muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/406, Karar No: 2017/2092, Tarih: 17.04.2017

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, onsekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 16.01.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle onsekiz yaşından büyük mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Adli Kurulunca 12 aylık süreden önce düzenlenen 20.09.2013 günlü rapora dayanılarak verilen cezanın TCK'nın 102/5. maddesiyle arttırılması,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15946, Karar No: 2016/11123, Tarih: 24.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/15946 E.  ,  2016/11123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının redine,

2-Davacı vekili, davacının ... Belediyesi'nde çalışırken 6111 Sayılı ... Kanun'un 166 ıncı maddesi uyarınca belediyeden alınarak... Bakanlığı'na bağlı okula atamasının yapıldığını, devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devri gerçekleştiren kurumun sorumlu olduğunun karara bağlandığını, davalı müvekkilinin atamasının yapıldığı ve TİS'den kaynaklanan alacaklarının ödenmesini gerçekleşmediğini iddia ederek yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, giyim yardımı alacağı, geç ödenen ikramiyelerden kaynaklı faiz alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, alacakların ödendiğini, ikramiyelerin geç ödenmesinden dolayı ihtirazi kayıt koyulmadığından faiz talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, alacakların ödendiğini, ikramiyelerin geç ödenmesinden dolayı ihtirazi kayıt koyulmadığından faiz talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 31.12.2013 tarihli ilamı ile davalının temyiz itirazlarının kesinlikten reddine karar verilmiş; davacı temyizi bakımından ise, “...Bilirkişi raporunda davacının hafta içi 08:00-17:00 arası bir saat ara dinlenme yaparak, cumartesi günü ise 08.00-13:00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme ile 4,5 saat ve toplamda 44,5 saat çalıştığı ve bazı haftalarda 1 ya da 1,5 saat fazla çalışma çıkmaktaysa da örtülü denkleştirme bulunduğu kanaatiyle, Yargıtay’ın resmi işyerlerinde kayıtlara dayalı ispat yoluna gidilmesine ilişkin içtihatlarında atıf yaparak fazla çalışma alacağı hesaplamamıştır. Dosyada davacının puantaj kayıtları, mesai takip çizelgeleri ve aylık ücret bordroları mevcuttur. Bilirkişi mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtlarını karşılaştırmadan denetime elverişli rapor hazırlamadan bazı haftalarda 1 ya da 1,5 saat fazla çalışma yapılsa da örtülü denkleştirme olduğu sonucuna varmıştır. Bilirkişinin görevi karar mercii gibi delilleri tartışmak değil, Mahkemenin verdiği görev doğrultusunda hesap yapmaktır. Örtülü denkleştirme bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olup bilirkişinin hakimde, taraflarda ve temyiz merciinde ayrıntılı kanaat oluşturacak rapor hazırlamadan kendi kanaatiyle hesaplama yapması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş davacı talebi ile bağlı kalınarak mesai takip çizelgeleri, nöbet çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtlarının ve fazla çalışma karşılığı izin kullanmaya ilişkin kayıtların karşılaştırıldığı denetime elverişli rapor aldırarak sonuca gitmekten ibarettir. Eksik inceleme içeren denetime elverişli olmayan rapora itibarla hüküm kurulması isabetsiz olmuştur. 3-Ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili çalışmaları konusunda davacı talebi ile bağlı kalınarak nöbet çizelgeleri ile mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtları karşılaştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken sadece tanık beyanları ve puantaj kayıtlarının dikkate alınması doğru olmamıştır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, mesai takip çizelgeleri, nöbet çizelgeleri, puantaj ve bordroları karşılaştıran hesap raporu aldıktan sonra, bilirkişi raporu doğrultusunda bozma kapsamı dışında kalarak varlığı ve miktarı kesinleşen giyim yardımı ile bozma sonrası hazırlanan ek hesap raporunda hesap edilen 63,66 TL fazla mesai ücretinin kabulüne karar vermiş, diğer talepleri ise reddetmiştir.

Mahkeme bozma kararına uymuş, mesai takip çizelgeleri, nöbet çizelgeleri, puantaj ve bordroları karşılaştıran hesap raporu aldıktan sonra, bilirkişi raporu doğrultusunda bozma kapsamı dışında kalarak varlığı ve miktarı kesinleşen giyim yardımı ile bozma sonrası hazırlanan ek hesap raporunda hesap edilen 63,66 TL fazla mesai ücretinin kabulüne karar vermiş, diğer talepleri ise reddetmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda puantaj ve işe giriş çıkış kayıtlarının incelenmesi sonucu davacının genelde haftada 5 gün 08.00-17.00; cumartesi günleri 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığının tespit edildiğini, ancak 20.05.2010-19.04.2011 tarihleri arasındaki dönemde haftada 5 veya 6 gün olmak üzere 8 (sekiz) saati aşan çalışmalar yaptığı, bazen 24.00'a devam eden çalışmalarının olduğu, bu kayıtlara itibar edildiği takdirde 63,66 TL fazla mesai ücretinin ödenmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir. Davacı vekili bilirkişi raporunun eksik ve hatalı düzenlendiğini, davalı Belediyenin eksik ve hatalı kayıt gönderdiğini, tüm kayıtların gönderilmesi için mahkemenin yazdığı müzekkere cevabının beklenmediğini, bu kayıtların 23.12.2014 tarihinde gönderildiğini, bu kayıtlarda 21.04.2010 tarihinden itibaren çeşitli aylarda bazı günlerde 10 saat ve üzeri çalışarak fazla mesai yapan davacının alacağının eksik hesaplandığını ileri sürerek rapora itiraz etmiştir.

Gerçekten de dosya içinde bulunan 23.12.2014 tarihli davalı ...'den gelen yazı ekindeki davacı işçinin işe giriş çıkışını gösteren kart basma kayıtlarına göre davacının bilirkişi raporunda yeralmayan bir çok günde (örneğin 21.04.2010 tarihinde 6.55-17.00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı) toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılan günlük 8 saatlik çalışmayı aşar bir çalışmasının olduğu görülmektedir. Mahkemece bu itiraz üzerinde durularak aynı ya da başka bir bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra, çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5539, Karar No: 2012/9080, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5539 E.  ,  2012/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2010 tarih ve 2007/942-2010/700 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri tarafından taşınma işi üstlenilen sigortalı emtianın, taşıma esnasında hasarlandığını, dava dışı Şeker Sigorta A.Ş.'nin sigortalıya 67.408 TL ödeme yaparak sigortalısının haklarına halef olduğunu, sigorta şirketinin müvekkillerine açtığı rücuen tazminat davasının ise 66.747,83 TL üzerinden kısmen kabul edildiğini, davaya konu taşıma esnasında meydana gelen hasarların karşılanması için müvekkili kooperatif tarafından davalı Anadolu Sigorta A.Ş.'ye nakliyat emtia sigortası yaptırılmış olduğunu, dava, davalı şirkete ihbar edilmiş ise de, davalı tarafınan sigorta kapsamında herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkillerinin, araçlarının haczi nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek, şimdilik 40.000 TL'nin 08.06.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta sözleşmesine davalılar ...ve Mustafa'nın taraf olmadıkları, poliçedeki teminatın kamyon klozuna göre verildiği, kamyonda yüklü makinenin köprü altından geçerken köprüye çarpmak suretiyle hasarlanması nedeniyle hasarın sigorta teminatında bulunmadığı gerekçesiyle, davacılar ...... ve ... tarafından açılan davanın aktif husumet nedeniyle, davacı Kooperatif tarafından açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 28/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10274, Karar No: 2022/9981, Tarih: 21.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10274 E.  ,  2022/9981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı .... (...) Genel Müdürlüğüne devredilen Soma ...'ne bağlı kömür ocağında şoför olarak çalıştığını, davacının işyerinde alt işveren konumundaki farklı firmaların işçisi gösterilerek çalıştırıldığını, davacının kömür üretim faaliyetine ilişkin çalışmasının davalı Şirketin asıl işleri arasında yer aldığını, davalı işverenin alt işveren firması ile muvazaalı ilişki içerisine girerek 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine aykırı bir şekilde asıl işi belirtilen Kanun'daki şartlar oluşmaksızın bölmek suretiyle davacının işvereni konumunda gösterilen firmalara ihale ettiğini, davalı işverenin işyerinde yapılan işin kömür madenini çıkarma işi olduğunu, davacının yaptığı işin yardımcı ... olmayıp kömür çıkarma işinin asli unsuru olduğunu, davacının yaptığı işi yapan Kurum personelinin de bulunduğunu, yapılan işin koordinasyon ve denetiminin davalı işveren tarafından gerçekleştirildiğini, çalışma koşullarının da davalı işveren tarafından belirlendiğini, davalı ile alt işverenler arasında muvazaalı olarak kurulmuş asıl-alt işveren ilişkisinin mevcut olduğunu, emsal mahiyetteki dava dosyalarında ...'ın ... Termik Santralinde çalışan işçiler tarafından açılan davalarda muvazaanın tespit edildiğini ileri sürerek davalı asıl işveren ile alt işveren firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun ve muvazaa sebebiyle davacının baştan itibaren davalı asıl işverenin işçisi olduğunun tespiti ile ilave tediye alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kuruma husumet yöneltilmesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu çerçevesinde davalı Kurumdan hizmet alımı ihalesini alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, müvekkilinin sadece ihale makamı olduğunu, davacı işçinin müvekkili Kurumun işçisi olmadığını ve Kurumun asıl işi olan elektrik üretim işinin bölünmesi suretiyle var edilen bir işte çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının yapmış olduğu işin elektrik üretim işinden tamamen bağımsız bir işte çalıştığını, bu nedenle alt işveren ile yapılan sözleşmenin düzenlenmesinde muvazaadan söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2019/204 Esas, 2020/47 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davalı Kurum ile alt işverenler arasında yapılan sözleşmenin, hizmet temini değil de işçi temini olduğu, taraflar arasında yapılan sözleşmenin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davacının ilk işe girdiği tarihten itibaren davalı ... Genel Müdürlüğünün işçisi olduğunun tespitine ve ilave tediye alacağı talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/1899 Esas, 2020/2246 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.03.2021 tarihli ve 2021/1687 Esas, 2021/5418 Karar sayılı kararı ile;

" ...

...davalı ile dava dışı ... Şirketi ile yapılan hizmet alım sözleşmesi ve şartnameler geçerli olup, alt işverene verilen ... doğrudan üretim organizasyonu içinde yer alan bir ... olmayıp asıl işe yardımcı ... niteliğindedir. Davacı da bu sözleşme kapsamında arazi şoförü olarak çalıştırıldığından, davalı ile dava dışı şirket arasında muvazaalı ilişki bulunduğuna ilişkin tespit yerinde değildir. Mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince davacının işe girdiği tarihten itibaren davalının işçisi olduğununun tespiti talebinin ve ilave tediye alacağının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. ..." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Tüm dosya kapsamındaki delilerin değerlendirilmesine göre, davalı üst işveren ile davacının çalıştığı dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanmadığı, davacı tarafın buna ilişkin taleplerinin yerinde olmadığı, bu nedenle ödenmesi gereken herhangi bir tediye alacağının bulunmadığı sonucuna varılmıştır. ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; uyuşmazlığın çözümünde yanlış kanun uygulandığını, davacının çalıştığı işyerinin ... Kömür İşletmeleri Kurumu (TKİ)’na ait ... Linyitleri İşletmesi (...) olduğunu; ancak ... Genel Müdürlüğüne devredildiğinden davalı olarak ...'ın gösterildiğini, alt işverene verilen ... asıl ... olup yardımcı ... olarak kabul edilemeyeceğini, davalının alt işverenlik yoluyla muvazaalı işçi temin ettiğini ve davanın reddinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile alt işverenleri arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespiti ile ilave tediye alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz edilen nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6473, Karar No: 2012/6279, Tarih: 26.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6473 E.  ,  2012/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.10.2011 gün ve 109/201 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili; mülkiyeti davalılara ait olan 17 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğundan tapu kaydının kısmen iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Sami, Memiş, Gürsel, Mehmet Salih ve ... ile dahili davalı ...; davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne dair önceki karar davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 05.04.2010 tarih, 2010/3347-3867 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “ ....3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi gerektiği, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu ve dava tarihi itibari ile davacı Hazinenin davasında haklı olup olmadığı, buna bağlı olarak yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmasının değerlendirilmesi...” gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.