muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10489, Karar No: 2015/6149, Tarih: 18.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10489 E.  ,  2015/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkiline ait avm de kiracı olarak bulunduğunu, sözleşmeye göre ödemesi gereken ortak avans(aidat) alacağını ödemediğini, alacağın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini, HMK 17 maddesi uyarınca yetki itirazının da haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talep etmiştir. Davalı yargılamaya katılmamıştır. Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın yetkili ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. HMK’nun 6.maddesi hükmü gereğince davalı kiracının ikametgah mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Yasanın 10.maddesi ve TBK’ nun 89.maddesi gereğince kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Ayrıca HMK 17. maddesinde; " Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır. " düzenlemesi bulunmaktadır.

Olayımızda; davalının yetki itirazında bulunması üzerine mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş ise de, taraflar arasında imzalanan 8.10.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 33. maddesinde... ve...mahkemeleri yetkili kılınmıştır. HMK 17 uyarınca tarafların sıfatına göre bu düzenleme karşısında takip ve dava sözleşmede yetkili kılınan İstanbul ilinde açılmış olmakla davaya bakan mahkeme kesin yetkili olduğundan işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6344, Karar No: 2014/26451, Tarih: 11.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/6344 E.  ,  2014/26451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay yerinden elde edilen parmak izinin sanığa ait olduğuna ilişkin Emniyet Müdürlüğü'nün 24/11/2009 günlü yazı içeriği ve sanığın savunması gözetildiğinde parmak izlerine ilişkin evrakların dosya içerisine konulmaması sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13892, Karar No: 2018/3420, Tarih: 26.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/13892 E.  ,  2018/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Aleyhine geçit kurulan 875 parsel sayılı taşınmazın yargılama esnasında el değiştirdiği anlaşıldığından, anılan taşınmazın tedavüllü tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden temin edilmesi, evraka eklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5652, Karar No: 2014/9630, Tarih: 19.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/5652 E.  ,  2014/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ile tespit tarihinden geriye doğru yirmi yıl ve öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/10000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli 306 ada 1 sayılı parselin konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı ve haritalar üzerinde gösterilmesi, Kandıra Kadastro Mahkemesinin 2011/143 E. sayılı dosyasında alınanan bilirkişi raporunda komşu 306 ada 2 sayılı parselin 1982 basım yılı memleket haritasında koyu alanda görüldüğü belirtildiği de dikkate alınarak, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12305, Karar No: 2014/7088, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12305 E.  ,  2014/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Manisa 1. İş Mahkemesi

Tarihi :12.03.2013

No :2006/4376-2013/187

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın ve birleşen davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Bilindiği üzere, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Davaya konu somut olayda; iş kazasına uğrayan sigortalıya 6.6.2002 tarihi itibariyle % 37 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 20.11.2009 tarihli kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin 20.9.2009 tarihinden itibaren azalma kaydıyla % 18,2 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik geliri; 506 sayılı Yasanın 19. maddesi hükmü uyarınca zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının meslekte kazanma gücünü en az % 10 oranında yitirmiş olması halinde sağlanan bir sosyal sigorta yardımı niteliğindedir. Buna bağlı olarak, sigortalının, gelir almakta iken sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasını gerektiren meslekte kazanma güç kaybı oranının tamamının ortadan kalkması veya % 10 oranının altına düşmesi halinde, kesilen gelir, iş göremezlik derecesine bağlı olan sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerini doğrudan etkilemektedir.

Yapılan araştırma sonucu, sürekli işgöremezlik derecesinin zaman içinde düştüğü tespit edilirse, sürekli işgöremezlik derecesinin düşme tarihinin açıkça belirlenmesi gerekir. Bu durumda, düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yapılan araştırma sonucu, sürekli işgöremezlik derecesinin zaman içinde düştüğü tespit edilirse, sürekli işgöremezlik derecesinin düşme tarihinin açıkça belirlenmesi gerekir. Bu durumda, düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi; yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin, yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekecektir. Öte yandan, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de sürecektir.

Mahkemece, yukarıda sıralanan ilkeler ışığında, başlangıç tarihindeki ilk peşin sermaye değerli gelir ile bu tarihteki ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen fark gelirin ilavesi için bu konuda hesap bilirkişisinden ek rapor alınması gerekeceği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9239, Karar No: 2019/6626, Tarih: 15.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9239 E.  ,  2019/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı Ruveyda Balta’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4656, Karar No: 2013/20190, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4656 E.  ,  2013/20190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 tarih ve 2006/561-2012/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankadaki hesabından banka çalışanı davalı ...'un bilgi ve onay dışında para transferi yaptığını, davalı Bankanın adam çalıştıran sıfatı ile sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama esnasında davalı ...hakkında açılan dava atiye bırakılmıştır.

