muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11914, Karar No: 2024/8193, Tarih: 03.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11914 E.  ,  2024/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/126 E., 2015/140 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, altıncı fıkrası ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, altıncı fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı Kanun'un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2013/126 Esas, 2015/140 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik sonrası lehe görülerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve hırsızlık suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta ve mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Herhangi bir sebep içermeyen süre tutum dilekçesi ibraz etmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta ve mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Herhangi bir sebep içermeyen süre tutum dilekçesi ibraz etmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı ve Hırsızlık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 141 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d,e) bentleri ile ikinci fıkrası gereği 10 yıl ve 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sorgu tarihi olan 09.10.2013 tarihi olduğu ve bu tarihten inceleme gününe kadar 10 yıl ve 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Beden veya Ruh sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı ve Hırsızlık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Beden veya Ruh sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı ve Hırsızlık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13244, Karar No: 2009/17009, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/13244 E.  ,  2009/17009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/11/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1546, Karar No: 2012/3808, Tarih: 30.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1546 E.  ,  2012/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, davalı müflis ile müvekkili arasında harici gayrimenkul satım sözleşmesi düzenlendiğini, davacıya ... Evleri B1 blok 5 nolu dairenin taahhüt edildiğini, sözleşme anında 8 nolu daire üzerinden konuşulduğunu ve fakat 5 nolu daire bedelinin ödendiğini, tapu verilememesi halinde sözleşme bedelinin bir kısmının iadesinin kararlaştırıldığını, davacının üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiğini ileri sürerek, dava konusu dairenin tapusunun iptali ile davacı adına kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, ... Evleri B1 blok 5 nolu dairenin tapusunun davalı kooperatif adına kayıtlı olduğunu, daire malikinin davacı olduğunu ileri sürerek, 5 nolu dairenin tapusunun iptali ile davacı adına kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının müracaatının dördüncü sıra alacaklılar kapsamında değerlendirilerek reddedildiğini, davacının talebinin yargılamayı gerektirdiğini, taraflar arasında resmi şekilde düzenlenmiş bir satış vaadi sözleşmesi bulunmadığını, talebin ayni haklar kapsamında değerlendirilemeyeceğini, masanın, kişisel hakkın ayni hakka çevrilmesi konusunda zorlanamayacağını, müflis ile imzalanan sözleşmenin devamı konusunda bir masa kararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, müflis ile kooperatif arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin kooperatifçe feshedildiğini, yüklenicinin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davada kooperatifin hasım olamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacı taraf açık beyanına göre talep, iflas masasına kayıt kabul değil aynen ifa ise de, iflas idaresine karşı açılabilecek davanın kayıt kabul davası olduğu, davacının, sözleşmede vaat edilenlerin değerinin masaya kaydını talep edebileceği, masaya karşı aynen ifa talep edilemeyeceği, satış vaadi geçerli sözleşmeye dayansa bile masanın talebi reddetme yetkisinin bulunduğu

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacı taraf açık beyanına göre talep, iflas masasına kayıt kabul değil aynen ifa ise de, iflas idaresine karşı açılabilecek davanın kayıt kabul davası olduğu, davacının, sözleşmede vaat edilenlerin değerinin masaya kaydını talep edebileceği, masaya karşı aynen ifa talep edilemeyeceği, satış vaadi geçerli sözleşmeye dayansa bile masanın talebi reddetme yetkisinin bulunduğu

gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden ise davacı ve davalı arasında kurulmuş bir sözleşme bulunmadığı, kooperatif ile yüklenici arasındaki eser sözleşmesinden doğan hakkın davacıya temlik edildiği, temlik alan davacının ancak yüklenici kadar talep hakkı bulunduğu, ancak yüklenici iflas ettiğinden malvarlığının idare yetkisinin iflas masasına geçtiği, müflisin alacağı varsa bunu talep hakkının iflas idaresine ait olduğu, böyle bir davayı davacının açabilmesi için iflas idaresinden yetki alması gerektiği, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren asıl davada 10, birleşen davada 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/801, Karar No: 2022/2902, Tarih: 21.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/801 E.  ,  2022/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, dahili davalı SGK vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle kararın düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm tesisine ve davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın süresi içinde, dahili davalı SGK vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın yaya konumundaki davacıya çarpmasıyla oluşan kazada yaralanan davacının SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri yaptığını ve işgöremezlik nedeniyle kazanç kaybına uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 5.855,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 05/12/2016 tarihli dahili dava dilekçesiyle, SGK'yı davaya dahil etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, husumet itirazında da bulunarak davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından; hakkında usule uygun olarak harçlandırılmış bir dava dilekçesi ile açılmış dava bulunmayan SGK hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davalı ... Otomotil A.Ş. hakkındaki davanın reddine; 586,55 TL geçici işgöremezlik tazminatının davalı ...'ten kaza ve davalı ... şirketinden 13/12/2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya dair maddi ve manevi tazminat isteminin reddine dair verilen hükme karşı, davacı vekili ve dahili davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine İstinaf Mahkemesi tarafından; dahili davalı SGK vekilinin istinaf talebinin tümden reddine; davacı vekilinin diğer istinaf itirazlarının reddine ve davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin bu hususa ilişkin kararının düzeltilmesiyle yeniden hüküm kurulmasına; hakkında usule uygun olarak harçlandırılmış bir dava dilekçesi ile açılmış dava bulunmayan SGK hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davalı ... Otomotil A.Ş. hakkındaki davanın reddine; 586,55 TL geçici işgöremezlik tazminatının davalı ...'ten kaza ve davalı ... şirketinden 13/12/2013 tarihinden

işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya dair maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; karar, dahili davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44/1. maddesi ile, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesinde yer alan 40.000,00 TL tutarındaki temyiz sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL'ye yükseltilmiştir.

Davacı taraf fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.189,00 TL tedavi gideri isteminde bulunmuş ve mahkeme ara kararı gereği SGK Başkanlığı'nı davaya dahil etmiş; alınan bilirkişi raporuyla tedavi gideri alacağı 2.132,18 TL olarak hesaplanmış ve mahkemece, SGK sorumluluğunda olan bu bedel için, usule uygun açılmış dava olmadığı gerekçesiyle, dahili davalı SGK Başkanlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş; dahili davalı SGK vekilinin istinaf başvurusu esastan redddilmiştir.

Dahili davalı SGK'nın sorumluluğunda olduğu tespit edilen tazminat miktarı ile bu tazminatın fer'i niteliğinde olan karşı vekalet ücreti, anılan sınırın altında kaldığı ve temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden; dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin, istinaf mahkemesi hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin kararın kesin olması nedeniyle, HMK madde 362/1-a ve 362/2 uyarınca REDDİNE; HMK madde 372 uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne, Dairemiz karar örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9088, Karar No: 2015/4593, Tarih: 15.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9088 E.  ,  2015/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı kurumun ... İl Müdürlüğüne bağlı işyerlerinin 20 işçi ile temizlik işini ihale sonucu üstlendiğini, sözleşme süresince yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, sözleşme süresinin 12.1.2012 tarihinde sona ermesi üzerine işi yeni ihaleyi kazanan firmaya devrettiğini, işyerinde çalışmakta olan işçilerinde yeni firma nezdinde çalışmalarını sürdürdüğünü, 2012/Ocak ayı 12 günlük hizmet bedelinin fatura edilmesine rağmen ödenmediğini, davalı işleminin mevzuata aykırı olduğunu, müvekkili şirket nezdinde çalışan işçilerin tamamının iş akitlerinin sona ermediğini ve ihaleyi kazanan yeni firmada çalışmalarına devam ettiklerini, temizlik ihalesinin başka bir firma üzerinde kalmasının işyerinin devri niteliğinde olduğunu ve devir işleminin işçinin iş akdinin sona ermesini gerektirmediğini belirterek, 31.01.2012 gün ve 1266 nolu fatura bedeli 13.439,65 TL'den işçilerin 12 günlük maaş alacaklarının mahsubu ile bakiye 6.140,85.-TL alacağın 08.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirket ile davalı arasında imzalanan ve eki şartname hükümlerinde ihaleye esas işçilik maliyet hesaplamasında, kıdem tazminatının %3 lük kısmının genel giderlere dahil edilerek hesap edilmesi ve sözleşme bedeli içerisinde yer almasının kabul edildiğini, bu miktarın yani %3lük gider farkının istihkaklar şeklinde davacıya ödendiğini, işçilerin aynı yerde hizmete devam ettiği iddiasının, sözleşmelerinin feshedildiği gerçeği karşısında geçerli olmadığını, hizmet alımı yüklenici firmanın değişmesinin işçilerin ve işyerinin devri kapsamında olmadığı ve bu nedenle işçilerin tüm işçi, kıdem ve sair haklarının istenebilir olduğunu, davacının sözleşme gereği ödenen %3 lük ilaveyi uhdesinde bıraktığını, bu miktarın sözleşmesi feshedilen işçiye varsa ödenmesi için davacıya verildiğinin sözleşme hükmü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 4857 sayılı yasanın 2. maddesi gereğince davacının yasadan ve iş sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarından davalının alt işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davacı şirket nezdinde çalışan 20 işçinin 12.01.2012 tarihi itibariyle iş akitlerinin davacı şirketçe feshedildiğine ilişkin yazılı bir bildirim yapılmadığı, davalı asil işverenine ait temizlik hizmetini üstlenen alt işverenlerin değişmesine rağmen önceki alt işveren nezdinde çalışan işçilerin ara vermeksizin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmelerinin temizlik hizmeti ile ilgili olarak işyerinin devri niteliğinde olduğu, dolayısıyla devir tarihinde çalışmakta olan işçilerin iş akdinin feshedilmeyeceği gibi, işçinin de sırf devir nedeni ile iş akdinin sonlandırılmasının mümkün olmadığı, bu işçilerin davalı kurum ve bağlı işyerlerindeki çalışmalarının hukuken ve fiilen sona ermesi halinde ancak ihbar ve kıdem tazminatı talep hakkının doğacağı, bu işçilik alacaklarından en son alt işveren ve asıl işverenin müştereken ve müteselsilen sorumluğu olacağı, davacı şirket nezdinde çalışan ve çalışmalarını yeni alt işveren nezdinde aralıksız sürdüren işçilere ilerideki bir tarihte iş akdinin sona ermesi nedeni ile kıdem tazminatı ödenmesi halinde ise, Mülga 1475 sayılı yasanın ayrı tutularak yürürlükte bırakılan 14. maddesi hükmü gereğince, davacı şirketin kendi işverenlik dönemi ve devir tarihindeki ücrete göre hesaplanacak kıdem tazminatı tutarı için rucü edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı şirketin 2012/ Ocak ayı hakedişinden çalıştırdığı 20 işçinin 12 günlük ücret alacakları hariç, bakiye kalan 6.140,85 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve ileri sürülen temyiz sebeplerine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.