muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2488, Karar No: 2022/3692, Tarih: 18.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2488 E.  ,  2022/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 18/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/730, Karar No: 2015/14406, Tarih: 14.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/730 E.  ,  2015/14406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 416 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytine ait 2014 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verim miktarını, ayrıntılı üretim giderini ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22547, Karar No: 2014/6873, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22547 E.  ,  2014/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 09.09.2013

No : 2011/400-2013/400

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali, Kurumca açılan dava ise yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylığının tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, Kurum isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2008 yılında kesinleşen hak sahibi kız çocuğu konumunda yer alan davalıya, 2000 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca, 17.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 17.10.2008 – 16.02.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların tahsili için borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

İnceleme konusu dava yönünden ise; ifadeleri Kurum işlemine dayanak kılınan komşular celbedilerek dinlenilmeli, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, boşanmadan önce eşlerin İstanbul'da ikamet ettikleri, boşandıktan sonra davalının taşındığı Antalya'daki evin boşanılan eş tarafından kiralandığı, su ve elektrik aboneliklerinin 26.08.2009 tarihinde boşanılan eş adına açıldığının anlaşılması karşısında bu hususlar değerlendirilmeli, boşanılan eş ile 26.10.2010 tarihinde yeniden evlenmeye ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı/karşı davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4904, Karar No: 2016/4856, Tarih: 03.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/4904 E.  ,  2016/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL DAVADA

DAVACILAR : 1-... 2-... Vek. Av. ...

BİRLEŞEN DAVADA

DAVACILAR : 1-... 2-... Vekilleri Av. ...

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

DAVALILAR : 1-... 2-... 3-... 4-... 5-...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda, davacılar vekilleri müvekkilileri ile davalı yükleniciler ... ve ... arasında 25.06.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmeler imzalandığını, sözleşmelerde işin teslimi için öngörülen süre büyük oranda dolduğu halde, davalı yüklenicilerin herhangi bir inşaat faaliyetinde bulunmadıklarını, yapılan araştırmalarda adı geçen yüklenicilerin taşınmazı önce kendi kurdukları diğer davalı ... ..., bu şirketin diğer davalı ...'e, ...'in de diğer bir davalı ...'a tapuda devrettiğinin tespit edildiğini, anılan davalılar adına yapılan tescillerin yolsuz olduğunu, davalıların hep birlikte hareket ederek müvekkillerini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, asıl davada; 25.06.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini, birleşen davada; 25.06.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 14.02.2014 tarihli ek sözleşmenin öncelikli olarak geçersizliklerinin tespiti, bu istem kabul edilmediği takdirde her iki sözleşmenin geriye etkili olarak feshini ve her iki davada; davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile hisseleri oranında müvekkilileri adına tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı ..., taşınmazı tapu siciline güvenerek iyiniyetle satın aldığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 6502 sayılı TKHK'nın 3/h bendi uyarınca uyuşmazlığa bakma görevinini tüketici mahkemesinde olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde yasal sürede talep edilmesi halinde dosyanın... gönderilmesine karar verilmiştir.

../..

S.2.

Kararı, birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

1) Birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti, bu istemin kabul edilmemesi halinde sözleşmenin geriye etkili olarak feshi ve her iki durumda tapu iptal ve tescil istemlerine ilişkindir.

../..

S.2.

Kararı, birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

1) Birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti, bu istemin kabul edilmemesi halinde sözleşmenin geriye etkili olarak feshi ve her iki durumda tapu iptal ve tescil istemlerine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2) Kabule göre de, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c ve115/2. madde hükümleri gereğince anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 7 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "Dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine, yer verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11691, Karar No: 2015/9716, Tarih: 10.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11691 E.  ,  2015/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2007/370-2014/474

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılığın tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilimiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın davalıların murisi A. B. ile yapılan 01/11/2006 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli sözleşme ile davacı tarafından kiralandığını, kiralanan davacının kullanımında iken davalılar tarafından Gaziosmanpaşa 1.İcra Müdürlüğünün 2006/8553,2006/2344,2007/606 esas sayılı dosyalarında önceki kiracının kiralanandan tahliyesi ve alacağın tahsilinin istenmesi üzerine 13/04/2007 tarihinde görevli icra memurunun ve davalılar vekilinin kiralanana gelmesiyle davacının kiracı oluğunun görüldüğünü, davacı tarafından dosyaya kira sözleşmesi ibraz edilmesine rağmen davalılar tarafından bu sözleşmenin kabul edilmediğini, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Savcılığına sözleşmedeki imzanın A. B. 'ya ait olmadığı iddiası ile şikayette bulunulduğunu, kira ilişkisinin 01/11/2006 tarihinde başladığını, kiralananda bir çok tadilat yapıldığını ve bir seneye yakın süredir kiralananın kullanıldığının fark edilmemesinin mümkün olmadığını ileri sürerek davacının dava konusu yerde kiracı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili davalılar tarafından ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacıyla taşınmazda kiracı olan ... ... Spor Kulübü Derneği B. Y.ve E.Y. hakkında yapılan icra takibi sonucu Gaziosmanpaşa 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2006/597 esas sayılı dosyası ile kiralananın tahliyesine karar verildiğini kesinleşen tahliye kararının infazı için mahalline gidildiğinde davacı tarafından kira sözleşmesinin varlığının iddia edildiğini ancak davalı A. 'in kesinlikle bu yer ile ilgili bir kira sözleşmesi imzalamadığını A.'in tek başına kiralama yetkisinin bulunmadığı gibi sözleşmedeki imzanın da A. B.'ya ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Kira ilişkisinin varlığı tanık ifadesiyle ispatlanamaz. Davacının bu yöndeki iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gerekir. Davaya dayanak yapılan hükme esas alınan 01/11/2006 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli kira sözleşmesinde kiralayan olarak görünen davalı A. B. sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek kira sözleşmesinin varlığına karşı çıkmıştır. Mahkemece Adli Tıp Kurumundan alınan bilirkişi raporu ile de imzanın davalı A. B.'ya ait olup olmadığı tesbitinin yapılamadığı bildirildiğine göre iddia edilen kira sözleşmesinin A. B. ile yapıldığını ve imzanın ona ait olduğunu davacı kiracının kanıtlaması gerekir. Davacı sözleşmedeki imzanın A. B.'ya ait olduğunu ve kira ilişkisini yazılı bir belge ile kanıtlayabilmiş değildir. Ancak davacı dava dilekçesinde " sair delil " demekle yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19291, Karar No: 2021/312, Tarih: 12.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/19291 E.  ,  2021/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/09/2019 tarihli ve 2019/46524 soruşturma, 2019/25806 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/10/2019 tarihli ve 2019/6214 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde, müştekinin 19/09/2019 tarihinde saat 22:50 ile 23:45 arasında bilinmeyen bir numaradan 7 defa arandığını, müştekinin aramaların birinde telefonu açıp şüpheliye kim olduğunu sorduğunda şüphelinin cevap vermediği ve telefonu kapadığını beyan etmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, kısa aralıklarla yapılan aramaların atılı suçu oluşturmayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin rızası alınarak, numarası üzerinden HTS kayıtlarının alınması, şüphelinin belirlenmesi, anılan şüpheli tarafından ne kadar sıklıkla arama yapıldığının tespit edilmesi, şüphelinin bulunması halinde ifadesine başvurularak ne amaçla 7 defa aradığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre şüphelinin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu açısından hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.