muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13450, Karar No: 2020/1187, Tarih: 11.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/13450 E.  ,  2020/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Dosya kapsamı ve sanığın ikrarı ile suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde keşif yapılarak, sebep olmadığı keşif giderinin sanığa yükletilmesi,

2- TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken; adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2- TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken; adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükmün TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden "...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, kalan taksitlerin tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin" ibaresinin çıkartılıp yerine "...taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin" ibaresi yazılmak, hükmün yargılama giderine ilişkin bölümünden '', 100,00 TL bilirkişi gideri, ve 58,00 TL keşif gideri olmak üzere toplam 198,00 TL'' ibaresi çıkartılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığın adına kayıtlı olup eşi olan diğer sanık ... tarafından işletildiği anlaşılan büfenin önünde duran dondurma dolabında gümrük kaçağı sigaraların ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki ifade ve savunmasında, büfeye eşinin inşaat işleri olduğu zamanlarda büfeden ayrılmak zorunda olduğu günlerde iki, üç saat baktığını, suça konu gümrük kaçağı sigaraların bulunduğu dondurma dolabının büfenin önünde olduğu, sanık tarafından dondurma dolabının içinde sigara olduğunu bildiğine dair delil bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın kocası olan diğer sanığın suçuna iştirak iradesiyle hareket ettiğine dair tüm dosya kapsamına göre mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Dosya kapsamı ve sanığın ikrarı ile suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde keşif yapılarak, sebep olmadığı keşif giderinin sanığa yükletilmesi,

2- TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken; adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2- TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken; adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12946, Karar No: 2021/13411, Tarih: 09.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12946 E.  ,  2021/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mahkemece yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporu uyarınca; olay yeri ile Suryani Kadim Meryem Ana Kilisesi arasındaki mesafenin, mevcut ve planlarda yol olarak görülen güzergahta yapılan ölçümde 230,07 metre, boş arsa üzerinden fiilen yol olarak kullanılan alandan yapılan ölçümde ise 123,73 metre olduğunun belirtilmesi karşısında; raporda yer alan kroki uyarınca mevcut cadde ve sokaklar üzerinden yaya yolu kullanılarak (başkasının arazisine girmeme veya yol olmayan bölümden gitmemek şartıyla) gidilebilecek en kısa mesafenin dikkate alınması gerekirken, mutad ulaşım yolu olmayan boş arsa üzerinden kiliseye geçiş yapılmak suretiyle aradaki uzaklığın hatalı olarak tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden hüküm kurulması,

2) TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olup, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye taleplerinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.12.2021 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

KARŞI OY GEREKÇESİ

Etrafı duvar veya çitle çevrilmemiş, ekili olmayan veya başka bir faaliyet için kullanılmayan, sahibi tarafından da üzerinden geçilmesini yasaklayan herhangi bir işaret konulmayan ve vatandaşlar tarafından fiilen yol olarak kullanılan boş arazinin, uyuşturucu madde ticareti suçunun TCK'nın 188/4-b bendinde öngörülen yerlerde işlenip işlenmediğinin belirlenmesinde, mutad ulaşım yolu kapsamında değerlendirilebileceği kanaatini taşıdığımdan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının hukuka uygun olması nedeniyle, temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi yerine kararın yukarıda yazılı gerekçeyle bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum. 09.12.2021
Yargıtay — Esas No: 2023/8213, Karar No: 2023/6841, Tarih: 10.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8213 E.  ,  2023/6841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... İl ... İdaresinde çalışırken 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) kapsamında ... İl ... Sağlığı Müdürlüğüne atandığını, günlük yevmiyesinin 100,00 TL olması gerekirken 71,00 TL olarak ödendiğini, davacının 09.01.2007 tarihinden beri ... ... Sendikası üyesi olduğunu, yevmiyesinin 2005 yılında yürürlüğe giren toplu ... sözleşmesine göre belirlenmesi gerektiğini, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 5 ... maddesine göre ... Valiliği ile ... ... Sendikası 2 No.lu Şube Başkanının aralarında kararlaştırdıkları protokolle benzer statüde olan bazı işçilerin ücretlerinin kararlaştırıldığını, toplu ... sözleşmesi ile tayin edilen yevmiye oranının müvekkilinin taraf olmadığı bir protokol ile kısıtlanamayacağını, işe giriş tarihi nazara alınarak farklı ücret skalasından yararlandırılmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, yapılan hatalı hesaplama sonucu müvekkilinin 05.12.2014 tarihinden bu yana ücretini eksik aldığını, ücretin toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesine istinaden Ek-1/A skalasına göre ödenmesi gerektiğini ileri sürerek eksik ödenen ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını ve doğru hasıma yöneltilmediğini, davacının Merkez ... Belediyesinde çalışmakta iken 6360 sayılı Kanun gereğince 04.12.2014 tarihinde müvekkili Kurumda göreve başladığını, davacıya ... ... Sendikası üyesi olarak ücretinin, nakil esnasında ve önceki Kurumdan aldığı son ücret bordrosuna istinaden 71,07 TL yevmiye olarak ödenmeye başladığını, 01.03.2015 tarihinde enflasyon farkı yanısıtılarak yevmiyesinin 71,52 TL'ye yükseltildiğini, 17.03.2015 tarihli dilekçesine istinaden kademe ve derecesi yükseltildiğinden ... ... Sendikasının Ek-1/B ücret cetveli skalasına göre yevmiyesinin de 71,73 TL'ye yükseltilerek geriye dönük ödeme yapıldığını, talep edilen faiz oranlarını ve faiz başlangıç tarihlerini kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.07.2018 tarihli 2015/1694 Esas, 2018/301 Karar sayılı kararıyla; davacının 08.01.2007 tarihinde ... Sendikasına üye olduğu, 04.12.2014 tarihinde Merkezefendi Belediye Başkanlığından çıkışının verilerek, 25.11.2014 tarihli atama kararı ile ... ... Sağlığı Müdürlüğünde çalışmaya başladığı, davanın açıldığı tarihteki yevmiyesinin 82,62 TL (2015 Ağustos) olduğu, ücretin toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesine istinaden Ek-1/A skalasına göre ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davacının fark ücret alacağına ilişkin davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesinin 30.....2022 tarihli ve 2020/2019 Esas, 2022/1547 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesinin 30.....2022 tarihli ve 2020/2019 Esas, 2022/1547 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.11.2022 tarihli ve 2022/11235 Esas, 2022/14605 Karar sayılı ilâmı ile; davacının 01.09.2006 tarihinde ... makinesi operatörü olarak eski hükümlü kadrosundan işe alındığının uyuşmazlık dışı olduğu, davacı, 09.01.2007 tarihinden beri ... ... Sendikası üyesi olup ... İl ... İdaresi ile davacının üyesi olduğu bu Sendika arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinde, 01.03.2005 tarihinden sonra işe girenler için Ek-1/B skalasındaki ücretin ödenmesi gerektiğine ilişkin düzenlemenin mevcudiyeti ve davacının ücretinin bu skalaya göre hesaplanıp ödendiği, işe giriş tarihi dikkate alındığında 01.03.2005 tarihinden önce işe girenler için uygulanan Ek-1/A skalasının davacıya uygulanmasının mümkün olmadığı, Dairemiz kararlarının da aynı doğrultuda oduğu, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olup bozmayı gerektirdiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesince ... Valiliği ile Yol ... Sendikası arasında yapılan protokolün dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, bu protokole göre 2005 yılından sonra işe giren işçilerin de toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesi Ek 1/A skalasından yararlanmalarına karar verildiğini, Mahkemece eşitlik ve çalışma barışı ilkelerinin ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ücretin toplu ... sözleşmesinde öngörülen hangi ücret skalası uygulanarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3142, Karar No: 2016/5848, Tarih: 13.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3142 E.  ,  2016/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli cinsel saldırı (üç kez), tehdit (üç kez), 1219 sayılı Kanuna muhalefet, basit cinsel saldırı, dolandırıcılık (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit (iki kez), nitelikli cinsel saldırı (üç kez), basit cinsel saldırı, dolandırıcılık, fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (üç kez), nitelikli cinsel saldırı, tehdit (iki kez) ve 1219 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkûmiyetine, mağdure ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, dolandırıcılık suçundan beraatine, basit cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve tehdit (iki kez) suçlarından mahkûmiyetine, diğer atılı suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup katılanlar vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin itiraz olarak mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiğinden, sanıklar ... haklarında mağdureler ...'ya yönelik tehdit suçlarından doğrudan verilen 1000 TL adli para cezasından ibaret hükümlerin ise 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ..., sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında dolandırıcılık (...'ya yönelik) suçundan verilen beraat ve basit cinsel saldırı (...'ya yönelik) suçundan verilen düşme hükümleri ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (..., ile İlknur'a yönelik üç kez), nitelikli cinsel saldırı (...'ya yönelik bir kez) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin; sanık ... hakkında ise dolandırıcılık (...'ya yönelik), basit cinsel saldırı (...'ya yönelik), nitelikli cinsel saldırı (..., ve ...'ya yönelik üç kez) ve fuhuş (...'ya yönelik) suçlarından verilen beraat hükümleri ile mağdure İlknur'a yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden verilen kısmi iptal kararının mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olacak şekilde 43. maddenin 39. maddeden önce uygulanması ise sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati, düşmesi ve sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılanlar vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar haklarında üçüncü paragrafta ayrıntılı şekilde gösterilip ilgili suçlardan kurulan beraat, mahkûmiyet ve düşme hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında 1219 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedilen sanık hakkında kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle uygulanmaması sanık yönünden kazanılmış hak teşkil etmeyen 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasında yer alan “TCK'nın 53/1. maddesinin sanığa doğrudan adli para cezası verilmiş olması nedeniyle uygulanmasına yer olmadığına” ilişkin ibarenin çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.