muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9562, Karar No: 2015/29145, Tarih: 14.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/9562 E.  ,  2015/29145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheliler .... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, .. Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/03/2014 tarihli ve 2014/453 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin, .. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 tarihli ve 2014/441 değişik iş sayılı kararının, ... Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2015 gün ve 92182 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun'un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda 22/07/2013 tarihinde şüpheli .... tarafından gerçekleştirildiği ileri sürülen tehdit eylemi ile ilgili olarak, müşteki vekilince şikayet dilekçesinin ekinde sunulan aynı tarihli "Tutanaktır" başlıklı belgede imzaları bulunan kişilerin tanık sıfatıyla beyanları alındıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheliler ...., .. ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, şüpheli .... hakkında hakaret suçundan iddianame tanzim edildiği, bu şüpheli hakkında tehdit suçundan diğer şüpheliler hakkında ise hakaret ve tehdit suçlarından, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2014 tarihli kararıyla delil yetersizliği gerekçesiyle ek takipsizlik kararı verildiği, müşteki ... vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, ...Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müşteki vekilinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara müşteki vekili tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma kurumunda geçerli olan “istekle bağlılık kuralı” gereğince, şüpheli ... hakkında tehdit suçundan verilen kararla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddî olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki .. vekilinin Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu 10.01.2014 tarihli şikayet dilekçesinde, 22.07.2013 tarihinde meydana gelen tehdit iddiasına ilişkin konuşmaya, .. ve ..’nun tanık olduklarını bildirip, bu kişiler tarafından imzalanan 22.07.2013 tarihli tutanağı ibraz etmesine karşın, bu tanıklar dinlenilmeden ve tutanakta yer alan “.., her zaman beni karşında bulacaksın ve seninle hesaplaşacağım” şeklindeki sözlerin hangi amaçla söylendiği araştırılıp, tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı da değerlendirilmeden, delil yetersizliği gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Bu itibarla, itiraz merciince, soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, takipsizlik kararına yapılan itirazın kabulüyle, soruşturmanın tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 tarihli ve 2014/441 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca, şüpheli ... hakkında tehdit suçu yönünden BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1432, Karar No: 2010/1535, Tarih: 17.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1432 E.  ,  2010/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, avans teminat mektubu ile işletme teminatı olarak verilen teminat mektupları nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti ile teminat mektuplarının iadesi, birleşen dava ise eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedellerinin tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece her iki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Bugsaş Başkent Ulaşım ve Doğalgaz Hizmetleri Proje Taah.San.Tic.A.Ş.nin tüm, davalı ve birleşen dosyanın davacısı ... Jeotermal Tesisleri Turz.San. ve Tic.A.Ş.nin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı Bugsaş Başkent Ulaşım ve Doğalgaz Hizmetleri Proje Taah.San.Tic.A.Ş. yüklenici, davalı ve birleşen dosyanın davacısı ... Jeotermal Tesisleri Turz.San. ve Tic.A.Ş. ise iş sahibidir. İş sahibi şirket birleşen davasında, eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelinin tahsilini istemiş, dava dilekçesinde iki adet faturaya dayanmıştır. ... Jeotermal Tesisleri Turiz.San. ve Tic.A.Ş. vekili mahkemeye verdiği 27.11.2007 havale tarihli dilekçesinde, dava dilekçesinde sözettiği iki adet faturanın Bugsaş Başkent Ulaşım ve Doğalgaz Hizmetleri Proje Taah.San.Tic.A.Ş.nin 2 yıllık işletme süresince ödemediği elektrik ve inhibitör ücretlerine ilişkin olduğunu açıklamıştır. Bu durumda birleşen davanın davacısı ... Jeotermal Tesisleri Turz.San. ve Tic.A.Ş.nin isteminin eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelleriyle, elektrik ve inhibitör ücretlerinin tahsili istemine ilişkin olduğu sonucuna varılmaktadır. Bilirkişi raporuna ve kararın gerekçe bölümünde yapılan düzeltmeye

göre, iş sahibi şirketin ödemediği iş bedeli düşülmek suretiyle eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeli 280.672,06 TL olarak hesaplanmıştır. Bu bedelin 1998 yılı fiyatlarına göre belirlenmesinde bir isabetsizlik yoktur. Eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedellerinin tahsili iş sahibi şirket tarafından istendiğinden, ayrıca oranlama yapılmaksızın iş sahibi şirketin eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeli olarak bu miktarı istemekte haklı olduğu sonucuna varılmaktadır. Bunun dışında iş sahibi şirketin elektrik ve inhibitör ücretlerinden istemekte haklı olduğu miktar da 60.190,09 TL’dir. Her iki miktar toplandığında iş sahibi şirketin birleşen davada istemekte haklı olduğu miktarın 340.862,15 TL olduğu sonucuna varılmaktadır. Ancak iş sahibi şirket vekili birleşen davaya ilişkin dilekçesinde 231.089,08 TL istekte bulunduğundan, bu miktar dikkate alınarak HUMK’nın 74. maddesi uyarınca istekle bağlı kalınmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, mahkemece kararın gerekçe kısmında belirtilen oranlama uygulanmak suretiyle 153.918,53 TL’nin tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle yüklenici Bugsaş Başkent Ulaşım ve Doğalgaz Hizmetleri Proje Taah.San.Tic.A.Ş.nin tüm, iş sahibi ... Jeotermal Tesisleri Turz.San. ve Tic.A.Ş.nin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca kararın birleşen dava yönünden ... Jeotermal Tesisleri Turz.San. ve Tic.A.Ş. yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin Bugsaş Başkent Ulaşım ve Doğalgaz Hizmetleri Proje Taah.San.Tic.A.Ş.den alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan iş sahibi ... Jeotermal Tesisleri Turz.San. ve Tic.A.Ş.ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 839,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı Bugsaş Başkent Ulaşım ve Doğalgaz Hizmetleri Proje Taah.San.Tic.A.Ş.den alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... Jeotermal Tesisleri Turz.San. ve Tic.A.Ş.ye geri verilmesine, 17.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7498, Karar No: 2019/2528, Tarih: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7498 E.  ,  2019/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 2008 takvim yılı için 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanığın savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini, ... isimli arkadaşının kendisini ... ve ... ile tanıştırdığını, bu kişilerin yanında sigortalı işçi olarak çalıştığını, sigorta işlemlerini başlatabilmek için bazı kağıtlara imza attırdıklarını, şirket yetkilisi olduğundan haberdar olmadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, sanığın yetkili olduğu 21.11.2008 tarihinden sonra düzenlenen 9 adet faturadaki imza ve yazıların da aldırılan bilirkişi raporuna göre diğer sanık ... ...’na ait çıkması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan şirket yetkilileri ya da şahıslar dinlenerek, faturaları hangi ticari ilişki karşılığında kimden aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın yetkili olduğu tarihten itibaren düzenlenen diğer fatura asılları üzerindeki imza ve yazıların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi raporu aldırılması, sanığın savunmasında adı geçen ... ve...’nun tanık olarak beyanlarına başvurulması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13717, Karar No: 2023/12319, Tarih: 18.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13717 E.  ,  2023/12319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/158 E., 2023/265 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve 09.09.2021 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 15.09.2022 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 16.01.2023 tarihli ilâm ile İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ikinci bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının fark alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.12.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.02.2022 tarihli ilâmı ile; arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartı bulunmadığından davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi ve ücret farkı ile ikramiye farkı alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, ayrıca ikramiye farkı alacağına en yüksek banka mevduat faizi yerine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada, davacının arabuluculuk son tutanak düzenlenme tarihine kadar olan fark alacak taleplerinin kabulüne, arabuluculuk son tutanak düzenlenme tarihinden sonraki fark alacak taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada, davacının arabuluculuk son tutanak düzenlenme tarihine kadar olan fark alacak taleplerinin kabulüne, arabuluculuk son tutanak düzenlenme tarihinden sonraki fark alacak taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.01.2023 tarihli ilâmı ile; Dairemizin bir önceki bozma gerekçesinde arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartı bulunmadığından davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesinin yanı sıra 2021 yılı ikramiye alacağına ilişkin hesap yapılmasının da hatalı olduğuna değinilmesi gerekirken, ilâmda bu hususa yer verilmemesinin maddi hataya dayandığı, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesi, davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, 2021 yılı Ocak ayı ve sonrası için hesaplanmasının hatalı olduğu, fark ilave tediye alacağında faiz başlangıcı hususu temyiz edenin sıfatına göre bozma kapsamı dışında kalmış olup bozma sonrası kurulan hükümde fark ilave tediye alacağına dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi yerine, arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesinin doğru olmadığı, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi doğrultusunda 31.12.2020 tarihli ve 31351 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararı'nda, 6772 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi gereği yapılacak ilave tediyenin birinci yarısının 29.01.2021 tarihinde, diğer yarısının 11.05.2021 tarihinde ödenmesine karar verilmiş olup arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla henüz muaccel olmayan dönem hesaplamaya dâhil edilerek ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasının isabetli olmadığı şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada, hesap dönemine ve faiz başlangıç tarihlerine dikkat edilerek davacının arabuluculuk son tutanak tarihine kadar olan fark alacak taleplerinin kabulüne, son tutanak tarihinden sonraki fark alacak taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.