muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12257, Karar No: 2011/15251, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12257 E.  ,  2011/15251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında İstanbul ili ... ilçesi ... ... mahallesi ... caddesi Sahipli sokak 1811 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kargir evin 20 yıldan beri ... oğlu ...'in kullanımında ve 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı gerekçesiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmaz tespit tutanağı beyanlar hanesindeki arsa üzerindeki 4 katlı binanın tek katlı olarak yazıldığını belirterek düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile ... ilçesi ... mahallesi 1811 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinin "İş bu taşınmaz, üzerindeki kargir ev 20 yıldan beri ... oğlu ...'in kullanımındadır" ibaresinin çıkartılarak "İş bu taşınmaz, üzerindeki 1 zemin +2 normal kat+çatı kattan oluşan kargir bina 20 yıldan beri ... oğlu ...'in kullanımındadır" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm kadastro müdürlüğü adına davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Kural olarak; kadastro davaları lehine tespit ya da kadastro komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişilere karşı açılır. Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir. Davanın saptanan bu niteliğine göre husumetin taşınmazın tespit maliki olan Hazineye yöneltilmesi zorunludur. Ancak; dava Kadastro Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılmıştır. Davacının asıl dava etmek istediğinin Kadastro Müdürlüğü değil Hazine olduğu belirgin olup ortada belirgin bir biçimde temsilde yanılma hali bulunduğundan bu durumun mahkemece resen gözetilmesi ve davanın usulünce gerçek hasma yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak sağlanması ve Kadastro Genel Müdürlüğünün davada taraf sıfatı bulunmadığından Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddi gerekirken aksi düşünce ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır (HGK.2010/7-70-86 sayılı kararı ).

Ayrıca, 3402 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro hakimleri infaza elverişli sicil oluşturulmakla görevli ve yetkili olduğundan, taşınmazın beyanlar hanesindeki şerh dava edilmesi nedeniyle tutanak davalı olarak gönderildiğinden mahkemece sicil oluşturulmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... Kadastro Müdürlüğü adına Hazine vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4683, Karar No: 2018/2901, Tarih: 24.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4683 E.  ,  2018/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın beraatına ilişkin hükümler, katılan ve vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılana ait Yeniköy’de bulunan iki adet gayrimenkulün sanığa satışı ve tapu devri esnasında satış bedelinin ödenmesi hususunda, katılan ile sanığın anlaştıkları, suç tarihinde Tapu Müdürlüğü’nde tapu devri işlemleri esnasında, sanığın paraların arabada olduğunu söyleyerek, Tapu Müdürlüğü’nden çıkınca parayı vereceğini söylediği, katılanın da buna inanması üzerine tapuda satışın yapılmasına onay verdiği, daha sonra ise sanığın paranın bankada olduğunu söylediği ve katılana güven tesis etmek için, kendisine ait TC kimlik numarası farklı olarak yazılmış, bedel kısmı doldurulmamış, borçlu ismi ve adresi yazılı suça konu senedi katılana verdiği, daha sonra ise satış bedelini ödemediği, sanığın bu surette nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Katılanın tüm aşamalarda “suça konu senedin sanık tarafından doldurularak kendisine verildiğine” ilişkin beyanı, sanığın ise “satış bedelini elden peşin olarak verdiğine, böyle bir senet vermediğine” ilişkin savunması ile suça konu senet üzerine yaptırılan inceleme sonucunda alınan bilirkişi raporundaki “…..söz konusu senet üzerindeki yazılar ile özellikle sanığın mukayese yazıları arasında, bazı harf-rakamların tersim tarzı yönünden kısmı benzerlik görülmekle birlikte, senet üzerindeki yazıların ve borçlu imzalarının sanığın elinden çıktığının beyanına imkan verebilecek nitelik ve yeterlilikte kaligrafik uygunluk tespit edilemediğine…..” ilişkin tespit ve bu bilirkişi raporunda mukayese olarak alınan tüm belgelerin suç tarihinden sonra tanzim edilen belgelerden olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanığın, kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan, suç tarihinden önceki tarihlerde düzenlenmiş, samimi imza ve yazılarının temini ile suça konu senette bulunan yazı ve imzaların, sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda, denetime imkan verecek şekilde Adli Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat hükümleri verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3411, Karar No: 2007/10666, Tarih: 02.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/3411 E.  ,  2007/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Afyonkarahisar İş Mahkemesi

Tarih               : 20.12.2006

Davacı  1.1.1998-6.9.2006  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 01.01.1998-06.09.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 01.01.1998-06.09.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosya içeriğinden, davacının teslim ettiği ürün bedelinden prim kesintisinin tevkifat yoluyla   20.05.1997 tarihlerinde yapıldığı, Ziraat Odası üyeliğinin 27.08.2001 tarihinden itibaren, D. Pancar Ekicileri Kooperatifi üyeliğinin 06.04.1979 tarihinden itibaren devam ettiği, adına kayıtlı 28.400 M2 zirai arazisinin bulunduğu, zabıta araştırması ile tarımsal faaliyetinin 4-5 yıl öncesine kadar devam ettiğinin tesbit edildiği,  2002, 2003, 2004, 2005 ve 2006 yıllarında doğrudan gelir desteğinden yararlandığı anlaşılmakladır.

Bu durumda, 2926 sayılı Yasanın 10. maddesine göre davacının tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olan belge ve kayıtların ilk prim kesintisinin yapıldığı  20.05.1997 tarihinden itibaren devam ettiği anlaşıldığından, taleple bağlı kalınarak 01.01.1998 tarihinden itibaren  Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19895, Karar No: 2024/4745, Tarih: 18.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/19895 E.  ,  2024/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/202 E., 2023/259 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.''

Aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteminin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (Y.C.G.K.'nın) 21.12.2010 günlü, 6-225/268, yine 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 145. veya 150/2 maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 uncu ve 289 uncu maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermeksuretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde sanık ...'nın, şikâyetçi ...'nun ikamet ettiği Avsallar mahallesi, İmamlar caddesi No:22 Alanya adresinde bulunan eve saat 02.30 sularında hırsızlık yapmak maksadıyla girdiği, sanığın ev içerisinde dolaştığı sırada çıkardığı sesleri duyan şikâyetçi ...'in mutfağa doğru yöneldiği, onu gören sanığın ise evden almış olduğu şikâyetçi ...'e ait pantolon ile birlikte mutfak penceresinden atlayarak kaçmaya başladığı, ...'in ''hırsız var.'' diye bağırması üzerine onun komşularının da uyandıkları ve ...'in evinin önünde toplanarak kaçan sanığı aramaya başladıkları, evin yakınındaki bir tarlada sanığı gören şikâyetçiler ... ve ...'un onun yanına koşarak gittikleri fakat sanığın yanına yaklaşan şikâyetçiler ... ve ...'a bıçak çektiği ve ... ile ...'ın korkmasından faydalanarak elindeki pantolonu atıp oradan kaçarak bir süreliğine izini kaybettirdiği, eylemde sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/233, Karar No: 2017/1560, Tarih: 05.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/233 E.  ,  2017/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın Dairemizin bozma ilâmına uyularak kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı hastaneye değişik tarihlerde çarpma bandı, banko, dolap, suni mermer, ahşap kapı pres, pvc kapı, kereste, kasasız kapı, doğumhane tezgahları, kat servis hemşire dolapları, özel odalara tezgah imal ettiğini, düzenledikleri faturalardan bakiye 23.270,00 TL alacaklarının ödenmediğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiş, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.03.2015 tarihli 2014/2124 Esas 2015/1172 Karar sayılı ilâmı ile zamanaşımının dolmadığı işin esasının incelenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak bu kez davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından taraflar arasında yazılı sözleşme düzenlenmeksizin davacı tarafından yapılan imalâtların davalıya teslim edildiği, bunlarla ilgili olarak davalının toplam 41.035,00 TL bedelli dört ayrı fatura düzenlendiği, karşılığında davalı tarafından 22.390,00 TL ödeme yapıldığı, davacının bakiye alacağı ile ilgili olarak eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. Davalı Bakanlık kamu kuruluşu olup Kamu İhale Kanunu ve Kamu İhaleleri Sözleşmeleri Kanunu'na tabiidir. Kural olarak kamu kurumlarının yapacağı sözleşmeleri ihale süreci sonunda imzalaması gerekir. Somut olayda taraflar arasında ihale sürecinden geçilerek imzalanmış bir eser sözleşmesi bulunmamaktadır. Ancak davacının hastane için bir takım imalâtları yaptığı ihtilâfsız olduğundan bunların iş sahibi davalının yararına olması halinde bedellerinin vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına ödenmesi

gerekir. Dairemizin yerleşmiş uygulamalarında piyasa fiyatlarının içerisinde KDV'nin dahil olduğu kabul edilmektedir.

gerekir. Dairemizin yerleşmiş uygulamalarında piyasa fiyatlarının içerisinde KDV'nin dahil olduğu kabul edilmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan imalâtların bedelleri doğrudan 2007 yılı piyasa fiyatlarına göre belirlenmesi gerekirken önce dava tarihi serbest fiyatlarıyla belirlenmiş daha sonra bu bedeller endeks uygulanarak 2007 tarihine uyarlanmış, daha sonra bulunan bedele ayrıca KDV uygulanmış ödenen bedellerin mahsubu ile sonuç alacak 25.336,20 TL olarak hesaplanmıştır. Bu haliyle bulunan rakam yukarıda açıklanan ilkelere uygun olmadığından mahkemece yapılması gereken iş bilirkişilerden alınacak ek rapor ile yapılan imalâtların 2007 yılı KDV dahil olan piyasa fiyatlarının belirlenmesi, bulunacak miktardan ödemelerin mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Açıklanan bu gerekçeye göre bozmaya aykırı olan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/230, Karar No: 2010/266, Tarih: 12.05.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/21-230 E.  ,  2010/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1.İş Mahkemesi

TARİHİ : 27.05.2009

Taraflar arasındaki “Hizmet tespiti ve işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.06.2007 gün ve 2004/948 E., 2007/300 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  21.Hukuk Dairesinin 21.10.2008 gün ve 2007/20590 E.,2008/16260  sayılı ilamı ile;

(...Dava: 20.09.2002-05.08.2004 tarihleri arasında davalıya ait apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığının tespiti ile iş akdinin haksız feshi nedeniyle ödenmeyen işçilik haklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespitine yönelik davanın kabulü ile yazılı şekilde işçilik alacakları karar altına alınmış ve bu karar davalı taraflarca süresinde temyiz edilmiştir.