muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3251, Karar No: 2025/4828, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3251 E.  ,  2025/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacının 4/c kapsamında sağlık yardımına müstahak olduğu, davacının 1984-2024 tarihleri arası 5434 sayılı Kanun kapsamında (4-c statüsünde) sigortalı olduğu, davacının 5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi öncesi itibari ile emekli sandığı iştirakçisi olduğu, 5510 sayılı Kanun'un geçici 4. md. uyarınca davanın idari yargıda görülmesi gerektiği anlaşılmakta olup yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3389, Karar No: 2020/8750, Tarih: 21.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3389 E.  ,  2020/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki ve işleteni olduğu minübüs için yaptırılması zorunlu olan ferdi kaza koltuk sigortasının yaptırılmadığını, bu aracın yaptığı tek taraflı kazada ölen 3. kişinin yakınlarına 19.06.2012 tarihinde 125.000,00 TL. tazminat ödediklerini, zorunlu sigortanın yaptırılmamış olması nedeniyle davalılara rücu hakları bulunduğunu belirterek, ödedikleri bedelin rücuen tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazayı yapan aracın maliki ya da işleteni sıfatı bulunmayan davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, aracın ... poliçesi bulunduğu için davacının rücu talebini bu sigortayı yapan ... Sigorta'ya yöneltmesi gerektiğini, aracın adi kiralama ile yolcu taşıdığı esnada kaza meydana geldiği için Ferdi Kaza Koltuk Sigortası kapsamında ödeme yapılmasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalıların icra takibine itirazlarının iptaline, takibin aynı şartlarda devamına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davalı ... Tur. Ltd. Şti'nin çalışanı olan dava dışı sürücü idaresindeyken kaza yapan sigortasız aracın neden olduğu zarardan, adı geçen davalının da sorumlu olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine; şehirlerarası ticari yolcu taşımacılığı yapılan esnada kazanın meydana geldiği dikkate alındığında, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma zorunluluğu bulunan davalı aracının sebep olduğu zarar için ödeme yapan davacının, ödediği bedeli davalılardan rücuen talep etmekte haklı görülmesine göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.439,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 21/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6721, Karar No: 2010/6280, Tarih: 10.08.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/6721 E.  ,  2010/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, hayvanlarla ve doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin ses ve görüntü içeren ürünleri çocukların görmesini sağlama ve cinsel taciz suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğa müstehcen yayın seyrettirmek suçlarından mahkümiyetlerine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2008 gün ve 2007/182 Esas, 2008/153 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle adli ara verme nedeniyle CMK.nun 331. maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi ceza heyetince incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının esas hakkında mütalaasının yer aldığı ve sanıkların tutukluluk hallerinin devamına karar verildiği 26.03.2008 günlü oturuma ait duruşma tutanağının üye hakim tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 234/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.08.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12716, Karar No: 2011/7884, Tarih: 07.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/12716 E.  ,  2011/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın Akıl zayıflığından dolayı TCK 47 madde uygulamasında indiriminin 2/3 ten 1/2 aralığına kadar yapılma imkanı olduğu halde hiç bir gerekçe gösterilmeden indirimin en alt oranda yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA,7.6.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4644, Karar No: 2017/10012, Tarih: 22.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4644 E.  ,  2017/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve eserlerle ilgili şikayet olmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan Malatya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2013 tarih ve 2013/493 Esas, 2013/714 sayılı dosyası ile yine anılan mahkemenin 11/10/2012 tarih ve 2011/567 Esas, 2012/721 sayılı kararı ile verilip kesinleşen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların incelenerek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığındaki dosyanın akıbeti araştırılarak, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle,sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- 5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; şikayetçi Mü-Yap Bağlantılı Hak sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği'nin hak sahipliği belgelerinin sunmadığı anlaşılmakla, sanığın ticari amaçla iş yerinde bandrolsüz CD bulundurmak şeklinde gerçekleşen eyleminin karar tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 81/4. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 71/1 ve 81/13.maddeleri ile uygulama yapılması,

3-Sanık hakkında uzun süreli erteli hapis cezası tayin edildiği cihetle,TCK'nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmuştur.

3-Sanık hakkında uzun süreli erteli hapis cezası tayin edildiği cihetle,TCK'nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine Yerel Mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak bozmaya uyulmasına rağmen; zincirleme suç hükümleri uygulanmamış ise de;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık

eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle, UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Dairemizin 16.03.2017 tarih, 2016/11451 esas, 2017/2265 karar sayılı bozma ilamına konu Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.11.2013 tarih ve 2013/493 Esas, 2013/714 Karar sayılı dosyasının akıbeti araştırılarak, anılan dosyanın incelenerek birleştirilmesi, yine bozma sonrası akıbeti araştırılarak dosya arasına alınan Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/10/2012 tarih ve 2011/567 Esas, 2012/721 sayılı kararı ile verilip kesinleşen dava dosyası ile birleştirilecek olan dava dosyası hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

Kabule göre;

Sanık müdafiinin temyizi ile bozulan evvelki hükümde hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve ertelemenin kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bozmadan sonra hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12306, Karar No: 2012/15028, Tarih: 15.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12306 E.  ,  2012/15028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/12/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hazineye ait dava konusu 2289, 2290 ve 3123 parsel sayılı taşınmazlardan davalı tarafından 13.712 m3 toprak alındığının tespit edildiğini belirterek 54.848,00 TL toprak bedelinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise dava konusu edilen üç taşınmazdan sadece 2289 nolu parselden toprak alındığını, diğer parsellerden toprak alınmadığını, alınan toprak miktarının ise 145 m3 olduğunu, sadece bu miktar yönünden davayı kabul ettiğini, diğer fazlaya ilişkin talep yönünden ise davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde keşif icra edilmiş ve keşif neticesi hazırlanan 07/02/2011 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dosya arasına getirtilip incelenen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/213 D. iş sayılı tespit dosyasına sunulan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda; tespite konu taşınmazlardan 3123 sayılı parselden toprak alınmadığı, üzerinin sazlık, kargı gibi yabancı otlarla kaplı olduğu, 2289 ve 2290 nolu parsellerden muhtelif zamanlarda alınan toprağın 5825 m3 olduğu belirtilerek zarar hesabı yapılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 07/02/2011 tarihli bilirkişi raporunda ise; dava konusu parsellerin bulunduğu alanların muhtelif yerlerinden 2007-2009 tarihleri arasında kazı yapılarak toprak alındığının açıkça görüldüğünü, 3123 nolu parselin tamamının kamış, kargı ve saz gibi sulak alan bitkileriyle kaplı olduğu, arazinin mevcut hali ile kaç m3 toprak alındığının tespitinin mümkün olmadığı, 2289 ve 2290 nolu parsellerden 2940 m3 toprak alındığının tespit edildiği belirtilerek buna göre zarar hesabı yapılmıştır. Ayrıca her iki bilirkişi raporunda m3 toprak bedeli değeri 2,50 TL olarak belirlenmiş fakat bu miktar değerin neye dayanılarak dikkate alındığı raporda açıklanmamıştır. Şu halde, her iki bilirkişi raporu arasında çelişkiler bulunduğu ve m3 toprak bedeli açısından soyut belirlemelere yer verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, alanında uzman teknik bir bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak çelişki giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.