muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6011, Karar No: 2010/5468, Tarih: 04.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/6011 E.  ,  2010/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dava, kadastro esnasında tescil harici bırakılan yer hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve ilgili Başkanlar Kurulu Kararı uyarınca Yüksek (8). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23328, Karar No: 2017/8990, Tarih: 12.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/23328 E.  ,  2017/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 07.06.2016 gün ve 18704 - 11206 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...'ye ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı erkeğe tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

12.07.2017 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/4581, Karar No: 2013/13402, Tarih: 09.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4581 E.  ,  2013/13402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda, kendisine gönderilen ödeme emri tebligatının usulsüz olduğunu ileri sürerek öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulünü talep ettiği, mahkemece borçluya gönderilen ödeme emri tebligatının usulsüz olduğu gerekçesiyle öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak belirlenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlu  adına gönderilen tebligatların incelenmesinde, borçlunun bilinen adresi olan ... Işık Sitesi Bakırköy/İstanbul adresine gönderilen ödeme emri tebligatının bila tebliğ iade edilmesi üzerine bu kez borçlunun mernis adresinin tespit edildiği, tespit edilen mernis adresine çıkartılan tebliğ zarfının üzerinde " mernis adresi " şerhinin yer aldığı ve tespit edilen mernis adresine 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre ödeme emrinin tebliğ edildiği görülmüştür.

2709 sayılı 1982 Anayasası'nın Hak Arama Hürriyeti başlıklı 36. maddesine göre; ''Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.''

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2.fıkraya göre; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''.

Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesi uyarınca, ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.'' denilmiştir.

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.'' denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın  adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve  normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin

muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre  çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2.maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın  adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2.maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olur  ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir. Yasa koyucu 5490 Sayılı Kanuna göre  doğru adresini zamanında nüfus müdürlüğüne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak  amacını  gütmüştür. Tebligat yasasının dar  yorumlanması geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında  nüfus müdürlüğüne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta  gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan  vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın  sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya T.K 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adrese dayalı kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için, öncelikle, normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'ninin 30.maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere  iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli 2009/12-563 E.-2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciiye yöneltebilmesi usulüne  uygun olarak yapılacak tebligat  ile sağlanabilir.

Somut olayda şikayetçinin bilinen adresine gönderilen ödeme emri tebligatın bila tebliğ iadesi üzerine 02.07.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine uygun olarak tebliğ edildiği görüldüğünden anılan tebligat işlemi usulüne uygundur. O halde mahkemece  istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8987, Karar No: 2020/743, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/8987 E.  ,  2020/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma evraklarının ve kovuşturma evraklarının önemli kısımlarının (sanıkların, tanıkların, kolluk ifadeleri, yakalama tutanağı, olay yeri inceleme raporları, tebligat mazbataları vs.) dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, soruşturma ve kovuşturma evraklarının tamamının ve tüm eksik belgelerin aslının bulunduğu dosyanın veya bu belgelerin onaylı suretlerinin, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4843, Karar No: 2011/7785, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4843 E.  ,  2011/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan anlaşma gereğince düzenlenen belge gereğince borcunu ödemediğini, yapılan takibe de haksiz itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, takibe konu belgenin şikayetten vazgeçme dilekçesi olduğunu, borç ikrarı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 54.000 TL. Üzerinden itirazın iptali ile takip tarihinden değişen temerrüt faizi yürütülmesine, diğer isteklerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı aleyhine yaptığı icra takibinde; davalı ...'in müşteki sıfatıyla ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne verdiği 30.6.2006 tarihli belgeye dayanmıştır. Davalı ...'in imzasını taşıyan belgede; " yukarıda dosya numarası ve duruşma günü verilen kamu kurumu kullanılmak suretiyle dolandırıcılık suçunun müştekisiyim. Aramızda yaptığımız anlaşmaya uygun olarak anlaştığımız 175.000 YTL. Ve masrafları da tarafımızdan ...'a ödenmiştir. Şimdi ise, bu haliyle sanık ... aleyhindeki şikayetimizden vazgeçiyoruz. Gereğinin yapılmasını, saygıyla dilerim " ibareleri yazılıdır. Dava dışı ... Ltd.Şt.nin ortaklarından olan davalı ... şikayeti ile; dava dışı diğer şirket ortağı ... ... ve davacı ...'in birlikte hareket ederek , ... ve ...'e ait taşınmazın ... şirketine satılıp bedeli tahsil edildiği halde, bedel ödenmemiş gibi, tahsili için şirket aleyhine icra takibi yapıldığı ve ... ...'ın tek başına şirketi temsile yetkisi olmadığı halde, icra dosyasına borcu kabul ettiğini bildirerek şirketi zarar uğrattıklarından bahisle

2011/4843-7785

dolandırıcılıktan Asliye Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığı ve 2004/361 esasta görülen dava dosyasına , yargılama sırasında davalı müşteki Meral'in takibe konu belgeyi mahkemeye ibraz ettiği, davacı sanık ...'in de ceza dosyasına, müşteki ile anlaştıklarını ancak 25.000 TL. dışında ödeme yapılmadığını açıkladığı, mahkemece 31.12.2007 tarihinde de, uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu ve dolandırıcılık kastı ile hareket edildiği isbatlanamadığından beraat kararı verildiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Yine şirket aleyhine satış bedelinin tahsili için yapılan icra takibinden dolayı ... şirketi tarafından açılan ve 2006/9 esasta görülen menfi tesbit davasında da, mahkemece bozmaya uyularak 31.1.2007 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği ve davacı şirket tarafından 16.6.2010 tarihli dilekçe ile de davadan feragat edildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalının ceza dosyasında şikayetten vazgeçme dilekçesinde kabullendiği 175.000 TL. borcun davacının kabulü dışındaki bakiyesinin ödendiğini davalının yazılı belgelerle kanıtlayamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde, davacı tarafından icra takibine dayanak yapılan 30.6.2006 tarihli belgenin borç ikrarı niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi önem arzetmektedir. Yukarıda ayrıntılı olarak incelenen, dolandırıcılık suçundan görülen Asliye Ceza Mahkemesi dosyası ile menfi tesbit davasının görüldüğü Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dosyasının içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, takibe konu belgenin , davalı ... tarafından Asliye Ceza Mahkemesi'ne hitaben şikayetten vazgeçme iradesi ile verildiği, taraflar arasında başkaca bir hukuki ilişkinin bulunduğu iddia ve isbat edilemediğinden borç ikrarı niteliğinde olmadığının kabulü gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 730.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13992, Karar No: 2010/505, Tarih: 01.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13992 E.  ,  2010/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkümiyetine dair, Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2009 gün ve 2007/336 Esas, 2009/241 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş ve re'sen de temyize tabi olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın tek görgü tanığı ...'nun dinlenmesinden vazgeçilerek hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 210. maddesine aykırı davranılması,

4810 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kanunu'nun 7/f ve 23/B maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bu itibarla sanık müdafii ile O Yer C.Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan ve re'sen de yapılan temyiz incelemesi sonunda hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2012/6183, Karar No: 2012/11201, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6183 E.  ,  2012/11201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 5422 sayılı kurumlar vergisi kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince suçun işlendiği 01.05.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3766, Karar No: 2012/7421, Tarih: 01.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3766 E.  ,  2012/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi ve gerekse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ve 7. maddeleri hükümlerinde kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her birinin iddiasını ispatla yükümlü olduğu, resmi sicil ve senetlerin belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oldukları, bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatının kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle bağlı olmadığı açıklanmış, 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin 29, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 30. maddelerinde ise doğum ve ölümün, öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa, her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir. Bu hükümler dikkate alındığında mirasçılık belgesi vermekle yükümlü Sulh Hukuk Mahkemelerinin miras bırakanın ölüm tarihini, ölüm tarihi itibariyle kimi veya kimleri mirasçı bıraktığını, bunlara mirastan ne oranda pay verileceğini öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlara göre belirlemesi gerekir. Miras bırakan nüfus sicilinde kayıtlı değil ise, böyle bir kişinin var olduğunun ve ne zaman öldüğünün, davacı ile mirasçılık bağının her türlü delille kanıtlanabileceği, bu konudaki ispat yükünün de davacı taraf üzerinde olacağı kuşkusuzdur. Miras bırakanın, ölüm tarihi ve mirasçıları nüfus sicilinde kayıtlı ve belli olmasına rağmen sicildeki bu kayıtların yanlış olduğunun öne sürülmesi halinde, bu

iddialar ancak kayıt düzeltme davası sırasında ve bu davalara bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemelerince incelenip değerlendirilebilir. Dar yetkili Sulh Hukuk Mahkemeleri mirasçılık belgesine ilişkin davalarda kendi görevini aşan bu iddiaları inceleyemez ve resmi kayıtlar aksine karar veremez.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden davacıların babası ... ...'ın annesi ve aynı zamanda kök miras bırakan ...'ın kardeşi ... ...'ın kızı olduğu ileri sürülen ... ...'ın nüfus kayıtlarında bekar olarak 05.06.1941 tarihinde öldüğü, öte yandan tespit kararı bulunmasına rağmen ... ...'ın annesi ... ...'ın da babası ... hanesinde görünmediği halde tanık beyanlarına değer verilerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden davacıların babası ... ...'ın annesi ve aynı zamanda kök miras bırakan ...'ın kardeşi ... ...'ın kızı olduğu ileri sürülen ... ...'ın nüfus kayıtlarında bekar olarak 05.06.1941 tarihinde öldüğü, öte yandan tespit kararı bulunmasına rağmen ... ...'ın annesi ... ...'ın da babası ... hanesinde görünmediği halde tanık beyanlarına değer verilerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mevcut kayıtlarla belirlenen mirasçılar ve miras paylarına göre karar verilmesi gerekiken, kayıtlar aksine soyut tanık beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılardan ... ve ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14418, Karar No: 2012/2285, Tarih: 05.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14418 E.  ,  2012/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Göl Türkbükü Beldesi Yalı Mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki taşınmaza davalı tarafından müdahale edildiğini ve durumun idarece yapılan denetimle tespit edildiğini ileri sürerek, haksız müdahalenin men'ine taşınmaz üzerindeki muhdesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, müdahaleye konu iskelenin dava dışı...Turistik Tesis Yatırımları A.Ş.'ye ait parselin önünde olduğu ve davalı adına herhangi bir paya ya da bağımsız bölüm kaydı bulunmadığı ve müdahalenin davalı tarafından yapıldığının uygun delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, elatma olgusunun dava dışı şirket tarafından gerçekleştirildiği saptanmak suretiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.