muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17851, Karar No: 2014/23756, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/17851 E.  ,  2014/23756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 120 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacı vekilinin 06.04.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Ardahan Cumhuriyet Başsavcılığının, 2010/155 Soruşturma sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) fuhuş için aracılık etme suçundan, 04.06.2010 – 06.06.2010 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 28.03.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 06.04.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34547, Karar No: 2015/1711, Tarih: 26.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34547 E.  ,  2015/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocukta ele geçen silahın, Kriminal Polis Laboratuvarı müdürlüğü ekspertiz raporuna göre, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ve namlusunda tadilat yapıldığına ilişkin bir emare olduğuna dair bilgi bulunmadığının belirtilmesi ve silahla birlikte fişekte ele geçirilmemesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilerek ... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde özel şekil ve nitelikteki fişeklerin geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Kabul ve Uygulamaya göre de; Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8080, Karar No: 2016/3410, Tarih: 17.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8080 E.  ,  2016/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 118 ada 17 sayılı parsele ait kadastro tutanağı ve ekleri dava konusu taşınmaza komşu 150 ada 1, 118 ada 93, 109 ve 108, 149 ada 85, 86, 89 ve 91 sayılı parsellere ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmişse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilerek, dosyaya eklenmesi, daha sonra;

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafı dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek keşfe getirtilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı, ek rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve ...Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/03/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14814, Karar No: 2013/14315, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14814 E.  ,  2013/14315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında ... bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda , suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanıkların şirkette çalışmadıkları halde bu işyerinde çalışıyormuş gibi sahte belge düzenleyerek haksız menfaat sağladıkları, sanıklar Mahmut Sosar (...) ve ... da, fiilen çalışmadıkları halde bu işyerinde çalışıyormuş gibi

sahte sigortalı işe giriş bildirgesi düzenleterek haksız sigortalı hizmet kazanımı ile emekliliğe hak kazanarak resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, şirketin 01/01/2005'te fiilen kapandığı, sahte olduğu iddia edilen belgelerin çoğunun bu tarihten önce düzenlendiği anlaşılmakla,

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Mülga 765 sayılı TCK' nın 342/1 maddesinde iki yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e maddesi uyarınca iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6101, Karar No: 2019/2258, Tarih: 14.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/6101 E.  ,  2019/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 06.08.2018 tarihli, 2018/1950 esas ve 2018/1664 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin mağdurun zararını gidermek istediği halde kendisine yeterli süre verilmemesi ve cezaevinde olması nedeniyle zararı gideremediğini belirtmesi karşısında hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ''Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce giderilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.'' şeklinde düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere kovuşturma başladıktan sonra etkin pişmanlık hükümleri failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle ancak hüküm verilinceye kadar tamamen gidermesi halinde uygulanabilecektir.

5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ''Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce giderilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.'' şeklinde düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere kovuşturma başladıktan sonra etkin pişmanlık hükümleri failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle ancak hüküm verilinceye kadar tamamen gidermesi halinde uygulanabilecektir.

Ayrıca sanık tarafından ilk derece mahkemesince verilen hükümden sonra kararın istinaf talebi üzerine dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gitmesi ve bu aşamada mağdurun uğradığı zararın giderilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin hükmü sadece TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulamayacak ise de; ilk derece mahkemesi hükmünün başka sebeplerle bozulması halinde ilk derece mahkemesince yeniden yargılama yapılacağından bu aşamada yine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır.

Aynı şekilde ilk derece mahkemesince verilen hükümden sonra kararın istinaf talebi üzerine dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gitmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak istinaf tarafından yargılama yapıldığı sırada yapılan ödemeler sebebiyle de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır.

Nihayet hükmün temyizi üzerine dosya Yargıtay'a gelipte, bozma üzerine ilk derece mahkemesine gittiğinde yada Yargıtay'ın ilk derece mahkemesi olarak yargılama yaptığı sırada yapılan ödemeler sebebiyle de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olayda; mağdurun zararının ilk derece mahkemesince hüküm verilmeden önce giderilmemesi sebebiyle sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmasının mümkün olmadığı, bu itibarla sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf üzerine verilen kararda hukuka uygun bulunduğundan, sanık ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 14/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/18700, Karar No: 2016/10543, Tarih: 16.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/18700 E.  ,  2016/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Suça sürüklenen çocuk ...'a yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuğun yargılama sürecinde yaşının düzeltildiği gözetilmeden, verilen cezadan TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz süreci içinde, TCK'nın 66/1-e-2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 16/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1192, Karar No: 2015/1111, Tarih: 25.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1192 E.  ,  2015/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Müştekinin inşaat halinde bulunan kapısı kilitli olmayan bodrum dairesinden kullanım veya adet gereği açıkta bırakılan iskele demirlerinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

2) Eylemin saat 06:00 sıralarında gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12339, Karar No: 2020/1131, Tarih: 03.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12339 E.  ,  2020/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı T.C. ... bünyesinde bulunan Bayramiç Devlet Hastanesinde taşeron şirket işçisi olarak 02/07/2011-10/09/2013 tarihleri arasında çalıştığını ve emekli olduğunu, müvekkiline kıdem tazminatı ödenmediğini, 2007 yılından sonra fazla mesai yaparak çalıştığını, aylık 70 saati aşan fazla mesaisinin bulunduğunu ancak fazla mesai alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, fazla mesai alacaklarında zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, açılmış olan davada müvekkili T.C. ...'nın taraf olmadığını, davanın Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna yöneltilmesi gerektiğini, müvekkili T.C. ... ile davacı arasında herhangi bir iş sözleşmesinin olmadığını savunarak, davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacı işçinin fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılmalıdır. (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.)

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışma ücretinden karineye dayalı makul indirime gidilmesi sebebiyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemez.

Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma ücreti taktiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile ispatlandığından karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılmadan hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Fazla çalışma ücretinden karineye dayalı makul indirime gidilmesi sebebiyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemez.

Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma ücreti taktiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile ispatlandığından karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılmadan hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/959, Karar No: 2013/23449, Tarih: 11.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/959 E.  ,  2013/23449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille ana caddenin solunda bulunan seradan çıkıp caddeyi dik olarak geçip caddenin sağındaki sokağa geçiş yapmak istediği sırada, sanığın sağından gelen mağdurun motosikleti ile mağdurun seyrettiği sağ şeritte ve sokak girişinde çarpışmaları sonucu meydana gelen olayda yaralanmanın TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olmasına göre, sanığın üzerine atılı suçun bilinçli taksir ile işlenmesi hali de dahil 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olduğu ve kovuşturma aşamasında 07.04.2010 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu beyan eden mağdurun, 19.10.2010 tarihli sanığın da hazır olduğu celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, sanığın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi talebini de içerir şekilde lehine olan hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğu anlaşılmakla sanık hakkında şikayetten vazgeçilmesi nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.