muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/869, Karar No: 2024/4234, Tarih: 22.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/869 E.  ,  2024/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/35 Esas, 2022/1487 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi

SAYISI : 2019/368 E., 2020/378 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu("YİDK") kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “MUDUPLUSLİGHT” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, 2018/98625 numarasını alan başvuruya davalı şirket tarafından "MUDO" asıl unsurlu markalara dayalı olarak itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın kabul edilerek marka başvurularının reddine karar verildiğini, bu karara müvekkilince yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili başvurusundaki "light" ibaresinin, müvekkilinin ürettiği aydınlatma ürünlerini tasvir ettiğini, dolayısıyla başvurudaki asli unsurun "muduplus" ibaresi olduğunu, bu ibare ile davacı markalarının karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığını, dava konusu YİDK kararında benzerlik değerlendirmesinin "mudu" ve "mudo" ibareleri üzerinden yapılmasının doğru olmadığını, davalının “mudo” ibaresini yıllardır kullanmasının tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalini ortadan kaldırdığını, davalının giyim ve ev mobilya sektöründe tanınmış olduğunu, müvekkilinin ise aydınlatma sektöründe faaliyet gösterdiğini ve sadece internette satış yaptığını, tarafların hitap ettikleri tüketicilerin farklı bulunduklarını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 04.11.2019 tarih ve 2019-M-9481 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tek başına bir anlam ifade etmeyen “mudo” ibaresini oluşturup yoğun emekler ile tanınmış marka haline getirdiğini, bu ibareyi esas unsur olarak içeren birçok marka tescillerinin olduğunu, marka kapsamlarının da benzer bulunduğunu, marka işaretlerinin de benzer olmaları karşısında tüketicilerin taraf markalarını karıştıracaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tek başına bir anlam ifade etmeyen “mudo” ibaresini oluşturup yoğun emekler ile tanınmış marka haline getirdiğini, bu ibareyi esas unsur olarak içeren birçok marka tescillerinin olduğunu, marka kapsamlarının da benzer bulunduğunu, marka işaretlerinin de benzer olmaları karşısında tüketicilerin taraf markalarını karıştıracaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2018/98625 sayılı "mudupluslıght" ibareli marka başvurusu ile davalı şirketin mesnet markaları arasında işaret benzerliğinin bulunduğu, dava konusu markanın kapsamındaki mallar ile davalının markalarının kapsamındaki mallar/hizmetlerin aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olduğu, buna göre markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, dava konusu YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda ve mahkemenin gerekçeli kararında, müvekkili başvurusunun asli unsurunun "muduplus" ibaresi olduğu kabul edilmesine rağmen iltibas değerlendirmesinin markaların ana unsurları üzerinden yapılmadığını, oysa markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olup olmadığı hususunda yapılacak bir incelemede ana ve tali unsurların tespit edilmesi ve benzerlik incelemesinin bu unsurlar üzerinden yapılması gerektiğini, davalı Şirketin seri markalarının hiç birisinde ''Plus'' ibaresi olmadığı halde benzerlik değerlendirmesinde ''Plus'' ibaresinin ayrık tutulmasının hatalı bulunduğunu, dosyada mevcut bilirkişi raporunda açıklananın aksine markalar arasında işitsel benzerlik olmadığını, taraf markalarının benzer bulunmadıklarını, redde mesnet markaların tanınmış olmalarının karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, davalı markalarının aydınlatma grubu ürünlerinde tanınmış, öne çıkmış markalar olmadığını, mahkeme kararının tüketici grubunun pratik gerçekleriyle bağdaşmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "mudupluslight" ibareli başvuru ile redde mesnet "MUDO" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu(6769 sayılı Kanun)'nun 6'ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira başvuruda yer alan "plus" ve "light" ibarelerinin ayırt ediciliğe katkılarının olmadığı, bunun dışında kalan "mudu" ibaresi ile "mudo" ibaresi arasında ise tek harf farklılığının olduğu ve bunun da başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle, bilirkişi raporunda gerek yerel mahkeme kararında "mudupluslight" markasının tertip ve yazım tarzından ana unsurunun ''muduplus'' olduğunu kabul edilmiş olmasına rağmen benzerlik açısından değerlendirme sadece ''mudu'' üzerinden yapıldığını, davalının seri markalarının hiç birisinde ''plus'' ibaresi olmadığı halde benzerlik değerlendirmesinde ''plus'' ibaresinin ayrık tutulmasının hatalı olduğunu, müvekkili markasının ana unsuru olan ''muduplus''ın telaffuzunda davalının markalarının MUDO ibareli markalarına yaklaşan işitsel bir benzerlik bulunmadığını, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere işitsel benzerliğin görsel benzerlikle yeterli düzeyde desteklenmemesi halinde markaların benzer markalar olarak değerlendirilemeyeceğini, markaların benzer olmadığını, zayıf benzerliğin ise karıştırma ihtimali olduğu anlamına gelmeyeceğini, MUDO mağazalarını hayatında bir kez gören ve alışveriş yapan bir tüketicinin ''muduplus'' veya ''mudupluslight'' ibaresini gördüğünde bu markanın MUDO mağazalarına ait olabileceğini düşünmesinin imkansız olduğunu, müvekkilinin aydınlatma grubu ürününde tanımış, öne çıkan bir marka olmadığını, zaten davalının MUDO markasının tanınmış olmasının markaların karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, kendi adı Murat eşinin adı Duygu olan müvekkilin marka ismini oluştururken "mudu"'yu tercih etmesinin sebebinin davalı ... ile benzerlik kurmak değil eşine kompliman yapmak olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının başvuru markasının davalı markaları ile iltibas oluşturup oluşturmadığı, YİDK kararının yerinde olup olmadığı hususuna ilişkindir. Dava, davacının 2018/98625 "MUDUPLUSLİGHT" ibareli marka tescil başvurusuna karşı davalının MUDO ibareli markalarını mesnet göstererek iltibas ve tanınmışlık hukuki sebep ve vakıalarına dayanarak yapmış olduğu itirazın kabulü ve marka başvurusunun reddi üzerine davacının yapmış olduğu itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'nın 04.11.2019 tarih ve 2019-M-9481 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun)'nun 6'ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1727, Karar No: 2019/13557, Tarih: 24.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1727 E.  ,  2019/13557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ... ile ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Hükümlerden önce mağdurenin Bakanlığa bağlı yurtta kaldığı ve Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden alınan 09.08.2010 tarihli raporda mağdurede hafif derecede mental retardasyon bulunduğunun tespit edilmesi ve Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulundan alınan 24.02.2012 tarihli raporda da hafif derecede zeka geriliği bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek olay tarihi itibarıyla akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, bu nedenle eylemlere karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, vermiş olduğu ve vereceği beyanlara itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerdeki 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına dair bölümlerde "artırım" ibaresinin kullanılması gerekirken yazılı şekilde "indirim" ibaresinin yazılması,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerdeki 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına dair bölümlerde "artırım" ibaresinin kullanılması gerekirken yazılı şekilde "indirim" ibaresinin yazılması,

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-6. maddeleri uyarınca belirlenen 15 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında artırım yapıldığında 17 yıl yerine 18 yıl 4 ay ve izleyen TCK'nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapıldığında da 14 yıl 2 ay yerine yazılı şekilde 15 yıl 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10889, Karar No: 2014/2923, Tarih: 25.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10889 E.  ,  2014/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2097, Karar No: 2011/11673, Tarih: 03.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2097 E.  ,  2011/11673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2009 tarih ve 2009/173-2009/359 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Halkbank A.Ş Boyabat Şubesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Boyabat Halk Bankası'dan Ticari Destek Kredisi adı altında 23.458,00 TL kredi aldığını, krediyi alırken bankanın maaşının tamamının kesilmesi yönünde kendisinden taahhüt aldığını, bu sözleşmeye imza atmak zorunda kaldığını, maaşından başka gelirinin olmadığını, aile fertlerinin desteği ile hayatını idame ettirdiğini, kredi sözleşmesindeki maaşının tamamının kesilmesine dair imzalamış olduğu belgenin gabin nedeniyle hükümsüzlüğünü ve yine banka tarafından maaşının tamamına konulan blokenin kaldırılarak 1/4'nün kesilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Boyabat Şubesi vekili, davanın bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından hak düşürücü ve zamanaşımı süresinin geçtiğini, gabinin oluşmadığını, edimler arasında açık bir nispetsizlikten söz etme olanağı bulunmadığını, müzayaka halinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiş, mahkeme aksi kanaatte ise davacının maaşının tamamına konulan blokenin kaldırılarak 1/4'nün kesilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kredi sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda BK'nın 125. maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanacağından zamanaşımı iddiasının yerinde olmadığı, maaşın tamamına bloke konulmasına esas teşkil eden kredi sözleşmesinin 10 ve 11. maddelerinin BK'nın 19 ve 20. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının maaşının tamamının kesilmesine dair belgenin BK'nın 19 ve 20 .maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne, taleple bağlı kalınarak davacının emekli maaşından 1/4 oranında kesinti yapılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. Boyabat Şube Müd. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşıllan 67,20 temyiz başvuru ve 18,40 temyiz ilam harcının davalılardan alınmasına , 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/290, Karar No: 2017/6524, Tarih: 08.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/290 E.  ,  2017/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı sürücüye 22/06/2009 tarihinde davalıların trafik sigortacısı ve sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek 5.000 TL maddi tazminatın ve 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili ve davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı tarafça açılan maddi tazminat davasının sigorta şirketi tarafından ödeme yapılması sebebiyle konusu kalmadığından esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı tarafın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 7.500,00 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 22.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'ten alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar

verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 384,22 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2700, Karar No: 2008/7581, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2700 E.  ,  2008/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahmesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların inşa ettikleri 1258 ada 1 parselde kain zemin kat 1 daireyi kendilerinden satın aldığını,17 Ağustos 1999 depreminde dairelerinin ağır hasar görüp kullanılmaz duruma geldiğini , zararlarından davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek 10.000,00 YTL tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...- ... ) ile ... Arsa Ofisi Villa İnşaat Taah.Tur.Ltd.Şti. davanın reddini dilemiş, diğer davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi cevapta vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalılar ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...,... ortaklığı) ile ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...,... ortaklığı) ‘nın meydana gelen zarardan kusurları oranında sorumlu bulundukları gerekçe gösterilmek suretiyle 3.080,73Y TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline ,diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...-...) ile ... Arsa Ofisi Villa İnşaat Taah.Tur.Ltd.Şti.tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle

2008/2700-7581

yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm,davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalı ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...,... ortaklığı) tarafından inşa edilen konutu davalı ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...,... ortaklığı)’nden satın almıştır. Mahkemece, davada kusur incelemesi yapılarak müteahit firmanın %50,dava dışı belediyenin %15,Statik Mühendisinin %10,TUS görevlisinin %15,deprem şiddetinin %10 oranında sorumlu olduğuna ilişkin kusur veren bilirkişi raporuna göre kusur indirimi yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, olayda davacı alıcı yönünden kusur sorumluluğuna göre hüküm kurulması imkanı yoktur. Zira davalılar, davacılara karşı satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümlerine göre sorumludurlar. (BK. 217 madde). Davalılar Müteahit ve satıcı binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde yıkılması nedeniyle oluşan davacı zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları halde, mahkemece, davalı müteahit ve satıcının kusur oranı nispetinde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 166.36 YTL kalan harcın davalıdan alınmasına, 2.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.