muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3303, Karar No: 2023/3218, Tarih: 08.03.2023

4. Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

..."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; ilk bozma ilâmında ek ödeme alacağı yönünden 9.903,33 TL brüt alacağa hükmedilmiş, bu kararı davalı vekili temyiz etmiştir. İkinci bozmadan sonra hüküm altına alınan alacak miktarı 9.976.19 TL brüt alacağa hükmedilmesi davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın) giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan “9.976.19” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 9.903,33” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/916, Karar No: 2021/14899, Tarih: 05.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/916 E.  ,  2021/14899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’un müşteki ...’e yönelik kasten yaralama suçundan hakkında kesin nitelikte adli para cezası verilmiş ise de; kasten yaralama suçunun yağmanın unsuru olduğu ve temyiz konusu fiilin bir parçası ile ilgili olarak verilen anılan bu hükmün incelenmesinde zaruret bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’in müştekiye yönelik kasten yaralama eylemine ilişkin olarak hakkında verilen kesin nitelikteki hükmün kaldırılması ile yapılan temyiz incelenmesinde;

Olay günü arkadaşı ile birlikte alkol aldıktan sonra saat 02:00 sıralarında arkadaşını aracıyla evine bırakan polis memuru olan müşteki ...’in aracını bankanın önüne park ettiği sırada, sanık ...’nin aracın yanına gelip kapısını açarak müştekiye “neden yüksek sesle müzik dinliyorsun, senin havan kime burası Ardahan” dediği, arabanın kapısını çarpıp kuaför dükkanına girdiği, müştekinin aracını park edip sanık ...’nın girdiği işyerine gittiği, kapıyı açıp “neden bu şekilde konuşuyorsunuz, rahatsız olduğunuz bir durum varsa polise bildirin” diyerek işyerinin kapısını kapatıp aracına doğru gittiği esnada sanık ... ile birlikte haklarında kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı sanıklar ... ile ...’un müştekiye arkasından saldırdıkları, bu esnada müştekinin yere düştüğü, suça sürüklenen çocuk ile sanıkların müştekiyi darp ettikten sonra yanından ayrıldıkları, müştekinin olayın şokunu atlattıktan sonra elini beline götürdüğünde silahının olmadığını fark ettiği, müştekinin silahını kemerine takılı iç kılıf içinde taşıması sebebiyle düşmesinin mümkün olmadığı gibi, gerek sanık ...’un aşamalardaki beyanları, gerekse 07.12.2014 tarihli CD çözümleme tutanağı uyarınca kavga esnasında suça sürüklenen çocuğun silahı müştekinin belinden aldığı, 19.12.2014 tarihli rapora göre de olay nedeniyle müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, olaydan sonra suça sürüklenen çocuk ... ile abisi olan sanık ...’in kaldıkları eve giden kolluk kuvvetlerine sanık ...’in silahın kendisinde olduğunu söyleyerek silahla birlikte bu silaha ait 1 adet şarjör ve 13 adet fişeği teslim

ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu halinde birden fazla kişi tarafından birlikte, gece vaktinde yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu halinde birden fazla kişi tarafından birlikte, gece vaktinde yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına,

II-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 13.05.2016 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11983, Karar No: 2019/1360, Tarih: 04.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11983 E.  ,  2019/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ile kadastro tarihinden 15-20 yıl öncesine ait (1984-1989 yıllarına ait) memleket haritası ve memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ve yine varsa en eski tarihli ortofoto haritası bulundukları kurumlardan istenip dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, mahkemece yapılan keşifte yer alan fen ve orman bilirkişisine verilerek, davacılar ... ve arkadaşlarının dava ettiği yer açıklattırılıp aynı harfle gösterilerek, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, davacı ... ve arkadaşlarının dava konusu ettikleri çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, baskın ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı, krokili, bilimsel ve müşterek imzalı ek rapor alınarak bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36416, Karar No: 2017/995, Tarih: 31.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36416 E.  ,  2017/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15239, Karar No: 2016/1630, Tarih: 26.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/15239 E.  ,  2016/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanığın sahte abonelik sözleşmesi düzenlemek eyleminden dolayı özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmişse de ; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki ''Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz''ve 5. fıkrasındaki''Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz''hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumun takdirinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş,

2.Kabule göre de ;

Aynı kişi adına aynı tarihte dört adet sahte abonelik sözleşmesi düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK 'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/41291, Karar No: 2017/23106, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41291 E.  ,  2017/23106 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ve davacı Posta ve Telgraf Teşkilatı Aş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ye bağlı ... ... İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını,sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını,zamlı ücretlerin ödenmediğini,ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını,yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili,şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Telekominikasyon İnş... vekili,ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını,sözleşmede ücret dışında yol yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Temyiz başvurusu :

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatine göre yasal ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılmıştır.Davacı tanıkları ile davalı tanığının yemek molası olarak kullandıkları süre bakımından beyanda bulunduğu,ara dinlenme konusunda beyanlarının net olmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyleyken, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacı tanıkları ve davalı tanığı yeniden dinlenilerek ara dinlenme hususunda beyanları alınarak ara dinlenme süresinin netleştirilmesi gereklidir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17002, Karar No: 2017/10596, Tarih: 21.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17002 E.  ,  2017/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinden kaynaklı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; kanal katılım ve şebeke hisse bedeli tahsil edilmeden geçici su aboneliği tesisi talebine ilişkin olup, mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının ... parsel) adresindeki konutuna ( toplam ....kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ile, diğer abonelik giderleri davacı tarafından karşılanmak kaydı ile ) su aboneliği tesisine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda davacı tarafça kanal katılım ve şebeke hisse bedeli tahsil edilmeden geçici su aboneliği tesisi talep edilmiş ise de mahkemece; talep aşılarak ferdi abonelik tesisine karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesinin yollamasıyla HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

NUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan hükmün 1. fıkrasındaki ''su aboneliği tesisine'' ifadesinden önce ''geçici'' kelimesinin eklenerek düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10966, Karar No: 2013/6407, Tarih: 12.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10966 E.  ,  2013/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 12.04.2013 gününde oyçokluğuyla KESİN olarak karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Somut olayda yasaya uygun olarak alınmış bir grev kararı bulunmamaktadır.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2822 sayılı Kanunun 25/I'de grev tanımı, 25/II'de kanuni grevin tanımı 25/III'de kanun dışı grevin tanımı yapılmıştır. 27. madde de kanuni grev kararının alınması usulü belirlenmiştir. 45 maddede kanun dışı grevin sonuçları düzenlenmiş 47. madde de ise grevin veya lokavtın iyi niyetli kurallarına aykırı tarzda toplum zararına ve milli serveti tahrik edecek şekilde kullanılmayacağı düzenlenmiştir. Aynı kanun 73. maddesinde ise kararlara yani Yasama Yürütme Yargı organları ile merkezi veya mahalli idarelerce bir kararın alınmasını protesto etmek amacıyla yapılan kanun dışı grev veya lokavt kararı verenler, teşvik edenler, zorlayanlar veya propangadasını yapanlar hakkında cezai yaptırım belirlenmiştir. 2822 sayılı kanundaki düzenlemeler karar tarihi itibariyle yürürlükte olan hemen hemen aynı şekilde 6356 sayılı kanunda düzenlemiş ve özellikle 2822 sayılı kanun 45. maddedeki düzenleme aynen 6356 sayılı kanunun 70. maddesine alınmıştır.

Yasada belirtilmiş usule uyulmaması, yani yetkili işçi sendikasının usulüne uygun kararının bulunmaması, arabuluculuk safhasının gerçekleşmemiş olması, grev kararının süresi içinde alınıp karşı tarafa bildirilmemiş, ilan edilmemiş ve yasal süresi içinde uygulamaya konmamış olması grevi yasa dışı kılar. Bu yüzden uyarı grevi gibi grevler yasanın aradığı usul şartlarına uymadığından yasadışı sayılır. Uygulamada direniş adı verilen toplu eylemlerde de mesleki amaç gözetilmiş dahi olsa kanunun aradığı şartlara uyulmadan yapılmış olacağından bu eylemler de yasal grev sayılmaz. Hatta TİSGLK, işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişleri yasa dışı grev olarak nitelendirmemiş fakat bunlar hakkında yasa dışı grevin yaptırımlarının uygulanacağını öngörmüştür. Keza işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnmeler aynı zamanda işçilerin bağlılık borcu ile iş görme borcuna aykırılık oluşturacaktır. Dolayısıyla 4857 sayılı Kanunun 25/II maddesi gereği işverene haklı fesih imkanı tanıyacaktır.