muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1290, Karar No: 2024/4788, Tarih: 02.05.2024

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ...'nun eşi ve çocuklarıyla beraber 1995 yılından beri yurt dışında Fransa'da yaşadığını, 2015 yılında borçlanma yoluyla emeklilik talebinde bulunduğunu, davalı Kurumun eksik belgeleri olduğunu belirterek özellikle 1996 yılında kullandığı pasaportların onaylı fotokopilerinin sunulmasını istediğini, bahsedilen pasaportların örneklerinin Trabzon İl Emniyet Müdürlüğünden talep edildiğini, fakat Emniyet Müdürlüğünün pasaport örneklerinin olmadığını ancak arşiv bilgilerinin bulunduğunu belirttiğini, davacının 1995 yılından beri Fransa'da yaşadığını, 2006 yılında klasik eski pasaportların konsolosluklar tarafından imha ve iptal edilmesi üzerine yeni pasaportların kullanılmaya başlandığını, bu sebeple davacının 2006 yılı öncesine ait pasaport kayıtlarına ulaşmanın mümkün olmadığını, bunlar temin edilmeyince de davalı kurumun borçlanma işlemini yapmadığını, bunun üzerine 2017 yılında yeniden davalı Kuruma müracaat edildiğini, davacının 1995 ve devamı yıllarda Fransa'da yaşadığına dair Fransız makamlarınca verilen resmi belgeleri ve tercümelerini davalı Kuruma sunduklarını, fakat bu belgelerin de kabul görmediğini ve talebe cevap verilmediğini, davacının 4 çocuk sahibi olduğunu, bu çocukların hepsinin Fransa'da doğduğunu, buna ilişkin belgeleri sunduklarını, ayrıca davacının yurt dışındaki ikametine ait ikametgah belgesinin de aslı ve tercümelisiyle sunulduğunu, Pontet Belediye Başkanlığı tarafından verilen 20 Şubat 2017 tarihli ikametgah belgesinin de davacının 9 Eylül 1995 tarihinden beri oturma iznine sahip olduğunu gösterdiğini, sunulan belgeler dikkate alınmadığından ve davacının Eylül 1995 tarihinde yurt dışında bulunduğu kabul edilmediğinden borçlanma talebinin davalı Kurum tarafından reddedildiğini belirterek davacının en geç 9 Eylül 1995 yılında yurt dışında bulunduğunun ve borçlanma için sigorta başlangıç tarihinin de bu tarih olduğunun tespiti ile idarenin borçlanmaya yönelik red işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinde iptale konu bir husus bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinde iptale konu bir husus bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının 1995 tarihli pasaportunun bulunduğunu, 09.09.1995 tarihinden itibaren de Pontet şehrinde ikamet ettiğini, Marsilya Başkonsolosluğunun da 1996 yılından beri Fransa'da ikamet ettiğini doğruladığını, ilk çocuğunun doğum tarihi 22.03.1996 ve doğum yerinin Fransa olduğunu, davacının 2006 yılından önce Fransa'ya gittiğinin ,orada ikamet ettiğinin ve çocuk dünyaya getirdiğinin dosya kapsamı ile ... olduğunu, bu durumda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddinin doğru olmadığını, sigorta başlangıcının 1996 olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur. kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili davacının sigorta başlangıç tarihinin 1996 tarihi olarak tespiti gerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksine işlemin iptali ile 09.09.1995 tarihinin sigorta başlangıç tarihi olarak kabulü ile bu tarihten ileriye doğru 5900 günü borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1676, Karar No: 2014/8066, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1676 E.  ,  2014/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2013 tarih ve 2012/44-2013/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların “ORGANİK BAL DÜNYASI” ve “AAB ORGANİK BAL DÜNYASI+şekil” unsurlu markaların sahibi olduklarını, “BAL DÜNYASI” markası için de tescil başvurularının bulunduğunu, davacı markalarının esas unsuru olan “BAL DÜNYASI” ibaresi ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olan ibarenin davalı adına tescilli olan www.baldunyasi.com ve www.balcisedat.com alan adlı sitelerde kullanılarak bal satışı ve pazarlaması yapıldığını, müvekkili adına tescil edilmiş olan “ORGANİK BAL DÜNYASI” markasının tanınmış marka statüsünde olduğunu ileri sürerek, dava konusu alan adlarının kullanımı ile yaratılan haksız rekabet ve marka hakkına tecavüzün tespitini, internet sitelerinin erişime engellenmesi suretiyle ihlalin men'i ve ref'ini, alan adları üzerinde davacılara mülkiyet hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının 30/03/2006 tarihinden beri bal ve arı ürünleri ticareti yaptığını, davalının kullandığı www.balcisedat.com ve www.baldunyasi.com adlı internet sitelerinde “BALCI SEDAT BALDÜNYASI” ibaresini kullandığını, davacı markalarının esas unsurunun “AAB” ve “ORGANİK” ibareleri olduğunu, davacı marka tescillerinin davalının alan adı kullanımından sonra olduğunu, tarafların brbirleriyle bal ticaretinde bulunduklarını, davacıların müvekkilinin www.baldunyasi.com ibaresiyle bal ticareti yaptığını bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markalarının tanınmış marka olmadığı, davalı alan adının marka tescili öncesi tahsis edildiği ve davacıların önceye dayalı markasal kullanımlarının bulunmadığı, bu nedenle haksız rekabet iddiasının yerinde olmadığı, www.balcisedat.com alan adında “BAL DÜNYASI” ibaresinin bulunmadığı bu alan adının da haksız rekabet yaratmadığı, www.baldunyasi.com alan adının tahsisinin davalı markalarının tescilinden önce olduğu, tescilden doğan hakların markanın aynı veya benzerini daha önceden kullanan kişilere karşı ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17436, Karar No: 2014/2128, Tarih: 13.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17436 E.  ,  2014/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/183-2012/1009

Taraflar arasında görülen abonelik tesisi talebi ve menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı meskenine su aboneliği için davalı kuruma başvuru yaptığını, davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 4.888,08 TL talep ettiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespiti ile su aboneliği tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.madde hükümleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ödemesi gereken kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin 3.052,89 TL olduğu gerekeçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.052,89 TL dışında davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile anılan bedelin ödenmesi halinde abonelik sözleşmesi tesisine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesi dava tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmemiştir. Bu nedenlerle, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu kuşkuzudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez.” denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3951, Karar No: 2022/12947, Tarih: 21.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3951 E.  ,  2022/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ün yokluğunda verilen kararın bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılıp Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’ün temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre sanık ... bakımından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; olay günü olan 08/01/2013 tarihinde müştekinin ....,Mahallesi ...., Sokak No: 12/1. sayılı adreste bulunan ikametinden hırsızlık yapıldığı, sanık ...’nın da sanıklar ... ve ... ile iştirak halinde müştekiye yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; aynı gün saat 20:20 sıralarında; Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/178 E., 2016/49 K. sayılı dosyasına konu Kurtuluş mahallesi 227 Sokak’ta gerçekleşen hırsızlık olayına dair ihbar üzerine kolluk görevlilerince eşgale uygun sanıklar ... ve ...’ün yakalandığı, sanık ...’un üst aramasında ele geçen av tüfeği kartuşlarının müşteki tarafından ikametinden çalınan eşyalar olarak teşhis edildiği, sanıklar ...., ve.....,’in aşamalarda, suçun işlendiği Salihli ilçesine, Turgutlu ilçesinden sanık ... tarafından kullanılan turuncu renkli 35 AR 239 plakalı araç ile geldiklerini, sanık ...’in kendilerini Salihli ilçesinde bıraktıktan sonra yanlarından ayrıldığını beyan ettikleri, sanık ...’in de diğer sanıkların beyanlarını doğrulayarak tek başına internet cafede vakit geçirdikten sonra söz konusu ilçeden saat 20:30-21:00 sıralarında ayrıldığını ve atılı suçları işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’nın kullandığı aracın olay günü birden fazla hırsızlık suçunun işlendiği bahsi geçen ilçede görüldüğüne dair tutanak dışında atılı suçlara iştirak ettiğine dair savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçları işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Dosya arasında bulunan 21/06/2013 tarihli “Gülhane Askeri Tıp Akademisi Komutanlığı Rapor Ön Bildirim Belgesi”ne göre, sanık ...’ün sık tekrarlayan uyum bozuklukları tanısı ile askerliğe elverişli olmadığının belirlendiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede de; yargılandığı dosyaların birkısmında sanığın akıl hastalığı iddiasının bulunduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 08/01/2013 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Müşteki beyanına göre 5 TL, takdiri kıymet tutanağına göre 3 TL değerinde olan üç adet av tüfeği kartuşunun çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; suça konu malzemelerin değeri dikkate alınarak sanık ... hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- TCK'nın 116/4 maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olduğu gözetilmeden sanık ... hakkında anılan madde uyarınca 6 ay hapis cezasına hükmedilmek, devamında da aynı Kanun’un 119/1-c. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken 2 yıl yerine 1 yıl hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 21/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6915, Karar No: 2012/5165, Tarih: 29.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6915 E.  ,  2012/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 173 ada 34 parsel sayılı 3487,37 m² yüzölçümündeki taşınmaz sit alanı içinde kaldığından söz edilerek davalı Hazine adına tespit edilmiş, tutanağın beyanlar hanesinde taşınmazın davacı ...'ın kullanımında ve Korunması Gerekli Kültür Varlığı olduğu belirtilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 173 ada 34 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, taşınmaz üzerinde korunması gerekli “Tabiat ve Kültür Varlığı“ bulunmadığı, doğal sit alanlarının zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olduğu, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 29.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.