muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5227, Karar No: 2012/8076, Tarih: 09.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5227 E.  ,  2012/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2002 - 2003- 2004 vergilendirme dönemine ilişkin tüm suçlar açısından; Beraat

Sanığın 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak fiilinden dolayı KDV yanında gelir vergisi ziyaına da sebebiyet verdiğinin iddia olunması karşısında; gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin 01.04.2003 - 1.04.2004 ve 01.04.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1)Katılan idare vekilinin 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 01.04.2003 ve 01.04.2004 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)Katılan idare vekilinin 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2)Katılan idare vekilinin 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Gerçek bir ticari faaliyeti de bulunan sanığın suça konu faturaları mal ve hizmet karşılığı aldığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Bilge Elektirik Plastik Tekstil Metal San. ve Tic. Ltd. Şti., Güntaş Metal Nakliyat İnş. Sanayi ve Tic. Ltd. Şti., Özgüven Metal San. ve Tic. Ltd. Şti., Serap Metal Döküm Alüminyum Profil San. ve Tic. Ltd. Şti., Setisan Plastik Metal İnş. Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti., Gökçe Metal Maden İnş. Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporlarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporlarla ilgili olarak şirket ve yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyasının getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutunağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturaları düzenleyene yeterli mal girişi ve üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6552, Karar No: 2007/7991, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6552 E.  ,  2007/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.11.2006 gün ve 2006/13119-13238 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.11.2006 tarih ve 2006/13119-13238 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1901, Karar No: 2019/3128, Tarih: 14.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/1901 E.  ,  2019/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hakimliğiyle Beykoz Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye ve talep edenin başvuru tarihinde Antalya adresinde ikamet etmesine göre, yerinde görülmeyen Beykoz Sulh Ceza Hakimliğinin 03/12/2018 gün ve 2018/1461 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18413, Karar No: 2012/24149, Tarih: 22.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18413 E.  ,  2012/24149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, aylık 300 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.Tarafların sosyo-ekonomik durumlarının araştırmasından; davacının emekli olup aylık 1000 TL emekli maaşı aldığı, annesiyle birlikte kira vermeden oturduğu; davalının ise ev hanımı olup vefat eden babasından dolayı 289 TL yetim aylığı aldığı, aylık 450 TL kira vererek kirada oturduğu anlaşılmaktadır.Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Ancak, kaldırma talebi, azaltma talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.Tarafların boşanmasına ilişkin dosya incelenerek bu davadan sonra davalının gelirinin ne kadar arttığı araştırılmalı, dava dilekçesindeki istem gözetilerek çoğun içinde az da istenilmiştir kuralı gereğince yoksulluk nafakası miktarından indirim yapılması gerekip gerekmediği değerlendirilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ve değerlendirmeyle davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20031, Karar No: 2014/13040, Tarih: 28.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20031 E.  ,  2014/13040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/246408

Mahkemesi : Bolvadin Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 19.06.2013

Numarası : 2013/134-2013/329

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 179/2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu kasten işlenen tehlike suçu olup, suçun oluşabilmesi için araçların kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare edilmesi gerektiği, Bolvadin İlçe Trafik Komisyonunun tek yönlü olarak belirlediği sokağa ters yönden girmesi nedeniyle, 2918 sayılı Kanun Trafik işaretlerine uymanın düzenlendiği 47. maddesinin 1-c fıkrasındaki "Trafik işaret levhaları cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirtilen veya gösterilen hususlara riayet edilmemesi nedeniyle tutanak tutulmuş olup, tutanakta, sanığın elektrikli bisikleti ile ters yönde sokağa girmesi sonucu olay saati ve trafik akış yoğunluğu bakımından kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı için somut tehlikenin oluştuğuna dair bir bilgi de bulunmaması karşısında,

Açıklanan nedenlerden dolayı sanığın eylemi 2918 sayılı Kanun kapsamında bir kabahat olup ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu oluşmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18417, Karar No: 2014/18856, Tarih: 11.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/18417 E.  ,  2014/18856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1- 2004 mali yılına ilişkin eylemleri nedeniyle; 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince, düşme

2- 2005 mali yılına ilişkin, a- Sahte belge kullanmak eylemi nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43, 62. maddeleri gereğince 25 ay hapis cezası

b- Sahte belge düzenlemek eylemi nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43, 62. maddeleri gereğince 25 ay hapis cezası

3 - 2006 mali yılına ilişkin, a- Sahte belge kullanmak eylemi nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43, 62. maddeleri gereğince 25 ay hapis cezası

b- Sahte belge düzenlemek eylemi nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43, 62. maddeleri gereğince 25 ay hapis cezası

4- 14/07/2006 tarihli defter ve belgeleri ibraz etmemek eylemi nedeniyle 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK.nun 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası

1- Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarının sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarının yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın Dairemize gönderdiği 06.11.2014 havale tarihli dilekçe içeriğinin incelenmesinde, sanık hakkında daha önce 12.01.2007 tarihinde yapılan tebligata rağmen yasal defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiasıyla açılan davada KDZ. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/374 Esas, 2008/498 Karar sayılı ilam ile verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 03.09.2013 tarih ve 2012/6825 Esas, 2013/12001 Karar sayılı ilamı ile eksik soruşturma nedeniyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mükerrer cezalandırılmaması bakımından anılan dava dosyası getirtilip, kesinleşmişse onaylı örneğinin dosya arasına alınmasından sonra istenen defter ve belgelerin aynı takvim yılına ait olup olmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre işlem yapılması yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1434, Karar No: 2018/3795, Tarih: 03.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1434 E.  ,  2018/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının ilk mahkumiyet hükmünün kurulduğu tarih olan 25/09/2013 tarihinden hüküm tarihi olan 21/11/2017 tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.