muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34124, Karar No: 2017/13863, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34124 E.  ,  2017/13863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğünün ihale ettiği, ... ... enerji nakil hattı yapım işinde, ihaleyi alan davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'nin alt işvereni ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, yapılan işin dağın başında şantiye şartlarında gerçekleştirilen mesleki riski yüksek olan son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin hafta sonlarıda dahil olmak üzere her gün 06:00 ilâ 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak müvekkilinin bu güne kadar herhangi bir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince davalılardan ihale makamı TEİAŞ'ın ödenmeyen son üç aylık işçilik alacaklarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her hak ediş döneminde şantiyelere asılması gereken ilanların asıldığını ancak dava konusu alacaklar ile ilgili olarak müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, müvekkili kurumun dava konusu işin yapımında ihale makamı olduğundan davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen günlük yevmiyenin fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. vekili, ihale makamı tarafından gerekli duyurular yapılıp işçi ücretlerinin ödendiği kesinleşmeden kendilerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yetkilisi, diğer davalı ... A.Ş. firmasının alt işvereni olduklarını, davacının söz konusu işte çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen ücret miktarının doğru olduğunu, işçilerin alacaklarını ödeyemediklerini, ancak ücret dışında hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerini kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalı alt işverenin ücrete dair kabul beyanı, ihale makamı TEİAŞ ile yüklenici ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'yi bağlamaz ise de, kendisi yönünden bu beyanın bağlayıcı olduğu, bu itibarla, alt işveren ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yönünden, dava dilekçesinde iddia edilen ve alt işveren tarafından kabul edilen ücret miktarına göre de alacak hesaplanmalı, ancak mahkemece tespit edilen ücrete göre yapılan hesaplama oranındaki farktan diğer davalıların sorumlu tutulmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda kurulan hüküm sair yönlerden isabetli ise de, hüküm fıkrasına göre, ihale makamı olan TEİAŞ'ın üç aylık ücret alacağını aşar nitelikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda; hüküm fıkrasının birinci bendinin (a) ve (b) ayrımlarında yer alan “bütün davalılardan” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14834, Karar No: 2011/21963, Tarih: 07.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/14834 E.  ,  2011/21963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kasıtlı suçtan sabıkası olan sanık hakkında, C.M.K. 'nun 231. maddesinde düzenlemesini bulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanamayacağı anlaşıldığından, bu husustaki tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir, ancak;

Sanığın baştan beri savunmasında, ilk haksız hareketin mağdurun döner bıçağı ile kendisine saldırması nedeni ile mağdurdan geldiğini beyan etmesi, 03.03.2008 tarihli talimatla alınan ifadesinde belirttiği savunma tanığı ... beyanıda alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/327, Karar No: 2016/4002, Tarih: 22.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/327 E.  ,  2016/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .... ile davalı vekili Avukat .... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın zaman aşımından reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı,.... İlçesi Hükümet Konağı olarak kullanılan binanın elektrik ve çatı ile ilgili tadilat işlerini eksiksiz olarak yaptığını ve yapılan işlerin bedelinin ödenmediğini iddia etmektedir. Dosya kapsamından elektrik ve çatı işlerinin davacı tarafından yapıldığı sabit olmakla birlikte davalı kamu kurumu olmasına rağmen taraflar arasında ihale mevzuatına göre yapılıp imzalanmış bir sözleşme ve bu mevzuata uygun düzenlenen bir teslim belgesi bulunmamaktadır. İşin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 410 ve devamı maddesinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümlerine göre bu halde davacı yaptığı işin bedelini isteyebilir. Somut olayda uygulanması gereken 818 sayılı BK'nın 125. maddesine göre vekâletsiz iş görme hükümlerine göre açılacak davalarda zamanaşımı süresi 10 yıldır ve zamanaşımı süresi alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Alacak da işin tamamlanıp teslim edildiği tarihte muaccel hale gelir. Nitekim Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 04.06.1958 tarih ve 1958/15-6 Esas ve karar sayılı ilâmı ile Dairemizin 23.12.2013 tarih, 2013/5368 Esas ve 2013/6991 Karar sayılı ilamında da vekâletsiz iş görmeden kaynaklanan davalarda 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı kabul edilmiştir.

Dosyada 09.12.2002 tarihli bir teslim belgesi mevcut ise de; bu belge sadece elektrik tesisatı onarımının 12.11.2002 tarihinde teslim edildiğine ilişkin olup çatı onarım işine ait bir teslim belgesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Teslim, maddi olgu niteliğinde olduğundan tanık dahil her türlü delille ispatlanabilir. Davacı, dava dilekçesinde tanık deliline de dayanmıştır.

