muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3168, Karar No: 2023/1340, Tarih: 09.03.2023

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2016 tarih ve 2016/111 Esas, 2016/252 Karar sayılı önceki kararı ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 05.04.2016 tarih ve 2016/111 Esas, 2016/252 Karar sayılı önceki kararı, davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 30.09.2020 tarih ve 2016/17107 Esas, 2020/5624 Karar sayılı ilamıyla; "dava konusu taşınmazın kullanıcısının değiştirilmesine yönelik davacının talebi kabul edilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma sonucunda nüfusta ... adlı kişinin bulunmadığının belirlendiği ve mahalli bilirkişi beyanlarında, taşınmazın, davacının babası ...'dan kaldığının ve davacının babası ...' e halk arasında ... dendiğinin beyan edildiği açıklanarak, ...'un davacı dışındaki mirasçıların davaya katılımlarının sağlanması suretiyle yargılamaya devam edilmesi ve sonucuna göre taşınmazın zilyetinin tespit edilerek bir karar verilmesi" gereğine değinilerek, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "davacının talebinin taşınmaz üzerindeki şerhin kendi adına düzeltilmesine dair olduğu dosyada lehine kullanım şerhi verilen ...'un davacının babası ... olduğu, taşınmazın ...'dan mirasçılarına intikal ettiğinin mahalli bilirkişi beyanlarından anlaşılması karşısında davacı haricindeki mirasçılarının herhangi bir beyanının bulunmadığı, davacının da tereke adına bir talebinin bulunmadığı, bu durumda taşınmaz üzerinde davacı lehine şerh verilmesinin tapuda kayıt düzeltim davalarının amacına aykırı olduğu, mülkiyet nakline sebep olabileceği gerekçesiyle, davanın reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda tüm mirasçıların davaya dahil edildiğini, hiçbir mirasçının davaya itirazda bulunmadığını, miras paylaşımı sonrası dava konusu taşınmazın davacıya bırakıldığını, dolayısıyla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanım kadastrosu tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda tüm mirasçıların davaya dahil edildiğini, hiçbir mirasçının davaya itirazda bulunmadığını, miras paylaşımı sonrası dava konusu taşınmazın davacıya bırakıldığını, dolayısıyla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanım kadastrosu tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun Ek 4 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

1. Davacı vekili, dava konusu taşınmaz üzerindeki kullanıcı isminin yanlış yazıldığını, bu isimde kimsenin bulunmadığını, taşınmazın kendisi tarafından kullanıldığını belirterek davacı ... şerh verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın, davalılar ve davacının ortak miras bırakanı olan ...'a ait olduğu kabul edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, taşınmazın ortak muristen intikal edip etmediği ve intikal etmiş ise, mirasçılar arasında miras taksimi yapılıp yapılmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmadan karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

2. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için İlk Derece Mahkemesince, tarafların ortak murisi ...' un 2007 yılında öldüğü ve kullanıcı tespitinin 2010 yılında yapıldığı dikkate alınarak, bozma ilamı doğrultusunda davaya dahil edilen tüm mirasçıların beyanları alındıktan sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşif sırasında, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, intikal var ise kimden intikal ettiği, muris ...' dan intikal etmiş ise mirasçıları arasında taksim yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise taksim sonrasında taşınmazın kime isabet ettiği, taşınmazın davacının iddia ettiği gibi kendisine kalıp kalmadığı, taşınmaz üzerinde davacının zilyetliğinin bulunup bulunmadığı etraflıca sorulup, maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki doğması halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana ne sebeple üstünlük tanındığı gerekçeli kararda tartışılıp açıklanmalı; bundan sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

3. İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz oluğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26163, Karar No: 2014/9131, Tarih: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26163 E.  ,  2014/9131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaz davacı adına kayıtlı iken tamamı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından, Datça Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/62 esas 2006/110 karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda taşınmazın tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 13.09.2007 tarihinde kesinleştiği ve işbu davanın da 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve bedelinin Devletin kusursuz sorumluluğu nedeniyle TMK'nun 1007. maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14851, Karar No: 2013/12199, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14851 E.  ,  2013/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...’nın, tanıdığı olan katılana ... ilçesinde satılık bal bulunduğunu, bu balı Finike ilçesinde satabileceklerini, müşterisinin hazır olduğunu, çok kar yapacaklarını söyleyip katılanı ısrarlı davranışları ile ikna ettiği, bu maksatla katılanla birlikte ... ilçesine gidip ... Bankası şubesinden katılanın hesabından 18.950 TL para çektikleri ve 76 teneke balın bedeli olarak tanık ...'e ödedikleri, sanığın balları yükleyip, nakliyatı yapacak olan kişileri ayarladığı, ayrıca kiralanan kamyonete bal tenekelerini yükledikleri sırada kamyon şoförü olan tanık ...’ı kenara çekerek katılanın duymayacağı bir şekilde balların ...’ye değil,

...’ya götürüleceğini söylediği, ardından kamyonetin kendilerini takip edeceğini belirten sanığın katılanı yanına alarak ...'ye gittiği, onu ilçe merkezinde bırakarak oradan ayrıldığı, bal tenekelerinin ... ilçesinde bulunan kızı ...’nın evine indirilmesini sağladıktan sonra bu balları ... bulunan paketleme tesisine satarak parasını kendisinin aldığı, katılan ile ...'de lokantada oturdukları sırada benzin almaya gideceğini söyleyip ortadan kaybolduğu, katılanın tüm aramalarına rağmen telefonlarına cevap vermediği, bu şekilde sanığın hileli hareketlerle katılanı aldatmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/21954, Karar No: 2013/15798, Tarih: 04.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/21954 E.  ,  2013/15798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ( Kapatılan Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın ... kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanıklardan ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği

bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınanların üzerlerinin aranarak buldukları tüm parayı aldıkları olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1848, Karar No: 2021/150, Tarih: 18.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1848 E.  ,  2021/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma, şantaj, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 04/01/2019 tarihli ve 2018/180745 soruşturma, 2019/2834 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/986 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 28/05/2019 tarihli ve 2019/54850 soruşturma, 2019/61171 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/01/2020 tarihli ve 2019/4992 değişik iş sayılı kararına karşı, müştekiler vekili tarafından kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.05.2020 tarihli ve 94660652-105-34-5100-2020 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/06/2020 tarihli ve KYB/2020/50931 sayılı ihbar yazısı ile dosya Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMESİ;

Anılan Yazıda;

"Yağma, şantaj, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 04/01/2019 tarihli ve 2018/180745 soruşturma, 2019/2834 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/986 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 28/05/2019 tarihli ve 2019/54850 soruşturma, 2019/61171 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/01/2020 tarihli ve 2019/4992 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1- İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/986 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1- İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/986 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğince, soruşturma konusu olaya ilişkin kamera görüntülerinin araştırılması ve tanık ifadeleri alınmadan etkin soruşturma yapılmadığından bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hakimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet Savcılığı'nca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2- İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/01/2020 tarihli ve 2019/4992 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/986 değişik iş sayılı kararının yukarıda alınan gerekçe dikkate alındığında soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 28/05/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet Savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/986 değişik iş sayılı kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması" Dairemizden istenilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması" Dairemizden istenilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile;

İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/986 değişik iş sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/01/2020 tarihli ve 2019/4992 değişik iş sayılı kararlarının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 18/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5545, Karar No: 2024/2833, Tarih: 25.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5545 E.  ,  2024/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/469 E., 2023/629 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/587 E., 2021/960 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava konusu Ankara İli ... İlçesi ... Mahallesi 306 ada 7 parselde kayıtlı 2 nolu konut vasfında olan taşınmazın aile konutu olduğunu haberi ve rızası olmadan diğer davalı ...'a ipotek verildiğini, davalı ... borcun ödenmemesi nedeni ile icra takibi başlattığını, icra dosyasının durdurulmasını, dava konusu taşınmazın aile konutu olması nedeniyle ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın aile konutu olmadığını, ipotek alımı esnasında inşaat konumunda olduğunu, davacı taraf icra takibini sürüncemede bırakmak için bu davayı açtığını davacının açmış olduğu davanın haksız ve kötü niyetli olduğu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI