muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1629, Karar No: 2014/20883, Tarih: 14.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1629 E.  ,  2014/20883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/713

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu icra emri tebliği üzerine İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvurusunda; boşanma ilamı ile müşterek çocuk Batuhan için anne Zümrüt lehine hükmedilen, birikmiş ve takip eden aylara ait iştirak nafakasının daha önce Zümrüt tarafından takibe konu edildiği ve takibin derdest olduğu, buna rağmen aynı ilam ve alacağın ikinci kez ayrı bir dosyada, Batuhan'a velayetten Zümrüt tarafından yeniden takibe konu edildiğinden, mükerrer olarak başlatılan ikinci takibin iptalini istemiş ve karşı taraf olarak da Batuhan' a velayeten anne Zümrüt gösterilmiştir.

Mahkemece, şikayet konusu ikinci takipte Zümrüt'ün alacaklı olarak yer almadığı, bu nedenle ona husumet yöneltilemeyeceğinden şikayetin usulden reddine karar verilmiştir.

Boşanma veya ayrılık vukunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür.(TMK. Md. 182) Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir, ancak çocuk bunun tahsilini isteyemez.

Somut olayda şikayete konu takip dosyasında, çocuk yararına anneye ödenmesine karar verilen iştirak nafakası alacağının tahsili amacıyla anne reşit olmayan çocuğu Batuhan' a velayeten takip başlatmıştır . Yine annenin kendi adına da, aynı ilamda

müşterek çocuk yararına kendisine ödenmesine karar verilen birikmiş ve devam eden aylar iştirak nafakası alacağını daha önce takibe konu ettiği anlaşılmaktadır.

O halde; Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle, daha önce anne tarafından takibe konulan ve halen derdest olan takibe konu iştirak nafakasına ilişkin ilamın, çocuğa velayeten yeniden takibe konu edilmesi, mükerrer takip oluşturduğundan takibinin iptaline karar verilmesi yerine, olaya uygun düşmeyen gerekçeyle şikayetin usulden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

O halde; Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle, daha önce anne tarafından takibe konulan ve halen derdest olan takibe konu iştirak nafakasına ilişkin ilamın, çocuğa velayeten yeniden takibe konu edilmesi, mükerrer takip oluşturduğundan takibinin iptaline karar verilmesi yerine, olaya uygun düşmeyen gerekçeyle şikayetin usulden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK' nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK' nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/16284, Karar No: 2017/4168, Tarih: 09.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16284 E.  ,  2017/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı...Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 101 ada 8 parsel sayılı (eski 37) taşınmaz mera olup, bilirkişi raporlarında özel sicilinde mera niteliğiyle kayıtlı olduğu anlaşılmakta ise de tahsis ile mi yoksa kadastro sonucumu özel sicile yazıldığı anlaşılamamakta olup, mera özel sicil kaydı ve evrakları ile özel sicile yazılması işlemine dayanak tüm belgelerin,

2) Dava konusu taşınmazın ağaçlandırılmak üzere, Milli Emlak Genel Müdürlüğü tarafından Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilip edilmediği taraflardan sorularak buna ilişkin tüm yazı, belge, tutanak ve haritasının,

3) En eski tarihli memleket haritası ve yapımına esas alınan hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafı, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5393, Karar No: 2017/10097, Tarih: 27.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/5393 E.  ,  2017/10097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20668, Karar No: 2018/14150, Tarih: 28.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20668 E.  ,  2018/14150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 14/06/2007-31/12/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin haksız olarak sonlandırıldığını, kıdem ve ihbar tazminatının ilk başlarda taksit taksit ödendiğini, şu ana kadar 5.500,00-TL ücret ödemesi yapıldığını ancak ödemelerin geç ve taksit taksit yapılması nedeniyle müvekkilinin hiçbir ihtiyacını karşılamadığını ve yine davacının fazla mesai ücretleri ve asgari geçim indirimi alacaklarının da ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının işyerinde başka işçilere sataştığını, kendisinin bu davranışına son vermesi için ikaz edilmesine rağmen davacının bu tutum ve davranışlarına devam etmesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, hafta içi 08.30-18.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri ise 08.30-14.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta içi en az 3 gün mesai bitiminden sonra saat 20.30'a kadar fazladan çalıştığını ancak karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir.Davacı iddialarını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır.

