muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12732, Karar No: 2015/21967, Tarih: 08.12.2015

Dava, nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için, sigortalının tazminatı hesaplandıktan ve sürekli iş göremezlik oranı, kusur oranı ve kanuni nedenler indirildikten sonra Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün indirilmesi suretiyle tazminatın belirlenmesi gerektiği Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının 07.07.2009 tarihinde %18 olarak belirlenen sürekli iş göremezliğinin 26.08.2011 tarihinde artarak %49 oranına yükseldiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık davacının zararının belirlenmesi sırasında indirilmesi gerekli ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesine ilişkindir. Mahkemece Kurumca ilk belirlenen ve gelir bağlanmasına esas alınan %18 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle tazminatın belirlenmesi yoluna gidilmiş ise de varılan bu sonuç hatalıdır. Zarar hesabı %49 oranındaki sürekli iş göremezliği dikkate alınarak yapıldığına göre indirilmesi gerekli peşin sermaye değerinin de buna göre sorulması gerektiği, giderek Kurumun artan oran üzerinden gelir bağlayacağı ortadadır. Hal böyle olunca da %18 oranındaki sürekli iş göremezliğe göre bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle maddi tazminatın fazla belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 Tl duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine

08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7251, Karar No: 2019/1101, Tarih: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7251 E.  ,  2019/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasıyla

TCK'nın 179/3, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanununun 179/3, 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2015 tarihli ve 2015/191 esas, 2015/170 sayılı kararının 06/05/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 05/07/2015 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 17/12/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli ve 2015/857 esas, 2016/210 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” şeklinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322.maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün temel cezanın tayin edilmesine ilişkin 1.a bendindeki, “TCK'nın 179(3) maddesi” ibarelerinin, “TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle aynı kanunun 179/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi, suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2929, Karar No: 2007/4259, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2929 E.  ,  2007/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17452, Karar No: 2024/8628, Tarih: 15.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17452 E.  ,  2024/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/7 E., 2016/28 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, katılan ..., o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle katılan mağdurenin kapalı bir ailede yetişmiş olup çekingen olması nedeniyle on bir yaşında olan katılan mağdurenin büyük şehirde yetişen çocuklar gibi bağırmasını ve yardım istemesini beklemenin mümkün olmadığına, söz konusu olayın katılan mağdurenin ablalarına anlatması nedeniyle ortaya çıktığına, katılan mağdurenin sanığa iftira etmesini gerektirecek bir nedenin bulunmadığına, sanığın ve tanık Emrah'ın ifadelerinin çelişkili olduğuna, usul ve kanuna aykırı beraat kararının bozulmasına talebine ilişkindir.

B. Katılan ...'nin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçu nedeniyle cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan ... ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün; Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan ... ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün; Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4254, Karar No: 2016/14849, Tarih: 17.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4254 E.  ,  2016/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 yılında davalı şirketten cep telefonu satın aldığını, son taksitini ödemediğini, davalı şirketin ise açığa atılan imzayı kötüye kullanarak senedin keşide ve vade tarihlerini doldurarak takibe koyduğunu, müvekkilinin 2012 yılında davalı şirket ile ticari ilişkisi bulunmadığını, senedin bedelsiz olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, bononun Hamza Yakut tarafından ciro edilerek şirketlerine verildiğini davacının şirketleri ile hiçbir ticari faaliyeti, alışverişi olmadığını, 05.03.2012 tarihinde 2.800,00 TL bonoya istinaden 100,00 TL ödeme yaptığını, başka ödeme olmayınca icra takibine girişildiğini savunarak davanın reddini, istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacının iddiası ve davalının savunması, davacı ile davalı şirket arasında doğrudan bir borç ilişkisinin bulunmadığını ortaya koyduğunu, bono lehdarının davalı şirket olduğu nazara alındığında senet metninin taraf iradelerine aykırı biçimde doldurulduğu iddiasının kabul edilmesi gerektiği, anlaşıldığı kadarıyla davacı ile davadışı Hamza Yakut arasında bir alacak borç ilişkisi olduğu, bu ilişki sebebiyle de dava konusu bononun tanzim edildiği ve kısmen unsurları eksik olarak Hamza Yakut'a teslim edildiği, Hamza Yakut'un da lehtar kısmına kendi adını yazmak ve bonoyu davalı şirkete ciro yoluyla teslim etmek yerine bir hata yaparak lehdar kısmına davalı şirketi yazdığı ve bono arkasına ciro imzası attığı, halbuki lehtar kısmında kendi adı yazmadıkça bono arkasını Hamza Yakut'un ciro etmesinin hukuken bir anlam taşımayacağı, ciro silsilesinin kopuk olduğu, doğrudan lehdar olan davalı şirketin senedi ciro yoluyla almış olmasının çelişkili olduğu, dava konusu bononun anlaşmaya aykırı biçimde doldurulduğunun davalı tarafın savunmaları ile ortaya çıktığı gerekçesiyle davanın kabulü ile bono nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava icra takibine konu bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tespitine ilişkindir. Davaya konu bonoda davacı keşideci davalı ise lehdar konumundadır. Tarafların da kabulünde olduğu üzere söz konusu bono lehdar hanesi boş olarak dava dışı Hamza Yakut'a verildiği, Hamza yakut'un da davalıya olan borcuna karşılık lehdar hanesine davalının ismi yazılmak suretiyle verildiği anlaşılmaktadır. TTK hükümlerine göre açığa senet düzenlenmesi mümkün olup, senedin boş kısımlarının anlaşmaya aykırı doldurulduğunu iddia eden borçlunun bu iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerekir. Bu nedenle somut olayda senedin lehdar hanesinin anlaşmaya aykırı biçimde doldurulduğu iddiasının davacı tarafça yazılı delille kanıtlanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17/11/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Aslı gibidir.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu bononun açık olan lehtar kısmının davacı ile bononun verildiği dava dışı Hamza Yakut arasındaki anlaşmayan aykırı doldurularak davalı şirketin lehtar yazıldığı davalının davacıdan alacağı olmadığı kendisine yapılmış bir ciro da bulunmadığı davalının cevap dilekçesi ve yemin ifadesindeki ikrarı ve bono metni ile ispatlandığından usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan saygı değer çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/8505, Karar No: 2021/2612, Tarih: 30.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/8505 E.  ,  2021/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafisi tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte müdafinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden ara karara istinaden kapalı yürütülen yargılama sonunda hükmün verileceği celse kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde kurulan hükmün kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26104, Karar No: 2017/5824, Tarih: 11.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/26104 E.  ,  2017/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan, vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri kanunununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmezse ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14837, Karar No: 2018/7412, Tarih: 05.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14837 E.  ,  2018/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın bisikletini eliyle eve götüren küçük yaya murise çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşi olduğunu, anne ve babanın destekten yoksun kaldıklarını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 1.000,00’er TL maddi, 75.000,00’er TL manevi, davacı kardeş ... için 30.000,00 TL manevi tazminat, 100,00 TL cenaze ve defin giderinin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan (davalı ... şirketi sadece destek tazminatından ve 12.11.2013 ihbar tarihinden itibaren yasal faizle sorumlu olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 1-Davacılar ... ve ... destekten yoksun kalma tazminat talepleri konusunda karar verilmesine yer olmadığına, 2-Davacılar ... ve ...'un cenaze ve defin giderlerine ilişkin taleplerinin kabulüne, 100,00 TL cenaze ve defin giderinin olay tarihi 18.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Spor Kulubü Derneği ile ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, 3-Davacı ...'un manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 12.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 18.07.2013 tarihinden itibaren

işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Spor Kulubü Derneği ile ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 4-Davacı ...'un manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 12.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 18.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Spor Kulubü Derneği ile ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 5-Davacı ...'un manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 18.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Spor Kulubü Derneği ile ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Mahkemece hükmün gerekçesinde davalıların kusur oranına göre cenaze ve defin giderinin 375,00 TL olduğu belirtilerek, talep gereği 100,00 TL cenaze ve defin giderine hükmedilmiştir.