muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/683, Karar No: 2014/616, Tarih: 07.05.2014

Belirtilen bu gerekçeler ile Aile Mahkemesindeki yargılamada kaçırılan çocuğun iadesi davasında Cumhuriyet Savcısının huzuru ve katılımı ile yargılama yapılması Hukuk Kurallarımızın bütününe ve Akademik incelemeler, ilmi ve yargısal inançlara ve temel hukuk disiplinine aykırı olduğu hususundaki karşı oyumdur. 06.05.2014

KARŞI OY

İlk derece mahkemesince davanın reddine dair karar verilen uyuşmazlık Lahey Çocuk İadesi Sözleşmesi ve 5717 Sy. Yasa kapsamında kalan bir sorundur. Mahkeme süreci anılan yasa ve sözleşmenin buyurduğu şekilde Gönderici Kurum adına Aracı Kurum olan TC Adalet Bakanlığı adına ilgili yer Cumhuhuriyet Savcısının “çocuğun iadesi” davası açmasıyla başlamıştır. İlk derece mahkemesi davayı reddetmiştir. Özel daire ile ilk derece mahkemesi arasında ortaya çıkan sorun davanın Cumhuriyet Savcısı huzurunda görülüp görülmediği ve bunu belgeleyen belgeler arasındaki çelişkinin gerçek olup olmadığı hakkındadır.

Genel Kurulca bazı tartışmalardan sonra Cumhuriyet Savcısının duruşmalara katıldığı kabul edilerek esas hakkında dairece inceleme yapılması yönünde bir sonuca varılmıştır. Ancak çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılmıyoruz.

1.5717 Sayılı Yasanın ilgili maddesi aşağıdaki gibidir.

“ Madde 7 - (1) Çocuğun, velâyet hakkı ihlâl edilerek yerinin haksız olarak değiştirildiğini veya alıkonulduğunu ileri süren kişi, kurum veya kuruluş, çocuğun geri dönmesini sağlamak için çocuğun mutat meskeninin bulunduğu merkezî makama veya Merkezî Makama veya Sözleşmeye taraf diğer herhangi bir devlet merkezî makamına başvurabilir.

(2) Çocuğun iadesi hakkındaki davalar, Merkezî Makam adına mahallî Cumhuriyet başsavcılığınca açılır.

(3) Davanameye yabancı merkezî makam veya başvuruda bulunan veyahut çocuğu yanında bulunduran kişi tarafından ibraz edilen belgeler eklenir. Bu Kanunun uygulanmasında merkezî makam tarafından gönderilen belgelerin tasdiki aranmaz.

(4) Mahkeme çocuğun iadesi veya şahsî ilişki kurulması talebinin değerlendirilmesine esas olmak üzere, gerekli gördüğü tüm bilgi ve belgelerin ibrazını isteyebilir.”

Bu düzenlemede Savcının görevi sadece dava açmakla sınırlı kalmaktadır.

İnfaza ilişkin hükümler de aşağıdaki gibidir.

“DÖRDÜNCÜ BÖLÜM : KARARLARIN YERİNE GETİRİLMESİ

KARARIN YERİNE GETİRİLMESİ

Madde 18 - (1) Çocuğun iadesine veya şahsî ilişki kurulmasına dair ilâmlar, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanununun ilgili hükümlerine göre çocuğun bulunduğu yerdeki icra müdürlüğünce İcra ve İflâs Kanununun 25 inci maddesinde yazılı şekilde bir icra emri tebliğ etmeksizin yerine getirilir.

(2) Bu Kanun gereğince verilen geçici tedbir kararları Cumhuriyet başsavcılığınca, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu veya ilgili diğer kurum ve kuruluşlar aracılığıyla yerine getirilir.

İCRA MÜDÜRLÜĞÜNÜN YETKİSİ

(2) Bu Kanun gereğince verilen geçici tedbir kararları Cumhuriyet başsavcılığınca, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu veya ilgili diğer kurum ve kuruluşlar aracılığıyla yerine getirilir.

İCRA MÜDÜRLÜĞÜNÜN YETKİSİ

Madde 19 - (1) Çocuğun iadesi ve şahsî ilişki kurulmasına dair ilâmın icrası sırasında, çocuğu yanında alıkoyan kişi bulunmaz veya hemen bulundurulması mümkün olmazsa ilâmın yerine getirilmesi yokluğunda yapılır.

(2) Çocuğu alıkoyan kişi icra müdürlüğünün isteği halinde, çocuğun bulunabileceği yerleri derhal göstermek zorundadır. Bu yerler gerektiğinde zorla açtırılır.

KOLLUK KUVVETLERİNİN GÖREVLERİ

Madde 20 - (1) Zor kullanma hususunda bütün kolluk kuvvetleri icra müdürlüğünün yazılı başvurusu üzerine kendisine yardım etmek ve emirlerini yerine getirmekle yükümlüdür.

KORUMA TEDBİRLERİNİN YERİNE GETİRİLMESİ

Madde 21 - (1) Çocuk hakkında alınacak her türlü koruma tedbirleri sırasında, fiziksel ve zihinsel yönden zarar görmemesi için İcra ve İflâs Kanununun 25/b maddesinde öngörülen hükümler uygulanır.

İCRANIN ERTELENMESİ

Madde 22 - (1) İlamın yerine getirilmesinin, çocuğun fiziksel ve duygusal yönden gelişimini ağır bir tehlike altında bırakacağının uzman tarafından tespit edilmesi durumunda, icra müdürü tarafından, talep üzerine veya re'sen söz konusu tehlike ortadan kalkıncaya kadar icra ertelenir.

ÇOCUĞUN İADESİ

Madde 23 - (1) İade veya şahsî ilişki kurulmasına dair kararların icrası suretiyle çocuğun teslimi ancak başvuruda bulunanın veya tayin edeceği bir kişi yahut kurum yetkilisinin huzurunda yerine getirilir.”

Buna göre Savcının infaza ilişkin bir görevinin bulunmadığı da açıktır.

2.6217 Sayılı kanun ile de aşağıdaki düzenleme yapılmıştır.

“ Madde 31 - Bu Kanunun yayımı tarihinde;

a) 15/7/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrası,

b) 24/2/1983 tarihli ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 28 inci maddesi,

c) 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 138 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "ve Cumhuriyet savcısının hazır bulunmasıyla" ibaresi,

d) 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet Savcısı ve" ibaresi,

yürürlükten kaldırılmıştır.” Buna göre Cumhuriyet Savcısının hukuk davalarında hazır bulunma zorunluluğu sona erdirilmiştir.

5717 Sayılı yasa davanın Cumhuriyet Savcısı tarafından açılacağını öngörmekle beraber duruşmaya Savcının katılması zorunluluğu yönünde bir düzenleme yer almamaktadır. Bu nedenle Uluslararası Çocuk İadesi hakkında açılan davalarda Cumhuriyet Savcısının hazır bulunması zorunlu değildir.

yürürlükten kaldırılmıştır.” Buna göre Cumhuriyet Savcısının hukuk davalarında hazır bulunma zorunluluğu sona erdirilmiştir.

5717 Sayılı yasa davanın Cumhuriyet Savcısı tarafından açılacağını öngörmekle beraber duruşmaya Savcının katılması zorunluluğu yönünde bir düzenleme yer almamaktadır. Bu nedenle Uluslararası Çocuk İadesi hakkında açılan davalarda Cumhuriyet Savcısının hazır bulunması zorunlu değildir.

3.5717 Sayılı Yasa Lahey Çocuk İadesine İlişkin Sözleşmenin yasalaşmış halidir. Sözleşme mutad meskene iade işleminin (buna ilişkin davanın) altı hafta içinde kesinleşmesini koşul olarak belirlemiştir. Somut davada geçen süre Türkiye Cumhuriyetinin mahkum olacağı anlamına gelmektedir Yasanın 9. Maddesi de “acele görülecek iş”lerden saymaktadır.

Oysa sözleşme ve yasa hükümlerini amacı açık olup hızlı bir yagılama ile davanın sonuçlanması asıldır. Savcının duruşmalara katılmasını zorunlu tutan bir hüküm yokken ve bu denli acele mevaddan olan bir dava Savcının katılımının sağlanması gibi bir yükümlülüğün yargıca yüklenmemesi gerekir. Bu uygulama yasa ve sözleşmenin amacına da aykırılık oluşturmaktadır.

Somut davada İlk derece mahkemesinin Cumhuriyet Savcısının hazır bulunma zorunluluğu olmadığı esasını benimsemeli ve bu gerekçeyle direnmeliydi. Buna göre de değişik gerekçeli bir bozma kararı verilmeliydi.

Bu nedenle çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2021/23267, Karar No: 2022/17049, Tarih: 07.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23267 E.  ,  2022/17049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma ve hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin bu kapsamda olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların mağdurun 10,00 TL'sini yağmaladıklarının anlaşılması karşısında paranın alım gücü dikkate alındığında sanıklar lehine TCK.nın 150/2. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 17. Ağır Ceza Mahkemesine kararının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 07/12/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda uygulanabileceği belirtilmiştir.

KARŞI OY:

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda uygulanabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda, müştekinin saat 07:15 sıralarında sabah namazını kılmak üzere ... Camiine doğru yürüdüğü sırada, sanıkların Karagümrük’te müştekinin önünü kestiği, sanık ...’in üzerindeki tabancayı çıkararak doldur boşalt yapması üzerine müştekinin korkup sanıkların yanından uzaklaştığı, aynı mahalledeki ... Sokakta yürümeye devam ettiği sırada tekrar müştekinin önüne çıktıkları, sanık ...’in müştekiye tabancayı doğrultarak “kıpırdama ben her sabah buralarda geziyorum, her zaman böyle iyi niyetli olmam” şeklinde sözler sarf ederek müştekiyi tehdit ettiği, müştekinin korkudan hareket edemediği, sanık ...’in müştekiyi itekleyerek ... Sokağa kadar götürdükten sonra tabancayı beline taktığı, bu kez cebinden çıkardığı bıçakla müştekiyi tehdit ederek ceplerini yoklamaya başladığı, müştekinin “10 lira param var telefonum falan yok” dediği, sanık ...'in müştekinin ceplerini aramaya devam ederek montunun sağ cebinde bulunan 10 TL parasını zorla aldığı ve “s...git ben Sançes Kemal'in yeğeniyim, sabahları buradayım eğer bu olayı polise veya bir başkasına anlatırsan daha sonra yakalar gereğini yaparım.” demesi üzerine müştekinin olay yerinden hızlı bir şekilde ayrılarak polis merkezine gidip şikayette bulunduğu, diğer sanık ...’ın olayın başından sonuna kadar sanık ... ile birlikte hareket ettiği anlaşılmıştır.

5237 Sayılı TCK’nın yürürlük tarihinden itibaren TCK’nın 150. maddesi ile ilgili Dairemizin yerleşik içtihadında “daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar alma” ölçütü hiçbir zaman tek kriter olarak kabul edilmemiştir. Bu cümlede ifade edilmek istenen husus suç konusuna ilişkin sanığın kastının baştan itibaren değer olarak az olan bir şeye özgülenmesidir. Mesela “bana çorba parası ver”, “sigara parası ver” veya “5 TL ver” şeklinde sözler sarf edilerek cebir veya tehdit uygulanmasında olduğu gibi. Ayrıca suçun işleniş şekli, olayın özelliği ve sanığın kişiliğinin de değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. TCK’nın 150/2. maddesinin ilk halindeki “indirilir” ibaresi 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı kanunla “indirilebilir” şeklinde değiştirilmiştir. Kanun metnindeki bu değişiklik de dikkate alındığında değer azlığı nedeniyle her halükarda indirim yapılması gerektiği düşünülemez. Dairemizin yerleşik içtihadında da belirtildiği üzere olayın özelliği, suçun işleniş şekli ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek gerekçe gösterilmek suretiyle uygulanıp uygulanmaması yoluna gidilecektir. Bu konudaki takdir hakkının yargılama yapan ilk derece mahkemesine ait olduğu aşikardır. Belirtilen içtihat yıllar içinde yerel mahkemeler tarafından da benimsenmiş ve uygulanmasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Hal böyle olunca sadece yağma konusunun 10 TL olması nedeniyle TCK’nın 150. maddesi gereğince sanıkların cezasından indirim yapılması gerektiği yönündeki bozma gerekçesi isabetli olmamıştır. Bununla birlikte müştekinin ceplerini arayan sanıkların özgülenen kastının müştekinin üzerindeki tüm parasını almaya yönelik olduğu da nazara alındığında, TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı düşüncesinde olduğumdan aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/21284, Karar No: 2019/34401, Tarih: 11.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/21284 E.  ,  2019/34401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; olay tarihinde sanığın işlettiği Geleneksel isimli iş yerinde 3 adet cep telefonu ele geçirildiği, sanığın savunmasında cep telefonu satış işiyle uğraştığını, servis dolabında bulunan söz konusu telefonlarda birinin, çok eski ve çalışmadığını, diğer iki telefonu ise müşterilerinin bıraktığını ve program yüklemesi yapacağını beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın suça konu telefonları sattığına yönelik cezalandırılması için savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12141, Karar No: 2019/3700, Tarih: 14.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12141 E.  ,  2019/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın temyiz isteminin süresinde, sanık ...'in temyiz isteminin öğrenme ile, ...'in temyiz isteminin sonradan ibraz edilen vekaletname, olay öncesindeki verilen mazeret dilekçeleri nazara alındığında vekalet ilişkisinin yazılı şekle bağlı bulunmaması ve sanık ...'in bilgisi dahilinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin suçun, subut bulmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

a) Sanıklar ... ve ... bakımından yapılan incelemede;

Sanıkların bir süredir hasımları tarafından takip edildiklerinden şüphe etmeleri üzerine olay günü takip eden araçların önünü keserek durdurdukları, onları bir süredir izleyen polislerin sivil oldukları ve sivil bir araçta bulundukları, 14.12.2011 tarihli tutanak içeriğine göre sanık ... elinde av tüfeği, ...de ise sopa olduğu, aracın arka kapısını açmaya çalıştığı bu sırada, araçtan çıkan kişilerin polis olduklarını söyleyerek havaya doğru ateş etmeleri üzerine, aracı kullanan sanık ...in de silahla ateş ederek geri geri kaçtığı; sanık ...ın polislerce olay yerinde yakalandığı, sanık ...in kaçtığı, sanıkların takip eden şahısların polis olduklarını bilmedikleri, polis olduklarını söylemelerinden sonra ise aktif şekilde polislere karşı cebir ve tehdit içeren eylemleri bulunmadığından kamu görevlisine direnme ya da silahla tehdit veya yaralamaya teşebbüs suçlarının olayda oluşmadığı gözetilmeden sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Araçtan inen sivil polislerin, havaya uyarı ateşi açıp, polis olduklarını söyleyerek teslim olmalarını istemelerinden sonra, sanığın teslim olmadan , kaçmasını kolaylaştırmak amacıyla silahla ateş ederek geri geri koşup kaçtığı, eyleminin kamu görevlisine direnme suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

(a) Paragrafında gösterilen bozma gerekçesi karşısında uygulama yeri olmadığı halde sanık hakkında TCK.nun 265/3 maddesi uygulanarak hükmedilen cezadan artırım yapılması,

Araçtan inen sivil polislerin, havaya uyarı ateşi açıp, polis olduklarını söyleyerek teslim olmalarını istemelerinden sonra, sanığın teslim olmadan , kaçmasını kolaylaştırmak amacıyla silahla ateş ederek geri geri koşup kaçtığı, eyleminin kamu görevlisine direnme suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

(a) Paragrafında gösterilen bozma gerekçesi karşısında uygulama yeri olmadığı halde sanık hakkında TCK.nun 265/3 maddesi uygulanarak hükmedilen cezadan artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2906, Karar No: 2008/4641, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2906 E.  ,  2008/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... ... Şevketpaşa Köyü 645 parsel sayılı taşınmaz, yörede 1969 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 19875 m2 miktar ve tarla niteliği ile belgesiz zilyetliğe dayalı olarak Ruşen Bal adına tespit edilmiş, Orman Yönetiminin süresi içinde komisyona yaptığı itiraz sonucunda 05.07.1972 tarihinde taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı anlaşılmış olduğundan, tespitin iptaline karar verilmiş; bu karar Ruşen Bal'a 27.07.1972 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, tapulama mahkemesinde dava açılmadığından kesinleşerek kaydı sicilden iptal edilmiştir.

Davacı ... 17.05.2006 tarihinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı davada; taşınmazın murisi Ruşen Bal adına kadastroca tespit edildiğini, tapu kaydı bulunmasına rağmen kadastro sırasında ibraz edilmediği ve şartları da oluştuğu için senetsizden tespitinin yapıldığını, itiraz üzerine komisyonca tespit iptal edilmişse de, komisyon kararının muris Ruşen Bal'a tebliğ edilmediğini, yörede 2896 Sayılı Yasa hükümlerine göre çalışma yapan 43 nolu Orman Kadastro Komisyonunca taşınmazın ... olarak Ruşen Bal gösterilmek suretiyle XXXI nolu 2/B parseli içinde orman sınırları dışına çıkarıldığını, bu yerin hiçbir zaman orman olmadığını ileri sürerek XXXI nolu 2/B parselinin orman sayılmayan ... alanı olarak tahdit ve tespitini, bu olmadığı takdirde Ruşen Bal tarafından kullanılan alanın muris Ruşen Bal mirasçılarının işgalinde olduğunun belirtilerek Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmasını, bu da olmadığı takdirde yokluk hükmündeki belgelerle hakları sona erdirildiğinden 7.000.- YTL. tazminatın davalılardan alınarak kendisine ödenmesini istemiştir.

Davanın reddi yolunda kurulan hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın reddi yolunda kurulan hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ilk kez 1939 yılında yapılmış, 18.08.1939 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 1984 yılında 43 Nolu Orman Kadastro Komisyonunca 6831 Sayılı Yasanın 2896 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ile evvelce sınırlandırılması yapılmış olup da, herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılmış; çalışmanın sonuçları 25.04.1986 tarihinde ilan edilmiştir. Bu çalışma sırasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu alan XXXI nolu 2/B parseli olarak sınırlandırılıp, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmış, Orman Yönetiminin, Orman Bakanlığı ve Hazineyi hasım göstermek suretiyle 17.06.1986 tarihinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2/B uygulamasına itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda XXXI nolu 2/B parseli iptal edilerek bu yerin orman sınırları içinde bırakılmasına karar verilmiş ve kesinleşmiştir.

Daha sonra 1995 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılarak 01.09.1995 tarihinde ilan edilmişse de çekişmeli yer bu çalışmaya ait haritalarda "mahkeme kararı ile orman" şeklinde gösterilip orman sınırları içinde bıraklımıştır.

Daha sonra 1995 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılarak 01.09.1995 tarihinde ilan edilmişse de çekişmeli yer bu çalışmaya ait haritalarda "mahkeme kararı ile orman" şeklinde gösterilip orman sınırları içinde bıraklımıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli yerin yörede 3116 Sayılı Yasaya göre 1939 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında ... Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, bu durum nedeniyle 1969 yılında muris Ruşen Bal adına genel arazi kadastrosunca yapılan tespitin komisyonca iptal edildiği; 2896 Sayılı Yasaya ile değişik 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmışsa da bu uygulamanın kadastro mahkemesinin 01.10.1991 tarih 1991/4 E.-1991/64 sayılı kararı ile ortadan kaldırılarak orman sınırları içinde kalmaya devam ettiği, 1982 Anayasasının 138/4. maddesindeki "Yasama ve yürütme organlarıyla idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiç bir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez" hükmü ile Orman Kadastrosunun yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Yasaya Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 23. maddesinde, orman kadastro komisyonlarınca devlet ormanı olarak sınırlandırılması gereken yerlerin sayıldığı, bu maddenin 1. fıkrasının (G) bendinde "Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilamı bulunan yerlerin devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı" (halen yürürlükte olan 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan yönetmeliğin 26/g maddesi) hükmü nazara alınarak yörede 1995 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması sırasında da taşınmazın bulunduğu yer orman kadastro haritasında “ mahkeme kararı ile orman “ olduğu gösterilmek suretiyle bu uygulamaya konu edilmediği gözetilerek hüküm kurulmuş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz yükletilmesine 25.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.