muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/924, Karar No: 2014/2599, Tarih: 27.02.2014

-3-

2014/924 - 2599

mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile davalı olan komşu parsellerin keşifleri aynı güne bırakılarak çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, komşu taşınmazlar ile ilgili derdest halde bulunan davalar ile birlikte değerlendirilmeli, kadastro tesbiti hükmen veya itiraz edilmeden kesinleşen parsellerin orman olup olmadıkları gözetilmeli, çekişmeli 41 parsele komşu olan 42 parselin davalı olduğu ve mahkemece orman olduğunun kabul edilmesi halinde 41 parselin (B) harfli bölümünün 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık olup olmayacağı düşünülmeli, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır." denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulü ile Devrek İlçesi, Pınarönü Köyünde kain 133 ada 138 ve 113 ada 41 nolu parsellere ilişkin yapılan tespitin iptaline, taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulü ile Devrek İlçesi, Pınarönü Köyünde kain 133 ada 138 ve 113 ada 41 nolu parsellere ilişkin yapılan tespitin iptaline, taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14033, Karar No: 2019/14546, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14033 E.  ,  2019/14546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağının ispatı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde ramazan aylarında haftanın 7 günü, diğer dönemlerde haftanın 6 günü 09:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek tanık deliline dayanmıştır. Davalı yan, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını savunmuş, çalışma düzenine ilişkin işyeri kaydı sunmamış, tanık dinletmemiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanları nazara alınarak davacının çalıştığı dönem boyunca haftanın 6 günü 09:30-21:00 saatleri arasında çalışarak haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Dosya kapsamındaki delillere göre, fazla çalışmaya ilişkin mahkeme kabulü isabetli ise de; dinlenen davacı tanıklarından ... davalıya karşı dava açmış olup husumetlidir. Diğer davacı tanıklarından bir tanesinin davacı ile birlikte çalışması bulunmadığı,diğer davacı tanığının ise çalışma süresinin davacının çalışma döneminin tamamını kapsamadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı tanığı ...’un hizmet döküm cetveli getirtilerek, bu tanığın çalışma dönemi ile sınırlı olarak ispatlanan fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplanması gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3436, Karar No: 2020/8434, Tarih: 15.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3436 E.  ,  2020/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın tetkikinde; davacı ...'ın yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise ... yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacı vekilinden,...'a ait vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının asile tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7883, Karar No: 2019/4445, Tarih: 06.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/7883 E.  ,  2019/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06/03/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Olay: 04/09/2012 günü ... plakalı aracı kiralayan ..., ... ve ... araba ile gezerken ...'yu da araca almışlar, birlikte ... sokağa gelmişler, ... ve ... araçta beklerken, ... ve ... mağdurun evinin önüne gelmişler, önce alt katın kapı zilini çaldırmışlar, içeride kimsenin olmadığını anlayınca ... camı açıp içeri girmiş, ... dışarıda beklemiş, 10 dk sonra mağdurun kapı zili çalınmış, mağdur ... yataktan kalkıp baktığında mutfakta ... ile karşılaşmış, ... evin camından aşağı atlamış ve kendisini sokakta bekleyen ... ile arabanın yanına gelmişler, ...'in kullandığı ... plakalı araçla olay yerinden uzaklaşmışlar.

Evin içine ...'in girdiği, ...'ın kapı önünde gözcülük yaptığı, ... ve ...'ın araba içinde bekledikleri anlaşılmaktadır.

Şüpheliler hakkında, mağdur ...'in evinde hırsızlığa kalkışma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından 12/09/2012 gün ve 2012/2940 sayılı iddianame ile TCK 142/1-b, 35, 53, 116/1, 119/1-c, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmış.

İddianame 18/09/2012 günü kabul edilmiş ve kovuşturma başlanmış.

Mahkeme yaptığı yargılama sonrası ..., ... ve ...'ın Konut Dokunulmazlığını İhlal suçundan Beraatlerine, hırsızlık suçlarından tüm sanıkların Mahkumiyetine karar vermiş. Bu karar ... ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiş.

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 16/03/2015 gün ve 2015/463 sayılı kararı ile ...'in Ek karar temyizinin reddi ve Hırsızlık suçu yönünden Onanmasına, Konut Dokunulmazlığı suçundan fikri birlik içinde hareket ettikleri TCK 37. maddesine göre müşterek fail olarak sorumlu oldukları belirterek beraat eden sanıklar yönünden hükmün Bozulmasına karar vermiş.

