muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3451, Karar No: 2007/4417, Tarih: 13.11.2007

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Tanımlar" başlıklı 2.maddesinin 1.fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; "Kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilmeyen hapsi ifade eder." şeklinde yapılmıştır.

Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Konu öğretide ele alınmış ve disiplin hapsinin niteliği şu şekilde açıklanmıştır. "Kişinin yükümlülüğe aykırı davranmamak konusunda mecburiyeti bulunmamaktadır. Ancak, kişi bazı durumlarda bir yükümlülüğe uygun davranmaya belli ölçüde icbar edilebilmektedir. Başka bir deyişle kişi, bazı durumlarda yükümlülüklerinin gereğini yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebilmekte ve bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilmektedir. Bu hürriyetten yoksun bırakma olgusu, bir disiplin hapsi niteliği taşımaktadır. Ancak, yükümlülüğün yerine getirilmesi halinde, bu yaptırımın uygulanmasına derhal son verilmektedir. Bu bakımdan söz konusu disiplin hapsine ilişkin olarak kanunda sadece azami bir süre belirlenmektedir. Kişi kendisine terettüp eden yükümlülüğün gereğini yerine getirmeye zorlamak amacıyla ancak belli bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilecektir. Bu sürenin dolması halinde; kişi, yükümlülüğünün gereğini yerine getirmemiş olsa bile hürriyetinden yoksun bırakılmasına ilişkin yaptırım uygulanmasına son verilerek serbest bırakılacaktır. Bu nedenle söz konusu disiplin hapsine, kanunda tazyik hapsi denilmiştir. (Doç.Dr.... Özgenç, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3.Bası, Sh.623)

Bu çerçevede, 1.6.2005 tarihinden sonra mal beyanında bulunmamak fiilini işleyen borçlu sanık hakkında; önceki düzenlemede bulunan "borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı yasa ile değişik İİK.nun 337.maddesinde yer verilmediği gözetildiğinde, kişinin yükümlülüğünü yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebileceğinin, bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabileceğinin kabulü gerekir.

Açıklamalar çerçevesinde, Afyonkarahisar 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2007 tarih ve 2007/68 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklamalar çerçevesinde, Afyonkarahisar 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2007 tarih ve 2007/68 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle Afyonkarahisar 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/68 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-c maddesi uyarınca BOZULMASINA, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama yapılmasının gerekmediğine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33535, Karar No: 2017/1630, Tarih: 09.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/33535 E.  ,  2017/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı kanunlara muhalefet

HÜKÜM : 4733 sayılı Kanuna muhalefetten beraat, 5607 sayılı kanuna muhalefetten Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, yine 01/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasa’nın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

2) Doğrudan verilen adli para cezasının miktarı belirlenirken TCK’nun 52/2 maddesi yerine 52.maddesi denilmek suretiyle ilgili fıkra gösterilmeksizin; hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK’nun 50/1-...maddesi yerine 50.maddesi denilmek suretiyle ilgili fıkra ve bent gösterilmeksizin hüküm kurularak CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13.maddesi delaletiyle TCK'nın 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken doğrudan 5607 sayılı Kanun'un 13.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

4) Suçtan doğrudan zarar görmeyen ... katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca,

1) Hükmün adli para cezasına ilişkin bendinin sonundan “ taksitlerden birinin” ibaresinden itibaren bent sonuna kadar olan kısmının çıkarılması,

2) Hükmün doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin bendinden “52” ibaresinin çıkarılarak yerine “52/2”, takip eden bentteki “50” ibaresinin çıkarılarak yerine “50/1-a” ibaresinin eklenmesi,

3) Hükmün müsadereye ilişkin bendinde “13 ...” ibaresinden sonra gelmek üzere “ delaletiyle TCK’nun 54/4.maddesi” ibaresinin eklenmesi,

4) Hüküm fıkrasından ... lehine vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5683, Karar No: 2019/10614, Tarih: 04.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/5683 E.  ,  2019/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 158/1-L, 158/3, 52/2-4, 53/1-3, 58/6 ve 63. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyete dair hükmün istinaf başvurusunun esastan reddi

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık müdafi tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Katılanlar ... ile ...’in evli oldukları ve gelinleri olan katılan ... ile birlikte yaşadıkları, suç tarihinde katılanların ev telefonunu arayan ve kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişinin kendisini komiser olarak tanıttığı, katılan ...’in cep telefonu numarasını isteyerek katılanı cep telefonundan aradığı ve karakola gelmesini istediği, katılan ...’in evden ayrılması üzerine ev telefonundan arayan şahsın katılan ...’in cep telefonu numarasını istediği ve katılan ...’yi cep telefonundan arayarak operasyon yaptıklarını, katılanların adına kuyumcudan altın alındığını, evde altın olması halinde bunları karşılaştırma yapmak amacıyla alacaklarını söylediği, bu esnada katılan ... ile de telefonda kimliği tespit edilemeyen başka bir şahsın görüştüğü ve benzer hileli sözler ile katılanların altınları torbaya koymalarını sağladıkları, katılan ...’in telefonda konuştuğu esnada sanığın katılanların evine gelerek altınları aldığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yakalama ve teşhis tutanakları, katılan ve tanık beyanları, sanık ikrarı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 158/1-L maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte menfaatin iki katından az olamayacak şekilde adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, adli para cezasının üst sınırının 5.000 gün olduğu belirtilerek eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3308, Karar No: 2011/2330, Tarih: 18.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3308 E.  ,  2011/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (SAKARYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/01/2007 gün ve 159/18

SUÇ : kasten yaralamak

TEBLİĞNAME : 3-B/07/120779

E.. T..'ı kasten yaralamaktan sanık C.. İ..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (SAKARYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/01/2007 gün ve 159/18 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında kasten silahla yaralama suçlarından verilen ceza miktarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Sanık hakkında silahla yaralama suçlarından kurulan hükümler ile ilgili olarak; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/556, Karar No: 2018/9255, Tarih: 25.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/556 E.  ,  2018/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun 50,00 TL değerinde olan ayakkabıyı çalması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/344, Karar No: 2023/665, Tarih: 13.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/344 E.  ,  2023/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2013/365854

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ : SAMSUN 5. Asliye

SAYISI : 497-639

I. HUKUKİ SÜREÇ

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-b, 109/5, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.09.2013 tarihli ve 497-639 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 18.01.2021 tarih, 2699-564 sayı ve oy çokluğu ile;

"Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Atılı suçun cinsel saikle işlediğine ilişkin bir iddia ve tespit bulunmamasına karşın, sanık hakkında TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanığın katılanı soruşturma başlamadan önce ve şahsına zararı dokunmaksızın katılanı aldığı yere bırakması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyeleri H. Kaynar ve O. Yalmancı; "Katılanın anlatımları, yerel mahkemenin ve dairemizin olayın oluşuna ilişkin kabulüne göre sanığın katılanı 4-5 yıldır takip ettiği, olay günü kimliği belirlenemeyen bir arkadaşı ile onu zorla araca bindirip ağaçlık bir alana götürdükleri, araç içerisinde katılan ile başbaşa kalan sanığın katılana 'Benim olacaksın, kesinlikle bu olaydan kimsenin haberi olmayacak, sana zarar veririm.' dediği, bağıran katılana vurduğu doktor raporuyla da sübuta ermiştir.

Bu oluş ve kabule göre 17 yaşındaki katılanı kaçıran 22 yaşındaki sanığın cinsel amaç dışında atılı suçu işlemesinin izahı mümkün değildir. Zaten sanık da katılana 'Benim olacaksın.' demek suretiyle bu amacını açıkça ortaya koymuştur.

Yukarıda anlatılan nedenlerle sanığın mağdureyi cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun bıraktığı ve TCK 110. maddesindeki şartların oluşmadığı kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak etmiyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.03.2021 tarih ve 365854 sayı ile; "18.12.2011 tarihinde 17 yaşında olan mağdure, babası ile polis karakoluna müracaat ederek özetle 'Eskiden beri kendisini takip ettiğini ve adını ... olarak bildiği kişinin 17.12.2011 tarihinde saat 18.30 sıralarında tramvaydan indikten sonra 55 BE ... plakalı otomobille yanına yaklaştığını, araçtan inerek ağzını tuttuğunu, sürücüsünün de kapıyı açtığını otomobilin arka koltuğuna zorla bindirdiğini, üç saat kadar tuttuğunu.' iddia etmiştir.

Polis ...'nin kim olduğunu araştırmış, 19.12.2011 günü saat 19 sıralarında plakadan hareketle ...'nin sanık ... olduğu tespit edilmiştir. Sürücü olarak bahsedilen kişi ise faili meçhul kalmıştır. Canlı teşhiste mağdure ...'yi teşhis etmiştir.

Sanık ilk ve devamında tutarlı şekilde suçlamayı reddetmiş, olay günü olarak sorulan 17.12.2011 günü neler yaptığını saat saat tanıkları ile birlikte anlatmıştır. Buna göre; 'Olay günü askerden izne geldiğini, saat 05.30'da Samsun'a geldiğini, 07.00 sıralarında belediye otobüsüyle evine geldiğini, ailesiyle kahvaltı yaptığını, 08.30'da arkadaşı ... ile Gülsan Sanayi Sitesine gittiğini, 14.30-15.00 sıralarında sanayiden çıkarak arabayı 100. Yıl Lisesinin oraya bıraktığını, Mecidiye girişinde bulunan telefoncuya gittiğini, arızalı olan telefonunu teslim ettiğini, telefonunu bıraktıktan sonra ... ile Atakum'a geçtiğini, Atakum'da dükkânı olan ...'ın yanına yemek yemeye gittiklerini, 18.30 sıralarında ...'un yanlarından ayrıldığını, ..., ustası ... ve ... ile birlikte 21.00 sıralarına kadar dükkânda durduklarını, kendisini eve bıraktıklarını, evde kız arkadaşı ... ile 2-3 saat kadar telefonla konuştuktan sonra yatıp uyuduğunu savunmuştur. Savunmada adı geçen tanıklar savunmayı doğrulamışlardır. Sanık savunmasında adı geçen kız arkadaşı ile evlenmiştir, mağdureyi alıkoyması için bir neden gözükmemektedir. Savunmaya göre HTS kayıtları, MOBESE incelemesi yapılmamıştır. Mağdurenin beyanı dışında delil olmadığı gibi, sanık ile mağdurenin aynı sokakta oturdukları ve sanığın mağdureyi dört yıldır takip ettiği iddia edildiği hâlde mağdure sanığın adresini ve tam adını bilmediğini söylemiş, sanık otomobil plakası incelemesi ile tespit edilmiştir. Mahkeme mahkûmiyet hükmünü salt mağdurenin beyanının doğru olduğu kabulüne dayandırmıştır. Bu verilerle sanığın mahkûmiyetine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 28.09.2021 tarih ve 11847-18134 sayı ile; itiraz nedeni yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup sabit olduğu sonucuna ulaşılması hâlinde ise sanık hakkında TCK’nın 109/5 ve 110. maddelerinin uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarının ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ...'nin suç tarihi itibarıyla 17 yıl, 8 ay, 15 günlük olduğu,

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ...'nin suç tarihi itibarıyla 17 yıl, 8 ay, 15 günlük olduğu,

Katılan ... hakkında 18.12.2011 tarihinde saat 00.50 sıralarında düzenlenen doktor raporuna göre; sağ skapula üzerinde iki adet birbirine paralel 6 cm ebadında kızarıklık mevcut olduğu, bu lezyonun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte bulunduğu,

Kolluk tarafından düzenlenen 19.12.2011 tarihli tutanağa göre; 55 BE \*\*\* plaka sayılı aracın tanık ...'a ait olduğunun belirlenmesi üzerine katılan ...'nin ifadesinde geçen "..." isimli kişinin bu şahsın oğlu olan sanık ... olduğunun değerlendirildiği, yapılan araştırma sonucunda da sanığın Liman Mahallesinde bulunan Gençlik Parkı yanında yakalandığı,

Kolluk tarafından düzenlenen 19.12.2011 tarihli teşhis tutanağına göre; tanıklar ... ve ... ile sanık ve ..... isimli şahsın katılımı ile gerçekleştirilen teşhis işlemi sonucunda katılan ...'nin sanığı teşhis ettiği,

Sanık hakkında düzenlenen erbaş ve er izin belgesine göre; Patnos İlçe Jandarma Komutanlığında jandarma er olarak askerlik hizmetini yapan ve 16.12.2011 tarihinde "20+4" olmak üzere yıllık izne ayrılan sanığın izin süresince Esenevler Mahallesi, 406. Sokak,,,,, Atakum/Samsun adresinde bulunacağını bildirdiği,

Kolluk tarafından düzenlenen 06.07.2012 tarihli müzekkere cevabında; Yerel Mahkemece Liman Mahallesi, Gençlik Caddesi üzerinde bulunan MOBESE kayıtlarının gönderilmesinin istenmesi üzerine yapılan araştırmada söz konusu görüntü kayıtlarını saklama süresinin yaklaşık 20 gün olduğunun, bu süre sonunda otomatik olarak üzerine kayıt yapıldığından olay tarihine ilişkin görüntülerin silindiğinin, ayrıca günlük olaylar arşivinde yapılan incelemede ise bahse konu olayla ilgili görüntü kaydına rastlanılmadığının belirtildiği,

Sanık müdafii tarafından Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 23.08.2012 tarihli dilekçede; olayla ilgili olarak,,,,, ile ..., ... ve ...'ın tanık olarak dinlenilmelerinin istendiği,

Anlaşılmıştır.

Katılan ... aşamalarda benzer şekilde; kızı olan katılan ...'nin o gece eve geldikten sonra kendisine 17.12.2011 tarihinde saat 18.30 sıralarında bir tanıdığının kına gecesine gitmek için evden ayrıldığını, PTT Başmüdürlüğü arkasında dolmuştan indikten sonra sanık tarafından zorla 55 BE \*\*\* plaka sayılı araca bindirilip yaklaşık üç saat süre ile alıkonulduğunu, bu esnada sanığın kendisini darbettiğini, hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğini anlatması üzerine katılan ...'yi alarak polis merkezine geldiklerini, sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,