Dosyada 09.12.2002 tarihli bir teslim belgesi mevcut ise de; bu belge sadece elektrik tesisatı onarımının 12.11.2002 tarihinde teslim edildiğine ilişkin olup çatı onarım işine ait bir teslim belgesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Teslim, maddi olgu niteliğinde olduğundan tanık dahil her türlü delille ispatlanabilir. Davacı, dava dilekçesinde tanık deliline de dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece, çatı işinin teslimi ile ilgili taraflara tanıklarını bildirme imkânı tanınıp, bildirilen tanıklar dinlenmek sureti ile çatı onarımının davacı tarafından yapılıp teslim edildiği tarih saptandıktan sonra elektrik işleri ile ilgili teslim tarihinin 27.11.2002 olduğu ve dava tarihi itibari ile bu kalem yönünden zamanaşımının dolduğu da dikkate alınarak çatı onarımı ile ilgili on senelik zamanaşımı süresi geçmiş ise davanın şimdiki gibi tümden reddine, geçmemiş ise çatı onarımı ile ilgili işin esasının incelenip deliller de toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın tümden zamanaşımından reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20573, Karar No: 2015/12332, Tarih: 02.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2013/20573 E.  ,  2015/12332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/1299-2013/2894

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili olan davacının su abonesi olmak için davalı idareye başvurduğunda kendisinden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında toplam 3.183,56 TL tahsilat yapıldığını,bu tahsilatın haksız olduğunu beyan ederek, fazla ödenen bedelin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88.maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya 156,88 TL kanal katılım, 133,20 TL şebeke hisse bedeli dışındaki miktardan borçlu (sorumlu) olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01/07/1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

a- Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhî ve fennî şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a- Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhî ve fennî şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30. maddesinin 3. fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda, her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Somut olayda, her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Öyle ise mahkemece; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3216, Karar No: 2020/2960, Tarih: 11.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3216 E.  ,  2020/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen .../... Esas sayılı davada

Birleşen .../... Esas sayılı davada

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalı-birleşen dosya davacısı ... dışındaki taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-birleşen dosya davacısı ... Yatırım İnş. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalıları ... ve ... vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile birleşen dosya davalısı ... vekili Avukat ... ile birleşen dosya davalısı ... vekili Avukat ... ve davalı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava sözleşmenin feshi ve menfi zararların tahsili, diğer arsa sahipleri tarafından ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/362 Esasına kayıtlı olarak yüklenici aleyhine açılıp birleşen dava sözleşmenin feshi, menfi zarar ve cezai şart alacağının tahsili talebi, yüklenici tarafından ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/299 Esasına kayıtlı olarak arsa sahipleri aleyhine açılıp, birleşen dava tapu iptâli ve tescil ile tapuya şerh konulması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl davada menfi zarar talebinin reddine, ıslahla davaya katılıp arttırılan cezai şart alacağı isteminin kabulüne, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, arsa sahiplerinin açtığı birleşen 2015/362 Esas sayılı dosyadaki davada menfi zarar talebinin reddine, cezai şart alacağının ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak kabulüne, arsa payı karşılığı

inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, yüklenici tarafından açılan birleştirilen 2015/299 Esas sayılı dosyadaki davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmeye göre inşaatın tamamlanıp teslim edilmesi gereken 25.07.2010 tarihine kadar ilgili belediyece inşaatın durdurulmadığının ve gecikmenin yüklenicinin iradesi dışındaki sebeplerden kaynaklandığının kanıtlanamamış olmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmeye göre inşaatın tamamlanıp teslim edilmesi gereken 25.07.2010 tarihine kadar ilgili belediyece inşaatın durdurulmadığının ve gecikmenin yüklenicinin iradesi dışındaki sebeplerden kaynaklandığının kanıtlanamamış olmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-... 33. Noterliği’nde düzenlenen ve taraflarca imzalanan 21.11.2008 gün, 62541 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat yapımı ve satış vaadi sözleşmesinin XIII. Maddesinde yüklenicinin inşaat süresinin sonunda daireleri arsa malikine teslim etmemesi halinde sözleşmede öngörülen şekilde cezai şart ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede kararlaştırılan cezanın sözleşmenin feshi ya da ifanın çekincesiz olarak kabul edilmesinde dahi ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Söz konusu maddede ceza, borcun belirlenen zamanda ifa edilmemesi durumunda ödenmek üzere kararlaştırılmış olduğundan sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 106/II ve 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 179/II maddesinde tanımlanan ifaya ekli cezai şart niteliğindedir. İfaya ekli ceazi şart da müspet zarar kapsamından olduğu ve sözleşmede aksi kararlaştırılmadığından sözleşmenin feshi halinde talep edilmesi mümkün değildir.

Yine kısmi ıslah suretiyle dava dilekçesinde olmayan bir alacak kaleminin davaya ithal edilemeyeceği (katılamayacağı) Dairemiz ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu karar ve uygulamalarında kabul edilmektedir.

Arsa sahipleri asıl ve birleşen 2015/362 Esas sayılı davalarında diğer talepleri yanında menfi zarar isteminde de bulunmuşlardır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.01.1990 gün 1989/13 Esas 1990/1 Karar sayılı ilamında da belirttiği gibi menfi zarar sözleşmenin yapılmamış olması halinde alacaklının uğramayacağı zarar olarak tanımlanmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin haklı nedenle feshi halinde menfi zararın, sözleşmenin yapıldığı tarihte sözleşme yapılan diğer başka bir yüklenici ile davaya konu arsalar üzerinde ne miktarda daire veya arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yapılabileceği belirlenerek bu miktar ile sözleşmenin feshinden sonra makul süre içerisinde başka bir yüklenici ile imzalanacak sözleşmeye göre arsa sahibine-alacaklıya verilecek arsa payı veya bağımsız bölümler arasındaki fark olarak verilecek bağımsız bölümler veya arsa payının dava tarihi itibariyle piyasa rayiçlerine göre değeri olacaktır. Zararın bu şekilde bilirkişilerce saptanması ve hesaplanması mümkündür (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 09.01.2019 gün, 2018/2848 Esas 2019/88 Karar sayılı ilamı ve benzer kararları).