muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1191, Karar No: 2015/2502, Tarih: 06.11.2015

Yerel mahkemece, davacının çalışma şekline ilişkin tanık beyanları dışında, puantaj kaydı, işyerine giriş çıkışı gösteren belge gibi herhangi bir yazılı delil sunulmadığı, bu nedenle tanık beyanları değerlendirilmek sureti ile bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya itibar edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle ilk kararında direnilmiştir; Hükmü davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacının fazla çalışmalarının tesbiti açısından, davalı tarafça tutulmuş kayıt ve belgelerin mahkemece resen celp edilip edilemeyeceği, buna bağlı olarak da, fazla çalışma ücreti alacağının ispatlanıp ispatlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, hâkimin davayı aydınlatma yükümü ile davanın dayanağını oluşturan fazla çalışma iddiasının ispat koşulları üzerinde durulması gerekmektedir:

Bilindiği üzere, ispat yükü kural olarak davacıya düşer; yani, davacı davasını dayandırdığı olguları ispat etmelidir.

Yine, kural olarak herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Kendisine ispat yükü düşen taraf iddiasını ispat edemezse, kendisine ispat yükü düşmeyen diğer tarafın onun iddiasının aksini ispat etmesine gerek yoktur; o olgu ispat edilmemiş sayılır.

Fakat, kendisine ispat yükü düşmeyen taraf, ispat yükü kendisinde olan diğer tarafın iddiasını ispat etmesini beklemeden, onun iddiasının aksini ispat için delil gösterebilir. İşte bu delile, karşı (mukabil) delil denir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun konuya ilişkin ve “somutlaştırma yükü ve delillerin gösterilmesi” başlıklı 194. maddesi uyarınca:

“(1)Taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırmalıdırlar.

(2)Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.”

Hükmün gerekçesine göre: “Bu hükümle, somutlaştırma yükünün (194/1) delillerle ilişkisi ortaya konulmuştur. Dava açılırken ve cevap dilekçesi verilirken taraflar, dayandıkları vakıaların hangi delillerle ispat edileceğini de belirtmek zorundadırlar.

Ancak iki hali birbirinden ayırt etmek gerekmektedir:

a)Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda; hâkim, davanın ispatı için gereken bütün delillere kendiliğinden başvurur; taraflar da tahkikat aşaması bitinceye kadar delil gösterebilirler. Dava ile ilgili olguların hazırlanmasında, tarafların yanında, hakimin de görevli olmasına, kendiliğinden araştırma ilkesi denir. Bu ilke kamu düzenini ilgilendiren çekişmeli davalarda ve çekişmesiz yargı işlerinde önem gösterir.

b)Taraflarca getirilme (hazırlama) ilkesinin uygulandığı davalarda, deliller kural olarak taraflarca gösterilir; hâkim, delillere kendiliğinden başvuramaz.

b)Taraflarca getirilme (hazırlama) ilkesinin uygulandığı davalarda, deliller kural olarak taraflarca gösterilir; hâkim, delillere kendiliğinden başvuramaz.

Dava malzemesinin taraflarca getirilme ilkesi, dava malzemelerinin mahkemeye kimin tarafından getirileceğiyle ilgili bir ilkedir. Buna göre, hâkim, kendiliğinden, taraflarca ileri sürülmemiş vakıaları araştıramaz, hükmüne esas alamaz. Mahkeme, sadece tarafların getirdiği vakıalara göre talep sonucunu inceleyip karar verir.

Taraflarca getirilme ilkesi Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde şu şekilde ifade edilmiştir: “(1) Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz.

(2) Kanunda belirtilen durumlar dışında, hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz.”

Bu ilkenin bir sonucu olarak mahkeme, sadece taraflarca ileri sürülen vakıaları inceleyebilir. Buna kural olarak deliller de dahildir (m. 25/2).

Fakat hâkim, bilirkişi ve keşif delillerine kendiliğinden de başvurabilir (m. 266 ve m. 288). Hâkim isticvaba da kendiliğinden karar verebilir (m. 169/1). Bundan başka hâkim, davanın her safhasında, iki tarafın iddiaları sınırı içinde olmak üzere, tarafları dinleyebilir ve gerekli olan delillerin gösterilmesini ve verilmesini emredebilir (m. 31) (Kuru Baki, Arslan Ramazan, Yılmaz Ejder, Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, Ankara 2011, 22. Baskı, s.377, 378).

Belirtilmelidir ki hâkim, olayın aydınlatılması için tarafların delil ikamesini isteyebilir, ancak tarafa belli bir delili hatırlatamaz.

