muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12973, Karar No: 2019/6068, Tarih: 13.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/12973 E.  ,  2019/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... 10. Etap 46480 Ada 1 Parselde bulunan ... Konutları B1/13 Blok, 11. kattaki 80 nolu daire ile B1/13 Blok, 12. kattaki 87 nolu daireleri 14.06.2005 tarihli satış sözleşmeleri ile satın aldığını, yapılan sözleşmelerin 7. maddesinde "ipotek tesisi harç ve masrafları ile tapu harç ve masraflarının tamamı alıcı tarafından ödenir." hükmünü içerdiğini, davacının toplam 3.115,72 TL ödeme yaptığını, bu ödemelerin hem alıcı olarak kendisinin hem de arsa sahibi vasfı ile satıcı olan ve davalı adi ortaklığa vekalet vermiş olan...'nin adına yapılan ödemeler olduğunu, bu ödemelerin yapılmasına rağmen satıcı davalı şirket ortaklığının tapuda sadece kat irtifakı için gerekli işlemleri yaptığını, kat mülkiyeti tapusuna ilişkin ödemelerin müvekkili tarafından tapunun alınması sırasında ayrıca ödendiğini, davacının ayrıca tapu idaresine her daireiçin ayrıca 175,00 TL tutarında döner sermaye bedeli ve iki dairesi için toplamda 4.365,60 TL tapu harcı olmak üzere toplam 4.715,60 TL ödeme yaptığını, davalı şirketin yaptığı masraftan çok daha fazlasını müvekkilinden tahsil ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen 2.979,72 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş olup 19.11.2015 tarihli duruşmada davacı vekili davalılardan ... ve ... Adi Ortaklığının iflas ettiğini, bu nedenle bu iki davalıya ilişkin davalarını takip etmediklerini beyan etmiştir

