muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5422, Karar No: 2010/7505, Tarih: 13.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/5422 E.  ,  2010/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını bozma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama, hakaret ve hırsızlık suçlarından sanıklar ... ve ...'nun yargılanmaları sırasında; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesiyle, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2010 gün ve 2010/11 E. 2010/3 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6837, Karar No: 2018/12643, Tarih: 01.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6837 E.  ,  2018/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçiye ait etrafı demir saç levhalarla çevrili olan inşaatın içerisindeki açık depo kısmında bulunan suça konu 12 adet sıva filelerini çalması biçimindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması ve 09/03/2013 tarihli Yakalama Tutanağına göre, haber merkezinin... Mahallesi,... Mahallesi...Sokakta bulunan şikayetçiye ait inşaat şantiyesinde hırsızlık olduğunu anons etmesi üzerine bahse konu adrese giden ekipler tarafından üç bayan şahsın görevlileri fark etmeleri üzerine inşaatın içine doğru kaçtıklarının görüldüğü ve kovalama sonucu yakalandıkları, ekiplerin çevrede yaptıkları araştırmada olayın gerçekleştiği inşaat şantiyesi alanına yaklaşık 50 metre mesafede bulunan ... Mahallesi...Sokak içerisinde bir araç ile duvar arasına saklanmış vaziyette çek çek diye tabir edilen araç içerisine konulmuş şekilde suça konu inşaat filelerinin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/179, Karar No: 2012/28171, Tarih: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/179 E.  ,  2012/28171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa 6136 sayılı TCK.nun 13/1, 62. madde ve fıkraları uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezasının yanında tayin olunan 25 gün adli para cezasının karşılığı olan adli para cezasının hükümde gösterilmemesi,

2- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasında, gönüllü olmak koşuluyla “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" karar verilebileceği belirtilmesine karşın, kararda infazı kısıtlayacak şekilde “sanık hakkında hapis cezasının yarısı kadar süre ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırma” tedbirine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme "25 gün birim sayısının mahkemenin cezaları asgari hadden tayin ettiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den çarpılarak 500 Türk Lirası adli para cezasıyla cezalandırılmasına" hükümde yer alan "hapis cezasının yarısı kadar süre ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırma cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın hapis cezasının yarısı kadar süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18193, Karar No: 2014/5569, Tarih: 13.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18193 E.  ,  2014/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18193

KARAR NO : 2014/5569

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/498-2013/104

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

6100 sayılı HMK'nun 445/2. maddesinde; “... Bu kanun kapsamında fiziki olarak hazırlanması öngörülen tutanak ve belgeler güvenli elektronik imzayla elektronik ortamda hazırlanabilir ve gönderilebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; 07.03.2013 tarihli karar duruşma tutanağında UYAP kayıtlarında “Davanın Kısmen Kabul Kısmen Reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda, “Davanın Kabulüne” denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan, davacı L.. S..'ın hükümden sonra 04.08.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, davacının veraset ilamının temini ile taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması için hüküm bozulmalıdır.

Somut olayda; 07.03.2013 tarihli karar duruşma tutanağında UYAP kayıtlarında “Davanın Kısmen Kabul Kısmen Reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda, “Davanın Kabulüne” denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan, davacı L.. S..'ın hükümden sonra 04.08.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, davacının veraset ilamının temini ile taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması için hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle 10.04.1992 tarihli ve 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3776, Karar No: 2020/7150, Tarih: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3776 E.  ,  2020/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte müştekinin ikametinden sadece bir çakmak çaldıklarının anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın kararı temyiz etmeyen sanık İbrahim Yünkutay'a sirayetine 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2002, Karar No: 2020/5998, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2002 E.  ,  2020/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 19.04.2010 tarihinde işlenen suçlar için 05.12.2013 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 23.01.2014 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde 04.11.2014 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen kesinleşmiş mahkumiyet hükmü nedeniyle 20.10.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.01.2014 ila deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 04.11.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerindeki suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin suçların tarihi olan 19.04.2010 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18021, Karar No: 2015/3403, Tarih: 12.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18021 E.  ,  2015/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2014 tarih ve 2013/245-2014/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ticari iş sebebiyle satmış olduğu ... sürücünün 14.08.2013 tarihinde müşteriye teslim edilmek üzere davalı kargo şirketine MO-280070 gönderi numarası ile teslim edildiğini, malın taşıma esnasında hasar gördüğünü ve müşteri şirket tarafından hasardan dolayı malın teslim alınmadığını, müşteri tarafından kabul olunmayan hasarlı malın müvekkili şirketin elinde kaldığını, taşıma ücreti ile taşımayla ilgili vergi, resim ile diğer taşıma masraflarının müvekkili şirketçe karşılandığını, davalı kargo şirketinin oluşan zarardan tam sorumlu olduğunu ve davalı tarafça tazmin edilmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.304,16 TL hasara uğrayan mal bedelinin, taşıma ücreti, taşımayla ilgili vergi, resimler ile diğer masrafların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşınmak üzere müvekkili şirkete teslim ettiği eşyanın kısmen hasar görmüş olduğundan davacının taşımaya konu malzemenin bedelinin tahsili talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının, tamiri mümkün olan ve ehemmiyetli olmayan hasar nedeniyle malzemenin hasarının giderilmesi mümkün olduğu halde bunu kabul etmeyerek dava açarak iyiniyet kurallarına aykırı hareket ettiğini, eşyanın hasara uğraması halinde onun taşınmak üzere teslim alındığı yer ve zamandaki hasarsız değeri ile hasarlı değeri arasındaki farkın tazmin edileceğini bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, hasara uğrayan gönderi konusu malın davalı taşıyıcı uhdesinde iken hasara uğradığı hususunda herhangi bir çekişme bulunmadığı, uyuşmazlığın çözülmesi gereken noktasının davacı tarafından gönderilen gönderi konusu malın gereği gibi ambalajlanıp, ambalajlanmadığı ya da üründeki küçük çaplı hasarın davalı tarafından karşılanıp o halde ürünün davacıya verilmesi gerekip gerekmediği hususlarında olduğu, davalının kendi üzerine düşen taşınacak ürünü özenli bir şekilde hasarsız olarak karşı tarafa teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmediği, bilirkişi incelemesi neticesinde siemens marka sürücünün ambalajının hasar gördüğü, forklift ya da başka bir kaldıraç vasıta ile taşıması gereken ürünün özensiz olarak

taşınması esnasında her nasılsa hasara uğratılması sebebi ile 100-150 TL tutarında hasar meydana getirildiğinin anlaşıldığı, davacının satıcı firma olduğundan 100-150 TL 'lik bu hasarı tamir ettirip tamir bedelini davalıdan tahsil ederek davacının bu halde sürücüye katlanmasının beklenemeyeceği, hasarlı hali ile bu ürüne davacının katlanma yükümlülüğünün de bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının alacısına sattığı ve davalı taşıma şirketi ile taşınma esnasında hasara uğrayan SSE6430-2UD35-5FAO Siemens sürücünün davalıya verilmesi karşılığında ürün fatura bedeli olan 6.304,16 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava, karayolu ile yurtiçi eşya taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili şirketin ticari iş sebebiyle satmış olduğu sürücünün taşıma esnasında hasar gördüğünü ileri sürmüş, mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında karayolu ile eşya taşıma sözleşmesi bulunmakta olup, davaya konu emtianın davalı tarafından taşınması sırasında hasara uğradığı dosya kapsamı itibari ile çekişmesizdir. Buna karşın davalı taraf, davaya konu malın ambalajının yetersiz olduğunu savunmuş ve bu kapsamda alınan bilirkişi raporunda da davalı savunmasını destekler yönde açıklamalara yer verilmiştir. Taşıma nedeniyle meydana gelen hasar tarihi itibari ile uyuşmazlık konusu olaya 6102 sayılı TTK hükümleri uygulanacak olup, değinilen Yasa'nın 878/1-b maddesi hükmü uyarınca gönderen tarafından yapılan ambalajlardaki eksiklikler nedeniyle oluşacak hasar nedeniyle taşıyanın sorumlu olmayacağı düzenlenmiştir. Buna karşın mahkemece değinilen savunma ve düzenleme kapsamında değerlendirme yapılmamış, ambalajdaki eksikliğin hasara etkisi ve varsa davalının müterafik kusuru incelenmemiştir. Bu durumda, eksik inceleme ve değerlendirme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2 - Öte yandan, hasar bedeli bilirkişi tarafından 100 – 150 TL olarak belirlenmesine karşın, mahkemece davacının malı hasarlı hali ile kabul zorunluluğunun bulunmadığı yönünde gerekçeye yer verilerek, davanın tümden kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki; TTK'nın 880/2. maddesi uyarınca, tazminatta esas alınacak değerin tespitinde, “Eşyanın hasara uğraması hâlinde, onun taşınmak üzere teslim alındığı yer ve zamandaki hasarsız değeri ile hasarlı değeri arasındaki fark tazmin edilir.” düzenlemesi mevcut olup, davalının sorumluluğuna hükmedilmesi halinde, değinilen yasa maddesi gereğince işlem yapılmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi dahi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5122, Karar No: 2014/6642, Tarih: 21.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5122 E.  ,  2014/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2006

NUMARASI : 2006/1035-2006/3047

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ve özel siciline yayla olarak işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Gerçekten 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz Akçatekir Beldesi, Akça Mahallesinde bulunmaktadır. Civarı Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İledinli Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı "Tekir Yaylası" olarak anılmaktadır. Ancak, dosyada yer alan harita ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanlarından dava konusu taşınmazın Tekir Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen Şıhlı Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim Akça (eski adı Şıhlı) Köyü sınırı içersinde kaldığını, Şıhlı Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını belirtmiştir.

Hayatını çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım arazilerine ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu gözardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Hayatını çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım arazilerine ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu gözardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Şıhlı Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının saptanması önem kazanmaktadır. Bu nedenle, öncelikle eski adı Şıhlı olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle Şıhlı Köyünün kadim köy olup olmadığı üzerinde durulmalı, yine bu köye ait idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenmeli, mahalli bilirkişiler yardımıyla zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın Şıhlı Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim Şıhlı Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağının edinme sebebi sütununda mahalli bilirkişiler çekişmeli yerin kadim Şıhlı Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa Şıhlı Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten Şıhlı Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları hususu üzerinde de durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarihli ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir.