muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3638, Karar No: 2012/7924, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3638 E.  ,  2012/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı konutun teslim edilmediğini, ihtarname gönderip sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek, ödediği satış bedeli 387.994 TL ile 7745 TL geç teslim nedeniyle uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının, davalıdan 26.3.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığı konutun sözleşmede belirtilen tarihte teslim edilmediği, davacının 17.3.2009 tarihli ihtarı göndererek sözleşmeyi feshettiği ve ödediği satış bedeli olan 387.994 TL.nin iadesini istediği, dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, davacı hem satış bedelinin hemde geç teslim nedeniyle dava tarihine kadar geçen süre için hesaplanan tazminatın tahsili talepli bu davayı açmıştır. Davacı, davalıya gönderdiği ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğine göre artık konutun sözleşmedeki sürede teslim edilmemesi nedeniyle uğradığı zararın tazminini isteyemez. Mahkemece, bu kalem isteğe de hükmedilmesi usul ve yasaya yakırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 5.822.45 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12394, Karar No: 2014/10567, Tarih: 28.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12394 E.  ,  2014/10567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. ... vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihine ve açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Müşteki TAPDK vekilinin temyizine gelince,

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nm 8/4. maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/b-l fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nm 8/1 .maddesi gereğine yürürlükte bulunan 1412 sayılı 321.maddesi uyarınca sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1695, Karar No: 2024/184, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1695 E.  ,  2024/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1837 E., 2021/1562 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddİ

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (her iki sanık yönünden)

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanı müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/273 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/1837 Esas, 2021/1562 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik Cumhuriyet savcısnın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık ... hakkında yapılan ihbar, fiziki takip tutanağı, sanığın uyuşturucu ticareti yapılan yerde ve hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan diğer sanık ... ile birlikte bulunması, tanık ...'in müdafi huzurunda alınan beyanı ve dosyadaki tüm delilere göre sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği anlaşıldığından sanık ... hakkında mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesi ve bu karar aleyhine yapılan istinaf isteminin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Sarı" lakaplı sanık ... ve sanık ...'ın ortak hareket ederek belirlenen adresteki ikametin çatısında uyuşturucu madde sattıkları yönünde alınan ihbar doğrultusunda olay yerine gidildiği, sanıkların ihbara konu ikametin çatısında görülmeleri üzerine fiziki takibe başlanıldığı,

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Sarı" lakaplı sanık ... ve sanık ...'ın ortak hareket ederek belirlenen adresteki ikametin çatısında uyuşturucu madde sattıkları yönünde alınan ihbar doğrultusunda olay yerine gidildiği, sanıkların ihbara konu ikametin çatısında görülmeleri üzerine fiziki takibe başlanıldığı,

hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan ...'in ikametin önüne gelerek yukarı doğru "sarı" diye bağırması üzerine sanık ...'in kenardan anahtar attığı ve aldığı anahtar ile binaya giren Halil'in yukarı çıktığı kısa süre sonra aşağı inerek ikametten çıkan Halil ...'in kesintisiz fiziki takip neticesinde yakalandığı ve yapılan üst aramasında şeffaf poşet parçasına sarılı uzmanlık raporuna göre net 1 gram ağırlığında ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu maddeyi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği, kolluk görevlilerince binanın çatı kısmına çıkıldığında sanıkların oturduklarının görüldüğü ve oturdukları bankın üzerinde görünür vaziyette şeffaf poşete sarılı uzmanlık raporuna göre net 1 gram ağırlığında ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda;

Sanık ... yönünden yapılan değerlendirme:

Tanık Halil ...'in gerek kollukta sanık hakkında sıcağı sıcağına vermiş olduğu beyanlar ve yapmış olduğu teşhisi gerekse mahkeme huzurunda yaptığı anlatımlar ve tutanak mümzi tanıkların ifadeleri dikkate alındığında, sanığın aşamalarda çelişki arz eden ve birbirinden ve olay örgüsünden tamamen kopuk savunmalarına itibar edilmemiş, kendisine yönelik olarak yapılan detaylı ihbar doğrultusunda yapılan fiziki takip, tutanak mümzi tanıkların beyanları, diğer sanık ...'ın kollukta Muhammet'in yanına uyuşturucu içmek için gittiğini ve gittiğinde oraya bir kişinin daha geldiğini ve Muhammet'in o kişiye uyuşturucu sattığını ifade ettiği savunmaları bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın olay günü ikametinin damına çıkan Halil ...'e 100 TL karşılığı sentetik kannabinoid ihtiva eden bonzai maddesi sattığı sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık ... yönünden yapılan değerlendirme:

Tanık Halil ...'in mahkeme huzurundaki ifadelerinde Bektaş'ı tanımadığını ve kendisinden uyuşturucu maddesi satın almadığını beyan etmiş olması, gerek tanıkta gerekse damda ele geçen uyuşturucu maddede sanığın parmak izinin bulunmayışı, tutanak imzacısı tanıkların sanık ... hakkında bire bir alışverişi gördüklerine dair beyanlarının bulunmadığı dikkate alındığında sanık hakkındaki tek delilin hakkında yapılan soyut ihbar olduğu onun da detaylı olmadığı ve bu delilin de sanığın uyuşturucu ticaretinden mahkûmiyetine yeter derecede görülemeyeceği kanaatine varılmakla uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar

hakkındaki hükümlerin müsadereye ilişkin bölümündeki ve adli para cezasının tahsiline ilişkin bölümündeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafilerinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 31.08.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, 15.09.2023, 22.09.2023, 24.11.2023 tarihlerinde yeniden temyiz talebi içeren dilekçe verdiği görülmüş ise de, temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık ... yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/1837 Esas, 2021/1562 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17408, Karar No: 2014/2130, Tarih: 13.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17408 E.  ,  2014/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/118-2012/1008

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı meskenine su aboneliği için davalı kuruma başvuru yaptığını, davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 7.116,00 TL talep ve tahsil ettiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, yapılan ödemenin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.madde hükümleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ödemesi gereken kanal katılım bedelinin 181,68 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.934,48 TL'nin davalıdan istirdadına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi dava tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmemiştir. Bu nedenlerle, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu kuşkusuzdur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez.” denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9544, Karar No: 2019/4282, Tarih: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9544 E.  ,  2019/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölüm nedeniyle açılan destekten yoksun kalma tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; dava dışı, ...'nın sevk ve idaresindeki, davacının murisleri olan eşi ve çocuklarının yolcu olarak bulunduğu minübüsün, karşı yönden gelen çekici ve ona bağlı yarı römork ile çarpışması neticesinde 29/03/2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davacının eşi ve çocuklarının vefat ettiğini, kazanın meydana gelmesinde karşı araç sürücüsünün tali, minübüs sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, kazaya karışan şehirlerarası yolcu taşıyan ve davacının murislerinin içinde yolcu olarak bulunduğu minübüsün zorunlu Ferdi Koltuk ve Taşımacılık poliçesi olmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak meydana gelen zararların tazmini için müvekkilinin murisi eşi Kabal Alsaad için 1.000,00 TL murisleri ve çocukları her biri için 250,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası nedeniyle müvekkil kurumun herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı, aracın kullanım amacının ticari olduğunun ve taşımanın ticari olduğunun davacı tarafça ispatlanması gerektiğini, ancak mevcut dosyada zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasından sorumluluk için gereken nitelikte bir aracın söz konusu olmadığını ayrıca yapılan yolculuğunda ilgili mevzuatta belirtilen mesafe ve diğer özellikleri taşımadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava ve ıslah dilekçesinin kısmen kabulü ile 171.456,36 TL'nin 11/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, dair verilen karar taraf vekillerince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası neticesinde meydana gelen ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası neticesinde meydana gelen ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası, 25/02/2004 tarih, 25384 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bakanlar Kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, yayımlandığı tarihte Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasının yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalar Ulaştırma Bakanlığınca belirleneceği açıklanmıştır. 13/11/2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar kurulu Kararı ile 2004/6789 sayılı Kararda değişiklik yapılmış ve zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı’nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı’na verilmiştir. Hazine Müsteşarlığı 2009/15545 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına istinaden 28/06/2010 tarihinde çıkarmış olduğu 2010/8 sayılı genelge ile zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının kapsam, muafiyet ve istisnalarını yeniden belirlemiştir. Anılan genelge'nin yürürlük tarihi 01/07/2010’dur.

Genelgede, Karayolları Taşıma Yönetmeliği’nde yolcu taşımasına yönelik olarak tanımlanan ve şehirlerarası veya uluslararası ticari olarak yapılan yolcu taşımaları için verilen A1, A2, B1, B2, D1 ve D2 yetki belgeleri kapsamında yapılan yolcu taşımaları için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırılması zorunlu hale getirilmiştir. Diğer taraftan il sınırları içerisinde yapılan yolcu taşımacılığı ile 100 kilometreye kadar olan şehirlerarası yolcu taşımacılığı için verilen (Y) türü yetki belgesi ve bu belgenin yerine geçecek olan ve 11/06/2009 tarihli Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nin geçici 7. maddesi ile uygulamaya giren, (D4) türü yetki belgeleri genelge kapsamı dışında bırakılmıştır. Dolayısıyla 01/07/2010 tarihinden itibaren bu belgeler kapsamında yapılan yolcu taşımacılığı için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Kural olarak 01/07/2010 tarihinden sonra yapılan yolcu taşımalarında, taşımacıların zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti bulunabilmesi için, taşımanın il sınırları içinde yapılmaması, 100 km'nin üzerinde şehirlerarası veya uluslararası taşıma olması ve 2010/8 nolu genelgede

açıklanan yetki belgelerinden herhangi birine haiz bulunması şarttır. Aksi halde zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti bulunmamaktadır. Yine aynı Genelge’de sigorta teminatı için açıklanan kapsama dahil yetki belgesine tabi bir taşımanın yeterli olduğu ancak taşımanın yetki belgesi olmadan yapılmasının teminatı ortadan kaldırmadığının kararlaştırıldığı belirtilmiştir.