muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25021, Karar No: 2023/14171, Tarih: 27.12.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, gerçekleşen riziko kapsamında talep edilen ödemenin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, gerçekleşmesine kesin gözüyle bakılan olaylar için düzenlenen sigorta poliçesinin geçersiz olduğunu, hasarın terör olaylarından değil çarpışmadan kaynaklı olduğunu ve çarpışmanın poliçe kapsamı dışında kaldığını, meydana gelen zararların 5233 sayılı Kanun kapsamında Zarar Tespit Komisyonu belirlemesi çerçevesinde devlet tarafından karşılanacağından sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1435 ve 1439/2 nci maddeleri uyarınca tazminat ödeme borcunun bulunmadığını, davacı tarafından ihbar yükümlülüğünün kasten yerine getirilmediğini, sokağa çıkma yasağı ilan edilmesinden sonra poliçe imzalanmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, poliçede %5 muafiyet ve Devlet tarafından ödenen ve ödenecek tazminatların mahsup edilmesi gerektiğini ayrıca 90 gün ikamet edilmeyen konutlarda %25 muafiyet uygulaması yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut deliller ve dosya durumuna göre sigorta poliçesindeki limit miktarınca sigorta şirketi tarafından zararın karşılanması gerektiği, bilirkişi heyeti raporuyla hesaplanan zarar miktarının poliçe limiti sınırlarında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek toplam zarar miktarından hasar tespit komisyonunca eşya hasarına ilişkin ödenen 5.000,00 TL'nin mahsubuyla tespit edilen 96.947,50 TL'nin ihbar tarihinden 45 gün sonra temerrüt oluşacağından ihbar tarihi olan 08.06.2016 tarihinden 45 gün sonrasına denk gelen 23.07.2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, hasarın meydana geliş şeklinin terör olayları değil çarpışma şeklinde olduğunu, kamu otoritesi tarafından yapılacak tasarruflarda meydana gelen zararların sigorta kapsamı dışında olduğunu, davacının zararının Devlet tarafından karşılanacağını, sigortalının rizikonun ağırlaştığını bildirmek zorunda olduğunu, davacının sokağa çıkma yasağından sonra poliçe yaptırdığını ve bunun geçersiz olduğunu, binanın ağır hasar görmediğini ve tadilat ile giderilebileceğini, taşınmazın yapı sınıfının yanlış olduğunu, davacının tapu maliki olmadığını ve davanın reddinin gerektiğini, faiz türünün ve başlangıç tarihinin yanlış olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekili faiz ve temerrüde ilişkin istinaf talebi yönünden zararın tamamı için TTK'nın 1427 ve 1446 ncı maddelerine göre yapılacak ihbar tarihinden 45 gün sonra temerrüdün oluşacağı, dosyadaki belgelere göre ihbar tarihinin 08.06.2016 olduğu, bu durumda temerrüt tarihinin 24.07.2016 olması gerekirken mahkemece yanılgılı şekilde 23.07.2016 tarihinin temerrüt tarihi olarak esas alındığı gerekçesiyle temerrüt tarihi yönünde davalının istinaf başvurusunun kabulü ile Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 15.09.2020 tarih, 2018/250 Esas, 2020/431 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile 96.947,50 TL'nin davalının temerrüt tarihi olan 24.07.2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Sigorta Genel Şartları C.10 maddesi uyarınca sigorta sözleşmesinden doğan bütün taleplerin iki yılda zamanaşımına uğradığını, yargılama sırasında dava miktar yönünden ıslah edilmiş olup hasarın gerçekleştiği tarihten itibaren 2 yıllık dava açma süresi geçtikten sonra ıslah edildiğinden ıslah edilen miktar yönünden zamanaşımı definde bulunduklarını, gerçekleşmesi kesin gözüyle bakılan olaylar için, bilerek düzenlenen sigorta poliçesinin geçersiz olduğunu, sigorta tekniğine göre, gerçekleşen rizikonun “ani” ve “beklenmedik” olması gerektiğini, kamu otoritesi tarafından yapılacak tasarruflar nedeniyle meydana gelen zararların, çarpışmanın Genel Şartlar gereği sigorta teminat kapsamı dışında olduğunu, davacının zararı Devlet tarafından giderileceğinden sigorta şirketinin sorumluluğu bulunmadığını, sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcunun ortadan kalktığını, sigortalının rizikonun ağırlaştığını ihbar mükellefiyetinde olduğunu ve bildirimde bulunmamış olması sebebiyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, davacının, sokağa çıkma yasağı ilan edilmesinden sonra poliçe tanzim ettirmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesine aykırılık teşkil ettiğini, hasar gördüğü iddia edilen eşyaların niteliklerinin belirlenebilmesinin mümkün olmadığını, Hakkari Valiliği tarafından davacının konut hasarı için 5.000,00 TL hasar bedeli belirlenmiş ve ödenmiş olmasına rağmen bilirkişi kurulu tarafından bu hasarın çok üzerinden bir hesaplama yapıldığını, dava konusu taşınmazın kayıt malikinin kim olduğu hususunun sorularak, davacının dava konusu taşınmazın tapu maliki olmaması halinde davanın ayrıca davacının taraf ehliyetinin olmaması sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini, taşınmazın niteliği yani yapı sınıfının yanlış değerlendirildiğini, taşınmaz az hasarlı olduğu halde tamamen hasar görmüş gibi hesaplama yapıldığını ayrıca taşınmazın 11-15 yıllık yapı olduğu belirtilmiş olmasına rağmen yıpranma payı da ayrıca düşürülmediğini, hakkaniyet gereği indirim yapılmasını, faiz talebinin yersiz olduğunu belirterek resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... nezdinde düzenlenen süper konut sigorta poliçesi ile sigortalı taşınmazın Yüksekova'da 13.03.2016 tarihinde meydana gelen sokağa çıkma yasağı zamanında meydana gelen çatışma nedeniyle ağır hasar görmesi iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, davalı ... nezdinde düzenlenen süper konut sigorta poliçesi ile sigortalı taşınmazın Yüksekova'da 13.03.2016 tarihinde meydana gelen sokağa çıkma yasağı zamanında meydana gelen çatışma nedeniyle ağır hasar görmesi iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK'nın 355 inci maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına özellikle meydana gelen zararın taraflar arasında tanzim edilen poliçe ile terör klozu teminatı dahilinde olmasına, olay tarihlerinde Yüksekova ve diğer bir kısım yerlerde sokağa çıkma yasağı ilan edildiğinin, güvenlik güçlerinin terör örgütü üyelerine yönelik operasyonlar yaptığının ulusal televizyon ve basında yer almış olması nedeniyle sigortalının beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğinden söz edilemeyecek olmasına, istinaf başvurusuna konu edilmeyen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin mümkün olmamasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10360, Karar No: 2014/14878, Tarih: 25.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/10360 E.  ,  2014/14878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve hırsızlık

