muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6112, Karar No: 2014/10501, Tarih: 15.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6112 E.  ,  2014/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/67-2014/65

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında .... Köyü 103 ada 38, 44 ve 47 parsel sayılı 1318.85 m2, 644.77 m2 ve 166.57 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve fındıklık niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 103 ada 44 ve 47 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 103 ada 38 sayılı parselin ise tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından 38 sayılı parsele yönelik temyiz edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 103 ada 44 ve 47 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 103 ada 38 sayılı parselin ise tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından 38 sayılı parsele yönelik temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.05.2011 gün ve 2011/6510-6064 sayılı bozma kararında özetle; "mahkemece, çekişmeli 103 ada 38 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece varılan sonucun dosya içeriğine uygun düşmediği, çekişmeli 38 parsel sayılı taşınmazın batısında bulunan yoldan sona gelen 103 ada 35, 36 ve 37 parsel ile kuzeyinde bulunan yoldan sonra gelen 40, 44, 47 ve 48 parsel sayılı taşınmazlar yönelik orman iddiasıyla açılan davaların kabul edilerek taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verildiğinden, çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklığa dönüştüğü, ne var ki; yargılama sırasında davalının Aralık 1988 tarih ve 16 nolu tapu kaydına dayanmış olduğu, ancak, mahkemece dayanılan tapu kaydının taşınmaza uyup uymadığının araştırılmadığı, bu nedenle, mahkemece dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde, taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kaydının yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanması, uygulamada kaydın revizyon gördüğü dava dışı taşınmazların özellikle gözönünde tutulması, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanması, dava konusu taşınmazın dayanılan tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız saptanması, dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu belirlendiği takdirde dayanak tapu kaydının değişebilir sınırları içerdiğinden, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek

kapsamının belirlenmesi ve bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi, dayanak tapu kaydının dava konusu taşınmaza uymadığı belirlendiği taktirde çekişmeli taşınmaz 6831 sayılı Kanununun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık niteliğinde bulunduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

kapsamının belirlenmesi ve bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi, dayanak tapu kaydının dava konusu taşınmaza uymadığı belirlendiği taktirde çekişmeli taşınmaz 6831 sayılı Kanununun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık niteliğinde bulunduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu KDZ. Ereğli İlçesi, .... Köyü 103 ada 38 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının iptali ile orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesine göre yapılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan bozma kararında, davalının Aralık 1988 tarih 16 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olduğu, ancak, mahkemece dayanılan tapu kaydının taşınmaza uyup uymadığının araştırılmadığı belirtilerek dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilmesi sonrasında mahallinde keşif yapılması gereğine değinilmiş ise de, mahkemece, Aralık 1988 tarih ve 16 sıra nolu tapu kaydının tedavülleri değil davalının ibraz ettiği Aralık 1988 tarih ve 7 sıra nolu tapunun tedavülleri dosya kapsamına alınmış, yapılan keşifte de 7 sıra nolu tapu kaydının uygulanması yapılmış, 16 sıra nolu tapuya ilişkin ise uygulama yapılmamıştır. Ayrıca, hükme esas raporu düzenleyen orman bilirkişinin en eski tarihli olarak incelediği 1960 yılı memleket haritasının yapımına esas hava fotoğrafları ilgili yerden getirtilerek dava konusu taşınmazın hava fotoğrafındaki konumu da belirlenmemiştir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece 1960 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile davalının dayanağı Aralık 1988 tarih ve 16 sıra nolu tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla taşınmaz başında keşif yapılmalı, daha önce getirtilen 1960 tarihli memleket haritası ve haritanın elde edildiği hava fotoğrafları ile amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın konumu belirlenmeli, 1960 tarihli memleket haritası ve haritanın elde edildiği hava fotoğraflarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli detaylı olarak incelenmeli, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan Aralık 1988 tarih 7 ve 16 sıra nolu tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kayıtların revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dayanak tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaza uyduğu belirlendiği taktirde dayanak tapu kayıtları değişebilir sınırları içerdiğinden, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli ve bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmeli, dayanak tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza uymadığı belirlendiği taktirde çekişmeli taşınmaz 6831 sayılı Kanunun 17/2

. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli ve bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmeli, dayanak tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza uymadığı belirlendiği taktirde çekişmeli taşınmaz 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık niteliğinde bulunduğundan davanın kabulüne karar verilmelidir. Değinilen yönler gözardı edilerek kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1136, Karar No: 2015/4921, Tarih: 09.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1136 E.  ,  2015/4921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :26.09.2014

Numarası :2014/18-2014/435

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ödenmeyen iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine karşı yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici davasında, davalı ile yapmış olduğu sözlü eser sözleşmesi uyarınca davalının evinin mutfak ve banyo dolaplarının imalatını yaptığını, iş bedelinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattığını, ancak, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, eserin teslim edildiğinin ispatı için davacı tarafından gösterilen tanıkların dinlenilmesine davalı tarafından muvafakat verilmediği ve böylece teslimin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalının evine mutfak ve banyo dolaplarının imâli konusunda mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen sözlü eser sözleşmesi ilişkisi kurulmuştur. Davacı bu sözleşmenin yüklenicisi, davalı ise iş sahibidir. Eser sözleşmelerinde işin imal edilip teslim edildiğini kanıtlama yükümlülüğü yüklenicide, iş bedelinin ödendiğini kanıtlama yükümlülüğü ise iş sahibindedir. Yüklenici eseri teslim etmediği sürece iş bedeline hak kazanamaz. Teslim ise niteliği itibarıyla hukuki bir işlem değil, maddi bir vakıadır. Bu itibarla tanık dahil her türlü delille teslimin gerçekleştiği ispatlanabilir. Tanıkla teslimin ispat edilebilmesi için karşı tarafın muvafakatına ihtiyaç olmayıp, iş sahibi muvafakat etmese dahi tanık anlatımıyla teslim olgusu ispat edilebilir. Nitekim davacı yüklenici dava dilekçesinde teslimi ispatlayabilmek için dinletmek istediği tanıkların isimlerini bildirmiştir. Şu halde mahkemece, teslimin gerçekleşip gerçekleşmediğinin ispatı bakımından davacının gösterdiği tanıklar da dahil diğer delilleri toplanarak teslimin gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanarak, teslimin gerçekleştiğinin saptanması halinde taraflarca daha önce iş bedeli belirlenmediğinden Borçlar Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca konusunda uzman bilirkişiden imalâtın yapıldığı yıl serbest piyasa rayiç fiyatlarına göre bedelini belirleyen rapor aldırılarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar vermek olmalıdır.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden teslimin tanık beyanıyla ispat edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden teslimin tanık beyanıyla ispat edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple mahkeme kararının temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32297, Karar No: 2013/4243, Tarih: 04.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32297 E.  ,  2013/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Köye ait meraya tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen maliye hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, maliye hazinesi temsilcisinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın ve müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik işlerinde" kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına hükmolunması,

2- Sanığın köy merasına tecavüz etmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar görmeye Maliye Hazinesini davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nu 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün seçenek yaptırıma çevrilen bölümünden "temizlik işlerinde" ibaresinin ve hükümden "hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin" bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/719, Karar No: 2023/973, Tarih: 09.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/719 E.  ,  2023/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1551 E., 2022/2089 K.

DAVA TARİHİ : 24.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/97 E., 2021/837 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Kurumca 46 yaşından itibaren emekli olarak kabul edilmesi gerektiğini, emekli olduğu tarihten itibaren maaşlarını ödenmesine dair yapılan 13.01.2021 tarihli talebin SGK tarafından ilk sigortalılık tarihinin 12.12.1998 olarak ele alınması nedeniyle 55 yaş 5975 prim günü ve 20 yıl sigortalılık süresi şartının arandığını, prim gün sayısının 5975 güne tamamlanıp 55 yaşın beklenmesi gerektiğinin belirtilerek talebin reddedildiğini, hizmet cetveli incelendiğinde Belçika'da işe giriş tarihinin 13.12.1998 olduğunu, hizmet borçlanması gerçekleştirilirken borçlanmak istediği gün sayısının 5375 borçlanılmak istenen sürelerinde (15.01.1990 - 20.12.2005) olarak belirtildiğini, 15.01.1990 - 12.12.1998 tarihleri arasında toplam 2900 gün ev kadınlığı süresi bulunduğunu, yurtdışı borçlanmasının ilk sigortalılıktan ev hanımlığında geçen kısmı kadar geriye götürüldüğünde SGK tarafından ilk işe giriş tarihi olan 23.11.1990 olarak belirlendiğini ancak Kurum tarafından 46 yaşında emekliliğinin başlatılmadığını, emeklilik için müracaat ettiğinde 03.04.2018 tarihli cevabi yazıda "sigorta başlangıcının 23.11.1990 tarihi olarak kabul edildiğini, 47 yaş ve 5450 gün prim ödeme şartı olduğunu, prim gün sayısının 5380 olması nedeniyle eksik primlerinin yatırılması koşulu ile emekli olacağının" beyan edildiğini, eksik gün sayısı olan 75 gün karşılığı primlerin ödenerek yeniden emeklilik müracaatında bulunulduğunda 08.02.2019 tarihli SGK cevabi yazısında bu sefer 55 yaş 5975 prim günü ve 20 hizmet yılı şartının arandığının belirtildiğini, 2014/27 sayılı Genelge ile akit ülke sigortasına girdiği tarihin giriş tarihi olarak kabul edileceğinin belirtildiğini, kaldı ki SGK'nın 23.11.1990 tarihini sigortalılık başlangıcı olarak kabul ettiğini, SGK'nın hak ettiği hayatı güvence altına almakla yükümlü olduğunu belirtilerek; "Borçlanma İşlemlerinin eksiksiz gerçekleştirildiği ve emeklilik şartlarını 46 yaşında taşıdığı halde emekli edilmemesi, daha sonrasında SGK tarafından öngörülen 47 yaş emeklilik şartlarım yerine getirdiği halde yine SGK tarafından 55 yaş şartı aranması şeklinde Kurum menfaatine yapılan işlemlerin düzeltilmesi; davacı lehine olacak şekilde 46 yaşından itibaren emekli olarak kabul edilmesi, emekli olduğu tarihten itibaren emekli maaşlarının hesaplanarak faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1. Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 19.09.2017 tarihinde borçlanma talebinde bulunduğunu ve 5375 gün borçlanarak ödeme işleminin gerçekleştirildiğinin tespit edildiğini, 07.02.2018 tarihinde Kuruma tahsis talebinde bulunduğunu ancak talebinin yürürlükte bulunan 2014/27 sayılı genelgeye göre değerlendirilerek 47 yaş 5450 prim gün şartını sağlamaması nedeniyle reddedildiğini, bunun üzerine 15.08.2018 tarihinde 75 gün ek borçlanma yaparak 16.01.2019 tarihinde yeniden tahsis talebinde bulunulmuş ise de 2018/38 sayılı Genelgeye göre 55 yaş ve 5975 prim gün şartını sağlamadığı gerekçesiyle Kurum tarafından talebinin reddedildiğini, 2018/38 sayılı Genelgenin 1.3. (Ev kadınlığı sürelerinin borçlandırılmasında sigortalılık başlangıcı) maddesinde; sigorta başlangıcının tespitinin değiştirildiğini, ev kadınlığı sürelerinin de borçlanılması halinde ilk işe giriş tarihinin; borç ödeme tarihi ile ilk işe giriş tarihi arasındaki sigortalılık sürelerinden bir kısmı borçlanılmış ise giriş tarihi, borç ödeme tarihinden toplam borçlanılacak süre kadar geriye götürüldüğünde sözleşmeye göre belirlenen ilk işe giriş tarihinden önceki süreye gelmesi halinde bu tarih olarak alınacağını; borç ödeme tarihi ile ilk işe giriş tarihi arasındaki sigortalılık sürelerinden bir kısmı borçlanılmış ise ilk işe giriş tarihinin borç ödeme tarihinden toplam borçlanılan süre kadar geriye götürüldüğünde sözleşmeye göre belirlenen ilk işe giriş tarihinden sonraki bir sürenin bulunması halinde sözleşmeye göre belirlenen tarihin esas alınacağının belirtildiğini; buna göre, davacının Türkiye'deki ilk işe giriş tarihi olan 14.09.2017 tarihinden 5450 gün geriye götürüldüğünde 24.07.2002 tarihi bulunmakla, bu nedenle ilk işe giriş tarihinin yurt dışı sigorta başlangıcı olan 12.12.1998 olarak belirlendiğini, 12.12.1998 tarihine göre de 55 yaş 5975 gün şartını sağlamadığından tahsis talebinin reddedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle; yaşlılık aylığı tahsis talebini reddeden Kurum işleminin mevzuata uygun olduğu kanaati ile davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri