muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7253, Karar No: 2022/119, Tarih: 10.01.2022

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ve önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK’nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18514, Karar No: 2012/2061, Tarih: 06.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/18514 E.  ,  2012/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.6.2010

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 6.2.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı G.. B.. ile vekili Av. M. İ.. geldi. Karşı taraf davacı-davalı A.B..ile vekili gelmedi. Davacı-davalı A.B.. vekili Av. S. G..adına çıkarılan davetiyenin adresten taşındığından bahisle bila tebliğ döndüğü anlaşıldı. Davalı-davacı kadın vekili, duruşma isteğinden vazgeçtiğini beyan etmekle, duruşma icra edilmedi. Evrak üzerinden inceleme yapılmasına karar verilerek bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı-davalı koca yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte belirtilen sebeple maddi tazminat yönünden kadın lehine BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerin 1.bentte belirtilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.02.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7089, Karar No: 2014/10490, Tarih: 15.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7089 E.  ,  2014/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen 1957 tarihli memleket haritası ve bu haritanın yapımında kullanılan hava fotoğrafı ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu bulunan 728 ve 729 sayılı parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan tutanak örnekleri ile varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin, bu dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28199, Karar No: 2012/16321, Tarih: 07.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/28199 E.  ,  2012/16321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/10085

MAHKEMESİ : Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2008

NUMARASI : 2008/78 (E) ve 2008/367 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın katılana yönelik cinsel içerikli bir hareketinin bulunmadığı ve katılana gönderdiği mesajların da “geçmişte olan olayları açıklamaya çalışma, katılana olan sevgisini dile getirme ve af dileme” mahiyetinde olduğu ve katılanın istememesine rağmen ısrarla mesaj göndermesi şeklindeki eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7520, Karar No: 2022/8324, Tarih: 27.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7520 E.  ,  2022/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın... İlçe Belediyesinde işçi statüsünde usta olarak çalıştığını, 03.08.2008 tarihinden itibaren 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun kapsamında çalışmasına davalı Kurumda devam ettiğini, davacının ücretinin 14. dönem toplu iş sözleşmesinin geçici 4 üncü maddesinde yer alan ''işçilerin brüt çıplak ücretleri iş bu TİS'den yararlanmaya başladıkları tarih itibariyle aynı kıdemdeki emsali işçilerin; aynı kıdemde emsali işçi olmaması halinde en yakın kıdemdeki emsali işçilerin ücretlerinden düşük olmayacağı, emsal mukayesesinde devir ile gelen işçiye DSİ tarafından verilen görevin dikkate alınacağı işe giriş tarih hususunda devreden kamu işverenindeki kıdemi esas alınır'' düzenlemesine aykırı şekilde belirlendiğini ve bu sebeple fark alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek fark ücret, fazla çalışma, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, husumetin... Belediyesine yöneltilmesi gerektiğini ve davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan tüm haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2016/962 Esas, 2018/404 Karar sayılı kararı ile davacının Belediyede düz işçi pozisyonunda çalıştırılmasına karşın davalı Kurumda puvantör pozisyonunda çalıştırıldığı, davalı Kurum tarafından davacının ücretinin 14. dönem toplu iş sözleşmesine aykırı şekilde belirlendiği, bilirkişinin emsal ücret olarak en yakın kıdemdeki çalışanı baz alıp yaptığı hesaplamanın usule uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/3286 Esas, 2019/2807 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 14. Dönem toplu iş sözleşmesi hükmüne göre davacı ile aynı kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin, aynı kıdemde emsal işte çalışan işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin ücretleri esas alınarak hesaplama yapılmış olduğu, benzer mahiyetteki dosyaların Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/8565 Esas, 2020/1693 Karar sayılı kararı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek emsal işçi olarak T.G. isimli işçi esas alınarak talep konusu alacaklar hesaplanmış ise de adı geçen işçinin puvantör sıfatıyla görev yaptığı, davacının ise düz işçi olarak çalıştığı buna göre T.G. isimli işçinin davacının emsali olmadığı, Mahkemece davacı işçinin görevi ve kıdemi itibarıyla emsali olan işçi tespit edilerek sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma kararında belirtilen şekliyle emsal işçinin tespiti edildiği, emsal işçiye göre hazırlanan 15.12.2021 tarihli ek raporun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; T.G. isimli işçinin doğru emsal işçi olduğunu, bu durumun puantaj kayıtları ile de sabit olduğunu, davacının fiili pozisyonunun 2018 yılında resmîyet kazandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı Tarafın Temyiz Sebepleri

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; T.G. isimli işçinin doğru emsal işçi olduğunu, bu durumun puantaj kayıtları ile de sabit olduğunu, davacının fiili pozisyonunun 2018 yılında resmîyet kazandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; A.T. isimli işçinin doğru emsal olmadığını, hesaplanan alacaklardan gerekli yasal kesintilerin yapılmadığını, davacının Kurum nezdinde çalıştığı süre boyunca tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının yevmiyesinde herhangi bir düşüş olmadığını, bu durumda davanın reddi gerektiğine yönelik emsal Yargıtay kararının dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; işçinin ücretinin belirlenmesinde, 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4 üncü maddesine göre hesaplamalara esas alınacak emsal işçinin doğru şekilde tespit edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihaî kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü olmasına karşın Mahkemece karar başlığında Orman Genel Müdürlüğünün davalı olarak gösterilmesi hatalı ise de bu hatanın mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilmiştir.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1755, Karar No: 2015/1045, Tarih: 22.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1755 E.  ,  2015/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkındaki temel cezanın belirlenmesi esnasında uygulanan yasa maddesi belirtilmemiş ise de bu hususun yerinde düzeltilebilecek bir maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11428, Karar No: 2011/12821, Tarih: 26.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11428 E.  ,  2011/12821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.10.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali, karşı dava ile alacağın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 25.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı/karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davacı ile iddia ettiği konuda bir sözleşmelerinin bulunmadığını, davacıdan mal ve hizmet alınmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı karşı davasında ise, bazı işlerin yapımı konusunda davacı ve karşı davalı ile anlaştıklarını, 4.168,82 TL avans ödemesinde bulunulmuşsa da işin hiç yapılmadığını, 4.168,82 TL avans ödemesinin davacı ve karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava kısmen kabul edilmiş bilirkişinin bulduğu 5.131,17 TL iş bedelinden kalan alacağın davalı ve karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve karşı davacı temyiz etmiştir.

Asıl davadaki istem, iş sahibi olan davalı ve karşı davacıya yapılan havalandırma ve filitre işleri malzeme ve işçilik bedelinden kalan alacağa yöneliktir. Davalı ve karşı davacı akti ilişkiyi inkar etmiş, davacı ve karşı davalıdan mal ve hizmet almadığını savunma olarak bildirmiştir. Taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmadığı çekişme konusu değildir. Akti

ilişkinin varlığı iş sahibi tarafından inkar edildiğinden, bunu yöntemince ispat etme yükü iddia eden yükleniciye düşer. Çünkü, eser sözleşmesi bir iş görme sözleşmesi olup yüklenici, bir iş yaptığını ve sözleşmesine, fen ve amacına uygun yapılan bu işin teslim edildiğinin ispatla yükümlüdür. Yazılı bir sözleşme bulunmadığına, iş sahibi de akti ilişkiyi inkar ettiğine göre iddia yöntemince ispat edilememiştir. Ancak davacı, 16.12.2010 tarihli delil dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığından, bu hakkı hatırlatılmalı, asıl dava yemin deliliyle kanıtlanırsa yine taraflar arasında kararlaştırılmış iş bedeli bulunmadığından yerinde keşif yapılarak ve bilirkişi eliyle yapıldığı yıl rayiç fiyatlarına göre davacı yüklenicinin alacağı bulunmalı, aksi takdirde asıl dava reddolunmalıdır.

Mahkemece yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak, orta yerde birbirini doğrulayan ticari defter ve kayıtlar olmadığı, kaldı ki davacının ticari defterleri kanuna uygun olarak tutulmadığından lehine delil teşkil etmeyeceği kuralı bir yana bırakılarak sadece davacı defter durumunun incelenmesi suretiyle istemin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak, orta yerde birbirini doğrulayan ticari defter ve kayıtlar olmadığı, kaldı ki davacının ticari defterleri kanuna uygun olarak tutulmadığından lehine delil teşkil etmeyeceği kuralı bir yana bırakılarak sadece davacı defter durumunun incelenmesi suretiyle istemin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Davalı ve karşı davacının, karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Karşı davada bazı işlerin yapım bedeline karşılık davacı ve karşı davalıya 4.186,82 TL avans ödemesinde bulunulduğu ileri sürülerek bu miktarın tahsili talep edilmiştir. Yukarıda belirtilen kural gereği hem işlerin varlığını ispat hem de verilen avansın karşılıksız kaldığını kanıtlama yükü, davalı ve karşı davacıya düşer. Orta yerde yazılı bir sözleşme yoksa da karşı davacı da 03.12.2010 tarihli delil dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Davalı ve karşı davacıya bu hakkı hatırlatılmalı, karşı davada bunun sonucuna uygun bir hükme bağlanmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak, istemin yazılı olduğu şekilde karar bağlanması doğru olmadığından, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.