muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2850, Karar No: 2010/14722, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2850 E.  ,  2010/14722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Yasasının 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Bu nedenle gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2- Davalı ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde davalıya dava dilekçesinin kalemde yapılan tebliğinde adresi 1456 Sokak No:68 D:2 Alsancak/... olarak yazılmış, gerekçeli karar da bu adrese tebliğe çıkarılmış ancak iade edilince bu defa farklı bir adres olan ... Mahallesi 905 Sokak No.22/1 Buca/... adresinde Tebligat Yasası 35. maddesine göre tebliğ yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup somut olayda bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ işlemi de geçerli değildir. Bu nedenle gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

3- Dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

4- Dava konusu ... Mahallesi 930 ada 15 parsel ve somut emsal alınan ... Mahallesi 931 ada 7 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2005 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

5-Somut emsal 931 ada 7 parselin değerlendirmeye esas alınan 17.08.2001 tarihli satışını (alıcı, satıcı, satış bedeli vd.) gösteren akit tablosunun Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6-Dava konusu 930 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 13.04.2005 tarihi, somut emsal alınan 931 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ise 17.08.2001 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının, imar parselleri ise ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün ve buna ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6-Dava konusu 930 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 13.04.2005 tarihi, somut emsal alınan 931 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ise 17.08.2001 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının, imar parselleri ise ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün ve buna ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19413, Karar No: 2010/589, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19413 E.  ,  2010/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... TİCARET SAN.DİNLENME EVLERİ YAPI KOOP.BAŞK. - POLAT ÖZİŞ VD.

K A R A R

Dairenin 26/09/2007 gün ve 2007/9627- 11306 sayılı kararı ile hükmün Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak verilmesi nedeniyle temyiz inceleme görevinin Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait olduğu bildirilmiş, Yüksek 16. Hukuk Dairesinin 01/04/2008 gün ve 04/11/2008 günlü geri çevirme kararlarıyla dosyanın bir kısım eksikliklerin ikmali için dosya mahkemesine iade edilmiş, bundan sonra inceleme görevinin Dairemize ait olduğu gerekçesiyle dava dosyasının dairemize gönderildiği, dosya kapsamından yörede orman kadastrosunun 10/04/1980 tarihinde yapılıp kesinleştiği, arazi kadastrosunun ise bu tarihten sonra 1996 yılında yapıldığı, uyuşmazlığın taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde ve sit alanında kalıp kalmadığı yolunda olduğu ve 16. Hukuk Dairesinin 12/04/2001 günlü bozma kararında bu konuların araştırılmasına yönelik hükmün bozulduğu anlaşılmasına göre temyiz inceleme görevi Yüksek 16. Hukuk Dairesine aittir.

Ne varki; daha önce Dairemizce görevsizlik kararı verildiği gibi 16. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verilmiş olması nedeniyle görevli daireyi belirlemek üzere dava dosyasının Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna görderilmesine 25/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29289, Karar No: 2022/9827, Tarih: 18.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29289 E.  ,  2022/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Yurtiçi kargo şirketinde bilgi işlem bölümünde işçi olarak çalışan sanığın mağdurlara ait üç adet kargo paketini uhdesine alması biçiminde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin, hükümden sonra 7188 sayılı Kanunla uzlaşma kapsamına alınan TCK'nın 155/2. maddesinde tanımlanan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 142/2-h maddesi uygulanmak suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Uzlaşmanın olumsuz sonuçlanması halinde;

Sanığın üç ayrı kargo paketi içerisinden suça konu malları aldığı tespit olunmuşsa da zilyetliğin Yurtiçi kargo şirketine ait olduğu, bu doğrultuda sanığın açtığı paketlerin aynı partide gelip gelmediği ve eşyaları tam olarak hangi tarih ve saatte aldığının tespiti ile eylemin tek suç oluşturup oluşturmayacağı ya da zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmadan üç ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

3. Dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarında; kamera kaydının izlenmesi üzerine sanığın dolabının arandığı ve dolabın içindeki ekmeğin arasında suça konu eşyaların ele geçirildiği belirtilirken, yine dosya içeriğindeki 14.07.2015 ve 21.08.2015 tarihli tutanaklarda zararın sanık tarafından giderildiğinin belirtildiği anlaşılmakla, sanığın suç konusu eşyaları kendisinin iade edip etmediğinin, kendisi iade etmiş ise hangi tarihte ettiğinin araştırılarak hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı ve oluşmuş ise bu maddenin hangi fıkrasının uygulanması gerektiğinin belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42346, Karar No: 2013/29205, Tarih: 14.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/42346 E.  ,  2013/29205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 02/06/2007-14/09/2010 tarihleri arası davalı ... merkezinde çalıştığını, iş akdinin işyerinde önceden çalışan bir bayanla gönül ilişkisi olduğu gerekçesiyle haksız sona erdirildiğini, 05:30-06:00 saatlerinde işe başladığını çalışmasının gece 21:00 e kadar sürdüğünü, işyeri diyaliz merkezi olduğu için hastalara seanslar şeklinde hizmet verildiğini, sabah 05-ila 6.30 arasında başlayan seansların 4 er saatte tamamlandığını, bir hastanın haftada 3 gün tedavi gördüğünü, haftada 3 gün 3 seans ve diğer günlerde 2 seans olarak çalışma yapıldığını, çalışma çizelgesine göre sabah ilk seansında ... ilçelerinden alıp hastaları diyalız merkezine getirdiğini tedavi bitimi de evlerine bıraktığını, seansları en geç 20 de bitirdikten sonra 21 e kadar temizlik yaptığını, milli ve dini bayramlarda çalıştığını, yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları , fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdine 25/2-e uyarınca haklı nedenle son verildiğini, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davcının işyerinde şoför olarak çalıştığını ve mesai saatlerinin büyük bölümünü dinlenerek geçirdiğini, fazla çalışma yapmadığını, ihtiyaç duyulduğu zaman masa ve yerlerin silinmesi işine yardımcı olduğunu genel tatillerde çalışmadığını, yıllık izinlerini de kullandığını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile kıdem ,ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin kabulüne fazla çalışma ücretinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı işyerinde servis şöförlüğü yaptığını çevre ilçelerden hasta taşıdığını, tedavi bitiminde de evlerine bıraktığını, seanslar bittikten sonrada temizlik işi yaptığını, fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi davalı işyerinde servis şöförlüğü yaptığını çevre ilçelerden hasta taşıdığını, tedavi bitiminde de evlerine bıraktığını, seanslar bittikten sonrada temizlik işi yaptığını, fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece davacının işyerinde sadece şoför olarak çalıştığı, fazla mesai yapmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Dinlenen taraf tanıkları işyerinde çalışmış kişiler olup çalışma şekli ve saatleri konusunda ayrıntılı açıklamalarda bulunmuşlar, davacının hem Uşak merkezden hem de çevre ilçelerden işyerine diyaliz hastalarını taşıdığını, hastaları getirdikten sonra gerektiğinde diğer işlere yardımcı olduğunu, akşam servisini yaptıktan sonra tekrar işyerine gelip temizlik yaptığını ifade etmişlerdir. Davalı işverende davacının servis şöförlüğü yanında, temizlik işi de yaptığını cevap dilekçesinde belirtmiştir.

Dosya içeriğinde tamamı olmasa da davacı tarafından ibraz edilen araç kontrol çizelgeleri mevcuttur. Çizelgelerde çalışılan günler ve seanslar gösterilmiştir.

Bilirkişi raporunda iki olasılıklı olarak fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.

Dosyadaki tanık beyanları ve çalışma çizelgeleri değerlendirildiğinde davacının fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır.

İşyerinde üç seansa geçilme tarihi kesin olarak belirlenerek bilirkişi raporunun 2. seçeneğindeki fazla çalışma süreleri esas alınarak alacağın hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde isteğin reddedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18091, Karar No: 2013/7387, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18091 E.  ,  2013/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 10/03/1979 olduğunun tespitiyle, 01/02/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 10/03/1979 tarihinde hizmet aktine dayalı sigortalı olarak çalıştığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 10/03/1979 tarihi olduğunun, 28.01.2010 tarihli tahsis başvurusuna istinaden 01.02.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının işe alındığı 10.3.1979 tarihinde 14 yaşında olduğu, dönem bordrolarında başka çıraklarla birlikte yer verilmesi ve dosyada dinlenen tanıkların davacının çırak olmadığına ve çalışmalarında mesleği öğrenme unsurundan ziyade emeğinden yararlanma unsurunun üstün olduğuna dair beyanlarının bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkide çalışma olgusunun üstünlüğüne dair somut bir delil bulunmamasına göre, adı geçenin 506 sayılı Yasanın 2.maddesi anlamında sigortalı sayılamayacağı, bu nedenle, sigortalılık başlangıç tarihinin de 10.03.1979 olarak kabul edilemeyeceği; buna göre, 28.01.2010 tarihli tahsis başvurusuna istinaden; 506 sayılı Yasanın 4759 sayılı Yasa ile değişik geçici 81/B-f maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanamadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 10/11/1965 doğumlu olduğu, 10/03/1979 tarihinde davalı işyerinde çırak olarak çalışmaya başladığını gösterir işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, davacının bu dönemdeki çalışmalarının Kuruma bildirilmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3. Maddesinin II/B bendine göre “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır.

Davada tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihinde yürürlüğe giren 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası yürürlükte olup 19.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası yürürlükte değildir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 2089 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir. Davada tespiti istenen dönemde yürürlükte bulunan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası'nın 4. maddesinde, bu Kanuna tabi bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile

bir iş yeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak deneceği, 5.maddesinde çırak olabilmek için 18 yaşından büyük olmamak gerektiği, 16.maddesinde ise işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmaya başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmaya mecbur olduğu, 20.maddesinde sözleşmenin bir örneğinin mahalli Çıraklık Eğitimi Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu bildirilmiştir. Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Öte yandan 506 sayılı Yasa'nın 11/12/1981 tarihli 2564 sayılı Yasa ile değiştirilen 60/G maddesinde 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, Geçici 54. maddesinde ise 01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60/G maddesinin uygulanmayacağı bildirilmiştir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, davacının 18 yaşını ikmal etmeden önce 10/03/1979 tarihinde davalı işyerinde çırak olarak çalışmaya başladığını gösterir işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesi davacının çırak olarak nitelendirilmesi sonucunu doğurmaz. Davacı, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir. Ayrı bir çıraklık sözleşmesi bulunmadan ve akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanat kazandırmak olduğu saptanmadan davacının çırak olduğuna karar verilemez. Dosyada davacının çırak olup olmadığı yeterince araştırılmadan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş; davacının işyeri özlük dosyası ile sigortalı sicil dosyasını getirterek davacı ile davalı işveren arasında çıraklık sözleşmesi bulunup bulunmadığını araştırmak, davacının 10/03/1979 tarihinde başlayan çalışmasında üstün tutulan yönün sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olup olmadığını yada davacının işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıp katılmadığının ve meslek ve sanat eğitiminin arka planda tutulup tutulmadığını dinlenen tanıkların beyanları yeterli olmadığından tespit edilecek diğer bordro tanıklarına veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanlarına sorarak araştırmak, 506

sayılı Yasa'nın Geçici 54. maddesine göre 01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60/G maddesinin uygulanmayacağını gözönünde tutmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik araştırma ile dava konusu dönemde davacının çırak olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4957, Karar No: 2016/7729, Tarih: 12.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/4957 E.  ,  2016/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 3120, 3121, 3122, 3123 ve 3124 parsel sayılı 1.898.91, 742.24, 562.79, 6.252.23 ve 2.249,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 3120, 3121, 3123 ve 3124 parsel sayılı taşınmazların ham toprak, 3122 parsel sayılı taşınmazın kanal niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak dava konusu 3124 parsel sayılı taşınmazın niteliği "kanal" olduğu halde, mahkemece "ham toprak" niteliği ile tesciline karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenle yerindeyse de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın birleşen 2011/14 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasındaki 2. bendinin son satırında yer alan "ham toprak" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "kanal" sözcüğünün yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLEN bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.