muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10225, Karar No: 2018/4849, Tarih: 19.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/10225 E.  ,  2018/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 131 ada 43 parsel sayılı taşınmaza komşu ... Köyü çalışma alanı içerisinde kalan komşu parsellerin ada ve parsel numaraları tespit edilerek bu taşınmazlara ve 131 ada 11, 42, 44 ve 45 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ve varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların, tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin, davalı iseler dava dosyalarının,

2- Çekişmeli 130 ada 50 parsel sayılı taşınmaza komşu 130 ada 31, 49 ve 51 parsel sayılı taşınmazlar ile güneyde yoldan sonra gelen 18, 19, 20 ve 21 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ve varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların, tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, onaylı örneklerinin, davalı iseler dava dosyalarının,

3- Dava konusu taşınmazların kadastro tespitine esas ... 1978 tarih ve 75 ve 92 sıra numaralı, .... 1972 tarih ve 47 sıra numaralı, tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritalarının, sözü edilen tapu kayıtlarının (varsa tedavül kayıtlarının) kadastro sırasında revizyon görüp görmediği varsa revizyon gördüğü parsellere ait tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak; ilgili parsellere ait onaylı tutanak örneklerinin ve mahkeme kararı ile kesinleşmiş olanlar var ise bunlara ilişkin onaylı karar örnekleri ile Yargıtay denetiminden geçenlere ait ilgili Yargıtay kararlarının onaylı örneklerinin,

4- ... Kadastro Mahkemesi'nin 2006/13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 81, 175, 2008/9, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/15, 2008/65 Esas sayılı dava dosyalarının getirtilerek dosyasına konulması,

5- Davalılar ..., ..., ..., ... farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen, adlarına çıkartılan gerekçeli karar evrakının aynı konutta oturduğundan bahisle usulsüz olarak ... imzasına tebliğ edildiği anlaşıldığından adı geçenlere gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7673, Karar No: 2020/8780, Tarih: 09.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7673 E.  ,  2020/8780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİKİLİ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer hususlar incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 09/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14346, Karar No: 2019/217, Tarih: 08.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/14346 E.  ,  2019/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müşteki ve sanığın aşamalarda birbirlerini doğrulayan ifadelerine göre müştekinin iş yeri önünde bulunan zincirle kilitlenmiş meşrubat dolabından suça konu içeceklerin zincirin el girecek şekilde genişletilmesi suretiyle çalındığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun'un 141/1.maddesi ile uygulama yapılması,

2- Kolluk görevlilerince 22/04/2013 tarihinde düzenlenen yakalama tutanağı içeriğine göre yapılan ihbar üzerine ilgili yere gidildiğinde suça konu malzemelerin çalındığı marketin 10 metre ilerisinde sanığın elinde suça konu malzemelerle görüldüğü, şüphe üzerine durdurulduğu, kesintisiz bir takibin olmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3- Dosya içerisindeki 22/04/2013 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın suça konu malzemeleri çaldığını ikrar ederek, suça konu eşyaları çaldığı yeri kolluk görevlilerine gösterdiği ve henüz müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu yönünden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Sanığın marketin önünde bulunan meşrubat dolabından parasını ödemeden 50 TL değerinde olan suça konu malzemeleri çaldığı olayda; suça konu eşyanın değerinin azlığı ile suçun işlenme şekli itibariyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

5-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasa'nın 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve sonraki uygulamalar sonucu sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine, 11 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenerek eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

5-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasa'nın 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve sonraki uygulamalar sonucu sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine, 11 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17494, Karar No: 2017/4778, Tarih: 19.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/17494 E.  ,  2017/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... İnşaat Temizlik Turizm Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili avukat ..., 2-... İnş. Peyz. Tem. Oto. Kir. Hizm. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11/11/2015 gün ve 2013/491-2015/393 sayılı hükmün davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 13.390,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2016 tarihinden sonra verilen ve 13.390,00 TL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 18.04.2016 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davalı ... temizlik şirketinin kendisi yönünden hükmedilen 543,12 TL'ye ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 60,80 TL karar düzeltme harcının davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4769, Karar No: 2012/2527, Tarih: 04.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/4769 E.  ,  2012/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak çocuğa karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/3-b maddesi delaletiyle 87/4-2, 62/1 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak çocuğa karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK 322. Maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3484, Karar No: 2010/9685, Tarih: 22.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/3484 E.  ,  2010/9685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihlerinde katılanın yetkilisi ve sorumlusu olduğu şirkette acente sorumlusu olarak çalışan sanığın şirket adına keşide edilen dava konusu çekleri bankalardan şirket yetkilisinin imzasını taklit ederek ciro etmek suretiyle tahsil ederek mal edindiğinin iddia edilmesi, sanığın savunmasında tahsil ettiği bu çek bedellerini şirkete verdiğini, şirketten sorunlu olarak ayrılması nedeniyle hakkında böyle bir iddiada bulunulmuş olabileceğini savunması ve sanığa Üsküdar Noterliği’nin 11.11.2002 tarihli vekâletnamesi ile verilen yetkinin çek keşide etme ve tahsil yetkisini içermemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; suça konu çek asılları ilgili bankalardan istenilerek çek arkasındaki ciro imzaları ile yazıların katılan şirket yetkililerinin eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor alınıp, sanığın tahsil ettiği çekleri Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğün’den hangi yetkiye dayanarak aldığı, çek bedellerini şirkete teslim ettiğine dair elinde bir belge olup olmadığı araştırılıp, gerektiğinde çek bedellerinin şirket hesabına geçip geçmediğinin belirlenmesi açısından şirket defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi de yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/398, Karar No: 2019/6886, Tarih: 08.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/398 E.  ,  2019/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Kayseri Barosu Başkanlığı

SUÇ : 1136 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddeleri uyarınca, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8657, Karar No: 2013/16990, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/8657 E.  ,  2013/16990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 04/07/1970-01/03/1973 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum ve dahili davalılardan ... Büyükşehir Bld. Bşk. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 04.07.1970-01.03.1973 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın reddine, davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulü ile davacının 4.7.1970-31.12.1970 arası 177 gün, 12.00 TL ücretle ...'nun alt işveren, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının asıl işveren olduğu işyerinde sigortasız olarak geçen hizmetlerinin sigortalı hizmet olarak tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 18.09.1970 tarihli ... Belediyesi Encümen Kararında ... Kanal İnşaatı işinin dava dışı birine verildiği, davalı ... adına kaldırım, yol ve kanalizasyon yapım işleri nedeniyle 01.09.1969-09.06.1978 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında işyeri kaydı bulunduğu ve davacının bu işyerinden 04.07.1970 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, işe giriş bildirgesinde işyeri adresinin "... Kazası Kanal İnşaatı" olarak yazıldığı, hizmet cetvelinde davacı adına bu işyerinden kayda geçen bir hizmet yok ise de dosyada bu işyerinden verilen 1970/3. dönem bordrosunda davacı adına 15 günlük çalışmanın görüldüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda, ... Belediyesi'nin ... Kanal İnşaatı işini ihale yolu ile davalı işverene verdiği ve davacı işvereninin de açıkca davalı ... olduğu anlaşılmaktadır.Kaldı ki ...'nın ihale makamı değil de üst işveren olduğunun düşünülmesi halinde dahi üst işverene hizmet tespit davasında husumet düşmeyeceği gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde dahili davalılardan ... Büyükşehir Bld. Bşk'na iadesine, 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.