muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20091, Karar No: 2014/8895, Tarih: 24.04.2014

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücretinin hesabında davacının günde 9 saat çalıştığı kabul edilmiş, günde yarım saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplama yapılmıştır. Davacının çalışma süresine göre yukarıda açıklanan ilke kararı doğrultusunda 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken yarım saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24596, Karar No: 2023/214, Tarih: 25.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24596 E.  ,  2023/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2015 tarihli ve 2015/1839 soruşturma numaralı iddianamesiyle, kasten yaralama, mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 151/1, 152/1.a, 58 ve 53 üncü maddeleri ile cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/1198 Karar sayılı kararı ile katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/, 29 maddeleri uyarınca 2 ay hapis; mala zarar verme suçundan aynı Yasanın 151/1, 29 uncu maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezalarıyla cezalandırılmasına; kamu malına zarar verme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca da bütün mahkumiyet kararları yönünden mükerrir olduğu kabul edilen sanık hakkında hak yoksunluklarına da karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebebi;

1. Gerekçe içermeden almış olduğu ceza kararını temyiz etmek istediğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince sanığın üstünlük tanınan ifadelerine göre; "olay tarihinde sanık ile katılanın ceza infaz kurumunda aynı koğuşta kaldıkları, katılan televizyon izlerken sanığın kumandayı alarak kanal değiştirmesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın elindeki çay bardağını duvara fırlatarak kırık cam bardağı ile sanığın üstüne yürümesi nedeniyle sanığın koğuşun üst katına çıkarak, merdivenden üzerine doğru gelen katılana eşya dolabı ve katılanın kovasını attığı" anlaşılmıştır.

2. Sanık ifadelerinde (1) No.lu bölümde belirtilen olayın anlatımına uygun beyanda bulunmuş ayrıca eşya dolabı ile kovanın katılana denk gelmediğini belirterek yaralama suçunu işlemediğini savunmuştur.

2. Sanık ifadelerinde (1) No.lu bölümde belirtilen olayın anlatımına uygun beyanda bulunmuş ayrıca eşya dolabı ile kovanın katılana denk gelmediğini belirterek yaralama suçunu işlemediğini savunmuştur.

3. Katılanın aşamalardaki ifadelerinde, yaşanan tartışma sonrası kendisine ait eşyaları fırlatan sanığa engel olmak için üst kata çıkarken, sanığın eşya dolabını kendisine doğru attığını, üzerine doğru gelen dolabı engellemek isterken parmağından yaralandığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Katılan ...'in beyanlarıyla uyumlu şeklide "sol el bilekte sıyrıklar, parmakta cam kesisi, başında tepe kısmında boyun bölgesinde ağrısı olduğuna basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığını" belirtir cezaevi tabipliğinin raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Olay yerinde duvarda çay lekeleri ve duvara dayalı masanın üzerinde çay döküntüleri olduğuna ilişkin olay sonrası çekilen fotoğraflar dava dosyasında mevcuttur.

6. Tanıklar Ş.K. ve B.D.'nin katılanın beyanlarını destekleyen ifadeleri dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Basit Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın katılana yönelik eylemi eşya dolabı ile işlediği dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Televizyon kanalı değiştirmek nedeniyle çıkan tartışma sonrası katılanın çay bardağını duvara fırlatıp kırarak üzerine gelmesi nedeniyle koğuşun üst katına çıkan sanığın, üzerine doğru gelen katılanın saldırısını önlemek ve merdivenden çıkarak yanına gelmesini engellemek amacıyla eşya dolabını ve kovayı merdivendeki katılana doğru attığı, sanığın ayrıca mala zarar verme kastıyla hareket etmediği, kasten işlenmesi mümkün olan mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçları açısından kast yokluğu nedeniyle suçun manevi unsurunun oluşmadığı dikkate alındığında, manevi unsuru oluşmayan müsnet suçlardan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümle ilgili gerekçe bölümünde A paragrafının 1 No.lu bentte açıklanan eleştiri dışında kasten yaralama suçu yönünden Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/1198 Karar sayılı kararı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

2. Sanık hakkında mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerle ilgili gerekçe bölümünde B paragrafında açıklanan nedenlerle Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/1198 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, kısmen Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy)

(Karşı oy)

KARŞI OY

Televizyon kanalı değiştirmek nedeniyle çıkan tartışma sonrası koğuşun üst katına çıkan sanığın katılanın bir kısım eşyaları bulunan kovasını ve eşya dolabını merdivenden aşağıya doğru attığı olayda, katılan ile aralarındaki kavganın hiddetiyle eline geçirdiği eşyaları katılana doğru attığı anlaşılan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a ve 151/1 inci maddelerindeki suçları oluşturduğu, sanığın aynı Yasanın 44. maddesinde yer alan fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilip en ağır ceza içeren suçtan cezalandırılarak aynı Kanun'un maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, yüksek çoğunluğun beraat kararı verilmesi yönündeki kararına bu gerekçelerle katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/5633, Karar No: 2016/2897, Tarih: 18.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5633 E.  ,  2016/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici, taraflar arasında 10/03/2009 tarihinde “anerob atık işleme ve değerlendirme tesisi” yapımı konusunda teklif ve sipariş onay formu yoluyla anlaşmaya varıldığını, sözleşmede iş bedelinin 460.000 euro olarak belirlendiğini, daha sonra üç kalem ilave işin eklenmesiyle iş bedelinin 497.784,00 euro'ya çıktığını, yapılan indirim ile iş bedelinin 478.384 euro olarak belirlendiğini, davalı tarafından 414.000 euro ödeme yapıldığını, bakiye 64.384 euro alacaklarının ödenmesi için ihtarname göndermeleri üzerine davalı tarafından 2.833 euro daha ödeme yapıldığını, böylece davalıdan 61.551 euro alacaklı olduklarını, bu alacaklarının tahsili için icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; davalı ise cevabında, davacı tarafından 482.353 euro tutarında iş yapıldığını, 441.000 euro ödediklerini, bakiye 41.353 euro borçlarının kaldığını, bu borcun 24.117 euroluk kısmı tesisin devreye alınmasından sonra ödeneceğinden muaccel olmadığını, ayrıca davacı adına ödenen 8.800 euro nakliye bedeli ve 5.603 euro malzeme fiyat farkı düşüldüğünde bakiye 2.833 euro borçlarının kaldığını, bu borcun da ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacının düzenlediği faturalara ilişkin olarak alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif üzerine düzenlenen 06/07/2014 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu biyogaz tesisinin ilim, fen kurallarına uygun olarak çalışır vaziyette olduğu, tüm mekanik, elektrik ve tesisat sistemlerinin normlara uygun olarak yapıldığı, davacının elektrik ve elektronik sistemdeki şifreleri davalıya vermediği, bu nedenle de davacının kurduğu kumanda panel sisteminin sökülüp yerine davalı tarafça yeniden kumanda pano sisteminin kurulduğu, mevcut haliyle tesisin çalışır vaziyette olduğu ve devreye alındığı bildirilmiştir. Davalının davacıya bakiye 41.353 euro borcunun bulunduğu yanlar arasında çekişmeli değildir. Yanlar arasındaki çekişme borcun 24.117 euroluk kısmının muaccel olup olmadığı ile yapılan 8.800 euroluk ve 5.603 euroluk mahsupların yerinde olup olmadığı konusunda toplanmaktadır. Davalı tarafça 24.117 Euro'luk kısmın muaccel olmadığı savunulmuşsa da davalı iş sahibi kontrol panosunu üçüncü kişiye ikmal ettirerek tesisi işletmeye açtığından alacağın muaccel olmadığı kabul edilemez. Alacağın muaccel olmadığı gerekçesiyle davalının 24.117 Euro'yu davacının bakiye alacağından mahsup etmesi yerinde değilse de davalının kontrol panosunun yapımı için üçüncü kişiye ödenen bedelin mahsubunu isteyebilir. Bilirkişilerce davalının 8.800 euroluk ve 5.603 euroluk mahsup talebiyle ilgili bir inceleme ise yapılmamıştır. O halde, mahkemece yapılması gereken iş, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınarak tarafların mutabık kaldıkları 41.353 Euro alacaktan mahsubu gereken miktarların belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir. Mahkemece eksik inceleme ve delillerin hatalı değerlendirilmesi ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5395, Karar No: 2017/2031, Tarih: 09.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5395 E.  ,  2017/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS kayıtlarına göre yerleşim yerinin,... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın, yaptırılan kolluk araştırmasına göre yerleşim yerinin ... adresi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İki mahkeme arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.05.2015 tarih ve 2015/5754 esas, 2015/4809 karar sayılı ilamı ile de ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının... adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının... adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Dairemizin 27.05.2015 tarih ve 2015/5754 esas, 2015/4809 karar sayılı ilamı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m.23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11906, Karar No: 2007/17049, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/11906 E.  ,  2007/17049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...’un tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde tarımsal faaliyeti nedeniyle 2003 yılından itibaren teslim ettiği ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı ayı takip eden ay başından itibaren 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun , daha sonra da 30.03 2007 tarihli son celsede ilk prim kesintisinin yapıldığı tarih olan 20.11.2004 tarihini takip eden ay başı olan 01.12.2004 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir. Davacının 2003 yılı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapılarak 20.11.2004 tarihinde ... hesabına yatırıldığı görülmekle, Mahkemece, bu tarihi takip eden ay başı olan 01.12.2004 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi yerinde ise de; davanın istem gibi tümüyle kabul edilmesine rağmen kısmen kabulüne karar verilmesi ve davalı yararına reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1.bendindeki “kısmen” sözcüğünün ve 5.bendinin tümüyle silinmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4386, Karar No: 2022/2594, Tarih: 30.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4386 E.  ,  2022/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesince bozulmakla, bozmaya uyularak İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda verilen davanın reddine ilişkin karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı, irsen intikal, taksim ve eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik nedenlerine dayanarak Hazine adına kayıtlı 101 ada 198 parsel sayılı çayır vasıflı taşınmazın tapu kaydının iptaliyle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi, davacı lehine kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/03/2012 tarihli 2010/23 Esas 2012/40 Karar sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulüne çekişmeli 101 ada 198 parselin tapu kaydının iptaliyle, teknik bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümlerin davacı adına tapuya tesciline, aynı raporda (A) ile gösterilen bölümün taşlık olması nedeniyle bu bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Bozma İlamı

