muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4591, Karar No: 2013/16469, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4591 E.  ,  2013/16469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kaymakamlık şoförü olan sanığın, kaymakamlığa ait olup tadilat nedeniyle kaymakamlık deposunda bulunan koltuk takımı, buzdolabı ve vantilatör gibi eşyaları alıp evine, çardağına götürmesi şeklindeki eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491 maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi olan 10.01.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27955, Karar No: 2014/16649, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27955 E.  ,  2014/16649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın eyleminin kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında hırsızlık suçu olduğu oluşa uygun olarak belirtildikten sonra uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine 142/2-a olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2061, Karar No: 2006/3587, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2061 E.  ,  2006/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan bilirkişi kurulu raporları hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin birinci fıkra- sının (f) bendinde tarım arazisi niteliğinde bulunan taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Buna göre taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Birinci bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edilip kuru şartlarda münavebeye alınan buğday ve nohut ürünlerine göre değerlendirilmiş olmasına karşın ikinci bilirkişi kurulu raporunda, -birinci bilirkişi kurulu raporu ile çelişir biçimde, sulu arazi olduğu belirtilerek buğday, şekerpancarı ve kuru fasülye ürünlerine göre değer belirlenmiş ise de; yapılan keşiflerde taşınmazın ne şekilde sulandığına ilişkin özel bir tespit yapılmadı- ğından, sulamanın kaynağının ve bu kaynağın taşınmaza olan uzaklığı, taşınmazın tamamında ve her mevsim için sürekli ve düzenli bir sulama için yeterli olup olmadığı hususu keşifle bilirkişiler tarafından ayrıntılı olarak araştırma yapılarak belirlenmeden ve sulama giderlerinin miktarı da açıkça belir- tilmeden, sulu kabul edilip sulu tarım arazisinde münavebeye alınacak ürünlere göre ve buğdayın da sulu arazideki verim miktarı üzerinden değerlendirme yapılmış olması,

2-Birinci bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday ürününün kuru şartlarda değerlendirme tarihi (2001 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve kg. başına ortalama satış fiyatına ilişkin veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden, ikinci bilirkişi kurulunca münavebeye alınan şeker pancarının kg. başına ortalama satış fiyatının İlçe tarım müdürlüğü ve şeker fabrikasından, getirtilip, raporda yazılı değerlerin bu verilere uygun olup olmadığının denetlenmemesi,

2-Birinci bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday ürününün kuru şartlarda değerlendirme tarihi (2001 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve kg. başına ortalama satış fiyatına ilişkin veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden, ikinci bilirkişi kurulunca münavebeye alınan şeker pancarının kg. başına ortalama satış fiyatının İlçe tarım müdürlüğü ve şeker fabrikasından, getirtilip, raporda yazılı değerlerin bu verilere uygun olup olmadığının denetlenmemesi,

3-4650 sayılı yasa ile değişik Kamulaştırma Yasası hükümleri ile hakime, adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespit etme hak ve yetkisi verilmiş olmakla birlikte bu hak ve yetkinin kullanılmasında objektif davranılması ve bilirkişi kurulları tarafından birbirinden farklı olarak belirlenmiş olan değerlerden birinin kabulü halinde bunun dayanakları ve gerekçesinin de denetime olanak verecek biçimde açıkça gösterilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden ikinci bilirkişi kurulunca düzenlenen yüksek değeri içeren raporun adil ve hakkaniyete uygun olduğu gibi genel ifadelere dayalı gerekçelerle hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, bunun sonucunda taşınmazın fiilen sulandığının kesin olarak belirlenmesi halinde yukarıda açıklanan hususlarda eksiklikler de giderilerek buna göre hüküm kurulması; susuz tarım arazisi olduğunun saptanması durumunda ise, kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İlçe Tarım Müdürlüğünün bildireceği dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatları esas alınarak değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurullarından ek raporlar alınması, raporların bozma gereklerine uygunluğu da denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8978, Karar No: 2013/10081, Tarih: 02.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8978 E.  ,  2013/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 06.08.2008 gününde verilen dilekçe ile birleştirilen 2009/220 Esas sayılı dosya ile davacı ... vekili tarafından 16.04.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine birleştirilen davanın davalılar ..., ..., ..., ... yönünden kabulüne dair verilen 27.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin davanın mahiyeti gereği reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı ... vekili, taşınmazın aynının ihtilaflı olması nedeniyle dava açacaklarını, taşınmazın taksiminin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasçılar tarafından açılan davanın 351 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmaması nedeniyle reddine, alacaklı tarafından açılan birleştirilen 2009/220 Esas sayılı davanın kabulüne, 351 ada 1 parsel sayılı taşınmazın satışı suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMK'nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler

Somut olayda, davalı ... kendisini vekil ...ile temsil ettirmiş ise de yargılama esnasında Av. ...'un 17.01.2012 tarihinde vefat ettiği, davalının bu durumdan gerekçeli kararın tebliği ile haberdar olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davalı Sebahat Kalkan vekilinin yargılama esnasında vefat etmesi, daha sonraki aşamalarda davalının yargılamaya katılmamış olması ve bu durumdan gerekçeli kararın tebliği ile haberdar olduğu dolayısıyla hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilerek yargılamaya devam edildiği anlaşıldığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8028, Karar No: 2019/6223, Tarih: 03.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8028 E.  ,  2019/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince,

1-Gerekçeli kararın davalı ...’a doğrudan Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, anlaşılmakla;

Bu durumda mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1532, Karar No: 2023/2217, Tarih: 13.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1532 E.  ,  2023/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesine ilişkin asıl ve ecrimisile ilişkin birleştirilen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen davalar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu 1 parselde bulunan 23, 25 ve 26 No.lu bağımsız bölümlere davalılarca tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek, asıl davada el atmanın önlenmesine; birleştirilen davada ise ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını ileri sürerek, asıl ve birleştirilen davaların reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2013/614 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararıyla, asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, davacı tarafından birleştirilen dava yönünden ve davalılar tarafından ise asıl dava yönünden temyiz edilmiş, davalıların temyiz itirazı temyiz harcını ihtara rağmen yatırmadıkları nedeniyle reddedilmiş ve bunun üzerine davalılarca ek karar temyiz edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/2381 Esas, 2018/12258 Karar sayılı kararıyla, davalılar vekilinin, harcın, taşınmazın bir yıllık kira bedeli üzerinden hesaplanması gerektiğine yönelik iddiasına karşın, mahkemenin harcı el atmanın önlenmesi davası olması nedeniyle dava konusu taşınmazın değerini baz alarak hesaplamasının doğru olduğu belirtilerek davalılar vekilinin temyiz itirazının reddine; davacının davalıları ecrimisil ödenmesi hususunda ihtar ettiği ihtarnamenin tebliğ tarihi gözetilerek, mahkemece ihtarnamenin tebliğ edildiği 02.10.2013 tarihinden davanın açıldığı 19.11.2013 tarihleri arası dönemi kapsayacak şekilde ecrimisile hükmedilmesi gerektiği belirtilerek davacı vekilinin temyizinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/611 Esas, 2018/501 Karar sayılı kararıyla, bozmaya uyulmak sureti ile; asıl davada yargılama aşamasında dava konusu taşınmazların davalılara devredildiği anlaşıldığından, konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına; birleştirilen davanın kısmen kabulüne, (09.03.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre) hesaplanan 30.550,00 TL ecrimisilin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 02.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan sorumlulukları oranında ayrı ayrı tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2019/4555 Esas, 2021/3553 Karar sayılı kararıyla; mahkemece verilen ilk karar akabinde asıl davadaki el atmanın önlenmesi talebinin kabulü yönündeki karar kesinleşmiş olup bu hususta mahkemece asıl davaya dair olarak yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde hüküm tesis edilmesi gerekirken, bozma sonrası eldeki kararda (A) bendi başlığı altında 6 bent halinde fer’ileriyle birlikte yeniden karar verilmiş olması doğru olmadığı belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07/05/2018 tarihli ilk bozma ilamı ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birleştirilen ecrimisil davası bakımından bozulduğu, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının ise reddine karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmakla artık asıl davaya ilişkin verilen 13/07/2015 tarihli hükmün kesinleşmiş olduğu, davacı lehine asıl davadaki kabul kararı yönünden usuli kazanılmış hak doğduğu, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15/04/2021 tarihli ikinci bozma ilamı ile yalnızca asıl davaya ilişkin hüküm bozulduğundan, birleştirilen ecrimisil davasının kısmen kabulüne ilişkin 20/11/2018 tarihli hükmün kesinleşmiş olduğu, davacı lehine kazanılmış hak doğduğu belirtilerek, asıl dava ve birleştirilen dava hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyizinde, önceki bozma kararından sonra mahkemede yeni esasla duruşma açıldığından, harç yatırmadığı için temyiz hakkını kaybeden müvekkilinin her türlü delil sunma, savunma ve olağan kanun yollarından yararlanma hakkının yeniden başladığını, bozma sonrası daha önce ileri sürülmemiş olan ibranameyi delil olarak getirdiklerini ancak mahkemenin değerlendirmeye almadığını, bu nedenle mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada el atmanın önlenmesi, birleştirilen davada ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35013, Karar No: 2015/914, Tarih: 22.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/35013 E.  ,  2015/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... Belediye Başkanlığının Kent içi temizlik işinde 06.01.2008 tarihinden itibaren aralıksız ve kesintisiz olarak taşeron şirketler tarafından yapılan temizlik ve hizmet işlerinde kamyon şoförü olarak çalışmaya başladığını, 06.02.2012 tarihinde iş sözleşmesinin haksız ve kötü niyetli olarak ihbar önellerine uyulmadan bildirimsiz olarak feshedildiğini beyanla bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ... vekili cevap dilekçesinde belediyenin şehrin temizliğini ihale yoluyla farklı şirketlere verdiğini, dolayısıyla belediyenin şirket işçilerine karşı sorumluluğunun olmadığını, şirketler ile belediye arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, belediyenin sadece ihale makamı olarak denetim yaptığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkil şirketlerdeki çalışma süresinin 01.09.2009-11.02.2012 tarihi ile sınırlı olduğunu, davacının 08-11.02.2012 tarihleri arasında işe mazaretsiz olarak devam etmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak 25/2. madde uyarınca feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, mevcut bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının tüm, diğer davalılar vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davalının dosyaya ibraz ettiği ücret bodrolarında hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret tahakkuklarının yer aldığı ancak imzasız olduğu gerekçesi ile karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda değerlendirilmediği anlaşılmıştır. Davalı şirketler vekili tarafından ödemelerin davacının banka hesabına yatırıldığı savunulmuş ve yargılama sırasında söz konusu banka kayıtlarının mahkemece getirtilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davacıya ait banka kayıtları getirtilerek, tahakkuk ettirilen alacakların karşılığının bankaya yatırılıp yatırılmadığının tespit edilerek, ödendiğinin anlaşılması halinde bu ayların dışlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, mahkemece, ihbar olunan ... hakkında usulüne uygun açılmış bir dava olmadığı ve davada taraf sıfatı bulunmadığı halde hakkında hüküm kurulması da hatalı olup bu hususta bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.