muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6443, Karar No: 2012/13121, Tarih: 22.11.2012

taşınmazlar hakkında, ... ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğüne, askı ilân süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açma olanağı 6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesinde tanındığı gibi, 3402 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosunda orman olduğu konusunda "olumlu harita ve tesbit tutanağı" düzenlenen parsellerde (kısmî ilâna çıkartılan parseller ) hak sahibi gerçek ve tüzel kişilere tanınan dava hakkının, orman sınırı dışında bırakılarak o tarihte henüz arazi kadastro tesbit tutanağı düzenlenmemiş olmakla birlikte "olumsuz orman kadastro harita ve tutanağı" düzenlenmiş olduğu kabul edilerek 3402 sayılı Yasanın 26/4. maddesindeki kadastro tesbit tutanağının düzenlenme koşulu aranmadan bu taşınmazlar hakkında ... ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğüne de dava açma hakkının tanınmış olduğunun kabulü gerekir. Şunu da belirtmek gerekir ki, kısmî ilâna çıkartılan orman parsellerinden sonra kültür arazisi olarak tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince ... ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğü, orman savı ile itiraz edebileceği gibi, itiraz edilmeyen ya da itirazları komisyonca ret edilerek kültür arazisi niteliği ile tesbit tutunakları düzenlenip 3402 sayılı Yasının 11. maddesi gereğince askı ilânına çıkartılan parseller hakkında H.G.K.'nun 13.07.1996 gün 1996/20-459-556 ve 13.05.1996 gün ve 1996/20-566 - 1998/338 sayılı kararlarındaki ilke gereğince Orman Genel Müdürlüğü ile ... ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı)nın orman savı ile kadastro mahkemelerinde dava açabileceklerini ya da H.G.K'nun 16.05.2001 gün ve 2001/20 - 401 - 416 sayılı kararında kabul edildiği gibi başkaları tarafından süresinde açılan davaya, aynı Yasanın 26/D maddesi gereğince katılabileceklerini önleyen hiç bir yasa hükmü bulunmamaktadır.

Tesbit tutanağı düzenlendikten sonra açılacak davalarda husumetin, tesbit malikine ya da kadastro komisyonunca malik sonradan değiştirilmişse onlara yöneltilerek açılması gerektiği usul hukukunun temel ilkesidir. Asıl sorun, orman niteliğindeki parsellerin kısmî ilâna çıkartıldığı tarihte henüz kadastro tesbit tutanağı düzenlenmediği için maliki, zilyedi, yüzölçümü ve geometrik durumu belli olmayan ancak orman sayılmayarak hakkında "olumsuz kadastro harita ve tutanağı düzenlenmiş" sayılan taşınmazlar hakkında Orman Genel Müdürlüğü ya da ... ve Orman Bakanlığının (Orman ve Su İşleri Bakanlığı)nın kadastro mahkemesinde orman savı ile açacağı davada husumetin kime ya kimlere yöneltileceğidir.

Dava açıldığı sırada bu davanın sonucu kim ya da kimleri etkileyceği baştan belli ise, açılacak davada pasif husumetin, ehliyeti onlara ait olacağı Usul Hukukunun temel kuralıdır. Ancak, dava konusu edilen ve dava dilekçesine ekli memleket haritasında kırmızı ile taranmak suretiyle gösterilen alan içinde bulunan taşınmazlara ilişkin dava tarihinde tesbit tutanağı düzenlenmediğinden, dava konusu olan taşınmazın gerçek hak sahibi belli değildir. ... ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğü taşınmazda hak sahibinin kimler olduğu konusunda otuz günlük askı ilân süresi içinde idarî bir araştırma yapıp, bu araştırma sonucuna göre belirlenecek gerçek ya da tüzel kişilere husumet yöneltilerek askı ilân süresi bitmeden dava açılmalıdır denebilirse de, bu kısa süre içinde, dava edilecek taşınmazda hak sahibi olanlar her zaman tesbit edilemeyeceği gibi, yapılacak araştırma sonucu tesbit edilecek hak sahipleri her zaman gerçeği de yansıtmayabilir. O halde, kısmî ilâna çıkartılan orman parsellerinin dışında kalan taşınmazlar yönünden ... ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından orman savı ile otuz günlük askı ilân süresi içinde kadastro mahkemelerinde açılacak orman kadastrosuna itiraz davalarında, yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği gereği husumetin, Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzel kişiliği ya da taşınmazda hak sahibi olduğu varsayılan gerçek veya tüzel kişilere karşı yöneltilebileceğini kabul etmek gerekir.