Mahkemenin hüküm vermesi için, kendisine yöneltilen talebin formüle edilmesi ve ileri sürülmesi tarafların görevi ise de, bunları anlamlandırmak veya gerektiğinde açıklattırmak hâkimin görevidir. Ancak bu durum, hâkimin tarafların ileri sürmediği vakıaları ileri sürmelerine imkan vermesi veya hatırlatması anlamını taşımaz. Burada mevcut olmayanın talep edilmeyenin ortaya çıkartılması değil, talep edilenin netleştirilmesi, aydınlatılması, belirlenmesi sözkonusudur.

Taraflarca getirilme ilkesi, hâkimin soru sorma ve davayı aydınlatma ödevi (m. 31) çerçevesinde yumuşatılmıştır (Pekcanıtez Hakan, Atalay Oğuz, Özekes Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 2011, 11.Bası, s. 248 vd).

6100 sayılı Kanun'un “hâkimin davayı aydınlatma görevi” başlıklı 31. maddesine göre, “hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu olduğu durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.”

6100 sayılı Kanun'un “hâkimin davayı aydınlatma görevi” başlıklı 31. maddesine göre, “hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu olduğu durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.”

Hâkimin davayı aydınlatma ödevi olarak ifade edilen bu düzenleme ile doğru hüküm verebilmesi ve maddi gerçeğin bulunabilmesi amaçlanmıştır. Düzenlemede her ne kadar “açıklama yaptırabilir” denilmişse de, bunun, hâkimin davayı aydınlatması için bir “ödev” olduğunu kabul etmek gerekir. Çünkü davayı aydınlatma ödevi sayesinde hâkim, iddia ve savunmanın doğru ve tam olarak anlaşılmasını sağlayacak ve bu şekilde doğru olmayan bir kararın verilmesini önleyecektir (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, age, s. 248 vd).

Görüldüğü üzere, hakimin davayı aydınlatma ödevine ilişkin 31. maddede, hakimin, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz ya da çelişkili gördüğü konular hakkında taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği, kanıt gösterilmesini isteyebileceği belirtilmiştir.

Bu aşamada, davanın dayanağını oluşturan fazla çalışma iddiasının ispat koşulları üzerinde de durulmasında yarar vardır:

Gerek mülga 1475 sayılı İş Kanunu, gerekse halen yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu’nda fazla çalışmanın ispatı ile ilgili olarak özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle fazla çalışmanın ispatı, genel hükümlere tabidir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca, “kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”

Dolayısıyla fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, kural olarak, bu iddiasını ispat etmek zorundadır.

Fiili bir olgu söz konusu olduğundan, kural olarak, işçi, fazla çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Bu kapsamda, iş davalarında sıklıkla başvurulan delillerden biri olan tanık beyanı, takdiri bir delildir, hâkimi bağlamaz ancak hâkim, tanık beyanını serbestçe takdir ederken sadece vicdani kanaati ile karar veremez. Tanık beyanları yönünde ya da aksine hüküm tesis edilmesi durumunda, tanık beyanının neden kabul edildiği ya da edilmediği açıklanmalıdır.

Belirtilmelidir ki, tanık beyanları arasında veya tanık beyanı ile diğer deliller arasında çelişki bulunduğu takdirde, sadece tanık sözlerine dayanılarak hüküm tesis edilmesi mümkün değildir.

Belirtilmelidir ki, tanık beyanları arasında veya tanık beyanı ile diğer deliller arasında çelişki bulunduğu takdirde, sadece tanık sözlerine dayanılarak hüküm tesis edilmesi mümkün değildir.

Somut uyuşmazlık incelendiğinde, davacı işçi fazla çalışma ücreti alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen ve birbiri ile tutarlı tanık anlatımlarına göre, fazla çalışma ücreti alacağı ortaya çıkmıştır. Mahkemece müzekkere ile istenilmesine rağmen, yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır. Öte yandan, fazla çalışma ücreti alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin resen delil toplama yetkisinden de söz edilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde alınması gereken 142,14 TL onama harcının peşin harçtan mahsup edilerek fazla alınan 14,06 TL harcın temyiz edene iadesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4046, Karar No: 2015/17734, Tarih: 03.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4046 E.  ,  2015/17734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 782 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan kirazın 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden

3-Değerlendirme tarihi olan 20.03.2013 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlara ait belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17830, Karar No: 2013/1251, Tarih: 30.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/17830 E.  ,  2013/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, kira alacağının tahsiline ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; Hükme esas alınan 10.2.2010 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın cinsi ve şimdiki durumu tarla olarak belirtilmiş özel koşullar 4.maddesinde ise kiracının taşınmazda dilediği gibi gerek tarım gerekse ticari sera vb. işlemleri yapmak üzere kiraladığı düzenlenmiştir. Bu durumda kira sözleşmesi Borçlar Kanununun ürün kirasına ilişkin hükümlerine tabidir. Borçlar Kanunu m.288 (Türk Borçlar Kanunu m.362/2) hükmüne göre kiracıya gönderilen temerrüt ihtarnamesinde kiracıya kira bedellerininin ödenmesi için altmış günlük önel verilmesi zorunludur. Davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede altmış gün yerine otuz gün önel verildiğinden yasaya uygun düzenlenmeyen temerrüt ihtarnamesi hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken tahliyeye hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hükmün bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliyeye ilişkin bölümünün BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1937, Karar No: 2011/3069, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1937 E.  ,  2011/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 23/11/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/03/2011 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden, davacı ... vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı HAZİNE vekili avukat ... , davalı ... YÖNETİMİ vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesnde sınırlarını bildirdiği davaya konu, ... Köyü ... mevkiindedeki zeytinlik niteliğindeki tapusuz taşınmazın eklemeli zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarını yararına gerçekleştiğini ileri sürerek tapulu taşınmazın tapusunun iptali ile dava konusu taşınmazların tamamının adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.Davalı Hazine vekili 23.11.2010 tarihli oturumda davaya konu taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davacının davasının REDDİNE, davalı Hazinenin tescil isteminin KABULÜNE, Kavakdere köyünde bulunan Teknik Bilirkişiler ... Paşaoğlu ve ... Boyan'ın l6.08.2010 tarihli rapor ve krokilerinde (A) ile kırmızı taralı gösterilen l8537,72 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliğinde HAZİNE adına tesciline, Teknik Bilirkişilerin l6.08.2010 tarihli rapor ve krokilerinin kararın eki sayılmasına, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Yasının 713 maddesine göre açılmış tapusuz taşınmazın tescili isteminden ibarettir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 21/03/1977 ve 13/09/1977 tarihinde ilan edilerek. kesinleşen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşen orman kadastrosu ve eski tarihli resmi belgelere dayalı olarak yapılan inceleme yeterli değil ise de, davaya konu l8537,72 m2 yüzölçümündeki taşınmazın üzerinde dağınık halde deliceden aşılanmış zeytin ağaçlarının bulunduğu toprak yapısının kısmen orman toprağı, taşlık ve ..., eğimin % 35 - 50 oranında olduğu, toprak ve su muhafaza karakteri taşıdığı, ormanın devamı niteliğinde orman sayılan yer olduğu, zeminin işlenmemiş durumda yabani otlar ve dikenlerle kaplı olup bu hali ile imar ve ihyanın tamamlanmadığından, davacı kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde ... şartların oluşmadığı belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16574, Karar No: 2015/769, Tarih: 02.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/16574 E.  ,  2015/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın tüm, davalı-karşı davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ... geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.02.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/25923, Karar No: 2013/16237, Tarih: 11.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/25923 E.  ,  2013/16237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve sanık ... savunmanı Av. ...'e gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye, "adresten taşındığı" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü; sanık ... savunmanı Av.... ile sanık ... ve diğer savunmanı Av....'nın duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Sanıklar hakkında yakınan ...'a yönelik yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıkların yakınan ...'ın özgürlüğünü kısıtlamak suretiyle zorla parasını, cep telefonunu, yüzük, kolye, saat, altın künyesini alıp senet imzalattıklarının anlaşılması karşısında: eylemlerinin 765 sayılı TCY'nın 499/1 (ikinci cümle). maddesine uyan suçu oluşturduğu ve maddede öngörülen temel cezanın alt sınırına göre tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, ayrıca 5237 sayılı TCY'nın 149/2.madde kapsamında, kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinden olup olmadığı belirlenmeden yazılı biçimde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında yakınanlar ... ve ...'a yönelik özgürlüğü kısıtlama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı sanıklar hakkında 765 sayılı Yasa uyarınca uygulanacak yasa maddeleri ve ceza sürelerinin denetime olanak sağlanması bakımından karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 12/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18470, Karar No: 2019/9101, Tarih: 08.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18470 E.  ,  2019/9101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... ve davalı ... Hiz. Tic. A.Ş vekili tarafından yasal süresi içerisinden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıların murisinin otobüs durağında beklediği esnada, davalı ...'nın sebep olduğu kazada vefat ettiğini belirterek, ... ve ... için 500,00 TL maddi 50.000,00'er TL manevi, ... için 500,00 TL maddi 75.000,00 TL manevi, ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında maddi tazminat talebini ... için 329,902,13 TL, ... için 40.994,10 TL ve ... için 31.272,74 TL olarak arttırmıştır.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ... için 172.627,59 TL maddi 30.000,00 TL manevi, ... için 24.890,36 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, ... için 19.358,97 TL maddi 20.000,00 TL manevi, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... Hiz. Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen oranlara uygun olarak maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına davanın belirsiz alacak davası olarak açılmış olmasına göre davalı ... ve davalı ... Hiz. Tic. A.Ş vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.675,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...den alınmasına 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.