muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7625, Karar No: 2015/19009, Tarih: 28.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7625 E.  ,  2015/19009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2012/352-2014/978

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız olarak el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız olarak el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmazın net fıstık geliri esas alınarak değerinin tespit edilmeside yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın doğal yapısı itibari ile oldukça eğimli olduğu dikkate alındığında 4000 m²'lik alan üzerindeki fıstık ağaçlarının yol çalışması nedeniyle yuvarlanan kayalardan zarar gördüğü ancak zeminin bu nedenle tamamen kullanılamaz hale geldiğine dair bir tespit yapılmadığı halde sadece zarar gören ağaçların bedeline hükmedilmesi gerekirken zemin bedeline de hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17149, Karar No: 2016/10891, Tarih: 22.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/17149 E.  ,  2016/10891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının 17/02/2006 tarihli temyiz isteminden 28/04/2006 tarihinde vazgeçtiği anlaşılmakla hükümlü ve müdafiinin temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede;

I.Hükümlü hakkında müşteki ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın olay günü geceleyin, hakkında erteli mahkumiyet hükmü verilen ... ile birlikte müştekiye ait çay ocağına gelip açık olan pencereden girmek suretiyle kilitli olmayan dolaptan pek hafif değerde gıda malzemeleri çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı TCK'nin 492/1, 81/2-3 maddelerinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın; aynı eylemin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b. maddesinde yazılı bulunan hırsızlık suçunun yanında aynı kanunun 116/2-4, 119/1-c. maddelerinde yazılı bulunan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturması gözönüne alınarak, denetime olanak sağlayacak şekilde her iki yasa hükümleri bir bütün olarak uygulanmak ve sonuç cezalar belirlenip karşılaştırılarak lehe yasanın saptanıp buna göre uygulama yapılması gerekmesine karşın, 765 sayılı TCK'nin ve uygulamanın açıkça sanık lehine olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre hükümlü ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II.Hükümlü hakkında mağdur ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre hükümlü ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II.Hükümlü hakkında mağdur ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın olay günü geceleyin, hakkında erteli mahkumiyet hükmü verilen ... ile birlikte mağdura ait lokantaya geldiği, yerden yüksekliği 3.30 metre olan pencereye alt taraftaki parmaklıklardan tırmanarak çıktığı, tavan ile pencere arasındaki 25.cm.lik boşluktan elini sokmak suretiyle pencere mandalını açıp içeri girdiği, içeride asma kilitli dolabın kilidini sert cisimle kırarak açıp pek hafif değerdeki televizyonu alarak, lokantanın muhkem olan ana giriş kapısı ve kilidini içeriden vidaları sökmek suretiyle açıp televizyon ile birlikte uzaklaşması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı TCK'nin 493/1, 81/2-3 maddelerinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın; mağdurun şikayetçi olmaması da gözönüne alındığında, aynı eylemin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b, 143. maddesinde yazılı bulunan hırsızlık suçunun yanında aynı Kanunun 116/2-4, 119/1-c. maddelerinde yazılı bulunan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturması karşısında; denetime olanak sağlayacak şekilde her iki yasa hükümleri bir bütün olarak uygulanmak ve sonuç cezalar belirlenip karşılaştırılarak lehe yasanın saptanıp buna göre uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, kesinleşmiş hükme ilişkin uyarlama yargılamasında hatalı olarak yapılan lehe uygulamanın kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27188, Karar No: 2014/26872, Tarih: 19.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/27188 E.  ,  2014/26872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/288307

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/74 (E) ve 2012/1339 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarınn kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; samkların aşamalarda alınan beyanlarında atılı suçları inkar etikleri, adına kart tanzim edilen S.. H.. K..'nun bilgi ve rızası dahilinde kartı kullandıklarını ve telefon bankacılığı aracılığıyla kart başvurusu yapıldığı anlaşılması karşısında; suç tarihine ait mağdur H.. H.. Bankasına ait telefon bankacılığı kayıtları getirtilerek arayan şahısların ve yerin tespiti ile sanıkların imza ve yazı örnekleri yöntemince alınarak kart başvurusu esnasında düzen- lenen belgeler ve kart teslimatı sırasında tanzim edilen teslimat detayı aslı getirtilerek, imza ve yazı örneklerinin sanıkların eli ürünü olup olmadığına ilişkin yöntemince bilirkişi raporu alınması ve sanıkların bankadan kart başvurusu veya kart teslimi esnasında üzerinde fotoğraf bulunan kimlik bilgilerine haiz belge aslı veya fotokopisi ibraz edip etmediği, ibrazı durumunda ilgili belge getirtilip incelenerek, üzerindeki fotoğrafın sanıklara ait olup olmadığı hususunda sanıkların teşhisine çalışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Sanıkların, başkasına ait kimlik bilgileri ile mağdur H.. H.. Bankasına başvurarak sözleşme tanzimi ile ürettiği ve teslim aldıkları kredi kartını değişik zaman ve yerlerde birden fazla kullanma eylemlerinin TCK.nun 245/2 ve 245/3, 43/1. madde- lerinde düzenlenen suçları ayrı ayrı oluşturduğu gözetilmeden, kül halinde tek suç kabulü ile uygulama maddesi "TCK.nun 245/2-3" olarak göstermek suretiyle yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün, 245/2-3. maddesinde ve fıkralarında belirtilen suçlarda uygulama yeri bulun- madığı halde, bu madde ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini

3- Hükümde 5237 sayılı TCK.nun 245/2-3. maddelerine göre hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3809, Karar No: 2024/300, Tarih: 17.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3809 E.  ,  2024/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1605 E., 2023/372 K.

DAVA TARİHİ : 05.03.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/188 E., 2019/907 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- davalı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadının ve çocuklartın ihtiyaçlarını karşılamadığını, sorumluklarını yerine getirmediğini, asabi ve geçimsiz biri olduğunu, küfür ve hakaret ettiğini, yaklaşık dört yıldır ayrı olduklarını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

2. ... kadın vekili 20.09.2018 havale tarihli ıslah dilekçesinde özetle; erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığını, bu olaydan sonra kadının gözünden rahatsızlandığını ve ameliyat olmak zorunda kaldığını iddia ederek kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; kadının evi terk ettiğini, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini iddia ederek asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına aylık 350,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin davacı kadına evlilik birliğinin devamı sırasında hakaret ettiği, evin ve çocukların ihtiyaçları ile ilgilenmediği bu haliyle tam kusurlu olduğu, davacı kadının çalıştığı, düzenli gelirinin bulunduğu, erkeğin davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde davranışları olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusurun çoğunun kadında olduğunu, ıslahın kabulünün isabetsiz olduğunu, erkeğin iddialarının doğru olduğunu belirterek asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi ve kusur belirlemesi yönlerinden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı-davacı erkeğin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusurun çoğunun kadında olduğunu, ıslahın kabulünün isabetsiz olduğunu, erkeğin iddialarının doğru olduğunu belirterek asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi ve kusur belirlemesi yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci maddesi, 4 üncü maddesi, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı- davacı ...'e yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı- davacı ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12173, Karar No: 2015/314, Tarih: 13.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12173 E.  ,  2015/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...... Köyü 132 ada 2 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 132 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme (15.04.2013), emsal alınan 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ise satış (24.01.2013-29.01.2013) tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 132 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme (15.04.2013), emsal alınan 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ise satış (24.01.2013-29.01.2013) tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar uygulaması görmüşse düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediği, düşülmüşse ne oranda düşüldüğüne ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın (bağlı bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak) 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal alınarak incelenen 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 24.01.2013-29.01.2013 tarihli satışlarına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kayıtlarının ve satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/3427, Karar No: 2021/2018, Tarih: 18.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3427 E.  ,  2021/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 28/02/2017 tarihinde verilen dilekçeyle miras taksim sözleşmesinin iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 15/10/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, miras taksim sözleşmesinin iptali talebine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin kız kardeşi Ümit Bilgiç'in vefatı sonrası geriye mirasçı olarak murisin kardeşleri olan müvekkilleri ile davalı eş ...’in kaldığını, davalının murise ait şirket hisseleri ile emeklilik şirketince yasal mirasçılara aktarılan birikimin kendisine ödenmesi karşılığında Alibeyköy ilçesindeki taşınmazlar üzerinde hak iddia etmeyeceğini bildirdiğini ve davalı vekilinin müvekkillerine taslak taksim sözleşmesi gönderdiğini, sözleşme için notere gittiklerinde müvekkili Özcan'ın yaşı gereği rapor alınması belirtildiğinden bu işlem için noterden ayrıldıklarını, mesai saatinin bitmesine yakın notere geri dönüldüğünü ve miras taksim sözleşmesini imzaladıklarını, davalının taksim sözleşmesine dayanarak Zekeriyaköy ilçesindeki konutun yarı hissesini adına tescil ettirdikten sonra müvekkillerine e-posta yazarak sözleşmeye göre müvekkillerine devri gereken taşınmazlar için para istediğini, müvekkillerinin bu e-posta ile aldatıldıklarını anladıklarını, sözleşmede 348 ada 21 parsel sayılı taşınmazdaki muris hissesinin 4/15 iken 1/6 olarak, Alibeyköy ilçesindeki konutun ise payının 61/3613 yazılarak müvekkillerinin yanıltıldığını, tescil işlemleri için tapu müdürlüğüne gidildiğinde tapu kayıtlarına göre muris hissesinin daha fazla olduğunu fark ettiklerini, sözleşmeye 1/6 ibaresinin yazdırılmasının kötüniyet olduğunu, davalının aldatma dışında kısmi ifa imkansızlığı halini de bildiği halde bu durumu müvekkillerinden sakladığının kendi ifadesiyle sabit olduğunu beyan ederek, Beşiktaş 17. Noterliğinin 18.01.2017 tarih ve 2244 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde miras taksim sözleşmesinin hata, hile, ifa imkansızlığı ve edimler arasındaki aşırı oransızlık sebepleriyle feshi ile birlikte geçersiz sözleşmeye dayanarak davalı adına tescil yapılmış ise tapudaki kaydın tescilden önceki haline getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın maktu harç üzerinden ikame edilmiş olduğunu ve öncelikle eksik harcın tamamlatılması gerektiğini, murisin terekesinde Zekeriyaköy ilçesi 1435 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın yarı hissesi ile Alibeyköy ilçesinde 348 ada 21 parselde bulunan 1/6 paylı taşınmaz, Astro İletişim Sistemleri Pazarlama ve Ticaret A.Ş’nin %50 hissesi, emeklilik sigorta bünyesinde 16.000,00TL birikimin terekeyi oluşturduğunu, davacıların somut olayda Alibeyköy 348 ada 9 parselde müvekkili adına kayıtlı bulunan taşınmazın devrini istediklerini, anılan taşınmazın muris adına kayıtlı olmadığını, haliyle terekeye dahil olmayan taşınmazın miras taksim sözleşmesine konu edilmesinin de mümkün olmadığını, e-mail yazışmasında bahsi geçen 172.000,00TL tutarın müvekkili tarafından iş bu taşınmazların satın alınması esnasında ödenen meblağ olduğunu, bu bedelin iadesi halinde bahse konu taşınmazın devrini kendilerine yapabileceğini e-maille belirttiğini, miras taksim sözleşmesinin noterlikçe tanzim edilen geçerli bir sözleşme olup davacıların iddialarının gerçeği yansıtmadığını, taraflar arasında taslak olarak bulunan sözleşmenin bağlayıcılığı bulunmadığı gibi taraflarca da imzalanmadığını, ayrıca taslağın Rize'de bulunan taşınmazlara ilişkin kısmı ise hali hazırda Rize'de taşınmaz bulunmadığından noterlikçe hazırlanan sözleşmeye dercedilmediğini, beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece “taksim sözleşmesi yapılırken bir kısım taşınmazların taksim sözleşmesi dışında bırakıldığı, murisin şirket ortaklığından ve banka hesaplarından kaynaklanan terekesinin davalıya bırakıldığı hususunun ihtilaf dışı olduğu ancak miras taksim sözleşmesi yapılırken 700.000,00TL değerindeki Zekeriyaköy ilçesinde bulunan meskende muris hissesinin karşılığında davacılara Alibeyköy ilçesindeki 21 parsel sayılı 275.000,00TL değerindeki taşınmazın davalılara bırakılmış olmasının edimler arasında aşırı bir orantısızlık oluşturduğu, 348 ada 21 parsel sayılı taşınmazda muris payının 4/15 olarak yer almasına rağmen sözleşmede 1/6 olarak yazıldığı, aynı ada üzerindeki 9 parsel sayılı taşınmazda ise murisin payının 1/6 olduğu, bu durumda 348 ada 21 parsel ile ilgili olarak bir sözleşme bulunduğu kabul edildiğinde muris payının hatalı olarak yazıldığı, murisin 1/6 payla sahip olduğu taşınmaz taksim konusu yapılmış ise bu kez de parsel numarasının yanlış yazılmış olduğu, davalının Alibeyköy ilçesinde aynı ada içinde olan taşınmazlardan bir tanesini taksim dışında bırakması ile arsa payına göre daha büyük parselin taksim sözleşmesiyle davalılara bırakılıyormuş kanısının uyanmasına sebebiyet verdiği, davalılara umdukları 9 parsel sayılı taşınmaz yerine daha küçük olan 21 parsel sayılı taşınmazın bırakılmasının aldatma niteliğinde kabul edilen bir eylem olduğu” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.