muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16070, Karar No: 2023/3650, Tarih: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16070 E.  ,  2023/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.06.2022 Tarihli v 2021/179 Esas 2022/148 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda murisin mernis kayıtlarındaki yerleşim yeri adresi ... Mahallesi, 11 2. Sokak No:9 İç kapı No: 24 .../... olarak görünmekte ise de vasiyetnamede murisin yerleşim yeri ... Mahallesi, ... Celalettin Rumi Sk. No:1/20 .../..." olarak bildirilmiş olduğu, tanıkların da murisin Malatya'da ikamet ettiğini beyan ettiği, murisin Malatya Eğitim ve Araştırma hastanesinde vefat etmiş olduğu, vefatından önceki tüm tedavilerinin Malatya'da yapılmış olduğu her ne kadar vasiyetname Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmış ise de murisin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerin Yeşilyurt/Malatya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.07.2022 Tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/358 Karar Sayılı Kararı

Müteveffa murisin ölüm tarihindeki yerleşim yerinin Atakent Mahallesi, 11 2. Sokak İç Kapı No:24 Silifke/Mersin olduğu, yine Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/92 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararıyla vasiyetnamenin açılmasına karar verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 560 ncı maddesi ve devamı maddeleri uyarınca vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Mirastan doğan davalarda yetki” başlıklı 11 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

"Aşağıdaki davalarda, ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkilidir:

a) Terekenin paylaşılmasına, yapılan paylaşma sözleşmesinin geçersizliğine, ölüme bağlı tasarrufların

iptali ve tenkisine, miras sebebiyle istihkaka ilişkin davalar ile mirasçılar arasında terekenin

yönetiminden kaynaklanan davalar."

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde mirastan doğan davalarda yetki; ölen kişinin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkili mahkeme olarak düzenlenmiştir.

2. Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 11 2. Sokak İç Kapı No:24 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

yönetiminden kaynaklanan davalar."

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde mirastan doğan davalarda yetki; ölen kişinin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkili mahkeme olarak düzenlenmiştir.

2. Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 11 2. Sokak İç Kapı No:24 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2305, Karar No: 2024/699, Tarih: 05.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2305 E.  ,  2024/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli ve 2022/226 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/2852 Esas, 2022/3610 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekillerinin temyiz sebepleri; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekillerinin temyiz sebepleri; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.21.09.2021 günü saat 09:00 sıralarında ... Caddesi üzerinde bulunan ... Market önünde çıkan tartışma sonucunda olay sonrasında ele geçirilemeyen bıçakla sanık ... tarafından maktul ...'ın bıçakla yaralandığı, dosya kapsamındaki görüntü kayıtları incelendiğinde maktul ...'ın saat: 08:00-08:51 suları arasında mahalle bakkalının içerisinde alkol almak suretiyle oturduğu, içeride tanık ... isimli mahalle bakkalının da bulunduğu, içeriye ara ara müşterilerin girip çıktığı, 08:52 sularında sanık ...'nin bakkala girdiği, doğrudan içecek dolabına yöneldiği, içecek dolabının kapaklarını açıp kapattığı esnada maktul ...'ın oturduğu yerden kalkarak sanığa doğru yöneldiği, sanığın bu esnada arkasını dönüp bakkalın içine girdiği yöne doğru yönelmek istediği, maktul ...'ın sanığın önünde durduğu, sanık ile maktulün içeceklerin bulunduğu dolap önünde konuşmaya başladıkları, sonrasında maktul ile sanığın bakkalın arka kapısından birlikte dışarıya çıktıkları bu esnada içeriye 3 erkek şahsın daha girdiği ve sanık ile maktulün çıktığı kapıya doğru yöneldikleri, dükkanın arka tarafını gören güvenlik kamerası bulunmadığı ancak maktul ile sanığın içecek dolabının camına yansıyan görüntüsü kadarıyla hararetli bir şekilde konuştukları, bu esnada sanık ...'nin görüntülerinin kameraya yansımadığı ancak bakıldığında sanığın aracının 08:53:30 sıralarında hareket edip tekrar durduğu, daha sonra sanık ...'nin aracından indiği ve bakkal yöneldiği maktul ...'ın da bakkalın içinden geçerek ön tarafa çıktığı, sanık ile maktulün bakkalın önünde karşı karşıya geldikleri, maktulün doğrudan sanığa kafa atmak suretiyle vurduğu, sonrasında sanığın arka cebinden elle açılır bir bıçak çıkardığı, maktulün karın bölgesine üç kez salladığı, maktulün eli ile karşılık vermeye çalıştığı, aralarına bir erkek şahsın ayırmak için girdiği, yaşanan arbedenin bir süre daha devam ettiği ve sonrasında olayın sonlandığı, hastaneye kaldırılan maktulün ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 25.02.2022 tarihli otopsi raporuna göre, delici kesici alet yaralanmasına bağlı iç organ (barsak) yaralanması ve kanama (hemoperitoneum) ve gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği, somut olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanıkların beyanları, görüntü izleme tutanakları, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen otopsi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık savunmaları, tanıkların beyanları, görüntü izleme tutanakları, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen otopsi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; sanığa yönelen ve maktulden kaynaklanan haksız tahrik kabul edilen eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile uygulama yapılırken asgari oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayin edildiğinin tespitiyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu değerlendirilen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/2852 Esas, 2022/3610 Karar sayılı kararında katılan vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25639, Karar No: 2015/1611, Tarih: 29.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25639 E.  ,  2015/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü'nü düzenleyen II. no'lu bölümün, Ortak Hükümler başlığının 2. bendinde, "İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmüne yer verildiği,

