muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11185, Karar No: 2015/12365, Tarih: 09.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11185 E.  ,  2015/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Midyat Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/139 - 2014/141

DAVACI : Orman Yönetimi

DAVALILAR : Hazine - Mardin Belediyesi - Sakırköy K.TK

DAHİLİ DAVALI : H.. A..

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişi raporlarında 1954 yılı uçuşlu hava fotoğrafındaki konumunun gösterilmediği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dava konusu taşınmazın keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954 yılı uçuşlu hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/12/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15674, Karar No: 2012/17890, Tarih: 08.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15674 E.  ,  2012/17890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :369-273

Dava, Kuruma bildirilen ücretin gerçeği yansıtmamış olması nedeniyle aylık gelirinin hesaplanması ve kurum kayıtlarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davalılardan ... Bilg. ve Medk. Ürn. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kabulü ile diğer davalı ... Tıb. Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın atiye terk edilmiş olması nedeniyle karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı ile ... Bilgisayar ve Medikal Ürünler San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine davalı Kurum avukatının temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Davalı ... ve Medikal Ürünler San. Tic. Ltd. Şti. temyizi incelendiğinde; Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 11.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz ise 14.01.2011 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davalı ... ve Medikal Ürünler Sn. Tic. Ltd. Şti. Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2-Davalı ...’nın temyizine gelince; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesidir.

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na (Devredilen SSK) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir.Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür .

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, tespitini istediği 23.04.2004-05.05.2006 tarihleri arasındaki prime esas kazançlarının belirlenmesini de talep etmiş, mahkemece davacının 01.01.2006-03.05.2006 tarihleri arası aylık prime esas kazancının 1.480,67 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Kurum tarafından temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, tespitini istediği 23.04.2004-05.05.2006 tarihleri arasındaki prime esas kazançlarının belirlenmesini de talep etmiş, mahkemece davacının 01.01.2006-03.05.2006 tarihleri arası aylık prime esas kazancının 1.480,67 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Kurum tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece; tespitine karar verilen sürede aldığı aylığın hesabında işçilik alacakları dosyasında ibraz edildiği belirtilen delillere ve özellikle işveren ve davacı tarafından imzalı tazminat belgesindeki net ücret ile yol ücreti toplamının esas alınması ile karar verilmiştir. Bu hükme varılırken alacak dosyasındaki belgeler bu dosya içine alınmadığı gibi dosyanın akibeti araştırılmamış, tazminat belgesinin, o davada ihtilaf konusu olup olmadığı değerlendirilmemiştir. Mahkemenin kabulünde olan, sigortalıya ödenen yol ücretinin sigorta primine esas kazanca dahil edilmesi kural olarak yerinde ise de, gerçek ücretin belirlenmesinde bu tür ödemelerin süreklilik arzetmesi halinde prime esas kabul edileceği gözetilmemiş, bu husus araştırılmamıştır. Belirtilen bu eksiklikler de giderilerek yukarıdaki esaslar dahilinde deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, temyiz etmeyenler yönünden oluşan usulü kazanılmış hak da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Davacı dava dilekçesinde en son davalı işyerinden almış olduğu giydirilmiş aylık ücretinin 1.470,00 TL iken eksik bildirildiğini belirtmiş olduğu halde, mahkemece son ücretinin 1.480,67 TL olarak kabulü ile taleple bağlılık ilkesi aşılarak HMK’nun 26. maddesine (HUMK’nun 74) aykırı olacak şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/20316, Karar No: 2013/22475, Tarih: 26.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/20316 E.  ,  2013/22475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili, davalı ... Liman İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş. vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hak sahiplerinden ...'a yapılan fiili ödemenin bu hak sahibine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden düşük olmasına rağmen, Mahkemece anlan hak sahibi yönünden bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir kurum zararı içerisinde değerlendirilmesi hatalı ise de, sigortalının eşi ...'a bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile hak sahibi ...'a fiilen ödenen gelir nedeniyle oluşan zararın davalılar kusuruna isabet eden tutarının hükmedilen miktardan fazla olması nedeniyle belirtilen yanlışlığın ek davada nazara alınmasının mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Liman İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş., ... ve ...'den alınmasına, 26.11.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28687, Karar No: 2014/30895, Tarih: 05.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28687 E.  ,  2014/30895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/125899

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2012/932 (E) ve 2013/179 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kuruma olan borcunun bir kısını ödeyen sanığın ödediği miktarın, kurum tarafından tespit edilen cezasız kaçak elektrik kullanım bedelini karşılaması karşısında, katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. B..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 05.11/0.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25490, Karar No: 2014/2383, Tarih: 12.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25490 E.  ,  2014/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık müdafiinin, hükmün tavzih suretiyle tashihi adı altında sunmuş olduğu dilekçesinin, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması gerekçesine dayandığı cihetle içerik olarak bir temyiz istemi niteliğinde olup; 26.06.2012 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

22.05.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 25.06.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

III- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın yetkilisi olduğu ... ......Ltd. Şti'nin 2005 takvim yılında sahte fatura kullanıp, düzenlediğinin iddia edildiği olayda; vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporlarında sanığın şirketinin akaryakıt kaçakçılığı yaptığı, bu durumu gizlemek amacıyla solvent adlı maddenin yan ürünlerini almış gibi sahte faturalar düzenlediği, yine sanığın şirketinin ortaklarının hissedar olduğu .. ....... ve adı geçen şirketlere bu faturaları verdiği, kurulduktan kısa bir süre sonra faaliyetini terk ettiği, iş yerinin faal olmadığı, vergi borcu olmasına rağmen ödeme yapmadığı, suça konu faturaların KDV'de indirim konusu yapıldığı ve yevmiye defterlerine kaydedildiği, vergi denetmenliğince, kullanılan ve düzenlenen faturalar tespit edilerek raporlarda gösterildiği cihetle; sanığın yetkilisi olduğu şirket ve raporda adı geçen diğer şirketlere ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediği ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı araştırılarak sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu hususu da gözetilmek suretiyle hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken satış muhteviyatının teslim edildiği ve fatura bedellerinin ödendiği şeklinde soyut ibareler taşıyan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5660, Karar No: 2010/8640, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5660 E.  ,  2010/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi; ... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmi ilana çıkartıldığını, ancak dava dilekçesine ekli paftada 11 ile gösterilen alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır. Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın tespit tutanağı düzenlenip malik hanesi açık bırakılarak mahkemeye gönderilmiş, mahkemece; tutanak iktisabında zilyet olarak ismi ... kişi davaya dahil edilip taraf oluşturulduktan sonra; Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, bu davalılar yönünden yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı kişi aleyhine açılan davanın kabulüne ve 11.08.2009 tarihli ... bilirkişi rapor ve krokisinde 156 ada 1 nolu parselin (a) ile gösterilen 1944,62 m² kısmı ile (b) ile gösterilen 479,82 m² kısımlarına ilişkin kadastro tespitlerinin iptali ile bu kısımların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, parselin kalan bölümü hakkında hüküm kurulmamış, karar davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tutanağın edinme sütununda isimleri ... davalı kişiler tarafından zilyet olarak kullanıldığı, bu nedenle Hazine, ... ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilemeyeceği ve çekişmeli yerin (c) ile gösterilen bölümlerinin dava konusu edilmediği gerekçeleriyle Hazine, ... ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine ve sadece taşınmazların (a) ve (b) ile gösterilen bölümleri hakkında hüküm kurulmuşsa da halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde

kadastro mahkemelerine ... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ..., Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir ... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile ... ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.