muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3437, Karar No: 2011/2191, Tarih: 03.03.2011

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6836, Karar No: 2015/11636, Tarih: 14.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6836 E.  ,  2015/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ... :Ağır...Ceza...Mahkemesi

SUÇ :...Beden...veya...ruh...sağlığını...bozacak...şekilde...çocuğun...nitelikli...cinsel...istismarı,...kişiyi...hürriyetinden...yoksun...kılma...

HÜKÜM :...Mahkûmiyet

İlk...derece...mahkemesince...verilen...hükümler...temyiz...edilmekle...dosya...incelenerek...gereği...düşünüldü:

Mağdurenin...başkaca...delillerle...de...desteklenmeyen...soyut...beyanları,...savunma...ile...bunu...doğrulayan...tanık...anlatımları,...doktor...raporları...ve...tüm...dosya...içeriği...karşısında,...sanığın...eylemlerini...cebir...veya...tehditle...işlediğine...dair...her...türlü...şüpheden...uzak,...kesin...ve...inandırıcı...delil...bulunmadığı...ve...mevcut...haliyle...sübut...bulan...eylemlerinin...5237...sayılı...TCK'nın...104/1,...43/1...ve...234/3....maddelerinde...yer...alan...reşit...olmayanla...cinsel...ilişki,...çocuğun...kaçırılması...ve...alıkonulması...suçlarını...oluşturacağı...gözetilmeden,...kendisini...çevreye...haklı...gösterme...düşüncesinden...kaynaklanan...ve...dosya...kapsamına...uygun...düşmeyen...mağdure...beyanlarına...itibar...edilerek...yazılı...şekilde...beden...veya...ruh...sağlığını...bozacak...şekilde...çocuğun...nitelikli...cinsel...istismarı...ve...kişiyi...hürriyetinden...yoksun...kılma...suçlarından...mahkûmiyet...hükümleri...kurulması,

Kanuna...aykırı,...sanık...müdafiin...temyiz...itirazları...bu...itibarla...yerinde...görüldüğünden,...hükümlerin...5320...sayılı...Kanunun...8/1....maddesi...gözetilerek...1412...sayılı...CMUK'nın...321....maddesi...uyarınca...BOZULMASINA,...bozma...nedenine...göre...sanığın...TAHLİYESİNE,...başka...suçtan...tutuklu...veya...hükümlü...olmadığı...takdirde...derhal...salıverilmesinin...temini...için...mahalline...müzekkere...yazılmasına,...14.12.2015...tarihinde...oybirliğiyle...karar...verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/12423, Karar No: 2022/342, Tarih: 13.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12423 E.  ,  2022/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/77-2021/36

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularal ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Davanın gelirler yönünden yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usûlî olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Iudicata’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarih ve 2011/19-639 Esas, 2012/30 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kesin bir mahkûmiyet anlamında bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarih ve 2011/19-639 Esas, 2012/30 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kesin bir mahkûmiyet anlamında bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, bir önceki bozma ilamında ceza dosyasında kusurlu bulunarak mahkum olanlar yönünden kusur incelenmesi gerektiği belirtilmesi üzerine, somut olaya ilişkin ceza davası sonucu hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülen davalı ...’a kusur verilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu raporunda, işyerinin iş güvenliği uzmanının dava dışı... olduğu belirtilmekle, ceza dosyası getirtilerek ceza davasında davalı ...’ın isminin nasıl belirlendiği irdelenmeli, işyerinde kaza tarihinde sorumlu iş güvenliği uzmanının kim olduğu araştırılarak, mahkemece davalı şahıs ve dava dışı kişilerin mevcut olaydaki kusurları yönünden irdeleme yapılmak üzere yeniden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir. Ayrıca, dosya içerisinde bulunan ilk peşin sermaye değerli gelir tabloları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla kurumdan sebebi sorulmuş, esas alınması gereken ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları ve gelirden çıkan hak sahipleri yönünden fiili ödeme miktarlarının bildirilmesi üzerine ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları ile fiili ödemelerin karşılaştırılarak düşük olan miktarın kusur karşılığına hükmedilmelidir. Bunun yanında davalı ... (Türker Gemi)’nin yapılandırma kapsamında dava konusu zararı ödeyip ödemediği hususu kurumdan sorulup, hüküm kurulurken kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 13.01.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9666, Karar No: 2013/14861, Tarih: 26.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9666 E.  ,  2013/14861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya bal satışına karşılık 4.000.TL avans gönderdiğini, ancak davalının söz konusu balı teslim etmediğini ve almış olduğu avansı geri ödemediğini, bunun üzerine başlatılan icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıdan almış olduğu avansa karşılık bal teslimi yaptığını, teslim kayıtlarının Söke Ticaret Odasında mevcut olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davalının teslim ettiği balın kendisine gönderilen avansın havale tarihinden sonra değil daha önceye ait olduğu, davalının bu teslimin dava konusu ödemeye ilişkin olduğunu yazılı delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmiş karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16303, Karar No: 2014/1133, Tarih: 21.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16303 E.  ,  2014/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/265862

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

NUMARASI : 2009/552 (E) ve 2010/68 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK’nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

“Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

“Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı cevabi yazıda belirtildiği üzere Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 23.07.2009 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15869, Karar No: 2023/2232, Tarih: 27.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15869 E.  ,  2023/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/16 E., 2015/78 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2014 tarihli ve 2014/6 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında; 10.04.2013 tarihinde katılan ...'un evine elinde demir çubuk olacak şekilde gelerek katılanın aracına zarar verme eyleminde bulunduğu, 2013 yılı Temmuz ve Ağustos aylarında da katılan ...'un arazisindeki ahırın kapısını kırmak ve otları yakmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği belirtilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2.a, 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açıldığı, Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a. maddeleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanığın sadece araca zarar verme eyleminden bahsedildiği, yakarak zarar verme eylemine ilişkin değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında; Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde gerekçesiz karar verilmesi nedeniyle hükmün esasa ilişkin yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2014/16 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/27, Karar No: 2018/4160, Tarih: 09.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/27 E.  ,  2018/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP ortamında yapılan incelemede, temyiz dilekçesinin havale tarihinin 29.12.2014 olarak kaydedilmiş olması karşısında, şikayetçi vekilince kanuni süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulmadığına dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi .... Ltd. Şti.’nin 6 aylık kanuni süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri dosyaya ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4235, Karar No: 2023/6186, Tarih: 16.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4235 E.  ,  2023/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2576 E., 2022/3044 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/85 Esas, 2018/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/1089 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekilleri ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/1760 Esas, 2022/6930 Karar sayılı ilamı ile ;