muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/41286, Karar No: 2017/23101, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41286 E.  ,  2017/23101 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ve davacı Posta ve Telgraf Teşkilatı Aş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını,sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını,zamlı ücretlerin ödenmediğini,ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını,yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili,şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Telekominikasyon İnş... vekili,ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını,sözleşmede ücret dışında yol yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Temyiz başvurusu :

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatine göre yasal ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılmıştır.Davacı tanıkları ile davalı tanığının yemek molası olarak kullandıkları süre bakımından beyanda bulunduğu,ara dinlenme konusunda beyanlarının net olmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyleyken, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacı tanıkları ve davalı tanığı yeniden dinlenilerek ara dinlenme hususunda beyanları alınarak ara dinlenme süresinin netleştirilmesi gereklidir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19408, Karar No: 2022/3214, Tarih: 05.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19408 E.  ,  2022/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal eylemi müstehcenlik kabul edilerek bu suç ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.09.2019 gün ve 2018/166 Esas, 2019/323 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine; mühtehcenlik ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin müstehcenlik suçundan, sanık müdafisinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın müstehcenlik ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık müdafisinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket

etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği gözetildiğinde ilk derece mahkemesince sanığın kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği gözetildiğinde ilk derece mahkemesince sanığın kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.11.2020 gün ve 2019/3281 Esas, 2020/1973 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5995, Karar No: 2019/10420, Tarih: 26.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5995 E.  ,  2019/10420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... İnşaat ... İnşaat İş Ortaklığı, ..., ... ... İnşaat Ltd. Şti., ... Elektrik Dağıtım A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacı Kurum, 07.02.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılardan ... hakkında davanın reddine , işveren ... Elektrik Dağıtım A.Ş.' nin % 30 (bu kusur içinde kesinleşen ceza davasında kusurlu bulunan Akedaş eğitim sorumlusu ... %1, Akedaş malzeme sorumlusu ... %1 ve Akedaş başteknisyeni davalı ... %5 ), ... İnşaat ... İnşaat İş Ortaklığı' nın % 50 (bu kusur içinde iş ortaklığı şantiye şefi davalı ... %10, iş ortaklığı mühendisi davalı ... %5), sigortalının %20 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 21/1. madde işverenin, 21/4. madde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunmaktadır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 146. maddesine (6098 sayılı Kanun'un 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

İş kazası nedeniyle yapılan masraf ve ödemeler yönünden işveren ve üçüncü kişinin sorumluluğu ise toplam kusur oranı esas alınarak müteselsilendir.

İş kazası nedeniyle yapılan masraf ve ödemeler yönünden işveren ve üçüncü kişinin sorumluluğu ise toplam kusur oranı esas alınarak müteselsilendir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler ışığında, somut olay değerlendirildiğinde: Mahkemece, işveren ... Elektrik Dağıtım A.Ş.' nin %30 (bu kusur içinde kesinleşen ceza davasında kusurlu bulunan şirket çalışanlarının %7 ), ... İnşaat ... İnşaat İş Ortaklığı' nın % 50 (bu kusur içinde iş ortaklığı çalışanları %15 ), sigortalının % 20 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi 1. ve 4. fıkralarına göre yapılan hesaplamada Kurum zararından işverenin %51,5 oranında, üçüncü kişilerin % 40 oranında sorumlu olduğuna dair tespit yerindedir.

Ancak, Kurum zararı dava açıldığı tarihte (hak sahiplerinden anneye bağlanan 71.357,84 TL., babaya bağlanan 64.237,50 TL ilk peşin sermaye değerli gelir toplamı ) 135.595,34 TL iken, yargılama devam ederken hak sahiplerinden babanın gelirden çıkması nedeni ile hak sahibi babaya bağlanan gelirin 15.02.2009-26.06.2011 tarihleri arasında ödenen 8.042,19 TL fiili ödemeye dönüşmesi nedeni ile toplam Kurum zararının 79.400,03 TL olduğu gözetildiğinde;

Anılan ilkeler doğrultusunda, hak sahiplerinden anneye bağlanan peşin sermaye değerli gelir yönünden işverenin sorumluluğu (71.357,84x%51,5=) 36.749,28 TL, üçüncü kişilerin müteselsil sorumluluğu (71.357,84 x%40=) 28.543,13 TL ve hak sahibi babaya ödenen fiili ödeme yönünden tüm davalıların müteselsil sorumluluğu (8.024,19x%80=) 6.433,75 TL olup, toplam 42.867,03 TL Kurum zararının hüküm altına alınması gerekmektedir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde aza hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca, rücu davalarında faiz başlangıcı, gelirler yönünden gelir bağlama kararının Kurumun yetkili organınca onaylandığı tarih, geçici iş göremezlik ödeneği yönünden ödeme tarihi, tedavi giderleri için sarf tarihidir. Mahkemece hak sahibi babaya yapılan fiili ödeme miktarına gelir bağlama onay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

"Davanın Kısmen Kabulü İle;

1- Davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine,

2- 42.867,03 TL Kurum zararının;

a) 36.749,28 TL gelirin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... hariç davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (Davalı ... AŞ' nin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 28.543,13 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

SONUÇ : Hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

"Davanın Kısmen Kabulü İle;

1- Davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine,

2- 42.867,03 TL Kurum zararının;

a) 36.749,28 TL gelirin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... hariç davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (Davalı ... AŞ' nin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 28.543,13 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

b) 6.433,75 TL fiili ödemenin davalılardan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... hariç müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine,

2- Alınması gereken 2.928.24 TL karar ve ilam harcının ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazine'ye gelir olarak kaydedilmesine (Davalı ... AŞ' nin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 2.389,27 TL ile sınırlı olduğunun tespitine),

3- Davacı Kurum tarafından yapılan tebligat giderleri: 150,00.-TL, müzekkere giderleri: 32,00 TL, tanık dinleme talimat gideri: 18,60 TL, bilirkişi ücretleri, dosya gidiş dönüş posta ve havale giderleri: 1.092,15 TL olmak üzere toplam 1.292,75 TL yargılama giderinin kısmen kabul durumuna göre 510, 72 TL'nin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (Davalı ... AŞ' nin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 416,72 TL ile sınırlı olduğunun tespitine), kalanın davacı üzerinde bırakılmasına,

4- Davalılar ... İnşaat Ltd. Şti., ... İnş. Tic. Ltd. Şti., ... , ve ... vekili tarafından yapılan tebligat giderleri: 25,00 TL, bilirkişi ücretleri, dosya gidiş dönüş posta ve havale giderleri: 666,00 TL olmak üzere toplam 691,00 TL yargılama giderinin davanın kısmen red durumuna göre 402,88 TL'nin davacı Kurumdan alınarak davalılar ... İnşaat Ltd. Şti., ... İnş. Tic. Ltd. Şti., ... ve ...'a verilmesine, kalanın davalılar ... İnşaat Ltd. Şti., ... İnş. Tic. Ltd. Şti., ... , ve ... üzerinde bırakılmasına,

5-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 5.065,37 TL vekalet ücretinin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine. (Davalı ...Ş.'nin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 4.197,22 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

6-Davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 7.570,18 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ... İnşaat Ltd. Şti. ve ... dışındaki davalılara verilmesine,

7- Davalı ... hakkında açılan davanın husumet nedeni ile reddi nedeni ile A.A.Ü.T. gereğince 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacı Kurumdan alınarak davalı ...'ya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... İnşaat ... İnşaat İş Ortaklığı, ..., ..., ... İnşaat Ltd. Şti. ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den alınmasına, 26.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/35960, Karar No: 2011/3723, Tarih: 28.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/35960 E.  ,  2011/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında yazılmayan suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile uygulama maddesinin mahallinde karara eklenmesi mümkün görüldüğünden bu eksiklikler bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5152, Karar No: 2012/2750, Tarih: 15.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/5152 E.  ,  2012/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin, kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacının eşini itekleyerek evden gitmesini istediği, davalının ailesine "kızınızı alın götürün" diyerek evden kovduğu anlaşılmaktadır. Davacıdan kaynaklanan bu eylemler davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu yön nazara alınmadan davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi doğru olmamıştır.

3-Davalı, yoksulluk nakafakasının gelecek yıllarda artış miktarının karara bağlanmasını da istemiştir. (TMK.md.176/son) Bu talebi ile ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmemesi usul ve kanuna aykırıdır (HUMK. md.74)

4- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle davalı yararına, 4. bentte gösterilen sebeple davacı yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2012 (Çar.)