muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3136, Karar No: 2012/6609, Tarih: 11.06.2012

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan haklardan kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilmeye kadar, kendi altsoyu dışındakiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2473, Karar No: 2014/6272, Tarih: 14.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2473 E.  ,  2014/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/624-2013/595

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında hizmet sahasında 3. kişilere verilen zararlardan dolayı davalının sorumlu olacağının kararlaştırıldığını, bu kapsamda zarar gören dava dışı 3. kişi tarafından müvekkili ve davalı aleyhine açılan cismani zarara dayalı tazminat davasında müvekkili ve davalı aleyhine hükmedilen toplam 260.778,00 TL tazminatın icra takibi çerçevesinde müvekkilince ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, anılan miktarın davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde yetki itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; HMK'nın 16. maddesi gereğince haksız fiilden doğan davalarda yetkili mahkemenin haksız fiilin işlendiği yer veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi olduğu, ayrıca HMK'nın 6. maddesi gereğince davalının yerleşim yerinin bulunduğu yerin de yetkili olduğu, Van Mahkemelerinin bu kapsamda yetkili olmadığı, davalının yerleşim yerinin Ankara olduğu ve davalı tarafça süresi içerisinde yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, zarar gören 3. şahıslara davacı tarafından ödenen tazminatın taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı olarak davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

HMK'nın 16. maddesi, zarardan sorumlu olanlar ile zarar gören arasındaki hukuk davaları için mahkemenin yetkisini düzenlemektedir. Oysa davacı, taraflar arasındaki sözleşmenin 5, 9 ve 20. maddelerine dayalı olarak talepte bulunduğundan mahkemece, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmekte olup, taraflar, haksız fiil tarafları olmadığından, mahkemenin uyuşmazlığın haksız fiile dayalı olduğu yönündeki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki sözleşmenin "Anlaşmazlıkların çözümü" başlıklı 38. maddesi,"Bu sözleşme ve eklerinin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlığın çözümünde sözleşmeyi imzalayan idarenin bulunduğu yerin mahkeme ve icra daireleri yetkilidir." hükmünü içermektedir. Sözleşmenin 2. maddesinde ise davacı şirketin adresi "İpek Yolu üzeri 6. Km/ VAN" olarak yazılmıştır. Buna göre, HMK'nın 18/2. maddesi hükmüne uygun olarak sözleşmenin yetki şartıyla ilgili .../...

bu hükmündeki hukuki ilişki belirli, yetkili mahkemenin ise belirlenebilir ve yetki sözleşmesinin geçerli olduğunun kabulü gerekir. Sözleşmede kararlaştırılan yetki şartı, HUMK’da belirtilen genel yetki kurallarını ortadan kaldırmayıp, genel yetkili mahkemelerin yanında, aslında yetkili olmayan bir mahkemenin dahi taraflarca yetkili kılınmasıdır. Yetki şartının, sözleşmenin tarafı olan kişileri bağlayacağı da kuşkusuzdur. Ayrıca, bir dava için birden fazla yetkili mahkeme var ise, davacı bu mahkemelerin birinde dava açmak hususunda bir seçim hakkına sahiptir. Davacı, bu mahkemelerin hiç birinde dava açmazsa, o zaman seçim hakkı davalıya geçer.

Somut olayda, davacı yan, sözleşmeye dayanmak suretiyle, seçimlik hakkını doğru kullanmış olup, mahkemece, seçim hakkı kendisine geçmeyen davalı yanın yetki itirazının reddi ile esasa girilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, aksine yazılı gerekçeler ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23631, Karar No: 2015/14951, Tarih: 07.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23631 E.  ,  2015/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde katılanın aynı müşteri numarasına bağlı internet hesabına girip burada bulunan farklı hesaplardaki paraları aynı zaman dilimi içerisinde başka hesaba havale eden sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-e maddesinde yazılı tek hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 43/1 maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17027, Karar No: 2016/8354, Tarih: 25.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17027 E.  ,  2016/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk 2013 doğumlu ...... Yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2016 (Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2025/1, Karar No: 2025/32, Tarih: 06.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1 E.  ,  2025/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/450 E., 2024/278 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 162.104,24 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.01.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce davanın reddine yönelik verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiş, bu karar Dairemizce davacı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 162.104,24 TL alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 162.104,24 TL alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. maddesinde hangi nitelikteki İlk Derece Mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2024 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250,00 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum. 06.01.2025
Yargıtay — Esas No: 2017/17368, Karar No: 2018/9567, Tarih: 20.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17368 E.  ,  2018/9567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16785, Karar No: 2012/22677, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16785 E.  ,  2012/22677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile temizlik,ilaçlama ve kalorifer yakma hizmeti alımı hususunda sözleşme imzaladıklarını, hizmet süresince kendilerine 5510 sayılı kanunun 81.maddesi gereğince işveren prim oranlarında Devlet tarafından %5 oranında indirim sağlanmış olmasına rağmen davalı tarafça indirimden faydalandığı dönemde hak edişlerden kesinti yapıldığını, yapılan kesintinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 6.948,00 TL’nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulü ile 6.948,00TL nin 9.8.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar 5510 sayılı Yasanın 81/ı maddesinde "Bu kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran özel sektör işverenlerinin, bu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin 5 puanlık kısmına isabet eden tutar Hazinece karşılanır." hükmü mevcut ise de taraflar arasında düzenlenen 28.12.2009 tarihli temizlik,ilaçlama ve kalorifer yakma hizmeti alımına yönelik birim fiyat sözleşmesinin 14.2. maddesinde "...Hazine tarafından karşılanan prim 2012/16785-22677

tutarı, idare tarafından yüklenicinin hak edişinden kesilecektir." hükmü bulunduğundan, sözleşme serbestisi içerisinde düzenlenen bu hükmün tarafları bağlayacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca sözleşmenin açık olan bu hükmü karşısında mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11221, Karar No: 2012/12391, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11221 E.  ,  2012/12391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili ve davalı (Alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi), ....İcra Müdürlüğü’nün 2010/5441 sayılı takip dosyasından yazılan talimat uyarınca, ....İcra Müdürlüğü’nün 2011/76 sayılı Talimat dosyasında yapılan 12.07.2011 günlü hacze konu menkullerden haciz tutanağının 1b sırasındaki koltuk takımı dışında kalan tüm eşyaların kendisine ait olduğunu, haciz adresinde 10 yıldır oturduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin takip borçlusunun huzurunda, kardeşi olan üçüncü kişi ile birlikte oturduğu yerde yapıldığını, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğunu, ispat yükü altında olan üçüncü kişinin karinenin aksini kanıtlayamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin takip borçlusunun evinde yapıldığı, bu sırada borçlunun hazır bulunduğu, istihkak iddiasının kanıtlanamadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili ile davalı (Alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava red ile sonuçlandığına göre, kendisini bir vekil aracılığı ile takip ettiren alacaklı taraf lehine, karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması hatalı olmuştur.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 3.bendine “…karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca dava değeri olan 5.300,00.-TL üzerinden hesaplanan 636,00.-TL nispi vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine” ibaresinin yazılıp eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18877, Karar No: 2013/4078, Tarih: 21.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/18877 E.  ,  2013/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, tedbire çevrilerek, 25 gün süreyle ikamet ettikleri Yeşilyurt İlçesinde umuma açık yerlere gitmekten yasaklanmalarına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1163 sayılı yasanın ek 1. maddesi gözetilerek, davayı takip ve hükmü temyize yetkisi bulunan kurum olan Sanayi ve Ticaret Bakanlığına gıyabi karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, temyiz edildiği takdirde temyiz dilekçesi eklenmek ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlenmek suretiyle iade edilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.