muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2009, Karar No: 2014/9249, Tarih: 10.06.2014

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre, davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ödeme ve dava tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmemiştir. Bu nedenlerle, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu kuşkusuzdur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez.” denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak başka bir bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18228, Karar No: 2015/3376, Tarih: 03.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18228 E.  ,  2015/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'nın mahkeme aşamasında alınan savunmasında, atılı suçu 24:00-01:00 saatleri arasında işlediklerini beyan ettiği, bu nedenle suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4248, Karar No: 2024/917, Tarih: 13.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4248 E.  ,  2024/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli, 2022/400 Esas, 2022/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin, birinci fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2023 tarihli, 2023/8 Esas,2023/294 Karar sayılı kararı ile: sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, suçun sabit olmadığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrikin varlığına ve meşru müdafaa, meşru müdafaada sınırın aşılması şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, suçun sabit olmadığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrikin varlığına ve meşru müdafaa, meşru müdafaada sınırın aşılması şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ... ile eşi tanık ... arasında sözlü tartışma yaşandığı, yaşanan tartışma nedeniyle tanık ...'nın babası maktul ...'in sanık ... ile tanık ...'nın ikametlerine giderek sanık ...'a kızı ile tartışmaması konusunda nasihatlerde bulunduğu, bu esnada sanığın ikametinin içerisinde olduğu, maktulün ise ikametin dışında camın önünde olduğu, aradan belli bir süre geçtikten sonra sanığın kayın biraderi ...'in ikametin önüne maktul ...'in yanına geldiği, bu anda sanığın elinde bıçak ve balta ile evinden dışarı çıktığı, bir elindeki baltayı ...'e fırlattığı, diğer elindeki bıçak ile maktul ...'i göğsünden bıçakladığı, daha sonra göğsünden bıçaklanan maktülün olay yerinde bulunan şahıslara ait araçlarla hastaneye götürüldüğü, maktülün tedavi gördüğü hastanede 3 ay sonra vefat ettiği,... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 04.08.2022 tarihli raporuna göre maktulün göğüs sağ duvarda 4 cmlik keskin cisim yarası olduğu, ölüm sebebinin de kesici delici alet yaralanmasına bağlı gelişen hemopnömotoraks ve iç organ yaralanması ile birlikte bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar olduğu, katılanlar ... ve ... ...'nin aşamalarda değişmeyen ve tutarlık arz eden beyanları ve bu beyanları doğrulayan katılanlar Mislihan ve ... ile tanık ... beyanları dikkate alındığında sanık ...'un suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan dolayı mahkumiyet hükmü kurulduğu belirlenmiştir.

2. Olay yeri görgü ve tespit tutanağı, ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 04.08.2022 tarihli otopsi raporu, ölü muayene ve otopsi tutanağı, adli tıp kurumu raporları, uzmanlık raporu, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden eleştirilmesi ile yetinildiğine dair eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden eleştirilmesi ile yetinildiğine dair eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktülden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eylemin bulunmadığı, savunmanın saldırana karşı gerçekleştirilmediği gibi saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı dolayısıyla meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının da oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/8 Esas, 2023/294 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6162, Karar No: 2014/11475, Tarih: 16.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6162 E.  ,  2014/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/124-2013/478

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.09.2013 tarih ve 2012/124-2013/478 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı I. Bank A.Ş. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devredilen Y.bank'ın Ankara Şubesi'nde hesap açtırmak istediğini, iradesi dışında yatırdığı paranın Off-Shore hesabına aktarıldığını, bankanın sahiplerinin ceza yargılamasına mahkum olduğunu, müvekkili parasının ödenmediğini ve dolandırıldığını ileri sürerek, 2.450,00 USD'nin 25/11/1999 tarihinden 3095 sayılı Kanun'a göre kamu bankalarının bu para cinsi mevduatlara uyguladığı en yüksek yıllık faizi ile, 511,33 Euro'nun ise 08/12/1999 tarihinden 22/10/1999 tarihine kadar %18 faizi ile bu tarihten itibaren 3095 sayılı Kanun'a göre kamu bankalarının bu para cinsi mevduatlara uyguladığı en yüksek yıllık faizi ile, tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; açılan davanın zamanaşımına uğradığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, paranın davacının talimatı doğrultusunda Y. dışına gönderildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın Y.bank'ın külli halefi olduğu, bu sebeple meydana gelen zarardan dolayı sorumlu olduğu, Yüksek Yargıtay'ın içtihatlarında da belirtildiği üzere davalı bankanın kusurunun yanında davacının da %50 müterafik kusurunun bulunduğu, gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, 255,67 Euro (500 DEM)'nun 08/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının Euro/DEM bazındaki 1 yıllık vadeli mevduata uyguladığı faiz oranı ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.225,00 USD'nin 25/11/1999 tarihinden işleyecek 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının USD bazındaki 1 yıllık vadeli mevduata uyguladığı faiz oranı ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı I. Bank A.Ş. vekili, fer' i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı I. Bank A.Ş. vekili, fer' i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka ve fer'i müdahil TMSF vekillerinin aşağıdaki (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı I. Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Y.bank A.Ş.'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y.bank A.Ş'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son I. Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken I. Bank A.Ş'ye devredilen Y.bank A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan I. Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu, bu nedenle mahkemece davalı banka aleyhine harca hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı banka çalışanlarının yönlendirmesi ile dava dışı off-shore bankasına gönderilen paranın davalı bankadan tahsili istemine ilişkin olup Dairemize gelen emsal dosyalardan bilindiği üzere davalı bankanın hakim ortağı olan A. A. B.'in 4603 kişiyi dolandırması nedeni ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve işbu karar kesinleşmiştir. Bu durumda, davacı da banka çalışanlarının yönlendirmesi ile parasını off-shore bankasına gönderdiğini iddia ederek dava açmış olup bu hususta dosya kapsamı ile sabit olduğundan davalı banka ile davacı arasında kusur bölüşümü yapılması doğru olmayıp mahkemece verilen kararın bu yönden mümeyyiz davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı I. Bank A.Ş. ve fer'i müdahil TMSF vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı I. Bank A.Ş. ve fer'i müdahil TMSF vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın adı geçenler yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı veklinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı I. Bank A.Ş'ye iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22733, Karar No: 2018/9578, Tarih: 19.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22733 E.  ,  2018/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı- karşı davacı kadın vekili Av. ... ’a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-karşı davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/23007, Karar No: 2021/6850, Tarih: 30.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23007 E.  ,  2021/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu para miktarının mağdurun beyanına göre 60,00 TL civarında olduğunun anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/747, Karar No: 2020/1360, Tarih: 12.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/747 E.  ,  2020/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Sözleşmeden kaynaklanan teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespiti ve iadesi istemine ilişkin açılan davada, ... 4. Asliye Hukuk ile ... 14. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözleşmeden kaynaklanan teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespiti ve iadesi istemine ilişkindir.

... 14. Asliye Hukuk Mahkemesince davacı şirket ile davalılar arasında imzalanan ... 13. Noterliğinin 26.06.2000 tarih ve 38744 yevmiye sayılı sözleşmenin ihtilafların halli madde başlıklı 38. maddesinde "bu sözleşmenin uygulanmasından doğabilecek anlaşmazlıkların çözümünde ... Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkilidir." şeklindeki hükümden taraflar arasında usulüne uygun olarak yetki sözleşmesi imzalanmış olduğundan kesin yetki hali resen değerlendirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ise taraflar arasında yapılan ve ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararına konu edilen 26.06.2000 tarihli sözleşmenin 38. maddesinde uyuşmazlıkların çözümünde yetkili mahkeme olarak Sakarya Mahkemelerinin gösterildiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesine göre taraflar arasındaki bu yetki şartı geçerlidir. HMK'nın 116/1-a maddesine göre kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazı ilk itirazdır. İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi halde dinlenemez. İlk itirazlar, dava şartlarından sonra incelenir. İlk itirazlar, ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır (HMK md. 117). Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır, taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir (HMK md. 19). Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde yetki ilk itirazında bulunmamışlar, ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesince