muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7783, Karar No: 2024/3245, Tarih: 07.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7783 E.  ,  2024/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/204 E., 2023/594 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin İade, Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/204 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkında hükme ilişkin istinaf başvurularına yönelik incelemede, sanık ...'ya atılı kasten basit yaralama suçunun takibinin şikayete bağlı olması ve maktulün şikayet hakkını kullanmadan öldüğünün anlaşılması karşısında sanık ...'ya atılı kasten basit yaralama suçundan dolayı yürütülen kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca şikayet yokluğu

nedeniyle düşürülmesi suretiyle düzeltilen hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Sanık ... müdafiine 19.06.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, sanık ... müdafiinin 5271 sayılı Kanunu’nun 291/1. fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 13.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli, 2022/499 Esas, 2022/478 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mahsuba,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62/1 ve 63. Maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/204 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararı ile: sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkındaki hükme ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/204 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararı ile: sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkındaki hükme ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanık ...'nın eyleminin kasten öldürmeye yardım etme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ve sanıklar hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebebi, sanık ... hakkında verilen hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... ile hakkında karar verilip kesinleşen dava dışı sanık ...'nın amca çocukları olduğu, olaydan önce maktulün bir süreden beri ...'ın ablası olan tanık ...'i i takip ettiği, onunla konuşmaya çalıştığı ve arkadaş olmak istediği, olay tarihinde maktulün yine ...'i takip

ettiği, ...'in ise maktulün kendisini takip ettiğini, kardeşi olan temyiz dışı sanık ...'ya bildirdiği ve ...'ın olay yerine geldiği, ...'ın olay yerinde 155'i aramak suretiyle cinsel taciz ihbarında bulunduğu, sonrasında ise amcasının çocukları olan ... ve ...'yı olay yerine çağırdığı, ...'nın olay yerine araçla geldiği, ...'nın ise yürüyerek geldiği, maktulün sanıkların kendisini gördüğünü anlaması üzerine olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, bu esnada ...'nın maktulü yaya olarak takip ettiği, maktulün olay yerinden kaçmaya çalışması üzerine ...'nın maktulün önünü keserek onu durdurmaya çalıştığı, bu esnada maktul ile ... arasında kısa süreli bir arbede yaşandığı, maktulün Hacı'yı itekleyip koşmaya başladığı, kovalamaca devam ettiği esnada maktulün kurtulmak amacıyla boş arsadan yan taraftaki sokağa geçtiği, sokağa çıktığı esnada sanık ...'nın araçla gelerek maktule çarparak ölümüne neden olduğu olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, olay öncesinde ve esnasında maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemleri yönünden;

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemleri yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-h bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık ... müdafiine 19.06.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, sanık ... müdafiinin 5271 sayılı Kanun'un 291/1. fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 13.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/204 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16254, Karar No: 2013/23276, Tarih: 09.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16254 E.  ,  2013/23276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 06.05.2013 gün ve 63-12520 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.09.10.2013(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Açıklanan sebeple hükmün bozulması düşüncesiyle sayın çoğunluğun ret kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/6228, Karar No: 2015/3631, Tarih: 24.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6228 E.  ,  2015/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :20.03.2014

Numarası :2010/1041-2014/212

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı ifa nedeniyle ayıbın giderilme bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kısmen kabulüne dair kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının tümden, davacının temyiz itirazlarının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalanlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 05.06.2006 tarihinde “Kahramanmaraş-Göksun Değirmendere Sulama Suyu Tesisi” kapsamında çeşitli ebatlarda kanal yapımı, sanat yapıları yapımı ve sifon yapımı konusunda sözleşme imzalanmış olup; bu sözleşme, hukuki nitelik itibarıyla yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 vd. maddelerinde düzenlenen bir eser sözleşmesidir. Davacı bu sözleşmenin iş sahibi, davalı ise yüklenicisidir. Davada davacı iş sahibi, 16.000 m uzunluğundaki sulama kanalının 5.000 metresinin ayıplı yapıldığını, bu ayıpların Göksun Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/8 D.iş sayılı tespit dosyası ile nelerden ibaret olduğunu ve giderim bedelini tespit ettirdiğini belirterek, ayıpların giderim bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 144.396,11 TL alacağın tahsilini istemiştir.

Ayıp, imâl edilen bir eserde ya da malda sözleşme ve ekleri ile iş sahibinin beklediği amaca ve dürüstlük kurallarına göre; bulunması gereken vasıfların bulunmaması, bulunmaması gereken vasıfların ise bulunmasıdır. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 360. maddesine göre, süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunulması şartıyla iş sahibi teslim edilen eserin kabul edilemeyecek şekilde ayıplı olması halinde reddini isteyebileceği gibi, eserdeki ayıp kabulü icbar edilemeyecek derecede değil ise iş bedelinden indirim yapılmasını ya da ayıbın bedelsiz olarak onarılmasını isteme hakkına sahiptir. İş sahibinin bu seçimlik hakkını ayıbın niteliğine ve dosya kapsamına uygun kullanması gerekir. Nitekim davacı da su kanalının 5000 metresinin ayıplı olarak yapıldığını ileri sürerek bu ayıbın giderim bedelinin tahsilini istemiştir. Gerek davacı tarafından yaptırılan tespit sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan gerekse yargılama aşamasında alının bilirkişi raporlarından sulama kanalının 5000 metresinde bulunan ayıbın zamanla kullanımla ortaya çıkan, diğer bir anlatımla gizli ayıp niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Gizli ayıbın varlığı halinde ayıbın giderim bedelinin ayıbın ortaya çıktığı tarihe ayıbın giderilmesi için gereken makul süre ilave edilerek bulunacak tarih itibariyle serbest piyasa rayiç fiyatlara göre belirlenmesi gerekir. Dosya içerisinde bulunan ve idare elemanları tarafından tutulan 26.03.2009 tarihli tutanakta, gizli ayıbın 25.03.2009 tarihinde ortaya çıktığı saptanmıştır. Bu itibarla 5.000 metre uzunluğundaki sulama kanalındaki ayıbın giderilme bedelinin 2009 yılı serbest piyasa rayiç fiyatlarına göre hesap edilmesi gerekir. Oysa hükme esas alınan 18.12.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ayıbın giderim bedeli sözleşme fiyatlarına göre hesaplandığından hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş; hükme esas alınan üçüncü bilirkişi kurulundan ayıbın giderim bedelini 2009 yılı serbest piyasa rayiç fiyatlarına göre belirleyen ek rapor alarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar vermek olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacının diğer temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.935,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7629, Karar No: 2006/13442, Tarih: 13.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7629 E.  ,  2006/13442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...; 29.09.2005 tarihinde ... ilçesi ... Köyünde bulunan 102 ada 71 ve 73 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu halde, 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yörede yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek orman niteliği ile Hazine adına tescillerine karar verilmesi istemiyle parsellerin zilyedine husumet yönelterek dava açmıştır. Kadastro Müdürlüğünün 02.12.2005 gün 4885 sayılı yazı cevabında; ... Köyünde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca öncelikle orman kadastrosunun yapılarak ilan edildiği, arazi kadastrosunun çalışmalarına 6.6.2005 tarihinde başlanıldığı, 31.08.2005 tarihinde sonuçlandırıldığı, ancak askıya çıkarılmadığı, çekişmeli taşınmazında kadastro tespit tutanağı düzenlenmekle birlikte henüz askı ilanı yapılmadığından tutanak aslı ve krokilerinin gönderilemediğini bildirmesi üzerine mahkemece, Kadastro Mahkemesinde davanın görülebilmesi için kadastro tespit tutanağının düzenlenmesinin gerekli olduğu, çekişmeli taşınmaz hakkında dava koşulu gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve dava tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz bu işlem sırasında orman sınırları dışında bırakılmış, kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ancak henüz askıya çıkarılmamıştır.

Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek çekişmeli yer hakkında tespit tutanağı düzenlenmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek çekişmeli yer hakkında tespit tutanağı düzenlenmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ... ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile ... ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.

2) 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu; 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce bu madde hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, kadastro çalışma alanı sınırlarında orman bulunduğu takdirde; durum çalışmaya başlamadan iki ay önce Orman Genel Müdürlüğüne bildirilmekte ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından bu yerde bulunan ormanların sınırlaması ve orman sınırı dışına çıkarma işlemleri 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre orman kadastro komisyonlarınca tesbit ve haritasına işaretlenerek tutanaklarıyla birlikte kadastro ekiplerine teslim edilmekte ve bu yerlerin ölçü ve harita işlemleri orman kadastro komisyonunun düzenlediği harita ve tutanaklar esas alınarak kadastro ekiplerince ikmal edilmekte, eğer iki ay içinde orman kadastro komisyonları orman sınırını belirlemezse, kadastro alanı sınırları arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenerek, çalışmalar yürütülmekte ve arazi kadastro ekiplerince bu şekilde tesbit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılmakta ve yasanın 9. maddesine göre yapılan itirazlar aynı yasanın 10. maddesi hükmüne göre komisyonlar tarafından incelendikten sonra ister orman kadastro komisyonları tarafından, isterse arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenen orman parsellerine ait tesbit tutanakları ile aynı çalışma alanında bulunan diğer taşınmazların kadastro tutanaklarına göre yapılan tesbitlere dayanılarak, düzenlenen askı cetvelleri ile pafta örnekleri 30 gün süre ile ilan edilmekte ve askı ilan süresi içinde itiraz edilmeyen tesbit tutanakları kesinleştirilerek aynı Yasanın 12. maddesi gereğince tapuya tesil edilmekte, askı ilan süresi içinde kadastro mahkemelerinde dava açılan parsellerle ilgili uyuşmazlıklar 3402 Sayılı Yasanın 25, 26, 27, 28, 29 ve 30. madde hükümlerine göre karara bağlanmakta, daha önce orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyularak bu ormanlar hakkında aynı Yasanın 22/4. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmakta idi.

Ancak, 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi değiştirilmiş ve "çalışma alanında orman bulunması ve 6831 Sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak, bu çalışmalarda kadastro ekibine, Orman Genel Müdürlüğü taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin ... Müdürlüklerince görevlendirilerek bir yüksek ziraat mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren yedi gün içerisinde iştirak ettirilmesi zorunludur. Bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re'sen devam ettirilir" şeklini almıştır.

3402 Sayılı Yasanın değişik 4/3. maddesi gereğince kurulan komisyonlara 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesini uygulama görevi verilmemiştir. Bu komisyonlar o çalışma alanında nitelik kaybetme araştırmasına girmeden öncesi ve halen orman olan taşınmazların orman niteliğiyle tesbit tutanaklarını düzenlemekle görevlidir. Bu komisyonlarınca orman niteliğiyle tesbit tutanağı düzenlerek otuz günlük kısmi ilana çıkartılan taşınmazlar hakkında hak sahipleri, bu yerlerin orman niteliğini yitirdiği konusunda değil, sadece eskiden beri orman niteliğinde olmadığı konusunda kadastro mahkemesinde, Orman Genel Müdürlüğüne husumet yönelterek dava açacaklardır.