muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3323, Karar No: 2015/15770, Tarih: 30.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3323 E.  ,  2015/15770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, temizlik elemanı olarak çalıştığı davalı işyerinde ücret alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak davacının asıl işvereni olmadığını ihale makamı olduklarını davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, ücret alacaklarının üç aylık tutarından fazlası hakkında idarelere herhangi bir sorumluluk düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücret alacağında takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımları dikkate alınarak fazla çalışma alacağı; % 30 indirimli 5.191,16 TL olarak hesaplandığı halde mahkemece indirim yapılmaksızın 7.415,94 TL hüküm altına alınmıştır. Davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12054, Karar No: 2005/14804, Tarih: 25.10.2005

2. Hukuk Dairesi 2005/12054 E., 2005/14804 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/12054 E., 2005/14804 K.**

**- ÇOCUKLA KİŞİSEL İLİŞKİ KURULMASI

- HISIMLARIN KİŞİSEL İLİŞKİ KURMA HAKKI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 182 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 325 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Olağanüstü haller mevcutsa, çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde, çocuk ile kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkı diğer kişilere ve özellikle hısımlarına da tanınabilir (TMK. md. 325/1). Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle, sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur (TMK. md. 182/2).

Küçük Sıla, 1999 doğumludur. Annesi ve babası boşanmışlardır, boşanma kararı ile velayeti annesine verilmiştir. Karar 10.12.2002 tarihinde kesinleşmiş, çocuğun babası 15.2.2003 tarihinde ölmüştür.

Davacılar, çocuğun babaannesi ve dedesidir. Kişisel ilişki tesis edildiğinde çocuğun huzurunun tehlikeye gireceğine ve davacıların bu haklarını amacına aykırı olarak kullanacaklarına dair dosyada delil yoktur. Davacıların torunlarını görmek ve onunla uygun kişisel ilişki kurmak, torun sevgisini tatmak ve çocuğa da bu sevgiyi vermek haklarıdır. Uygun kişisel ilişki tesisi gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

Sonuç: Hükmün gösterilen sebeplerle (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzefe oybirliğiyle, 25.10.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26666, Karar No: 2015/11275, Tarih: 17.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26666 E.  ,  2015/11275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasanın 15. maddesine muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşıldığı halde sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4415, Karar No: 2019/12930, Tarih: 02.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/4415 E.  ,  2019/12930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık müdafileri tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat hükmü kurulmuş ise de aynı mağdureye yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi karşısında, müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden, beraat edilen suç yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmeyip, tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7484, Karar No: 2018/14601, Tarih: 17.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/7484 E.  ,  2018/14601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, ziynet alacağının kabulü ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir.

3-Davacı kadının ziynet alacağı davası kısmen reddedildiğine göre reddedilen miktar üzerinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı erkek lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/14998, Karar No: 2015/156, Tarih: 13.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14998 E.  ,  2015/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Canlı Hayv. Tar.Ür. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... Canlı Hayvan Tar. Ürn. Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'nin kullanmış olduğu banka kredisi taksitlerinin 21.712-TL tutarındaki 12 adedinin müvekkili tarafından ödendiğini, ödenen miktarın asıl borçlu davalı şirket ve kefil diğer davalılardan rücuen tahsili için müvekkili tarafından ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2013/940 sayılı dosyasından icra takibi yaptıklarını, ancak davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazların iptaline ve davalılar aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket yetkilisi tarafından kayınbiraderi olan davacıya bankaya yatırması için verilen kredi taksit tutarlarının davacı tarafından suistimal edilerek kendi adına, şahsi ödemesi gibi takdim edildiğini, davacının iddia ettiği gibi müvekkili şirket yerine kredi taksitlerini ödemiş ise bunun makul sebebinin ve dayanağının davacı tarafça açıklanması gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılara usule uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermedikleri anlaşılmıştır.

Diğer davalılara usule uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı ... aleyhine açılan davanın takip edilmeyeceğinin bildirildiği ve üç aylık sürede davanın yenilenmediği, diğer davalılar yönünden ise, alınan bilirkişi raporu gereğince, banka ile davalı ... Canlı Hay. Tar.San. Tic. Ltd. Şti. arasında genel kredi sözleşmesi akdedildiği ve taksitli ticari kredi kullandırıldığı, kredinin 20.07.2011'den başlayarak 20.09.2012' ye kadar ki 15 taksit tutarının 21.680-TL olarak davacı tarafından ödendiği, davacı tarafından yapılan ödemelerin bankanın ... şubesinden, davalı şirket hesabının bulunduğu Konya/Karapınar' a havale edilen ödemeler olduğu da dikkate alınarak davalı şirketin savunmasının yerinde görülmediği, ispata elverişli delil de sunulmamış olduğu, davacı tarafından ödenen kredi taksitlerinin bahse konu kredi borcuna ilişkin olduğunun kanıtlandığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile, davalılardan ... aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, davalılar ... Canlı Hayvan Tarım Ür. San. Tic. Ltd. Şti. ve ...' ın ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2013/940 sayılı icra dosyasındaki itirazlarının 21.680-TL'ye yönelik olarak iptaline, takibin bu miktara takipten itibaren yıllık %9 yasal faiz yürütülmek suretiyle devamına, kabul edilen asıl alacağın %20'si oranındaki 4.336-TL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Canlı Hayv. Tar.Ür. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali davası olup, icra takibi ile sıkı sıkıya bağlıdır. Davacı alacaklı, icra takibinde 12 adet dekonta dayanmış ve davada da takip konusu ettiği dekontlarla ilgili iddiasını tekrar etmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın 12 adet dekont yönünden görülüp çözülmesi gerekir. 12 adet dekont yönünden ödemelerin kim tarafından yapıldığı tespit edilerek, davacının 3. kişi olarak davalı borçlunun ne miktar borcunu ödediği belirlendikten sonra uygun sonuç çerçevesinde karar verilmek gerekirken, takip ve dava konusu edilmeyen dekontlar dikkate alınarak, talep aşılmak suretiyle eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... Canlı Hayv. Tar.Ür. Ltd.Şti.yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7082, Karar No: 2022/19644, Tarih: 24.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/7082 E.  ,  2022/19644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

...

...

...

1)Sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Sanık müdafisinin, yokluğunda verilen usulüne uygun şekilde 21.05.2022 tarihinde tebliğ olunan hükmü 5271 sayılı CMK'nin 292/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra 13.06.2022 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde görülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden istinaf inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10451, Karar No: 2011/15965, Tarih: 28.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10451 E.  ,  2011/15965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, onaltı adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar vermiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak her ne kadar, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 (binde 9,9) harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmı çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09,9 (binde 9,9)oranında harcın taraflardan hisseleri oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, taşınır mallar için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3348, Karar No: 2019/11402, Tarih: 27.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3348 E.  ,  2019/11402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 331/1 maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; şikayete dayanak olan Ordu 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/760 Esas sayılı icra takip dosyasında ödeme emrinin borçluya tebliğ edilemediği, işlemsiz kalan dosyada yenileme emrinin tebliğ edildiği ancak usulüne uygun ödeme emri tebliğ edilmeksizin borçluya yenileme emri çıkarılması yerinde olmadığından, takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12769, Karar No: 2014/3888, Tarih: 13.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/12769 E.  ,  2014/3888 K.**

* HIRSIZLIK

* BAŞKASININ AHIRINA GİREREK CİNSEL İLİŞKİDE BULUNMAK

* HAYVANLARI KORUMA KANUNUNA MUHALEFET

* HAYVANLARI KORUMA KANUNU (5199) Madde 28

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 145

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 522

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY. nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY. nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın şikayetçi M.. A..'ın ahırına girerek eşeği ile cinsel ilişkide bulunması şeklindeki eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturmadığı, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanununun 28/k maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği ve mahkemece mala zarar verme suçundan beraat kararı ile birlikte ayrıca idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, idari yaptırım kararının mahallinde verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17104, Karar No: 2018/2411, Tarih: 19.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/17104 E.  ,  2018/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; dava konusu 140 ada 25 parsel (eski 529 parselin) murisleri İbrahim Yeğin tarafından önceki tapu maliklerinden haricen satış ve zilyetlik devir senedi karşılığında 1993 tarihinde satın alındığını, zilyetliğin bu tarihten beri davacılar murisi ve davacılarda olduğunu, dava konusu taşınmazın Kadastro Mahkemesi’nde itirazlı olduğunu 2011 yılında sözleşmedeki satıcı tarafların adına intikal ettiğini, bu kişilerin ise dava konusu taşınmazı davalılara sattığını dava konusu taşınmazın hali hazırda zilyetliğinin davacılarda olduğunu bu nedenle tapunun iptali ile davacılar adına hisseleri oranında tescilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazın tapu maliki olarak görünen kişilerden bedeli ödenmek suretiyle satın alındığını, iyiniyetli olduğunu, tapuya güven ilkesine dayanıldığını, davacıların dayanağının adi yazılı senet olduğunu bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; tapu harici satımın geçerli olabilmesi için satışın kadastrodan önce yapılması gerektiği dava konusu taşınmazın kadastrosunun yapıldığı bu haliyle satışın kadastro tespit çalışmasından sonra olduğu ve geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; satın alma, miras ve eklemeli zilyetlik hukuksal nedenine dayanılarak açılmış iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Öncesi (kadastro parseli)529 olan dava konusu 140 ada 25 parsel 08.09.1952 tarihinde yapılan kadastro çalışmasında senetsizden ... adına tespit edilmiş, ... Kadastro Mahkemesi’ne dava açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda 16.05.2011 gün, 2007/8 Esas ve 2011/5 Karar sayılı hükmü ile tesciline karar verilmiş bilahare tedavül ve ifrazlar ile önce 1342 sonra 140 ada 25 parsel olmuştur. Dava konusu 140 ada 25 parsel dava tarihinden önce 22.10.2012 tarihinde tapu malikleri tarafından görülmekte olan davanın davalıları ... ve Samet Yeğin ‘e satılmıştır.

Davacılar öncesi tapusuz olan dava konusu taşınmazı, kadastro tespitinden sonra ancak kesinleşme ve tescilinden önce 19.07.1996 tarihli haricen satış senedine dayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır. Çekişme konusu taşınmaz satış tarihinde tapusuz olup TMK 762 maddesi kapsamında menkul mal hükmündedir. Aynı yasanın 763. maddesine göre menkul malların satış ve devri zilyetliğin teslimi ile tamamlanır. Davacı yan dava dilekçesinde tanık deliline de dayanmıştır. Hukuki işlem olması yanında maddi olgu niteliğindeki zilyetlik değerine bakılmaksızın tanık dahil her türlü delille kanıtlanabilir .