muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16042, Karar No: 2014/2393, Tarih: 12.02.2014

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Açıklanan bu gerekçelerle; ... Elektrik Dağıtım A.Ş.nin özelleştirildiği tarihten sonra suça konu mührün bozulması nedeniyle yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1488, Karar No: 2016/3639, Tarih: 23.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/1488 E.  ,  2016/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yargı görevini yapanı etkileme

Hüküm : TCK'nın 277, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adres kayıt sistemindeki...Mahallesi.. adresinde daimi çalışanı olmayan ...’a yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, sanığın beyanına göre usulsüz tebligatı öğrendiği 09.02.2015 tarihinden itibaren 1 haftalık süre içerisinde temyiz isteminde bulunduğunu bildirmesi karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

l-a)Sanığın “yargı görevini yapanı etkileme” suçunu oluşturan müşteki adına yazdığı sahte dilekçeyi mahkemeye ibraz eyleminin ayrıca “özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturması nedeniyle bu suçtan ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/488 E. 2012/142 K. sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verilmesi karşısında; sözü edilen dava dosyasını celp ve tetkik edilerek TCK'nın 277/2 maddesinde düzenlenen özel içtima hükmü gereğince sanık hakkında uygulama yapıldıktan sonra, sahtecilik suçundan verilen cezanın mahsubuna karar verilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

b)Temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinde gösterilen ölçütler nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca fiilin ağırlıyla orantılı olacak şekilde; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir ceza tayin olunması gerektiği gözetilmeden, sahteliği kolayca anlaşılabilecek dilekçeyi sunmaktan ibaret eylemde; müştekinin işlediği tehdit suçununda sabit görülmesi dikkate alındığında ölçütlere uymayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle sanık hakkında temel ceza belirlenmesi,

c)TCK'nın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilmiş olup; dosya kapsamına göre yukarıda sayılan hususların sanığın aleyhine oluştuğunu gösteren nedenler bulunmadığı gibi sanığın resmi kurumdan almış olduğu raporun, yaşı da dikkate alındığında yargılamayı uzatmaya yönelik olduğuna dair bir sonuca varmak mümkün olmadığı, kaldı ki bu mazeretin mahkemece kabul edilmediği halde sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15070, Karar No: 2021/20416, Tarih: 01.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15070 E.  ,  2021/20416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereği uygulama yapılır iken suç tarihi itibarıyla 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi yerine 5271 sayılı CMK’nın 307/4 maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 03/04/2014 tarihli kolluk tutanağına göre, müştekinin oturduğu, sokaktan tek girişi olan iki katlı müstakil binanın sağ tarafındaki bir numaralı daire giriş kapısının yanındaki ayakkabılıktan iki çift spor ayakkabının çalındığı olayda, evin bulunduğu sokakta devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin sanığı olayın gerçekleştiği evden hızla uzaklaşırken görmesi ve sanığın kesintisiz takip sonucunda elinde poşet içinde suç eşyaları ile yakalanması karşısında, teşebbüs koşulları oluştuğu halde, sanığın cezasından TCK'nın 35. maddesi hükümleri gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan, Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/476 Esas, 2017/84 Karar sayılı ilamının, sanığın adli sicil kaydında yer almadığından tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/717Esas, 2009/1338Karar sayılı hırsızlık suçundan hükmedilen 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21408, Karar No: 2018/8600, Tarih: 04.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21408 E.  ,  2018/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi davalıya davalının mernis adresine tebliğ edilmiştir. Davalının ... köyü/ .../ ... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından gerekçeli karar ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin davalının mernis adresine yapılması usulüne uygun olmamıştır. Gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun biçimde davalıya tebliği sağlanarak tebligat mazbatası dosyaya eklendikten sonra ve temyize cevap süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/126, Karar No: 2013/13600, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/126 E.  ,  2013/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hamile olan sanığın... Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesi'nde farklı tarihlerde tanıştığı müştekilerle iletişim kurarak, her seferinde kendisini farklı isimlerle tanıtıp, gerçek olmayan telefon numaraları verdiği, daha önce düşük yaptığı, sorunlu hamilelik geçirdiği, bir çocuğunun öldüğü gibi yalanlarla müştekilere kendisini acındırıp, hal ve tavırlarıyla da güvenlerini kazananarak; müştekilerden ...'ye daha önce üçüz bebek doğurduğunu, doktorun isteği üzerine gazete için fotoğrafı çekileceğini söyleyip, altın bileziklerini aldığı, müşteki ...'a çocuğunun ölü doğması nedeniyle doktoru şikayet edeceği için kendisiyle ilgilenilmesini sağlamak amacıyla varlıklı görünmesi gerektiğini, ancak altınlarını evde unuttuğunu söyleyip, telefonla evi arar gibi yaparak, altınları gelince geri vereceğini söyleyip çantasını da müştekiye bırakıp, onun bileziklerini aldığı, müşteki ...'e kolundan kan aldıracağını ağırlık yapması için bilezikleri takması gerektiğini söyleyerek kandırdığı, müşteki ...'e ise, çocuğu fazla gelişmediği için makinaya gireceğini söyleyip boynundaki sahte gerdanlığı verdikten sonra, makinaya girerken koluna altın bilezik takması gerektiğini belirterek, 100 TL de para veririp, işlem sonrası iade edeceğini belirtip altın bileziklerini aldığı somut olayda;

1-Müştekiler ..., ... ve ...'e karşı eylemleri nedeniyle ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kararlara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Müşteki ...'ye karşı eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Müşteki ...'ye karşı eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın hileli hareketlerle müştekiyi hataya düşürüp, haksız menfaat temin etmesi karşısında, eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde unsurları oluşmayan hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14855, Karar No: 2013/7961, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14855 E.  ,  2013/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynetlerin aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkiline düğünde 7 adedi burma olmak üzere 15 adet bilezik ve 45 adet çeyrek altın takıldığını, bu ziynetlerin düğünden hemen sonra davacıdan alındığını, müvekillinin tedavi amacıyla ailesinin yanına ...'a gönderildikten sonra hiç gündemde olmadığı halde davalı tarafından boşanma davası açıldığını belirterek, ziynetlerin aynen iadesini, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde bedelleri olan 32.528 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davacıya düğünde takılan ziynetlerin davacı tarafından talep edilen miktar ve nitelikte olmadığını, davacıya 12 adet bilezik ve 12 adet çeyrek altın takıldığını ve bunların da düğünden sonra düğün borçları ve tarafların müşterek ihtiyaçları için bozdurulduğunu, bunların dışındaki ziynetleri kabul etmediklerini ve davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. .Davacı, dava konusu ziynet eşyalarının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Olayda; davacı kadın, davalı tarafından düğünde takıldığı ve daha sonra bozdurulduğu kabul edilen 12 adet bilezik ve 12 adet çeyrek altın dışındaki ziynetlerin varlığını, miktarını ve bileziklerin niteliğini dinlettiği tanık beyanları ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde "vs deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin miktarı ve niteliği ile davalı tarafından varlığına ve miktarına karşı çıkılan ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10305, Karar No: 2020/7368, Tarih: 16.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10305 E.  ,  2020/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defter belge isteme yazısının sanığa tebliğ edildiği 28.12.2012 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitim tarihi olan 13/01/2013 tarihinin suç tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 213 sayılı VUK'nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu; sanığın, yetkilisi olduğu şirketin 2007 takvim yılı yasal defter ve belgelerini 28.12.2012 tarihinde yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği gerekçesi ile 213 sayılı VUK'nin 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 2007 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerin 5 yıllık yasal saklama süresinin 31.12.2012 tarihi itibariyle sona erdiği, bu tarihten sonra sanığın saklama ve ibraz etme yükümlülüğünün bulunmadığı gözetilerek unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, eksik inceleme ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

2) Kabule göre de;

a)Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırının “18 ay” olduğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

b)Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

c)Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan dolayı tekerrüre esas 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olan sanık hakkında, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

d)Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında olması nedeniyle hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

e)Sanığa defter ve belgelerin ibrazı için tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük ibraz süresinin bitimine müteakip "13.01.2013" tarihinin, suç tarihi olarak gerekçeli karar başlığına yazılmamış olması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7278, Karar No: 2007/8075, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7278 E.  ,  2007/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 07.11.2006 gün ve 2006/11384-12657 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.