muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10925, Karar No: 2012/11098, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10925 E.  ,  2012/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının dış cepheye kapı açtığını, köprü yaptığını ve çitle çevirip kapı yanına dolap astığını ek olarak köpek kulubesi koyduğundan aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalının zeminde bulunan dairesinden dışarıya kapı açtığını, köprü tarzında geçit yaptığını, demir çitlerle ortak kullanım alanını çevirip köpek kulübesi koyduğunu ve daire kapısının önüne dolap koyduğunu belirterek davalının el atmasının önlenmesini ve eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalının projeye aykırı olarak açmış olduğu bahçe kapısının, davacının da katıldığı 06.05.2010 tarihli kat malikleri kurul toplantısında bu bağımsız bölüm maliklerinin noterden muvafakatname vermeleri halinde açık kalması, kendilerinin kiraya verip satmaları halinde kapanmasına karar verildiği, davalının noterden muvafakat verdiği de anlaşıldığına göre davalının projeye aykırı olarak açmış olduğu dış kapının eski haline getirilmesini istemesinin, Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde ifadesini bulan iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı, bu nedenle adı geçen kat maliki tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15416, Karar No: 2012/20071, Tarih: 11.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/15416 E.  ,  2012/20071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil , kira ve yol yardımı taşıma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukatıncada duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı şirketin değişik mağazalarında 15/02/1999-31/12/2006 tarihleri arasında en son ... mağazasında mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, aynı nitelikteki diğer personele yol parası ödenmesine rağmen müvekkiline ödenmediğini, Balıkesir ve ... mağazalarında görevlendirildiğinde kendi ikametgahından farklı yerde görevlendirilen ve yönetici konumunda olanlara taşınma ücreti ve kira yardımı ödenmesine rağmen müvekkiline bu tür bir ödemenin yapılmadığını, yapılan fazla mesailerin karşılığı ücretlerin ödenmemesi, son zamanlarda çalışma şartlarının müvekkilinin psikolojisini ve sağlığını bozacak şekilde ağır olması nedenleriyle iş akdini kendisinin sonlandırdığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile bayram ve genel tatillerde çalışıldığını, ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevabında son olarak ... mağazasında mağaza sorumlusu olarak çalışan davacının, iş yerini terkederek izinsiz ve mazeretsiz işe gelmemesi üzerine devamsızlık sebebi ile iş akdinin feshedildiğini, davacının fazla mesai yapmadığını ancak hizmet sözleşmesi ile hak kazanacağı fazla mesai ücretine dahil olduğunun kararlaştırıldığını, hafta tatili izni kullandığını ulusal bayram ve genel tatil günleri ücretlerinin ödendiğini, kaldı ki bunların da sözleşme hükmü uyarınca ödenen ücrete dahil olduğunu, diğer taleplerinin ise yasal dayanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabülüne karar verilmişitir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı fazla mesai, bayram ve genel tatil çalışma ücreti talep etmiş, mahkemece 2006 yılına ait bordrolar dikkate alınarak bu talepler reddedilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı fazla mesai, bayram ve genel tatil çalışma ücreti talep etmiş, mahkemece 2006 yılına ait bordrolar dikkate alınarak bu talepler reddedilmiştir.

Davacı taraf tanık beyanları yanında işyeri kayıtlarına dayanmış olup davacının çalıştığı süre dikkate alındığında fazla mesai, bayram ve genel tatil ücret taleplerinin sadece bir döneme ait hizmet akdi ve bordroya istinaden reddi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının tüm çalışma dönemine ilişkin bordrolar ile kasa açılış kapanış kayıtları ile diğer işyeri kayıtlarının getirtilerek tanık beyanları getirtilen işyeri kayıtları ile birlikte hizmet akdi de gözardı edilmeden değerlendirilip gerekirse bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19692, Karar No: 2018/5427, Tarih: 01.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19692 E.  ,  2018/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı firmaların ortak girişim sıfatlarıyla müvekkili firmadan takip dayanağı faturalarda cinsi ve miktarı yazılı malzemeleri satın aldıklarını, tüm uyarılara rağmen faturaların bedellerini ödemediklerini, alacağın tahsili için ...13. İcra Müdürlüğünün 2010/16510 sayılı dosyasında takip başlatıldığını, davalıların haksız itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İnş. Tic. ve San A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, fatura bedellerinin ödendiğini, faturalar nedeniyle borcun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında cari hesap şeklinde işleyen ticari ilişki bulunduğu, davacı kayıtlarında davalıların oluşturduğu iş ortaklığı hesabının 111.219,21 TL borçlu olduğunun gözüktüğü, davalı tarafından ...a ait ... no'lu hesaptan 25/06/2008 ve 05/07/2008 tarihli 100.000,00 TL bedelli toplam 2 adet çekin davacı şirket yetkilisi ...'e teslim edildiği, 200.000,00 TL'nin tahsil edildiğinin yazıldığı, davacı kayıtlarında bulunmayan 2 adet çek bedeli olan 200.000,00 TL'nin hesaba dahil edilmesi sonucu takip tarihi itibariyle davacı şirketin davalı taraftan alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14705, Karar No: 2019/6847, Tarih: 27.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14705 E.  ,  2019/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ve ... 'ın içinde yolcu olarak bulundukları araca davalı ... yönetimindeki aracın çarpması sonucu, her ikisininde yaralandığı, bu nedenle her bir davacı için 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, maddi tazminata ilişkin taleplerin feragat nedeni ile konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden ise davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 7.000.00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, manevi tazminatın takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 278,63 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2138, Karar No: 2020/2508, Tarih: 02.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2138 E.  ,  2020/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/160-2018/197

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile borçlu olmadığının ve yaşlılık aylığının yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, medula sisteminden araştırma yapılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 28.11.2002 tarihinde 54 yaşında iken eşinden boşandığı, müşterek ve sağ 10 çocuğundan yaşı küçük 3 çocuğun velayetinin babaya verildiği, 10.08.1990 tarihinde vefat eden emekli sandığı iştirakçisi milletvekili babasından dolayı 19.12.2002 tarihli tahsis talebine istinaden 01.01.2003 tarihinde ölüm aylığı bağlandığı, davacının mernis adresi ile boşandığı eşin mernis adresi incelendiğinde sadece iç kapı numaralarının farklı olduğu, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen raporda muhtar ... ve akraba ...’in beyanlarının imzalı olduğu, rapora göre, mernis adreslerinin çevrede aileye ait olduğu bilinen sitede aynı binanın farklı daireleri olması, muhtar ve akraba tarafından boşanmış olduklarının bilinmemesi nedeniyle davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, ölüm aylığı tahsis dosyasında davacı ve anne-baba bir iki kız kardeşin boşanmış olduğu, baba bir anne ayrı kardeş ...’in şikayeti üzerine diğer kız kardeşler hakkında da soruşturma yapıldığı, kardeş ...’in davası olduğu, tanık olarak; çevre esnaf, komşu ve akrabalar, tutanak tanıkları ve denetmenin dinlendiği ancak tutanak tanıklarının Mahkemede beyanlarını değiştirdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı ile birlikte üç kız kardeşin birbirine yakın tarihlerde boşanarak, Kurumca babadan dolayı ölüm aylıları bağlandığı, kız kardeşlerden birisinin açılmış davası olduğu, davacının eşinden boşandıktan sonra ayrı ikamet edinmeyerek aynı sitede sadece iç kapı numarası farklı olan oğluna ait ikameti adresi olarak gösterdiği, tutanak tanıklarının beyanlarını sonradan değiştirmelerinin 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin aksini ispat edemediğinden, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7467, Karar No: 2015/15222, Tarih: 07.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7467 E.  ,  2015/15222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOĞAZLIYAN 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/196-2015/243

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı N.. Ö.. ile 2001 tarihinde evlendiğini ve bu evliliklerinden A. İ. 2002 doğumlu müşterek çocuklarının bulunduğunu, tarafların 13/10/2011 tarihinde Boğazlıyan 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/477 Esas, 2011/422 Karar, 02/12/2012 kesinleşme tarihli kararıyla boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin anlaşma protokolü doğrultusunda davalıya verildiğini, davalı lehine 100,00 TL yoksulluk nafakası ile 300,00 TL iştirak nafakası verildiğini, daha sonra davalının 15/10/2012 tarihinde 2012/350 Esas ve 2013/228 Karar sayılı nafakanın artırımı talebinde bulunduğu bu karar ile 150,00 TL yoksulluk nafakası ve 450,00 TL iştirak nafakasına hükmediğini, müvekkilinin sağlık memuru olduğunu ve aldığı maaşının döner sermaye ile birlikte 3.171,04 TL olduğunu ve aylık giderleri toplamının ise 3.150,81 TL tutarında olduğunu bu sebeplerle 600,00 TL olan nafakanın tamamen kaldırılmasını, bu mümkün olmadığı taktirde 300,00 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; kendisinin ev hanımı olduğunu ve gelirinin bulunmadığını, müşterek çocukları Ahmet'in uzun süredir kekemelik ve diksiyon tedavisi gördüğünü, ayrıca pedogog desteği aldığını, kendisinin yeterli geliri olmadığı için daha ileri seviyede tedavi göremediğini, müşterek çocuğunun 7.sınıfta olduğunu ve dershaneye kaydedildiğini, dershanenin yıllık ücretinin 1.750,00 TL olduğunu, davacının dilekçesinde belirtmiş olduğu giderlerin bir çoğunun özel zevklerden oluştuğunu, kullanmış olduğu yüksek miktardaki kredilerin nafakasını ödememesini gerektirecek haklı bir sebep olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının yoksulluk nafakasının azaltılması ve kaldırılması davasının reddine, davacının iştirak nafakasının azaltılması davasının kısmen kabulü ile; daha önceden müşterek çocuk için takdir edilen 450,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 250,00 TL’ye indirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yoksulluk ve iştirak nafakasının kaldırılması veya indirilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece; davacının yoksulluk nafakasının azaltılması ve kaldırılması davasının reddine, davacının iştirak nafakasının azaltılması davasının kısmen kabulü ile; daha önceden müşterek çocuk için takdir edilen 450,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 250,00 TL’ye indirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yoksulluk ve iştirak nafakasının kaldırılması veya indirilmesi talebine ilişkindir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda, tarafların 2011 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, bu davada 100 TL yoksulluk, 300 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, daha sonra 2012 yılında kadın tarafından açılan dava ile yoksulluk nafakasının 150 TL, iştirak nafakasının 450 TL'ye yükseltildiği, yargılama sırasında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması sonucunda, davacının hastanede çalıştığı, 3.171 TL maaşının olduğu, davalı kadının ise ev hanımı olduğu gelirinin bulunmadığı, çocuğun velayetinin davalı anneye verildiği, çocuğun kekemelik tedavisi gördüğü, dershaneye gittiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak TMK. 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi gereğince, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4325, Karar No: 2011/968, Tarih: 25.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/4325 E.  ,  2011/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 25.01.2011 günü temyiz eden davacı E. S. vekili Av. E.T. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı N.S. ile vekilleri Av. H.G. ve Av. H.Y.K. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın için takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin N.alınıp E.verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden N. yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran E.geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.25.01.2011 (Salı)