muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2886, Karar No: 2012/2157, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2886 E.  ,  2012/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BERGAMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/11/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Yolsuz tescil hukuksal nedenine dayanarak tapu iptal ve tescili ile ihtiyati tedbir isteğini içeren dava dilekçesiyle açılan ve derdest olduğu anlaşılan 08.10.2010 tarihli davada yerel mahkemece ihtiyati tedbir talebinin reddine dair 16.11.2011 tarih ve 2011/100 esas sayılı karar davacı vekili tarafından  temyiz edilmekle evrak tetkik edildi, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı görüldü, gereği düşünüldü.

Davacı, İzmir İli, ...... İlçesi .. Köyü, M.. Mevkii, .. parsel numarasında davalı "E.. D.." adına kayıtlı bulunan tapu kaydının, yolsuz tescile dayalı olarak tesis edilmiş olması nedeniyle, iptali ile müvekkilleri adına tesciline; ayrıca ileride telafisi güç durumların yaşanmaması için taşınmazın başkalarına devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbire karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 8/6/2010 tarihinde verilen tensip kararı ile "Davacı vekilleri her ne kadar dava konusu taşınmazdaki davalı hissesine tedbir konulmasını talep etmişlerse de bu hisse ile ilgili Mahkememizde görülen davacı K... ile davalı arasındaki şuf'a davası (2009/436 esas) nedeniyle zaten tedbir konulduğu ve yeniden tedbir konulmasına gerek bulunmadığı dikkate alınarak tedbir talebinin şimdilik reddine, konunun ileride gerek görülürse yeniden değerlendirilmesine" şeklinde karar verilmiştir.

Davacı vekilince yargılama aşamalarında yinelenen tedbir talepleri üzerine, mahkemece 16/11/2011 tarihli ara kararı ile "Davacılar vekilinin 16.11.2011 tarihli dilekçesi ile talep ettiği   Bergama sağancı köyü  memeliova mevkii 704 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı üzerine ihtiyati tedbir şerhi konulmasını talep etmiş isede dosyanın incelenmesinde taşınmazın tapu kaydı üzerine daha önce davalıdır şerhi konulduğundan ayrıca ihtiyati tedbir şerhi konulması talebinin reddine" karar verilmiş ve bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 1086 sayılı HUMK'nu iptal eden 6100 sayılı HMK'nın da  1086 sayılı Yasanın 101 ve takip eden maddelerindeki ihtiyati tedbirle ilgili öngörülen düzenlemelerden ayrılarak değişik hükümlere yer verilmiştir. Bunlardan bir tanesi ihtiyati tedbir isteğinin reddine dair verilen veya itiraz üzerine verilen karara karşı kanun yolunun açılmış olması, öncelikle incelenip, kesin olarak karara bağlanmasıdır.(6100 sayılı HMK. 391/3 Md.)

Hemen belirtilmelidir ki, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 1086 sayılı HUMK'nu iptal eden 6100 sayılı HMK'nın da  1086 sayılı Yasanın 101 ve takip eden maddelerindeki ihtiyati tedbirle ilgili öngörülen düzenlemelerden ayrılarak değişik hükümlere yer verilmiştir. Bunlardan bir tanesi ihtiyati tedbir isteğinin reddine dair verilen veya itiraz üzerine verilen karara karşı kanun yolunun açılmış olması, öncelikle incelenip, kesin olarak karara bağlanmasıdır.(6100 sayılı HMK. 391/3 Md.)

Bilindiği ve öğretide de  kabul edildiği üzere ihtiyati tedbir "...kesin hükme kadar devam eden  yargılama boyunca, davacı veya davalının (dava konusu ile ilgili olarak) hukuki durumunda  meydana  gelebilecek zararlara karşı öngörülmüş geçici nitelikte, geniş veya sınırlı olabilen hukuki korumadır." şeklinde  tarif edilmiştir. (Prof. Dr. Hakan Pekcantez, Prof. Dr. Oğuz Atalay, Prof. Dr. Muhammet Özekes, Medeni Usul Hukuku 12.Baskı Sh.714) Anılan tariften de anlaşılacağı üzere ihtiyati tedbir  diğer fonksiyonları yanında davanın devamı sırasında  ve verilecek hükmün kesinleşmesine kadar olan süreç içerisinde  dava konusu şey üzerinde yeni bir takım ihtilafların çıkmasını da önleyici niteliği itibariyle geçici bir hukuki korumadır.

Nitekim 6100 sayılı HMK'nın onuncu kısmının birinci bölümünde düzenlenen ihtiyati tedbir müessesesi 389.madde başlığında "geçici hukuki korumalar" olarak vasıflandırılmış ve aynı maddenin birinci fıkrasında "mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından yada tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir" şeklinde şartları belirtildikten sonra takip eden maddelerde  bu konudaki talep verilecek karar ve içereceği hususlar, teminat, kararın uygulanması... .... gibi sair hususlar da  duraksamaya yer bırakmayacak şekilde takip edilmesi ve yapılması gerekli  usul ve prosodür vazedilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında  somut olaya bakıldığında; davacılar vekili dava dilekçesinde davalı üzerindeki kaydın yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ve aslında davaya konu payın müvekkillerine ait olduğunu iddia ederek taşınmazın tapuda kayıtlı  olduğu il, ilçe, ada, parsel sokak adı gibi belirgin tüm hususiyetlerini bildirerek, davalının yargılama sırasında  taşınmazın üçüncü kişilere satılması, devir veya temlikinin önlenmesi bakımından tedbir kararı konulması isteğini açıklamıştır.

O halde, isteğin taşınmazın sicil kaydına ahara devrinin önlenmesi yönünden davalı olduğu bildirilerek el değiştirmesinin önlenmesi bakımından geçici hukuki koruma niteliğindeki ihtiyati tedbir kararı  konulmasından ibaret olduğu sabittir.

O halde, isteğin taşınmazın sicil kaydına ahara devrinin önlenmesi yönünden davalı olduğu bildirilerek el değiştirmesinin önlenmesi bakımından geçici hukuki koruma niteliğindeki ihtiyati tedbir kararı  konulmasından ibaret olduğu sabittir.

Diğer taraftan, ihtiyati tedbir kararının kabul edilebilmesi bakımından HMK'nun 390/3. maddesi hükmünde ihtiyati tedbir isteyenin haklılığı konusunda tam kanaat değil, kuvvetle muhtemel yaklaşık bir kanaatin yeterli olacağı öngörülmüş olup, Yasanın hükümet gerekçesinde de belirtildiği üzere yaklaşık ispat durumunda  "...hakim o iddianın ağırlıklı ihtimal olarak doğru olduğunu kabul etmekle birlikte zayıf bir ihtimalde olsa aksinin mümkün olduğu ihtimalini gözardı edemez... Bu sebepledir ki haksız olma ihtimali de dikkate alınarak talepte bulunandan teminat alınması..." hükme bağlanmıştır.

Mahkemece, davacılardan Kemal ile davalı arasındaki şuf'a davası (2009/436 esas) nedeniyle zaten tedbir konulduğu ve yeniden tedbir konulmasına gerek bulunmadığı gerekçesi ile tedbir talebinin şimdilik reddine  karar verilmişse de, dosya kapsamına göre, şuf'a davasının redle sonuçlandığı, Yargıtay incelemesi sırasında da yalnızca vekalet ücreti yönünden bozulduğu anlaşılmaktadır. Bu kararın kesinleşmesi ile HMK'nun 397/2 bendi gereğince bu dosya üzerine konulan "davalıdır" şerhinin bir hükmünün kalmayacağı gibi, bu şerhin taşınmazın devir ve temlikini önleyici bir fonksiyonunun da olmayacağı açıktır.

Doğaldır ki, davacının iddiasında haklı olup olmadığı yargılama sonunda tüm deliller toplandıktan ve incelendikten sonra ortaya çıkacaktır. Ancak, davaya konu taşınmaz payının başkalarına devri durumunda mahkemece verilecek hükmün infaz kabiliyetinin de ortadan kalkabileceği de açıktır. Bu durum ileride telafisi güç yada imkansız durumlar ortaya çıkarabilecektir.

Öyleyse, yerel mahkemece gerektiğinde davalının muhtemel zararlarının karşılanması amacıyla uygun bir miktarda teminat da alınarak ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmesi gerekli iken, reddine ilişkin olarak verilen kararının doğru ve yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davacının temyiz talebi yerindedir. Kabulü ile yerel mahkemenin kararının HMK'nın geçici 3/2 maddesi hükmü aracılığı ile 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14588, Karar No: 2012/1948, Tarih: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/14588 E.  ,  2012/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın ... kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanıkların; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın gerekçeli karar başlığındaki doğum tarihinin “30.06.1982” yerine “30.06.1936” tarihi olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12881, Karar No: 2013/14637, Tarih: 11.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12881 E.  ,  2013/14637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.06.2012 tarih ve 2011/191-2012/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, nakliyat sigorta poliçesi ile müvekkili tarafından sigortalanan yaş maya emtiasının Türkiye’den Ürdün’deki alıcıya taşınması esnasında davalı kusuruyla hasarlandığını, oysa sigortalı şirket ile davalı taşıyıcı arasındaki sözleşme uyarınca emtianın +4 derece taşınmasının gerektiğini ileri sürerek, sigortalısına ödenen hasar miktarı olan 6.347,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin yurtiçindeki taşımalara ilişkin olduğunu, davaya konu yurtdışı taşımada bu sözleşmenin uygulanamayacağını, emtianın alıcısına hasarsız olarak teslim edildiğinin alıcının katıldığı tutanakla ispat edildiğini, taşıma esnasında hasar oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, CMR Konvansiyonu hükümlerine göre taşıyıcının sağlam olarak teslim aldığı malı sağlam bir şekilde alıcıya teslim etmekle yükümlü olduğu, alıcı tarafından malı taşıyan aracın şoförünün katılımıyla düzenlenen tutanakta malın sağlam olarak teslim alındığının tutanak altına alındığı, malın teslim alınmasından itibaren alıcının gözle görülmeyen hasarı tespit etmesi halinde 7 gün içinde tutanak düzenlemesi gerektiği, ancak herhangi bir tutanak düzenlenmediği, bu durumda CMR Konvansiyonu hükümlerine göre taşıyıcının bu hasardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine akrar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34747, Karar No: 2015/27507, Tarih: 28.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34747 E.  ,  2015/27507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı.... tarafından kullanılan kredinin teminatı olarak dava konusu taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiğini, ipotek tesisinden sonra taşınmazı üzerindeki bu takyidatla birlikte davalının satın aldığını, ipoteğe konu borcun ödenmemesi üzerine davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, yetkili icra dairesi.... icra dairesi olması nedeniyle yetkili icra dairesinde icra takibi yapılmadığını belirterek yetki itirazında bulunarak, ayrıca davanın esas yönünden de reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacı tarafından yetkiye ilişkin yapılan itirazın iptali talebinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde icra dosyasının yetkili.... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, İcra İflas Kanununun 67. maddesine dayalı itirazın iptali davası olup, davacı alacaklı banka, dava dışı M.Temel Karabiber ile yapılan kredi sözleşmesi nedeniyle doğan alacağının tahsili amacıyla üzerine ipotek tesis edilen ve üzerindeki bu yükümlülükle birlikte taşınmazı satın alan davalı aleyhine sözleşmeden kaynaklanan alacak nedeniyle takip başlatmıştır. Davalı borçlu tarafından icra dosyasına sunulan itiraz dilekçesinde icra müdürlüğünün yetkisine ve borca itiraz edilmesi karşısında genel mahkemede itirazın iptali davası açmıştır. Davalı tarafından mahkemeye sunulan cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Kural olarak, itirazın iptali davasında, mahkemenin ve icra dairesinin yetkisine yönelik itirazlardan öncelikle, icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenip karara bağlanır. Bunun için mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmadığının bir etkisi yoktur. Bunun sebebi, itirazın iptali davasına bakmaya yetkili mahkemenin, takibin yapıldığı yer mahkemesi olmasından kaynaklanmaktadır.Bu durumda davalı aleyhine yapılan takibin yetkili icra dairesinde yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır.

