muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/512, Karar No: 2018/2168, Tarih: 13.06.2018

Bu suçlarda, birden çok sanığın suça iştirak etmeleri nedeniyle birlikte görülmesi gereken bağlantılı davalarda (CMK. 8 m.), dava zamanaşımı tehlikesinin söz konusu olduğu hallerde, örgütsel suçlarda yöneticiler hakkında TCK’nın 220/5 maddesinin uygulanması gerektiği durumda, şüphelilerin bir kısmı yakalanmamış veya kaçak olsalar da dava açılabileceği de gözetilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, somut olayda;

FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütünün mensubu oldukları iddasıyla haklarında soruşturma yapılan şüpheliler hakkında düzenlenen iddianamede yer verilen delillerin, suç şüphesi oluşturup oluşturmayacağı, arama sırasında ele geçen dijital delil ve materyaller üzerinde bilirkişi incelemesinin sonucunun beklenilmesi suçun sübutu açısından önemli olup olmadığı, Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı ile Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır.

Örgüt üyeliği suçundan mahkumiyet hükmü kurulabilmesi için, bir suç örgütünün bulunması, şüphelinin suç örgütü olduğunu bilerek örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde, süreklilik ve çeşitlilik içeren yoğun şekilde faaliyette bulunması gereklidir. Eksik soruşturma ile yetersiz delile dayalı olarak dava açılması halinde yukarıda izah edildiği üzere dava beraatle sonuçlanabilecektir, sonradan ortaya çıkan yeni delil sanığın sübut açısından hukuki durumunu değiştirmeyeceğinden lekelenmeme hakkı ihlal edildiği gibi maddi gerçeğe de ulaşılamayacaktır. Derdest bulunan dava ve soruşturmalarda hakkında soruşturma yapılan FETÖ/PDY örgütü ve mensuplarla ilgili sürekli deliller ortaya çıkmakta ve sonuçlanan dosyalara ibraz edilmektedir. Bu durum soruşturmanın etkin yapılmamasından kaynaklanmaktadır. Somut olayda iddanamede yer verilen faaliyetlerin niteliği itibariyle şüphelinin ByLock kullanmadığı, Bank Asya’da hesabının bulunmadığı, örgüt ile iltisaklı olduğu ileri sürülen Mahmut Bayram Kolejinde çocuklarının 2012 yılına kadar okuduğu, GÖNSİAD üyesi olan şüphelinin 28.12.2015 tarihinde 150 TL aidat, 05.12.2014 tarihinde 150 TL aidat ile 150 TL bağış ödediği, örgüt mensubu olduğu gerekçesiyle haklarında soruşturma yapılan Mustafa Şendal ve Mustafa Güzey ile fotoğrafının bulunması örgütsel faaliyet olarak kabul edilip üyelik suçlamasıyla dava açılmıştır. Yerleşik İçtihatlar doğrultusunda bu faaliyetlerin hiçbirisinin örgütsel faaliyetler olarak kabul edilemeyeceği gerçeği karşısında iddianamenin iadesinde bir isabetsizlik bulunmadığından Kanun Yararına Bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli ve 2017/695 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olduğundan Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE,

Usuli işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın CMK 309/4-a maddesi gereğince dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8662, Karar No: 2019/2324, Tarih: 13.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8662 E.  ,  2019/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.10.2015 gününde verilen dilekçe ile tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 624 parsel sayılı taşınmaza kavun ve bağ mahsulü ektiğini, bu taşınmazın kuzey tarafında bulunan 623 parsel sayılı taşınmazın kiracısı olan davalının, ekili mısır ürününe mayıs ayında uygun olmayan yöntemlerle yapmış olduğu ilaçlama nedeniyle, kavun ve bağ mahsulünün zarara uğradığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/66 D. İş numaralı dosyasında tespit edilen 4.423,50TL zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı zararın kendisinden kaynaklanmadığını, kaynaklanmış olsa da zararın bu kadar olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.423,50TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nin 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Somut olaya gelince; ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/66 D. İş numaralı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile 624 parsel sayılı taşınmazda bulunan mahsulde meydana gelen 4.423,50TL zararın 623 parsel sayılı taşınmazdaki mısır ürününe atılan ot ilacından kaynaklandığı kanaatine varıldığı, davalının bu tespit raporuna itiraz ettiği anlaşılmıştır. Mahkemece mahallinde keşif yapılmadan, davalı tarafından itiraz edilmesine rağmen, tespit raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece; tarafların tüm delilleri toplanarak mahallinde keşif yapılmalı, tespit dosyasında saptanan verilere göre, davalı olan 623 parsel sayılı taşınmazda ilaçlama yapılması halinde, davacı olan 624 parsel sayılı taşınmazda bulunan mahsule zarar verip vermeyeceği, zarar verecek ise zararın ne kadar olduğu saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu durumda mahkemece; tarafların tüm delilleri toplanarak mahallinde keşif yapılmalı, tespit dosyasında saptanan verilere göre, davalı olan 623 parsel sayılı taşınmazda ilaçlama yapılması halinde, davacı olan 624 parsel sayılı taşınmazda bulunan mahsule zarar verip vermeyeceği, zarar verecek ise zararın ne kadar olduğu saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4524, Karar No: 2010/5763, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4524 E.  ,  2010/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın banyo ve mutfak dolabı imalatı ve montajı işinden kaynaklanmış bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15877, Karar No: 2016/16571, Tarih: 06.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/15877 E.  ,  2016/16571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi, yabancı dil primi ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31557, Karar No: 2017/3975, Tarih: 06.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/31557 E.  ,  2017/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

11.12.2012 tarihli Konya İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen yakalama ve muhafaza altına alma tutanağında, Karatay ilçesi eski garaj mevkiinde kolluk görevlilerinin hırsızlık olaylarına karşı araştırma yaptıkları esnada 34 COF 44 plakalı minibüs içerisinde başka bir hırsızlık olayına konu keçilerin bulunduğu ve minibüsün yanında bulunan sanıkların yakalandığı, ayrıca konu ile ilgili araştırma yaptıkları esnada Karaman Merkez Bucakkışla Jandarma Karakolu ile yapılan görüşmede Yukarıkızılca köyünden müşteki ...'a ait 5 çuval kuru üzüm çalınması olayı olduğu ve bu hırsızlığıda sanıkların yapmış olabileceği bilgisinin alınması üzerine sanıklara sorulduğunda olayı doğrulayarak Yukarıkızılca köyünden yaklaşık 10 gün önce bir ağılın içerisinden 5 çuval kuru üzümü çaldıklarını ve üzümlerin sanık ...'in evinde olduğunu beyan etmeleri karşısında kolluk görevlilerince sanık ...’in evinde yapılan aramada suça konu kuru üzümlerin ele geçirildiği ve müştekiye soruşturma aşamasında iade edildiğinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22254, Karar No: 2014/23218, Tarih: 14.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/22254 E.  ,  2014/23218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunulması nedeniyle eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 13.12.2013 ve 15.10.2014 günlü ek kararlarının hukuken geçersiz olduğu, yokluğunda verilen hükmün sanığın sorgusu sırasında bildirdiği adresinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık tebligatı alan aza ile aralarında husumet bulunduğu için kendisine geç verdiğini, bu nedenle temyiz süresini kaçırdığını bildirmişse de yasal bir mazeretin sunulmadığı ve eski hale getirme isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 02.04.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.12.2013 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme istemi ile temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça konu kazanların 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında "Adet veya tahsis veya kullanımları gereği" açıkta bırakılmasının zorunlu olmadığı gözetilmeden, suçun işlendiği yerleşim yerinde adet ve kullanım gereği dışarıda bırakıldığı şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi yerine aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar

verilmesi,

2-Hırsızlık suçlarının geceleyin 21:00-01:30 sıralarında gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22194, Karar No: 2018/8259, Tarih: 27.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22194 E.  ,  2018/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/11634, Karar No: 2025/3813, Tarih: 24.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11634 E.  ,  2025/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/376 Esas, 2024/308 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 12. İş Mahkemesinin 09.05.2023 Tarihli ve 2022/560 Esas, 2023/143 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu kurum işleminin İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılması gerektiği, dolayısıyla yetkili mahkemenin İstanbul İş Mahkemesi olduğu, davalı kurumunda yetki itirazında bulunarak dosyanın yetkili İstanbul İş Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 36. İş Mahkemesinin 22.01.2024 Tarihli ve 2023/414 Esas, 2024/25 Karar Sayılı Kararı

Davanın sigorta başlangıç tarihinin 25.03.1998 - 31.12.1999 tarihleri arasında olduğunun tespitine ilişkin olduğu, işlem yazısını gönderen kurumun Batman Sosyal Güvenlik Merkezi olduğu, davada ilgili bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemeleri olan Batman İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Batman 3. İş Mahkemesinin 03.10.2024 Tarihli ve 2024/376 Esas, 2024/308 Karar Sayılı Kararı

Somut davada davacı tarafından İzmir İş Mahkemesinde dava açılmış ise de davalı tarafın süresinde bildirdiği yetki itirazı ile hizmetin geçtiği İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürdüğü, İzmir Mahkemelerinin yetkili mahkemelerden biri olmaması dikkate alınarak davalı kurumun yetki itirazının İzmir 12. İş Mahkemesi tarafından kabul edildiği, her ne kadar İstanbul 36. İş Mahkemesi tarafından Batman İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle karar verilmiş ise de Batman İş Mahkemesinin yetkili olduğu yönünde davalı tarafından usulüne uygun olarak ileri sürülmüş bir yetki itirazı bulunmadığı, davada kesin yetki kuralı da geçerli olmadığından İstanbul 36. İş Mahkemesi tarafından re'sen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (506 sayılı Kanun) uyarınca sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın hizmet tespitinin bir türü olan sigortalılık başlangıç tespiti istemine ilişkin olduğu ve dava dilekçesi ve dosya kapsamından kesin yetkinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme birinci olarak 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanunu'nun 6 ncı maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu'nun merkezi bulunduğundan Ankara Mahkemeleri, dördüncüsü ise 6100 sayılı Kanunu'nun 14 üncü maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Kurumu şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkin çalışmanın Bağcılar ilçesinde geçtiği, yine davacının sigortalılık başlangıcına ilişkin kayıtların düzeltilmesine dair başvurusunun İstanbul Koca Sinan Sosyal Güvenlik Merkezine yapıldığı, dolayısı ile birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, İzmir ilinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmişse de davalının cevap dilekçesinde yetkisiz olan İstanbul İş Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği, davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan İzmir 12. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 12. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7658, Karar No: 2012/13116, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7658 E.  ,  2012/13116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 20.06.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, ayçiçeği, fasulye, şekerpancarının 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.