muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15300, Karar No: 2018/8933, Tarih: 11.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/15300 E.  ,  2018/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, ancak;

23.12.2013 tarihli tutanak ile sanığın ceza infaz kurumundaki dolabında yakalanan suç konusu şişin niteliği ve silah kapsamında kalıp kalmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12434, Karar No: 2014/10770, Tarih: 01.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12434 E.  ,  2014/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/144571

MAHKEMESİ : Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29.12.2010

NUMARASI : 2008/444 Esas, 2010/461 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure M. karşı işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile mağdure C. yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafii ile katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümleri ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Medine'ye karşı işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Mağdureler M. ile C.aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tanık H. beyanı nazara alındığında olay günü evlerinin önünde oynayan küçük mağdurelerin yanına gelen sanığın yandaki binanın bodrumunda bulunan kediyi göstereceğinden bahisle 5 yaşındaki M. kucağına alıp hileyle yakındaki binanın bodrumuna götürdüğü ve burada cinsel maksatla alıkoyduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı eylemine uyan TCK.nın 109/2-3f-5. maddesi gereğince cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/198, Karar No: 2019/2307, Tarih: 27.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/198 E.  ,  2019/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/11/2017 tarih ve 2017/251-2017/426 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.04.2011 gün ve 2011/2422 sayılı koltuk ürünlerini içeren tasarım tescilinin sahibi olduğunu, davalı ...'in tasarım konusu ürünün aynısını üretip diğer iki davalı şirkete sattığını, bu şekilde müvekkilinin tasarım tescilinden ... haklarına tecavüzde bulunduklarını ileri sürerek davalıların eyleminin müvekkilinin tasarım tescilinden ... haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine, tecavüz suretiyle üretilen ürünlere ve münhasıran bunların üretiminde kullanılan araçlara el konulmasına, davalı şirketlerin internet sitesi ve kataloglar yoluyla yaptıkları tanıtımların durdurulmasına, ...'den 5.929 TL ve davalı şirketlerden 11.616,68 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminat ile 10.000 TL itibar tazminatının eylemin tespit edildiği 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir. Islah ile 17.545,68 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL itibar tazminatı ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketler vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in ve davalı şirketlerin üretim ve satışını yaptıkları Kardelen Koltuk Takımı isimli ürünün davacının tasarım tesciline konu ürün ile aynı olduğu, eylemden hem davalı ...'in hem de davalı şirketlerin sorumlu bulunduğu, davalı şirketlerin tecavüz nedeniyle davacıya vermiş oldukları zararın 11.616,68 TL olduğu, davacının müştereken ve müteselsilen tahsil talebinde bulunduğu, gerekçesiyle 11.616,68 TL maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, kesinleşen kısımlar hakkında ayrıca karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 44,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3818, Karar No: 2010/5906, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3818 E.  ,  2010/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2005 yılı Haziran ayında ... ve ...tarafından %50’şer hisse ile kurulduğunu her iki ortağında münferiden yetkili olduğunu, akabinde ...’nin hissesinin %30’unu diğer hissedara devrettiğini, ancak şirket karar defterine göre kararın 14.7.2005 tarihinde alındığını, ilan-tescil ile ortak ...’ın bu tarih itibariyle münferiden yetkili kılındığını, ortak ...’nin bir çok kişiye borçlandığını, bu arada samimi arkadaşı davalı ...’e dava konusu 5.7.2005 tanzim 10.7.2005 vade tarihli 30.000.00-YTL değerindeki senedi imzalayıp verdiğini, icra takibine davalı yanca konu edilen bu senedin yetkisiz kişi tarafından imzalandığını, senedin tamamen karşılıksız olduğunu, dava dışı ... tarafından alacaklı ile anlaşarak muvazaalı düzenlendiğini ileri sürerek müvekkili şirketin borçlu olmadığının tespitine %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmştir.

Davalı vekili, icra takibine konu edilen bononun davacı şirketin müvekkiline olan borcu nedeniyle verildiğini, dava konusu bono tanzim edildiği tarihte şirketi temsile yetkili şahsın imzasını taşıdığını , iddiaların yerinde olmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu edilen bononun davacı şirketin müvekkiline olan borcu nedeniyle verildiğini, dava konusu bono tanzim edildiği tarihte şirketi temsile yetkili şahsın imzasını taşıdığını , iddiaların yerinde olmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde “nakden” kaydını içeren bonoya dayanılarak girişilen icra takibine karşı açılan menfi tespit davasının yazılı delille ispatlanması gerektiği, davacı bu konuda tanık dinletmek istemiş ve bir kısım tanıkları dinlenmiş ise de, tanıkla ispatı mümkün olmayacak bir hususta tanık dinlenmiş olmasının sonuca etkili olmayacağı, davacının muvazaa iddiası nedeni ile tanık dinlenmesi mümkün ise de, dinlenen davacı tanıklarının muvazaaya ilişkin bir beyanlarının bulunmadığı, her ne kadar davalı, davacı şirket eski yetkilisine vermiş olduğu borç paranın kaynağını annesinden ve başkalarından aldığı borç para olarak açıklamış ise de, davalının paranın kaynağını yazılı olarak ortaya koymamış olmasının ve bu şekilde açıklamasının borcun miktarı da gözetildiğinde muvazaanın varlığını kesin olarak ispatlayamayacağı ayrıca bonoya konu borç paranın davacı şirket kayıtlarında yer almamasının davacı şirketin yetkilisinin bu parayı şirket adına olmadığı anlamına gelmeyeceği, bononun keşide tarihinin dava dışı ...’nin şirketten ayrılmasından önceki tarihe tekabül ettiği, hal böyle olunca söz konusu borçtan davacı şirketin sorumlu bulunduğu, davacı yemin deliline dayanmış ise de, konusu suç teşkil edecek nitelikte yemin teklif edilemeyeceğinden yemin hakkının da hatırlatılamayacağı gerekçeleri ile davacı yanca ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Antalya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.2.2010 tarihinde kesinleşen 2009/132 Esas, 2009/621 Karar sayılı mahkumiyet kararında davalı ve dava konusu senet ile ilgili olarak maddi vakıayı saptayan hükümlere yer verildiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, anılan ceza mahkemesi kararının somut olay bakımından BK.nun 53.maddesi uyarınca değerlendirilmesi ve uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönler incelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/872, Karar No: 2020/2006, Tarih: 17.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/872 E.  ,  2020/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 gün, 2019/390 Esas ve 2020/10 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkında TCK 149/1-a,c,d, 62. maddeleri uyarınca nitelikli yağma suçundan verilen 10 yıl hapis ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan aynı yasanın 109/1, 109/3-a,b, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 17.02.2020 gün ve 2020/527 Esas, 2020/454 sayılı kararı ile "Yağma suçu yönünden temyiz yolu açık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise kesin olmak üzere "İstinaf başvurusunun esastan reddine" karar verdiği, anılan kararlara karşı, sanık ... savunmanının duruşma talepli, sanık ... ve savunmanının duruşmasız olarak temyiz davalarını açtıkları, sanık ... savunmanı Av....'in duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazerette bildirmediği bu haliyle incelemenin duruşmasıza kaldığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükmün niteliği, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca kesin olması sebebiyle temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin CMK’nin 296/1. ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 17.02.2020 gün ve 2020/527 Esas, 2020/454 Karar sayılı kararının tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8572, Karar No: 2013/9310, Tarih: 01.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8572 E.  ,  2013/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Hacıbeyli Köyü çalışma alanında bulunan 140 ada 192, 168 ada 2, 173 ada 11 ve 185 ada 37 parsel sayılı 5211.70, 3954.13, 4375.62 ve 12380.35 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın alma, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 140 ada 192, 168 ada 2, 173 ada 11 ve 185 ada 37 parsel sayılı taşınmazların tespitinin iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazları, dedesi ...'ın ... (...) ... 'den 10.10.1960 tarihli senet ile satın aldığını, dedesinin ölümü sonrası yapılan taksimde babası Süleyman'a, babasının ölümü sonrası mirasçılar arasında yapılan taksimde kendisine isabet ettiğini ve 46 yıldan beri eklemeli zilyetliklerinde bulunduğunu ileri sürerek, tespitin iptali ile adına tescil talebinde bulunmuştur. Davalı ...; çekişmeli taşınmazların ... ailesine ait olup davacı tarafa satılmadığını, tespitin tapuya dayalı olduğunu ve tespite esas tapu kayıtlarında 128/7680 pay sahibi olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur. Davalı yargılama sırasında başka tapu kayıtlarına da dayanmıştır. Mahalli bilirkişi, tespit bilirkişi beyanları, bir kısım davalıların kabul beyanları ve dosya kapsamına göre, çekişmeli taşınmazların davacının kullanımında olduğu anlaşılmaktadır. İhtilaf, nizalı taşınmazların tespite esas tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı ve tapu kayıtlarında pay sahibi olduğu anlaşılan ... ... ... tarafından davacının miras bırakanına satılıp satılmadıkları noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, tespite esas tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadığının tam olarak belirlenemediği, tedavül görmemeleri nedeniyle hukuki kıymetlerini kaybettikleri ve çekişmeli taşınmazların 30 yılı aşkın süre davacının zilyetliğinde olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, davalı ...'nun dayandığı tapu kayıtları tesisinden itibaren getirtilmediği gibi, tespite esas tapu kayıtları ve davacının dayandığı 10.10.1960 tarihli satış senedi de mahalline uygulanmamıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesinin koşullarını kanıtlama yükümlülüğü davacıya ait olup, Mahkemece bu konuda yapılan araştırma da hüküm vermeye yeterli değildir. Öte yandan, dava konusu 140 ada 192 parsel sayılı taşınmazın Afyonkarahisar Kadastro Mahkemesinin 2012/5 Esas sayılı dosyasında da davalı olduğu, bu dosyanın halen derdest olduğu, Dairemizin 2013/6565 esas sayılı dosyanın kapsamından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, öncelikle aynı taşınmaz hakkındaki davaların bilrlikte görülmesi gerekeceği göz önüne alınarak 140 ada 192 parsel sayılı taşınmazın iş bu 2006/72 Esas sayılı dosyasından tefrik edilerek, tutanak aslının da içerisinde bulunduğu Afyonkarahisar Kadastro Mahkemesinin derdest 2012/5 Esas sayılı dosyası ile birlikte görülmesi gerekeceği göz önüne alınmalıdır. Ayrıca davalının dayandığı tapu kayıtları ve tespite esas tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve dayanağını oluşturan kayıtlar getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra taşınmazlar başında elverdiğince yaşlı ve taşınmazları iyi bilen yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalı; tespite esas tapu kayıtları, davalı ...'nun dayandığı diğer tapu kayıtları ve davacının dayandığı 10.10.1960 tarihli satış senedi sınırları tek tek okunarak zemine uygulanmalı, tapu kayıtları ve satış senedinin kapsamları duraksamaya meydan bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmeli, fen bilirkişisinden uygulamayı gösterir harita ve rapor alınmalı, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime geçtiği, kimin tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; beyanların birbiri ile çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; gerektiğinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenmeli; bundan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ...'nun temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1792, Karar No: 2020/7142, Tarih: 04.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1792 E.  ,  2020/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanığın ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 16/08/2013 tarihli 2013/1721 Soruşturma ve 2013/708 Esas sayılı iddianamesiyle 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, "2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenleme" suçlarından kamu davası açılmasına karşın, ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte belge kullanma" ve “sahte belge düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, Mahkemece hangi suçtan hüküm kurulduğu da anlaşılamayacak şekilde hem “sahte belge kullanma”, hem de “sahte belge düzenleme” suçlarından söz edilmek suretiyle mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-5237 sayılı TCK‘nin 62. maddesine göre; sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri konusunda mahkemede oluşan kanaate göre takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılması gerekirken, sanığın vergi borcunu ödemediği şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması,

4-2009 takvim yılı için “31/12/2009” ve 2010 takvim yılı için “31/12/2010” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2009-2010 yılı vergi dönemi” şeklinde eksik yazılması,

5-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16932, Karar No: 2017/4706, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16932 E.  ,  2017/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 107 ada 627 parsel sayılı taşınmazı ve tüm çevresini gösterir paftasının ilgili kadastro müdürlüğünden getirilerek, çekişmeli taşınmazın ve komşu taşınmazları 266, 267, 268, 269, 270, 271, 272, 276, 277, 278 ve 279 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının ilgili tapu müdürlüğünden istenerek dosya içine alınmasına,

2) Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1961 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan dayanağı eski tarihli hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi , sayısı, yaşı , kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 30/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.