muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4240, Karar No: 2018/7241, Tarih: 01.10.2018

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece; davalıların sorumluluklarının öngörülen ilkeler çerçevesinde 3. kişi olan ... nun 5510 Sayılı Yasanın 21/4 göre sorumlu olup, buna göre hesaplama yapılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 01.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32243, Karar No: 2017/10424, Tarih: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32243 E.  ,  2017/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat ve alacaklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebi ile haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feshin haklı yada geçerli sebebe dayandığı davalı tarafından ispat edilemediğinden davacının işe iadesine ilişkin verilen karar davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 10.10.2016 tarih, 2016/18542 esas, 2016/23000 karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı için TİS'te belirtilen fesih şartlarının gerçekleşmediği, kadın işçinin evlilik ve sağlık nedeni ile raporlu ve izinli olduğu günlerin fesihte etkili olduğu, davacıya evlilikten sonra eşinin yerleşim yeri olan Gevaş'a görevlendirme teklif edilebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, devamsızlık sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Somut olayda, davalı işyerinde fesih tarihinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin Ek-2. maddesinde, herhangi bir tatil gününü takip eden iki işgünü veya ardı ardına üç işgünü işe gelmemek ihraç gerekçesi olarak belirtilmiştir.

55/B maddesinde ise, "İşten çıkarma hallerinde disiplin kurulu kararının işveren vekiline verildiği tarih İş Kanunu 26. maddesinde bahse konu olan 6 işgününün başlangıç tarihidir," düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacının iş sözleşmesi, 06 ve 07 Ağustos 2015 ile 07 Eylül 2015 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gitmediği, bunun dışında 01-02-03-04-06 Temmuz 2015, tarihlerinde (Temmuz ayında 5gün), 08.08.2015 tarihinde bir gün ve 04.09.2015 tarihinde bir gün olmak üzere toplam 10 gün mazeretsiz olarak işe gelmediği belirtilerek İş Kanunu 25/2-g ve TİS Ek 2/ 1. maddesi gereğince haklı sebeple feshedilmiştir.

Fesih gerekçesi yapılan Temmuz ayı içerisindeki birkısım günlerde davacının işyerinde çalıştığına ilişkin kayıtlar ile 04.09.2015 günü için sağlık raporu dosyaya sunulmuştur.

Davacının 06-07-08 Ağustos 2015 tarihlerinde işe devam etmediği her iki tarafın kabulündedir. Davacı, 06-07 Ağustos tarihlerinde yol güvenliği nedeni ile işe gidemediğini ve sözlü olarak izin aldığını belirtmişse de dosya kapsamına göre anılan tarihlerdeki devamsızlığına ilişkin davalı işverene mazeret bildirildiğine dair delil sunulmamıştır. Fesih için TİS Ek-2. maddesinde belirtilen ardı ardına üç işgünü işe gitmeme koşulu oluşmuştur. Ancak feshe ilişkin 29.09.2015 tarihli disiplin kurulu kararı davalı şirket müdürü tarafından aynı tarihte onaylanmış, fesih bildirimi davacıya 09.10.2015 te tebliğ edilmiştir. Bu durumda TİS 55/B maddesi gereğince disiplin kurulu kararının işveren vekiline verildiği tarihten itibaren başlayan, İş Kanunu 26. maddesinde düzenlenen 6 günlük sürenin geçirildiği anlaşılmaktadır. Bu gerekçe ile yapılan fesih haklı nedene dayanmasa da geçerli feshin koşullarını taşımaktadır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 31,40 TL harcın davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 26,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalıya verilmesine,

6-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 08.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6674, Karar No: 2007/7382, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6674 E.  ,  2007/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş tahdit haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24368, Karar No: 2013/9652, Tarih: 08.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24368 E.  ,  2013/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı- davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Yapılan araştırma ve toplanan delillerden, davacı kadının çalışmamakla birlikte İstanbul ve Antalya illerinde iki adet konut niteliğinde taşınmazı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı kadına ait konutların değeri ve kira geliri getiriyorsa miktarı belirlenip, bu malvarlığı ve gelirinin kadını yoksulluğa düşürüp düşürmeyeceği değerlendirilmeden, eksik incelemeyle yoksulluk nafakası takdiri doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.04.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/33431, Karar No: 2013/3349, Tarih: 29.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/33431 E.  ,  2013/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ...’den kaynaklanan yemek, aile, çocuk, yakacak ve giyim yardımından oluşan sosyal yardım ödemesi, taban ücret zammı, kıdem zammı, ücret zammı, kıdemli işçiliğe teşvik primi toplamı olan ücret zammı, ikramiye alacağı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram- genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 08.00- 24.00 saatleri arasında 16 saat çalıştığı dönem için günde 1 saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplamaya gidilmiştir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda 16 saatlik çalışma dönemi için ara dinlenmesi 2 saat olarak belirlenmeli ve buna göre fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır.

3 – Hüküm altına alınan fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil alacaklarının dayanağı toplu iş sözleşmesi olmayıp İş Kanunu’dur. Yasaya dayanan sözü edilen istekler için Aynı Kanun’un 34. maddesinde öngörülen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz yerine işletme kredilerine uygulanan en yüksek faize karar verilmesi de hatalıdır.

Somut olayda 16 saatlik çalışma dönemi için ara dinlenmesi 2 saat olarak belirlenmeli ve buna göre fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır.

3 – Hüküm altına alınan fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil alacaklarının dayanağı toplu iş sözleşmesi olmayıp İş Kanunu’dur. Yasaya dayanan sözü edilen istekler için Aynı Kanun’un 34. maddesinde öngörülen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz yerine işletme kredilerine uygulanan en yüksek faize karar verilmesi de hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19499, Karar No: 2016/9620, Tarih: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19499 E.  ,  2016/9620 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/43-2015/54

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında değer biçmeye esas alınan fındık ürününün dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12864, Karar No: 2014/10597, Tarih: 03.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12864 E.  ,  2014/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/189-2014/232

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, olay tarihinde dava dışı sürücünün tek yönde ters ilerlemesi sonucu şirket adına kayıtlı olan araca çarparak hasarlanmasına neden olduğunu, kazanın oluşunda sokak girişinde tek yön levhasının bulunmaması nedeni ile davalı idarenin asli kusurlu olduğunu belirterek 200,00 TL hasar bedelinin davalıya başvuru tarihi olan 11.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Davalı vekili,kurumun bir kusuru bulunmadığını, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın ıslahla birlikte kısmen kabulü ile 2.180,32 TL nin 11.10.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile alınıp davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Mahkemece reddedilen kısım kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yargı yolu kavramı, bir hukuk sisteminde herhangi bir davanın o hukuk sistemine dahil yargı kollarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığın hangi yargı kolunda bakılacağı hususu, davanın genel koşullarından olup mahkemece re'sen dikkate alınması gereklidir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediye kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davaların idari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Esasen 2918 sayılı KTK.nun hukuki sorumluluğa ilişkin 85 ve onu izleyen maddelerinde araç işletenin sorumluluğu düzenlenmiş olup idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluğu bu yasa kapsamı dışında tutulmuştur.

Somut olayda davacı vekili,davalının sokak girişine tek yön levhası koymaması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek davalının hizmet kusuruna dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece, davaya bakma görevi idari yargıya ait olduğundan mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliğin ve dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının miktar bakımından reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13525, Karar No: 2025/3184, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13525 E.  ,  2025/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2588 E., 2024/1928 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/423 E., 2023/219 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 02.07.2010 tarihinde davalı ... Şirketine ait işyerinde çaycı/temizlik pozisyonunda işe başladığını, 2011 yılı Aralık ayına kadar çalıştığını, zaman zaman da işverenin çocuğuna bakıcılık yaptığını, 02.07.2010 - 15.02.2011 tarihleri arasındaki sigorta bildirimlerinin ... Enerji Şirketinden yapıldığını ve söz konusu çalışmaların Kurum tarafından iptal edildiğini, davacının ... Enerji Şirketinde çalışması olmadığını, çalışmasının davalı ... Şirketinde gerçekleştiğini belirterek davacının davalı ... Şirketine ait işyerinde 02.07.2010 - 15.02.2011 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılara dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ancak cevap dilekçesi sunmamışlardır.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"Mahkememize açılan dava, davacının ... Enerji Şirketi üzerinden bildirilen ve Kurumca iptal edilen 02.07.2010-15.02.2011 tarihleri arasındaki çalışmasının davalı ... Şirketi bünyesinde geçtiğinin tespiti ile Kurum işleminin iptali talebine ilişkindir.

Davalı Kurum denetmeni tarafından hazırlanan 07.08.2017 tarih ve MGK/69 sayılı Denetmen Raporunda, davacının 1178210 sicil numaralı ... Enerji ... Ltd. Şti. işyerinde geçen 02.07.2010-15.02.2011 tarihleri arasındaki hizmetlerinin iptal edildiği tespit edilmiştir.

Davacı, davalı ... Şirketinde, çay ve temizlik işlerinde çalıştığını ileri sürmüş ise de, dosya kapsamında dinlenen, Kurumca iptal edilen dönemde davalı ... şirketinde çalışan bordro tanığı ... "İşyerinde çay, kahve ve temizlik işlerinde çalıştığını, davacıyı tanımadığını, işyerinde hiç görmediğini" beyan etmiştir. Bordro tanığının, aynı dönemde çay ve temizlik işlerinde çalıştığını iddia eden davacıyı tanımaması hayatın olağan akışına aykırıdır.