Bu nedenle, mahkemece; dava konusu olan ve dava dilekçelerine ekli amenajman planında kırmızı ile taranmak suretiyle gösterilen alanın, kadastro paftası ile çakıştırılması yapılarak genel arazi kadastrosu sırasında hangi parsel numaralarını aldığı tesbit edilmeli, parsellere ilişkin kadastro tutanakları getirtilerek, davaya konu taşınmazlarda hak sahibi olanlar ( tesbit malikleri) belirlenmeli ve bu parseller davalı hale getirtilmeli, bu parseller içinde malik hanesi açık bırakılarak düzenlenen ve mahkemeye gönderilen tesbit tutanaklarının bulunması halinde bu parsellere ilişkin dava dosyaları bu dava dosyası ile birleştirilmeli, aynı şekilde dava konusu alan içinde kaldığı anlaşılan parsellere ilişkin kadastro mahkemeesinde açılmış dava bulunmakta ise, bu dava dosyaları da eldeki dava ile birleştirilip, 3402 sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tesbit tutanaklarında isimleri geçen ya da keşif sırasında belirlenecek olan hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulduktan sonra taraf delilleri ve 3402 sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak kadastro ekiplerince dava konusu edilen taşınmazlara ait düzenlenen tesbit tutanakları getirtilerek tesbit malikleri davaya dahil edildikten sonra işin esasına girilerek bu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olamadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dava konusu parselin 101 ada 1 nolu parsel olduğu kabul edilerek ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazinenin 101 ada 1 parsele yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazinenin 101 ada 17 ve 18 parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu parseller yönünden ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına,

3) Üçüncü bentde açıklanan nedenlerle, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 22.11.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9120, Karar No: 2011/27208, Tarih: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9120 E.  ,  2011/27208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlunun, haczedilen taşınmazın haline münasip evi olduğunu belirterek haczin kaldırılması  istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, meskeniyet şikayeti kabul edilerek haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 82/12.maddesi gereğince, borçlunun  "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti, bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, meskeniyet şikayetine konu taşınmazın borçlunun hissesine düşen değerinin 210.000,00- TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği değerin 120.000,00- TL olarak belirlenmesine karşın, mahkemece, mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 120.000,00- TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11750, Karar No: 2019/18988, Tarih: 09.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11750 E.  ,  2019/18988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanların temizlik işçisi olarak görev yaptıkları ... Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki odalarında bulunan iki bölmeli dolaba zarar verip dolabı açtıktan sonra katılanlara ait çantaları çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde tanımlanan ''kamu malına zarar verme'' suçu ile TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden her iki suç yönünden de suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince yazılı şekilde hükümler kurulması suç tarihine göre iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/475, Karar No: 2017/4640, Tarih: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/475 E.  ,  2017/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yaralama

Hüküm : TCK'nın 73 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme

Kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu verilen davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde mağdur ... kız arkadaşı ile birlikte oturmakta iken kendilerine bakan suça sürüklenen çocuk ...'den rahatsız olduğu ve küfür ederek yanına gittiği, aralarında çıkan tartışmanın büyüdüğü ve kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında suça sürüklenen çocuk ..., kendisine saldıran mağdurdan kaçtığı esnada dirseğini mağdura doğru salladığı ve mağduru çenesinden yaraladığı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk ...'in eylemini tamamen kasti değil, taksirli hareketi sonucunda gerçekleştirdiği anlaşılmakla, bilinçli taksir koşullarının söz konusu olmadığı somut olayda; şikayetten vazgeçme nedeniyle mahkemece düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuğun mağduru kasten yaralama hususunda bir eyleminin bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun eyleminin taksir düzeyinde kaldığı değerlendirilse bile, bilinçli taksir şartlarının somut olayda mevcut olduğu ve mağdurdaki yaralanma da nazara alındığında atılı suçun şikayet şartına tabi olmadığı, bu sebeple düşme kararı verilmesinin mümkün olmadığı, mahkeme kararının bu yönleriyle hukuka uygun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4423, Karar No: 2023/2519, Tarih: 26.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4423 E.  ,  2023/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN :

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, Sivas ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 765 parsel sayılı 10.850,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, davalı Hazine adına tarla vasfı ile tespit edilmiş, itiraz üzerine taşınmazın vasfı komisyonca mera olarak değiştirilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Sivas ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 765 parsel sayılı taşınmazın mera vasfında olmadığını ileri sürerek intikal, eklemeli zilyetlik ve taksime dayanarak, taşınmazın müvekkili olan davacı adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.06.2006 tarih ve 2006/1581 Esas, 2007/1497 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulüne, çekişmeli 765 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 02.06.2006 tarih ve 2006/1581 Esas, 2007/1497 Karar sayılı kararı, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay ( 7. ) Hukuk Dairesinin 30.04.2007 tarih ve 2006/1581 Esas, 2007/1497 Karar sayılı ilamıyla; "Tespite bir kayıt ve belge esas alınmadığı, yargılama sırasında tarafların bir kayıt ve belgeye de dayanmadıkları, dava konusu taşınmazın sınırında eylemli biçimde meranın bulunduğu açıklanarak, taşınmazın mera vasfında olup olmadığı yönünden yöntemine uygun biçimde mera araştırması yapılması" gereğine değinilerek bozulmuştur.

2. Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.04.2016 tarih ve 2015/4807 Esas, 2016/4491 Karar sayılı ilamıyla; "Bozma ilamına uyulduğu halde bozmaya uygun karar verilmediği, keşiflerde dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği açıklanarak, yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi ve taşınmazın mera olup olmadığı yönünden yöntemine uygun biçimde araştırması yapılması" gereğine değinilerek bozulmasına hükmedilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli 765 parsel (yeni 134 ada 61 parsel ) sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk keşifte dinlenen davacı tanıklarının taşınmazın 40-50 yıl öncesinde kullanılmayan boş arazi olduğuna dair beyanının dikkate alınmadığını, 1937 tarihli 306 tahrir numaralı vergi kaydının taşınmaza uyduğunu , dava konusu taşınmazın öncesinin Hazineye ait olan tarla vasfında bir taşınmaz olup zilyetlikle iktisap edilebilecek mahiyette bulunmadığını, bozma ilamında belirtilen hususlarda bilirkişiden rapor alınmadığını ,dava konusu taşınmazın kuzeyi ve güneyinde mera parselleri bulunduğu yine taşınmazın kısmen doğu ve batısında da mera parsellerinin yer alması karşısında taşınmazın hemen hemen dört yön itibariyle mera parselleri ile çevrili olduğu görülmekle mera parsel bütünlüğü içinde değerlendirilerek davanın reddi ile taşınmazın özel siciline tescili ve sınırlandırmasının yapılması gerektiğini, 3402 sayılı Kadastro Kanun'un ( 3402 Sayılı Kanun ) 22/a maddesi kapsamında yenileme çalışmaları yapılmış bulunmakla İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın yüzölçümündeki değişiklikler dikkate alınmadan kabul kararı verildiğini ileri sürerek, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmazın mera vasfında olup olmadığı ve değilse 3402 Sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmazın mera vasfında olup olmadığı ve değilse 3402 Sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 Sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14499, Karar No: 2021/14131, Tarih: 22.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/14499 E.  ,  2021/14131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan şüpheli ... hakkındaki ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılması talebinin reddine dair İzmir 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2021 tarihli ve 2021/357 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 08/07/2019 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 09/10/2019 tarihli ve 2019/75994 soruşturma sayılı karar ile şüphelinin uyuşturucu ticareti yaptığına yönelik somut delil elde edilemediği,eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğu gerekçesiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verildiği,

2- Şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2019 tarihli ve 2019/75994 soruşturma, 2019/3222 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 191/2-3. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, tedbirin infazı için 11/11/2019 tarihinde Alaşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

3- İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 12/01/2021 tarihli ve 2019/75994 soruşturma sayılı karar ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24/04/2018 tarihli ve 2017/175 esas, 2018/192 sayılı kararı dikkate alındığında eylemin TCK’nın 188/3. maddesinin ihlali olduğu gerekçesiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği,

4- Cumhuriyet savcısı tarafından 09/10/2019 tarihli Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasının talep edildiği,

5- İzmir 5. Sulh Ceza Hakimliğinin kanun yararına bozma istemine konu 29/01/2021 tarihli ve 2021/357 değişik iş sayılı kararı ile “5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması için yeni delil elde edilmesinin zorunlu olduğu, şüphelinin eylemi ile ilgili hatalı değerlendirme yapıldığının sonradan anlaşılması üzerine kovuşturmaya yer olmadığına dair önceki kararın kaldırılmasının talep olunamayacağı” gerekçesiyle talebin reddine itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiği,

6- Cumhuriyet savcısı tarafından İzmir 5. Sulh Ceza Hakimliğinin kararına itiraz edilmesi üzerine itirazı inceleyen mercii İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/02/2021 tarihli ve 2021/524 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;