muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/300, Karar No: 2017/955, Tarih: 08.02.2017

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL (11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL (11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis + 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10149, Karar No: 2022/9789, Tarih: 29.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10149 E.  ,  2022/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : EREĞLİ (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve dentimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanıklar lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediklerinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişlerse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse veya daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanıkların, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanıklara isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanıkların hukuki durumlarının "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24998, Karar No: 2012/11504, Tarih: 30.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/24998 E.  ,  2012/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği anlaşılmakla; somut olayda sanığın başka bir şey bulamadığı için hesap makinesini çaldığı bu nedenle TCK 145'in uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCK’nın 81/2-3. madde ve fıkraları gereğince, tekerrüre esas alınan hükümlülüğün 239 YTL den ibaret olup, arttırımın beher gün karşılığı olarak 100 YTL hesabıyla 2 gün yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; anılan Yasa maddesi ile 2 gün yerine 13 gün artırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuçta hükmedilen 2 yıl 6 ay 13 gün hapis cezasının 2 yıl 6 ay 2 güne indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7539, Karar No: 2010/3461, Tarih: 04.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7539 E.  ,  2010/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile ... ... ve ... ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı ... taraflar adına tapuda kayıtlı, ve ortaklığın giderilmesi davasına konu, 61 Ada 192 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın eklentilerinin kendisi tarafından meydana getirildiğinin , kendisine aidiyetinin, ve kıymetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... ... davayı kabul etmişler, diğer davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile ... ... ve ... ... ... hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne; 61 Ada 192 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davaya konu eklenti odunluk, eklenti sundurma, eklenti avlu betonu, bahçe kapısı, evin sıvası, evin yer şapı, evin boyası, WC ve banyo, tel çit ihatası, evin elektrik tesisatı, mutfak dolapları ve mermerin toplam değerinin 17.850 TL. olduğunun ve bu muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine İnşaat Bilirkişisinin 15.12.2008 ve 30.03.2009 tarihli raporları ile Fen Bilirkişisinin 02.12.2008 tarihli raporunun karara eklenmesine, 606,40 TL yargılama giderleri, 718,90 TL.bakiye harç ile 2142 TL. vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile ... ... ve ... ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava niteliği ve içeriği itibariyle taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Toplanan ve değerlendirilen delillerden tapuda kayıtlı, taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu 61 ada 192 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan davacının taşınmaz üzerinde mevcut olan binaya eklenti olarak odunluk, sundurma, avlu betonu, bahçe kapısı, evin sıvası, yer şapı, evin boyası, WC ve banyo, tel çit ihatası, evin elektrik tesisatı, mutfak dolapları ve mermerini yaptırdığı anlaşılmaktadır.

Yapılan bu tadilat ve onarımlar tümüyle mevcut binanın değerini artıran faydalı ve zorunlu işlerden olup, bu işlerin yapılması için harcanan giderler de iyileştirme gideridir. Davacının koşullarının varlığı halinde yaptığı bu giderlerden paylarına düşen kısmını taşınmazın diğer paydaşlarından sebepsiz zenginleşme kurallarına ve B.K. 61 ve onu izleyen maddeleri hükmüne göre açacağı eda nitelikli bir alacak davası ile isteme hakkının bulunduğu kuşkusuzdur. Mevcut muhtesata iyileştirici nitelikte giderler yapılması muhtesatın giderleri yapana ait olması sonucunu doğurmaz. Davacı tarafın alacak davası açarak yaptığı giderlerden paylarına düşeni diğer paydaşlardan isteme ... mevcut iken yaptığı iyileştirme giderlerinin tespitini istemekte de hukuki yararı yoktur.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi yapılan eklentilerin değerinin tespitine dair hüküm kurulması dahi isabetsiz olup davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile ... ... ve ... ... ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 312,20 TL ilam harcının istek halinde temyiz eden davalılar iadesine, 04.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4472, Karar No: 2010/5000, Tarih: 03.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4472 E.  ,  2010/5000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.12.2001 ve 16.09.2008 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil mümkün değilse tazminat istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davalı ... mirasçıları aleyhine açılan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... İnşaat Ltd.Şti. aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair verilen 20.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 25.12.2001 tarihli dilekçesi ile davalı yüklenicinin 1.11.1994 tarihli yazılı satış sözleşmesine dayanıp tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemiştir.

Davalı yüklenici davaya cevap vermemiştir.

Taraf teşkili yönünden bozma ilamına uyularak arsa sahipleri aleyhine 2008/391 esas sayılı dosyada 16.09.2008 tarihli dilekçe ile davacı vekili tarafından açılan tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkin davaya verilen cevapta, davalı arsa sahipleri vekili yüklenici ile yapılan inşaat sözleşmesinin 2002/337- 2004/145 sayılı hüküm ile iptal edildiğini nizalı bölümün davalı yüklenici şirketin uhdesinde bırakılan daire olup davalı arsa sahipleri ile ilgisi kalmadığını beyanla davanın esastan reddini savunmuştur. 6.11.2008 tarihinde davaların birleştirilerek ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne, 3 no'lu bağımsız bölümün davalı ... ... İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, birleştirilen davanın ise aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü birleştirilen davanın davalıları arsa sahipleri vekili karar gerekçesinin düzeltilerek onanması istemi ile temyiz etmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Hükmü birleştirilen davanın davalıları arsa sahipleri vekili karar gerekçesinin düzeltilerek onanması istemi ile temyiz etmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı tapu maliki ... ... İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin temyizi yoktur. Temyiz edenler yönünden yapılan incelemede her ne kadar mahkeme kararının gerekçesinde "....yüklenicinin arsa sahibine karşı inşaat sözleşmesinden doğan borçlarını yerine getirdiği..." belirtilmiş ise de Bursa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde arsa sahileri ile yüklenici arasında görülen sözleşmenin feshi davasında sözleşme konusu inşaatın genel seviyesinin %67,8 olarak belirlendiği, bu sebeple arsa sahiplerinin sözleşmeden dönme hakkına sahip oldukları, sözleşmenin feshi talebinin haklı görüldüğü gerekçesiyle taraflar arasında aktedilen inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmenin feshedilmiş olduğu 6.4.2004 tarihli 2002/337 esas ve 2004/145 karar sayılı temyiz edilmeden kesinleşen hükümden anlaşıldığından mahkeme kararının gerekçesinde yer alan "....yüklenicinin arsa sahibine karşı inşaat sözleşmesinden doğan borçlarını yerine getirdiği..." şeklindeki ifadenin karar gerekçesinden çıkartılması gerekmiştir. Hükmün bu sebeple aşağıda belirtilen şekilde HUMK'nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gerekçesinde yer alan "....yüklenicinin arsa sahibine karşı inşaat sözleşmesinden doğan borçlarını yerine getirdiği..." şeklindeki ifadenin karar gerekçesinden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3300, Karar No: 2013/3987, Tarih: 07.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/3300 E.  ,  2013/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup dosyanın Yargıtay'a ilk geliş tarihi 01/02/2013'ten sonra olmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3546, Karar No: 2010/7962, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3546 E.  ,  2010/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13450, Karar No: 2015/3341, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13450 E.  ,  2015/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 12.03.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.09.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Mahkemenin gerekçeli kararının davacı vekiline tebliği için çıkartılan tebligat parçasında 11.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği yazılmış ise de; Uyap ortamında yapılan sorgulamada tebligatın onay tarihinin 03.02.2014 olduğu anlaşıldığından mahkemenin gerekçeli kararının davacı vekiline tebliğ tarihinin ilgili PTT Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.