muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10932, Karar No: 2013/13509, Tarih: 30.09.2013

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ve davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Somut olayda, davacı kadın ziynet eşyalarının kayınvalidesinin evindeki kasada saklandığını, orada bulunduğunu dinlettiği tanık beyanlarıyla kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya iddiası doğrultusunda ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı, kayınvalidesinin evindeki kasada saklanıldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5103, Karar No: 2019/7616, Tarih: 08.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5103 E.  ,  2019/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava; geçerli taşınmaz satış sözleşmesinde, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan (ayıplı) işler nedeni ile konutta oluşan değer kaybı ve geç teslim nedeni ile uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine 08/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14081, Karar No: 2018/5636, Tarih: 03.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14081 E.  ,  2018/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Baro tarafından atanan suça sürüklenen çocuk müdafiinin görevi sona erdiği halde suça sürüklenen çocuğa hükmün tebliğ edilmediği, suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine yapmış olduğu 02/12/2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

I) Suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ...’ün ve sanık ...’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen 04/11/2013 tarihli kararın sanık ...’ın savunmasında bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresine 23/11/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve UYAP sisteminden alınan bilgiye göre sanığın tebliğ tarihi olan 23/11/2013 günü cezaevinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 23/01/2014 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ...’ın süresinde olmayan temyiz isteminin ve 13/03/2013 tarihinde yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’in müdafii talebinin olmadığını beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafiinin görevinin sona erdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan zorunlu müdafii Av. ...’ün temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ...’in hakkındaki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ...’in hakkındaki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılana ait iş yerinden ... ve .... marka iki adet bilgisayarın çalındığı ve sanık ...’ın.... marka bilgisayarın ikametinde olduğunu söyleyip teslim ederek, Diamond marka bilgisayarı ise satıldığı yeri göstererek katılana iadesini sağladığı somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 esas -2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; “4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanık ...’ın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattıkları yeri göstermesi ve satıştan elde ettiği menfaati iade etmeyerek etkin pişmanlık göstermediklerinin anlaşılması karşısında, eşyanın satın alınan kişiden alınarak katılana iadesinin TCK'nın 168. maddesi anlamında gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Katılanın ifadesinde 28/03/2012 günü saat 21:00’de işyerini kilitleyerek ayrıldığını, sabah saat 08:30’da geldiğinde olayı fark ettiğini beyan etmesi dikkate alındığında, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da gözetildiğinde gece vaktinin saat 20:26’dan itibaren başlayıp saat 05:49’da sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve atılı suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- İddianamenin sevk maddeleri arasında TCK'nın 119/1-c maddesinin yer almadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 119/1-c. maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 03/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/317, Karar No: 2022/1852, Tarih: 28.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/317 E.  ,  2022/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraf vekillerinin dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletname olduğu, açıkça yetki verilmemiş ise vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamayacağı ve takip edemeyeceği (HMK m. 74), soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerektiği gerekçesiyle daha önce davanın iadesine karar verilmişse de mahkemece taraf vekillerine çıkarılan muhtırada verilen kesin süreye rağmen vekaletname sunulmamasının sonuçları hatırlatılmamıştır. Bu nedenle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince babalık davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekilinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, verilmemesi halinde sonuçlarının ihtar edilmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde, ilgili tarafın temyiz dilekçesinin yetkisiz vekil tarafından verilmesi sebebiyle dikkate alınamayacağı hususu da hatırlatılmak suretiyle bölge adliye mahkemesi kararının ve Yargıtay ilamının asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 28.02.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/18531, Karar No: 2024/2218, Tarih: 04.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/18531 E.  ,  2024/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/33 E., 2023/83 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mağdur ...'e karşı işlemiş olduğu üstünün bir şeyini çalmak suçundan verilen 04.12.2013 kesinleşme tarihli (Kapatılan) 2. Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 22.10.2013 tarihli ve 2013/1355 Esas, 2013/839 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanıp açıklanmayacağı hususunda bir karar verilmediği anlaşıldığından bu konuda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan incelemede; sanığın olay tarihinde personelin eşyalarını koyduğu dolaplığa giderek mağdur J.Er ...’a ait dolabı açtığı ve mağdurun cüzdanından 15,00 TL parayı aldığı, aynı tarihte saat 22.00 sıralarında aynı dolaplığa giderek bu kez J.Onb. ...’e ait dolabı açtığı ve dolapta bulunan cüzdanının içinden 100,00 TL aldığı, mağdur J.Onb. ...'un cüzdanından parasının alındığını tespit etmesi üzerine, durumu nöbetçi astsubayına bildirdiği, nöbetçi astsubayı tarafından yapılan araştırmada dolaplıktan en son sanığın çıktığının tespit edildiği, nöbetçi astsubayın nöbet tutmakta olan sanığı çağırarak olayı sorduğunda sanığın inkar ettiği, üzerinde yapılan aramada paranın bulunamadığı, sanığın nöbet tuttuğu 3 numaralı mevziden nöbetçi astsubayın yanına gelirken farklı bir güzergah izlediğinin tespit edilmesi üzerine, yapılan araştırmada paraların jeneratörhanenin sac kısmında bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında üstünün ve arkadaşının bir şeyini çalmak suçlarından, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

