muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1061, Karar No: 2023/6460, Tarih: 09.11.2023

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Dava, kadastro öncesine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) davanın B harfiyle gösterilen kısmı yönünden kabulüne karar verilmiş, kararın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince (BAM) istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde hüküm kurulmuştur. Dairemizin Sayın Çoğunluğunca ise "Mahkemece 23.05.2018 tarihinde yapılan keşifte davaya konu taşınmazda yonca ve biçenek olduğu, taşınmazın genellikle eğimli yapıda olup eğiminin %10-20 arasında olduğu, komşu parsellerle benzer özellik gösterdiği gözlemlenmiştir. Dinlenen yerel bilirkişiler taşınmazların mera olmadığını ve davacıların zilyetliğinde olduğunu beyan etmişlerse de davaya konu taşınmazın komşularının mera ve ham toprak niteliğinde olduğu açıktır. Ziraat bilirkişi kurulu raporunda davaya konu taşınmazın tarıma elverişli olduğu ve mera arazilerinden farklı bitki örtüsü ve toprak yapısına sahip olduğu belirtilmiş ise de taşınmazın biçenek olarak kullanıldığı, raporda taşınmazın eğiminin mahkeme gözlemiyle çelişkili şekilde %1-4 arasında tespit edildiği, çekişmeli taşınmaz ile mera niteliğindeki çevresini ayıran herhangi bir sabit sınır veya doğal ayırıcı unsurdan bahsedilmediği, yine jeodezi bilirkişi raporunda taşınmazın tamamının biçenek vasfında olduğu ve tarımsal amaçlı kullanım gözlenmediği, komşu parsellerle sabit sınırının olmadığının belirtildiği, bu durumda temyize konu taşınmaz bölümlerinin de meradan açıldığının kabulünün zorunlu olduğu, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi neye ulaşırsa ulaşsın bu zilyetliğe hukuken değer verilmesinin mümkün bulunmadığı, ot biçme suretiyle taşınmaz üzerindeki kullanımın ekonomik amaca uygun kullanım olarak kabulünün mümkün olmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

" gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, davanın kesin olarak reddedilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. Kanaatimizce dosyada hüküm vermeye yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığından ve dosyanın bağlantılı diğer dosyalarla birleştirilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmesi gerekir.

Dava aynı taşınmazlara yönelik 8 ayrı davacı tarafından açılmıştır. Aynı davacılar Dairemizde temyiz incelemesi bulunan 3 ayrı dava dosyasında da aynı kadastro çalışma alanında bulunan komşu taşınmazlara karşı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayalı iptal ve tescil davası açmışlardır.

Dava aynı taşınmazlara yönelik 8 ayrı davacı tarafından açılmıştır. Aynı davacılar Dairemizde temyiz incelemesi bulunan 3 ayrı dava dosyasında da aynı kadastro çalışma alanında bulunan komşu taşınmazlara karşı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayalı iptal ve tescil davası açmışlardır.

Dosyada yapılan araştırma ve inceleme kapsamında hava fotoğrafları alınmış, tespit tarihinden geriye doğru 20 yıllık süreyi aşacak şekilde dava konusu yerde tarımsal faaliyet yapıldığı tespit edilmiştir. Ziraat bilirkişisi raporunda da dava konusu taşınmazın B ile gösterilen bölümünün tarıma elverişli olduğu ve mera arazilerinden farklı bitki örtüsü ve toprak yapısına sahip olduğu belirtilmiştir.

Mahalinde dinlenen tüm mahali bilirkişiler ve tanıklar da dava konusu edilen B ile gösterilen bölümün çok uzun yıllar boyunca davacıların ve davacıların miras bırakanları tarafından kullanıldığını ifade etmişlerdir.

