muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12953, Karar No: 2015/26296, Tarih: 04.06.2015

Bal ticareti ile uğraşan sanığın, tanık Murat Aydın tarafından, sattığı bal karşılığında kendisine verilen söz konusu müstahsil makbuzu üzerinde herhangi bir silinti, kazıntı ve oynama yapmadığı ayrıca sahte müstahsil makbuzu veya içeriği itibarıyla sahte müstahsil makbuzunu bu durumu bilerek sunduğuna dair her türlü şüpheden uzak cezalandırmaya yetecek kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle kurulan beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6772, Karar No: 2013/5798, Tarih: 28.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6772 E.  ,  2013/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, borcundan dolayı mühürleme yapılmak suretiyle kesilen işyerinin elektriğini mührü bozarak kullanmaya devam ettiği, usulüne uygun olarak düzenlenen 28/08/2007 ve 08/11/2007 tarihli mühürleme ve mühür bozma tutanakları ve tutanak tanığının beyanı ile sabit olduğu halde, sanığın işyeri komşuları olan tanıkların beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında beraet kararı verildiği halde karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmek suretiyle CMK'nın 232/2-c madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21065, Karar No: 2012/27722, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21065 E.  ,  2012/27722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında yolcu vagon temizliğine ilişkin 21.06.2007 tarihli hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, 19.12.2008 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, davadışı ve davalı şirket bünyesinde çalışan bir işçinin işten çıkarıldığını, daha sonra işçinin kendilerine dava açarak kazandıklarını, işveren olarak kendilerinin sorumlu tutulduğunu, işçinin alacaklarını icra yoluyla kendilerinden tahsil ettiğini, oysa asıl sorumluluğun davalıda olduğunu, bu nedenle icra aşamasında işçiye ödedikleri, fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydı ile 5.587,63 TL’nin yasal faizi ile davalıdan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu İş Mahkemesinin görev alanına girdiğinden görevsizlik kararı vermiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan temizlik hizmetleri sözleşmesi uyarınca, davalıya bağlı olarak çalışan dava dışı işçinin açmış olduğu dava sonunda, davacı şirketin ödemek zorunda kaldığı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dava konusu olayda, davalı ile davacı arasında, Borçlar Kanunu hükümlerine göre düzenlenmiş sözleşme ilişkisi mevcut olup, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın çözümünde İş Kanunu hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, davada 2012/21065-27722

görevli olan mahkeme iş mahkemesi değil, genel mahkemelerdir. O halde işin esası incelenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 4.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10023, Karar No: 2019/12814, Tarih: 27.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/10023 E.  ,  2019/12814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ile sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ile suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan beraatlerine, suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu sebebiyle kamu davasının düşmesine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılarak savunması saptanmadan beraat kararı verilmeyeceği gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilmek suretiyle sanık ... hakkında sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesinde düzünlenen 11.06.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda mağdurenin yaşının on altı ile uyumlu olduğu belirtilmiş ise de gerek iddianame anlatımında gerekse mağdure ve suça sürüklenen çocuğun beyanlarında 2012 yılı Haziran ayı başında suça sürüklenen çocukla mağdurenin birlikte zeytinlik alana gidip araç içerisinde cinsel ilişkiye girdiklerinin anlaşılması karşısında, ilk suç tarihinin tespit edilmesinin ardından yaş tespitine esas olacak dosyada mevcut belgeler ile çekilmiş kemik grafilerinin İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek alınacak görüş çerçevesinde mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak tespitinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4405, Karar No: -, Tarih: 30.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4405 E.  ,  20123/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2010

