muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2696, Karar No: 2010/3410, Tarih: 29.03.2010

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tafsiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından bu bloktaki hak temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

./..Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden Kihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları ..., ... , .., ... ,... , ..., 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris Fikri İsmet Korkmaz’ın gösterilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/507, Karar No: 2024/1095, Tarih: 11.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/507 E.  ,  2024/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/147 E., 2023/580 K.

Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının ticarethanesi için davacı şirket ile abonelik sözleşmesi akdettiğini, davalıya bu sözleşme çerçevesinde elektrik enerjisi tedariki sağlandığını, davalı tarafça 27.03.2020, 31.07.2020 ve 31.08.2020 düzenlenme tarihli faturaların ödenmemesi üzerine Merkezi Takip Sistemi üzerinden icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; Merkezi Takip Sistemi dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, davalının inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; takibin posta yolu ile yapıldığını, 2019 yılından bugüne kadar UETS abonesi olduğundan yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, abone olunan elektriğin Karşıyaka'daki iş yerine bağlandığını, mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacının yürürlükte olan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğine göre davacının yasal yollara başvurmadan önce güvence bedelini güncelleyerek mevcut borçlara mahsup etmediğini ve tarafına bildirmediğini, yapılan tahakkukun mevzuat ve yönetmeliğe aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafça davalının elektrik aboneliğinden kaynaklı olarak tahakkuk ettirilen faturaları ödememesinden dolayı hakkında icra takibi başlatıldığı, davalı tarafça takibe yapılan itiraz neticesinde icra takibinin durduğu, davacının davalının sıfatında yanılgıya düşmek suretiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığı, Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada dilekçeler aşamasında davalının davaya konu edilen borcu kabul etmediği, tarafların davaya konu edilen uyuşmazlık ile ilgili olarak sulh olmadıkları, uyuşmazlığı giderecek nitelikte herhangi bir anlaşmaya varamadıkları, ayrıca Mahkemece 31.05.2022 tarihinde icra edilen duruşmada davacı vekilinin sulh olma imkanın bulunmadığı beyanını imzaladığı, Mahkemece ilk alınan bilirkişi raporunda ve bu rapora göre alınan ek raporlarda Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğine göre değerlendirmenin yapılmadığı, davalı tarafça da rapora yapılan itirazlarda borcun kabul edilmediğinin sürekli dile getirildiği, bu haliyle davanın ilk açıldığı mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinde arabuluculuk şartının zorunlu olmadığı, arabuluculuğun amacının zaten Mahkemeye başvuru olmadığı, uyuşmazlığın alternatif bir yolla çözülmesi olduğu, dosyanın görevli mahkemeye gönderildiği anda tekrardan arabuluculuk yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar vermenin davacıyı yeni dava açmaya zorlamak olacağı, bu durumun da usul ekonomisi ilkesi ile bağdaşmayacağı, zaten dava daha önceden başka mahkemede açılmış ve görevsizlikle mahkemeye gönderilmiş, taraflarca da herhangi bir uzlaşı içinde uyuşmazlık çözümüne dair sulh olunmadığı görülmekle, tekrardan davacıya arabulucuya başvurmasının pratikte bir fayda sağlamayacağından yargılamaya devam edildiği, 29.05.2023 tarihli bilirkişi raporu ile Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinde uygun suretle dava konusuna dair inceleme yapılmakla her iki tarafın da tacir olduğu dikkate alınarak asıl alacağa ticari faiz yürütülmesi suretiyle ve güncellenmiş güvence bedelinin mahsubu sonunda ortaya çıkan borç miktarına göre, asıl alacak likit olduğundan icra inkar tazminatı talebinin de kabulü gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile MTS dosyasına yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 1.486,34 TL üzerinden devamına, hüküm altına alınan alacak miktarı olan 1.486,34 TL 'nin %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, kesin olarak karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesi kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesi kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Adalet Bakanlığının 21.12.2023 tarihli yazısında; somut olayda, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü gereğince her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olan bu davanın ticari dava sayıldığı ve aynı Kanunun 5/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca konusu bir miktar para olan alacak ve tazminat taleplerine ilişkin ticari davalar açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olmasının dava şartı olarak düzenlendiği, ancak arabuluculuk dava şartının bu davada yerine getirilmediği dikkate alınarak, Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik aboneliği sözleşmesi uyarınca ödenmeyen fatura bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibinde yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrası,

2.Aynı Kanun'un “Dava şartı olarak arabuluculuk” başlıklı 5/A maddesinin birinci fıkrası,

3.6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (632 sayılı Kanun) 18/A maddesi,

