muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10849, Karar No: 2014/4277, Tarih: 10.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10849 E.  ,  2014/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılanın evine gelerek, kendisini ...’de yarışma programı yapan biri olarak tanıttığı, adını da “...” olarak söylediği, katılana, ...'ten yaptığı alışveriş nedeniyle çekilişle ürün kazandığını belirttiği ve kendisinin de hemşerisi olduğunu söyleyerek ortak tanıdıklarından bahsettiği, katılanın da, kendisinin öğrenci olduğunu ve...'ya gitmek istediğini söylediği, sanığın, kendisine yardımcı olacağını belirtip, televizyon kanalında yayınlanan programdan bahsederek, bu programda satılan ürünlerden alanlar için çekiliş yapıldığını ve her alıcının ödül kazandığını, en yüksek ödülün araba olduğunu, en değerli ürünü satın alması halinde, en büyük ödülün kendisine çıkmasını sağlayacağını belirterek katılanı inandırdığı, katılanın da, en değerli ürün olduğu belirtilen ve aslında en fazla 100 TL değerinde olan temizlik robotunu büyük ödül olan otomobilin kendisine çıkacağını düşünerek 1.400.00 TL’ye satın aldığı, parası olmadığı için yakındaki bakkaldan borç alıp sanığa verdiği, sanığın, aslında çok uzak olan televizyon binasına kendisinin parayı götürmesi gerektiğini, ancak tanıdık çıktıkları için ödemeyi alabileceğini söyleyip inandırıcılık sağladığı, sanığın yanında bulunan başka bir bayanla birlikte ileride bulunan otomobilde olduğunu söylediği koli içerisindeki temizlik robotu olduğunu belirttiği ve çok basit bir süpürge olduğu sonradan öğrenilen ürünü katılana teslim edip, ürünü şimdi açmamasını ertesi gün servis yetkililerinin gelip açacağını, kendilerinin televizyon kanalını izleyip kendileri için yapılacak anonsu duymalarını, bu nedenle evlerine girmesini söyleyip ayrıldığı, kısa bir süre sonra katılanı telefondan tekrar arayarak televizyon kanalından kendilerine ulaşılamadığının bildirdiği ve telefonlarının meşgul tutmamasını istediği, katılanın daha sonra ailesinin de ikazı üzerine kuşku duyup, ilgili televizyon kanalını aradığında dolandırıldığını ve teslim edilen ürünün en fazla 100,00 TL edebileceğini öğrendiği, böylece sanığın, değerinin çok üstünde bir fiyata temizlik robotunu katılana hileyle satıp haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''100 gün'' ve ''2.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'' ve ''100 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/674, Karar No: 2010/5140, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/674 E.  ,  2010/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 55 ve 56 parsel sayılı 1158.26, 4921.44 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, devlete kalan sahipsiz yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... , yasal süresi içinde taşınmazların mülkiyetinin Hazineye ait olduğunu, Hazineye kira ödediğini; ancak, taşınmazların üzerine diktiği ağaçlar ile yaptığı evin kendisine ait olduğundan ağaçlar ile evin kendisine ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının kesin süre içinde keşif giderini yatırmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına ve çekişme konusu 101 ada 55 ve 56 sayılı parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Her nekadar Mahkemenin kabulüne göre keşif masrafının verilen kesin süre içinde yatırılmaması nedeniyle davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36.maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz ise de temyiz edenin sıfatına göre bu isabetsizlik bozma nedeni kabul edilmediğinden temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4804, Karar No: 2013/7840, Tarih: 20.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4804 E.  ,  2013/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : 1- TCK'nın 142/1-a, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 152/1-a, 53/1-2-3, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın, caminin dış ve iç kapısının kilit kısmını ve müezzin mahfilinde bulunan ahşap dolabın kapağını kırarak zarar vermekten ibaret eyleminin TCK'nın 153. maddesinde düzenlenen ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturduğu, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4312, Karar No: 2015/13138, Tarih: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4312 E.  ,  2015/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait 1990'lı ve 1995'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritaları dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek keşif getirtilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi için,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede imar planı yapılıp yapılmadığı, kaç yılında kesinleştiği, taşınmazın imar planı içerisinde kalıp kalmadığının Belediye Başkanlığından sorularak; varsa bu çalışmalara ait tüm belgeler ve tutanakları ile harita örneği getirtildikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişisine verilerek düzenlenecek açıklamalı krokide dava konusu taşınmazın bu çalışmada ne gibi işlem gördüğünü belirten rapor alınıp, bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve ... Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/12/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9851, Karar No: 2023/4001, Tarih: 04.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9851 E.  ,  2023/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/505 E., 2016/139 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2014 tarihli ve 2014/3824 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, olay günü arıcılık yapan katılanların ... sayılı yerde bulunan deposundan bal çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h, 43, 116/2 ve 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2014/505 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 116/2 maddeleri uyarınca sırasıyla 7 yıl hapis ve 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, savunmasında suçun işleniş şeklini ve aldığı balın miktarını bildirmesine rağmen beyanlarının dikkate alınmadığına, katılanların beyanlarının esas alınıp fazla ceza verildiğine, söylenen miktarda balı oradan çıkarmasının mümkün olmadığına ve mal sahibinin ifadelerinin çelişkili olduğuna ilişkinidir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, savunmasında suçun işleniş şeklini ve aldığı balın miktarını bildirmesine rağmen beyanlarının dikkate alınmadığına, katılanların beyanlarının esas alınıp fazla ceza verildiğine, söylenen miktarda balı oradan çıkarmasının mümkün olmadığına ve mal sahibinin ifadelerinin çelişkili olduğuna ilişkinidir.

