muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34731, Karar No: 2017/13394, Tarih: 05.06.2017

Kuşkusuz hakkın kötüye kullanımının söz konusu olması durumunda, herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğundan, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı ve evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi iş hukuku alanında da göz önünde bulundurularak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

III-Değerlendirme ve Sonuç

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz konusu davayı değerlendirmek gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı sendikanın yetki tespiti için başvuru yaptığı tarih 03.09.2014 tarihi olup, başvuru tarihindeki toplam işçi sayısının 5.739 olduğu ve sendika üye sayısının 2.760 olduğu çekişmesizdir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı sendika başvuru tarihinden kısa süre önce işe alınan işçilerin toplam işçi sayısında nazara alınmaması gerektiğini ileri sürmektedir.

Dosya içeriğinden, başvuru tarihinden kısa süre önce olmak üzere, 2014 yılı Temmuz ayında 330 yeni işçi alımı yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, işe yeni alınan işçilerin gerçek ihtiyaca dayalı olduğunu ve işletmesel karar doğrultusunda alımların yapıldığını savunmaktadır.

İşyerinde, 27.06.2013 tarihinde genel müdür onayıyla alınan “Organizasyon Değişikliği” konulu kararda, şirketteki yeniden yapılanma çalışmaları çerçevesinde Formen unvanlarının ihdas edilmesi, saat ücretli Postabaşı vb. unvandaki personelden yeni ihdas edilen Formen kadrolarına geçiş imkanının sağlanması ve vardiyalı aylık ücretli sorumlu pozisyonlarının Formen pozisyonlarına dönüştürülmesiyle, Formen düzeyindeki aylık ücretli personelin her vardiyada bulundurulmasının şirketin performans göstergelerine olumlu katkı yapacağının düşünüldüğü, bu kapsamda yapılan düzenlemeyle ... genelinde 5.435 olan norm kadro sayısının 499 artarak 5.934'e yükselmesi kararlaştırılmıştır. Dosya içeriğinden, Formen unvanının daha sonra Vardiya Amiri olarak değiştirildiği anlaşılmaktadır.

Belirtilen karardan sonra 15.01.2014 tarihli ve genel müdür onayıyla alınan “Vardiya Amir Yardımcısı Kadrosu İhdası ve İşe Alımı” konulu kararda da, ...'in teknolojik seviyesinin özellikle son yıllarda yapılan yatırımlarla birlikte ilerlemiş olması nedeniyle, yeni teknolojiye daha uyumlu kadrolara ihtiyaç doğduğu, belirtilen husus göz önünde bulundurularak, şirkette yeniden yapılanma çalışmaları yapıldığı ve bu çerçevede Vardiya Amiri Yardımcısı düzeyindeki aylık ücretli personelin her vardiyada bulundurulmasının, şirketin performans göstergelerine olumlu katkı yapacağının değerlendirildiği, Vardiya Amiri Yardımcısı kadrolarının yeni işe alımlarla doldurulması ve bu alımlar için Teknik Eğitim Fakültelerinden mezun olan adayların tercih edilmesinin öngörüldüğü, Teknik Eğitim Fakültelerinden mezun olan adayların tercih edilmesinin nedenlerinin, Teknik öğretmenlerin teknik ve sosyal içerikli dersleri almış, teknik, psikoloji, sosyoloji ve eğitim bilimleri gibi alanlarda bilgi birikimine sahip, takım çalışmasına yatkın olduğu, nitekim daha önceden alınan kararla Teknik Eğitim Fakültesi mezunlarına yönelik olarak şirkette Vardiya Amiri kadrosu oluşturulmuş ve bu kadrolara yapılan alımların, üretim performansına çok olumlu katkıları olduğu, bu kapsamdaki çalışanların fabrikaya hızlı bir biçimde uyum sağladığı ve yüksek teknolojiye adapte olma konusunda gösterdikleri başarılar dikkate alındığında yine Teknik Eğitim Fakültesi mezunlarının istihdam edilmesinin uygun olacağının değerlendirildiği, yukarıda belirtilen nedenlerle Teknik Öğretmenlerin istihdam edilmesi ile şirketin üretim, bakım, kalite kontrol ve lojistik faaliyetlerde planlama, organizasyon, koordinasyon ve kontrol fonksiyonlarının daha etkin hale getirilmesinin amaçlandığı, bu kapsamda, her Vardiya Amirliği birimine oradaki Vardiya Amiri kadro sayısının iki katı olacak şekilde ve ... genelinde toplam 1.102 Vardiya Amiri Yardımcısı kadrosunun ihdas edilerek, bu kadrolar için Teknik Eğitim Fakültelerinden mezun adayların istihdam edilmek üzere işe alınması hususu kararlaştırılmıştır.

Alınan bu kararlar doğrultusunda, işe alım sürecinin başlatıldığı, vardiya amir yardımcısı alımına ilişkin ilanın 17.06.2014 tarihinden itibaren 60 gün süreyle yayınlanması için bir internet sitesi ile sözleşme imzalandığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında yer alan işveren vekili beyanına göre, 23.06.2014 ilâ 25.07.2014 tarihleri arasında 824 aday ile mülakat yapılmış ve ilk aşamada 22.07.2014 ilâ 24.07.2014 tarihlerinde 330 vardiya amir yardımcısı işe alınmıştır. Devam eden süreçte Eylül 2014 döneminde 235, Ekim 2014 döneminde 101 ve sonraki dönemlerde 139 vardiya amir yardımcısı olmak üzere toplamda 805 işçinin işe alımı gerçekleştirilmiştir.

İşe yeni alımı yapılan vardiya amir yardımcılarının tamamı “aylık ücretli” statüde istihdam edilmektedir. İşe alım sürecinde yürürlükte bulunan 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 5. maddesine göre ise “aylık ücretli” statüde bulunan işçiler kapsam dışı olup, toplu iş sözleşmesinden faydalanamamaktadır. Bu husus, işe yeni alınan vardiya amir yardımcılarının, tabii olarak sendika üyesi olmalarını gerektirmeyecek çok önemli bir etken olması itibariyle son derece önemlidir.

Bir diğer önemli nokta olarak işverenin kendi düzenlemelerine temas etmek gerekmektedir. İşyerinde, işe alım ve fesih süreçlerini düzenleyen 31.07.2013 yürürlük tarihli “İşe Alım ve İlişik Kesme Prosedürü” uygulanmaktadır. Belirtilen prosedürün “Kadrolara Atama Şartı” kenar başlıklı 2.1.2 maddesinde yer alan düzenlemeye göre “Atamanın yapılabilmesi için şirketin organizasyon şemasına uygun bir kadronun mevcudiyeti esastır. Görev tarifleri, iş unvanları ve adam-iş özellikleri tespit edilmemiş bulunan kadrolara hiçbir surette atama yapılamaz...” Söz konusu düzenleme son derece açık nitelikte olup, mevcut bir kadro ihdas edilse de, görev tanımı yapılmadan atama yapılamayacağı anlaşılmaktadır. Ne var ki, işyerinde 20.10.2014 ilâ 23.10.2014 tarihlerinde iş müfettişleri tarafından icra edilen teftiş sonucunda düzenlenen raporda aynen “vardiya amir yardımcılığı görev tanımının teftiş tarihi itibariyle henüz tamamlanmadığı, taslak aşamasında olduğu, keza müdürlükler bünyesinde norm kadro sayısını gösterir organizasyon şemasında da vardiya amiri kadroları görülmekle birlikte ayrıca vardiya amir yardımcılığı kadrolarına yer verilmediği görülmüştür” tespitlerinde bulunulmuştur. Yine aynı raporda, Temmuz 2014 döneminde işe başlayan ve beyanı alınan dört vardiya amir yardımcısı da, henüz bir görev tanımlarının bulunmadığını ifade etmişlerdir. Nitekim işveren tarafından dosya kapsamına sunulan vardiya amir yardımcısı görev tanımlarının yürürlük tarihlerinin de 31.12.2015 tarihi ve sonrası olduğu görülmektedir. Belirtilen tespitlere göre, işverence, işyerinde yürürlükte bulunan “İşe Alım ve İlişik Kesme Prosedürü” düzenlemelerine aykırı olarak vardiya amir yardımcılarının işe alındığı anlaşılmaktadır.

Bu aşamada yıllar içerisinde işyerindeki işçi sayısı ile ilgili gelişmelere değinmek faydalı olacaktır.

Dosya içeriğine göre, 2010-2014 yılları arasında ... A.Ş.'de çalışan toplam işçi sayısının dalgalanmalar olmakla birlikte ortalama olarak 5.500-5.600 civarında seyrettiği, 2014 yılının Mart döneminde 5.495 olduğu ve 2014 Haziran dönemine gelindiğinde 5.449 olan işçi sayısının 2014 Temmuz döneminden itibaren vaki yeni işe alımlarla birlikte 2014 Ekim döneminde 6.040 sayısına yükseldiği, ancak Aralık 2014 döneminde ise tekrar 5.613 rakamına düştüğü görülmektedir.

Dosya içeriğine göre, 2010-2014 yılları arasında ... A.Ş.'de çalışan toplam işçi sayısının dalgalanmalar olmakla birlikte ortalama olarak 5.500-5.600 civarında seyrettiği, 2014 yılının Mart döneminde 5.495 olduğu ve 2014 Haziran dönemine gelindiğinde 5.449 olan işçi sayısının 2014 Temmuz döneminden itibaren vaki yeni işe alımlarla birlikte 2014 Ekim döneminde 6.040 sayısına yükseldiği, ancak Aralık 2014 döneminde ise tekrar 5.613 rakamına düştüğü görülmektedir.

İşçi sayısının yükselmesi, vardiya amir yardımcılarının işe alınması ile, işçi sayısının düşmesi ise işverence başlatılan teşvikle işten ayrılma uygulaması ile gerçekleşmiştir. 21.10.2014 tarihli tamim yazısı ile, Kasım 2014 döneminde itibaren geçerli olmak üzere teşvikle işten ayrılma uygulaması yapılacağı, plan dahilinde öncelikle emekliliğe hak kazanmış ve emekli olarak çalışanların kapsama alınacağı, başvuru durumunda nihai kararı işverenin vereceğini ve işten çıkışın yapılmayabileceğini, teşvikle işten ayrılacaklara kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve 6 maaş tutarının net olarak ödeneceği duyurulmuştur. Bu kapsamda Kasım 2014 ilâ Mayıs 2016 döneminde toplam işten ayrılan işçi sayısının ise 841 olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen kronolojik gelişim gözetildiğinde, işverenin, yeni işçi alımı ile oluşan işgücü fazlasını, teşvikle işten çıkış kapsamında ortadan kaldırdığı ve bu suretle toplam işçi sayısının yeniden eski seviyeye geldiği görülmüştür. Belirtilen hususlar da, işe yeni alınan vardiya amir yardımcılarının, gerçek bir ihtiyaca dayanmadığını ortaya koymaktadır. İlave etmek gerekir ki, Milli Savunma Bakanı'na sunulmak üzere düzenlenen bilgi notunda yer alan, işe yeni alınan çalışanların, ...'de yeterli birikime kavuştuktan sonra Erdemir Grup bünyesindeki diğer şirketlerde de kullanılabileceğinin göz önünde bulundurulduğu ifadesi de, işyerindeki işgücü ihtiyacının gerçek olmadığını ortaya koymaktadır.

Diğer taraftan işletmesel açıdan da değerlendirme yapılırsa, iş müfettişi raporunda beyanına yer verilen işveren vekili, son iki yıl içerisinde üretime yönelik olarak yaklaşık 30 işçi ihtiyacı içeren kükürt giderme istasyonu ve eski oksijen tesislerinin kullanıma açıldığını ve başkaca büyük çaplı yeni bir birim eklenmediğini ifade etmiştir. Dosyaya sunulan ve ... yatırımlarını gösteren tabloya göre de, 2017 verileri itibariyle Türkiye'nin en büyük 10 sanayi kuruluşundan biri olan ... A.Ş.'nin ve tablodaki diğer yatırımların büyüklüğü nazara alındığında, en son 2012 ve 2014 yılında görece küçük ölçekte iki yatırım projesinin mevcut olduğu, başkaca yeni yatırımın mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, keşif mahallinde görüntülü beyanı alınan vardiya amir yardımcıları da, kendilerinden önceki üniversite mezunu olmayan işçilerin de kendileri ile aynı işi yaptıklarını ve hatta kendilerinin işin yürütümü noktasında eski işçilerden öğrendiği hususlar olduğunu ifade etmişlerdir. Bu suretle, işverence, iş organizasyonu değişikliği, vardiya amir yardımcısı kadrolarının ihdası ve yeni işçi alımını gerektirir objektif, somut, gerekçeleri ifade edilmiş ve delilleri ortaya konulmuş şekilde işletmesel karar kanıtlanamamıştır.

