muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5038, Karar No: 2024/3716, Tarih: 28.05.2024

Peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davaya konu taşınmazda paydaş olan muris ...’in payını 1966 yılında çocukları olan davacılara devrettiği, davacıların 1973 yılında davalı Belediye Başkanlığına karşı el atmanın önlenmesi davası açtıkları, davacıların davalı Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davanın bir kaç kez lehlerine sonuçlandığı, davalı Belediye Başkanlığı tarafından kararların temyizi üzerine Yargıtay ilgili dairelerince (Yargıtay 1; kapatılan 16 ve 17. Hukuk Daireleri) araştırmaya yönelik kararların bozulduğu, taşınmazı devreden muris ...’in tapuyu devrettikten üç yıl sonra 1969 yılında vefat ettiği, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1992 yılında kadastro çalışması başladığı, dava konusu taşınmazın davalı olması nedeniyle malik hanesinin boş bırakıldığı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışması başlaması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderildiği, yargılama sonunda davalı Hazinenin dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uymadığının anlaşıldığı, davacıların 1973 yılından 1992 yılına kadar Belediye Başkanlığına karşı açmış olduğu davaların lehlerine sonuçlandığı, kadastro çalışmasının başlaması nedeniyle davalı konuma gelen Hazineye karşı ise 1992 den 2021 yılına kadar yürüttükleri davalarının lehlerine sonuçlandığı, 2021 yılında davanın bitme aşamasında asli müdahillerin muvazaa iddia ederek davaya dahil olmalarının samimi ve iyi niyetli olduklarından bahsedilemeyeceği, muris ...’in mirasçılardan mal kaçırma iradesiyle hareket ettiğinin asli müdahiller tarafından ispat edilemediği, davanın açıldığı 1973 yılından asli müdahillerin müdahil oldukları 2021 yılına kadar davacılar ile asli müdahiller arasında bir ihtilaf bulunmadığı, davacıların taşınmazı satın aldıkları 1966 tarihinden beri taşınmaza zilyet oldukları, davacılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu’un 13/A maddesine göre, aksi taktirde aynı Kanun’un 13/B-b maddesindeki kazanma koşullarının oluştuğu, asli müdahillerin muris muvazaasına dayansalar bile bunun ispatının çok zor olacağı, davanın açıldığı tarihten takriben 52 yıl sonra karar düzeltme aşamasında muvazaa iddiasının ileri sürülmesine binaen muvazaanın olup olmayacağı hususlarının araştırılmasının doğru olmadığı, karar düzeltme talebinin reddine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 28.05.2024
Yargıtay — Esas No: 2015/1480, Karar No: 2015/15764, Tarih: 19.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1480 E.  ,  2015/15764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/206933

Mahkemesi : Mersin 4. Ağır ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/04/2014

Numarası : 2014/82-2014/75

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasına dayanak teşkil eden ceza dava dosyasında, davacı hakkında, yasa dışı terör örgütüne yardım ve yataklık suçundan 4616 sayılı Kanun gereğince kovuşturmanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ve akabinde kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verildiği ve verilen bu kararın beraat kararı niteliğinde değerlendirilemeyeceği dikkate alındığında, 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan yasal şartların oluşmadığı gözetilerek davanın bu nedenle reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, bu gerekçeye ek olarak davanın, 4616 sayılı Kanun gereğince kovuşturmanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra açıldığından bahisle reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin eksik incelemeye ve davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5732, Karar No: 2012/9626, Tarih: 18.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/5732 E.  ,  2012/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/82966

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/11/2006, 2006/165 (E) ve 2006/403 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mustafa ve Nihat'ın suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Mustafa müdafiinin sübuta, tahrik bulunduğuna, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık Nihat müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mağdurun tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra, mağdurdaki yaralar ile ilgili olarak, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden 5237 sayılı TCK.nun 86. ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Nihat ve Mustafa müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38427, Karar No: 2017/7358, Tarih: 06.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38427 E.  ,  2017/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekinin evine gelerek Adıyaman'dan geldiğini, şeyhin kızı olduğunu, sıkıntılarını gidereceğini söyleyerek, yüzüne üflediği, altın ve para istediği, müştekinin getirdiği altın ve paraya su serpip, arkasını dönüp eğilmesini söylediği, bezi müştekinin başında gezdirdikten sonra, dolaba kilitlemesini, yedi sokak dolaştıktan sonra odanın anahtarını getireceğini söyleyerek evden ayrıldığı, 1 saate yakın bekleyen müştekinin, sanığın dönmemesi üzerine çilingirle girdiği odada altın ve paranın olmadığını farkettiği olayda sanığın hileli söz ve davranışlarla müştekinin dini duygularını istismar ettiği, müştekiden haksız menfaat sağladığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin bu niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen

hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7601, Karar No: 2019/867, Tarih: 07.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7601 E.  ,  2019/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde niteklikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nn 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan mağdureyi, olay günü kendisine ait araçta ilişkiye girdikleri saat 16:00'dan 19:00'a kadar yanında tuttuğu, sabit olmakla birlikte mağdureye yönelik alıkoyma eylemini cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın müsnet suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, olayda hilenin ne şekilde oluştuğu da açıklanmadan aynı Kanunun 109/2. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13963, Karar No: 2024/13708, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/13963 E.  ,  2024/13708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2124 E., 2024/2766 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/84 E., 2023/107 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle: Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı işverenlik vekili özetle: davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın kabulü ile 1-Davacının 14.12.2018 tarihli iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kaybı oranının %10 olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1. Dosya kapsamı incelendiğinde, hükme esas alınan 23.02.2023 /751 karar nolu Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun raporunda, "Şerafettin oğlu, 1980 doğumlu ...'nın 14.12.2018 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli sağ 3. parmak amputasyonu ve 4. parmaklardaki eklem hareket kısıtlılığı nedeniyle;

A-) Olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve düz işçi olduğu bildirilmekle meslek grup numarası 1 (bir) alınarak,

Gr1 IX(3Adda……….1)A %5

Gr1 IX(4Bdda……….1)A %5

Balthazard formülüne göre %9,75

Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 03.03.2019 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %10.0 (yüzdeonnoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı,

Gr1 IX(3Adda……….1)A %5

Gr1 IX(4Bdda……….1)A %5

Balthazard formülüne göre %9,75

Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 03.03.2019 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %10.0 (yüzdeonnoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı,

B-) Aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde belirleme yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince, davacının 14.12.2018 tarihli iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kaybı oranının %10 olduğunun tespitine karar verildiği, ne var ki hükmün eksik araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

2.İlgili Adli Tıp raporunda, çalışır olarak belirtilen 03.03.2019 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10 olduğu şeklinde belirleme yapıldığı belirgin olup, iş kazasının gerçekleşmiş olduğu 14.12.2018 tarihinden çalışır tarihi olarak bildirilen 03.03.2019 tarihine kadar ki dönem aralığı yönünden sürekli iş göremezlik oranı tespiti yapılmamasına rağmen İlk Derece Mahkemesince iş kazası tarihinden itibaren belirleme yapılması yerinde görülmemiştir.

3. O halde İlk Derece Mahkemesince, davacının 14.12.2018-03.03.2019 tarihleri arası yönünden de sürekli iş göremezliği hakkında tespit yapılması gerektiğinden, bu hususta Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'ndan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14534, Karar No: 2025/2050, Tarih: 18.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/14534 E.  ,  2025/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/613 E., 2018/394 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Etlik İhtisas Hastanesi'nin temizlik işlerini üstlenen ... Güvenlik Tem.Gıd. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti 'nin hastanede görevli şirket müdürü ve şefi olan sanıkların, hastanede çalışan şirket elemanlarına baskı yapıp tehdit ederek hastanede kullanılması gereken temizlik malzemelerini eksik kullandırıp hastanede bulunan depodan araçlarla hastane dışına çıkartarak götürmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kullanma suçunu oluşturacağı, bu suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-d maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 06.06.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5999, Karar No: 2019/17581, Tarih: 03.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5999 E.  ,  2019/17581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından, alınan bilirkişi raporundan ve katılanın şikayet dilekçesinden sanığın, suça konu sigara ve alkollerin olduğu dolapların anahtarını marketin ofis kısmından alarak suça konu sigara ve alkolleri çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-d. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/465, Karar No: 2025/333, Tarih: 22.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/465 E.  ,  2025/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1800 Esas, 2022/1877 Karar

BİRLEŞEN İSTANBUL (KAPATILAN) 3. FİKRİ SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİNİN

2017/80 E. SAYILI DOSYASINDA

HÜKÜM : Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/393 Esas, 2020/26 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1. Davacılar vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkillerinin üniversiteye hazırlık eğitim öğretim hizmetleri alanında faaliyet gösterdiklerini, “...” unsurlu bir çok markanın da müvekkilleri adına tescil edildiğini, bu markalar dışında müvekkillerinin 28.08.1998 tarihinden bu yana hizmet veren http://www.fenbilimleri.com/ internet sitesinin de sahibi olduğunu, bu sitenin dahi tek başına müvekkillerinin en azından 1998 yılından bu yana kesintisiz olarak “...” ismi ile 16 ve 41. sınıflarda faaliyet gösterdiğini kanıtladığını, “... Merkezi” ve “... Dershanesi” ismiyle 50 yılı aşkın bir birikimin sahibi olan müvekkillerinin bu süre içerisinde milyonlarca basılı kağıdında “... MERKEZİ” ve “... DERSHANELERİ” ibarelerini markasal olarak kullandığını, ülke çapında bu isimleri maruf ve meşhur hale getirdiklerini, müvekkillerinin 2000'li yıllardan bu yana bilim adamları şekil temasını, tik logosunu ve “... DERSHANESİ” ve “... MERKEZİ” ibarelerini tüm basılı evraklarında ve tabelalarında kullandığını, davalının müvekkillerinden ... Eğitim Yayımcılık ve Turizm Hizmetleri A.Ş.’nin eski bir lisansörü olduğunu, müvekkili şirket ile davalı taraf arasında 2005 yılında imzalanan lisans sözleşmesi ile davalıya münhasıran Balıkesir ili, Bandırma ilçesinde “... MERKEZİ DERSHANELERİ” isim ve logosunu 65 ay için kullanma hakkı verildiğini, sözleşmede belirtilen 65 aylık sürenin bitmesine karşın davalının müvekkillerine ait tescilli ve tescilsiz markaları kullanmayı bırakmadığını, bir çok ilde ve ilçede “... MERKEZİ” ibaresi taşıyan yeni şubeler açtığını, müvekkiline ait iş mahsulü niteliğindeki şekil ve ibareleri kullanmaya devam ederek haksız kazanç elde ettiğini, davalının elinde sadece kötü niyetli olarak tescile bağladığı düz yazı şeklindeki “... ... MERKEZİ” ibareli 2007/25472 numaralı marka tescil belgesi bulunduğunu, buna rağmen yapılan tespitlerde müvekkilinin iş mahsulü niteliğindeki tüm şekil ve ibarelerin bu şubelerde kullanıldığının görüldüğünü, davalının tescilli markasını hiçbir şekilde markasal kullanmadığını ileri sürerek davalının 2007/25472 numaralı “... ... MERKEZİ” ibareli markasını markasal anlamda tescil ettirdiği düz yazı şekliyle kullanmadığının ve mevcut kullanımlarının müvekkilinin tescilli/ tescilsiz markalarına tecavüz etiğinin tespitine, müvekkili firmanın markalarına tecavüzün önlenmesi ve ref’ine, davalının mevcut kullanımlarında yer alan “...” ve “... MERKEZİ” ibarelerinin müvekkillerinin tescilli ticaret unvanı ve işletme adı olması nedeni ile haksız rekabet oluşturmasından unvana ve işletme adına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile bu eylemlerin men’i ve ünvana/ işletme adına tecavüz ve haksız rekabet sonucu oluşan mali durumun ortadan kaldırılmasına, davalının 2007/25472 numaralı “... ... MERKEZİ” ibareli markayı tescil ettirdiği sınıflarda ve tescil ettirdiği düz yazı şekliyle kullanılmamış olması nedeniyle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 14

... ... MERKEZİ” ibareli markayı tescil ettirdiği sınıflarda ve tescil ettirdiği düz yazı şekliyle kullanılmamış olması nedeniyle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 14. maddesi gereğince iptaline, davalının 2007/25472 numaralı markanın 556 sayılı KHK'nın 17. maddesi kapsamında müvekkillerinden ... Eğitim Yayım ve Turizm Hiz. A.Ş. adına devrine, bunun mümkün olmaması halinde davalının tescilde kötü niyetli olması ve tescil edilen markanın müvekkillerinin tescilli ve tescilsiz markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olması nedeniyle hükümsüzlüğüne, davalı adına kayıtlı http://www.....net/ alan adlı internet sitesinde müvekkillerinin tescilli ve tescilsiz markalarına tecavüz eder nitelikteki kullanımlar ve haksız rekabet niteliğindeki yanlış ve yanıltıcı beyanlar/iş ürünlerinden yetkisiz yararlanma şeklindeki kullanımlar sebebiyle söz konusu sitenin erişiminin engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.