muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3673, Karar No: 2022/6877, Tarih: 20.10.2022

3. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24/03/2022 tarihli ve 2022/30 Esas 2022/160 Karar sayılı kararıyla; bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz isteminde özetle; Mahkemece 19.06.1980 tarihli karar ile davanın kabulü ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilerek kesinleşme şerhi işlenmiş ve kesinleşmeden 40 yıl sonra davalının mirasçıları olduğunu iddia edenler tarafından kötü niyetli olarak temyiz edildiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 28. maddesi, “Kişilik, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer. Çocuk hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla, ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde eder."

6.2.2. 4.5.l978 tarihli l978/4-5 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında da dava tarihinden önce ölen kişinin taraf ehliyetini yitireceği, aleyhine dava açılamıyacağı, dava tarihinde şahsiyeti sona ermiş olan kimsenin mirasçılarına ardıllık (halefiyet) kuralı uygulanamayacağından tebligat yapılmak veya dava ıslah edilmek suretiyle davaya devam edilemeyeceği vurgulanmış, içtihatlar bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına, (IV/2.) no.lu bentte yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmasına göre, (IV/3.) no.lu bentte yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasa ile bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438. maddesi gereğince ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15347, Karar No: 2007/14243, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15347 E.  ,  2007/14243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12659, Karar No: 2024/3166, Tarih: 25.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12659 E.  ,  2024/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1331 E., 2023/1403 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/296 E., 2021/685 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve sigorta başlangıç tarihinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.12.2015 ile 29.04.2016 tarihleri arasında 5 ay çalışmak üzere Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısı ile Menderes Ortaokulunda çalışmaya başladığını, ancak sokağa çıkma yasaklarının başlaması üzerine Cizre Kaymakamlığının müvekkiline yeni görevler vermeye başladığını, 3 ay süre ile ilçenin taburunda ve çeşitli yerlerde yardım paketleri dağıtmakla görevlendirildiğini, sokağa çıkma yasağının kalkmasıyla birlikte okuldaki görevine geri döndüğünü, ancak davalılar tarafından hizmetlerinin bildirilmediğini ileri sürerek 01.12.2015-15.03.2016 tarihleri arasında davalının yanında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01.12.2015 olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile ... arasında hizmet sözleşmesi bulunmadığını, davacının Milli Eğitim Bakanlığının işçisi olmadığını, gerçek işvereninin Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü olduğunu, yapılan protokolde işverenin Cizre Kaymakamlığı olarak belirlendiğini, davacının 08.12.2015 tarihinde okulda çalışmaya başladığının ancak sokağa çıkma yasağının ilan edilmesiyle 14.12.2015 tarihinden itibaren çalışmasının bulunmadığını belirterek davalı ... yönünden husumetten red kararı verilmesi gerektiğini belirterek mahkemenin aksi kanaatte olması durumunda çalışma süresinin sadece 7 gün ile sınırlandırılması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

Fer'i Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespiti davalarında resen araştırma ilkesinin geçerli olduğunu ve bu kapsamda araştırma yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

Fer'i Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespiti davalarında resen araştırma ilkesinin geçerli olduğunu ve bu kapsamda araştırma yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının 08.12.2015 - 14.12.2015 tarihleri arasında 7 gün, davalı işveren Cizre İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü nezdinde kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taleplerinin tam kabul edilmesi gerektiği halde kısmen kabulünün hatalı olduğunu beyanla kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin dolduğunu, tanık beyanları ile davanın kabulüne karar verilemeyeceğini, davacının kamu kuruluşu olan işyerinde geçen çalışma iddiasının sadece resmi belge ile kanıtlanması gerektiğini beyanla kararın kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işyerinin kamu işyeri niteliğinde olması, davacının temizlik görevlisi olarak okulda çalıştığının Kurum tarafından kabul edilmesi ile birlikte kurum kayıtlarında hizmete dair devam çizelgesinin bulunmasına göre davacı adına hüküm altına alınan dönemde 7 günlük çalışmanın sokağa çıkma yasağı nedeni ile hizmetin bildirilemediği anlaşılmakla istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; çalışma olgusunun bulunmadığını, davacının Toplum Yararına Çalışma Protokolü kapsamında geçici işçi olduğunu, protokolde yüklenicinin Cizre Kaymakamlı olduğunu, 195 kişilik listede davacının Cizre Milli Eğitim Müdürlüğü'nde görevlendirildiğini, Cizre Milli Eğitim Müdürlüğü'nün 07.12.2015 tarihli yazısı ile davacının Menderes Ortaokulu'nda görevlendirildiğini, davacının çalışmasının 08.12.2015 - 14.12.2015 tarihine kadar sürdüğünü, 14.12.2015 tarihinde Cizre'de sokağa çıkma yasağı ilan edildiği için başka herhangi bir çalışmasının olmadığını, Toplum Yararına Çalışma Protokolü kapsamında ...'nın bir sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalılar iş yerinde 01.12.2015-15.03.2016 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti ile sigorta başlangıç tarihinin 01.12.2015 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanunun 86 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5099, Karar No: 2010/1943, Tarih: 31.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5099 E.  ,  2010/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'ı kasten öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/11/2008 gün ve 39/194 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma koşullarının bulunduğuna, 5237 sayılı TCK.nun 27/2 maddesinin uygulanması gerektiğine, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, müdahiller vekillerinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322 maddesi gereğince;