Anılan bilirkişi raporları, mahalli bilirkişi beyanları birlikte nazara alındığında ve ot biçme biçimindeki zilyetliğin de ekonomik amaçlı zilyetlik olarak kabul edilmesi gerektiği düşünüldüğünde dava konusu yerin mera olduğunu kesin olarak söyleyebilme imkanının bulunmadığı değerlendirilmektedir. Ancak bu dava ile birlikte Dairemizde temyiz incelemesi bulunan 3 ayrı dava dosyası incelendiğinde bu davadaki 8 ayrı davacı tarafından diğer dosyalarda da toplamda kişi başına düşecek miktarı 100 dönümü geçecek şekilde dava açıldığı, buna rağmen İDM'ce bu talepler birlikte değerlendirilerek bir karar verilmediği, dolayısıyla karar vermeye yeterli sağlıklı bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla bu dosya ile Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin E. 2015/242 K. 2019/ 284 ; E. 2015/250 K.2019/286; E.2015/246 K. 2019/73 sayılı dosyalarının birleştirilerek ve mahalinde yeniden keşif yapılarak davacıların tüm taleplerinin birlikte ele alınıp Kanun'daki sınırlamalar da dikkate alınarak bir karar verilmesini sağlamak üzere araştırma ve inceleme eksikliği nedeniyle kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir. Bu çerçevede yapılacak keşifte daha önce refakate alınan bilirkişilerden farklı olarak seçilecek 3 kişilik ziraat, 3 kişilik jeodezi ve 1 fen bilirkişisi aracılığıyla gerekli tespitler bütüncül bir şekilde yapılmalı, mahalli bilirkişiler de yeniden tespit edilerek beyanları alınmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, ilgili dosyaların birleştirilmesini temin etme ve hükme yeterli araştırma ve inceleme yapılmasını sağlama amacıyla kararın bozulması gerekirken Sayın Çoğunluğun davanın reddedilmesi gerektiği yönündeki bozma kararına iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/8586, Karar No: 2015/5827, Tarih: 09.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8586 E.  ,  2015/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2.maddesi yerine TCK.nun 52/4.maddesinin gösterilmesi ve hapisten çevrili adli para cezasının hesaplanması sırasında tatbik maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, doğrudan verilen adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4.fıkrasında yer alan "TCK.nun 52/4.maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca" ibaresinin ve hapisten çevrili adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin hükmün 7.fıkrasında "günlüğü takdiren 20 TL" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca" ibaresinin eklenerek diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13291, Karar No: 2012/6016, Tarih: 30.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13291 E.  ,  2012/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının özürlü kadrosu ile davalı işyerinde 6 yıl temizlik işleri puantör kadrosunda çalıştığını, 2009 Haziran ayından itibaren baskı altına alındığını, istifa etmesinin istendiğini, hakkında disiplin soruşturması açıldığını ve davacının baskılar sonucu dış görev olan çöpçülük işlerinde çalıştırıldığını, 3 aylık ücretsiz izninin bitiminden sonra davacının yine baskılara maruz kaldığını ve davacıdan 25/01/2010 tarihli istifa dilekçesinin zorla alındığını,davacının temizlik işleri puantör kadrosundan istifa dilekçesinin hükümsüz olduğunu ileri sürerek , feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının 23/01/2010 tarihinde insan kaynakları ve eğitim müdürlüğüne ailevi nedenleri gerekçe göstererek istifa dilekçesi verdiğini ve 25/01/2010 tarihli başkanlık onuru ile davacının aynı tarih itibari ile kıdem ve ihbar tazminatı ödenmeksizin kaydının kapatılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıdan 01/10/2009 tarihinde izninin 24/01/2010 tarihine kadar 6 ay uzatılması için dilekçe alındığı ve 24/01/2010 tarihi gelmeden 23/01/2010 tarihli dilekçe ile istifa dilekçesi alındığı, 25/01/2010 tarihi itibari ile başkanlık oluru ile kaydının kapanmasının uygun görüldüğü belirtilerek iş akdinin fesih işleminin yapıldığı, davacıdan temizlik işleri müdürlüğünce alınan 01/10/2009 tarihli dilekçe ve insan kaynakları eğitim müdürlüğüne verilen 23/01/2010 tarihli dilekçelerde dilekçenin kaydı ile ilgili herhangi bir açıklama olmadığı, davalı tarafça bu dilekçelerin hangi evraka kayıt edildiğinin belirtilmediği, davalının davacıdan her nasıl ise almış olduğu dilekçeye dayanarak davacının kaydını kapatması sureti ile iş akdini sona erdirdiği, bu durumda feshin geçerli olamayacağı gerekçesiyle karar vermek gerekmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez.

Taraflar arasındaki iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez.

İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin haklı fesih nedenlerine dayanarak işçiye istifa dilekçesi vermesi halinde baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine de gerçek anlamda istifa olarak değer vermek mümkün olmaz. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, ancak işveren feshinin haklı olup olmadığını değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu ihtimalde ise işçinin haklı olarak sözleşmesini feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanılamaz. Bundan başka işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanılamaz. Bundan başka işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

Dosya içeriğinden, davacının 23.08.2004-25.01.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde özürlü kadrosunda temizlik işleri puantör işçisi olarak çalıştığı, yazılı fesih bildirimi bulunmadığı, davacının 23/01/2010 tarihli imzası olan ve el yazısıyla yazılan dilekçesinde, 25/01/2010 tarihi itibari ile ailevi nedenlerden dolayı istifa ettiğini bildirdiği,işverence dilekçenin gelen evrak kayıtlarına 175 sıra no ile 23.01.2010 tarihinde, bilgisayar otomasyon sistemine 175 evrak no ile 25.01.2010 tarihinde kaydedildiği, kayıttan düşürme işlemlerinin bilgisayar otomasyon sistemine 203 ve 205 sıra no ile 26.01.2010 tarihinde kaydedildiği, İnsan Kaynakları Müdürlüğünce 25.01.2010 tarihinde, davacının istifa ettiği, kaydının kapanması gerektiği hususlarının Başkanlık Makamına bildirildiği, bilgisayar otomasyon kayıtlarına bu talebin 25.01.2010 tarihinde işlendiği, kayıt kapama ve başkanlık olur yazılarının mali hizmetler müdürlüğü ve temizlik İşleri Müdürlüğüne bildirildiği, Temizlik İşleri Müdürlüğünce davacının kayıt kapama işleminin 25.01.2010 tarihinde yapıldığı, ...'na işten ayrılış tarihinin 25.01.2010 olarak bildirildiği, Türkiye İş Kurumuna 17.02.2010 tarihli dilekçe ile davacının 25.01.2010 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığının işverence bildirildiği, 25/01/2010 tarihli tebellüğ il muhaberi ile davacıya tebellüğ ettirilen yazıda, 25/01/2010 tarihinden itibaren başkanlık oluruna istinaden kayıt kapatmasının uygun olduğunun belirtildiği, davacının istifa dilekçesini verdiği tarihte izinde olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının istifa ederek iş sözleşmesini kendisinin feshettiği, istifa dilekçesinin kendi el yazısı ile yazıldığı, ailevi nedenlerin gerekçe gösterildiği, işveren kayıtlarına usulüne uygun olarak kaydedildiği, ... ve Türkiye İş Kurumuna bildiriminin yapıldığı,davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödemelerinin de yapılmadığı anlaşılmış olup, istifa dilekçesinin işverence baskı altında alındığının davacı tarafça ıspatlanamadığı ortadadır. Bu durumda davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 40,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 30.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7850, Karar No: 2010/15892, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7850 E.  ,  2010/15892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Toplu Konut Projesi kapsamında olan, ... İlçesi ... Gölgesi, 10. Blok 42 no’lu dairenin maliki olduğunu, iskan ruhsatı alınmış olan bağımsız bölüme, su aboneliği verilmesi için davalıya başvuruda bulunmuşsa da, aboneliğin tesisi için, kanal katılım payı talep edilip, ön ödemeli sayaç takma zorunluluğu getirildiğini, oysa ki, yeni imara açılmış bir alan olmadığından, kentsel yenileme kapsamındaki konutlar için kanal katılım payı talep edilemeyeceğini, İmar Kanununun 23/6. maddesinde de, bu konu ile ilgili özel bir hükmün bulunduğunu ileri sürerek, abonelik sözleşmesinin, kanal katılım ve şebeke hissesi alınmaksızın tesisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı konutun bulunduğu bölgeye kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemekle yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın almış olması nedeniyle, binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah 2010/7850-15892

Edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah 2010/7850-15892

Edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapılmış olması, veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep edilebileceğinin kabulü gerekir. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınmalıdır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece açıklanan hususlar konusunda tarafların delilleri toplanıp, dosyada mevcut olan ASKİ Genel Müdürlüğünün 27.1.2010 tarihli yazısı da değerlendirilmek suretiyle, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 34.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27198, Karar No: 2012/42551, Tarih: 11.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/27198 E.  ,  2012/42551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müştekinin yaralanması sonucu yüzde sabit iz ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümden 5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesi uygulamasının çıkarılarak, hükmedilen sonuç cezanın “3 YIL 1 AY 15 ... HAPİS CEZASI” olarak düzeltilmek ve diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.