muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5678, Karar No: 2014/11902, Tarih: 10.06.2014

Somut olaya gelince: Dava konusu taşınmazların tarafların kök murisi ... 'ten kaldığı, öncesinin tapusuz olduğu tartışmasızdır. Uyuşmazlık; ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel için davacı ...'nin koşulsuz hibesinin iradeyi fesada uğratan sebeplerle geçerli olup olmadığı ve aynı parseller için öteki davacının murisinden miras yoluyla gelen payının bulunup bulunmadığı, bu paylarını kadastrodan önce davalıya satış-bağış vs. yoluyla temlik edip etmediği ya da tüm mirasçıların katılımıyla yöntemine uygun biçimde taksim yapılıp yapılmadığında toplanmaktadır.

Yerel mahkeme hakiminin mahkemenin kararına kapsamlı olarak yazdığı tüm tanık anlatımlarına göre: Kök muris ... 'ten miras yoluyla mirasçılarına intikal eden tüm taşınmazların haricen taksim edildiğine ilişkin hiç bir yazılı belge ya da tanık anlatımı yoktur. Eş anlatımla, mahkemenin hatalı ve zorlamalı nitelemesine rağmen haricen veya yazılı bir taksim yoktur. Kaldı ki, mahkemenin gerekçesini güçlendirmeye çalıştığı üzere muristen gelen öteki parsellerde davacı ... pay aldığına göre bu parsellerde de miras payının bulunduğu tartışmasızdır. Tüm bu nedenlerle, davacı ...'in davasının reddi isabetsizdir. Yerel Mahkeme kararı bu davacı yönünden kesin olarak hatalıdır. Onamaya ilişkin daire kararı ve çoğunluk tarafından benimsenen formül ret kararı da hukuka ve Kanuna uymayan yerel mahkemenin şeklen kesinleşecek kararına hukukilik ve kanunilik imkanını veremez. Bu nedenle, bu davacı yönünden dairenin sayın çoğunluğunun formül ret şeklinde tecelli eden görüşlerine katılmam mümkün değildir. Yine, öteki davacı ... taşınmazlarını tutanağına ekli haricen düzenlenen ve iptal edilmeyen koşulsuz hibe senediyle iş bu davaya konu ... ada ... nolu parselini bağışlamıştır. Koşulsuz hibenin ölünceye kadar bakım koşullu olarak yapıldığı yerel mahkeme hakiminin indi ve hukuka uymayan kişisel nitelemesinden kaynaklanmakta olup; senedin ... 'den hile ile alındığı saptanmadığına göre veya bir yıllık hak düşürücü süre geçtiğine göre bu kişinin her iki parsele ilişkin davasının reddi gerekir. Esasen, iş bu dosyanın dava dilekçesindeki iddialar, davalının cevap dilekçesindeki savunmaları, yerel mahkeme kararındaki davaya ve talebe uymayan hukuki niteleme ve buna ilişkin yazılan gerekçeler ile duruşma zabıtlarıyla ve keşifte alınan tanık anlatımları özellikle tüm bu delillere uymayan mahalli mahkemenin somut olayı hatalı anlaması ve delilleri subjektif nitelemesi ile böyle bir kararı açıklamalı onama yapan daire kararı ve karar düzeltme isteklerinin oyçokluğuyla formül ret biçiminde oluşan son daire kararını ve karşı oy yazısı kapsamının bir bütün halinde; Türk Hukuk Tarihinde özel bir yeri olacağı kuşkusuzdur. Eş anlatımla, bu dosyadaki taraf iddiası ve savunmasıyla mahkemesince verilen karar ve o kararı onayan daire kararlarının ve karşı oy yazısının hukuki panellerde tartışmaya açılması, Hukuk Fakülteleri'nin Medeni Hukuk, Borçlar Hukuku ve Usul Hukuku Kürsülerinde öğrencilere yazılı ve sözlü sınavlarda hatta pratik kur çalışmalarında sorulup yanıtlarının hukuk tarihine geçirilmesi gerektiği kanaatindeyim.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgelere göre, tarafların miras bırakanı ... ; yaşlıdır, hastadır, emekli maaşıyla kendisine ait ahşap eski evde hayatını devam ettiren birisidir. Davalı oğlu ise yurt dışında çalışan, birikimini banka havalesiyle eşi adına Türkiye'ye gönderen o paralar Bankadan çekilerek aynı taşınmaz üzerindeki öteki (yeni) iki katlı evi yaptıran kişidir. Muris evin erkeği olduğu için inşaatla oğlu adına ilgilenen durumundadır. Dolayısıyla yerel mahkeme bu konudaki delillerin takdirinde yanılgıya düşmüştür. Daire ise eksik anlatım ya da iş yoğunluğundan bu konudaki delilleri de hatalı yorumlamıştır. Netice olarak: davada, davacı ... hile hukuksal nedenine tutunmuştur. Hileli işlem yapılıp yapılmadığı soruşturulmamıştır. Hilenin öğrenme tarihi açıklattırılmamıştır. Dosyaki delillerden mahkeme hakimince de re'sen saptanmamıştır. Oysa ki, bir yıllık hak düşürücü sürenin re'sen dikkate alınması gerekir. Yine, davacı ... için tespit öncesi muristen kalan miras payı nedeniyle (satış-bağış olgusu yoksa) ve tüm mirasçıların katılımıyla taksim yapılmadığına göre bu kişinin davasının kabul edilmesi gerekmektedir.

