muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15295, Karar No: 2006/17081, Tarih: 06.12.2006

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, ... henesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak davanın esasının incelenmesi gerekirken davanın askı ilan tarihinden önce açıldığı ve mahkemenin görevsiz olduğu düşünülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre mahkemenin davaya bakmada görevli olmadığı gerekçesi ile hüküm kurulmuş ise de kurulan hükümde görevli mahkemenin belirtilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 06/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9457, Karar No: 2014/2428, Tarih: 17.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9457 E.  ,  2014/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akkuş Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/82-2013/9

Davacı Kurum, yersiz olarak ödenen ölüm aylıklarının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden davacı SGK tarafından, davalıya yapılan yersiz ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsil edilmesi amacıyla açılan istirdat(alacak) davasıdır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalının, 27/01/1995 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşinden boşandığı, boşanma sonrası yaptığı başvuru sonucunda davacı kurum tarafından babasından dolayı ölüm aylığına bağlandığı anlaşılmış, davacı Kurum tarafından re'sen başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 26/01/2010 tarihli kontrol memuru raporunda; davalının ve eski eşinin kimlik paylaşım sistemindeki adreslerin, .. mah. ... Sk. No:27A/A Akkuş/Ordu olduğu tespit edilmiş. Mahallinde kolluk marifetiyle yaptırılan çevre soruşturmasında 25/11/2009 tarihinde düzenlenen kolluk tutanağına göre; mahalle muhtarı H.. A..'ın bilgisine başvurularak, sistemde kayıtlı yerleşim yeri adresine gidildiği, kapı çalındığında kapıyı Davalı ve kızı B.. açtığı görülerek, komşulardan ve mahalle muhtarından sorulduğunda davalı ve eski eşinin eski eşe ait sözkonusu ikamette çocukları ile birlikte yaşadıklarının beyan edildiği tespitlerine yer verilmiştir. Mahkeme huzurunda dinlenen mahalle muhtarı H.. A..'ın beyanını haklı bir nedene dayanmaksızın kısmen değiştirerek, davalı ve eski eşinin boşanma sonrası kısa bir süre barışma çabasına girerek, birlikte yaşadıklarını, sonrasında ise tamamen ayrıldıklarını, davalının halihazırda kızının

yanında yaşadığını beyan etmiş, Davalı ve eski eşi hakkında açılan ceza davasında dadinlenen mahalle muhtarı H.. A..; tarafların boşandığını ve birlikte yaşayıp yaşamadığını bilmediğini belirtmiş olup, kontrol memuru tutanağında imzası bulunan polis memurları H. A.ve M.. A..'nın ceza davası sırasında alınan ifadelerinde, tutanağın içeriğini tekrar ederek davalı ve eski eşinin çocukları ile birlikte eski eşi ait ikamette gördüklerini beyan etmişler; tanık polis memuru Mehmet

