muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13000, Karar No: 2015/18044, Tarih: 14.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13000 E.  ,  2015/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ....’nın temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 15.03.2013 tarihinde muhatabın çarşıya gittiğinden aynı konutta ikamet eden babası .....’e usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin anlaşılmasına göre, 15.03.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü 02/05/2013 günü temyiz eden sanığın, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi uyarınca yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık .....’in temyiz itirazlarına gelince,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18058, Karar No: 2010/20489, Tarih: 14.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/18058 E.  ,  2010/20489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.431,82 lira alacak için itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı yönetimin bulunduğu binanın ortak kullanım alanı otopark ve bahçe aydınlatmasında kaçak elektrik kullanıldığından bahisle kaçak elektrik kullanım bedeli 1.431 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının tüzel kişiliğinin ve davada taraf ehliyetinin bulunmadığını, ortak yerler ile ilgili zarardan kat maliklerinin sorumlu olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, 20.5.2005 tarihli "Kaçak Elektrik Tutanağı" ile davalı ... Blokları, ... nolu blokta bahçe içi aydınlatma için genel aydınlatma tesisinden kaçak enerji alındığı tesbit edilmiş, zabıt mümzilerinin tanık olarak alınan ifadelerinde ise davalı yönetime ait bahçedeki dekoratif aydınlatmada sokak lambasından kaçak elektrik alınarak kullanıldığı belirtilmiş ve dava konusu bahçe aydınlatması için ayrı bir abone sözleşmesi yapılması gerektiği halde abone kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

KMK'nun 34.maddesine göre, ana gayrimenkulün yönetimi için atanan yönetici ve yönetim kurulu aynı yasanın 38. ve 40.maddeleri uyarınca vekil statüsündedir. Vekil gibi sorumlu ve vekilin haklarına sahiptir.

Yönetimin yönetici olarak üstlendiği görevlerin kasten veya ihmal sonucu yerine getirmemiş olmasından dolayı kat maliklerinin uğradığı zararı da bu genel ilke çerçevesinde karşılamak durumundadır. Yöneticinin ana taşınmaz için girdiği tüm yüklenimler ve üstlendiği borçlar nedeniyle uğrayabileceği zararlar için kat maliklerine arsa payı oranları ile sınırlı olmak üzere rücü edebilir.

Davada, davalı yönetime ait binanın ortak yerlerinde kullanılan kaçak elektrik bedeli talep edilmektedir.

Bu durumda davalı yönetimin ortak alanlar için elektrik abone sözleşmesi yapmadığı ve kaçak elektrik kullandığı iddia edildiğine göre yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, mahkemece; davanın esasına girmek suretiyle taraflardan delilleri sorularak , gerekirse bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9642, Karar No: 2016/11764, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9642 E.  ,  2016/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip, incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davacı ... vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 31.05.2016 Salı günü belirlenen saatte davacı ... vekili Av.... geldi. Temyiz eden davalı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup toplu iş sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili kısmi dava açmış, bilirkişi raporundan sonra davalının ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunabileceğini düşünerek buna göre talepte bulunmuştur. Davalı vekili ıslah dilekçesinin tebliği üzerine süresinde ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkeme ıslah zamanaşımı savunması nedeni ile ek rapor almamıştır. Fazla mesai ücreti açısından kısmi dava ile istenen miktar dikkate alındığında, ıslah zamanaşımından etkilenen alacak yoktur. Ancak ilave tediye alacağı bakımından mahkemenin ıslah zamanaşımını gözeterek belirleyeceği alacağı hüküm altına alması gerekirken, hükmün gerekçesinde ıslah zamanaşımını dikkate almadan davacının bilirkişi raporunda hesap edildiği kadar alacağının bulunduğunu tespit edip talep kadarının tahsiline karar vermesi doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7515, Karar No: 2019/6124, Tarih: 22.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7515 E.  ,  2019/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 101 ada 128 parsele komşu 101 ada 127 ve 129 parsel numaralı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının sureti ile dayandıkları tapu kayıtları, davalı ise dava dosyasının sureti, tapusu oluşmuş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait tespit tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 15-20 yıl içinde çekilmiş orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte (komşu parsellerle kenarlaştırılarak) memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınarak, dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3756, Karar No: 2022/10485, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3756 E.  ,  2022/10485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanığın aracında ruhsatsız tabanca ve copun birlikte ele geçirilmesine göre 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerekmekte ise de; Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.11.2014 tarihli raporunda, sanıktan ele geçen tabancanın 9 mm. çapında ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu ve namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçalarının üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun, metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğu ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıktan özel yapım mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın da kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı cihetle; ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikte yapılmış aletlerden 1 adet copu taşıyan sanığın 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesine aykırılık suçundan mahkumiyetine ve bizatihi suç teşkil eden tabanca ve copun müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2-) 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezasının üst sınırının 100 gün olduğu gözetilmeden hükümde yazılı şekilde temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14135, Karar No: 2013/14954, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14135 E.  ,  2013/14954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkiline ait saha dolabına çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, 1.753,86 TL. nın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, olayla ilgisinin bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, dava konusu hasarın davalıya ait araç tarafından meydana getirildiği kanaati oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 4.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5163, Karar No: 2018/2224, Tarih: 19.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/5163 E.  ,  2018/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yüklenici ile arsa sahibi müvekkili arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklencinin inşaatta temel atımı yapıp, başkaca bir işlem yapmadığını, sözleşme gereği mülkiyeti davalıya devredilen arsa üzerinde birden çok haciz şerhi olduğunu ve yüklencinin sözleşme gereği inşaata devam edemeyeceğini ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı, arsanın komşu parsellerle sorunlu olduğunu, bu yüzden birden çok proje çizildiğini, gecikmenin kendisinden kaynaklanmadığını savunarak, davanın redini istemiştir.Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; taraflar arasındaki 01.04.2013 tarihli inşaat yapım sözleşmesi gereği taşınmaz üzerinde yapılacak binanın 01.04. 2013 tarihinde başlayıp 18 ay içinde bitirileceği, taşınmaz üzerinde sadece temelaltı grobeton imalatı ve temel yan kalıp imalatının yapıldığı, tanık beyanlarında da davalının göstermelik olarak az bir iş yapıp sonrasında inşaata devam etmediği gerekçesi ile davanın kabulü ile tapu kaydının iptali ile taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1- Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerden olup, arsa sahibi, arsasını inşaat yapımına elverişli olarak hukuki ayıptan ari olarak yüklenciye teslim borcu altındadır. Mahkemece, davalı yüklenicinin yargılama aşamasında belirttiği arsanın komşu parsellerle sorunlu olduğu ve bir çok proje tadilatı yapıldığı, bu yönüyle inşaatın gecikmesinde kendi kusuru olmadığı hususu üzerinde mahkemece, herhangi bir araştırma yapılmaması doğru olmamıştır.

2- Kabule göre de; mahkemece arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine yönelik talep hakkında karar verilmeden tapu iptali ve tescile karar verilmesi de hatalı olmuş, hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14025, Karar No: 2006/12405, Tarih: 13.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14025 E.  ,  2006/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Amasya 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 30.6.2006
Yargıtay — Esas No: 2010/5328, Karar No: 2010/5344, Tarih: 13.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5328 E.  ,  2010/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.10.2009 tarih ve 2009/803-2009/794 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi muteriz (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Muteriz vekili, müvekkili hakkında ihtiyati haciz kararı alınmış olduğunu, yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahı olan ve alacaklının dayandığı bonoda yetkili kılınmış bulunan İzmir mahkemeleri olduğunu, bu nedenle ihtiyati haciz kararının yetkili mahkeme tarafından verilmemiş bulunduğunu, müvekkilinin borcunu ödediğini, ihtiyati haciz kararına dayanak yapılan herhangi bir borcunun olmadığını ileri sürerek, öncelikle yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili, müvekkilinin ikametgahının Bursa ilinde olduğunu belirterek itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece; duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu alacaklının ikametgahındaki mahkemenin Borçlar Kanunu’nun 73 ncü maddesi uyarınca yetkili mahkeme olup, taraflar arasında kararlaştırılan yetkili mahkemenin genel yetkili mahkemenin yetkisini ortadan kaldırmayacağı sonucuna varılarak, muterizin yetkiye dair itirazının reddine, esas yönünden ise dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Kararı, muteriz vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına ilişkindir. İhtiyati haciz kararına karşı yapılan itirazda yetkili mahkemenin İzmir Mahkemeleri olduğu, kararı veren Bursa Mahkemelerinin yetkisiz bulunduğu ileri sürülerek, verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılması istenmiştir.

Kararı, muteriz vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına ilişkindir. İhtiyati haciz kararına karşı yapılan itirazda yetkili mahkemenin İzmir Mahkemeleri olduğu, kararı veren Bursa Mahkemelerinin yetkisiz bulunduğu ileri sürülerek, verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılması istenmiştir.

İİK’nun 258 nci maddesinde ihtiyati hacze aynı Kanun’un 50 nci maddesine göre yetkili kılınan mahkemenin karar verebileceği belirtilmiş olup, bu maddede ise HUMK’nun yetkiye ilişkin hükümlerine atıfta bulunulmuştur. Somut olayda, alacaklı tarafından muteriz borçlu aleyhine bonodan doğan alacağa dayalı olarak ihtiyati haciz isteminde bulunulmuştur. Bono niteliği itibariyle kambiyo senedi olup, bu senette yazılı alacağın ciro ve senedin teslimi ile başkalarına devri mümkün olduğundan tedavül kabiliyeti yüksek bulunan bu senetler vade zamanında kimin elinde ise onun tarafından borçluya ibraz edilmesi gerekmektedir. Senet borçlusu kural olarak kendisine senedi ibraz eden kimseye ödeme yapmak suretiyle senetten doğan borcunu yerine getirmiş olacağından senedi elinde bulunduran alacaklı senet borçlusunu aramak ve ona senedi ibraz etmek zorundadır. Aksi takdirde kambiyo senedinden doğan alacağını ileri süremez. Bu durumda gerek borcun ifa yeri gerekse HUMK’nun 9 ncu maddesinde düzenlenmiş bulunan genel yetki kuralı uyarınca borçlunun ikametgahı olan İzmir Mahkemelerinin somut olayda yetkili mahkeme olması nedeniyle borçlunun mahkemenin yetkisine yönelik itirazının kabul edilerek ihtiyati haciz kararının bu nedenle kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Borçlar Kanunu’nun 73/1 nci maddesinde düzenlenen ifa yerinin kambiyo senedine dayalı alacağın ifa yeri olarak kabulü sonucu borçlunun yetkiye itirazının reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle muteriz vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7411, Karar No: 2018/12108, Tarih: 25.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7411 E.  ,  2018/12108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’in 12.09.2013 tarihli duruşmada “bisikletim... tarafından karakolun karşısındaki kokoreççiye satılmış, biz kokoreççide bisikleti gördük, kokoreççid...'ten aldığını bize söyledi” şeklindeki beyanı karşısında söz konusu kokoreççinin kimliği tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.