muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2528, Karar No: 2006/3863, Tarih: 03.04.2006

a- .köy ve kasaba sınırları içinde bulunan arsalarla bunların kenarlarında bulunan ev ve benzeri gibi oturmaya yarayan yerleri tamamlayan yarım dönüm tutarındaki yerler,

b- Sahih temlikle ve kamu yararı amacıyla üçüncü bir kişiye temlik edilen miri arazi.

c- Öşürlü arazi,

d- Haraçlı arazi,

Yukarıda sayılan dörttür araziden olan bir taşınmazın vakfedilmesi halinde sahih bir vakıftan ve bu taşınmaz daha sonra icareteyn veya mukaataya bağlanmış ise tavize tabi taşınmazdan söz etmek mümkündür. Tahsisat kabilinden (gayrisahih) vakıf ise Arazi Kanunnamesinin 4.maddesinde “Araz-i miriyeden bilifarz selatini uzam hazeraatının veyahut bizzat izni ile aharlarının vakfeylemiş olduğu arazidir ki bu misillu arazinin vakfiyeti yalnız araz-i miriyeden bir kıta-i müfrüzenin aşar ve rüsumatı misillu menafii miriyesi tarafa saltanatı seneyeden bir cihete tahsis demek olduğundan bu makule araz-i mefkufe evkafı sahihden değildir.” şeklinde tarif edilmiştir. İşte tahsisat kabilinden olan bu vakıflarda hiçbir şekilde bedel ödenmesi gerekmez. Çünkü, bu tür vakıflarda vakfedilen şey vakfedenin kendi mülkü değildir. Burada yapılan Sultan veya bizzat izin verdiği kişi tarafından miri arazinin belirli bir kısmının aşar ve rusumatı (resimleri ve vergileri) gibi gelirinin belli bir amaca tahsis edilmesidir.

Her ne kadar ... Yasasının 27.maddesindeki taviz bedeli hükmü, sahih olmayan ... yönünden konuya tam bir açıklık getirmemiş ise de, 17 Şubat 1341 tarih, 552 sayılı Aşar’ın ilgası ve Yerine İkame Edilecek Mahsulatı Arazi Vergisi Hakkındaki kanunla devlet gerek öşür ve gerekse bedel-i öşür mukataasından vazgeçmiş taşınmazın vakıfla ilgisi kesilmiştir. Bu itibarla “aşar

ve rusumatı vakıf ve tahsis edilmiş” taşınmazlar için taviz bedelinin alınamayacağı açıktır. Esasen bu yönde gerek uygulama, gerekse doktrinde tam bir görüş birliği mevcuttur. Söz konusu madde 4.4.1995 tarih, 4103 sayılı yasa ile (sahih, gayrisahih tahsisat kabilinden vb. mevcut mukataalı toprakların veya icareteynli gayrimenkulların mülkiyetleri, bu gayri menkul hakkında illerde defterdarlık, ilçelerde mal müdürlüğü kıymet takdir komisyonunca takdir edilerek rayiç bedellerinin yüzde elli oranında hesap edilecek taviz karşılığında mutasarrıfına geçirilir. Taviz bedeli ödenmeden ortaklığın giderilmesi veya cebri icra yoluyla satışı yapılacak gayrimenkullerin taviz bedelinin hesaplanmasında satış bedeli esas alınır.) Şeklinde değiştirilmişse de; Aşar ve rusumatı vakıf ve tahsis edilmiş taşınmazların yukarıda belirtilen nedenlerle bu madde kapsamına girmediği kuşkusuzdur.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır. Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.Bu durumda Mahkemece ... Üniversitesi Medeni Hukuk Dalında uzman bilirkişilerden vakfın niteliği konusunda rapor alınmalı vakıf gayrısahih ise istek taviz bedeli ödenmeksizin sahih vakıfsa taviz bedeli ödetilerek hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve araştırmayla davanın reddi olmamış bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 3.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21178, Karar No: 2013/26163, Tarih: 13.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/21178 E.  ,  2013/26163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 08.07.2013 gün ve 6870-19376 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.13.11.2013 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Kadın yararına 200.000 TL. maddi tazminat, 150.000 TL. manevi tazminat ve aylık 1.100 TL. yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Boşanmaya sebep olan olaylarda tüm kusur, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranan kocadadır. Davacı kocanın toplam mali yükümlülükleri, kusurun niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile hakkaniyet ilkesi göz önüne alındığında; mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı fazla/çoktur. Karar düzeltme isteminin sadece manevi tazminat yönünden kabulü ile hükmün bu yönden bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/2153, Karar No: 2007/2903, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2153 E.  ,  2007/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5731, Karar No: 2017/7119, Tarih: 06.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5731 E.  ,  2017/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu ... parsel sayılı taşınmazın bir bölümünü davalıların kullandığını ileri sürerek, haksız müdahalenin menine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı taşınmazı ile taşınmazları arasında 10 m² genişliğinde kanal olduğunu, kanalın diğer tarafında herhangi bir hak iddia edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişisinin 07/11/2014 tarihli rapor ekindeki krokide A harfi ile işaretli 6.941,66 m²’lik kısma vaki müdahalenin menine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ nün raporu okundu. Düşüncesi alındı, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.561.62.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden daalıdan alınmasına, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11201, Karar No: 2016/3399, Tarih: 15.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11201 E.  ,  2016/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, 26.06.2005 günü orman muhafaza memurluğunu arayan bir şahsın, sanığın, orman içinde bulunan istif alanından yakacak odun çaldığı yolunda ihbarda bulunması üzerine, sanığın ikametinde yapılan aramada, 9 ster yakacak odun ele geçirildiği, sanığın hırsızlık suçunu kabul etmediği, ormandan geçerken, çalıların altına atılı vaziyette gördüğü odunları evine getirdiği yolunda savunmada bulunduğu, tutanağı düzenleyen orman muhafaza memurlarının dinlenmelerinde, orman çalışma sahası içinde motorlu testere ile 1 metre uzunluğunda kesmiş oldukları odunları istifledikleri, ancak istiflenen bu odunların üzerinde her hangi bir damga veya mühür bulunmadığı, yakın zamanlarda bu istif sahasındaki odunların çalınmış olduğunu fark ettikleri, ihbar gelmesi üzerine de sanığın evinde arama yaptıkları, sanığın ikametinde ele geçirilen odunların, istif edilen odunlara benzediğini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın, tevil yollu ikrarı ile istif alanında bulunan odunların, sayıca azalmış olduğu ve ihbar üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen odunların boy ve cinsleri itibariyle istif alanında bulunan odunlara benzerlik gösterdiği yolundaki tutanak tanıklarının beyanları gözetildiğinde sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediği yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle, sanığın eyleminin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 108. maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğundan bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; Dairemizin temyiz incelemesi sonrası netice cezanın adli para cezasına dönüştürülmesi karşısında, atılı hırsızlık suçundan neticeten hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin c fıkrasındaki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkilerini içeren haklardan yoksunluğa hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesindeki zorunluluk hali bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında bozma öncesi verilen ilk hükmün katılan vekili tarafından sadece suça konu odunların satış bedelinin orman idaresi adına irad kaydına karar verilmesi talebiyle ile sınırlı olarak temyiz edildiği ve katılan vekilinin hasrettiği temyiz talebinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik olmadığının açıkça anlaşılması karşısında; bozma öncesi hükmedilen adli para cezasının sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonucunda 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edilmesi suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın TCK'nın 142/1-e, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ibaresinden sonra gelmek üzere hükme yeni bir fıkra eklenmesi ile CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca “sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, sonuç cezanın 4.500,00 TL adli para cezasına dönüştürülmesi ile sanığın neticeten 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.3.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17859, Karar No: 2012/26065, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17859 E.  ,  2012/26065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya  dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlunun, diğer itirazlarının yanısıra yetki itirazında bulunarak, Bakırköy İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, yetkili icra dairesi, İİK'nun 50.maddesinin göndermesi ile takip tarihi itibariyle uygulanması gereken HUMK'nunda öngörülen yetki kurallarına göre belirlenir (HUMK. m.9-27).Bonoya dayalı olarak, borçlunun  ikametgahının  bulunduğu  yerdeki  genel   yetkili icra dairesinde (HUMK  9. md), bonoda öngörülen ödeme yerinde,  ancak TTK'nun 689/3.maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen  bonoda  ödeme yerinin keşide yeri olduğunun kabulü  gerekeceğinden,  bononun  keşide  yerinde  ve yetkili kılınan yerde   icra  takibi  yapılabilir.

Somut olayda, takip dayanağı bonoda, A. İcra Dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, alacaklı da bonoda özel yetkili olarak gösterilen Afyon İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili (borçlunun ikametgahı) icra dairesinde takip hakkı olan alacaklının, tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde, mahkemece, borçlunun yetkiye yönelik itirazının reddi ile sair itirazlarının  incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1728, Karar No: 2010/2294, Tarih: 13.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1728 E.  ,  2010/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/55189

MAHKEMESİ :(BOYABAT) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :11.07.2007 - 32/39

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

K.. K..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık B.. K..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BOYABAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.07.2007 gün ve 32/39 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Tayin edilen ceza miktarı itibariyle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “öldürmeye teşebbüs” suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ilişen sebebin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

a) Hükmün gerekçesinde “sanığın sabıkası mevcutsa da gerek soruşturma aşamasında ve gerek yargılama aşamasındaki ifadeleri ile duruşmalardaki gözlemlenen hal ve tavırları itibarı ile” takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığı kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında “sanığın sabıkalı kişiliği de dikkate alındığında ve hiçbir neden bulunmadığı” gerekçesiyle TCK’nun 62. maddesinin uygulanmaması suretiyle hükmün karıştırılması,

b) Mağdura ait tüm tedavi evrakı Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, meydana gelen yaraların ayrı ayrı hayati tehlike yaratıp yaratmadığı, iç organ ve damar yaralanmasına neden olup olmadığı konusunda rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 13/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4380, Karar No: 2018/8258, Tarih: 12.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4380 E.  ,  2018/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyü çalışma alanında ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 442 parsel sayılı 7240 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, dava tarihinden sonra 2013 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında 103 da 108 parsel numarasıyla 7143,73 m² yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 23/10/2013 günlü dilekçesi ile, taşınmazın dava dilekçesinde koordinatları belirtilen kısmının 10.08.2006 tarihinde askı ilânına çıkartılarak kesinleşen orman tahdit sınırları içresinde kaldığı iddiasıyla tapu kaydının iptalini ile taşınmzın orman vasfıyla Hazine adına tescilini ve taşınmaz üzerindeki şerhlerin ve kısıtlamaların kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ... köyü (eski 442) 103 ada 108 parsel sayılı taşınmazın dosya içerisinde mevcut Harita Mühendisi ...'nun ve Orman Yüksek Mühendisi ...'ın 09/06/2014 havale tarihli krokili ek raporunda (A1) harfi ile gösterilen 2588,58 m2' lik kısma, (B2) harfi ile gösterilen 552,97 m2'lik kısma ve (B3) harfi ile gösterilen 143,73 m2'lik kısma ait tapu kaydının iptali ile iptal edilen (A1) harfi ile gösterilen 2588,58 m2'lik kısma, (B2) harfi ile gösterilen 552,97 m2'lik kısma ve (B3) harfi ile gösterilen 143,73 m2'lik toplam (A1+B2+B3) 3285,28 m2 lik kısmın üzerindeki tüm beyan ve şerhler kaldırılarak Hazine adına orman vasfı ile tesciline, dava konusu hükme bağlanan taşınmaza yapılan müdahalenin menine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından harca ilişkin olarak, davalı ... vekilince ise esas yönüyle de temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 766 sayılı Kanuna göre 1969-1970 yıllarında yapılarak kesinleşmiştir. Kadastro tespit tarihinden sonra ve dava tarihinden önce 10.08.2006 tarihinde askı ilânına çıkartılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Yargılamanın devamı sırasında; 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereği uygulama (yenileme) kadastrosu yapılmış, 27.12.2013 - 27.01.2014 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

1-Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları yönünden; karar tarihinden sonra,