Davalı, davanın reddini dilemiştir

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.979,72 TL alacağın ödeme tarihi olan 05.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı...'den alınarak davacıya ödenmesine,Davalılar ... İnşaat Sanayi ve Turizim Ticaret Ltd. Şti. İle ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın HMK 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.979,72 TL alacağın ödeme tarihi olan 05.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı...'den alınarak davacıya ödenmesine,Davalılar ... İnşaat Sanayi ve Turizim Ticaret Ltd. Şti. İle ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın HMK 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; açıklanan yasal düzenleme ve İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmeyerek, mahkemece tefhim edilen kısa kararda “Davalılar ... İnşaat Sanayi ve Turizim Ticaret Ltd. Şti. İle ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın HMK 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına, ” yazıldığı halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “Davalılar ... İnşaat Sanayi ve Turizim Ticaret Ltd. Şti. İle ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın HMK 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına,” şeklinde yazıldığı, böylece kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre,davalı... nin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre,davalı... nin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 203,56 TL harcın istek halinde davalı...'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1975, Karar No: 2025/1049, Tarih: 24.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1975 E.  ,  2025/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3146 E., 2024/173 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/354 E., 2020/289 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 29.12.2012 tarih 41812 sayılı sözleşme ile perakende satış elemanı, 19.03.2012 tarih 56353 sayılı sözleşme ile moda tasarımı, 16.05.2012 tarihli ve 105416 sayılı sözleşme ile dış ticaret meslek elemanı, 15.06.2012 tarihli ve 134339 sayılı sözleşme ile yazılım uygulama ve test uzmanlığı, 19.10.2012 tarihli ve 168862 sayılı sözleşme ile dış ticaret ve meslek elemanı, 25.05.2012 tarihli ve 112837 sayılı sözleşme ile moda tasarımı sözleşmelerinin yapıldığını, davalının sözleşmede belirlenen katılımcıya teorik ve pratik eğitim verilmesini ve kursiyerlerin eğitim aldıkları meslekte her bir sözleşmede belirlenen oranda istihdam edilmesini üstlendiğini, hak edişlerin takvim ayı bazında her ay yükleniciye ödenmesi gereken tutarın %20'si bloke edilmek suretiyle sözleşmedeki esas ve usuller doğrultusunda ödendiğini, ancak yapılan araştırmada yüklenicinin istihdam garantisi yükümlülüğünü ifa etmediğnin tespit edildiğini ileri sürerek; 29.02.2012 tarihli sözleşme kapsamında istihdam edilmeyen 15 işçi için 50.386,46 TL, 19.03.2012 tarihli sözleşme kapsamında istihdam edilmeyen 16 kişi için 271.974,70 TL, 16.05.2012 tarihli sözleşme kapsamında istihdam edilmeyen 16 kişi için 75.392,00 TL, 15.06.2012 tarihli sözleşme kapsamında istihdam edilmeyen 11 kişi için 119.164,87 TL, 19.10.2010 tarihli sözleşme kapsamında istihdam edilmeyen 11 kişi için 4.803,48 TL, 25.05.2012 tarihli sözleşme kapsamında 166.658,41 TL olmak üzere toplam 688.379,92 TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın öncelikle zamanaşımı ve hak düşürücü süreler geçirildikten sonra açılmış olması nedeniyle reddinin gerektiğini, 105416 no'lu sözleşme ile toplam 75 kişinin eğitim aldığını ve 16 kişinin istihdam edilmesi gerekirken 10 kişi istihdam edildiğini, 56352 no'lu sözleşme ile 75 kişinin eğitim aldığını 16 kişi istihdam edilmesi gerekirken 4 kişinin istihdam edildiğini, 134339 no'lu sözleşme ile 50 kişinin eğitim aldığını 11 kişinin istihdam edilmesi gerekirken 6 kişinin istihdam edildiğini, 41812 no'lu sözleşme ile 75 kişinin eğitim aldığını 16 kişi istihdam edilmesi gerekirken 4 kişinin istihdam edildiğini, 168862 no'lu sözleşme ile 95 kişinin eğitim aldığını 19 kişi istihdam edilmesi gerekirken 10 kişinin istihdam edildiğini ve 112837 no'lu sözleşme ile 50 kişinin eğitim aldığını ve istihdam edilmesi gereken tüm kursiyerlerin istihdam edildiğini, sözleşmenin (23.4) maddesinin 4. fıkrasına göre istihdam edilmeyen her kursiyer için toplam kurs giderinin mezun kursiyer sayısına bölünmesi ile bulunan kişi başı ortalama maliyetinin müvekkili kurumdan alınması gerekirken, davacının ödediği tüm bedeli talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu ve sözleşme gereği hesaplanan ve iade edilmesi gereken bedelin, davacı kurumun sözleşmenin (10.7) maddesi gereğince bloke ettiği bedeli geçmediğini ve müvekkilinin sözleşme gereği istihdam etmediği 44 kursiyer için davacıya 30.06.2015 tarihinde 3.618,25 TL, 30.06.2015 tarihinde 4.217,64 TL ve 30.06.2015 tarihinde 34.732,29 TL olmak üzere toplam 42.622,18 TL ödediğini, müvekkilinin sözleşme ile yüklendiği yükümlülükleri yerine getirdiğini, ödenmesi gereken bir bedel bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin geçerli olduğu ve uyuşmazlığın sözleşme hükümleri dikkate alınarak çözümlenmesi gerektiği, davalı yüklenicinin eğitim hizmet sözleşmelerinde yer alan üstlendiği eğitim hizmeti sonucu kısmen veya tamamen istihdam edilmesi gereken sayıda kursiyeri istihdam etmediği, bu nedenle sözleşmeye aykırı davrandığı, sözleşmeye aykırılık nedeniyle davacı tarafından bloke edilen tutarların sözleşmenin (34.3) hükmü gereği davacı adına gelir olarak kaydedilmesi gerektiği, davalının alacağından mahsup edilemeyeceği, alınan bilirkişi raporuna göre davacının talep edebileceği alacak miktarının 688.379,81 TL olduğu, ancak dava konusu sözleşmelere ilişkin olarak yapıldığı belirlenen 5.802,54 TL ödemenin mahsup edilmesi gerektiği, mahsup neticesinde belirlenen alacak miktarının 682.577,27 TL olduğu, dava tarihinden önce davalı temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren faiz yürütülebileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 682.577,27 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözleşmeden kaynaklandığı, sözleşmenin akdi ile tüm tarafların özel kişi sıfatı kazanıp doğan uyuşmazlıkların adli yargıda görülmesi gerektiği, 2010-2012 yılları arasında imzalanan sözleşmelerden doğan uyuşmazlığa uygulanacak 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin dava tarihi itibariyle henüz dolmadığı, bu suretle yargı yolu ve zamanaşımına yönelik itirazların dinlenemeyeceği, dosyaya kazandırılan denetlemeye ve hüküm kurmaya elverişli, her bir sözleşme hükümleri, istihdamı gerekip istihdam edilmeyen kursiyer sayısı, davacının yaptığı toplam ödemeden usulünce doğan davalı hakedişlerinin açıkça gösterilip mahsubu suretiyle düzenlenen genel muhasebe, kamu maliyesi ve hukukçu bilirkişiden oluşan heyetçe düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek ve davacı dava dilekçesinde yasal faiz istemiş olmakla birlikte faizin başlangıç tarihini göstermediğinden dava tarihinden itibaren faize hükmedilerek kurulan hükümde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili: Mahkemece davalı tarafından 2015 yılında yapılan 4.271,64 TL'lik ödemenin alacak miktarından mahsup edilmesinin ve dava tarihi itibariyle faize hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

1. 6098 sayılı Kanunu'nun 117 nci maddesi; ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer'' şeklinde düzenlenmiştir. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması vs. suretiyle gerçekleşir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. İade talebinde bulunulmadan temerrüt faizi işlemez.

Davacı, davalının istihdam evraklarının sunulması gereken altı aylık sürenin bitim tarihi itibariyle istihdam yükümlülüğü borcunu yerine getirmeyerek temerrüde düştüğünü ileri sürerek, ana para miktarlarına her bir sözleşme için ayrı ayrı belirtilen tarihler itibari ile faiz işletilmek suretiyle davalıdan tahsilini talep etmiş, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde 25.05.2012 tarihli sözleşme yönünden borç tebliğ yazısının 17.03.2014 tarihinde elden tebliğ edildiği dikkate alınarak 15 günlük sürenin sonu olan 01.04.2014 tarihi itibariyle, diğer beş sözleşme ile ilgili olarak da gönderilen 13.01.2014 tarihli borç ihtar yazısına davalı firma tarafından verilen 14.02.2014 tarihli cevabi yazı tarihi itibariyle faiz işletilmesi gerektiğini savunmuş, Mahkemece dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; davacı vekilinin her bir sözleşme için ayrı ayrı belirtilen tarihler itibariyle faiz işletilmesi yönündeki talebinin kabul edilmesi, davalının önceden temerrüde düşürülmemesi nedeniyle mümkün değilse de, davacı tarafından 25.05.2012 tarihli sözleşme yönünden ödenen tutarın iadesi amacıyla borç bildirimi yapıldığı, borç tebliğ yazısının 17.03.2014 tarihinde elden tebliğ edildiği, borç bildirim belgesinde ödeme süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olarak belirtildiği, bu durumda davalının tebliğin üzerinden 15 gün geçmekle 01.04.2014 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, kalan beş sözleşme ile ilgili olarak gönderilen 13.01.2014 tarihli borç ihtar yazısının tebliğ şerhinin dosyada bulunmadığı, ancak davalının, davacı tarafından kendilerine gönderilen 13.01.2014 tarihli borç yazısını ilgi tutarak davacı Kuruma verdikleri cevabi yazılardan ilki olan 14.02.2014 tarihinde temerrüde düştüğünün kabul edilmesi gerektiği ve davacının bu tarihten itibaren faiz isteme hakkı bulunduğu anlaşılmakla, Mahkemece dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2. Kabule göre de; 19.10.2010 tarihli sözleşme yönünden dava konusu yapılmayan 8 kişinin istihdamının geçersiz olduğu tespit edilerek davalıya gönderilen 22.05.2015 tarihli 67816 sayılı borç tebliğ yazısına istinaden, dava konusu yapılan alacağa ilişkin olmadığı anlaşılan 4.271,64 TL'lik ödemenin mahsup edilerek karar verilmiş olması da doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20905, Karar No: 2014/7420, Tarih: 21.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20905 E.  ,  2014/7420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, yeşil biber, patlıcan, taze fasülye ve domatese ait 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2013 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının, gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

4-Mahkemece tesbit edilen kamulaştırma bedelinin davalı adına bankaya bloke edildiğine dair dekontun ilgili bankadan,

Getirtilip dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1270, Karar No: 2024/3795, Tarih: 06.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1270 E.  ,  2024/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1515 E., 2023/2205 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 25 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 21.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, resen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İstanbul Havalimanı Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğüne bağlı görevlilerin yaptıkları risk analizi çalışmaları sonucunda Fransa'nın Paris şehrinden İstanbul'a gelecek Paraguay vatandaşı sanığın şüpheli olarak değerlendirildiği, uçağın İstanbul Havalimanına inmesine müteakip sanığın kabin bagajı olması ihtimaline karşı uçağın yolcularını bırakacağı körükte gerekli güvenlik önlemleri alınarak pasaport kontrolü yapıldığı, üzerinde yasa dışı herhangi bir unsur tespit edilemediği fakat karın bölgesinde olağan dışı şişlik olduğunun görüldüğü, sanığın kokain cinsi uyuşturucu madde yuttuğunu beyan etmesi üzerine iç beden muayenesi için hastaneye sevk edilerek hastanede midesinde bulunan kapsül halinde 91 adet kokainin doğal yollarla vücudundan çıkarılarak ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

Sanık aşamalarda uyuşturucu madde taşıma işini 4000 ABD Doları karşılığında kabul ettiğini, Sao Paulo'da bir evde kapsüller içerisindeki uyuşturucuları yuttuğunu, Türkiye'de konaklayacağı otelde bırakarak Türkiye'den ayrılacağını savunmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tutanağı, tutanak tanığının beyanı, uzmanlık raporu, ele geçen uyuşturucu maddenin cinsi ve miktarı, ele geçiriliş şekli, tercüman ve müdafii eşliğinde alınan savunmalarındaki ikrarı ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ithal etme suçunu işlediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ele geçen maddelerin miktarı nazara alındığında, suçun konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak sanık hakkındaki hükümde temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması hususu aleyhe kanun yolu başvurusu bulunmadığından eleştiri konusu yapılıp, İlk Derece Mahkemesinin kararında eleştirilen husus dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı gerekçesi ile istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik görülmeyerek, uyuşturucu madde ithal etme suçu uyuşturucu maddenin ülke içine sokulması ile birlikte tamamlandığından, niteliği itibarıyla teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına elverişli olmadığı ve sanığın etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilebilecek bir eyleminin bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/1515 Esas, 2023/2205 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi