muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/64, Karar No: 2020/132, Tarih: 25.02.2020

Hükmün kesinleşmesinden sonra sanık müdafisinin, yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebinin İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince 17.07.2018 tarih ve 39-275 sayı ile kabule değer olmadığına ve reddine ilişkin karara yönelik itirazının, itiraz mercisi İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesince 24.07.2018 tarih ve 2018/230 Değişik iş sayı ile reddine karar verilmiştir.

Merci kararına karşı Adalet Bakanlığınca 14.09.2018 tarih ve 11734 sayı ile kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.09.2018 tarih ve 76898 sayı ile;

"...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2012/3-909 esas, 2014/121 sayılı kararında, 'Delil ve olayların, yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak kabul edilebilmesi için 'yeni' olması gerekmektedir. Hükmü veren mahkemeye bildirilmemesi sebebiyle, hükümde dikkate alınmamış olan her olay ve delil hükümlü tarafından bilinip bilinmemesi önemli olmaksızın 'yeni' olarak nitelendirilmektedir. Olay ya da delilin yeniliği, olayın kesin hükümden sonra meydana gelmiş olmasıyla değil, kesinleşmiş olan hükmün verilmesi sırasında değerlendirilip değerlendirilmediği ile bağlantılıdır. Kesin hükümden önce meydana gelen ancak mahkemenin bilgisine sunulmayan ya da mahkeme tarafından değerlendirilmeyen deliller ve olaylar da ‘yeni' sayılmalıdır. Bu doğrultuda hükmü veren mahkemeye bildirilmediğinden yargılama yapılırken değerlendirilemeyen her türlü olgu ve delil de 'yeni' sayılmaktadır.' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

1- Somut olayda sanık ... ile katılan ... arasındaki uyuşmazlığın ipotek tesisine dayalı menfaat temini olduğu, taraflar arasında İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 esas sayılı, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 esas sayılı ve İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı dava dosyalarının bulunduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukukî ihtilaf yahut dolandırıcılık olarak nitelendirilmesinden önce söz konusu dosyaların değerlendirilmesi gerektiği, ancak mahkemece bu dosyalar değerlendirilmeksizin karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun yukarıda bahsi geçen kararına göre mahkeme tarafından değerlendirilmeyen deliller ve olayların yeni olarak kabul edilmesi gerektiği,

2- Sanık müdafii tarafından 02.07.2018 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçede, uyuşmazlığın tarafları arasındaki yazışma örneklerinin dilekçeye ek olarak sunulduğu, sonradan ortaya çıkan söz konusu yazışmaların yargılamayı yapan mahkemece değerlendirilmediği,

2- Sanık müdafii tarafından 02.07.2018 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçede, uyuşmazlığın tarafları arasındaki yazışma örneklerinin dilekçeye ek olarak sunulduğu, sonradan ortaya çıkan söz konusu yazışmaların yargılamayı yapan mahkemece değerlendirilmediği,

Yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen delillerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318 ilâ 320. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." düşüncesiyle hükmün kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 05.11.2018 tarih ve 7292-7594 sayı ile;

"...Daha önceden mahkemeye bildirilen ancak mahkeme tarafından değerlendirilerek inandırıcı bulunmadığı için dikkate alınmayan delil ve olgular 'yeni' değildir. Buradaki yenilikten anlaşılması gereken taraf bakımından değil, mahkeme bakımından olay ya da delilin yeni olmasıdır. Mahkemece bilinmeyen, incelenmeyen, yargılama konusu yapılmayan ve bu nedenle değerlendirilmeyen deliller 'yeni delil veya olay' kapsamındadır.

Mahkemece hukuk dosyaları değerlendirilerek hüküm kurulması, bölge adliye mahkemesine yapılan itiraz sırasında da e-mailler ekinde bulunan protokollerin sunulması nedeniyle bu hususlar doğrultusunda karar verildiği anlaşılmakla, CMK'nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi için gerekli şartların oluşmadığı," gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.11.2018 tarih ve 76898 sayı ile;

"...Somut olayda katılan ... ve sanık ... arasındaki uyuşmazlığın tüm yönleri ile birlikte değerlendirilebilmesi için taraflar arasındaki İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 esas sayılı, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 esas sayılı ve İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı dava dosyalarının yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olup olmayacağı noktasında denetime olanak tanınacak şekilde dosyaya eklenmesi, tereddüte yer vermeyecek şekilde yargılamanın yenilenmesine ilişkin talep hakkında karar veren mahkemece tetkik edilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyen mahkemece gerekçelendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2018 tarihli ve 2018/230 değişik iş sayılı kararını inceleyen Yüksek Dairece kanun yararına bozma talebinin kabul edilmesi gerekirken, talebin reddine karar verilmesinin Kanuna aykırı görüldüğü," görüşüyle, itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 15. Ceza Dairesince 17.12.2018 tarih, 8556-9601 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ... vekili 20.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile; katılan ...'ın yaptığı inşaatlar nedeniyle ihtiyaç duyduğu maddi kaynak için yatırımcı aradığını, arkadaşı olan tanık ... aracılığıyla ulaştığı sanık ...'nun katılana ait taşınmaza ipotek konulması karşılığında 2.000.000 Dolar vermeyi kabul ettiğini, katılanın tanık ...'a verdiği vekaletnameye istinaden sanığın taşınmazın tapu kaydına kendi lehine 5.400.000 TL tutarında ipotek koydurmasına rağmen parayı vermediğini, katılanın paranın verilmesini ya da ipoteğin kaldırılmasını talep ettiğini, ancak sanığın İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 esas sayılı dosyası ile tasarrufun iptali davası açtığını, katılanın da İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 esas sayılı dosyası ile menfi tespit ve ipoteğin fekki davası açtığını, sanığın İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı dava dosyası ile bir başka tasarrufun iptali davası daha açtığını belirterek sanık hakkında şikâyetçi olduğu,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.05.2016 tarihli iddianame ile; sanığın, katılana ait taşınmaz üzerinde lehine 2.000.000 Dolar miktarında ipotek tesis edilmesine rağmen ipotek bedelini ödemediği gibi ödediğine dair herhangi bir belge de sunamadığı, bu kadar yüksek miktarda bir paranın ödendiği takdirde buna ilişkin ödeme belgesi bulunması gerektiği ve sanığın hileli davranışlarla katılanı aldatıp menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla TCK'nın 157. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2016 tarih ve 249-646 sayı ile; sanığa atılı dolandırıcılık suçunun sadece tapu sicil müdürlükleri tarafından düzenlenmesi mümkün olan resmî belge niteliğindeki ipotek işlemi yoluyla işlendiğinin iddia olunması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,

İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2016 tarih ve 249-646 sayı ile; sanığa atılı dolandırıcılık suçunun sadece tapu sicil müdürlükleri tarafından düzenlenmesi mümkün olan resmî belge niteliğindeki ipotek işlemi yoluyla işlendiğinin iddia olunması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,

Görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sırasında sanık müdafisinin kovuşturmanın genişletilmesi talebine ilişkin 31.10.2017 havale tarihli dilekçesi ile; tanık ...'nun ipoteğin tesisinden itibaren doğrudan veya avukatları aracılığıyla sanık ile irtibata geçerek sanığa olan borçlarının ödenmesi konusunda alternatifler ve teklifler sunduğu, katılan vekilinin aktif rol üstlenerek e-mailler gönderdiği, en son ipotekli taşınmazın İşbankası tarafından satışa çıkarılması üzerine katılan vekilinin sanık ile irtibat kurup taşınmazı birlikte satın almayı teklif ettiği ve borcun ödenmesi hususunda taraflar arasında görüşmeler yapıldığı,

İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince 01.11.2017 tarih ve 39-275 sayı ile; sanığın TCK'nın 158/1-d, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 60.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verildiği, hükmün sanık müdafisi tarafından istinaf edildiği, yapılan istinaf incelemesi sonucu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle mahkûmiyet kararının kesinleştiği,