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 16/03/2015 gün ve 2015/463 sayılı kararı ile ...'in Ek karar temyizinin reddi ve Hırsızlık suçu yönünden Onanmasına, Konut Dokunulmazlığı suçundan fikri birlik içinde hareket ettikleri TCK 37. maddesine göre müşterek fail olarak sorumlu oldukları belirterek beraat eden sanıklar yönünden hükmün Bozulmasına karar vermiş.

Mahkeme yaptığı yargılama sonrası sanıklar ..., ... ve ...'ın TCK 37/1., 116/1. (6 ay), 119/1-c (12 ay) uyarınca 03/01/2017 tarihinde İstinaf yolu açık olmak üzere Mahkumiyetlerine karar vermiş. Bu karar süresi içinde ... tarafından temyiz edilmiş.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 06/03/2019 gün ve 2019/4445 sayılı kararı ile hükmün oy çokluğuyla Onanmasına oy çokluğu karar vermiştir. Yüksek Dairenin Onama kararına katılmıyorum.

Nedenler: Tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu üzere sanıkların olay yerine gittikleri, ... ve ...'ın arabada beklediği, ... ve ...'in hırsızlık amacıyla evin önüne geldikleri, ...'in içeri girdiği, ...'ın dışarıda gözcü olarak kaldığı, ...'in mağdur tarafından görülmesi üzere camdan atladığı, ... ve ...'in arabanın yanına gelip hep birlikte olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmaktadır.

Sorun hırsızlık amacıyla evin bulunduğu sokağa giden araba içinde ve sokakta bekleyen sanıklar hakkında Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Ağırlaştırılmış TCK 119/1-c maddesince ceza verilmesi mümkün olup olmadığı hususuna ilişkindir.

Üç sanığın Hırsızlık suçu işlendiği sırada sokak üzerinde ve araba içinde beklediği kabul edilmiştir.

A) Türk Ceza Yasası'nda hırsızlık suçu ve bu suçta korunan Yarar ile Konut Dokunulmazlığını İhlal suçu ve bu suçta korunan yarar farklı şekilde tanımlanmış ve düzenlenmiştir. İki suçun düzenlendiği bölümler birbirinden farklıdır. Biri mal aleyhine suçlar bölümünde, diğeri hürriyet aleyhine suçlar bölümünde düzenlemiştir. Korudukları yarar da birbirlerinden farklıdır. Bu husus kanun koyucunun bilinçli bir taktiridir.

B) TCK 119/1-c maddesindeki cezasının artırılma nedenleri mağdur ile ilgilidir. Bu hallerde suçun işlenişi nedeniyle mağdur üzerindeki etki artmakta, etkisiz hale gelmesi, korkması, yardım isteyememesi, kendini savunma olanağı azalması ve mağdur üzerindeki tehlike artmakta bu nedenlerden dolayı ceza artırılmaktadır.

Konuta girmeyen, girmeye kalkışmayan, azmettirmeyen, yardım etmeyen sanıkların eylemlerinin değerlendirilmesi, bu eylemleri yazanlarla aynı kategoriye konulmaması gerekir.

C) Konut Dokunulmazlığını İhlal suçunda fiilin gerçekleştiği sırada birlikte hareket etmiş olmaları yeterlidir. Konut Dokunulmazlığını İhlal suçunda bir fazla kişinin asli fail olması şart değildir. Ancak birlikte hareket eden bir fazla kimse olan bazılarının mağdurda korku yaratacak uzaklıkta bulunmaları ve içlerinden birinin konuta girmesi, girmeye kalkışması suçun işlenmesi için yeterlidir.

C) Konut Dokunulmazlığını İhlal suçunda fiilin gerçekleştiği sırada birlikte hareket etmiş olmaları yeterlidir. Konut Dokunulmazlığını İhlal suçunda bir fazla kişinin asli fail olması şart değildir. Ancak birlikte hareket eden bir fazla kimse olan bazılarının mağdurda korku yaratacak uzaklıkta bulunmaları ve içlerinden birinin konuta girmesi, girmeye kalkışması suçun işlenmesi için yeterlidir.

