muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1345, Karar No: 2023/3770, Tarih: 14.06.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin süresinde istinaf dilekçesi vermediği, taşıyıcının teslim aldığı emtiayı, alıcıya teslim edinceye kadar emtiada meydana gelen hasardan sorumlu olduğu, davalının taşıması sırasında meydana gelen hasardan, taşıtanın her hangi bir kusuru bulunmadığı ve taşıyıcının sorumluluktan kurtulma veya sorumluluğunun azaltılmasına ilişkin her hangi bir durumun varlığının kanıtlanmamış olması nedeniyle, davalı taşıyıcının meydana gelen gerçek zarardan sorumluğunun bulunduğu, ekspertiz raporunda emtianın bir kısmının kaza sonrası halen araç üzerinde olduğu, dağılan paletlerdeki ürünlerinde toplanarak araca yüklendiği ve bir kısım paletin de daha iyi göründüğü belirlendikten sonra, üretici firma yetkililerinin meydana gelen kaza sonucunda tüm emtianın hasarlı olarak değerlendirildiğinin belirtildiği, kaza sonucu taşınan emtiada hasar oluşması halinde bu hasarın gerçek miktarından, sorumluluk sınırları içinde taşıyıcının sorumlu olduğu, hükme esas alınan raporda hasara uğrayan emtianın gerçek miktarının denetime elverişli şekilde 38.059,45 euro olarak belirlendiği, davacının gerçek zararı aşan miktarda ödeme yapması halinde bu ödemeye taşıyandan isteyemeyeceği, sigortacının sigortalının haklarına halef olarak eldeki davayı açtığından, bu taşıma nedeniyle sigortalının isteyebileceğinden daha fazla bir miktar talep edemeyeceği, tenzili muafiyetin düşülmeden ödeme yapılması nedeniyle ilk derece mahkemesince bu kısma denk gelen 3.050,00 euro'nun reddine karar verildiği, ancak, davacının hasar ödemesini yaparak, poliçe gereği sigortalının haklarına halef olduğu gibi dosyaya sunulan ibraname, mutabakatname ve tazminat makbuzu ile 75.345,95 TL hasar bedelini ödeyerek sigortalının haklarını temlik aldığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 184 üncü maddesi gereğince yazılı şekilde yapılan alacağın devri sözleşmesinin geçerli olduğu, davacı ... tarafından muafiyet uygulanmadan yapılan ödeme alacağın devri sözleşmesi ile devir alındığından, bu miktar yönünden de devir sözleşmesi kapsamında sigortalının haklarına halef sıfatını kazandığı, bilirkişi raporuyla gerçek zararın belirlendiği, sovtaj bedelinin mahsubu sonrası sigortalı emtiada meydana gelen gerçek zararın ödenerek, bu zarar yönünden sigorta sözleşmesi, ödeme ve alacağın devri sözleşmesi ile sigortalının haklarına halef olunduğu, gerçek zarar üzerindeki ödemeden sigortalının sorumlu tutulamayacağı, vekalet ücretinin dava tarihine göre belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının süresinde olmayan istinaf başvuru dilekçesinin reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak, davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmasına, bu doğrultuda; davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının 38