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı-davacı (koca) tarafından; kendi boşanma davası, kusura ilişkin gerekçe, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusurunun bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-davalı (kadın)'ın emekli olduğu, düzenli, sürekli ve yeterli gelirinin bulunduğu toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken, bu husus gözetilmeden "gelirinin bulunmadığından" bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.01.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/8916, Karar No: 2023/2960, Tarih: 15.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8916 E.  ,  2023/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/46 Esas, 2021/1299 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/11 E., 2019/364 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/78362 sayılı “HANNA’S” ibareli marka tescil başvurusunun, davalı Hannahome Dekorasyon A.Ş.'nin adına tescilli 2010/44625 sayılı “hanna brand management h” ibareli markasına ve diğer davalı Hennas Giyim Ltd. Şti.'nin de adına tescilli 2015/60674 sayılı “hennas bayan giyim” ibareli markasına dayalı itirazları sonucunda, 2018-M-9651 sayılı YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa dava konusu markanın, müvekkilinin 2007’de tescil ettirdiği "HANNA DARSA" markasının devamı olduğunu, müvekkilinin kazanılmış hakkının bulunduğunu, başvuru konusu marka ile itiraza mesnet markalar arasında benzerlik olmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının somut olayda gerçekleştiğini ve bu hususta verilen YİDK kararının isabetli olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Hennas Giyim Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin yayına itiraz etmediğini, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini, markaların benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Hannahome Dekorasyon A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, davacı başvurusunun müvekkilinin markası ile tüketici nezdindeki bilinirliğini zedeleyebilecek derecede benzer olduğunu, dava konusu markanın "Hanna Darsa" markasının devamı olmadığını, emsal yargı kararlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, HANNAS, HANNA ve HENNAS kelimelerinin yüksek benzerliği, ek unsurların bu benzerliği bastıracak nitelikte olmaması, ilgili tüketici dikkate alındığında, harflerin benzerliğinin baskın niteliği diğer tüm unsurların önüne geçtiği, markaları birbirinin bir versiyonu haline getirdiği, marka işaretlerinin düşük dereceli benzerliği bile, mal ve hizmetlerin yüksek dereceli benzerliği karşısında karıştırılma olasılığına neden olabileceği, bunun tersinin de mümkün olduğu, taraf marka işaretlerinin genel izlenim yönünden benzer olduğu, dava konusu mal ve hizmetlerin tamamı yönünden markalar arasında karıştırılma olasılığı bulunduğu da, avacının dava konusu marka ibaresi üzerinde, kazanılmış hakkı bulunmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin ret gerekçesi ile Kurumun ret gerekçelerinin birbirleri ile çelişmesinin yanı sıra, kazanılmış hak konusunda da "HANNA DARSA" markasının uzun süredir kullanıldığını gösterir satış bilançolarının dikkate alınmadığı gibi davacı adına tescilli "HANNA DARSA" ve "SHOPHANNAS" markası ile dava konusu markanın kapsadığı mal ve hizmetlerin aynı olduğunun da değerlendirilmediğini, davalıların markalarının tanınmış markalar olmadığını, nitekim tanınmışlıklarına dair sunulan herhangi bir delilin de bulunmadığını, tarafların markaları arasında karıştırılma ihtimalinin olmadığını, 2010/44625 ve 2015/60674 nolu marka ile davacının tescil talebinde bulunduğu markanın aynı ve benzer emtianın son derece az olduğunu, bu konuların yerel mahkeme tarafından yeterli şekilde değerlendirilmediğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; osya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacı başvurusunun her iki davalının da itirazı sonucunda, dava konusu YİDK kararı ile reddedildiği, davalı şirketlerin itirazına dayanak markalarının asıl unsurlarının "Hanna" ve "Hennas" ibareleri olup, davacının "Hanna's" asıl unsurlu başvurusu ile genel izlenim yönünden benzer bulunduğu, tarafların markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin de benzer olması karşısında, somut uyuşmazlıkta 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen markalar arasında iltibas tehlikesi koşulunun gerçekleştiği, davacının önceki tarihli 2007/37000 numaralı "Hanna Darsa" ibareli markasının ise asıl unsur itibariyle dava konusu başvurudan ayrıldığından, diğer bir deyişle "Hanna's" ibareli dava konusu başvuru ile davacının, davalı markalarına yanaşmış olduğundan, davacı yararına kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebepleri ileri sürerek ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15402, Karar No: 2014/25837, Tarih: 17.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15402 E.  ,  2014/25837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/1139 Karar no:2014/377

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davacı kocanın, tarafların ortak tanığı C.. K..’ı arayarak “eşinin geçmişte flört ettiği kişiyi unutamadığını, zaten düzgün bir kadın olmadığını, her şeyin bittiğini, eve dönerse eşine daha çok eziyet edeceğini, boşanma davası süresince de kendisinden izinsiz dışarı çıkamayacağını, çıkarsa ve yanında birini görürse onu öldüreceğini, hapis yatmaktan korkmadığını” beyan ettiği; davalı kadına kusur olarak yüklenebilecek bir davranışın ispatlanamadığı, davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/2090, Karar No: 2009/3768, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2090 E.  ,  2009/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesinde ....., İli, Merkez İlçeye bağlı ... Köyünde orman kadastro komisyonu tarafından yapılıp ilan edildikten sonra itiraz edilmediğinden 15.08.2007 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda, dava konusu 552 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde olduğunu belirterek taşınmazın iyi niyetli 3. kişilere devir ve temliki ile üzerinde ayni hak tesisini önlemek için karar kesinleşinceye kadar tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasını, tapusunun iptali ile elatmanın önlenmesini ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ...., İli Merkez İlçeye bağlı ... Köyü ....,mevkii cilt 6, sayfa 552, cinsi tarla olan 7400 m2 yüzölçümündeki ... oğlu ..., ... ve ... adlarına kayıtlı 552 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan 2950.56 m2'lik kısmının tapusunun iptali ve orman niteliği ile Hazine adına kayıt ve tesciline, tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamı ile iptal edilen kısma yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi dışında-kısmen de orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 09/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23588, Karar No: 2012/12893, Tarih: 27.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/23588 E.  ,  2012/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in, suç arkadaşları ... ve ... ile eylem ve fikir birliği içinde katılan ...'ın ikametine girip hırsızlık suçuna teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 119/1-(c) maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23615, Karar No: 2012/5263, Tarih: 06.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/23615 E.  ,  2012/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/277247

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2008

NUMARASI : 2007/639 (E) ve 2008/478 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “Trifaze sayacın R faz mandalı düşük, sayaç kapağı yok, mühürsüz şekilde kaçak elektrik kullanıldığına” dair tutanak tutulduğu, sanık savunmasında; suça konu yerin nisan 2006 tarihinde kiraladığına dair kira sözleşmesi ibraz edip, burasını depo olarak kullandığı için sayacın çalışmadığından haberi olmadığını bildirmiş ise de; depo olarak kullanılan bu yerde, elektrikli ocak, kola ve dondurma dolabı, klima gibi elektrik tüketimi yapan aletlerin olması, bilirkişi raporuna göre tutanak tarihine kadar hiç tüketim olmayıp, tutanak tarihinden sonra ağustos ve eylül aylarında 1982 ve 1452 kwh tüketim olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığa atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.