HÜKÜM : Sanık ...; atılı suçlardan beraat, Sanık ...; yağma ve hırsızlık suçlarından beraat, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı eyleminin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 10.04.2014 tarihli tevdi kararı üzerine mahal mahkemesince vekâletname ve tebligat noksanlığının giderilerek, katılan ... vekili olarak kararı temyiz eden Av. ...'ın sanık ... hakkında, hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünü de temyiz etmesine rağmen, tebliğnamede bu temyiz ile ilgili görüşe yer verilmediğinden bahisle bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, mahal mahkemesince noksanlık giderilmesine rağmen, Av. ...'ın sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizi hakkında ek tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından, Dairemizin 10.04.2014 günlü tevdii kararı gereğince ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına 2. defa TEVDİİNE, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16462, Karar No: 2016/3550, Tarih: 23.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16462 E.  ,  2016/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Davalı ...'ün 06.03.2014 tarihli duruşmada "...r Mah. ... Cad.... Sok. No: ......" adresinde ikamet ettiğini bildirdiği anlaşıldığından gerekçeli kararın adı geçen davalının MERNİS adresine tebliğ edilmesi doğru görülmemiştir. Gerekçeli kararın davalı ...'ün duruşmada bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresi de beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19072, Karar No: 2013/20188, Tarih: 02.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19072 E.  ,  2013/20188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.07.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat b.... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.07.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

İş aktinin kimin tarafından ne şekilde sona erdirildiği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı haklı bir neden olmaksızın işten çıkartıldığını, davalı ise izne çıkan davacının izin bitiminde geri dönmediğini, buna bağlı olarak devamsızlık nedeniyle gerçekleştirdikleri feshin haklı olduğunu söylemektedir.

Davacı tanıklarının feshe ilişkin bilgileri bulunmamakta, davalı tanıkları ise davalıyı doğrulamaktadırlar.

Bu delil durumuna göre davalının savunmasını kanıtlayamadığı söylenemez.

İzin sonrası bir daha işe gelmemek işçi açısından eylemli fesih olup, bu fesihten sonraki devamsızlık tutanaklarının ve devamsızlığa dayalı işveren feshinin önemi yoktur.

Fesih tarihi itibariyle ücret dahil ödenmemiş bir kısım işçilik alacakları bulunan davacı işçinin eylemli feshinin haklı nedene dayandığının kabulü gerekir ki buna göre de kıdem tazminatı talebinin kabulü doğru olmuştur.

Ancak;

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde somut olayda; bir kısım işçilik alacakları ödenmeyen davacı işçinin haklı fesih hakkını eylemli olarak kullandığı, terkin haklı sebebe dayanması nedeniyle devamsızlığa yönelik olarak tutulan tutanaklar ile buna bağlı olarak gerçekleştirilen işveren feshinin sonuç doğurmayacağı buna göre de kıdem tazminatına hak kazanan davacının ayrıca ihbar tazminatı da istemesinin yerinde olmadığı, nitekim dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporunda da aynı hususa işaret edildiği anlaşılmakla, ihbar tazminatı isteminin reddi yerine kabulü hatalı olup karar bu yönüyle bozulmalıdır kanaatinde olduğum için aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.02.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/15422, Karar No: 2014/7902, Tarih: 31.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15422 E.  ,  2014/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında: Hakaret

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında: Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında: Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nin, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, suça sürüklenen çocuk ...'nin beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcıları ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, ... ... Lisesinde öğrenim görmekte olan suça sürüklenen çocuk ...'in, ingilizce dersi esnasında, öğretmeni tanık ... izin alarak, sınıfta hazır bulunan mağdur ... ve diğer arkadaşlarını eğlendirmek amacıyla, mağdur ...'nin dünyaya gelişi ve ailesi tarafından isminin konuluşuyla ilgili olarak bir olay uydurup, mizahi bir uslupla ve ayakta anlatımda bulunurken, suça sürüklenen çocuk ...'ın, cep telefonunun kamera fonksiyonunu kullanarak, suça sürüklenen çocuk ...'in, “tek kişilik gösterisi”ni kayda almaya başladıktan bir süre sonra, çekim kalitesinin daha iyi olabilmesi için, suça sürüklenen çocuk ...'ın, telefonunu, aynı sırada oturan arkadaşı suça sürüklenen çocuk ...'e verdiği ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından çekimin tamamlanmasını müteakip, telefonunu iade ettiği suça sürüklenen çocuk ...'ın, kayda alınan görüntüyü, facebook adlı sosyal paylaşım sitesindeki hesabı üzerinden yayınladığı olayda,

Suça sürüklenen çocukların kendi içerisinde ve birbirleriyle uyumlu savunmalarına, savunmayı doğrular mahiyetteki tanıklar ... ve .... anlatımlarına göre, mağdur ...'nin, daha önce fizik öğretmeni olan tanık ... dersinde de suça sürüklenen çocuk ...'in aynı olayı benzer şekilde anlattığını bildiği ve olay tarihinde de bilgisi dahilindeki “tek kişilik gösteri”nin yapılması hususunda suça sürüklenen çocuk ...'e izin verdiği nazara alındığında, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 16/1 ve 5237 sayılı TCK'nın 26/2. maddeleri gereğince, 15 yaşını tamamlamış mağdur ...'nin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere açıkladığı rızası çerçevesinde hareket eden suça sürüklenen çocuk ...'in eyleminde hakaret suçunun oluşmayacağı,

Katılanlar tarafından ibraz edilen CD'nin çözümüne ilişkin 27.06.2011 tarihli bilirkişi raporu ve Dairemizce de izlenen görüntü içeriğine göre, mağdur ...'nin, başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemediği bir bilgi, özel yaşam alanına ilişkin bir görüntüsü ya da aleni olmayan bir konuşması kaydedilmediğinden, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ... üzerlerine atılı kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu ile suça sürüklenen çocuk ...'ın üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının da somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcıları ve katılanlar vekilinin sübuta, suç vasfına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa uygun kabule göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yüklenen suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğundan bahisle, aynı Kanunun 223/2-b maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcıları ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1, 2, 3 ve 4 numaralı paragraflarının, “1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonunda, suça sürüklenen çocuklara yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların BERAATLERİNE” şeklinde düzeltilmesi, 5 ve 6. paragraflardaki numaraların, “2” ve “3” şeklinde değiştirilmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/839, Karar No: 2009/627, Tarih: 06.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/839 E.  ,  2009/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacı arsa sahibi, davalı yüklenicidir.

Yanlar arasındaki 14.04.2004 tarihli “Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” noterden re’sen düzenlenmiş olup, uyuşmazlık konusu değildir. Davada anılan sözleşmenin feshine karar verilmesi istenmiş olup, mahkemenin sözleşmenin feshine dair verdiği karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan “Arsa Payı Devri Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” uygulamadaki adıyla Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi, 25.01.1984 tarih ve 3/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi; iş sahibinin bir arsanın muayyen bir payının bedel olarak devri veya devri taahhüdü karşılığında, yüklenicinin bir inşa (yapı) eseri meydana getirmeyi taahhüt ettiği, geçerliliği resmi şekle bağlı kural olarak ani edimli, geçici-sürekli karmaşığı, tam olarak iki tarafa borç yükleyen, ivazlı, çift tipli bir karma sözleşmedir. Bu sözleşmede yüklenici bina yapım işini üstlenmekte, yüklenicinin finansını karşılayarak yapacağı binaya karşılık arsa sahibi de ona arsa payı mülkiyeti geçirmektedir. Görüldüğü gibi, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile arsa sahibi belirli arsa paylarının mülkiyetini yükleniciye devir borcu altına girmektedir. Burada, arsa paylarının mülkiyetinin devri, yüklenici tarafından inşa edilecek binadaki belirlenen bağımsız bölümlerin arsa sahibine tesliminin karşılığını ve sebebini teşkil etmektedir.

Diğer yandan, konusu paradan başka bir şey (mal veya hak) olan davalarda karar ve ilam harcı o şeyin (mal veya hakkın) değeri üzerinden hesaplanır. Yine vekâlet ücreti yönünden de, dava konusu bir malvarlığı hakkı ise, para ile değerlendirilmesi mümkün bir şey demektir ve dava konusunun (müddeabihin) değeri üzerinden nisbi vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekir. Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca arsa sahibince devri taahhüt edilen arsa payının para ile değerlendirilmesi mümkün bir malvarlığı hakkı niteliğinde olduğu da belirgindir.