muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/915, Karar No: 2024/80, Tarih: 07.02.2024

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440/III-1 inci maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

07.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tahsiline ilişkindir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; ıslah edilen kısım bakımından zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere hukuk düzeni, bir kısım hakların muhatabından veya borçlusundan istenilebilmesini bazı sürelere tabi tutmuştur. İşte bu sürelerin geçirilmesi veya kaçırılması hâlinde borcun zamanaşımına uğradığı, karşı tarafın bu savunmayı ileri sürmesi hâlinde borçtan kurtulacağı kabul edilmekte, borç zamanaşımına uğramaktadır.

Zamanaşımını kesen sebeplerin en önemlisi dava açılmasıdır. Dava açılmakla, hak sahibi hakkını borçlusundan istemektedir. Eğer açılan dava ile alacağın bir kısmı isteniyor ve kalan kısım için fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuş ise kısmi davadan bahsedilmektedir.

Kısmi davada, saklı tutulan hakkın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı tartışmasında, saklı tutulan bu kısım için borçlunun temerrüdünün gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmelidir. Örneğin bir alacağa ilişkin uyuşmazlıkta, alacaklı alacağının bir kısmını süresinde dava konusu yapmış, kalan kısım için ise borçluyu temerrüde düşürmemiş ise, bu kısım için ıslah dilekçesiyle istenen miktar bakımından bu dilekçenin tebliği ile temerrüt gerçekleşeceğinden, tebliğ tarihi itibariyle artık zamanaşımı süresi geçmiş olabilir. Böyle bir durumda artık ıslah edilen kısım için zamanaşımının dolduğu kabul edilmektedir (Ne var ki 24.05.2019 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıyla buna da yeni bir açılım getirilmiştir. Aşağıda bu husus ayrıca değerlendirilecektir.).

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarına gelince, sıradan bir alacak davasından veya bir sözleşmeden kaynaklanan borç ilişkisinden farklılıkları olduğu açıktır. Öncelikle haksız fiil sonucu zarara uğrayan kişinin zararı için faili temerrüde düşürmesi bakımından bir ihtara gerek bulunmamaktadır. Haksız fiilin tamamlanmasıyla zarar doğmuş ve bu zarar tam olarak öğrenilmişse artık zararın tamamı istenilebilir hâle gelmiştir. Yasanın öngördüğü süre içinde, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla bir kısım tazminat miktarı istense dahi aynı eylem nedeniyle doğan zararın tümü için zamanaşımı kesilmiştir. Hâl böyle olunca HMK'da düzenlenen ıslah kurallarına uymak kaydıyla saklı tutulan kısım istenebilecek ve bu kısım için zamanaşımının geçtiğinden bahsedilemeyecektir. Bir başka deyişle, alacak davasında olduğu gibi borçlu “sen benden alacağının bir kısmını istedin, kalan kısmı için beni temerrüde düşürmedin öyleyse bu kısım zamanaşımına uğradı” diyemeyecektir.

24.05.2019 tarihli ve 2017/8 Esas, 2019/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı bakımından değerlendirmeye gelince;

24.05.2019 tarihli ve 2017/8 Esas, 2019/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı bakımından değerlendirmeye gelince;

Yargısal uygulamalar, ıslah edilen miktar için zamanaşımı dolmuşsa, davanın niteliğine bakmaksızın ıslah edilen kısım bakımından talebin reddine karar verilmesi yönünde süregelmiş ise de bahse konu içtihadı birleştirme kararından sonra yerleşik uygulamadan dönülmesi gerekip gerekmediği bu karar kapsamında tartışılması gerekmektedir.

Sözünü ettiğimiz 24.05.2019 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı'nda "kısmi davada, dava konusu miktarın kısmi ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin artırılması hâlinde, artırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği belirtilmiştir.

