muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2603, Karar No: 2011/5621, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2603 E.  ,  2011/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacının miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişi tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilip dosya içine konulduktan sonra,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1963 - 1989 tarihli memleket haritaları ve 1957 - 1986 tarihli hava fotoğrafları ile kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili açıklamalı ek rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05.05.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18951, Karar No: 2018/13245, Tarih: 19.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18951 E.  ,  2018/13245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın aşamalardaki anlatımlarının aldırılan adli rapor içeriği ve sanığın soruşturma aşamasında eşini tartışma esnasında ittirdiği şeklindeki örtülü ikrar içeren savunması ile doğrulanması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2479, Karar No: 2012/34035, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2479 E.  ,  2012/34035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 01.10.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’ un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1211, Karar No: 2025/2185, Tarih: 26.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1211 E.  ,  2025/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/206 E., 2025/505 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/316 E., 2024/167 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı arsa sahipleri vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; kendileriyle davalı yüklenici arasında 24.09.2020 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, sözleşme gereğince yüklenicinin inşaat ruhsatının onaylandığı tarihten itibaren 36 ay içinde iskânı alınmış olarak inşaatı tamamlayıp teslim etmesi gerektiğini, aradan yaklaşık 40 ay geçmesine rağmen inşaat ruhsatı alınmadığı gibi inşaata da başlanmadığını; öte yandan diğer arsa sahipleri ile davalı yüklenicinin sözleşme de imzalayamadığını, kendilerinin kira alacaklarından mahrum kaldığını; davalının gerekli izinleri almakta kusurlu olup olmadığının, ayrıca sözleşmedeki cezai şarttan sorumlu olup olmadıklarının da tespiti ile, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin aynen ifasını; şimdilik 1.000,00 TL kira alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacıların eda davasına konu olabilecek taleplerinin tespit davasına konu edilemeyeceğini, bu nedenle de dava açmakta hukuki yararları bulunmadığını, kendisinin sözleşmenin ifa edilmesine kusurlu olmadığı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile, davacıların sübut bulmayan davalarının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davalının kendisinin ilgili sözleşmeyi yapmak isteyen taraf olduğunu, 6 ayrı parselin tevhidi neticesi ortaya çıkacak olan müstakil parsel üzerindeki tedbir ve takyidatların kaldırıldığını, yapıların yıkıldığını; davalının kötü niyetli davranarak diğer arsa sahipleri ile sözleşme imzalamadığını, 40 aydan uzun bir süredir işin sürüncemede kaldığını, kendilerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifa edilmesi nedeniyle kira kaybı alacağının tahsili, davalı yüklenicinin kusurunun bulunup bulunmadığı ve sözleşmenin 15. maddesinde cezai şartın ifasından arsa sahiplerinin sorumluğu olup olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesinde "Paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Eser sözleşmesinin kendine özgü bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olarak kurulabilmesi için de TMK'nın 692. maddesi gereğince, sözleşmenin konusu olan taşınmazın tüm paydaşlarıyla sözleşme yapılması veya diğer paydaşların yapılmış olan sözleşmeye muvafakat etmiş olması gerekmektedir.

Eldeki davada tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında imzalanan ..... Noterliğinin 24/09/2020 tarih ... yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'ne konu parsellerde davacılar ile birlikte sözleşmeyi imzalayan hissedarlar dışında hissedarların bulunduğu ve bu hissedarların sözleşmeye katıldıkları veya muvafakat ettiklerinin iddia ve ispat edilmediği, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yüklenicinin tüm paydaşlarla sözleşme yapması gerektiği, mevcut koşullarda taraflar arasında yapılan sözleşmenin geçersiz olduğu, kaldı ki sözleşme hükümlerine göre arsa sahipleri tarafından arsaya yönelik tüm sorunlar giderilip, arsa sahiplerine ait 6 ayrı parselin tevhidi neticesi ortaya çıkacak olan müstakil parsel üzerindeki tedbir ve takyidatlar kaldırılmış, üzerindeki yapılar yıkılmış ve tamamı boş vaziyette müteahhide teslimini müteakiben proje tanzimi ve onayı sonrasında alınacak yapı ruhsatına istinaden inşaatın başlayacağı ve ruhsat tarihinden itibaren 36 ayda bitirileceğinin kararlaştırıldığı, arsa sahiplerinin kendi üzerlerine düşen edimleri ve arsayı inşaata uygun hale getirmediklerinin gerek tapu kayıtları gerekse davacılar vekilinin aşamalardaki beyanı ile sabit olduğu, bu haliyle davacıların davalıdan kira kaybı alacağı talep hakları bulunmadığı; davacı tarafça, inşaatın başlaması için gerekli izinlerin alımında davalının kusuru bulunup bulunmadığının, sözleşmedeki cezai şartın ifasından sorumlu olup olmadığının tespiti istenmiş ise de, eda davasına konu olabilecek bir husus hakkında tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından davacı arsa sahiplerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4454, Karar No: 2016/22210, Tarih: 25.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4454 E.  ,  2016/22210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, icra mahkemesine başvurusunda; kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte gönderilen ödeme emri tebligatının usulsüz olduğunu ileri sürerek imza itirazında bulunmuş, mahkemece itirazın süresinde olmadığından reddine karar verilmiş olup, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08/09/2015 tarih ve 2015/9263 Esas 2015/20088 Karar sayılı ilamı ile; öncelikle tebligat usulsüzlüğü şikayetinin incelenerek, tebligat usulsüzlüğünün tespiti halinde işin esasının incelenmesi, usulüne uygun olduğunun belirlenmesi durumunda ise istemin süreden reddi gekirken bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması sebebiyle karar bozulmuş, mahkemece, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada bozma ilamına uyularak tebligatın usule uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin ve imzaya itirazın süresinde yapılmadığından reddine karar verilmiştir.

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanun'un 3. maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır''.

Yine Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Bilinen Adreste Tebligat" başlıklı 16/2. maddesinde de; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' hükmü yer almaktadır.

6099 Sayılı Kanun'un genel gerekçesinde; ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir'' ifadesine yer verilmiştir.

6099 Sayılı Kanun'un genel gerekçesinde; ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir'' ifadesine yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi, takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerinin farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi, aynı zamanda özünde

cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir. Yasa koyucu, 5490 Sayılı Kanuna göre doğru adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını gütmüştür. Tebligat Yasasının dar yorumlanması, geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda, yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden de açıkça anlaşılacağı üzere, iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde, muhatabın, sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30.maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın muhataba ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın, yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarih ve 2009/12-563 E.2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun, hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciiye yöneltebilmesi usulüne uygun olarak yapılacak tebligat ile sağlanabilir.

Somut olayda şikayet konusu yapılan tebligatın; "... Mah. 675. Sk. No: 20 ... /..." (mernis) adresine TK. m. 21/2 şerhi ile muhtara 19.12.2014 tarihinde yapıldığı, tebligat üzerinde, çıkaran merci tarafından, adres, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için, tebligatın TK.'nun 21/2. maddesine göre yapılacağına ilişkin bir şerhin bulunmadığı, bu nedenlerle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Usule aykırı tebliğin hükmü ise, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32.maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 53.maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceği öngörülmüştür.

Usule aykırı tebliğin hükmü ise, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32.maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 53.maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceği öngörülmüştür.

O halde, mahkemece; ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğuna yönelik şikayetin kabulü ile tebliğ tarihinin tebligattan haberdar olunduğu ileri sürülen "27.12.2014" olarak düzeltilmesi ve imzaya itirazın esasının incelenmesi gerekirken, istemin yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5570, Karar No: 2012/9674, Tarih: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5570 E.  ,  2012/9674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/119010

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/12/2010, 2010/38 (E) ve 2010/391 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz taleplerinin, sanık Rıfat'ın katılan Zafer'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Katılan Zafer vekilinin yetkisi olmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Rıfat'ın mağdur Zafer'e karşı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık müdafiinin eksik incelemeye,haksız tahrike;katılan vekilinin suç vasfına, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlannın reddine,

Ancak;

Sanık Rıfat'ın mağdur Zafer'i bıçakla, jejenumda tam kat kesiye, rectus kasında kesiye ve hayati tehlike geçirmesine sebep olacak şekilde yaraladığı olayda, TCK'nun

61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında meydana gelen tehlike ve zarann ağırlığına göre üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği düşünülmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA 19.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10588, Karar No: 2019/3711, Tarih: 29.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10588 E.  ,  2019/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması (imar ipoteği) davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1-Davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2-Gerekçeli kararın davacılar ... ve ...'e kimlik tespiti yapılmaksızın elden tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davacılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.