muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8075, Karar No: 2014/2846, Tarih: 11.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8075 E.  ,  2014/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2009/326-2012/401

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2013/4535 esas, 4877 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin hissedarı oldukları taşınmaz üzerine bina yapılmasına ilişkin olarak, davalı kooperatif ile 25.05.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde davacılara teslimi gereken bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 64.817,00 TL kira tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacılar ve dava dışı bir kısım malikler ile davalı arasında arsa karşılığı inşaat sözleşmeleri yapıldığı, tüm arsa sahipleri bir araya gelerek, temsilci atayarak, ya da hepsi vekalet vererek taşınmaz üzerindeki hacizleri kaldırtıp, kat irtifakına geçip, yüklenici kooperatifin hak ettiği bağımsız bölümleri devretmelerinin gerektiği, bu edimin arsa sahiplerince yerine getirilmediği, kendi edimini yerine getirmeyen davacı arsa sahiplerinin yükleniciden edimini yerine getirmesini beklemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.07.2013 gün, 2013/4535 esas ve 4877 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici kooperatif arasında 25.05.2005 günlü, diğer bir kısım arsa sahipleri ile davalı arasında da 27.05.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmelerin tarihi itibariyle tapuda hissedar olup, davalı ile sözleşme yapmamış olan S. Y.., Ö. P.. ve M. P..'in ise 20.07.2009 tarihinde yüklenici ile birlikte belediyeye verdikleri dilekçede, sözleşme ve dava konusu 10802 ada 5 parsel numaralı taşınmazda yapılan inşaat için, yapı ruhsatının yenilenmesini talep ettikleri anlaşılmıştır. Bu durumda, adı geçen hissedarların yapılmış olan sözleşmelere muvafakatının bulunduğu kabul edileceğinden davacıların dayanağı sözleşmenin geçersiz olduğundan sözedilemez. O halde, Dairemizin, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak cezai şart istenemeyeceği ve adları belirtilen hissedarların muvafakatının araştırılması gerektiğine yönelik bozma ilamının kaldırılması gerektiği, bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

İşin esasının incelenmesine gelince: Mahkemece, tüm arsa sahiplerinin taşınmazdaki hacizleri kaldırmadığı, kat irtifakına geçmedikleri ve davalı yüklenicinin hakettiği bağımsız bölümleri devretmedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamında mevcut bulunan tapu kayıtlarına göre, arsa sahiplerinin ihtiyati tedbir ve hacizlerinin sözleşme tarihinden önce var olduğu, davalının bunları bilerek sözleşmeyi imzaladığı, esasen inşaatı yapıp genel iskân izni alınmış olmakla da bu hususların inşaatın yapılmasına engeli bulunmadığı gibi, davalının hakettiği bağımsız bölümlerin devri konusunda, davacı arsa sahiplerini temerrüde düşürdüğüne dair dosyaya delil sunulmadığı belirlenmiştir. Bu durumda, inşaatın teslimindeki gecikmeden davalı yüklenicinin kusurlu olduğunun kabulü gereklidir.

Yukarıda saptanan durum karşısında, mahkemece yapılması gereken iş, işin esasına girilerek, davalı yüklenicinin sözleşmeye göre gecikme süresinin ve kira (gecikme) tazminatının hesaplatılmasından ve sonucuna uygun bir hüküm kurulmasından ibarettir.

Açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin kabulüne, mahkeme kararının değişik gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin kabulüne, Dairemizin 11.07.2013 gün, 2013/4535 esas ve 4877 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacılara verilmesine, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17008, Karar No: 2020/4282, Tarih: 01.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17008 E.  ,  2020/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu, ayrıca davalılardan ...’ye Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca yapılan tebligatın “Komşu ismi yazılmaksızın” tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11993, Karar No: 2012/2023, Tarih: 28.02.2012

**18. Hukuk Dairesi         2011/11993 E.  ,  2012/2023 K.**

* EĞITIM VE ÖĞRETIM MASRAFLARININ TAHSILI

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 44

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: DAVACI ÜNİVERSİTE TARAFINDAN YAPILAN TIPTA UZMANLIK SINAVINDA BAŞARILI OLAN DAVALI İLE YAPILAN SÖZLEŞMEDE, EĞİTİM İÇİN DÖRT YIL SÜREYLE BURS VERİLMESİ, EĞİTİMİN TAMAMLANMASINDAN SONRA DAVALININ BEŞ YIL BOYUNCA ZORUNLU HİZMETTE BULUNMASI KARARLAŞTIRILMIŞTIR. DAVALININ EĞİTİM SÜRESİ BEŞ YIL OLUP, ALTI AYLIK SÜRESİ KALMIŞTIR. BU SÜREYİ TAMAMLAYAMADIĞINDA, TIPTA UZMANLIK DİPLOMASINI ALAMAYACAĞINDAN, DAVALININ GÖRDÜĞÜ EĞİTİM KARİ­YERİNE KATKIDA BULUNMAYACAK VE HER İKİ TARAF DA ZARAR GÖRE­CEKTİR.

DAVACI; DAVALININ UZMANLIK EĞİTİMİNİ TAMAMLAMASI İÇİN EDİMİNİ YERİNE GETİRMELİ, DAVALININ UZMAN DOKTOR OLMASINI SAĞ­LAMALI VE MECBURİ HİZMET YAPMASINI TALEP ETMELİ, DAHA SONRA TAAHHÜTNAME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINI İSTEMELİDİR.

Dava dilekçesinde, 56.620 TL eğitim ve öğretim masrafının faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi ve incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının A… Y… T…-K… Üniversitesi öğretim görevlisi olduğunu, master ve doktora yapmak amacıyla Türkiye’ye getirildiğini, davalının üniversitenin burslu öğretim görevlisi olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmeye göre burs süresinin sonunda üniversiteye dönerek görev yapmayı yüklendiğini, davalının G… Üniversitesi’ndeki eğitimini tamam­ladığını, Kazakistan’daki görevine dönmesi için adına noter vasıtası ile ihtar çekildiğini ancak ihtarname adına tebliğ edilememesine rağmen birlikte otur­duğu kişiye tebliğ edildiğini buna rağmen görevine başlamadığını, böylece taahhüdünü ihlal ettiğini, eğitimi dönemince adına burs kapsamında 56.620 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla bu miktarın muacceliyet tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiş, mahkemece yargılamanın devamı sırasında alınan bilirkişi raporları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı Zakir’in 13.11.2003 tarihinde davacı üniversite tarafından tıpta uzmanlık eğitimi yaptırmak amacı ile imtihana tabi tutulduğu, önce Türkçe dil eğitimine alınıp daha sonra bu eğitimde üstün başarı gösterenlerin uzmanlık eğitimine alınmasına karar verildiği, 16.01.2004 tarihli yazı ile de tıpta uzmanlık eğitimine başlatıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen Türkiye’de Lisansüstü Eğitim-Öğretim Yaptırılan Öğrenciler İçin Hizmet Sözleşmesi’nin 10. maddesine göre “Türkiye’deki üniversitelerin Yüksek Lisans, Doktora veya diğer lisansüstü eğitim programlarına göre öğrenimini tamamladıktan sonra H… A… Y… Uluslararası T…-K… Üniversitesi’nde kendi uzmanlık sahasındaki bir görevde ve emsallerine uygun ücret ödenmek şartıyla öğretim görevlisi olarak en az beş sene çalışmak...” üzere taahhütte bulunulmuş, 02.03.2004 tarihli H… A… Y… Uluslararası T…-K… Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığı yazısı ile de bilgi ve görgülerini artırmak üzere 4 yıl süre ile Türkiye’ye davet edilmiş, bilahare G… Üniversitesi Üroloji Anabilim Dalında uzmanlık eğitimine baş­lanılmış, davalının eğitim süresinin dolmamasından dolayı G… Üniversitesi’nin yazısı üzerine 29.01.2008 tarihli A… Y… Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanı oluru ve 21.02.2008 tarihli AYÜ.MHB.2008/75 sayılı yazı ile de 31.03.2009 tarihine kadar eğitim süreleri uzatılmış, ancak aynı üniversitenin mütevelli heyet başkanlığının değişmesi üzerine 21.08.2008 tarihinde yazmış olduğu yazı ile de kendi üniversiteleri bünyesinde hastanelerinin faaliyete geçeceği gerekçesiyle 05.09.2008 tarihi itibariyle burslu öğrencilerinin ilişiklerinin ke­silmesi talep edilmiş, G… Üniversitesi Rektörlüğü’nün 04.09.2008 tarih ve 8220-13714 sayılı yazısında davalının Tıp Fakültesindeki ihtisas eğitimini tamamlamış olmasına rağmen tez çalışmasını bitirmediğinden görev süresinin 6 ay süre ile uzatılmasının uygun olacağı, 10.09.2008 tarihli 8359-13995 sayılı yazısında da davalının başasistan konumunda olduğu, gerekli pratik çalış­malarında eksikliklerin bulunduğu, 6 ay daha çalışmaya ihtiyacının olduğu bildirilmiş; davacı üniversitenin 12.09.2008 tarihli yazısı ile de hastanenin ihtiyacı gözönüne alınarak 1 ay süre ile uzatılması uygun görülmüş, 10.10.2008 tarihi itibariyle davalının görevi sonlandırılmış, kendisine teorik ve uygulamalı çalışmalar yaptığına dair belge verilmiştir. G… Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı’nın 29.04.2010 tarihli mahkemeye yazdığı müzekkeresinde, davalının Üroloji Anabilim Dalındaki resmi uzmanlık süresini tamamlayabilmesi için 5 aylık çalışma süresi ile tez yapması gerektiği, bu şartları yerine getirdiği takdirde üroloji eğitimini tamamlayacağı bildirilmiştir. A… Y… Uluslararası T…-K… Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığı’nın Burs Yönetmeliği’nin 12

. G… Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı’nın 29.04.2010 tarihli mahkemeye yazdığı müzekkeresinde, davalının Üroloji Anabilim Dalındaki resmi uzmanlık süresini tamamlayabilmesi için 5 aylık çalışma süresi ile tez yapması gerektiği, bu şartları yerine getirdiği takdirde üroloji eğitimini tamamlayacağı bildirilmiştir. A… Y… Uluslararası T…-K… Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığı’nın Burs Yönetmeliği’nin 12. mad­desinin (d) bendine göre, tıpta uzmanlık eğitimi için gelen burslu araştırma görevlilerine en fazla dört yıl; bilgi ve görgü artırma eğitimi için gelen burslu araştırma görevlilerine ise en fazla bir yıl süreyle burs verileceği düzenlen­miştir.

Tüm bu bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, davalının, davacı üniversite tarafından Türkiye’de tıpta uzmanlık eğitimi yaptırılmak amacıyla sınava tabi tutulduğu, başarılı olması üzerine önce Türkçe eğitimine daha sonra da G… Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Anabiliminde uzmanlık eğitimine alındığı, imzalamış oldukları sözleşmeye göre de eğitimini tamamladıktan sonra beş yıl süre ile mecburi hizmette bulunma taahhüt edildiği, burs yönetmeliğine göre uzmanlık eğitimi için dört yıl burs verileceğinin düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davalının eğitim yaptığı alanın eğitim süresinin beş yıl olduğu, eğitiminin ta­mamlanması için altı aylık süresinin kaldığı, bu süreyi tamamlamaması halinde uzmanlık diplomasını alamayacağı, bunun da sonucu itibariyle görmüş olduğu eğitim süresinin kariyerine hiçbir katkı yapmayacağı açıktır. Burs sözleşmesi dört yıl burs verileceğini düzenlemiş olsa bile davalının eğitiminin başladığı anabilim dalının eğitim süresi asgari beş yıl olup, davacı üniversite tarafından burs kesilse bile, sözleşmedeki zorunlu hizmet şartın yerine getirilebilmesi için uzmanlık eğitiminin tamamlanması gerekmektedir. Kaldı ki uzman olarak ya­pılacak hizmet daha nitelikli olacaktır. Bunun yanında davalıdan, yıllarca yap­mış olduğu ve sadece altı aylık bir süresi kalan, kariyerinde önemli bir yer tutacak olan uzmanlık eğitimini sonlandırması halinde hem üniversitenin ve hem de davalının bu durumdan fayda sağlamayacağı aşikardır. O halde davacı Üniversitenin taahhütname uyarınca davalıya uzmanlık eğitimini tamamlaması için taahhütnamedeki edimini yerine getirmesi ve onun uzman doktor olma hakkını elde etmesini sağlaması ve ondan sonra da taahhütname uyarınca davalıdan mecburi hizmetini yapmasını talep etmesi ve gelişmelere göre taahhütname hükümlerinin tatbikini istemesi gerektiği düşünülmeden mah­kemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ol­duğundan kabulü ile hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BOZUL­MASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/400, Karar No: 2019/7284, Tarih: 18.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/400 E.  ,  2019/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06/10/2016 gün ve 2014/741-2016/649 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, Anonim Şirket Genel Kurul kararının iptali istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince 06.10.2016 tarihinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davacı vekili tarafından temyiz başvuru dilekçesi davalı vekili tarafından da istinaf başvuru dilekçesi verilmesi üzerine mahkemece dosyasının Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 341/1.maddesi gereğince ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. İlk derece mahkemesince verilen nihai nitelikteki karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihten sonra 06.10.2016 tarihinde verilmiştir. Keza, dava dosyasında 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belge de bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece verilen kararın kanun yolu incelemesi Bölge Adliye Mahkemesine aittir.

Dosyanın Dairemize gönderilmesi yukarıda izah edilen hükümlere aykırı olduğundan dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5815, Karar No: 2022/6530, Tarih: 14.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5815 E.  ,  2022/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Gerekçeli karar başlığında "2008" ve "2010" şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, suça konu faturaların KDV'de kullanılması nedeniyle "25.06.2008", "25.12.2010" olarak mahal mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve ...'ya yüklenen "2008 takvim yılında sahte belge kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanıklar ... ve ...'e yüklenen "2010 takvim yılında sahte belge kullanma" suçu yönünden ise aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan 05.11.2013 sorgu tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1836, Karar No: 2016/2733, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1836 E.  ,  2016/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan ...'nın maliki bulunduğu, sürücü belgesiz davalı ...'in kullandığı aracın kazası sonucu yaya olarak bulunan dava dışı ...'e çarptığını, davacı tarafından yaya ...'e maluliyet tazminatı olarak 19.561,00 TL ve ayrıca Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Trafik Hizmetleri Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nün 22/09/2008 tarihli fatura karşılığı yapılan 363,00 TL ödeme olmak üzere toplam 19.924,00 TL ödeme yapıldığını belirterek zorunlu trafik poliçesi genel şartlarının 4.c maddesi gereğince müvekkili şirketin davalılara rücu hakkı bulunduğunu, Borçlar Kanunu'nun 41 ve 55. maddeleri ile Karayolları Trafik Kanunu uyarınca müvekkilinin zararından kazada %100 kusurlu olan davalının sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 19.924,00 TL tazminatın 12/02/2009 tarihinden itibaren banka reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, 14/07/2010 tarihli ıslah dilekçesi ile yaralanan ...'e SGK tarafından ödenen hastane masrafları toplamı karşılığı olmak üzere Isparta Sosyal Güvenlik Kurumuna 05/07/2010 tarihinde 2.892,00 TL daha ödeme yapıldığını belirterek dava değerini 22.816,00 TL'ye yükseltmiş ve ıslah edilen bedelin 05/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek olan reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; 16.196,88 TL

tazminat alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, hüküm altına alınan 16.196,88 TL alacaktan 363,00 TL'sine 12/02/2009; 12.941,88 TL'sine 12/02/2009; 2.892,00 TL'sine 14/07/2010 tarihinden itibaren banka reeskont faizi uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden inceleme;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davalı ... vekili'nin temyiz itirazları yönünden inceleme;

1)Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden inceleme;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davalı ... vekili'nin temyiz itirazları yönünden inceleme;

Dava, davalılardan ...'nın, davacı sigorta şirketine ZMSS poliçesi ile sigorta ettirdiği aracının, diğer davalı İbrahim Yurtsever’tarafından sürücü belgesiz olarak kullanıldığı iddiasına dayalı olup, 3 ncü kişilere ödenen tazminatın bu poliçe genel şartlarının 4/c maddesi uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir

Gerçekten de sigortacı ile sigortalı arasındaki akdi ilişkinin koşullarını oluşturan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi Genel Şartları’nın (tazminatın azaltılması veya kaldırılması sonucunu doğuran haller) başlıklı 4/c maddesinde tazminatı gerektiren olayın, aracın Karayolları Trafik Kanunu’na göre gereken ehliyetnameye haiz olmayan kimseler tarafından sevk edilmesi sonucunda vukua gelmiş ise sigortacının bu hususu zarar görenlere karşı ileri süremeyeceği ve fakat ödemede bulunduktan sonra tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebileceği hükme bağlanmış bulunmaktadır. Poliçede yer alan bu şart esasen Karayolları Trafik Kanunu'nun 95. maddesi düzenlemesinin poliçeye aksettirilmiş bir hükmüdür.

Dava konusu olayda, sigorta konusu aracın ehliyetnamesiz kimseye kullandırılırken rizikonun gerçekleşmiş bulunmasına göre, KTK’nun 95 nci ve Poliçe Genel Şartları’nın 4 ncü maddesi hükmü uyarınca sigortacının ödediği tazminatın tamamı bakımından davalı sigorta ettirene

rücu etmesi mümkün ise de, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, sigortacının mevcut düzenlemeler uyarınca akidi olmayan ehliyetnamesiz sürücüye yönelmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemece, davalılardan sürücü İbrahim Yurtsever hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu davalının sigorta ettirenle birlikte sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, 2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.