muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9939, Karar No: 2007/10324, Tarih: 17.09.2007

Özellikle satım sözleşmelerinde tarafların adlarının, sözleşme konusunun ve satış bedeli (semen) ile tarafların imzaları bulunmalıdır. Çünkü anılan bu unsurlar satış sözleşmelerinin objektif temel unsurudur. Somut olayda ise, dayanılan adi yazılı sözleşmede satış bedeli yazılmamış sadece satış bedeline karşılık alınan bir bölüm paranın miktarı yazılmıştır. Görülüyor ki, satıma ilişkin Borçlar Kanunun 182. maddesinde sözleşmede yer alması zorunlu olarak gösterilen satış bedeli (semen) sözleşmeye yazılmamıştır. Bu haliyle adi yazılı ancak 30.09.1988 tarih 1987/2-1988/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca değer tanınması zorunlu sözleşme hüküm ve sonuç meydana getirmez. Mahkemece bu olgular gözetilmek suretiyle mülkiyet aktarımına ilişkin davacı isteminin reddi sonuç olarak doğru davacının açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Sözleşme geçersiz olunca Borçlar Kanunun 61. maddesindeki «haklı bir sebep olmaksızın aharın zararına mal iktisap eden kimse onu iadeye mecburdur» hükmü gereği davalı davacıdan satış bedeline karşılık aldığını iadeye zorunludur. Yasanın 66. maddesinde de haksız iktisaba ilişkin açılacak davalarda uygulanacak zamanaşımı süresinin bir yıl olduğu belirtildikten sonra bu sürenin mutazarır olan tarafın verdiğini, istirdata hakkı olduğuna öğrendiği tarihten itibaren başlayacağı hükme bağlanmıştır. Eldeki davada davacı istirdat isteminin mülkiyet aktarımı isteminden sonra ikinci kademede ileri sürdüğünden davacının mülkiyet aktarımı talebi reddedilip kesinleşmeden Borçlar Kanunun 66. maddesindeki bir yıllık zamanaşımı süresi işlemeye başlamaz. Böyle olunca mahkemenin davacının ikinci kademedeki nedensiz zenginleşmeye dayalı iddiasının delilleri toplanarak incelenip hüküm altına alınması yerine bu istemin yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.09.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8635, Karar No: 2016/14740, Tarih: 22.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8635 E.  ,  2016/14740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, hiç bir gerekçe gösterilmeden raporlu olduğu 28.02.2015 tarihinde iş akdinin sözlü olarak feshedildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu, öncelikle feshin geçersizliğine, işe iadesine, davalılar arasında alt işverenlik bulunduğundan sonuçlarından davalıların birlikte sorumlu tutulmalarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, yazılı fesih bildirimi bulunmadığı, davacı tarafça dosyaya ibraz edilen birbirini takip eden sağlık raporları birlikte incelendiğinde ... kayıtlarına göre işten çıkış tarihi olarak görünen 28.02.2015 tarihi itibariyle davacının raporlu olduğu, devamsızlık iddiasında bulunulan günler itibariyle davacının sağlık raporunun bulunduğu, 5 yılı aşan kıdemi bulunan bir işçinin tüm hak ve alacaklarını yok sayarak nedensiz yere işini terk etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı hakkında 17.01.2015, 09.02.2015, 14.02.2015, 15.02.2015, 16.02.2015 ve 26.02.2015 tarihlerinde devamsızlık tutanağı tutulduğu görülmektedir. Dosyaya sunulan yıllık izin belgeleri, sağlık raporları ve devamsızlık tutanaklarının karşılaştırılmasından davacının diğer günlerde ya izinli ya da istirahatli olmasına rağmen 14 ve 15 Şubat 2015 tarihlerinde raporlu ya da izinli olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı, yargılama aşamasında da belirtilen günlerde başkaca bir mazeretinin bulunduğuna dair herhangi bir delil ibraz etmemiş, beyanda bulunmamıştır. 2015 yılı resmi takviminden bakıldığında ise 14 ve 15 Şubat 2015 tarihlerinin Cumartesi ve Pazar günlerine denk geldiği görülmektedir. Ancak, belirtilen günlerin davacının iş günü olup olmadığı yönünde dosyada bir veri bulunmamaktadır.

Mahkemece, davacının devam ya da devamsızlığı hakkında somut delil olmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, davalı işyerinde davacının Cumartesi, Pazar günleri devamlı olarak çalışıp çalışmadığı hususunda tanıkların ayrıntılı beyanlarının alınması, tanıklara özellikle feshe konu 14-15.02.2015 tarihlerinde davacının hafta tatili kullanıp kullanmadığının sorulması ve 2014 yılı başından 2015 yılında fesih tarihine kadar olan işyeri devam cetvelleri istenilerek toplanacak deliller dosya içeriği ile yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 22.09.2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13085, Karar No: 2011/16492, Tarih: 18.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13085 E.  ,  2011/16492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu 178 ve 200 parsel parsel sayılı taşınmazların tamamından sulama kanalı ve yol geçirilmesi nedeniyle bedellerine hükmedilmiştir. Taşınmazlardan geçirilen sulama kanalı nedeniyle ifraz öncesi alanlarının kanal ve yol dışında kalan bölümlerinde meydana gelen değer artışının hesaplanması ve bu hesaplamada Kamulaştırma Kanununun 12/C maddesindeki % 50 oranının gözönünde bulundurulması gerekirken taşınmazların el atmadan arta kalan bölümlerin yüzölçümleri belirlenmeden, bedellerine hükmedilen bu parsellerde % 15 değer artışının hesaplanması,

2-Karar başlığında ad ve soyadları yazılı, .........,...........,.........,..........,..........,...........,..............,.........,.........., ...........,......., ..........,.........., ..........,........,........., ve...........,........, hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-.........,...........,........., ..........,..........., ...........,.........., ............, ve ..........,'ın vekaletnamelerinin dosyaya ibraz edilmemesi nedeniyle haklarında usulüne uygun açılmış bir dava olmadığı halde paylarının bedeline hükmedilmesi,

4-Hüküm fıkrasında adları geçen bir kısım davacının ve murislerinin, dava dosyasında yeralan vekaletnamelerindeki kimlik bilgileri ile hak sahibi olduklarını belgeleyen tapu kayıtlarındaki ve veraset ilamlarındaki kimlik bilgileri uyuşmadığı halde, hak sahipliği araştırılmadan bedele hükmedilmesi,

5-Dava konusu taşınmazlardan 178 parselin tapu sahifesine göre ............, köyü sınırları içersinde olmasına rağmen, hüküm fıkrasında ........... olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8422, Karar No: 2021/2584, Tarih: 23.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8422 E.  ,  2021/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HOPA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5848, Karar No: 2013/11129, Tarih: 09.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/5848 E.  ,  2013/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin süresinde yapılmayan duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Dosya üzerinde yapılan incelemede;

I- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmet- lerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Yasadışı yollardan Türkiye'ye giren Yunanistan'a gitmek isteyen yabancı uyruklu göçmenleri Marmaris'e götürmek üzere araçla seyir halinde olduğu sırada kolluk kuvvetlerince yakalanan sanığın kanıtlanan bu eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs aşamasında kaldığı ve eylemin mahkemece de bu şekilde kabul edildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 79/1-b. madde ve fıkrası yerine aynı yasanın 79/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2- Sanık müdafiinin 21.01.2010 tarihli 1. celsede lehe hükümlerin uygulamasına ilişkin isteminin 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasındaki mehil verilme ve taksitlendirmeyi de kapsadığı gözetilmeksizin, bu hususta bir karar veril- memesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan başka yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15487, Karar No: 2018/9415, Tarih: 22.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15487 E.  ,  2018/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın aşamalarda; sanığın, kendisini azarlayıp iteklediğini, başını dolaba vurduğunu ve kendisine tekme atarak sınıftan çıkardığını, yaşanan olayı ... ve ...'nin de gördüğünü ifade etmesi karşısında; olayla ilgili bilgisi olduğu anlaşılan tanıklar ... ve ... isimli öğrencilerin tanık sıfatıyla huzurda dinlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1193, Karar No: 2024/3563, Tarih: 21.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1193 E.  ,  2024/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1397 E., 2023/113 K.

BİRLEŞEN DÜZCE 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ DOSYASI

HÜKÜM : Asıl Dava Yönünden İstinaf Başvurusunun Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMES : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/397 E., 2022/340 K.

1- İlk derece mahkemesince, asıl dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen, ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybı bedeli ve geç teslim nedeniyle kira bedeli, birleşen dava ise yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, asıl dava yönünden; düzenlenen bilirkişi raporu ve ek rapor değerlendirilerek davacının değer kaybı talebinin kabulü ile, 37.293,75-Türk Lirasının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının kira bedeli alacağı talebinin kabulü ile, 8.087,88- Türk Lirasının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, birleşen dava yönünden; davanın kabulü ile, dava konusu B Blok 2. kat 10 no.lu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, davacı tarafça depo edilen 6.000,00 Türk Lirasının ödeme tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte karar kesinleştikten sonra davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun asıl dava yönünden kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına; davacının 13.04.2021 tarihli talep arttırım dilekçesi davanın ıslahı mahiyetinde olup, 13.06.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılan miktar yönünden bir davada ikinci kez ıslah yoluna başvurulamayacağından bu yöndeki talebin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, aksi yönde hüküm kurulması doğru görülmediğinden, davacının değer kaybı talebinin kabulü ile, 27.780,00- Türk Lirası'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının kira bedeli alacağı talebinin kabulü ile, 8.087,88-Türk Lirası'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasında akdedilen Protokol - Önsözleşme uyarınca dava konusu B blok 11 no.lu bağımsız bölümün satışı için anlaşıldığı, satış esnasında sunulan katalogda 1. Etap ve 2. Etap inşaatlarının bir bütün halinde gösterildiği ve kafeterya, site içi market, çocuk havuz, kapalı havuz, spor kompleksi, otopark, sauna, fitness, Türk hamamı, kameralı güvenlik sistemi ve güvenlik personeli olduğunun belirtildiği, ancak dava konusu taşınmazın satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen şekilde inşa edilmediği, bu hali ile davacının değer kaybı talebinde haklı olduğu ve yargılamada ileri sürülmeyen hususların kanun yolu aşamasında ileri sürülemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2879, Karar No: 2012/6122, Tarih: 29.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2879 E.  ,  2012/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409’uncu maddesi gereğince “işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği” gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Davacı, 1998/5 – 2001/3 aylarına ilişkin prim borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip kapsamında gönderilen ödeme emirlerinin, prim borçlarını süresinde katma değer vergisi iade alacağından mahsubu suretiyle ödediği ve alacağın zamanaşımına uğradığı iddiasıyla iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk kararın Dairemizin 17.03.2011 gün ve ... sayılı ilamı ile bozulması üzerine, davacı adına... adresine duruşma gün ve saatinin tebliğinin ardından, 07.06.2011 tarihli celseye davacı vekilinin gelmemesi, mazeret bildirmemesi, davalı Kurum vekilinin de davayı takip etmeyeceklerini beyan etmesi üzerine, dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç aylık süre içinde yenilenmediği için 20.09.2011 tarihli kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Taraflara usulüne uygun davetiye çıkarılması ve duruşmalarda yeni duruşma gün ve saatinin hazır bulunan taraflara tefhim edilmesi, tarafların duruşmada hazır bulunarak savunma yapabilmeleri için yasal bir zorunluluktur.

Her ne kadar tensip tutanağı ile davacıya, duruşma gününü bildirir tebligat çıkarılmasına karar verilmiş ve birinci celsede davacı vekiline duruşma günü ve saatinin tebliğ edildiği ancak mazeretsiz olarak gelmediğinden bahisle karar tesis edilmiş ise de; dosyada mevcut tebligat mazbatalarından, davacı vekilinin gerek vekâletnamesinde gerekse tüm dilekçe ve beyanlarında belirttiği adrese gönderilmesi

gereken duruşma gün ve saatini belirtir davetiyenin, sehven isim benzerliği bulunan ... adresine tebliğ edildiği ve davacı vekilinin bu nedenle duruşmaya katılamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı vekiline yeniden duruşma gün ve saatini bildirir tebligat yapılması ve sonuca göre karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun olmayan işlemden kaldırılması kararına dayalı olarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.