Sanığın kleptomani hastası olup olmadığının, böyle bir akıl hastası ise, ne zamandan beri hasta olduğunun ve bu durumun davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 74 üncü maddesi uyarınca, psikiyatri uzmanı bir hekime, dava dosyası da incelettirilmek suretiyle muayene ettirilmiştir.

Bilirkişinin gördüğü lüzum üzerine adli gözlem altına aldırılan sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğuna dair rapor aldırılarak, cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilmiştir.

Bilirkişinin gördüğü lüzum üzerine adli gözlem altına aldırılan sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğuna dair rapor aldırılarak, cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2018 tarihli ve 2017/429 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesinde yer alan "Bir üstünün, arkadaşının veya astının bir şeyini çalan asker kişiler, altı aydan beş seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar." şeklindeki düzenleme ve sanığın mağdur ile aynı Birlikte ve eşit rütbede görev yaptıkları göz önüne alındığında; askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin hükümden önce yapılan Kanuni değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde

görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3756, Karar No: 2012/5361, Tarih: 05.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3756 E.  ,  2012/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.12.2009 gün ve 2009/457 - 2009/692 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.12.2011 gün ve 2010/4405 - 2011/16443 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin 15.06.2009 tarihinde 250.000 TL olan sermayesini 900.000 TL artırarak 1.150.000 TL'na çıkartılmasına karar verdiğini, kararın tescil ve ilanı için davalıya başvurduklarını, sermayenin eksiye düştüğü, artırımın buna göre yapılması gerektiği belirtilerek taleplerinin reddedildiğini, TTK'nun 516. maddesinde sermaye artırımı için şirketin sermayesinin eksiye düşmemiş olması şartının aranmadığını, önceki taahhüt edilen sermayelerin tamamının ödendiğini, ayrıca başka bir dava da şirketin iflasının ertelenmesinin talep edildiğini, burada alınan bilirkişi raporunda şirketin devamlılığının sağlanması için sermaye artırımı yapılması gerektiğinin belirtildiğini, şirketin borca batık olması nedeniyle borcun tamamının sermaye artırımı yoluyla karşılanmasının fiilen mümkün olmadığını, zaten bu durum mümkün olsa şirketin iflasının ertelemesinin talep edilmeyeceğini ileri sürerek, sicil memurluğu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, şirketin öz kaynakları toplamının (–) 1.506.070,93 TL olduğu, sermayesinin 2/3'ünü kaybeden şirketin bu eksik sermayeyi tamamlamadan sermaye artırımına gidemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.12.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7361, Karar No: 2010/9505, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7361 E.  ,  2010/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.05.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar Menderes ve ..., çekişme konusu 8 numaralı bağımsız bölümü tapu ile yükleniciden satın aldıklarını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, yapının çatı ve çatı piyeksi imara aykırı yapıldığı, bu gibi yerlerde ayni ya da şahsi hak iddiasında bulunulamayacağı, yüklenici dışındaki davalılara husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalılardan yüklenici ... temyiz etmiştir.

Davada 08.10,1996 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayanılmıştır. Yüklenici ile yapılan bu sözleşme davacıya kişisel hak sağlar. Yine bu sözleşmeye göre esasen eserin teslimi anında kazanılacak olan (BK. m.364) eser bedeli (arsa payı) arsa sahipleri tarafından yükleniciye avans niteliğinde peşinen devredilmiş kabul edilir. Bu devrin işin ekonomik boyutunda yükleniciye kolaylık sağlamak amacıyla yapıldığı açıktır. Yüklenici eseri meydana getirerek arsa sahiplerine teslim anında kazanacağı kişisel hakkı doğrudan onlara karşı ileri sürebileceği gibi alacağın temliki (BK. m.162)

2010/7361 - 9505

suretiyle üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Bu gibi davalarda temlik alan üçüncü kişi temlik işleminin varlığını işlemi yapan tarafa (yükleniciye) temlik sonucu alacağa hak kazandığını ise borçlu arsa sahibine karşı ispat etmek zorundadır.Dolayısıyla, bir bakıma yüklenici ile arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır.

Diğer taraftan Borçlar Kanununun 167. maddesi uyarınca temlik işlemine vakıf olan tarafın (borçlu-arsa sahiplerini) yükleniciye karşı ileri sürebilecekleri bütün hakları temlik alan davacıya (üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilme hakkı bulunmaktadır. Bütün bu nedenlerle arsa sahipleri davada taraf olmadan onların savunma ve delilleri toplanıp saptanmadan yokluklarında yapının hukuki durumunun tartışılmasına olanak yoktur.

Diğer taraftan Borçlar Kanununun 167. maddesi uyarınca temlik işlemine vakıf olan tarafın (borçlu-arsa sahiplerini) yükleniciye karşı ileri sürebilecekleri bütün hakları temlik alan davacıya (üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilme hakkı bulunmaktadır. Bütün bu nedenlerle arsa sahipleri davada taraf olmadan onların savunma ve delilleri toplanıp saptanmadan yokluklarında yapının hukuki durumunun tartışılmasına olanak yoktur.

Bütün bunların yanında somut uyuşmazlıkta; davalılardan Güven, çekişme konusu bağımsız bölümü tapuda satın alan kişidir. Kural olarak da Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi gereğince kayden iktisabının korunması gerekir. Ancak, aynı yasanın 1024. maddesine göre bir taşınmaza tapuda malik olan kişinin ayni hakkı yolsuz olarak tescil edilmiş ise korunma olanağı bulunmamaktadır. Bu bakımdan mahkemece öncelikle davacıya 02.05.1995 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa maliki sıfatı ile tarafı olan kişiler hakkında dava açmak üzere uygun bir mehil verilmeli, açılırsa eldeki davayla birleştirilmeli, davacının arsa sahiplerine karşı olan durumu onların huzurunda tartışılıp değerlendirilmeli, temlik yoluyla alacağa hak kazanıldığı sonucuna ulaşılırsa tapuda malik olan Güven’in durumu Türk Medeni Kanununun 1023 ve 1024. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmeli, oluşacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır. Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan, eksik araştırma ve incelemeyle verilen hüküm açıklanan sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5593, Karar No: 2018/1305, Tarih: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/5593 E.  ,  2018/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Cinsel istismar suçunun birden çok kişi tarafından TCK'nın 37. maddesine uygun biçimde işlenmemesine rağmen TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanması, anılan Kanunun 103/6. maddesinin de tatbiki nedeniyle ceza miktarı itibariyle sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'nın, mağdureyi hileyle diğer suça sürüklenen çocuk ...'in içerisinde bulunduğu ahıra götürerek üzerlerine kapıyı kapattıktan sonra içeride mağdure ile yalnız kalan İbrahim'in nitelikli cinsel istismarda bulunduğu süre boyunca ahırda bulunmayan Nida'nın ayrıca ahırın kapısında bekleyip 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında eyleme katıldığının da dosya kapsamından anlaşılmaması karşısında, mevcut haliyle müsnet suça TCK'nın 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla katıldığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.