muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1123, Karar No: 2020/456, Tarih: 22.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/1123 E.  ,  2020/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- İstinaf başvurusunun esastan reddi (Sanık ... yönünden)

2- Mahkûmiyet (Sanık ... yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanıkların müdafilerinin duruşmalı inceleme isteklerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği ... adresindeki ikametin Suriye Ülkesi vatandaşı olan ... isimli bir şahsa kiraya verildiğinin belirtilmesi karşısında, bu ikametin suç tarihinde bir yabancı ülke vatandaşı tarafından kullanılıp kullanılmadığının resmi kurumlardan sorularak, bu şahsın tespit edilmesi halinde tanık olarak duruşmada dinlenmesi, sonucuna göre dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne, kararın bir örneğinin ise İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na verilmesine, 22.01.2020 tarihinde, Üye ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanıkların uyuşturucu madde sattıkları, kiraladıkları ... adresinde Doğu ve Güneydoğu illerinden getirdikleri uyuşturucu maddeyi sakladıkları yönünde muhbirden alınan bilgi üzerine, kolluk görevlilerince araştırma ve takibe başlandığı, zula olarak kullanılan bu eve giriş – çıkış yaptıklarının tespit edildiği, bu gözlemlerin, muhbirden gelen bilgilerle uyumlu olduğunun anlaşılması üzerine sanıkların ikametgahlarında ve zula olarak kullanıldığı belirtilen evde eş zamanlı arama yapıldığı, sanık ...'in ikametinde yapılan aramada net 13 gr esrar, sanık ...'ın evinde bir adet ruhsatsız silah ve mermi, zula olarak kullandığı belirtilen ve kapısı çilingir marifetiyle açılan evde ise, 7145 adet uyuşturucu hap, net 387 gr esrar ve esrar bulaşıklı hassas terazinin ele geçirildiği, bunların dışında evin içinin boş olduğu, herhangi bir eşyanın olmadığı tespit edildiği,

Sanık ...'ın yakalanamaması ve ifadesinin alınamaması nedeniyle, hakkındaki dosya tefrik edilerek başka bir esasa kaydedildiği,

Fiziki takibi yapan kolluk görevlileri, yargılama sırasında sanıkların uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği eve girip çıktıklarını gördüklerini beyan ettikleri,

Maddi değeri oldukça yüksek olan bu miktarda uyuşturucu maddenin korunmasız olarak ve herkesin serbestçe girebileceği bir yerde bırakılması ve saklanmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ancak sadece sahiplerinin girebileceği bir yerde saklanması gerektiği,

Fiziki takibi yapan kolluk görevlileri, yargılama sırasında sanıkların uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği eve girip çıktıklarını gördüklerini beyan ettikleri,

Maddi değeri oldukça yüksek olan bu miktarda uyuşturucu maddenin korunmasız olarak ve herkesin serbestçe girebileceği bir yerde bırakılması ve saklanmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ancak sadece sahiplerinin girebileceği bir yerde saklanması gerektiği,

Fiziki takipten kurtulmak için uyuşturucu maddelerin saklandığı ve bulunduğu yerin, dar bir sokakta özenle seçildiği dikkate alınarak, kolluk görevlilerinden sürekli ve kesintisiz bir takip beklenmesi, suç ve suçlulukla mücadeleyi zorlaştıracağı, hatta imkansız hale getireceği,

Sanıklar bu olay nedeniyle, soruşturma sırasında fiziki takibi yapan ve tutanak tanzim eden kolluk görevlileri hakkında suç duyurusunda bulundukları, Cumhuriyet savcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Kolluk görevlilerinin rapor, gözlem ve beyanlarına itibar edilmemesini gerektirecek karşılıklı husumet dahil bir neden bulunmamaktadır. Hangi nedenle kamu görevlilerinin beyanlarına itibar edilmediğinin gerekçelendirilmesi gerekmektedir. Aksi soyut iddia ve düşünceler, suç ve suçlulukla mücadeleyi zorlaştırarak, tüm soruşturma ve kovuşturmaları tartışmalı, süpheli ve delillendirilmesini imkansız hale getireceği,

Kaldı ki Mahkeme de gerekçeli kararında da bu hususu değerlendirip ve "...yanlış veya yalan beyanda bulunmaları için hiçbir somut sebebin bulunmadığı.." gerekçesi ile sanıkların itirazlarına itibar etmediği,

Uyuşturucu ile uyarıcı hap miktarının fazla olması da dikkat çekicidir. Eğer bir iftira veya komplo söz konusu olsaydı çok daha az bir miktar hap ve uyuşturucu ile bu sonucun elde edilebileceği,

Yerel mahkemece muhbirin dinlenilmesine yönelik talep, araştırmayı yapan kolluk görevlileri dışında başka kolluk görevlilerince araştırılmış, muhbirin kendi ve ailesinin can güvenliği gerekçesiyle talebi reddetmesi üzerine, tutanak tanzim edilmek suretiyle mahkemesine bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, Sayın çoğunluğun hükümlerin bozulmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum. 22.01.2020
Yargıtay — Esas No: 2012/10070, Karar No: 2013/2647, Tarih: 04.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10070 E.  ,  2013/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, terkin ve yıkım

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali, terkin ve yıkım davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.10.2011 gün ve 121/378 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü K A R A R

