muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3414, Karar No: 2018/2032, Tarih: 13.06.2018

Mütemadi suçlarda iddianame düzenlemekle hukuki kesintinin gerçekleştiğinin kabulü halinde dava zamanaşımı süresi de işlemeye başlayacaktır. Bir taraftan suç işlenmeye devam ederken iddianameyle kamu davası açılması nedeniyle bu suçun dava zamanaşımına uğrama tehlikesi ortaya çıkacaktır. Diğer taraftan tamamlanan ancak bitmeyen mütemadi suçtan dolayı aynı sanık hakkında çok sayıda iddianame düzenlenebilecektir. Bu nedenle kamu davası açılması için yeterli delil bulunan hallerde savunma alınmaksızın dava açılamasına engel hal yok ise de, mütemadi suçlardan olan örgüt üyeliği suçunda yakalamanın gerçekleşmediği durumda dava açılması bir yarar sağlamayacaktır. Ayrıca eksik soruşturma nedeniyle yeterince delil toplamadan açılan davalar beraatle sonuçlanabilecektir. Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlarda yeni delil ortaya çıkması halinde dava açma olanağı var ise de kesin hüküm halinde CMK 314. maddedeki sınırlı nedenlere dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi mümkün olup, bu durum maddi gerçeğe ulaşmaya da engel oluşturacaktır.

Terör suçlarında amaç suça elverişli araç suç işlenmesi halinde suç tarihi araç suçun işlendiği tarihtir. Bu nedenle mütemadi suçtan bahsetmek söz konusu değil ise de, örgütsel faaliyetlerinin devam ettiği dönemlerde aynı nitelikte suç işleme olanağı bulunduğundan yerleşik uygulamaya göre amaç suçtan ancak bir kez hüküm kurulması gerekliliği karşısında, yakalanmayan sanık hakkında kamu davası açılması usul ekonomisi bakımından fayda sağlamayacaktır.

Bu suçlarda, birden çok sanığın suça iştirak etmeleri nedeniyle birlikte görülmesi gereken bağlantılı davalarda (CMK. 8 m.), Dava zamanaşımı tehlikesinin söz konusu olduğu hallerde, örgütsel suçlarda yöneticiler hakında TCK’nın 220/5 maddesinin uygulanması gerektiği durumda, şüphelilerin bir kısmı yakalanmamış veya kaçak olsalar da dava açılabileceği gözetilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, somut olayda;

FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütünün yönetici kadrosundan olduğu Salihli İlçesi imamı olarak görev yaptığı, örgütün haberleşme aracı olan ByLock programını kullandığı, örgütü finanse ettiği anlaşılan Banka Asya’ya talimat üzerine para yatırdığı, örgüt mensupları ile yurt dışı gezilere gittiği, hakkında soruşturma bulunan örgüt mensuplarıyla irtibat halinde olduğuna dair dava açılabilecek düzeyde delil bulunduğu anlaşılan şüpheli hakkında; savunma alınmaksızın kamu davası açılabilecek ise de yukarıda açıklanan gerekçeler doğrultusunda yakalama kararı sonrası makul süre aranmadan, hakkında kaçaklık kararı da verilmemiş olan şüphelinin yakalanmaması nedeniyle örgütsel faaliyetlerinin devam etmesi karşısında, iddianamenin iadesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2017 tarihli ve 2017/245 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olduğundan Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE,

SONUÇ VE KARAR:

Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2017 tarihli ve 2017/245 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olduğundan Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE,

Usuli işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın CMK 309/4-a maddesi gereğince dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22021, Karar No: 2019/20431, Tarih: 06.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22021 E.  ,  2019/20431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait hastanede 2011 yılı Temmuz ayından 2013 yılı Kasım ayına kadar çalıştığını, 2013 yılından toplam 8,5 aylık maaşı ve kıdem tazminatı ile diğer alacaklarının müvekkiline ödenmediği için ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6312 numaralı dosyasında icra takibine konulduğunu, davalı tarafın takibe itiraz ederek icra takibini durdurduğunu, itirazın haksız bir itiraz olup yasal dayanağı bulunmadığı ve iptalinin gerektiğini iddia ederek, davalının itirazının iptaline ve takibin devamına, % 20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; davalı şirket vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmış, bilirkişi raporuna itirazında da banka harici ödeme nedeni ile yemin teklif etmek istediklerini, yemin metni hazırlamaları için süre verilmesini istemiştir. Mahkemece bu teklifin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece davalıdan yemin sorusu alınmalı ve sonrasında yeminle ilgili usuli işlemler tamamlanarak davacı duruşmaya davet edilmek suretiyle yemin teklifinde bulunulmalı, davalı tarafın yemin teklifi davacı asile usulüne uygun şekilde bildirilip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

