muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/317, Karar No: 2024/474, Tarih: 22.01.2024

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyularak davacının tapu iptali ve tescil ile tazminat talebi yönünden davanın reddine; ... ada 38 ve 190 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ecrimisil talebinin kabulü ile davalı ... ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar ...,...,..'nin kök mirasbırakan ...'nun torunları olduğunu, bu nedenle terekeye üçüncü kişi konumunda olmadıklarını, diğer mirasçıların davaya muvafakat etmeyeceklerini bu nedenle davacının hak arama hürriyetinin zedeleneceğini, diğer mirasçıların kadastro tespitinden sonra herhangi bir dava açmamasının taşınmazların terekeye dönmesini istemediklerini gösterdiğini böylece terekeye dönme talebinin pratikte bir önemi bulunmadığını, diğer yandan dava konusu taşınmazların kök mirasbırakan ... tarafından davalı ...'a sağlığında hibe edildiğine dair tespitin de hatalı olduğunu, Mahkemeye sundukları 29.09.2021 tarihli dilekçe ile usul ekonomisi açısından davaya devam edebilmek için taleplerini "tapu iptal tescil olmadığı takdirde tenkis" olarak açıkladıklarını, terekeye temsilci atanması için açacakları davanın bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini ancak Mahkemenin bu taleplerini dikkate almadığını, ayrıca yargılama gideri, vekalet ücreti yönünden de hatalı olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse tazminat ile ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/12042, Karar No: 2025/1014, Tarih: 23.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12042 E.  ,  2025/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/310 E., 2021/530 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlarla aynı köyden tanışık olduğu, olay günü ayrı araçlarda bulunan sanık ile katılanların kavşakta geçiş esnasında anlaşmalığa düştüğü, katılan ...'ün sanığa 'aracı geriye çek ben geçeyim' dediği, sanığın da 'ben geçmem sen beni tanıyon mu lan, bu yol benim hakkım siz kim oluyorsunuz bu mahalle benden sorulur..' şeklinde cevaplar verdiği, yaşanan sözlü tartışma sonrası sanığın bıçakla arabadan inerek sanık ...'ün üzerine yürüdüğü ve bıçak salladığı, tarafların kavgayı ayırdığı, sanığın tekrar araca binerken bu ... tüfek alarak indiği ve silahı dolduruş yaptığı bunun üzerine arbede esnasında sanık ve katılan ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının sabit olduğu anlaşılmakla, tarafların beyanlarının iç içe geçmiş gibi göründüğü, ifadelerin netleştirilmediği, sanığın yaralamadan önceki tehdit içeren sözlerinin eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunun irade açıklaması niteliğinde olup olmadığı tartışılıp daha sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8785, Karar No: 2009/4304, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8785 E.  ,  2009/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı elemanlarının müvekkilinin bulunduğu 171. sokakta yaptıkları alt yapı çalışmaları sırasında kusurları sonucu oluşan yüksek voltajdan dolayı müvekkiline ait işyerindeki klimaların güç kaynaklarının yandığını, davalı kuruma arızaların tespiti ve giderilmesi için yapılan başvurudan sonuç alınamadığını, hasarın giderilmesi için yetkili servise 1.295.000.000.-TL. ödendiğini belirterek bu tutarın davalı kurumun temerrüde düştüğü tarihten itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belirtilen tarihteki çalışmanın müvekkilince yapılmadığını, Bornova Belediyesi’nin yüklenici firması tarafından yapılan tretuar çalışmaları sırasında yer altı AG kablosunun nötr iletkenin koparılması sonucu belirtilen sokakta elektrikli aletlerde hasarlar meydana geldiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait klimaların, davalı elemanlarınca elektrik arızasının giderilmeye çalışıldığı sırada oluşan aşırı voltaj yükselmesinden dolayı hasara uğradığı ve hasar bedelinin 1.295.-YTL. olduğu, davalının ihtar sonucu 16.12.2003 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçeleriyle davanın kabulüne, 1.295.-YTL.nin temerrüt tarihi olan 16.12.2003’ten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9017, Karar No: 2013/13237, Tarih: 24.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9017 E.  ,  2013/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının 5 adet dairesinin bulunduğunu, su abonesi olmak amacı ile davalı idareye başvurduğunda, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında 5000 TL talep ve tahsil edildiğini beyan ederek,şimdilik 5000 TL., ıslah ile 8283 TL.'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile...Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle faydalanan ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 3.483,37 TL.'lik bölümden davacının sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten ilk defa yararlanacak olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14378, Karar No: 2018/996, Tarih: 23.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14378 E.  ,  2018/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.01.2018 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı-davalı ... ile vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilir. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılır. Mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir. (HMK m.137)

Davalı-davacı erkek karşı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, aynı dava dilekçesine eklediği 25.07.2014 havale tarihli tanık listesinde 5 adet tanık ismi ve adresi bildirmiş, ön inceleme duruşmasında mahkemece davalı-davacı delillerini bildirmek için süre vermemiş, davalı karşı davacı taraf yine de 22.01.2015 tarihli ön inceleme duruşmasından sonra dilekçeler aşamasında belirttiği tanıklara ek olarak 05.02.2015 tarihinde sunduğu ek tanık listesiyle üç adet tanık ismi daha bildirmiştir. Mahkemece, davalı karşı davacı erkeğin 05.02.2015 tarihli dilekçesinde bildirdiği tanıklar ikinci tanık listesi yasağı kapsamında olduğu gerekçesiyle dinlenmeden hüküm verilmiştir.

Ön inceleme duruşmasından önce, dilekçeler karşılıklı verilmesi aşamasında henüz delillerin sunulması aşamasına geçilmeden usulüne uygun şekilde bildirdiği tanıklar dışında açıkça başka tanığı olmadığını beyan etmeyen bir başka deyişle tanıklarını sınırlamayan ve ön inceleme duruşmasında da yeniden tanık bildirme hakkından açıkça vazgeçmeyen tarafa delillerini bildirmeleri için kesin süre verilmelidir.

.../...

Ön inceleme duruşmasından önce, dilekçeler karşılıklı verilmesi aşamasında henüz delillerin sunulması aşamasına geçilmeden usulüne uygun şekilde bildirdiği tanıklar dışında açıkça başka tanığı olmadığını beyan etmeyen bir başka deyişle tanıklarını sınırlamayan ve ön inceleme duruşmasında da yeniden tanık bildirme hakkından açıkça vazgeçmeyen tarafa delillerini bildirmeleri için kesin süre verilmelidir.

.../...

Öyleyse, davalı - karşı davacının karşı dava dilekçesinde bildirdiği tanıkları sınırlamadığı ve ön inceleme aşamasında tarafların uyuşmazlık konusu belli olduktan sonra delillerini bildirmeleri için süre verilmesini emreden yasa hükmü de (HMK m. 137) dikkate alındığında, mahkemece erkeğe delillerini bildirmesi için yeniden süre verilmesi gerekliliğine riayet edilmeksizin, davalı - karşı davacı tarafından dinlenmelerinden açıkça vazgeçilmeyen ve ön inceleme duruşmasından sonra sunulan ek tanık listesinin ikinci tanık listesi hükmünde olduğu gerekçesiyle, bu listede yazıl.....n beyanda bulunmalarına olanak verilmemesi usul ve kanuna aykırı olmuştur. Bu durumda mahkemece, davalı - karşı davacı erkeğin 05.02.2015 tarihli dilekçesinde bildirdiği tanıklarında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri gereğince usulen celp edilip dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 1.630,00 TL. vekalet ücretinin ....verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2018 (Salı)

