muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13630, Karar No: 2016/4650, Tarih: 09.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13630 E.  ,  2016/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan, davalı vekili Av. ...'ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5302, Karar No: 2011/20409, Tarih: 26.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5302 E.  ,  2011/20409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 23. maddesinin son cümlesi hükmüne göre, mahkemenin (icra dairesinin) yetkili olmadığını iddia eden taraf, yetkili yeri beyan etmeye mecburdur. Hukuk Genel Kurulu'nun 22.09.1976 gün, 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih, 506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunan için birden fazla yetkili icra dairesini (mahkemeyi) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yerin belirtilmiş olması halinde dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.

Borçlu bir tercih yapmadığı için tercih hakkı karşı tarafa geçeceğinden alacaklının takibin yapılabileceği yetkili yerler konusunda alınacak beyanına göre sonuca gidilmelidir. Mahkemece yapılacak iş duruşma açıp tercih hakkını alacaklıya kullandırdıktan sonra yetki itirazı konusunda bir karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeyle yetki itirazının reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4476, Karar No: 2023/3926, Tarih: 27.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4476 E.  ,  2023/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/641 E., 2022/959 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde asıl ve birleşen davada davacı vekili Avukat ... ile asıl davada davalılar ... vd. vekili Avukat ... ile birleşen davada davalı ... vekili Avukat ...’nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ve dava dışı ... ile arsa sahibi davalı şirket arasında 13.09.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin taşınmazın üzerinde yapılacak bina için kendi bütçesinden ileride dava dışı ortağı ... ile hesabı görülmek üzere harcamalar yaptığını, bu harcamaların faturalı ve belgeli olarak kayıt altına alındığını, dava dışı ...'ın hiç bir ayni ya da nakdi katkı sağlamadığını, aradan geçen zaman içinde ...'ın yüklenilen işe sağlaması beklenen aynı ve nakdi katkıyı sağlamadığından müvekkilinin mali yönden sıkıntıya düştüğünü, müvekkilinin 25.07.2012 tarihli ihtarnameyle ... ile aralarındaki sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin kaba inşaatı 3. kata geldiğinde inşaatı bıraktığını, davalı arsa sahibi şirketin söz konusu inşaatı başka bir yüklenici firmaya vererek binayı tamamlattırdığını ve müvekkilinin 3. kata kadar yapılan inşaatın masraflarının davalılar tarafından ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 150.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep etmiş, 19.12.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 708.086,96 TL’ye çıkarmıştır.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının dava dışı arsa sahibi arasındaki 13.09.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde adi ortak olduklarını, inşaatta yapılacak tüm masrafları beraber karşılamaları gerekirken davalının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini, davacının kendisinin masrafları karşılayarak inşaatın bodrum ve zemin kat dahil 3. katına kadar olan kısmını yaptığını ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL’nin 13.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Asıl davada davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalılardan ...'nun arsa sahibi diğer davalı şirketin ortağı ve temsilcisi olduğunu, davalı ... yönünden ikame edilen davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, diğer davalı arsa sahibi şirket yönünden de husumet yönetilmesinin mümkün olmadığını, davacının ortağı ile yaşadığı anlaşmazlıklar nedeniyle ortaklığın feshedilmesinin arsa sahibi konumunda bulunan müvekkil şirketi bağlamadığını, davacının bu yöndeki iddialarının gerçek olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacıya borcu olmadığının Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/1128 E., 2015/458 K. sayılı kararı ile hükme bağlandığını, bu nedenle davanın kesin hüküm sebebi ile reddinin gerektiğini, davacının inşaatın yapımında harcama yapmadığını, inşaatı müvekkilinin yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacıya borcu olmadığının Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/1128 E., 2015/458 K. sayılı kararı ile hükme bağlandığını, bu nedenle davanın kesin hüküm sebebi ile reddinin gerektiğini, davacının inşaatın yapımında harcama yapmadığını, inşaatı müvekkilinin yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, asıl dava yönünden, 13.09.