.  ,  2015/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/30054

Mahkeme : BOYABAT Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 17/12/2014 - 2014/60 esas ve 2014/66 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık E.müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, yasal süre içinde olmaması ve hükmolunan hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık E. müdafiinin salıverilme isteğinin reddine 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4437, Karar No: 2011/1261, Tarih: 24.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/4437 E.  ,  2011/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Tayin edilen cezadan takdiri nedenle 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada, 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 1 yıl 14 ay 20 gün olarak eksik hapis cezası tayini,

2- İki yılın üstünde olan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenemeyeceğinin düşünülmemesi,

3- Gerekçeli kararda suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak CMK'nın 232/2-c maddesine aykırılıkta bulunulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19366, Karar No: 2014/5660, Tarih: 10.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19366 E.  ,  2014/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/269768

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2013/127 (E) ve 2013/354 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Adli sicil kaydında yer alan sabıkasının silinme koşulları gerçekleşmiş sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sabıkasına esas ilam bulunduğundan bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5679, Karar No: 2019/3862, Tarih: 30.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5679 E.  ,  2019/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi ile 21/1. maddesine göre yapılan tebligatta komşu isminin yazılmaması yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi ile 21/1. maddesine göre yapılan tebligatta komşu isminin yazılmaması yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adlarına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu; davalılardan ...’a gerekçeli karar tebligatının TK’nun 21/1. maddesine göre yapıldığı, fakat muhatabın ‘işte’ olduğunu belirten komşu isminin şerh düşülmediği, bu nedenle de Tebligat Kanunu 21/1. maddesine göre usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca Küçük ... adına velisine yapılan gerekçeli karar tebliğinin, usulüne uygun olup olmadığı tebliğ mazbatasının okunamaması nedeniyle anlaşılamamıştır. Bu nedenlerle, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14504, Karar No: 2023/308, Tarih: 12.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14504 E.  ,  2023/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/232 E., 2022/1259 K.

vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 13.01.2014

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı SGK ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı SGK Başkanlığı vekili dava dilekçesinde; sigortalının davalı işyerinde işverenin gerekli iş güvenliği önlemlerini almaması nedeni ile 08.02.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeni ile vefat ettiğini, iş kazasının oluşumunda davalı işverinin kusuru nedeniyle sorumlu olduğunu, vefat neticesinde sigortalının hak sahiplerine peşin sermaye tutarlı gelir bağlandığını, tedavi masrafı yapıldığını, ayrıca cenaze yardımı ödendiğini, toplamda 195.738,32 TL kurum gideri yapıldığını, bu giderin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL peşin sermaye değeri olan kurum zararının yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; meydana gelen kazada kusurlarının bulunmadığını, zira her türlü iş güvenliği tedbirlerini aldıklarını, kazanın sigortalının kusuru nedeni ile meydana geldiğini, müvekkilinin hak sahiplerine ev aldığını, çocuğuna da aylık 1000 TL burs yardımı yaptığını, hak sahipleri ile ibralaşıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2017 tarihli ve 2014/20 Esas, 2017/608 Karar sayılı kararıyla; Davanın Kabulü ile, 117.442,97 TL kurum zararının: 115.016,02 TL peşin sermaye değerli gelirin gelir bağlama onay tarihi olan 19.09.2013 tarihinden, 231,60 TL cenaze giderinin ödeme tarihi olan 22.03.2013 tarihinden, 2.195,35 TL tedavi giderinin sarf tarihi olan 15.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı SGK ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç