muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3028, Karar No: 2025/1912, Tarih: 07.04.2025

Kural bu olmakla birlikte bu düzenlemenin yürürlüğe girmesi sonrasında 3194 sayılı Kanuna eklenen Geçici 11. madde ve Geçici 16. madde hükümleriyle elektrik, su ve doğal gaz hizmetlerinden istifade için geçici abonelik kurumu düzenlenerek asıl abonelik tesisi için aranan "yapı kullanma ruhsatına" bağlılık kuralı abone lehine esnetilmiş, abonelik tesis edilecek yapıların belli tarihler öncesinde yapılmış olmaları veya belli nitelikleri taşımaları şartıyla binalara geçici abonelik tesisi yolu ile bu hizmetlerden istifade hak ve yetkisi tanınmıştır.

Geçici abonelik tesisi hakkında 3194 sayılı Kanunda yapılan düzenlemeler tarih sırasıyla;

İlk düzenleme; 09.07.2008 tarihinde kabul edilen 5784 sayılı Kanunun 25. maddesiyle 3194 sayılı Kanuna eklenen Geçici 11. madde (ilk hali) olup bu düzenlemeye göre; " Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." şeklindedir. Bu düzenlemeye göre 12.04.2004 tarihinden önce yapılan yapılar için "yapı ruhsatına göre yapılma " ve kullanma izni alma şartı aranmaksızın sadece yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi, elektrik ve su hizmetlerine ilişkin geçici abonelik tesisi için yeterli görülmüştür.

Yine anılan düzenlemeye göre 12.04.2004 tarihi ile 5784 sayılı Kanunun 25. maddesinin yürürlüğe girdiği 26.07.2008 tarihi arasındaki dönem için ise yapının yapı ruhsatının olması aranmış ve yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi geçici abonelik tesisi için yeterli görülmüştür.

26.07.2008 tarihi sonrası dönemde ise; elektrik ve su abonelikleri için yapı ruhsatı ve yapı kullanma izninin alınmış olması şartı, 18.05.2018 tarihinde 3194 sayılı Kanuna 11.05.2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16. maddesiyle eklenen Geçici 16. maddesinin yürürlüğe girmesine kadar uygulanmıştır.

26.07.2008 tarihi sonrası dönemde ise; elektrik ve su abonelikleri için yapı ruhsatı ve yapı kullanma izninin alınmış olması şartı, 18.05.2018 tarihinde 3194 sayılı Kanuna 11.05.2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16. maddesiyle eklenen Geçici 16. maddesinin yürürlüğe girmesine kadar uygulanmıştır.

11.05.2018 tarihinde kabul edilen 7143 sayılı Kanunun 16. maddesiyle, 3194 sayılı Kanuna eklenen Geçici 16. madde " Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir.

Yapının bulunduğu arsanın 29.07.1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen emlak vergi değeri ile yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca belirlenen yaklaşık maliyet bedelinin toplamı üzerinden konutlarda yüzde üç, ticari kullanımlarda yüzde beş oranında alınacak kayıt bedeli başvuru sahibi tarafından genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilmek üzere merkez muhasebe birimi hesabına yatırılır. 6306 sayılı Kanun kapsamında kullanılmak üzere kaydedilen gelirler karşılığı Bakanlık bütçesine ödenek eklemeye Maliye Bakanı yetkilidir. Bu ödenek, dönüşüm projeleri özel hesabına aktarılarak kullanılır. Kayıt bedeline ilişkin oranı iki katına kadar artırmaya, yarısına kadar azaltmaya, yapının niteliğine ve bölgelere göre kademelendirmeye, ayrıca başvuru ve ödeme süresini bir yıla kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir." şeklindedir. Bu düzenlemeyle 31.12.2017 tarihi öncesinde yapı ruhsatı alınmaksızın yapılan, yapı kullanma izni bulunmayan yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığına yapı maliyet bedeli üzerinden yapılacak belli bir miktardaki ödeme karşılığında yapı sahibine "Yapı Kayıt Belgesi" verilmesiyle bu belgenin ait olduğu yapılara ise ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak başkaca hiç bir şart (yapı ruhsatı. Yapı kullanma ruhsatı vb) aranmaksızın talep halinde su, elektrik ve doğalgaz bağlanması ile geçici abonelik yapılmasına imkan sağlanmıştır. Bu 3194 sayılı kanunun geçici 16. maddesi toplumda "imar barışı" olarak bilinmektedir.

3194 sayılı Kanunun geçici 16. maddesine göre, 31.12.2017 tarihinden sonra yapılan yapılar için ise aynı Kanunun 31. maddesine göre yapı ruhsatı ve yapı kullanma ruhsatının aranması 3194 sayılı Kanunun Geçici 11. maddesini değiştiren 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı kanunun 39. maddesinin yürürlüğe girdiği 05.07.2022 tarihine kadar devam etmiştir.

3194 sayılı Kanunun Geçici 11. maddesi, 05.07.2022 tarih ve 7417 sayılı Kanunun 39. maddesi ile değiştirilmiş olup, anılan madde; " 01/07/2022 tarihine kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 31.12.2021 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." halini almıştır. Buna göre; 31.12.2021 tarihinden önce yapılan yapılar bakımından yapı ruhsatının olması ve yapı ruhsatına uygun olarak inşaa edilmiş olması şartı aranmaksızın sadece yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürülmüş olması ile fenni gereklerin yerine getirilmiş olması geçici abonelik yapılması için yeterli görülmüştür.

3194 sayılı Kanunun Geçici 11. maddesinin son haline göre; 31.12.2021 ile 01.07.2022 arası dönem bakımından ise bu tarih aralığında yapılan yapılar için yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma ile kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürülmüş olması ile fenni gereklerin yerine getirilmiş olması geçici abonelik yapılması için yeterli görülmüştür.

01.07.2022 tarihi sonrasında yapılan yapılar bakımından ise 3194 sayılı Kanunun 31. maddesi geçerli olup, yapı (inşaat) ruhsatı ile yapı kullanma izni aranır.

01.07.2022 tarihi sonrasında yapılan yapılar bakımından ise 3194 sayılı Kanunun 31. maddesi geçerli olup, yapı (inşaat) ruhsatı ile yapı kullanma izni aranır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan da görüleceği üzere kanun düzenlemesinde elektrik, su ve doğal gaz hizmetlerinden faydalanma için ... kriter yapı (inşaat) ruhsatı ile yapı kullanma izninin bulunması ise de, 2004 yılından itibaren kanun koyucu tarafından önce 3194 sayılı Kanunun Geçici 11. maddesi, sonrasında ise geçici 16. maddesiyle yapı ruhsatı ve yapı kullanma ruhsatı aranması kriteri toplumsal ihtiyaçlar sebep gösterilerek esnetilmiş ve geçici abonelik yolu tesis edilerek hizmetlerden faydalanma imkanı yapı sahiplerine sağlanmıştır. Tüm bu geçici düzenlemelerin ortak noktası; elektrik, su ve doğal gaz hizmetinden yararlanacak olan geçici aboneliğe konu binanın yapım tarihidir. 3194 sayılı Kanunun Geçici 11. Maddesindeki yapılan son düzenleme uyarınca, abonelik talebine konu olan binanın yapım tarihinin 31.12.2021 tarihi öncesi olduğunda binaya ilişkin yapı (inşaat) ruhsatı ve yapı kullanma ruhsatı aranmaz. Sadece yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının abonelik konusu yapıya götürüldüğünün belgelenmesi, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması yeterli görülmüştür. Bu nitelikteki binalar bu şartları sağladığında yapı kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanarak bu hizmetlerden istifadesi sağlanacaktır.

Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince; yukarıda yer verilen Kanun hükümleri ve Dairemizin konuya ilişkin güncel içtihatları uyarınca, 3194 sayılı Kanunun 7417 sayılı kanunla değişik Geçici 11. maddesi uyarınca aboneliğe konu yapının inşaatının 31.12.2021 tarihinden önce tamamlanıp tamamlanmadığının tespit edilmesi gerektiği, bu sebeple yapının bulunduğu taşınmazın hava fotoğrafları dosyaya kazandırıldıktan sonra mahallinde keşif yapılarak inşaatın tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmış ise hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazın kullanılıp kullanılmadığının araştırılması ve geçici abonelik için yapı inşaat ruhsatı alınma ve buna göre yapılma şartlarının aranmayacağı gözetilerek ortaya çıkacak sonuca karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34387, Karar No: 2013/8188, Tarih: 21.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/34387 E.  ,  2013/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan şüpheliler ... ve ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/05/2011 tarihli ve 2011/27133 soruşturma sayılı, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, (MANAVGAT) Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2011 tarihli ve 2011/3033 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2012 gün ve 110027 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, şikâyetçi ...'in şüphelilerin eylemleri sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlâl edildiği iddiası ile yürütülen soruşturma sonucu şikâyete konu olayın Hukuk Mahkemesine açılan davalara konu olduğu, bu sorunu mahkemenin vereceği kararın çözeceği ve mahkeme kararına uymayan şüpheli varsa Cumhuriyet Savcılığının olaya müdahil olacağı bu haliyle hukukî mahiyette ihtilaf olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir Öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen İşin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza allına almakla ve şüphelinin haklanın korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636-9375 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, şüpheli tarafından ibraz edilen dilekçede belirtilen Kemer Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/86 esas sayılı dosyası, Kemer Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/273 esas sayılı dosyası, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/194 esas sayılı dosyası getirtilerek incelenmeleri gerekirken, müştekinin yaptığı şikâyet üzerine müştekinin ifadesinin alınması dışında araştırma yapılmadığı, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Şüpheliler ... ve ... hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2011 tarihli kararı ile olayın hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle, takipsizlik kararı verildiği, müşteki ...’in karara süresinde itirazı üzerine, merci Manavgat Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2011 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müştekinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden Kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik, eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 173. maddesinin 3. fıkrasında ise “Başkan, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hakimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder;" hükümleri yer almaktadır.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki ... ile boşandığı eşi şüpheli ... arasında bir kısım arazi ve gayrimenkullerin zilyetliği ve mülkiyeti hususunda ihtilaf bulunduğu, bu konular ile ilgili değişik mahkemelerde görülen davaların bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak müşteki ... ve vekilinin dosyaya ibraz etmiş oldukları değişik tarihli dilekçelerde, şüpheli ...’in 20/07/1992 tarihli ev satış senedi ile satın aldığı prefabrik yapının bulunduğu yer ile, müştekinin konut dokunulmazlığını ihlal iddiasında bulunduğu 3 katlı evin farklı yerler olduğu ileri sürülmüştür. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca, bu konu ilgili herhangi bir araştırma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bu nedenle konunun açıklığa kavuşturulması için, müştekinin dosyaya ibraz etmiş olduğu 23/01/2012 tarihli dilekçesinde belirtilen, konut dokunulmazlığını ihlal iddiasına ilişkin 3 katlı evin bulunduğu yer ile, şüphelinin dosyaya ibraz ettiği 1992 tarihli ev satış senedinde belirtilen yerin aynı olup olmadığı, suça konu yerin boşanma tarihinden önce mi yoksa sonra mı yapıldığı, ilgili hukuk mahkemesi dosyaları da incelenmek suretiyle belirlenerek, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun belirlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Somut olayda, CMK'nın 160. maddesinin Cumhuriyet Savcısına yüklediği maddi gerçeği araştırma sorumluluğunun gereği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca yerine getirilmemiştir. Ancak bu durumda soruşturmanın hangi merci tarafından yapılması gerektiği sorunu ortaya çıkmaktadır. YCGK'nın, 04.12.2007 tarih ve 2007/247-257 sayılı kararında özetle "Cumhuriyet Savcısı tarafından ceza yargılamasının temel hedefi olan maddi gerçeğe ulaşma amacına yönelik olarak gerekli kanıtların toplanmadığı hatta buna teşebbüs bile edilmediği çok açık olarak anlaşılmakta, başka bir anlatımla soruşturma evresinin tamamlanmadığı net bir biçimde tespit edilmekteyse, soruşturma evresi Cumhuriyet Savcısınca tamamlanmalıdır. Aksinin kabulü halinde, soruşturma safhasının asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı varken istisnai yetkili olan sulh ceza hakiminin soruşturmayı yapması sonucuna ulaşılır ki bu CMK'nın getirdiği sisteme ve yasanın amacına aykırıdır." denilerek soruşturma eksikliğinin nasıl giderilmesi gerektiği gösterilmiştir. Yapılan açıklamalara göre itiraz merciinin, itirazı kabul edip dosyayı soruşturmayı tamamlaması için Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına göndermesi gerekmektedir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- (MANAVGAT) Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2011 tarihli ve 2011/3033 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı yasa maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1893, Karar No: 2018/8578, Tarih: 04.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1893 E.  ,  2018/8578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinden davacı-davalı vekili Av. ...'in ... Aile Mahkemesi kanalı ile gönderdiği 15.03.2017 havale tarihli dilekçesinde kendi açtığı davanın kabulü, karşı davanın reddi yönünden hükmün bozulmasını talep ettiği anlaşılmaktadır. Bu dilekçe katılım suretiyle temyiz niteliği taşımaktadır. Bir başka mahkeme kanalı ile gönderilip temyize cevap süresi içinde muhabere defterine kaydedilmekle temyiz başvuru ve peşin harçlarının tamamlatılması, harçlar tamamlanmadığı takdirde HMK'nun 344. maddesi uyarınca işlem yapılması ve sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/166, Karar No: 2014/3130, Tarih: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/166 E.  ,  2014/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.11.2013

No : 2012/962-2013/1479

Dava, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve aksine Kurum işleminin iptal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2012 yılında gerçekleştirilen işlemle kesildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili