muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7154, Karar No: 2023/6723, Tarih: 12.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7154 E.  ,  2023/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2043 E., 2023/563 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/255 E., 2021/491 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı işveren nezdinde 05.10.1987 ile 01.01.1992 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kapsamında, sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitini ve 01.01.1992 tarihinden önceki çalışmalarının prim ödeme gün sayısına dâhil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı MKE Genel Müdürlüğü vekili; 3308 sayılı Kanun ve bu Kanun doğrultusunda yürürlüğe giren yönetmelik hükümleri ve velisi ile imzalanan çıraklık sözleşmesi dikkate alınarak çıraklık eğitimine tabi tutultuğunu, davacının üretimde çalışması ve fazla mesai yapmasının fiziksel olarak da imkansız olduğunu, fabrikalarda çırakların ve işçilerin aynı şartlarda çalışmalarının mümkün olmadığını, Müvekkil Kurumun işçileri bile belirli prosedürler ve güvenlik önlemleri dahilinde çalışmakta iken eğitim sürecindeki çırakların işçi gibi çalıştırılması ve o ağır iş yükünün altına yalnız başlarına sokulmalarının başta Müvekkil Kurumun çalışma disiplini olmak üzere işin kendi tabiatı gereği mümkün olmadığını, belirterek; davanın öncelikle usulden ve her halükarda esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer’i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili; davanın 506 sayılı Kanunun 79/10 uncu maddesinde belirtilen 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, Kurum kayıtları ve hizmet cetvelinin incelenmesinde; işvereni Çıraklık Eğitim Merkezi olarak İşe Giriş Bildirgesi olduğunu, ancak Hizmet Döküm Cetveli incelendiğinde 1992/01 öncesine ilişkin hizmet bildirimi bulunmadığını, eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemeyeceğini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının çıraklık statüsünde geçen hizmet süresince üretim faaliyetlerine yönelik olarak bilfiil işgördüğü, mesleğiyle ilgili pratik eğitim kazandırmaya ve geliştirmeye yönelik olarak faaliyetlerin geri planda kaldığı, bu bağlamda davacının; davalı işverenlikte taleple bağlı kalınarak 05.10.1987 ile 01.01.1992 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacak şekilde hizmet akdiyle sürekli ve kesintisiz çalıştığının anlaşıldığı gerekçesi ile, "davacının davalı MKE Genel Müdürlüğünde 05.10.1987 – 01.01.1991 tarihleri arasında hizmet akdiyle çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 60/g hükmü ve 5510 sayılı Kanun'un 38/2 nci maddesi hükmü uyarınca prim gününe ilavesinin gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil kurum vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı MKE Genel Müdürlüğü vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; 18 yaşından önceki çalışma sürelerinin kıdeme esas alınıp sigorta başlangıcına esas alınmaması hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğunu bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 05.10.1987 tarihinden itibaren iş yerinde çırak olarak çalışmaya başladığının ekli iş yeri kayıtlarından anlaşıldığı, aynı zamanda bordro tanığı olan davacı tanıklarının davacı ile birlikte davalı işyerinde 1987 yılı Ekim ayından itibaren üretime yönelik olarak çalıştıklarını beyan etmeleri karşısında davalı işyerinde geçen çalışmalarının üretime yönelik olduğu anlaşıldığından mahkemenin değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekili, davalı vekili, feri müdahil kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ..., davanın husumet, hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, davacının çırak olduğunu, üretime yönelik çalışması bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ..., davanın husumet, hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, davacının çırak olduğunu, üretime yönelik çalışması bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Feri Müdahil Kurum vekili, davacının çalışmalarının eğitim amaçlı değil de işçi statüsünde olduğuna dair inandırıcı delil bulunmadığını, dava konusu dönemler itibariyle kuruma yapılmış bildirim olmadığını, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, davalıya ait işyerinde çırak olarak gösterilen dönemlere ilişkin çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışma olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 297 nci maddesi

3. Değerlendirme

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2 nci maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde düzenlenmiştir.

Gerekçe - hüküm çelişkisi, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2 nci maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde düzenlenmiştir.

Gerekçe - hüküm çelişkisi, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Somut olayda, davacının dava dilekçesi ile 05.10.1987 ile 01.01.1992 tarihleri arasında geçen hizmetinin uzun vadeli sigorta kolları kapsamında kabul edilmesine dair tespit isteminde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda; gerekçe kısmında davacının davalıya ait işyerinde " 05.10.1987 ile 01.01.1992 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacak şekilde hizmet akdiyle sürekli ve kesintisiz çalıştığı" kabul edildiği belirtildiği halde, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "05.10.1987 – 01.01.1991 tarihleri arasında hizmet akdiyle çalışmalarının " tespitine karar verildiği belirtilmek sureti ile kısa karar ve hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratıldığı açık olduğundan verilen karar isabetsiz bulunmuştur.

Kabule göre de, mahkemece dinlenen tanıklar ... ve ...'un hizmet cetvellerinin Sosyal Güvenlik Kurumundan, davacının velisi ile davalı MKE Kurumu arasında imzalanan çıraklık sözleşmesi ile davacı adına kısa vadeli sigorta kollarından ödenen primlere ilişkin çıraklık dönemi bordolarının Çıraklık Eğitim Merkezinden, ... İş Mahkemesinin 2008/488 Esas, 2008/1210 Karar sayılı dava dosyasının aslının/ eksiksiz bir fotokopisinin mahkemesinden celbi ile dosyaya eklenmesi gereklidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/50648, Karar No: 2017/4255, Tarih: 15.02.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/50648 E.  ,  2017/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemin sanık ...'in şikayetçi ile alacak meselesi nedeniyle tartıştıkları esnada "ya bu parayı kabullenir ödersiniz ya da çocuğumu yollar seni öldürtürüm" biçiminde tehdit etmesi ve mahkemece eylemin TCK'nın 150. maddesi yollaması ile tehdit olarak kabul edilmiş olması karşısında, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 15.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9945, Karar No: 2025/2271, Tarih: 19.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9945 E.  ,  2025/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/368 E., 2024/323 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4921, Karar No: 2012/12777, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4921 E.  ,  2012/12777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait araca, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek 14.923,55 TL hasar bedeli ve değer kaybının tüm davalılardan, 2.397 TL kazanç kaybının davalılar ... ve ...'ten kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., kazanın meydana gelmesinde kendisinin bir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., aracı 2005 yılında sattığını, kazayla bir ilgisinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 10.860,60 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 827 TL kazanç kaybının davalılar ... ve ...'ten kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kazada davacıya ait araç sürücüsünün yaralanmış olduğu gözetildiğinde 2918 sayılı KTK’nun 109/2. maddesi uyarınca davada uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağına, bu itibarla davanın ceza zamanaşımı süresi içerisinde açılmış olmasına göre davalı ... AŞ. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 694,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 19/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3277, Karar No: 2023/6902, Tarih: 28.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3277 E.  ,  2023/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1250 Esas, 2022/104 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/479 E., 2019/191 K.

Taraflar arasındaki avans olarak verildiği iddia edilen çek bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya mobilya siparişi verdiğini ve bu siparişe istinaden 18 adet toplam bedeli 158.060,00 TL olan çekleri davalıya avans olarak verdiğini ancak davalının sadece 1.161,12 TL tutarında mal teslim ettiğini, kalan tutar bakımından çeklerin bedelsiz olup sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre müvekkiline iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek 156.898,88 TL'nin sebepsiz zenginleşmenin öğrenildiği 10.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 30.01.2015 ve 28.02.2015 tarihli çekler hakkındaki talebin zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesinde belirtilen çeklerden 6 adedinin müvekkili adına keşide edilmediğini, müvekkilinin bu çeklerle bir alakasının bulunmadığını, çeklerin avans olarak verildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, çekin bir ödeme vasıtası olup satım sözleşmelerinde aynı anda ifa kuralının geçerli olduğunu, müvekkilinin davacıya mobilya satım teslim ettiğini davacının da satış bedelini dava konusu diğer çeklerle ödediğini, davacının mal teslim edilmediği iddiasını yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça veya aksine bir adet bulunmadıkça satıcı ve alıcının borçlarını aynı anda ifa etmekle yükümlü olduğu, çek bir ödeme aracı olup, mevcut bir borcun karşılığında verildiğinin kabulü gerektiği, satış sözleşmelerinde, tarafların, edimlerini aynı anda ifa etmeleri kural olduğundan, peşin satış karinesi uyarınca davacının çeklerin avans niteliğinde verildiğini ve karşılığında kısmen mal teslim edilmediğini kanıtlaması gerektiği, davacı yanın, davaya konu çeklerin avans niteliğinde verildiğini ve karşılığında mal teslim edilmediğini yazılı delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu çeklerin ileri keşide tarihli olduğunu, ileri keşide tarihli çeklerde, aynı anda ifa kuralının geçerli olmadığını, çekler ileri keşide tarihli olduğuna ve davalı yanca taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu kabul edildiğine göre tarafların ticari defterleri incelenerek davalının çekler karşılığı olan malları teslim edip etmediğinin tespiti gerektiğini, nitekim İlk Derece Mahkemesince de bu uğurda tarafların ticari defterlerinin incelenmesine karar verildiğini ancak davalı yanın ticari defterlerini ibraz etmediğini, müvekkili ticari defterlerinin ise iddialarını doğruladığını ve müvekkilinin davalıdan 140.000,00 TL alacağı bulunduğunun tespit edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, avans olarak verildiği iddia edilen çek bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un 220 ve 222 nci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 83 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, avans olarak verildiği iddia edilen çek bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un 220 ve 222 nci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 83 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Davacı yan, davalıdan mobilya almak istediğini, bu uğurda 18 adet toplam bedeli 158.060,00 TL olan çekleri davalıya avans olarak verdiğini ancak davalının sadece 1.161,12 TL tutarında mal teslim ettiğini ileri sürerek karşılıksız olan 156.898,88 TL'nin davalıdan tahsilini istemiş, ispat için kendisinin ve davalının ticari defterlerine ve bilirkişi incelemesine delil olarak dayanmıştır. Davalı, cevap dilekçesinde; davaya konu edilen 6 adet çekin kendisiyle bir alakasının bulunmayıp bu çeklerde herhangi bir sıfatla yer almadığını belirttikten sonra kalan çekleri davacıdan satım ilişkisi sebebiyle aldığını kabul etmiş ancak bu çeklerin avans olarak verilmediğini ve karşılığı olan malların davacıya teslim edildiğini savunmuştur.

2. 6100 sayılı Kanun'un 199 uncu maddesinde yer alan “Uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet, çizim, plan, kroki, fotoğraf, film, görüntü veya ses kaydı gibi veriler ile elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu Kanuna göre belgedir” şeklindeki tanımlama kapsamında ticari defterlerin de 6100 sayılı Kanun anlamında ticari bir belge niteliğinde delil olduğu hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

3. 6102 sayılı Kanun'un 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, 6100 sayılı Kanun'un senetlerin ibrazı zorunluluğuna ilişkin hükümlerinin ticari işlerde de uygulanacağı düzenlenmiş olup, 6100 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinde genel olarak ticari belgelerin,  222 nci maddesinde (22.07.2020 T. ve 7251 S.K/Madde 23. maddesi ile değişik) ise özel olarak ticari defterlerin ibrazı ve delil olması hususları ayrıca hüküm altına alınmıştır.

4. 6100 sayılı Kanun'un 220 nci maddesindeki düzenlemeye göre, Mahkemece, ibrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna kanaat getirilirse ilgili tarafa bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verilmesi, belgenin kendisinin elinde bulunduğunu inkarı halinde ise kendisine yemin teklif edilmesi gerekir. Kendisinden ibraz istenilen tarafın bu hususta kendisine verilen kesin süreye rağmen bu süre içerisinde makul bir mazereti bulunmaksızın belgeyi ibraz etmemesi, belgenin kendisinin elinde bulunduğunu inkarı halinde ise bu hususta teklif olunan yemini kabul ve icra etmemesi halinde Mahkemece, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilecektir.