muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3918, Karar No: 2023/11706, Tarih: 01.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine uygun hazırlandığı, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin teminat dahilinde olduğu, güncel kararlara göre TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmasında isabetsizlik bulunmadığı ayrıca aksi durumun davalı aleyhine sonuç doğuracağı, hükme esas alınan raporda davacının kusuru bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle diğer itirazları reddedilmiş ancak vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği belirtilerek davalının itirazının kısmen kabulüne , Karar başlıklı hüküm kısmında vekalet ücretine yönelik 3. Maddesinde yer alana 9.693,59 TL ibaresinin 4.080,00 TL olarak düzeltilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde ; maluliyeti kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin teminat dışı olduğunu, PMF 1931 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini, müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2301, Karar No: 2018/5998, Tarih: 22.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2301 E.  ,  2018/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

Davacı ... Otel Ekipmanları Temizlik İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalılar 1-... Organizasyon Matbaacılık Gıda Temizlik Tekstil Oto Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... 2-... Hırdavat Boya İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... 3- ... 4-... arasında görülen dava hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 21/10/2015 gün ve 2014/1032 E. - 2015/829 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 13/12/2016 gün ve 2016/5003 E. - 2016/15759 K. sayılı ilamına karşı davalı ...vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemece Dairemizin bozma ilamı davalılardan ...’a tebliğ edilmeye çalışılmış ancak tebligatların bila tebliğ iade olunması nedeniyle, ilanen tebligat yapılmasına karar verilmiş ve masrafın karar düzeltme isteminde bulunan ... Hırdavat Boya İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Ştinden alınmasına karar verilmiştir. Bu hususta karar düzeltme isteminde bulunan davalıya ihtaratlı tebligat çıkartılmış, davalı ...vekili masrafları yatırmayacağını bildirmiş, dosya tebligat eksikliğine rağmen Dairemize gönderildiğinden masrafı karar düzeltme isteminde bulunanın yatırması gerektiği yatırıncaya kadar dosyanın mahallinde beklemesi gerektiğinden yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/539, Karar No: 2024/8237, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/539 E.  ,  2024/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1409 Esas, 2023/1356 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/83 E., 2021/181 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin özellikle çay ürünlerinde faaliyetlerinin bulunduğunu, bunu “...” markası altında gerçekleştirdiğini, markalarının 1980’li yıllardan beri WIPO nezdinde çok sayıda ülkede tescilli olduğunu, yine davalı kurum nezdinde de 158071, 197483, 2008/08328 ve 2017/29768 sayıları ile tescillerinin bulunduğunu, davalının 2019/35117 başvuru numaralı ve "..." ibareli markanın 29, 30 ve 35. sınıf mal ve hizmetlerde tescili için TÜRKPATENT'e başvurduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markalarına iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olduğunu, dava konusu markanın “...” veya “AL ...” şeklinde telaffuz edileceğini, “AL" - "EL” ibarelerinin Arap dilinde kelime ön eki olarak kullanıldığını, bu nedenle bir ayırt ediciliğinin bulunmadığını, markaların fonetik olarak benzer ya da aynı olduklarını, davalının kötü niyetli olduğunu, Suriye vatandaşı olan davalı şirket kurucularının müvekkili markalarının tanınmışlığını bildiğini ileri sürerek, YİDK'in 2020-M-559 sayılı kararının iptaline ve 2019/35117 sayılı dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; Arapça’nın Türkçe ya da Latince gibi bir dil olmadığını, sadece kelime ve harfler ile kombine edilmiş isimlerin benzer görülmüş olsa dahi harfler ve kelime üstüne gelen şekiller ile isim ve anlam değişikliklerinin oluşabildiğini, dolayısıyla ortalama tüketici algısının bu noktada tamamen farklılaştığını, davacının iddialarının aksine taraf markalarının Arapça dilinde dahi benzemediklerini, müvekkili markasının Türkçe karşılığının “BAHAR” anlamı taşıdığını, davacının markasının ise bir insan ismi olduğunu, markaların birbirleri ile karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davalının "...+şekil" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "...+şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davacı tarafın "...+şekil" ibareli başvuru üzerinde 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası anlamında önceye dayalı kullanım ve gerçek hak sahipliğini ve altıncı fıkrası uyarınca ticaret unvanı dahil diğer fikri ve sınai mülkiyet hak iddiaları ile başvurunun kötüniyetle yapıldığı iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.11.2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacının itiraza mesnet markaları "...+şekil" ve Arapça harfleriyle yazılan (ra-be-ye-ayın harflerinden oluşan) ve Türkçe ... olarak okunan +şekil ibareli markalardan oluşmaktadır.

Davalının başvuru markasını ise yine Arapça harflerden (Elif-lam-ra-be-ye-ayın) oluşan, Türkçe olarak Elrabea olarak okunan, nitekim Arapça yazılışın üzerinde de Türkçe "..." olarak yazılan +şekil markası oluşturmaktadır.

KARŞI OY

Davacının itiraza mesnet markaları "...+şekil" ve Arapça harfleriyle yazılan (ra-be-ye-ayın harflerinden oluşan) ve Türkçe ... olarak okunan +şekil ibareli markalardan oluşmaktadır.

Davalının başvuru markasını ise yine Arapça harflerden (Elif-lam-ra-be-ye-ayın) oluşan, Türkçe olarak Elrabea olarak okunan, nitekim Arapça yazılışın üzerinde de Türkçe "..." olarak yazılan +şekil markası oluşturmaktadır.

Davalının markasının başındaki "Al" ya da "El" olarak telaffuz edilen (Elif-lam) takısı belirlilik ekidir. Bu anlamda davacının itiraza mesnet markaları ile davalının başvuru markası arasında gerek Arapça dilindeki yazılış gerekse de Türkçe olarak okunuş anlamında görsel, sescil ve okunuş olarak iltibasa neden olacak şekilde benzerlik bulunmaktadır. Her ne kadar Arapça yazılışları bakımından davalının markasının başında belirtildiği üzere "El" ibaresi bulunmakta ise de bu takı markaya ayırt edicilik katmamaktadır. Keza Türkçe harflerle oluşturulan markanın aynısı ya da benzerinin başka bir alfabe ile yazılması da ayırt edicilik olarak kabul edilemeyecektir. Bu nedenle her iki tarafın markasındaki Türkçe ve Arapça harflerle yazılan ibarelerin ilgili tüketici nezdinde farklı marka algısı da oluşturmayacaktır. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin doğru olmadığını düşündüğümden Sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmamaktayım. (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 13.05.2024 tarih, 2022/6642 E., 2024/3857 K.)
Yargıtay — Esas No: 2021/335, Karar No: 2021/12664, Tarih: 21.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/335 E.  ,  2021/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı prime esas kazanç tutarının tespiti istemiştir.

II-CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davacının davalı işveren yanında 1999/4-12, 2000/1-12, 2001/1-12, 2002/1-12, 2003/1-12, 2004/1-12, 2005/1,2,5,6,7,8, 2006/1,2,3,7,8,9,10,11,12, 2009/5,6, 2010/1,2,3,4,5,7,8,11, 2011/1,6,9,10, 2012/6,7,8,9,10,12, 2013/4,5,8,9,10,11,12, 2014/1,2,4,5,6,7,8,9,10,11,12, 2015/1,2,3,5,6,7 dönemlerinde asgari ücretin 1,9 katı fazla ücret ile çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri verilen kararın hatalı olduğunu belirtip, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Eldeki davada; mahkemece, tanık ifadeleri ve emsal ücret araştırması sonucuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup, bu dava esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir. Bu sebeple Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararı gözetilerek ve yukarıda belirtilen delil ve kayıtlar esas alınarak yeterli ve gerekli bir araştırmayla ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Kabule göre de, davacının farklı işverenler yanında bildirilen sürelerde ve herhangi bir hizmet bildirilmeyen sürelerde de davalı işveren yanında prime esas kazancının tespitine karar verilmesi de isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...'ne iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/115, Karar No: 2017/3522, Tarih: 26.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/115 E.  ,  2017/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/ 05 /2016 tarih,2016/43 – 2016/267sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 03.11.2015 tarih, 2015/21 esas, 2015/16590 sayılı kararın yer alan ''Olay tarihinde, ölenin motorsikleti ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş tek yönlü yolda seyrettiği esnada gidiş istikametine göre yolun sağından yola giren ve karşıdan karşıya geçmekte olan sanık yayaya, motorsiklet sürücüsünün çarpması neticesinde, motorsikletin devrildiği ve sürücüsünün öldüğü olayda; tarafsız tanıkların aşamalardaki beyanlarında, sanığın, karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı esnada birden motorsikletin çarptığını, motorsikletin hızlı olduğunu ifade etmeleri karşısında; mahal şartlarına göre hızını ayarlamayarak süratli bir şekilde seyreden motorsiklet sürücüsünün karşıdan karşıya geçmekte olan dosya içeriğine göre ve yola aniden girerek ölenin seyrini bozduğuna dair bir belirleme yapılmayan sanığa çarpması sonucu ölmesi neticesinde, sanık yayaya kusur izafe edilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi,'' şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7935, Karar No: 2019/20686, Tarih: 17.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7935 E.  ,  2019/20686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı yönünden reddi ile davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş; davalı ... Belediye Başkanlığı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı yönünden reddi ile davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle davanın kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecirimisil istemine ilişkin olduğunun tespiti ile ecrimisil talebinin kabul edilmesi suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm; davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 383 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;