muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17225, Karar No: 2018/11890, Tarih: 10.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17225 E.  ,  2018/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketinin acentesi olan diğer davalı banka tarafından düzenlenen "...Ailemin Güvencesi Sigorta Poliçesi" ile davacının sigortalandığını, poliçe süresi içinde gerçekleşen kaza sonucu kolundan yaralanan davacının bu yaralanma nedeniyle % 15 oranında sürekli maluliyete uğradığını, davalılara ödeme için başvurulmuş ise de poliçe vadesi içinde gerçekleşmeyen ve daha önce geçirilen trafik kazası nedeniyle maluliyetin oluştuğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, davacının trafik kazasındaki yaralanmasından kalan bir maluliyeti olmadığını ve davalıların zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL. tazminatın 25.05.2013 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 02.10.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 50.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, diğer davalı ... şirketinin acentesi olarak poliçeyi tanzim etiklerini ve kendilerine husumet düşmeyeceğini, poliçe vadesi dışında zarar oluştuğundan da davacının tazminat talep hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe teminatının başladığı 20.04.2010 tarihinden önce (24.12.2009 tarihindeki trafik kazası nedeniyle) yaralanan davacının zararından sorumlu olmadıklarını, davacının tedavisinin devam ettiği dönemde maluliyet tespiti yapıldığını ve kalıcı maluliyeti konusunda ATK'dan rapor alınması gerektiğini, FKSGŞ gereği

sağ diz ve dirsekteki tam hareket kısıtlılığı halinde teminatın % 20'si oranında ve kısmi kayıp halinde ise oranlama yapılarak saptanacak tazminattan sorumlu tutulabileceklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı ...nin diğer davalının acentesi sıfatıyla poliçe tanzim ettiği ve bu davalıya husumet düşmeyeceği gerekçesiyle, adı geçen davalı hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine; davalı ... A.Ş. hakkındaki davanın kabulü ile 50.000,00 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, daimi maluliyet nedeniyle, ferdi kaza sigorta poliçesi gereği maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, daimi maluliyet nedeniyle, ferdi kaza sigorta poliçesi gereği maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, 08.10.2010 tarihinde gerçekleşen yürüme bandı kazası nedeniyle kolunda hasar oluşan davacının, daimi maluliyete uğradığı iddiası ile davalı ... şirketine husumet yöneltmiş; davalı taraf, poliçe vadesinden önce gerçekleşen başka kazada kolundan yaralanan davacının maluliyetinin o kazadan kaynaklandığı ve poliçe vadesi içindeki yürüme bandı kazası ile maluliyet arasında illiyet bağı bulunmadığını savunmuştur. Mahkeme ise, ... Eğitim Araştırma Hastanesi'nin 14.05.2014 tarihli raporu gereği, davacının davaya konu yürüme bandı kazası nedeniyle % 8 oranında daimi maluliyete uğradığını kabul ederek hüküm tesis etmiştir.

Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın 1. maddesinde "işbu poliçe, aşağıdaki şartlar dairesinde, sigortalıyı sigorta müddeti içinde maruz kalacağı kazaların neticelerine karşı temin eder" düzenlemesi yapıldıktan sonra, bu sigortanın kapsamına giren ve girmeyen haller, devam eden 2-6. maddeler arasında düzenlenmek suretiyle sigortanın kapsamı belirlenmiştir. Ferdi kaza sigortacısının zarardan sorumlu tutulabilmesi için, herşeyden önce bu sigorta kapsamında sayılan ve kaza niteliği taşıyan bir olayın gerçekleşmiş olması gerekir. Diğer yandan, sadece sigorta kapsamına giren bir olayın gerçekleşmesi sigortacının sorumluluğu için yeterli olmayıp, gerçekleşen kaza mahiyetindeki olay ile sigorta kapsamındaki zarar (somut olayda daimi maluliyet) arasında illiyet bağının bulunması şarttır.