.059,45 euro asıl alacak üzerinden kısmen iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca temerrüt faizi uygulanmak suretiyle ve takipteki diğer koşullarla takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişinin zarar miktarını eksik ve hatalı tespit ettiğini, sınırlı sorumluluk miktarı içinde kalan miktarın tümüne hükmedilmesi gerektiğini, muafiyetin düşülmemesinin halefiyet hakkını etkilemediğini, ekspertiz raporunun aksi yönündeki bilirkişi raporunun hatalı değerlendirmeler içerdiğini, ekspertiz raporunun göz ardı edilemeyeceğini, müvekkilinin ispat yükünü yerine getirdiğini, zararın taşıma sırasında meydana geldiğinin sabit olduğunu, taşıyıcının sorumluluğunun ispat külfeti ters çevrilmiş bir kusur sorumluluğu niteliği taşıdığını, yapılan ödemenin kanıtlandığını, davalının tümünden sorumlu tutulması gerektiğini, muafiyeti düşüp düşmemekte müvekkilinin serbestliğinin bulunduğunu, tazminat miktarı belirlenebileceğinden icra inkar tazminatı taleplerinin reddinin doğru olmadığını, vekalet ücretinin karar tarihindeki kur ve güncel dava değeri üzerinden hesaplanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, rücuen tahsil için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. CMR Konvansiyonu'nun 17 nci ve 37 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2060, Karar No: 2014/4830, Tarih: 10.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2060 E.  ,  2014/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 02.04.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalâası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelemesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bu gün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikat yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1118, Karar No: 2008/1049, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1118 E.  ,  2008/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takibe konu miktarın herkesin elinde bulunmasının doğal karşılanması gerekecek kadar az olduğundan bahisle hakkında disiplin hapsi verilmesine yer olmadığına dair, Bolu 2.İcra Mahkemesinin 30.05.2007 tarihli ve 2007/364-742 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2007 tarihli ve 2007/520 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 25.12.2007 gün ve 65401 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 21.01.2008 gün ve 2008/2607 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre,sanık hakkında Bolu 1.İcra Müdürlüğünün 2006/7092 sayılı dosyası üzerinden icra takibinde bulunulduğu, ödeme emrinin borçluya tebliğ edilip, takibin kesinleştiği, ancak borçlunun borcunu ödemediği ve İcra ve İflas Kanunu’nun 74.maddesine göre mal beyanında bulunmadığı ve alacağı karşılayacak miktarda malın da haciz edilmediğinin anlaşılması karşısında, suç tarihine göre mal beyanında bulunmayan borçlunun eyleminin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun ile değişik İcra ve İflas Kanunu’nun 337.maddesine göre suç teşkil edip anılan maddede öngörülen 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, mal beyanında bulunmamak eylemi 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrasında, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlular, alacaklının şikayeti üzerine, icra mahkemesi tarafından on günden bir aya kadar hafif hapis cezasıyla cezalandırılırlar. Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde yahut borcu karşılayacak miktarda malın haczedilmesi halinde borçluya ceza verilmez." şeklindeki düzenleme ile yaptırım altına alınmış iken, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 7.maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrası, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlu, alacaklının şikayeti üzerine, on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılır. Alacaklının alacağını karşılayacak miktarda malın haczedilmesi veya borcun ödenmesi halinde, bu ceza düşer."

.../.

2008/1118-1049 SH.2

.../.

2008/1118-1049 SH.2

ifadesi ile müeyyide altına alınmak suretiyle değiştirilmiştir. Görüleceği üzere önceki düzenlemede bulunan "Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinde yer verilmemiştir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Tanımlar" başlıklı 2.maddesinin 1.fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; "Kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilmeyen hapsi ifade eder." şeklinde yapılmıştır.

Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir.Konu öğretide ele alınmış ve disiplin hapsinin niteliği şu şekilde açıklanmıştır. "Kişinin yükümlülüğe aykırı davranmamak konusunda mecburiyeti bulunmamaktadır. Ancak, kişi bazı durumlarda bir yükümlülüğe uygun davranmaya belli ölçüde icbar edilebilmektedir. Başka bir deyişle kişi, bazı durumlarda yükümlülüklerinin gereğini yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebilmekte ve bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilmektedir. Bu hürriyetten yoksun bırakma olgusu, bir disiplin hapsi niteliği taşımaktadır. Ancak, yükümlülüğün yerine getirilmesi halinde, bu yaptırımın uygulanmasına derhal son verilmektedir. Bu bakımdan söz konusu disiplin hapsine ilişkin olarak kanunda sadece azami bir süre belirlenmektedir. Kişi kendisine terettüp eden yükümlülüğün gereğini yerine getirmeye zorlamak amacıyla ancak belli bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilecektir. Bu sürenin dolması halinde; kişi, yükümlülüğünün gereğini yerine getirmemiş olsa bile hürriyetinden yoksun bırakılmasına ilişkin yaptırım uygulanmasına son verilerek serbest bırakılacaktır. Bu nedenle söz konusu disiplin hapsine, kanunda tazyik hapsi denilmiştir. (Doç.Dr.... Özgenç, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3.Bası, Sh.623)

Bu çerçevede, 1.6.2005 tarihinden sonra mal beyanında bulunmamak fiilini işleyen borçlu sanıklar hakkında; önceki düzenlemede bulunan "borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı yasa ile değişik İİK.nun 337.maddesinde yer verilmediği gözetildiğinde, kişinin yükümlülüğünü yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebileceğinin, bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayımızda,Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2007 tarih ve 2007/520 müteferrik sayı ile verilen,takibe konu alacağın günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında,bu miktar borcu karşılayacak para veya malın herkesin ev ve üzerinde bulunmasının doğal sayılması gerektiği gerekçesiyle,Bolu 2.İcra Mahkemesinin 30.05.2007 gün ve 2007/364-742 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

./...

2008/1118-1049 SH:3

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/520 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca BOZULMASINA, "Tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle bozma kapsamı doğrultusunda yeniden yargılama yapılmasının gerekmediğine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11204, Karar No: 2015/12367, Tarih: 09.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11204 E.  ,  2015/12367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Midyat Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/120-2014/139

DAVACI : Orman Yönetimi

DAVALILAR : Hazine - Midyat Belediyesi - Sarıköy Köyü Tüzel Kişiliği

DAHİLİ DAVALI : H.. A..

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu 153 ada 13 parsel sayılı taşınmazın, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişi raporlarında 1954 yılı uçuşlu hava fotoğrafındaki konumunun gösterilmediği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dava konusu taşınmazın keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954 yılı uçuşlu hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğrafının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/12/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7777, Karar No: 2007/12533, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7777 E.  ,  2007/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, müteahit olan davalıların kurduğu yapı ortaklığına dava dışı ...’un üyeliğini devralarak ortak olduğunu, peşinat olarak 34.000 DM ödeme yaptığını, davalıların dairenin maliyetinin en fazla 55.000 DM olacağını söylemeleri nedeniyle daireyi almayı kabul ettiğini, aylık aidatları ödediğini, tapu vermek için kandırılarak alınan senetler dışında 69.000 DM ödeme yaptığını, kendisine verilen daireye benzer dairelerin 50.000 DM ‘na satıldığını, diğer üyelerden fazla ödeme yaptığını, ayrıca dairede bulunan eksik işlerinde kendisi tarafından yapıldığını iddia ederek bu işlerden dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000.000.000 TL ile fazla ödemelerinden 10.000 DM’nın ticari faizi ile davalılardan alınmasını istemiştir.

Davalılar her dairenin değerinin farklı olduğunu, davacının fazla ödemesi olmadığını, daire maliyeti hakkında taahhütleri bulunmadığını, davacının ödenmemiş senede bağlı borcu bulunduğunu, dairede eksik ... bulunmadığını, davacının kendi zevkine göre yaptırdığı işlerin bedelini isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, davacı tarafından yapılan ... bedeli 1.000 YTL’nın davalılardan alınmasına fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, davacı tarafından yapılan ... bedeli 1.000 YTL’nın davalılardan alınmasına fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı 22.09.1998 tarihli sözleşme ile davalı müteahitlerin kurduğu yapı ortaklığına dahil olarak peşinat ve aylık taksitler halinde ödeme yapmış ve dairesi kendisine teslim edilmiş, 19.04. 2000 tarihinde de davacının eşi adına tapuda devir işlemi gerçekleştirilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede davalıların dairenin maliyeti hakkında bir taahhütleri yoktur.Bu konuda davacı yemin deliline dayanmış davalılarda yemin de etmişlerdir. Davacı davalıların kendisinden fazla tahsilat yaptıklarını, diğer daire maliklerinin ödemelerinin daha az olduğunu savunmuş, mahkemece davacı tarafından yapılan ödemelerin diğer benzer daireler için yapılan ödemelerden fazla olup olmadığı konusunda bir inceleme yapılmadan bu talebin reddine karar verilmiştir. Yapı ortaklığı, hukuki niteliği gereği bir adi ortaklık olup, adi ortaklığa katılanların konut sahibi olmaları amaçlanmıştır. Böyle olunca, aynı durumda olan ortaklar arasında eşitlik ilkelerinin gözetilmesi, ortakların hak ve vecibelerinde eşit olduğunun kabulü zorunludur. Müteahit olan davalılarda bu ortaklıkta idareci ortak sıfatını taşımaktadırlar. Bu durumda mahkemece davacının fazla ödeme iddiasının; davacının ödeme belgeleri, davalıların bu ortaklığa dair tuttukları diğer ortakların da ödemelerini gösteren belgeler istenilerek, davacıya tahsis edilen dairenin nitelikleri, benzer dairelerin maliyetleri ve bu tür ortaklıklarda mütehitlerin aldıkları kar oranı da gözetilerek incelenmesi gerekir. O halde mahkemece; yukarıda belirtilen kayıt ve belgeler üzerinde ve gerekirse keşif de yapılarak, davacının fazla ödemesi olup olmadığı konusunda taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 40.90 YTL. kalan harcın davalı tarafa yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14293, Karar No: 2013/15410, Tarih: 04.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14293 E.  ,  2013/15410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi, davalı yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.06.2013 günü temyiz eden davacı H.R.vekili Av. .geldi. Karşı taraf davalı A.R. ve vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının (koca) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, davacının sair temyiz itirazlarının ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/15514, Karar No: 2015/4241, Tarih: 24.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15514 E.  ,  2015/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan domates, t.fasülye ve biberin 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (tüm gider kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.