... ada ... parseldeki yeni iki katlı ev davalı ... tarafından yaptırılmıştır. Davada, ... yönünden koşulsuz bağış söz konusudur. Ölünceye kadar bakım akti söz konusu değildir. Noterde veya tapu memuru huzurunda yapılmış böyle bir sözleşme de yoktur. Davacı ...'nin de dava dilekçesinde böyle bir iddiası olmamıştır. Eğer böyle bir iddiası varsa, ayrı bir dava açarak iddiasını ispatlamaya çalışabilir. Yerel mahkeme kararı ve o kararı onayan daire kararı açıkladığım tüm bu nedenlerle dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, dinlenen tüm tanık anlatımlarına, maddi hukuki kurallarına, HMK ve HUMK hükümlerine tümüyle aykırıdır. O kararın açıklamalı onanması ve oy çokluğuyla formül ret şeklinde tecelli eden daire kararına bu sebeplerle katılmam mümkün değildir. Ne var ki, dosyanın tarafları için bu aşamada iç hukuk bakımından hak arama yolu kalmamıştır. Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru ve onu takiben Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nden tazminat isteme yoluna gidilerek hak talep etmeleri mümkün olabilir kanaatiyle sayın çoğunluğun formül ret şeklinde tecelli eden görüşlerine katılmıyorum. Mahalli mahkeme kararı açıkladığım nedenlerle bozulmalıdır. Bu açıklamalara uygun olan karar düzeltme istekleri kabul edilmelidir kanaatindeyim. 10.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/3439, Karar No: 2019/466, Tarih: 14.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3439 E.  ,  2019/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin geçersizliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kooperatif ile davalıların murisi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye konu taşınmazda davalıların murisi haricinde de paydaşların bulunduğunu, davalıların sözleşmeye konu daireyi teslim aldıklarını ancak sözleşme şartlarını yerine getirip diğer hissedarların da rızalarını alarak arsayı halen müvekkiline devretmediğini ileri sürerek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki sözleşmeye göre tapunun devredilmesi hususunda paylı mülkiyetli taşınmazda diğer paydaşların da rızasının alınıp kooperatife bilgi verilmesi gerektiği, bu hususta davalılar ihtar gönderildiği, ihtara yasal süresi içinde cevap verilmediği gerekçesiyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine ilişkindir.

TMK’nın 692. maddesi hükmünce; paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Sözleşme konusu taşınmaz üzerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılabilmesi ve yapılan sözleşmenin paydaşları ve yükleniciyi bağlayıcı olması için tüm paydaşlarca ya da yetkili temsilcilerince sözleşmenin imzalanmış olması veya yapılan sözleşmeye "onay" verilmesi zorunludur.

Somut olayda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davacı yüklenici ile bir kısım hissedarlar arasında düzenlendiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, davaya konu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tüm hissedarlarla düzenlenmediği gerekçesiyle sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK.nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6188, Karar No: 2019/9635, Tarih: 09.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/6188 E.  ,  2019/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalılar ... Sigorta A.Ş. ve ... Tur. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 17.07.1996 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi giderlerinden oluşan Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkı, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olup, Kurum alacağının belirlenmesinde dikkate alınması gereken, gelirin ilk peşin sermaye değeridir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Mahkemece, sigortalının gelire ilk girdiği tarihi itibariyle ilk peşin sermaye değer tablosu Kurum’dan getirtilmeli ve Kurum’un talebinin artışlı olduğunu belirlenmesi halinde, artışlar talep edilemeyeceğinden, ilk peşin sermaye değer tablosundaki gelir üzerinden Kurum alacağı belirlenmeli ve elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... iadesine, 09.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3587, Karar No: 2007/4273, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3587 E.  ,  2007/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25084, Karar No: 2012/16374, Tarih: 18.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/25084 E.  ,  2012/16374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin hazırlık ve yargılama aşamasındaki beyanında sanığın yumrukla vurduğunu ve kolundan tutup dışarı çıkarttığını söylediği, sanığın kavga sırasında kolundan tutup ayırmak için dışarı çıkarttığı şeklinde kaçamaklı ikrarı, doktor raporunda sağ kol iç yüzde ekimoz saptandığı, bu hususun müştekinin beyanını doğruladığı halde delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12161, Karar No: 2016/5324, Tarih: 24.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/12161 E.  ,  2016/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirketin faturaya dayalı alacağının tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibinin, davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek, davalının yetkiye ve borca itirazının iptali ile icra takibinin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki 17.03.2014 tarihli satım sözleşmesi uyarınca, ... icra dairelerinin ve mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuş ve fatura konusu malların satım amacıyla değil, ödünç olarak müvekkili şirkete verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasında 17.03.2014 tarihinde imzalanan sözleşme uyarınca ... mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili kılındığı, dolayısıyla İzmir icra dairesinin yetkili olmadığı, icra takibinin yetkili olmayan icra dairesinde yapıldığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar tacir olup, sözleşmede yetkili adli merciler olarak ... mahkemeleri gösterilmiştir. Bu durumda, davalının ödeme emrine karşı İstanbul icra dairelerinin yetkili olduğundan bahisle yapmış olduğu yetki itirazı yerinde olmamakla icra dairesinin yetkisine yönelik yapılan itirazın reddi ile, mahkemenin kendi yetkisine yönelik yapılan itirazın incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4477, Karar No: 2011/23438, Tarih: 07.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/4477 E.  ,  2011/23438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu nieteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmarığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca yakınan Hazine vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1314, Karar No: 2015/2412, Tarih: 04.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1314 E.  ,  2015/2412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 18.12.2012 gün ve 2011/78 E. 2012/297 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 02.10.2013 gün ve 2013/8129 E. 2013/12678 K. sayılı ilamı ile ;

“…Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.