muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18636, Karar No: 2023/257, Tarih: 12.01.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15537, Karar No: 2020/8127, Tarih: 24.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/15537 E.  ,  2020/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden önce yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19477, Karar No: 2013/3298, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19477 E.  ,  2013/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olaya gelince, katılan ...'nun alkol almak için gittiği birahanede sanık ... ...ile tanışarak maddi sıkıntıları konusunda konuştuğu, sanığın katılana bu konuda yardımcı olacağını söyleyip bunun için ilk önce katılana 10.000 TL lik altın aldırdığı, bilahare de 2000 TL bilezik ve yüzük aldırdığı akabinde evine çağırıp, kolunda bulunan 21 adet sahte burma bileziği verdiği, " bunlar 28000 TL değerinde, istediğin kadarını bozdur borçlarını öde" şeklinde, sözler söylediği iddia edilen olayda; sanığın, atılı eylemleri işlediğine dair soyut iddia dışında delil bulunmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8683, Karar No: 2021/13150, Tarih: 15.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8683 E.  ,  2021/13150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mirasın hükmen reddi istemine ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, ... İcra Müdürlüğünün 2019/4495 sayılı dosyası incelendiğinde, alacaklı bankanın takip işlemin ... şubesi tarafından yapıldığı, davalı vekilin cevap dilekçesi ile süresi içerisinde usulüne uygun yetkisizlik itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, somut olayda yetkili mahkeme alacaklının dava açıldığı tarihteki ikamet mahkemesi olup alacaklının adresi ise .../.... Borçlu hakkında icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazında bulunulması mahkemeyi yetkili hale getirmeyeceğinden yetki itirazının geçerli olmadığı dolayısıyla davacı tarafından yetkisiz mahkemede dava açılmış ise de davalı tarafından yetkili mahkeme doğru bildirilmediğinden yetkisiz mahkemece davaya devam edilmesi gerekeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ölüm tarihinde miras bırakanın ölmeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmişse miras reddedilmiş sayılır. (TMK'nın 605/2. maddesi). Mirasçılar zımnen mirası kabul etmiş durumuna düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczini isteyebilir. Türk Medeni Kanununun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Bu davanın tereke alacaklılarına karşı açılması gerekir. (28.12.1942 tarihli 24/29 sayılı YİBK) Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgâhı mahkemesidir. Ayrıca TMK'nın Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39/2 fıkrası gereğince mirasın yetkisini içeren özel vekâletname sunulması zorunludur. TMK'nın 605/2 maddesi gereğince bu tür davalar için özel bir yetki belirlenmemiştir. O halde, kesin yetki sözkonusu olmayıp, davanın HMK'nın 9. maddesindeki genel yetki kuralına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Aynı Kanun'un 14/1. maddesi ise, bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğunu hükme bağlamıştır.Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Somut olayda, alacaklısının ... Bankası A.ş. ... Şubesi , borçlusunun ise murislerinin olduğu icra takibi sebebiyle terekenin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddi davasının açıldığı , davalı tarafça kanuni süresinde ileri sürülmüş bir yetki itirazında bulunulduğu ve davalının yerleşim yerinin " “... “ olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11618, Karar No: 2012/1757, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11618 E.  ,  2012/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dairemizce verilen önceki geri çevirme kararı üzerine Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünce bildirilen veri listesinin sulu-kuru ayrımı yapılmadığı ve dava konusu taşınmaz üzerinde kömür madeni çıkartılması için ruhsatının olup olmadığına dair yeterince araştırma yapılmadığı görülmüştür.

Mahkemece;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazdan kömür madeni çıkartılması için ruhsat verilip verilmediği, verilmişse kapsadığı alan ile fiilen madenin çıkartılıp çıkartılmadığı hususu da belirtilmek suretiyle bu ruhsata ilişkin bilgi ve belgelerin taraflardan,

Sorulup alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14697, Karar No: 2012/2139, Tarih: 01.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14697 E.  ,  2012/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının miras bırakanı adına kayıtlı çekişmeli 301 ada, 35 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece '...yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa hükümleri gözetilerek, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi, ayrıca davanın açıldığı tarih itibariyle davacının haklı olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre yargılama gideri ve avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması...' gerekçesiyle iki kez bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamları doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava; tapu iptal, kayıt terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak dava konusu 301 ada, 35 parsel sayılı taşınmazın dayanağını teşkil eden kesin hükmün Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi kararının (24.01.1957 tarih, 1955/208 Esas, 1957/3 sayılı) keşfen kapsamının belirlenmesi ve bu kapsamda kalan yerin tamamının veya bir kısmının 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tarifi 3621 sayılı Yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığının anlaşılması halinde kesin hükmün, tarafı olan hazineyi bağlayacağı gözetilerek davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması, yok eğer kesin hükmün kapsamı dışında kalan ve davalı tarafın mülkiyet kapsamı içindeki bir kısım yerin kıyıda kaldığının saptanması halinde ise yargılama giderlerinden davanın sorumlu tutulacağının gözetilmesi ve belirlenecek duruma göre bir karar verilmesi gerekçesiyle yargılama giderleri ve avukatlık ücreti yönünden bozulduğu görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. Sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. Sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez ise de dava konusu taşınmaz Hazine'nin de tarafı olduğu kesin hüküm ile oluştuğu ve mahkemece dairenin 03.03.2010 tarih 2010/1400 esas sayılı bozma ilamında belirtildiği şekilde yapılan uygulama sonucu taşınmazın tamamının anılan bu hüküm kapsamında kaldığı, kesin hükmün, tarafı olan hazineyi bağlayacağı gözetilerek davanın esastan da reddi gerekeceği ve yargılama giderlerinden davacı hazinenin sorumlu tutulacağı kuşkusuzdur.

O halde, mahkemenin ret kararı yukarıda açıklanan gerekçelerle yerinde olduğundan, davacı Hazinenin temyiz itirazlarının reddine, anılan gerekçe ile kararın ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1483, Karar No: 2017/1742, Tarih: 16.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1483 E.  ,  2017/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaşı küçük çocuğunu olası kastla öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-e, d, 21/2, 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyizin kapsamına göre, sanık ...'in, öz kızı çocuk maktul ...'yi olası kasıtla öldürme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, öz kızı çocuk maktul ...'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın henüz bir buçuk yaşında olan maktulenin babası olduğu, eşinden ayrı akrabaları ile birlikte yaşayan ve çoğu zaman çocuklara karşı agresif davranışlar sergileyen sanığın, olay günü 23:00 sıralarında alkollü olduğu halde akrabası ... ile tartıştığı, tartışmanın ardından, o esnada kucağında bulunan maktuleyi beton zemine hızlı bir şekilde çarptığı, ertesi günü fenalaşan maktulenin hastaneye götürüldüğü, tedaviye rağmen kurtarılamadığı, maktulenin subaraknoidalde, durada kanamaya, akciğerde fokal ödem, böbrek ve karaciğerde konjesyona neden olduğu ve maktulenin suç tarihinden 5 gün sonra, künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Sanığın, maktuleyi beton zemine sert bir şekilde fırlatması sonucunda ölümün gerçekleşeceğini mutlak olarak bilebilecek durumda olması karşısında, sanığın "beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olan çocuğunu kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d-e maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.