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Bozma İlamı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15/04/2014 tarihli ve 2014/6225 Esas - 2014/7273 Karar sayılı kararıyla; " Dava konusu taşınmazın çayır niteliğinde Hazine adına tespit ve tescil edildiğinden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, bu nedenle imar ve ihyanın tüm koşullarının araştırılıp belirlenmesinin zorunlu olduğu, ayrıca dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan parsellerin Kadastro Mahkemesinde davalı olduğu, bu dava dosyasının mahkemesinden istenilerek dava konusu parsel yönünü nasıl gösterdiği üzerinde durulmadığı, taşınmazın niteliğinin belirlenmediği, bu sebeple nizalı parselin tespit tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1977-1987 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı yıllar arasında düzenlenmiş fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise İl Kadastro Müdürlüğünden, yukarıda esas numarası yazılı dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek dosya arasına konulması, hava fotoğraflarının jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendis aracılığıyla paftalarla birlikte uygulanması, hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere ve kadastro paftalarının düzenlendiği tarihlere göre taşınmazın kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, imar ve ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı ya da hangi nitelikte bulunduğu konusunda uzman bilirkişilerden gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, daha önce keşife götürülmeyen üç uzman ziraat mühendisinden taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı incelenmek suretiyle dava konusu yerin imar ve ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı konusunda gerekçeli ve denetime açık rapor istenilmesi, tesciline karar verilen yer ve çevresini gösterir biçimde HMK'nın 290. maddesi uyarınca birlikte götürülecek konunun uzmanı bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik resimleri çektirilip onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, çevre parsellere ait Kadastro Mahkemesi dosyasının göz önünde tutulması ondan sonra toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği” belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen karar