Alıcı'nın hüküm mahkemesi huzurundaki beyanında ise; mahalle muhtarının yanına giderek, davalı ve eski eşinin birlikte yaşayıp yaşamadıklarını sorduklarında, mahalle muhtarının birlikte yaşadıklarını bildirmes üzerine, mahalle muhtarını da yanlarına alarak davalı ve eski eşinin ikametine gittiklerini, davalıyı eski eşine ait ikamette görmeleri üzerine kimliğini teyit ettikten sonra tutanak düzenlediklerini ifade etmiştir.Mahkemesince, Uyap üzerinden alınan nüfus kaydında davalının, kontrol memuru raporundan sonra yerleşim yerini değiştirdiği; eski eşin ise aynı yerleşim yerinde kayıtlı bulunduğu tespit edilmiş olup, mahkemesince dinlenen davacı tanıkları ise, davalı ve eski eşinin boşanma sonrası fiilen birlikte yaşamadıklarını beyan etmişlerdir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, denetim sırasında düzenlenen kolluk tutanağında dolaylı beyanı bulunan, davalı ve eski eşi ile aralarında husumet iddiası da bulunmayan tarafsız tanık mahalle muhtarı H.. A.. ile tutanak tanığı polis memurları H. A.ve M.. A.. tarafından düzenlenen tutanağın içeriği, tutanak tanıkları polis memurlarının tutanağın içeriğini teyit eder nitelikteki ceza davası ve temyize konu istirdat(alacak) davasında mahkeme huzurunda verdikleri yeminli beyanları; davalı ve eski eşinin 1995 yılında boşanmış olmalarına rağmen, nüfus müdürlüğü kayıtlarına göre yerleşim yerlerinin aynı olduğunun anlaşılması, kontrol memuru tarafından düzenlenen tutanak üzerine davalının yerleşim yerini başka bir adrese naklettiğinin tespit edilmesi ile mahalle muhtarı H.. A..'ın ceza davası sırasında davalı ve eski eşinin boşandığından haberi olmadığını beyan ederken; istirdat davası sırasında haklı bir nedene dayanmaksızın ve diğer beyanları ile çelişki oluşturacak şekilde "davalının boşanma sonrası barışma çabası ile kısa süre eski eşi ile birlikte yaşadığını, sonradan ayrıldıklarını" ifade etmesi karşısında, tanık H.. A..'ın mahkeme huzurundaki beyanının hükme esas alınamayacağı hususları birlikte göz önüne alındığında; davalı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı Yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın kabulü gerekirken mahkemece davanın reddine karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7148, Karar No: 2025/1590, Tarih: 27.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7148 E.  ,  2025/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdur vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, eylemin sarkıntılık düzeyini aştığına, suça sürüklenen çocuğa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, daha öncede başka bir kişiye yönelik aynı suçtan mahkumiyet kararı alan suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, katılan mağdurun beyanlarındaki çelişkiler giderilmeden karar verildiğine, tanıklar ... ve ...’ın olayı görmediklerini beyan ettiklerine, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması için dosyada yeterli delil bulunmadığına, taraflar arasında husumet olduğunun dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdur vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13063, Karar No: 2012/21037, Tarih: 09.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13063 E.  ,  2012/21037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.300,00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davacının izale-i şuyu davasından, ihale sonucu satın alıp malik olduğu 21 parseldeki işyerini davalının tahliye etmediğini, ihalenin kesinleştiği 15.07.2004 tarihinden, işyerinin tahliye tarihi olan 03.10.2006 tarihine kadar haksız işgal nedeniyle 5300 TL ecrimisil bedelinin tahsili talep edilmiştir.Mahkemece, dava konusu taşınmazda keşif yapılıp bilirkişi raporu alınmadan davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisil, iyiniyetli zilyedin kötüniyetli zilyetten isteyebileceği tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.İlke olarak kira gelirinin hesabında ise, taşınmazın dava konusu dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parasının somut emsallerin de değerlendirilmesi suretiyle belirlenmesi gerekir. HUMK.un 275.maddesinde "Mahkeme çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmü yer almaktadır. Mahkemece, dava konusu taşınmazda keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmadan hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.O halde, mahkemece, uzman bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın emsallerine göre getirebileceği kira miktarı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.Yukarıda açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2026, Karar No: 2016/3739, Tarih: 03.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2026 E.  ,  2016/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak .... İli ... İlçesi ... Mahallesi 4961 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu parsel sayılı taşınmazın 22.02.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 6688 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan olan 29.06.2010 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 6688 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2010 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 6688 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7527, Karar No: 2010/16405, Tarih: 01.12.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/7527 E.  ,  2010/16405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraatine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 24.03.2005 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4.maddesinde öngörülen dava zamanaşımı tamamlanmış ise de; dava konusu iadesine karar verilen telefonlar yönünden yapılan incelemede;

13.7.2005 gün ve 25874 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Telsiz Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında 5392 sayılı yasanın 5.maddesiyle 2813 sayılı yasaya eklenen geçici 6.maddesinde bireysel cihaz kullanıcıları bakımından bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce Kurum kayıtlarında yer almadığı belirlenen elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş ay içinde gerekli belgelerle birlikte Kuruma veya Kurumun göstereceği yerlere başvurularak cihazların kayıt ettirilebileceğı ve belgesi olmayan her bir kayıt dışı cihazın kayıt edilmesi için beş YTL miktarındaki kayıt ücreti cihaz kullanıcısından Kurumun göstereceği yerler tarafından tahsil edileceği ve belirtilen kayıt ücretini ödemeleri halinde elektronik haberleşme şebekesi bağlantıları kullanıma açılacağı düzenlenmiş olup; anılan düzenlemenin yurda yasal olarak ithal edilmeyen telefonları kaçakçılık Kanunu bakımından yasal hale getirmeyeceği kaldı ki sanığın 5 aylık süre geçtikten sonra 14.12.2005 tarihinde kayıt altına aldırdığı anlaşılmakla anılan telefonların müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31138, Karar No: 2015/32544, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/31138 E.  ,  2015/32544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/361-2015/639

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti farkı, yabancı dil ücreti farkı ile verimlilik teşvik primi farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8257, Karar No: 2014/13655, Tarih: 17.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8257 E.  ,  2014/13655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/01/2014

Numarası : 2013/549-2014/35

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sebepleri bildirilmemiş olan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan itirazının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, davacı ve davalı vekilinin temyizi üzerine davacı temyizi bakımından Dairemizin 05.06.2013 günlü ilamı ile özetle,“...Davacı prim alacaklarının eksik ödendiğini iddia ederek talepte bulunmuş ve iddiasını ispat için işyeri belgelerine dayanmıştır. Bilirkişi tarafından 2006 yılına ilişkin primler hesaplanmıştır. 2007 yılına ait primlerin elden ödendiği bildirilmiştir. Davacı dava dilekçesinde açıkça hangi yıllara ait prim alacaklarının ödenmediğini beyan etmemiştir.

Yapılacak iş; davacının hangi yıllara ilişkin prim alacağı talebi bulunduğu açıklattırmak, bilirkişiye işverenin işyerindeki belgeleri inceleme görevi verilerek bu yıllara ilişkin prim alacağı olup olmadığı belirlendikten sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, talimat yolu ile davalı işveren kayıtları üzerinde inceleme yaptırmış, mali müşavir bilirkişiden rapor aldıktan sonra davacının 58.942,64 TL prim alacağına hak kazandığını belirterek talep kadarını hüküm altına almıştır.

Mahkemece eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, talimat yolu ile davalı işveren kayıtları üzerinde inceleme yaptırmış, mali müşavir bilirkişiden rapor aldıktan sonra davacının 58.942,64 TL prim alacağına hak kazandığını belirterek talep kadarını hüküm altına almıştır.

Mahkemenin hükmüne esas aldığı mali müşavir bilirkişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporu hüküm vermeye yetecek nitelikte olmadığı gibi bozma ilamının gereklerini yerine getirmekten uzaktır. Zira bozma ilamında işveren kayıtlarının davacının prim alacağınnı tespiti bakımından incelenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen bilirkişi işveren kayıtlarını inceleyip incelemediğini ve ne tür bir sonuca ulaştığını raporuna yazmadığı gibi sadece zaten dosya içinde bulunan banka hesap dökümünü inceleyerek davacıya 2007 Şubat 2011 Mayıs ayları arasında ödenen prim miktarını yazmış,bunun 58.942,42 TL olduğunu bildirmiş, prim ödemesi görünmeyen 2006 yılı 8-12.aylara ait prim alacağının bozma öncesi raporda hesaplandığını belirterek ayrı bir hesaplama yapmamıştır. Görüldüğü üzere bozma sonrası hazırlanan bilirkişi raporu zaten varolan dışında dosyaya bir yenilik katmamıştır. Davacı vekili de raporun yeterli olmadığını belirterek bu rapora itiraz etmiştir. Hal böyle iken mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek üstelik davacıya 2007-2011 yılları arasında ödenen prim alacağı sanki ödenmesi gereken prim alacağı şeklinde düşünülerek hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla işveren kayıtları ve özellikle davacının yaptığı satışlara ait belgeler ve bilgiler incelenmeli, davacının sunduğu satış rakamlarına ilişkin belgeleri davalının kabul etmemesi nedeni ile işyeri kayıtları ile bunlar da karşılaştırılmalı, kayıtlara itibar edilip edilmeyeceği belirlenerek işyerinde geçerli prim sistemine göre davacının hak kazandığı prim miktarı tespit edilmeli, ödenen prim miktarı ile karşılaştırılarak varsa bakiye prim alacağı hesap edilmeli ve bu şekilde sonuca gidilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.