muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7712, Karar No: 2014/10295, Tarih: 02.06.2014

6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla değişiklik yapılarak asliye ticaret mahkemesiyle asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan davanın her safhasında mahkemece res’en gözetilmelidir. Ancak 6335 sayılı kanunla 6102 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddede görev düzenlemesinin bu kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda 5464 sayılı yasanın 44/2 maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapıldığına, HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca bu atfın HMK’nun ilgili hükümlerine yapılmış sayılacağına, gerek HUMK’un göreve ilişkin 1-8. maddelerinde, gerekse HMK’nun 1-4. maddelerinde genel mahkemelerin görevleri düzenlenmiş olup ticaret mahkemelerinin görevine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına, ticaret mahkemelerinin görevinin (6762 sayılı TTK’nun 5.) 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde ise TTK’nun göreve ilişkin hükümlerine herhangi bir atıf yapılmamasına göre 01.10.2011 tarihinden önceki davalar bakımından dava değerine göre sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Gerçekten 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde; “Bu kanunun 8. maddesinin ikinci fıkrası, 9'uncu,12'inci,24'üncü,25'inci,26'ıncı ve 44'üncü maddesi hükümleri tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü gibi, kanun koyucu, tacirlere verilen kredi kartları ile tüketiciye verilen kredi kartları hakkındaki uyuşmazlıklarda görev yönünden farklı bir düzenlemeyi benimsemiş, tacirlere verilen kredi kartları bakımından 6762 sayılı TTK'nun 4/1-6 (6102 sayılı TTK'nun 4/1-f) maddesindeki ticari dava tanımına uygun olarak 5. madde uyarınca asliye ticaret mahkemelerinin görevli olacağı hususunu istisnai bir şekilde hükme bağlamıştır.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir. Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir.

Kuşkusuz, 28.11.2013 tarihli ve 28835 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayımı tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülen 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-j,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesi yerine Tüketici Mahkemesine gönderilmek üzere görevsizlik kararı verilmesi, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/464, Karar No: 2019/7535, Tarih: 26.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/464 E.  ,  2019/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17.04.2018 tarih ve 2017/759-218/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın Torino’dan Bolu’ya davalı tarafından taşındığını, taşıma esnasında emtianın hasarlandığını, bu nedenle müvekkili tarafından sigortalısına 4.805,27 TL ödeme yapıldığını, bu paranın rücuen tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının icra dosyasına vaki itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirketin sigortalısı tarafından ithal edilen emtiada meydana gelen hasarın müvekkili şirketin taşıma işinden kaynaklanan bir hasar olmadığını, oluşan hasardan gümrük işlemlerini yapan şirketin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; Torino’dan Bolu’ya taşınan emtianın İstanbul’da gümrük işlemlerine tabi tutulduğu esnada hasar gördüğüne dair davalı taşıyıcının şoförünün beyanından başka hiçbir delil bulunmadığı, hasarın antrepoda meydana geldiğinin davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle, İstanbul Anadolu 24. İcra Müdürlüğü'nün 2013/13659 E. sayılı takip dosyasında davalı hakkındaki takibin asıl alacak olan 4.805,27 TL'ye takip tarihinden itibaren yıllık %9 yasal faiz yürütülmek suretiyle devamına, talep yargılamayı gerektirdiğinden davacının yerinde görülmeyen inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 246,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2389, Karar No: 2015/3001, Tarih: 02.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2389 E.  ,  2015/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kazan Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :14.01.2015

Numarası :2014/82-2015/11

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili amacıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece verilen yetkisizlik kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı iş bedelinin tahsili amacıyla Kazan İcra Müdürlüğü'nün 2014/370 sayılı dosyası ile icra takibine girişmiş, borçlu icra müdürlüğünün yetkisine, borca ve fer'ilerine itiraz etmiştir.

İcra dairelerinin yetkisini düzenleyen 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50/1. maddesi hükmüne göre ilâmsız icara takiplerinde genel yetkili icra dairesi borçlunun yerleşim yeri icra dairesidir. Bunun dışında sözleşmenin ifa olunacağı yer icra dairesi de özel olarak yetkilidir. Somut olayda davalı takip borçlusunun yerleşim yeri İzmir, sözleşmenin ifa yeri ise Kırşehir'dir.

Davalı taraf süresinde verdiği icra takibine itiraz dilekçesinde öncelikli olarak icra dairesinin yetkisine itiraz etmiş, İzmir İcra Daireleri'nin yetkili olduğunu bildirmiştir. İtirazın iptâli davasının dinlebilmesi, geçerli bir icra takibinin bulunmasına bağlıdır. İcra takibine itiraz dilekçesinde icra dairesinin yetkisine itiraz edilirse mahkemenin öncelikli olarak icra takibine yetkili icra dairesini belirlemesi gerekir. Mahkemenin yetkisine itiraz edilmemiş olsa bile (somut olayda usulen yetki itirazı ileri sürülmüştür.) davalı tarafça süresi içinde verilen icra takibine itiraz dilekçesinde icra dairesinin yetkisine itiraz edildiğinden öncelikle takibin yetkili icra dairesinde yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir.

Davalının yerleşim yeri “İzmir” ili olup taraflar arasındaki eser sözleşmesinin ifa edileceği yer “Kırşehir”dir. Davalı borçlu İzmir İcra Daireleri'nin yetkili olduğunu bildirdiğinden mahkemece yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir icra takibi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8306, Karar No: 2012/19563, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8306 E.  ,  2012/19563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... ile .Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.761.94 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 14.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay 2012/8306-19563

içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8482, Karar No: 2013/27752, Tarih: 01.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/8482 E.  ,  2013/27752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dairemizin 2011/22083 Esas, 2013/20138 sayılı ve 01/07/2013 tarihli kararında; "Mahkeme kararının, davalı ...Matbaacılık Kağıtçılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne kararda belirtilen adreste tebliğ edildiği, dosyada mevcut ... 3. Noterliğince düzenlenen 02/03/2009 tarihli imza sirkülerinden bu şirketin tasfiye halinde olduğu ve duruşmada dinlenen ... 'nün de tasfiye memuru olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile, gerekçeli kararın Tasfiye Halinde ...Matbaacılık Kağıtçılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin Tasfiye Mumuru olan ... isimli kişiye, duruşmada beyan ettiği "... Paşa Sokak 33/7 ..." adresine tebliği ile temyiz süresi bittiğinde gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkeme'sine geri çevrilmesine" karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, Dairemizin söz konusu geri çevirme kararı üzerine, Dairemiz kararında belirtilen Tasfiye Mumuru ... isimli kişiye gene Dairemiz kararındaki adresine gerekçeli karar tebliğe çıkarılmış ise de, tebligatın " Gösterilen adreste devamlı çalışan tebligatı almaya reşit ve ehil olan ... imzasına tebliğ edildiği" şerhini içerdiği, tebligatın neden Tasfiye Mumuru ...'ye yapılamadığının anlaşılmadığı gibi, ... isimli şahıs ile Tasfiye Mumuru ... arasında ne gibi bir ilişkin olduğunun da açıklanmadığı görülmüştür.

Tebligat Kanunu ile Tebligat Tüzüğünün tamamen şekle ilişkin kuralları içermesi nedeniyle, Kanun ve Tüzükteki sair tebligat kurallarının yanı sıra, özellikle tebligata muhatap kişinin bizzat ne sebeple tebligat anında bulunamadığının ve tebligat muhatap yerine bir başkasına yapılıyor ise tebligatı alan kişinin muhatap ile olan ilişkisinin, sıfatının tebligatta açıklanması gerekmektedir.

Yukarda açıklanan nedenlerle, gerekçeli kararın Tasfiye Halinde ...Matbaacılık Kağıtçılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin Tasfiye Mumuru olan ... isimli kişiye, duruşmada beyan ettiği "... Paşa Sokak 33/7 ..." adresine, Tebligat Kanunu ile Tebligat Tüzüğüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresi bittiğinde gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkeme'sine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2060, Karar No: 2014/902, Tarih: 21.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/2060 E.  ,  2014/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Yasirali Mahallesi 2400 ada 8 parsel sayılı 2004,49 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Davalı vekili, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde bulunan yerlerden olmadığı, ....'dan 06.02.2000 tarihinde zilyetlik devir senedi ile satın alındığından eklemeli zilyetlik şartlarının oluştuğu, 2001 yılında 3 katlı ev inşa edilerek kullanıldığı savunmasıyla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazın 1958 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarında hali arazi niteliğinde olduğu, 1990'lı yıllardan sonra taş duvar ile çevrilerek bina yapıldığı, imar ve tarımsal faaliyet bulunmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne ve dava konusu parselin ham toprak niteliği ile ... adına tapuya tesciline, taşınmaz içindeki 3 katlı karkas yapının Ahmet Salioğlu, ...'a ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 20 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 26.12.1989 tarihinde yapılan ve 08.06.1990 – 08.12.1990 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması ile daha sonra 13 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 4999 sayılı Kanuna göre yüzölçümü ve fennî hataların düzeltilmesi çalışması 29.01.2010 tarihinde yapılmış ve 02.02.2010 – 02.03.2010 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 20 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 26.12.1989 tarihinde yapılan ve 08.06.1990 – 08.12.1990 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması ile daha sonra 13 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 4999 sayılı Kanuna göre yüzölçümü ve fennî hataların düzeltilmesi çalışması 29.01.2010 tarihinde yapılmış ve 02.02.2010 – 02.03.2010 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına, ancak, üzerinde yabani ot ve kapalılık oluşturmayan 13 adet kızılçam ağacı bulunup ekonomik amaca uygun olarak davalı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27548, Karar No: 2022/48, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/27548 E.  ,  2022/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçuna ilişkin Malatya Çocuk Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/972 E., 2015/258 K. sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/1634 E., 2019/3999 K. sayılı kararı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) nolu ve suça sürüklenen çocuk hakkında 02.10.2015 tarihli hükmün de kapalı oturumda açıklandığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) nolu görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6522, Karar No: 2018/9538, Tarih: 19.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6522 E.  ,  2018/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ....vekillleri ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 05.12.2006 tarihinde iş kazasına maruz kalarak vefat eden sigortalının, hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunu’nun 9, 10 ve 26. maddeleridir.

Meydana gelen iş kazası nedeniyle davacı kurumun 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeye dayalı olarak dava açtığı ve bu kapsamda mahkemece 9 ve 10. madde şartlarının davaya konu olayda gerçekleşip gerçekleşmediği hususları araştırılmaksızın karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 9. maddesi - (Değişik : 25.08.1999 - 4447 / 12 md. Y.T. 08.09.1999) “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli - taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür.” düzenlemesini öngörmektedir.

Anılan Yasanın 10. maddesine göre ise, 9. maddede öngörülen işe giriş bildirgesini süresinde Kuruma intikal ettirmeyen işverenler hakkında 26. maddede öngörülen sorumluluk halleri aranmaksızın, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle Kurum tarafından bağlanan gelir ve harcamanın işverenden tahsil edileceğini düzenlemiştir. Yani, davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9 ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumluluğu için; işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin kuruma verilmesinden önce meydana gelmesi gerekir.