Davalı vekili, davalı ...'nın banka dışında elden para alarak, sahte banka hesap cüzdanı vererek, boş kasa fişleri imzalatarak, hesapların otomatik olarak Dışbank'a geçtiğini söyleyerek ve benzeri yalanlarla dolandırıcılık yaptığını, mağdurların bu kişinin şahsına güvenerek ilişki içine girdiklerini, davacının müvekkilinde açılmış bir hesabının ve yapılmış bir sözleşmenin bulunmadığını, banka cüzdanı ya da hesap numarası ibraz edemediğini, banka-müşteri ilişkisinin kurulmadığını, bu sebeple adam çalıştıranın sorumluluğunun uygulanamayacağını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'un bankada usulsüz işlemler yaptığı gerekçesiyle tutuklandığı ve yargılandığı, bankada davacı adına açılmış bir hesabın olmadığı, hesap cüzdanı düzenlenmediği, para yatırma dekontu bulunmadığı, davacı ile banka çalışanı arasındaki para alışverişinin bankacılık dışı işlemler kapsamında olduğu, davalı ...'nın eyleminin banka adına yürütülen hizmetler dışında, çalışanın şahsi sorumluluğunu doğuran haksız eylem niteliğinde bulunduğu, bankaya usulünce emanet edilen bir mevduatın söz konusu olmadığı, bankanın istihdam eden sıfatıyla veya Bankacılık Kanunu uyarınca sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davalı ...hakkında açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı Banka hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı Banka çalışanının davacının hesabındaki usulsüz işlemlerinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, Bankada davacı adına bir hesabın ve para yatırma dekontunun bulunmadığı, hesap cüzdanı düzenlenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, davalılardan ...'un Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/107-2008/97 E. K. sayılı dosyasında davacı ...'tan bankadaki hesaba aktarılmak üzere para aldığı, bu konuda belge ibraz edildiği, davalı Banka çalışanının bu yolla davacıyı dolandırdığı gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili de anılan ceza dosyasına delil olarak dayanmış ve dava ile ilgili esaslı belgelerin bu dosya içerisinde olduğunu iddia etmiştir. Bu durumda, ceza dosyasının celbedilip 818 sayılı Borçlar Kanununun 53. maddesi nazara alınarak, davalı Bankanın sorumluluğunun 818 sayılı Borçlar Kanunu 55 ve 100. maddeleri uyarınca değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2265, Karar No: 2018/7514, Tarih: 26.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2265 E.  ,  2018/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının ... Apartmanının A bloğu yönetimi, davalının ise aynı apartmanın B bloğu yönetiminin olduğunu, binanın 2 bloktan oluşan ayrı yönetimli ayrı girişli tek bir bina olduğunu, binanın kanalizasyon sisteminin ortak olduğunu, kanalizasyon sisteminin sürekli tepmesi, her iki bloğun bodrum katlarını pis su basması ve bu durumun bina için tehlike yaratması nedeniyle, her iki yönetimin söz konusu kanal onarımının ortak olarak yapılmasına karar verildiğini, davacı yönetimin, ortak kanalın kendi bölümünün onarımına derhal başladığını, kanalın tepmemesi için bu bölümü yıktırıp İski'nin de onay verdiği yeni bir rögar yaptırdığını, B blok yönetiminden yapılan masrafların kendi paylarına düşen kısmının talep edilmiş ise de sonuç alınamadığını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 3.692,00.-TL alacaklarının takip tarihi olan 09.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsili istenilmiştir.

Mahkemece davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak gider alacağı istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, ilgili taşınmaza ilişkin yönetim planında taşınmazın bloklar bazında ayrı ayrı yönetileceğine ilişkin hüküm bulunmadığı gibi ortak kanalizasyon yapımına ilişkin giderin bu giderleri yapan kat maliklerince ortak yerlerin bakım ve onarım masraflarına katılmayan kat maliklerine yöneltilmesi gerektiği belirlenerek oluşan sonuca göre karar verilmesi usul ve kanuna uygun bulunduğundan ,yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 26/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33712, Karar No: 2020/16235, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33712 E.  ,  2020/16235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2011 yılında davalı ... Araştırma ve Uygulama Hastanesinde değişen taşeron firmalar nezdinde temizlik personeli olarak çalışmaya başladığını ancak, temizlik işi dışında davalı Üniversiteye bağlı hastanede kadrolu işçilerle beraber sağlık hizmetlerinde çalıştığını , halen çalışmaya devam ettiğini , davacının başından beri davalı Üniversite işçisi sayıldığını beyanla davacıya 2011 yılından itibaren ödenmeyen ilave tediye ücretinin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili üniversiteye ait hastanede temizlik, yemek gibi sağlık hizmeti dışındaki hizmet alımlarının kamu ihale yasasına uygun olarak yapılan ihale ile taşeron firmalara verildiğini ve halen taşeron firmalar tarafından bu hizmetlerin yerine getirildiğini, söz konusu firma elamanlarının Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin taşeron firma tarafından ödendiğini, işin yapılması, iş talimatları, iş denetimi ve işten çıkarmaların taşeron firmanın yetkisi dahilinde olduğunu, müvekkili davalı üniversitenin ihale makamı olduğunu ve davaya konu alacak talebinde herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 20.07.2011 tarihinden itibaren temizlik işinin yanı sıra hastahanenin asıl işi olan tıbbi hizmet işinde asıl kadrolu çalışanlarla birlikte çalıştırıldığı, davalıya ait işyerindeki asıl işin bir bölümünün alt işveren işçilerine yaptırıldığı, davalı ile yüklenici şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, davacının başlangıçtan itibaren davalının işçisi olduğunun Kocaeli 5. İş Mahkemesi'nin 2011/156 esas sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, davacının işvereni olarak kayıtlanan şirketler ile davalı arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, davacının işe başladığı tarihten itibaren davalının işçisi olarak çalıştığı, davalıya ait işyerinde çalışanlara ödenen ilave tediye alacağının davacıya da ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.