muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9926, Karar No: 2024/1433, Tarih: 12.02.2024

8. Değinilen mevzuat hükümleri çerçevesinde; sosyal güvenlik il müdürlükleri ile sosyal güvenlik merkezlerinin takip işlemlerinde yetkili olduğu görülmekte olup, bu yönde davaya konu 6183 sayılı Kanun’un uygulanması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin Mardin ... İl Müdürlüğü tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Mardin İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Mardin İş Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mardin İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27132, Karar No: 2012/24461, Tarih: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27132 E.  ,  2012/24461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayı : 4-2009/206087

Konu : İtaraz

Darimizce verilen 15.05.2012 gün ve 2011/15747 Esas, 2012/12099 sayılı Karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle,

02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15595, Karar No: 2020/18940, Tarih: 15.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15595 E.  ,  2020/18940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması" nedeniyle beraat kararı verilmesi esnasında uygulanan kanun maddesi olan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesinin hükümde gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12137, Karar No: 2022/16219, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/12137 E.  ,  2022/16219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün Uzmanlık Raporu'nda, suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğunun, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin, bu haliyle ses ve gaz fişeklerinden tadil özel şekil ve nitelikte fişekleri atabileceğinin görüldüğünün belirtilmesi karşısında, özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edildiğine dair bir ifadenin yer almadığı, sanıktan özel yapım mermi ele geçirilmediği ve sanığın da silahın kuru sıkı olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7360, Karar No: 2011/8494, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7360 E.  ,  2011/8494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kartal 1. Sulh Hukuk ve Fatih 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Aynı Kanunun 19. maddesinde; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” , 20.maddesinde de “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde Türkiye'de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır. ”hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; yabancı hükümlü ...’un ... müdürlüğünde hükümlü olup müdürlükçe vasi tayini isteminde bulunulmuştur.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesindeki “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”hükmüne yer verilmiştir. Ancak kısıtlı adayı hükümlünün Türkmenistan doğumlu olup Türkiye’de yerleşim yerinin olmadığı, kısıtlanması istenilen tarihte hükümlü olarak Maltepe’de bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın , vasi tayinine karar verilmesinin istendiği Kartal Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılıp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4030, Karar No: 2008/3663, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4030 E.  ,  2008/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 141 ada 1 parsel sayılı 25789,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin tarla vasfıyla davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı adına tescile karar verilen çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümün tarım arazisi olduğu, çekişmeli taşınmazın bu bölümü üzerindeki zilyetliğin tespit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının davacı yararına gerçekleştiği Mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlendiğine göre davalı Hazine vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazının REDDİNE,

Davalı vekilinin davacı adına tescile karar verilen çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümüne itirazına gelince; ... bilirkişisinin düzenlediği raporda “fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümün üzerinde yabancı düğün çiçeği, koyun yumağı gibi yabancı otların ve meşe ağaçlarının bulunduğu, her hangi bir kültür bitkisine rastlanmadığı, ham toprak vasfında bulunduğu belirtilmiş”; ... bilirkişisinin ek raporunda ise, “fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde bakımları yapılarak yetiştirilen ve yaprakları hayvan yemi olarak kullanılan meşe ağaçları bulunan tarımsal faaliyet yapılan ham toprak vasfında bulunduğu kaydedilmiştir. Zirai bilirkişisinin düzenlediği rapor ile ek raporu arasında taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün vasfı açısından çelişki mevcuttur. (B) harfi ile gösterilen bölüm ya ham toprak ya da tarımsal faaliyet yapılan yerdir. Bu bölümün hem ham toprak hem de tarımsal faaliyet yapılan yer olarak gösterilmesi çelişkidir. Bu çelişki giderilmeden yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece çekişmeli taşınmazın başında yerel bilirkişiler ve üç kişilik ... mühendisi bilirkişi kurulu aracılığı ile yeniden keşif yapılmalı, keşif sonunda üç kişilik ... mühendisi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın toprak

yapısı, bitki örtüsü, vasfı ile komşu taşınmazlara göre arz ettiği özellikler hakkında ayrıntılı rapor alınmalı, keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ... bilirkişisinin raporu ve ek raporundaki bulgular değerlendirilerek çelişki giderilmeli, yöre koşulları dikkate alınarak zilyetliğin sürdürülüş biçimi 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 14. maddesinde sözü edilen ve mülk edinmeye olanak sağlar nitelikte ekonomik amaca uygun zilyetliğin olup olmadığı konusunda tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14059, Karar No: 2017/514, Tarih: 24.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/14059 E.  ,  2017/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının maliki olduğu minibüs ile dava dışı kamyonun kaza yapması sonucu minibüste yolcu olarak bulunan dava dışı şahısların minibüsün zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmadığından müvekkili aleyhine açtığı davalar sonucunda müvekkilinin ilamlı icra kanalıyla dava dışı şahıslara 264.171,01 TL ve 58.513,10 TL ödeme yaptığını, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmaması nedeni ile ödenen tazminatların faiziyle davalıdan rücuen tahsili için başlatılan takibe davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamını, %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, kazanın ... hattında seyahat halindeyken ... yolu 10 km.’de meydana geldiğini, hareket güzergahının ... İl Merkezi ile 30 km mesafedeki ... iline bağlı ... arasında olup kazanın 10. km üzerinde meydana geldiğini, Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası ve Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırmasının zorunlu olmadığını, ceza dosyasına göre kendisinin kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan davanın kabulü ile; ... 1.İcra Müd.'nün 2013/2063 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile, takibin devamına, asıl alacağın takdiren %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar gerekçede davalının kazada kusurlu olduğu yazılmış ise de, davalı kusursuz olup bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmesine, zorunlu koltuk sigortasında, taşımacı ile sürücü ve yardımcılarının “bir kusurları bulunmasa bile” zarar gören yolculara gereken ödemenin yapılması gerektiğine, davaya konu kazanın, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden önce, 15/01/2008 tarihinde gerçekleşmesine, henüz bu tarihte il içi taşımaları “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti dışında bırakan bir düzenleme bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 16.542,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2181, Karar No: 2016/9683, Tarih: 30.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2181 E.  ,  2016/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2015

NUMARASI : 2014/1044-2015/632

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili banka arasında akdedilen kredi kartı üyelik sözleşmesine istinaden davalıya kredi açıldığını, davalı tarafından sözleşme hükümlerine uyulmadığından hesabın kat edilerek ödenmeyen borç için İstanbul 21. İcra Müdürlüğü'nün 2013/320 sayılı dosyasından yapılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek,davalının vaki itirazının iptalini ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, borcun dayanağı kredili mevduat hesap limitinin 4.000-TL olduğunu, vade tarihinin olmadığını, borca yasal faiz oranının işletilmesi gerektiğini,ayrıca kendisince asıl alacak tutarına işlemiş akdi faize, %5 BSMV'ye, ödenmiş ihtarname masrafına itiraz edildiğini, ana paraya 4.000-TL'ye itiraz edilmediğini, hesap özetlerinin noter aracılığı ile gelmediğini ve eline geçmediğini, hesabının haksız yere iptal edildiğini, yatırdığı 3.550-TL'nin dikkate alınmadığını, kredi kartı ve kredili mevduat hesabı için yatırdığı paranın bu hesaptan düşülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davacı bankanın davalıdan takip tarihi itibariyle 4.392,11-TL asıl alacak, 527,63-TL takip tarihine kadar işlemiş akdi faiz ve 26,37-TL gider vergisi olmak üzere toplam 4.946,11-TL alacaklı olduğu, takip tarihinden itibaren borç tamamen ödeninceye kadar davalıdan asıl alacak miktarı olan 4.392,11-TL üzerinden %66,30 temerrüt faizi ve faizin %5 gider vergisi istenebileceği, davalının dosyaya sunduğu 01/10/2012 tarihli 650-TL'lik dekontun dava konusu kredili mevduat hesabına ilişkin olduğu ve bilirkişi tarafından hesaplama yapılırken dikkate alındığı, 06/02/2013 tarihli 1.250-TL'lik ve 17/09/2012 tarihli 1.650-TL'lik dekontların dava konusu kredili mevduat hesabı ile ilişkili olmadığı ve alacağın likit ve itirazın haksız olması karşısında icra inkar tazminatı tayinini de gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile İstanbul 21. İcra Dairesi'nin 2013/320 sayılı takip dosyasında davacının davalıdan 4.946,11-TL alacaklı olduğunun tespitine, bu miktara baki itirazın iptaline, 4.392,11-TL asıl alacağa takipten itibaren % 66,30 oranında temerrüt faizi ve faizin % 5 gider vergisi yürütülmek suretiyle takibin diğer kayıt ve şartlarda aynen devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacak likit ve belirlenebilir olduğundan %20 oranında icra inkar tazminat tutarı 989,22-TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

Kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2003 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.

5464 sayılı BKKKK’nun 44/1. maddesine göre: ”Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 22. ve 23. maddeleri hükümleri uygulanır.” Belirtilen yasal düzenleme ile tüketici sıfatını haiz kart hamilleri tarafından kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) aleyhine kredi kartı uyuşmazlığı nedeniyle açılacak davalarda tüketici mahkemeleri görevli kılınmıştır. Bu konuda uygulama birliği bulunduğundan tartışma da yaşanmamıştır.

Tartışma, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesindeki görev düzenlemesi ile ilgili olarak karşımıza çıkmıştır. Tartışmaların konusunu iki farklı görüş oluşturmaktadır. Bir görüşe göre; banka kredi kartı sözleşmeleri 6102 sayılı TTK’nun 4/1-f maddesinde düzenlenen bankacılık işlemlerinden olup mutlak ticari davalardan sayıldığından kredi kartı uyuşmazlıkları nedeniyle kart çıkaran kuruluşlarca(bankalarca) kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. Diğer bir görüşe göre; 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde, 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıfta bulunulmuş olup, HMK’nun 447/2 maddesi uyarınca “1086 sayılı HUMK’na yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı”, HMK’nun 2. maddesinde ise “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın mal varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi” olduğunun hükme bağlandığı, ticari davaların usul kanunlarında değil, Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlendiği gözetildiğinde kart çıkaran kuruluşlarca tüketici sıfatını haiz kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 07.02.2007 tarih ve 2007/19-50 E,2007/50 K sayılı kararında, bankalarca kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda ticaret mahkemelerinin değil genel mahkemelerin, somut olayda dava değerine göre asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu açıkça belirtmiş ve ikinci görüşü benimsemiştir.

Görevin belirlenmesinde, 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte kalan 1086 sayılı HUMK dönemi ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK döneminde açılan davalar bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmasında fayda vardır.

Görevin belirlenmesinde, 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte kalan 1086 sayılı HUMK dönemi ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK döneminde açılan davalar bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmasında fayda vardır.

Tekrar etmek gerekirse, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde “1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine” atıf yapılmıştır. 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’un göreve ilişkin hükümleri anılan kanunun 1-8. maddelerinde düzenlenmiştir. HUMK’un 8/1. maddesine göre mal varlığına ilişkin davalar yönünden görevli mahkeme dava değerine göre belirlenmekte ve yasada öngörülen ve her yıl yeniden değerleme oranına göre arttırılan değeri geçmeyen davalar sulh hukuk mahkemelerinde, belirli değerin üzerindeki davalar ise asliye hukuk mahkemelerinde görülmekteydi. Ayrıca, o dönemde yürürlükte olan TTK’nun 5. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olduğundan süresinde iş bölümü itirazı olmadıkça hakim, görevsiz olduğunu gerekçe göstererek res'en gönderme kararı verememekteydi. Hakimin iş bölümü itirazına rağmen davaya devam edip uyuşmazlık hakkında esastan karar vermesi ise tek başına bozma sebebi sayılmamaktaydı. (6762 sayılı TTK madde 5).

Hal böyle olunca, 6100 sayılı HMK’nun geçici 1. maddesindeki “Bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz” hükmü de gözetildiğinde, 01.10.2011 tarihinden önceki uyuşmazlıklarda, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 1-8. maddeleri uyarınca dava tarihindeki dava değerine göre sulh veya asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu belirlenecek, ancak 6762 sayılı TTK’nun 5. maddesindeki iş bölümü itirazı ile ilgili hüküm de görevin tespitinde gözetilecektir. Buradan hareketle, 01.10.2011 tarihinden önce bankalar tarafından kart hamili aleyhine açılacak davalarda genel mahkemeler (dava değerine göre sulh veya asliye hukuk mahkemeleri) görevli olmakla birlikte, dava asliye ticaret mahkemesine açılmış ve süresinde iş bölümü itirazında bulunulmamış ise davaya asliye ticaret mahkemesinde bakılacak, ancak süresinde iş bölümü itirazında bulunulmuş ise dosyanın genel görevli(sulh veya asliye hukuk) mahkemesine gönderilmesine karar verilecektir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK, dava değerine göre görev belirlemenin uygulamada birçok sorun yarattığı, bu ayrımın pratik olmadığı ve ihtiyaçlara da tam olarak cevap vermediği gerekçeleriyle miktar ayrımı yapılmaksızın kanunlarda belirtilen istisnalar dışında mal varlığına ilişkin davalarda asliye hukuk mahkemelerini asıl mahkeme haline getirmiştir. Buna göre, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak mal varlığına ilişkin davalarda HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.