Fazla mesai ücretinin kabulü yerinde ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ki hesaplama tarzı hatalıdır. Bilirkişi raporunda, davacının ; haftanın 3 günü 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığı, haftanın 3 günü ise dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak ortalama 3 saat daha fazladan mesai yaptığı ve bu günlerde ise 08:30–21:00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır denilerek, haftalık çalışma süresi 58,5 saat hesaplanmış, bu süreden haftalık yasal çalışma süresi düşülerek haftalık fazla mesai süresi 13,5 saat olarak tespit edilmiştir.

Bu hesaplama şekli, 6100 sayılı HMK’nun 25. maddesinde düzenlenen maddi vakıa ile bağlılık ilkesine aykırıdır. Fazla mesai ücreti, ispatlandığı üzere ve talep aşılmadan, davacının haftada 2 gün 08:30-18:00 saatleri arasında, haftada 3 gün 08:30-20:30 saatleri arasında ve Cumartesi günleri 08:30-14:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek haftalık (53,5-45=8,5 ) 8.5 saat üzerinden hesaplanmalıdır.Fazla mesai ücretinin açıklanan şekilde yeniden hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9512, Karar No: 2016/7468, Tarih: 07.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9512 E.  ,  2016/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...: Beraat

Sanık ...; 2005 ve 2006 yılları için mahkumiyet, 2007 yılı için beraat

I) Sanıklar ... ve ... hakkındaki "2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ile sanık ... hakkındaki "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA;

II) Sanık ... hakkındaki "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1-) TCK'nun 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında tayin edilecek denetim süresinin hükmolunan cezadan az olamayacağı gözetilmeyerek sanık hakkında 1 yıllık denetim süresi tayin edilmesi yasaya aykırı,

2-) Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasının a, b, c ve d bendlerinde yazılı hak yoksunluklarına aynı Yasanın 53/3. maddesi de nazara alınarak hükmedilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümlerdeki "TCK'nın 51/3 maddesi gereğince 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine" ifadesinin çıkarılarak yerlerine "TCK'nın 51/3 maddesi gereğince 20 ay 25 günlük denetim süresi belirlenmesine" ibareleri eklenmek, ve yine hükümlere "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibareleri eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10967, Karar No: 2013/15336, Tarih: 10.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10967 E.  ,  2013/15336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2011 tarih ve 2006/617-2011/525 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.03.2013 gün ve 2012/5745-2013/6082 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada davalı adına tescil edilmiş bulunan 2001/25270 sayılı desen şekil markasının ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, tuvalet kağıtlarında yada kağıt havlularda tüketicilerin, kağıt üzerindeki desenlere göre alım tercihlerini oluşturmadıkları, bu desenlerin çoğu kez ambalaj üzerinden görünmediğini, tüketicilerin tercihlerini ve alım kararlarını ambalaj üzerindeki markalara göre oluşturduğunu, dava konusu markanın KHK'nın 5/1 maddesi gereğince bulunması gereken ayırt edici niteliğinin de bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3902, Karar No: 2022/4654, Tarih: 08.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3902 E.  ,  2022/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, süresi içinde davacılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...’in yedi parça taşınmazını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı oğulları ...ve ...’a devretmesi amacıyla eşi ...’ya bağışladığını, ...’nın da üzerindeki taşınmazları oğullarına bedelsiz devrettiğini ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tescilini istemişler, yargılama sırasında vekilleri tarafından 21.01.1992 tarihli dilekçe ile davadan feragat edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya savunma getirmemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. TemyizYoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ..., ..., ... ve ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

Davacılar ..., ..., ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davadan feragat eden eski vekillerinin vekaletnamesinde feragat yetkisi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, ileri sürerek, hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Feragat tarihinde (21.01.1992) yürülükte bulunan 1086 sayılı HMUK’un 63. maddesinde “Sarahaten mezuniyet verilmemişse vekil sulh olamaz ve aharı tahkim veya ibra ve davadan hiçbir suretle feragat veya hasmın davasını ve teklif olunan yemini kabul veya mahkümün bihi kabız ve haczi fekkedemez. Yeminin kabul veya reddini beyan için salahiyet ancak yemin edecek kimse tarafından yemin teklif olunan meseleye ittıla kesbettikten sonra verilebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Somut olayda, davacı ... kendi adına asaleten, davacı ... ise hem kendi adına asaleten, hem de çocukları ..., ... ve ...’ya velayeten Av. ... 04.12.1991 tarihli vekaletname ile vekil tayin ettiği, vekilin de anılan vekaletname uyarınca davacılar adına muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı eldeki davayı 05.12.1991 tarihinde açtığı, ardından 21.01.1992 tarihli dilekçesi ile davalılar ile anlaştıklarını belirtip davadan feragat ettiği ve 13.02.1992 tarihli duruşmadada feragat beyanını tekrarladığı, mahkemece bu feragat beyanı esas alınarak davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği ancak vekilin vekaletnamesinde açık bir feragat yetkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

3.3.2. Bilindiği üzere, davacının davasından feragat etmesi ile dava konusu uyuşmazlık sona erer, kesin hükmün hukuksal sonuçları doğar (HUMK m.95). Bu nedenle mahkeme henüz feragat nedeniyle davanın reddine karar vermemiş olsa bile davacı feragatten dönemez (rücu edemez) başka bir ifadeyle davacı, feragat beyanı ile bağlıdır.

3.3.3. Ancak, davacı adına vekil tarafından yapılan feragatin sonuç doğurabilmesi için vekaletnamesinde açıkça feragat yetkisinin bulunmuş olması gerekir.

3.3.4. Hal böyle olunca, davacıların feragat tarihindeki vekillerinin, feragat yetkisi olmadığı nazara alınarak işin esasının incelenmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacılar ..., ..., ... ve ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının değinilen yönden kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma kapsamına göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin alınan harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11135, Karar No: 2013/15706, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/11135 E.  ,  2013/15706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının tüm çalışma süresi boyunca fazla mesai ile çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini belirterek müvekkilinin fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinde fazla mesai prosedürü uyarınca, fazla mesailerin bildirim formu ile belgelendirilip hiyerarşik sıra ile üstlere bildirilmesi gerektiğini, davacının bu şekilde verilmiş fazla mesai formu bulunmadığını, işveren tarafından işçiden fazla mesai yapmasının talep edilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanık anlatımları ve delil durumuna göre talebin kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemiz tarafından işçinin giriş çıkışına ait kayıtların tümünün işverenden getirtilmesi, geçmişte yapılan fazla mesai ödemelerine ait kayıtların toplanması ve çalışma saatleri tam olarak belirlenerek alacağın değerlendirilmesi yönünden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkeme, tüm işe giriş çıkış kayıtlarını getirtmiş, diğer belgelerin de tamamlanması ile ek bilirkişi raporu düzenlenmiş ve alacak kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının reddine.

2- Davalı temyizine gelince; somut olayda davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve alacak miktarının yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dosya içeriğine göre, fazla mesai ücreti alacağının büyük bölümü davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak hükme bağlanmıştır. İşçinin hastalık, mazeret izni gibi nedenlerle işe devam etmediği günlerin olabileceği değerlendirilerek, fazla mesai ücretinde mahkemece uygun bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.