muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12090, Karar No: 2021/1774, Tarih: 22.02.2021

Mahkemece; dosya kapsmında temin edilen her üç bilirkişi raporunda da yangının davacıya ait işletmeden çıktığı, kusurun çoğunluğunun davacıya ait olduğu yönünde anlatımda bulunulduğu halde yarıdan fazla oranda kusurun (% 60) davalıya yüklendiği, davalının kusurunun tali/ikincil olup davalıya ancak % 25 oranında kusur atfedilmesi gerektiği, yine bilirkişiler tarafından tespit edilen toplam zararın 278.998 TL olup davalının kusuruna (% 25) isabet eden miktarın 68.749,50 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 68.749,50 TL’nin olay tarihi olan 28/08/2010’dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davacı ve davalı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 03/07/2013 tarihli ve 2013/7535 E. 11549 K. sayılı ilamıyla; “Mahkemenin olayın sübutu hakkındaki değerlendirmelerinde bir isabetsizlik olmadığı ancak, meydana gelen yangının davacının tesisinde kurulu gücün taşıyamayacağı şekilde tesise elektrikli aletler konmasına rağmen, tesisatın buna uygun hale getirmediği, bunun da şebekeye aşırı yükleme yapması sonucunda kısa devre meydana getirdiği, işletmeye ait panoda kaçak akım koruma rölesinin bulunmayışı nedeniyle de davacı işletmesinin sigortalarının kısa devreyi önleyemeyerek yangının çıktığı sabit olması karşısında, mahkemece, meydana gelen yangın ve sonucunda oluşan hasar arasında, davalı kurum yönünden illiyet bağının kesilip kesilmediği araştırılmadan ve bu husus değerlendirilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde; meydana gelen yangın ve oluşan hasar arasında davalı kurumun kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 16/04/2019 tarihli ve 2018/4255 E. 2019/3401 K. sayılı ilamı ile “Somut olayda, dağıtım şebekesi ile davacıya ait özel hattaki eksiklikleri gidermek için gerekli işlemleri tesis etmeyen davalı şirketin munzam kusurlu olduğu, kusursuz sorumlu olan davalı şirketin, munzam kusuru nedeniyle illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı, buna bağlı olarak munzam kusur dikkate alınmak suretiyle davalı şirketin tazminle yükümlü olduğu zarar tutarının belirlenmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davalı şirketin dava konusu yangından kaynaklanan zarardan sorumlu olduğu, bu sorumluluğun davacının % 40 oranındaki kusurunun dışında kalan %60 oranına tekabül ettiği, bu sebeple esasen davacı vekilinin ıslah dilekçesinde bildirdiği miktarın tamamen kabul edilmesi gerektiği, ancak mahkemece verilen ilk kararda alınan bilirkişi raporları ve ortaya çıkan sonuca göre davalının kusur oranının % 25 olarak belirlenmesi gerektiği kabulü ile hesaplanan zararın bu orana isabet eden kısmının (68.749,50 TL) kabulüne karar verildiği, her iki tarafça kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay tarafından illiyet bağının kesilip kesilmediği konusunda araştırma yapılması konusu haricindeki diğer tüm temyiz itirazlarının reddedildiği, buna göre davalının kusurunun %25 oranında olduğu hususunun bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği, ikinci bozma kararından sonra da zararın belirlenmesine yönelik ayrıca bir tahkikat yapılmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 68.749,50 TL tazminatın olay tarihi olan 28/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep(kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz.

Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.

Kural bu olmakla birlikte somut olayda, mahkemece verilen ilk kararda; davalı şirketin %25 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne, 68.749,50 TL’nin olay tarihi olan 28/08/2010’dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; kararın, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece verilen 03/07/2013 tarihli ilamla meydana gelen yangın ve sonucunda oluşan hasar arasında, davalı şirket yönünden illiyet bağının kesilip kesilmediğinin araştırılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

Yerel mahkemenin kabulünün aksine, işbu bozma kararı ile davalı şirketin kusur oranının %25 olduğu hususundaki tespitin kesinleştiğinden bahsedilemez, aksine tam da bu yönün araştırılması, davalının kusuru oranının tespit edilmesi bozma nedeni yapılmıştır. Zira; mahkemece verilen 2. kararda, zarar ile davalı fiili arasında illiyet bağının kesildiği kabul edilerek verilen red kararı, Dairece verilen 16/04/2019 tarihli ilamıyla; davalı şirketin munzam kusurlu olduğu, kusursuz sorumlu olan davalı şirketin, munzam kusuru nedeniyle illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı, buna bağlı olarak munzam kusur dikkate alınmak suretiyle davalı şirketin tazminle yükümlü olduğu zararın tutarının belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bu nedenlerle mahkemece; yeniden konunun uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi heyeti ile davalının munzam kusurunun şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve sonrasında davalı şirketin tazminle yükümlü olduğu zarar tutarının belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15521, Karar No: 2014/960, Tarih: 27.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15521 E.  ,  2014/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2010/225-2013/195

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; davacı, dava dışı kişiden satın aldığı meskenin, davalılardan Y.. D..'nın Ankara ili Ç.. ilçesi .. bölge .. ada, .. parselde kayıtlı ... paylı.. numaralı bağımsız bölümün aile konutu olarak tapuya şerh edilerek, davalılardan A.. Ç.. adına olan tapu kaydının iptali istemli dava sonucunda davanın kabulüne ilişkin hüküm verildiği, satın almak için ödediği 137.500,00 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili istenilmiştir.

Birleşen dava dilekçesinde ise davacı Alim, "Aile Konutu Şerhi" ve "Tapu İptal ve Tescil" davası nedeniyle uğradığı zarara karşılık olarak 10.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın ve birleşen davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 137.500,00 TL'nin davalılardan K.. S..dan tahsili, diğer davalı yönünden açılan davanın reddine; birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davacı bu taşınmazı 09.03.2004 tarihinde dava dışı S.. A.. isimli kişiden satın almıştır. Ancak, Ankara 8. Aile Mahkemesinin 2007/328-2007/1266 sayılı kararı ile davalı A.. Ç..'nun aile konutu olduğunu bildiği gerekçesi ile TMK.'nun 194 ve 1023. madde hükümlerine dayanarak dava konusu taşınmazın davacı adına olan tapu kaydı iptal edilerek aile konutu şerhi ile birlikte davalı Kâzım adına tesciline karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir.

Dava, davacı tarafından satın alınan taşınmazın davalılarca aile konutu olduğunun tespiti ile taşınmazın davalı K.. D.. adına tescili istemli davanın kabulü sonucu tapu kaydının iptaline karar verilmesi nedeniyle taşınmaz için ödenen bedelin iadesi isteminden ibarettir. Taşınmaz, davacı adına tapuda kayıtlı olup, ödenen bedelin iadesi, ancak tapu iptal tescil istemli davanın kesinleşmesi ile mümkündür. Mahkemece, bu yönde bir inceleme yapılmaksızın davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak ta, davalı davacıdan bu evin karşılığında almış olduğu paraları ödediğini bildirmektedir. Davada, davalı ödemelerin kendisi tarafından yatırıldığını, bu nedenle davacıya borçlu olmadığını savunmuşsa da bu savunmasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davalı, cevap dilekçesinde açıkça “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, bu savunması konusunda davacıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4712, Karar No: 2022/16412, Tarih: 10.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/4712 E.  ,  2022/16412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, somut olayda da bu açıklamalar ışığında sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamış olması, kovuşturma aşamasında da bilirkişi raporu alınmadığı, bilirkişi raporuyla tespit edilecek olan vergili cezasız zarar miktarını ödemesi halinde davanın düşmesine karar verileceği ihtarında bulunulmaması karşısında, belirtilen şekilde işlem yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

2- Sanığın temyiz dilekçesi ile ödeme dekontlarını sunduğunun anlaşılması karşısında, bu dekontlar ilgi tutularak kurumun zararını giderip gidermediğinin katılan kurumdan yeniden sorularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10710, Karar No: 2017/1611, Tarih: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10710 E.  ,  2017/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), (sanıklar); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), (suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatleri ile sanık ...'in müsnet suçlardan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılmalarına karar verilen ve hükümleri temyize hakları bulunan katılanlar ... ile ...'a gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği halde dosya içerisinde tebligat yapıldığına dair bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlara gerekçeli karar tebliğ edilmişse buna ilişkin tebligat parçalarının eklenmesi, aksi halde yokluklarında verilen kararın usulünce tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile verildiği taktirde temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve hükümlerin ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7761, Karar No: 2010/11471, Tarih: 28.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/7761 E.  ,  2010/11471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 6.3.2008 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

2- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılmasına göre; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklar hakkında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4835, Karar No: 2014/16105, Tarih: 21.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4835 E.  ,  2014/16105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Samandağ 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.05.2012 gün ve 451-587 sayılı karar Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.10.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar ... vd. vekili Avukat ..., davalılar ... vd.vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalılar ... vd.vekili Avukat, davalılar ... vd.vekili Avukat, davalı ... vk.Avukat, diğer davalı asiller ve temyiz edilen vk.Avukat gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Çekişmeye konu taşınmazların geldi kayıtlarının, davaya dayanak idari yargı kararlarının kesinleşmiş suretlerinin, taşınmazların köy yerleşim alanı olarak belirlenmesine ilişkin dayanak tüm kararların evrak arasına alınmadığı görülmekle;

- İptal ve tescili talep edilen çekişmeye konu 113 adet taşınmazın geldi tüm kayıtlarının (geldi tedavüllü tapu kayıtları, kadastro tutanakları, tescil harici yerden tescil edilmiş ise buna dayanak tüm kayıtlar ile ilk tescillerinden itibaren tüm gitti tapu kayıtları ile, parselasyon öncesi tüm kayıtları ile birlikte) ilgili tapu sicil müdürlüğünden,

- Hatay İdare Mahkemesi'nin 2006/302 Esas, 2007/1800 sayılı kararı ile, 2007/598 Esas, 2007/1799 sayılı kararının kesinleşmiş suretlerinin ilgili mahkemesinden,

- İdari yargı kararına konu Hatay Valiliği Köye Yönelik Hizmetler biriminin 02.05.2005 tarihli ve 123/4019 sayılı kararı ile varsa bu karara dayanak tüm evrakların ilgili idareden,

- Yine, mülkiyeti Hazineye aitken Yeşilköy Köyü lehine köy yerleşim alanı olarak belirlendiği bildirilen taşınmazlarla ilgili dayanak tüm kararlar ile bu kapsamda yapılan tüm işlemleri gösterir (kronolojik sırası ile) kayıt ve evrakların ilgili idarelerden, temin edilerek evrak arasına eklenmesi,

Geri çevirmeye konu evrakların eksiksiz temin edilip edilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7562, Karar No: 2019/6188, Tarih: 23.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7562 E.  ,  2019/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Çekişmeli.... ada 6 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihi olan 2015 yılından 15 - 20 yıl öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27632, Karar No: 2020/12009, Tarih: 14.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27632 E.  ,  2020/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı sitede danışma görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla mesai ücreti taleplerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş sözleşmesine nöbetinde yaşanan hırsızlık olayı esnasında davacının bilgisayar oyunu oynadığının tespit edilmesi ve görevinin gereklerini yerine getirmemesi sebebi ile son verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamada, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.