muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14574, Karar No: 2018/7477, Tarih: 29.11.2018

Bir kısım davalılar ve vekilleri, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davalıların sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iddia ettiği gibi apel ödemelerinin fiktif yapılmasından kaynaklı bir zararın bulunmadığı, el koyma tarihi itibariyle yapılmış bir devir teslim tutanağının olmaması ayırca sayım tutanağının bulunmaması nedenleriyle açığın tam olarak kim tarafından ve ne zaman yapıldığının belirlenmesinin de mümkün olmadığı, el koyma tarihi itibariyle zararın varlığının tespit edilmemesi ve buna bağlı olarak da davalıların sorumluluğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ...'ın ölü olduğu anlaşılmakla ölü kişi aleyhine dava açılamayacağından bu davalı yönünden davanın reddine, davalılar ..., ... , ..., ... , ..., ... , ... , ... , ..., ... , ..., ... haklarında açılan davanın HMK'nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...'a verilmesine, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 29/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, fiilen ödenmeyen apel ödemelerini fiktif olarak ödenmiş gibi göstermiş olmaları nedeni ile oluşan şirket zararından davalıların sorumlu olduklarını iddia etmiştir. Davacı şirket bir anonim şirket olup, ...’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır. Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne uygun tanzim ve imza edilmiş şirket mukavelesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu düzenlenmiştir. Anılan maddeler ile ortakların sermaye borçlarını yerine getirme

zorunluluğuna ve sermaye borçlarının ortaklardan tahsili usulüne ilişkin olarak çeşitli maddelerdeki (...’nun 405 ve devamı maddeleri gibi) düzenlemeler göz önüne alındığında ortaklar şirkete karşı sermaye borcunu ödemekle yükümlü olup, bu yükümlülüklerine uymamaları halinde şirkete tazminat isteme hakkı da tanınmıştır. Borçlarından dolayı üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu malvarlığı ile sınırlı bulunan anonim şirketlerin bu nedenle de sermayelerinin 3. kişiler için bir teminat ve şirketin mali gücünün ölçüsü yönünden de önemli bir gösterge niteliğinde olması nedeniyle şirket sermayesinin ödenmiş olması 3. kişilerin haklarını da etkileyen bir husustur. Öte yandan, bir şirketin devamını sürdürebilmesi ve ticari faaliyette bulunabilmesi için paraya ihtiyacı olduğundan ortakların şirkete karşı olan sermaye borçlarını yerine getirmemelerinin şirketi mutlak şekilde zarara uğrattığının kabulü gerekir. Bu itibarla, ortaklar yönünden şirkete karşı sermaye borcunu ödeme yükümlülüğü mevcut olduğu gibi bu tutarların tahsil edilmemesine rağmen tahsil edilmiş gibi gösterilmesinden dolayı kusursuz olduklarını kanıtlayamamaları halinde yönetim ve denetim kurulu üyeleri de bundan dolayı sorumlu bulunmaktadır. Başka bir deyişle, apel borçları tahsil edilmediği halde tahsil edilmiş gibi gösterilmiş olması veya geç tahsil edilmesi davacı şirket için bir zarardır. Davalılar arasında gösterilen şirket çalışanları ise şirket ortaklarının ödemekle, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin de tahsilini sağlamakla yükümlü oldukları sermaye borçlarının yasaya aykırı şekilde kayıtlara geçirilmesinden dolayı haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olduklarından meydana gelen olayda kusurlu olmaları halinde sorumlu tutulmaları mümkündür.Davalılar arasında gösterilen şirket ortağı olarak resmi kayıtlarda görünmemelerine rağmen şirketi fiilen yönettiği iddia edilen kişiler yönünden de davacının bu husustaki iddialarının incelenerek bu kişilerin ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönettiklerinin tespiti halinde bunların da somut olayla ilgili olarak haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olup olmadıklarının tartışılması gerekmektedir.

O halde mahkemece, apel ödemelerinin yapıldığının ispatı yükünün davalılarda olduğu gözönüne alınarak, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının ortak, yönetim ve denetim kurulu üyeleri, ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönetenler ve şirket çalışanları olan davalılara yönelik iddialarının yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca incelenerek davalıların meydana gelen zarardaki sorumluluklarının tayin ve tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir (11. HD. 12.04.2012- E.831/K 5961, 21.11.2013- E. 2012/4050/K. 2013/21038).

Tüm bu nedenlerle çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/19025, Karar No: 2010/4752, Tarih: 25.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/19025 E.  ,  2010/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren davalıya mobilya satıp karşılığında Bursa 5. İcra Hakimliğinin 07.02.2006 tarih ve 2005/889 — 2006/124 esas ve karar sayılı ilamı ile kambiyo vasfında olmadığı tespit edilen senet aldığını, 4.000 TL asıl alacak ve 222. TL işlemiş faizinin tahsili amacıyla Bursa 8 icra Müdürlüğünün 2006/1320 esas sayılı dosyasında yapılan ilamsız icra takibine davalının itiraz ettiğini bildirerek itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmolunmasını istemiştir.

Davalı işçi takip dayanağı senedin işe girdiğinde boş olarak imzalatılan teminat senedi olduğunu davacıya her hangi bir borcu olmadığı gibi borç doğuran bir işlemi de bulunmadığını ileri sürerek borca ve işlemiş faize itiraz edip davanın reddine ve davacının % 40 dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ve takibin haksız ve kötüniyetle yapıldığı gerekçesi ile % 40 oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu alacağının davalıya çalıştığı sırada mobilya ve koltuk satışından (satım aktinden) kaynaklandığını iddia edip kambiyo senedi vasfını taşımadığı için yazılı delil başlangıcı niteliğindeki 01.04.2005 tarihli belge ile tanık ve yemin deliline dayanmıştır. Gösterdiği tanık davalının çalıştığı sırada davacıdan mobilya aldığını duyduğunu ancak alınan mobilyaları görmediğini beyan etmiştir.

Davalı, işçi davacının mobilya ve koltukları almadığına ve borcu olmadığı şeklinde teklif ettiği yemini eda ederken davacıdan koltuk ve mobilya aldığını ibra etmiş fakat bunların satış suretiyle (satım akti ile) değil kendisine düğün hediyesi olarak verildiğini (hibe edildiğine) bildirmiş ayrıca davacıya borçlu olmadığına dair yemin etmiştir. Davalının bu beyanı vasıflı ikrar niteliğindedir. Usul Hukukumuzdaki yerleşik görüş ve uygulamaya göre vasıflı ikrarın (gerekçeli ikrarın) bölünemeyeceği yani vasıflı (nitelikli) ikrarda bulunan aleyhine delil teşkil etmeyeceği yolunda olduğundan ispat yükü yer değiştirmemiş, dolayısıyla satım iddiasında bulunan

davacının söz konusu iddiasını ispat yükümlülüğü ortadan kalkmamıştır. Davacı tanığının duyuma dayanan beyanı ispata yeterli olmadıktan başka davacının teklif ettiği yemin dayalı tarafindan eda edilmiş böylece davacı iddiasını ispat edememiştir. Bu durumda dayalı tanıklarının savunmayı doğrulayıcı yöndeki anlatımları da nazara alındığında mahkemece davanın reddine dair kararı yerindedir. Ancak, dava ilamsız icra takibine itirazın iptaline ilişkin olup davacının iddiasını ispatlayamaması kötüniyetli sayılmasını gerektirmediğinden dayalı yararına icra inkar tazminatına hükmolunması doğru değildir. Ne var ki bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın bozulması yönüne gidilmeyip hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fikrasının 2. bendinde yer alan alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine sözcüklerinin silinerek yerine” Davalının koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı isteminin reddine “sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA 25.2.2010 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/15588, Karar No: 2014/2601, Tarih: 11.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15588 E.  ,  2014/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/301793

MAHKEMESİ : Ilgın Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

NUMARASI : 2010/9 Esas, 2010/120 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01/12/2009 tarihli olay yeri tespit tutanağı, müşteki jandarma görevlilerinin birbiriyle tutarlı, aşamalarda istikrar arz eden anlatımları, tanık beyanları ve tevil yollu sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre; olay günü sabit trafik uygulaması yapan müştekilerin sürücü belgesiz araç kullandığını tespit ettikleri sanık Y.. Y.. hakkında yasal işlem yapmaya başladıkları, bu sanığın çağırması ile olay yerine babası olan R.. Y..'nın da geldiği, görevlilerden resmi işlem yapmamaları hususunda ricacı olduğu, talebinin kabul edilmemesi üzerine her iki sanığın hakaret içeren sözler sarf ettikleri, sanık Yasin'in müşteki Ufuk'un elindeki kalemi yere attığı, ekip otosunu yumrukladığı, yerden aldığı taşı müştekiye doğru fırlattığı, müşteki Oktay'ın yakasını tutup tehdit ettiği anlaşılmakla, her iki sanığın memura görevinden dolayı hakaret, sanık Yasin'in ise ayrıca birden fazla kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu saldırıda kullanmaya elverişli araçla işlediği sübuta ermesine rağmen, oluşa, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12306, Karar No: 2024/376, Tarih: 15.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/12306 E.  ,  2024/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 ... Çocuk Koruma Kanunu uyarınca tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Antalya 1. Çocuk Mahkemesiyle ... Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 ... Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 ... Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; ... Çocuk Mahkemesiyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/103, Karar No: 2009/190, Tarih: 13.05.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/1-103 E.  ,  2009/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2007

Taraflar arasındaki “Çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil; temliken tescil” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda;Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesince elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davasının reddine, birleşen davada temliken tescil isteminin kabulüne dair verilen 24.06.2005 gün ve 2004/196 E.,2005/412 K. sayılı kararın incelenmesi  davacı (birleşen davanın davalısı) vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 22.12.2005 gün ve 12198-13667 sayılı ilamı ile; (...Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil; birleştirilerek görülen dava ise temliken tescil isteklerine ilişkindir.

Dosyaya getirtilen belgelerden, kayden davacıya ait 600 parsel sayılı taşınmazın 3367 Sayılı Yasası hükümleri uyarınca tesis edildiği ve kayıt üzerinde 10 yıl süreyle ahara devir ve temlik edilmeyeceği şerhinin yazılı olduğu, davalının kayıtla bir ilgisinin bulunmadığı görülmektedir.

Davacı, davalının haksız biçimde taşınmazına bina inşa ettiğini ileri sürerek eldeki davayı; davalı da taşınmazı dava dışı kişiden haricen satın aldığını, binayı iyiniyetle yaptığını belirterek birleştirilen davayı açmışlardır.

Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 724. ve 725.maddesi koşullarının davalı (birleştirilen davanın davacısı) yararına gerçekleştiği kabul edilerek temliken tescile karar verilmiştir.

Ne varki, toplanan deliller ve keşifteki uygulama sonucu davalının davacıya ait çekişme konusu taşınmaza haklı ve geçerli bir sebep bulunmaksızın yapılanmak suretiyle elattığı, hukuken korunması gerekli bir yararı bulunmadığı, özellikle temliken tescilin öncelikli koşulu olan iyiniyet unsurunun gerçekleştiğinden sözedilemiyeceği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, elatmanın önlenmesi, yıkım ve belirlenecek ecrimisile karar verilmesi, birleştirilen davanın ise reddedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davacının temyiz itirazı yerindedir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davacı-K.davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil; birleşen dava, temliken tescil istemine ilişkindir.

Davacı-k.davalı H. U.. vekili, M. T..’un haksız biçimde davacının taşınmazına bina inşa ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil; birleşen dava, temliken tescil istemine ilişkindir.

