muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4048, Karar No: 2013/13232, Tarih: 21.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4048 E.  ,  2013/13232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, davacı üniversitede araştırma görevlisi olarak çalışan davalı ...' in, üniversite yönetim kurulu kararı olmadan diğer davalı ... tarafından yürütülen halk Sağlığı ile ilgili bir projede bilimsel çalışma yapması ve Avrupa Birliği tarafından finanse edilen bu proje dolayısıyla davalı vakfa ödenen paranın davacı üniversiteye ait döner sermayeye yatırılmadan davalı araştırma görevlisine doğrudan ödenmesi dolayısıyla 5018 sayılı yasa kapsamında kamu zararı oluştuğu gerekçesi ile davalılara karşı açılan alacak davası olup davacı ve davalılar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığından, 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen inceleme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 4. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13668, Karar No: 2022/15709, Tarih: 30.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13668 E.  ,  2022/15709 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumdan önce Petlas Lastik Sanayi ve Ticaret AŞ (Petlas AŞ) bünyesinde çalıştığını, Petlas AŞ'nin özelleştirilmesi sonucunda mevcut personelin 4046 Sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun (4046 sayılı Kanun) gereği kamu kurumlarına naklinin öngörüldüğünü, 1999 yılında Petlas AŞ'deki işine son verildiğini, nakle tabi personel statüsünde beklediğini, 2000 yılının Ocak ayında davalı ... Cumhuriyeti Devlet Demiryollar Taşımacılık AŞ'ye atamasının yapıldığını, Petlas AŞ'de çalıştığı sürelerin işyeri devri hükümleri uyarınca davalı Kurumda dikkate alınması gerekirken yeni işe başlamış gibi derece ve kademesinin hatalı belirlendiğini, buna göre de alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek Petlas AŞ'deki çalışmalarının davalı Kurumdaki çalışmalarına eklenerek derece ve kademesinin yeniden tespit edilmesini ve ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı, akdi ikramiye farkı, tehlikeli, ağır ve yıpratıcı işler tazminatı, gece çalışması tazminat farkı, vardiya prim farkı ve kıdem tazminatı farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl davada belirttiği hususları tekrar ederek fazla çalışma ücreti farkı, hafta tatili ücreti farkı, ... bayram ve genel tatil ücreti farkı, yıllık izin ücreti farkı, gece çalışması tazminatı farkı ve vardiya primi farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının Petlas AŞ'den ayrılırken işçilik alacaklarını ve tazminatlarını aldığını, davalı işyerinde işe başlarken yeni bir işçi gibi işe başladığını, davacının alacağının bulunmadığını savunarak dava ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının Petlas AŞ'den ayrılırken işçilik alacaklarını ve tazminatlarını aldığını, davalı işyerinde işe başlarken yeni bir işçi gibi işe başladığını, davacının alacağının bulunmadığını savunarak dava ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.01.2018 tarihli ve 2017/45440 Esas, 2018/1159 Karar sayılı ilâmına atıfla Petlas AŞ ile imzalanan ... sözleşmesinin davacının tazminatları ödenmek suretiyle sona erdirildiği, davacının davalı tarafından ilk defa işe alınanlara ilişkin usulle işe alındığı, devren veya naklen gelen işçi olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin başka bir devlet kurumu olan Petlas AŞ'den davalı Kuruma nakli esnasında Petlas AŞ'deki kıdemi, derecesi, kademesi, görev pozisyonu ve aldığı ücret gibi haklarının korunması yerine davacı sanki ilk defa işe başlamış gibi önceki çalışmaları yok sayılarak davalı Kurumda işe başlatıldığını, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 14 üncü maddesi, 2709 sayılı ... Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi ile 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesi ve ayrımcılık yasağına aykırı olduğunu, 4046 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin davacı bakımından da uygulanabileceğini, davacının Petlas AŞ'deki işine kendi isteği dışında, devlet tasarrufu ile olan özelleştirme sonucunda son verildiğini, bu nedenle çalışmasının kesintiye uğradığını, kıdem tazminatı ödenmiş olsa da davalı Kurumda başlangıç derece ve kademesiyle işe başlatılmasının kabul edilemeyeceğini, Mahkemece emsal olarak alınan karara ilişkin dosyada toplu ... sözleşmesi ve sendika ile işveren arasında imzalanan protokoller ile bir takım düzenlemeler yapıldığını ve ilgili kararda da bu düzenlemelerin gerekçe olarak gösterildiğini, somut olayda bu şekilde toplu ... sözleşmesi ve protokol bulunmadığından ilgili kararın emsal olarak kabul edilemeyeceğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının nakle tabi personel olmadığından hakkında nakil prosedürü işletilmediği, dosyadaki delillere göre davacının Petlas AŞ'deki ... sözleşmesinin tazminatları ödenerek sona erdirildiği, açıktan atama ile yeni bir ... sözleşmesi ile işe başlatıldığı, naklen veya devren atanan işçi olarak değerlendirilemeyeceği, ... sözleşmesi niteliği itibarıyla özel bir hukuk sözleşmesi olduğundan aynı veya başka bir kamu kurumunda geçen çalışma sürelerinin ücretin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini düzenleyen herhangi bir düzenleme bulunmadığı, tarafların asgari ücretten aşağı olmamak kaydıyla ... ... sözleşmesi veya toplu ... sözleşmesi ile ücreti serbestçe kararlaştırabildikleri, davalı Kurumun taraf olduğu 18. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine göre sanat enstitüsü, endüstri meslek lisesi, teknik liseyi bitirenler ile T.C. Devlet Demiryoları Pratik Sanat Okulu mezunlarının 6 ncı dereceden işe alınacağının düzenlendiği, sanatkâr işçi olarak işe başlayan davacının da 6 ncı dereceden işe başlatıldığı, ayrıca ilgili toplu ... sözleşmesinin 39 uncu maddesinde, toplu ... sözleşmesi kapsamına giren işçilerin alındıkları veya bulundukları derece ve unvanlarına göre ücret verileceğinin düzenlendiği, davacı işçinin de davalı Kurumda ilk defa açıktan işe alınan işçi olması nedeniyle ilgili hüküm çerçevesinde işe başlatıldığı, davacının ilgili kanun, yönetmelik ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak işe giriş ücretinin belirlendiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının özelleştirme nedeniyle sona eren Petlas AŞ'deki çalışma süresinin davalı Kurumda çalışmaya başladığında dikkate alınıp alınamayacağı ile buna bağlı olarak dava konusu alacakların bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri, 4046 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri, 4046 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

3011.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9632, Karar No: 2012/14067, Tarih: 02.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9632 E.  ,  2012/14067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 14/11/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 07/04/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/10/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılardan ... vekili Avukat ... ... ve diğer davacı ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı notere yönelik istemin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; diğer davalılar bakımından ise, karar verilmesine yer olmadığı biçiminde hüküm oluşturulmuştur.

Mahkemece, dava konusu işlemin bizzat davalı noter tarafından gerçekleştirilmediği; bu nedenle, davalı noter hakkında BK'nun 60/1. maddesinin uygulanabileceği gerekçesiyle yazılı biçimde karar verilmiştir.

BK'nun 60/2. maddesi uyarınca, aynı zamanda suç niteliği taşıyan haksız eylemler bakımından, ceza yasalarında öngörülen dava zamanaşımı süresi BK'nun 60/1. maddesinde düzenlenen süreden daha uzun ise; ceza davası zamanaşımı süresinin göz önünde tutulması gerekir. Madde hükmünün uygulanabilmesi için, ceza davası açılmış bulunması gerekmediği gibi; mahkumiyet kararı verilmiş olması da koşul değildir. Ceza mahkemesince, suç öğelerinin oluşmadığı nedeniyle beraat kararı verilmesi hali dışında;eylemin suç oluşturup oluşturmadığının, hukuk yargıcı tarafından değerlendirilip saptanması gerekir.

Somut olayda, hukuka aykırı olduğu ileri sürülen işlem; davalı noter adına ve onun çalışanı durumunda bulunan, başkatip tarafından gerçekleştirilmiştir. Mahkemenin, davalı noterin eylemin faili durumunda bulunmadığına ilişkin tespiti ve gerekçesi yerindedir. Ancak, 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162. maddesi gereğince; noterler, çalışanlarının eylem ve işlemlerinden dolayı sorumlu olup; denetim görevinin yerine getirilmemesi durumunda, haklarında görevi ihmal suçu hükümlerinin uygulanabilmesi söz konusudur. İşlem tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 230. maddesinde düzenlenen görevi ihmal suçunun zamanaşımı süresi ise, aynı Yasa'nın 102/4. maddesi uyarınca beş yıldır.

Şu durumda, davalı noter yönünden bu sürenin göz önünde tutulması gerekir.Dava tarihi itibariyle, öngörülen ceza davası zamanaşımı süresi dolmamıştır. Mahkemece, bu davalı hakkındaki uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan karann, yukanda gösterilen nedenle davalılardan ... aleyhine BOZULMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılardan ...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7283, Karar No: 2007/8080, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7283 E.  ,  2007/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15166-16166 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 tarih ve 2006/15166-16166 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12698, Karar No: 2018/467, Tarih: 16.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2015/12698 E.  ,  2018/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit ve kamuya veya özel kişilere ait suların mecrasını değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Birleştirilen dosyaya konu eylemden dolayı zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Kamuya veya özel kişilere ait suların mecrasını değiştirme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Derenin içinde mevcut olan seti bir miktar yükselterek, eskiden beri köyün ortak kullanımında bulunan kanala akan suyun, yaklaşık %20 oranında artırılmasını sağlayan sanığın eyleminde mecra değiştirme unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, isnat edilen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 106/1...1. cümle maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden sair yönleri incelenmeksizin, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.