muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14589, Karar No: 2016/1793, Tarih: 22.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14589 E.  ,  2016/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/11/2014 tarih ve 2014/580-2014/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı adına kayıtlı "...." isimli balıkçı teknesine ihrakiye kapsamında 12.9.2012 tarih 11.512,15 TL, 24.9.2012 tarih 10.512,16 TL, 22.10.2012 tarih 15.417,02 TL, 12.11.2012 tarih 15.067,02 TL tutarlı faturalara istinaden motorin satışı yapıldığını, satış bedelinin davalı tarafından ödenmemesi üzerine satışlara ilişkin faturalar uyarınca alacağın tahsili için ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1961 esas sayılı takip dosyasında davalı aleyhine ilamsız icra takibine başlanıldığını, davalının yetkiye ve borca itirazı nedeniyle takibin durduğunu, dava konusu alacağın para borcu olması nedeniyle alacaklının ikametgahında ödenmesi gerektiğini, bu nedenle takibin yapıldığı icra müdürlüğünün yetkili olduğunu ileri sürerek davalının haksız ve kötü niyetle icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve takibin devamına, alacağın % 20'sinden az olmamak üzere davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının yerleşim yerinin... olduğunu, davacı tarafından motorin satışının ispat edilmesi halinde sözleşmenin yapıldığı ve ifa edildiği yerin İskenderun olduğunu, bu nedenle öncelikle yetkiye dair itirazların incelenerek dosyanın yetki itirazı uyarınca ..İcra Daireleri ve Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmesi gerektiğini, müvekkili ile davacı arasında ticari ilişki bulunmadığını, davacının fatura karşılığı hizmet sunduğunu ispat etmesinin gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından taraflar arasındaki ticari ilişkinin kabul edilmediği, davalının icra müdürlüğünün yetkisine de itirazda bulunduğu, itirazın iptali davasının ön şartı olarak yetkili icra dairesinde başlatılmış geçerli bir takibin bulunması gerektiği, davalının yetkili icra dairesinin yerleşim yeri olan... İcra Müdürlüğü olduğunu ileri sürdüğü, icra takibinin dayanağı faturalarda ifa yerinin... olarak belirtildiği, dolayısıyla ödeme yerinin de burası olarak kabulünün gerektiği, bu nedenle somut olay bakımından yetkili icra dairesinde başlatılmış geçerli bir takibin bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

İİK'nın 50. maddesine göre, "Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur. Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe salahiyetlidir." Bu hüküm uyarınca yetkili icra dairesinin belirlenmesi açısından mülga HUMK'ya atıfta bulunulmuştur. 6100 sayılı HMK'nın 447/2. maddesi uyarınca "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." İİK 50. maddesinde uyarınca yapılan atıf doğrultusunda yetkili icra dairesinin HMK'nın bu husustaki hükümleri uyarınca belirleyeceği sonucuna varılmaktadır. HMK 19. maddesinde "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir" hükmü düzenlenmek suretiyle yetki itirazının şekli ve zamanı ile usule uygun yetki itirazının bulunmaması halinde ne yapılması gerektiği düzenlemiştir.

Somut olayda, taraflar arasında var olduğu iddia edilen ticari ilişki nedeniyle düzenlenen faturalara dayanılarak davalı aleyhine ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1961 esas sayılı takip dosyasında icra takibine başlanılmış, davalı vekilince süresinde borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz edilmesi nedeniyle takip durmuştur. Davalı vekilince takip dosyasına sunulan 17.04.2014 tarihli yetki itirazını içerir dilekçede "...müvekkilimizin adresi... olup yetkili icra müdürlüğü...'dır. Kaldı ki ödeme emri de... adresine tebliğ edilmiştir....kabul ettiğimiz anlamına gelmemek kaydıyla alacaklı tarafından sözleşme yapıldığının ispatlanması halinde dahi sözleşmenin yapıldığı yer ve sözleşmenin ifa yeri İskenderun'dur" denilerek dosyanın yetkili İskenderun İcra Dairesi'ne gönderilmesi talep edilmiştir. Mahkemece, davalının taraflar arasındaki ticari ilişkiyi inkar ettiği gözetilerek HMK'nın 6. maddesi uyarınca borçlunun ikametinin bulunduğu... İcra Dairesi'nin yetkili olduğu kabul edilmiş, yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir icra takibi bulunmadığından bahisle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin kabulünde olduğu üzere yetkili icra dairesi HMK 6. maddesi uyarınca... İcra Müdürlüğü olup, davalı tarafından yetkili icra dairesinin İskenderun olarak belirtilmesi karşısında usule uygun bir yetki itirazının varlığından söz edilemez. O halde, mahkemece usule uygun yetki itirazında bulunulmadığı, takibin yapıldığı icra dairesinin bu nedenle yetkili hale geldiği gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12806, Karar No: 2014/2079, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12806 E.  ,  2014/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bodrum 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi : 07.02.2013

No : 2011/575-2013/135

Dava, davalılardan işverene ait olan işyerinde 01.09.2007-31.10.2010 tarihleri arasında en son 2.250 TL net ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı işyeri avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık konusu husus, davacının çalıştığı dönemde prime esas kazancının gerçek ücretten tespiti konusunda yeterli araştırma yapılıp yapılmadığı noktasındadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağını, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesi teşkil etmektedir. Anılan maddede “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır” hükmü yer almaktadır.  Bilindiği üzere, belli bir dönemdeki çalışmaların tespiti istemini içeren hizmet tespiti davası, dava dilekçesinde açıkça belirtilmiş olmasa da, 506 sayılı Kanun’un 79/10. maddesinde de düzenlendiği üzere, özünde prime esas kazançlarının ve prim ödeme gün sayılarının tespiti talebini de içerir. Mahkemenin hizmet tespitine ilişkin ilamı ise, işverenin Kuruma vermediği bildirgeler yerine geçecek belge niteliğindedir. Bu nedenle mahkeme dava sonunda vereceği kararda, tespit edilen dönem için aylar itibariyle prim ödeme gün sayıları ile 506 sayılı Kanun’un 77. maddesine göre hesaplanacak olan ‘o dönemdeki’ bir günlük ücreti de belirtecektir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Bununla birlikte hizmet tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. HMK 200. maddesi, Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar ve değerleri ikibinbeş yüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar ve değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibin beşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz, demekle, Kanunda ispat sınırı olarak gösterilen belli tutarı aşan hukuki işlemler ve senede karşı olan iddialar kural olarak yalnız senetle ispat edilebilir. Bu kaidenin istisnaları bulunmakta olup, somut olayda ise bir istisna bulunmamakla birlikte senetle ispat şartı geçerlidir. Bir hukuki işlemin senetle ispatının gerekip gerekmediği o hukuki işlemin tümünün değerine göre belirlenir. Buna göre de, Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanun’un 78.maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 Sayılı Kanun’un 78.maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Davacı, talep konusu dönemde en son 2.250 TL ücret aldığını ve primlerinin bu miktar üzerinden tespitini istemiş olup, mahkemece de, davacının beyanı ve tanık beyanları, ayrıca emsal ücret araştırması nazara alınarak kısmen kabul kararı ile 01.09.2007-31.10.2010 tarihleri arasında dönemsel olarak sırayla 2.050 TL, 2.150 TL, 2.250 TL ücretle çalıştığına hükmedilmiştir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve davalı işyeri avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. Yat İşl. Tur. İml. İth. İhr. Ltd. Şti.'ye iadesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13788, Karar No: 2018/4512, Tarih: 18.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13788 E.  ,  2018/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/07/2016 tarih ve 2015/1294-2016/915 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Tük. Ltd. Şti. ile davacı ... şirket arasında Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi imzalandığını, davacı şirketçe sigorta edilen emtianın taşımasının davalıların sorumluluğundaki araç ile yapıldığını, taşınma esnasında 08/04/2014 tarihinde bir kısım emtianın çalındığını ve hasar nedeniyle sigorta ettiren dava dışı ... Tük. Ltd. Şti'ye 8.700,00 TL tazminat ödemesi yapıldığını, davalılardan tahsili için icra takibi yapıldığını, itiraz ederek takibi durduklarını iddia ederek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, alıcı firmanın teslimatı kabul etmemesi nedeniyle davalının aracı uygun bir yere çekerek beklemeye başladığını, lavaboya gittiği esnada emtiaların çalındığını, emtianın taşınması esnasında en yüksek özenin gösterilmesine rağmen hırsızlık olayının meydana geldiğini, TTK'nın 875. maddesi uyarınca sorumluluklarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı emtianın davalı taşıyıcı ve araç maliki ...'ün şoförü davalı ...'ın araçtaki emtiayı boşaltamaması sebebiyle aracın benzin istasyonunun 300 metre uzağına park etmesi ve benzin istasyonuna gittiği esnada hırsızlık olayının gerçekleştiği, davalı şoförün, aracını güvenli bir park alanına park etmeyerek aracın başından ayrıldığı, en yüksek özeni göstermediği, bu nedenle oluşan hasardan sorumlu oldukları, talep edilen miktarın ile oluşan hasar ile uyumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalıların tazminat miktarını temyize konu etmemiş olmalarına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 442,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18/06/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 442,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18/06/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Dava, yurt içi karayolu taşıması sırasında, davalı tarafından taşınan emtianın bir kısmının kaybı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Taşıma hukukumuz bakımından, taşıyanın sınırlı sorumluluğu esastır. Somut olayda, mahkemece, taşınan emtianın bir kısmının, yol kenarına park edilen kamyondan kimliği belirsiz kişilerce çalındığı, olayda, kamyonunu güvenli bir yere park etmemiş olan davalı şoförünün pervasızca hareket ettiği, bu nedenle de davalı taşıyıcının, TTK'nın 886. maddesi gereğince, emtianın bir kısmının kaybından ötürü, aynı kanunun 882. maddesinde öngörülen sınırlı sorumluluk hükümlerinden yararlanamayacağı kabul edilmiş, Dairemiz çoğunluğunca da bu gerekçe benimsenmek suretiyle davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi cihetine gidilmiştir.

Yerel mahkemenin ve Dairemiz çoğunluğunun, yukarda açıklanan düşüncesine katılmaya olanak görmüyorum. Şöyle ki, 6102 sayılı Kanun'a, CMR'nin 29. maddesinden aktarılan 886. madde hükmünde sözü edilen "pervasızca ve zararın muhtemelen gerçekleşebileceği bilinciyle hareket" etmek ibaresi, hükmün gerekçesinden de açık bir şekilde anlaşılacağı üzere, tek bir kavram olarak değerlendirilmeli ve kasta eşit bir kusur olarak yorumlanmalıdır.

Somut olay bakımından, taşınan emtianın kaybına, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, kimliği belirsiz kişi yahut kişilerin hırsızlık eylemi yol açmıştır. Davalı taşıyanın söz konusu eyleme aslen veya fer'an bir iştiraki, yani kasıtlı bir eylemi söz konusu değildir. Hiç kuşkusuz, davalı taşıyıcının şoförünün, aracın yükünün boşaltılamaması nedeniyle beklemede kaldığı süreçte kamyonu park etmek için daha güvenli bir yeri tercih etmemesi taşıyan açısından pervasız bir davranış olarak nitelendirilebilse de, bu pervasızlığın emtianın kaybının doğrudan amili niteliğinde olmadığı gibi hırsızlık gibi kasıtlı ve suç sayılan bir eylemin işlenebileceğinin öngörülmemiş olması, bu konuda bilinçle hareket edildiğinin, madde hükmünde belirtildiği şekilde söylenecek olursa, "zararın muhtemelen gerçekleşebileceği bilinciyle hareket edildiğinin" göstergesi, öz olarak ifade etmek gerekirse, "kasta eşdeğer bir kusurlu hareket" olarak nitelendirilemez.

Açıklanan bu nedenlerle, davalı yanın ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin bu hususu da kapsadığının ve TTK'nın 882. maddesi uyarınca sınırlı sorumluluk ilkesi çerçevesinde tazmin sorumluluğu bulunduğunun kabulüyle yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan, Dairemiz çoğunluğunun ilave olunan gerekçe ile hükmün onanmasına ilişkin değerlendirmesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/1121, Karar No: 2024/2644, Tarih: 13.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/1121 E.  ,  2024/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/550 E., 2016/121 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerekirken usul ve kanuna aykırı biçimde beraatine karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

24.05.2015 tarihinde, alo 136 ihbar hattına, sanığa ait ......., Market adlı iş yerinde kaçak sigara satışı yapılmakta olduğuna ilişkin ihbar yapılması üzerine, anılan iş yerinde Silivri Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.06.2015 tarihli ve 2015/1879 Değişik İş sayılı adlî arama kararı ile yapılan aramada iş yerinin girişe göre sağ arka köşesinde duran ekmek dolabının alt rafında 4 farklı markadan 5 karton yabancı menşeili kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık mahkemedeki savunmasında; iş yerindeki dolapta ele geçen kaçak sigaraları içmek için

bulundurmakta olduğunu, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir.

İhbar içeriği, kaçak sigaraların miktar ve niteliği ile ticari iş yerinde yakalanmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, ticari kastla söz konusu eşyayı bulundurduğu sabit olan sanığın atılı kaçakçılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 13.03.2024 tarihinde karar verildi.