muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9568, Karar No: 2018/7578, Tarih: 03.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9568 E.  ,  2018/7578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, kişinin hatasından yararlanmak suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinde Pütürge Noteri olarak görev yapan sanığın 09/09/2008 tarih ve 1010,1029,1031,1035 yevmiye nolu özel vekaletnameleri vekalet verenler hazır bulunmaksızın, vekalet verenlerin isimleri altına vekil tayin edilen kişilere parmak bastırarak kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu; aynı tarihli on iki ayrı vekaletnamede ise noterlik makbuzunda yazılı olan 22,86 TL yerine ilgililerin hatalarından yararlanmak suretiye 30,00 ve 35,00 TL talep ettiği, bu şekilde irtikap suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın vekalet verenler hazır bulunmaksızın düzenlemiş olduğu vekaletnamelerde vekil edenlerin çok yaşlı ve hasta kişiler olmaları nedeniyle notere gelmelerinde fiili zorluk bulunduğu, daha önceden aynı konuya dair vekaletnamelerinin bulunduğu, sanık tarafından sadece bu vekaletnamelerin yenilenme işleminin yapılmış olduğu, dosya kapsamında beyanları alınan ilgililerin vekaletname içeriğinin iradelerine uygun olduğunu beyan edip şikayetçi olmadıkları; suça konu vekaletnamelerin yaşlı aylığı ödemelerinin tahsiline dair olduğu ve PTT tarafından istenmiş olmaları nedeniyle sanık tarafından aynı gün çok sayıda işlem yapıldığı, sanığın savunmalarında katipsiz çalıştığını ve işlerin yoğun olması nedeniyle takipte zorlandığını , işlem taraflarının çoğunun Türkçe bilmediğini, parayı tanımadıklarını, kendisinin makbuzda belirtilen meblağ dışında para talep etmediğini ancak kişilerin acele ile para üzeri almadan noterlikten ayrılmış olduklarını, suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği, irtikap edildiği iddia edilen meblağların çok düşük miktarlar olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın sahtecilik ve irtikap kastı ile hareket etmediği, eylemlerinin kül halinde zincirleme olarak 5237 sayılı TCK'nin 257/1 maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hükümler verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1306, Karar No: 2008/1807, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1306 E.  ,  2008/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, "muhtelif sorumluluk sigorta poliçesiyle" sigortalı olan işyerinin faaliyeti esnasında vinçten düşen oto pres makinasının hasarının sigorta şirketinden tazmini istemine ilişkindir. Hasarı meydana getiren olay trafik kazasından kaynaklanmamış. Bu durumda temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesine ait olmakla beraber anılan dairecede gönderme kararı verilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyasının Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na SUNULMASINA, 8.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4744, Karar No: 2011/23483, Tarih: 07.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/4744 E.  ,  2011/23483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik yapmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Tefecilik suçunda, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen yakınanlar ... ve ...'nun davaya katılma ve hükmü temyize hakları bulunmadığından yasaya aykırı olarak kamu davasına katılan olarak kabullerinin yakınanlara yasa yoluna başvuru hakkı vermeyeceğinden; yakınanlar vekilinin temyiz inceleme isteğinin tebliğnamaye uygun olarak 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Yakınan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen tefecilik suçundan zarar görme olasılığı bulunması nedeniyle davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı bulunan Maliye Hazinesi'nin yöntemince duruşmadan haberdar edilip davaya katılma olanağı sağlanmamak suretiyle CMK.nun 233. maddesine uyulmaması,

Yasaya aykırı ve yakınan Maliye hazinesi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20125, Karar No: 2009/2378, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20125 E.  ,  2009/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 1.10.1994-31.7.1998 ile 1.11.2000-1.6.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine fazla istemin reddine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 1.10.1994-31.7.1998 ile 1.11.2000-1.6.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 09.04.2003 tarihinden itibaren Ziraat Odasına, 11.09.1969-31.07.1998 tarihleri arasında ise Tarım Kredi Kooperatifine üye olduğu, sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 30.09.1994 tarihinde yapıldığı,ayrıca 20.12.1994 tarihinde tarım ... prim kesintisi yapıldığı,başkaca kesintisinin bulunmadığı ve 01.06.2006 tarihinde tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin ve Kooperatif kaydının bulunduğu 01.10.1994-31.07.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 01.11.2000-01.06.2006 tarihleri arasındaki dönem yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde dava dışı Hasan Altınay adlı kişiye ait ürün satış belgeleri davacıya aitmiş gibi değerlendirilerek bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek, yerine,

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.10.1994-31.07.1998 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,fazla istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/937, Karar No: 2024/2358, Tarih: 21.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/937 E.  ,  2024/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/42 E., 2022/62 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret/Esastan Ret- Kabul- Husumet Yokluğundan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/246 E., 2018/404 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili, terditli mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın çekişmeli 109 ada 109 ve 110 parseller yönünden kabulüne, 109 ada 108 parsel yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından 109 ada 109 ve 110 parseller yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazinenin 109 ada 110 parsel yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, 109 ada 109 parsel sayılı taşınmaza yönelik istinaf başvurusunun ise kabulü ile kararın kaldırılması suretiyle bu parsel yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... irsen intikal eden zilyetliğe dayalı olarak çekişmeli 109 ada 108, 109 ve 110 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tapu iptali ve tescili mümkün olmadığı takdirde mülkiyetin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili aşamalarda sunduğu yazılı ve sözlü beyanlarında çekişmeli taşınmazların kamu yararı kararı uyarınca hizmet malı niteliğine büründüğü ve zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, dava konusu taşınmazları kapsayacak biçimde DSİ tarafından 1980 yılında kanal geçirildiğini, taşınmazın fiilen kanal niteliği aldığı tarih göz önüne alındığında dava açılması için kanunda belirlenen sürelerin dolduğunu, taşınmazların kamu emlakine dönüştüğünü ve özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, dava konusu taşınmazları kapsayacak biçimde DSİ tarafından 1980 yılında kanal geçirildiğini, taşınmazın fiilen kanal niteliği aldığı tarih göz önüne alındığında dava açılması için kanunda belirlenen sürelerin dolduğunu, taşınmazların kamu emlakine dönüştüğünü ve özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının çekişmeli 109 ada 109 ve 110 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde el atma tarihi itibariyle oluştuğu, ancak taşınmazın kanal vasfıyla kamu hizmet malına dönüştüğü gerekçesiyle 109 ada 109 parsel sayılı taşınmazın, 07.06.2018 tarihli ekli krokili fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 415,57 metrekarelik bölümü ile 109 ada 110 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 751,32 metrekarelik kısmının kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı adına tespitine, çekişmeli 109 ada 108 parsel yönünden ise ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu için tescil harici bırakıldığını, taşınmazların sulama kanalının etrafında olmasının tarım arazisi vasfında olduğu yönünde bir sonuç çıkarmadığını, taşınmazların dava tarihinden önce yakın zamanda işlenmeye başladığını, kamu malına dönüşen bu yerlerin zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarından aleyhe olan hususları kabul etmediklerini belirterek yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne yönelik hükmün kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf konusu 109 ada 110 parsel sayılı taşınmazın çekişmeli bölümü üzerinde davacı lehine 4721 TMK’nun 713/1 inci, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve devam eden maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetlikle edinim koşullarının davacı yararına oluştuğu; ancak fiili durum itibariyle taşınmazın su kanalı niteliğinde olduğu belirlenerek ilk derece mahkemesince mülkiyetin tespiti kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği, 109 ada 109 parsel yönünden ise; taşınmazın dava dışı Abdülbahri Kaçmaz adına tapuda kayıtlı olduğu, tapu iptal ve tescil davasının tapu maliklerine karşı açılması gerektiği, taşınmazın dava açıldığı tarihte davalı mülkiyetinde olmadığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesince bu parsel yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne hükmedilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle kararın kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle;

Davanın kısmen kabulü, kısmen reddine,

1.109 ada 109 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın husumet yokluğundan reddine,

2.109 ada 110 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2018 tarihli ekli krokili fen bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen 751,32 metrekarelik kısmının kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı adına tespitine,

3.109 ada 108 parsel yönünden davanın ispat edilememiş olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, hakkında istinaf başvurusunun reddine hükmedilen çekişmeli 109 ada 110 parsel sayılı taşınmaz yönünden istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekerrür ile bu parsele yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili ile terditli mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713' üncü maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14'üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Iğdır ili, ... ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro tespiti sırasında 109 ada 108 parsel sayılı taşınmaz Kanal vasfıyla Hazine adına tespit edildikten sonra hükmen aynı vasıfla 2/8 pay oranında dava dışı ..., 6/8 pay oranında ise Hazine adına, 109 ada 109 parsel sayılı taşınmaz Kanal vasfıyla Hazine adına tespit edildikten sonra hükmen aynı vasıfla dava dışı .... adına tescil edilmiş, 109 ada 110 parsel sayılı taşınmaz ise Kanal vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, askı ilan süresi içerisinde açılan dava sonucunda hükmen tespit gibi tapuya tescil edilmiştir.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Somut olayda temyize konu 109 ada 110 parsel sayılı taşınmazın çekişmeli bölümü üzerinde, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının taşınmazın kamu emlakine dönüştüğü tarihten evvel

oluştuğu, ne var ki bu taşınmazın kanal vasfıyla kamu malı niteliği kazandığı, bu nedenle yazılı şekilde mülkiyetin aidiyetinin tespitine hükmedilmesinin isabetli olduğu görülmüştür.

4. Hal böyle olunca temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere uygun olup davalı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/373, Karar No: 2020/11145, Tarih: 05.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/373 E.  ,  2020/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, suç tarihinde sitenin bahçesinde temizlik yapan katılanın yanına gelerek katılana bahçe temizliği yaptıracağını bu işi yapabilecek tanıdığı olup olmadığını sorduğu, katılanında kendisinin yapabileceğinin belirtmesi üzerine sanığın katılanı bir bahçeye götürdüğü, burada 300 TL'ye anlaştıkları, bu sırada sanığın telefonunun çaldığı, oğlunun kaza yaptığını yanında Türk lirası olmadığını belirterek katılandan para istediği, bunun üzerine 600 TL parasını sanığa verdiği, sanığın yukarı çık hanım sana 1.000 Euro verecek dediğini, apartmana çıktığında kimsenin olmadığını, geri döndüğünde ise sanığın orada bulamadığı iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.