muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14848, Karar No: 2016/2514, Tarih: 15.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/14848 E.  ,  2016/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait hastanede hasta kabul memuru olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, alınan bir ihbar üzerine yapılan araştırmada hasta kabul memuru olan davacının bazı hastalardan aldığı katılım paylarını kayıtlara geçirmediğinin tespit edildiğini, bunun üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanunun 25.maddese gereği fesh edildiğini, tazminata hak kazanmadığı gibi diğer istemlerinin de haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin haklı nedenlerle sona erdirildiği hususunun davalı tarafından kanıtlanmadığı tüm tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre davacının yaptığı şekilde zaman zaman hastalardan makbuz kesilmeden katılım payı alındığı yada bazı hastalardan katılım payı alınmadığı gibi uygulamaların bulunduğu, davalı işverenin kayıt sisteminde gerekli teknik düzenlemeyi yapamadığı denetim ve gözetim görevinde bu nedenle aksaklık olduğu, bu tür aksaklıkların olmasında sadece davacı işçinin kusurlu sayılarak iş akdinin fesih edilmesinin ağır bir yaptırım olduğu buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ücreti ve bir kısım aylık ücret alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük 10,5 saatlik çalışmasında yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi gerekirken yarım saatlik ara dinlenme kabul edilmesi yine cumartesi günleri yapılan 5,5 saatlik çalışma için yarım saat ara dinleme süresi belirlenmesi gerekirken ara dinlenme yapılmadığının kabul edilmesi hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücreti hesabında ulusal bayram ve genel tatil günlerinin dışlanmasına yönelik davalı itirazı karşılanmadan ve bu yönde denetime elverişli rapor alınmadan sonuca gidilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/02/2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Bir kısım hastalardan tahsil olunan devlet katılım bedellerini sisteme girmemek ve makbuz kesmemek suretiyle mal edinmek şeklindeki feshe konu isnadın dosya kapsamı ile sabit olduğu, subut bulan eylemin niteliğine göre işveren feshinin haklı nedene dayandığı şeklindeki kanaatim nedeniyle kararın bu yönden de bozulması gerektiğini düşündüğümden aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 15/02/2016
Yargıtay — Esas No: 2013/25412, Karar No: 2013/34512, Tarih: 04.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25412 E.  ,  2013/34512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine Ankara 10. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3371 Esas sayılı dosyasında bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip yapılmış, borçlu şirket tarafından bonodaki imzaların şirket yetkililerine ait olmadığından bahisle imzaya itiraz edilmiştir.

İİK'nun 170b maddesi göndermesi ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takiplerde de uygulanması gereken aynı Kanunun 68/a maddesinin 2. fıkrasında; "Senet altındaki imzayı reddeden borçlu takibi yapan icra dairesinin yetki çevresi içinde ise, itirazın kaldırılması için icra mahkemesi önünde yapılacak duruşmada, mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde, bizzat bulunmaya mecburdur. İcra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlu, istinabe yolu ile isticvabına karar verilmesi halinde, aynı mecburiyete tabidir" şeklinde düzenleme mevcuttur.

Yine aynı maddenin 5. fıkrasında; "Yapılacak duruşmada, yukarıda yazılı mazerete dayanmaksızın, borçlunun hazır bulunmaması halinde icra mahkemesince başka bir cihet tetkik edilmeksizin itirazın muvakkaten kaldırılmasına ve borçlunun sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkumiyetine karar verilir. Duruşmaya gelmeyen borçlunun itirazının muvakkaten kaldırılmasına ve hakkında para cezasına karar verilebilmesi için keyfiyetin davetiyeye yazılması şarttır" hükmüne yer verilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin 5. fıkrasının uygulanabilmesi için, davetiyenin bizzat borçluya çıkartılması gerekmektedir. Mahkemece borçlu şirket yetkilisi veya yetkililerinin tespit edilerek bu kişi ya da kişilere İİK'nun 68/a maddesinin 2. fıkrası uyarınca bizzat davetiye çıkartılması gerekirken, duruşmada borçlu şirket vekiline ihtar yapılmak suretiyle İİK'nun 68/a-5. fıkrası uyarınca borçlunun imzaya itirazının geçici olarak kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18755, Karar No: 2016/14694, Tarih: 20.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/18755 E.  ,  2016/14694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacı işçinin iş akdinin davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Aylık ücret, saat ücretinin 225 saate denk gelen karşılığıdır. Davacı davalı işyerinde net 1.900 Amerikan Doları ücret karşılığı çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise davacı işçinin saat ücretinin 4,50 Amerikan Doları olduğunu savunmuştur. Hükme dayanak kılınan bilirkişi raporunda davacının saat ücretinin 4,50 Amerikan Doları olduğu kabul edilmiş, davacı taraf buna itiraz etmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının son ücretinin hesabında saat ücreti olan 4,50 Amerikan Doları’nın 240 ile çarpılma sebebi anlaşılamamıştır. Dosyada mevcut bordroların incelenmesinden davacının günlük çalışmasının 7,5 saat olarak belirtildiği, bordrolardaki ücretin saat ile gün sayısının çarpımı ile elde edildiği anlaşılmaktadır. Örneğin 30 gün çalışıldığında 225 saat, 31 gün çalışıldığında 232,50 saat, 15 gün çalışıldığında 112,50 saat üzerinden normal ücret hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının normal çalışma ücreti net 1.012,50 Amerikan Doları’dır. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki 225 saat üzerinden hesaplama yapılmasına yönelik açıklaması da dikkate alındığında 4,50x225=1.012,50 Amerikan Doları olarak belirlenmelidir. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş brüt ücret, aylık barınma, ısınma yardımı brüte çevrilerek hesaplanmıştır. Davalı işverence işçiye verilen barınma, ısınma yardımı sosyal yardım niteliğinde olup bunlar gelir vergisi ve SGK priminden muaftır. Buna göre davacının banıma, ısınma yardımının brüte çevrilmeden davacının aylık brüt ücretine eklenerek giydirilmiş brüt ücreti tespit edilerek davacının alacakları yeniden hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10213, Karar No: 2023/11625, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10213 E.  ,  2023/11625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1521 Esas, 2022/1878 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.02.2022 Tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/364 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:51 Manyas/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Manyas Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.06.2022 Tarihli ve 2022/264 Esas, 2022/347 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:17 Meram/Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.10.2022 Tarihli ve 2022/1521 Esas, 2022/1878 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:32 Manyas/Balıkesir olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilen küçüğün dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Manyas/Balıkesir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Manyas Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilen küçüğün dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Manyas/Balıkesir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Manyas Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Manyas Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1096, Karar No: 2025/1742, Tarih: 18.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1096 E.  ,  2025/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; dava değeri de tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı da Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; dava değeri de tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı da Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18982, Karar No: 2023/8017, Tarih: 29.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/18982 E.  ,  2023/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/101 E., 2023/165 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muratlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2013 tarihli ve 2013/421 Esas No.lu iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ... ile birlikte, 01.09.2013 tarihinde, gece saat 02.35 sıralarında, şikâyetçiye ait iş yerine girerek kasada bulunan yaklaşık olarak 25,00 TL değerinde bozuk parayı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2013/256 Esas, 2015/56 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay 16 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay ( Kapatılan ) 17. Ceza Dairesinin 03.04.2019 tarihli ve 2018/7579 Esas, 2019/4605 Karar sayılı kararı ile, "Suça sürüklenen çocukların iş yerinden çaldığı paranın 20-25 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Kanun'un 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından ... olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasa'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi" nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2020 tarihli ve 2019/289 Esas, 2020/320 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 145, 31/3, 62. maddeleri gereğince 7 ay 23 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.