muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31656, Karar No: 2014/33614, Tarih: 27.11.2014

Öte yandan dava G.. M..ne karşı açılmış ise de davalı müdürlüğün tüzelkişiliği bulunmadığından taraf ehliyetine sahip değildir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124/4. maddesi gereğince, davacının hatası kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından davanın Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çoçuk Esirgeme Kurumuna yöneltilmesi için davacı tarafa süre verilmesi ve sonucuna göre işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir. Belirtilen yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14464, Karar No: 2008/13116, Tarih: 21.10.2008

10. Hukuk Dairesi 2008/14464 E., 2008/13116 K.

**10. Hukuk Dairesi 2008/14464 E., 2008/13116 K.**

**- İLK PEŞİN SERMAYE DEĞERLİ GELİR

- İŞGÖREMEZLİK NEDENİYLE TAZMİNAT

- KURUMUN RÜCU ALACAĞI**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 92 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (tavan) miktarı ile sinirli iken; Anayasa Mahkemesi'nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Ga-zete'de yayınlanan 23.11.2006 gün ve E: 2003/10, K: 2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki "...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere..." bölümünün Anayasa'ya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve öde-melerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi yönündeki mahkeme yaklaşımı usul ve yasaya uygun bu-lunduğundan, davacı Kurum vekilinin tüm; davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

3-

İş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içer-mektedir.

Meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya 07.07.2005 tarihinden itibaren bağlanan gelir, sigortalının 15.07.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiştir.

Meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya 07.07.2005 tarihinden itibaren bağlanan gelir, sigortalının 15.07.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiştir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya ke-silmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği gerçeği karşısında, bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gereği üzerinde durulmaksızın, peşin sermaye değeri hesap tablosunun ilk satırındaki

miktar esas alınarak sonuca varılmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BO-ZULMASINA), temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50740, Karar No: 2011/12615, Tarih: 09.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/50740 E.  ,  2011/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/50262

MAHKEMESİ : Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2007

NUMARASI : 2007/508

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Katılan kurum vekilinin sanık İ.. G.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık Ü.. Y.. hakkında düzenlenen 06.01.2006 tarihli ek iddianame ile kamu davası açıldığı halde, kovuşturma evresinde bu sanık yönünden duruşmadan haberdar edilmeyen, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan yakınan kurum vekilinin 5271 sayılı CMK.’nun 260 / 1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören yakınan kurumun “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve “kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma” hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 09.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9954, Karar No: 2015/11950, Tarih: 09.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9954 E.  ,  2015/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/188258

MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/1092 (E) ve 2013/268 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk R.. T.. hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberdar olduğu ve yüzüne karşı 10/04/2013 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 08/07/2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve 03.07.2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık K.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

3-Sanık K.. S.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Hükmün verildiği 10/04/2013 tarihli celsede başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1566, Karar No: 2010/8374, Tarih: 15.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1566 E.  ,  2010/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı çıkan malın iadesine ilişkin davada ... Asliye Hukuk (Tüketici) ve Sulh Hukuk Mahkemalerince Görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalıdan alınan kanepelerin ayıplı olması iddiasından kaynaklanan tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk (Tüketici) Makemesince, beğenilen malın yapılması konusunda sözleşme yapıldığını, bu nedenle taraflar arasında eser sözleşme ilişkisinin bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesince,uyuşmazlığın kanepelerin, istenilen biçiminde yapılmamasından kaynaklandığı belirtilerek, bu konulardaki davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde hizmet, bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti, sağlayıcı, kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye hizmet sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, davacının davalıdan 11.08.2008 tarih 291834 nolu fatura ile ...'nin ... mağazasından satın aldığı kanepenin, hatalı çıkması, serviscede hataların giderilemeyerek devam etmesi karşısında, alışveriş sözleşmesinin iptali ile koltuklara ödedikleri bedelin geri alınması istemine ilşkindir.

Bu durumda Yerel mahkemece davacının satın aldığı kanepelerin ayıplı mal niteliğinde olduğu,davalı Şirketin de satıcı olarak 4077 Sayılı Yasa’nın 4.maddesi uyarınca davacıya Karşı sorumlu Olduğu gerekçesiyle alışveriş sözleşmesinin iptali ile koltuk takımı için ödenen bedelin davacıya geri verilmesi isteminden kaynaklanmasına göre, uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasa kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmasına göre, Uyuşmzlığın Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk(Tüketici) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/908, Karar No: 2013/3342, Tarih: 07.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/908 E.  ,  2013/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki nedeniyle kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, arsa sahipleri, yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, ,davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici ... arasında 12.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, tescilini istediği bağımsız bölümün sözleşmeyle yükleniciye bırakılan yerlerden olduğunu, yükleniciden 19.07.2007 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile şahsi hakkını temlik aldığını ileri sürmüştür. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin yerine getirilmesi halinde yüklenici, sözleşmeyle devri kararlaştırılan bağımsız bölüm tapularının verilmesini doğrudan arsa sahibinden isteyebileceği gibi, bu hakkını Borçlar

Kanununun 162. maddesinden yararlanarak ve yazılı olması koşuluyla üçüncü kişilere de devredebilir. İşte davadaki istemin dayanağı yüklenicinin yaptığı bu temlik işlemidir.

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın (davacı), temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye (yükleniciye), yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya (arsa sahiplerine) karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. O yüzden de, davada 12.03.2007 tarihli sözleşmenin yüklenicisi olan ...’nun da yer alması gerekmektedir.

Bu nedenle, mahkemece yapılması gereken iş, davacıya yüklenici aleyhine dava açmak üzere uygun bir süre vermek, açılırsa o davayı eldeki dava dosyası ile birleştirmek, yüklenicinin de HMK’nun 129. maddesi uyarınca savunma ve delillerini toplamak ve sonucuna göre bir karar verilmek olmalıdır.

Taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8267, Karar No: 2011/15589, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8267 E.  ,  2011/15589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaca ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1498, Karar No: 2014/4216, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1498 E.  ,  2014/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2defa), tehdit (2 defa), kasten yaralama ve hakaret (3 defa)

HÜKÜM : Hakaret suçundan beraat, atılı diğer suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın öz kızlarına karşı gerçekleştirdiği eylemleri nedeni ile hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması ve TCK.nın 43/3. maddesine göre kasten yaralama eylemlerinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı dikkate alınmayarak, sanığın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama eylemlerinden ötürü ayrı ayrı hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii, katılanlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının

reddiyle, hakaret suçundan (3 defa) kurulan beraat hükümleri ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2defa), tehdit (2 defa) ve kasten yaralama suçlarından verilen kısmen re'sen de temyize tâbi mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2315, Karar No: 2007/12608, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/2315 E.  ,  2007/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.5.1995-30.6.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 01.05.1995-30.06.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 01.05.1995-30.06.2006 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava, 01.05.1995-30.06.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 01.05.1995-30.06.2006 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır. Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı 1995 yılı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 19.03.1996 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacıyla ilgili olarak ilk ... prim tevkifatı yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.04.1996 tarihinden itibaren davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan “01.05.1995-30.06.2006 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin silinmesine, yerine;

“01.04.1996-30.06.2006 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 12.07.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.