muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5545, Karar No: 2014/9267, Tarih: 17.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5545 E.  ,  2014/9267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : TCK'nın 79/1-b, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Araç müsaderesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmü temyiz eden ...'ın trafik tescil kayıtlarında araç sahibi olarak görünmediği bu nedenle de hukuki yararı bulunmayıp suçtan doğrudan doğruya zarar görmediğinin anlaşılması karşısında temyiz talebinin CMUK'nın 317 maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/3883, Karar No: 2020/14970, Tarih: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3883 E.  ,  2020/14970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ... 17/12/2015 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine tebliğini istediği halde, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanılmadığından, tebliğ yapıldı ise buna ilişkin belgenin eklenmesi, tebliğ yapılmadı ise gerekçeli karar suça sürüklenen çocuk müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğe ilişkin belge ile birlikte verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31962, Karar No: 2013/7378, Tarih: 25.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31962 E.  ,  2013/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 62, 53/6, 51/1-3-6-8 maddeleri gereğince mahkumiyet,erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, eksik inceleme yapıldığına, katılan vekilinin kusur durumuna, eksik inceleme yapıldığına, ertelemeye ve ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın idaresindeki otobüs ile gündüz vakti meskun mahalde orta reflüjle bölünmüş tek yönlü yolda seyretmekte iken olay mahalli kavşağa kendisine yanan yeşil ışıkta giriş yaptığı sırada seyrine göre sağındaki sokaktan yola girerek soluna doğru doğrultu değiştiren ... idaresindeki bisiklete kavşak içinde orta şerit üzerinde başlayıp sola doğru devam eden 8,00 m lik lastik izi bırakarak otobüsün ön sağı ile çarpması sonucu bisiklet sürücüsünün öldüğü olayda, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi ve İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen birbiriyle uyumlu raporlara göre; sanığın sağındaki sokaktan önüne giren bisiklete karşı fren yapıp soluna kaçmaya lastik izine tekabül eden sürat 30-35 km/sa olup bu değerin kaza yeri için fazla sayılamayacağı, mevcut şartlarda alabileceği başkaca bir önlemin bulunmadığı anlaşılmakla olay nedeniyle sanığa kusur yüklenemeyeceğinden beraati yerine keşfe binaen düzenlenen oluşa uygun düşmeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldügünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/193, Karar No: 2017/2125, Tarih: 16.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/193 E.  ,  2017/2125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından ... İcra Müdürlüğü’nde bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, asıl dosyadan kambiyo şikayetinde bulunduğu, birleşen dosyadan ise borca itirazı ile birlikte ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu ileri sürerek, yetkiye itiraz ettiği, mahkemece; asıl dava yönünden şikayetin reddine, birleşen dosya yönünden yetki itirazının kabulüne, karar kesinleştiğinde ve talep halinde takip dosyasının yetkili ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

HMK'nun 20. maddesi gereğince; görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir.

Yetkisizlik kararının kesinleşmesini müteakip, yetkisiz icra müdürlüğünce yapılan işlemler geçersiz olur. Borçlu, yetki itirazı ile birlikte borca itirazlarını bildirmemiş olsa bile, takibin şekline göre yetkili icra dairesince gönderilen ödeme emrinin tebliği üzerine, süresi içinde yetkili icra mahkemesine borca itirazlarını ve şikayetlerini sunabilir. Bir başka deyişle, yetkili icra dairesince, borçluya yeniden ödeme emri tebliğ edilmesi üzerine borçlu tarafından yapılacak itiraz ve şikayetler, o icra dairesinin bağlı olduğu icra mahkemesince incelenerek değerlendirilir.

O halde mahkemece, borçlunun, icra dairesinin yetkisine ilişkin itirazı kabul edildiğine göre, ... İcra Müdürlüğü'nün yetkisizliğine ve takip dosyasının yetkili ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, asıl dava yönünden kambiyo şikayetinin esasının incelenerek şikayetin reddine hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11034, Karar No: 2015/7887, Tarih: 15.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/11034 E.  ,  2015/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/298848

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2013/23 (E) ve 2013/46 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan A.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/840, Karar No: 2010/11153, Tarih: 02.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/840 E.  ,  2010/11153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.10.2008 tarih ve 2006/689-2008/523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.11.2010 gününde davalı avukatı... geldi, yapılan tebligata rağmen davacılar avukatı duruşaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...ve ...ailelerinin %50’şer payla kurdukları davalı şirketin konkordato ilan ettiğini ve mahkemece de bu talebin kabul edilip kesinleştiğini, şirketin borçları nedeniyle demirbaşlarının elden çıkarıldığını, borçların ödenmesi kaydıyla hisselerin bazı alıcılara devredildiğini, hisse devirlerinin iptali ile ilgili davanın devam ettiğini, 29.05.2006 tarihli genel kurulda sermaye artırımına gidildiğini, bunun iptali için dava açıldığını, bu artırıma gerekçe bulmak için 07.11.2006 tarihinde toplanan genel kurul öncesinde anasözleşme değişiklik metninin davacılara gönderilmediğini, hisse devir iptali davasının kabulü halinde hisse ve karar oranını sağlayamayacakları anlaşılan diğer ortakların şirketin amaç ve konusuna aykırı olacak şekilde sermaye artırımına ve şirketin amaç ve konusunu değiştirmeye kalkıştıklarını, bu amaçla toplanan 07.11.2006 tarihli genel kurulda anasözleşmenin 2 nci, 3 ncü ve 4 ncü maddelerinin tadiline yönelik alınan 3 nolu gönderme konu kararın oy çokluğu ile kabul edildiğini, kararın iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ve davacıların muhalif kaldığını, o davaların sonucu beklenmeden, şirketin amaç ve konusuna aykırı yüksek boyutlarda sermaye artırımına giderek, bunların ödeme periyodunu değerlendirmeye almadan, kısa süreli ödeme istemi ile hissedarların paylarını 3. şahısların alımına neden olup, davacıların paylarını büyük ölçüde düşürerek, şirket amaç ve konusuna aykırı işlemlere hukuki dayanak sağlamak için ve gerekli belgelerin tebliği yapılmadan, objektif iyiniyet kurallarına aykırı olan 3 nolu kararın iptalinin zorunlu olduğunu ileri sürerek, bu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çoğunluğun şirket yararı gerektirmediği halde yetkileri kötüye kullanarak, azlığın yasal menfaatlerini zedeleyen kararlar alınması halinde objektif iyiniyet kuralların aykırılıktan sözedilebileceğini, 3 nolu maddede unvan, amaç, konu değişikliğine, taşınmaz iktisabına ilişkin alınan kararın, tüm ortakların yararına, şirketin arsası üzerinde ticari faaliyetinin devamına, inşaat sektöründeki yatırımlarından ortakların kâr elde etmesine yönelik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına benimsenen bilirkişi asıl ve ek raporuna göre, değişen ekonomik koşullar ve şirket yararı icap ettirdiğinde amaç, konu ve unvanın değiştirilebileceği, ancak gerektirici nedenlerin ortaklara açıklanmadığı, 14.03.2006 tarihinde şirketin inşaat sözleşmesi imzalamasının şirketin amaç ve konusuna aykırı olması nedeniyle TTK’nun 137 nci maddesi uyarınca sözleşmenin yok hükmünde olduğu, bu sözleşmeye bağlı projenin gerçekleşmesi için 29.05.2006 tarihinde sermaye artırım kararı alındığı, o sözleşmenin ve artırım nedeninin ortaklardan gizlendiği, inşaat sözleşmesine geçerlilik kazandırılması amacıyla unvan, amaç ve konunun değiştirildiği, gayri faal bir şirketin amaç, konu ve unvan değişikliğinin gerekçelerinin açıklanmaması ve şirketin hisseleri ve hissedarları arasında ihtilafın devam etmesi gözetildiğinde kararın objektif iyiniyet kuralların aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararının objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğu iddiasın adayalı iptal istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararının objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğu iddiasın adayalı iptal istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporuna davalı vekili itirazında, yönetimin yaptığı inşaat sözleşmesinin iptali için davacıların daha önce açtıkları davanın ve sermaye artırımına ilişkin daha önce alınan genel kurul kararının iptali davasının devam ettiği, o iptal davasında sermaye artırımının iyiniyet kurallarına aykırı olduğu sonucuna varan bilirkişi raporundaki görüş, işbu davada da benimsenmek suretiyle sonuca gidilemeyeceği, o raporda “o sözleşmenin yok hükmünde olduğu, o sözleşmenin projesi için gerekli olan sermayenin artırımı kararı alındığına dair ortaklara o genel kurulda açıklamaya yapılmadığı, o sözleşmenin o genel kuruldan gizlendiği” şeklinde varılan sonuçtan yola çıkılarak, o sözleşmeye ve o sermaye artırımına geçerlilik sağlamak ve o davaları boşa çıkartmak için işbu dava konusu genel kurul kararının alındığı sonucuna varılmasının doğru olmadığı, velev ki o sözleşme geçersiz dahi olsa, bunun şirketin sermaye artırımına, unvan ve faaliyetini değiştirme kararı almasına engel görülmemesi gerektiği, anasözleşme değişikliğine ilişkin bir gerekçenin genel kurul tutanağında yer almamasının ve davacıların bu gerekçeyi bilip bilmemesinin işbu davanın konusu olmadığı ve bu hususların iyiniyet kuralların aykırılık noktasında kriter olmadığı, çoğunluğun azlığı ezmesi ve art niyetli olması olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, alınan kararın şirkete ve ortaklara zarar verip vermediği, şirket için gerekli olup olmadığı üzerinde durularak sonuca gidilebileceği bildirilmiştir. Bu hususları tartışmadan yine o sözleşmenin TTK’nun 137 nci maddesine aykırılığından yola çıkarak ek raporda aynı sonuca varılmıştır. Davalı vekili aynı itirazları tekrarlamış ise de ek rapor yada yeni bir rapor alınmamış, gerekçede de itirazın içeriği tartışılmamıştır.

Davalı vekilinin rapora itirazı ilke olarak doğru olup, esasen mahkeme gerekçesinin bir bölümünde, değişen ekonomik koşullar ve şirket yararı gerektirdiğinde amaç konu ve unvanın değiştirilebileceği yönünde doğru bir saptama ve ilke ortaya konulmuştur. Bu ilke ve raporu itirazdaki hususlar kapsamında dava ele alınıp, iyiniyet kurallarına aykırı bir karar alınıp alınmadığının bu çerçevede değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, o davalardan ve o davalarda varılan bir kısım sonuçlardan yola çıkılarak oluşturulan gerekçelere dayanılarak ve amaç konu ve unvan değişikliğinin gerekçelerinin ortaklara açıklanmaması olgusunun gerçekleşmesi yeterli görülerek, iyiniyet kurallarına aykırılık sonucuna varılması eksik incelemeye ve yanlış nitelemeye dayalı olup, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7969, Karar No: 2014/10928, Tarih: 12.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7969 E.  ,  2014/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/408-2014/3

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili bankanın Gazibulvarı Şubesi' nin kredi kartı müşterisi olup kredi kartı borcunun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, borcun aslını kabul ettiğini, ferilerine itiraz ettiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklandığı, kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan davaların ödünç para verme niteliğinde olduğu, TTK' nun y/f maddesi uyarınca bu tür davalara bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemelerine ait bulunduğu gerekçeleriyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın İzmir Asliye Ticaret Mahkemesi' ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

Kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44/1. maddesine göre: ”Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 22. ve 23. maddeleri hükümleri uygulanır.” Belirtilen yasal düzenleme ile tüketici sıfatını haiz kart hamilleri tarafından kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) aleyhine kredi kartı uyuşmazlığı nedeniyle açılacak davalarda tüketici mahkemeleri görevli kılınmıştır. Bu konuda uygulama birliği bulunduğundan tartışma da yaşanmamıştır.

Tartışma, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44/2. maddesindeki görev düzenlemesi ile ilgili olarak karşımıza çıkmıştır. Tartışmaların konusunu iki farklı görüş oluşturmaktadır. Bir görüşe göre; banka kredi kartı sözleşmeleri 6102 sayılı TTK’nun 4/1-f maddesinde düzenlenen bankacılık işlemlerinden olup mutlak ticari davalarda nsayıldığından kredi kartı uyuşmazlıkları nedeniyle kart çıkaran kuruluşlarca (bankalarca) kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. Diğer bir görüşe göre; 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44/2. maddesinde, 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıfta bulunulmuş olup, HMK’nun 447/2 maddesi uyarınca “1086 sayılı HUMK’na yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı”, HMK’nun 2. maddesinde ise “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın mal varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi” olduğunun hükme bağlandığı, ticari davaların usul kanunlarında değil, Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlendiği gözetildiğinde kart çıkaran kuruluşlarca tüketici sıfatını haiz kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 07.02.2007 tarih ve 2007/19-50 E,2007/50 K sayılı kararında, bankalarca kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda ticaret mahkemelerinin değil genel mahkemelerin, somut olayda dava değerine göre asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu açıkça belirtmiş ve ikinci görüşü benimsemiştir.

Görevin belirlenmesinde, 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte kalan 1086 sayılı HUMK dönemi ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK döneminde açılan davalar bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmasında fayda vardır.

Görevin belirlenmesinde, 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte kalan 1086 sayılı HUMK dönemi ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK döneminde açılan davalar bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmasında fayda vardır.

Tekrar etmek gerekirse, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44/2. maddesinde “1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine” atıf yapılmıştır. 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’un göreve ilişkin hükümleri anılan kanunun 1-8. maddelerinde düzenlenmiştir. HUMK’un 8/1. maddesine göre mal varlığına ilişkin davalar yönünden görevli mahkeme dava değerine göre belirlenmekte ve yasada öngörülen ve her yıl yeniden değerleme oranına göre arttırılan değeri geçmeyen davalar sulh hukuk mahkemelerinde, belirli değerin üzerindeki davalar ise asliye hukuk mahkemelerinde görülmekteydi. Ayrıca, o dönemde yürürlükte olan TTK’nun 5. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olduğundan süresinde iş bölümü itirazı olmadıkça hakim, görevsiz olduğunu gerekçe göstererek res'en gönderme kararı verememekteydi. Hakimin iş bölümü itirazına rağmen davaya devam edip uyuşmazlık hakkında esastan karar vermesi ise tek başına bozma sebebi sayılmamaktaydı. (6762 sayılı TTK madde 5).

Hal böyle olunca, 6100 sayılı HMK’nun geçici 1. maddesindeki “Bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz” hükmü de gözetildiğinde, 01.10.2011 tarihinden önceki uyuşmazlıklarda, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44/2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 1-8. maddeleri uyarınca dava tarihindeki dava değerine göre sulh veya asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu belirlenecek, ancak 6762 sayılı TTK’nun 5. maddesindeki iş bölümü itirazı ile ilgili hüküm de görevin tespitinde gözetilecektir. Buradan hareketle, 01.10.2011 tarihinden önce bankalar tarafından kart hamili aleyhine açılacak davalarda genel mahkemeler (dava değerine göre sulh veya asliye hukuk mahkemeleri) görevli olmakla birlikte, dava asliye ticaret mahkemesine açılmış ve süresinde iş bölümü itirazında bulunulmamış ise davaya asliye ticaret mahkemesinde bakılacak, ancak süresinde iş bölümü itirazında bulunulmuş ise dosyanın genel görevli(sulh veya asliye hukuk) mahkemesine gönderilmesine karar verilecektir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK, dava değerine göre görev belirlemenin uygulamada birçok sorun yarattığı, bu ayrımın pratik olmadığı ve ihtiyaçlara da tam olarak cevap vermediği gerekçeleriyle miktar ayrımı yapılmaksızın kanunlarda belirtilen istisnalar dışında mal varlığına ilişkin davalarda asliye hukuk mahkemelerini asıl mahkeme haline getirmiştir. Buna göre, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak mal varlığına ilişkin davalarda HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.