muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4453, Karar No: 2010/11083, Tarih: 01.11.2010

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emekli maaşından yapılan haksız kesintiden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalı banka, bireysel kredi sözleşmesinin 5 ve 9 ncu maddeleri ile genel ticari kredi sözleşmesinin 12 nci maddesi hükmüne dayanmıştır. Mahkemece kredi sözleşmelerinde emekli maaşının haczedilebileceğine dair bir hüküm bulunmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

2004 sayılı Kanun'un 83 ncü maddesinde emekli sandıklarınca bağlanan maaşların, borçlu ve ailesinin geçinmeleri için icra memurunca lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra haczolunabileceği, 83/a maddesinde ise bunların haczolunabileceğine dair önceden yapılan anlaşmaların geçerli olmadığı düzenlemesi mevcuttur. Davalı bankanın kesinti yaptığı tarihte 5510 sayılı Kanun henüz yürürlüğe girmemiş olup, dairemiz uygulamasına göre, Emekli Sandığından alınan maaşların anılan maddeler gereğince haczi mümkündür. Yine, BK'nun 123 ncü madde hükmüne göre de, bu alacakların takası da kabil değildir. Bu itibarla, mahkemece, kredi sözleşmesinin yukarıda değinilen hükümlerinin maaşlar yönünden baştan itibaren Borçlar Kanunu'nun 19 ve 20 nci maddeleri hükümleri uyarınca geçersiz sayılacağı göz önüne alınarak, İİK'nun 83 ncü madde hükmüne göre, davacının emekli maaşından kesilmesi gereken miktar takdir edilip, maaştan tenzil edildikten sonra kalan miktarın davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9208, Karar No: 2015/2548, Tarih: 06.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9208 E.  ,  2015/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada;...Köyünde 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 1001 parselin cinsinin tarla, 1002 ve 1003 parselin cinsinin ham toprak olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde... adına tapuya tescilini istemiştir.

Yörede 1990 yılında kesinleşen kadastro çalışmaları sırasında, 1001 parsel sayılı 3602,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla, 1002 ve 1003 parsel sayılı sırasıyla 1494,00 m2, 13137,00 yüzölçümündeki taşınmazlar ise ham toprak vasfıyla davalı... adına tesbit edilip kesinleşmiştir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm...tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 26.12.2013 gün ve 2012/12206-2013/12292 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede, 1979 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış, sonuçları 10/09/1979 tarihinde 1 yıl süre ile ilân edilerek 10.09.1980 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra, 1989 yılında 3402 sayılı Kanun 4. maddesine göre yapılan orman sınırlandırması ve 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması bulunmaktadır.

Davacı ... Yönetimi, dilekçesinde;... İli, ... İlçesi,...Köyü, 1001, 1002 ve 1003 parsel sayılı taşınmazların 1990 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosunda 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında kalması nedeniyle... adına tesbitinin yapılıp kesinleştiğini, taşınmazların halen eylemli orman olduğunu iddia ederek, tapu kaydının iptali, orman niteliğiyle... adına tesciline karar verilmesini talep etmiş olup, mahkemece; davacının talebinin çekişmeli taşınmazların davacı idareye tahsisi isteminden ibaret olduğu, davacı idarenin 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince ...nin talep etmesi halinde cins tashihi ve tahsis işlemlerinin sonuçlandırılacağı, işbu davanın davacı ve davalı kurumlar arasında idarî yoldan başvuru yapılarak halli mümkün bir konuda açıldığı, davacı idarenin başvuru yapmaksızın eldeki davayı açtığı, idarî başvuru neticesinde elde edilmesi istenen menfaatin elde edilememesi halinde, dava açmak mümkün iken başvuru

yapmaksızın dava açılmasında hukukî yarar olmadığı gerekçeleriyle dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usûlden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre mahkemece her ne kadar dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usûlden reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; 4999 sayılı Kanun ile değiştirilen 6831 sayılı Kanunun 11/6. maddesinde 2/B madde uygulamaları sonucu orman rejimi dışına çıkartılan ancak, fiilen orman olduğu...Müdürlüğü tarafından tesbit edilen yerlerin talep üzerine.... tahsis edilip orman niteliği ile... adına tescili öngörülmüş olup,...ile... arasındaki eldeki uyuşmazlık, taşınmazın mülkiyetine değil, niteliğine ilişkin olduğundan, taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalması ve halen de eylemli biçimde orman olması halinde,...bu tür yerlerin...den idarî yolla orman olarak tahsisini talep edebileceği gibi bu talebini dava yolu ile de isteyebilecektir.

Dosya kapsamına göre davacı ... Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmazların idarî yolla orman olarak tahsisini ilişkin olarak davalı...ye başvuru yapılmamış olup davacı ... Yönetimi, taşınmazların kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığı ve halen de eylemli biçimde orman olduğu iddiasıyla taşınmazların orman olarak tescilini dava yolu ile isteyebilecektir.

Bu durumda; çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalıp kalmadığı ve fiilen orman niteliğini taşıyıp taşımadığının saptanması gerekmekte olup, mahkemece bu konuda mahallinde keşif yapılmayıp taşınmazların eylemli durumu belirlenmemiştir. Bu nedenle, mahkemece, halen...ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalıp kalmadığı ve fiilî durumu, üzerindeki ağaçların yaşları ve cinsleri, toprak yapısı incelenmeli, fiilî orman niteliği taşıyıp taşımadığı araştırılarak bilimsel verilere dayalı yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usûlden reddi yolunda hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3931, Karar No: 2018/4810, Tarih: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/3931 E.  ,  2018/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddi ne, ancak;

1)Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, asfalt kaplama, kuru, bölünmüş, tek yönlü yolda seyir halindeyken, yolun sağa doğru kavislendiği yerde direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ tarafında kalan sokak aralığında karşıdan karşıya geçmekte olan ölene çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun işleniş şekli, işlenmesinde özellikler, meydana gelen zararın ve sanığın kusurunun ağırlığı gözetilerek maddede belirtilen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak sureti ile tayininde bir isabetsizlik görülmemekle, teşdidin derecesinde hataya düşülerek temel cezanın alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak tayin edilmesi,

2) Kaza esnasında sanık ile aynı araçta bulunan ve kazadan hemen sonra sanıkla beraber olay yerinden uzaklaşan olay tanığı ... ... soruşturma evresinde alınan 21/05/2014 tarihli beyanında sanığın kullandığı aracın kaza esnasında 90-100 km/s civarında olduğuna yönelik beyanı, kaza mahallindeki azami hız limitinin 50 km/s olması ve sanığın aracına ait tespit edilen 17 metrelik fren izi göz önünde bulundurulduğunda, sanığın kaza mahallinde belirlenen hız limitinin yaklaşık 2 katı düzeyde hızlı olduğu, dairemiz yerleşik içtihatları göz önünde bulundurulduğunda sanığın eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32854, Karar No: 2013/21037, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32854 E.  ,  2013/21037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan İsmahan Kobak'ın, çocukları katılanlar ... ve ... ile birlikte köy içerisinde yürürken arıcılık yapan sanığın, bahçesinin yaklaşık 30 metre yakınında arı saldırısına uğrayarak yaralanmaları olayında, sanığın aşamalardaki olay öncesi arı kovanlarını köye yaklaşık 5 km uzağa taşıdığı, köydeki bahçesinde arı ve kovanı kalmadığı yönündeki savunmaları, tanıklar ..., ..., ......olaydan önce sanığa ait arı kovanlarının köyün dışındaki orman işletme şefliği deposunda bulunduğu yönündeki ifadeleri ile jandarma tarafından olay sonrası düzenlenen, olay tarihinde köy içerisinde başka kişilere ait toplam 253 adet kovan bulunduğu, sanığın evinin 10 km etrafında 6 kişinin daha arıcılık yaptığı, sanığa ait bahçede arı kovanı bulunmadığı yönündeki tespit ve araştırma tutanakları birlikte değerlendirilerek yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin sübuta, eksik incelemeye, iddia haklarının kısıtlandığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1986, Karar No: 2024/3102, Tarih: 30.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1986 E.  ,  2024/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/318 E., 2023/381 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2012

Taraflar arasındaki, vekalet görevinin kötüye kullanılmasından kaynaklanan tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemesince 27.09.2013 tarihli ilamla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına sonrasında mahkemece, Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararının yerinde olmadığı, bozma kararının usule ve dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle Özel Dairece, dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca, direnme kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmiş, dosya mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkili ile davalının kardeş olduklarını, Almanya'da ikamet eden müvekkilinin emlakçılık yapan davalının önerisi üzerine kendi nam ve hesabına İzmir İli, Menemen İlçesi, ... Köyünde bulunan 963 parsel numaralı tarla vasıflı taşınmazı satın alması için davalıya vekaletname ve banka aracılığıyla 50.000.000 YTL para gönderdiğini, davalının vekaletnameyi hiç işleme sokmadan, müvekkilinin gönderdiği parayla ... ve ... adına kayıtlı olan 4/12 payı 22.06.1992 tarihli 1828 yevmiye numaralı resmi satış senediyle, yine aynı taşınmazda ...'nın 2/12 payını 17.07.1992 tarihli ve 2013 yevmiye numaralı resmi satış senediyle alarak toplamda 6/12 payı adına tapuda tescil ettirdiğini, ancak davalının kısa bir süre sonra bu hisselerin intifa hakkını kendi üzerine bırakarak çıplak mülkiyetini 25.12.1992 tarihli ve 3614 yevmiye sayılı işlemle eşinin amcasının oğlu ...'e muvazaalı şekilde tapuda satış göstererek devrettiğini; müvekkilinin para ve vekaletname göndererek kendi adına alındığını sandığı gayrimenkullerin akıbetini öğrenince adına devrini istediğini, ancak davalının satın aldığı payları devredeceğini söyleyerek müvekkilini oyaladığını, müvekkilinin ısrarları sonucunda taşınmazın çıplak mülkiyetinin 3/12 payını 14.12.1995 tarihli ve 4551 yevmiye sayılı satış işlemiyle müvekkiline devrettiğini, imar uygulaması sonucu çıplak mülkiyetlerinin davalı ... ve müvekkili ... adına, yine çıplak mülkiyet hisselerinin toplamı olan 6/12 payın intifa hakkının ise davalı ... adına tescil edildiğini; davalının vekalet görevini kötüye kullanarak kendine yarar sağladığını ileri sürerek; İzmir ili, Menemen ilçesi, ... Köyü, 963 parsel, 4101 ada 3 ve 4 numaralı parseller, 4220 ada 3 ve 4 numaralı parsellerde davalı ... adına kayıtlı 3/12'şer çıplak mülkiyet payları ile 6/12'şer payın intifa haklarının tamamının ve 4224 ada 1 parselde 46/2401 payın çıplak mülkiyeti ile 92/2401 payın intifa hakkının iptal edilerek müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; Müvekkili tarafından vekalet görevinin kötüye kullanılmasının söz konusu olmadığını, dava dilekçesinde belirtilen işlemlerin hiçbirinde muvazaa bulunmadığını, davacının tescil talep edemeyeceğini, ancak alacak talep edebileceğini, dava konusu alacak iddialarının ise zamanaşımına uğradığını, davacının kandırılması ve hataya düşürülmesi suretiyle tapunun tamamının değil yarı hissesinin devredilmesi ve tapu üzerinde intifa hakkı tesis edilmesine dair iddialarının da 1 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, tapunun alınıp tekrar davacıya verileceğine dair işlemin bir inançlı işlem olduğunu ve inançlı işlemin ancak yazılı delille ispatlanabileceğini, davacının geçmiş yıllarda işlerinin takip edilmesi için müvekkiline verdiği genel vekaletnamenin dava konusu taşınmazların alımı için verildiğini, aksini davacının ispatlamak zorunda olduğunu, 1992 ve 1995 yıllarında yapılan tapu işlemlerinin hileli ve kendisini kandırmak amacıyla muvazaalı yapıldığını iddia eden davacının 1995 yılı sonrasında bile müvekkiline para gönderip işlerini takip ettirdiğini, vekil olduğu tarihten bugüne kadar davacı tarafından vekillikten azledilmemesinin açıklanmaya muhtaç olduğunu, taşınmazların alınmasıyla davacının müvekkiline verdiği vekaletnamenin bir bağlantısının olmadığını ve bu haliyle vekaletin kötüye kullanılmasının söz konusu olmadığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEMECE VERİLEN İLK KARAR

Mahkemenin 27.09.2013 tarihli ve 2012/857 E. - 2013/641 K. sayılı kararıyla;

"...818 sayılı Borçlar Kanununun 126. maddesinde vekalet sözleşmeleri için öngörülen beş yıllık ve aynı Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süreleri içinde davanın açılmadığı..." gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Bozma İlamı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 14.05.2014 tarihli ve 2014/2616 E. - 2014/6369 K. sayılı kararında özetle;

IV. TEMYİZ, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Bozma İlamı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 14.05.2014 tarihli ve 2014/2616 E. - 2014/6369 K. sayılı kararında özetle;

"...Davanın; inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, inanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 146. maddesi gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresinin on yıl olarak kabul edildiği, somut olaya gelince, davacının Almanya'dan davalı kardeşine para ve vekaletname göndererek kendisine taşınmaz almasını istediğini, davalı kardeşinin ise vekaletnameyi kullanmayarak gönderdiği para ile 963 parsel sayılı taşınmazı satın alarak kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescil istediği, HMK'nın 30. maddesi gereğince, bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak ise hakime ait olup açıklanan bu hali ile davanın hukuki niteliğinin inançlı işleme dayanan tapu iptali ve tescil olduğu, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verildiği, burada önemli olanın zamanaşımı süresinin ne zaman başlayacağının tespiti olup TBK'nın 149. maddesi gereğince de zamanaşımının alacağın istenebilir hale geldiği, başka bir değişle iddiada bulunanın ferağ umudunu yitirdiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, davacı, ferağ umudunu davanın açıldığı tarihte yitirmiş sayılacağından bu davalar için öngürülen on yıllık zamanaşımı süresi henüz dolmamış olduğu, bu durumda mahkemece işin esasına girilerek bir hüküm kurulması gerekirken zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Direnme Kararı

1. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin yukarıda yazılı bozma ilamı üzerine, Menemen 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.01.2015 tarihli ve 2014/419 E. - 2014/458 sayılı kararıyla;

C. Direnme Kararı

1. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin yukarıda yazılı bozma ilamı üzerine, Menemen 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.01.2015 tarihli ve 2014/419 E. - 2014/458 sayılı kararıyla;

"...İddiada bulunanın ferağ umudunu yitirdiği tarihten itibaren zamanaşımı süresinin işlemeye başlayacağı ve ferağ umudu davanın açıldığı tarihte yitirilmiş sayılacağından zamanaşımı süresinin davanın açıldığı tarihten başlayacağı' genel ilkesinin somut olayda uygulanması imkanının olmadığı,...,somut uyuşmazlıkta davalının, 14.12.1995 tarihinde, dava konusu 963 parselin 3/12 hissesinin çıplak mülkiyetini davacıya devretmek suretiyle 963 parselin 6/12 hissesinin tamamını davacıya devretmeyeceğini bildirmiş yani ferağ talebini reddetmiş olduğu, dolayısıyla zamanaşımının bu tarihte başlatılması gerektiği, kısmi ifanın gerçekleştiği 14.12.1995 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin başlatılmasının doğru olacağı, bu tarihten dava tarihine kadar geçen süre zarfında gerek 5 yıllık gerek 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davalının zamanaşımı savunmasının yerinde olduğu..." gerekçesiyle; 27.09.2013 tarihli hükümde direnilmesine, davanın reddine karar verilmiştir.

V. DİRENME KARARININ TEMYİZİ VE YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNCA VERİLEN BOZMA KARARI

1. Direnme kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay Kapatılan (14.) Hukuk Dairesinin 23.02.2017 tarih 2016/18979 E. - 2017/1376 K. sayılı ilamıyla; bozma kararının kanuna, usule ve dosya kapsamına uygun olduğu, mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, dosyanın 6100 sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca inceleme yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2019 tarih ve 2017/14-1750 E. - 2019/321 K. sayılı ilamında özetle;