muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8122, Karar No: 2022/21781, Tarih: 03.11.2022

Aynı Kanunun 126. maddesi ise: “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” hükmünü içermektedir.

İncelenen dosyada, şikayetçi ...'ın vekili aracılığıyla başvurusu üzerine başlatılan soruşturmada, "..." isimli sosyal paylaşım sitesinin ABD ülkesinde faaliyet gösterip internet sağlayıcı merkezinin bu ülkede olduğu, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İşleri İlişkiler Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosunun 10.07.2013 tarih ve 2013/... sayılı yazılarında da katolog suçlar (intihara teşebbüs, öldürmeye teşebbüs, çocukların cinsel istismarı) hariç yapılan istinabe talepleriyle ilgili olarak ABD adli makamlarınca adli yardımlaşma taleplerinin reddedilip bilgi verilmediğinin bildirildiği ve bu nedenle sosyal paylaşım siteleri aracı kılınmak sureti ile iddia edilen eylemlerin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği yönündeki bilgilerin elde etme imkanının teknik ve hukuki açıdan mümkün olmadığı, iddia edilen eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin de tespitinin mümkün olmadığı ayrıca ... sitesinde paylaşımı yapılan video görüntüsünde birden fazla kişinin bulunduğu, şüpheli tarafından sarf edildiği iddia edilen ifadelerin duraksanmayacak şekilde müşteki ...'ın şahsına yönelik olduğunun anlaşılamadığı gibi bu yönde somut bir delil bulunmadığı, dolayısıyla matufiyet şartının gerçekleşmediği, bu itibarla şüphelilerin üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmişse de, müşteki vekilinin dilekçe içeriğinden söz konusu videoyu kayda alan kişinin müşteki ... olduğunun anlaşıldığı; video görüntüsünün, paylaşımın yapıldığı ... sayfası tarafından “Bir zamanlar ...de kaymakam koruması olarak görev yapan polis memuru ve ...de iman olaak görev yapan cami hocasının İlçemiz bayanları hakkında yaptığı çirkin sözlerden dolayı kınıyoruz” şeklinde açıklama yapılarak paylaşıldığı ve bu paylaşımın altına şikayet dilekçesinde belirtilen ifadelerin yazıldığı nazara alındığında matufiyet şartının gerçekleşmesi karşısında; söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda ifadesinin alınması ve sonucuna göre karar verilmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerekirken, etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın kabulü yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunduğundan, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/1446 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12920, Karar No: 2019/14598, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12920 E.  ,  2019/14598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’un hüküm tarihinden sonra 07.05.2017 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2081, Karar No: 2007/2580, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2081 E.  ,  2007/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2795, Karar No: 2014/13625, Tarih: 08.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2795 E.  ,  2014/13625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/649-2013/1333

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin iptali ve istirdat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmenin iptali, tazminat, peşin ödenen kira bedeli ve depozito bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacının, taraflar arasında düzenlenen 14.01.2011 tarihli sözleşme ile davalının kiracısı olduğunu, kira sözleşmesinin düzenlendiği tarihte kiralananın yapı ruhsatı ve yapı kullanma izninin bulunmadığını, bu durumun müvekkilinden gizlendiğini, işyerine ruhsat alamadığını, davalıya elden ödenen 200 TL kapora ile depozito ve 2011 yılı Şubat ayı kira bedeli toplamı 5.500 TL ödendiğini belirterek sözleşmenin iptali, ile 5.500 TL peşin ödenen kira parası ve depozitonun iadesini, 2.000 TL tazminatın tahsilini talep etmiştir. Davalı ise; sözleşmenin imzalandığı tarih itibariyle davacının mevcut durumu bildiğini, davacının 5.300 TL kira bedeli ve depozito bedeli ödediğini, ancak elden 200 TL kapora ödendiği iddiasının doğru olmadığını, kira bedelinin geri istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının basiretli bir tacir gibi davranması gerektiği halde bunu yapmadığı, sözleşmenin feshi için yasal koşulların oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine, dava konusu yerin, sözleşme gereğince kiranın başladığı tarihte, kullanılmaya elverişli iskan raporu alınmış hukuki ayıptan ari bir şekilde teslim edilmediği böylece kiraya verenin kiracıya karşı yasal borcunu ifa etmediği, davacının akdi fesihte haklı olduğu, davalı kiraya verenin sorumluluğu yönünde hüküm kurulması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile 5.500 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının, davacının elden ödeme iddiasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının, davacının elden ödeme iddiasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 14.01.2011 tanzim, 01.02.2011 başlangıç tarihli, bir yıl süreli,aylık 2.655 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacının kira ve depozito bedeli olarak, 5.300 TL banka havalesi 200 TL elden olmak üzere ödediği toplam 5.500 TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı elden ödeme iddiasına karşı çıkmıştır. Davacı, 200 TL elden ödeme yaptığı iddiasını kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte dava dilekçesinde " diğer deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davalıya 200 TL elden ödediğine ilişkin yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22542, Karar No: 2015/34258, Tarih: 10.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/22542 E.  ,  2015/34258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin, fazla çalışma, genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 19.05.2006 tarihli sayımda eksiklik olduğunun anlaşılması üzerine davacının savunmasının alınmasına fırsat vermeden haklı bir gerekçe göstermeden işyerinden ayrılarak hakkında devamsızlık tutanakları tutulmasına sebep olduğu, iş sözleşmesinin devamsızlığı sebebiyle işverence haklı sebeple sona erdirildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine, ispatlanamayan hafta tatil alacağının reddine; delil durumuna göre izin, fazla mesai ve genel tatil alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır .

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Aynı madde ile ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının fazla mesai alacağına hak kazandığı anlaşılmakta ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda on saat fiili çalışmadan yarım saat ara dinlenme düşülerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması isabetli görülmemiştir. Yargıtay'ın içtihatlarıyla istikrar kazanmış uygulamalarına, 4857 sayılı Kanunun 68. maddesine göre yedibuçuk saati aşan süreli işlerde bir saat ara dinlenme verileceği belirtildiğinden ara dinlenme süresinin bir saat kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

ÖK
Yargıtay — Esas No: 2020/2907, Karar No: 2020/11702, Tarih: 29.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/2907 E.  ,  2020/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2018 tarihli ve 2017/13112 soruşturma, 2018/251 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/12/2019 tarihli ve 2018/1535 soruşturma, 2019/312 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/1382 Değişik iş sayılı Kararının;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 11/11/2019 tarihli ve... karar sayılı ilâmında, "...5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 245. maddesinde düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunda soruşturma yapmaya yetkili C.Başsavcılığının, harcama işleminin yapıldığı veya menfaatin temin edildiği yer C.Başsavcılığı olduğu anlaşılmakla...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paranın .../... şubesinde bulunan ATM'den çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 02/04/2020 gün ve 94660652-105-33-2355-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30/12/2019 tarihli ve 2019/1382 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 29/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2723, Karar No: 2016/5797, Tarih: 13.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2723 E.  ,  2016/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık ile müdafileri ve katılanlar yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 08.06.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafii Av. ...'nın duruşmaya gelmediği, 08.06.2016 tarihinde mesleki mazeretinin olduğunu belirten faks gönderdiği anlaşıldı.

Yargıtaydaki duruşmaların ilk derece mahkemelerine göre öncelikli olduğundan sanık müdafii Av. ...'nın erteleme talebinin reddine karar verildikten sonra duruşmaya devam olundu.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 22.06.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafileri ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan re'sen de temyize tabi mahkûmiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

13.06.2016 tarihinde verilen işbu karar 22.06.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/24987, Karar No: 2019/19380, Tarih: 10.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/24987 E.  ,  2019/19380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Katılan ...'in suç tarihinde kardeşi ile birlikte yolda yürürken sanık ile karşılaştıklarını, sanığın başını sallayarak kendilerine hakaret ettiğini ve silah çıkartarak mermiyi namluya sürdüğünü beyan etmesi, sanığın ise katılan ...'in başını salladığını, selam verdiğini düşünerek kendisinin de başını salladığını ancak katılanın baş sallamaya devam etmesi üzerine ne olduğunu sorduğunda katılanın seninle görüşeceğiz diyerek sprey çıkartıp yüzüne sıktığını, bu nedenle kendisinin de üzerinde taşıdığı silahı çıkardığını savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre TCK'nın 29. ve 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,