muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4206, Karar No: 2009/5026, Tarih: 16.04.2009

edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken ... ya da ... hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların ... ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının ... ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/77, Karar No: 2016/2744, Tarih: 29.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/77 E.  ,  2016/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yediemin sıfatıyla kendisine teslim edilen eşyaları, satış mahalline götürmemesinden ibaret eylemi nedeniyle açılan kamu davasında; sanığın, hacizli mallardan şarküteri dolabını içinde bozulacak ürünler olması, bilgisayarı da market barkot sistemi olması ve eşyaları götürmesinin işini engelleyecek olması nedeniyle mahcuzları satış mahalline götürmediğine dair savunması karşısında, sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuzların halen mevcut olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11694, Karar No: 2014/13102, Tarih: 17.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11694 E.  ,  2014/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2009/266-2011/1027

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile dini ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan B.. Ü.. Rektörlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, B.. Ü.. Erkek Yurdunda temizlik işçisi olarak işe başladığını , davalı C. A.Ş.bünyesinde çalıştırılan davacının her yıl bu şirketin kurmuş olduğu değişik işletmelere giriş çıkışlarının yapıldığını, en son bilgi verilmeden 31/12/2008 tarihinde sigorta çıkışının yapılıp diğer davalı U. A.Ş.şirketinde işe girişinin yapıldığını bu şirketin boş kağıt imzalaması talebini reddettiği için iş aktinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem , ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı rektörlük, ihale makamı olduklarını savunmuştur.

Davalı şirketler, davalı C. Pak A.Ş.nin B.. Ü..ndeki işi ihaleyle aldığını ve 31/12/2008 tarihinde sözleşmesinin sona erdiğini, davalı tarafından herhangi bir fesih işlemi yapılmadığını, diğer davalı U. A.Ş.açısından ise davacının iş akdinin görevi kötüye kullanma, devlet malına zarar, diğer personeli şirket aleyhine yönlendirme vs. nedenlerle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Rektörlük temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı B.. Ü.. Rektörlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kısa kara ve gerekçeli karar arasında çelişki olup olmadığı, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve davalı üniversitenin harçtan muaf olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Mahkemece kısa kararda tazminat ve alacakların “faizi ile birlikte tahsiline” karar verildiği halde gerekçeli kararda fazla çalışma ücreti alacağı hakkında faize hükmedilmemesi kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki olup, HMK.nun 298/2. maddesine aykırıdır.

3. Davalı Üniversite 2547 sayılı 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözeltilmeden harçtan sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece kısa kararda tazminat ve alacakların “faizi ile birlikte tahsiline” karar verildiği halde gerekçeli kararda fazla çalışma ücreti alacağı hakkında faize hükmedilmemesi kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki olup, HMK.nun 298/2. maddesine aykırıdır.

3. Davalı Üniversite 2547 sayılı 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözeltilmeden harçtan sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır.

4. Somut olayda, davacı fazla çalışma yaptığını kanıtlamak için tanık deliline dayanmıştır. İfadesine başvurulan tanıklar davacının çalışma saatleri konusunda kesin kanı oluşturacak şekilde beyanda bulunmamışlardır. Bilirkişi raporunda da tanık beyanlarından yurt bina temizlik işinde istihdam edilen davacının her gün ne kadar çalıştığı tam olarak tespit edilemediğinden haftada takdiren 10 saat fazla mesai yaptığının kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Bu durumda mahkemece davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarıyla kanıtlanamadığından fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken tahmine dayalı bilirkişi raporuna değer verilerek anılan alacağın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/181, Karar No: 2020/1786, Tarih: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/181 E.  ,  2020/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kanun Yararına Bozma Bürosu

Karar Tarihi : 19/04/2019

Haberleşmenin gizliliğini ihlal, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi kötüye kullanma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından şüpheliler ...,...ve... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.02.2019 tarihli ve 2017/91976 soruşturma, 2019/11748 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci...1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.04.2019 tarihli ve 2019/1423 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, ...Cumhuriyet Başsavcılığınca “...şüphelilere atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak yeterli delil elde edilemediğinden, şüpheliler hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan öncesinde soruşturma yürütüldüğü ve tarafları ve konusu aynı olan olayla ilgili olarak ikinci kez soruşturma yürütülemeyeceğinden, her ne kadar müştekiler şikâyet dilekçelerinde kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etme, haberleşmenin gizliliğini ihlal etmek, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını şikayet dilekçelerinin suç kısmına eklemiş iseler de dilekçelerinden ve alınan beyanlarında bu suçlara ilişkin şüphelilerin eylemlerinin nasıl gerçekleştirdiklerini belirtmedikleri ve delillerini de eklemedikleri hususu da göz önüne alındığında bu suçların unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından ...” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara karşı yapılan itiraz hakkında merciince “...dosyada mevcut bilgi ve belgeler doğrultusunda açıklanan gerekçeler ve vasıflandırma bağlamında ‘suçun unsurları itibariyle oluşmadığı’ sebebi ile verildiği görülen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu...” gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, inceleme konusu dosyada müştekiler ... ve ...nun, ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/374 (Kapatılan ...10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/321 esas) sayılı dosyasında sanık sıfatıyla suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, nitelikli yağma, nitelikli dolandırıcılık, dolandırıcılık, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mala zarar verme suçlarından yargılandıkları ve yapılan yargılama neticesinde 21.11.2013 tarihinde 2013/148 karar sayısı ile mahkûmiyetlerine karar verildiği, bahsi geçen dosyada ... ve ... isimli şahısların müşteki sıfatlarının bulunduğu anlaşılmakla, anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki ... vekili tarafından sunulan 11.03.2019 tarihli itiraz dilekçesinde belirtildiği üzere dosya içerisinde bulunan ...’ın 21.03.2018 tarihli ve ...in 03.05.2018 tarihli dilekçeleri nedeniyle iddialara ilişkin ayrıntılı şekilde tanık beyanlarının alınması, iddia olunan suçlar yönünden şüpheli ...’nun beyanın alınması, kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etme, haberleşmenin gizliliğini ihlal etmek ve özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçları yönünden müştekiler veya müştekiler vekilleri tarafından delil sunulması beklenmeksizin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından bizzat delil toplanmasına yönelik soruşturma yapılması ve toplanacak diğer deliller ile şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 20.12

. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 20.12.2019 tarihli ve 94660652-105-35-12679-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2019 tarihli ve 2019/132873 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın gerek kanun yararına bozma isteminin haberleşmenin gizliliğini ihlal, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi kötüye kullanma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarına yönelik olmasına, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne, kanun yararına bozma istemine konu suçlardan en ağırının silahlı terör örgütüne üye olma suçu olmasına, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 02.05.2018 tarihli ve 2018/22-84 sayılı kararına göre, 31.01.2019 tarihli ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince, kanun yararına bozma isteminin incelenmesi görevi Yargıtay 16. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1533, Karar No: 2016/6988, Tarih: 19.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1533 E.  ,  2016/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tahsil edilen 5.569.78 TL prim ödemesinin istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya çıkartılan ödeme emri gereğince Kurum'a yapılan ödemenin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüyle birlikte hüküm fıkrasının 4. bendinde 'Davacı tarafça davanın başından beri ilk masraf ve tebligat gideri olarak yapılan toplam 125,12 TL yargılama giderinin, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,' karar verilmiş ise de, davanın başından itibaren davacı tarafça 4 adet tebligat masrafından başka bir masraf yapılmamıştır. 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre davalı Kurum harçtan muaftır. Nitekim mahkemece, hüküm fıkrasının 2. bendinde peşin alınan harcın istem halinde davacıya iadesine de karar verilmiştir. Bu durumda davalı Kurum'dan alınarak davacıya sadece 36,00 TL tebligat masrafının ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle karardaki hüküm kısmının (4.) bendinin silinerek, yerine “'Davacı tarafça davanın başından beri tebligat gideri olarak yapılan toplam 36,00 TL yargılama giderinin, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12807, Karar No: 2010/317, Tarih: 25.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/12807 E.  ,  2010/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak ve müteselsil biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 2009/55 Esas, 2009/89 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur ve dava dosyası Adli Tıp Kurumu'nun, Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre teşekkül etmiş ilgili İhtisas Kuruluna gönderilip suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden noksan incelemeye ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

Nüfus kaydına, Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğü'nün 16.09.2008 gün ve 204 sayılı raporuna ve dosya içeriğine göre 07.07.1993 doğumlu olan mağdurun suçun işlendiği 14.09.2008 tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunduğu, kendisine karşı yapılan fiilin anlam ve kötülüğünü idrak edebileceği gibi, beden ve ruh bakımında kendisini savunabilecek durumda bulunduğundan 5237 sayılı TCK.nun 103/1-b kapsamındaki çocuklardan olduğu ve bu durumda kullanılan cebir ve tehdidin suçun unsuru sayıldığı gözetilmeden ve gerekçe de gösterilmeden, sadece 103/1-a maddesindeki çocuklara yönelik cinsel istismarın ağırlaştırıcı nedeni olarak kabul edilen aynı Yasanın 103/4. maddesiyle sanığın cezasından artırım yapılması,

Kabule göre de;

Zincirleme biçimde kasten işlediği eylemi neticesi gerçekleşen TCK.nun 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış hali teselsül edemeyeceğinden

43. maddesi uyarınca yapılacak arttırmanın 103/2, 103/4 ve 103/6. maddeleri ile tayin edilen ceza üzerinden değil 6. fıkranın tatbikinden önceki 103/2 ve 103/4. madde ve fıkralarına göre bulunan ceza miktarı üzerinden yapılarak elde edilen artırım tutarının 103/6. madde ile tayin edilen cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi lüzumuna uyulmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21558, Karar No: 2017/5222, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/21558 E.  ,  2017/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle davalı erkeğin mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurları yanında kadının da aşırı maddi taleplerinin olduğu, birlik görevlerini yapmadığı, gerçekleşen kusur durumlarına göre erkeğin ağır kusurlu olduğu, tanık ... ve ...'ın tanık olarak dinlenilmesinin sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye bırakılan 2001 doğumlu Selin yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair itirazların ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017 (Çrş.)