muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12510, Karar No: 2022/919, Tarih: 24.01.2022

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, ilk işe giriş bildirgesinde işyeri sicil numarası olarak ... yazılmış olduğunu, ancak SGK'dan gelen 15.09.2010 tarihli yazıda ... ünvanlı işyerinin sicil numarasının ''...'' olduğunun bildirildiğini, bu karışıklık nedeniyle SGK tarafından dönem bordrolarına ulaşılamayıp çalışılan günlerin hizmet dökümüne yansıtılamadığını, dosya kapsamı, bordrolar, komşu işyeri tanıkları ve işveren ...'ın beyanları ile davacının 1985 yılında ... isimli iş yerinde çalıştığının kanıtlandığını, ilk sigorta girişinin 1985 olduğunu, bu hali ile talep tarihini takip eden 01.06.2020 tarihi itibari ile yaşlılık aylığı almaya hak kazandığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın Yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79 ve 108’inci maddeleri olup, tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu Kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. 506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4’üncü maddesi çırağı, “Bu Kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Kanun'un 16. maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya Kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmaya mecbur olduğu, 20 maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür.

Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel Kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Temyize konu davada, davacının, sigortalılık başlangıç tarihinin 01.05.1985 tarihi olduğunun tespitini talep ettiği, 01.05.1972 doğumlu davacının işe giriş bildirgesinin verildiği tarihte 13 yaşında olduğu, işe giriş bildirgesinde çırak ibaresinin yer almadığı, dinlenen tanıkların davacının kaynakçı olarak çalıştığını, işveren ...’ın ise davacının çırak olarak çalıştığını beyan ettikleri, davacının çırak olarak çalıştığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; öncelikle davacının öğrenim durumu araştırılmalı, çıraklık eğitim merkezi ile yazışma yapılmak suretiyle bu dönemde davacının merkezde kayıtlı olup olmadığı ve hangi tarihlerde, hangi sıfatla eğitim aldığı sorulmalı; ayrıca 13 yaşında olan davacının niteliği hususunda, dinlenilmeyen bordro tanıkları ve komşu işyeri tanıkları saptanmak suretiyle; tanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli; bu şekilde davacının çalışmasının meslek ve sanat öğrenimine yönelik mi yoksa üretime yönelik mi olduğu tespit edilerek, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nce verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının ilgilisine iadesine, 24/01/2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7705, Karar No: 2012/8643, Tarih: 14.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7705 E.  ,  2012/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi ve (765 sayılı) TCK.nun 80, 59. maddeleri ile 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince erteli 17 ay 15 gün hapis cezası ve 17 ay 15 gün süreyle denetim süresi

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Uğur Altyapı Müh. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şt. yetkilisi olan sanığın, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği tespit olunan Kuteks İnş. Taah. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şt, Kayaer Petrol Nak. İnş. Tic Ltd. Şt, Dursunbey Nakliyat Pet. İnş. Ker. Tic. Lt. Şt ve Antalya Fidan Ker. İnş. Malz. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şt'den temin ettiği sahte faturaları kullandığının iddia olunmasına göre, adı geçen şirketler hakkında düzenlendiği anlaşılan vergi inceleme raporlarına dayanılarak şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri ile vergi inceleme raporlarının onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu malların gerçekten alınıp alınmadığının tespiti yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri ile teslim tesellüm belgeleri, kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgeleri ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde kararı verilmesi,

2-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 23.12.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 19.11.2008 tarih ve 987/77 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12556, Karar No: 2011/11111, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12556 E.  ,  2011/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, resen tespit edilecek tarihler arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 1.4.1995-27.4.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt

ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının Kuruma sigortalı tescilinin bulunmadığı, 13.3.1995 tarihi ile 1998.yılının 7. ve 8.ayları ve 1999 yılının 8.ayında ürün teslim etmesi nedeniyle ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığı, 24.3.2001 tarihinden itibaren Boğazlıyan Ziraat Odasına ve 14.6.2001 tarihinden itibaren de ... ... Ekicileri Kooperatifine kayıtlı olduğu, 14.6.2001 tarihinden önce 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesine göre tarımsal faaliyete karine teşkil eden kurum ve kuruluş kayıtlarının bulunmaması nedeniyle 1.4.1995 tarihinde başlayan tarım ... sigortalılığının 31.12.1995 tarihinde, 1.8.1998 tarihinde başlayan tarım ... sigortalılığının ise 31.12.1999 tarihinde sona erdiği, davacının Ziraat Odası ve ... ... Ekicileri Kooperatifi kaydı bulunmakta ise de kayıt tarihleri gözönüne alındığında 1.4.1995 tarihinde başlayan tarım ... sigortalılığının 27.4.2011 dava tarihine kadar devamını olanaklı kılmadıkları anlaşılmakla davacının 1.4.1995-31.12.1995 ve 1.8.1998-31.12.1999 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken 1.4.1995-27.4.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33931, Karar No: 2011/7905, Tarih: 28.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33931 E.  ,  2011/7905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 29.06.2010 tarih, 4589-17173 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirketin ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ihalenin usulüne uygun olarak yapıldığı, davacı vekilinin mazeret bildirmek suretiyle davayı, alacağın tahsilini geciktirmeye yönelik olarak açtığı kanısına varılarak davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Taşınmazlara ilişkin ihalenin feshinin hangi nedenlere dayanılarak, kimler tarafından ve hangi sürede istenebileceği ve bu istemin inceleme yöntemi İİK’nun 134.maddesinde düzenlenmiştir. İİK’nun 134.maddesinde ihalenin feshi nedenleri teker teker belirtilerek gösterilmemiştir. Sadece, “İhalenin Borçlar Kanunu’nun 226.maddesinde yazılı”, “Satış ilanının tebliğ edilmemiş olması”, “Satılan malın esaslı niteliklerindeki hata” ve “ihaledeki fesat” nedenleriyle ihalenin bozulabileceğine değinilmiştir.

Somut olayda, icra müdürlüğünce, satış kararında; satışın tirajı 50.000’in üstünde olan gazete ve belediye ilanı ile duyurulması kararlaştırılmış ve bu karar gereği de yerine getirilmiştir. Ayrıca, ihalenin ilan edilen saatlerde yapıldığı, tellal tarafından üç defa bağrıldığı, İİK’nun re’sen gözetilmesi gereken 129/2.maddesine göre, taşınmazın 2.ihale gününde satılması nedeniyle satış bedeli olan 100.000,00 TL’nin taşınmazın tahmini değeri olan 145.000,00 TL’nin %40’ına tekabül eden 58.000,00 TL ile paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşıladığı anlaşılmaktadır. İhalenin feshini isteyen şikayetçi tarafından diğer ilgililere satış ilanının tebliğ edilmediği hususu da fesih nedeni olarak gösterilemez.

Dairemizin 29.06.2010 tarih ve 2010/4589-17173 sayılı bozma ilamında, tarafların yargılamaya katılmaması halinde işin esası ile ilgili mevcut deliller değerlendirilerek olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece işin esası incelenmiş, ihalenin feshi nedeni bulunmadığı belirlenmiş, ayrıca vekaletname sunmak ve dosyayı incelemek üzere süre talep eden Av. ...... ’un dosyaya vekalet sunmadığı da anlaşılmakla yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin bozma kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.06.2010 tarih ve 2010/4589-17173 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 28.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7521, Karar No: 2019/879, Tarih: 21.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7521 E.  ,  2019/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçun değişen vasfına göre suçtan doğrudan zarar görmeyen banka vekilinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği gözetilerek; müşteki banka vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, sanıklar müdafinin, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

TCK.nun 136/1. maddesinde düzenlenen suçunun mağduru, bilgileri ve şifreleri elde edilmeye çalışılan kişi olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen Denizbank'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilerek, lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki vekalet ücretine ilişkin paragraf çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1296, Karar No: 2021/3313, Tarih: 15.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/1296 E.  ,  2021/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ...Turizm ve Tic. A.Ş. ile feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı işveren ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının, davalı işverenlikte 01.09.1991 – 02.04.1997 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen, kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; mahkemece resen gerekli araştırmaların yapılarak kurumun feri müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini,

Davalı işveren vekili, hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, 506 sayılı Kanunun 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davacının bir kısım çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olarak kuruma bildirildiği, bu hizmetlerin kurumca itirazsız olarak kabul gördüğü, bu konunun taraflar arasında ihtilafsız olduğu, 506 sayılı Yasanın 3/II-D hükmünde yapılan değişiklik öncesinde de davacının işyerinde geçen hizmeti gerek Kurum ve gerekse işveren tarafından hizmet akdi kapsamında tüm sigorta kollarına tabi olarak ihtilafsız kabul edildiği, davacının tüm sigorta kollarına tabi olarak kesintisiz çalışmasına rağmen hizmetlerinin kuruma eksik bildirildiği gerekçesiyle ve taleple bağlı kalınarak;

“Davanın KABULÜ ile ;

İsteme göre, ... sigorta sicil numaralı davacı ...’nın (...), davalı işveren uhdesinde birleşen ... sicil numaralı işyerinde 01.09.1991 tarihinde işe başladığı, 02.04.1997 tarihine kadar toplam 2012 gün çalıştığı, 838 gününü Kuruma bildirimi yapıldığı, 1174 gününün ise Kuruma bildirimi yapılmadığının tespitine, bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Davanın KABULÜ ile ;

İsteme göre, ... sigorta sicil numaralı davacı ...’nın (...), davalı işveren uhdesinde birleşen ... sicil numaralı işyerinde 01.09.1991 tarihinde işe başladığı, 02.04.1997 tarihine kadar toplam 2012 gün çalıştığı, 838 gününü Kuruma bildirimi yapıldığı, 1174 gününün ise Kuruma bildirimi yapılmadığının tespitine, bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Yargıtay'dan geçerek kesinleşen İzmir 5. İş Mahkemesi'nin 2010/953 Esas ve 2011/257 Karar sayılı kararı gözetilerek yapılan yargılama sonucunda, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, 506 sayılı Yasa'nın 3/II-D hükmünde yapılan değişiklik öncesinde de davacının işyerinde geçen hizmeti gerek Kurum ve gerekse işveren tarafından hizmet akdi kapsamında tüm sigorta kollarına tabi olarak ihtilafsız kabul edilmekle, davalıya ait işyerinden kısmi bildirimlerin bulunduğu 01.09.1991 – 02.04.1997 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli çalıştığını tespit ederek davayı kabul eden mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçeleriyle;

“İzmir 9. İş Mahkemesi'nin 24.09.2018 tarih, 2016/433 Esas ve 2018/374 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekili ile fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Feri Müdahil Kurum vekili, gerekli kanıtların toplanmadan, eksik inceleme, çelişkili tanık beyanları ve eksik bilirkişi raporu hükme esas alınarak, dava tam olarak ispatlanmadan karar verildiği gerekçeleriyle,

Davalı işveren vekili, sundukları deliller ve istinaf sebeplerinin Bölge Adliye Mahkemesince incelenmediği, tartışılmadığı, emsal kararların dikkate alınmadığı, afaki tanık beyanları ve işçi lehine yorum ilkesiyle kendilerine sorumluluk yüklendiği, 506 sayılı Kanunun 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceğini, tanıkların uyuşmazlığa konu dönemi kapsayacak şekilde çalışmalarının bulunmadığı, bir takım tanıkların davalı işverenle husumetli oldukları, bir kısım tanıkların ise iddiaları doğrulamadığı, bilirkişi raporunun yetersiz olup bilirkişinin halı dokuma işiyle ilgili bilgisinin olmadığı ve buna göre hesaplama yapmadığı gerekçeleriyle ve usule ilişkin itirazlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacının, davalı işverene ait halı atölyesinde el halısı dokuma işinde çalıştığı, uzun vade sigorta kollarına tabi kısmi bildirimlerinin olduğu, dinlenen tanıkların da çalışmayı doğruladıkları iddia ve tanık beyanlarıyla sabittir.