muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18384, Karar No: 2015/6562, Tarih: 05.05.2015

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlüğe girdiği 28.05.2014 tarihine kadar davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir.

Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek somut olayda dava tarihi dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden ticaret mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı asilin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10562, Karar No: 2016/9106, Tarih: 28.09.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10562 E.  ,  2016/9106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosyada mevcut; Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şube Müdürlüğü'nün 08.03.2012 tarihli raporu ile ...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 22.09.2010 tarihli raporunda özetle; suça konu "sürgüsünde ... 2004-Magnum yazılı 37301 numaralı" gaz tabancasının "mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçanın daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, namlu içerisinde ve gaz ayırıcı parçada sonradan değişiklik yapıldığına dair bir bulguya rastlanılmadığı, ancak mevcut yapısı itibariyle tabancanın bu şekilde imal edilip edilmediği hususunun üretici firmadan sorulması gerektiğinin" belirtilmesi, olayda tadil edilmiş fişek ele geçmemiş olması ve sanığın savunması karşısında, sanığın ele geçen tabancanın tadil edilmiş fişek atabilme vasfını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2722, Karar No: 2018/5993, Tarih: 25.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2722 E.  ,  2018/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 15.03.2002 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan bakiye %50 oranında kurum zararının 506 sayılı Kanunun 10. maddesi kapsamında tahsili istemine ilişkindir.

İlk açılan ve kesinleşen rücuan tazminat istemine ilişkin ... 7. İş Mahkemesi'nin 17.03.2015 gün ve E.2015/58, K.2015/235 sayılı dava dosyasında, iş kazasında davalı işverenin 506 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca %50 kusurlu kabul edilmesine istinaden, hüküm altına alınmayan ilk peşin değerli gelir nedeniyle bakiye kurum zararının tahsili istenmiş, Mahkemece, kesinleşen ilk davada kabul edilen peşin sermaye değerli gelir üzerinden hesaplanan bakiye gelir yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, maddedeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması ve tazminat hesabının bu şekilde yapılması gerekmektedir.

Diğer taraftan, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Belirtmek gerekir ki, ilk rücu davasında verilen karar kesinleştikten sonra açılan ek rücu davaları yönünden; ayrıntıları 07.05.2008 gün ve 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar numaralı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ilamında da açıklandığı üzere, ilgililerin kusur ve sorumluluk durumuna göre toplam rücu alacağını oluşturan tutardan, sürekli iş göremezlik/ölüm geliri ve sosyal yardım zammının başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerinin birinci davada hüküm altına alınan bölümü mahsup edilerek kalan kusur farkını oluşturan miktara karar verilmesi zorunludur.

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular ile davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesi kapsamında % 50 oranındaki kusur durumuna göre, geri çevirme kararı sonrasında kurumca gönderilen gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, varsa gelirin başladığı tarihten indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı belirlenerek bu meblağın %50’sinden, Kurum tarafından tüm peşin değerler bakımından açılan birinci rücu davasında hüküm altına alınıp kesinleşen kısmının mahsubu ile bakiye alacağa hükmedilmesi ve davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, ilk rücu dosyası celbedilmeden ve 92. madde gereği belirlenen gelir dikkate alınmaksızın yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5516, Karar No: 2006/8371, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5516 E.  ,  2006/8371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

Olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15.06.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3605, Karar No: 2018/2547, Tarih: 04.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3605 E.  ,  2018/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 2.000 TL adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından anılan hükme yönelik sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7318, Karar No: 2009/11980, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7318 E.  ,  2009/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı yüklenicinin arsa sahibi davalılarla yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği kendisine düşen dubleks daireleri harici sözleşme ile satın aldıklarını, ancak daireleri bizzat kendilerinin tamamlayıp içine girip oturduklarını, binanın değerinin arsanın değerinden fazla olması nedeniyle adlarına tescilini, arsa bedelinin arsa sahipleri için yüklenicinin alacağı olan bedelden mahsubuna, olmazsa 90 000 USD yaptığı masrafların tahsilini istemiş, ıslah ile müsbet zararı olduğunu bildirerek 135.000,00 YTL nin tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yüklenici ile arsa sahibi arasındaki sözleşme halen yürürlükte olduğundan ve yavaş ta olsa inşaatın devam ettiği sabit olduğundan davacıların ancak kendi akitlerinden talepte bulunabileceği, daire alan 3. şahısların açtıkları davaların reddedildiği, davacıların ancak BK 108 maddesi gereği sözleşmenin feshi ile menfi zararı isteyebileceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile arsa sahipleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacılar , davalı yüklenicinin arsa sahipleri ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciden satın aldıkları daireleri kendilerinin tamamlayıp oturduklarını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Davacılar ile davalı arsa sahipleri arasında sözleşme ilişkisi' bulunmadığından onlar aleyhine açılan davanın reddi doğrudur. Ancak davacılar, davalı yükleniciden satın aldıkları daireleri kendilerinin bitirdiğini , yüklenicinin yapması gereken işleri kendilerinin yaptığını ileri sürerek bunun bedelini de istemektedirler. Hal böyle olunca mahkemece taraflar arasındaki satım sözleşmesi gereği yüklenicinin yapması gerekip de davacılar tarafından yapıldığı bildirilen işlerin tespiti ile bu konudaki delil ve belgeleri istenilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1,60 TL kalan harcın davalılardan alınmasına, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26206, Karar No: 2017/8810, Tarih: 02.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/26206 E.  ,  2017/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar; 1-... Ltd. Şti., 2-... Temizlik Ltd. Şti.,3-... Tem. Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davalıların çalıştırdığı işçinin açmış olduğu işçilik alacakları davasında asıl işveren olarak sorumlu tutulduğunu, ihale sözleşmenin 21. ve idari şartnamenin 25. maddeleri uyarınca işçilik alacaklarından yüklenicilerin sorumlu olduğunu, mahkeme ilamları uyarınca icra dosyalarına toplam 19.923,54-TL ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, ödediği miktarın davalılardan hesap bilirkişisi vasıtasıyla belirlenecek sorumlulukları tutarında ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sorumluluk durumlarına göre müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.Bir kısım davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti. ve ... Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... Ltd. Şti. ve ... Ltd. Şti.'nin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, dava dışı işçiye ödenen alacağın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Davacı ile davalı ... Ltd. Şti. arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinde; yapılan işin ... Belediyesi sınırları içinde temizlik, çöp toplama işi olduğu, sözleşmenin eki İdari Şartnamenin istihdamdan doğan sorumluluk başlığı altındaki 25. maddesinde, işçilerin İş Kanunu, bireysel ve toplu iş mevzuatından doğabilecek her türlü hak ve alacaklarından sorumluluğun yükleniciye ait olduğu hükme bağlanmıştır. Tarafların serbest iradesi ile düzenlediği sözleşme hükümleri bağlayıcıdır. Sözleşme ve şartnamelerin ilgili hükümleri gereğince davacının ödediği kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağına konu bedelden davalının dava dışı işçiyi çalıştırdığı süreyle sınırlı, ihbar tazminatından ise son işverenin sorumlu olduğu gözetilmek suretiyle davalının sorumluluğunun belirlenmesi gerekir. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek davacının ödediği toplam tutardan davalının sorumlu olduğu miktar bilirkişi marifetiyle tespit edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan bu husus göz ardı edilerek alacağın tamamından davalının sorumlu olduğunun kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalı ... Ltd. Şti.'nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... Ltd. Şti. ve ... Ltd. Şti.'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı ... Ltd. Şti.'nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 1.019,97 TL. kalan harcın davalı-... 'dan, 1.304,55 TL harcın davalı-... Temizlik Ltd. Şti.'den alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8683, Karar No: 2011/11089, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8683 E.  ,  2011/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.09.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya müdahalenin men-i istemine ilişkindir.

Davalı köy, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece dava konusu yerin orman olduğu davanın ormanlık alandaki orman ürünlerinden yararlanmaya yönelik olarak açıldığı ve orman ürünlerinden yararlanma hakkının kime ait olduğu hususunun çözümlenmesinin talep edildiği, bu nedenle olayın 6831 sayılı Orman Kanununun 37 ve 40. maddelerinin birlikte değerlendirilmesi ile çözümlenmesi gerektiği, uyuşmazlıkların çözümünde insiyatif ve tercih hakkının orman idaresine ait olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Meraların kullanım ..., bir veya birden çok köy veya belediyeye bırakılabilir. Kuşkusuz bu tür yerler, devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması,

gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, tarafsız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.