muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3918, Karar No: 2024/7921, Tarih: 24.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3918 E.  ,  2024/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/554 E., 2023/1634 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/586 E., 2021/629 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalılardan ...'ın evli olduklarını, tapuda davalı eş adına kayıtlı bulunan İstanbul ili, ... ilçesi, ..., 76 pafta, 1705 ada, 15 parsel, 3. kat, 8 nolu bağımsız bölümde kayıtlı aile konutu olarak özgülenen taşınmazda davacının rızası alınmaksızın kayıt maliki davalı eşi tarafından diğer davalı banka lehine 04.06.2015 tarihinde 6156 yevmiye numarası ile 1.700.000,00 TL bedelle ipotek tesis edildiğini, yapılan bu işleme davacının muvafakatinin bulunmaması nedeniyle ipotek işleminin geçerli olmadığını, işlem konusu taşınmazın tarafların ve çocuklarının tek gayrimenkulü olduğunu belirterek taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına, taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulmasına ve davalı bankaca başlatılan icra takibinde verilen satış kararının durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dışı kredi borçlusu ... Gıda Meşrubat Dağıtım Pazarlama ve Turizm Ltd şirketi ile banka arasında imzalanan kredi sözleşmesine istinaden firmaya ticari krediler açıldığını, bu kredinin teminatını teşkil etmek üzere taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiğini, borcu ödenmemesi nedeniyle borçlular aleyhine icra takibi başlatıldığını, davacı iddialarının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, işlem sırasında davacının yazılı muvafakatının alındığını, açık ve yazılı şekilde onay verdiğini, taşınmazın aile konutu olup olmadığının bilinmediğinin iddiadan ibaret olduğunu, tapu kayıtları üzerinde de aile konutu şerhi bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı eşin, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu, taşınmaz üzerinde banka lehine muvafakati olmaksızın ipotek tesis edildiğini, muvafakatnamede ki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ederek ipoteğin kaldırılmasını ve aile konutu şerhi konulmasını talep ettiği, dosya arasına alınan ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 29.04.2019 tarihli yazı cevabı ile dava konusu ... ilçesi, ... Mahallesi, 76 pafta, 1705/15 ada parsel 3. Kat no: 8'de bulunan taşınmazda ... ve ...'ın ikamet etmediklerinin, ...'ın 1997 yılına kadar bu adreste ailesiyle ikamet ettiğinin ancak 1997 yılı sonrasında eşi olan ... ile farklı adreste ikamet ettiklerinin, bahse konu adreste hiçbir zaman ikamet etmediklerinin tespit edildiğinin bildirildiği, dinlenen davacı tanık beyanlarında da; dava konusu taşınmazın kiraya verildiğinin, taşınmazda tarafların aile olarak hiç yaşamadıklarının belirtildiği, toplanan delillerden taşınmazın aile konutu niteliğinin bulunmadığı, taşınmaz üzerindeki ipoteğin diğer eşin rızasına bağlı olmaktan çıktığı, dava konusu taşınmaz üzerine tesis edilen ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi konulması davalarının ayrı ayrı reddine karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşnmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/183, Karar No: 2014/7462, Tarih: 16.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/183 E.  ,  2014/7462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelenmede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine gelince;

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, suçtan zarar gören TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3995, Karar No: 2015/21104, Tarih: 26.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3995 E.  ,  2015/21104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Sosyal Güvenlik Kurumundan davacı anne ve davacı babaya iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlanıp bağlanmadığı, davacıların bunun dışında her hangi bir sigorta kolundan gelirleri olup olmadığı sorularak, İş kazası sigorta kolundan ölüm geliri alıyorlar ise bu gelire ilişkin ilk peşin sermaye değer tabloları celbedilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40513, Karar No: 2014/34146, Tarih: 04.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/40513 E.  ,  2014/34146 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile Ziraat Ban. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Borçka Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 18/07/2014 gün ve 2014/222-319 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 1.495.00 TL alacağın tahsili talebinde bulunmuş mahkemece, 18.07.2014 tarihinde davanın kabulüne ve 1.495.00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890.00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890.00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14511, Karar No: 2018/4909, Tarih: 20.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/14511 E.  ,  2018/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...... Köyü çalışma alanında bulunan 1249 parsel sayılı 67.850,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kayıt miktar fazlası olarak ...... adına ...... vasfıyla tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın kendi adına tescili istemiyle; ... tapu kaydı ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazın 1/4 hissesinin adına tescili talebiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında ...... Özdemir miras yoluyla gelen hakka dayanarak; ... ve müşterekleri de tapu kaydı ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ve müdahil davacıların davalarının ayrı ayrı reddine; çekişmeli 1249 parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve müdahiller ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; 6100 sayılı Yasa'nın 188. maddesinde ikrarın düzenlendiği; ikrarın karşı tarafın ileri sürdüğü vakaların kabulü olduğu; mahkemede yapılan ikrarın kesin delil olduğu; ikrar edenin ikrarından dönmesinin mümkün olmadığı; ancak maddi hata (6898 sayılı Yasa'nın 30 md.) doğduğu ispat edilen ikrardan (6100 sayılı Yasa'nın 188/2 md.) dönülebileceği; davacı vekilinin, 30.07.2010 tarihli celsedeki ikrar beyanının maddi hataya dayalı olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Davacı ...’nın hükme dayanak yapılan 30.07.2010 tarihli celse beyanı “1249 parsel ......nindir, davayı kabul ediyorum” şeklindedir. Oysa ki ..., dosyada davalı değil davacı konumunda bulunup “1249 parsel ......nindir, davayı kabul ediyorum” şeklindeki beyanının adı geçenin dosyadaki sıfatına göre maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuz olup, mahkemenin gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Yine müdahil davacılar da 91 ve 93 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören bir kısım tapu kayıtlarının geldisi durumunda bulunan ...... 1334 tarih 7 sayılı tapu kaydına dayanmış ve ...... Efendiden kendilerine intikal eden payın adlarına tescili talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece bu tapunun davaya konu taşınmaza uygulanamadığı; ayrıca uygulansa bile tapu kaydının müdahil davacılar lehine sonuç doğurmasının mümkün olmadığı; davacılar, tapunun babaları......’in adına olduğunu taşınmazın tapu kapsamında kendilerine miras kaldığını belirtmişlerse de müdahil davacıların tutundukları tapu kaydı ile diğer tapu kayıtlarına göre davacıların miras bırakanları...... Kınacı'nın tapudaki paylarını kardeşi ...... Kınacı'ya devretmiş olması nedeniyle tapu kaydının müdahil davacılar lehine hukuki sonuç doğurmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davalarının reddine karar verilmiştir. Ne var ki, müdahillerin davası, tapudaki...... Kınacı payına değil; intikal görmeyen ...... payına ilişkin olduğundan mahkemenin...... Kınacı paylarının devredildiği şeklindeki gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmediği gibi yöntemine uygun şekilde tapu kayıt uygulaması da yapılmamış olup alınan beyanlar ve bilirkişi raporu da denetime elverişsiz olduğundan hüküm vermeye yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazın komşusu bulunan 91 ve 93 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanağının edinme sebebinde “aslında iki parça halinde 18.05.1950 tarih 12-13 sıra; 13.11.1951 tarih ve 34 sıra; 24.01.1953 tarih ve 133 sıra ve T.sani 331 tarih ve 155 sıra ve 15.08.1950 tarih ve 13 sıra nolu tapu kayıtları ve sütununda yazılı vergi kayıtları ile davacı ...,.........Kınacı adına tespit gördüğü, başka bir ifade ile tutanağın edinme sütununda 91 ve 93 parsellerin aslında iki ayrı tapu kaydı kapsamında kaldığı açıkça vurgulanmak suretiyle 91 parselin batı sınırı ifraz edilerek 1247 parsel nosu altında ve 93 parselin de doğu sınırı ifraz edilerek 1248 parsel nosu altında 20 dönüm miktarlı taşınmazlar (...... evlatları) ... ve .

.08.1950 tarih ve 13 sıra nolu tapu kayıtları ve sütununda yazılı vergi kayıtları ile davacı ...,.........Kınacı adına tespit gördüğü, başka bir ifade ile tutanağın edinme sütununda 91 ve 93 parsellerin aslında iki ayrı tapu kaydı kapsamında kaldığı açıkça vurgulanmak suretiyle 91 parselin batı sınırı ifraz edilerek 1247 parsel nosu altında ve 93 parselin de doğu sınırı ifraz edilerek 1248 parsel nosu altında 20 dönüm miktarlı taşınmazlar (...... evlatları) ... ve ...... Gümüş adına tespit edilmiş; bahsedilen bu parsellerin tümünün tam ortasında kalan 1249 parsel sayılı çekişme konusu taşınmaz ise 91 ve 93 parsellerin kayıt ve dönüm miktar fazlası olarak ...... adına ...... vasfıyla tespit edilip tutanağın beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki ...... ağaçlarının 3/4 hissesinin ..., 1/4 hissesinin ise ...... Gümüş’e ait olduğu şerhi yazılmıştır. Her ne kadar 91 ve 93 parsel sayılı taşınmazların tutanağının edinme sütununda bu taşınmazların aslında iki parça olduğu belirtilmiş ise de birbiriyle sınırdaş olmayan bu iki taşınmaza aynı tapu kayıtlarının bir bütün olarak revizyon gördüğü dikkate alındığında, tapu tekniği açısından tapu kayıtlarının kapsamlarının bağlantı kesilmeksizin belirlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca; öncelikle davacı ... yönünden işin esasına girilerek iddia ve beyanları doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılmalı; komşu 93 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesinde dava konusu olup olmadığı, bu parsel hakkında derdest bir dava bulunup bulunmadığı tespit edilmeli ve araştırma yapılırken çekişmeli taşınmazın, komşu 91 ve 93 parsellerin kayıt miktar fazlası ve 1247 ve 1248 parsellerin ise zilyetlikle kazanılabilecek dönüm miktar fazlası olarak ...... adına tespit edildiği dikkate alınarak kayıt kapsamının tayini açısından eldeki dava ile 93 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davaların birlikte görülmesi gerekip gerekmeyeceği tespit edilmeli, bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarının kıymetlendirilmesi bakımından çekişmeli taşınmaz başında olabildiğince yaşlı, yansız ve çekişmeli taşınmazı ve çevresini iyi bilen mahalli bilirkişiler ve aynı yöntemle tespit edilecek taraf tanıkları eşliğinde keşif yapılmalı, 91 ve 93 parsellerin tespitine esas tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı, yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan kayıtlarda geçen sınırların neresi olduğu sorularak saptanmalı, uzman bilirkişiye tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, 91 ve 93 parsellerin tespitine esas tapu kayıtlarının kapsamı bağlantı kesilmeksizin tespit ve tayin edilmeye çalışılmalı, 91 ve 93 parsellere revizyon gören tapu kayıtlarının kapsamı tayin edilirken kaydın bir yere revizyon görmesinin mutlak surette oraya ait olduğu anlamına gelmeyeceği de düşünülerek çekişmeli 1249 parsel sayılı taşınmazı da kapsamına alıp almadığı tereddütsüz olarak saptanmalı, çekişmeli taşınmaz, 91 ve 93 parsellere uygulanan tapu kayıtlarının kapsamında kalıyorsa; müdahiller ... ve arkadaşlarının, bu taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının bir bölümünün intikalen geldiği ...... 1334 tarih 7 sayılı tapu kaydındaki ...... payına dayandıkları dikkate alınarak, ......’ten kendilerine intikal eden bir pay olup olmadığı mahkemece tartışılıp değerlendirilmeli; çekişmeli taşınmazın 91 ve 93 parsellerin tespitinin dayanağı olan tapu kayıtları kapsamında kalmadığı anlaşılırsa; davacı ...’nın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandığı dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazların kim tarafından kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği hususu 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde öngörülen koşullar ve miktar sınırlamaları da dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın ve davacı ..

...’nın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandığı dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazların kim tarafından kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği hususu 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde öngörülen koşullar ve miktar sınırlamaları da dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın ve davacı ...’nın beyanı bakımından da hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5800, Karar No: 2022/8528, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5800 E.  ,  2022/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Antalya 4. Asliye Ticaret ile Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, itirazın iptali davası yönünden özel bir yetki kuralı getirilmediğinden genel hükümlere göre yetkili mahkeme belirleneceği, davalının yerleşim yerinin Afyonkarahisar olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) ise, davalının murisinin keşideci olarak imzaladığı bonolarda dava dışı şirketlerin lehtar olarak gösterildiği, lehtarın cirosu ile davacının yetkili hamil olduğu, keşidecinin imzasının bulunduğu kaşede adresinin Kütahya olarak belirtildiği, davacının adresinin ise Antalya'da bulunduğu, davacıya ciro edilen senetlerin 2007 ve 2008 yıllarında keşide edildiği, 2016 yılında ise davalının keşidecinin mirasçısı olduğundan bahisle ilamsız icra takibine konu edildiği bu hali ile davacının alacağının kıymetli evraktan bağımsız hale gelmiş para alacağı olarak değerlendirilmesi gerektiği, davacının TBK'nın 89/1 maddesi uyarınca yerleşim yerinin bulunduğu Antalya ilinde dava açarak yetkili mahkemeyi seçmesi karşısında davalının yetki itirazının kabulünün mümkün olmadığı, davanın Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun’un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.