Davacı ... vekili, 77 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını açıklayarak, nizalı bölümün tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ve ... ile ..., davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar, dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun biçimde tebliğ edildiği halde yargılama oturumlarına gelmemiş ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, hak düşürücü süre geçirildikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süreden reddine dair önceki karar ...'nin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16.12.2010 tarih, 2010/12471-13526 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “ ...5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 12/3.maddesi gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ...davacı ... yararına taşınmazın keşfen belirlenen değeri üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3.kısmında yer alan oranlarda gözetilerek nisbi avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu ücret takdir ve tayini doğru olmadığı, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verildiği....” açıklanarak Mahkeme kararı bozulmuş olup, Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davacı ... yararına nispi avukatlık ücreti takdirine karar verilmiştir.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce

açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma kararından sonra Mahkemenin bozma sonrası verilen hükmünden önce Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri kapsamında, Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle Yerel Mahkeme'nin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin ...'nin temyiz itirazları reddedilmiş ve taraflarca karar düzeltme talebinde bulunulmadığından kesinleşmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesi'nce yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan İçtihadı Birleştirme Kararının, temyiz Mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz Mahkemede veya temyiz Mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan İçtihadı Birleştirme Kararının, temyiz Mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz Mahkemede veya temyiz Mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. İşin esası ile ilgili oluşacak hükmün sonucuna göre yargılama giderleri ile ilgili bir değerlendirme yapılabileceği açıktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AY
Yargıtay — Esas No: 2019/4492, Karar No: 2020/4279, Tarih: 02.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4492 E.  ,  2020/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının dava dışı sigortalısı ...'a ait "... Cad. ..." adresinde bulunan ve kıraathane olarak faaliyet gösteren sigortalı işyerinde 04/10/2011 tarihinde distribütörlüğünü davalının yaptığı ... soğutucu dolabının motor kısmından kaynaklanan yangın sonucu oluşan hasara karşılık sigortalıya 17/10/2011 tarihinde hasar bedeli ödendiğini, hasar meydana getiren yangının davalının distribütörlüğünü üstlendiği soğutucu dolabın motor kısmındaki arızadan meydana geldiğini, soğutucunun 14/03/2008 tarihinde distribütör sıfatıyla davalı tarafından sigortalıya verildiğini, hasar bedelinin ödenmemesi üzerine İstanbul 28. İcra Müdürlüğünün 2012/15700 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının borca itiraz ettiğini açıklayarak itirazın iptaline, takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, işyeri sigorta sözleşmesi nedeniyle rücuen alacak istemine dair başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasıdır.

Davacı, dava dilekçesinde; işyeri sigorta sözleşmesi gereğince sigorta şemsiyesi altına aldığı işyerinin davalının distribütörlüğünü yaptığı soğutucu dolap motor arızası ile meydana gelen yangın sonucu hasara uğradığını, hasar bedelinin sigortalısına ödediğini ileri sürerek zarar sorumlusundan rücuen alacak isteminde bulunmuştur.

Davacı ..., bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli 37 Esas ve 9 Karar sayılı kararında bu husus “sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur” şeklinde vurgulanmaktadır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 3. maddesinde, ”Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlenmesi mevcuttur.

Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla, bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın 5/3. maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki, işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Ticaret Sicil Tüzüğüne göre ticari işletmenin unsurları; gelir sağlama hedefi, bağımsızlık, devamlılık, esnaf faaliyeti sınırlarını aşmadır. Esnaf faaliyeti sınırlarını aşma unsuru, ayırıcı unsurdur.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davalının bir limited şirket olduğu, davacıya sigortalı işyerinin Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğünden gelen yazı cevabına göre “gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olarak çay ocağı-kahvehane” işlettiği anlaşılmakla; davacıya sigortalı işyerinin esnaf faaliyeti sınırlarını aşıp aşmadığı bir ticari işletme olup olmadığının araştırılması ve ticari işletme olması halinde, uyuşmazlığın çözüm yerinin Asliye Ticaret Mahkemesi olabileceğinin mahkemenin davada görevli olup olmadığının hükümde tartışılması; mahkemenin görevli olduğu sonucuna varılması halinde işin esası hakkında hüküm tesisi; aksi halde ise, HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-) Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1890, Karar No: 2009/1670, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1890 E.  ,  2009/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın fabrika temizlik işi ile ilgili olarak yapılan sözleşmeden kaynaklanmış bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17997, Karar No: 2016/12191, Tarih: 23.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17997 E.  ,  2016/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, reddedilen boşanma davası, tedbir ve yoksulluk nafakası ile alacak talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece davacı erkeğin belirlenen kusurlu davranışları yananda davalı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK m. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı erkek, dava dilekçesinde boşanmanın yanı sıra evlilik esnasında kadının emekli ettirilmesi sırasında kadın adına ödediğini belirterek 45.900 TL alacak talebinde bulunmuştur. Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. Davacı erkeğin alacak talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Bu talep nedeniyle davanın açılması esnasında nispi harç alınmadığı gibi bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmemiştir. Nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz. O halde davacı erkeğe talep ettiği alacak bedeli üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için usulüne uygun olarak süre verilmeli, (Harçlar Kanunu m. 30-32) harç noksanlığı giderildiği takdirde, görev hususuda düşünülerek bu talebin esası incelenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmeli, aksi halde; Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edüen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.06.2016(Prş.)