muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/26887, Karar No: 2020/12427, Tarih: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/26887 E.  ,  2020/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 49.50 TL değerindeki parfümü çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7896, Karar No: 2013/2525, Tarih: 31.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/7896 E.  ,  2013/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.01.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 5395 Sayılı Yasa uyarınca koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde çocuk hakiminin bu Kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Kartal'da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda küçüklerle ilgili koruma kararının çocuk mahkemesince verilmesi gerektiğinden, aile mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (Hukuk Genel Kurulunun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 esas 2012/817 karar sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.01.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2608, Karar No: 2018/7752, Tarih: 25.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2608 E.  ,  2018/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, iş bu dosyayla bağlantılı olduğu tespit edilen İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2012 gün ve 2014/955 Esas, 2015/11795 Karar sayılı dosyasının Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01.03.2010 günlü 2010/74 sayılı ayırma kararı sonrasındaki örneğinin mevcut olmadığı alaşıldığından, anılan evrakın aslı veya onaylı suretinin temin edilmesinin ardından yokluğunda verilen hükmün katılanlar vekili Avukat ...'e tebliğine dair dosya içerisinde herhangi bir tebligat parçası bulunmadığı anlaşıldığından, varsa anılan belgenin eklenmesi, aksi halde yokluğunda verilen hükmün katılanlar vekiline usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4405, Karar No: 2021/8586, Tarih: 27.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4405 E.  ,  2021/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket yanında 01/11/1997-14/02/2014 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesiyle görsel yönetmen olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin 14/02/2014 tarihinde sözlü olarak feshedildiğini, 17/02/2014 tarihinde işyerine çağrılarak ikale sözleşmesi imzalamasının istenildiğini, imzalamadığı takdirde haklarının ödenmeyeceğinin söylendiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ek işler karşılığı telif ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ile %5 fazlalıklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı temyizi yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- 5953 sayılı Basın İş Kanununda kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz ödeneceği ve bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedileceği yönünde bir düzenleme yer almamaktadır. Buna göre davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve davadan önce davalı işverenin temerrüde düşürülmediği dikkate alındığında kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

SONUÇ:

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin kıdem tazminatına ilişkin “a” alt bendinin hükümden çıkartılarak yerine;

“a) Davacının toplam net 55.072,52 TL kıdem tazminatı alacağının dava tarihi olan 30/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4710, Karar No: 2019/8289, Tarih: 16.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4710 E.  ,  2019/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 62, 53/1-3, 158/1-d, 168/1, 62, 52, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yanında temyiz dışı sanıklar .... ve .... ile birlikte, ....'un sahibi olduğu şirkete ait kamyonlara sahte plakalar takıp .... Nakliyat isimli şirketin deposuna gittikleri, sanığın kendisini .... olarak tanıtarak ve bu isime ait sahte ehliyet kullanarak temyiz dışı sanıklarla birlikte toplam 66 ton gübreyi Konya ili Yunak ilçesine götürmek üzere teslim aldığı ancak yükü Gölbaşı ilçesinde bulunan kendilerinin ayarladığı depoya naklettikleri, sanığın çocuğunun hasta olduğunu söyleyerek olay yerinden ayrıldığı, temyiz dışı sanıkların gübrenin satışı konusunda anlaştıkları şahıslara teslim etmek istedikleri esnada yakalandıkları, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, temyiz dışı sanıkların eylemine iştirak etmediğini beyan etmesine rağmen, yükü alırken sahte belgeler kullanması, katılan ifadesi, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup; sanığın dosyasının, ek savunma hakkı sağlanması amacıyla temyiz dışı sanıkların dosyasından tefrik edildiği ve 17/03/2015 tarihinde sanığa ek savunma imkanı verilerek ifadesinin alındığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Temyiz dışı sanıkların, gübre yükünü kamyondan indirdikleri esnada emniyet ekipleri tarafından yakalanmaları neticesinde yüke el konulması ve bu nedenle olayda rızai teslim bulunmaması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10615, Karar No: 2011/15147, Tarih: 11.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10615 E.  ,  2011/15147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2430 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının davalı şirketten koltuk takımı satın aldığını,ancak koltukların yayı olmadığı için süngerlerinin çöktüğünü beyan ederek 2430 TL. alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı kanun anlamında satış sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasının 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

4077 sayılı Kanunun 2. ve 3.maddeleri gereği somut olaya 4077 sayılı Kanunun uygulanması gerekmektedir. Aynı yasanın 23.maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3059, Karar No: 2025/3434, Tarih: 30.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/3059 E.  ,  2025/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1429 E., 2023/1680 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/429 E., 2022/303 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; dava konusu 530 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 72/432 payının 09.12.1954 tarihinde murislerinden "...:... oğlu" adına tescil edildiğini, tescilden sonra metruk olduğu gerekçesiyle 15.02.1957 tarihinde idari yoldan davalı Hazine adına tescil edildiğini, 03.04.1961 tarihinde ise kanuni devir yoluyla ... Belediyesine temlik edildiğini; diğer dava konusu 340 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payının ise 26.12.1949 tarihinde murislerinden "...:... kızı" adına tescil edildiğini, 26.03.1953 tarihinde de davalı Hazine adına metruken tescil edildiğini, 03.04.1961 tarihinde kanuni devir yoluyla ... Belediyesine temlik edildiğini, murislerine ait olan dava konusu taşınmazların hukuka aykırı bir biçimde metruken Hazine adına tescil edildiğini, murisleri ve/veya mirasçıları olan kendilerinin o sırada hayatta olduklarını ve gaip olmadıklarını, Hazine adına tescilin hiçbir hukuki gerekçeye dayanmadığını, iptali gerektiğini, mahkeme kararı olmaksızın idari yolla yapılan tescillerin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde dava tarihindeki güncel bedellerin işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemişler, davacılar vekili yargılama sırasında davalı ... yönünden davayı atiye bıraktıklarını bildirmiş, bilahare davacılardan ... ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ... Muhakemat Müdürlüğü vekili; davanın yersiz ve usule aykırı olduğunu belirterek husumetten ve esastan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; dava konusu 530 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ortaklığın giderilmesi davası neticesinde satıldığını, Belediyenin malik olmadığını, dava konusu 340 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise kanun gereği Belediyeye devredildiğini, işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, davacı tarafın Belediye yönünden davayı atiye bırakma beyanlarına muvafakat ettiklerini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili; dava konusu 530 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ortaklığın giderilmesi davası neticesinde satıldığını, Belediyenin malik olmadığını, dava konusu 340 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise kanun gereği Belediyeye devredildiğini, işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, davacı tarafın Belediye yönünden davayı atiye bırakma beyanlarına muvafakat ettiklerini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince ilk kararda; dava konusu taşınmazların kadastro tespitleri sırasında muris adına tescil edildiği, murisin ... olmadığı, gerçek kişilere satılan paylara isabet eden kısımların üzerinde yapıların ve yerleşim alanının fiilen oluştuğu, tapu iptalinin mümkün olamayacağı, terditli olarak açılan davada, dava konusu taşınmazların tespit edilen değeri üzerinden miras payları oranında bedel isteği yönünden davanın kabulüne, davalı ... hakkında açılan dava geri alındığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararın davalı ... Muhakemat Müdürlüğü vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ilk kararda; dava konusu taşınmazların belirlenen dava tarihindeki değerleri esas alınarak davacı tarafa harcın tamamlattırılması, ondan sonra yargılamaya devam olunması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bu karar üzerine İlk Derece Mahkemesince ikinci kararda; önceki gerekçeyle bedel isteği yönünden davanın kabulüne, davalı ... hakkında açılan dava geri alındığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu kararın da davalı ... Muhakemat Müdürlüğü vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu kez; dava konusu her iki taşınmazın tescilinin idari yoldan yapıldığı, bu durumda tescilin dayanağı olan idari işlemin halen ayakta olup olmadığının, yani davacı tarafça bu idari işlemin iptali için idari yargı yerinde dava açılıp açılmadığının ve açılmışsa sonucunun tespiti ile karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1/a-6 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinden sonra, İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen üçüncü kararı ile; davacı tarafça tescilin dayanağı idari işlemin iptali için idari yargı yerinde herhangi bir dava açılmadığı, idari işlemin hala ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; idari işlemin halihazırda geçerli olması nazara alındığında Mahkemece verilen kararın yerinde olduğu, eldeki davanın taşınmazın aynına ve dolayısıyla malvarlığına ilişkin olması nazara alındığında nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin de yerinde olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların hiçbir zaman kayıp, yitik kişiler olmadıklarını, taşınmazların malikinin üst soyları olduğuna dair tüm hususların ispatlandığını, davalı İdarenin gerekli araştırmaları yapmadan yanlış bir idari karar aldığını ve uyguladığını, davacıların karardan bu davayı açana kadar haberleri olmadığını, yapılan idari işlemin yolsuz tescile sebebiyet verdiğini ve yok hükmünde olduğunu, davacıların hak arama hürriyetlerinin ellerinden alındığını, hesaplanan nispi vekalet ücretinin iptal edilmesi gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 340 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payının 26.12.1949 tarihinde ... kızı ... adına tespit ve tescil edildiği, ... Defterdarlığı ... Müdürlüğü tarafından ... Tapu Sicil Muhafızlığına yazılan 19.06.1953 tarihli yazı ile ... kızı ...'ın firari bulunduğu tahakkuk ettiğinden, adı geçenin payına Tasfiye Kanunlarına göre tevfikan vaziyet edildiğinden bahsedilerek Hazine adına tescil talep edildiği, bu suretle ... kızı ... adına kayıtlı 1/3 payın 23.06.1953 tarihinde metruken Hazine adına tescil edildiği; dava konusu 530 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 72/432 payının 09.12.1954 tarihinde ... oğlu ... adına tespit ve tescil edildiği, ... Defterdarlığı ... Müdürlüğü tarafından ... Tapu Sicil Muhafızlığına yazılan 13.02.1957 tarihli yazı ile ... oğlu ...'a ait 72/432 paya Tasfiye Kanunları ve Talimatnamesi gereğince vaziyet edildiği bildirilerek Hazine adına tescil talep edildiği, bu suretle ... oğlu ... adına kayıtlı 72/432 payın 15.02.1957 tarihinde metruken Hazine adına tescil edildiği; anılan taşınmazlardaki dava konusu payların 03.04.1961 tarihinde 7367 sayılı Kanun gereği ... Belediyesine devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, hem 13 Eylül 1331 tarihli geçici Kanun, hem de 15 Nisan 1339 tarihli ve 333 sayılı Kanun hükümlerinde firari ve mütegayyip bulunan veya başka yerlere naklolunan şahısların bu hallerinin vuku bulduğu anda, taşınmaz mallarının, ilgisine göre Maliye veya Evkaf Hazinelerinin mülkiyetine kendiliğinden geçişi hüküm altına alınmıştır.