muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10966, Karar No: 2013/6407, Tarih: 12.04.2013

Örnek bir olayda işçilerin sendikal sorunlarını dile getirmek amacıyla bir hafta süre ile iş yerinden hiç ayrılmayıp, işi de bırakmamalarına karşın üretimi engellemeleri nedeniyle işveren tarafından yasadışı greve katıldıkları gerekçe gösterilerek haklı nedenle işten çıkartılmıştır. Yargıtay 9. HD. 10.07.2006 tarih 16181 E. ve 20350 Karar sayılı ilamı ile bu eylemin üretimi durdurmadığını gözönünde tutarak eylemi ne yasadışı grev ne de haklı fesih nedeni saymıştır. Ancak Yüksek Mahkemeye göre bu eylem geçerli bir fesih nedeni oluşturur. Uygulamada zaman zaman görülen toplu vizite eylemlerini de direniş kavramı içinde mütalaa etmek gerekir. Çünkü buradaki amaç yasal bir hakkın kullanılması görünümü altında işi yavaşlatma ya da verimi düşürme yoluyla işveren üzerinde baskı kurmaktır. Somut dava konusu olayda ise hem toplu vizite ile işe gelmeme hem tarifeli uçakların kalkışını engelleyerek işi bırakma söz konusu olduğundan, işverene hem zarar verilmesi hem de bir baskı söz konusudur.

Gerçek amacı TİS bağıtlamak olmayan ya da muhtevası itibariyle TİS biçiminde düzenleme amacı taşımayan; örneğin Yasama ya da Yürütme organını karar almaya zorlamak amacıyla yapılan grevlerin yasadışı olduğunda kuşku bulunmamalıdır. Bu tür grevler, işçilerin iktisadi ve sosyal çıkarlarını koruma ve düzeltme amacı taşısalar dahi grevin gerçek muhatabı ya başka işverenlerdir ya da Devlettir. Gerçek amacın toplu sözleşmeye ulaşmak olmayıp, somut olayda olduğu üzere, yasal düzenlemeyi bertaraf veya protesto gibi başka amaçlar için yapılan grevler de yasadışı kabul edilmelidir.

Yasadışı grev yapılması, bu greve katılanlar için yasadışı greve katılmış olmanın yanında işe devamsızlık, bu greve karar vermeye buna katılmaya teşvik eden ve zorlayanlar için ise dürüstlük kuralına aykırılık veya işverene sadakatsizlik teşkil eder. Böyle bir durumda işverenin bu işçilerin hizmet akitlerini feshi ihbar önellerine uyma ve herhangi bir tazminat ödemek zorunda olmaksızın haklı nedenle feshedebilme imkanı bulunmaktadır. Yargıtay 9. HD. 22.04.1998 tarih 4345 E, 7650 K. sayılı ilamında da talepleri işverence kabul edilmeyen işçilerin iş saatleri içinde topluca çalışmama, direniş veya oturma eyleminde bulunmalarının işverene haklı fesih yetkisi vereceğine karar vermiştir. Kaldı ki, yukarıda da bahsedildiği gibi davacı işçilerin eylemi hem yasal grev prosedürüne uygun bulunmamaktadır, hem de işverenin yanısıra TBMM'nin yasama faaliyetine karşı bir protesto niteliği arzetmekterdir ki bu tür eylemlerin hukukça korunması mümkün değildir.

Dava konusu eylemin mevzuatımıza göre yasadışı olmasına, ILO sözleşmeleri veya Uluslararası hukuk ve uygulamalarda bu tür eylemlerin korunduğuna ilişkin açık bir hüküm bulunmamasına karşın, işçilerin uymakla yükümlü olduğu kanunların yok sayılması, gelecekteki benzer eylemler için olumsuz bir referans olacaktır.

Dava konusu eylemin mevzuatımıza göre yasadışı olmasına, ILO sözleşmeleri veya Uluslararası hukuk ve uygulamalarda bu tür eylemlerin korunduğuna ilişkin açık bir hüküm bulunmamasına karşın, işçilerin uymakla yükümlü olduğu kanunların yok sayılması, gelecekteki benzer eylemler için olumsuz bir referans olacaktır.

Olayımızda, sendikanın e-mail içeriği ile 279 kabin görevlisinin aynı gün rapor almış olmasının hayatın olağan akışına aykırı oluşu (ki işyerinde günlük rapor ortalaması 30'dur), eylemin şekli ve amacı, davacıların toplu şekilde gerek havaalanında eylem yapmak gerekse bir kısmınında rapor almak suretiyle görevlerine gelmeyerek sefer iptallerine sebebiyet verdikleri ve bu şekilde yasadışı eyleme katıldıkları sabit olmakla, davacıların bu eylemlerinin hem yasadışı grev niteliğinde bulunması, hem de işçinin bağlılık yükümlülüğü ile işgörme borcuna aykırılık oluşturması nedeniyle davacıların iş akitlerinin feshinin haklı nedenle yapıldığı ve buradan hareketle davacının davasının reddi gerektiği kanaati ile Yüksek Daire çoğunluğunun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2010/22198, Karar No: 2011/8289, Tarih: 10.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22198 E.  ,  2011/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan fiğ, yulaf, karpuz ve şeftalinin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26088, Karar No: 2013/1605, Tarih: 23.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26088 E.  ,  2013/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kastamonu 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, tazminat miktarları ve vekalet ücreti yönünden; davalı tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Kendisini vekille temsil ettiren davacı kadının ziynet alacağı talebi kabul edildiği halde, kabulüne karar verilen miktar üzerinden, davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanacak nispi vekalet ücretinin takdir edilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 bentte gösterilen sebeple, tazminat miktarları yönünden davalı yararına; 3. bentte gösterilen sebeple de nispi vekalet ücreti yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.01.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/4413, Karar No: 2006/6560, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4413 E.  ,  2006/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 07.10.2004

Nosu : 523-1115

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait araçların davalı ... şirketine kasko sigortası ile sigortalandığını, riziko kapsamında meydan gelen hasar nedeniyle müvekkilinin 37.907.549.743.-TL. alacağı bulunduğunu, iflas masasına bildirilen alacağın iflas idaresince kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi cevabında dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının poliçe borcunu ödememesi nedeniyle sigortanın sorumluluğunun başlamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının araçlarında meydana gelen hasar nedeniyle 24.423.890.420 TL. alacağı bulunduğu, alacağın zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/29649, Karar No: 2016/4396, Tarih: 04.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29649 E.  ,  2016/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 157/1, 35/1-2, 62, 52/2, 53/1,2,3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiyi cep telefonundan arayarak kendisini ... Valisi ... olarak tanıttığı, tedavi görmekte olan bir hasta için 22.500 TL paraya ihtiyaçları olduğunu ileri sürerek, müştekiden de 5.000 TL istediklerini, müştekinin 2.500 TL verebileceğini söylediği, sanık ... adına verilen hesap numarasına parayı yatırmasını istediği fakat müştekinin şüphelenerek Valilik Özel Kalem Müdürünü araması üzerine kendisinin valilik tarafından aranmadığını ve valiliğe ait böyle bir hesap numarası bulunmadığını öğrenmesi üzerine parayı göndermediği, sanık hakkında benzer olaylar nedeniyle ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/141 Esas sayılı dosyasında yargılama yapılmakta olduğu, para yatırılması istenilen hesabın sanığa ait olduğu, sanığın mevcut yargılamadaki olaylarda benzer şekilde müştekilere karşı da aynı eylemi gerçekleştirmiş olduğu ve böylece nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettiği iddia edilen olayda, nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun gerçekleştirilmesi gerektiği, sanığın telefonu iletişim aracı olarak kullandığı, kamu kurumunu kullanmasının söz konusu olmadığı ve nitelikli halin mevcut olmadığı, sanığın basit dolandırıcılığa teşebbüs suçundan cezalandırılması yönündeki kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın usule ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4307, Karar No: 2020/15499, Tarih: 03.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/4307 E.  ,  2020/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... (...) hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II.Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Suç tarihinde Çin’den Atatürk Havalimanı aktarmalı olarak Esenboğa Havalimanına gelen sanık ... (...) yeşil hattan geçerek çıkış kapısına yöneldiğinde beraberinde getirdiği bagajında yapılan aramada 23.500 adet enjektör ucu cinsi eşyanın ele geçirildiği olayda; sanıklar ... ve ...’ün ... isimli firmanın ortağı oldukları, olaydan önce Çin’e giderek diş hekimliği fuarından malzeme aldıkları, 09.03.2014 tarihinde aldıkları ürünün bir kısmını beraberlerinde Türkiye’ye getirdikleri, bagaj fazlası olan eşyaları Çin’de ticaret ateşesi olduğu için tanıdıkları ... ’ye kendilerine göndermesi için bıraktıkları, ... ’nin de dava konusu eşyayı sanık ... (...) ile gönderdiği, her ne kadar sanık ... dava konusu eşyaların kendisine ait olmadığını beyan etmiş ise de; 09.03.2014 tarihinde aldıkları eşyaları birlikte getirdiklerini beyan etmesi, fuardan alınan bagaj fazlası eşyanın sonradan gönderilmek üzere Çin’de bırakılması, sanık ...’ün firmanın ortağı olup, eşyanın diş kliniğinde kullanılmak üzere getirilmesi ile miktar bakımından ticari mahiyette olduğu gözetilmeden, sanıkların savunmasına itibar ile mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

2-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30079, Karar No: 2013/23590, Tarih: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30079 E.  ,  2013/23590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkla aralarındaki ilişkinin varlığını ve boyutunu kendisinde saklı tutan katılanın, rızası dahilinde çektirdiği özel yaşam alanı kapsamındaki fotoğraflarını, onun bilgisi dışında, kayınvalidesine gösterip, katılanın müstehcen görüntülerini içeren CD'yi de kayınvalidesine teslim eden sanığın eyleminde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sanığa atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 2. bendin, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18836, Karar No: 2013/17431, Tarih: 03.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18836 E.  ,  2013/17431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/09/2012 tarih ve 2012/1-2012/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 29.12.2010 tarihinde gerçekleştirdiği, 2010/6821-1 sayılı kapı kasa profili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerinin bulunmadığını, zira müvekkiline ait 2006/2426-2 sayılı tasarım ve UTKAN STAR 2010 kataloğundaki SKB 3013 kodlu ürünlerin tasarımlarından küçük ayrıntı seviyesini aşmayacak kadar küçük farklılıklar taşıdığını ve onlardan belirgin biçimde farklı bulunmadığını, bu nedenle Resmî Tasarım Bülteni'nde ilânı üzerine yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığı gerekçe gösterilerek tasarım başvurusunun reddi, tasarım belgesinin verilmemesi ve tasarım tescillerinin iptali arzusuyla TPE nezdinde itirazda bulunduklarını, fakat TPE YİDK tarafından 2011/T-544 sayılı kararla itirazlarının reddedildiğini, ileri sürerek; yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımayan davalı tasarımlarının tesciline dair YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescil edilen 2010/6821-1 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; yargılama konusu tasarımların genel izlenim itibariyle birbirinden farklı olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket yargılamaya katılmamıştır.

Davalı TPE vekili; yargılama konusu tasarımların genel izlenim itibariyle birbirinden farklı olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama konusu kapı kasa profilinin tek başına kullanılmadığı, ilk anda görülebilir olma şartını taşıdıkları halde, bileşik ürünün bir parçası konumuna getirildiklerinde görünebilir olma vasıflarını kaybettikleri, zira ocağın görünen kısımlarının altında fonksiyonel biçimde kullanıldıkları, oysa bir tasarımın korunmasının temel şartı olan görünebilirliğin son kullanım esnasında olacağı, birden çok bileşenden oluşan ve bileşik bir ürün olan bir kapının ancak bileşenlerinin bir araya getirilmesinden sonra kullanılabildiği, işte bu son kullanım esnasında, davacının koruma altına almak istediği işlevselliği sağlayan kapı kasa profilinin normal kullanım esnasında görünmeyen iç kesitte kaldığı, kapının dış biçimi dışında, iç kesitinde kalan unsurlara korumayı sağlayacak biçimde tescil olunan yargılama konusu ürünün biçiminin tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne TPE YİDK’nın 2011/T-544 sayılı kararının, 2010/6821-1 sayılı tasarım bakımından iptaline, davalı adına tescil olunan 29.12.2010 gün ve 2010/6821-1 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalı TPE vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11665, Karar No: 2023/5186, Tarih: 12.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11665 E.  ,  2023/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/11 E., 2021/12 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen uygulama kadastrosuna itiraz davasında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Uygulama kadastrosu sırasında, Akçaabat ilçesi Çatalzeytin Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 48 parsel ... 1.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 174 ada 2 parsel numarasıyla 1.290,00 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edildikten sonra Kadastro Komisyon tutanağı ile yüz ölçümü 1.224,89 metrekare olarak bellirlenmiş; tapuda davalı ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 52 parsel ... 3.840,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 174 ada 3 parsel numarasıyla 2.816,12 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edildikten sonra, Kadastro Komisyon tutanağı ile yüz ölçümü 3.896,56 metrekare olarak belirlenmiş; davacı ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 47 parsel ... 2.230 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 174 ada 1 parsel numarasıyla 3.012,90 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edildikten sonra, Kadastro Komisyon tutanağı ile yüz ölçümü 2.330,39 metrekare olarak belirlenmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında müvekkili olan davacıya ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalılara ait 174 ada 2 parsel ... taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesini talep etmiştir.

3. Birleşen dosya davacısı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında müvekkili olan davacıya ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalılara ait 174 ada 1 ve 3 parsel ... taşınmazlardan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini savunmuştur.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; 174 ada 1 ve 2 parsel ... taşınmazlarının sınırlarının eski hale getirilmesi gerektiğini savunmuştur.

3. Davalılar ... ve müşterekleri cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuşlardır.

4. Davacı - davalı ... cevap dilekçesinde; 174 ada 1 ve 2 parsel ... taşınmazlarının sınırlarının eski hale getirilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2015 tarih ve 2013/92 Esas, 2015/36 Karar ... kararı ile, davaların kısmen kabulüne;