muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3322, Karar No: 2014/16131, Tarih: 30.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3322 E.  ,  2014/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 5.249,57 TL maddi Ve 10.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Malatya C. Başsavcılığının 17.4.2012 tarih ve 2012/214-2012/34 nolu kovuşturmaya yer olmadığına dair soruşturma dosyasının incelenmesinden; sanık (davacı) hakkında terör örgütü üyesi olma suçundan yürütülen soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 15.05.2012 tarihinde kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, yerinde görülmeyen tüm; davalı vekilinin ise, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı tarafından ibraz edilen vekalet ücretine ilişkin banka dekontunun kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karardan sonra 08.10.2012 tarihinde düzenlendiği gözetilerek, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti olan 360 lira yerine dekontta yazılı 2005 TL'nın maddi tazminata ilave edilmesi suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümdeki maddi tazminat miktarının "3.604,57 TL'ye" indirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37362, Karar No: 2021/11748, Tarih: 07.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37362 E.  ,  2021/11748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

Gerekçeli karar başlığında "2009" şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, KDV beyannamesinde kullanılan son fatura nedeniyle "25.02.2009" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklara yüklenen '2009 takvim yılında sahte belge kullanma' suçunun, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.02.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, sanıklar hakkındaki kamu davalarının olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yüklenen '2009 takvim yılında sahte belge kullanma' suçunun, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar hakkında Dairemizin 06.05.2019 tarih 2016/4467 Esas ve 2019/4449 Karar sayılı bozma ilamı öncesi mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu ''06.06.2012'' tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin ONANMASINA, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10474, Karar No: 2008/12285, Tarih: 24.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/10474 E.  ,  2008/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AŞKALE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 16.10.1986 tarih 38 ve 39 sıra noda tapuya kayıtlı taşınmazların kadastro tespiti sırasında tespit dışı bırakıldığını ileri sürerek adlarına tescili isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılar yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ve birleşen dava tescil harici bırakılan taşınmazların tapu kaydına dayalı olarak tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmazın bulunduğu yerde kadastro tespitinin yapıldığı, davacıların dayandıkları tapunun delil durumuna düştüğü ve hükmünü yitirdiği, zilyetlikle kazanma koşullarının da davacılar yararına gerçekleşmediği belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacıların çekişme konusu tescil harici bırakılan yerin 16.10.1986 tarih 38 ve 39 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Kadastro gören yerlerdeki tapu kayıtlarının delil durumuna düşeceği, bu kayıtlar üzerinden herhangi bir tasarruf işlemi yapılmasının söz konusu olamayacağı 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/4 maddesi hükmü gereğidir.

Ne var ki, uygulanmayan tapu kayıtlarının tapu iptal ve tescil veya eldeki davada olduğu gibi tescil harici bırakılan yerin tescili istemiyle açılan davalarda belge olarak kabulü ve nizalı yere uyduğu takdirde bu kayıtlara göre karar verilmesi zorunludur. Keza eldeki davada da davacılar zilyetliğe dayanmamışlar tapu kaydına dayanmışlardır.

Ne var ki, uygulanmayan tapu kayıtlarının tapu iptal ve tescil veya eldeki davada olduğu gibi tescil harici bırakılan yerin tescili istemiyle açılan davalarda belge olarak kabulü ve nizalı yere uyduğu takdirde bu kayıtlara göre karar verilmesi zorunludur. Keza eldeki davada da davacılar zilyetliğe dayanmamışlar tapu kaydına dayanmışlardır.

Bilindiği üzere; harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi,böylece yanların dayandığı,usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan,dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi;gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması,komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Hal böyle olunca, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının hukuki kıymetini yitirdiklerinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazları yerindedir. kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13929, Karar No: 2013/4876, Tarih: 02.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13929 E.  ,  2013/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada XXXV numaralı 2/B parseli içinde kalan 105 ada 8 sayılı parselin cinsinin mera olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazın tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile 105 ada 8 parselin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden, bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14185, Karar No: 2018/3717, Tarih: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14185 E.  ,  2018/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadın yararına hükmedilen nafakanın dava tarihinden itibaren tedbir, boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren yoksulluk, ortak çocuk yararına hükmedilen nafakanın velayet kararının kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3- Tarafların ortak çocuğu ... dava sürecinde baba yanında kalmış olduğuna göre ortak çocuk için davacı kadın yararına, dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/503, Karar No: 2017/6728, Tarih: 26.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/503 E.  ,  2017/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (sanık ...); tehdit, hakaret (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçtan beraati ile sanık ... hakkında müsnet suçlardan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kâbil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve CMK'nın 264. maddesi gereğince O Yer Cumhuriyet Savcısının anılan hükümlere ilişkin temyiz istemi itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2032, Karar No: 2019/111, Tarih: 17.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2032 E.  ,  2019/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müflis şirketten olan eksper ücreti alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne ilişkin talebinin iflas idaresince red edildiğini ileri sürerek 15.931,21 TL. alacağın iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kayıt kabulünü talep ettiği alacağın zaman aşımına uğradığını, ilama dayanmadığı gibi müflis şirket kayıtlarında yer almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tarafların, ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi sonucu davacı şirketin, müflis şirketten ödenmemiş bakiye ekspertiz hizmet bedeli alacağının bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

TTK 20. maddesi "Tacir olan veya olmayan bir kişiye, ticari işletmesiyle ilgili bir ... veya hizmet görmüş olan tacir, uygun bir ücret isteyebilir. " Mahkemece yapılan inceleme sonucunda hizmetin ticari kayıtlarda bulunmadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince davaya konu alacak için fatura düzenlenmediği, işleyişe göre de fatura düzenlenmesinin imkansız olduğu, bu nedenle de taraf defterlerine işlenmediği iddia edildiğine göre; mahkemece içinde sigortacılık konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak, 2003 yılının ticari kayıtlarında faturalandırılan hizmetlerin dava konusu hizmetler olup olmadığı, bu hizmetlerin faturalandırılmamış olmasının ticari teammüllere uygun olup olmadığı, bu hizmetlerin yapılmış olması halinde TTK. 20. maddesine göre fatura kesilmemiş de olsa bu hizmetleri karşılayan davacı tarafından talep edileceği hususu da göz önünde bulundurularak tafsilatlı rapor tanzim edilerek oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27904, Karar No: 2012/39508, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/27904 E.  ,  2012/39508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; hükmün 14.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunun 3.B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nin 50/1.f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik kamu hizmetinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün A-5 fıkrasındaki 'temizlik hizmetleri' ifadesinin hükümden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15065, Karar No: 2015/16782, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15065 E.  ,  2015/16782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2006/65-2013/209

Taraflar arasındaki tazminat (kusursuz sorumluluktan kaynaklanan) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı M.. O.. ve davalı T.. M.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Muğla ili, ....... ilçesi, ........... köyü, .......... mevkiinde .......... ve ......... nolu bölmelerde 25.06.2005 tarihinde yangın çıktığını, Kıyıkışlacık Jandarma Komutanlığı'nca yangının nedeni ve çıkış noktasına ilişkin yapılan araştırmada yangının ........ Sitesi, ........... Sitesi ve ........... Sitesi civarında bulunan çamlık ve makilik arazinin çevresinden geçen elektrik direklerinden çıktığının tespit edildiğini, Jandarma Komutanlığınca tutulan olay yeri tespit tutanağında, .......... sitesinde ikamet eden A. T. n'a ait evin önünde bulunan site çevre duvarının yakınındaki elektrik direğine bağlı telde ek bulunduğu, bu ekin rüzgarın etkisiyle birbirine çarparak ark yaptığı, telin birinin bu ark nedeniyle inceldiği, telde siyahlık oluştuğu, ark sonucu düşen kıvılcımların telin alt kısmında bulunan kuru otları yaktığı, yangının rüzgarın hızlı esmesi sonucu güneye doğru hızla yayıldığı, yangın sonucu 15 hektarlık alanın yandığı, bu yanan alan içinde orman arazisi ve birçok ziraat arazisi sahibi olduğunun belirtildiği, hasar raporunda belirtildiği üzere toplam 180.160,43 YTL orman idaresi zararının oluştuğunu, olay nedeniyle TEDAŞ Milas İşletme Müdürü M.. O.. hakkında Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nde 2005/870 E. ile dava açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak yangın nedeniyle orman idaresinin uğradığı 124.090,43 YTL tazminat, 56.070,00 YTL ağaçlandırma gideri olmak üzere toplam 180.160,43 YTL orman idaresi zararının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar M.. O.., T.. M.. ve TEDAŞ Muğla Müessese Müdürlüğü'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.. M.. vekili cevap dilekçesinde; Muğla İl Müdürlüğü'nün tüzel kişiliği bulunmadığını ve davaya konu olayın meydana geldiği yerin .......... EDAŞ'ın faaliyet alanına girdiğinden davanın da ......... EDAŞ aleyhine açılması ve davalı T.. M.. yönünden husumetten davanın reddi gerektiğini, bunun mümkün olmaması halinde ise davalı şirketin ikametinin bulunduğu yer Ankara olmakla Ankara Mahkemeleri'nin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ........... EDAŞ Muğla Müessese Müdürlüğü cevap dilekçesinde; meydana gelen olayda davalı kurumlarının hiçbir kusur ve ihmali bulunmadığını, zira yangından hemen sonra 27.06.2005 tarihinde idarelerince talep edilen ve Milas Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/89 D.iş sayılı dosyasında yapılan tespitte alınan teknik bilirkişi raporunda yangının çıktığı söylenen hatlarda kopma olmadığı, hatlarda herhangi bir değişiklik yapılmadığı ve herhangi bir parça düşmediğinin tespiti ile yangının elektrik hatlarından çıkmadığına ilişkin rapor verildiğini savunarak ,davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. O.. cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 56.070,00 TL ağaçlandırma gideri ile 124.090,43 TL tazminattan oluşan toplam 180.160,43 TL'nin olay tarihi olan 25.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı M.. O.. ile davalı T.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı T.. M.. vekilinin tüm, davalı M.. O..'un sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz. (G.Antalya B.Hukuku Genel Hükümler C.1.2012.İst.sh.533.535.)

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince; "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." ( TBK .69. maddesi ). Belirtilen yasal düzenleme gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.