muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4860, Karar No: 2018/2377, Tarih: 07.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/4860 E.  ,  2018/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezanın, üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmemesi,

2- Kolluk görevlilerince suç tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre ... Mahallesi ... ... Sokak üzerinde devriye gezdikleri sırada durumundan süphelendikleri durdurdukları ve taşımış olduğu çuval içerisindeki 9 adet döküm işlenmemiş sarı madeni nereden aldığı sorulduğunda sanığın aynı sokak üzerinde müştekiye ait iş yerinden çaldığını ikrar ettiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında sanığın şüphe üzerine yakalandığı ve suç anından itibaren kesintisiz bir takibin bulunmadığı nazara alındığında hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3730, Karar No: 2012/18178, Tarih: 24.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/3730 E.  ,  2012/18178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, ... suç tarihinin 21.09.2007 olmasına karşın hükümde 28.08.2007 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay tarihinde eşinin eve dönmesi hususunda kayınpederi olan mağdur ... ile tartışmasının akabinde, mağdur ...'ün evinin önünde 3 el ... etmesi biçimindeki eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, dava konusu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olması nedeniyle ... şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı ve laboratuvarda yapılan tatbiki atışlarda ucunda kurşun küre bulunan çapına uygun ... şekil ve nitelikteki fişekleri istismal ettiğinin belirtilmesi ve olay yerinde ses fişeklerine ait kovanlar elde olunması karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre mermi, bilye, saçma vs. geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26366, Karar No: 2017/5980, Tarih: 18.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26366 E.  ,  2017/5980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruştarma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdire göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde 10,00 TL, 50,00 TL ve 60,00 TL değerindeki eşyaları çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14574, Karar No: 2025/186, Tarih: 09.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/14574 E.  ,  2025/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/228 E., 2016/7 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığı bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar Kemal, ..., ... ve ... hakkında mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ... hakkında sanık ...'e beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etmek eyleminden, sanıklar Kemal ve ... hakkında mağdure ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan ve sanık ... hakkında mağdure ...'e karşı cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda delillerin değerlendirilmesi neticesinde Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ...'in Temyiz İsteği

Sanıkların atılı suçu işlediklerine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdureler ve Vekillerinin Temyiz İsteği

Beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna, sanıkların mağdureleri istismar ettiklerine ve cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurelerin beyanları arasında özde çelişki bulunmadığına, sanıklardan ...’in ifadesinde ...’in bazı ifadelerini doğruladığına, sanıklardan Kemal’in eylemini doğrular şekilde sırtında kesi izi olduğuna, bu nedenlerle Kemal ve ...’in mağdure ...’e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ... ve ...’in ise çocuğun cinsel istismarı suçundan, ...’e karşı da sanık ...’in çocuğun cinsel istismarı suçundan ve ...’in de cinsel taciz suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. Anılan gerekçe ile Tebliğname'deki kısmi bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdureler ve vekilleri, katılan ..., katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15601, Karar No: 2013/8050, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15601 E.  ,  2013/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2, 54/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine 54/4 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; suçun işlendiği yer zaman dilimi ile suç tarihinde ay ve günün gerekçeli karar başlığına mahallinde ilavesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8297, Karar No: 2012/19554, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8297 E.  ,  2012/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile .. Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.770.39 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 14.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/769, Karar No: 2020/3012, Tarih: 11.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/769 E.  ,  2020/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21/10/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/11/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; taraflara ait 108 ada 7 parsel ve 106 ada 23 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece, nihai hükümde; taraflardan birinin mazeretine ilişkin ara karar niteliğinde hüküm kurularak Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine aykırı davranılması doğru görülmemişse de; bu husus hükmün esasına etki etmediğinden eleştirilmekle yetinilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalının temyiz itirazına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalının temyiz itirazına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 29,20TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23493, Karar No: 2012/22923, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23493 E.  ,  2012/22923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın davalı ... Turizm Temizlik Gıda ve Taşımacılık A.Ş. vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bu husustaki usuli işlemlerin ikmalinden sonra tebliğ evrakının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3930, Karar No: 2020/4234, Tarih: 07.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/3930 E.  ,  2020/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2014 tarih ve 2013/391-2014/210 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 35, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2, 31/3, 62, maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis, mala zarar verme suçundan ise TCK'nın 151/1, 31/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince her bir suç yönünden verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuğun beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, verilen karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından süresinde itiraz edildiği ve Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.06.2014 tarih ve 2014/416 Değişik İş sayılı itirazın reddi kararı ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla; her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler ile ilgili mahkemece beş yıl denetim süresi belirlenmiş ise de; 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı yasa ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar yönünden denetim süresinin üç yıl olarak belirlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan ilamın kesinleşme tarihi olan 06.06.2014 tarihinden suça sürüklenen çocuğun ikinci suçu işlediği 08.06.2017 tarihleri arasında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesindeki üç yıllık denetim süresinin dolmuş olduğu, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında denetim süresi içerisinde işlenmiş başka bir ilamının da bulunmadığı, bu itibarla denetim süresi içerisinde suç işlemeyen suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 07/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14740, Karar No: 2018/4189, Tarih: 24.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14740 E.  ,  2018/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Mahkemesi

Davacı, davalı işverene ait işyerinde ...... olarak gösterilen dönemlere ilişkin çalışmalarının uzun vadeli ...... kollarına tabi çalışma olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava şartı uyarınca usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen ...... dosyadaki ...... okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, davalıya ait işyerinde ...... olarak gösterilen dönemlere ilişkin çalışmalarının uzun vadeli ...... kollarına tabi çalışma olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ...... İş Mahkemesi'nin 2008/65 E. 2008/753 K. Sayılı ilamı ile davacının 01/08/1996-01/08/1997 tarihleri arasındaki çalışmalarının uzun vadeli ...... kollarına tabi olarak geçtiğinin tespitine karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, davacının davalıya ait işyerinden uzun vadeli ...... kollarına tabi olarak bildirilen çalışmasının 1988/2. dönemi itibariyle başladığı, eldeki davada ise davacının talebinin 01/08/1997-1988/2. dönemler arasına ilişkin olduğundan kesin hüküm oluşturduğundan söz etmek mümkün değildir. Mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.