muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15274, Karar No: 2013/14279, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15274 E.  ,  2013/14279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki Sebepsiz Zenginleşmeye nedeniyle alacak istemine ilişkin davada Kocaeli Asliye 2. Hukuk ve Kocaeli 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın evli oldukları ve aralarında yaptıkları satış vaadi sözleşmesinin yerine getirilmemesi nedeniyle haksız zenginleşmeye ilişkin olduğu, tarafların halen evli oldukları ve bu haliyle taraflar arasındaki ihtilafın Aile Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi de, davacının talebinin sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak istemi olduğu, yasal dayanağının BK'nın 61. maddesi olup uyuşmazlığın genel mahkemelerde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

818 sayılı BK m. 61 “Haklı bir sebep olmaksızın aharın zararına mal iktisabeden kimse, onu iadeye mecburdur. Hususiyle muteber olmayan veya tahakkuk etmemiş bulunan bir sebebe yahut vücudu nihayet bulmuş olan bir sebebe müsteniden ahzolunan şeyin, iadesi lazımdır” hükmünü içermektedir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin eşi olan davalı ile düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi gereğince satmayı taahhüt ettiği taşınmazı 3. bir kişiye satması nedeniyle ödemiş olduğu bedelin tahsilini talep etmektedir. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinden kaynaklanmakta olup davacı vekilinin katkı payı istemi bulunmadığı gibi, mal rejiminin tasfiyesini amaçlayan bir talebinin de olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Borçlar Kanunu’ndan kaynaklanan uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Kocaeli Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8666, Karar No: 2015/5960, Tarih: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8666 E.  ,  2015/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/122061

MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

NUMARASI : 2010/150 (E) ve 2010/702 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Aksaray Vergi Dairesi mükellefi olup, hayvan yem bitkileri üretimi işi ile uğraşan sanığın, 2005 takvim yılında D... Organizasyon Haf. İnş.Tah. San.Tic.Ltd.Şti tarafından düzenlenen 33 adet sahte faturayı yasal defterlerine kaydederek kullandığının iddia olunması karşısında, adı geçen firma yetkilisi hakkında düzenlendiği belirtilen vergi suçu raporu aslı veya onaylı sureti getirtilip 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbeti araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyen ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın 2005 takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla fatura kullandığı kabul edildiği halde, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Suça konu faturaların katma değer vergisinde kullanılması nedeniyle gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.11.2005 yerine 2005 olarak eksik gösterilmesi suretiyle, CMK'nın 232/2-c. maddesine aykırı davranılması,

3- Davada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2147, Karar No: 2007/2900, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2147 E.  ,  2007/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2628, Karar No: 2024/1105, Tarih: 25.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2628 E.  ,  2024/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/869 E., 2023/524 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/655 E., 2021/590 K.

1- İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ve alacak davasında, davacı arsa sahibinin arsayı davalı yükleniciye teslim etmediği, üçüncü kişinin arsa üzerinde hak iddiasında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile; 20.12.2012 tarihli ek sözleşme ile ruhsat alma süresinin uzatıldığı, 11.04.2014 tarihinde yapı ruhsatı alındığı, sözleşmeye konu taşınmaz üzerindeki engellerin yıkımı, kaldırılması ve temizlenmesi sorumluluğun davalı yüklenicide olduğu, davalı yüklenici tarafından ifaya yönelik hiçbir işlemin yapılmadığı, arsanın teslimi konusunda davacı arsa sahibinin temerrüde düşürülmediği, sözleşmede aksine düzenleme bulunmadığından sözleşmenin ifasına bağlı gecikme tazminatı talep edilemeyeceğinden bu talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile, taraflar arasında düzenlenen Ankara ... Noterliği'nin 04.01.2011 tarih ve ... yevmiye nolu "Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi"nin geriye etkili feshine, davacının gecikme tazminatına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; sözleşmeye konu arsa için yapı ruhsatı alındığı, arsanın davacı arsa sahibi üzerine kayıtlı olduğu, ek sözleşme ile davalı yükleniciye süre uzatımı verildiği, davalı yüklenicinin davacıya gecikme için kira tazminatı ödediği, arsa teslimi için davacı arsa sahibinin temerrüde düşürülmediği, üçüncü kişinin hak iddiasının meşru olmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1665, Karar No: 2018/1936, Tarih: 26.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1665 E.  ,  2018/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5253 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1598, Karar No: 2022/7850, Tarih: 28.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1598 E.  ,  2022/7850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2021 gün ve 2021/89 E. 2021/98 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 28/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15854, Karar No: 2012/33739, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15854 E.  ,  2012/33739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Nitelikli Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... Sanayinde işçi sıfatıyla çalıştığı, 27.08.2005 tarihinde öğle yemeği molasında aynı işyerinde çalışan mağdurun kilitsiz dolabındaki çantasından cüzdanı hırsızladığı,cüzdanda bulunan 270 TL para ile... Bankasına ait kredi kartını alıp rent a car'dan bir araç kiraladığı,kiraladığı araca çaldığı kredi kartıyla 50 TL'lik benzini ... Petrolden satın aldığı şeklinde iddianamede nitelendirilen eylemlerinin karşılığı olan cezalarından en ağırı TCK.nun 245.maddesi ile ilgili olması nedeniyle, Yargıtay Kanununun Değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7388, Karar No: 2016/3323, Tarih: 24.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7388 E.  ,  2016/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27/05/2013 gün ve 2012/218 - 2013/244 sayılı kararı onayan Daire'nin 12/03/2015 gün ve 2014/11684 - 2015/3380 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı Bankanın....Şubesi'nden çoğu yabancı kaynaklı olmak üzere değişik krediler kullandığını, kredi ödemelerinde hiçbir sorun yokken Banka tarafından yayınlanan genel mektup çerçevesinde, Mart 2001 ayı devre faizlerinin ödenmemesi gerekçesi ile 30.04.2001 tarihindeki kur esas alınıp döviz kredilerinin kat edilerek TL'ye çevrildiğini ve yasal takibe geçildiğini, böylelikle müvekkilinin çok büyük bir maddi sıkıntı içerisine düştüğünü ve zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 20.000 TL'nin 30.04.2001 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Banka'nın davacı şirkete kullandırdığı kredileri geri çağırma işleminde herhangi bir usulsüz ve haksız uygulamanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12/03/2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11279, Karar No: 2010/2161, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11279 E.  ,  2010/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... ilçesi 61202 ada 1 parsel üzerinde bulunan D blok 27 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile kanal katılım payı ve şebeke hissesi olarak ödediği 1.640-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kiraladığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87. ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire kiraladığı, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.640-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının kiraladığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmazlık, davacının kiraladığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır: a)Kanalizasyon tesisi yapılması, b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür. Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır. Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir. Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6552, Karar No: 2011/2593, Tarih: 19.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6552 E.  ,  2011/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Asıl ve birleşen davalar tapuya kayıtlı ve ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen taşınmaz üzerindeki muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Taraflar arasında karşılıklı olarak açılan birden fazla dava bulunduğu dava dosyalarının usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca birleştirildiği dosya içeriğinden saptanmıştır.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre birleştirilmiş olsa bile birleşen her dava bağımsızlığını korur. Bu hukuksal olgunun sonucu olarak davaların birleştirilmesi durumunda mahkemece tek bir dava açılmış gibi her davadaki istemler birleştirilerek tek bir hüküm verilemez. Davaların her birinin bağımsızlığını koruduğu gözetilerek hüküm yerinde birleşen davalardan her biri hakkında ayrı ayrı olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekir. Ayrıca davanın birden fazla istek kalemini içermesi durumunda dava dilekçesinde belirtilen her bir istek kalemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm verilmesi zorunlu olduğu gibi, dava dilekçesindeki istemlerin tümünün yerinde görülmesi halinde davanın kabulüne, bir kısmının yerinde görülmesi halinde ise davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, kısmen kabul kararı verilmesi halinde yerinde görülen ve yerinde görülmeyen istek kalemlerinin hüküm yerinde ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Mahkemece tüm davaların kabulü sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulduğu ne var ki birleşen davalar hakkında ayrı ayrı olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Asıl ve birleşen davadaki tarafların ve istek kalemlerinin farklı olduğu gözetildiğinde her bir dava yönünden az yukarıda açıklandığı şekilde hüküm kurulması zorunludur.

Hal böyle olunca asıl ve birleşen her bir dava yönünden mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olduğu gibi, kabulüne karar verilen muhdesatların cinsi, yaşı, sayısı gibi ayırıcı özelliklerine hüküm yerinde yer verilmeden bilirkişi raporuna atıfta bulunmakla yetinilerek infazda kuşku yaratır şekilde hüküm oluşturulması dahi isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.