muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15815, Karar No: 2023/20412, Tarih: 04.07.2023

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suç tarihinden itibaren temyiz incelemesi tarihine kadar, önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde, sanığa atılı suçun tabi olduğu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesi uyarınca, başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13295, Karar No: 2019/16575, Tarih: 30.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13295 E.  ,  2019/16575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 27/03/2013 tarih ve 2012/857 E.–2013/323 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 18/04/2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 29/10/2013 tarihinde silahla kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapılan Adana 2. Çocuk Mahkemesi'nin 2014/250 E. -2015/73 K. ve 05/02/2015 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-e, 31/3. maddelerinde yazılı kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis ve adli para cezasını gerektiren suçların uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde 16/12/2015 tarihinde işlediği TCK’nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan dolayı Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihinde verilen ve 10/02/2017 tarihinde kesinleşen 2016/148 E- 2016/683 K. sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olmasının sonuca etkili olmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12744, Karar No: 2013/679, Tarih: 17.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/12744 E.  ,  2013/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca müşteki ...'ün tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1155, Karar No: 2023/13949, Tarih: 21.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2020/1155 E.  ,  2023/13949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/228 E., 2018/324 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; eldeki dava dosyasının Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/61 Esas ve 2017/143 Karar sayılı dosyasından tefrik edilerek 2018/228 Esasını aldığı ve dosya içerisinde anılan Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/61 Esas ve 2017/143 Karar sayılı dava dosyasının ve bu dosya içerisinde olması muhtemel birleşen Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/136 Esas sayılı dosyaların bulunmaması sebebiyle Dairece dosya eksiklik talebiyle mahkemesinden 23.12.2020 tarihli, 29.11.2021 tarihli, 26.07.2023 tarihli ve 24.10.2023 tarihli yazı ile eksikliğin giderilmesinin istenmesine rağmen bugüne kadar mahkemece eksiklik talebinin yerine getirilmediği anlaşılmakla Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/61 Esas ve 2017/143 Karar sayılı ve birleşen Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/136 Esas sayılı dosyaların aslının dosyaya eklenmesi ve sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1332, Karar No: 2016/414, Tarih: 01.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1332 E.  ,  2016/414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının uygulanmasında bilirkişi mütaalasının hiçbir gerekçeye dayanmadığı, bu şekildeki bilirkişi mütaalasına dayanılarak hüküm tesis edilemeyeceğinden söz edilerek, mahkemece dayanılan tapu kayıtlarının tedavülleri celbedilip ilk maliki ölüm tarihine göre hukuki kıymetini kaybedip etmediğinin incelenmesinin gerekeceği, bu itibarla tapulama tespitine esas tutulan vergi kayıtlarının ihdas tarihi ile sebebi ilgili daireden sorulmalı, dayanılan tapu kayıtlarının ilk ihdas tarihlerinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte celbolunmalı, mevkii ve hadlerde değişiklik vukuunda sebebi araştırılmalı ve tapulamada revizyon görüp görmediği taraflardan ve ilgili daireden sorulmalı, bundan sonra mahallinde keşif yapılmalı, kayıtlar yöreyi iyi bilen yaşlı kimseler arasından seçilecek mahalli bilirkişiler marifetiyle ve kayıtlardan anlayan mütehassıs bilirkişi huzurunda gereği gibi yerine uygulanmalı, mevki ve hadler zeminde bilirkişiye tanzim ettirilecek krokide yerlerine işaretlenmeli, bu suretle tapu ve vergi kayıtları nizalı parsele ait olup olmadığı kesin surette tespit olunarak hadlerde değişiklik vukuunda bu hususta bilirkişilerden gerekçeli mütalaa ve mütehassıs bilirkişiden gerekçeli raporu alınmalı, tapu kaydı nizalı parsele ait olmadığı sonucuna varıldığı takdirde bilirkişinin mütalaasını doğrulama bakımından nereye taalluk ettiği belirtilerek açıklattırılmalı, tapu kayıtları nizalı parsele ait olduğu ve gayrimenkulun davalı tarafça zilyetlikle iktisap edildiği ileri sürüldüğü takdirde sonradan yürürlüğe giren 766 sayılı Kanun'un 32. maddesinin (d) bendi ve 44. maddesi uyarınca gereği gibi araştırma ve inceleme yapılmalı, bu bakımdan kayıt maliki evvelinin ölüm tarihi kesin olarak tespit olunmalı, tapu kaydı nizalı parseli ihtiva etmediği takdirde vergi kayıtlarının sabit olup olmadığı göz önünde tutularak gayrisabit haddi muhtevi kaydın ihdas tarihi ile tapulama tarihi arasında 20 yıl geçip geçmediği, miktar fazlası bulunduğu takdirde bu miktar fazlası üzerinde zilyetliğin iktisaba yeterli olup olmadığı, zilyetliğin başlangıcı ile sebebi açıkça sorulup tespit olunmalı, malik sıfatıyla vuku bulmayan zilyetliğin süresi neye bağlı olursa olsun iktisap sağlamayacağı göz önünde tutulmalı, tescil davası açılıp rededilmiş olduğu ileri sürülmüş olduğuna göre bu dava dosyası da getirilip nizalı parsele ait olup olmadığı saptanmak ve nizalı parsele ait olduğu tespit olunduğu takdirde kesinleşip kesinleşmediği ve kesinleşmiş ise tarafları bağlayıp bağlamayacağı üzerinde durularak sonucuna göre hüküm verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, .... İli ... İlçesi ... birliği ... Mevkii ... Kütük sahife .... pafta 745 parsel 32.400 metrekare tarla vasfındaki taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı murisi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16344, Karar No: 2019/4122, Tarih: 09.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16344 E.  ,  2019/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile ... Mutfak Mob. ve Ban.Aks.İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti. aralarındaki dava hakkında ... 20. İş Mahkemesinden verilen 30.06.2016 günlü ve 2014/221-2016/238 sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Eldeki dosyada aleyhine hüküm kurulan davalı “... Mutfak Mob. ve Ban. Aks. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.’ye” gıyabi hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve tebligatın doğrudan Tebligat Kanunu 35. madde hükümlerine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Şirketlerin adresi, Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı bulunan adresidir. Öncelikle davalının ticaret unvanı ve adresi Ticaret Sicil Memurluğundan belirlenmelidir. Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Mahkemece Ticaret Sicil Memurluğundan davalı “...nin” kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1895, Karar No: 2013/1668, Tarih: 20.12.0213

**Hukuk Genel Kurulu         2013/4-1895 E.  ,  2013/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 08/02/2013

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince;

“Dava dilekçesinden, davalı mahkeme hakim veya savcıların eylemi nedeniyle uğranılan zararının ödetilmesinin istenildiği, davanın HMK. nun 46 ve devamı maddeleri ile 2802 Sayılı Kanunun 93/A maddesinde yer alan hakimlerin hukuki sorumluluğu nedenine dayanıldığı anlaşılmaktadır.

04/02/1959 gün ve 14/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hakimlerin sorumluluğuna ilişkin özel hükümlere dayanılarak avukatın ödence davası açabilmesi için temsil belgesinde (vekaletnamesinde) bu yetkinin açıkça yazılı bulunması gerekir. Nitelik ve başvuru yerinin farklı olması nedeniyle vekâletnamede yer alan yargıcın şikâyetine ilişkin olan yetkinin, aynı zamanda dava açma yetkisini de içerdiği kabul edilemez. Bu tür davalarda, bu eksikliğin sonradan tamamlanamayacağı ve özel yetkiyi gerektirdiği yukarıda belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça ifade edildiği gibi Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. 6100 Sayılı Yasanın, HMK.nun 74. maddesinde de konu açıkça düzenlenmiş olup, vekaletnamede açık yetki bulunmaması halinde hakim veya savcıların eylemi nedeniyle hazine aleyhine dava açılamayacağı benimsenmiştir. Davacı adına dilekçe veren vekilin dayandığı, vekâletnamede yargıç ve savcılar hakkında tazminat davası açma yetkisi bulunmadığından, dava ve usul ekonomisi gözetilerek dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Açıklanan nedenlerle davacının vekiline verdiği vekâletnamede, İçtihadı Birleştirme Kararında ve HMK. nun 74. maddesinde açıklandığı ve kabul edildiği biçimde öngörülen koşulları içeren yetki bulunmadığından, evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda dava dilekçesinin REDDİNE,

2-Davacı taraftan peşin alınan nispi harç 225,75-TL'den alınması gereken ret harcı 24,30.-TL mahsup edilerek geriye kalan 201,45.-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,”

Dair oybirliği ile verilen 08.02.2013 gün ve 2013/4-17 sayılı kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı vekili 6100 sayılı HMK’nun 46. maddesine dayanarak devlet aleyhine tazminat davası açmıştır.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esası hakkındaki görüşmelere geçilmeden önce; 6100 sayılı HMK.nun 114/c maddesi gereğince dava şartı olan “mahkemenin görevli olması” şartı hakkında taraf teşkili sağlanmadan karar verilip verilemeyeceği ön sorun olarak tartışılmış şu sonuca varılmıştır;

Davacı vekili 6100 sayılı HMK’nun 46. maddesine dayanarak devlet aleyhine tazminat davası açmıştır.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esası hakkındaki görüşmelere geçilmeden önce; 6100 sayılı HMK.nun 114/c maddesi gereğince dava şartı olan “mahkemenin görevli olması” şartı hakkında taraf teşkili sağlanmadan karar verilip verilemeyeceği ön sorun olarak tartışılmış şu sonuca varılmıştır;

Görüşmeler sırasında bazı üyeler; taraf teşkili sağlanmadan görevsizlik kararı verilmesinin 6100 sayılı HMK 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına aykırı olduğunu, bazı üyeler de, HMK’ nun 137. maddesindeki “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılır, mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler” düzenlemesi ve HMK’ nun 141. maddesindeki; iddianın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının ikinci cevap dilekçesi ile başlaması hükümleri gözetildiğinde, dilekçeler aşaması tamamlanmadan görevsizlik kararı verilmemesi gerektiği hükmün bu gerekçeyle bozulması gerektiğini savunmuş iseler de, bu görüşler kurul çoğunluğu tarafından yerinde görülmemiş, davanın tensip ile birlikte dava şartı noksanlığından usulden reddedilmesinde HMK 30. maddesi de gözetildiğinde bir isabetsizlik olmadığı kabul edilmiştir.

İşin esası hakkında yapılan görüşme sonunda ise;

6100 sayılı HMK.nun 46 ve devamı maddelerinde hakimin hukuki sorumluluğu düzenlenmiş, söz konusu davaların ancak devlet aleyhine açılabileceği, aynı Kanun’un 74. maddesinde ise açıkça yetki verilmemesi halinde vekilin hâkimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açamayacağı kabul edilmiştir.

6100 sayılı HMK 114 maddenin (f) bendinde de vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ehliyetine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı vekili tarafından ibraz edilen 27.12.2010 harç tarihli dava dilekçesinin ekinde bulunan vekaletnamede; sadece “hakimleri redde ve yakınmaya” yetkisinin bulunduğunun tespit edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK 115 maddesi uyarınca kesin süre verilmeden yukarıda başlık bölümünde belirtilen gerekçe ile dosya üzerinden dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir

1086 sayılı HUMK’da herhangi bir somut düzenleme olmaması nedeniyle 04.02.1959 gün ve 14/6 sayılı içtihadı birleştirme kararı çerçevesinde çözümlenen, hakimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine açılan tazminat davalarında vekaletname sorunu, 6100 sayılı HMK 74 maddesinde somut bir norma bağlanmış, söz konusu norm ile vekaletnamede özel yetki bulunmaması halinde hâkimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açılamayacağı kabul edilmiş ve bu husus aynı Kanun’un 114 maddesi (f) bendi uyarınca dava şartı haline getirilmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere, dava şartlarından birisinin eksik olması halinde nasıl hareket edileceği de HMK’nun 115. maddesinde düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konusu olan dava şartı eksikliği tamamlanabilir bir eksiklik olduğundan, HMK 115 /2 maddesi uyarınca davacıya HMK’nun 74 maddesine uygun vekaletname ibraz etmesi için kesin süre verilmesi, verilen süre içinde eksikliğin tamamlanması halinde yargılamaya usulün öngördüğü şekilde devam edilmesi, eksikliğin tamamlanmaması halinde ise, 6100 sayılı HMK 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gereklidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın; yukarıda açıklanan nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. Maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na eklenen 93/A-5 fıkrası ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.12.2013 gününde ön sorun yönünden oyçokluğu ile işin esası yönünden ise oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI :

6100 sayılı HMK'nun 114.maddesi uyarınca dava şartlarından olan görev konusunda HMK'nun  138.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilebilir. Ancak bunun için dava dilekçesinin davalıya  tebliğ edilerek savunma hakkı tanınması gerekir.  Dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden görevsizlik kararı verilmesi HMK'nun 27.maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır.

Bu nedenle ön sorun konusunda Sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/160, Karar No: 2018/10939, Tarih: 01.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/160 E.  ,  2018/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, boşanma dosyasından tefrik edilen iş bu davada, düğünde takılan 20 gramdan 10 tane ... burması, 50 gram ağırlığında nişan bileziği, 40 gram ağırlığında gerdanlık, altın küpe, 20 gramlık 1 adet bilezik, 2 adet yarım Cumhuriyet altınını evlendikleri ilk gün kasaya koyma bahanesi ile davalının aldığını, kayınvalidesinden ayrı oturmayı talep etmesi üzerine kayınvalidesi tarafından dışarı atıldığını, evden atıldığında el çantasını dahi alamadığını belirterek; çeyiz eşyalarının ve ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, düğünde takılan altınları davacının babaevine giderken yanında götürdüğünü, çeyiz eşyalarının ise kendisinde olduğunu istediği zaman iade edebileceğini beyan etmiş; daha sonra ise, davacının talep ettiği takıların abartılı olarak yazıldığını, altınların düğün borçları için davacının rızası ile satıldığını, kalan cüzi miktar altını ise davacının babaevine giderken götürdüğünü belirtmiş; duruşmada ise, altınların yarısının bozdurulduğunu yarısını ise giderken yanında götürdüğünü beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; çeyiz eşyaları teslim edildiğinden bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ziynet eşyaları yönünden davanın kabulü ile;150 gram kol bileklik (... akıtması), 1 adet 20 gram küpe, 1 adet 80 gram gerdan, 7 adet 7 gr tam altın, 1 adet 20 gr kolye zinciri, 1 adet 12 gr kolye, 7 adet 20 gr ... bileziği, 3 adet 20 gr boş bilezik, 1 adet 25 gr künye, iki adet 9 gr yüzüğün aynen ya da bedeli olan 48.025,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesi gereğince; hakim, iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacı tarafça talep edilen ziynet eşyaları 20 gramdan 10 tane ... burması, 50 gram ağırlığında nişan bileziği, 40 gram ağırlığında gerdanlık, altın küpe, 20 gramlık 1 adet bilezik, 2 adet yarım Cumhuriyet altınına ilişkin olup, söz konusu ziynet eşyalarının mümkün ise aynen, mümkün olmadığı takdirde bedelinin iadesine ilişkindir.