III. OLAY VE OLGULAR

Arıcılık yapan katılanların, suça konu ballarını ... sayılı yerdeki depoya bıraktıklarını, suç tarihinde yapmış oldukları tespitte, depoda 3.000 kg balın eksik olduğunu beyan etmeleri üzerine başlatılan soruşturmada, deponun karşısında bulunan güvenlik kamera görüntülerinde, bir şahsın depoya kapısını anahtarla açmak suretiyle girerek bal aldığının görüldüğü, soruşturmanın derinleştirilmesi sonucunda görüntülerdeki şahsın sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında söz konusu depodan gelen bal kokusu nedeniyle merak ederek depoya girmek suretiyle 16 kiloluk bir kova balı alıp evine götürdüğünü beyan ettiği, sanığın bu şekilde farklı tarihlerde katılanlara ait depoya anahtar uydurmak suretiyle girerek parça parça 3000 kg ve 75.000 TL değerindeki balı çaldığı, böylelikle sanığın üzerlerine atılı suçları işlediği kabul edilerek Yerel Mahkemece cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 03.04.2014 tarihli CD inceleme tutanağı, 01.08.2014 tarihli CD çözüm tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında mevcut güvenlik kamera görüntülerine ve CD çözüm tutanağı içeriğine göre, sanığın katılanlara ait depodan, kapısını anahtar ile açarak hırsızlık yaptığı, mahkeme gerekçesinde de sanığın katılanlara ait depoya anahtar uydurmak suretiyle girerek hırsızlık yaptığı kabul edildiği halde sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d maddesi yerine, suç tarihinde yürürlükte olmayan 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hırsızlığın gerçekleştiği yerin katılanlar tarafından depo olarak kullanılan bir yer olduğu ifade edilmekle, suç tarihi itibariyle bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosya kapsamına göre sanığın olay günü hem saat 15.55'de, hem de saat 16.59'da olmak üzere katılanlara ait depodan iki kere hırsızlık yaptığı, mahkeme gerekçesinde de sanığın farklı tarihlerde katılanlara ait depoya anahtar uydurmak suretiyle girerek parça parça hırsızlık yaptığı kabul edildiği, katılanların da tek seferde çalınan miktarda balın depodan çıkarılmasının imkansız olduğunu belirttiği halde sanık hakkında hırsızlık ve kabule göre de iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/243 Esas, 2007/311 Karar sayılı ilamında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuştur.

5. Kabule göre de,

6545 sayılı Kanun'un 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 26.03.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2014/505 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12288, Karar No: 2014/16508, Tarih: 10.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12288 E.  ,  2014/16508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/575-2014/307

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkete ait yurtiçi ve yurtdışındaki şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurtdışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Mahkemece, davacı asil, isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerle ilgili davacı asil 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalı ve mahkemece geçerlilik denetimi yapılmalıdır. İşçinin imzasını taşımayan belgelere değer verilmemelidir.

İşçinin imzasını taşıyan, fesihten sonra düzenlenen ve savunma ile çelişmeyen, davaya konu hakların sayıldığı ibranamelere değer verilmeli, salt miktar içermemiş oluşu ibranamenin geçersizliği sonucunu doğurmamalıdır. Miktar içeren ibranameler ise makbuz olarak değerlendirilmelidir.

Davacının aralıklı çalışmalarının herbirinin iş sözleşmesinin feshi ile sonlanıp sonlanmadığı belirlenmeli ve bu feshe göre işçiye yasal haklarının ödenip ödenmediği tespit olunmalıdır. Feshe göre işçilik haklarının ödendiği belirlendiğinde, önceki çalışmalarının tasfiye edildiği kabul edilmeli ve tazminat hesabı açısında daha sonraki çalışma süresine eklenmemelidir. Ancak yapılan ödemelerin yasal hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte zamanaşımı defi sebebiyle zamanaşımına uğramamış dönem için belirlenen fark alacaklar, her bir dönem ücretine göre belirlenmeli ve istekler yönünden karar verilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.