muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/131, Karar No: 2022/139, Tarih: 01.03.2022

Her ne kadar aracın turistlik kolaylıktan yararlanılarak ülkeye geçici ithal edildiği belirtilmiş ve bu yolda kayıtlar görülmüş ise de, yukarıda belirtildiği gibi sanık ...'nun asıl kastının kanun boşluğundan yararlanarak ithali gerçekleştirdiği bir bakıma da aracı satma kastını gizlediği anlaşılmıştır. Bundan hareketle eylem suç olarak kabul edileceğinden Gümrük Kanunu'nun 238/1-a maddesindeki geçici ithalat rejimine ilişkin hükümlerin ihlali ve karşılığı olan eşyanın gümrüklemiş değerinin iki katı idari para cezası olayda uygulanması söz konusu değildir.

Kısaca suça konu edilen aracın maliki ... Tomoıga turistlik kolaylıktan yararlanarak geçici ithalat rejimi kapsamında getirtiği aracı satmak kastı ile hareket ettiği, sanık ... Sütçü'nün aracın getirilmesinde bu kişi ile iştiraki görülmemiş ise de ... isimli kişinin satma kastını baştan itibaren bildiği için gümrük işlemlerine tabi tutulmayan aracı gümrük kaçağı eşya olarak satın alıp kullandığı ve bu şekilde de üzerine atılı 5607 sayılı kanun 3/5 maddesinde tarif edilen suçu işlediği düşüncesi ile eylemin kabahat olduğu yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun’un 3/1. maddesinde düzenlenen eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın yurda sokma suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.11.2017 tarihli ve 11417-9311 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 166-626 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 238/1. maddesi uyarınca kabahat oluşturduğu ve Yerel Mahkemece Kabahatler Kanunu’nun 24. maddesi doğrultusunda işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE 01.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3290, Karar No: 2011/5789, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/3290 E.  ,  2011/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 28.03.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1164, Karar No: 2016/4351, Tarih: 06.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/1164 E.  ,  2016/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca sigorta primlerinden davalı yüklenicinin sorumlu olduğunu yine sözleşmeye göre inşaat süresinin 15 ay olarak belirlendiğini ve davalı yüklenicinin yapı kullanma ruhsatı almak ile yükümlü olduğunu, aradan geçen zamana rağmen yapı kullanma ruhsatı alınmadığını, davalı yüklenicinin edimini eksik ifa ettiğini, ...Başkanlığı'nca da müvekkili aleyhine 33.064,95 TL prim borcu tahakkuk ettirildiğini, bu bedelin ihtar edilmesine rağmen davalı yanca ödenmediğini, davalının sözleşme şartlarına uymadığını ileri sürerek, şimdilik sigorta prim bedellerinden doğan 33.064,95 TL ve sözleşme şartlarına uyulmaması nedeniyle 50.000,00 TL olmak üzere toplam 83.064,95 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin inşaatı süresinden önce tamamlayıp teslim ettiğini, teslimi itirazsız kabul eden ve daireleri yıllardır kullanan davacının artık tazminat isteminde bulunamayacağını, bahsi geçen... prim borcunun müvekkili tarafından dava açıldıktan sonra ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan sözleşmenin gayrimenkul mülkiyetinin devrini gerektirmesine rağmen Tapu Kanunu 26, Borçlar Kanunu 237 ve Medeni Kanun'un 706. maddesinde belirtilen şeklide yapılmadığı, bu nedenle gayrimenkul mülkiyetinin devri yönünden geçerli bir sözleşme olmadığı, davacı tarafın geçersiz sözleşmeye dayalı olarak davalıdan cezai şart talebinde bulunmasının hukuken mümkün olmadığı, tahakkuk ettirilen sigorta prim borçlarından dolayı davacı aleyhinde ...tarafından herhangi bir icrai takibatın yapılmadığı, dava tarihi itibariyle prim borçlarının davacı tarafça da ödenmediği, bu sebeple de davalı yönünden muaccel hale gelmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin cezai şarta ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak tazminat istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri; yüklenicinin finansı kendisi tarafından sağlanarak arsa malikinin arsası üzerine bina yapım işini üstlendiği, arsa malikinin ise, bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölüm mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir.

.../...

S.2

Davacı vekilinin cezai şarta ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak tazminat istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri; yüklenicinin finansı kendisi tarafından sağlanarak arsa malikinin arsası üzerine bina yapım işini üstlendiği, arsa malikinin ise, bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölüm mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir.

.../...

S.2

Burada iki sözleşme iç içedir. Biri, hiçbir şekle bağlı olmayan “inşaat sözleşmesi”, diğeri ise, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nın 634, 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 213, Tapu Kanunu’nun 26. ve Noterlik Kanunu’nun 60. maddeleri uyarınca, resmi biçimde yapılması gereken “mülkiyeti nakil borcu doğuran sözleşme”dir. Şekil geçerlilik şartı olduğundan, “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri”nin noterde ‘düzenleme’ biçiminde yapılması gerekmektedir. Emredici kural gereği, resmi şekle uyulmadan yapılan sözleşmeler ise geçersizdir.

Ancak, şekil koşuluna uygun olmadığı için geçersiz olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin fiilen hayata geçirildiği, tarafların edimlerini ağırlıkla yerine getirdiğinin anlaşıldığı durumlarda bu sözleşmelere geçerlilik tanınmalıdır.

Şekil zorunluluğunun birinci istisnası; “sözleşme adi yazılı şekilde olsa bile, yüklenici edimini (bina meydana getirme borcunu) tamamen veya reddolunmayacak oranda yerine getirmişse, arsa sahibi artık bu sözleşmenin geçersizliğini ileri süremez” kuralıdır. Zira böyle bir davranış, TMK’nın 2. maddesinde tanımlanan “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” kuralına aykırı düşer.

İkinci istisnası ise; “sözleşmeyle yükleniciye bedel olarak verilmesi kararlaştırılan taşınmazın devrine ilişkin yüküm, taşınmaz tapuda yükleniciye devredilerek gerçekleşmişse, başlangıçta geçersiz olan sözleşmenin geçerli hale gelmesidir.” Zira karma nitelikteki sözleşmenin diğer kısmı, yani “inşaat sözleşmesi”, şekil koşuluna bağlı değildir.

Gerek, edimlerin karşılıklı olarak tümüyle veya önemli oranda yerine getirilmesi ve gerekse şekil koşuluna uyulmadan yapılan sözleşmeye rağmen, arsa payının tapuda yükleniciye geçirilmesi halinde şekil eksikliğinin ileri sürülememesi kuralı, dayanağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 30.09.1988 tarih, ...sayılı ilamının gerekçesinden almaktadır.

Somut olayda, 20278 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davacı arsa sahibinin davalı yüklenici adına tapuda kat irtifakını tesis ettiği anlaşılmış olup, taraflar arasında sözleşmenin geçersizliğinin tartışma konusu olmadığı da sabittir. Bu durumda, mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, sözleşmenin geçerli hale geldiğinin kabulü ile, davacı arsa sahibinin cezai şart talebi hususunda taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin ...prim borcu alacağına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dava konusu ... prim borcunun davalı yüklenici tarafından dava açıldıktan sonra 04.10.2013 tarihinde ödendiği sabittir.

Bu saptama nazara alındığında davanın açıldığı tarih itibariyle davacı taraf ... prim borcuna ilişkin talebinde haklıdır ve davanın açılmasına davalı taraf neden olmuştur.

Harç, vekalet ücreti ve diğer yargılama giderleri bakımından dava tarihi itibariyle haklılık durumu nazara alınarak hüküm tesis edilmelidir.

Bu durumda, mahkemece, dava tarihi itibariyle davacı taraf ... prim borcuna ilişkin talebinde haklı olmakla, bu talep yönünden davacı taraf aleyhine harç, vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi ve tüm bunlardan davalının sorumlu olduğunun nazara alınmaması doğru olmamıştır.

...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7327, Karar No: 2014/328, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7327 E.  ,  2014/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/1838

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/600 (E) ve 2012/993 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme proğramının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 05.03.2012 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16643, Karar No: 2017/8763, Tarih: 11.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16643 E.  ,  2017/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...çalışma alanında bulunan 344 ada 65 parsel sayılı 2.689,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro komisyonu tarafından kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve 08.08.2000 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, davalı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını ve oluşan sicilin yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle 06.11.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir. Davacı ... vekilinin temyiz itirazları Dairemizin, 09.06.2015 tarih 2014/19747 Esas, 2015/7470 Karar sayılı ilamıyla reddedilerek hüküm onanmıştır. Onama kararına ilişkin olarak davacı ... vekili tarafından süresi içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş, karar düzeltme istemi mahkemece 31.07.2015 tarihli ek karar ile reddedilmiş; bu defa ek karar süresi içerisinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 31.07.2015 tarih, 2013/112 Esas, 2014/127 Karar sayılı ek kararı ile, davacı ... vekili tarafından karar düzeltme dilekçesinin kanuni süresi içinde verilmediği kabul edilmek suretiyle davacı ... vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş ise de; Yargıtay ilamının davacı ... vekiline 29.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ... vekilince 30.07.2015 tarihinde karar düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile, ek kararın BOZULARAK KALDIRILMASINA,

Esasa yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmaz ham toprak vasfı ile ... adına tespit edilmiş; kadastro komisyon kararı ile satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... vekili, dava konusu taşınmazın geven otları ile kaplı, taşlık ve hali arazi vasfında olup, kamu malı niteliğinde bulunduğunu iddia ederek taşınmazın ... adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Dava konusu 344 ada 65 parsel sayılı taşınmazı çevreleyen komşu aynı ada 62, 64 ve 66 parsel sayılı taşınmazların ham toprak niteliği ile ... adına tespit ve tescil edildiği, dosya kapsamından ve dava konusu taşınmaza ait fotoğraflardan taşınmazın, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki dağlık, makilik, çalılık vasfındaki yerlerden olduğu, komşu taşınmazlarla da benzer görünüm taşıdığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmaz, bu hali ile kamusal niteliktedir ve kamu malıdır. Dava konusu taşınmaz özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğundan Hazinenin açtığı dava 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir. Taşınmaz üzerinde iktisaba elverişli zilyetlik de söz konusu olmadığından, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekirken sehven hükmün onandığı anlaşıldığından, davacı ... vekilinin yerinde görülen karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 09.06.2015 tarih ve 2014/19747 Esas, 2015/7470 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11921, Karar No: 2013/12940, Tarih: 18.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11921 E.  ,  2013/12940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin ... ili .......Mahallesi 61066 ada, ... parsel üzerinde bulunan ... ...lu bağımsız bölümü mesken olarak kullanmak üzere satın aldığını, meskenin su aboneliğini yaptırmak üzere davalı kuruma başvurduğunda kendisinden ....730 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödenmesi istendiğini bunun haksız ve hukuka aykırı olduğunu savunarak ödemiş olduğu ....730 TL bedelinin ödeme tarihinden itibaren faiziyle tahsilini, bunun yanında konuta mekanik sayaç takılmasına karar verilerek, kendisinden tahsil edilen kartlı sayaç ve montaj bedeli olan 300 TL'nin de iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ....Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği talep edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; ....Tarifelere Yönetmeliğinin 39.maddesinin ... ....Vergi Mahkemesinin 02/05/2011 tarih 2011/543 Esas 2012/963 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği, iptal kararının davalıya .../06/2012 tarihinde tebliğ edildiği, dava konusu taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin 24.....2008 tarihinde alındığı, davalının ise 2007 yılında yeni kanalizasyon ve şebeke hattı tesis ettiği, taşınmazın yapı kullanma belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içmesuyu tesisi yapılmadığı veya mevcut hatların iyileştirilmesinin yapılmadığı anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,