Davacı-k.davalı H. U.. vekili, M. T..’un haksız biçimde davacının taşınmazına bina inşa ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı-k.davacı M. T.  vekili, H. U..'ın kendisine ait 600 parsel sayılı arsayı A. K.. isimli kişiye haricen satmış olduğunu, A. K..ın ise bu taşınmazı M.. T..’a ait olan başka bir taşınmaz ile takas ettiğini ve her ikisinin de takas edilen arsalar üzerinde inşaat yapmaya başladıklarını, bu inşaatın Halil Uysal'ın da rızası alınarak ve iyi niyetle yapıldığını, değerinin arsanın değerinin çok üzerinde olduğunu bildirerek, taşınmazın mülkiyetinin uygun bir bedel karşılığında müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini, tescil istemi kabul edilmediği takdirde yapılan faydalı masraflar ile malzeme bedelinin müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Yerel Mahkemece davalı-k.davacı M. Tu..'un dava konusu taşınmaz üzerindeki inşaatı iyi niyetle yapmış olduğu ve yapılan inşaatın değerinin arsanın değerinden açıkça fazla olduğu anlaşıldığından, davacı-k.davalı H. U.. tarafından açılan elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davasının reddine, birleşen davada temliken tescil isteminin kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Özel Dairece  yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuştur.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, davalı-k.davacının çekişme konusu taşınmaza haklı ve geçerli bir sebep bulunmaksızın yapılanmak suretiyle elatıp atmadığı, hukuken korunması gerekli bir yararı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu taşınmazın tapu kaydında 10 yıl süre ile takyitli olduğu belirtildiğine göre el atmanın önlenmesi ve yıkım talepleri yönünden Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Dava konusu taşınmazın tapu kaydında 10 yıl süre ile takyitli olduğu belirtildiğine göre el atmanın önlenmesi ve yıkım talepleri yönünden Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Diğer taraftan; davacı-karşı davalı el atmanın önlenmesi ve yıkım istemleri yanında ecrimisil talebinde de bulunmuş ancak miktarını belirtmemiş, mahkemece belirlenecek ecrimisile hükmedilmesini talep etmiştir. Keza davalı-karşı davacı da  taşınmazın tescili mümkün olmadığı taktirde yaptığı masraflar için mahkemenin yapacağı belirlemeye göre belirlenecek tutara hükmedilmesini istemiştir. Görüldüğü gibi ne davacı-karşı davalının ne de davalı-karşı davacının miktar belirterek ileri sürdükleri bir talepleri yoktur.Oysa Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 74. maddesine göre yasanın belirlediği belli hükümler dışında hakim her iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup bundan fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez. Görüldüğü gibi bu kural hem dava hem de savunma yolu ile getirilen talepler için geçerlidir.Diğer taraftan Türk Medeni Kanunu’nun 994. maddesi iyi niyetli zilyedin haklarını belirlemiş olup buna göre iyi niyetli zilyet geri vermeyi isteyen kimseden şey için yapmış olduğu zorunlu ve yararlı giderlerin tazmin edilmesini isteyebilir ve bu tazminat ödeninceye kadar şeyi geri vermekten kaçınabilir.Keza T.M.K. 995/2 maddesine göre de kötü niyetli zilyet yaptığı giderlerden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazminini isteyebilir.Görüldüğü gibi her iki halde de giderlerin tazmini için talep zorunluluğu vardır. Hukuki anlamda talep ise konusu belli bir değer olan isteklerde bu değerin miktar olarak belirtilmesidir.Mahkemenin tarafların miktar olarak belirlemediği isteklerini yasanın belirlediği ayrık durumlar dışında hem belirleyip hem de hüküm altına almasının yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sonuç olarak konusu belli bir değer olan talepler ister açılan bir dava ile isterse açılmış bir davada savunma yolu ile getirilsin miktarı belirtilmek suretiyle mahkeme önüne getirilmelidir. Yukarıda da belirtildiği gibi bu husus hem H.U.M.K. 74. madde hem de olayımızda T.M.K. 994 ve 995. madde hükmünün sonucudur.

O halde öncelikle ecrimisil ve yapılan masraflar yönünden taraflara miktar açıklattırılıp, harcı tamamlandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken bu konu dikkatten kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle de direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı-k. davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının  yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 13.05.2009 gününde,oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1825, Karar No: 2024/7934, Tarih: 18.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1825 E.  ,  2024/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/444 Esas, 2023/371 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 05.11.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ve hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

4.765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme