muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20169, Karar No: 2008/14800, Tarih: 23.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/20169 E.  ,  2008/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı(3. Kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin  kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık; alacaklının İİK’nun 99 maddesine dayalı olarak açılan 3 kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Dava konusu haciz 05.06.2006 tarihinde haciz zaptı içeriğine göre  H. Mahallesi K. Caddesi 284/3 282/1 karşısında uygulanmıştır.Mahkemece bu adresin öncesinde bono adresi olan A. Mahallesi K. cad.No:369 olduğu sokak değişikliği sonucunda haciz adresinin mahalle ve sokak adını aldığı dolayısıyla bu adresin borçluya ait ev adresi olduğu gerekçesiyle davanın kabulune karar verilmişse de eksik inceleme ile varılan sonuç doğru değildir.

Gerçekten dosya içeriğinde haciz adresinin öncesinde bono takip ve ödeme emri tebliğ adresi olan,A. Mahallesi K. Caddesi No:369 iken numarataj çalışmaları sonucunuda sokak ismi değişikliği ile H. Mahallesi K. caddesi No:284 Kat:3 282/1 karşısı olduğuna ilişkin bir belge yada bilgi yer almamaktadır.Bu konuda H. mahalle Muhtarlığından alınan 01.11.2006 tarihli yazı yeterli açıklıkta değildir.Davalı 3.kişi haciz adresinin kendisine ait ev adresi olduğunu borçlu kardeşi ile ilgisinin olmadığını ve hacizli mallarında kendisine ait olduğunu ileri sürmektedir.Bu durumda öncelikle haczi yapan icra memuru ve haciz adresinin bağlı bulunduğu mahalle muhtarı da  hazır bulundurulmak suretiyle mahallinde keşif yapılarak haczin hangi adreste uygulandığı saptanmalı ve bu adresin takip dayanağı bono ve ödeme emri tebliğ adresi olup olmadığı  tesbit edilmeli, borçlunun haciz adresi ile ilgisinin saptanamaması durumunda davanın reddine  karar verilmelidir.Borçlu ile davacının bu adreste birlikte oturduklarının tesbiti halinde ise İİK 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olacağından bu karine aksinin kesin ve güçlü delillerle isbatı gerekir. Bu amaçla davacı hacizli mallara uygun olduğunu ileri sürdüğü faturalar ibraz etmiştir. Bu faturaların doğruluğunun saptanması durumunda yasal karinenin aksinin ispatlandığının kabulü gerektiği açıkça ortadadır. Bu nedenlerle;öncelikle sunulan faturaların hacizli mallara uyğunluğu ve gerek davacı 3.kişi gerekse faturayı düzenleyen şirketlerin yasaya uygun şekilde tutulmuş ticari defterlerinde faturaların ve davacının envanterinde hacizli malların kayıtlı olup olmadığı yolunda uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yaptırılıp bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı 3.kişinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı (3. Kişi)'ye  iadesine 23.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/18617, Karar No: 2020/11117, Tarih: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18617 E.  ,  2020/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sanığın itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Günay Şendur ile hastanenin acil doktor odasındaki dolaptan müştekiye ait çantanın çalınması şeklinde gerçekleşen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9991, Karar No: 2023/3986, Tarih: 04.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9991 E.  ,  2023/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/532 E., 2016/153 K.

...

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Düz. onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2015 tarihli ve 2015/1997 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında, katılanın evinin avlusuna girerek sopa ile katılanı yaralamaları şeklindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 116/4, 119/1-c, 86/2, 86/3-e, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/532 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62, 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 10 ay hapis, 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz sebepleri; suç işlemediklerine, sadece aracın içinde beklediklerine, mahallelinin kendilerine saldırdığına, haklarında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, saat 00.00'dan sonra E. A.'nın ikametine alkollü vaziyette geldiği sırada aynı yerde ikamet eden kardeşi ... ile aralarında tartışma çıktığı, meydana gelen tartışmadan sonra, bu kez E. A.'nın arkadaşları olan sanıklar ... ve ...'ın aşamalarda ele geçirilemeyen sopalarla şikâyetçi ... ile katılan ... ve ailesiyle birlikte yaşadıkları ikametin eklentisi niteliğindeki bahçesine girerek, kavgaya tutuştukları, çıkan kavgada sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'i ellerindeki sopalarla adli rapor içeriğine göre hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek biçimde darp ettikleri, böylelikle üzerlerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Katılan beyanı, sanıkların tevilli ikrarı, katılanın suç tarihinde alınmış adli raporu, tanıklar ... ile temyiz dışı sanıklar ...'nın beyanlarına göre, alkollü olan sanıkların olay gecesi saat 00.00' dan sonra katılanın evinin bahçesine geldikleri, çıkan tartışma sonucu ele geçirilemeyen sopa ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşılmakla hükümde bu yönden bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanıkların beraber katılana ait ikametin bahçesine girmeleri üzerine kavganın başladığı olayda, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılmaması, temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Katılan beyanı, sanıkların tevilli ikrarı, katılanın suç tarihinde alınmış adli raporu, tanıklar B.A., A.Y. ile temyiz dışı sanıklar H.A., Ö.A.'nın beyanlarına göre, alkollü olan sanıkların olay gecesi saat 00.00' dan sonra katılanın evinin bahçesine geldikleri, çıkan tartışma sonucu ele geçirilemeyen sopa ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşılmakla hükümde bu yönden bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanıkların beraber katılana ait ikametin bahçesine girmeleri üzerine kavganın başladığı olayda, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılmaması, temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/956 Esas, 2007/66 Karar sayılı ilamına konu 8 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin 16.05.2011 tarihinde kesinleştiği, 12.08.2012 tarihinde infaz edildiği dikkate alınarak, bu tarihten suç tarihi olan 27.08.2015 tarihine kadar 3 yıl geçmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilamın bulunmaması nedeniyle hakkında aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenlerle Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/532 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, isteme uygun olarak ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle, Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli, 2015/532 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15262, Karar No: 2013/1865, Tarih: 11.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/15262 E.  ,  2013/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.08.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadıkları araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olayda; nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından, Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olayda; nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından, Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında maliki olarak görünen "... oğlu ... ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,

b)Dava konusu taşınmazların dayanak tapulama tutanağında tapu maliki...'in, "..." isimli bir kardeşinin bulunduğu belirtilmiş olmasına göre, ...'in kardeşlerini gösterecek şekilde nüfus aile kayıtları da getirtilerek tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmelidir

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13703, Karar No: 2022/7276, Tarih: 17.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13703 E.  ,  2022/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin madde kısmında uygulanan kanun hükmünün 119/2-c olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ve suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 11.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14019, Karar No: 2012/17820, Tarih: 09.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14019 E.  ,  2012/17820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2010 tarih ve 2005/85-2010/300 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ....ile davalı vekilleri Av. ... ve Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin KKTC'den ithal ettiği portakalları davalıya ait depoda muhafaza ettiğini, depolama koşullarının uygun olmaması nedeniyle ürünlerde zarar oluştuğunu, hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 117.639 TL zarar ile 20.000 TL ardiye ücretinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, depolamanın uygun koşullarda yapıldığını, ürünlere ilişkin olarak yapılan analizlerin davacıya bildirildiğini, buna rağmen tedbir almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının depoda ısı, nem ve hava sirkülasyonunu sağlayamaması nedeniyle kusurlu olduğu, davacının ise ürünlerin çürümeye başladığını öğrendiği halde ayıklama veye değerlendirilmesi hususunda gerekli tedbirleri almayarak portakalların tamamen çürümesine neden olmakla %50 müterafik kusurunun bulunduğu, ardiye ücreti müspet zarar kapsamında bulunduğundan davacının talep hakkı olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 24.508,26 TL'nın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak; dava, ardiye sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece tarafların % 50 kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Oysa, karar tarihinde yürürlükte olan HUMK 275.maddesi ile temyiz incelemesi sırasında yürürlüğe giren HMK’nun 266. maddesinde çözümü özel veya teknik bilgi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir denilmektedir. HUMK 286.maddesinde belirtilen bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi bağlamayacağı hükmü, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, raporu yeter derecede kanaat verici bulmazsa HUMK 283.maddesi gereğince bilirkişiden ek rapor veya HUMK 284.maddesi gereğince yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa hakimin özel bilgiyi gerektiren hususlarda,bilirkişilerin yerine geçerek karar vermesi mümkün değildir.

Somut olayda, depoda zarar gören portakallarla ilgili olarak bilirkişi heyetlerinden raporlar alınmış, mevcut raporlarda kusur oranı konusunda değişik oranlarda tespitler yapılmış, yine son bilirkişi raporunda davacınında kusurlu olduğu belirtilmekle birlikte, hangi oranda kusurlu olduğu açıklanmamış, mahkemece davacının olayda % 50 oranında kusurlu kabul edilmesinin hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, dava konusu olayda kusur durumu tespitinin özel ve teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek, bilirkişilerden rapor alındığına göre, artık tarafların takdiren % 50 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece, bilirkişilerden ek rapor, gerektiğinde yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, tarafların kusur durumu belirlenip neticesine göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3- Öte yandan, taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık hasar gören portakalların değerinin ne olduğu noktasında toplanmaktadır. Davacı taraf, davalının deposunda bulunan portakalların 1. kalite valensiya cinsi, ambalajlı, mumlu ve kalibre edilmiş olduğunu ileri sürmüş, davalı taraf ise portakalların 1. kalite olmadığını savunmuştur. Mahkemece, Mersin meyve-sebze halinden valensiya cinsi portakalların 1. ve 2. kalite fiyatları sorulmuş, verilen cevapta 1. kalitenin 0,36, 2. kalitenin 0,17 TL olduğu, ambalajlı kalibre edilmiş portakallara ilişkin ellerinde fiyat bulunmadığı belirtilmiş, gerekçede dava konusu portakallar 1. kalite kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. Oysa, davaya konu portakalların 1. kalite olduğuna dair bilirkişi raporlarında açıklama bulunmadığı gibi, portakalların değerine ilişkin taraf delilleri toplanmadan karar verilmiştir.