muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20631, Karar No: 2020/13168, Tarih: 12.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/20631 E.  ,  2020/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/421 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11.05.2020 tarihli ve 2020/4100 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2020 tarihli ve 2020/50951 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan dava açılmış ise de, Mahkemesince eylemin basit kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle verilen mahkumiyet kararına konu suçun 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce de uzlaşmaya tabi olduğu, sanık ve katılına uzlaşma tekliflerinin yapılmadığı anlaşılmakla, uzlaştırmaya tabi suçlarda öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkındaki Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/421 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17477, Karar No: 2011/4441, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/17477 E.  ,  2011/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların olay günü şikayetçinin 1995 model Tofaş Doğan marka ve model otosunu bulunduğu site bahçesi içindeki apartman dairesinin altındaki açık garajdan muhkem olmayan kapısını zorlamak suretiyle açarak düz kontak yapıp çalıştırmaları ve içinden teybini alarak boş bir arazide terk etmeleri şeklindeki eylemleri nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/1, 119/1-c maddeleri gereğince konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da hüküm kurulmaması ve 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde yazılı madde ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından,

sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan kararın istem gibi ONANMASINA, 03.11.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45001, Karar No: 2015/37659, Tarih: 23.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/45001 E.  ,  2015/37659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kavun fidesi satın aldığını, borcun ödenmemesi nedeniyle... İcra müdürlüğünde icra takibi başlatıldığını, ancak davalının borca ve yetkiye itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu, borçlunun itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline ve takibin devamına, lehine %20 den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, süresinde yetki itirazında bulunarak ikametgâhı olan Serik mahkemelerinin yetkili olduğunu yetki itirazlarının kabulü ile davanın usulden reddini dilemiştir.

Mahkemece, İİK'nun 50. maddesi gereğince yetkili icra dairesinde icra takibi yapılmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında kavun fidesi satımından kaynaklı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın konusu, davacı alacaklınınkendi ikamet yerinde dava açma yetkisinin bulunup bulunmadığı noktasındadır.

HMK.nun 6.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Kamu düzenine ilişkin olmayan özel yetki kuralları, genel mahkemenin (m.9) yetkisini kaldırmamakla beraber davacı davasını genel veya özel yetkili mahkemede açmak hususunda bir seçim hakkına sahiptir. Dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir. Ayrıca 6098 sayılı BK'nun 89. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yerin taraflarca açık veya zımni olarak belirlenmediği durumlarda, para alacağına ilişkin davalarda para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Bu durumda, BK’nun 89. maddesi (eski BK m.73) ve HMK m.10 (1086 Sayılı HUMK’nın 10. maddesi) uyarınca bir para borcunun alacaklısının, kendi ikamet adresinde dava açmasında (veya İİK’nun 50. maddesi belirlemesiyle icra takibi başlatmasında) bir usulsüzlük bulunmamaktadır (Bkz. HGK’nun 19.03.2014 tarihli 2013/11-630 Esas 2014/332 Karar sayılı kararı). Yukarıda anılan BK’nun 89 maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada Antalya Mahkemeleri bu davaya bakmaya yetkilidir.

Dava yetkili yerde açılmış olup, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Dava yetkili yerde açılmış olup, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26577, Karar No: 2022/1581, Tarih: 23.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26577 E.  ,  2022/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması, diğer atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi CMK’nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27514, Karar No: 2019/30151, Tarih: 15.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/27514 E.  ,  2019/30151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...'un suç tarihinde....Gıda San. ve Tic...Ltd.Şti. nin, sanık ...'ın ise ......Ltd.Şti.nin yetkilisi oldukları, .....Ltd.Şti. adına tescilli 26 adet ihracat beyannamesi muhteviyatı tekstil cinsi eşyanın Irak ülkesine yapılan ihracatların incelenmesinde, suça konu eşyaların tedarik edildiği ... Tekstil...Ltd.Şti.nin beyanname tarihleri itibariyle bu malzelemeri üretecek yeterli imalatının bulunmadığı, ihracat beyannamelerine konu eşyanın bedelinin elden ödendiği, 12.11.2005 tarihli ve 021480 sayılı ve 18.02.2006 tarih ve 003399 sayılı çıkış beyannamelerini gümrük müşaviri sanık ..., diğer dava konusu beyannamelerin ise sanık ... tarafından düzenlendiği, sanık ...'nın ise sahte beyannamelere ilişkin olarak ......Ltd.Şti. adına KDV iadesini aldığı, bu şekilde sanıkların kaçakçılık, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiası ile kamu davası açılmış olup;

Sanıkların eyleminin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4926 sayılı Yasanın 3/c maddesi yollamasıyla 4/c ve 5/son maddeleri kapsamında toplu kaçakçılık ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen Resmi Evrakta Sahtecilik suçlarını oluşturacağı, buna göre; sanıklara yüklenen toplu kaçakçılık ve Resmi Belgede Sahtecilik suçları yönüyle temyiz inceleme günü itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmış, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17696, Karar No: 2022/7418, Tarih: 17.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17696 E.  ,  2022/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın mernis adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin mernis adresi olduğunu belirtmeden tebliğ yapması, yine tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa tebligat parçası üzerine adresin MERNİS adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılması belirterek tebliğ yapması gerektiği cihetle, taraflara usulüne uygun olarak uzlaşma tebligatları yapılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, uzlaştırma işlemleri sırasında müştekinin uzlaşmak istediğini beyan etmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğun son bildirdiği "... Mahallesi 536 sokak No:23" yerine “... Mahallesi 536 sokak No:3500" adresine tebligat çıkarıldığı, suça sürüklenen çocuğa yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, usulsüz tebligat işlemine dayanılarak ve uzlaşmanın gerçekleşmediği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12283, Karar No: 2016/2237, Tarih: 01.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12283 E.  ,  2016/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/11/2014 gün ve 2012/213-2014/474 sayılı kararı bozan Daire’nin 29/05/2015 gün ve 2015/1142-2015/7284 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı anonim şirkette davalı ... adına kayıtlı olan ancak.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/28 E. ve 2010/100 K. sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılama neticesinde müvekkiline aidiyeti tespit edilerek müvekkili adına şirket pay defterine kaydına karar verilen hisseler kapsamında, müvekkiline ait rüçhan hakkı kullanılmak suretiyle artırılan sermaye dolayısıyla oluşan 18.000 adet A grubu nama yazılı hissenin davalı adına pay defterine yolsuz olarak kayıtlı bulunduğunu belirterek, pay defterindeki kaydın terkini ile hisselerin müvekkili adına pay defterine yazılmasına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı pay sahibi olmadığından rüçhan hakkı bulunmadığını, dava konusu hisselerin dış kaynaklı sermaye artırımı yoluyla oluşturulduğunu ve müvekkilince nakden ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK 394. maddesi gereğince sermaye artırımı sonucu kanunen yeni pay alma hakkına haiz olanların esas sermayedeki paylarıyla orantılı olmak üzere asıl pay sahipleri olmasına, yeni pay alma hakkının asıl payın semeresi olmayıp asıl payın bir genişlemesi (uzantısı) ve onun bir parçası olmasına (E.Moroğlu, Anonim Ortaklarda Esas Sermaye Artırımı, 2. Baskı, sayfa 154), bu hususun Dairemizin 03/06/1994 gün 94/2557 E. 94/4617 K. sayılı kararında da benimsenmiş bulunmasına, yeni pay alma hakkının asıl paya hem mali hem de şahsi nitelikte haklar sağlamasına, bu nedenle asıl payların iadesine rağmen rüçhan hakkı sonucunda bu paylara dayalı olarak alınan hisselerin iade edilmemesinin artan sermaye payları karşısında bu hisselerin özünü küçültmesi ve sağlayacağı mali ve şahsi haklardan yoksun bırakılması sonucunu doğuracak olmasına, taraflar arasında düzenlenen 07/10/2002 tarihli sözleşmenin iptali ile devre konu asıl payların davacı adına tesciline ilişkin açılan dava sonunda verilen kararın 07/12/2012 tarihinde kesinleşmesi ve o davada asıl payların davacı adına şirket pay defterine tesciline dair karara dayalı olarak 12/07/2012 ./..

tarihinde açılan işbu davada MK 2. maddesi uyarınca sessiz kalma yoluyla hak kaybının tartışma yerinin de bulunmamasına göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme talebinin HUMK 442. Maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

.

KARŞI OY YAZISI

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgeler ile mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, yerel mahkeme kararı onanması gerekirken, Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından bozulmuştur.

Bu nedenle, davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, Dairemizin sayın çoğunluğunun karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına katılmıyorum. 01.03.2016

KARŞI OY

1- Dava, limitet şirket hisselerinin devrinden sonra, devir işleminin iptal edilmiş olması sebebiyle, ara dönemde sermaye artışı sebebiyle elde edilen hisselerin önceki kök hisse malikine iadesi istemine ilişkindir.

2- Somut olayda; davacı 07.10.2002 tarihli sözleşmeyle davalı... isimli şirketteki 2.000 adet hissesinin tamamını diğer davalı ...’a devir ve temlik etmiştir. Ancak, aradan yaklaşık yedi yıl geçtikten sonr...Asliye 1.Hukuk Mahkemesinde açtığı 2009/28 E. – 2010/100 K. Sayılı davada, yabancı sermaye prosedürüne aykırılık sebebiyle hisse devrenin geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve yargılama sonucunda davanın kabulüne dair karar derecattan geçerek 07.12.2012 tarihi itibariyle kesinleşmiş ve 07.10.2002 tarihli hisse senedi devir sözleşmesinin iptaline, hisselerin yeniden davacı adına ticaret siciline tesciline karar verilmiştir. Bu davaya konu olayda ise, 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesinden sonra, davalı.... hisselerinin 29.11.2002 tarihli şirket genel kurul kararıyla şirket sermayesinin artırımına karar verildiği, davalı ...’ın da ...’dan satın aldığı hisselerin rüçhanını kullanarak ve iştirak taahhüdünde bulunarak bedeli mukabilinde 18.000 adet A grubu yeni hisse daha aldığı, bu defa aynı davacının vekili 12.07.2012 tarihli dava dilekçesi ile 18.000 adet bu hisselerinde müvekkiline iadesini talep etmektedir.

3- Yerel mahkemece, önceki 2.000 adet A grubu hisseyi alan davalı ...’ın sermaye artışı sırasında satın almak zorunda olmadığı halde, iyi niyetli olarak ve yatırım riskine girerek 18.000 adet hisseyi satın almış olması nedeniyle davalıya intikalinin geçerli ve TMK’nın 933.maddesine uygun olduğu, iyi niyetli zilyedin zilyetliği sırasında elde ettiği menfaatleri iade zorunda olmadığı, sakat şirket doktrini uyarınca, davalının yönetimde bulunduğu süre içerisinde yapmış olduğu iş ve işlemlerin hukuka uygun olduğunun kabulünün hukuki güvenlik ilkesinin bir gereği olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş, söz konusu karar Dairemizin 2015/1142 – 7284 sayılı kararıyla ve oyçokluğuyla bozulmuştur.

4- Yargıtay Ticaret Dairesi sessiz kalma sebebiyle hak kaybına ilişkin 30.04.1968 tarih ve 13837/2562 s. Karar sayılı kararına karşı yerel mahkemece direnilmesi üzerine HGK tarafından “… Hukuka aykırı davranışın önlenmesine veya hukuka aykırı duruma son verilmesine ilişkin talebin kullanılmasını çok geciktiren kimsenin MK’nun 2.maddesi anlamını bulan “dürüstlüğe aykırı davranıp davranmadığı” ayrı bir sorundur. Başkasının hakkına iyi niyetle el atan kimse büyük masraflara girişerek yeni mal varlığı değerleri meydana getirmiş olabilir. Aradan çok uzun süre geçtikten sonra, açmış olduğu dava, hakkın sınırları dışına çıkılarak yaratılan mal varlığı değerlerinin yok olması veya sökülüp bozulması sonucuna yol açtığı için hakkaniyete aykırı görülebilirse bu takdirde el atanın gayretiyle elde ettiği bu durumdan istifadeye kalkışmak isteyen hak sahibinin bu hakkı MK’nun 2. maddesine göre himaye görmeyebilir” şeklindeki kararıyla, bir hakkın varlığına karşın uzun süre sessiz kalındıktan sonra hakkın ileri sürülmesinin MK’nın 2.maddesine aykırılık teşkil edeceğine karar verilmiştir (19.02.1969 tarih ve 1966/130 sayılı karar). Daire, daha sonra bu yaklaşımını bir çok kararında istisnasız şekilde sürdürmüştür (Yargıtay 11 HD’nin 29.01.1999 tarih ve 1998/5372 – 1999/256 K. , Yargıtay 11 HD’nin 19.01.2009 tarih ve 2007/11138 – 2009/319 K. vb).

5- Somut olayda da, davacı şahsın hisse devrinin üzerinden ve keza sermaye artış tarihi olan 29.11.2002 tarihi üzerinden de 10 yıla yakın bir zaman geçtikten sonra, aslında sermaye artış rüçhanından yararlanma hakkının kendisine ait olduğunu ileri sürmesi MK 2 maddesi anlamında hakkın açıkça kötüye kullanılması mahiyetindedir. Zira, kök hissenin devrine ilişkin tasarruf sözleşmesi o tarihte geçerli yabancı sermaye mevzuatına aykırılık sebebiyle geçersiz ise de, söz konusu geçersizliğin hisse devir tarihinden kısa bir süre sonra kalkmış olmasına, dava açılmayacağına olan inanç oluştuktan sonra aradan geçen 10 yıldan sonra, 12.07.2012 tarihli bu davada, bedelli olarak sermaye artırımından elde edilen 18.000 adet hissenin iadesini istemek iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığı gibi çelişkili davranış yasağını ihlal anlamına gelecek ve MK 2.maddesine aykırılık teşkil edecektir (Banu Akyol, Venire Contra Factum Proprium-Çelişkili Davranış Yasağı, Fikret Eren'e Armağan, s.77 vd).

6- İadesi istenilen 18.000 adet A grubu hissenin bedelli olarak elde edilmesinden sonra davalı ...’ın hissedar olarak şirket genel kurul toplantılarına ve karar alma süreçlerine aktif olarak katıldığı, bir ortağa sağlanan bütün sorumluluklara katlandığı ve doğan hakları da kullandığı, şirketi içte ve dışta temsil ettiği, üçüncü kişilerle şirket adına iş ve işlemler yaptığı anlaşılmaktadır. Böylesi bir durumda, davalı ...’in 10 yıl boyunca yapmış olduğu hukuki işlemlerin geçersiz olduğunun ileri sürülmesi hukuki güvenlik ilkesine (güven nazariyesine) ters düşecektir. Söz konusu dönemde, davalının şirket adına başkalarıyla yaptığı hukuki ilişkilerin geçerliliği ileri sürülmezken, sermaye yatırmak suretiyle 18.000 hissenin kendi ham ve hesabına alımı yönünden yapılan tasarruf işleminin geçersizliğini ileri sürmek de çelişkili davranış teşkil edecek ve MK 2'ye aykırı olacaktır. O nedenle, 07.10.2002 tarihli 2.000 adet A grubu hisse devir sözleşmesi her ne kadar mahkeme kararıyla geçersiz kılınmış ise de, söz konusu geçersizliğin karar tarihinden ileriye doğru etkili sonuç doğuracak bir hükümsüzlük (butlan) niteliğinde olduğunun kabulü zorunludur. Bu durumda da sözleşme geçersiz kılınıncaya kadar geçen sürede yapılan tüm işlemlerin, bu arada davalının sermaye artışından 18.000 adet A grubu hisseyi edinmesinin de hukuka uygun olduğunu kabul etmek gerekir.