muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11271, Karar No: 2023/12500, Tarih: 06.12.2023

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289 uncu maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Davacının davalı işyerinde 01.04.2017-17.09.2018 tarihleri arasında, şoför, kantarcı ve meydan amiri olarak aylık 1.500,00 TL net ücretle çalışmalarının tespitini talep ettiği eldeki davada, Mahkemece davalı şirket adına kayıtlı araçların takoğraf kayıtlarına göre, davacı tarafından kullanıldığı tarihler esas alınmak suretiyle, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarına ve emsal ücret araştırması sonucu bildirilen ücret tutarına itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, davacının hizmet tespiti talebine ilişkin olarak verilen kabul kararı yerindedir. Ancak prime esas kazanç tespiti istemi yönünden yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

2.Dosyadaki kayıt ve belgelerden, emsal ücret araştırmasına dair ilgili odaların cevabî yazısı ve tanık beyanları esas alınarak hazırlanan bilirkişi hesap raporunun dosyaya sunulduğu, bilirkişi hesap raporu ile emsal ücret cevaplarına göre, davacının asgari ücretin %10 fazlası oranda ücret alabileceğinin belirtildiği, hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak yazıldığı şekilde sonuca gidildiği anlaşılmakla, Mahkemece , davacıdan ücret iddiasına ilişkin yazılı delilleri sorulmalı, sigorta primine esas kazanç tutarı konusunda yukarıda öngörülen yönteme uygun inceleme ve araştırma yapılmalı, elde edilecek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan Vekili ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

06.12.2023 gününde karar verildi.

KARŞI OY GERKEÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık prime esas kazanç tespiti için, aylık ücret tutarının 6100 sayılı HMK.’un 200 ve 202 nci maddelerinde belirtilen sınırları aştığı veya bordroların işçinin imzasını taşıdığı takdirde yazılı delille kanıtlanması gerekip gerekmediği” noktasında toplanmaktadır.

2. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

06.12.2023 gününde karar verildi.

KARŞI OY GERKEÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık prime esas kazanç tespiti için, aylık ücret tutarının 6100 sayılı HMK.’un 200 ve 202 nci maddelerinde belirtilen sınırları aştığı veya bordroların işçinin imzasını taşıdığı takdirde yazılı delille kanıtlanması gerekip gerekmediği” noktasında toplanmaktadır.

2. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

Sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, yukarda belirtilen 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

3. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

4. Somut uyuşmazlıkta davacı şoför, kantarcı ve meydan amiri olarak çalıştığını iddia etmiştir. Ücret ilgili sözleşme yoktur. Davacı vasıflı bir işçidir. Kamu düzeni ve resen araştırma ilkesine göre vasıflı işçi olan davacının prime esas kazancının emsal ücret araştırması ve her türlü delille kanıtlanması esastır. Bordronun senet vasfı yoktur. Prime esas kazancın tespiti yönünde yukarıda belirtilen esaslar ve Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca araştırma yapılmalıdır. Çoğunluk görüşü ile resen araştırma ilkesi ve kamu düzeni ilkesine aykırı olacak şekilde salt yazılı belge ile sınırlandırılarak kararın bozulması gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/6990, Karar No: 2015/7894, Tarih: 28.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6990 E.  ,  2015/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜRE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/17-2014/25

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, 3091 Sayılı Yasa uyarınca yapılan haksız şikayet nedenine dayalı meydana gelen zararın tazmini ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle ve 11.04.2015 tarih 29323 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanununda Değişiklik yapılması Hakkındaki Kanun uyarınca dosyanın ilgisi yönünden Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10696, Karar No: 2023/2019, Tarih: 04.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10696 E.  ,  2023/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Tapu İptali ve Tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; davalı adına kayıtlı bulunan ... ili ... ilçesi ... Köyü 179 ada 26 parsel sayılı 6039,61 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ile 179 ada 34 parsel sayılı 2287,77 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman sınırlarıdışında kalmasına rağmen, evveliyatı itibariyle orman sayılan yerlerden olduklarını belirterek, tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi ... Köyü 179 ada 26 parsel ve .... ili ... ilçesi ... Köyü 179 ada 34 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığını ve davanın kabulüne dair kararın hatalı olduğunu açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen hususların isabetli olduğundan bahisle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve ilaveten resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Dava, Tapu İptali ve Tescil istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve ilaveten resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Dava, Tapu İptali ve Tescil istemine ilişkindir.

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci ve devamı maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden Ramazan Kınık'tan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17926, Karar No: 2015/5009, Tarih: 08.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17926 E.  ,  2015/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı yetkili icra dairesinde icra takibi yapılmadığından davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya satılan mal sebebiyle doğan bakiye cari hesap alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin yerleşim yerinin Küçükçekmece'de bulunması sebebiyle....icra dairelerinin yetkili olduğunu, müvekkili ile davacı arasında mal alım satımından doğan ticari ilişkide borç miktarında uyuşmazlığın söz konusu olduğunu, müvekkilinin takip talebinde istenilen miktar kadar borçlu olmadığını, müvekkili tarafından icra dosyasında alacaklı görünen şirketlerle ilgili borç alacak mutabakatı bulunmadığından borca ve ferilerine itiraz ettiklerini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; icra takibi hususunda yetkili icra müdürlüğünün İİK nun 50. maddesi yollamasıyla HMK nın 5. maddesi gereğince....İcra Müdürlüğü'nün olduğu, davacı tarafça yetkili icra müdürlüğünde takip yapılmadan itirazın iptali davası açıldığından davanın reddi gerektiği gerekçesiyle, davacı tarafça yapılan ve iptali talep edilen icra takibinin yetkili icra müdürlüğünde yapılmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya mal satışından doğan bakiye cari hesap alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın İİK'nın 67. maddesi hükmü gereğince iptali istemine ilişkindir.

Davalı, akdi ilişkiyi inkar etmemekte, takipte istenen miktar kadar borçlu olmadığını savunmaktadır. Bu durumda İİK'nın 50. md.ndeki yollamayla 6100 sy. HMK'nın 10. ve TBK'nın 89/1 . maddeleri hükmü uyarınca, takip konusu alacak bir miktar para alacağına ilişkin olduğundan, davacının yerleşim yeri adresinin bulunduğu Büyükçekmece icra dairelerinin de yetkili olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile davanın yetkili icra dairesinde takip yapılmadığı gerekçesiyle reddi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2393, Karar No: 2019/9947, Tarih: 09.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2393 E.  ,  2019/9947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu eşine karşı silahtan sayılan dolap tahtası ile işlediği olayda, birden fazla nitelikli halin ( TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2318, Karar No: 2012/20065, Tarih: 27.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2318 E.  ,  2012/20065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sabıkasız ve olayda eşit kusurlu bulunan sanığın, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının da bulunmayışı nazara alınmadan ve hakkında sosyal ve mali durum araştırması yapılmadan, TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevrilmeye ve ifadelerinde olay nedeni ile üzüntüsünü ve pişmanlığını dile getiren sanık hakkında, pişmanlık göstermediğinden bahisle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25981, Karar No: 2015/7092, Tarih: 02.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25981 E.  ,  2015/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen kısa vadeli sigorta kollarına tabi prim yatırılmış çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının kısa vadeli sigorta kollarına tabi prim yatırılmış çalışmalarının tüm işçi (sigortalı) olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kabulü ile davacının 5.5.1985 tarihinden uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihe kadar 1985/2 dört aylık sigorta bildirge döneminde 56 gün davalı MKE deki çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak geçtiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davacının talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen kendisini vekille temsil eden davalı ... yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükme yeni bir bent eklenerek “Davalı Kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT'ye göre hesaplanan 1.500,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3965, Karar No: 2017/9127, Tarih: 11.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/3965 E.  ,  2017/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle

eşine fiziksel şiddet uygulayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen ve istifa eden kadının çalışması yönünde baskı yapan davalı erkek ile eşine sürekli hakaret eden misafirlerin yanında "O... çocuğu" diyen, ev işleri, yemek ve çocukla ilgilenmeyen kadının boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlemesi yapılırken; gözönünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m.1; TMK m. 339/1, 343/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dir. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde gözönünde tutulur. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Mahkemece 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan heyete inceleme yaptırılarak yeniden uzman raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, ortak çocukların velayeti hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.09.2017(Pzt.)