muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18380, Karar No: 2015/6561, Tarih: 05.05.2015

Tartışma, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesindeki görev düzenlemesi ile ilgili olarak karşımıza çıkmıştır. Tartışmaların konusunu iki farklı görüş oluşturmaktadır. Bir görüşe göre; banka kredi kartı sözleşmeleri 6102 sayılı TTK’nun 4/1-f maddesinde düzenlenen bankacılık işlemlerinden olup mutlak ticari davalardan sayıldığından kredi kartı uyuşmazlıkları nedeniyle kart çıkaran kuruluşlarca(bankalarca) kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. Diğer bir görüşe göre; 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde, 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıfta bulunulmuş olup, HMK’nun 447/2 maddesi uyarınca “1086 sayılı HUMK’na yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı”, HMK’nun 2. maddesinde ise “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın mal varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi” olduğunun hükme bağlandığı, ticari davaların usul kanunlarında değil, Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlendiği gözetildiğinde kart çıkaran kuruluşlarca tüketici sıfatını haiz kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 07.02.2007 tarih ve 2007/19-50 E,2007/50 K sayılı kararında, bankalarca kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda ticaret mahkemelerinin değil genel mahkemelerin, somut olayda dava değerine göre asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu açıkça belirtmiş ve ikinci görüşü benimsemiştir.

Görevin belirlenmesinde, 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte kalan 1086 sayılı HUMK dönemi ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK döneminde açılan davalar bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmasında fayda vardır.

Tekrar etmek gerekirse, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde “1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine” atıf yapılmıştır. 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’un göreve ilişkin hükümleri anılan kanunun 1-8. maddelerinde düzenlenmiştir. HUMK’un 8/1. maddesine göre mal varlığına ilişkin davalar yönünden görevli mahkeme dava değerine göre belirlenmekte ve yasada öngörülen ve her yıl yeniden değerleme oranına göre arttırılan değeri geçmeyen davalar sulh hukuk mahkemelerinde, belirli değerin üzerindeki davalar ise asliye hukuk mahkemelerinde görülmekteydi. Ayrıca, o dönemde yürürlükte olan TTK’nun 5. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olduğundan süresinde iş bölümü itirazı olmadıkça hakim, görevsiz olduğunu gerekçe göstererek res'en gönderme kararı verememekteydi. Hakimin iş bölümü itirazına rağmen davaya devam edip uyuşmazlık hakkında esastan karar vermesi ise tek başına bozma sebebi sayılmamaktaydı. (6762 sayılı TTK madde 5).

Hal böyle olunca, 6100 sayılı HMK’nun geçici 1. maddesindeki “Bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz” hükmü de gözetildiğinde, 01.10.2011 tarihinden önceki uyuşmazlıklarda, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 1-8. maddeleri uyarınca dava tarihindeki dava değerine göre sulh veya asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu belirlenecek, ancak 6762 sayılı TTK’nun 5. maddesindeki iş bölümü itirazı ile ilgili hüküm de görevin tespitinde gözetilecektir. Buradan hareketle, 01.10.2011 tarihinden önce bankalar tarafından kart hamili aleyhine açılacak davalarda genel mahkemeler (dava değerine göre sulh veya asliye hukuk mahkemeleri) görevli olmakla birlikte, dava asliye ticaret mahkemesine açılmış ve süresinde iş bölümü itirazında bulunulmamış ise davaya asliye ticaret mahkemesinde bakılacak, ancak süresinde iş bölümü itirazında bulunulmuş ise dosyanın genel görevli(sulh veya asliye hukuk) mahkemesine gönderilmesine karar verilecektir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK, dava değerine göre görev belirlemenin uygulamada birçok sorun yarattığı, bu ayrımın pratik olmadığı ve ihtiyaçlara da tam olarak cevap vermediği gerekçeleriyle miktar ayrımı yapılmaksızın kanunlarda belirtilen istisnalar dışında mal varlığına ilişkin davalarda asliye hukuk mahkemelerini asıl mahkeme haline getirmiştir. Buna göre, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak mal varlığına ilişkin davalarda HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla değişiklik yapılarak asliye ticaret mahkemesiyle asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan davanın her safhasında mahkemece res’en gözetilmelidir. Ancak 6335 sayılı kanunla 6102 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddede görev düzenlemesinin bu kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda 5464 sayılı yasanın 44/2 maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapıldığına, HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca bu atfın HMK’nun ilgili hükümlerine yapılmış sayılacağına, gerek HUMK’un göreve ilişkin 1-8. maddelerinde, gerekse HMK’nun 1-4. maddelerinde genel mahkemelerin görevleri düzenlenmiş olup ticaret mahkemelerinin görevine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına, ticaret mahkemelerinin görevinin (6762 sayılı TTK’nun 5.) 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde ise TTK’nun göreve ilişkin hükümlerine herhangi bir atıf yapılmamasına göre 01.10.2011 tarihinden önceki davalar bakımından dava değerine göre sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Gerçekten 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde; “Bu kanunun 8. maddesinin ikinci fıkrası, 9'uncu,12'inci,24'üncü,25'inci,26'ıncı ve 44'üncü maddesi hükümleri tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü gibi, kanun koyucu, tacirlere verilen kredi kartları ile tüketiciye verilen kredi kartları hakkındaki uyuşmazlıklarda görev yönünden farklı bir düzenlemeyi benimsemiş, tacirlere verilen kredi kartları bakımından 6762 sayılı TTK'nun 4/1-6 (6102 sayılı TTK'nun 4/1-f) maddesindeki ticari dava tanımına uygun olarak 5. madde uyarınca asliye ticaret mahkemelerinin görevli olacağı hususunu istisnai bir şekilde hükme bağlamıştır.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonra 6502 sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.05.2014 tarihine kadar açılan davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir.

Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek somut olayda dava tarihi dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden ticaret mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1426, Karar No: 2024/4103, Tarih: 14.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1426 E.  ,  2024/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2723 E., 2023/2153 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2023 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 16 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 10.11.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine, sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçmediğine, lehe delillerin dikkate alınmadığına, gümrük memurlarının görgüye dayalı tespitlerinin bulunmadığına, uyuşturucu maddenin bulunduğu dolapta sanığın parmak izine rastlanmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği;

Uyuşturucu maddenin üzerinde, ambalajında ve bulunduğu dolapta sanığın parmak izine rastlanmadığına, lehe delillerin dikkate alınmadığına, gümrük memurlarının görgüye dayalı tespitlerinin bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği;

Uyuşturucu maddenin üzerinde, ambalajında ve bulunduğu dolapta sanığın parmak izine rastlanmadığına, lehe delillerin dikkate alınmadığına, gümrük memurlarının görgüye dayalı tespitlerinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ithal ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. 10.11.2022 tarihli olay, tespit, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre; suç tarihinde 34....59 plakalı aracın ülkemize giriş yapmak üzere Kapıkule Gümrük Sahasına geldiği, araç sürücüsünün sanık ... olduğu, diğer sanık ...'in ise araçta yolcu olarak bulunduğu, aracın X-ray cihazına sevk edildiği, X-ray cihazına girmeden önce aracın içerisinde bulunan çantaların X-ray cihazının yanında bulunan masaya bırakıldığı, aracın X-ray taraması bittikten sonra gümrük memurlarınca araçta bulunan eşyaların kontrollerinin bitmediği belirtilerek masada bulunan çantaların araca konulmaması konusunda sanıkların uyarıldıkları, araçtan indirilen çantaların kontrolü sırasında kahverengi çantanın içerisinde sert bir cismin bulunduğunun fark edilmesi üzerine ne olduğunun sanıklara sorulduğu, sanık ... tarafından ''çanta içerisinde ayakkabı kutusunun olduğu, ayakkabı kutusunu çıkarması halinde çantanın içindeki iç çamaşırlarının gözükeceğinin'' belirtildiği, akabinde dedektör köpekle yapılan aramada dedektör köpeğin söz konusu çantaya tepki verdiği, bunun üzerine anılan çantanın fiziki kontrolünün yapılması amacıyla bayan gümrük memurunun bulunduğu alana gidildiği sırada sanıkların X-ray cihazının bitişiğinde bulunan üst arama kabinine ellerinde birer çantayla girdikleri, bayan gümrük memurunun fiziki kontrolü yapmak için üst arama kabinine girdiği ve çantalardan bir kısım eşyaların çıkarıldığını fark ettiği, yapılan kontrollerde sanık ...'nin kıyafetine gizlediği esrar öğütmede kullanılan 2 adet aparat ve bu aparatlar içerisinde yeşil renkli bitki parçalarının ele geçirildiği, sanıklar araçlarına bindikleri sırada sanık ...'nin arama yapılmadan önce çantasının içerisinde olduğunu beyan ettiği ayakkabı kutusunun olmadığının fark edildiği, bunun üzerine X-ray cihazının bitişiğinde bulunan üst arama kabinine gümrük görevlilerince yeniden gidildiği ve kabin içerisinde bulunan ahşap dolaptaki poşette yeşil renkli bitki parçalarının ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. 10.11.2022 tarihli görüntü inceleme tutanağı ile olay tarihinde saat 01:03'te sanıkların birer çantayı alarak X-ray cihazının bitişiğinde bulunan üst arama kabinine girdikleri, ışığı açmadıkları, bir dakika sonra saat 01:04'te görevli bayan memurların buraya geldikleri ve saat 01:23'te sanıklarla birlikte kabinden çıktıkları ancak, sanık ...'nin kabine girerken elinde bulunan çantanın kabinden çıkarken elinde olmadığı tespit edilmiştir.

