muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6475, Karar No: 2020/367, Tarih: 21.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6475 E.  ,  2020/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ...avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle somut olayın özelliğine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı ...'ten alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 4.836,55 TL. kalan harcın davalı ...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23104, Karar No: 2013/14377, Tarih: 25.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23104 E.  ,  2013/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ......verilen 03.10.2012 günlü ve 2010/480 E. – 2012/567 K. sayılı hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

A-) Dosya içerisinde Kurum tarafından gönderilen haksahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelire ilişkin cevabi yazıda belirtilen ilk peşin değerli gelirlere ilişkin tutarlar ile dosya içerisinde yer alan hak sahiplerine ilişkin peşin sermaye değeri hesapları tablolarındaki tutarlar arasında çelişki olduğu anlaşılmakla;

Davacı Kurumdan, yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlere ilişkin tutarlar, hak sahipleri için düzenlenen peşin sermaye değer hesap tabloları, hak sahiplerine yapılan fiili ödeme ve tarihleri ile yaşamını yitiren sigortalının hak sahipleri hakkında 506 sayılı Kanunun 92. maddesinin uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmışsa buna göre bağlanan gelirler ve sosyal yardım zamlarının başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri açık ve net olarak belirtilecek şekilde sorulup, ilgili evrakların dosya içerisine alınmasından sonra gönderilmek üzere;

B-) Davacı Kurum vekili olarak ıslah ve temyiz dilekçeleri sunan, duruşmalara katılan Av. ... ...adı geçen davacı vekili olduğunu gösterir vekaletname veya yetki belgesinin aslı ya da onaylı örneğinin olmadığı anlaşılmakla;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77. maddesi gereğince, anılan vekile vekaletname ibrazı, aksi takdirde adı geçen davacı asile yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile bildirmesi için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilip, ibrazı halinde dosyanın aynen, aksi halinde hükmün, davacı asile yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinde ki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2006/16712, Karar No: 2006/14065, Tarih: 04.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/16712 E.  ,  2006/14065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :  Balıkesir  İş  Mahkemesi

Tarih :  13.09.2006

Davacı, 01.06.2995-20.04.2004 tarihleri arasıda  tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin  tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacı murisinin 1995 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 20.4.2004 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacı murisinin 1995 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 20.4.2004 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım kredi ve tarım satış kooperatifleri ile birliklerinin pancar ekicileri  istihsal  kooperatifleri  ile  Birliği,   T.Şeker   Fabrikaları   Anonim  Şirketi  ve  tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Davacı murisinin teslim ettiği tütün bedellerinden 1995 yılından itibaren prim kesintilerinin yapılması sebebiyle 1.6.1995 tarihinden itibaren sigortalılığının başlatılması doğrudur. Ancak Tekel A.Ş. Genel Müdürlüğünün 16.5.2006 tarihli yazısında 30.5.1994-8.5.2001 tarihleri arasında her yıl düzenli olarak prim kesintilerinin yapıldığının bildirildiği, dava dilekçesine ekli Tekel İdaresinin 7.1.2005 tarihli yazısında ise 1995-1997-1998-1999 ve 2004 yıllarında prim kesintileri yapıldığının yazılı olduğu, mahkemece aradaki çelişkiyi gidermeksizin 1995-2004 yılları arasındaki sürenin tesbitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının murisinin prim kesintilerinin araştırılması sonucunda 16.5.2006 tarihli yazıda belirtildiği şekilde 1994-2001 yılları arasında her yıl prim kesintileri yapıldığının anlaşılması halinde talep itibariyle 1.6.1995 tarihinden son kesintinin yapıldığı yılın sonu olan 31.12.2001 tarihine kadar sigortalılığın kabulüne fazla istemin reddine, 7.1.2005 tarihli yazıda gösterildiği şekilde aralıklı kesintilerin bulunması durumunda ise kesinti yapılmayan yıllar yönünden davacının murisinin tarımsal faaliyette bulunduğunun