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre asıl ve birleşen davada davacı ile birleşen davada davalı yüklenicilerin asıl dosyada arsa sahibi davalı şirkete ait 1 numaralı parsel üzerinde projesine uygun olarak 9 katlı bina yapmayı üstlendikleri, yapılacak blok'tan 5 daire ve zemin kat dükkan bitişiğindeki küçük dairenin arsa sahibine verilmesinin, kalan dairelerin yüklenicilere ait olduğunun, arsa sahibine ait olacak daireler dışındaki diğer dairelerin satışı için arsa sahibinin yüklenicilere vekalet vereceğinin, arsa sahibi şirketin ise temel ve bodrum kat bitimi aşamasında 2 daire, zemin 1. kat bitiminde 2 daire ve dükkan, 2. kat ve 3. kat bitiminde 2 daire ve inşaatın seviyesine göre yüklenicilere ait diğer dairelerle dükkanların devri için gerekli vekaletnameleri vereceğinin kararlaştırıldığı, bu sözleşmeye uygun olarak arsa malikinin verdiği vekaletname uyarınca kat karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre yükleniciye bırakılması kararlaştırılan dairelerden 6 adedinin birleşen davada davalı ... tarafından satıldığı, sözleşmeye göre zemin kat ve 3 normal katın bitirilmesi halinde yüklenici adi ortaklığın tescile hak kazandığı daire sayısı 6 olup, arsa maliki şirket tarafından verilen vekaletname ile ... tarafından 6 adet bağımsız bölümün satıldığı, böylelikle yaptıkları imalatın seviyesine göre karşılığını da almış olduğu, bu durumda arsa maliki olan asıl dosyada davalı şirketin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklendiği edimini yerine getirmiş olup, sözleşme yaptığı adi ortaklığın ve adi ortaklığın ortağı olan davacının bu davalıdan alacağının kalmadığı, asıl davada diğer davalı ...'nun sözleşmenin tarafı olmadığı, birleşen dava yönünden, Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1128 E., 2015/458 K. sayılı dava dosyasında dava konusu iş nedeniyle davalının davacıya borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, bu kararın 18.11.2015 tarihinde kesinleştiği, bu ilam kesin hüküm niteliğinde olmasa da kesin delil vasfında olup davacı tarafından sunulmuş birleşen dosyada davalı ...'dan alacaklı olduğunu gösterir başkaca yasal delil bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davada davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalı şirket yönünden davanın reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf dilekçesinde; tarafların akdettiği kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca hak edilen dükkan sayısına yerel mahkemece hiç değinilmediğini, arsa sahibi şirketin vermiş olduğu vekaletin ortaklığın amacına aykırı olduğunu, yerel mahkemece gerekçeli kararda her ne kadar satış işleminin olağan bir işlem olduğu değerlendirmesi yapılsa da, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 504/3 maddesi gereğince satış işleminin olağanüstü işlemlerden olduğunun gayet açık olduğunu, davalı şirketin süreci iyi yönetemediğini ve müvekkilinin zarara uğramasına sebep olduğunu, davalı şirketin hem sözleşme gereği gerekli şartlara uygun vekaletname vermediğini hem de süreci iyi yöneterek hesap mutabakatını yapamadığını, ayrıca müvekkilini azletmesine rağmen diğer adi ortağın azledilmemesinin doğru olmadığını, yerel mahkemece önemli sayılabilecek hususların yargılama sırasında göz ardı edildiğini, akdedilen sözleşmenin 8. maddesine ve devamında bulunan kat çizelgesine aykırı hareket edildiğini, davalı arsa sahibince davalı adi ortağa verilen dairelerin inşaatın 3. katından sonraki kısmının yapımına ilişkin olup olmadığının araştırılmadığını, bununla birlikte devredilen 6 daireden bir tanesi sözleşme gereği arsa sahibine ait daire olmakla davalı arsa sahibinin 5 daire devri ile yükümlülüklerinden kurtulamayacağını, davalıların ortak hareket ederek müvekkilinin zararına sebebiyet verdiğini, inşaatın müvekkilinin katkısıyla yapıldığını, birleşen dosya yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL üzerinden dava açılmış olmasına rağmen vekalet ücretinin 4.080,00 TL olarak hükmedildiğini, müvekkilinin aleyhine hükmedilen miktarın yasaya aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının dava konusu imalatlar konusunda her hangi bir harcama yapmadığının ve birleşen davanın davalısı olan diğer ortağın anılan imalat nedeniyle davacıya bir borcu olmadığının kesinleşmiş mahkeme kararı ile tespit edildiği, eldeki davada masraf olarak ileri sürülen faturaların söz konusu menfi tespit davasında incelenen faturalarla aynı olduğu, davacının arsa sahibine gönderdiği ihtarnamede ihtar tarihinden sonraki muhatabının diğer ortak olduğunun bildirildiği, dolayısıyla arsa sahibi ile adi ortaklık arasındaki sözleşmeye göre arsa sahibinin edimini diğer ortağa karşı ifa etmesinin hukuka aykırı olduğu husususun eldeki davada ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekilince istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davada uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen davada davalılara verilmesine

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/147, Karar No: 2015/11207, Tarih: 01.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/147 E.  ,  2015/11207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/214067

MAHKEMESİ : Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.05.2012

NUMARASI : 2007/7 Esas, 2012/112 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) ve mağdur Y.. K..'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur Y.. P..'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34112, Karar No: 2017/13851, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34112 E.  ,  2017/13851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğünün ihale ettiği, ... ... enerji nakil hattı yapım işinde, ihaleyi alan davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'nin alt işvereni ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, yapılan işin dağın başında şantiye şartlarında gerçekleştirilen mesleki riski yüksek olan son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin hafta sonlarıda dahil olmak üzere her gün 06:00 ilâ 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak müvekkilinin bu güne kadar herhangi bir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince davalılardan ihale makamı TEİAŞ'ın ödenmeyen son üç aylık işçilik alacaklarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her hak ediş döneminde şantiyelere asılması gereken ilanların asıldığını ancak dava konusu alacaklar ile ilgili olarak müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, müvekkili kurumun dava konusu işin yapımında ihale makamı olduğundan davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen günlük yevmiyenin fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. vekili, ihale makamı tarafından gerekli duyurular yapılıp işçi ücretlerinin ödendiği kesinleşmeden kendilerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yetkilisi, diğer davalı ... A.Ş. firmasının alt işvereni olduklarını, davacının söz konusu işte çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen ücret miktarının doğru olduğunu, işçilerin alacaklarını ödeyemediklerini, ancak ücret dışında hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerini kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalı alt işverenin ücrete dair kabul beyanı, ihale makamı TEİAŞ ile yüklenici ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'yi bağlamaz ise de, kendisi yönünden bu beyanın bağlayıcı olduğu, bu itibarla, alt işveren ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yönünden, dava dilekçesinde iddia edilen ve alt işveren tarafından kabul edilen ücret miktarına göre de alacak hesaplanmalı, ancak mahkemece tespit edilen ücrete göre yapılan hesaplama oranındaki farktan diğer davalıların sorumlu tutulmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda kurulan hüküm sair yönlerden isabetli ise de, hüküm fıkrasına göre, ihale makamı olan TEİAŞ'ın üç aylık ücret alacağını aşar nitelikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda; hüküm fıkrasının birinci bendinin (a) ve (b) ayrımlarında yer alan “bütün davalılardan” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5745, Karar No: 2021/9554, Tarih: 02.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5745 E.  ,  2021/9554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

A) Sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihinin en aleyhe kabulle “31.12.2008” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... ve ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ile sanık ...’ın; sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;