muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/137, Karar No: 2008/1671, Tarih: 18.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/137 E.  ,  2008/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24.01.1989

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış (2828 s. K. m.22/1), görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir. Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

9.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.1.2003 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. 3.7.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.7.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerine vermiş (5395 s. K. m.7/7), bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) “Mahkemenin”, müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir. (Yönetmelik m.4/e)

Yukarda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi, sonradan yürürlüğe giren yukarda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre, davaya bakmakla Aile Mahkemesi görevlidir. O halde, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

2828 sayılı Yasa uyarınca alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek, korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Bu nedenle, davanın; hakkında korunma kararı alınmış olan çocuğa, çocuk ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, sözü edilen yasanın 24. ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir. Olayda, korunma kararı, davalı kurumun başvurusu üzerine evrak üzerinde yapılan inceleme ile kaldırılmış, çocuğun yasal temsilcisine husumet yöneltilmediği gibi, karar da bunlara tebliğ edilmemiştir. Koruma altına alınmış olan çocuk daha sonra ergin olduğuna göre, o’na husumet yöneltilmeden gösterdiği taktirde delilleri toplanmadan karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.18.02.2008 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17437, Karar No: 2014/2129, Tarih: 13.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17437 E.  ,  2014/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/06/2012

NUMARASI : 2011/186-2012/855

Taraflar arasında görülen abonelik tesisi talebi ve menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı meskenine su aboneliği için davalı kuruma başvuru yaptığını, davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 4.888,08 TL talep ettiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespiti ile su aboneliği tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.madde hükümleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ödemesi gereken kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin 3.167,38 TL olduğu gerekeçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.167,38 TL dışında davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile anılan bedelin ödenmesi halinde abonelik sözleşmesi tesisine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesi dava tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmemiştir. Bu nedenlerle, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu kuşkuzudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez.” denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11646, Karar No: 2013/12044, Tarih: 03.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/11646 E.  ,  2013/12044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan ... Müdürlüğünün temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin sanık hakkındaki kamu davasının katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık müdaflinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdaflinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUKnun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 14. Fıkrasında yer alan " katılan ... lehine 1.100 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... Müdürlüğüne verilmesine" ilişkin bendin hükümden çıkarılması ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6826, Karar No: 2009/6663, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6826 E.  ,  2009/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve arkadaşları tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ifraz, satın alma, bağış, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilen 112 ada 51 parsel sayılı ve 25519.05 metrekare yüzölçümlü taşınmaz hakkında, davacılar ... ve ... tarafından kadastro tespitinden önce davalıdan satın aldıkları yerlerinin ifraz edilerek adlarına tescili isteği ile, davacı Hazine tarafından ise taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanılarak açılan kadastro tespitine itiraz davaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda Mahkemenin 15.2.2006 tarih ve 2003/36 esas, 2006/23 karar sayılı ilamıyla davacı Hazinenin davasının kabulü ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline ilişkin hükmün, davacılar ... ve ... ile davalı ... tarafından temyizi üzerine hüküm, Dairemizin 6.11.2007 tarih 2007/2988 esas ve 2007/4181 sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacılar ..., ... ve davalı ... vekilleri süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece davalı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının taşınmaza uymadığı, taşınmaz üzerinde imar-ihya çalışmalarının tamamlanmadığı, tarım arazisi vasfını kazanmadığı ve eylemli duruma aykırı düşen yerel bilirkişi ve tespit bilirkişisi beyanlarına itibar edilmeyeceği gerekçesiyle davalı taraf ile davacı şahıslar yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemenin bu şekildeki kabulü dosya kapsamına uygun düşmediği gibi, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama da hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Kadastro tespiti sırasında çekişmeli parsel dava dışı 112 ada 46, 47, 48, 49, 52 ve 53 sayılı parseller ile birlikte 1938 tahrir yılı vergi kayıtları uygulanarak ve kayıt miktar fazlası için zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu kabul edilerek davalı ... adına tespit edilmiştir. Tespite karşı ... ve ... davalının taşınmazın bir kısmını kendilerine sattığı iddiasına dayanarak, keşif krokisinde (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerin ifrazı ve adlarına tescili istemi ile davacı Hazine ise, taşınmazın sonradan temizlendiği ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Davalı taraf, davacı şahısların davasını kabul etmiş taşınmazı ifraz ederek bir bölümünü haricen davacılara sattığını kabul etmiş, Hazine davası yönünden ise tapu kayıtları ve zilyetliğe dayanarak davanın reddini istemiştir. Davalı tarafın dayandığı 29.9.1999 tarih 1 sıra, 17.12.1997 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kayıtları ... Köyü “....., yeri” mevkisine ait olup, taşınmaz ...Köyü....., mevkisinde tespit görmüş ise de; tapu kaydının ilk maliklerinin ...Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu, kadastro tespiti sırasında taşınmaza ve dava dışı 112 ada 46, 47, 48, 49, 52, 53 sayılı parsellere birlikte uygulanan 1938 tarih 98 ve 99 tahrir numaralı vergi kaydı maliki ... oğlu Veli ile tapu kaydı maliklerinden ... oğlu Velinin aynı kişi olduğu, tapu kaydı tedavülleri sırasında işlem yapılırken tapu kaydına ilişkin taşınmaz hakkında muhtarlıkça düzenlenen İlmuhaber ve şerhlerin ...Köyü Muhtarlığınca düzenlendiği, tapu kayıtlarının her iki köyde de revizyon görmediği ve Kocahalil mevkisinin her iki köyde de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca yapılan keşifte taşınmazın bulunduğu mevkiye eskiden “.....,” mevkisi de dendiği beyan edilmiştir. “.....,” ile “.....,” isimleri arasındaki yakın benzerlik ve yukarıda açıklanan tüm bu hususlar nazara alındığında tapu kayıtlarının köy ve mevki olarak uyduğunun kabulü gerekmektedir. Ancak köy ve mevki itibariyle taşınmaza ait bulunan tapu kayıtlarının sınırlarının taşınmazı kapsayıp kapsamadığı konusunda yapılan araştırma ve inceleme yeterli bulunmamaktadır. Yapılan keşifte tapu kayıtları uygulaması sırasında yol ve öz hududu zeminde gösterilmiş, diğer hudutları ise bilinememiştir

. “.....,” ile “.....,” isimleri arasındaki yakın benzerlik ve yukarıda açıklanan tüm bu hususlar nazara alındığında tapu kayıtlarının köy ve mevki olarak uyduğunun kabulü gerekmektedir. Ancak köy ve mevki itibariyle taşınmaza ait bulunan tapu kayıtlarının sınırlarının taşınmazı kapsayıp kapsamadığı konusunda yapılan araştırma ve inceleme yeterli bulunmamaktadır. Yapılan keşifte tapu kayıtları uygulaması sırasında yol ve öz hududu zeminde gösterilmiş, diğer hudutları ise bilinememiştir. Yol ve öz hududu ise her yerde bulunabilen hudut niteliğinde bulunduğundan tapu kayıtlarının hudutlarının taşınmaza tam olarak uyup uymadığı ve taşınmaza aidiyeti araştırılmamış, bilinemeyen hudutların tespiti için davalı tarafa tanık dinletme imkanı sağlanmamıştır. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davalının dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının köy ve mevki itibariyle taşınmaza uyduğu kabul edilerek taşınmazı ve öncesi bir bütün olan 112 ada 46, 47, 48, 49, 52 ve 53 sayılı parselleri dıştan çevreleyen tüm komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanakları suretleri ile bu taşınmazların dayanağını oluşturan tüm kayıtlar getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları, teknik ve uzman bilirkişiler huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında 17.12.1997 tarih ve 1, 29.9.1999 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kayıtları ayrı ayrı okunup, bu kayıtlardaki hudutlar zeminde yerel bilirkişilere tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tapu hududunda geçen ve zeminde mevcut olan öz ve yolun kadim olup olmadığı, sabit sınır teşkil edip etmediği araştırılıp tespit edilmeli, zemindeki yolun tapu kaydının tesisi tarihindeki yol olup olmadığı belirlenmeli, tapu kayıtları sınırında geçen “Kara Mustafa”, “Kıbrıslı oğlu ...” ve “Çakal İsmail evlatları” yerleri kesin olarak belirlenmeli, taşınmazın doğu hududunda yoldan sonra zeminde orman bulunduğu anlaşıldığından, orman yönünden inceleme yapılmalı, komşu parsellerin tutanakları ve dayanaklarının taşınmazı ne olarak okuduğu değerlendirilmeli, yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir, keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, yapılan araştırma ve uygulama sonunda davalı tarafın

dayandığı tapu kayıtları 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/B maddesi gereğince değişebilir sınırlı olduğunun anlaşılması halinde kapsamı sabit sınırdan başlanarak miktarına değer verilmek suretiyle belirlenmeli, köy ve mevki itibariyle uyduğu anlaşılan tapu kayıtlarının hudutlarının taşınmazı kapsayıp kapsamadığı kesin olarak tespit edilmeli, taşınmazın tamamı ya da bir bölümünün tapu kaydı kapsamı dışında kalması halinde dosya kapsamı ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen şartların davacı şahıslar ve davalı yararına gerçekleşmediğinin belirlenmiş olduğu gözönüne alınarak Hazinenin davasının kabulü gerektiği düşünülmeli, tapu kaydının kapsamında kalan bölüm yönünden ise tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Hükmün yazılan bu nedenlerle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşıldığından davacı ... ve ...., ile davalı ... vekillerinin karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin 6.11.2007 tarih ve 2007/2988 esas, 2007/4181 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10032, Karar No: 2010/11635, Tarih: 04.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10032 E.  ,  2010/11635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı asıl davasında, kayden maliki olduğu 1148 ve 1150 parsel sayılı taşınmazlarının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kayıtlarının iptaline dair verilen kararın kesinleştiğini, bilahare başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararı ile lehine tazmınata hükmedilmediğini, böylece HUMK.'nun 445/11.bendinde öngörülen koşulun gerçekleştiğini, birleşen davasında ise; 5841 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde yapılan değişikliğin yargılamanın iadesi nedeni olduğunu ve ayrıca tapu iptal kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının birbirleriyle çelişkili kesin iki hüküm olduklarını ileri sürerek, her iki davasında da yargılamanın yenilenmesini istemiştir.

Davalı, HUMK.'nun 445.maddesinde öngörülen iade-i muhakeme koşullarının mevcut olmadığı gibi süresinde de talepte bulunulmadığını, ayrıca davacıya Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından hükmedilen tazminatın ödendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "asıl davanın esastan reddine, birleşen davanın mesmu olmadığından esasa girilmeksizin reddine" karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1784, Karar No: 2015/14783, Tarih: 22.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1784 E.  ,  2015/14783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.06.2015 Salı günü davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin oğlu...'nin 27.09.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olması nedeniyle....'na başvurduklarını ancak .....'nın ödeme yapmaktan kaçındığını, bunun üzerine davalı aleyhine başlattıkları İstanbul 36. İcra Müdürülüğü'nün 2013/12563 sayılı icra dosyasına haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, il içinde yapılan taşımalarda zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile İstanbul 36. İcra Müdürülüğü'nün 2013/12563 sayılı takip dosyasına davalının yaptığı itirazın iptaline, koşulları oluşmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşıma esnasında meydana gelen kazada vefat eden ...'nin anne ve babası olan davacıların, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmaması sebebiyle davalı ..... aleyhine başlattıkları icra takibine vaki itirazın iptali isteminden ibarettir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 13/1 maddesine göre; Bakanlar Kurulu, kamu yararı açısından gerekli gördüğü hallerde zorunlu sigortalar ihdas edebilir. Sigorta şirketleri, 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla faaliyet gösterdiği sigorta branşlarının kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamaz.