muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4000, Karar No: 2020/2219, Tarih: 11.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4000 E.  ,  2020/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi:

Davacı, 13.12.2007-05.04.2008 tarihleri arasındaki hizmetlerinin gerçek ücret üzerinden tespitini, 05.04.2008-24.10.2014 tarihleri arasında kuruma eksik bildirilen prime esas kazancın gerçek ücret üzerinden tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı işveren vekili; davacının davalı işyerindeki fiili hizmet süresinin 05/04/2008-23/10/2014 tarihleri arasında geçen dönem olduğunu, davacının 05.04.2008 tarihinde başladığına dair sözleşmede imzasının bulunduğunu, Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları gereğince davacının işyerinde devamlı olarak hizmet akdiyle çalışmış olduğunu tanık beyanları dışında resmi ve yazılı belgelerle ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Feri müdahil vekili; davacının çalışmaları bakımından müvekkili Kurum kayıtlarının esas olduğunu, işyerinin varlığı, işyerinin yasa kapsamına girip girmediğinin araştırılması gerektiğini, davacının işyerinde devamlı olarak hizmet akdiyle çalışmış olduğunu, tanık beyanları dışında resmi, yazılı ve sağlıklı deliller ile ispatlanması gerektiğini, hizmet akdiyle davalı işverene bağlı olarak fiilen çalışıldığının ispatlanması gerektiğini, çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığının araştırılması gerektiğini, asgari ücretten daha yüksek bir ücretle çalışıldığı iddiası karşısında bu iddianın yazılı deliller ile ispatının gerektiğini, Kurumun resmi kayıtlarının incelenerek salt tanık anlatımlarına dayalı hüküm verilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece mahkemesince ; “ Tüm dosya kapsamından, toplanan delillerden, dosya kapsamıyla uyumlu bilirkişi raporundan, dinlenen tanık beyanlarından, davacı ve davalı tanıklarının ve özellikle davalı tanığı ...'in ve ...'nın davacının çalıştığı tarihle ilgili beyanları ve davalı işyerinde sigortalılıklarının geç başlatıldığı yönündeki ortak beyanları da dikkate alındığında davacının davalı işyerinde 13/12/2007-05/04/2008 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığı anlaşıldığından 13/12/2007-05/04/2008 tarihleri arasında davacının davalı işyerinde çalıştığının tespitine ve davacının yaptığı işin niteliği, işyerindeki kıdemi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında iş akdinin feshedildiği tarihte asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşıldığından iş akdinin feshedildiği 24/10/2014 tarihi itibariyle aylık ücretinin net 1600,00-TL olarak tespitine karar verilerek hüküm kurulmuştur.” gerekçesiyle “Davacının davasının kabulü ile; ... T.C. Kimlik numaralı davacı ...'ın 13/12/2007 - 31/12/2007 tarihleri arasında 17 gün günlük 19,50 TL bürüt ücret ile

01/01/2008 - 05/04/2008 tarihleri arasında, 95 gün günlük 20,28TL , bürüt ücretle davalı ... Tekstil Nakış San ve Tic Ltd. Şirketinde hizmet akti ile çalıştığının ve davacının iş aktinin sona erdiği 24/10/2014 tarihi itibari ile ayık ücretinin net 1600 TL olarak tespitine, ” karar verilmiştir.İstinaf Başvurusu;Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; kamu tanığı dinlenmediğini, davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmediğini, çevre işyerinden araştırma yapılmadan dinlenen tanıkların hizmet cetvelleri getirtilmeden sadece davacı tanıklarının duyuma dayalı beyanları gereğince usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, eksik deliller üzerine hüküm kurulduğunu, ücret yönünden ise, tanık beyanından başka yazılı delil başlangıcı dahi sayılabilecek bir delil dosyaya sunulmadığını, sanki çok basit bir alacak davası gibi sadece davacı tarafın tanıklarının beyanlarına itibar edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Feri müdahil vekili kısa karar istinaf dilekçesinde; kararın kaldırılmasını istemiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince '' Taraflar, davacının 13.12.2007-05.04.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak çalışıp çalışmadığı, tüm çalışma süresince prime esas kazancının tespitini istediği ücret kadar olup olmadığı konusunda anlaşamamaktadır.

Yasal düzenlemeler ve dosyada bulunan bilgi belgelerin incelenmesinden; davacının hizmet cetveline göre davalı şirkete ait 1050578 34 sicil numaralı işyerinden 05.04.2008-23.10.2014 tarihleri arasında hizmetlerinin bildirildiği, davalı şirketin 25.09.1997 tarihinde tescilinin yapıldığı ve işyerinin aynı tarihte kanun kapsamına alındığı, davacının tespitini istediği 13.12.2007-05.04.2008 tarihleri arasında herhangi bir yerden hizmet bildiriminin yapılmadığı, davacı ve davalı tanığı olarak dinlenen tanıkların aynı zamanda bordro tanıkları olduğu ve hizmet cetvellerine göre ... 'in 08.09.2006-14.08.2015 tarihleri arasında, ...'nın 18.09.2006-26.08.2008 tarihleri arasında, ...'ın 18.09.2006-19.10.2014 tarihleri arasında, ...'ın 06.04.2007-05.09.2016 tarihleri arasında sigortalı hizmetlerinin bildirildiği, taraf tanıklarının ortak beyanlarında "işe başladıklarında bir süre sigortasız çalıştırıldıkları, sonradan kişinin evli-bekar olması gibi duruma göre sigortalarının başlatıldığını" belirttikleri, yine davalı tanığı ... 'in "kendisinin 2005 yılında işe başladığını, davacının 2007 yılında başladığını, ayını bilmediğini" belirttiği, bu tanığın da 21.03.2005 tarihinden beyanının alındığı tarihe kadar sigorta bildiriminin yapıldığı anlaşılmakla davacının hizmet süresinin tespitine ve tanık beyanları ile emsal ücret araştırmasına göre son ücretin 1.600,00-TL olduğu kanıtlanmış olmakla da son ay ücretinin tespitine yönelik ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu kanaatiyle davalı işveren ve feri müdahilin istinaf başvurularının reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. ” gerekçesiyle;

“ Davalı işveren ve feri müdahil vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, ” karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı vekili; kamu tanığı dinlenmediğini, davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmediğini, çevre işyerinden araştırma yapılmadan dinlenen tanıkların hizmet cetvelleri getirtilmeden sadece davacı tanıklarının duyuma dayalı beyanları gereğince usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, eksik deliller üzerine hüküm kurulduğunu, ücret yönünden ise, tanık beyanından başka yazılı delil başlangıcı dahi sayılabilecek bir delil dosyaya sunulmadığını, sanki çok basit bir alacak davası gibi sadece davacı tarafın tanıklarının beyanlarına itibar edildiğini, aynı işyeriden çalışan benzer bir dosyada ret kararı verildiğini, belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.SGK vekili; dinlenen tanıkların Yargıtay vasıflarına uygun olamdığını,buna göre hüküm tesis edilemeyeceğini, prime esas kazanç tespitinde yazılı delil olmadığını,belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ile fer'i müdahil Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, karar verilmiştir.

2-Dava; hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Hizmet tespiti davaları, niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine imkan tanımasına karşılık, ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2010 tarihli, 2005/21-409 E., 2005/413 K.; 19.10.2011 tarihli, 2010/10-480 E. 2010/523 K.; 19.06.2013 tarihli, 2011/10-608 E., 2011/649 K.; ve 19.06.2013 tarihli, 2012/10-1617 E., 2013/850 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200.) maddesinde yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesi mümkündür (1086 sayılı HUMK m. 292 (6100 sayılı HMK m. 202).506 sayılı Kanun'un 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır.” Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması hâlinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.Hâl böyle olunca, ücret miktarı HMK’nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle HUMK'nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan, buna göre araştırma yapılması gerekmektedir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 1.2.1984 doğumlu davacının makinacı (Nakış) olarak çalıştığı,işyerinin 25.09.1997 tarihinde yasa kapsamına alındığı, 5.4.2008 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı işyerinden verildiği, 5.4.2008 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücretin asgari ücret olarak belirlendiği, 2010-2014 arası imzalı maaş bordrolarının dosyada olduğu, emsal ücret araştırması yapıldığı, hizmet tespiti iddiasını doğrulayan yeterli sayıda bordro tanığının dinlendiği, ancak ücret iddiasını doğrulayan yazılı delil bulunmadığı, anlaşılmıştır

.09.1997 tarihinde yasa kapsamına alındığı, 5.4.2008 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı işyerinden verildiği, 5.4.2008 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücretin asgari ücret olarak belirlendiği, 2010-2014 arası imzalı maaş bordrolarının dosyada olduğu, emsal ücret araştırması yapıldığı, hizmet tespiti iddiasını doğrulayan yeterli sayıda bordro tanığının dinlendiği, ancak ücret iddiasını doğrulayan yazılı delil bulunmadığı, anlaşılmıştır. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kararın hizmet tespitine ilişkin kısmının yerinde olduğu ancak prime esas gerçek ücretin tespiti (en son 1600,00 TL) talebinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. ve 292. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. ve 202.) maddelerindeki hükümler çerçevesinde ispat edilmediği ve sadece tanık beyanları veya emsal ücret araştırması yapılarak sonuca gidilmesinin hukuka uygun olmadığı,bu iddianın ancak yazılı belgelerle kanıtlanabileceği ve dosyada bu iddiayı ispatlayacak mahiyette yazılı delil bulunmadığı anlaşıldığından prime esas kazancın tespitine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.G)SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13582, Karar No: 2013/15869, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/13582 E.  ,  2013/15869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/06/2011 tarih ve 2011/22-2011/114 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asli müdahiller vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asli müdahiller vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı limited şirketin 30.05.2005 tarihinde... 1. Noterliğinin 10715 yevmiyesinde kayıtlı ana sözleşmesi ile kurulduğunu ve kuruluşun 07.06.2005 gün ve 6319 sayılı ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini, anılan anasözleşme ile kurulmuş bulunan davalı ... Sağlık Hizmetleri İnşaat Turizm ve Ticaret Limited Şirketi'nin sermayesinin ilk kuruluşta 3.000.000 YTL olarak belirlenip ortakların kararlaştırılan payları taahhüt ettiklerini, buna göre müvekkilinin ortaklıkta %40 paya, diğer ortakların %60 paya sahip olduklarını ve taahhüt edilen işbu kuruluş sermayesinin tamamen ortaklarca ödendiğini, bu şekilde şirketin faaliyetlerine başlayarak bu süreçte sermayenin artırılması ihtiyacı doğduğunu, 21.11.2006 tarihinde ortakların toplanarak şirket sermayesini 6.500.000 YTL'ye çıkarttıklarını, bu hususun 06.12.2006 gün ve 6698 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, bu şekilde müvekkilinin davalı şirketteki ortaklık payının 2.600.000 YTL'ye yükseldiğini, müvekkili ...’in sermaye artırımına konu edilen 1.400.000 YTL'lik sermaye borcunu zamanında ve usulüne uygun bir şekilde ödediği halde diğer ortakların artırımdan kaynaklanan sermaye taahhüdünü yerine getirmediklerini, daha sonra 09.06.2007 tarihinde müvekkili dışındaki diğer ortakların başvurusu ile olağan genel kurul toplanarak kuruluşta seçilmiş bulunan şirket müdürleri yerine Sultan Bayram ile ...’ün müşterek temsil ve ilzama yetkili şirket müdürü seçildiklerini, müvekkilinin bu karara ret oyu verdiğini, sermaye artırımı sonucunda müvekkilinin kendi payına düşen sermaye miktarını tamamen ödemesi nedeniyle şirketin %50'sinden fazlasına sahip olduğu halde diğer ortakların müvekkilinin rızasına aykırı şekilde toplanarak almış olduğu 09.06.2007 tarihli kararların hükümsüz olduğunu, ayrıca alınan kararların hükümsüz olup şirketin yetkisiz kişiler tarafından yönetilmesi nedeniyle ileride şirketin telafisi imkansız bir takım zararlara uğramaması nedeniyle şirkete ihtiyati tedbir yoluyla kayyum tayin edilmesi gerektiğini ve bu nedenlerle TTK'nın 536. maddesine aykırı bir şekilde alınmış olan 09.06.2007 tarihli genel kurul toplantı tutanağı hükümsüz bulunduğundan bu durumun hüküm altına alınmasını, dava süresince şirkete bir kayyum atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göne, kararların alındığı tarih itibariyle davalı şirketin ödenmiş sermayesinin tespit edildiği, karar nisabı itibariyle 09.06.2007 tarihli genel kurulda 6 ve 9. maddelerde alınan kararların geçersiz olduğu, karar nisabının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, anılan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asli müdahiller vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göne, kararların alındığı tarih itibariyle davalı şirketin ödenmiş sermayesinin tespit edildiği, karar nisabı itibariyle 09.06.2007 tarihli genel kurulda 6 ve 9. maddelerde alınan kararların geçersiz olduğu, karar nisabının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, anılan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asli müdahiller vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asli müdahiller vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asli müdahiller vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21139, Karar No: 2014/13265, Tarih: 03.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21139 E.  ,  2014/13265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; şikayetçiye ait lokantaya giden sanığın, 5 kişilik yemek siparişi verdiği, yemeğin 20 TL tuttuğunu öğrenmesi üzerine yemeğin sebze halinde babasına ait işyerine teslim edileceğini, babasında bozuk para olmadığını söyleyerek 200 TL para üstünün getirilmesini istediği, şikayetçinin yemeği ve para üstü olan 180 TL'yi yanında çalışan tanık...'a verdiği, sanığın tanık ....'la birlikte sebze haline geldiklerinde kola alacağını ve hemen geleceğini söyleyerek tanıktan 180 TL parayı alıp ortadan kaybolduğu sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak, yerine “Sanığın, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1133, Karar No: 2016/4876, Tarih: 12.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1133 E.  ,  2016/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.