muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6737, Karar No: 2014/19432, Tarih: 10.12.2014

Davalı vekili, müvekkili şirketin eski ortağı olan davacının katılımıyla 06/02/2009 tarihinde 5.000,00 TL olan şirketin sermayesinin 250.000,00 TL'ye yüksetilmesine oy birliği ile karar verildiğini, 06/02/2009 tarihli sermaye artırımı kararı uyarınca 07/05/2009 tarihine kadar ödenmesi taahhüt edilen 24.500,00 TL sermaye borcunun davacı tarafından ödenmediğ.ni, müvekkili şirket tarafından davacıya sermaye borcunu ödemesi için ihtarnameler keşide edildiğini, davacının sermaye koyma borcunu yerine getirmemesi üzerine 07/09/2009 günü yapılan ortaklar kurulu toplantısında davacının TTK 529 maddesi uyarına şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verildiğini ve 28/09/2009 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini, 19/01/2010, 20/01/2010 ve 21/01/2010 tarihli toplantılarda çıkartılan ortağın payının gerçek değerinin 24.500,00 TL olduğunun kabulü ile şirket ortağı ...'nin bu payı gerçek değerinden devralmasına, eksik kalan 3.245,40 TL faizin tahsili için davacı aleyhine hukuki yollara başvurulmasına karar verildiğini, bu nedenle davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak,davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, sermaye artırımı kararı üzerine davacıya yapılan artırım ihtarlarına rağmen davacının sermaye borcunu artırmadığı, bu nedenle ortaklıktan çıkarılma kararının haklı olduğu, davacının ortaklık payının 28.09.2009 ortaklıktan çıkarılma tarihi itibarı ile davacının şirketteki %10 hissesinin öz varlık tutarı üzerinden 36.855,12 TL olduğu, ortaklıktan çıkarılma tarihi itibarı ile davacının ödemesi gereken sermaye miktarı 24.500,00 TL olup ortaklıktan çıkarılması ile bu bedelin ödeme yükümlülüğü kalmadığı, kaldı ki sonrasında bu payın fark konulmadan aynı bedel üzerinden bir başka şirket ortağı tarafından alındığı, bu nedenle davacının talep edebileceği miktarın ortaklıktan çıkarılma tarihi itibarı ile öncesinde sahibi olduğu %10 pay değeri ile ödenmesi gereken sermaye arasındaki fark kadar bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 12.355,12 TL alacağın 28/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükmedilen alacağa 28/09/2009 tarihinden itibaren faiz işletilmiş ise de, davacı taraf dava dilekçesinde geçmişe yönelik faiz isteminde bulunmamış olmakla hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken davacının talebinin aşılması suretiyle 28/09/2009 tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “28/09/2009” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava" ibaresinin yazılmasına, kararın temyiz eden davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12373, Karar No: 2014/10086, Tarih: 17.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12373 E.  ,  2014/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, cinsel taciz, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, cinsel taciz ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından beraatine, zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine, sanık ...'nin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan eraatine, zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar... ve... vekilinin 28.12.2010 günlü süre tutum dilekçesinde suç ayrımı yapmaksızın verilen kararları temyiz ettiği halde, tebliğnamede cinsel taciz ve tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6529, Karar No: 2014/6872, Tarih: 19.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6529 E.  ,  2014/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kültür ve Turizm Bakanlığı'na izafeten katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı bu yöndeki talebe istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında “...'nün” katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

2863 sayılı Kanunun, 11/10/2013 tarih, 28792 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan tespit ve tescil başlıklı 7. maddesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının ve doğal sit alanlarının tespitinin Kültür ve Turizm Bakanlığının koordinatörlüğünde yapılacağı ve bu tespitlerin koruma bölge kurulu kararı ile tescil edileceği, tescil kararlarının ilanı, tebliği ve tapu kütüğüne işlenmesi ile ilgili hususların yönetmelikle düzenleneceğinin öngörüldüğü, bu amaçla çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik ile sit kararlarının ilan şeklinin kaleme alındığı, 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde yapılan değişiklik ile sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazların tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanacağı ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı hükmünün getirildiği, ayrıca anılan Kanunun 3. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge Kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranların, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılacağının öngörüldüğü, gerek 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 7. maddesi ile anılan madde gereğince çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında

Yönetmelik hükümlerinin, gerekse 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile öngörülen tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanma ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulma zorunluğunun amacının, ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu,

Yönetmelik hükümlerinin, gerekse 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile öngörülen tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanma ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulma zorunluğunun amacının, ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu,

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, suç tarihinde, İzmir 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 31/11/1989 gün 1442 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde kalan, sanıklardan ... ... ait, İzmir İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevki, ... parsel sayılı taşınmaza, sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından yaklaşık 85 adet zeytin fidesi dikildiği ve ayrıca zeytin fidesi dikmek için 54 adet, 30-40 cm derinliğindeki çukur kazıldığının tespit edilmesi üzerine açılan kamu davası ile ilgili olarak, suça konu taşınmaza ait tapu kaydı incelendiğinde, arazinin 1. derece arkeolojik sit alanında bulunduğuna ilişkin herhangi bir şerh bulunmadığı gibi bölgenin tesciline yönelik ilgili Koruma Kurulu kararının mahallinde ilan edilip edilmediğinin anlaşılması bakımından İzmir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu ve Bergama Belediyesi'ne yazılan müzekkere cevaplarında, bölgenin tesciline yönelik ilgili Koruma Kurulu kararının mahallinde ilanına ilişkin tutanakların, yapılan tüm araştırmalara rağmen bulunamadığının belirtilmiş olması, ayrıca sanık ...'ın savunmalarında, bahse konu taşınmazın sit alanı sınırlarında kaldığını bilmediğine ilişkin beyanları karşısında, sanık ...'ın, suça konu taşınmazın 1. derece arkeolojik sit alanı sınırları dahilinde kaldığını bildiğine ilişkin, beyanının aksine, mahkumiyeti için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı, sanıklar, ..., ..., ... ve ... bakımından ise, koruma altına alınan yerde çalışma yaptırmak için ilgili koruma kurulundan izin alması gereken kişinin arazi sahibinin olduğu, sanıkların arazide işçi olarak çalıştıkları, adı geçen sanıkların izin almak gibi bir sorumluluğu bulunmadığı gibi, dava konusu yerin niteliğini araştırma yükümlülüğünün de kendilerinden beklenmeyeceği, anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç bakımından sanıkların kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/338, Karar No: 2017/5634, Tarih: 07.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/338 E.  ,  2017/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK' nın 157/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın oğlunun devlet hastenesinde bulunduğu, aynı gün ameliyathaneye alınması esnasında sanığın elinde bir kısım dosyalarla birlikte yanına geldiği, oğlunun ameliyathaneye alınmasını müteakip sanığın kendisini hastane personeliymiş gibi göstererek ameliyathanede sorun çıktığını, acilen 500,00 TL para yatırması gerektiğini söylediği, üzerinde o kadar para olmadığını, 50,00 TL olduğunu, kalanının da birazdan gelecek eşinden alarak verebileceğini söyleyerek 50,00 TL' yi sanığa verdiği, bu şekilde sanığın katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda; çocuğunu rahatsızlığı nedeni ile onu hastaneye yatıran katılanın hastanede yanına giderek o esnada içine bulunduğu zor durumdan faydalanarak hileli hareketlerin gerçekleşmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK' nın 158/1-b maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/ son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazınılmış haklarının saklı tutulmasına, 07/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20173, Karar No: 2014/4913, Tarih: 27.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20173 E.  ,  2014/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/2071-2013/2698

Taraflar arasında görülen menfi tespit ve istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı meskenine su aboneliği için davalı kuruma başvuru yaptığını, davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 5.704,00 TL talep ve tahsil ettiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, yapılan ödemenin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.madde hükümleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, yapı kullanma izni (iskan izni) alınmış bir binaya malik ya da kiracı olarak yerleşen kişiden katılım payının alınmasının yasal dayanağı olmadığı, kanalizasyon sisteminin yenilenmesi ya da iyileştirilmesi çalışmalarında harcanan masraf yönünden konut sahibinin kanal ve şebeke payı ödeme yükümlülüğü bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle mahkeme, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13523, Karar No: 2014/2253, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13523 E.  ,  2014/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 42. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/07/2013 tarih ve 2012/94-2013/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...’nin ... şubesine 10.09.2009 tarihinde 3.000,00 TL mevduatını %93 faizle 107 gün vadeli yatırdığını, parasının vadesi gelmeden 21.12.1999 tarihinde .... yönetimine ... tarafından el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetimi ...'ye devredildiğini, bankanın sonra davalı ... A.Ş ile birleştiğini, ... A.Ş’nin ise ... BANK‘a satıldığını, müvekkilinin bankaya yatırmış olduğu mevduatın .... yönetimi tarafından paravan olarak kurulan dava dışı ... adlı bankaya havale edilmek yerine .... merkez şubelerinde bu banka adına açılan hesaba aktarıldığını, bu şekilde paranın kontrolünü .... yönetimi elinde tutarak daha sonra .... tarafından grup şirketlere ve paran şirketlere usulsüz kredi olarak kullandırıldığını, “... mevduatların sigorta kapsamı dışında olduğu” gerekçesi ile mevduatının ödenmediğini,davalı bankanın ... adlı paravan kıyı bankasını kurarak ve iki bankanın tek elden yönetimi sağlanarak, iş birliği içinde, planlı ve kasıtlı olarak mevduat sahiplerinin ve müvekkilinin dolandırıldığım ve zarara uğratılmış olduğunu zararın oluşmasında, ....’nin sorumlu bulunduğunu, ... adlı kıyı bankasının hiçbir mal varlığının bulunmadığını, bu banka hakkında çok sayıda aciz vesikası alındığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere, 3.000,00 TL mevduat alacağının davalı bankadan hükmen tahsiline, alacağın bankaya yattığı tarihten vade sonuna kadar %93 akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı Kanun'un 2. maddesi son bendi gereğince belirlenen %93 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi uygulanmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka ile ... Limited’in farklı tüzel kişiliklere sahip kuruluşlar olduğunu, müvekkili bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının serbest iradesiyle daha fazla faiz getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olarak kıyı bankacılığını tercih ettiğini, davacının iradesini yanıltacak başka bir ibare bulunmadığını, davacının ... hesap cüzdanını aldıktan sonra hiçbir itirazda bulunmadığını, parasını yatıracağı fınans kuruluşu hakkında gerekli araştırmayı yapması gerekirken bu özeni göstermediğini, müvekkili bankanın...Bank Limited’in nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisi bulunmadığını, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda havale işlemini yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların ...’nin ... şubesine 10.09.2009 tarihinde 3.000,00 TL mevduatını %93 faizle 107 gün vadeli olarak müştereken yatırdığı, davacıların mevduat alacağının davalı banka tarafından ... yöneticileri tarafından kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi olarak verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın...'den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, uyuşmazlığın havale görünümlü mevduat toplamak olarak değerlendirilmesi gerektiği, ... Ltd.adlı bankanın paravan bir banka olduğunun davalı bankaca bilindiği, buna rağmen bu banka adına mevduat toplamak suretiyle davacının zararına sebep olunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 3.000 TL'nin 10/09/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili ile Feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanması ve davacının zararının parasını ... Bankası'ndan tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlaması nedeniyle borcu üstlenen ... ile davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.