muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12052, Karar No: 2022/12284, Tarih: 13.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12052 E.  ,  2022/12284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait spor kulübünde şoför olarak çalıştığını fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücretleri ile yıllık izin ücretinin ödenmediğini, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödendiğini, işyerinde ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının fazla çalışma yapmasının da söz konusu olmadığını, çalışılan günlere ait ücretlerin ise ödendiğini savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2017 tarihli ve 2016/416 Esas, 2017/130 Karar sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 17.04.2018 tarihli ve 2017/2398 Esas, 2018/786 Karar sayılı kararıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesi gereğince kesinlikten reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/3839 Esas, 2021/280 Karar sayılı ilâmı ile davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek;

"... Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının husumetli olduğu, husumetli tanık anlatımlarına, ancak iddiayı destekleyici bir kısım olguların varlığı halinde itibar edilebileceği açıktır. Davalı taraf, yargılamanın başında davacının fazla çalışma yapmadığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini savunmuş, kök bilirkişi raporunun dosyaya sunulmasından sonra ise, dosyaya fazla çalışma ücreti tahakkuklarını içeren ücret pusulaları sunmuştur. Ayrıca dosyada davacıya fazla çalışma ücreti ödenmesine dair bir kısım kabul olurlarının bulunduğu da görülmektedir. Davalı tanıkları, fazla çalışma yapıldığında bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiğini ifade etmiş olup, davalı tanıklarının anlatımı da sunulan kayıtlar ile örtüşmektedir. Açıklanan hususlar ve davalı tarafın savunma ile çelişir şekilde bir kısım kayıtları sonradan sunması birlikte değerlendirildiğinde, davacının işyerinde fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesince, davacının fazla çalışma iddiasını ispat edemediği sonucuna varılması yerinde görülmemiştir. Bu itibarla, Dairemizin davacı ile aynı dönemde aynı işyerinde aynı işi yapan bir başka işçi ile ilgili emsal 24.12.2020 tarih, 2020/3533 esas, 2020/20003 sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, davacının haftada 9 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekmektedir. Davacının fazla çalışma iddiasını ispat ettiği kabul edilerek, haftada 9 saat üzerinden hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken hatalı hukuki değerlendirme ile talebin reddine karar verilmesi, Bölge Adliye Mahkemesince de hatalı hukuki değerlendirme yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde hüküm kurulması yerinde değildir. Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir." Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozularak ortadan kaldırılmak suretiyle dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairemizin bozma kararına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda;

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairemizin bozma kararına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda;

"... Davacı fazla çalışma iddiasını ispat için tanık deliline dayanmıştır. Davalı taraf, yargılamanın başında davacının fazla çalışma yapmadığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini savunmuştur. Kök bilirkişi raporunun dosyaya sunulmasından sonra ise, dosyaya fazla çalışma ücreti tahakkuklarını içeren ücret pusulaları sunmuştur. Davalı tanıkları, fazla çalışma yapıldığında bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiğini ifade etmişlerdir. Davalı tanıklarının beyanları, sunulan kayıtlar birlikte değerlendirildiğinde davacının ... yerinde fazla çalışma yaptığı anlaşılmakla hesaplanan ... 11.556,34TL fazla mesai ücreti alacağı yerindedir." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.09.2021 tarihli ve 2021/7728 Esas, 2021/11712 Karar sayılı ilâmı ile taraflar arasında fazla çalışmanın hesaplanma yöntemi ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücret yönünden Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bozma kararına uyulmasına karar verilmiş ve bozma kapsamı doğrultusunda alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının fazla çalışma iddiasını ispatlayamadığını, dosya kapsamında bordro içeriğinde görülmekte olan karşılığı ödenen fazla çalışma haricinde ücreti ödenmemiş fazla çalışmanın bulunmadığını, kabul etmemekle birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporunda zamanaşımına uğrayan dönem dışlanmadan hesaplanan fazla çalışma ücretinin hükme bağlandığını, yine fazla çalışma iddiası gibi somut belge veya vakıaya dayanmayan ulusal ... genel tatil ücretine ilişkin hesaplamanın da usule ve kanuna aykırı olduğunu, taleple bağlılık ilkesi uyarınca davacının 04.08.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle kıdem tazminatı için mevduata uygulanan en yüksek faiz, diğer alacaklar için de dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte talebine rağmen, hükmün en yüksek mevduat faiziyle tahsiline ilişkin kurulması, eksik inceleme, araştırma ve hatalı değerlendirmeyle kurulduğunu savunarak Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücretinin hesaplanması ile davalı vekiline hükmedilen vekâlet ücreti ile faiz bakımından taleple bağlılık hususunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 26 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 inci maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki (3) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı için ... sözleşmesinin feshinden diğer alacaklar yönünden ise temerrüt tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasını, ıslah dilekçesinde ise kıdem tazminatı için sözleşmenin feshinden itibaren en yüksek mevduat faizi, diğer alacaklar yönünden dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesini talep etmiştir.

3. Mahkemece; fazla çalışma ücreti ve ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarının dava dilekçesi ile talep edilen kısmına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi uygulanması yerinde ise de ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmiş olması talep aşımı niteliğinde olup karar bu yönüyle hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) ve (3) numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine; “2-Davacının ... 1.128,43 TL ulusal ... genel tatil ücret alacağının 250 TL'sinin dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 3-Davacının ... 10.475,67 TL fazla çalışma ücreti alacağının 3.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3556, Karar No: 2014/26469, Tarih: 24.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3556 E.  ,  2014/26469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 1,46 promil alkollü olarak araç kullanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün miktarı ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4759, Karar No: 2015/11396, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4759 E.  ,  2015/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/1069-2014/409

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2014 tarih ve 2014/1069-2014/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilince nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın Çin- İstanbul taşıması için davalıların donatanı ve taşıyanı oldukları M. S. isimli gemideki konteynıra yüklendiğini, konteynırın tahliyesi esnasında konteynırın tavan kısmındaki deliklerden sızan sular nedeniyle sigortalı emtianın ıslanmaya bağlı olarak hasarlandığının tespit edildiğini, müvekkilinin sigortalıya hasar bedelini ödediğini ileri sürerek 5.074 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tesisini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, konişmentoda da belirtildiği üzere taşımayı yapanın dava dışı G. M. (C.) Pte Ltd. S. olduğunu, müvekkillerinin ise G.- T. (T.) İnt F. Ltd.'nin ise taşımayı temsilen konişmentoyu imzaladığını ve teslimat acentesi olarak görev yaptığını, taşıyanın konteynırın indirilmesi ile sorumluluğunun sona erdiğini, konteynırda depolama sahasında yapılmış bir tespitin bulunmadığını, konteynırın ve emtianın kara taşıması esnasında hasarlanmasının muhtemel olduğunu, ekspertiz raporunda hasara sebep olarak tatlı suyun gösterildiğini, hasar ihbarı yapılmadığından ispat yükünün ters çevrildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, aynı iddialarını tekrar ederek taşıyan olduğunu ileri sürdüğü davalıdan 5.074 TL'nin tahsilini ve kanuni rehin hakkı tesisini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, süresinde hasar ihbarı yapılmadığını, hasarın deniz taşıması esnasında meydana geldiğinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğini, konteynırın tahliye limanında boşaltılmasından sonra müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini, kara taşımasından bir sorumluluğunun bulunmadığını, hasar tespitinin usulune uygun olarak yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, süresinde hasar ihbarı yapılmadığını, hasarın deniz taşıması esnasında meydana geldiğinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğini, konteynırın tahliye limanında boşaltılmasından sonra müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini, kara taşımasından bir sorumluluğunun bulunmadığını, hasar tespitinin usulune uygun olarak yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, geminin 14.09.2011 tarihinde limana vardığı, konteynerın aynı tarihte gemiden tahliye edildiği, 28.09.2011 tarihinde kara taşıması yapılmak üzere bu taşıyıcıya verildiği, aynı tarihte alıcının tesislerinde alıcıya teslim edildiği, bu ana kadar konteynerin hasarlı olduğuna dair herhangi bir tespit ve tutanak bulunmadığı, deniz taşıyanın sorumluluğunun konteynerin 14.09.2011 tarihinde tahliye edilmesi ile sona erdiği, konteynırdaki deliğin haricen belli olduğu, aksi de düşünülse süresinde ihbarın yapılmadığı, buna göre hasarın deniz taşıması sırasında meydana geldiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, emtianın, yükleten tarafından konteynıra yüklenmiş, sayılmış ve mühürlenmiş olmasına ve mühürlenmiş konteynır içinde taşıyana teslim edilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7837, Karar No: 2015/11418, Tarih: 07.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7837 E.  ,  2015/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/142665

MAHKEMESİ : Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

NUMARASI : 2010/316 Esas, 2010/268 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suriye'den Türkiye'ye giriş yapan .. Oto Nak. Tur. Sey. Gıda. İnş. Ltd. Şti. adına tescilli olup 11391,11394,11395,11396 sayılı transit beyannameleri kapsamında koyun yünü ve prina taşıdıkları beyan edilerek muayene ve gözetim işlemleri sanıklar tarafından yapılarak Cilvegözü Gümrük Kapısı'ndan ülkemize giriş yapan tırların, yürütülen istihbari çalışma nedeni ile Reyhanlı İlçe Jandarma Komutanlığı görevlileri tarafından yapılan aramada kaçak nitelikte toplam 72.032 kg çay ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, gümrük memurları Mehmet ve Hüseyin 'nın idari tahkikattaki beyanlarına göre “uygulamada bütün pirina cinsi eşyanın X-Ray'e yönlendirildiği, koyun yünü eşya geldiğinde veterinere sevk edildiği, koyun yünü ve pirinanın kokusu nedeni ile ilk bakışta fark edilebilecek evsafta eşyalar olduğu, transit beyannamelerinde başlangıç yeri oldukları için vasıtaların hepsinin açıldığı” halde sanıkların söz konusu tırlarda gerekli denetimleri yapmayarak kaçak malların gümrükten geçmesine sebebiyet verdiklerinin, idari tahkikat raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, Reyhanlı C.Başsavcılığınca 2009/1971 hazırlık numarası üzerinden soruşturma yapılarak kaçakçılık suçundan açılan kamu davasına ait dosya getirtilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanıklar ile kaçakçılık fiilini gerçekleştiren kişiler arasında iştirak ilişkisi bulunup bulunmadığı denetime imkan verecek şekilde tartışılıp sonucuna göre hukuki durumları değerlendirilerek suç vasıflarının tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer ve Üst C.Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10958, Karar No: 2013/6405, Tarih: 12.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10958 E.  ,  2013/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 12.04.2013 gününde oyçokluğuyla KESİN olarak karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Somut olayda yasaya uygun olarak alınmış bir grev kararı bulunmamaktadır.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2822 sayılı Kanunun 25/I'de grev tanımı, 25/II'de kanuni grevin tanımı 25/III'de kanun dışı grevin tanımı yapılmıştır. 27. madde de kanuni grev kararının alınması usulü belirlenmiştir. 45 maddede kanun dışı grevin sonuçları düzenlenmiş 47. madde de ise grevin veya lokavtın iyi niyetli kurallarına aykırı tarzda toplum zararına ve milli serveti tahrik edecek şekilde kullanılmayacağı düzenlenmiştir. Aynı kanun 73. maddesinde ise kararlara yani Yasama Yürütme Yargı organları ile merkezi veya mahalli idarelerce bir kararın alınmasını protesto etmek amacıyla yapılan kanun dışı grev veya lokavt kararı verenler, teşvik edenler, zorlayanlar veya propangadasını yapanlar hakkında cezai yaptırım belirlenmiştir. 2822 sayılı kanundaki düzenlemeler karar tarihi itibariyle yürürlükte olan hemen hemen aynı şekilde 6356 sayılı kanunda düzenlemiş ve özellikle 2822 sayılı kanun 45. maddedeki düzenleme aynen 6356 sayılı kanunun 70. maddesine alınmıştır.

Yasada belirtilmiş usule uyulmaması, yani yetkili işçi sendikasının usulüne uygun kararının bulunmaması, arabuluculuk safhasının gerçekleşmemiş olması, grev kararının süresi içinde alınıp karşı tarafa bildirilmemiş, ilan edilmemiş ve yasal süresi içinde uygulamaya konmamış olması grevi yasa dışı kılar. Bu yüzden uyarı grevi gibi grevler yasanın aradığı usul şartlarına uymadığından yasadışı sayılır. Uygulamada direniş adı verilen toplu eylemlerde de mesleki amaç gözetilmiş dahi olsa kanunun aradığı şartlara uyulmadan yapılmış olacağından bu eylemler de yasal grev sayılmaz. Hatta TİSGLK, işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişleri yasa dışı grev olarak nitelendirmemiş fakat bunlar hakkında yasa dışı grevin yaptırımlarının uygulanacağını öngörmüştür. Keza işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnmeler aynı zamanda işçilerin bağlılık borcu ile iş görme borcuna aykırılık oluşturacaktır. Dolayısıyla 4857 sayılı Kanunun 25/II maddesi gereği işverene haklı fesih imkanı tanıyacaktır.