muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5767, Karar No: 2017/8986, Tarih: 18.04.2017

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili delil listesinde tanık beyanları yanında takograf kayıtlarına dayanmış olup bu hususta Mahkemece bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ilgili kayıtlar üzerinde alanında uzman bilirkişi tarafından inceleme yaptırılmalı ve davacının çalışma süreleri tespit edilerek kayıtların bulunduğu dönem için bu kayıtlara göre kayıtların bulunmadığı dönemler için ise tanık beyanlarına göre fazla mesai ücret alacağı hesaplanmalıdır. Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2121, Karar No: 2017/7692, Tarih: 02.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/2121 E.  ,  2017/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... . HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ :... ... . İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi davalı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi' nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9110, Karar No: 2018/7198, Tarih: 03.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/9110 E.  ,  2018/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Atılı suçtan karar verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle bu suç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan görülen kamu davalarının düşmesine dair kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün onanıp, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan usulüne göre açılmış kamu davası bulunmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğundan bahisle hükmün bozulmasının ardından mahkemece atılı suçtan karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar temyiz edilmiş ise de, anılan kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sınırlı sayıda düzenlenip temyizi mümkün olan hükümler arasında yer almaması karşısında, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8325, Karar No: 2014/14988, Tarih: 17.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8325 E.  ,  2014/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 1. İş Mahkemesi

Tarihi :05.02.2014

No :2013/399-2014/67

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının, 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi ve iadesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ve aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 18.04.2005 tarihinde kesinleşen davacıya, 27.10.1997 tarihinde tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden, 02.05.2005 tarihli tahsis başvurusuna istinaden, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 17.10.2008-16.09.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20.,

maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; Kurum işleminin dayanağı denetim raporunda adları geçen ve biri imzalı tanık ifadeleri, yine raporda imzalı olarak yer alan davacı beyanı ile sonrasında Kuruma başvuruda bulunduğu 20.02.2012 tarihli dilekçedeki çelişkili beyanları, 24.10.2013 tarihli emniyet araştırma sonuçları ile ağır ceza mahkemesinde başvurulan tanık beyanları gözetilmeli, 19.11.2013 tarihli tutanakta yer alan boşanılan eşin yurt dışında bulunduğuna dair ifadelerin doğruluğu araştırılmalı, Nüfus Müdürlüğünden gelen davacı adresi ile telefon operatörlerinden gelen davacı ve boşandığı eşine ait sokak ve kapı numarası (3570/1 Sok ve 21 numara) aynı olmakla birlikte semt ve ilçe adları (Buca, Konak, Gürçeşme) farklı adreslerin, aynı yer olup olmadığı araştırılmalı ve telefon operatörlerinden bildirilen adres beyanlarının tarihleri sorulmalı, davacı adına tesis edilen telefon abonelik tarihi ile bu adreste öncesinde kimin adına abonelik kaydı bulunduğu, tahsis ve iptal tarihleri araştırılmalı, aile sağlığı merkez kayıtlarında yer alan davacı ve boşandığı eşinin adres bilgileri getirtilmeli, banka kayıtlarında yer alan adres bilgilerine de ulaşılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre, hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14093, Karar No: 2012/10792, Tarih: 25.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14093 E.  ,  2012/10792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2022/7048, Karar No: 2022/8923, Tarih: 12.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/7048 E.  ,  2022/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.03.2021 tarih ve 2020/657 E. - 2021/237 K. sayılı kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.10.2022 tarih ve 2021/1571 E.- 2022/1213 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin terkin edilen ve ihyası talep edilen Ortem Toplu Temizlik ve Ticaret Limited Şirketi bünyesinde işçi olarak çalıştığını, anılan şirketin 23/01/2014 tarihinde resen terkin edildiğinin Trabzon 2. İş Mahkemesi'nin 2020/792 Esas sayılı dosyasına gönderilen Ankara Ticaret Odası Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 02/09/2020 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi yazısı ile öğrenildiğini, bahsi geçen dava dosyasındaki 27/10/2020 tarihli ara karar gereği terkin edilen şirketin ihya işlemleri için taraflarına süre verildiğini, bu nedenlerle Ortem Toplu Temizlik ve Ticaret Limited Şirketi'nin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; Ortem Toplu Temizlik ve Ticaret Limited Şirketi'nin müdürlüklerinde 85959 sicil numarası ile 29/01/1992 tarihinde kurulduğunu, ihyası istenen şirketin TTK'nun geçici 7. maddesinin 1/a bendi uyarınca terkin edildiğini, 6102 sayılı TTK'nun geçici 7. maddesinin 4/b bendi uyarınca ihtarlı tebligatın ilanen şirkete yapıldığını, taraflarında 03/10/2013 tarihinde şirketin "... Cad. Hava Sok.... Çankaya/ANKARA" adresine tebligat gönderildiğini, tebligatın "taşınmış" notuyla iade edildiğini, söz konusu hususların 07/10/2013 tarih ve 8420 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ihtaren de ilan edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; ihyası istenen şirketin 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. maddesi kapsamında kaldığından bahisle davalı ... Müdürlüğünce ihtarname hazırlandığı ve ihtarnamenin şirketin kayıtlı adresine gönderildiği ancak taşınmış olduğundan tebliğ edilemediği, tebliğ edilemeyen ihtarın Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayınlandığı, ancak ihyası istenen şirket yetkilisine herhangi bir tebligat çıkarılmadığının anlaşıldığı, 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. maddesinin 4/a bendi uyarınca ihtarın şirket yetkilisine tebliğine ilişkin herhangi bir işlem yapılmadan sadece şirketin kayıtlı adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine ihtarın ilan yoluyla tebliğ edilerek kanunda belirtilen şartlar yerine getirilmeksizin şirketin resen terkinine gidilmesi kanun hükmüne uymadığından usulsüz olarak yapılan terkin işleminin iptali gerektiğinden davanın kabulüne, ... 85959 noda kayıtlı Ortem Toplu Temizlik ve Ticaret Limited Şirketi'nin ihyasına karar verilmiş, karara karşı davalı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; münfesih Ortem Toplu Temizlik ve Ticaret Limited Şirketi'nin sermayesini 14/02/2014 tarihine kadar sermayesini 10.000,00 TL'ye çıkarmadığı gibi 11 Eylül 2014 Tarihinde Yürürlüğe Giren 6552 Sayılı Kanun İle Değiştirilen 6102 Sayılı TTK'nın Geçici 7. maddesi gereğince 14/02/2014 tarihine kadar sermayesini asgari sermaye miktarına çıkarmadığı için kaydı silinen şirket yetkililerinin 11/09/2014 tarihinden itibaren üç ay içinde sermaye artırımı için de herhangi bir başvuru yapmadığı, ihyası istenen şirketin sicilden re'sen terkin edildiği 28/01/2014 tarihinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra 31/12/2020 tarihinde açıldığı, şu halde davanın açıldığı tarihte anılan madde uyarınca dava açma süresi dolmuş olmakla ilk derece mahkemesince 6102 sayılı TTK'nın Geçici 7. maddesinin 15. bendinde yapılan düzenlemede öngörülen yasal 5 yıllık süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının istinaf istemlerinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, alınmadığı anlaşılan 80,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/452, Karar No: 2013/4696, Tarih: 05.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/452 E.  ,  2013/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 4295 Esas, 6662 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirdiği halde kendisine düşen bağımsız bölümlerin tapusunun devredilmediğini ileri sürerek, ..., ... ve ... numaralı bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının inşaatı bitirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuyla belirlenen eksik ... bedelinden davacının yaptığı fazla imalat bedelinin mahsubu ile bulunan miktarın davacıdan tahsili şartı ile tapunun iptali ile davacı adına tesciline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ........2012 tarih ve 4295 Esas, 6662 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır..

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

...) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle ileri sürülen karar düzeltme nedenlerine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

...)Mahkemece, yüklenici davacı tarafından ortak alanlarda yapılan fazla imalat bedeli olarak, arsa sahibinin alacağından yüklenici lehine ....140,00 TL mahsup edilmiştir. Oysa bu imalatların tümü ortak alanlarda bulunup, sadece arsa sahibi değil, yüklenicinin de yararlanabileceği veya kullanabileceği işlerdir. Bu durumda ...'ın istikrarlı uygulamaları doğrultusunda bu bedelin yüklenici yararına arsa sahibinin alacağından mahsup edilmesi hatalı olmuştur.

Bunun yanında, arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerine yapılan fazla imalat bedeli ....200,00 TL yine arsa sahibinin lehine hesaplanan alacak tutarından mahsup edilmiştir. Ancak yargılama sırasında bu işlerin yükleniciye ait bağımsız bölümlere de yapılıp yapılmadığı denetlenmemiştir. Mahkemece, bilirkişi marifetiyle yerinde keşif yapılarak; arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlere yapılan fazla imalatların, yükleniciye ait bağımsız bölümlere de yapılmış olduğunun anlaşılması halinde, bu tutarın da arsa sahibinin alacağından mahsup edilmemesi; yüklenicinin bağımsız bölümlerine yapılmamış olduğunun tespiti halinde ise şimdiki gibi mahsuba tabi tutulması gereklidir.

Öte yandan yüklenicinin,sözleşme gereğince edimlerini tam olarak yerine getirmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda arsa sahibinin, tapuda ferağa yanaşmaması haklı olduğundan ve böylece dava açılmasına sebep olduğundan söz edilemeyeceğinden, davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan yüklenicinin,sözleşme gereğince edimlerini tam olarak yerine getirmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda arsa sahibinin, tapuda ferağa yanaşmaması haklı olduğundan ve böylece dava açılmasına sebep olduğundan söz edilemeyeceğinden, davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşılmakla, bu kez yapılan incelemede onama ilamının kaldırılarak kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin ........2012 tarih ve 4295 Esas, 6662 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15852, Karar No: 2012/11712, Tarih: 09.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15852 E.  ,  2012/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın suçu inkarı gözetilerek, tutanak tanıkları da hazır bulundurulmak suretiyle olay yerinde keşif yapılarak tabancanın odanın neresinde bulunduğu, gizlenip gizlenmediği, tabancanın bulunduğu odaya müşterilerin serbestçe girip giremeyecekleri araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre:

a) 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden 500 TL olarak fazla tayini,

b) Sanığın yargılama sürecindeki davranışları olumlu görülerek TCK.nun 62. maddesi uyarınca hükmolunan cezadan indirim yapılırken, "duruşmadaki tutum ve davranışları" olumsuz olarak kabul edilerek CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13414, Karar No: 2018/3158, Tarih: 13.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13414 E.  ,  2018/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren, fotoğraflı vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2018 (Salı)