muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7295, Karar No: 2007/8092, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7295 E.  ,  2007/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 7.11.2006 gün ve 2006/11395-12656 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 7.11.2006 tarih ve 2006/11395-12656 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15267, Karar No: 2014/5207, Tarih: 18.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15267 E.  ,  2014/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 17.06.2013 tarih ve 2012/107-2013/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince dava dışı şirkete ait cam emtiasının nakliyat abonman sigorta poliçesiyle sigorta örtüsü altına alındığını, davalı tarafından taşınan emtiaların bir kısmının taşınma esnasında hasara uğradığını, hasara ilişkin dava dışı sigortalıya 2.724,12 TL ödeme yapıldığını ve kanunen halef durumuna gelindiğini, ödenen tutara ilişkin icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunmuş, esasa ilişkin olarak da hasarın net olarak taşıma esnasında gerçekleştiğinin kanıtlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taşımanın sona erdiği ve alıcıya teslim aşamasında malın hasarlı olarak teslim edildiği kanıtlanmadığı gibi gereğince süresi içinde yapılmış bir hasar ihbarının bulunmadığı, teslimden 15 gün sonra yapılan eksper incelemesinde de hasarın sebebinin tespit edilemediği, hasarın tam olarak nerede, ne zaman, ne şekilde meydana geldiğinin belirlenemediği, bu durumda tahmine dayalı değerlendirmelerle zararın taşıma sırasında gerçekleştiği ve davalının sorumlu olduğu sonucuna ulaşılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7888, Karar No: 2011/1003, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7888 E.  ,  2011/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.02.2009 tarih ve 2008/355-2009/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı EÜAŞ vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı ... AŞ ne ait Bursa Ovaakça doğalgaz çevrim santralinin temizlik işlerini ihale ile aldığını ve 2004 yılı boyunca temizlik işleri taşeronu olarak görev aldığını, diğer davalıların ise müvekkilinden önce temizlik işi alan taşeron şirketler olduklarını, ... isimli işçinin işine son verilmesi nedeniyle açtığı işçilik alacaklarını içerir davanın kabulle sonuçlanıp kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onanması ile müvekkili ve davalı asıl işverenin, işçilik alacaklarından müteselsilen sorumluluğuna hükmedildiğini ileri sürerek, müvekkili şirketin sorumluluğu dışında kalan dönemleri de içermesi nedeniyle, 1.434,50 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin icra tehdidi altında fazla ödediği işçi alacağına ilişkin ödemenin rücuen tahsil talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.430,71 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin icra tehdidi altında fazla ödediği işçi alacağına ilişkin ödemenin rücuen tahsil talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.430,71 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, alt işveren tarafından ödenen işçilik alacaklarının rücuen tahsiline ilişkin olup davacı alt işveren, dava dışı işçi için yaptığı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretine ilişkin ödemelerin kendi dönemini aşacak şekilde fazladan tahsil edildiğini ileri sürerek, asıl işveren ve diğer alt işverenlere karşı rücu talebinde bulunmuştur. Dosya içeriğinden, davaya konu olan işçilik alacakların, Bursa 2. İş Mahkemesi tarafından hüküm altına alındığı, davacı ile davalı Eüaş Genel Müdürlüğünün müteselsilen sorumluluğuna hükmedildiği ve bu kararın onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Alt işverenler tarafından açılan, işçilik alacaklarına yönelik rücu davalarında, taraflar arasında düzenlenmiş olan sözleşme ve eklerinde yer alan hükümler doğrultusunda inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir. Somut olayda, dosya içinde mevcut sözleşme ve diğer belgelerde, asıl işverenin, işçilik alacaklarından sorumluluğuna ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır. Bu durumda, mahkemece, değinilen konu ile ilgili olarak, davacı ve davalı arasında düzenlenmiş başkaca sözleşme veya protokol olup olmadığı taraflardan ayrı ayrı sorulup varsa incelenerek, işçilik alacakları yönünden asıl işverenin sorumluluğunun olup olmadığı belirlendikten sonra Borçlar Kanununun teselsül sorumluluğuna ilişkin hükümleri de değerlendirilerek, oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6920, Karar No: 2012/16539, Tarih: 03.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/6920 E.  ,  2012/16539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

31.3.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13.maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 tarih ve 2011/54-142 Esas, Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29.6.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hak arama özgürlüğünün sınırlanmaması için temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul 33.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2011 tarih 2006/208-574 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; sanık ve baro tarafından atanan Av....'un 06.04.2006 tarihli oturumda hazır bulundukları, sanık savunmanının 03.10.2006 tarihli oturumda mazeret dilekçesi sunması üzerine oturuma arızi olarak baro tarafından Av. ... 'nun atandığı, sanık ve savunmanının hazır olduğu oturumda sanığın mahkumiyetine karar verildiği, ancak 03.10.2006 tarihli kararda sanığın başvuracağı kanun yolunun “tebliğ ve tefhiminden itibaren” başlayacağı denilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, sanığın 07.09.2011 tarihli dilekçe ile “kararın kendisine tebliğ edilmemesi nedeniyle kararının kesinleştiğini, tebliğ edilse idi kararı temyiz edeceğini belirtmesi karşısında” sanık ...'ın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 491/4. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun aynı yasanın 102/4.maddesine göre 5 yıllık dava zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 25.07.2003 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlü hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8630, Karar No: 2012/7764, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8630 E.  ,  2012/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14758, Karar No: 2015/18228, Tarih: 15.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14758 E.  ,  2015/18228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın ..... köyü ve ..... yolu kenarında bulunan daha önceden Orman işletme şefliği tarafından kesilip numaralandırılarak adet gereği açıkta istiflenmiş yakacak nitelikteki orman emvalini alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu halde aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda sanığın katılan kuruma ait 300 kg yakacak nitelikte orman emvalini aracına yer kalmayacak şekilde istiflediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,

3 Katılan kuruma orman emvalinin teslimi ile zararın bulunmaması,sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK 231. maddenin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın“kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında CMK 231. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

4-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken (20,00 TL dahil) tutardan az olması halinde bu giderin Devlet Hazinesine yükletilmesine karar verilmesi gerekirken sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/131, Karar No: 2021/214, Tarih: 25.05.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/131 E.  ,  2021/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3/18 ile TCK'nın 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine ve nakil aracının iadesine ilişkin Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.10.2015 tarihli ve 568-675 sayılı hükmün katılan ... İdaresi adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 13.12.2018 tarih ve 18339-14237 sayı ile;

"Gümrük İdaresi vekili, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, temyiz inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine..." karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 17.01.2019 tarih ve 18535 sayı ile;

"...Mahkûmiyet hükmüne ilişkin gerekçeli karar, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11/1. maddesine aykırı olarak davaya katılma isteminde bulunan Gümrük İdaresi Vekili yerine asile (katılan ...-Aralık/Iğdır) adresine çıkarılmış ve idarede görevli memur Birsen Oktay’a 30.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Söz konusu bu tebliğ işlemi, kanuna aykırı olması nedeniyle geçerli bulunmamaktadır. Davaya katılma talebinde bulunan Gümrük İdaresi Vekilinin 15.12.2015 tarihinde yaptığı temyiz talebi, anılan Kanun'un 32. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesine göre yasal süresi içerisinde bulunmaktadır. Açıklanan nedenle katılan ... İdaresi Vekilinin yasal süresi içerisinde olan temyiz istemi üzerine temyiz incelemesi yapılarak bir karar verilmesi gerekirken temyiz isteminin yasal süreden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu kanaatine varılmıştır. Bu itibarla temyiz isteminin reddine dair kararın kaldırılması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 14.02.2019 tarih ve 51-8023 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suçtan zarar gören Gümrük İdaresine yapılan gerekçeli karar ekli tebligatın usulüne uygun olup olmadığının ve buna bağlı olarak Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılıp yapılmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;