İncelenen dosya içeriğine göre;

... Çocuk Mahkemesi'nin, 2008/351 esas, 2009/380 karar sayılı 07.05.2009 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm, Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 03.04.2012 tarih, 2010/16443 esas ve 2012/4363 karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderildiği anlaşılmakla,

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (9.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19608, Karar No: 2025/5047, Tarih: 08.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19608 E.  ,  2025/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/616 E. 2023/658 K.

SUÇ : Konutta veya eklentilerinde yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunu’nun 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.02.2014 gün ve 2013/678-2014/98 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 308. maddesindeki "kendiliğinden hak alma" suçuna benzer bağımsız bir suç tipine yer verilmemiş, onun yerine kanunda belirtilen bazı suçların bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde failin daha az ceza ile cezalandırılması öngörülmüş, bu bağlamda hırsızlık suçunda 144, yağma suçunda 150/1, dolandırıcılık suçunda 159, belgede sahtecilik suçunda 211. maddeler düzenlenmiştir. Buna göre, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 308. maddesinde adliye aleyhine işlenen bir suç olarak koruma altına alınan eylemlerin bir kısmı, 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesiyle malvarlığına ilişkin bir suç haline dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeye göre, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla cebir veya tehdit kullanılması halinde eylem yağma suçunu oluşturmakla birlikte, bu özel düzenleme nedeniyle fail kasten yaralama ve/veya tehdit suçundan cezalandırılacaktır. Böylece, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla hareket edilmiş olması daha az ceza verilmesini gerektiren bir hal olarak kabul edilmiş, başka bir anlatımla failin saikine önem verilmiştir.

Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili kanunda belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp, hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Başka bir anlatımla, şekil şartına uyulmadan kurulan bu ilişkinin ilgili kanun hükümleri uyarınca Özel Hukuk alanında hukuki sonuç doğurmayacak olması, ceza hukuku alanında dikkate alınmasına engel olmayacaktır. Burada önemli olan şekil şartına uyulsun veya uyulmasın meşru bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı ve bu hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hareket edilip edilmediğidir.

Alacak iddiasının varlığını kabul için mutlaka alacak davası açılıp ispatının beklenilmemesi gerekir. Çünkü Cezanın delil anlayışı ile Hukukun delil anlayışı ve kabulü farklıdır. Hukukta şekli gerçeklik hakimdir. Daha ziyada iddia ve ıspata dayanan delil sistemi geçerli olup taraflarca ileri sürülmeyen iddia ve delillerin davanın kabulunde esas alınamayacağı bir gerçekliktir. Oysa cezada maddi hukuka dayanan bir kabul söz konusudur. Taraflar idda etmese, savunmasa bile maddi gerçeklik her türlü delil incelenip kabulde esas alınmaktadır. Bu nedenle mutlaka hukuka göre ispat şartı aranmamaktadır.

