muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9420, Karar No: 2012/14702, Tarih: 12.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9420 E.  ,  2012/14702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının tür ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince:

Vergi Tekniği Raporundan; sanığın, suça konu edilen 2005 takvim yılında sahte faturalar düzenlediği iddia edilmesine karşın, hangi sayılı faturaların hangi tarihlerde ve kim adına düzenlendiklerinin belirlenmediği anlaşılmakla; sahte olduğu iddia olunan faturalar araştırılarak, adlarına fatura düzenlendiği iddia edilen şirket veya gerçek kişiler tespit edilip haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarında dinlenip, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16543, Karar No: 2015/7153, Tarih: 23.11.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16543 E.  ,  2015/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/228395

Mahkemesi : Gaziantep 2. Ağır Ceza

Tarihi : 08.01.2015

Numarası : 2014/136 - 2015/4

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık N.. E.. müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından sanık G.. O.. hakkında duruşmalı, sanık N.. E.. hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde yalnızca malen sorumluya tebliğ edildiği anlaşılmakla, malen sorumlu vekilinin temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık N.. E.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suça konu eroinin miktarına bağlı olarak suçun konusunun önemi, değeri ve oluşturduğu tehlikenin ağırlığına göre TCK'nın 3/1 ve 61/1. maddelerine göre, temel cezaların alt sınırdan daha fazla uzuklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık N.. E.. ve müdafii ile malen sorumlu vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanun aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarının müsadereye ilişkin bölümüne "uyuşturucu maddenin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ile Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan numunelerin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık G.. O.. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ya da diğer sanık N.. E..'in suçuna iştirak ettiğine dair, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık G.. O.. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ya da diğer sanık N.. E..'in suçuna iştirak ettiğine dair, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre hükümle birlikte tutuklama amacıyla sanık hakkında çıkartılan yakalama emrinin GERİ ALINMASINA, yakalama emrinin infaz edilmesi halinde ise tutuklama kararının kaldırılarak sanık G.. O..'ın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse salıverilmesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19767, Karar No: 2021/15985, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19767 E.  ,  2021/15985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 116/2-4 yerine, TCK'nın 116/1-4 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; devriye görevi ifa eden kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurulan araçta ele geçirilen malzemelerin, hakkında ayrı yargılama yürütülüp mahkumiyet kararı verilen sanık Mert Arkan’ın suça konu eşyaları aldıkları yeri göstermesi sonucu henüz müracaatı bulunmayan mağdura iadesinin sağlandığı somut olayda; mağdurun yaşı büyük sanıkların yargılandığı dava sırasında, kendisine teslim edilen eşyalarının bazılarının hasarlı olduğunu ancak kalan zararın giderilmesine yönelik bir talebi bulunmadığına dair beyanı dikkate alınarak; mağdurdan kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu için belirlenen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu için belirlenen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4283, Karar No: 2006/7692, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4283 E.  ,  2006/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 284 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 284 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise, bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise, nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01.06.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23724, Karar No: 2014/17498, Tarih: 10.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23724 E.  ,  2014/17498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 51. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, denetim süresi belirlenirken, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 6. bendinin başına “TCK'nın 51/3. maddesi gereğince” ve aynı bendin devamında yer alan “sanığın kişiliği” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 51/6. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi, hükmün 7. bendinin başına “TCK'nın 51/7. maddesi gereğince” ve 8. bendinin başına da “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11133, Karar No: 2022/11205, Tarih: 03.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11133 E.  ,  2022/11205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1532, Karar No: 2008/3808, Tarih: 26.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/1532 E.  ,  2008/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 6 Parsel sayılı taşınmazda, davalının payını 3.cü kişiye satması üzerine önalım davası açtığı ve lehinde sonuçlandığını, buna rağmen taşınmazı boşaltmağını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve yasal faiziyle birlikte 200 YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, şuf’a davası ile davacının temellük ettiği taşınmaz üzerinde inşa ettiği iki katlı evin olduğunu, bu yere ayrıca bir takım masraflar yaptığını, davacının şuf’a davasını kullanarak edindiği parselde sebepsiz olarak zenginleştiğini ileri sürerek 15.000 YTL’nin yasal faiziyle birlikte davacıdan tahsili isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, kayden davacıya ait taşınmaza, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığı gerekçesiyle, davalının alacağı 15.664,74 YTL bakımından davalı lehine hapis hakkı tanınmak suretiyle el atmanın önlenmesi davasının kabulüne,ecrimisil davasının reddine;

Birleşen davada, davacının kanıtlanan 15.000 YTL alacağının davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı-karşı davalı H..... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi,karşı dava tazminat isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden çekişme konusu 6 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu,öncesinde davacı ile davalının ve dava dışı kişilerin taşınmazda paydaş oldukları ,davalı Esat’ın taşınmazdaki payını ahara temlik ettiği ve edinen kişiye karşı davacı tarafından açılan Şufa davası sonunda davanın kabul edildiği ve böylece kararın kesinleşmesi sonucu davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının kalmadığı,ancak taşınmazı kullanmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki davalı E.ın taşınmazda paydaş olduğu dönemde taşınmazda birtakım faydalı ve zaruri giderleri yaptığı dosya kapsamı ile sabit ise de; taşınmazdaki payını satmak suretiyle elden çıkardığına göre artık taşınmazda yapmış olduğu birtakım iyileştirmelerden dolayı bir hakkının kalmayacağı ve bu bağlamda T.M.K.994-995 hükümlerinden kaynaklanan kişisel hak talebinde de bulunamayacağı kabul edilmelidir

Hal böyle olunca mutlak surette el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken adı geçen davalı yararına hapis hakkı tanınmak suretiyle davanın kabul edilmiş olması doğru değildir

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.