Bu karar zamanaşımı ile ilgili değilse de İçtihadı Bileştirme Kararlarının konularıyla sınırlı, sonuçlarıyla bağlayıcı olmakla birlikte gerekçeleriyle de yol gösterici olduğu unutulmamalıdır. Bu yol göstericilik, kararın sonuç kısmının yorumlanması, kapsamının belirlenerek uygulanması için gerekli olduğu kadar, dayandığı esasların başka müesseselerin yorumlanıp uygulanabilmesinde de geçerli olacaktır.

Yol göstericilik konusunda kararın tüm gerekçeleri değil; ana sonuçla bağlantılı ve bu sonuca hangi hukuksal nedenlerle varıldığını gösteren temel gerekçeler esas alınmak suretiyle bir sınırlama getirilmesi de İçtihadı Birleştirme Kararlarının mahiyetine uygun bir yorum olacaktır. Kaldı ki Yargıtay Kanunu 45/5 inci maddesinde içtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlayacağı düzenlenmiş olduğundan benzer konular için de bu içtihadı birleştirme kararından istifade edilmesi bir zorunluluktur.

Söz konusu İçtihadı Birleştirme Kararında varılan sonucun temel gerekçesi; ıslahla miktar artırımının ek dava niteliğinde olmayıp dava dilekçesindeki miktarın değiştirilmesi olduğudur.

Bu temel gerekçenin varlığı; kararda yer verilen "...Ek dava ile kısmi dava arasında paralellik mevcut ise de ıslahla ilgili sorunların yine ıslah müessesi kapsamında sonuçlandırılarak değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle dava değerinin artırılması kısmi ıslah kapsamında olduğundan süregelen davanın devamıdır ki yeni bir dava ve ek dava olarak kabul edilemez. Artırılan tutar için harç yatırılması bir usul işlemidir, yeni bir dava açıldığı şeklinde yorumlanamaz..." biçimindeki açıklamalarda ve "...bu amaçla verilen bir ıslah dilekçesi dava dilekçesindeki istem ve ferilerini ortadan kaldırmayacak, sadece istenilen alacak rakamını değiştirecektir. Hâl böyle olunca ıslahla artırılan tutar, yeni bir dava olmadığından, ilk dava dilekçesinde yer alan bütün unsurlar faiz istemi de dahil olmak üzere, ıslahla artırılan kısım için de uygulanabilir olmalıdır..." şeklinde yapılan açıklamalarda açıkça görülmektedir. Bu ifadeler kararın; sonuç kısmıyla da uyumlu ana ve en temel gerekçeleridir.

Bu karar temel gerekçesinden soyutlanarak yorumlanıp uygulanamayacağına göre, ıslahla miktarın artırılması hâlinde, bu miktar değişikliğinin, zamanaşımının kesilmesine neden olup olmadığı, zamanaşımını kesecek bir işlem ise hangi tarihte zamanaşımının kesileceği konusunda da kararın bu ana gerekçesinden yararlanılmalıdır.

Bu karar ile ıslahla miktar artırımı ek dava olarak görülmemiş ve sadece dava dilekçesinde yazan miktarın değiştirilmesi, diğer bir ifadeyle bu miktarın düzeltilmesi olarak görülmüştür. Bu kararın sonucu olarak miktar artırımına ilişkin yapılan ıslahın da artık ek dava olarak görülmesi mümkün olmayıp dava dilekçesindeki miktar kısmının düzeltilmesi olarak kabul edilmesi gerekir. Düzeltilen dava dilekçesi olduğuna göre davacı tarafından ıslahın teşmil edildiği tarih de ilk dava tarihi olacaktır.

Dava tarihine teşmil edilecek şekilde bir ıslah gerçekleştiğine göre, ıslahla artırılan miktar için de dava tarihinin artık ilk dava tarihi kabul edilmesi ve dava açılmakla zamanaşımının kesileceğine dair BK 133/1 bent 2 nci (TBK 154/1-bent 2) hükmünün ıslah edilen miktar için de ilk dava tarihi esas alınarak uygulanması gerekir.

Bu maddede dava açılmakla zamanaşımının kesileceği düzenlenmiş ancak ıslah dilekçesi verilmekle zamanaşımının kesileceği düzenlenmemiştir. Islahla miktar artırımının ek dava niteliğinde olmadığı bu kararın gerekçesinde açıkça belirtildiğine göre bu madde; artık ek dava hükümlerine göre ıslahla artırılan miktar için zamanaşımını kesebilecek bir hüküm olarak yorumlanabilmekten çıkmıştır.

Islah yeni bir dava veya ek dava sayılmadığına göre, ıslahın BK 133/1 bent 2 nci maddeye dayalı olarak zamanaşımını kestiği kabul edilemez. Islah bir dava sayılıp zamanaşımını kesmiyorsa artık BK 136/1 inci maddede yer alan "Bir dava veya def’i yoluyla kesilmiş olan zamanaşımı, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlar." düzenlemesine dayalı olarak da ıslah edilen miktar için her yargılama işleminde zamanaşımı kesilmeyecektir. Bunun sonucu olarak da yargılama sırasında dahi ıslahla artırılan miktarın zamanaşımına uğraması tehlikesi ortaya çıkacağından, bu durum ıslahla miktar artırımlarını yok denebilecek seviyeye getirebilecek ve ıslahla kolaylaştırılmak istenen hak arama hürriyetinin bir başka yönüyle bu kez sınırlanmasına yol açmış olacaktır.

Unutulmamalıdır ki temel hak ve hürriyetler ancak kanunla sınırlanabilir. Islah edilen kısım için zamanaşımının veya hak düşürücü sürenin işleyeceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadığı gibi yukarıdan beri izah edildiği üzere ıslah edilen kısım yeni bir dava değildir.

Unutulmamalıdır ki temel hak ve hürriyetler ancak kanunla sınırlanabilir. Islah edilen kısım için zamanaşımının veya hak düşürücü sürenin işleyeceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadığı gibi yukarıdan beri izah edildiği üzere ıslah edilen kısım yeni bir dava değildir.

Dava konusunun tümüyle değiştiği tam ıslahta zamanaşımının ilk dava tarihine göre hesaplanacağı doktrin ve uygulamada tümüyle kabul edilir iken dava konusunun dahi değişmediği, ek dava dahi sayılmadığı konusunda açık gerekçe içeren ve bu gerekçeyle sonuca giden içtihadı birleştirme kararına rağmen, ıslahla miktar artırımında zamanaşımının ilk dava tarihine göre hesaplanmaması da çelişkili bir uygulama ve yorum olacaktır.

Diğer yandan aynı usul işlemi olan ıslahla miktar artırımı temerrüt faizi yönünden ek dava sayılmaz iken diğer yandan zamanaşımı için ek dava sayılması da açık bir çelişki oluşturacaktır.

Açıkladığım nedenlerle ıslahla artırılan kısım için zamanaşımının ıslah tarihine göre hesaplanması gerektiği şeklindeki yerleşik uygulamadan 24.05.2019 tarihinde verilen 2017/8 Esas, 2019/3 Karar sayılı bir İçtihadı Birleştirme Kararı'nda varılan sonucun temel gerekçesini oluşturan medeni usul yorumları karşısında artık dönülmesi ve zamanaşımının dava veya ek dava sayılmayan ıslahla miktar artırım tarihine göre değil davanın açıldığı ilk tarihe göre hesaplanması gerekir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; ıslahla artırılan kısım için ilk dava tarihine göre zamanaşımı dolmamıştır. Buna göre ıslahla artırılan kısım için davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi şeklindeki bozma doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle hükmün bu değişik gerekçeyle onanması gerektiği görüşünde olduğumdan bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3292, Karar No: 2017/3520, Tarih: 22.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/3292 E.  ,  2017/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

... mirasçıları; 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-..., 3-... aralarındaki dava hakkında.... Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 23/05/2013 gün ve 2012/670-2013/678 sayılı hükmün Dairemizin 15/05/2014 tarih ve 2014/18853-2014/15552 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, arsa sahibi ...’dan satın aldığı 19 nolu dairenin bulunduğu binanın gizli ayıplı olması nedeniyle çöktüğünü, onarılması mümkün bulunmadığından Belediye Encümeni kararı ile yıkıldığını, davalılar satıcı ..., müteahhit ... ve fenni mesul ...’ın müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dairenin rayiç bedeli olan 120.000,00-TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın esastan da reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 120.000,00-TL tazminatın 10.08.2006 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ......(mirasçıları ..., ...,....(Oğul), ...)'a verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2014/8853Esas 2014/15552Karar sayılı 15.05.2014 tarihli ilamı ile;

"1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı müteaahit ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, projesine aykırı olarak yapılan ve gizli ayıplı olması nedeniyle yıkılan bağımsız bölüm bedelinin ödetilmesini istemiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davaya konu binanın gizli ayıplı olduğu, projesine aykırı yapılması ve kötü malzeme kullanılması nedeniyle yıkıldığı bilirkişi raporları ile sabittir. Bu durumda davacının bağımsız bölümün rayiç değerini talep etmesi mümkün olup, mahkemece bağımsız bölümün dava tarihindeki serbest piyasaya göre hesaplanan rayiç değerini hükme esas almasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak mahkemece, hem bağımsız bölümün hem de arsa bedelinin davacının payı oranında ödetilmesine karar verilmiştir. Binanın yıkılması ile zarar gören arsa üzerindeki bağımsız bölümdür. Arsa tapusu payı oranında davacıda kaldığına göre arsa bedelinin ödetilmesine karar verilmez. Yerel mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davalı müteahhit ... ile arsa sahipleri arasında Adıyaman 2. Noterliğince tanzim olunan 04.05.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı, bu sözleşmeye istinaden inşa edilen Kısayol Apartmanından arsa sahiplerinden davalı ...’a düşen 19 nolu daireyi 11.03.1998 tarihinde satın almış ve tapu devri de gerçekleşmiştir. 15.08.2005 tarihinde binanın kolonları çökmüş, 14.02.2006 tarihli Belediye Encümen Kararı ile binanın yıkılmasına karar verilmiş ve Eylül 2006 tarihinde de bina yıkılmıştır. Davacı ile arsa sahibi ... arasındaki uyuşmazlık satım aktinden ve gizli ayıplardan dolayı ayıba karşı tekeffülden kaynaklanmaktadır. BK.’nun 215/son maddesi, binanın ayıplı olmasından kaynaklanan davalar, mülkiyetin devrinden itibaren beş sene geçmekle düşer hükmünü getirmiştir. Bu nedenle, daire satışından doğan ayıba karşı tekeffülün başlangıcı, dairenin mülkiyetinin geçtiği tarihten itibaren başlamaktadır. Bu husus Dairemizin sapma göstermeyen içtihatları ile de benimsenmiştir. Mülkiyetin davacıya geçtiği 11.03.1998 tarihinden itibaren, dava tarihine kadar beş yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı, BK.’nun 126/son maddesi gereğince zamanaşımının 10 yıl olduğu gerekçesiyle, hukuki ilişkinin ve zamanaşımının yanlış değerlendirilmesi suretiyle işin esasına girilerek, bu davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına, 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA,”

karar verilmiş; bu kez davacılar karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına, 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA,”

karar verilmiş; bu kez davacılar karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Davacı, projesine aykırı olarak yapılan ve gizli ayıplı olması nedeniyle yıkılan bağımsız bölüm bedelinin ödetilmesini istemiştir. Davaya konu binanın gizli ayıplı olduğu, projesine aykırı yapılması ve kötü malzeme kullanılması nedeniyle yıkıldığı bilirkişi raporları ile sabittir. Bu durumda davacının bağımsız bölümün rayiç değerini talep etmesi mümkün olup, mahkemece bağımsız bölümün dava tarihindeki serbest piyasaya göre hesaplanan rayiç değerini hükme esas almasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Açıklanan bu husus, Dairemizin 2014/8853 Esas 2014/15552 Karar sayılı 15.05.2014 tarihli ilamında da isabetli olarak belirtilmekle birlikte, binanın yıkılması ile zarar görenin arsa üzerindeki bağımsız bölüm olduğu, arsa tapusunun payı oranında davacıda kaldığı, bu nedenle arsa bedelinin ödetilmesine karar verilemeyeceği bozma nedeni yapılmıştır. Ancak, 26.01.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılan .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/727 Esas 2013/676 Karar sayılı 23.05.2013 tarihli ilamı incelendiğinde, işbu davaya konu taşınmazın ... mirasçıları adlarına olan tapuların iptali ile arsa sahipleri adına tesciline karar verildiği görülmüştür. Hal böyle olunca, her ne kadar, Dairemizin 15.05.2014 tarihli ilamında arsa tapusunun payı oranında davacıda kaldığı belirtilmek suretiyle, açıklanan husus bozma nedeni yapılmış ise de, bu kez yapılan incelemede, arsa tapusunun da davacılarda kalmadığı anlaşıldığından, bu yönü anılan bozma nedeninin sehven yapılmış olduğu sonucu ve kanaatine varılmıştır. O halde, davacıların karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin bozmaya dair 2014/8853 Esas 2014/15552 Karar sayılı 15.05.2014 tarihli ilamının ikinci bendinin bozma ilamından tamamen çıkarılması suretiyle düzeltilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 2014/8853 Esas 2014/15552 Karar sayılı 15.05.2014 tarihli bozma ilamının ikinci bendinin ilamdan tamamen çıkarılması suretiyle düzeltilmesine, 22/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21385, Karar No: 2024/6960, Tarih: 24.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/21385 E.  ,  2024/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/267 E., 2024/196 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

Çocuğun Cinsel İstismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red-Esastan Ret

1. Hükmün niteliği itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine,

2. İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.09.2022 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 15.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 06.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 18 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi'nin, 07.02.2024 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bozulmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın mağdura yönelik eyleminin, üstünde herhangi bir ağırlığı olmadığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığına, vb. ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın oyun oynamakta olan yaşı küçük mağduru, sol kolunu mağdurun boynuna dolayıp ağzını da kapatarak ailesinden uzağa götürmek suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın mağdura yönelik eyleminin, üstünde herhangi bir ağırlığı olmadığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığına, vb. ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın oyun oynamakta olan yaşı küçük mağduru, sol kolunu mağdurun boynuna dolayıp ağzını da kapatarak ailesinden uzağa götürmek suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü katılan çocuk...'in kuzeni ile oyun oynadığı sırada restaurantta bulunan masanın altına saklandığı, daha önceden tanımadığı sanığın katılan oynarken de yanlarından geçtiği, sonrasında kalabalıktan faydalanarak katılanın boynundan ve ağzını da kapatacak şekilde tuttuğu ve katılan ...'e "gel ben seni başka bir yere saklayayım" dediği, bu sırada katılanın baş parmağını avuç içine kapatıp diğer dört parmağını da kapatacak şekilde el işareti yaparak yardım istediği, ancak kuzenlerinin yarım çağrısını görmediği, sanığın katılanı ara sokağa götürdüğü, götürürken de üzerinde cep arar gibi katılan ...'in kalçalarında, göğüs kısmında ve popo kısmında elini gezdirdiği, katılan ...'in ayağını bilerek yere çarpması üzerine düştüğü ve düşünce de bu kişiden kaçtığı, hürriyeti tahdit eyleminin kamera kaydı ile sabit olduğu, ayrıcı tankların alınan beyanında da olayın doğrulandığı, sanığın mağdurun oyun oynadığı alandan ağzını kapatarak ara sokağa götürmesi eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı, mağdurun vücudunda darp cebir düşündürür abrazyon bulunması sebebiyle suçun işlenişi sırasında sanığın cebir kullandığı, sanığın üzerine atılı eylemlerin katılanların olayın oluşuna uygun beyanları, olay anlatımıyla uyumlu tanık beyanları, kamera görüntüleri, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından sabit olduğu anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden

Hükmün niteliği itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçu Yönünden