3. Değerlendirme

Somut olayda; 6102 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü gereğince her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olan eldeki uyuşmazlığın ticari dava sayıldığı ve aynı Kanun'un 5/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca konusu bir miktar para olan alacak ve tazminat taleplerine ilişkin ticari davalar açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olmasının dava şartı olarak düzenlendiği, ancak arabuluculuk dava şartının eldeki davada yerine getirilmemesi nedeniyle Mahkemece 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve Kanuna aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının yerinde görülen temyiz talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sonuca etkili olmamak üzere kararın KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/634, Karar No: 2013/7658, Tarih: 26.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/634 E.  ,  2013/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 15.01.2009 tarihinde 50.000,00 TL konut kredisi kullandığın, daha sonra konut kredisini yapılandırdığını, bu işlemden dolayı erken kapama adı altında %2 oranında 1.000,00 TL ücret alındığını, faiz oranları düşünce ikinci kez krediyi aynı bankada yapılandırdığını, bu işlem neticesinde de yine erken kapama adı altında kredi borcunun ana parası üzerinden %2 oranında ücret alındığını, krediyi 19.04.2010 tarihinde tamamen kapattığını belirterek, yapılandırma esasında alınan ücretlerin iadesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 1.775,00 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı dava dilekçesinde davalı bankadan kullandığı kredinin yapılandırılması esnasında kendisinden tahsil edilen bedellerin tahsilini istemiş, mahkemece bu talep aşılarak kredinin tahsisi esnasında davacıdan tahsil edilen 1.775,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. HMK 26.maddesi gereğince "Hakim davacının talebi ile bağlı olup, bu talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez". Bu nedenle mahkemece talep aşılarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davalının temyiz itirazının kabulü ile hakman davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10332, Karar No: 2011/13037, Tarih: 31.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10332 E.  ,  2011/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.06.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemiyle girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, işin esası bakımından da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere dava, icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmıştır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, icra takibinin ...’da yapıldığı, itiraz üzerine eldeki davanın da ... mahkemelerinde açıldığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davalı, icra dairesinin yetkisine de itiraz etmiştir. Hiç kuşkusuz, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli bir takibin bulunmasına bağlıdır. Gerek icra dairesinin yetkisine, gerekse buna bağlı olarak mahkemenin yetkisine itiraz söz konusu ise, mahkemenin yapacağı inceleme sonucunda icra dairesi yetkili ise çekişmenin esasının incelenmesi, yetkili değilse ortada geçerli icra takibi bulunmadığından davayı reddetmesi gerekir. Yargıtay HGK’nun 20.03.2002 tarihli 2002/13 -241 E. 208 K. sayılı İcra dairelerinin yetkisini düzenleyen İcra

ve İflas Kanununun 50/1.maddesi hükmüne göre ilamsız icra takiplerinde, HMK’nun yetkiye ilişkin hükümleri kıyas yoluyla uygulanır. Buna göre ilamsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun yerleşim yeri icra dairesidir (HMK m.6,7). Bunun dışında aktin ifa olunacağı yer icra dairesi de özel olarak yetkilidir (HMK m.10). Ayrıca, taraflar yetki sözleşmesi düzenleyerek yetkili olmayan bir icra dairesini de yetkili kılabilir (HMK m.18).

Somut uyuşmazlıkta; davalı borçlu şirketin yerleşim yeri, takip talepnamesinde belirtildiği gibi ...’dır. Sözleşmenin icra edildiği yerin de ... olduğu dosyadaki bilgilerden anlaşılmaktadır. Ayrıca taraflar arasında, icra dairesinin yetkisine ilişkin bir yetki sözleşmesi bulunmadığı da çekişmeli değildir. Bunlardan dolayı, yetkili icra dairesi ... İcra Müdürlüğü olup, ... İcra Müdürlüğünün yetkili olarak kabulüne olanak yoktur.

Bütün bu saptamalar doğrultusunda, takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığı, yetkili icra dairesinin ... İcra Dairesi olduğu ve ortada geçerli bir takibin bulunmadığı gözetilerek itirazın iptali davasının bundan ötürü reddine karar verilmesi gerekirken, çekişmenin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Bütün bu saptamalar doğrultusunda, takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığı, yetkili icra dairesinin ... İcra Dairesi olduğu ve ortada geçerli bir takibin bulunmadığı gözetilerek itirazın iptali davasının bundan ötürü reddine karar verilmesi gerekirken, çekişmenin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/320, Karar No: 2019/217, Tarih: 16.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/320 E.  ,  2019/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.01.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ait işyerinin davalı ... nezdinde sigortalandığını, poliçe döneminde işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle işyerinin hasar gördüğünü, ayrıca komşusunun seralarının zarar görmesi nedeniyle talep üzerine bu kişiye de 15.000,00 TL zarar bedeli ödediğini, bu zararın da sigorta kapsamında olduğunu ileri sürerek ıslahla birlikte toplam 425.908,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin poliçede yazılı bedel ile genel şartlar, poliçeye ekli özel şartlar ve klozlar çerçevesinde sorumlu olduğunu, poliçedeki yangın teminatının yangın tüpleri, yangın dedektörleri, yangın dolaplarının bulunması ve yangın yönetmeliğine uygun olarak tüm yangın önlemlerinin alınması şartı ile verildiğini, buna göre yangın önlemlerinin eksikliğinin tespit edildiğini belirterek hasarın teminat kapsamı dışında olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile dava dilekçesi dikkate alınarak 15.000,00 TL üçüncü şahıs hasar ödemesi ve bilirkişi tarafından tespit edilen hasar miktarından %30 kosürans indirimi yapılmak suretiyle 326.994,80 TL davacı tarafın görmüş olduğu zarar olmak üzere belirlenen tazminatın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenmiş olan sigorta poliçesinde plastik imalat işi ile iştigal eden fabrikanın sigorta örtüsüne alındığı görülmektedir. Bahsi geçen poliçede; açıklamalar başlığı altında "yangın teminatı, yangın tüpleri, yangın dedektörleri, yangın dolaplarının bulunması ve yangın yönetmeliğine uygun olarak tüm yangın önlemlerinin alınması şartı ıle verilmiş olup aksi halde teminat geçersizdir" şekline kloz bulunmakla, yine dosya kapsamından olay günü sigortalanmış fabrikada yangın tüplerinin bulunduğu ve yangına müdahalede kullanıldığı, yangın dedektörlerinin çalışır durumda olduğu, yangın dolaplarının ve tesisatının kurulu ama hidrofora bağlı olmadığı için kullanılamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yargılama sırasında aldırılan ilk raporda hasar miktarının (emtea hasarı) 467.135,44 TL olduğu tespiti ve %30 kosürans indirimi ile davalı sigortanın sorumluluğunun 326.994,80 TL olduğu, daha sonra aldırılan raporda ise hasar miktarının 725,728,00 TL (bina hasarı 216.535,85 TL+emtia hasarı 489.693,00 TL+komşu hasarı 19.500,00 TL) olduğu tespiti ile %30 kosürans indirimi ve davacının belirlenen gerekli önlemleri almamış olmasından ötürü yüklenen %20 kusur indirimi ile davalı sigortanın sorumluluğunun 406.408,00 TL olduğu tespit edilmiş ve ilk rapor hükme esas alınmıştır. Ancak bahsi geçen bilirkişi raporları uyuşmazlığın kapsam ve niteliğine göre hüküm vermeye yeterli değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde; sigortalanmış fabrikada yangın tüplerinin bulunduğu ve yangına müdahalede kullanıldığı, yangın dedektörlerinin çalışır durumda olduğu, yangın dolaplarının ve tesisatının kurulu ama hidrofora bağlı olmadığı için

kullanılamadığının anlaşılmasına göre alınmayan bu önlemlerin hasar ile olan bağlantısı, bu durumun yangından kaynaklanan hasarı ne ölçüde etkilediği, bulunmuş olsaydı hasarı ne ölçüde azaltabileceği, yangın açısından yüksek risk içerdiği açık olan bir fabrikanın olası bir yangında sürekli ve tazyikli su sağlayacak bir donanımı işletemeyecek durumda olmasının üstlenilen riski ne derecede artıracağı hususlarında sigorta yangınlarında uzman deneyimli teknik bir bilirkişinin aralarında bulunduğu bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre alınmayan bu önlemler eksiksiz yerine getirilmiş olsa bile davacı vekilinin temyiz dilekçesinde yer alan zararın oluşumundaki %20 kusuru kabul eden beyanı ile %30 kosürans indirimi birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken açıklanan hususları irdelemeyen bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Davacı tarafından bina ve emtia hasarı talep edilmiş olup poliçede her ikisinin de teminat kapsamında bulunmasına göre, bina hasarının hüküm altına alınmamış olmasının kararın gerekçesinde tartışılmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüne, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2645, Karar No: 2022/13475, Tarih: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2645 E.  ,  2022/13475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine aşagıda yazılı olan kalan harcın alınmasına, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/7705, Karar No: 2019/16105, Tarih: 22.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7705 E.  ,  2019/16105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ın, yokluğunda verilen ve mahkemedeki sorgusunda beyan ettiği adresten farklı olarak başka bir adrese gönderilen gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligatın, sanığın adreste bulunmadığı belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince muhtara tebliğ edilmesinin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa usulüne uygun şekilde kovuşturma aşamasındaki sorgusu esnasında bildirdiği bilinen son adresine gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.