Maktul ... 'dan müdahiller ile maktul ...'ten müdahiller kendilerini ayrı ayrı vekillerle temsil ettirdikleri halde tek vekalet ücretine hükmedilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan "takdir edilen 1100 YTL ücreti vekaletin sanıktan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlara müteselsilen verilmesine" ibaresinin çıkartılarak, "hüküm tarihi itibariyle 1100 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendilerini vekille temsil ettiren maktul ...'dan müdahiller ... ve ...'a 1100 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendilerini vekille temsil ettiren maktul ...'ten müdahiller ..., ..., ..., ... ve ...'e verilmesine" ibarelerinin hüküm fıkrasına eklenerek DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9821, Karar No: 2025/1452, Tarih: 25.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9821 E.  ,  2025/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarları da nazara alındığında 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş sanıklar hakkında yeni delil ortaya çıkmadan dava açılmasının usule aykırı olduğuna, tanık ...’nın beyanının yeni delil olarak kabul edilmeyeceğine, tanık ...'nın beyanlarının itibar edilip edilemeyeceğinin denetlenmediğine, mağdurenin annesi ve babası olan sanıkların eylemlerden haberlerinin olmadığını beyan ettiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdurenin kayden 11.08.2000 doğumlu olduğu, on beş yaşını ikmalinden sonra kovuşturma aşamasında 10.02.2016 tarihli celsede sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni bir delil meydana çıkmadıkça ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı şeklindeki düzenleme nazara alındığında sanıklar hakkında Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.04.2015 tarih ve 2015/701 Soruşturma numaralı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2015 tarih ve 201524 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması üzerine kamu davası açılarak yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10914, Karar No: 2019/3279, Tarih: 11.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10914 E.  ,  2019/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, " davanın iş akdinden kaynaklanıp, zorunlu ara buluculuk kapsamında olduğu ve dava şartı olan ara buluculuğa başvurulmadan dava açıldığı gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin davanın reddi kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun KISMEN KABULÜ ile vekalet ücretine ilişkin hata düzeltilerek, davanın 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 3/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar vermiştir.

... Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle, davacının 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 3. maddesi gereğince zorunlu ara buluculuğa tabi davayı, ara buluculuğa başvurmadan açtığının, davacının mahkemenin ara buluculuk tutanağının sunulmasına ilişkin muhtırasının tebliği üzerine ara buluculuğa başvurmasının 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 3. maddesinde belirtilen "...dava açmadan önce ara buluculuğa başvuru zorunluluğuna..." ilişkin dava şartını ortadan kaldırmayacağının, bu dava şartının tamamlanabilir dava şartlarından olmadığının anlaşılmasına göre, iki tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca, bu açıklama ile ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, onama harçlarından peşin harçların mahsubu ile 08,50' şer TL. bakiye harcın ayrı ayrı taraflara yükletilmesine, 11/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4396, Karar No: 2012/9404, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4396 E.  ,  2012/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanığın müşteki ...’a yönelik eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince müsadere kararı verilirken uygulama maddesinin “36” şeklinde yazılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, müsadere ile ilgili hüküm fıkrasından "36’’ ibaresinin çıkarılarak, yerine ‘‘54’’ ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanığın müşteki ...’ye yönelik eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın başka bir hırsızlık fiili nedeniyle yakalandıktan sonra müştekiye karşı hırsızlık fiilinin gerçekleştirdiğini açıkladığı ve otomobilin yerini göstererek müştekiye plakaları ve oto teybinin başlığı olmadığı halde teslimini sağlaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri verme nedeniyle ceza indirimine rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde güneşin saat 18.28’de batıp 06.45'te doğduğu, sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde saat 02.00’de işlediği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde güneşin saat 18.28’de batıp 06.45'te doğduğu, sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde saat 02.00’de işlediği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19063, Karar No: 2011/2694, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/19063 E.  ,  2011/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 2634 sayılı ... KRedi Koop. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.9.2009 gün ve 65-279 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-İncelenmesine gerek görülen Boyabat 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1253 takip sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi ve

2-Temyiz eden davalı tarafından peşin temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B. kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması, davalının temyiz dilekçesinin temyiz defterine hangi tarihte kaydedildiğinin kayıtlara dayanılarak araştırıp bildirilmesi ve yukarıda açıklanan usul hükmü uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.