muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17354, Karar No: 2020/11517, Tarih: 12.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17354 E.  ,  2020/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda davacı, dava dilekçesi ile, fazla mesai ve hafta tatili ücretlerini talep etmesi üzerine işverence iş yerinden kovulduğunu iddia etmiştir. Davalı ise, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece dinlenen davacı tanıklarının iş sözleşmesinin sona ermesine yönelik bilgileri bulunmamaktadır. Dinlenen davalı tanıkları ise, davacının davalı şirketteki çalışması dışında kuaförlük yaptığını iki işin ağır gelmesi nedeni ile iş yerinden kendi isteği ile ayrıldığını beyan etmişlerdir. Bu halde davacı taraf, iş sözleşmesinin fazla mesai ve hafta tatili ücretlerini talep etmesine üzerine işverence feshedildiğini usulünce ispatlayamadığı, öte yandan davalı tanıklarının davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan ettikleri görülmekle davacının ihbar tazminatına yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında fazla mesai ve hafta tatili ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında fazla mesai ve hafta tatili ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanı doğrultusunda davacının haftanın 7 günü 03.00-14.00 arası 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştığının kabulü ile fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Davacı tanığının beyanında, tanığın davalı iş yerinde çalışması eylül ayının ortasında son bulmuştur. Bu halde mahkemece davacı tanığının işten ayrıldığı tarihin tespiti ile, bu tarihten sonrası için davacının fazla mesai yaptığını ispat edemediği ancak davalı tanığı Hasan'ın beyanında davacının ayda 1 hafta tatilinde çalıştığını belirttiği, bu halde davacı tanığının iş yerinden ayrıldığı tarihten sonrası için davalı tanığının beyanı doğrultusunda ayda 1 hafta tatilinde çalışmasının bulunduğunun kabulü ile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2274, Karar No: 2019/4643, Tarih: 19.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2274 E.  ,  2019/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi Kıraçtepe Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 89, 100 ve 102 parsel sayılı 6.006.36, 945,33 ve 177.979,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılmış, tespite karşı Kadastro Mahkemesinde açılan davanın reddi üzerine hükmen özel sicile kaydedilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların mera sicil kayıtlarının iptali ve adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki nedenlere dayalı olarak açılan mera sicil kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının dayandığı 15.03.1972 tarih-9 sıra numaralı tapu kaydı ile 20.06.1989 tarih, 6 sıra numaralı tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsadığı ve davacının taşınmazlarda zilyet olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Davacının dayandığı tapu kayıtlarının malikleri ile davacı arasındaki ırsi ilişki belirlenmemiş, söz konusu tapu kayıtları tesislerinden itibaren revizyon bilgileri ile getirtilmemiş ve yapılan keşifte yöntemince uygulanmamış, taşınmazların hükmen tesciline esas ... Kadastro Mahkemesi’nin, Yargıtay onaması ile kesinleşen 2009/175 Esas ve 2011/107 Karar sayılı dosyasındaki bilgi ve belgeler dikkate alınmamış, fen bilirkişisinin denetime imkan vermeyen, tamamıyla kendi takdirini içeren yetersiz ropuru ile mahalli bilirkişi ve tanıkların davacının zilyet olduğuna dair soyut beyanlarına dayalı olarak karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmazların tahsisli mera olup olmadıkları ilgili mercilerden sorularak, tahsisli mera olmaları halinde buna ilişkin tüm kayıt ve haritaların onaylı örnekleri temin edilmeli, çekişmeli taşınmazlara komşu tüm taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanakları ile davacının dayandığı tapu kayıtları tesislerinden itibaren revizyon bilgileri ile birlikte getirtilmeli, davacıya dayandığı tapu kayıtların malikleri ile arasındaki ırsi ilişkiyi belirlemek bakımından delil sunma ve ispat hakkı tanınmalı, arada bir ırs ilişkisinin bulunduğunun kanıtlanması halinde, bu kez taşınmazların kendisine müstakilen ne şekilde (taksim, hibe, satın alma vs.) intikal ettiği hususunda davacıya açıklama ve ispat hakkı tanınmalı, daha sonra hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sağ olan tespit bilirkişilerini dinletmek isteyip istemedikleri taraflardan sorularak talep etmeleri halinde, sağ olan tespit bilirkişileri, komşu köylerde ikamet eden ve çekişmeli taşınmazı iyi bilen olabildiğince yaşlı mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları, uzman fen bilirkişisi ve üç kişilik ziraat mühendisi unvanına sahip tecrübeli ziraatçı bilirkişi kurulu ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, tapu kayıt malikleri ile davacı arasındaki ırs ve intikal ilişkisinin kanıtlanmış olması şartıyla 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca, dayanılan tapu kayıtları mahalli bilirkişi yardımı ve uzman fen bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulama yapılırken tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmedikleri ve değişebilir (Mehmet, hark, tarik, tepe/tarik, tarik, tepe, Mehmet) sınırlar içermeleri nedeniyle miktarları ile geçerli oldukları gözetilmeli, kayıtlardaki sınırların tespiti bakımından mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına başvurulmalı, kayıtlarda tarif edilen ve zeminde gösterilen sınır yerleri uzman fen bilirkişisine düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, eldeki davanın davacısı ile ilgisi bulunmayan ancak çekişmeli taşınmazların hükmen tescillerine esas ..

... Kadastro Mahkemesi’nin Yargıtay onaması ile kesinleşen 2009/175 Esas ve 2011/107 Karar sayılı dosyasındaki tüm belgeler ve özellikle bu dosyada yer alan ve taşınmazların tahsisli mera olduklarına dair tahsis kayıtları ile yukarıda belirtilen şekilde mahkemenin talebi üzerine dosyaya gönderilmesi olası diğer tahsis kayıtları yöntemince uygulanmalı, yapılacak bu uygulamada fen bilirkişisi tarafından kroki üzerinde ayrıca gösterilmeli, uygulamaya ilişkin mahalli bilirkişi ve tanık sözleri, çekişmeli taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanağı olan kayıtlarla denetlenmeli, böylelikle fen bilirkişisine kayıt uygulamasını gösterir, keşfi takibe ve denetime uygun rapor tanzim ettirilmeli, davacının zilyetlik hukuki nedenine de dayanmış olması nedeniyle tapu kayıt kapsamı dışında kalan bölümler bakımından zilyetlik araştırması yapılmalı, bu kapsamda, tespit tarihinden geriye doğru çekişmeli taşınmazların evvelinde mera olup olmadıkları, zilyetliğin öncesinde kimde olduğu, başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kimden kime ne şekilde intikal ettikleri, meradan ne şekilde ayrıldıkları hususlarında mahalli bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanların çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenilerek çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan her bir taşınmazın ne kadar süredir hangi vasıfla kullanıldıkları, eğimleri, üzerilerindeki bitki örtüleri, kadim tarım alanı ya da mera olup olmadıkları, kullanılan bölümlerin meradan ne şekilde ayrıldıkları hususlarını detaylı irdeleyen, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve çekişmeli taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını içeren gerekçeli ve denetime uygun rapor alınmalı, zilyetlikle kazanıma ilişkin tüm unsurların gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenip tereddütsüz belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8521, Karar No: 2017/9899, Tarih: 11.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/8521 E.  ,  2017/9899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında yazılmayan mağdurun kimlik bilgilerinin mahallinde ilavesi ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi, mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait dolmuşun açık olan kapısından içeri girerek 53 TL tutarındaki parayı aldığı sırada müşteki ve tanıklar

tarafından fark edilmesi üzerine paraları atarak kaçtığı sırada yakalanması şeklindeki olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3457, Karar No: 2022/4641, Tarih: 13.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3457 E.  ,  2022/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/28503 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 08.10.2014 – 11.10.2014 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 28.10.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 07.11.2014 tarihinde davacı (şüpheliye) kararın tebliğ edildiği, CMK’nın 173/1. maddesi uyarınca suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğinden itibaren onbeş gün içinde itiraz hakkı olduğu, davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sebebiyle suçtan zarar görenin bulunmadığı, böylelikle de kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Davacının 500,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece duruşma açılıp,

Davacının 11/02/2016 tarihinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açtığı, CMK’nın 142/1. maddesi uyarınca bu davanın karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerinin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılması gerekirken, davacının hakkında uygulanan koruma tedbiri nedeniyle tazminat davasını yasal süresi içerisinde açmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 13.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11646, Karar No: 2012/78, Tarih: 16.01.2012

6. Hukuk Dairesi 2011/11646 E., 2012/78 K.

**6. Hukuk Dairesi 2011/11646 E., 2012/78 K.**

**- İSPAT YÜKÜ

- ZİYNET EŞYALARININ İADESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ziynet eşyalarının mevcutsa aynen, mevcut değilse bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından yargılama sırasında iade edilen çeyiz eşyalarına yönelik vekalet ücreti ve iade edilmeyen kişisel eşya ve ziynetler yönünden temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkil tarafların birbirlerine boşanma davalarını açmadan kısa bir süre önce davalı eski eşi tarafından önce dövülmüş akabinde birkaç gün evde hapsedilmiş ve ardından evden gönderilmiş ve daha sonra müşterek evin anahtarının değiştirilmiş olması nedeniyle eve tekrar giremediğini, şahsi eşyaları ve çeyizlerinin evde kaldığını, ziynet eşyalarının ise emanet olarak kayınvalidede olduğu için geri alamadığını belirterek dava dilekçesinde belirtilen çeyiz ve ziynet eşyalarının mevcutsa aynen, değilse bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı ise davacının iddiasının mesnetsiz olduğunu, dövüldüğünün ispat edilmesi gerektiğini, evden kendi rızası ile ayrıldığını, ziynetleri de giderken götürdüğünü, çeyiz eşyalarının bir kısmının mevcut olduğunu belirterek altın takılar hariç yedimizde bulunan eşyaları boşanma davası sonucunda iadeye hazır olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır. Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

S o n u ç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle (BOZULMASINA), bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1207, Karar No: 2018/10872, Tarih: 09.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1207 E.  ,  2018/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, boşanmaya sebebiyet veren vakıaların tazminat talep eden eşin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıması zorunludur. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; boşanmaya sebebiyet veren davacı-karşı davalı erkeğin bağımsız konut temin etmeme eylemi, davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşımamaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmamıştır. O halde, davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.10.2018 (Salı)