muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3996, Karar No: 2016/9804, Tarih: 07.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/3996 E.  ,  2016/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan 22.01.2013 tarihinde.... marka ve model aracı toplam 59.000,00-TL tutarında bir bedel ödeyerek satın aldığını, davaya konu araçla ilgili satın alınan firma tarafından yapılan bilgilendirme yanında araç kullanım kitapçığı ve teknik özelliklerde araçta 6 hava yastığının bulunduğu, kasisli yollarda dikkatli geçilmesi aksi takdirde hava yastıklarında açılma olabileceğinin bildirildiğini, dava konusu araçla yaralamalı trafik kazasının meydana geldiğini, yaşanan bu trafik kazası neticesinde başından yararlanmak suretiyle yaralı olarak kazayı atlattığını, davaya konu aracın sol önünden başlamak üzere arka tarafına kadar büyük çapta hasar meydana gelmesine rağmen airbağlerden (hava yastıklarından) hiç birisinin açılmadığını, dava konusu aracın ayıplı olduğunun tespiti bakımından tespit istemli Ankara 2.Tüketici Mahkemesinin 2013/46 D.İş sayılı dosyası üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırıldığını, dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre aracın sol taraftan baştan başa ağır hasara uğradığı, mahallinde yapılan incelemede araçta hiç bir hava yastığının açılmadığının tespit edildiğini, davalı firma yanılgıya düşürerek ayıplı araç satması, asılsız güven vermesi, yanlış bilgilendirmesi, yaşanan trafik kazası nedeniyle aracın perte çıkacak kadar büyük bir kazaya karışması sonucunda başında kalıcı iz kalacak şekilde yaralanmasına rağmen airbağ yani hava yastığının açılmaması, bu durumda aracın imalattan kaynaklı gizli ayıplı olduğunu belirterek, manevi zararına mahsuben fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.11.2013 tarihiden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümünde Ankara 2. Tüketici Mahkemesinin 2013/46 D.İş dosyasında alınan bilirkişi raporuna dayanılmıştır. Raporda, meydana gelen kaza sonucunda araçta bulunan hiçbir hava yastığının açılmadığının tespit ettiği ancak hava yastıklarının neden açılmadığının laboratuar ortamında test edilmesinin gerektiği makine mühendisi bilirkişi tarafından değerlendirildiği, ancak hesap bilirkişi Av. Ahmet Işıklı'nın ise bu görüşe katılmadığı anlaşılmaktadır. Yine dosya içindeki belgelerden aracın ağır hasarlı olduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece bütün deliller birlikte değerlendirilerek gizli ayıbın olup olmadığı konusunda açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 07.04.2016 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11675, Karar No: 2014/9730, Tarih: 16.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11675 E.  ,  2014/9730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/21805

MAHKEMESİ : Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2010/771 (E) ve 2011/689 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, resmi ve özel belgede sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, ağabeyinin kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş, üzerinde ken- di fotoğrafı bulunan sahte kimlikle katılan bankadan değişik zamanlarda iki ayrı sahte kredi kartı çıkartmak eyleminin TCK.nun 245/2., 43. maddelerine uyan suçu, bu kartları değişik zamanlarda kullanmaktan ibaret eyleminin ise TCK.nun 245/3., 43. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde olayda unsurları bulunmayan özel ev- rakta sahtecilik ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükmü kurulup, ban- ka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmesi,

2- Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine bankaya iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerin- de görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde- si uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12845, Karar No: 2015/15747, Tarih: 16.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12845 E.  ,  2015/15747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/196107

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2013/88 (E) ve 2013/296 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozmadan önce verilen kararın Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 11/02/2013 gün, 2011/28737-2013/2446 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi nedeniyle temyiz inceleme görevi Yüksek 13. Ceza Dairesine ait olduğundan; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2004, Karar No: 2010/6272, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2004 E.  ,  2010/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının getirtilerek dosya içine konulması,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının getirtilerek dosya içine konulması,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 ; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmaza ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 101 ada 1 ila 17; 31 ile 131 ada 1 ila 20, 37 ila 66 sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8053, Karar No: 2022/8465, Tarih: 29.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8053 E.  ,  2022/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.09.2021 tarih ve 2021/197 E. - 2021/288 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "ŞAHİN" esas ibareli tanımış markalar ile 2011/50326, 99/011064, 2000/07009, 2005/08421, 2011/37638, 2011/09142, 2008/23902, 99/011344, 2000/ 12053, 2011/86942, 2012/00667, 2011/110158, 2011/73749, 2005/57888, 2012/00538, 2012/00527, 2012/ 00656, 2014/56271, 2014/45656, 2014/45649 sayılı ve “şahinbey”, “şahin şekil”, “i.ş.f. şahin şekil”, “...”, “… şahin”, “şahin”, “şahin sucukiçi”, “şahin şekil”, “i.ş.f. şahin”, “şahin”, “pastırmanın soyadı şahin”, “şahin altın dilim”, “şahin gurme”, “şahin made in kayseri şekil”, “şahin mantının soyadı”, “şahin sucuğun soyadı”, şahin ya en iyisini yapar ya hiç yapmaz”, “şahin1923’ten beri evlik fermente sucuk”, “şahin 1923’ten beri anlatılmaz tadılır evlik fermente sucuk”, “şahin 923’ten beri anlatılmaz tadılır gurme fermente sucuk” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "MANYASLI ŞAHİNOĞLU" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2015/06331 numaralı başvurunun, davacı tarafından yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, tescilli markalarının esas unsurunun ve ticaret unvanının “şahin” ibaresi olduğunu, başvurunun davacının markaları ile benzer olduğunu ve başvurunun tümüyle reddi gerektiğini, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu, davacı şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını, başvuru sahibi davalının kötü niyetli olduğunu, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 2016-M-1007 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap davaya vermemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap davaya vermemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markalarına bütün olarak değerlendirildiğinde “şahin” ibaresinin esas unsur olduğu, logolu kullanımlarda şekil ve sözcük unsuru bir bütün olarak “şahin” şekli tüketici zihninde kalıcı etki yarattığı, davalı markası ise “MANYASLI ŞAHİNOĞLU” şeklinde iki kelimeden oluştuğu, 556 sayılı KHK’nın 12. maddesine göre, bir ad önceden alınıp marka tescili yapılmış olsa bile, aynı adı taşıyan bir üçüncü şahıs tarafından da dürüstlük ilkesine uymak koşuluyla ve gerekli ayırt edici eki alarak marka olarak tescil ettirilebileceği, “MANYASLI ŞAHİNOĞLU" ibaresinden oluşan davalı başvurusu ile, davacının itiraza mesnet “ŞAHİN” ibareli markaları arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16089, Karar No: 2015/14833, Tarih: 08.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16089 E.  ,  2015/14833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/248208

Mahkemesi : Edirne Çocuk Mahkemesi

Tarihi : 23/05/2014

Numarası : 2013/657 - 2014/329

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, idaresindeki motosiklet ile saat 10:00 sıralarında Menzilahir Mahallesi Hanımağa Sokak ile Mumhane Sokağın kesiştiği yerde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen H.. T..'ın kullandığı araç ile çarpışmaları şeklinde gerçekleşen olayda; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179. maddesinin 2. fıkrasında, kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun kasten işlenen tehlike suçu olduğu, ayrıca sürücü belgesiz araç kullanan sanığın emniyetli şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olduğuna veya araç kullanmayı bilmediğine ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığı gibi, sürücü belgesiz araç kullanmanın atılı suçun unsurları arasında da yer almadığı, bu itibarla suça sürüklenen çocuğun trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8122, Karar No: 2022/21781, Tarih: 03.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8122 E.  ,  2022/21781 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... hesabı kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/02/2021 tarihli ve 2021/1841 soruşturma, 2021/2586 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/1446 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/39280 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, şüpheli ... isimli ... hesabı sahibinin, ....com/...? kullanıcı adlı ... uzantılı sosyal medya hesabından “Karektersiz şerefsiz sen insan değilsin” şeklindeki paylaşımı ile müvekkiline hakaret ettiğinden bahisle şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak paylaşım içeriklerine dair bilgi taleplerinin Türkiye temsilciliği tarafından cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkânı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması, toplanacak diğer deliller ve yapılacak etkin soruşturma sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik inceleme sonucu verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

TCK'nın 125/1. maddesi: “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmünü;

Aynı Kanunun 126. maddesi ise: “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” hükmünü içermektedir.