İİK.nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi yürürlükte bulunan usul hükümleri gözetilerek belirlenir. Takip ve dava tarihi itibariyle 6100 sayılı yasa yürürlükte olup, HMK.nun 6. maddesi uyarınca, bir davada genel yetkili mahkeme davalının ikametgahı mahkemesidir.Aynı yasanın 7. maddesinde birden fazla davalı bulunması halinde davalılardan her hangi birinin yerleşim yeri mahkemesinde dava açılabileceği ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belirtilmiş olması halinde davanın o yer mahkemesinde açılacağı düzenlenmiştir.Bu kapsamda İİK.nun 148. maddesine göre,Taşınmaz ipotek alacaklısının, yetkili veya taşınmazın bulunduğu yer icra dairesinde de takip talebinde bulunabileceği düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler kapsamında itirazın iptaline konu icra takibinin yapıldığı.... İcra dairesinin yetkili olmadığı sabit olup, mahkemeninde kabulü bu yöndedir.Bu durumda mahkemece usul hükümlerine uygun olarak yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir takip bulunmadığından davanın bu sebeple reddi ile sınırlı olarak karar verilmesi gerekirken, ayrıca dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesine dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre, davalının diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ, Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26110, Karar No: 2013/19906, Tarih: 09.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26110 E.  ,  2013/19906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK.’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, sanığın 03/02/2012 tarihli eski hale getirme istemi üzerine, yerel mahkemenin 08/02/2012 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen 29/09/2010 tarihli hüküm, sanığın sorguda belirttiği "... cad. .... sokak ... Apt. ... No:10 ... Mamak/Ankara" adresi yerine "... cad. ... sokak ... Ap. 1. No:10 ... Mamak/Ankara" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu' nun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmesi karşısında, Yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 03/02/2012 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın 03/02/2012 tarihli eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...' a ait işyerinin ofis kısmında askıda asılı bulunan katılan ... ve katılan ...' ya ait çantaları almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması ceza süreleri aynı olduğundan ve sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/09/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6395, Karar No: 2010/13155, Tarih: 27.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6395 E.  ,  2010/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2008/689-2008/702 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 17.07.1999 tarihinde 20.000 DM karşılığı “Komanditer ortak Ana Sözleşmesi” ibareli belge ile davalı şirketlere ortak olduğunu, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini ancak, her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, davalıların Bankacılık Kanunu'na aykırı şekilde mevduat topladığını, SPK'na aykırı olarak aracılık faaliyetinde bulunduğunu ve kurul kaydına aldırmadan hisse senetlerini halka arz ettiklerini, bu konuda davalı ... ve diğer yönetici davalılar hakkında verilen ceza kararının kesinleştiğini, müvekkilinin davalı şirketlerin ortağı olmasının hukuken mümkün bulunmadığını, şirket defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığını ve bu konuda da anılan yöneticiler hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleştiğini, davalı şahısların da TTK'nun 336.maddesi uyarınca da müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan belge ile hisse senedi satımı yapılamayacağının ve müvekkilinin davalı şirketlerle ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitini, şimdilik 6.500 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte müvekkiline iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkil şirketlerden hiç birinin ortağı olmadığını, bu nedenle davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı şahıslara da husumet yöneltilemeyeceğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir Anonim Şirket olduğunu, TTK.nun 329. ve 405. maddesi gereğince Anonim Şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.