muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4024, Karar No: 2023/10504, Tarih: 29.11.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Sanık ...'nın geminin baş mühendisi olduğu, yakıt miktarının yanlış bildirildiği deniz yolu beyan formunun gemi kaptanı olan diğer sanık tarafından tanzim edildiği, kaptan ... tarafından kolluk ifadesinde yakıta ilişkin detayları kendisinin bildiğinin ifade edilmesi nedeniyle ifadesine başvurularak soruşturmaya dahil edildiği, sanık ...'nin diğer sanık ...'ın eylemine iştirak ettiğine dair savunmasının aksine mahkûmiyetini gerektirir mahiyette delil bulunmadığı, sanık ...'nin gemideki beyan fazlası akaryakıta ilişkin olarak görevlilerce konunun soruşturulması sırasında sanık ... ile aynı yönde beyanda bulunmasının sanığın tek başına atılı suça iştirakini ortaya koymadığı, dosya kapsamına göre sanık ...'nin sanık ...'ın akaryakıta ilişkin eksik beyanından eksik beyandan sonra olay sırasında haberdar olduğu anlaşılmakla sanık ... hakkında atılı kaçakçılık suçundan beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Nakil Aracı Olan MV/... Adlı Geminin İadesine İlişkin Karar Yönünden

1.Kaçak eşya naklinde kullanılan aracın müsaderesi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda (5237 sayılı Kanun) düzenlenen müsadereye ilişkin genel hükümlerden ayrı olarak hususi şartları düzenleyen 5607 sayılı Kanun'un müsadere başlıklı 13 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki şartların bulunması gerektiği, bilirkişi raporuna göre somut olayda 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki şartların gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında nakil aracının iadesine karar

verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Nakil aracı hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

26.10.2015 tarihli celsede MV/... adlı geminin teminatla iadesine karar verildiği halde hükümde geminin iadesine karar verilirken, teminat alınmış ise alınan teminatın da iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

3.Nakil aracı hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

26.10.2015 tarihli celsede MV/... adlı geminin teminatla iadesine karar verildiği halde hükümde geminin iadesine karar verilirken, teminat alınmış ise alınan teminatın da iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1.Gemi kaptanı sanık ... tarafından beyan edilen yakıt miktarının 24 ton (24.000 kg) olduğu, görevlilerce gemideki 4 adet yakıt tankında tespiti yapılan toplam miktarın 39.443 kg olduğu, buna göre aradaki farkın 15.443 kg olduğu, delik bulunması nedeniyle içerisine su girdiği anlaşılan P3 tankında tespiti yapılan 3.106 kg'lık miktar düşüldüğünde farkın 12.337 kg olduğu, bu farkın yazım sırasındaki klavye hatasından kaynaklandığı, gemi "store list" evrakına yakıt miktarını klavye hatası yaparak 34.4 yerine sehven 24 ton yazdığı yönündeki savunmaya, sanığın geminin kaptanı olup yaptığı işin mahiyeti ve gemideki sorumluluğu da göz önünde bulundurulduğunda, itibar etmenin mümkün olmadığı, sehven yazımın ancak 34.4 yerine 24.4 olarak yapılabileceği gibi yazım hatası sonucu oluştuğu ifade edilen fark 10,4 ton (10.400 kg) iken, gerçek farkın ise 12.337 kg olduğu ve yine savunma ile uyumlu olmadığı, sanık ... acenteye elektronik posta yoluyla 34 ton yakıtı olduğunu beyan etmiş ise de; bunun acente hizmetleri ile ilgili olduğu, transit yakıta ilişkin resmi beyanın Gümrük İdaresine yapılan beyan olduğu cihetle, geminin kaptanı olan sanık ... tarafından yurda girişte beyan edilmesi gereken, P3 tankında yer alan su ve motorin karışımı yakıt hariç 12.337 kg miktarındaki motorinin Gümrük İdaresine beyan edilmediği ve böylece yurda sokulmaya teşebbüs edildiği, baş makinist tarafından düzenlenen makine jurnalindeki 31,7 tonluk kayıt ile durumun fark edilmesinin suçu ortadan kaldırmayacağı, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ve aynı maddenin onuncu fıkrası kapsamında bulunduğu, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına göre teşebbüs aşamasında kalan eylemlerin tamamlanmış gibi cezalandırılacaklarına ilişkin düzenleme de dikkate alındığında beyan sahibi olan kaptan sanık ...'in atılı kaçakçılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2.Dava konusu akaryakıtın yurt dışından gelen gemi tarafından yakıt kullanılacak yabancı menşeili transit akaryakıt olduğu ve ancak ülkeye kaçağa sarf edilmek maksadıyla sokulduğu veya sokulmaya teşebbüs edildiği kabul edildiğinde kaçak olacağı ve müsaderesine karar verilebileceği halde eksik beyanın yanlışlıkla yapıldığından bahisle beraat kararı verilmesi nedeniyle akaryakıtın iadesine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi ve dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına

muhalefet edilmesi, eşyanın müsaderesine karar verilirken de hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/525 Esas, 2015/1040 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Nakil Aracı Olan MV/Sherin Adlı Geminin İadesine İlişkin Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/525 Esas, 2015/1040 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden iadeye ilişkin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında gemi üzerindeki şerhin kaldırılmasına ilişkin fıkranın devamına ''teminat alınmış ise alınan teminatın iadesine'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) paragrafında açıklanan nedenlerle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/525 Esas, 2015/1040 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11979, Karar No: 2011/14265, Tarih: 28.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11979 E.  ,  2011/14265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 05/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına yayın yolu ile saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların yaptıkları haberlerle kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu iddia etmiş, davalılar ise davacı hakkında yapılan haberlerin yazılan yazıların hakaret unsuru taşımadığını savunmuşlardır.

Dosyada mevcut bilgi ve belgelerden, dava dışı gazetenin yazarı olan davalı ...'nun 07.11.2008 tarihli yazısında davacının rektörlüğünü yaptığı ... Üniversitesi'nin, Yüksek Öğretim Kurumu'nun üniversitelerin bilimsel yayın sayıları ile öğretim üyesi başına düşen oranları konulu raporuna göre bilimsel yayını en az olan üniversitelerden olması ve uluslararası akademik camiada kabul gören dergilerde münferiden kendisine ait yayınlanmış bir makalesi olmayan davacının ironik bir uslupla eleştirildiği, dava dışı gazetenin diğer yazarı olan davalı ... tarafından kaleme alınan 30.10.2008 tarihinde yapılan haberde öğretim üyelerine belli şartlarda nakdi yardım yapan üniversite vakfından davacının yararlanıp yararlanmadığının sorulduğu, 18.11.2008 tarihli haberde davacının rektörü olduğu üniversite hastanesi başhekimi ile müdürünün kamuoyunda ... Operasyonu olarak bilinen soruşturma kapsamında gözaltına alınması üzerine haksız kazanç elde ettiği konusunda hakkında disiplin soruşturması yapılıp YÖK tarafından luzumu muhakeme kararı verilen davacının da soruşturma ile bir ilgisinin olup olmadığı yönünde bir kuşkunun dile getirildiği, 01.12.2008 tarihli yayında davacının üniversite döner sermayesinden pay almasının eleştirildiği, döner sermayenin işlem hacminin usulüne aykırı şekilde artırıldığını gösteren fatura bilgilerinin yayınlandığı, 03.11.2008 tarihli yayında YÖK tarafından soruşturma konusu yapılıp davacının yargılanması için luzum u muhakeme kararı verilen “üniversitenin imkanlarını” şahsi işlerinde kullanma konusunun işlendiği ve üniversitenin bahçesinde hayvan otlatılmasının eleştirildiği anlaşılmıştır.

Olayın açıklanan seyrine göre davalılar tarafından yazılan yazı ve haberlerin görünür gerçekliğe uygun olduğu, eleştiri kapsamında kaldığı ve saldırı kastı taşımadığı gözetilip davanın tümden reddi yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden temyiz edilen kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21254, Karar No: 2014/10327, Tarih: 26.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21254 E.  ,  2014/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın.. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde temizlik işleri yapan taşeron firmada işçi olarak çalıştığı, temizlik işlemlerini yapan taşeron firmanın ihale ile değişmesi üzerine yeniden işçi olarak alınmamasına kızarak, görevlilerin soyunma odasına girdiği, dolap üzerinde bulunan giysileri çakmakla tutuşturarak buradan ayrıldığı, çıkan yangının oda içerisindeki ayakkabı dolaplarının yanmasına ve odanın duvarlarının zarar görmesine neden olduğu, sanığın bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın alınan beyanlarında atılı suçu ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun, sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiş, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmemesi gerekçesi, yasal ve yeterli olduğundan, bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın, işten çıkarılmasına kızarak temizlik işçilerinin elbiselerinin bulunduğu odada yangın çıkarması şeklinde gerçekleşen eyleminin genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği, buna göre de sadece TCK’nın 152/1-a, 2-a madde ve fıkrasında tanımlanan yakarak mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/815, Karar No: 2011/6689, Tarih: 20.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/815 E.  ,  2011/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet eşyaları davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, çeyiz eşyaları yargılama aşamasında teslim edildiği beyan edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, ziynet eşyaları yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından ziynet eşyaları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının kavga üzerine evden ayrıldığını, ziynetlerin ve ev eşyalarının müşterek evde kaldığını bildirerek, ince cansu model 3 adet bilezik, 1 adet fantasy bilezik, 6 adet bilezik, 1 adet liralı bilezik, 5 adet ince bilezik, takı seti ve 98 adet küçük altın ile 1 adet 3 programlı Beko bulaşık makinesi, 1 adet 4'lü ocaklı Beko fırın, Vestel marka 37 ekran tv, Vestel marka halı yıkama makinesi, ... marka şofben, 4 kapılı aynalı dolap, 2 kapaklı aynalı dolap, 1 adet kapaklı boydan aynalı dolap, 2 adet iki çekmeceli yatak başlığı, 1 adet aynalı dört çekmeceli şifonyer, deri başlıklı bazalı yatak ve 1 adet sandık şeklindeki takı ve eşyaların bedeli olan 26.662,25 TL'nin ödenmesini talep etmiştir. Davalı vekili, takılara ilişkin talebi kabul etmediklerini, ziynetlerin sayısı, cinsi ve ağırlığının götürülmesine engel olunduğunun, önceden götürme fırsatı bulamadığını kanıtlamadığını, davacının kavgadan bir saat sonra evden el çantası ile ayrıldığını,davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyalarının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını daha önce götürme fırsatı elde edemediğini, dinlettiği tanık beyanlarıyla ispat etmiştir. Davacının davalı tarafından darp edildiği Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile sabit olduğu gibi, müşterek haneyi de gördüğü bu şiddet nedeniyle ziynet eşyalarını alamadan terk etmek zorunda kaldığı anlaşılmaktadır.Bir kısım ziynetlerin evde kaldığı mahkeme kanalı ile yaptırılan tesbit ile de belirlenmiştir. Bu durumda davanın kabulü ile müşterek evde kalan ziynet eşyalarının aynen veya bedelinin davacıya verilmesi gerekirken yazılı şekilde ziynet eşyaları yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/869, Karar No: 2021/9172, Tarih: 18.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/869 E.  ,  2021/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h, 143/1. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nin 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 5271 sayılı CMK 307/5 maddesi uyarınca yeniden verilecek hükmün önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağının gözetilmesine, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11448, Karar No: 2013/14930, Tarih: 01.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11448 E.  ,  2013/14930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARDAK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Talep, tapu kayıtlarında  kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, talebin kabulüne karar verilmiştir.

Talep eden, kayden maliki olduğu 1954 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında babasının adının "M. A." olması gerekirken "A." olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydının düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından”  kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.