Sanık müdafisinin talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.04.2018 tarih ve 2018/258 sayı ile; sanığın eyleminin dolandırıcılık veya hukuki ihtilaf olarak nitelendirilebilmesi için öncelikle taraflar arasındaki hukuk davalarının neticelenmesinin gerektiği gerekçesiyle kararın bozulması istemiyle ve sanık lehine olmak üzere itiraz kanun yaluna başvurulduğu,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının sanık lehine itiraz kanun yoluna başvurmasından sonra sanık müdafisince sunulan 04.04.2018 havale tarihli dilekçe ile; katılanın ve katılan tanıklarının vekilleri ile sanığın hukuk davalarını takip eden Av. ... arasındaki yazışmalara yeni vakıf olunduğu, e-mail yazışmaları ve ekindeki protokollere göre katılanın dolandırıcılık iddiasının gerçek dışı olduğu ve aralarındaki borç alacak ilişkisinde avantaj sağlamak peşinde oldukları, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz istemine eklenmek üzere 18.07.2015 ilâ 27.07.2015 tarihleri arasında gönderilen e-mailler ile iki adet taslak protokol örneğinin dilekçe ekinde ibraz edildiği,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince 17.04.2018 tarih ve 205-554 sayı ile; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görülmediğinden itirazın reddine karar verildiği,

Yerel Mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra sanık müdafisinin 02.07.2018 havale tarihli dilekçe ile; sanığın alacağının tasfiyesine ve İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde sanık tarafından açılan tasarrufun iptali davasına ilişkin olarak sanık ve katılan ile tanıklar... ve ...'ın avukatları arasında görüşmeler yapıldığını, tarafların bir araya geldiklerini, görüşmelere dair e-mail yazışmaları ile taraflar arasında düzenlenen protokoller olduğunun kararın kesinleşmesinden sonra öğrenildiğini, yapılan görüşmelerde tarafların ipotek bedeli olan 2.000.000 Dolar dahil olmak üzere sanığa toplam 3.800.000 Dolar borç bulunduğunun kabul edildiğini, e-mail yazışmaları ve protokollerden haberdar olunmadığı için dava dosyasına sunulamadığını, bunların Yerel Mahkemece değerlendirilmediğini ve yeni delil niteliğinde olduklarını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu,

İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarihli ve 39-275 sayılı ek kararında; sanık müdafisinin yargılanmanın yenilenmesi talebinin CMK'nın 311. maddesinde sayılan yargılamanın yenilenmesi nedenlerini içermediği gerekçesiyle talebin kabule değer olmadığına ve reddine itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiği,

Sanık müdafisinin itirazının Yerel Mahkemece yerinde görülmemesi üzerine dosyanın gönderildiği itiraz mercisi İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2018 tarihli ve 2018/230 Değişik iş sayılı kararında; Yerel Mahkemece verilen ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine kesin olmak üzere karar verildiği,

Sanık müdafisinin itirazının Yerel Mahkemece yerinde görülmemesi üzerine dosyanın gönderildiği itiraz mercisi İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2018 tarihli ve 2018/230 Değişik iş sayılı kararında; Yerel Mahkemece verilen ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine kesin olmak üzere karar verildiği,

Adalet Bakanlığınca 14.09.2018 tarih ve 2018 sayı ile merci kararının kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2018 tarihli ve 76898 sayılı ihbarnamesinde; sanık ile katılan arasındaki uyuşmazlığın ipotek tesisine dayalı menfaat temini olduğu, taraflar arasında İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 ve İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı dava dosyalarının bulunduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukukî ihtilaf veya dolandırıcılık olarak nitelendirilmesinden önce söz konusu dosyaların değerlendirilmesi gerektiği, ancak mahkemece bu dosyalar değerlendirilmeksizin karar verildiği, mahkeme tarafından değerlendirilmeyen deliller ve olayların yeni olarak kabul edilmesi gerektiği, ayrıca sanık müdafisi tarafından verilen 02.07.2018 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçede, uyuşmazlığın tarafları arasındaki yazışma örneklerinin dilekçeye ek olarak sunulduğu, sonradan ortaya çıkan söz konusu yazışmaların yargılamayı yapan mahkemece değerlendirilmediği, yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen delillerin CMK'nın 318 ilâ 320. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği,

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 7292-7594 sayılı kararında; Yerel Mahkemece hukuk dosyaları değerlendirilerek hüküm kurulması, Bölge Adliye Mahkemesine yapılan itiraz sırasında da e-mailler ekinde bulunan protokollerin sunulması nedeniyle bu hususlar doğrultusunda karar verildiği anlaşılmakla, CMK'nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi için gerekli şartlar oluşmadığından, Yerel Mahkemenin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararında isabetsizlik bulunmadığına ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair merci kararına yönelik yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2018 tarihli ve 76898 sayılı itiraz kanun yolu başvurusunda; sanık ile katılan arasındaki uyuşmazlığın tüm yönleri ile birlikte değerlendirilebilmesi için taraflar arasındaki İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 ve İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı dava dosyalarının yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olup olmayacağı noktasında denetime olanak tanınacak şekilde dosyaya eklenmesi, tereddüte yer vermeyecek şekilde yargılamanın yenilenmesine ilişkin talep hakkında karar veren mahkemece tetkik edilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyen mahkemece gerekçelendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Özel Dairece kanun yararına bozma talebinin kabul edilmesi gerekirken, talebin reddine karar verilmesinin kanuna aykırı görüldüğü,

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 17.12.2018 tarihli, 8556-9601 sayılı kararında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görülmediğinden itirazın reddine oy çokluğu ile karar verildiği, Daire Üyesi L. Aksoy'un "Yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen delillerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318 ilâ 320. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği," düşüncesiyle karşı oy kullandığı,

Anlaşılmaktadır.

Sanığın vekili sıfatıyla Av. ... tarafından 20.05.2015 tarihinde katılan ile tanıklar... ve ... aleyhine açılan tasarrufun iptali davasında İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesince 23.06.2017 tarih ve 236-201 sayı ile; katılan aleyhine açılan davanın kabul nedeniyle kabulüne, tanıklar... ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tanık... tarafından tanık ...'a, tanık ... tarafından ise katılana satışına ilişkin iki ayrı tasarruf işleminin iptaline karar verildiği, tarafların kararı istinaf etmemesi üzerine hükmün 25.07.2017 tarihinde kesinleştiği, İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince 26.09.2017 tarihli duruşmada söz konusu dosyanın Uyap çıktılarının incelendiği ve hükmün gerekçesinde "Sanığın katılan ve ...ve ... aleyhine İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açmış olduğu tasarrufun iptali davası sonucu katılan aleyhine açılan davanın kabul nedeniyle kabulüne karar verilmiş ise de, karar içeriği ile katılan vekilinin kovuşturma aşamasındaki Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen davayı kabul etmelerinin taşınmazın satışına olanak sağlanıp mevcut borçların ödenmesini temin etmek olduğu yönündeki beyanı dikkate alındığında, davanın katılan yönünden kabulü sonuca etkili görülmemiştir." şeklinde değerlendirilip tartışıldığı,

Sanığın vekili sıfatıyla Av. ... tarafından 04.09.2015 tarihinde katılan ile tanıklar... ve ... aleyhine açılan tasarrufun iptali davasında İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesince 20.06.2016 tarih ve 338-260 sayı ile; 20.04.2015 tarihinde taşınmazın tanık ... tarafından katılana satış bedeli olan 3.100.000 TL üzerinden belirlenen eksik 37.753,46 TL harcın ihtara rağmen tamamlanmadığı ve dava dosyasının işlemden kaldırıldığı, yasal süresi içerisinde eksik harç yatırılarak dosya yenilenmediği için de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, hükmün tanık... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 13.05.2019 tarih ve 16961-5975 sayı ile onandığı,

Katılanın vekili sıfatıyla Av. ... tarafından 09.10.2015 tarihinde sanık aleyhine açılan menfi tespit ve ipoteğin fekki davasında İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesince 11.03.2019 tarih ve 422-56 sayı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçu nedeniyle açılan davanın sonucunun bekletici mesele yapıldığı, mahkûmiyet hükmünün istinaf başvurusunu esastan reddi ile kesinleşmesi üzerine yargılamaya devam edildiği, sanığın katılana tapu kaydındaki kısıtlamalara rağmen borç vermeyi kabul ettiği ve 2.000.000 Dolar karşılığında sanık lehine 5.400.000 TL ipotek tesis edildiği, ancak sanığın 2.000.000 TL'yi vermediği ve kesinleşen ceza dosyası kapsamında dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile katılanın sanığa 5.400.000 TL borçlu olmadığının tespitine ve taşınmaz üzerinde tesis edilen 5.400.000 TL tutarındaki ipoteğin fekkine karar verildiği, hükmün tarafların vekilleri tarafından istinaf edildiği ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 2019/1917 esas sayılı dosyasında desdest olduğu,

Tespit edilmiştir.

Sanık müdafisi tarafından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz istemine eklenmek üzere ibraz edilen ve daha sonra da yargılamanın yenilenmesi talebi ile birlikte sunulan iki adet imzasız protokol taslağından;

Tespit edilmiştir.

Sanık müdafisi tarafından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz istemine eklenmek üzere ibraz edilen ve daha sonra da yargılamanın yenilenmesi talebi ile birlikte sunulan iki adet imzasız protokol taslağından;

Alacaklıları sanık ile ARS Deri Tekstil isimli şirket, borçluları ise tanık... ile Verona Deri Giyim isimli şirket olan, katılan ile tanık ...'ın üçüncü kişi olarak gösterildiği 7 maddeden oluşan birinci protokol taslağında; tarafların protokolde belirtilen hususlarda Avukatlık Kanunu'nun 35/A maddesi çerçevesinde bir sulh ve anlaşmaya vardıkları, borçluların alacaklılara toplam 3.800.000 USD borçlu oldukları, alacaklıların İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 Esas sayılı dosyasında davaya konu ettikleri gayrimenkulü tanık ...'ın eski malik tanık...'den var olan şahsi alacağı nedeniyle ve üzerinde ipoteklerle aldığını, katılanın ise tanık ...'tan ipotek yüklerine ilaveten aralarında anlaştıkları bedel ile satın aldığını, katılanın sanığa davadan önce vekaleten verdiği 5.400.000 TL tutarlı ipoteğin bir üst limit ipoteği olduğunu, protokol kapsamında alınacak diğer ipoteklerin de üst limit ipoteği olacağını, tüm bu ipoteklerin tanık...'in borcu için alındığını, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluna gidilecek olunursa ve ipotek açığı kalırsa kalan bu bedel için sadece tanık...'in sorumlu olacağını, katılan tarafından daha önce verilen ve verilecek ipoteklerin alacağın temliklerinden kaynaklandığını bilmekte ve kabul etmekte oldukları, gayrimenkul üzerinde daha önce vekaleten konulan 5.400.000 TL ipotek haricinde 1.800.000 USD karşılığı Türk Lirası bir üst limit ipoteği daha tesis edileceği, tesis edilecek ipoteğin 1.650.000 USD'sinin sanık, 150.000 USD'sinin ise sanık vekili Av. ... lehine olacağı, ipotek tesisinden sonra sanığın 2015/236 esas sayılı dosyadaki ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını talep edeceği, üzerine ipotek tesis edilen taşınmazın rızaen satılmasının taraflar için esas olduğu, katılanın gayrimenkulü satarken ipotek alacaklıları sanık ve vekili Av. ...'in alacağının ödenebilmesini esas alacağı, tarafların, katılanın daha önce konulan 5.400.000 TL üst limit ipoteği ve 1.800.000 USD karşılığı konulacak ipotekler sebebiyle sorumluluğunun ve kabulünün sadece bahse konu gayrimenkul ile sınırlı olduğunu kabul ettikleri, sanık ve katılanın hem eski hem yeni ipoteklerin borçluların borcuna karşılık ve alacağın temliki nedeniyle verildiğini kayıtsız şartsız kabul ettikleri,