muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9300, Karar No: 2014/14580, Tarih: 19.12.2014

Sanık hakkında mağdure.......'ya karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/1, 103/4, 103/6 ve 43. maddelerine göre verilen 16 yıl 6 ay hapis cezası aynı Kanunun 62. maddesiyle indirilirken sonuç hapis cezasının 13 yıl 9 ay yerine, 13 yıl 9 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılan mağdureler vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları ve sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

19.12.2014 tarihinde verilen işbu karar 14.01.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/2443, Karar No: 2016/5967, Tarih: 15.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/2443 E.  ,  2016/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4504, Karar No: 2019/413, Tarih: 16.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4504 E.  ,  2019/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.06.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nin 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 725 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan geçit kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne, 725 parsel lehine 12.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda 1. alternatif olarak belirtilen güzergahtan 724 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ve davalı DSİ idaresi vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

TMK'nin 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedene, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacıya ait taşınmazın yol ihtiyacı içinde olduğu ne var ki davalı adına kayıtlı 724 parsel sayılı taşınmazdan geçen yola ulaşımı engelleyen su kanalı bulunduğu ancak fen bilirkişi raporunda yola bağlantı sağlayacak seçenekler belirtilirken DSİ onayı olmadığı halde kanal üzerinden köprü yapılması gerektiğinin bildirildiği görülmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacıya ait taşınmazın yol ihtiyacı içinde olduğu ne var ki davalı adına kayıtlı 724 parsel sayılı taşınmazdan geçen yola ulaşımı engelleyen su kanalı bulunduğu ancak fen bilirkişi raporunda yola bağlantı sağlayacak seçenekler belirtilirken DSİ onayı olmadığı halde kanal üzerinden köprü yapılması gerektiğinin bildirildiği görülmektedir.

DSİ'ye ait kanal üzerinden bu şekilde geçit hakkı tesisi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, konusunda uzman bilirkişilerin katılımı ile yeniden keşif yapılarak davacının maliki olduğu 725 parsel sayılı taşınmaz için kanaldan geçmeyen başka geçiş seçenekleri araştırılmalı, aleyhine geçit kurulabilecek taşınmaz malikleri davada taraf olmalı, güncel değer tespit edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38745, Karar No: 2015/31884, Tarih: 04.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38745 E.  ,  2015/31884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/1782-2014/421

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 11/10/2010 tarihinde 3.000,00 TL bedelle bir koltuk takımı satın aldığını, koltuk takımının ayıplı çıkması üzerine davalıdan parasının iadesinin istendiğini, davalının kabul etmemesi üzerine, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu, hakem heyetinin bedel iadesine karar verdiğini, İstanbul 7. İcra Müdürlüğü' nün 2012/21153 esas sayılı dosyası üzerinden takibe koyduğunu, davalının borca itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının takibe konulan alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalının İstanbul 7. İcra dairesinin 2012/21153 sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile, takibin asıl alacak miktarı olan 3.000,00 TL üzerinden devamına, asıl alacak miktarı olan 3.000,00 TL ye yasal faiz uygulanmasına, inkar tazminat talebinin reddine, ayıplı ürünün iadesine, karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra-inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine,iki numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün birinci bendinde yer alan “ inkar tazminatı talebinin reddine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 152,93 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/910, Karar No: 2014/24024, Tarih: 07.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/910 E.  ,  2014/24024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocukların tehdit eylemlerine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müşteki ...'ın aşamalarda, suça sürüklenen çocuklardan ...'ın kendisini bıçak sallayarak yüzünden, diğer suça sürüklenen çocukların ise, tekme ve yumruk vurarak darp ettiklerini beyan etmesi ve bu durumun 22.02.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuyla da doğrulanması karşısında, bu hususlar tartışılıp reddedilmeden, suça sürüklenen çocukların yetersiz gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5920, Karar No: 2014/11991, Tarih: 08.07.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5920 E.  ,  2014/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/438-2013/997

Dava dilekçesinde, 31.10.2011 tarihli kat irtifakı tesis işleminin iptali ile mevcut duruma göre ihyası istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 31.10.2011 tarihli kat irtifakı tesis işleminde müvekkillerinin iradesi sakatlanarak davacılar aleyhine olarak kurulan ve davalı Cavit'in haklarını genişleten kat irtifakı işleminin iptaline, terkin olunan kat irtifakının çatı arasında bulunan iki kesimin eşit olarak 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlere eklenti olarak ilintilendirilmek suretiyle ihyasına, bu mümkün olmadığı takdirde anataşınmazın 1/4 er hisselerle paylı mülkiyet esasına göre tapusunun tashihine karar verilmesini istemiş, mahkemece 3 ve 4 nolu bağımsız bölümler ve üzerindeki eklentilerin fiili duruma ve eşit olan arsa paylarına uygun olacak şekilde mimari projelerinin tadil edilmesine karar verilmiştir.

Dava, tarafların talebi üzerine çizdirilip onaylanan mimari projenin fiili duruma uyarlanması isteminden ibarettir. Davacılar da dahil (vekil aracılığıyla) anataşınmazın tüm maliklerinin Side Belediye Başkanlığı'nın 1994 tarih ve 135 sayılı, 26/10/2011 tarih ve 2011-32/1 sayılı mimari projeleri (genel inşaat projesi) dayanak gösterilerek kat irtifakı kurulması için müracaat edip resmi senet düzenledikleri, kat irtifakının onaylı projeye göre tesis edildiği anlaşılmaktadır.

1-Verilen vekaletnameler ile yetkiye dayalı olarak düzenlenen ve belediyece onaylanan bağımsız bölüm listesi ve arsa payına uygun olarak 28.10.2011 tarihinde anataşınmazda kat irtifakı kurulmuş olduğu anlaşıldığından, kat irtifakı işleminin iptali ile arsa payı düzenlemesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, tarafların iradelerine uygun onaylı projenin fiili duruma uyarlanması yönünde kat maliklerinin yerine geçerek tadil kararı verilmesi,

1-Verilen vekaletnameler ile yetkiye dayalı olarak düzenlenen ve belediyece onaylanan bağımsız bölüm listesi ve arsa payına uygun olarak 28.10.2011 tarihinde anataşınmazda kat irtifakı kurulmuş olduğu anlaşıldığından, kat irtifakı işleminin iptali ile arsa payı düzenlemesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, tarafların iradelerine uygun onaylı projenin fiili duruma uyarlanması yönünde kat maliklerinin yerine geçerek tadil kararı verilmesi,

2-634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 3. maddesi kat mülkiyetinin bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceğini düzenlemiştir. Buna göre arsa payı düzenlemesi yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Buna göre bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olup olmadığı eğer var ise bağımsız bölümlerin arsa paylarının ne oranda olması gerektiği, denkleştirmenin ivaz ilavesi veya ne şekilde yapılacağı hususlarında yeterli araştırma ve inceleme içermeyen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17630, Karar No: 2018/9539, Tarih: 24.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17630 E.  ,  2018/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 10.02.2011 tarihinde davalı ...'e ait ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu müvekkilinin ağır yaralandığını, davalının bu olayda tam kusurlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, 50.000,00 TL manevi tazminatın da işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, davalıya ait araç yönünden sigorta poliçesi mevcut olmadığını, yaptıkları araştırmada Işık Sigorta A.Ş. nezdinde sigortalı olduğunu, tedavi giderlerinin de reddinin gerektiğini zira Sosyal Sigortalar Kurumunca bu giderlerin karşılandığını, davacının kaza nedeniyle elde ettiği gelir ve tazminatları da mahsup etmesinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin aracında maddi hasarlar meydana geldiğini, müvekkilinin bu olayda kastı, kusuru ve ihmali bulunmadığını, ceza dosyasının sonucunun beklenilmesini talep ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... Sigorta A.Ş.'nin kaza dönemini kapsar poliçesi bulunmadığından davalı ... Sigorta A.Ş.'ye karşı açılan davanın reddine, davalı ...'e karşı maddi ve manevi tazminat istemi ile açılan davanın kısmen kabulü ile 4.925,93 TL maddi tazminat ve 2.000,00 TL manevi tazminatın

olay tarihi olan 10.02.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek sureti ile davalı ...'ten tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden manevi tazminat bakımından verilen karar kabul edilen miktarlar bakımından davalı ... bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden manevi tazminat bakımından verilen karar kabul edilen miktarlar bakımından davalı ... bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz istemlerinin verilen hükmün miktar itibari ile kesin olması nedeni ile REDDİNE, (2) numaralı bentte vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile verilen hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 82,40 TL fazla alınan onama harcının temyiz eden davacı ...'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı olan 218.19 TL onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15550, Karar No: 2015/19457, Tarih: 12.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15550 E.  ,  2015/19457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.10.2013

No : 2010/329-2013/957

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücû alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa'ya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücû hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, mahkemece, gerekçesinde, Kurum zararı olarak, sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerli tutarının gözetilerek, davalıların kusurları karşılığı tutar yönünden belirlemesi gerekirken, hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerde oluşan artışların istenilemeyeceği gözetilmeksizin, Kurum zararının hak sahiplerinin peşin sermaye değerli gelirlerindeki artışları gözetilerek tespit edilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.