4. Ticaret Bakanlığı Gümrükler Muhafaza Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 12.12.2022 tarihli raporu ile;

4. Ticaret Bakanlığı Gümrükler Muhafaza Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 12.12.2022 tarihli raporu ile;

-Sanık ...'nin kıyafetine gizlediği toplam 1,950 gram kenevir bitkisinden 1,780 gram toz esrar elde edilebileceği,

-Üst arama kabinininde ele geçen 2.597 gram kenevir bitkisinden ise 2.596,479 gram toz esrar elde edilebileceği,

Tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların kahverengi çantayı fiziken kontrol ettirmekten kaçındıkları, içerisinde ayakkabı kutusu olduğunu beyan etmiş olmalarına rağmen yapılan aramada ayakkabı kutusunun bulunmadığı, narkotik detektör köpeğinin söz konusu çantaya tepki verdiği, sanıkların eşyalar üzerinde arama yapılacağı, eşyalara dokunmamaları gerektiği hususundaki uyarıya rağmen görevli memurun refakatini beklemeksizin aramanın yapılacağı odaya girdikleri ve burada ışıkları açmaksızın 1 dakika yalnız kaldıkları, her iki sanığın ellerinde birer adet olmak üzere iki adet çanta ile odaya girmiş olmalarına rağmen tek çanta ile odadan çıktıkları, sanıkların odadan ayrılmasından uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesine kadar aradan geçen kısa süre içerisinde odaya başka kimsenin girmediğine ilişkin tanık beyanı ve görüntü inceleme tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, kabinde ahşap dolap içerisinde streç filmle sarılmış ve vakumlanmış halde ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde yurt dışından ülkemize getirildiği ve çantadan çıkarılarak aramanın yapılacağı odadaki dolaba saklandığı anlaşıldığından, sanıkların uyuşturucu madde ithal etme suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Narkotik dedektör köpeğin içerisinde uyuşturucu madde bulunan kahverengi çantaya tepki verdiği, sanıkların tüm uyarılara rağmen görevli memurun gelmesini beklemeden aramanın yapılacağı odaya tek başına girdikleri ve ışığı yakmadıkları, her iki sanığın ellerinde birer adet olmak üzere iki adet çanta ile odaya girmiş olmalarına rağmen tek çanta ile odadan çıktıkları, sanıkların odadan ayrılmasından uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesine kadar aradan geçen kısa süre içerisinde odaya başka kimsenin girmediğinin görüntü inceleme raporu ile sabit olduğu,

Sanıkların söz konusu çantanın içinde ayakkabı kutusu olduğunu beyan etmiş olmalarına rağmen yapılan aramada ayakkabı kutusunun bulunmadığı dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Sanıkların söz konusu çantanın içinde ayakkabı kutusu olduğunu beyan etmiş olmalarına rağmen yapılan aramada ayakkabı kutusunun bulunmadığı dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2023/2723 Esas, 2023/2153 karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/14303, Karar No: 2023/12770, Tarih: 25.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14303 E.  ,  2023/12770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/457 E., 2022/1002 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararınca karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç