muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17522, Karar No: 2013/25028, Tarih: 08.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/17522 E.  ,  2013/25028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay nedeniyle düzenlenen iddianame anlatımında, suça sürüklenen çocuk ...'ın hakaret eyleminin bulunmadığı, görevi yaptırmamak için direnme suçu ile diğer suça sürüklenen çocukların hakaret eylemlerinin anlatılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan dava açılmadığı gözetilmeden bu suçtan mahkumiyet kararı verilerek, CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2957, Karar No: 2012/7951, Tarih: 15.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2957 E.  ,  2012/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 6.11.2012 günü belirlenen saatte temyiz eden ... vd. vekili Av.... geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 44 parsel sayılı 2395,81 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalılar tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 106 ada 44 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Davalı tarafın yargılama sırasında tutunduğu K.Evvel 1312 tarih ve 58-61, 60-63 ve 59-62 sayılı tapu kayıtları tedavülleri ile birlikte getirtilmediği gibi keşif mahallinde de uygulanmamıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Davalı tarafın yargılama sırasında tutunduğu K.Evvel 1312 tarih ve 58-61, 60-63 ve 59-62 sayılı tapu kayıtları tedavülleri ile birlikte getirtilmediği gibi keşif mahallinde de uygulanmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptandığı takdirde, dayanılan kaydın revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazlar ile revizyongördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, davalı ve murislerinin payları açısından tapu kayıtlarının 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesi hükmü uyarınca hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı, dava konusu taşınmazların kaydın kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, ayrıca davalı tarafın yargılama sırasında nizalı taşınmazın miras bırakanları zamanında taksim yapıldığı yönündeki beyanları da dikkate alınarak davacı taraf ile davalıların miras bırakanları arasındaki ırsi ilişki olup olmadığı, tespit edilerek ilişki var ise yöntemine uygun şekilde dava konusu taşınmazların paylaşılıp paylaşılmadığı belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... ve ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir ve tespit olunan 900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, 15.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18394, Karar No: 2018/4592, Tarih: 17.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/18394 E.  ,  2018/4592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/06/2014 tarihli karar duruşmasında sanık ...'in SEGBİS kanalıyla ifadesinin alınmasına rağmen duruşma tutanağının sonunda "sanıkların, sanık ...'un SEGBİS kanalıyla yüzüne karşı, kararın tefhimden sanık ...'un duruşmada yokluğunda tebliğinden itibaren'' şeklinde yasa yolu bildiriminin yapıldığı, bu haliyle sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15, Karar No: 2012/51, Tarih: 10.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/15 E.  ,  2012/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihinde Zeytinburnu Adli Emanet memurluğu görevini yapan sanık ...'nın, görevi gereği kendisine teslim edilen 3671.48 gr altın, kol saati, cep telefonu, altın anahtarlık, 25 gr imitasyon takı ve 2800 ABD dolarını zimmetine geçirdiği tüm dosya kapsamından sübuta erdiği anlaşılmış olmakla, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bunu da kapsayacak biçimde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1. maddede yer alan bütün

haklardan ve bunları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi, kanuna aykırı ve sanık ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapmaksızın CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasına “53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/310, Karar No: 2017/1897, Tarih: 20.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/310 E.  ,  2017/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

Dairemizin 18/11/2013 tarihli 2013/5050 Esas – 2013/26826 K. sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 14.12.2016 gün ve 2015/311 E.-2016/1277 K. sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu, her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamımızdan sonra verilen Yargıtay CGK'nın 04/02/2014 gün ve 2013/15-262 Esas-2014/37 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; gündüz vakti, sanıkların, müştekilerin kapı zilini çaldıkları, hayır topladıklarını söyleyerek yardım talebinde bulundukları, müştekilerin kabul etmemeleri üzerine, sanık ...'in kucağındaki bebeği emzirmek istediğini söylemesi üzerine müştekilerin sanıkları eve aldıkları, eve giren sanıkların müştekilere “evde büyü var” diyerek önce yumurta istedikleri, yumurtayı kırarak sözde içinden muska çıkardıkları, büyüyü bozmak için müştekilerin kollarındaki bilezikleri istedikleri, müşteki ...'nin 6 adet,...'nin de 4 adet toplam 10 adet bileziği sanıklara teslim ettikleri, sanıkların bilezikleri peçete ve mendile sararak karıştırıp, bohça içine koyarak dolaba koydukları, akşam ezanı okunduktan sonra bilezikleri bulundukları yerden alabilecekleri konusunda müştekileri uyardıktan sonra müştekilerle birlikte sanıkların evden çıktıkları, geriye dönen müştekilerin yaptıkları kontrolde bileziklerin yerinde olmadıklarını görmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların hileli söz ve ustaca davranışlarla dini duygularını istismar ettiği ve denetim olanağını önemli ölçüde azalttığı müştekilerden haksız menfaat sağladıkları anlaşılmakla, sanıkların eyleminin bu niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18960, Karar No: 2006/16604, Tarih: 26.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/18960 E.  ,  2006/16604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih                : 26.09. 2006

Davacı,  ilk Bağ-Kur primi kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye,  Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının İlçe Tarım Müdürlüğünde 2001-2005 yılları arasında doğrudan gelir desteği kaydının olduğu,Tarım Kredi Kooperatif kaydının olmadığı, Pancar Ekicileri  Kooperatifi kaydının araştırılmadığı,  zirai arazisinin bulunduğu,  davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 19.04.1996 tarihinde bankaya yatırıldığı, 2000,2001,2002 ve 2005 yıllarında da kesintilerin yapıldığı başkaca prim kesintisinin bulunmadığı, 01.08.2002 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1996-31.12.1996 ile   ve 2000,2001 tarihleri dönemi yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı 1997,1998 ve 1999 tarihleri arasındaki dönemde  2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde yazılı tarımda kendi adına ve hesabına çalışmanın yasal karinesi olan kayıt ve belgelerin bulunup bulunmadığı araştırılmamış, ayrıca davalı kurumca davacı 01.08.2002 tarihi itibariyle kayıt ve tescil edilip bu tarih ile dava tarihi olan 10.08.2006 tarihleri arasında ihtilaf çıkarılmadığı halde bu tarihleri de kapsar şekilde tespit kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu dönemde ürün satışı yaptığı kişi,kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi,kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak,yapılmış ise belgelerini getirtmek ve kesintinin bulunduğu yıllar için Tarım Bağ-Kur.sigortalılığın tespitine  karar vermek,kesinti bulunmayan yıllar için davacının ürün teslim edip etmediği,Pancar Ekicileri Kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatif kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak,bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp gerekirse,ihtilaflı dönemde görev yapan muhtar ve azaların isimlerini tespit ederek tanık olarak beyanlarına başvurmak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,26.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5141, Karar No: 2014/11850, Tarih: 27.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5141 E.  ,  2014/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/07/2012

NUMARASI : 2005/21-2012/19

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...... Köyü çalışma alanında bulunan 92, 93, 94, 95, 96, 97, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117 parsel sayılı sırasıyla 1720, 2240, 800, 1000, 1140, 314, 50, 339, 414, 11090, 1600, 670, 531, 1740, 2520, 11380, 630, 119, 720, 980, 850 ve 1180 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı S.. B.. tarafından davalılar A.. B.. ve diğerleri aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine taşınmazların Boyabat baraj gölü altında kaldıkları anlaşıldığından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi gereğince taşınmazların tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, yargılama sırasında ölen davacı S.. B.. mirasçısı davacı A.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro tespit tarihinden sonra çekişmeli taşınmazların Boyabat Baraj Gölü altında kaldıklarının anlaşılmış olmasına göre mahkemece, tespit harici bırakılmalarına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne va ki, taşınmazlar tespit gününden sonra baraj suyu altında kaldıklarına göre, davalı oldukları belirtilerek malik haneleri açık olarak bırakılan taşınmazların tutanaklarda sözü edilen dava ve tespit günü itibariyle mülkiyetlerinin kime ait olduğunun tespitine dair karar verilmesi gerekirken, bu hususta bir hüküm kurulmamış olması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.