muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/394, Karar No: 2010/4938, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/394 E.  ,  2010/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, paydaşlığın aynen taksim edilerek giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın cinsi, yüzölçümü, paydaş sayıları, pay oranları ve imar durumları itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece dava konusu edilen taşınmazın aynen taksim edilmek suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilirken % 03 oranında ilam harcının alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden hükmün harca ilişkin 12.paragrafında yer alan “Taşınmazın değeri olan 214.571,76 TL üzerinden (%03) hesaplanan 643,71-TL taksim harcından dava açma esnasında davacı tarafından yatırılan 5.049,30 TL den mahsubu ile bakiye 4.405,59 TL nin dosyanın kesinleşmesi ve talep halinde davacıya iadesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “Harçlar Yasası gereğince hüküm tarihi itibariyle alınması gereken % 03,6 nispi karar ve ilam harcının taraflardan payları oranında alınmasına” ibaresi eklenerek hükmün bu düzeltilmiş şekliyle HMUK’nun 438/son maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve taksimine karar verilen gayrimenkulden payına isabet edenin kıymeti üzerinden %03.96 hesabı ile tahakkuk edecek onama harcından peşin alınan 161.00.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2133, Karar No: 2025/4737, Tarih: 22.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/2133 E.  ,  2025/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/116 E., 2015/378 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Ev arama, el koyma ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, hakkında başka suçtan soruşturma yapılan ...'nın sanıktan ve diğer sanık ...'dan uyuşturucu madde aldığına

ilişkin beyanı üzerine, Sulh Ceza Hakimliği'nden alınan adli arama kararı ile diğer sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada, diğer sanığın kardeşi olan hakkında suç delillerini gizleme ve yok etme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık ...'ın yanmakta olan sobaya attığı kullanma sınırındaki suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda, sanığın temyiz dışı sanık ...'in gayrı resmi eşi olduğuna ve suç konusu uyuşturucu maddenin kendisine ait olup kullanıcı olduğuna ilişkin savunmasının aksine, olay tarihinde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeyi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ve ...'a uyuşturucu madde temin ettiğine ilişkin, ...'un soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan, kesin ve mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı, sanığın sabit olan eyleminin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğnameye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Ev arama, el koyma ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde ikametinde ele geçirilen kullanma sınırındaki suç konusu uyuşturucu maddenin diğer sanık ...'a ait olduğu, sanığın savunmasının aksine, hakkında başka suçtan soruşturma yapılan ...'ya uyuşturucu madde sattığına veya verdiğine ilişkin, adı geçenin soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan, mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10491, Karar No: 2010/2133, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10491 E.  ,  2010/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel eşyanın iadesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ziynet ve çeyiz eşyalarının mevcutsa aynen ,mevcut değilse bedelinin tahsiline ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere davalının çeyiz eşyaları yönünden kabul beyanına davalının göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin ziynetlere yönelik temyiz itirazlarına gelince:davacı vekili dava dilekçesinde tarafların 15.5.2005 tarihinde evlendikten 4 gün sonra müvekkilin ailesini aramaları üzerine anne ve babasının ortak konuta gittiklerini,davalının kızınızı alıp götürün deyip kovması üzerine ailesinin yanına sığındığını, ziynet eşyalarının müvekkilin rızası dışında elinden alındığını belirterek ziynetlerin mevcutsa aynen değilse bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.Davalı ise davacının epilepsi hastası olduğunun kendisinden saklandığını, davacının anne ve babasının ortak konuta geldiklerinde tartışma çıkması üzerine kızlarını da alarak evden ayrıldıklarını,evi terk ederken tüm ziynetlerinde davacının üzerinde olduğunu,davacının epilepsi hastası olması nedeniyle ... Aile Mahkemesinin 2005/562 esasında kayıtlı evliliğin iptali için açtıkları davanın sonucunun beklenilmesi gerektiğini, evliliğin iptali kabul edilmez ise bağıştan rucu isteminin kabul edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat

deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde Saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır.Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenleBOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 1.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2106, Karar No: 2010/6677, Tarih: 12.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2106 E.  ,  2010/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden,

2- Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmaza ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 130 ada 94, 97, 99, 101 ve 102 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34913, Karar No: 2012/41600, Tarih: 05.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/34913 E.  ,  2012/41600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararda 26.05.2009 olan suç tarihinin 04.06.2009 olarak gösterilmesi, sanığın gözaltında kaldığı sürenin de gösterilmemesi, gerekçeli karar başlığına ''mahallinde'' eklenmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nin 63. maddesi gereğince gözetimde ve tutuklulukta geçen sürelerin hükmolunan cezadan mahsubuna infaz aşamasında karar verilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanığın ''temizlik işinde ücretsiz olarak çalıştırılmasına'' karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen hapis cezasının ''temizlik işinde ücretsiz olarak çalıştırılmasına'' ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, belirlenen hapis cezasının ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılması'' tedbirine çevrilmesine karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4370, Karar No: 2012/5483, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4370 E.  ,  2012/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin sahte faturaların 2003 takvim yılı kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 01.05.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9002, Karar No: 2021/10577, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9002 E.  ,  2021/10577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. ... Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu ürünlerin değerinin 34,98 TL olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

2)Lehe bozmadan sonra yapılan yargılama giderinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4344, Karar No: 2014/6803, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4344 E.  ,  2014/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2011

NUMARASI : 2010/18-2011/18

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın HUMK'nun 409.maddesi uyarınca takipsiz bırakılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili ile katılma yoluyla davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Muratlı İcra Müdürlüğü'nün 2010/45 sayılı takip dosyasından 15.2.2010 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz mahallinde borçluya ait belgeler bulunduğunu, borçlu hakkında dolandırıcılıktan Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın daha önce iki kez mazeretsiz olarak takipsiz bırakıldıktan sonra 8.9.2011 tarihinde 3.kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın HUMK'nun 409.maddesi uyarınca takipsiz bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili ile katılma yoluyla davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece davanın üçünçü kez mazeretsiz olarak takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HUMK'nun 409.maddesi uyarınca takipsiz bırakılmasına karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacı vekilinin davayı 30.5.2011 tarihinde ikinci kez yenilemesinden sonraki 8.9.2011 tarihli duruşmaya gelmediği, ancak dosyaya duruşmadan sonra takıldığı anlaşılan 8.9.2011 günlü mazeret dilekçesi verdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda artık davanın mazeretsiz olarak takipsiz bırakılmasından söz edilemez. Kaldı ki kabule göre de; davanın 3.kez mazeretsiz olarak takipsiz bırakılması halinde HUMK'nun 409.maddesi uyarınca "davanın açılmamış sayılmasına" karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının bozma neden ve şekline göre reddine karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişi ve davalı alacaklıya geri verilmesine 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8919, Karar No: 2017/2888, Tarih: 16.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8919 E.  ,  2017/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Orman Genel Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ...aleyhine 17/10/2008 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Kanuna aykırılık nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, taksirle orman yangını nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare; davalının, tarlasındaki kuru otları yakması sonucu orman yangınına sebep olduğunu ve ceza mahkemesinde taksirle orman yangınına sebep olmak suçundan yargılanarak mahkum edildiğini beyan ederek, 14.10.2008 tarihli orman tazminat raporunda belirlenen maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yangına davalının kusuru ile sebep olduğu gerekçesi ile ceza yargılamasında keşif sonrası alınan orman bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalıdan istediği tazminat miktarı, orman yangınına müdahale eden helikoptere ilişkin gideri de kapsamaktadır. İdarenin sadece dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanım bedeli ödeyip ödemediği ise dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Şu durumda mahkemece; davacı idare tarafından helikopter kiralanmasına ilişkin bir sözleşme yapılıp yapılmadığı, böyle bir sözleşme varsa; helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, helikopter hiç kullanılmasa bile kira bedelinin ödenip ödenmeyeceği, bu sözleşmenin kapsadığı süre boyunca kaç orman yangınının çıktığı, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmalıdır. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir. Anılan hususlarda araştırma yapılıp gerekirse ek bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.