3-Kıdem tazminatı bakımından uygulanması gereken faiz oranı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi hükmü uyarınca kıdem tazminatını düzenleyen mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlüktedir. Anılan 14. maddenin 11. fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir.Kıdem tazminatına uygulanması gereken faizi düzenleyen ilgili hükümde özel banka ile kamu bankası ayrımı yapılmamıştır. Kanunda, “uygulanan en yüksek faiz” sözcüklerine yer verilmiş olmakla sözü edilen faiz oranının uygulanıp uygulanmadığı tespit olunmalıdır. Bankaların belli dönemlerde T.C. Merkez Bankasına uygulayabileceklerini bildirdikleri faiz oranı fiilen uygulanmış olmadıkça dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu edilen kıdem tazminatına işlemiş faiz alacağı, bilirkişi tarafından feshin geçerlilik kazandığı 03.11.2013 tarihinden, takip tarihine kadar bankalarca mevduata uygulanan %20 oranındaki işlemiş faiz oranı üzerinden hesaplanmıştır. Ancak faiz oranının belirlenmesinde araştırma yapılmadığı görüldüğünden, Mahkemece davalının talebi doğrultusunda fiilen mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı araştırılarak, ilgili bankalardan sorularak saptanmalı, yeniden bilirkişi raporu alınarak Mahkemece değerlendirme yapılmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9031, Karar No: 2021/5828, Tarih: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9031 E.  ,  2021/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyasının getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin VUK'nin 359/b-1 maddesi yerine 359/2-b maddesi şeklinde yanlış gösterilmesi,

5-Kabule göre de;

a)Faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre 25/09/2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "08/2009" olarak yanlış yazılması,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktarın altında olması nedeniyle hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5960, Karar No: 2007/6821, Tarih: 24.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5960 E.  ,  2007/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 171 ada 6 parsel sayılı 2.534 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Ekim 1960 tarih 12 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak müfrez tarla niteliği ile A......, 171 ada 10 parsel sayılı 401m2 yüzölçümündeki taşınmaz Eylül 1975 tarih 51 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak müfrez tarla niteliği ile Süheyla Okul, 171 ada 11 parsel sayılı 452m2 yüzölçümündeki taşınmaz Ağustos 1981 tarih 1 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak müfrez tarla niteliği ile Raziye Özen, 171 ada 12 parsel sayılı 796m2 yüzölçümündeki taşınmaz Ağustos 1977 tarih 1 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak müfrez tarla niteliği ile ... ..., 171 ada 13 parsel sayılı 749 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 1981 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... Darendeli ve ... Yaramış, 171 ada 14 parsel sayılı 1.937m2 yüzölçümündeki taşınmaz Ocak 1987 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... adlarına, 171 ada 20 ila 26 ve 28 parsel sayılı sırasıyla 118 m2, 303 m2, 131 m2, 135 m2, 120 m2, 114 m2, 292 m2 ve 306 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar Devlet Ormanı niteliği ile Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ...; 171 ada 6 ve 28, davacı Raziye ...; 171 ada 14 ve 21, davacı Süheyla Okul (...); 171 ada 10 ve 14, davacı Süreyya Çayan; 171 ada l0 ila 14 ve 171 ada 20 ila 26 parsel sayılı taşınmazların adlarına tapuya tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlar, dava dosyaları H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi uyarınca birleştirilmiştir. Mahkemece davanın reddine yönelik verilen kararın davacı kişiler taraflarından temyizi üzerine bozulmuştur. Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.03.2001 gün 2001/1383-2312 sayılı bozma ilamında “ Davacı ve davalıların tutundukları aynı bütünden bölünme Aralık 1957 tarih 138 sıra nolu tapu kaydının yüzölçümünün orman yönetimi ve Hazinenin taraf olmadığı Tarsus Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.04.1958 gün 358-320 sayılı kararı ile artırıldığı, yüz ölçüm artırılması kararının kesinleşmesi sonucu Nisan 1958 tarih 50 numarada 185.000 m2 yüzölçümü ile tescil edildikten sonra Haziran 1958 tarih 2 ila 62 numaralarda 61 parçaya ifraz edildiği ve ifraz sırasında birde özel parselasyon haritasının düzenlendiği ve tapuya bu ifraz haritasına göre özel parsel numaraları ile tescil edildiği, ifraz haritasının orman yönetimi ve hazineyi bağlamasa da bu haritaya göre özel parselleri satın alan kişileri bağlayacağı, davacılar kendilerine ait özel parselasyon haritasına göre oluşturulan tapu kaydı kapsamının bir bölümünün komşu parselde kaldığı iddiasıyla dava açtıkları, hükme dayanak yapılan ... bilirkişi raporunda davanın taraflarının görüş birliğine vararak zeminde gösterdikleri duruma göre harita düzenlendiği, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının dayanağı olan Nisan 1958 tarih 2 ila 62 numaralı tapunun evrakları içinde bulunan ifraz haritasının uygulanmadığı, bu sebeple öncesi bütün olan ve ifraz yolu ile bütünden bölünerek ayrılan parsellere ait aynı konuda açılmış davaların temyize konu dosya ile birleştirilmesi, davalı olarak gösterilen kişiler adlarına tespit edilen parsellerle ilgili kadastro tespit tutanak asılları ve ekleri getirtilerek dosya içine konulması, davalı olarak gösterilenler dışındaki tespit maliklerinin bulunması halinde onlarında davaya katımının sağlanması, özel parselasyon haritasının davacı ve davalıları bağlayacağı dikkate alınarak 1/2000 ölçekli düzenlendiği anlaşılan Haziran 1958 tarih 2 ila 62 numaralı ifraz tapuları evrakları içindeki özel parselasyon haritası, harita mühendisi yada bu yeteneğe sahip ... memuru aracılığıyla 3402 Sayılı Yasanın 20/A maddesi hükmüne göre uygulanarak tarafların ifraz tapuları kapsamlarının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi “ gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak, dava konusu 171 ada 20 ila 26 ve 171 ada 28 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi orman niteliği ile Hazine, 171 ada 6, 8 ila 14 parsellerin kadastro tespitlerinin iptal edilerek ... bilirkişi A.Salim ... tarafından düzenlenen 15.10.1997 tarihli krokili rapor ve aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 16.09

. Mahkemece bozma ilamına uyularak, dava konusu 171 ada 20 ila 26 ve 171 ada 28 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi orman niteliği ile Hazine, 171 ada 6, 8 ila 14 parsellerin kadastro tespitlerinin iptal edilerek ... bilirkişi A.Salim ... tarafından düzenlenen 15.10.1997 tarihli krokili rapor ve aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 16.09.2005 tarihli ek rapora göre tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna, kadastro sırasında çekişmeli 171 ada 6, 8 ve 14 parsel sayılı taşınmazların kişiler adlarına tespit edildiği, Orman Yönetimi ve Hazinenin bu parsellere yönelik dava açmadıkları, açılan davaya da katılmadıkları anlaşıldığına göre yazılı şekilde kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı kişilerin 171 ada 20 ila 26 ve 28 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açtıkları davaların reddine karar verildiği ve davalılardan Orman Yönetimi ile Hazine kendilerini avukat ile temsil ettirdikleri halde yargılama giderlerinin tüm davalılardan alınması ve Hazine ile orman yönetimi için vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değil ise de bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hükmün iki kez 4 numarası verilen her iki bölümde yer alan “davalılar” kelimesinin çıkarılarak bunun yerine “davalı kişiler” yazılmasına ayrıca 2. kez 4 numarası verilen bölümün sonuna “Davalılar Hazine ve Orman Yönetimi kendisini vekille temsil ettirdiğinden 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 31/3. maddesi gereğince takdir edilen 400.-YTL’şerin davacı kişilerden alınarak davalılar Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine ”cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24.05.2007 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/4801, Karar No: 2011/1283, Tarih: 24.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/4801 E.  ,  2011/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine mahalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış bulunan sanık hakkında hükmolunan bir yılın altındaki hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1756, Karar No: 2019/31720, Tarih: 09.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/1756 E.  ,  2019/31720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

TCK'nun 43. maddesi zincirleme suçu, "Bir suçu işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak, bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır" şeklinde kabul etmiştir.

Aynı maddenin 3. fıkrası, "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" hükmü ile zincirleme suç uygulama alanını daraltmıştır.

Zincirleme suçun hukuki niteliğine baktığımızda, her biri bağımsız nitelikte olan birden çok suç mevcut olup, sırf pratik gereklerle, yani cezaların toplanmasının şiddetini azaltmak için bu müessese düzenlenmiştir. Burada aynı suç birden fazla işlenmekte ve dolayısıyla birden fazla suç bulunmakta, fakat faile bu suçların hepsinden değil, sadece bir tanesinden ceza verilmektedir.

Zincirleme suçtan bahsedebilmek için, birden çok fiilin bulunması, fiillerin her birinin aynı suç oluşturması, aynı suçun birden çok defa aynı kişiye karşı işlenmesi, birden çok suçun bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirilmesi gerekir.

Öncelikle TCK'nun 43. maddesinde tanımlanan "Zincirleme suçun" getirilme amacı yani sanıklar lehine mi yoksa aleyhine mi düzenleme getirdiği sorununun incelenmesi gerekir.

Yukarıda da belirtildiği üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde, aslında işlenmiş birden çok suç olmasına karşı fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir oranda artırılmaktadır. Suç sayısında bir sınır bulunmamakta, iki suç olabildiği gibi onlarca sayıda da olabilmektedir. (Dairemizce bir dosyada kaçak sigara satmaktan dolayı bir sanık hakkında 20'den fazla suç nedeniyle, zincirleme suç hükümleri uygulanmıştır) failin birden fazla eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılması yerine tek bir suçtan cezalandırılmasının lehe düzenleme olduğu tartışmasız kabul edilmelidir.

TCK'nun 43. maddesi 3. fıkrasından cinsel saldırı ve çocukların cinsel istismarına ilişkin suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağına ilişkin düzenlemenin değiştirilmesine ilişkin gerekçe; "Ölçüsüz ceza miktarının ortaya çıkması bakımından ciddi endişelere neden olmuştur. Bu endişeleri gidermek amacıyla maddenin üçüncü fıkrasında yer alan "Cinsel saldırı, çocukların cinsel istismarı ibaresi metinden çıkarılmıştır." şeklinde olup, bu gerekçeye göre de TCK'nun 43. maddesinin lehe bir düzenleme olduğu yasa koyucu tarafından kabul edilmiştir.

Gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse Yargıtay Ceza Daireleri birçok kararında aynı görüşü kabul etmiştir. Bir iki örnek vermek gerekirse;

Gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse Yargıtay Ceza Daireleri birçok kararında aynı görüşü kabul etmiştir. Bir iki örnek vermek gerekirse;

Sanığın aynı kredi kartı ile şikayetçilerin işyerlerinden alışveriş yapması ve diğer kartı kullanmaması nedeniyle suçun zincirleme biçimde işlediği gözetilmeden iki ayrı suç kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması (Yarg. 11. C.D. 29.11.2006, 6938/9695)

"Sanığın aynı mevkide köy yolunun iki ayrı yerine el attığı anlaşılmasına göre, hakkında TCK'nun 80. maddesinin uygulanması gerekeceği düşünülmeden TCK'nun iki kez uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, bozmayı gerektirmiştir. (8 C.D. 03.11.1992-11275/12528)

Bunun gibi örnekleri çoğaltmak mümkün olup; zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, ayrı hüküm kurulması fazla ceza tayini olarak, tersi durumda ise eksik ceza tayinin gerekçesiyle hükümler bozulmuştur.

Lehe yasanın belirlenmesinde tüm kurum ve neticeler değerlendirilerek belirlenmelidir, erteli cezaların aynen infazı gerektiği durumlarda, eskiye dönülüp TCK’nun 43. maddesi uygulansaydı 2 yıl 1 ay cezanın infazı gerekiyordu. Şimdi 2x10=20 yıllık sürenin infazı aleyhe durum oluşmuştur şeklinde, hükmün kesinleşmesinden önceye dönmek söz konusu olamayacaktır.

O halde uygulamanın aleyhe mi lehe mi olduğu ceza süresine göre belirlenmeli cezanın ertelenmesi hususu nazara alınmamalıdır.

Yukarıda açıklandığı üzere; TCK’nun 43. maddesi lehe bir düzenlemedir, kazanılmış hakkın erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığına bakılmaksızın ceza süresine göre belirlenmesi gerekir, (ertelenen cezanın aynen infazına karar verilmesi halinde bu kez 43. maddesinin uygulanması sanık lehinedir şeklinde geriye dönüş söz konusu olamaz.)

İncelenen dava dosyasından sanık hakkında TCK’nun 43. maddesi kapsamında kaçakçılık suçundan her iki dosyada sanığın erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL ile erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlerin zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği sebebiyle bozulduğu, bozmaya uyan mahkemece her iki dosya birleştirilerek, sanık hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanması neticesi 2 yıl 1 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı,

Her ne kadar bu suretle verilen cezanın süresi itibarıyla erteleme hükümleri uygulanamayacak ise de; süreye göre daha lehe olduğu, aksinin kabulü halinde süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi ve aynen infaza karar verilmesi halinde 1 yıl 8 ay ve 1 yıl 8 ay hapis cezalarının infaz kurumunda çekilmesi gerektiği, (infaz edilecek cezaların çok daha fazla olabileceği). Böyle bir durumda, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının sanık lehine olacağı sebebiyle eskiye dönüşünde söz konusu olamayacağından,

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının fail lehine olduğu açıktır.