D) Suçun birden fazla kimse tarafından toplu olarak işlenmesinin ağırlaştırıcı sebep olarak öngörülmesinin nedeni; mağdurun buna karşı korunma olanağının azlığı ve suçun işlenmesindeki kolaylıktır. Tehlike artmakta ve mağdur kendini savunma olanağı azalmaktadır.

E) Mağdur evin içinde bir sanık ile karşılaşmış ve bu kişiyi yakalamaya çalışmış, bu sırada dışarıda bekleyen diğer sanığı görmemiş, eve giren sanık aşağı atlayıp, eylemini tamamladıktan sonra mağdur sokakta gözcü olarak bekleyen diğer sanığı görmüş, arabada bekleyen sanıklardan ise haberi yoktur.

F) TCK 119 maddesinin gerekçesinde bu madde birinci fıkrada sayılan suçlar açısından söz konusu olan ve cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli unsurları göstermektedir. Maddenin birinci fıkrasında bu nitelikli unsurlar seçimlik olarak belirlenmişlerdir. Yani bir olayda bu hallerden biri veya birkaçı gerçekleşmiş olması durumunda, bu fıkraya göre cezanın artırılması gerekmektedir.

Belirtilen nitelikli haller söz konusu suçların işlenmesi ile varılmak istenen amaç açısından cebir veya tehdit kapsadığı korkutma gücünün etkililiği ve yoğunluğu hususunda mağdurda ciddi kaygılar meydana getirmeye elverişli durumlardır.

Silahla cebir veya tehditte bulunulması halinde varılmak istenen amaca daha kolay ulaşılır. Aynı surette kendisini tanınmayacak bir hale getiren kişinin veya birkaç kişinin birlikte olarak tehdit icra etmeleri halinde meydana gelen korku çok yoğun olur şeklinde belirtilmiştir.

Kanun koyucu bu hallerde mağdur üzerindeki etki, korku ve çaresizliği cezanın artırım nedeni olarak kabul etmiştir.

Sonuç: İrade birliği içinde hırsızlık yapmak amacıyla olay yerine giden, iş bölümü nedeniyle araç içinde bekleyen, bina dışında gözcülük yapan ve konut dokunulmazlığı suçuna katılan ..., ... ve ...'in evin içinde mağdur ile karşılaşmadıkları, yalnızca ...'in konut içinde mağdur ile karşılaştığı anlaşılan olayda TCK 119/1-c maddesinde tanımlanan cezanın artırılma nedeninin uygulanamayacağı ve hükümlerin bu noktadan bozulması gerektiği kanısındayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/10035, Karar No: 2016/8678, Tarih: 22.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10035 E.  ,  2016/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel saldırı suçundan şüpheli... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.01.2016 tarihli ve 2016/44 soruşturma, 2016/58 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin 19.02.2016 tarihli ve 2016/57 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında, üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut beyan dışında delil bulunmadığından ve sorunun hukuki mahiyette olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, şüphelinin ifadesinde, ...'ın mağdur ...'yı istediğini ancak olumsuz cevap verildiğini bu nedenle ...'nın da kaçırılmaya razı olduğunun belirtilmesi üzerine yardım ettiğini belirttiği, şüpheli... ve diğer şüpheliler haklarında Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 2015/370 Esas sayılı iddianamede, şüphelilerin eylem birliği içerisinde cinsel amaçla ortak hakimiyet kurarak ve cebir kullanarak mağduru kaçırdıklarının anlatıldığı da nazara alındığında, şüpheli hakkında kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemede olduğu cihetle, itirazın kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.06.2016 gün ve 94660652-105-57-4752-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin 19.02.2016 tarihli ve 2016/57 Değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20434, Karar No: 2014/10364, Tarih: 28.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20434 E.  ,  2014/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1 - Gümrük İdaresinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 4733 Sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ...'nın temyizine gelince;

Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 2. bendinin, 80.00 TL kelimesinden önce gelmek üzere "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" olarak tayinine ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8197, Karar No: 2016/1125, Tarih: 11.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8197 E.  ,  2016/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, Dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 27.01.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği vekâletnameye dayanarak sanık ... ve adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 17.02.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, yirmibeş yaş içerisinde bulunan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az on iki ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği halde, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı tarafından mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin 01.09.2014 tarihli raporun olayın üzerinden oniki ay geçmeden düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin anılan eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,