muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16489, Karar No: 2016/18237, Tarih: 28.11.2016

Hukuksal Değerlendirme;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, ....Cumhuriyet Başsavcılığınca, hırsızlık ve bedelsiz senedi kullanma suçları açısından evrakın 08/12/2015 tarihli ve 2015/10016-343 sayılı ayırma kararı ile tefrik edilerek suç yeri itibariyle .... Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararı ile gönderildiği ve hakaret suçuna ilişkin olarak soruşturma yapıldığı, yürütülen soruşturma sonucunda ise hakaret suçuna ilişkin delil yetersizliğinden ....Cumhuriyet Başsavcılığınca 22/02/2015 tarihli ve 2015/10016 soruşturma, 2015/1129 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara müştekinin itiraz etmesi üzerine, ....Sulh Ceza Hakimliğince şüphelinin hakkında ayırma ve yetkisizlik kararı verilen hırsızlık ve bedelsiz senedi kullanma suçları açısından bir araştırma yapılmadığından bahisle söz konusu itirazın kabulüne karar verildiği, söz konusu bu suçlara ilişkin ayırma kararı verilerek dosyanın yetkisizlik kararıyla .... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ....Sulh Ceza Hakimliğinin 09/05/2016 tarihli ve 2016/844 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 28.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11542, Karar No: 2013/25439, Tarih: 06.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11542 E.  ,  2013/25439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.01.2013

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/15236, Karar No: 2010/158, Tarih: 25.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/15236 E.  ,  2010/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında resen tayin edilen müdafiinin kovuşturma aşamasına katılmaması karşısında yapılan tebligat geçersiz olup, sanığın kendisini temsile vekalet verdiği müdafiinin yaptığı temyiz talebi süresinde kabul edilerek;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1535, Karar No: 2018/4262, Tarih: 06.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1535 E.  ,  2018/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma, özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2017 gün ve 2017/48 Esas, 2017/113 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, tehdit ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karara ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan ... Derneğinin atılı suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13377, Karar No: 2006/11775, Tarih: 07.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13377 E.  ,  2006/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Kütahya İş Mahkemesi

Tarih               : 8.6.2006

Davacı  1.12.1995  tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve tarım Bağ-kur sigortalılığının halen devam ettiğinin tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 20.8.1995 tarihinden  itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece   davacı vekilinin 8.6.2006 günlü duruşmadaki beyanı gözetilerek 1.12.1995  tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının 20.8.1995 tarihinden  itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece   davacı vekilinin 8.6.2006 günlü duruşmadaki beyanı gözetilerek 1.12.1995  tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine    rağmen,   sigortalıyı   re’sen   kayıt   ve   tescil   etmemesi   yasanın  kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p. e. İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Ş.Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası  kaydının 25.3.2004 tarihinde başladığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı,   zirai arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin Temmuz 1995 tarihinde yapıldığı  1.2.2004 tarihi  itibariyle tarım  Bağ-Kur  sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu  1.12.1995-31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı  1.1.1996-1.2.2004  tarihleri arasındaki dönemde 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde  bu döneme ilişkin istemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi,  ayrıca davalı kurumca davacı 1.2.2004 tarihi itibariyle  kayıt ve tescil edilip 1.2.2004 tarihi ile dava tarihi olan 19.4.2006 tarihleri arasında ihtilaf çıkarılmadığı halde bu tarihleri de kapsar şekilde tesbit kararı verilmiş olması usul  yasaya uygun değildir .

Diğer yandan ıslah yolu ile talebin azaltılması feragat anlamına  geldiğinden davacı dava dilekçesinde  20.8.1995 tarihinden itibaren tesbit kararı verilmesini talep ettiği halde 8.6.2006  günlü duruşmada 1.12.1995  tarihinden itibaren tesbite karar verilmesini beyan etmesi 20.8.1995-1.12.1995 tarihleri  arasındaki talebinden  feragat anlamını taşıdığından  bu dönem isteğin reddine karar verilerek ret  nedeniyle davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması da kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 7.11.2006   gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8233, Karar No: 2020/1517, Tarih: 03.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8233 E.  ,  2020/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1957 ve 1986 tarihli hava fotoğrafları ile 1979 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafı bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının duraksamaya yer vermeyecek şekilde somut ve bilimsel ifadelerle açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması, alınacak tüm cevabî yazının bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26458, Karar No: 2015/5290, Tarih: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26458 E.  ,  2015/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, Almanya'da Türk vatandaşı olarak ikamet ettiği süreleri borçlanabileceğinin tespiti ile reddedilen Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; Kurum avuktatı tarafından borçlanma işleminin usulünce tamamlanması üzerine tahsisi koşullarının değerlendirilecek olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15172, Karar No: 2016/2591, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15172 E.  ,  2016/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın davacı ...'a ait araca çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, meydana gelen kazada müvekkilinin aracında 1.794,78 TL hasar bedeli, 1.575,00 TL değer kaybı, 400,00 TL ikame araç bedeli ve taksi olduğu için 750,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 4.519,78 TL maddi zararın davalıdan alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının maddi hasarlı trafik kazasının oluşumunda tamamen kusurlu olduğunu tespit dosyasında hasarla ilgili yedek parça işçilik gibi kalemlerin de son derece abartıldığını, belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.975,00 TL maddi zararın 07/09/2013 tarihinden tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 2.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11517, Karar No: 2013/25422, Tarih: 06.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11517 E.  ,  2013/25422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.03.2013

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki boşanma davası, velayet, boşanmanın fer'ileri ve koca lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı koca yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.11.2013 (Çrş.)