Davacının daimi maluliyeti konusunda yapılan araştırma kapsamında toplanan tedavi belgeleri incelendiğinde; davacının, 24.12.2009 tarihinde trafik kazası geçirip sağ kol

dirseğinin kırıldığı; dava dilekçesinde, davacının 14.05.2010 tarihinde merdivenden düşmesi nedeniyle kolundan yaralandığının beyan edildiği; davaya konu edilen yürüme bandı kazasının ise 08.10.2010 tarihinde gerçekleştiği ve bu kazada da davacının yine sağ dirsekle ilgili yaralanmasının olduğu görülmektedir. Bu itibarla; davaya konu edilen yürüme bandı kazası tarihinden önce, davacının muhtelif tarihlerde sağ koluyla ilgili yaralanmalarının olduğu; bu yaralanmaların da sağ kolda oluştuğu iddia edilen daimi maluliyete etkisinin olabileceği dikkate alınmak suretiyle, davacının iddia ettiği olay (yürüme bandı kazası) ile sağ kolda oluşan daimi maluliyeti arasında uygun illiyet bağı olup olmadığının araştırılması gerektiği açıktır. Maluliyet yönünden mahkemenin benimsediği 14.05.2014 tarihli raporda, illiyet bağı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı gibi, davacının dava konusu olaydan önce (poliçe vadesinin de dışında) ve sonraki tarihlerde gerçekleşen tüm yaralanmalarına göre maluliyet belirlemesi yapılmış olup maluliyet konusunda mahkemece yapılan araştırma yetersizdir.

Açıklanan vakıalar karşısında; davacının sağ kolundaki yaralanması nedeniyle daimi maluliyeti olup olmadığı ile varsa oranı ve bu maluliyetin hangi tarihteki olaydan kaynaklandığı; davaya konu edilen 08.10.2010 tarihindeki yürüme bandı kazasından önce ve sonra gerçekleşen sağ kol yaralanmaları da dikkate alınmak suretiyle, dava konusu kaza ile davacının sağ kolundaki hasar nedeniyle oluştuğu iddia edilen maluliyet arasında uygun illiyet bağı olup olmadığı konularını irdeleyen, açık, denetime elverişli maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan alınması ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2-Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın 8/B maddesinde daimi maluliyet teminatı "işbu poliçe ile temin edilen bir kaza, sigortalının derhal veya kaza tarihinden itibaren iki sene zarfında daimi surette maluliyetine sebebiyet verdiği takdirde tıbbi tedavinin sona ermesini ve daimi maluliyetin kat'i surette tesbitini müteakip, daimi maluliyet sigorta bedeli aşağıda münderiç nisbetler dahilinde kendisine ödenir" şeklinde düzenlenmiş ve poliçe kapsamına girecek yaralanmalar nedeniyle oluşan maluliyetin derecesine göre sigorta tazminatının miktarının ne kadar olacağı cetvel halinde düzenlenmiştir.

Sigorta kapsamına giren bir kaza sonucu oluşan daimi maluliyet nedeniyle sigortacının tazminat sorumluluğunun doğması için FKSGŞ'nın 8/B maddesindeki cetvelde belirtilen oranlarda bir maluliyet doğması gerekir. Cetvelde yer almayan

bir maluliyet ya da yine cetvelde belirlenen oranda olmayan maluliyet halinde ise, sigortacının zarardan sorumlu tutulması mümkün değildir.

Mahkemece hükme esas alınan 10.12.2014 tarihli hesap bilirkişi raporunda; mahkemenin aldığı 14.05.2014 tarihli maluliyet raporu gereği davacının %8 oranında daimi malul kaldığının kabul edildiği belirtilmiş olmasına rağmen, raporun devamında FKSGŞ'nın 8/B maddesi gereği "göğüs kafesinde devamlı şekil bozukluğu yapan kaburga kırığı" için cetvelde öngörülen %10'luk teminata göre hesaplama yapılmıştır. Davacı tarafın davaya konu ettiği zarar talebinin, sağ kolda oluşan arazdan kaynaklanan maluliyet olduğu dikkate alındığında, hesap bilirkişisinin dosya kapsamına ve davacı tarafın talebine uymayan maluliyet için yaptığı hesaba göre karar verilmiş olması da eksik inceleme niteliğindedir.

