muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/19367, Karar No: 2007/506, Tarih: 23.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19367 E.  ,  2007/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih               : 1.10.2006

Davacı ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen     tescil     mükellefiyetine     aykırılık     teşkil     etmektedir.    2926   sayılı   Yasa’nın

10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının ilçede  Ziraat Odası bulunmadığından İlçe Tarım Müdürlüğü’nde 2001-2005 döneminde DGD kayıtlarında çiftçilik belgesi kaydının olduğu, Tarım Kredi Kooperatif kaydının olmadığı, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi kaydının olmadığı, Pancar Ekicileri Kooperatifi kaydının araştırılmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 19.04.1996 tarihinde bankaya yatırıldığı, 1998 yılında da prim kesintinin olduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1996-31.12.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.1999 ile dava tarihi olan 30.06.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu olan 01.01.1999-30.06.2006 tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Çorum Ziraat Odasından oda kaydının bulunup bulunmadığını var ise kayıt tarihini  Pancar Ekicileri Kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatiflerde kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.01.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/167, Karar No: 2023/3964, Tarih: 15.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/167 E.  ,  2023/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/337 E., 2022/1907 K.

DAVA TARİHİ : 31.08.2020

KARAR : Davacı vekilinin eski hâle getirme isteminin reddi, istinaf başvuru dilekçesinin süre yönünden reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/410 E., 2021/456 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından eski hâle getirme talebiyle birlikte istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince eski hâle getirme talebinin reddine ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Adıyaman İl Özel İdaresinin 29.01.2019 tarihli ve 826 sayılı işleminin iptali ile müvekkilinin ücretinden kesilen 8.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının toplu ... sözleşmesi hükümleri gereğince intibakının yapıldığını, 01.03.2005 tarihinden sonra işe başlayan ve bu tarihten önce işe başlayan, daha kıdemli ve daha kıdemsiz personel arasında farklı ücret skalası belirlendiğini, bu kapsamda 01.03.2005 tarihinden sonra işe giren davacıya ayrı ücret skalasından ödeme yapıldığını ve hak kaybının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplu ... sözleşmesi kapsamında farklı zamanlarda işe başlayanlar için farklı ücret skalaları belirlenmesine yasal bir engel bulunmadığı, skalanın belirlenmesinde göreve başlama zamanı dışında (engelli, hükümlü, terör mağduru gibi) bir kriter olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle davacının ücretinin bu skalaya göre belirlenmesi gerektiği ve davacı talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili eski hâle getirme talebiyle birlikte istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili eski hâle getirme talebiyle birlikte istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararı 11.01.2022 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 23.01.2022 tarihinde Adıyaman Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinden alınan 6 günlük sağlık raporu ve Adıyaman Aile Hekimliğinden alınan 26.01.2022 tarihli sağlık raporu gereğince eski hâle getirme talebinde bulunduklarını ve istinaf başvurusunun süresinde olduğunun kabulünü talep ettiklerini, davanın esasına ilişkin olarak da İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararının hatalı olduğunu ve istinaf dilekçesinde buna ilişkin belirttiği diğer hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili tarafından süresinden sonra 26.01.2022 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulduğunun anlaşıldığı, davacının mazeret dilekçesi ekinde sunduğu Adıyaman Aile Hekimliğince verilen 26.01.2022 tarihli raporun istinaf süresinin bitiminden sonra alınmış olup biten istinaf süresini geçersiz hâle getirmeyeceği, Adıyaman Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde görev yapan Dr. B. K. tarafından verilen sağlık raporunun ise hastane başhekimliğince onaylatılmamış ve hekimce düzenlenmiş bir rapor olduğu, raporda vekilin 23.01.2022 tarihinde muayenesinin yapıldığı ve kendisine reçete yazılarak 6 günlük ... göremez raporu verilmesinin uygun görüldüğü, raporun ekinde aynı tarihte düzenlenen reçete bulunmadığı gibi rapor veren doktorun çalıştığı hastane tarafından onaylanmadığı, bu suretle davacı vekilinin geçerli mazeretini onaylı ispata yarar delil ile ispatlayamadığı gerekçesiyle eski hâle getirme talebinin reddine ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 346 ncı maddesinin (1) inci bendi ve 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, eski hâle getirme talebini içeren istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının eski hâle getirme talebinin yerinde olup olmadığı ve istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 95 nci ve 352 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının eski hâle getirme talebinin yerinde olup olmadığı ve istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 95 nci ve 352 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2592, Karar No: 2018/1268, Tarih: 26.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/2592 E.  ,  2018/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1978 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 347 parsel sayılı 5.555,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek beyanlar hanesinde ...'ün işgalinde olduğu gösterilmek suretiyle arsa vasfıyla ... adına tespit edilmiş, ... İdaresi tarafından tespite itiraz edilmesi üzerine ... Mahkemesi'nin 20.03.1985 tarihinde kesinleşen kararı ile hükmen ... vasfı ile ... adına tescil edilmiştir. Daha sonra 2005 yılında taşınmazın tapu kaydına 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... sınırları dışına çıkarıldığına ilişkin şerh konulmuş, 2009 yılında ise 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde kapsamında yapılan kullanıcı güncelleme çalışmalarında taşınmaz 1233 ila 1240 parsellere ifraz edilerek, ifrazen oluşan ve davaya konu edilen 1239 parsel sayılı 1.256,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın beyanlar hanesine parselin ve parsel üzerinde krokisinde (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen kargir evlerin ...'ün, (A) harfi ile gösterilen kargir evin ise ...'ün fiili kullanımında bulunduğu yönünde şerh verilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, taşınmazın kullanım hakkının murislerinden kendilerine intikal ettiği ve kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 1239 parsel sayılı taşınmazın ... tutanağının beyanlar hanesinde yazılı "(A) harfi ile gösterilen kargir ev ... adlı kişinin kullanımındadır" kısmının düzeltilerek, "(A) harfi ile gösterilen kargir ev ile 29.04.2016 tarihli fen bilirkişi raporundaki krokide kırmızı boyalı olarak gösterilen (A) harfli evin çevresindeki 30,00 metrekarelik alan ... adlı kişinin kullanımındadır" şerhinin yazılmasına ve bu şekilde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve müşterekleri vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ün temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ... ve müştereklerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüm ile bu bölümü çevreleyen 30,00 metrekare kısmın davacı ... mirasçıları tarafından kullanıldığı belirtilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacılar ... ve müşterekleri, çekişmeli taşınmazın kullanım hakkının murisleri ...’ten geldiğini öne sürerek miras payları oranında adlarına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmış, davalı ... ise çekişmeli taşınmazda davacı ... ve müştereklerinin bir hakkı bulunmadığını, taşınmazın kullanım hakkının müşterek muris ...’ten gelmediğini, taşınmazın kendisi ve annesi ... kullanımında iken annesinin kullanım hakkını kendisine devrettiğini savunmuştur. Şu halde; taraflar arasındaki uyuşmazlık taşınmazın kullanım hakkının kimden geldiği, tarafların müşterek murislerinden gelmekte ise taksim ya da satış yolu ile davalı tarafa devredilip devredilmediği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece yapılan keşif, alınan bilirkişi ve tanık beyanları ve toplanan delillere göre çekişmeli taşınmazın kullanım hakkının tarafların müşterek murisi ...’ten geldiği ve taşınmazın taraflar arasında taksim edilmediği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla; davalıların taşınmazın arzı üzerinde miras payları oranında kullanım haklarının bulunduğu kuşkusuzdur. Diğer taraftan davacı tarafın iddiasının ileri sürülüşüne göre; taşınmazın beyanlar hanesinde davalı ... lehine şerh verilen muhdesatlara yönelik bir davalarının bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazın kullanım hakkının tarafların müşterek murisleri ...’ten geldiğinin ve taksim, satış ya da başka şekilde davalıya devredilmediğinin anlaşılmasına göre taşınmazın arzı üzerinde davacıların murisleri ...’ten gelen miras payları oranında adlarına kullanıcı şerhi verilmesi, geriye kalan kısmın ise davalı ... üzerinde bırakılması gerekirken, elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazlarda mirasçılardan biri ya da bir kaçının kullanımının tüm mirasçılar adına olduğu ve müşterek muristen gelen taşınmazda paylaşım yapılmadığı göz ardı edilerek fiili kullanıma değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar ... ve müşterekleri vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12115, Karar No: 2015/30332, Tarih: 28.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/12115 E.  ,  2015/30332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/369568

