muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/289, Karar No: 2012/3, Tarih: 31.01.2012

Yerel mahkemece dosyanın 14.02.2008 tarihli “dosya gönderme formu” ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, dosya gönderme formunda sanık müdafiine ilişkin “süre tutum tebliğ tarihi” bölümünde, aynı zamanda hüküm tarihi de olan 16.10.2007 tarihinin gösterildiği,

Özel Dairece “kararda temyiz süresi başlangıç şekli gösterilmeyerek sanık müdafiinin yanıltıldığı, bu nedenle temyizin süresinde olduğu” kabul edilerek temyiz incelemesi yapıldığı ve hükmün bozulmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ise, sanık müdafiinin yasa yolu bildirimindeki eksiklikten yararlanamayacağı görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurulduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraznamesi kendisine tebliğ edilen sanık müdafiinin, Ceza Genel Kuruluna gönderdiği yazıda; 16.10.2007 tarihinde kendisine tefhim edilen hükme yönelik aynı gün süre tutum dilekçesi verdiğini beyan ettiği ve üzerinde 16.10.2007 tarihi ve imza bulunan süre tutum dilekçesi ile bu dilekçenin 24.10.2007 tarihinde yerel mahkeme temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin anılan defterin ilgili sayfasının onaylı suretini eklediği,

Anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, temyiz yasa yoluna başvuru hakkı bulunanların kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmeleri yasal bir zorunluluktur. Nitekim 5271 sayılı CYY’nın “Kararların Açıklanması ve Tebliği” başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında; “koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur” hükmüne yer verilmiştir.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 310. maddesinde, temyiz isteminin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içerisinde hükmü veren mahkemeye veya bir başka yer mahkemesine verilecek dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde beyanın tutanağa geçirilerek hâkime onaylatılacağı, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece, gerekçeli kararın hükmün verildiği duruşmada hazır bulunan sanık müdafiine 07.01.2008 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin de 08.01.2008 tarihinde “gerekçeli temyiz dilekçemizi sunuyoruz” ifadesine yer vermek suretiyle ayrıntılı temyiz dilekçesini verdiği, sanık müdafiinin dilekçesindeki bu ifade ve yerel mahkeme temyiz defterindeki sanık müdafiinin temyizine ilişkin kaydın 24.10.2007 tarihi olarak gösterilmiş bulunması, ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesinin tebliği üzerine sanık müdafiince Ceza Genel Kuruluna hitaben yazılan dilekçe ekinde gönderilen temyizin süresinde olduğunu gösterir 16.10.2007 havale tarihli ve imzalı süre tutum dilekçesi ile sanık müdafiinin hükme yönelik olarak 16.10.2007 günü süre tutum dilekçesi verdiğini gösterir dosya gönderme formu içeriğinden, sanık müdafiinin temyizinin süresinde olduğu sabittir.

Sanık müdafiinin hükmü yasal süresi içerisinde temyiz etmesine karşın Özel Dairece, yasa yolu bildirimindeki eksiklik nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde kabul edilmiş olması isabetsiz ise de, temyizin süresinde kabul edilerek inceleme yapıldığı göz önüne alındığında bu uygulama sonucu itibarıyla yerindedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.01.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6614, Karar No: 2011/1448, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6614 E.  ,  2011/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Bilişim Sistemlerinin Kullanılması Suretiyle Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’in, 18.10.2006 tarihinde aynı işyerinde çalışan mağdurun kilitsiz elbise dolabına koyduğu çantasından, içinde bankamatik kartı ve ev anahtarlarının bulunduğu cüzdanını çalıp, bankamatik kartını kullanarak menfaat temin etmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 245/1 maddesine uyan suç yanında, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçu da oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1551, Karar No: 2020/175, Tarih: 28.01.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/1551 E.  ,  2020/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığa yüklenen yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından hükmün açıklandığı 18.11.2016 tarihli oturumda, savunman bulundurulmaksızın hükümlülük kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/3, 188/1, 289/3-e maddelerine aykırı davranılması,

2- 05.12.2012 tarihli hükmün, sanık savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 08.06.2016 gün, 2013/32064 esas ve 2016/4813 karar sayılı ilamı ile bozulmasından sonra, sanığın mahkemeye en son bildirdiği “Yenişehir Mahallesi 1241/2 Sokak No:65/A Konak İzmir” adrese duruşma gününün tebliğ edilmesi gerekirken mahkemece "Ufuk Mahallesi 1011 Sokak No:82 İç Kapı No:1 Buca İzmir" olarak belirlenen mernis adresine tebliğe çıkartıldığı, adres aranılan saatte kapalı olması nedeniyle muhtara tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, Tebligat Kanunu 10. maddesi uyarınca sanığın en son bildirdiği “... Mahallesi 1241/2 Sokak No:65/A...” adresine uygun şekilde meşruhatlı duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/2. maddesine aykırı olarak usulüne uygun olarak sanığın duruşmadan haberdar edilmeksizin, karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Uygulamaya göre de;

a- Mağdurun 20.07.2016 havale tarihli dilekçesinde “Yukarıda numarası ve tarafları belirtilen dosya da, sanıkların 10 yıl hapis cezası aldığını yeni öğrendim. Bu durum beni vicdanen çok rahatsız etti. Sanıklar hakkında beni darp ettikleri ve cüzdanımı aldıklarından dolayı şikayetçi olmuştum. Ancak Mahkemeye verdiğim 17.05.2012 tarihli beyanımda suça konu cüzdanımı evde çekyatın içersinde bulduğumu ve sanıklar hakkında şikayetten vazgeçtiğimi beyan etmiştim. Sanıklar hakkındaki şikayetimden vazgeçtiğimi tekrar beyan ediyorum. Suçla ilgili hiçbir maddi zararım olmamıştır. Sayın Mahkemenin bu beyanımı dikkate almasını talep ediyorum. Beyanımı sunar, kararın beyanım dikkate alınarak bozulmasını, gereğinin yapılmasını saygı ile arz ve talep ederim.” şeklindeki beyanında, sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket ederek mağdurun zararını giderdiğine ilişkin bir beyan söz konusu olmadığı halde, “Etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nin 168/3. maddesi ile indirim yapılmak suretiyle noksan ceza tayini,

b-Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, 28.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/104, Karar No: 2019/11367, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/104 E.  ,  2019/11367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan Hüseyin'in atılı suçlardan beraatine; Murat ile Ahmet haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına; Murat'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, Ahmet'in ise çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerin katılanlar Şeyha ile Şükran vekilleri, suça sürüklenen çocuklar Murat ile Ahmet müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 18.12.2018 günlü tebliğnamede O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi ile suça sürüklenen çocuklar Ahmet'le Murat haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyizlerle ilgili herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle anılan eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13852, Karar No: 2011/14691, Tarih: 01.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/13852 E.  ,  2011/14691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, dava konusu 1287 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kaydının düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir

Somut olayda mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli değildir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir

Somut olayda mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, kaydında düzeltme yapılması istenen 1287 ada 13 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucu 15.10.2004 yılında paydaşları adına tescil edildiği belirtilmesine rağmen buna ilişkin belgeler, kadastro tutanakları ve ... ve ...'den olma ...'ın ve annesi ...'nin anne, baba, kardeşlerini gösterir nüfus kayıt tablosu getirtilmemiştir.

Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulması ve davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmolunması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1123, Karar No: 2022/6933, Tarih: 12.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1123 E.  ,  2022/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.02.2020 tarih ve 2009/84 E- 2020/45 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.12.2020 tarih ve 2020/1804 E- 2020/2119 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 11.10.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, öğretmenlik yaptığı sırada alınan 30.06.2004 tarihli rapor sonucu aktif öğretmenlik hayatına son verip emekliye ayrılan müvekkilinin annesinden intikal eden taşınmazın satışı için ortaklığın giderilmesine yönelik icra mahkemesinden yetki alınıp dava açıldığının öğrenildiğini, yapılan araştırmada davalı ...’in ciroladığı 200.000.-TL bedelli senede dayalı olarak davalı ... tarafından müvekkili aleyhine takip başlatıldığının görüldüğünü, müvekkilinin davalıları tanımadığını, ancak bir takım insanların eşi öldürülen müvekkilinin psikolojik durumundan yararlanarak taşınmazdaki hisseyi satmak için verilen boş senet metninin doldurulması suretiyle haksız çıkar amaçlı icra takibine başvurulduğunu düşündüklerini ileri sürerek müvekkilinin icra takibine dayalı davalılara 200.000.-TL borçlu olmadığının tespitini, icra takibinin iptalini, ödeme halinde istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu senedin TTK’nın 593. maddesi uyarınca cirolanıp 598. maddesi çerçevesinde iktisap edildiğini, keşideci ile lehdar arasındaki ilişkinin bilinemeyeceğini, şahsi defilerin iyiniyetli müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini, lehdar ...in müvekkilinden internet kafe devri ve aldığı bir miktar borç karşılığı senedi verdiğini savunarak davanın reddini, %40 oranındaki tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ..., dava dışı...’den alacağının bulunduğunu, karşılığında bir takım çekler vermişse de kendisinden çekleri ban... ibraz etmemesini isteyip yerine senet vereceğini söylediğini, senedi kabul ettiğini, çekleri...’e geri verdiğini, diğer davalıdan internet kafe devir ve babasından borç aldığını, bu sebeplerle senedi davalı ...’e verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., dava dışı...’den alacağının bulunduğunu, karşılığında bir takım çekler vermişse de kendisinden çekleri ban... ibraz etmemesini isteyip yerine senet vereceğini söylediğini, senedi kabul ettiğini, çekleri...’e geri verdiğini, diğer davalıdan internet kafe devir ve babasından borç aldığını, bu sebeplerle senedi davalı ...’e verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Adli Tıp Raporuna göre davacının hukuki ehliyetinin bulunduğu, ceza mahkemesince dinlenen tanık...’in “davacının eşinin öldürülmesine aracılık yaptığını, davacının bu aşamada kendisinden borç para istediğini, 40.000.-TL ödediğini, bunun dışında değişik zamanlarda daha başka paralar da verdiğini, davacının aldığı paraları eşini öldürmesi için dava dışı...’e verdiğini, davacıdan olan alacağına karşılık açık senet aldığını, sonradan bu senedi doldurup internet kafe devrinden doğan borç için davalı ...'e verdiğini” ifade ettiği, belediyenin yazısından internet kafe devir işinin doğru olduğunun anlaşıldığı, Metin’in davalı ...'e borçlu olduğu, verdiği 5 adet çekin gününde ödenmediğinin de dosyaya ibraz edilen çek fotokopileri ve banka yazısından anlaşıldığı, ödenmeyen çeklere karşılık davacının...’e verilen boş senedin...tarafından doldurulup, davalı ...'e verildiği, davalı ...'in de internet kafe devrinden doğan borcu nedeniyle bu senedi davalı ...'e ciro ettiği, davalıların kötü niyetli sayılamayacakları, iyi niyetli davalı ...'in söz konusu senedi icra takibine koymasında kötü niyetli olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ...’in lehtar, davalı ...’in hamil olduğu, ...in “senedin müvekkiline dava dışı...tarafından borçlarına karşı verildiğini, kendisinin de İnternet ... devir borcu ile, bir kısım borçlarına karşılık diğer davalıya verdiğini” ileri sürdüğü, ...’in de diğer davalının savunmasını doğrulayarak “Nadir tarafından bir kısım vadeli çekler verildiğini, ancak ban... ibraz edilmemesi, durumunun iyi olmadığını söyleyerek çekleri iade ettiğini, beş adet çek karşılığında davaya konu senedi verdiğini” savunduğu, davacının, “dava konusu senedin adam öldürme eylemine aracılık ilişkisinden ve eylemin bedelinin tahsili amacına yönelik düzenlendiğini, bu nedenle de geçersiz olduğunu” ileri sürdüğü, davacı ve...’in Karabük Ağır Ceza Mahkemesinde, davacının eşinin öldürülmesi davasında azmettirici sıfatıyla mahkum edildiği, ilk derece mahkemesinin kararının gerekçesinde de senedin davacı tarafından bu amaçla dava dışı...’e verildiği ve...’in de Nadir'e verdiğinin açıklandığı, tanzim tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 20. maddesinde “Bir akdin mevzuu gayrı mümkün veya gayrı muhik yahut ahlaka (adaba) mugayir olursa o akit batıldır”, 65. maddesinde “Haksız yahut ahlaka (adaba) mugayir bir maksat istihsali için verilen bir şeyi istirdada mahal yoktur.” hükümlerinin düzenlendiği, ahlaka aykırı sözleşmelerin geçersiz olduğu ve ahlaka aykırı bir amaç elde etmek için verilen şeyin iadesinin istenemeyeceği, mahkemenin “senedin davacının eşinin öldürülmesi karşılığında açık senet olarak alındığına” dair gerekçesinin taraflarca istinaf yoluna başvurulmadığından kesinleştiği, esasen Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin yargılaması sırasında da...tarafından bu hususun beyan edildiği, gerekçeli kararda da açıklandığı, 818 sayılı BK'nın 20. maddesi gereğince, ahlaka aykırı bir amaçla düzenlendiği sabit olan senedin, mutlak butlanla batıl olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının icra takibine konu 30.08.2006 tanzim, 30.10.2006 vade tarihli 200.000.-TL bedelli senetten dolayı davalılara borçlu bulunmadığının tespitine, davalıların kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından davacı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Davalılardan senet hamili ...’un dava konusu bonoyu davalı ...’nden ciro yoluyla devralıp davacıya karşı icra takibi başlattığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulüne göre de dava konusu senet ahlaka aykırı bir amaçla davacı keşideci tarafından düzenlendikten sonra boş olarak dava dışı......’ya verilmiş, Metin ... tarafından lehtar kısmı doldurulup ...’ne, ondan da ciro yoluyla davalı ...’a geçirilmiştir. 6762 sayılı TTK’nın 690. maddesi yollamasıyla 599. maddesi uyarınca borçlu, senet metninden anlaşılmayan şahsi defileri, hamilin senedi iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olduğunu kanıtlamadıkça iyiniyetli hamile karşı ileri süremez. Nitekim ilk derece mahkemesince de bu hususta araştırma yapılmış, dava dışı...... ile davalı ... arasında borç alacak ilişkisi olduğu, ödenmeyen çeklere karşılık davacının düzenleyip dava dışı......’ya verdiği boş senedin...... tarafından doldurulup davalı ...’ne verildiği, davalı ...’in de internet kafe devrinden doğan borcu sebebiyle bu senedi ciro edip davalı ...’e verdiği, davalıların kötüniyetli kabul edilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır. Dosyaya sunulan delillerden de davalı ...’un senedi iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket ettiği ispatlanamadığından kişisel defilerin doğrudan muhatabı olmayan davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ...’un temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı ...'a verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 12/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.