muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11458, Karar No: 2023/2847, Tarih: 01.06.2023

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Maddî hata talebinin kabulü ile Dairemizin 10.10.2022 tarihli ve 2022/6388 Esas, 2022/7881 Karar sayılı kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

2.Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ziynet alacağının dava tarihindeki bedeline hükmedilmesi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

b)İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda '"Değerlendirme" bölümünün (2) numaralı paragrafında gösterilen sebeple davacı kadın yararına BOZULMASINA,

c)Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından ziynetlerin aynen iadesi, aynen iade mümkün olmadığı takdirde infaz tarihindeki bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiş olup; dava tarihindeki bedellerin tahsiline ilişkin bir talep bulunmamaktadır. Fiilen ödeme günündeki bedelin tahsiline şeklinde infazda tereddüt oluşturacak bir hüküm de kurulamayacağına göre; Mahkemece bu talebin reddine, aynen iadesine karar verilen ziynetlerin açıklanan değerlerinin harca esas değer olduğu gözetilerek talebe konu ziynetlerin aynen iadesine kararı ile yetinilmesi gerekirken talep dışına çıkılarak dava tarihindeki bedelin tahsiline şeklinde karar verilmesini doğru görülmemesi yerinde ve bozma kararı sonuç itibariyle bu yönüyle doğru ise de kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infaz aşamasına ilişkin bir düzenleme olan 2004 sayılı Kanun'a atıf yapılmak suretiyle karar verilmesinin doğru olmadığı kanaati ile sayın çoğunluğun görüşüne açıklanan nedenle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/26554, Karar No: 2020/11420, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/26554 E.  ,  2020/11420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin uygulanırken, 53/3. bendin de tatbiki gerektiği hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın müdafii eşliğinde kollukta verdiği beyanında saat 22:30 civarında eylemini gerçekleştirdiğini belirtmesi ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre suç tarihinde güneşin batış saatinin 16:39 olması karşısında, sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirmesine rağmen, TCK’nun 143. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/151, Karar No: 2020/1315, Tarih: 15.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/151 E.  ,  2020/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli yağma suçundan Kütahya 1. Ağır Mahkemesinin 17/11/2014 tarihli ve 2014/41 esas, 2014/260 sayılı kararı ile 5 yıl hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Eskişehir 1. İnfaz Hâkimliğinin 17/08/2018 tarihli ve 2018/1987 esas, 2018/1984 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Kütahya İnfaz Hâkimliğinin 04/09/2019 tarihli ve 2019/495 esas, 2019/486 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/1295 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Kütahya İnfaz Hakimliğinin 04/09/2019 tarihli kararı ile, hükümlünün denetimine yönelik ilk ihlalinden sonra 09/10/2018 tarihinde uyarılmasına ilişkin yazının hükümlüye bizzat teslim edilmesinden sonra, 20/08/2019 tarihinde konutundaki infaz yükümlülüğünü mazeretsiz olarak ihlal ettiğinden bahisle yükümlülüklere uymamakta ısrarcı olduğu gerekçesiyle hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de; hükümlünün 20/08/2019 tarihinde konutunda olmadığı sıralarda Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tedavi için bulunduğunun anılan hastanenin 30/10/2019 tarihli ve 8746368.804.01-E.11943 sayılı yazısı ekinde sunulan Dr. ... 'nin beyanından anlaşılmakla, haklı mazeret nedeniyle ısrar şartının somut olayda gerçekleşmiş olduğunun kabul edilemeyeceği ve bu nedenle kapalı infaz kurumuna iade kararı da verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 31/12/2019 gün ve 94660652-105-43-18988-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/1295 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5405, Karar No: 2020/972, Tarih: 25.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5405 E.  ,  2020/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 17.07.2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 25/02/2020 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili Av. ...ile karşı taraftan davacı ... vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... ili, ... Tapu müdürlüğü, ... mah. 1099 ada 88 parselde kayıtlı gayrimenkulün 3350/40 hissesinin davalı adına, 3310/350 hissesinin de müşterek mülkiyet olarak müvekkili adına kayıtlı bulunduğunu, bu gayrimenkulün belediye imar durumu ve bu yere yapılacak bina bakımından ortaklığın devam etmesinin ve taksiminin imkansız olup bu durumun da müvekkilini zor durumda bıraktığını, defalarca müracaatlarına rağmen ortaklığın giderilemediğini, davalının daha önce açılan davalardan dolayı bu gayrimenkulü satma çabası içerisinde olduğundan, bu gayrimenkulün 3. şahıslara devri halinde davalarının sonuçsuz kalacağından, ... ili, ... ilçesi, Tapu Müdürlüğü ... mah. 1099 ada 88 parselde kayıtlı gayrimenkulün üzerine ahara devredilmemesi için ihtiyati tedbir konulmasına ve gayrimenkulün satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 16/11/2015 tarih, 2015/1600 karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2018/2652 E.- 2018/4676 K. sayılı ilamı ile “Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; özellikle mevcut olan tapu kaydının incelenmesi sonucu dava konusu taşınmaz üzerinde TEK Genel Müdürlüğü lehine daimi intifa hakkı kurulduğu anlaşılmakla intifa hakkı sahibinin de davaya dahil edilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması, bilirkişi raporunun davalı vekiline 11.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla davalı vekili tarafından aynı gün dilekçe ile bilirkişi raporuna yasal süresinde beyanda bulunulacağının bildirilmesine rağmen, talebin reddedilerek 12.11.2015 tarihinde kararın verildiği tespit edilmekle hukuki dinlenilme hakkına aykırı davranılmış olması doğru görülmediğinden” hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama esnasında ... ili, ... ilçesi, ... mah. 1099 ada 88 parsel sayılı taşınmazın aynen taksimi mümkün olmadığından, irtifak hakkı ile yüklü bir şekilde alenen açık arttırma satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama esnasında ... ili, ... ilçesi, ... mah. 1099 ada 88 parsel sayılı taşınmazın aynen taksimi mümkün olmadığından, irtifak hakkı ile yüklü bir şekilde alenen açık arttırma satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına ve mahkemenin gerekçesine göre; yerel mahkemenin uyuşmazlık konusu taşınmazın orkalığının satış sureti ile giderilmesi kararının önceki bozma ilamı ile işin esasına yönelik bozma olmadığından davalı tarafın kat mülkiyeti kurulması yönündeki talebi araştırılmaksızın tesis edilmesi doğru görülmemiştir. Dairemizin 2018/2652 E.- 2018/4676 K. sayılı ilamı ile mahkemece taraf teşkili sağlanmaksızın ve savunma hakkını kısıtlayarak karar verildiği gerekçesi ile usule ilişkin bozma yapılmış olup işin esası değerlendirilmemiş olduğundan mahkemece aynen taksim hususu araştırılmalıdır.

Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine uygun olarak, üzerinde kat mülkiyetine elverişli yapı bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış ya da projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin olması, bağımsız bölümlerinin başlı başına kullanmaya elverişli bulunması (M.1), yapının tümünün kargir olması (M.50/2) ve her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi, ayrıca 12. maddede yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Kanunun 10. maddesinin 5. fıkrası hükmünce taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolda giderilmesine karar verilebilecektir.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında, tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıkların bulunması ya da yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması veya bir kısım bağımsız bölümlerin başlı başına kullanılmaya elverişli halde bulunmaması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin mevcut olduğu durumlarda bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bunun isteyen tarafa tamamlattırılması yoluna gidilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Bu bakımdan mahkemece öncelikle yapının ayrı ayrı ve müstakil olarak kullanılmaya elverişli bağımsız bölümler içerip içermediğinin, içeriyorsa bunların sayısının saptanması, her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi halinde davaya konu taşınmaz üzerindeki yapının onaylı projesinin ve sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projesinin olup olmadığının taraflara ve ilgili belediyeye sorulup etraflıca araştırılması, proje mevcut değil ise veya onaylı projeye aykırılıkların saptanması halinde ilgili belediyeden alınacak ön bilgiye göre yapının mevcut haliyle imar mevzuatına ve bulunduğu yerin imar durumu ile fenne aykırılık oluşturmadığı veya imara ya da projeye aykırılıklar giderildiği takdirde onay verilebileceğinin saptanması halinde, öncelikle aykırılıkların giderilmesi, eksiklerin tamamlatılması daha sonra yapının fiili durumunu yansıtan projenin hazırlattırılıp, ilgili imar müdürlüğünün onayının ve buna bağlı olarak oturma izin belgesinin alınması, ayrıca Kat Mülkiyeti Kanununun 12. maddesinde sayılan diğer belgelerin tamamlattırılması için kat mülkiyetine geçiş suretiyle ortaklığın giderilmesini isteyen tarafa yetki ve yeterli süre verilmesi, bu hususlar eksiksiz yerine getirildiği takdirde de; dava konusu taşınmaz üzerindeki yapı veya yapılarda her bir bağımsız bölümün (konumu, yüzölçümü, kullanım amacı ve eklentileri yerinde incelenip irdelenerek) değeri ve bu değere göre özgülenecek arsa payı uzman bilirkişi aracılığıyla saptanıp varsa fiili taksime göre, taksim yoksa çekilecek kur'a ile önce her bir paydaşa birer bağımsız bölüm özgülendikten sonra arta kalan bağımsız bölümün pay oranları da gözetilmek suretiyle yine kur'a ile paydaşlara özgülenerek, gerekiyorsa bedel farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesi ve yönetim planı gibi belgeleri paydaşların (tanınan süreye rağmen) imzalamaktan kaçınması halinde bunların imzalanmış sayılması suretiyle tahkikatın ikmal edilmesinden sonra kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Aynen taksim isteyen hissedarlara süre verilerek Kat Mülkiyeti Kanununun 12. maddesinde belirtilen eksikliklerin giderilmesi suretiyle paydaş ve bağımsız bölüm itibariyle herbir müşterek malike/paydaşa en az bir bağımsız bölüm verilerek kat mülkiyeti oluşturulması ve bağımsız bölüm ve daireler arasındaki değer farkının ise ivaz ilavesiyle denkleştirilmesi mümkün bulunmaktadır.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında, tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıkların bulunması ya da yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin mevcut olduğu durumlarda hemen kat mülkiyeti kurulamayacağı sonucuna varılmayarak, bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bu takdirde ortaklığın giderilmesini isteyen tarafa tamamlattırılması gerektiği kabul edilmektedir.

Somut olayda üzerindeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesi istenilen 1099 ada, 88 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kaç adet kullanıma elverişli bağımsız bölüm bulunduğu açıkça belirtilmemiş, ayrıca yapının mevcut projesine aykırı olduğu belirtilmesine rağmen, bu haliyle tekrar projeye bağlanıp bağlanamayacağı, kullanım izni alınıp alınamayacağı yeterince araştırılmamıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak kaç bağımsız bölüm olduğunun belirlenmesi ve öncelikle kat mülkiyetine geçişin sağlanması yolunda yargılama yapılması, her ne kadar bağımsız bölüm büyüklükleri farklı ise de ivaz ilavesi yapmak suretiyle paylaştırmanın kat mülkiyeti kurulmak suretiyle yapılması gerektiği göz önünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz isteminin duruşmalı yapılması nedeni ile Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 2540,00.-TL vekalet ücretinin davacı ...'dan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ...’a verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2755, Karar No: 2019/4125, Tarih: 18.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2755 E.  ,  2019/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12/12/2018 gün ve 2018/4360 E. - 2018/8260 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı Orman Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

......parsel sayılı ve 15400 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan kadastro çalışmalarında 159 ada 39 parsel sayılı 15445.93 m² yüzölçümlü ve tarla vasfı ile tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi vekili kadastro mahkemesine sunduğu 06/04/2011 tarihli dava dilekçesinde özetle; Ovacık köyünde ilk orman tahdidinin 1941 yılında yapıldığını, 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ve aplikasyon işlemleri sırasında dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek, kadastro çalışmalarında davalı adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde kalan kısmının orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Kadastro Mahkemesince 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine yapılan itiraz yönünden davanın reddine, tescil talebi yönünden ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

.......yapılan yargılama sonucu ise; davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile dava konusu 159 ada 39 sayılı parselin 03/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile işaretli 582,77 m2'lik bölümünün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin, 12.12.2018 tarih, 2018/4360-8260 E.K. sayılı ilamı ile; ''İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın kısmen orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına'' karar verilmiş, davacı Orman Yönetimi 10.01.2019 tarihli dilekçesi ile onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha önce sınırlaması yapılmayan ormanlarda 4785 sayılı Kanun gözönünde bulundurularak 1984 yılında yapılan ve 11.12.1985 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu, ilk tahdidin aplikasyonu ve 2/B uygulaması ile 22.04.1992 tarihinde ilân edilen aplikayon ve 2/B madde uygulaması vardır.

.....

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha önce sınırlaması yapılmayan ormanlarda 4785 sayılı Kanun gözönünde bulundurularak 1984 yılında yapılan ve 11.12.1985 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu, ilk tahdidin aplikasyonu ve 2/B uygulaması ile 22.04.1992 tarihinde ilân edilen aplikayon ve 2/B madde uygulaması vardır.

.....

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın kısmen orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile...... tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ...... 04.03.2015 tarih, 2013/6- 2015/84 sayılı kararının hüküm kısmının ''3'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı Orman Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına karar verildi.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin karar düzeltme isteminin kabulüne Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.12.2018 tarih ve 2018/4360-8260 E.K. sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına,....... 04.03.2015 tarih, 2013/6- 2015/84 sayılı kararının ''3'' nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı Orman Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde iadesine 18/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14299, Karar No: 2013/20175, Tarih: 09.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14299 E.  ,  2013/20175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 09.04.2013 gün ve 12422-9868 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde,.... Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 09.09.2013 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluk kararına katılmıyorum.