muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8358, Karar No: 2012/2669, Tarih: 22.02.2012

dolar para aldığını, ayrıca 50 bin, 100 bin ve 200 bin dolar şeklinde paralar da aldığını, bu paraları bazen elden bazen de şoförü Mehmet isimli kişiden aldığını, birçok belge ve bilgiyi klasörlerle teslim ettiğini, 2002 yılından beri oturdukları lojmanda 5-6 çanta içerisinde 5 milyon dolar civarında para olduğunu, bunu bizzat gördüğünü...” belirtmiştir. Genel Kurmay İstihbarat Daire Başkanlığı'nın 22/4/2010 tarihli cevabi yazı içeriğinden, belgelerin askeri gizlilik taşıyan istihbari nitelikte belge olmadığı, dava dışı eş ... ile yapılan görüşmede dile getirilen diğer iddialar ile ilgili yeterli kanıt bulunmadığı ve ... tarafından boşanma davasında yarar sağlamak amacına matuf olarak iddiaların dile getirildiği belirtilerek kamu davası açılmasına yeter derecede delil elde edilmediği gerekçesiyle 30/11/2010 tarih, 2010/311 evrak, 2010/219 esas ve 2010/38 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir. Öte yandan davaya konu edilen olayların dışında davacı ile dava dışı eşi arasında boşanma sürecinde hakaret- tehdit ve mala zarar verme gibi bir çok suçlardan ... 22 Asliye Ceza Mahkemesi, ... 11. Sulh Ceza Mahkemesi ve ... 7. Sulh Ceza Mahkemesinde ceza davalarının bulunduğu da görülmektedir.

Yine, davacının başkanlığını yaptığı ... Yapı Kooperatifi Başkanlığı ile dava dışı ... tarafından Kooperatif aracı kılınarak rüşvet ve çıkar sağlamak suçlarından yapılan şikayet üzerine davacı hakkında soruşturma yapıldığı kamu davası açmaya yeterli delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Gelişim biçimi yukarıda açıklanan somut olayda;davacı ile dava dışı eşi arasında boşanma davası sırasında basına yansıyan ve dava dışı eş tarafından dile getirilen iddialar ile ilgili olarak davacı hakkında Askeri Savcılık tarafından soruşturma yapıldığı, yayın tarihinde soruşturmanın devam ettiği,yayın tarihinden sonra davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Basının maddi gerçekliği araştırmak ve kanıtlamak yükümlülüğü bulunmamaktadır. Haber, verildiği andaki beliriş biçimine göre görünür gerçeklik kapsamında ise hukuka uygun kabul edilmelidir. Somut olayda,davaya konu yayının 15/4/2010 tarihinde yapıldığı, davacı hakkında devam eden soruşturmanın 30/11/2010 tarihinde sonuçlandığı, soruşturma ve dava dışı eş ile aralarındaki boşanma davasındaki iddialar yayına konu edildiğine göre yayında hukuka aykırı bir yön bulunmayıp bu hali ile görünür gerçeklik kapsamındadır. Şu halde açıklanan gerekçelerle istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken basın ilkeleri ile bağdaşmayacak şekilde basına maddi gerçekliği kanıtlama yükümlülüğü yükleyecek gerekçe oluşturularak istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA,bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.22/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2008/3109, Karar No: 2009/3307, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3109 E.  ,  2009/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İstanbul Kağıthane’de bulunan Pafta no:1, Ada no:2540 ve 19 parsel numaralı olarak davacı adına tapuya tescilli taşınmaza elatmanın önlenilmesi ve 10.000,00 YTL ecrimisilin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan (3.) bodrum katını...Atölyesi olarak kullanma şeklinde oluşan davalı ...’nın müdahalenin men’i ile yerin davacıya teslimine; ecrimisil isteminin reddine ve ayrıca davalılar ... aleyhinde açılan davaların derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı ile davalılardan ...arasında yapılan ve Beyoğlu 16. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 19.09.2003 tarihli “Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesini” davacı arsa sahibi; davalı ... ise, yüklenici sıfatlarıyla imzalamışlardır. Yüklenici; davacının kayden maliki bulunduğu sözleşme konusu 19 parsel sayılı taşınmaza (12) bağımsız bölümden ibaret inşaat yapımını ve inşaat ruhsatının alındığı tarihten itibaren (18) ay içerisinde arsa sahibi davacıya verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerin anahtar teslimi şeklinde teslimini yüklenmiştir. Sözleşmenin (2.) maddesi hükmünde; bodrum üstü dükkanın, giriş zemin dükkanın, 1. normal kattaki 1 nolu, 2. normal kattaki 4 nolu, 3. normal kattaki 5 ve 6 nolu dairelerin yüklenici Hayrettin Kaya’ya ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Dosya kapsamındaki tapu kayıtlarından; sözleşme konusu parsele yapılan (12) adet bağımsız bölümün tamamının, davacı arsa sahibi adına kat mülkiyeti şeklinde tapu sicilinde tescilli olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, yüklenici davalı ...’e verilmesi gereken bağımsız bölümlerin ona kayden intikalinin yapılmadığı ortaya çıkmaktadır. Mahkemece yapılan keşif ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu sunulan bilirkişi kurulu raporunda; inşaatın (3.) bodrum katının projesinde “sığınak ve otopark” olarak düzenlenmiş olmasına karşın yerinde yapılan incelemede dükkan olarak düzenlendiği ve Hayrettin Kaya tarafından PVC doğrama atölyesi olarak kullanıldığı açıklanmıştır. Borçlar Kanunu’nun 357. maddesi uyarınca, inşaatın yüklenici tarafından davacı arsa sahibinin kendisine gösterdiği güvene ve sadakat borcuna uygun şekilde yapılması gerekmektedir. Ayrıca yüklenici, sözleşme konusu inşaatı sözleşme ve yasa hükümlerine, fen ve sanat kurallarına ve davacı yanca beklenen amaca uygun şekilde ve tamamlanmış olarak yapmakla ödevlidir. Yüklenicinin belirtilen yükümlülüğü, arsa sahibine olan “özen borcu” gereğidir (BK. md. 356/I.). Arsa sahibi ise yanlar arasındaki sözleşme uyarınca karşı edimi kapsamında yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölüm ya da bölümleri ona ya da onun gösterdiği kimselere kayden temlik etmekle ödevlidir. Ancak, mahkemece yürürlükte olduğu kabul edilen yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifa ile sonuçlanıp sonuçlanmadığı dahi araştırılmamıştır. Yukarıda da açıklandığı üzere; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatı elinde bulundurma yetkisine yüklenici sahip ise, Türk Medeni Kanunu’nun 994. maddesi gereğince iyiniyetli zilyet sayılır. Bu durumda da yüklenici davalı elinde bulundurduğu taşınmazı arsa sahibinin yararına uygun şekilde tutmak ve onun yararına olan şeyleri yapmak zorundadır. Aksine yüklenicinin sözleşmeye aykırı olan eylem ve işlemlerinin bulunması durumunda sözleşmeye aykırılığın giderilmesi istenebilir. Sözleşme henüz ifa ile sonuçlanmış veya arsa payı karşılığı sözleşme gereğince inşaat üzerinde yüklenici hak elde etmiş veyahut sözleşme gereğince inşaatı elinde tutması gerekiyor ise, ortak yerlere hukuka ve sözleşmeye aykırı tasarrufunun bulunması halinde davacının arsa payı oranında davalının hakları da korunarak ortak yere elatmasının önlenmesine karar verilebilir. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden ve yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan davalının elatmasının önlenmesine ve (3.) bodrum katın arsa sahibi davacıya teslimine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bendde açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazların kabulüne ve kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’ya geri verilmesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22475, Karar No: 2014/6878, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22475 E.  ,  2014/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 9. İş Mahkemesi

Tarihi :02.10.2013

No :2012/319-2013/562

Dava, hak sahibi konumundaki davalılar murisine ödendiği ileri sürülen ölüm aylıklarının tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1998 yılında kesinleşen hak sahibi kız çocuğu konumunda yer alan davalılar murisine, iştirakçi babası üzerinden bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca, 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2008 – 30.04.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların tahsili için borç tahakkuk ettirildiği, boşanan eşlerin 02.02.2010 tarihinde yeniden evlendikleri, hak sahibi konumundaki N. A. Arslan'ın 16.01.2011 tarihinde yaşamını yitirdiği, mirasçıları yönünden icra takibine geçildiği ve takibe itiraz üzerine iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalılar murisi ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; ifadeleri Kurum işlemine dayanak kılınan komşular resen celbedilerek dinlenilmeli, dava konusu dönem itibariyle az yukarıda yazılı araştırmalar yapılmalı, boşanılan eş ile muris N. A.'nin 02.02.2010 tarihinde yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14438, Karar No: 2011/15699, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14438 E.  ,  2011/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 02.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 874 sayılı parsel maliki olduğunu, parselin çapı içerisinden davalı DSİ İdaresi tarafından kanal geçirildiğini, kanal bölümüne ait tapu kaydının iptali ile buranın DSİ İdaresi adına taşınmazın da iki ayrı parsel olarak tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı DSİ ve Hazine, davaya yanıt vermemiş, davalı gösterilen Tapu Sicil Müdürlüğü uyuşmazlığın takdirini mahkemeye bırakmıştır.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, 874 sayılı parselin ifrazı ile (A) ve (B) harfli bölümlerin ayrı ayrı tapuya tesciline, parsel içerisindeki 311 m2 büyüklüğündeki bölümün paftasında yol olarak işaretlenmesine, DSİ ile ilgili davacı talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davaya dahil edilen Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; 166 ve 167 sayılı parsellerin 874 sayılı parsel olarak tevhit edildiği, taşınmazın kuzeyindeki bölümünden DSİ İdaresi tarafından kamulaştırma işlemi yapılmaksızın kanal geçirildiği ve kısmen de yol olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Burada öncelikle belirtilmelidir ki, davacının krokide yol olarak gösterilen bölüme ilişkin bir talep ve davası bulunmamaktadır. Gerçekten, 6100 sayılı HMK’nun 26.maddesi uyarınca hakim, kural olarak tarafların talepleriyle bağlıdır. Talep olmaksızın taşınmazın bir bölümünün yol olarak terkinine karar verilmesi açıklanan nedenle doğru olmamıştır.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 724.maddesi gereğince arazisini başkasının yaptığı yapı sebebiyle kullanamayan kişinin uygun bir bedel karşılığında arazinin yeterli bir kısmını malzeme sahibine bedeli karşılığı terk etmesi olanaklıdır. Dolayısıyla, bilirkişi krokisinde DSİ’ye ait kanal olarak gösterilen taşınmaz bölümünün de anılan yasa kuralı gereğince bedeli karşılığı DSİ İdaresine tescili gerekirken, bu istemin reddi de yanlıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekirse de hüküm mülkiyet hakkı sahibi davacı tarafından temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle temyiz edenin sıfatına göre hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

19.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3308, Karar No: 2022/9856, Tarih: 03.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/3308 E.  ,  2022/9856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Mohammad ..., Macit, Majtaba, Mohammad), suçu bildirmeme (...)

HÜKÜM : Sanık ... ...ve suça sürüklenen çocuk ...'nın atılı suçlardan, suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatleri ile sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçlardan, suça sürüklenen çocuk ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2021 gün ve 2021/178 Esas, 2021/631 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddiyle mağdur vekilinin istinaf başvurusunun reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

5271 sayılı CMK'nın 279/1-b maddesi gereğince mağdur vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair karara yönelik Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 01.02.2022 gün 2022/20 değişik iş sayı ile itirazın kesin olarak reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, incelemenin sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuklar... müdafileri, suça sürüklenen çocuk ...'in temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuklar... müdafileri, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuklar... müdafileri, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8295, Karar No: 2016/5796, Tarih: 26.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8295 E.  ,  2016/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30/12/2013 gün ve 2011/368 - 2013/376 sayılı kararı bozan Daire'nin 10/02/2015 gün ve 2014/3906 - 2015/1627 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 17.06.2011 tarihli genel kurul toplantısında sermaye artırım kararı alındığını, bu kararın müvekkilinin hisse değerinin düşürülmesine yönelik olduğunu, şirketin mal varlığının muvazaalı işlemler ile eski ortaklara devredildiğini, sermaye artırılmasını gerektirir bir durumun söz konusu olmadığını ileri sürerek, 17/06/2011 tarihli genel kurulda sermaye artırılmasına ilişkin kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin mali durumunun iyi olmaması nedeniyle sermaye artırım kararı alındığını, davacının alınan kararlara muhalefet şerhini dercetmediği, bu nedenle dava açma şartının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12455, Karar No: 2013/25967, Tarih: 11.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12455 E.  ,  2013/25967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki vekaletnameye göre, davacı-davalı (kadın)’ın vekili Av. ...’tür. Dava dilekçesinin altında üç avukatın ismi yazılı olup, bunlardan Av. ...’ün ismi altında imza mevcuttur. Temyiz dilekçesinde ise iki avukatın (Av. ... ve Av. ...’ün) ismi yazılı, bir tek imza mevcut, bu imzanın da ...’e ait olduğu görülmektedir.

Temyiz dilekçesinde imzası mevcut olan Av. ...’ün ise dosyada vekaletnamesi veya vekalet yerine geçen yetki belgesi bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesinde temyiz edenin vekilinin imzasının bulunması zorunludur (HUMK.md.435/8). Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Bu bakımdan;

1-Temyiz dilekçesinin altında imzası mevcut olan Av. ...’ten varsa vekaletnamesinin veya davacı-davalı kadının avukatı ...’ten yetki belgesinin istenerek dosyaya alınması,

2-Avukat ... tarafından vekaletname veya yetki belgesi sunulmadığı takdirde ise temyiz dilekçesindeki imza noksanlığının vekaleti mevcut olan avukata tamamlattırılmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.11.11.2013 (Pzt.)