muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4088, Karar No: 2017/9581, Tarih: 19.06.2017

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi, takip alacaklısı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerinin farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi, aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir. Yasa koyucu, 5490 Sayılı Kanuna göre doğru adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını gütmüştür. Tebligat Yasasının dar yorumlanması, geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda, yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden de açıkça anlaşılacağı üzere, iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde, muhatabın, sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30.maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın muhataba ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın, yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarih ve 2009/12-563 E.2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür

. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın, yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarih ve 2009/12-563 E.2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun, hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciiye yöneltebilmesi usulüne uygun olarak yapılacak tebligat ile sağlanabilir.

Somut olayda şikayet konusu yapılan tebligatın öncelikle borçlunun mernis adresinden farklı olan bilinen adresine çıkarıldığı, tebligatın iade gelmesi ile, borçlunun "... Mah. ... Bulvarı No:.../A/10 .../..." (mernis) adresine “adreste isim ve imzadan imtina eden şahıstan soruldu. Muhatap tanınmıyor, adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan evrak mahalle muhtarına teslim edilerek 2 nolu haber kağıdı gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırıldı” şerhi ile tebliğ edildiği, adı geçen borçluya takip dosyasında bilinen adresine 7201 sayılı TK.'nun 10/1. maddesi uyarınca normal tebligat çıkarılarak tebliğ edilmeye çalışılmış, tebligatın bila tebliğ dönmesi ile aynı Kanun'un 10/2. maddesi yollamasıyla TK'nun 21/2. maddesine uygun olarak tebligat çıkarılmış, tebligat üzerinde, çıkaran merci tarafından, adres, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için, tebligatın TK.'nun 21/2. maddesine göre yapılacağına ilişkin bir şerh bulunduğu, bu nedenlerle tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, tebligat usulsüzlüğüne ilişkin birleşen dosya şikayetinin reddi ile esas dosyada talep edilen meskeniyet şikayeti ile ilgili borçlunun esasa ilişkin şikayetinin incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3256, Karar No: 2014/8930, Tarih: 03.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3256 E.  ,  2014/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlü hakkında vasi tayin edilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Aynı Kanunun 19. maddesinde; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” , 20.maddesinde de “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesindeki erleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının giriş yaparken yakalandığı ve cezaevine konulduğu, yargılamasının da Mahkemesinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Kısıtlı adayının vatandaşı olup, yerleşim yerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu

durumda uyuşmazlığın hükümlünün yakalandığı ve yargılandığı bakılıp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nin 22. ve 23. maddeleri gereğince Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16423, Karar No: 2014/12472, Tarih: 13.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16423 E.  ,  2014/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1- Borçlu ve 3. kişi şirketlerin ilk kuruluşlarından günümüze değin tüm ortakları ile hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin temini,

2- Dava konusu haczin yapıldığı adreste, 04.05.2012 haciz tarihinden önce kimlerin faaliyette bulunduğunun vergi dairesi, belediye, SGK gibi yerlerden sorularak tespit edilmesi,

3- Dava konusu mahcuzların haciz esnasında değer tesbitinin yapılmamış olduğu anlaşıldığından İcra Müdürlüğü kanalı ile mahcuzların değer tesbitinin yapılarak eksikliğin giderilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2207, Karar No: 2019/3282, Tarih: 27.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2207 E.  ,  2019/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanıklar müdafii ve sanık ...’ın temyiz dilekçelerindeki; adli arama kararı bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığına, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Olay tarihinde hakkındaki soruşturma tefrik edilen ...’nin “Gülpınar Mahalesi ... sokak no:43 Seyhan/Adana” adresindeki ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkin alınan istihbari bilgi üzerine bu adreste arama yapılmasına dair Adana Sulh Ceza Hakimliği'nden 28.01.2018 tarihinde arama kararı alındığı, bahse konu evde arama yapılacağı sırada aynı sokak üzerinde 30 numaralı bina önünde bekleyen sanıklar ...’ün kaçarak 30 numaralı binaya girdikleri, sanıkların ardından görevlilerin de binanın sokak kapısını zorlayarak açtıktan sonra bina içerisine girdikleri, pencereden kaçan sanıkların yakalananamadığı ancak evde yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmakla; CMK'nın 119. maddesindeki; "Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir." şeklindeki düzenleme gereğince konutta hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bululan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile arama yapılabileceği, CMK'nın 116-117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" veya “yazılı adli arama emri” alınmadan yapılan arama neticesinde ele geçen maddelerin “suçun maddi konusu” ve “suçun delili” olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda 30 numaralı daire ile ilgili olarak, CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" veya “yazılı adli arama emri” bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, ... sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik ... sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 27.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9768, Karar No: 2024/740, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9768 E.  ,  2024/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/156 Esas, 2023/125 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Alanya 2. İş Mahkemesinin 15.03.2023 Tarihli ve 2022/295 Esas, 2023/65 Karar Sayılı Kararı

7036 sayılı İş Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın ikametgahı sayılan yer mahkemesinde açılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de açılabileceğinin düzenlendiği, iş mahkemelerinde yetki, kamu düzenine ilişkin olup, mahkeme tarafından resen nazara alınması gerektiği, davacı işçinin çalıştığı işyeri adresinin Ankara ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 25. İş Mahkemesinin 16.05.2023 Tarihli ve 2023/156 Esas, 2023/125 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, kesin yetkinin söz konusu olmadığı eldeki davada, davalı tarafından süresinde ve yöntemince yapılmış bir yetki itirazı bulunmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı davalarda mahkemece yetki hususunun kendiliğinden gözetilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 02.11.1998 olarak tespitine ve 02.11.1998-18.10.2010 tarihleri arasında bağkur sigortalısı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın hizmet tespitinin bir türü olan sigortalılık başlangıç tespiti ile 02.11.1998-18.10.2010 tarihleri arasında bağkur sigortalısı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkin olduğu ve dava dilekçesi ve dosya kapsamından kesin yetkinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sigortalılık başlangıcının tespiti ile 02.11.1998-18.10.2010 tarihleri arasında bağkur sigortalısı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme birinci olarak 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanunu'nun 6 ncı maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince ...'nun merkezi bulunduğundan Ankara Mahkemeleri, dördüncüsü ise 6100 sayılı Kanunu'nun 14 üncü maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu ... şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davanın Alanya 2. İş Mahkemesinde açıldığı, davalının süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Alanya 2. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Alanya 2. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/165, Karar No: 2021/14447, Tarih: 28.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/165 E.  ,  2021/14447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 151/1 ve 31/3 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verildiği 24.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.09.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3564, Karar No: 2018/2789, Tarih: 19.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3564 E.  ,  2018/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan Şekerbank Finansal Kiralama A.Ş. ile sanığın yetkilisi olduğu ... Basım isimli şirket arasında 23/03/2004 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi yapıldığı, sözleşme konusu malların teslim edildiği, sanığın yetkilisi olduğu şirketin yükümlülüklerini yerine getirmemesi neticesinde katılan şirket tarafından noter kanalıyla ihtar çekildiği, kiracı firmanın yükümlülüklerini 60 gün içerisinde yerine getirmediği ve sürenin sonunda 3 gün içeresinde malların iade etmediği bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Katılan şirket tarafından suça konu makinelerin teslimine dair 30/11/2005 tarihinde noter kanalıyla ihtar yapıldığı, ancak ihtarnamenin sanığa tebliğ edilemediği ve malın teslimi konusunda sanığın haberinin olmadığı, bu haliyle temerrüt şartı gerçekleşmeyen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hüküm verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/13201, Karar No: 2022/5482, Tarih: 07.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13201 E.  ,  2022/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin hükmün bir kısım davacılar vekili, davalılar Hazine, ... ve birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.07.2020 tarih ve 2019/4145 Esas, 2020/2564 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş olup, bir kısım davacılar vekili ile davalılar ... ile ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucu, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 138 ada 1, 10, 11, 13, 14 ve 16 parsel sayılı sırasıyla 171.298,05 m², 6757,09 m², 11648,26 m², 1683,56 m², 5063,96 m² ve 12183,48 m² yüzölçümlü taşınmazlardan, 138 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman vasfıyla Hazine adına, diğer parseller ise çalılık ve tarla vasfıyla malik hanesi boş olarak tespit edilmişlerdir.

Bir kısım davacılar ... ve arkadaşları vekili, 31.08.2007 tarihli dava dilekçesiyle, tapuda kayıtlı olmayan 1938 yılı tahrirli 125 hesap no, 315 tahrir no ve 35 safya numarasında kayıtlı vergi kaydına göre hudutları belirtilen 27 hektar arazinin müvekkillerinin murisi ...'in zilyetliğinde olduğunu ve 50 yıldan fazla süredir nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla bu zilyetliğin sürdüğünü belirterek, çekişmeli yerin müvekkilleri adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tescili istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmış ve yargılama sırasında tapu kaydına dayanmış; birleşen dosya davacısı Orman Yönetimi vekili ise, çekişmeli 138 ada 13 ve 14 sayılı parsellerin orman vasfında olduğunu belirterek, orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmış; yargılama sırasında asli müdahil Bekir Bayrak 26.11.2001 tarihli dilekçesiyle, çekişmeli yerlerin sunmuş olduğu eski tapu kayıtlarına göre 3/36 hissesinin kendisine ait olduğunu belirterek davaya katılmış ve dava konusu yerde kadastro çalışmalarının başlaması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosya Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.