muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5999, Karar No: 2022/7024, Tarih: 02.06.2022

.06.2017 ve 23.06.2017 tarihli dilekçeleri ile ücretsiz izin verilmesi hâlinde eğitimini kendi olanakları ile tamamlayacağını dahi teklif ettiğini, ancak iş sözleşmesinin davacı Şirket tarafından izin almadığı veya haklı bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle feshedildiğini, oysa davalının 4 kez izin ve süre uzatım talebinde bulunduğunu, yarım kalan eğitimin davalının kariyerine katkı sağlamayacağını, mevcut durumda cezai şartın koşullarının oluşmadığını, Yargıtayın da bu yönde kararlarının olduğunu, sözleşmede doktora süresinin 4 yıl olduğuna yönelik hüküm bulunmadığını, sınava tabi tutulmadan doktora için gönderilen ilk personelin davalı olduğunu, bu hâliyle Yönergenin davalı yönünden geçerliliğinin olmadığını, aksi düşünülse dahi Yönergede istisnai durumlarda İcra Kurulunun verilen süreyi artırma yetkisine sahip olduğunu, somut durumda bu yetkinin kullanılabileceğini ancak kullanılmayarak davalının kariyerinden vazgeçmeye zorlandığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte sadece işçi aleyhine konulan ceza koşulunun geçersiz olduğunu, buna ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararının bulunduğunu, davacının TL cinsinden aldığı ücretin Euro üzerinden ceza koşulu olarak belirlenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, ceza miktarı açısından öngörülen miktarın davalının tüm hayatını ipotek altına alacağını, davacı tarafından ihtarda bulunulmadan doğrudan icra takibi başlatılmasının sözleşme ve taahhüt hükümlerine aykırı olacağını, ihbar koşulunun yerine getirilmediğini, davacı tarafından feshin haksız yapıldığını ve bu hâliyle muhtemel kıdem ve ihbar tazminatı hakkının mahsubunu talep ettiklerini, talep edilen faiz oranlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddi ile %20’den az olmamak kaydı ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...taraflar arasındaki uyuşmazlık, icra takibi ile davalıdan talep edilen ve Taahhütnameye dayandırılan 36.042,51 Euro bedelin haklı olup olmadığına ilişkindir.... dava dilekçesinde "... Personeli Yurtdışı Yüksek Lisans, Doktora, Bütünleşik Doktora ve Araştırma Burs Programı Yönergesi kapsamında söz konusu Taahhütnamenin alındığını ve söz konusu Yönerge' nin 5.4.1 maddesinde doktora bursunun personelin öğrenimine başladığı tarihten geçerli olmak üzere en çok 4 yıl olduğunu ve Yönergenin 5.5 maddesi ile belirtilen süre içerisinde tamamlayamaması halinin bursun kesilmesi durumları arasında sayıldığını belirtmiş olmasına rağmen davacı ... 13.03.2018 tarih ve 0233 sayılı yazısı ile davalının yönetim hakkı çerçevesinde alınan Yönetim Kurulu kararı ile görevlendirildiğini mevcut ve belirtilen yönergeler kapsamında değil özel bir görevlendirme ile doktora eğitimine başladığını ve kendisinden bu yönergelerden bağımsız bir taahhüt alındığını ve bu Taahhütname kapsamında talep edilen bedeli ödemekle yükümlü olduğunu ifade etmiştir. Davacı ...' ın davalıya bu yönergelerin uygulanmayacağını belirten bu beyanı karşısında davalının imzaladığı Taahhütname değerlendirildiğinde doktora eğitiminin ve görevlendirme süresinin 4 yıl olduğuna ilişkin Taahhütnamede hüküm bulunmadığı yalnızca doktora eğitiminden bahsedildiği görülmektedir. Kaldı ki söz konusu Yönerge hükümlerinde 4 yıllık sürede doktora eğitiminin tamamlanamaması halinde bursun kesilmesinden bahsedilmekte olup, iş akdinin bu nedenle feshine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Kaldı ki, davalının doktora eğitimini gördüğü ve projeyi yürüttüğü Üniversite hocaları tarafından...' a yazılan mektupta Proje nin davalının kusuru olmayan nedenlerle uzadığı ve 6 aylık ek süreye ihtiyaç duyulduğu gerekçeleriyle birlikte izah edilmiştir. Davalı da 6 aylık ek süre talebinde bulunmuş, bu 6 aylık sürede ücretsiz izinli sayılarak kendi olanakları ile doktora eğitimini tamamlamayı davacı İşverene teklif etmiştir. Davalı tarafından işverene yapılan ve doktora eğitimi gördüğü Üniversite tarafından doğrulanan 6 aylık ek süre talebi makul olup, davalı bu konudaki mazeretini davacı Şirkete bildirmiştir. Söz konusu sürenin verilmeyerek son çare olarak başvurulması gereken iş akdinin feshi ile her iki taraf açısından doktora eğitimi ile amaçlanan faydadan da uzak kalınmıştır. Kaldı ki, Yönerge hükümlerinde davacı Şirketin icra kurulunun bu durumda takdir hakkı olduğu da belirtilmektedir. Bu nedenlerle, davacı ...' ın davalıdan cezai şart olarak nitelendirilebilecek takibe konu bedeli talep etmesinin haklı olmadığı kanaatine varılmıştır. Takibin kötü niyetli yapıldığı ispat edilemediğinden davalı tarafından talep edilen kötüniyet tazminatının da reddine karar verilmiştir" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesindeki hususların gerçeği yansıtmadığını, davalının yurt dışı doktora eğitimi için imzalamış olduğu taahütnamenin ilgili maddeleri kapsamında icra takibi başlatıldığını, davalının görevlendirme süresi bitmesine rağmen izin almaksızın ve haklı sebebe dayanmaksızın göreve başlamadığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin (II) numaralı bendi uyarınca 13.07.2017 tarihi itibarıyla haklı nedenle feshedildiğini, davacının taahhütnamedeki yükümlülüğünü yerine getirmediğini, söz konusu taahhütnamenin... Personeli Yurtdışı Yüksek Lisans, Doktora, Bütünleşik Doktora ve Araştırma Burs Programı Yönergesi kapsamında alındığını ve Yönergenin 5.4.1 maddesinde doktora bursunun personelin öğrenimine başladığı tarihten geçerli olmak üzere en çok 4 yıl olduğunun ifade edildiğini, davalının özel olarak görevlendirilmesinin Yönerge hükümlerine tabi olmayacağı anlamına gelmediğini, ayrıca davalının ücretsiz izin teklifi karşısında müvekkili Şirketin de uygun teklif sunduğunu, cezai şart ifadesini kabul etmemekle birlikte davalının ödemesi gereken miktarın müvekkili Şirketin davalının eğitimi için yapmış olduğu harcamalar karşısında makul ve hakkaniyete uygun oran olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kötüniyetli davalı hakkında %20’den az olmamak kaydıyla icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı lehine takdir edilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Somut uyuşmazlıkta, davacı işverenlik nezdinde bilgisayar/yazılım mühendisi olarak çalışan davalı, Twente Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği Bölümünde doktora programına devam etmek üzere davacı şirket tarafından Hollanda'da görevlendirilmiştir.

Eldeki itirazın iptali davasının dayanağı icra takibi, alacaklı şirket tarafından borçlu işçi aleyhine ... 28. İcra Müdürlüğünün 2017/20277 sayılı dosyası üzerinden 27/10/2017 tarihinde başlatılan ilamsız icra takibi olup icra takibinin konusu asıl alacak ise 36.042,51 Euro taahhütnameden kalan bakiye alacaktır.

Eldeki itirazın iptali davasının dayanağı icra takibi, alacaklı şirket tarafından borçlu işçi aleyhine ... 28. İcra Müdürlüğünün 2017/20277 sayılı dosyası üzerinden 27/10/2017 tarihinde başlatılan ilamsız icra takibi olup icra takibinin konusu asıl alacak ise 36.042,51 Euro taahhütnameden kalan bakiye alacaktır.

Bahsi geçen icra takibine dayanak cezai şart hükmü davacının imzasını içerir 01/03/2013 tarihli taahhütnamede öngörülmüş olup taahhütnamenin 3. maddesi "...Doktora eğitimi tamamlanmadan önce; iş akdimi feshetmem veya iş akdimin... tarafından herhangi bir nedenle feshedilmesi durumunda; kusurlu olup olmadığıma bakılmasızın EK-1 Tablo-1'de belirtilen tutarı...'ın yazılı bildiriminde belirlenen şekil ve süreye uygun olarak ödeyeceğimi...kabul, beyan ve taahhüt ediyorum." şeklindedir. Şu halde taahhütnamede öngörülen söz konusu düzenleme, eğitim karşılığı belli bir süre (doktor eğitimi tamamlanıncaya kadar iş sözleşmesinin feshedilmemesi) çalışması koşuluna bağlı olarak kararlaştırılan cezai şart niteliğindedir

Dosya içeriğine göre; davalı işçinin iş sözleşmesinin, 13/07/2017 tarihli fesih bildirimi ile 12/06/2017 tarihinde...'da işe başlaması gerektiğinin tarafına bildirilmesine ve 11/07/2017 tarihinde...'da işe başlaması gerektiği tekrar bildirilmiş olmasına rağmen tüm uyarı ve hatırlatmalara rağmen 12/06/2017 tarihi dahil olmak üzere 13/07/2017 tarihine kadar izin almaksızın ve haklı sebebe dayanmaksızın işine devam etmediği gerekçesiyle İş Kanununun 25/II-g madde ve bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiği görülmektedir.

... Personeli Yurt Dışı Yükseklisans, Doktora, Bütünleşik Doktora ve Araştırma Burs Yönergesi yönerge hükümlerine göre ise 4 yıllık sürede doktora eğitiminin tamamlanamaması halinde bursun sona ermesinden bahsedildiği, nitekim davalı işçinin henüz bursu sona ermeden 6 ay süre uzatım ve ücretsiz izin taleplerinde bulunduğu, bu taleplerin ayrı ayrı reddedildiği ve davalı işçinin göreve başlanması istenen tarihte ise göreve başlamadığı sabittir. Ne var ki, ilgili taahhütnamenin 1. maddesi ile davalı işçinin doktora eğitimini tamamlanmasını müteakip en geç iki ay içinde...'daki görevine başlayacağını" taahhüt ettiği görülmekte olup taahhütname hükümleri ve yukarıda açıklanan olgular birlikte değerlendirildiğinde; doktora eğitiminin davacıdan kaynaklanmayan sebeplerle 6 ay daha uzatıldığı, davacı şirket tarafından düzenlenen 15/03/2017 tarihli Eğitim Amaçlı Yurtdışı Görev Ön Raporunda eğitim başlangıç ve bitiş tarihlerinin 15/06/2013- "31/12/2017" olduğunun belirtildiği, ayrıca davacı tarafından dosyaya sunulan 13/03/2018 tarihli yazıda, davalı işçinin yönergeden bağımsız olarak özel bir görevlendirme ile doktora eğitimine başladığının ifade edildiği tespit edilmektedir. Öte yandan davalı işçinin iş sözleşmesinin "... tarafından herhangi bir nedenle feshedilmesi" halini dahi kapsar şekildeki ve işçinin "kusurlu olup olmadığına bakılmasızın" taahhüt altına konulduğu cezai şartın geçersiz olduğu, bu itibarla davacının icra takibine dayanak kılınan ilgili taahhütnameye göre cezai şart alacağına hak kazanmadığı anlaşılmakla, davanın reddine dair istinafa konu karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

Davalı yanca ileri sürülen istinaf sebebine gelince;

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2016/26417 Esas, 24971 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, işçilik alacaklarının yabancı para olarak talep edildiği davalarda (harç ve) vekalet ücretinin karar tarihindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanması gerektiğinden; İlk Derece Mahkemesince, bu yön gözetilmeksizin davalı lehine takdir edilen vekalet ücretinin dava tarihindeki döviz kuru üzerinden belirlenmesi hatalı olmuştur.

Bu noktada, her ne kadar davalı lehine takdir edilen vekalet ücreti yönünden Dairemiz karar tarihindeki TCMB Euro efektif satış kuru (16.0447) üzerinden ve 2022 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplama yapılması gerekli görülmüş ise de, istinaf nedenleri çerçevesinde yapılan incelemede, davalı yanca istinaf başvuru dilekçesinde belirlenmesi gereken vekalet ücreti miktarının açıkça belirtilmesi karşısında, taleple bağlılık ilkesi nazara alınarak talep gibi davalı lehine 20.102,81 TL vekalet ücreti hüküm altına alınmıştır" gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun kabulü ile davacı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki gerekçelerle birlikte ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen vekâlet ücreti miktarına da itiraz ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından imzalanan "Taahhütname" başlıklı belge içeriğindeki cezai şartın ödenmesi için gerekli koşulların oluşup oluşmadığı ve vekâlet ücretinin miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinde “Bir sözleşmenin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi durumu için bir ceza kararlaştırılmışsa, aksi sözleşmeden anlaşılmadıkça alacaklı, ya borcun ya da cezanın ifasını isteyebilir.” hükmü düzenlenmiştir.

2.6098 sayılı Kanun’un 182 nci maddesi şöyledir:

"Taraflar, cezanın miktarını serbestçe belirleyebilirler.

Asıl borç herhangi bir sebeple geçersiz ise veya aksi kararlaştırılmadıkça sonradan borçlunun sorumlu tutulamayacağı bir sebeple imkânsız hâle gelmişse, cezanın ifası istenemez. Ceza koşulunun geçersiz olması veya borçlunun sorumlu tutulamayacağı bir sebeple sonradan imkânsız hâle gelmesi, asıl borcun geçerliliğini etkilemez.

Hâkim, aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir."

3. 6098 sayılı Kanun'un 420 nci maddesinde; iş sözleşmelerine sadece işçi aleyhine konulan ceza koşulunun geçersiz olacağı ifade edilmektedir. Bu hükme göre iş sözleşmelerine işçi aleyhine konulan cezai şartlar geçersiz, işçi lehine konulan cezai şartlar ise geçerli kabul edilmelidir.

3. Değerlendirme

Bir üst başlıkta yapılan açıklamalar ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçenin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

B. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9106, Karar No: 2011/10098, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9106 E.  ,  2011/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı ve pilon yeri kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının ve pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5531, Karar No: 2012/12377, Tarih: 14.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5531 E.  ,  2012/12377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ....Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 22.04.2009 gün ve 173/215 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15174, Karar No: 2011/1426, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/15174 E.  ,  2011/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.2.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.3.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalılar adına tescil edilen Çatalören Köyü 101 ada 110 ve 111, 106 ada 20 ve 21, 110 ada 41 sayılı parsellerin mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazların özel mülkiyete konu teşkil ettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan kadastro tutanaklarından 101 ada 110 ve 111, 110 ada 41 sayılı parsellerin "tarla", 106 ada 201 ve 21 sayılı parsellerin ise "..." niteliği ile davalılar adına tescil edildiği, 101 ada 110 ve 111 parselin 142 mera parseli olarak ve 110 ada 41, 106 ada 20 ve 21 parsellerin ise 51 parsel olarak ve mera niteliği ile sınırlandırılan taşınmazların içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Ziraatçı bilirkişinin düzenlediği rapordan ise; dava konusu parsellerin bir kısmının ... niteliğinde ve ... bitkilerinin yem olarak kullanılması maksadıyla davalılar tarafından tasarruf edildiğinin bildirildiği görülmektedir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre ...; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. ... nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesi (i) bendinde ..., mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin ... olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın mera olarak sınırlandırılan 101 ada 142 sayılı ve 106 ada 51 sayılı parsellerin sınırları içerisinde kaldığı gözetilerek dava konusu parsellerin özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığını yerinde yeniden keşif yaparak incelemek, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, HUMK’nun 366. maddesinden yararlanmak suretiyle keşif yerinde çekişmeli taşınmazları fotoğrafla tespit etmek ve bunun sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11487, Karar No: 2019/1174, Tarih: 20.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11487 E.  ,  2019/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve ... Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...) Çekişmeli, ... ilçesi, ... köyü, 127 ada ... parsel sayılı taşınmaza komşu bulunan 272 ada ..., 2, 3, ..., 5, 6, 7, 8 ve 236 ada ... ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının, var ise dayanak belgelerinin, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş ise kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının istenerek dosya içine alınması,

2) Mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının ve kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve ... bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine .../5000 ölçekte bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 20/02/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.