Bu durum karşısında mahkemece; yukarıdaki (1 nolu) bentte açıklanan biçimde davacının sağ kol arızasına ilişkin daimi maluliyet oranının belirlenmesinden sonra, davaya konu edilen bu maluliyete ilişkin olarak FKSGŞ'nın 8/B maddesindeki cetvelde yer alan esaslara göre (sağ koldaki hareket kısıtlılığının tam olmayıp belli bir oranda olması halinde, gerekli oranlama da yapılmak suretiyle), davacının talep edebileceği tazminat miktarının saptanması için, konusunda uzman başka bir bilirkişiden rapor alınıp karar verilmesi gerekirken, tamamen hatalı tespitleri içeren rapora göre karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... A.Ş'ye geri verilmesine, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4349, Karar No: 2016/5349, Tarih: 30.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4349 E.  ,  2016/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel verilerin kaydedilmesi

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, “birol güven” isimli sahte facebook profili oluşturarak ilgi duyduğu katılana arkadaşlık isteği göndererek bir süre yazıştıkları, katılanın, sanık tarafından kullanılan profilin sahte hesap olduğunu anladıktan sonra, sanığın kullandığı sahte profili arkadaşlık listesinden çıkardığı, sonrasında sanığın kullandığı sahte profile, katılanın facebook hesabından elde ettiği resimleri koyarak, kişisel verilerin kaydedilmesi suçunu işlediği iddiasına konu olayda,

TCK'nın 135 ve 136. maddelerinde düzenlenen “Kişisel Verilerin Kaydedilmesi” ve “Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme” suçlarının konusunu oluşturan kişisel veri kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi, TCK'nın 135. maddesinde “Kişisel verilerin kaydedilmesi” başlığı altında, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, aynı Kanunun 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak tanımlanmıştır.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini

belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmekte ise de, anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için, maddenin uygulamasında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olayımız açısından, sanık tarafından oluşturulan sahte facebook profilinde, katılanın facebook profilinden elde edilen resimlerin yayınlanması eyleminin suç olarak kabul edilmesi halinde, eylemin kişisel verilerin kaydedilmesi suçunu değil, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturabileceği, bahse konu resimlerin dosya kapsamında bulunmadığı, ancak;

Sanığın kovuşturma aşamasında verdiği ifadesinde “Davaya konu fotoğrafları ben facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden aldım. Ben bu sitede kendisi ile arkadaştım. Zaten bu fotoğrafları herkese açıktı, müştekinin benim elimde herhangi bir fotoğrafı yoktur.” şeklindeki savunması, katılanın kovuşturma aşamasında verdiği ifadesinde “benim fotoğraflarım arkadaşım olmayanlara engelliydi. Sadece bir tane profil fotoğrafım herkese açıktı. Sanık büyük ihtimalle o fotoğrafımı almış olabilir.” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, bahse konu fotoğrafın, katılanın herkese açık profilinden elde edildiği, bu fotoğraflara kolaylıkla ulaşılabildiği, fotoğrafın özel hayata ilişkin olduğuna dair bir iddiada da bulunulmadığı dikkate alındığında, özel hayata ilişkin olmayan, herkese açık facebook profilinden kolaylıkla elde edilen fotoğrafların, ilgilinin isim ve soyismi kullanılmadan, sadece başka bir facebook profilinde yayınlanması eyleminin suç olarak kabul edilemeyeceği, bu eylemlerin yalnızca özel hukuk yaptırımlarına konu olabileceği göz önüne alındığında mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet istemine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi

Muhalefet Şerhi:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet istemine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi

Muhalefet Şerhi:

Sanığın, "ukalacocuk" adıyla oluşturduğu facebook hesabından müştekinin facebook hesabına arkadaşlık teklifi gönderdiği, müştekinin arkadaşlık teklifini reddetmesi ve sanığı engellemesi üzerine, sanığın bu defa "Birolgüven" adlı facebook hesabı oluşturduğu ve bu hesaba müştekinin facebook hesabındaki fotoğrafı alarak fotoğraf kısmına koyduğu, bunu arkadaşlarının haber vermesi üzerine, müştekinin facebook üzerinden yazdığı mesaj ile sanıktan fotoğrafı kaldırmasını istediği, dosya arasında bulunan facebook yazışma çıktılarından anlaşıldığı kadarıyla, müştekinin ısrarla fotoğrafını kaldırmasını ve kendisini rahat bırakmasını talep etmesine rağmen, sanığın fotoğrafı kaldırmayı reddedip, müştekiyi rahatsız etmeyi de sürdürdüğü anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece ve Dairemizce, sanığın, müştekinin fotoğrafını facebook hesabından yayınladığı kabul edilmektedir.

Yerel mahkeme "fotoğrafın kullanıldığı yerin ortak alan olduğunu, buradan alınmasının hukuka aykırı olmadığını, aynı zamanda kişisel verinin mahremiyetine ilişkin bilgi olduğunu, bu bilgilerin herkesin kolaylıkla elde edebileceği bir konumda bırakılması artık bu veriyi mahrem olmaktan çıkarır herkes için ulaşılabilir hale getirir." demektedir. Bu nedenle suçun oluşmadığına karar vermiştir.

Dairemiz çoğunluğu da; "bahse konu fotoğrafın, katılanın herkese açık profilinden elde edildiği, bu fotoğraflara kolaylıkla ulaşılabildiği, fotoğrafın özel hayata ilişkin olduğuna dair bir iddia da bulunmadığı dikkate alındığında, özel hayata ilişkin olmayan, herkese açık facebook profilinden kolaylıkla elde edilen fotoğrafların, ilgilinin isim ve soyismi kullanılmadan, sadece başka bir facebook profilinde yayınlaması eyleminin suç olarak kabul edilmeyeceği" gerekçesi ile beraat kararının onanmasına karar vermiştir.

Halbuki Dairemizin 15.02.2012 tarihli ilamı ve aynı olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/12-1510 Esas, 2014/331 karar nolu 17/06/2014 tarihli kararı ile vesikalık fotoğrafın internette yayınlanması TCK'nın 136/1. maddesine uyan kişisel verilerin yayılması suçu olarak kabul edilmiştir.

Fotoğrafın kişisel veri olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Çünkü fotoğraf kişi hakkında bir sayfada yapılacak anlatımı ve tarifi tek bir karede ifade edebilme özelliğine sahiptir. Kişisel Verilerin Korunması Kanun Tasarısının 3/1-d maddesinde "Kişisel veri; kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgiyi, ifade eder." şeklinde tanımlanmaktadır. Uluslararası sözleşmelerde ve doktrinde de bu şekilde tanımlanmaktadır.

Fotoğrafın kişisel veri olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Çünkü fotoğraf kişi hakkında bir sayfada yapılacak anlatımı ve tarifi tek bir karede ifade edebilme özelliğine sahiptir. Kişisel Verilerin Korunması Kanun Tasarısının 3/1-d maddesinde "Kişisel veri; kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgiyi, ifade eder." şeklinde tanımlanmaktadır. Uluslararası sözleşmelerde ve doktrinde de bu şekilde tanımlanmaktadır.

Kişisel verilerin yayılması suçunda, kişisel verinin nasıl elde edildiği değil, hukuka aykırı olarak yayılması önemlidir. Somut olayda, sanığın haklı ve hukuka uygun olarak müştekinin fotoğrafını yayınlaması söz konusu değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, sanığın TCK'nın 136/1. maddesi gereğince kişisel verileri yayma suçundan cezalandırılması gerektiğini düşündüğümden, çoğunluğun, yerel mahkemenin beraat kararının onanmasına ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/1800, Karar No: 2019/7554, Tarih: 25.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1800 E.  ,  2019/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 17/10/2014 – 2014/457 esas ve 2014/320 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20389, Karar No: 2012/24465, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/20389 E.  ,  2012/24465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 01/05/1987-31/08/2003 tarihleri arasında zorunlu SSK'lı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 01.05.1987-31.08.2003 tarihleri arasında SSK'lı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 6111 Sayılı Yasa'dan yararlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa'nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa'nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan re'sen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu