muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2343, Karar No: 2015/1619, Tarih: 28.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2343 E.  ,  2015/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : Sanıklar hakkında; 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 62, 53, 265/1-3, 43/2, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31.10.2009” yerine “2009” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; karar tarihinde yürürlükte olan 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16323, Karar No: 2013/19674, Tarih: 28.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16323 E.  ,  2013/19674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, merci tayinine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7676, Karar No: 2015/7376, Tarih: 18.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7676 E.  ,  2015/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/115370

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.01.2012

NUMARASI : 2010/103 Esas, 2012/10 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, onbeş yaşı içerisindeki mağdurenin suç tarihinde aralarında onbir ay yaş farkı bulunan suça sürüklenen çocuk ile cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka neden olmaksızın cinsel ilişkiye girdiği sabit ise de, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.02.2011 günlü raporda "Mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu" şeklinde bilgi verilmesi üzerine anılan rapor esas alınarak suça sürüklenen çocuğun cezası TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren suça sürüklenen çocuğun bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu olayda, suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı, meydana gelen zararın 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılması sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, cezasında aynı Kanunun 103/6. maddesi ile artırım yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1488, Karar No: 2012/2467, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1488 E.  ,  2012/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmayla ifraz görmeden önceki halini gösteren tapu kaydının tapu müdürlüğünden istenilmesinden,

2-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-buğday samanı ve haşhaş (yan ürünü kapsül de dahil) ürünlerinin kuru tarlada 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3250, Karar No: 2011/5620, Tarih: 03.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/3250 E.  ,  2011/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/97442

MAHKEMESİ :UŞAK Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/12/2009- 270/412

SUÇ :Töre saiki ile öldürme

Karısı E.. C..'i öldürmeye teşebbüsten sanık R.. C..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (UŞAK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/12/2009 gün ve 270/412 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Gerekçede; "sanığın eyleminin TCK.nun 81 ve 35 maddelerine temas ettiği ve TCK.nun 81,35 ve 62 maddeleri uygulanması suretiyle cezalandırılması" gerektiği kabul edildiği halde hüküm fıkrasında TCK.nun 82/1,35,62 maddeleri ile uygulama yapılarak gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

2-Sanık hakkında TCK.nun 82. maddenin hangi fıkrası ile uygulama yapıldığının gösterilmemesi,

Usule aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7646, Karar No: 2014/13059, Tarih: 28.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7646 E.  ,  2014/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz incele- mesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, o yer Cumhuriyet Savcısının ve üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... ,... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın evinde ihbar üzerine yapılan aramada dolabındaki çantası ve deodorant kutusu içinde emanette kayıtlı mermilerin elde edildiğinin anlaşılması karşısında, mermiler patlatılmak suretiyle sağlam ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadıklarının tespiti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sağlam ve anılan yasa kapsamında olduklarının anlaşılması halinde sanığın eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer ve Üst Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3113, Karar No: 2007/3819, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3113 E.  ,  2007/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 08.11.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 08.11.2005 tarihli dilekçesiyle müşterek paydaşı olduğu 346 ve 347 parsel sayılı taşınmazları lehine davalı şahıslar adına tarla cinsi ile kayıtlı 348 ve 350 sayılı parsellerden ayrıca, davalı Hazinenin maliki olduğu 378 sayılı mera parselinden ve paftasında kadastro harici taşlık olarak gözüken kısımlardan geçit hakkı tesisini istemiştir.

Davalı 348 ve 350 parsellerin 3/10 müşterek paydaşı ... mirasçıları davaya bir diyecekleri bulunmadığını, mahkemece uygun görülecek yerden tazminat karşılığı yol verilmesini istemişlerdir. Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir. Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu davacı 346 ve 347 sayılı parselin güneyinde kısmen 378 numaralı mera parselinden, kısmen tespit harici bırakılan taşlık alandan zeminde mevcut olan ancak paftasında görülmeyen ...nin kanal yolunun geçtiği davacının bu kanal yolundan faydalanma ikmanı bulunduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı tesisine ilişkindir. Davacının paydaş maliki olduğu 346 ve 347 parsel sayılı taşınmazların genel yola cephesinin bulunmadığı nedeniyle geçit ihtiyacı olduğu sabittir. Mahkemece davacı taşınmazlar ile genel yol arasında kesintisiz bağlantı kurulmalıdır. Paftasında ve keşif krokisinde belirtildiği üzere davacının zeminde fiilen varolan ... kanal yolundan hukuken istifadesi mümkün değildir. Ayraca Kadastro Kanunun 16/B maddesi gereğince kamunun yararlanmasına açık olan mera niteliğindeki taşınmazdan ve kadastro harici taşlık niteliğindeki taşınmazlardan geçit kurulması isteminde bulunulamaz. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacının genel yola yani paftada kayıtlı bulunan genel yola bağlantısını kesintisiz olarak sağlayacak şekilde geçit alternatifleri değerlendirilerek ve bu alternatifler üzerinde yeralan taşınmaz maliklerininde usulüne uygun şekilde dava açılarak ve eldeki dava ile birleştirilerek yapılacak keşfen incelemeden sonra fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine göre en az zarar gören yerden geçit tesisine karar vermek gerekir. Ayrıca geçit karayoluna çıkacağından, Karayolları Genel Müdürlüğünden çıkışın uygun olup olmadığı sorularak neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20767, Karar No: 2013/4871, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20767 E.  ,  2013/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...'in müşteki ...'ın iş yerinde satış elemanı olarak çalışırlarken yaptıkları hizmet gereği mağdurun çeşitli gıda maddelerinin ve temizlik maddelerinin bulunduğu depoya yaptıkları hizmet nedeniyle zaman zaman girip çıktıkları, bu nedenle mağdurun deposuna girdiklerinde mağdurun rızası ve bilgisi dışında toplam 50.000 TL değerinde çeşitli gıda maddesi ve temizlik maddelerini alıp başka yerlere sattıkları, şeklindeki eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2.maddesinde hürriyeti bağlayıcı cezanın yanı sıra adli para cezasının da uygulanmasının zorunlu olması karşısında bu madde gereğince adli para cezasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... Topçu'nun sabıkasına konu ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden ve sanık ...'in sabıkasının bulunmaması nedeniyle geçmişteki hallerinin olumlu sayılması gereken sanıkların, bir daha suç işlemekten çekinmeyeceği kanaatini uyandıran nedenler açıklanmadan, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, sadece bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından bahisle haklarında CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/6056, Karar No: 2015/7975, Tarih: 01.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6056 E.  ,  2015/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Z.. Ö.. ile davalılar H.. T.., A.. K.. ve H.. B.. arasındaki dava hakkında Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.01.2013 gün ve 2010/541 - 2013/36 sayılı hüküm dairemizin 02.12.2014 gün ve 2013/7658 – 2014/17576 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı H.. B.. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı H.. B..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8301, Karar No: 2025/6332, Tarih: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8301 E.  ,  2025/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/885 Esas, 2024/921 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/111 Esas, 2022/265 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların ait Bursa ili, ..., ... Mahallesi 4138 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hissedarı olduklarını, taşınmaza davalı ... tarafından el atıldığını, açtıkları tazminat davasında davacıların hisselerine düşen toplam tazminat hakkının ... için 307.080,00 TL, ... mirasçıları için 950.910,00 TL olarak belirlendiğini, bu davanın 10.000,00 TL olarak ikame edildiğini bu nedenle 940.910,00 TL'nin ilk dava tarihi olan 06.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsili ile miras payları oranında ... mirasçılarına ödenmesine, 297.080,00 TL'nin ilk dava tarihi olan 24.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsili ile davacı ...'e ödenmesine ayrıca yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza fiilen herhangi bir el atmanın bulunmadığını, dava konusu parselin açıkça hukuki el atma konusu olabilecek nitelikte olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle ek davanın kabulüne ve faizin ilk dava tarihinden itibaren işletilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle ek davanın kabulüne ve faizin ilk dava tarihinden itibaren işletilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5132, Karar No: 2016/6636, Tarih: 07.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/5132 E.  ,  2016/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.