Ayrıca şüpheden sanık yararlanır kuralı ceza yargılamasının en temel kurallarındandır. Yargıtayda yıllardır istikrarlı şekilde bu durumu uygulamaktadır. Hukuki ilişkinin ve borcun varlığı konusunda gerçekten şüpheli bir durum ortaya çıkmış ise şikâyetçi yok dese bile sanık lehine yorumlamak uygun olacaktır.

Ayrıca şüpheden sanık yararlanır kuralı ceza yargılamasının en temel kurallarındandır. Yargıtayda yıllardır istikrarlı şekilde bu durumu uygulamaktadır. Hukuki ilişkinin ve borcun varlığı konusunda gerçekten şüpheli bir durum ortaya çıkmış ise şikâyetçi yok dese bile sanık lehine yorumlamak uygun olacaktır.

Alacağın varlığına inanarak ve bu hakkı elde etme özel kastıyla hareket edilmesi hallerinde ise; eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 30. maddesi kapsamında ve 150/1. maddesi yollamasıyla hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun da ayrıca somut olayda ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir. (Benzer görüşler için bkz. Nur Centel- Hamide Zafer- Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt: 1,4. Baskı, Beta Yayınevi, Ankara 2017, s. 404, Gökcan/Artuç TCK Şerhi age s.5461 )

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda, sanık ... ile katılan ...'in oğlu ... arasında araç alım satımı nedeniyle alacak borç ilişkisinin olduğundan bahisle, sanığın katılanın da söz konusu aracı kullandığını görmesi ve oğluna ulaşamaması sebebiyle, 01.08.2019 günü sanık ...'in yanında bir bayan şahıs ile birlikte katılan ...'in ... Mahallesi .... Caddesi No:5/2 .../Bursa adresinde bulunan ikametine geldiği, katılandan ikametin içinde konuşmak için ricada bulunmaları üzerine katılanın sanık ... ve yanındaki bayan şahsı içeri aldığı, bu sırada katılan ...'in eşi ...'in de evde bulunduğu, katılan ... ile sanık ...'in aralarında konuşmaya başladıkları, bu sırada sanığın katılana hitaben "ben kürdüm bu parayı senden alırım, ben ölürsem aşiret arkamdan gelir, siz göçmensiniz bir şey yapamazsınız, gelirim bu evde 50 kişi otururum, evi alırım, ödemezseniz ananızı avradınızı sinkaf ederim, sizi yaşatmam öldürürüm, torunlarını biliyorum gerekirse onları da kaçırırım" şeklinde tehdit ve hakaret içerikli ifadeler kullandığı, sonrasında "yarın akşam tekrar geleceğim" diyerek katılanın ikametinden ayrıldığı, olaydan 2 gün sonra sanığın tekrar katılanın ikametinin bulunduğu apartmana geldiği ve aynı şekilde ifadeler kullanarak katılandan para istediği, son yaşanan olaydan 2 gün sonra yine sanık ...'in, katılanın ikametinin bulunduğu apartmana gelerek katılana hitaben "dışarı gel, bu borcu ödemezseniz ananızı avradınızı sinkaf ederim, sizi yaşatmam öldürürüm, alacağımı alırım kimsede bırakmam" şeklinde ifadeler kullandığı, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulan katılanın eşi ... ve katılanın komşuları Mehmet Dursun Zengin ve Niyazi Akgün'ün katılan lehine tanıklık yaptıkları olayda,

Sanığın alacaklı olduğunu beyan ettiği katılanın oğlu ... ile sanığın ortağı olan ...'in tanık sıfatıyla dinlenmek ve varsa ...'in kolluk beyanında iddia ettiği, ... ve ortakları adına dolandırıcılık isnadıyla açtığı dava dosyalarının da getirtilmek suretiyle, ayrıca sanığın alacaklı olduğunu iddia ettiği ...'den olan alacağını katılan baba ...'den istemesi nedeniyle varsa baba oğul arasında bir iş ortaklığı veya aynı aracı ortak kullanma şeklinde bir ortaklığı olup olmadığının da tespitiyle, elde edilen delillerin sonucuna göre sanığın katılana yönelik eyleminin, 5237 sayılı Kanunun 150 nci maddesi delaletiyle 106 ncı maddesinde yer alan hukuki alacağın tahsili yoluyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tespiti yerine yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/616 E. 2023/658 K. sayılı kararının Tebliğname'ye aykırı olarak oybirliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,08.05.2025 tarihinde karar verildi.