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2010/1394 (E) ve 2011/779 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

1- Sanık ve katılanın aşamalardaki beyanları, kabul ve iddianame içeriğine göre suça konu bononun sanık ile katılan arasındaki arsa alım satımı ilişkisinden kaynaklanan ve nakit alınan 1500-TL kaporanın iadesi sırasında önceden doğan borç ilişkisi karşılığı

sonradan katılana verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Suça konu senedin Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 ile Ceza Genel Kurulu’nun 24.03.1998 gün ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerektiğinden, aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiil, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağından, Türk Ticaret Kanununun 776 ve 777. maddeleri uyarınca düzenleme yerinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek ve başka yerleşim yerlerini çağrıştırmayacak biçimde açık, net ve herkes tarafından anlaşılabilir şekilde gösterilmesi gerektiğinden, dosya içerisinde örneği bulunan suça konu bonoda açıkça düzenleme yerinin belirtilmemiş olması, senedi düzenleyenin ismi yanında gösterilen "...Sokak No:25” biçimindeki adresin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde anlaşılabilir bir idari birim adını ifade etmemesi nedeniyle suça konu senet bono vasfını taşımadığından, eylemin “özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

3- Adli Emanetin 2010/6394 sırasında kayıtlı senet hakkında karar verilmemiş olması,

4- Sanık aleyhine dolandırıcılık suçu nedeniyle kurulan hükümde adli para cezasının gün olarak değil ay olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2015

gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13074, Karar No: 2013/12900, Tarih: 09.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/13074 E.  ,  2013/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna konu eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2010 gün ve 2009/160 Esas, 2010/101 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin konut dokunulmazlığının ihlali suçunda suçun nitelendirmesini yapmasının ardından her iki hükümden de suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değerini ve sanığın kişiliğini gerekçe göstererek dosya kapsamı ve suçun işleniş biçimine uygun olarak teşdit uygulaması yaptığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.