muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4174, Karar No: 2023/8930, Tarih: 11.09.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı ve adli tıp raporu ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1426 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; kaza tespit tutanağına göre davalıya sigortalı aracın kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davalı vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı kusur itirazında bulunmaması sebebiyle bu husustaki temyiz itirazının değerlendirilemeyeceği, davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 31.700,00 TL ödeme yaptığı, taraflar arasında 31.03.2021 tarihli ibranamenin imzalandığı, eldeki tahkim başvurusunun tarihinin 22.04.2021 olduğu, başvurunun 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 111 inci maddesinin 2 nci fıkrasında belirtilen iki yıllık süre içinde olduğu, kısmi ödemenin güncelleştirilmiş değerinin tazminattan mahsup edildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1426 ıncı maddesi gereğince davalının adli tıp raporu ücretinden sorumlu olduğu, davacı sürücünün kaza esnasında 1,40 promil alkolü olması ile kazanın meydana gelmesi arasında illiyet bağı olmadığı, kazanın davalıya sigortalı aracın şerit ihlali nedeniyle meydana geldiği, bu nedenle tazminattan müetrafik kusur indirimi yapılmamasının isabetli olduğu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılmasının usul ve yasaya uygun olduğu, kaza tespit tutanağında davacının kaza esnasında emniyet kemeri takıp takmadığının belirlenmediği, emniyet kemeri takılmamasının zararın meydana gelmesinde veya artmasında etkili olduğuna ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 01.02.2021 tarihli raporda, davacının trafik kazası sonrası meydana gelen travma sonrası stres bozukluğuna bağlı sürekli iş göremezlik oranı % 20 olarak hesaplanmıştır.

Davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluştuğunun, yani haksız eylem ile illiyet bağı bulunduğunun belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Dosya içerisindeki sağlık kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına alındıktan sonra muayenesi de yapılarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen “travma sonrası stres bozukluğu” nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı, kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, raporda belirtilen travma sonrası stres bozukluğunun süreklilik arz edip etmediği ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği konusunda Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde psikiyatri uzmanı da bulunan bir heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre, davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33106, Karar No: 2013/2502, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33106 E.  ,  2013/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 143. maddesi ile cezasında artırım yapılmaması, yine tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5726, Karar No: 2016/5188, Tarih: 05.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5726 E.  ,  2016/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ... İli .. adresindeki dairenin maliki olduğunu, su aboneliği için davalı idareye başvurduğunda 2.049,52 TL katılım payı,şebeke hissesi , plaka, işçilik, montaj bedeli tahsil edildiğini, bu bedelin yasaya aykırı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 100 TL'sinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile talebini 2.000,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yapılan işlemin usul, yasa ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının konutunun bulunduğu yöreye en son 1986 yılında şebeke hattı yapıldığı, binaya 26.08.2009 tarihinde yapı kullanma izni alındığı, ruhsat tarihinden sonra yörede yeni bir hizmet sunulmadığı, davalının ruhsat tarihinden sonra bölgeye hizmet götürüldüğünü kanıtlayamadığı, buna göre davacıdan alınan kanal katılım ve şebeke hisse bedellerinin yasal olmadığı gerekçesiyle, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın, kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli yönünden, kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının konutuna su abonesi olmak için kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının ikamet ettiği bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda , her ne kadar davalı tarafından dava konusu taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Somut olayda , her ne kadar davalı tarafından dava konusu taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın, hizmetten yararlanan davacı kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olur. Aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının, iskan tarihinden sonra yeni bir hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Öyle ise mahkemece, bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk malikinin (davacının) ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2297, Karar No: 2016/2202, Tarih: 07.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2297 E.  ,  2016/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:...asliye Ticaret Mahkemesi

Davacının açtığı iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin enerji sektöründe faaliyet yürüttüğünü, kur farkı ve bu farkın kapatılması amacıyla kullanılan krediler nedeniyle ... borca borca batık hale gelindiğini..sermaye artışı, devam eden HES projelerinden gelecek hakedişler, tasarruf ve kar payının ortaklara dağıtılmaması suretiyle borca batıklıktan çıkılacağını ileri sürerek, davacının iflasının ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının...borca batık olduğu, yapılacak ....sermaye artırımının ve projede hedeflenen kar miktarının borca batıklıktan çıkmaya yeterli olmayacağı, öte yandan sermaye artırımına dair karar alınmadığı, projenin ise inandırıcı olmadığı gerekçesiyle, davacının iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için iflas erteleme talebinde bulunan sermaye şirketinin borca batık durumda olması, mali durumunu iyileştirme ümidinin bulunması gerekir. Mahkemece, her iki koşulun varlığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınmışsa da bu rapor Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Şöyle ki, davacının borca batık olup olmadığına ilişkin inceleme yapılırken, devam eden işler, işlerin seviyesi, bunlardan doğacak hak edişler ve hak ediş durumları net bir şekilde tespit edilebilmiş değildir.

Bu durumda, mahkemece, davacının imal ettiği işlere ilişkin seviye ve hak ediş durumlarının, davacının iş yaptığı kişi ya da kurumlara yazılarak saptanması, sonrasında borca batıklık durumunun ve iyileştirme projesinin, ciddi ve inandırıcı olup olmadığının yeni bir bilirkişi heyetinden alınacak raporla açıklığa kavuşturulması, tüm bunlardan sonra da işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/307, Karar No: 2009/1196, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/307 E.  ,  2009/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükmüne uyulan bozma kararında dava konusu taşınmazlardan 135 Ada 7 nolu parselin üzerinde bulunan ağaçların sayısı ve cinsi konusunda yeterli inceleme ve açıklama yapılmadan kapama portakal bahçesi olarak kabulünün doğru olmadığı belirtilmesine rağmen bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporlarında 7 nolu parsel ile birlikte dava konusu 136 Ada 3 parsel sayılı taşınmazın da açık tarım arazisi olduğu belirtilerek taşınmazın değerinin belirlenmesi,

2-Bilirkişi kurulu ek raporlarında münavebeye alınan buğday, domates, biber ve patlıcanın dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama kg satış fiyatını gösterir veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davanın reddedilen kısmı için davalı yararına 847,32 TL. nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 500,00 TL. maktu vekalet ücreti hesaplanması,

4-Faizin, dava konusu 7 parsel nolu taşınmazın mülkiyetinin ferağ vermek suretiyle davalı idareye geçtiği 18.05.2001 tarihi yerine daha önceki bir tarihten (11.05.2001 gününden) başlatılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8379, Karar No: 2020/5576, Tarih: 23.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/8379 E.  ,  2020/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.11.1993 tarih ve 1992/14718 Esas, 1993/9743 Karar sayılı bozma ilamında özetle: "Orman İdaresi kadastro tespitine itiraz edip davayı takip ettiği halde istemi hakkında olumlu, olumsuz bir karar verilmemesinin isabetsiz olduğu belirtilerek; Mahkemece eski tarihli memleket haritası hava fotoğrafları ve varsa amenajman planları ilgili yerlerden getirtilip, yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılmak suretiyle taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının saptanması, orman olmadığı belirlendiği takdirde 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-b koşulları yönünden de araştırma yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda müdahiller ... ve ...'in davasının reddine, davacı ... idaresinin davasının kabulüne, dava konusu 79 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, asli müdahil ... mirasçısı ... ve asli müdahil ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden ... mirasçısı ...'ten alınmasına, 54,40 TL temyiz karar harcının temyiz eden ...'ten alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8724, Karar No: 2021/7769, Tarih: 21.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/8724 E.  ,  2021/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251.

maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,