Ayrıntılı şekilde açıklanan bütün bu maddi ve hukuki olgular karşısında, yetki başvuru tarihinden kısa süre önce işe alınan 330 işçinin, işveren tarafından gerçek ihtiyaca dayanmayan şekilde işe alındığı açıktır. Bu durumda, işverenin, davacı sendikanın çoğunluğunu engellemek için iş sözleşmesi yapma hakkını kötüye kullandığı ve bu itibarla söz konusu 330 işçinin toplam işçi sayısının hesabında nazara alınamayacağı tartışmasızdır. Hal böyle olunca, davacı sendikanın, ... ... ve ... A.Ş. işyerinde 03.09.2014 başvuru tarihi itibariyle toplu iş sözleşmesi yapmak için gerekli çoğunluğa sahip olduğu anlaşılmakla, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ...'na yükletilmesine, 05.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9927, Karar No: 2024/25576, Tarih: 03.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/9927 E.  ,  2024/25576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına,

2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin uygulanma koşulu bulunmadığına, keşif yapılmadığına, cezanın ağır olduğuna,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

2. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanma koşulu bulunmadığına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, paketin içinde uyuşturucu olduğunu sanığın bilmediğine,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanma koşulunun da bulunmadığına,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22316, Karar No: 2014/14277, Tarih: 07.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22316 E.  ,  2014/14277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın sanık ...'a tebliğine ilişkin tebligat evrakında, tebligatı alan, sanığın annesi olduğu belirtilen ...'ın sanıkla aynı konutta ikamet ettiği belirtilmediğinden yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, gıyabi kararın anılan sanığa Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22825, Karar No: 2011/21058, Tarih: 06.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22825 E.  ,  2011/21058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/3602, Karar No: 2016/6202, Tarih: 05.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/3602 E.  ,  2016/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 25/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine dair verilen 28/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından yapılan kanal çalışması sırasında, davacı belediyeye ait asfalt yola zarar verildiğini belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı şirket, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 2577 sayılı İYUK'un 2/1-b maddesi gereğince taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmiştir.

Özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişiler aleyhine idari yargı yerinde dava açılamaz. Mahkemece davanın esasının çözümlenmesi gerekir. Özel hukuk tüzel kişisi olan davalı şirket hakkında görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17909, Karar No: 2016/10340, Tarih: 05.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17909 E.  ,  2016/10340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 29/1, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca 2 ay süre ile kamuya yararlı vasıfsız temizlik hizmetlerinde çalıştırılma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın oturduğu apartmanın bahçesindeki ağaçtan mandalina toplaması nedeniyle, aynı binada oturan amcası olan katılan ... ile tartışmaya başladığı, tartışma üzerine sanığın amcasına ait aracın camını kırdığı anlaşıldığından, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. Maddesinin 3. Fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkartılmış ve TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de ;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilirken infazı kısıtlar şekilde, sanığın "vasıfsız temizlik işlerinde" çalıştırılmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2759, Karar No: 2019/7288, Tarih: 01.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2759 E.  ,  2019/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Boyabat İcra Müdürlüğünün 2014/1933 sayılı dosyası ile aleyhine başlatılan icra takibine davalının yasal süresi içerisinde haksız ve yersiz şekilde itiraz etmek suretiyle takibi durdurduğunu iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; görev ve yetki itirazında bulunmuş, esas yönünden ise takibin geçersiz bir alacaktan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davalının Boyabat İcra Müdürlüğünün 2014/1933 sayılı dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına, 7.980,00 TL olan asıl alacağın %20'sine tekabül eden 1.596,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kira ilişkisinden kaynaklı itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre; kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda "Sulh Hukuk Mahkemesi" görevlidir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Somut olayda; uyuşmazlık kira ilişkisinden kaynaklanmakta olup, dava 05/11/2015 tarihinde açılmıştır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 4/1-a maddesi uyarınca, dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne aittir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.