yasal karinesi olan 2926 sayılı Yasanın 10.maddesindeki kayıtlar önem arzettiğinden bu yönde araştırma yapılarak kayıtların mevcudiyeti halinde isteme uygun şekilde 1.6.1995-20.4.2004 tarihleri arasındaki sürenin kabulü, kesinti yapılmayan yılların kayıtlarla desteklenmemesi halinde ise prim kesintilerinin bulunmadığı yıllar dışlanmak suretiyle istem hakkında karar verilmesi gerektiği ortadadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin   bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3065, Karar No: 2013/4569, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3065 E.  ,  2013/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan domates, çilek ve fasulyenin 2010 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5890, Karar No: 2023/6231, Tarih: 26.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5890 E.  ,  2023/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik'te (Yönetmelik) belirtilen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken ... bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde 0,5 saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli kararı ile; yapılan keşif neticesinde davacının Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği tespit edildiğinden toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre %14 kısa çalışma priminden yararladırılması gerektiği ve haftalık 45 saati aşmasa da günlük 7,5 saati aşan çalışmalarının fazla çalışma olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.04.2022 tarihli kararı ile; Mahkemece aldırılan bilirkişi hesap raporuna göre davacının hak kazandığı fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının davalı işyerinde geçerli toplu ... sözleşmesi ve emsal Yargıtay içtihatlarına göre hesaplandığı, zamanaşımı def'inin dikkate alındığı, faiz türlerinde ve başlangıçlarında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 30.....2022 tarihli bozma ilâmı ile; somut olayda davacı vekilinin fazla çalışma ücreti yönünden işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinde belirlenen temerrüt tarihlerinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi talebinde bulunduğu, Mahkemece verilen kararda dava ve ıslah tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizine hükmedildiği, fazla çalışma ücreti yönünden ilgili dönem toplu ... sözleşmelerinin 51 ... maddesinin (b) bendi ile 54 üncü maddesinin (c) bendi uyarınca temerrüt tarihlerinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile fazla çalışma ücreti yönünden temerrüt tarihleri tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kısa çalışma primi alacağına dava ve ıslah tarihi olarak değil, arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun tamamen genel değerlendirmeye dayalı olduğunu, eksik incelemeyle karar verildiğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını, faiz türü ile başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun tamamen genel değerlendirmeye dayalı olduğunu, eksik incelemeyle karar verildiğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını, faiz türü ile başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; toplu ... sözleşmesi uyarınca hesaplanan fazla çalışma ücretine uygulanacak faizin türü ile faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2001, Karar No: 2019/12750, Tarih: 26.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2001 E.  ,  2019/12750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında ceza verilmesine yer olmadığına dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 gün ve 2018/31 Esas, 2018/178 sayılı Kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olay sebebiyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 19.04.2017 gün ve 2016/109 Esas, 2017/761 Karar sayılı ilâmında, "...Yine aynı şekilde Suriye uyruklu sanığın Türkiye'de yaşadığı süre, yaşı, mesleği, sosyal konumu, yeterli dil bilmesi, Türkiye'de duvar ustası olarak çalışması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde TCK'nun 103. maddesindeki düzenlemeyi tüm ayrıntılarıyla bilmesi mümkün değil ise de, on beş yaşından küçükler ile cinsel ilişkiye girmenin haksızlık içerdiği konusunda hayatın olağan akışına, mantık kurallarına göre bilgi sahibi olması gerektiğinden bu konuda da hata hükümlerinden yararlanamayacağı Dairemizce kabul edilmiştir. MÖHUK 7. maddesine göre sanık ile mağdurenin evlenmesinin resmi şekli Türk hukukuna göre yapılmalıdır. Bu durum kamu düzenine ilişkindir. Bu bağlamda, kusur yeteneği bulunan Türk vatandaşının on beş yaşından küçük Suriye uyruklu kız çocuğu ile evlenmesi ve cinsel ilişkiye girmesi durumunda Türk vatandaşının TCK'nın 103/2. maddesi hükümlerine göre mahkumiyetine karar vermek gerekecek, ancak kusur yeteneği bulunan Suriye vatandaşının on beş yaşından küçük Türk vatandaşı kız çocuğu ile evlenmesi ve cinsel ilişkiye girmesi durumunda hakkında CMK'nın 223/3-d. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekecektir. Yukarıda TCK'nın 30. maddesiyle ilgili açıklamalar ışığında dar yorumlanması gereken kurallar ile istisnai durumlar dışında uygulamalar yapılması eşitsiz ve adaletsiz durumlar doğuracak olup, Türk kamu düzeninin bozulmasına sebep olacaktır..." şeklindeki açıklamaya nazaran, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Çocukların Cinsel İstismarı" başlıklı 103. maddesinde, on beş yaşından küçük çocuklara karşı yapılan her türlü cinsel davranışın bu suça sebebiyet vereceğinin düzenlendiği, ancak bu düzenlemenin Türk kanunlarına özgü olduğu, Türkiye'ye göç eden Suriye vatandaşlarının on beş yaşından küçüklerle cinsel ilişkiye girmenin suç olduğunu bilmelerinin beklenemeyeceği, mağdure ile sanıkların Suriye ülkesinden göç ettikleri, sanıkların işledikleri fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düştükleri gerekçesiyle haklarında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş ise de; mağdurun ailesinin daha önceden Suriye ülkesinde tanıdıkları sanık ile mağdurenin evlenmesine izin vermeleri üzerine aynı evde karı koca hayatı yaşamaya başladıkları, suç tarihi olan 07.08.2017 itibarıyla üç yıldır Türkiye'de bulundukları, sanıklardan ... ile ...'nın işçi olarak çalışmaları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarında Türkçe dilini anlamaları ve savunmalarını tercüman olmadan yapabildikleri anlaşılmakla; Suriye uyruklu sanıkların Türkiye'de yaşadıkları süre, yaşları, meslekleri, sosyal konumları, yeterli dil bilmeleri, Türkiye'de işçi olarak çalışmaları gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103

.08.2017 itibarıyla üç yıldır Türkiye'de bulundukları, sanıklardan ... ile ...'nın işçi olarak çalışmaları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarında Türkçe dilini anlamaları ve savunmalarını tercüman olmadan yapabildikleri anlaşılmakla; Suriye uyruklu sanıkların Türkiye'de yaşadıkları süre, yaşları, meslekleri, sosyal konumları, yeterli dil bilmeleri, Türkiye'de işçi olarak çalışmaları gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103. maddesinde belirtilen düzenlemeyi tüm ayrıntılarıyla bilmeleri mümkün değil ise de, on beş yaşından küçükler ile cinsel ilişkiye girmenin haksızlık içerdiği konusunda hayatın olağan akışına, mantık kurallarına göre bilgi sahibi olması gerektiğinden bu konuda da hata hükümlerinden yararlanamayacağı gözetilmeden, sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.01.2019 günlü, 94660652-105-16-14898-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte tevdi kılınmakla gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 gün ve 2018/31 Esas, 2018/178 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-c. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, tekriri muhakeme yasağı nedeniyle yeniden yargılama yapılmasına yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.