muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8604, Karar No: 2010/10440, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/8604 E.  ,  2010/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 10.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı adına tescil edilen ... köyü 101 ada 26 , 29, 30, 41 ve 91 sayılı parsellerin mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 101 ada 26, 29, 30 ve 41 sayılı parsellerin reddine, 101 ada 91 sayılı parselin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan kadastro tutanaklarından 101 ada 41 ve 30 sayılı parsellerin "tarla", 26 ve 29 sayılı parsellerin ise "çayır" niteliği ile davalılar adına tescil edildiği, her dört parsellerin de 101 ada 142 parsel olarak ve mera niteliği ile sınırlandırılan taşınmazın içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan fotoğraflardan da çekişmeli parsellerin çayır (mera) özelliğini gösterdiği ve tarla olarak kullanıldığı gözlenmiştir.

Ziraatçı bilirkişinin düzenlediği rapordan ise; dava konusu 26, 29 ve 30 parsellerin çayır niteliğinde ve çayır bitkilerinin yem olarak kullanılması maksadıyla davalı tarafından tasarruf edildiğinin ve 101 ada 41 parselinde tarla arazisi olduğu bildirilmiştir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesi (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın mera olarak sınırlandırılan 101 ada 142 sayılı parselin sınırları içerisinde kaldığı gözetilerek dava konusu parsellerin özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığını yerinde yeniden keşif yaparak incelemek, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak ve sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26162, Karar No: 2014/9130, Tarih: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26162 E.  ,  2014/9130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaz davacı adına kayıtlı iken tamamı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/62 esas 2006/110 karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda taşınmazın tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 13.09.2007 tarihinde kesinleştiği ve işbu davanın da 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve bedelinin Devletin kusursuz sorumluluğu nedeniyle TMK'nun 1007. maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2753, Karar No: 2010/7821, Tarih: 04.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2753 E.  ,  2010/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,...Mahallesi, 50. Cd. 3. Blok no:4 ...adresindeki konutu için su abonesi olmak istediğini kendisinden kanal katılım payı ve şebeke hissesi adı altında ödeme yapılması istendiğini, suya olan ihtiyacı nedeniyle ödemek zorunda kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 1.000.00 TL.nin ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsilini istemiştir. 7.10.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 1.402.00 TL.ye artırmıştır.

Davalı, davacının kanal katılım payı ödemekle yükümlü olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kanal katılım payı ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise,

payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 4.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12892, Karar No: 2017/768, Tarih: 13.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12892 E.  ,  2017/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/04/2015 tarih ve 2013/102-2015/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin kendi faaliyet alanı içinde kalan ....sınıf mallar için yaptığı "..." ibareli marka başvurusunun davalının adına tescilli aynı ibareli marka sebebiyle reddolunduğunu davalı şirketin bilgisayar sektöründe faaliyet göstermekte olduğu ve tekstil sektöründeki mal ve hizmetleri içine alan 23,... ve ... sınıflarda bugüne kadar hiçbir ticari faaliyette bulunmadığını, bu sınıflardaki tescilleri de diğer pek çoğu gibi, markayı kapatma ve yedekleme amaçlı kötüniyetli tesciller olduğunu, tescil başvurularının üzerinden altı yılı aşkın bir zaman geçmiş olmasına rağmen markanın bu alanlarda kullanılmamış olmasının bunun açık bir göstergesi olduğunu belirterek davalı 2003/15775 nolu marka tescil belgesinin 23,... ve ... Nice sınıfları yönünden iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı yan zarar gören kişi sıfatına haiz olmadığından haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak ikame edilen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararda; asıl olan iyi niyet olduğu için tescilin kötü niyetle olduğunun bunu iddia eden tarafından ispatlanması gerektiği ve davacı tarafça kötü niyetli tescile ilişkin herhangi bir delil ve belge de ibraz edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1856, Karar No: 2017/1647, Tarih: 27.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1856 E.  ,  2017/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/134, Karar No: 2011/4956, Tarih: 28.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/134 E.  ,  2011/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde takibe itirazın iptaliyle % 40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden feragat nedeniyle reddi, diğer davalı yönünden ise kabulü cihetine gidilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Ödeme emrinin, davalı ...'na "Camikebir Mah. Adnan Menderes Bulvarı No:27/Boyabat" adresinde tebliğ edildiği ve davalının takibe kısmi olarak itiraz ettiği anlaşılmakta olup, mahkemece verilen hükmün de davalının belirtilen bu adresine tebliğe çıkarılması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/464, Karar No: 2024/4085, Tarih: 20.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/464 E.  ,  2024/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/777 Esas, 2022/1163 Karar

BİRLEŞEN ANKARA FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİNİN 2017/326 ESAS SAYILI DOSYASI

BİRLEŞEN ANKARA FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİNİN 2018/270 ESAS 14.09.2017 (Birleşen 2017/326 E.), 12.017.2018 (Birleşen 2018/270 E.)

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/320 E., 2020/288 K.

Taraflar arasındaki tasarım hakkına tecavüzün önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, birleşen davaların kısmen kabullerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkili adına Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 2016/05932 nolu 1.1. Koltuk ve 2.1. Koltuk olmak üzere 2 adet tasarım tescili bulunduğunu, bu ürünlerin çok ilgi gördüğünü fark eden davalının bunların birebir aynısının üretime başlayarak 3 ay sonra 09.12.2016 tarihinde 2016/08163 tescil başvurusunda bulunduğunu, incelemesiz tescil sisteminin yarattığı boşluktan yararlanılması nedeni ile davalının tasarımın tescil edildiğini, 2016/08163 1.1 ve 2.1. tescil numaralı tasarımın yeni ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalıya ait tasarımların hükümsüzlüğünü talep etmiş, asıl davaya karşı açılan davanın da reddini istemiştir.

2.Asıl davada davalı karşı davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hükümsüzlüğü talep edilen tasarımının yenilik özelliği taşıdığını, karşı davalının adına tescilli 2016/05932 nolu tasarımın 1 ve 2 nolu görsellerinin dünyada yıllardır üretilen ve anonim hale gelmiş bir tasarım olduğunu, yayın tarihi itibariyle davacı-karşı davalının tasarım başvuru tarihinde ve iddia edildiği gibi kamuya sunma tarihi olan 09.12.2016 tarihinden çok önce 2011-2012 yılarında aynı/benzer tasarımın Bulgaristan'da kamuya sunulduğunu ileri sürerek, ... adına kayıtlı 2016/05932 no ile tescilli olan tasarımın 1 ve 2 nolu görsellerinin hükümsüzlüğüne, diğer hakları saklı kalmak kaydı ile tecavüzün men’ine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Birleşen 2017/326 Esas sayılı dosyada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli 2016/05932 nolu 1.1. koltuk ve 2.1. koltuk tasarımlarının, karşı yan taraftan hiçbir değişiklik yapılmaksızın taklit edilmek suretiyle web sitesinde sergilendiğini, fiili olarak davalının adresinde yapılan tespitte davaya konu olan ürüne rastlanmadığını ileri sürerek, tecavüzün önlenmesine, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca maddi zararının tespitine, 149/1-ç ve 150 maddeleri uyarınca 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihi olan 24.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilmesini ve kararın ilanına karar verilmesini dava etmiştir.

4.Birleşen 2018/270 Esas dosyada davacı vekili dava dilekçesinde; 2016/05932 sayılı 1-2 sıra nolu "Koltuk" tasarımı konusu ürünlerin davalı tarafça kendi internet sitesinde sergilenip satışa sunulduğunun Ankara 30. Noterliğinin 03.07.2017 tarih ve 09231 yevmiye nolu tutanağı ile tespit edildiğini, 04.07.2017 tarih ve 009284 yevmiye nolu ihtarnamesiyle davalının uyarılmasına rağmen herhangi bir sonuç alınamadığını, bunun üzerine Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/45 değişik iş dosyası ile delil tespiti yapıldığını ileri sürerek, tecavüzün önlenmesine, 6769 sayılı Kanun'un 151/1 ve 151/2-b maddelerine göre şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi zararın tespit tarihi olan 03.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, davacı vekili 05.11.2019 tarihli dilekçesi ile 1.000,00 TL maddi tazminat talebini 3.114,98 TL olacak şekilde 2.114,98 TL arttırmıştır.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; 2016/05932 nolu tasarımın 1 ve 2 nolu görsellerinin, dünyada yıllardır üretilen ürünler olduğunu, tescilin rakiplerinin ticaretini engelleme amacı güttüğünü savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen 2017/326 Esas sayılı dosyada davalı vekili cevap dilekçesinde; İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkili şirketin web sitesinde teşhir edilen ürünün, 2016/08163 sicil numaralı tasarım tescil belgesine istinaden dava dışı ...Mobilya Orman Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'den izinle eklendiğini, herhangi bir satış ve gelir elde edilmeden hukuki süreç dolayısıyla ilandan kaldırıldığını, kötü niyetlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Birleşen 2018/270 Esas sayılı dosyada davalı cevap vermemiş, bilirkişi raporunun tebliğinden sonra, iddia edilen ürünün satışının yapılmadığını, davacının maddi kayıplarının olmadığını, defter ve belgelerinin incelenebileceğini, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/320 esasındaki hükümsüzlük davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 2017/320 Esas sayılı asıl ve karşı dava açısından; davacı-karşı davalı tarafa ait 2016/05932 1-2 numaralı tasarımlar ile davalı-karşı davalı tarafa ait 2016/08163 1 ve 2 numaralı tasarımların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattıkları genel izlenimler arasında farklılık bulunmadığı, belirgin nitelikte benzer oldukları, 2016/08163 1 ve 2 sayılı tasarımların, yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamadıkları; karşı davada hükümsüzlük açısından ise diğer firmalara ait mesnet tasarımlar ile karşı davalı tarafa ait 2016/05932 1-2 sıra nolu tasarımların benzer nitelikte olmadığı, 2016/05932 1-2 sıra nolu tasarımların anonim ya da hükümsüzlüğünü gerektirecek hususların oluşmadığı, karşı davacı tarafından dava konusu tescilli tasarımlar açısından yenilik ve ayırt edicilik kırıcı şeklinde karşı delil olarak ileri sürülen kataloğun davacıya ait 2016/05932 tescilli tasarımın başvuru tarihi olan 02.09.2016 tarihinden önce basılıp basılmadığının tespit edilmesinin mümkün olmadığı, bilirkişilerce internet ortamında yapılan araştırmada davacı-karşı davalıya ait tescilli tasarımının aynısının veya ayırt edilemeyecek derecede benzer herhangi bir tasarımın başvuru tarihinden önce yayınlanmadığının belirlendiği, karşı davada tasarım tecavüzü açısından ise, davacı-karşı davalının eyleminin tecavüz oluşturup oluşturmadığının değerlendirilebilmesi için, davacı-karşı davalının bu tasarımı söylenen şekilde üretmekte olduğunun ispatı ve davalı-karşı davacının 2016/08163 numaralı tasarımını, davacı-karşı davalının dalgalı platformlu ürününden daha önce kamuya sunduğunun ispatının gerektiği, mevcut durumda bu yönde bir tecavüzden bahsetmenin söz konusu olmadığı, birleşen 2017/326 Esas dosya açısından; hali hazırda, davalı ...Mobilya Tekstil san. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait www.evgor.com.tr web sitesinde davacı ve ihbar olunana ait tasarım tescilli ürünlere benzer veya aynı nitelikte ürünlerin sergilemediği, ancak daha önce 2017/77 D.iş sayılı dosya üzerinden düzenlenmiş olan bilirkişi tespit raporunda, davacı ... adına tescilli 2016/05932 - 1 ve 2 numaralı tasarım tescilli ürünlere benzer ürünlerin aleyhine tespit talep eden tarafa ait www.evgor.com.tr isimli web adresinde tespit edilen..