muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/334, Karar No: 2024/1023, Tarih: 24.01.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 ... Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 ... Kanunla 6212 ... Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/872, Karar No: 2015/11982, Tarih: 30.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/872 E.  ,  2015/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde 2004 yılından 2012 yılı Ocak ayına kadar çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız ve kanuna aykırı şekilde işten çıkarıldığını, ödenmeyen yıllık izin ücreti, kıdem ve ihbar tazminatları alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II/h hükmü uyarınca haklı sebeple feshedildiğini bu nedenle davanın davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesinin feshinde davalının haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, yıllık izin ücretinin tahsili ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasında davacı işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedip etmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının iş sözleşmesi, kendisinden yapılması istenilen ve iş yerinde dolapların taşınması işi ile ilgili olarak verilen işi yapmadığına dair düzenlenen tutanaklar doğrultusunda 4857 sayılı Kanun’un 25/II/h hükmü uyarınca haklı sebeple feshedildiği iddia edilmektedir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı ...’ın beyanında; “soyunma dolaplarının taşınması işinin çay saatinde davacıdan yapılması istenmesi üzerine, davacının, yapamayacağını söylemesi akabinde işten çıkarıldı” demek suretiyle, davacının yapmadığı iddia edilen işin çay saatine denk geldiği açıklamasında bulunmuştur.

Bu doğrultuda yargılama sırasında dinlenen diğer tanıklara dolap taşıma işinin çay saati olarak tabir edilen ara dinlenme süresinde verilip verilmediği hususunda, diğer tanıkların tekrar dinlenilmek suretiyle bu konunun açığa kavuşturulması ve sonucuna göre verilen görevi yerine getirmeme ısrar etme sebebinin oluşup oluşmadığı irdelenmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan sebeplerle eksik değerlendirme neticesinde verilen kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir .

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/442, Karar No: 2012/7437, Tarih: 09.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/442 E.  ,  2012/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Hırsızlık suçunu işlemek için gece sayılan zaman dilimi içerisinde yakınan ...'ya ait işyerinin giriş kapı kilit dilini eğen sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58. maddesinin uygulanmaması, sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, anılan maddenin yedinci fıkrası gözetilmeden cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi karşı temyiz olmadığından, sanıklar hakkında temel cezanın belirlendiği 5237 sayılı TCK’nun 142. maddenin 1. fıkrasına b bendinin yerinde eklenmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “sanıklardan tahsiline” kelimelerinin çıkartılarak, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4681, Karar No: 2011/15021, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4681 E.  ,  2011/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 17.07.2009

Taraflar arasındaki menfi tespit - istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... ...'ten taşınmaz satın aldığını, davalının müvekkilinin maliki olduğu taşınmazın müteahhiti ve aynı zamanda S.S ... Konut Yapı Kooperatifinin başkanı olduğunu, oturma ruhsat işlemleri için yapılacak işler bedeli olarak dava dışı ... ...’ten alınan bonolara karşılık müvekkilince takibe konu bonoların lehdar kısmı boş olarak düzenlenerek adı geçen kooperatife teslim edildiğini, ancak taahhüt edilen işin yapılmadığını, bonoların bedelsiz kaldığını, müvekkilinin davalı ...’a borcunun bulunmadığını, lehdar kısmının anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu ileri sürerek takibe konu bonolar nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ödenen bono bedellerinin davalıdan istirdatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yaptığı imalatlardan dolayı dava dışı ... ...'ten alacaklı olduğunu, taşınmazın davacı yanca satın alındığını, borcun davacı tarafından üstlenildiğini ve müvekkiline bonolar verildiğini, iddiaların yazılı belge ile ispatının gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı yanca dava konusu bonoların anlaşmaya aykırı doldurulduğunu yazılı delille ispat edilemediği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25321, Karar No: 2019/23517, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25321 E.  ,  2019/23517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ve ihbar olunanlardan ... İnşaat ... Sağlık Hizmetleri İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İhbar Olunan ... İnşaat Medikal Sağlık Hizmetleri İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti temyizi yönünden;

İhbar olunanın yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. İhbar olunan, yanında davaya katıldığı taraflar, birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir.

Dosya içeriğine göre, ihbar olunanın hakkında verilen bir hüküm de bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan ihbar olunanın temyiz istemlerinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalılar ..., İnşaat Turizm Emlak Gıda ve Ticaret Ltd. Şti ile ... İnşaat Güvenlik Turizm Gıda Temizlik ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılara yükletilmesine, 17/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23946, Karar No: 2011/3414, Tarih: 14.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23946 E.  ,  2011/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın değerinin 55.000.-TL olduğu  tespit edilerek, şikayete konu taşınmazın borçlunun haline münasip olduğunun belirtildiği, mahkemece, borçlunun haline münasip evi alabileceği değer tespit olunmadan hüküm kurulduğu görülmektedir.

Mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak, şikayete konu evin değeri ile borçlunun, taşınmazın bulunduğu ...ili ..ilçesinin daha mütevazi bir yerinde, daha mütevazi vasıfları haiz haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra, tespit edilen bu miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2222, Karar No: 2020/411, Tarih: 13.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2222 E.  ,  2020/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/2, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay tarihinde saat 10:42 civarında, ambulansta şoför olarak görevli olan sanık sürücü ...'nun sadece görünür işareti çalışır vaziyette seyir halindeyken kavşağa yanaştığı sırada kırmızı ışığı görmesi üzerine sesli ikazı da çalıştırdığı, bu sırada kendisine yeşil ışık yanan ve yola giren ...'ın kullandığı otomobile çarptığı, çarpışmanın etkisiyle otomobilin sürücüsü ve yolcusunun araç içerisinden yola savrulduğu, ambulansın da savrularak yolun sağında park halinde bulunan bir kamyona çarpması neticesi, ölümlü, yaralanmalı dava konusu olay meydana geldiği, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalından alınan 25.06.2015 tarihli raporda; ölen ...’ın karnındaki 9 aylık bebeğin intrauterin muayenesinde ciddi yetersiz oksijenlenme (ciddi hipoksi) sonucu kalp atımlarının zayıflaması sonucu kalp atım hızının düştüğünün saptandığı, bunun üzerine acil sezaryen operasyonuna alındığı, bebeğin sezaryen ile doğum sonrasında genel durumunun ileri derecede bozuk, yenidoğan reflekslerinin alınamadığı, hipotonik olduğu ve ışık refleksinin alınamadığı, spontan solunumu olmadığı, kalp tepe atımı alınamadığı, bunun üzerine resusitasyon (canlandırma) işlemi uygulandığı, bu işlem sonrası kalp tepe atımı 100/dk. olduğu, mekanik vantilatör desteği ile yoğun bakım şartlarında takip ve tedavisine devam edildiği, takiplerinin 13. gününde Erzurum Nene Hatun Hastanesine sevk edildiği, burada takiplerinin 3. gününde eks olduğu anlaşılmakla, Bebek Karadaş’ın tüm tıbbi bulguları Türk Medeni Kanunu kapsamında değerlendirildiğinde; 26.05.2014 tarihinde sezaryen ile tam olarak doğduğu, doğum anında spontan solunumu ve kalp atımları olmamasına karşın, tıbbi müdahaleye bağlı spontan kalp atımlarının geri geldiği, solunum sisteminin ise mekanik vantilatör yardımıyla desteklendiği, buna göre Bebek Karadaş’ın canlı olarak doğduğu, tıbbi kayıtlara göre meydana gelen trafik kazası haricinde, bebeğin ölümüne sebep olacak başka bir hastalığının olmadığı anlaşılmış olup, ölümün trafik kazasında annede meydana gelen pnömotororaks, tarvmatik SAK, dördüncü ventriküle açılan kanama ve diffüz aksonal injüriye bağlı bebekte ortaya çıkan intrauterin ağır beyin hipoksisi ve gelişen multiorgan yetmezliği sonucunda yapılan tıbbi müdahalelere rağmen 12.06.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla tebliğnamede, olayın meydana geldiği anda henüz doğmamış olan bebeğin ölümünden sanığın sorumlu olmadığına yönündeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.01.2020 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihinde sanık ...'nun yönetimindeki araç ile seyir halinde iken olay yerindeki kavşağa girdiği sırada diğer araç sürücüsü ...'ın yönetimindeki araçla çarpışması sonucu aracı kullanan ...'ın yaralandığı, bu araçta yolcu olarak bulunan ve 35 haftalık hamile olan eşi ...'ın öldüğü, annenin ölümünden sonra bebeğin sezeryan ile anne karnından alındığı, bebeğin takip ve tedavisinin devam ettiği 13. günde öldüğü şeklinde gerçekleşen olayda sanığın anne ve bebeğin ölümüne taksirle neden olmak suçundan sorumlu tutulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyoruz.

1- Türk hukuk sisteminde kişiliğin tanımı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 28. maddesinde yapılmıştır. Buna göre; kişilik, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer. Bu tanıma göre; kişilik tam ve sağ doğumun başladığı andan itibaren kazanılmaktadır. Trafik kazası sırasında, anne karnında olan bebeğin Türk Medeni Kanunun 28. maddesi uyarınca henüz kişilik kazanmadığı ortadadır.

2- Taksirle öldürme suçu, 5271 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap, "İkinci Kısım" bölümünde "Kişilere Karşı Suçlar" başlığı altında düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, taksirle öldürme suçu ancak hukuki anlamda "kişi" olana karşı işlenebilmektedir. TMK'nın 28. maddesi uyarınca olay anında anne karnında olan bebeğin henüz tam ve sağ doğumu gerçekleşmediği için bu aşamada "kişi" olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

3- Öğretide de insan öldürme suçunun ancak hayatta olan birine karşı işlenebileceği kabul edilebilmektedir. Vural Savaş ve Sadık Mollamahmutoğlu'nun Türk Ceza Kanunun Yorumu (İkinci Baskı Cilt:3 Sayfa: 4369) ile Tezcan/Erdem/Önok'un Teorik ve Pratik Ceza Hukuku (2006 sayfa:203) isimli eserlerinde, suçun maddi konusunun bir insan olduğu ve hareketin de bir insana yönelmesi, suç kurbanının hayatta olan bir insan olması gerektiği belirtilmiştir. Vaktinden önce canlı olarak doğan çocuk, anneye karşı işlenen kasten yaralamaya bağlı olarak doğduktan sonra ölecek olursa, insan öldürme suçu yaşayan bir kişiye karşı işlenebileceğinden ayrıca kasten veya taksirle insan öldürme suçundan faile ceza verilemeyeceği değerlendirilmiştir.

4- Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15/01/2014 tarihli, 2013/6933 Esas ve 2014/491 Karar sayılı ilamında da, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 03/07/2010 tarihli raporunda, annenin geçirdiği kaza ile bebeğin ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu belirtilmiş ise de; sanığın eylemi sırasında bebeğin henüz anne karnında olduğu, sağ ve tam doğmamış bebeğin kişilik kazanmadığı dikkate alındığında; sanığın yalnız yaya Gülay Aksu'nun ölümünden sorumlu olacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, somut olayda sanığın sadece anne ...'ın ölümünden ve ...'ın yaralanmasından sorumlu tutularak hüküm tesisi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/7801, Karar No: 2015/1124, Tarih: 03.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7801 E.  ,  2015/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı .... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, kadastro ekiplerince 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılan ancak kadastro komisyonunca orman sınırları dışına çıkarılan 102 ada 1 numaralı parselin batı kısmında kalan taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, komisyon kararının iptali ve bu kısmın orman sınırları içine alınması talebi ile dava açmış, mahkemece davanın sıfat yokluğundan reddine ve ......... Köyü 102 ada 1 numaralı parselin 34219,13 m2 yüzölçümü ile orman vasfıyla .... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29/06/2009 gün ve 7665-10882 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Çekişmeli ......... Köyü 102 ada 1 numaralı parsel, yörede 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırması sırasında kadastro ekiplerince 48170,50 m2 yüzölçümü ile orman vasfı ile .... adına tespit edilmiştir. Yapılan bu sınırlandırma sırasında ziraatçı üye ile ormancı üye arasında görüş ayrılığı çıkması ve muhtar ve bilirkişiler tarafından itiraz edilmesi üzerine kadastro komisyonunun kararı ile itirazın kabulüne ve (A) harfi ile gösterilen 34219,13 m2 kısmın orman vasfı ile .... adına, kalan kısmın tarım arazisi olması nedeniyle orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiştir. Bu durumda, dava konusu parselin (A) ile işaretli yer dışında kalan bölümünün orman parseli dışına çıkartılarak, bu bölümle ilgili tespit tutanağı iptal edilmiş sayılır. Mahkemenin 2008/376 (Dairenin 2009/8118) sayılı dosyasına gönderilen Kadastro Müdürlüğü yazısında belirtildiği gibi, dava konusu olan bölüm hakkında tarım arazilerinin kadastrosu yapılırken hak sahipleri adına tespit tutanağı düzenlenip, davalıdır şerhiyle mahkemeye gönderilecektir.

............... Yönetiminin davası, kadastro komisyon kararı ile orman sınırları dışına çıkarılan ve komisyon tutanağına ekli krokide (A) ile gösterilen alan dışında kalan bölümün yeniden orman sınırı içine alınarak orman niteliğiye .... adına tescili istemine ilişkindir.