...
Yargıtay — Esas No: 2012/22956, Karar No: 2013/15694, Tarih: 05.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22956 E.  ,  2013/15694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 2828 Sayılı Yasa uyarınca alman koruma kararının kaldırılması istemine ilişkindir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, Çocuk mahkemeleri ile Çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde Çocuk hakiminin bu Kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Şanlıurfa'da Çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda küçüklerle ilgili koruma kaldırılması talebinin Çocuk mahkemesince incelenmesi gerektiğinden; mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken; işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (Hukuk Genel Kurulunun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 esas 2012/817 karar sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.06.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7458, Karar No: 2017/15589, Tarih: 09.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7458 E.  ,  2017/15589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; ... Aile Mahkemesinin 02.11.2010 tarih ve 2010/829 E. 2010/1076 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, çeyiz eşyalarının ve ziynet eşyalarının baba evine gelirken davalı tarafta kaldığını, istemesine rağmen bugüne kadar bir sonuç alamadığını dava dilekçesi ekindeki 17.10.2009 tarihinde düzenlen çeyiz senedindeki eşyaların aynen iadesini; mümkün olmadığı takdirde parasal değerlerinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; çeyiz listesinin alelacele imzalattırıldığını, hür iradesi ile imzalamadığını, çeyiz senedinin gerçeğe aykırı olduğunu, bir evde iki yemek odası takımı olmasının akla uygun olmadığını, listeye göre tüm eşyaların kız evi tarafından karşılandığını, erkek tarafının bir şey yapmamış gibi gösterildiğini, buzdolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, salon takımı, yemek odası takımı, oturma odası takımı, taban halısı, yolluk halı ve listede yazılı olanların kendisi ve ailesi tarafından alındığını, burma bilezik, altın kol saati, altın set takımı, küçük altınların davalı tarafından evlilik sonrası tatile giderken davacının ailesine bırakıldığını, bir daha kendisi tarafından görülmediğini, belirtilen nedenlerle davanın kısmen reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu ziynet eşyalarının, evden ayrılırken davalılarda kaldığını iddia etmiş ise de; davacının bunları evden ayrılırken götürme fırsatı bulamadığını, ziynetleri götürmesine engel olunduğunu veya zorla elinden alındığına karine teşkil edecek bir delil sunulamadığı gerekçesiyle ziynet eşyaları yönünden davanın subut bulmadığından reddine; çeyiz eşyaları yönünden ise; dava konusu çeyiz eşyalarının davalı tarafa teslim edildiği hususu senetle ispat edilmiş olup, miktarı, değeri ve iade edildiği hususlarının ise davalı tarafça ispatlanamadığı anlaşıldığından bu yönden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; çeyiz senedine dayalı ziynet ve eşya alacağı istemine ilişkindir.

Dava; çeyiz senedine dayalı ziynet ve eşya alacağı istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı çeyiz eşyalarının ve ziynet eşyalarının baba evine gelirken davalı tarafta kaldığını beyan ederek, 17.10.2009 tarihli çeyiz senedi belgesine dayanarak çeyiz ve ziynet eşyaları yönünde talepte bulunmuş, davalı savunmasında davada dayanılan senedin düğün esnasında alelacele imzalatıldığını, ziynet eşyalarının davacıda bulunduğunu, evi terk ederken götürdüğünü iddia etmiş, mahkemece, tanık beyanları esas alınmış ve ziynet eşyaları yönünden davacının iddiasını ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysaki toplanan delillerden ve dosya kapsamından tarafların 14.10.2009 tarihinde evlendikleri, bu evlilikten sonra 18.10.2009 tarihinde çeyiz senedi düzenlendiği ve bu senetteki ziynet eşyalarının davalı kocaya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun “İspat Yükü” başlıklı 6.maddesinde; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” ifadesine yer verilmiştir.

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.

6100 sayılı HMK m.189/3 maddesi(1086 sayılı HUMK mad. 287) "Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususla, başka delillerle ispat olunamaz " hükmünü amirdir. Aynı Kanunun m. 200/I maddesi " senetle ispat" (1086 sayılı HUMK mad. 288) ve 200/II (1086 sayılı HUMK mad. 289) maddesinde de “senetle ispat gereken hallerde karşı tarafın açık muvafakati ile tanık dinlenebileceği” hususları düzenlenmektedir. Yine Aynı Kanunun m. 201 maddesinde de (1086 sayılı HUMK mad. 290); "Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler … liradan az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz." denilmekte; 203.maddesinde de (1086 sayılı HUMK mad. 293); "senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" düzenlenmiş ve hangi hallerde tanık dinlenebileceği belirtilmiştir.

Eldeki dava, çeyiz senedinden dolayı ziynet ve ev (çeyiz) eşyalarının bedellerinin tahsili istemine ilişkin olduğuna göre, konunun ispat hukuku açısından ele alınması gerekir.