muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7281, Karar No: 2022/111, Tarih: 10.01.2022

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2279, Karar No: 2014/2426, Tarih: 04.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2279 E.  ,  2014/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/678-2013/1069

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kabulüne, tahliye isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından tahliye isteminin reddine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 01.12.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunmakta olup, davacı tahliye istekli olarak 07.06.2013 tarihinde başlattığı icra takibinde; 2012/Ağustos ayı dahil 2013/Mayıs ayına kadar olan dönemdeki birikmiş kira alacaklarının tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı tarafından borca itiraz edilmesi üzerine davacı tarafından itirazın kaldırılması ve tahliye davası açılmıştır. Mahkemece takibe konu alacağın, iflasın ertelemesi davasında verilen ihtiyati tedbir kararı kapsamı dışında olduğundan itirazın kaldırılması isteminin kabulüne, tahliye isteminin ise tedbir kararı kapsamında olduğundan reddine karar verilmiştir.

Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/338 esas sayılı dosyasında açılan davada, davalı kiracı yönünden iflasın ertelenmesi başvurusu yapılmış ve mahkemeden ihtiyati tedbir talep edilmiştir. Mahkemece verilen 11.07.2012 tarihli kararda; borçlu şirket hakkında 6183 sayılı Yasa dahil hangi nedene dayanırsa dayansın her türlü takip işleminin durdurulmasına karar verilmiştir. İhtiyati tedbire yönelik aynı mahkemenin 18.04.2013 tarihinde verdiği ikinci bir kararda ise; ihtiyati tedbir kararından sonra doğmuş ve doğacak kira alacaklarının tedbir kararı kapsamı dışında tutulmasına karar verilmiştir. Bu yönüyle icra takibine konu kira alacakları ihtiyati tedbir kararından sonraki aylara ilişkin olup tedbir kararı kapsamı dışında kalmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.09.2012 tarih ve 2012/6-238-2012/635 sayılı kararı ile benimsendiği üzere iflasın ertelenmesi kararının verilmesinden sonra borçlu aleyhine 6183 sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hiçbir takibin yapılamayacağı, öncesinde başlamış bir takip varsa, başlayan takiplerin duracağı, iflasın ertelenmesi veya tedbir kararının verilmesinden önce başlatılan takip nedeniyle açılan itirazın kaldırılması, itirazın iptali ya da menfi tespit davalarına iflasın ertelenmesi (ya da tedbir) kararının etki etmeyeceği ancak, açılan bu davaların sonunda verilen ilamların infazını engelleyeceği anlaşılmaktadır. Öte yandan iflasın ertelenmesi ya da takip yapılmaması yönünde verilen tedbir kararından sonra yapılan takip nedeniyle itirazın iptali ya da itirazın kaldırılmasının istenmesi durumunda ise, davanın reddine karar verilmesi gerekecektir.

Somut olayda ihtiyati tedbir kararı verilmesinden sonra başlatılmış bir takip söz konusu olmakla birlikte, 18.04.2013 tarihinde verilen karar ile ihtiyati tedbir kararından sonra doğmuş ve doğacak kira alacaklarının tedbir kapsamı dışında kalmasına karar verilmiş olup icra takibine konu edilen kira alacaklarının da tedbir kararı verilmesinden sonraki döneme ait olması ve bu alacağa bağlı olarak temerrüdün gerçekleşmiş olması göz ardı edilerek tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar bu yönü ile hatalı olup, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1454, Karar No: 2017/1674, Tarih: 05.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/1454 E.  ,  2017/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkili ile davalı yüklenici arasında 21.02.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkiline isabet edecek B Blok 6. Kat 16 numaralı bağımsız bölümü sözleşme tarihinden itibaren 36 ay içinde davalı yüklenicinin teslim etmeyi taahhüt ettiğini, aksi halde günün şartlarına göre arsa sahibine kira ödemeyi kabul ettiğini, müvekkilinin daha sonra davalı kooperatif ile 30.03.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayan dava dışı arsa sahibi ... vekili ...'dan teslim edilecek olan 7. Kat 14 numaralı bağımsız bölümü temlik senedi ile devraldığını, sözleşme konusu temlik işleminin davalı kooperatif yönetim kurulunun 17.05.2007 tarih ve 805 sayılı karar ile kabul edildiğini, süresinde teslimin gerçekleşmediğini ileri sürerek, 16 numaralı dairenin 21.02.2010 tarihinden itibaren, 14 numaralı dairenin ise 30.03.2010 tarihinden itibaren fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihine kadar ödenmeyen kira karşılığı şimdilik 20.000,00 TL tazminatın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla birlikte talep miktarını arttırmıştır.

Davalı vekili, davacı talepleri için muacceliyet şartının gerçekleşmediğini, arsa için ruhsat alma işlemi ve buna bağlı olarak da temel atma işleminin uzun sürdüğünü, sözleşmenin 8. maddesinde tabi afet ve mücbir sebepler yüzünden süre uzatılabilir şeklinde özel hüküm olduğunu, bu nedenle davacının kira bedeli talep etme hakkının henüz doğmadığını, 19.03.2009 tarihli yönetim kurulu kararında arsa sözleşmelerinde tabi afet ve mücbir sebep kabul edildiğinden üyelere ek kira ödenmemesine, yine aynı yönetim kurulu kararına göre 2008 yılında resmi olarak 220 üyenin çıkması ve 2009 yılında krizin devam etmesinden dolayı üyelere daire teslim sürelerinin 24 ay uzatılmasına ve 24 ay dolduktan sonra tekrar yapılandırılmasına karar verildiğini, ekonomik krizin mücbir sebep kabul edildiğini, müvekkili hakkında iflas erteleme kararı verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 21.02.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile davacı tarafından temlik alınan daireye ilişkin davalı kooperatif ile dava dışı ... arasında imzalanan 30.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği, teslim süresinin sözleşme tarihinden itibaren 36 ay olarak kararlaştırıldığı, belirtilen süre içerisinde davacıya her iki dairenin de teslim edilmediği, davalı yüklenicinin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili teymiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10268, Karar No: 2015/4389, Tarih: 25.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10268 E.  ,  2015/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; atalarından müvekkillerine intikal eden ve 1937 tarih 380 tahrir nolu vergi kaydı kapsamında kalan içinde 100 adet kavak ve 100 adet meyve ağacı bulunan taşınmazın ... ilçesi, ... mahallesi 175 ada 79 parsel sayılı orman parseli içerisinde bırakıldığını ileri sürerek, taşınmazın müvekkiline ait olan kısmının tapu kaydının iptal edilerek müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro bilirkişisinin 19.12.2005 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 4665,15 m2'lik bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kaydına karar verilmiş, hüküm davalılar ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1992 yılında yapılan 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman sınırlandırması ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece davanın kabulü ile, çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kaydına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmaz renksiz ve fotokopi şeklindeki amenajman planı ve 1956 tarihli memleket haritasında gösterilmiş, kadastro paftası ile de aplike edilmeden nokta halinde işaretlenmiş, taşınmazın hava fotoğrafındaki konumu incelenmemiş, keşifte ziraat uzmanı da dinlenmemiştir. Denetlemeye uygun olmayan eksik bilirkişi raporları ve eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde; doğru sonuca varılabilmesi için, keşifte uygulandığı bildirilen 1956 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile tespit tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, uydu fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenip getirilerek dosya keşfe hazırlanmalı, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi veya mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu

saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, ... 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu ve çevresi incelenmeli, çekişmeli taşınmazın eylemli durumu incelenerek değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, hava fotoğraflarında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli ile memleket haritasındaki durumunun ne olduğu ve orman içi açıklık olup olmadığının açıklandığı, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ve ... temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/05/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10112, Karar No: 2018/4809, Tarih: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10112 E.  ,  2018/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/3,1-a, 52/2-4, 53/8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, yerleşim yeri idışındaki, iki şeritli ve iki yönlü, toplam 7 metre genişliğindeki, virajlı, asfalt kaplama, yol şerit çizgisinin bulunmadığı ve olay esnasında kuru olan köy yolunda seyir halindeyken, karşı yön şeridine taşacak şekilde sola kıvrılan viraja giriş yaptığı esnada, karşı istikametten gelen gelen ...'in idaresindeki aracı ile asli kusurlu olarak çarpışması neticesinde ...'in öldüğü olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılıp, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanığa ait sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilirken dayanak kanun maddesinin TCK'nın 53/6. maddesi yerine ayn kanunun 53/8. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6716, Karar No: 2013/10944, Tarih: 02.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6716 E.  ,  2013/10944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaz ve komşu parsellerini birlikte gösteren orijinal kadastro paftasının,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/453, Karar No: 2021/1702, Tarih: 16.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/453 E.  ,  2021/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat ve alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen asıl ve birleşen davanın kabulüne, asıl davada cezai şarta yönelik talep geri alındığından bu yönde karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından asıl ve birleşen davada davalı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Asıl 2017/178 E. sayılı davada davacı asıl dava dilekçesinde; davalı kooperatif ile 22.06.2007 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre inşaatın bitim tarihi 15.03.2010 olduğu hâlde, kendisine isabet eden kırk üç adet bağımsız bölümü davalının süresi içinde tamamlayıp iskân ruhsatlarını alarak teslim etmediğini, sözleşmenin 4. maddesine göre davalının her bir bağımsız bölüm için ayrı ayrı 1.400USD gecikme bedelini kira kayıplarına karşılık ödemeyi üstlendiğini, gecikmenin altı ve on aylık süreleri doldurması nedeniyle müvekkilinin toplam 200.000USD gecikme cezası alacağı doğduğunu, arsa sahiplerinin 30.03.2010 tarihli ihtarına rağmen teslimin gerçekleşmediğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla eksik ve ayıplı iş bedeli için şimdilik 5.000TL’nin dava tarihinden itibaren bankaların bir yıllık mevduata uyguladığı en yüksek faiziyle, teslim tarihi 15.03.2010 tarihinden dava tarihine kadar her bir bağımsız bölüm için 1.400USD üzerinden toplam kırk üç adet bağımsız bölüme karşılık hesaplanacak gecikme cezası için şimdilik 10.000USD’nin ve inşaat ile ilgili altı ve on aylık gecikme için toplam 200.000USD gecikme cezasından şimdilik 10.000USD’nin 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi gereğince bankaların yabancı paraya uyguladığı bir yıl vadeli mevduat faizi ile birlikte temerrüt tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.