muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21671, Karar No: 2014/4700, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21671 E.  ,  2014/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.03.2013

NUMARASI :Esas no:2010/377 Karar no:2013/165

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; tamamı yönünden, davacı (kadın) tarafından ise; yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının harç ve kaydı bulunmayan temyize cevap dilekçesi ile ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı-davalı kadının temyizinin 1. bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.03.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/20946, Karar No: 2014/6228, Tarih: 18.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20946 E.  ,  2014/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/02/2013

Numarası : 2011/337-2013/150

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Üniversite ve davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı Üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 01/09/2005 tarihinde davalılardan Ü.. Şirketi'nin Mersin Üniversitesi Hastanesi işyerinde hasta bakıcı olarak çalışmaya başladığını, çalışmasının kesintisiz sürdüğünü, 31/12/2010 tarihinde davalı Ü.. Şirketi'nin üst işveren ile sözleşmesinin sona erdiğini davacının çalışmasının her hangi bir kesintiye uğramadan yaptığı iş değişmeden davalı U..Yemekçilik Şirketi bünyesinde 01/01/2011 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiğini 29/01/2011 tarihinde davacının iş sözleşmesinin haklı bir neden gösterilmeden feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, genel tatil ve fazla çalışma alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Unisaş vekili, faaliyet alanlarının temizlik ve çamaşır olduğundan hasta bakıcı olan davacının kendi işçileri olmadığı ve husumetten davanın reddi gerektiği,

muvazaalı ilişki bulunduğuna dair raporun iptaline yönelik dava açtıklarını, kendilerinde çalışılan dönemle sorumlu olduklarını, vardiyalı çalışma nedeniyle fazla çalışma yaptırılmadığını, genel tatillerde de çalışma yapılmadığını davalı U.. Şirketi vekili, davacının kendileriyle sadece 29 gün çalıştığını, davalı Üniversite vekili, ihale makamı olduklarını, davacının diğer şirketlerin işçisi olduğundan husumet yönünden davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

muvazaalı ilişki bulunduğuna dair raporun iptaline yönelik dava açtıklarını, kendilerinde çalışılan dönemle sorumlu olduklarını, vardiyalı çalışma nedeniyle fazla çalışma yaptırılmadığını, genel tatillerde de çalışma yapılmadığını davalı U.. Şirketi vekili, davacının kendileriyle sadece 29 gün çalıştığını, davalı Üniversite vekili, ihale makamı olduklarını, davacının diğer şirketlerin işçisi olduğundan husumet yönünden davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davacının 01/09/2005-29/01/2011 tarihleri arasında 5 yıl, 2 ay, 29 gün belirsiz süreli, sürekli ve tam süreli iş akdi ile M.. R..ne bağlı Üniversite Hastanesi'nde "Hasta Bakıcı" olarak fiilen çalıştığı, sigorta bildirimlerinin M.. R..'ne bağlı Üniversite Hastanesi'nden ihale ile temizlik işi alan alt işverenler üzerinden Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirimlerinin yapıldığı, işe girdiği tarihten itibaren fiilen Üniversite Hastanesi'nde hasta bakıcı olarak çalıştığı, üst işveren olan Üniversitenin alt işveren ile yapmış olduğu ihalelerin "Genel Temizlik" ihalesi olduğu, bu nedenle davalı üst işveren olan M.. R..ne bağlı Üniversite Hastanesi'nin, asıl işveren olduğu ve temizlik ihalesi ile iş alan taşeron şirketler üzerinden "İşçi Temini" yoluna giderek, hasta bakıcı olarak davacıyı çalıştırdığı, işçi temini yolu ile işçi çalıştırmanın yasak olduğu anlaşıldığından, davacının fiilen çalıştığı hasta bakıcılık işinin alt işverenlerin ihale ile almış oldukları temizlik işi ile ilgisinin bulunmadığından, davalı şirketlere husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı alt işverenler yönünden açmış olduğu davasının husumet yokluğundan reddine Üniversite yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece Üniversite ile davalılar arasında muvazaalı bir hizmet alım ilişkisi bulunduğu kabul edilmiştir. Gerçekten de davalı Unisaş Şirketi’nin davalı Üniversitenin temizlik ve çamaşır ihalesini U.. Şirketinin ise veri hazırlama ve otomasyon işlerini aldığı ancak davacının alınan ihale kapsamı dışında hasta bakıcılık işlerinde çalıştırıldığı anlaşılmakla taraflar arasında muvazaalı bir ilişki vardır. Kaldı ki işçiler davanın tarafı da olmadığından Mersin 1. İş Mahkemesince muvazaa bulunduğuna ilişkin Çalışma Bakanlığı Adana Bölge Müdürlüğü raporunun iptaline ilişkin olarak verdiği kararda sonuca etkili değildir.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna

dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

Gerek asıl-alt işveren ilişkisi bulunması ve gerekse muvazaalı ilişki bulunması hallerinde Üniversite dışında diğer iki davalının da 4857 sayılı Kanunun 2.maddesi doğrultusunda sorumluluklarının bulunduğu gözetilmeden sadece Üniversite aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bu yön kararı temyiz eden davacı ve davalı Üniversiteninde hak alanını ilgilendirdiğinden bozma nedenidir.

3.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda bilirkişi davacının 08:00-16:00 ve 16:00-24:00 vardiyalarında çalıştığını kabul etmiş ise de,

gerek davacı hakkında tutulan bir kısım tutanaklar ve gerekse davacı tanıklarından Erdem ve Fatih tarafından işyerinde üç vardiya çalıştığı ifade edildiğinden nöbet listesi bulunan dönemler dışında kalan süreler açısından 3 vardiya çalışıldığının kabulü gerekirken tüm çalışma dönemlerinde 08:00-16:00 ve 16:00-08:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü hatalıdır.

Somut olayda bilirkişi davacının 08:00-16:00 ve 16:00-24:00 vardiyalarında çalıştığını kabul etmiş ise de,

gerek davacı hakkında tutulan bir kısım tutanaklar ve gerekse davacı tanıklarından Erdem ve Fatih tarafından işyerinde üç vardiya çalıştığı ifade edildiğinden nöbet listesi bulunan dönemler dışında kalan süreler açısından 3 vardiya çalışıldığının kabulü gerekirken tüm çalışma dönemlerinde 08:00-16:00 ve 16:00-08:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/599, Karar No: 2017/6813, Tarih: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/599 E.  ,  2017/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli hava fotoğrafları ile 1990-1995 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamınd eya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmesi, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2-Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde imar planı yapılıp yapılmadığı, imar planı yapılmış olması halinde ne zaman yapıldığı ve kesinleşip kesinleşmediği ve dava konusu taşınmazların imar planında ne şekilde tespit gördüğü araştırılmalı, alınacak cevabi yazılar ile araştırılan hususlara ait belge ve tutanaklar ile haritaların temin edilerek,

bu dosya içerisine konulması, ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19367, Karar No: 2015/7840, Tarih: 07.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19367 E.  ,  2015/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Mahallesi 1272 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza kaldırım yapılarak ve ağaç dikilerek hangi idare tarafından el atıldığı ve dava konusu taşınmazın bakım, onarım ve kamulaştırma yetkisinin hangi idareye ait olduğunun davalı idareden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29635, Karar No: 2014/22219, Tarih: 07.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29635 E.  ,  2014/22219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/317582

Mahkemesi : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/06/2013

Numarası : 2012/476-2013/422

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin tüm, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay günü, saat 20:45 sıralarında sevk ve idaresindeki araç ile, Sevgi Yolu caddesini takiben ters istikametten gelerek, 11 metre genişliğinde, tek yönlü, üç şeritli asfalt kaplamalı 11 Eylül bulvarına yolun sağından katılarak sol şeride geçmeye çalıştığı, olay mahallindeki caddeye sola ve U dönüşü olmayan yerden kontrolsüzce sola dönüş yaptığı esnada, sanığın idaresindeki aracın sol ön köşe kısımlarına, sol şeridi takiben gelen ölenin sevk ve idaresindeki motosikletin ön kısımlarıyla çarpması neticesinde, motosiklet sürücüsünün ölümüyle sonuçlanan olayda; Sanığın caddeye ters yönden gelerek sağdan giriş yaptığı, kesintisiz şerit çizgileri olduğu halde sol şeride geçtiği, sola ve U dönüşü olmayan yerden kontrolsüzce sola dönüş yaptığı esnada, asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet vermesi nedeniyle bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden, “mücerret iddia dışında atılı suçun bilinçli taksirle işlendiğine dair delil bulunmadığı” gerekcesiyle, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17183, Karar No: 2013/22218, Tarih: 19.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17183 E.  ,  2013/22218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75.maddesinde "71 ve 72.maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, katılan şirket vekilinin şikayetçi olduğu tarihinden itibaren 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği ve bu nedenle 5846 sayılı yasanın 71/1. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı cihetle, sanık hakkında 5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4.maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75.maddesi uyarınca, şikayetçinin 6 aylık yasal süre içerisinde hakkını kanıtlayan belge ve sair delilleri ibraz etmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13637, Karar No: 2012/18886, Tarih: 10.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13637 E.  ,  2012/18886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi vdl. aleyhine 19/06/2008 gününde verilen dilekçe ile yangına sebebiyet nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi, ... ve ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 26/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi ve ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve davalılar S.S.... Konut Yapı Kooperatifi ile ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının ve davalılar S.S.... Konut Yapı Kooperatifi ile ...'nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yangın nedeniyle oluşan zararın tazmini davasıdır.

Mahkemece, davaya konu zarar ENH'nın davalılardan ..., S.S.... Konut Yapı Kooperatifi ve ...'ya ait olması nedeniyle, alınan kusur ve zarar bilirkişi raporlarına göre bu davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili ile aleyhine hüküm kurulan davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Karara esas alınan ve elektrik mühendisi tarafından düzenlenen kusur raporunda “Yangına neden olan ENH nın ..., ... ve ... Konut Yapı Kooperatifine ait olması da nazara alınarak bu davalıların %80 kusurlu olduğu” belirtilmiştir. Yine dosya arasında bulunan davalılardan ...(... Elektrik Dağıtım AŞ) ile davalı ... arasında Elektrik Enerjisi satış sözleşmesi vardır. Bu sözleşme özel hukuk sözleşmesi olup tarafları bağlayacağı açıktır. Üçüncü kişileri böyle bir sözleşmenin bağlaması düşünülemez. Sonuçta yangın elektrik hattından olup, bu hattın nihai sahibi ...'tır. ... belli koşullarda bu hattın işletme ve yapımını üçüncü kişilere devretse de, bu durum ENH üzerinde denetim görevini ihmal etmesini veya hiç yapmamasını gerektirmez. Kusur raporundan da anlaşıldığı üzere, ENH'nı besleyen trafo direğinin altına yönetmelikteki gibi mucur dökülmediği böylece ENH'na gelen aşırı akımın çekilemediği, üç adet sigortadan birinin patlayarak direk dibine düştüğü, direk dibindeki otların temizlenmediği anlaşılmaktadır. Bu eksikliklerden enerji satışını yapan ... da hattı kullanan diğer davalılarla birlikte sorumludur. Mahkemece, belirlenen %80 kusurda davalı ...'ın da sorumlu olduğu düşünülmeden hüküm kurulması doğru olmadığından karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.