muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/764, Karar No: 2014/1914, Tarih: 13.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/764 E.  ,  2014/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI 2005/334-2012/469

Taraflar arasındaki asıl, maddi ve manevi tazminat; birleşen, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı arsa maliki vekili, 08.09.2001 tarihinde müvekkili ile yüklenici davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalandığını ve müvekkilinin taşınmazı devrettiğini, inşaatın bir yılda bitirilmesi gerektiği halde davalının edimlerini yerine getirmediğini, 2002 yılında teslimi gereken yere 2004 yılı Ağustos ayında taşınabildiğini, iki yıllık kira kaybı karşılığı 2.400,00 TL zarara uğradığını, binada halen eksik işler bulunduğunu, müvekkilinin emekli bir memur olduğunu, işin geciktirilmesi ve gereği gibi yerine getirilmemesi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğratıldığını, davalının, sigorta primlerini ödememesi nedeniyle müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, 5.000,00 TL manevi tazminat, 2.400,00 TL gecikme tazminatı ile 4.609,00 TL sigorta prim ve faizinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Asıl davada davalı yüklenici vekili davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2006/85 Esas sayılı davada davacı yüklenici vekili, taraflar arasındaki protokol gereği zemin kat 1 no'lu, 1. kat 2 no'lu, çatı katı 4 no'lu daireler ile şu anda iskânı alınmayan kabukluk olarak kullanılan bodrum katın müvekkiline verilmesinin kararlaştırıldığını, zemin kat 1 no'lu ve 1. kat 2 no'lu dairelerin üçüncü şahıslara satıldığını ileri sürerek, çatı katı 4 no'lu daire ile bodrum katın tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2006/114 Esas sayılı davada davacı yüklenici vekili, taraflar arasındaki protokolde arsa malikinin kendi isteğine bağlı işler ve yapılacak eklentilerin masraflarını kendisinin karşılayacağının kararlaştırıldığını, ek işlerin masrafları davalıya ait olmasına rağmen malzeme ve işçilik ücretlerinin müvekkili tarafından ödendiğini, yine protokolde belirtilen 1.100,00 TL sigorta parasının davalı tarafından ödenmesi gerekirken sadece 200,00 TL'nin ödediğini, protokolde davalı üzerinde bırakılmış olan paralı kat bedeli olan 175,00 TL'nin müvekkili tarafından ödendiğini, davalının üzerine düşen borçları ödemediğini ve protokol gereği müvekkiline verilmesi gereken

katların tapusunu da vermediğini, 2.500,00 TL cezai şart ödemesi gerektiğini, davalının müvekkilini binaya sokmadığı için malzemelerin bozulduğunu, bu nedenle müvekkilinin 1.925,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, 7.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Birleşen davalarda davalı arsa maliki vekili, davaların reddini istemiştir.

katların tapusunu da vermediğini, 2.500,00 TL cezai şart ödemesi gerektiğini, davalının müvekkilini binaya sokmadığı için malzemelerin bozulduğunu, bu nedenle müvekkilinin 1.925,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, 7.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Birleşen davalarda davalı arsa maliki vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; arsa maliki Y.. D.. ile yüklenici E.. Ç.. arasında arsa payı karşılığı inşaat yapımı konusunda sözleşme düzenlendiği, 2. kattaki meskenin arsa maliki davacıya, diğer katların ise yüklenici davalıya ait olacağının kararlaştırıldığı, davalı yüklenicinin inşaata en geç 01.03.2001 tarihinde başlayacağının, hava şartları hariç yılbaşından itibaren 1 yıl içerisinde inşaatın tamamlanacağının, sözleşmede eklenti ve kendi isteğine bağlı yaptırılacak işlerin bedelinin davacı arsa maliki tarafından karşılanacağının, paralı kat bedelinin arsa sahibi tarafından ödeneceğinin, iskân, oturum ve sigorta payları 1.100,00 TL'nin ödeneceğinin, ödemelerin 2002 yılında biteceğinin belirtildiği, iskân ve sigorta masraflarının kimin tarafından yapılacağının belirtilmediği, kat irtifakına göre, 2. Kat, 3 no'lu bağımsız bölüm ve eklentisi 3 no'lu kabukluk, çatı katı, 4 no'lu bağımsız bölüm ve eklentisi 4 no'lu kabukluğun arsa maliki Y.. D.. adına tapuda kayıtlı olduğu, protokolde, 3 no'lu bağımsız bölümün arsa malikine, 4 no'lu bağımsız bölümün ise davalı yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, 3 no'lu bağımsız bölümün dış sıvası ve boyası, kapı ve pencerelerinin boyası ve mutfak zemin seramiğinin yapılmadığı, yüklenici tarafından yapılmayan işler bedelinin 1.942,00 TL, arsa maliki tarafından yaptırılan işler bedelinin 646,00 TL, gecikme nedeniyle oluşan zararın 2.340,00 TL olduğu, arsa malikinin manevi zarara uğradığının ispat edilemediği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile 1.942,00 TL eksik imalat bedeli, 646,00 TL arsa malikinin yaptığı işler bedeli ile 2.340,00 TL gecikme tazminatı olmak üzere toplam 4.928,00 TL'nin davalı yükleniciden tahsiline; protokolde çatı katı 4 no'lu bağımsız bölüm davacı yükleniciye isabet ettiğinden birleşen 2006/85 Esas sayılı davanın kabulüne tapusunun iptali ile davacı yüklenici adına kayıt ve tesciline; arsa malikinin sorumluluğunda kalan ek işler bedeli olan 794,00 TL, paralı kat bedeli 175,00 TL ve ayrıca bozulan malzeme bedeli 76,00 TL yönünden birleşen 2006/114 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile 1.045,00 TL'nin davalı arsa malikinden tahsiline karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı arsa maliki vekilince temyiz edilmiştir.

1- Birleşen 2006/114 Esas sayılı dosyada davalı arsa maliki vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Karar, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı arsa maliki vekilince temyiz edilmiştir.

1- Birleşen 2006/114 Esas sayılı dosyada davalı arsa maliki vekilinin temyiz itirazları yönünden;

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında karar tarihi olan 2012 yılı için 1.690,00 TL'dir.

Dava dilekçesinde, 7.000,00 TL'nin tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.045,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Davalı aleyhine kabul edilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin tüm, birleşen 2006/85 E. sayılı davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Birleşen 2006/85 E. sayılı davada davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 81. maddesi uyarınca, karşılıklı edimleri içeren sözleşmelerde bir tarafın diğer tarafın edimini yerine getirmesini isteyebilmesi için önce kendi edimini ifa etmesi gerektiği gözetilmelidir. Mahkemece asıl davada faizsiz olarak hüküm altına alınan eksik ve ayıplı işler bedeli ile gecikme tazminatına ilişkin hüküm, davacı arsa sahibi tarafından maddi tazminat miktarları yönünden temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Asıl davada hüküm altına alınan miktarın ödenmesi halinde, yüklenici tarafından işin sözleşme koşullarına uygun olarak teslimi olgusu gerçekleşecektir. Bu durumda mahkemece, yüklenicinin tapu iptali ve tescil isteme hakkının, ödemeyi yaptığı tarihte doğacağı gözetilerek, asıl davada hüküm altına alınan miktarın ödenmesi koşuluyla tapu iptali ve tescile hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan tapu iptali ve tescile karar verilmesi doğru olmamış ise de yapılan yanlışlığın düzeltimesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2006/114 Esas sayılı davada davalı arsa maliki vekilinin temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle reddine, (2- a) bendinde açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin tüm, birleşen 2006/85 E. sayılı davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2-b) bendinde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinin üçüncü satırındaki "davalı Y.. D.. adına olan tapusunun " ibaresinden sonra " 2005/334 E. sayılı asıl davada hüküm altına alınan toplam 4.928,00 TL'nin ödenmesi koşuluyla" ibaresi eklenerek, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, birleşen davalar yönünden alınan peşin harçların istek halinde iadesine, asıl dava yönünden aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl davada davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30308, Karar No: 2017/13400, Tarih: 15.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/30308 E.  ,  2017/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte aralıksız çalıştığını, 28/08/2009 tarihinde emekliye ayrıldığını ama çalışmaya ara vermeden destek primi ödeyerek devam ettiğini, davalının beton santralini önce davalı ... Şirketi'nin işlettiğini, 01/08/2008 tarihinden itibaren bölünme sonucu davalı ... Şirketi'nin bir kısım ortağı tarafından kurulan davalı ... Beton Şirketi tarafından işletilmeye başlandığını, davalılar arasında ekonomik bütünlük ve organik bağ bulunduğunu, davacının yaşı ilerlediğinden davalının artık faydası kalmadığını belirterek çıkışını verdiğini, Nisan /2012 ayının 28 günlük ücreti ile birlikte banka hesabına 8286 TL. ödendiğini, işyerinde 3 öğün yemek ve yatakhaneden faydalandığını, tüm çalışma süresince haftada 7 gün saat 08:00'de işe başladığını, mesai bitimi 18:00 olmasına rağmen her gün 23:00/24:00'a kadar çalıştığını, sadece yemek yiyecek kadar ara verdiğini, davalının 08:00-18:00 saatleri arası çalışmayı normal çalışma kabul ederek bu çalışmadan doğan fazla mesai ücretini ödemediğini, dini bayramlar haricindeki tüm ulusal bayram ve genel tatilllerde çalışma yapıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Şirketi vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının ibraname verdiğini, diğer davalı ile organik bağı olmadığını, fazla mesai iddialarının gerçeğe uymadığını, zira, betonun her iklim şartında dökülemediğini, yağmurlu ve soğuk havada bozulabildiğini, tutmayabildiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Beton Şirketi vekili, davacının istifa ettiğini, ama kıdem tazminatı ve diğer işiçilik alacaklarının ödendiğini, davacının ibraname verdiğini, davacıya diğer davalı ... Şirketi tarafından müvekkil Şirket'e devredilmeden önce de kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacakları olarak 3628 TL. ödendiğini, fazla mesai alacaklarının bordrolarda görülüdüğü üzere tam ve muntazaman ödendiğini, ulusal bayram genel tatillerde çalışmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının hizmet cetveli ve iş yeri tescil bilgilerine göre davaya konu edilen dönemler içerisinde 02/05/2005 -30/06/2006 tarihleri arası ... İnşaat AŞ de, 01/06/2007-31/07/2008 tarihleri arasında ... İnşaat AŞ de, 01/08/2008 - 28/08/2009 ve 01/10/2009 - 31/01/2011 ve 01/02/2011- 01/04/2011 ile 02/04/2011 - 27/04/2013 tarihleri arasında ... Beton ... AŞ nezdinde çalıştığı , sigorta çıkışının 27/04/2013 tarihi olduğu ve sigortalının işten ayrılış nedeni olarak kod ( 03 ) belirsiz süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi ( istifa ) gösterildiği anlaşılmış, hizmet süresi yönünden taraflar arasında ihtilaf bulunmamakla davacının davalılara ait iş yerlerinde 7 yıl 11 ay 25 gün süreyle çalıştığı, davacının son ücretinin net 1.600,00 TL , brüt 2.238,05 TL olduğu, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin belirlenmesi zorunludur. İşveren değişikliğinin nedenlerinden birisi olan iş yerinin devri iş yerinin tamamının veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerine bağlı bütün hak ve borçların hukuki bir işleme dayalı olarak iş sözleşmesinin tarafı olan işverenden başka bir işverene geçmesi ve iş yerinin bu ikinci işverenin yönetiminde faaliyetini sürdürmesi olarak tanımlanabileceği, davacı vekili dava dilekçesinde davalılara ait beton santralinin önce davalı ... tarafından işletildiğini, 01/08/2008 tarihinden itibaren ise bölünme sonucu davalı ... Beton tarafından işletilmeye başlandığını, davalıların bir kısım ortağının aynı olduğunu ve davalılar arasında organik bağ bulunduğunu iddia ettiği, dosyaya ticaret sicili kayıtlarının getirtildiği, tanıkların beyanlarının tespit edildiği, her ne kadar dosyaya getirtilen ticaret sicili kayıtlarından davalı şirketlerin adres, ortak ve yönetim kurulu üyelerinin farklı olduğu görülmekte ise de ortak tanık anlatımlarından 2008 yılına kadar davacının da faaliyetin sürdürdüğü beton santralinin her iki davalı şirket tarafından işletildiği, 2008 yılında çalışanların sigortalarının ara vermeksizin bir kısım ... İnşaat şirketi ortağı tarafından kurulan ... Beton şirketine aktarıldığı ve şirketler arasında organik bağ bulunduğu anlaşılmış ve bu yönde yapılan bilirkişi hesaplamasına itibar edildiği, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat külfeti üzerinde olan davalı tarafça davacının istifa ederek iş akdinin kendisi tarafından feshedildiği belirtilmiş ise de Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin istikrar kazanmış uygulamaları doğrultusunda uzun yıllar çalışması bulunan bir işçinin tazminatlarını almadan iş yerinden ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davalı işveren ..

. Hukuk Dairesinin istikrar kazanmış uygulamaları doğrultusunda uzun yıllar çalışması bulunan bir işçinin tazminatlarını almadan iş yerinden ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davalı işveren ... Beton şirketi bir tarafından iş akdinin istifa ile sonlandığını savunurken diğer taraftan savunma ile çelişecek şekilde davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini savunduğu görülmekle davacının iş akdinin davalı işverenlikçe haklı bir neden olmaksızın feshedildiği ve böylece davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının doğduğu anlaşılmış, buna yönelik dosya içeriğine uygun bilirkişi hesaplaması seçeneği hüküm altına alındığı, dosyaya sunulan ve altında davacının adı soyadı ve imzasının bulunduğu tarihsiz ibranamenin de değerlendirilmesi gerektiği, söz konusu ibraname incelendiğinde işe giriş tarihi olarak 02/05/2005 işten çıkış tarihi olarak ise 31/07/2008 tarihinin yazılı olduğu, davacıya net kıdem tazminatı olarak 2.060,86 TL, ihbar tazminatı olarak 1.006,25 TL olmak üzere toplam 3.067,11 TL ödendiğinin yazılı olduğu, alttaki metinde tüm haklarının davacıya ödendiğinin ve iş verenin ibra edildiğinin yazılı olduğu , ancak iş ilişkisinin devamı sırasında alındığı anlaşılan ibraname ile davacıya ödenen tutarların davacının kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin avans niteliğinde olduğu anlaşılmış, davacının çalışmaları bir bütün olarak dikkate alınarak mahsup ilkesi uyarınca yapılan ödemeler kıdem ve ihbar tazminatından mahsup edildiği, ayrıca Türk Borçlar Kanunun ibraname ile ilgili 420.maddesinde geçerlilik şartı olarak ibra tarihi itibariyle sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az 1 aylık sürenin geçmesinin şart koşulduğu davalı vekilince dosyaya sunulan 03/05/2013 tarihli ibraname başlıklı belgenin ise bir aylık süre tamamlanmadan tanzim edildiği ve yasal geçerlilik şartını taşımadığı, böylece ibraname başlıklı belgenin makbuz hükmünde olduğu anlaşılmış, söz konusu belgede davacıya ödendiği anlaşılan 6.015,54 TL kıdem tazminatı da hesaplamadan mahsup edildiği, davalı tarafça ileri sürülen zaman aşımı defi gözetildiğinde kıdem ve ihbar tazminatının zaman aşımı definden etkilenmediği, diğer alacaklar yönünden ise bilirkişi tarafından zaman aşımı definin dikkate alındığı anlaşılmış, bu yönüyle de raporun dosya içereğine uygun olduğu belirlendiği, davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin yazılı belge bulunmadığı, bu durumda tarafların tanıklarının beyanları da dikkate alınarak tüm dosya kapsamından davacının haftada 9 saat fazla mesai yaptığına yönelik bilirkişi hesaplaması zaman aşımı defi de dikkate alınmak suretiyle dosya içeriğine uygun görüldüğü, tanıkların beyanları dikkate alınarak davacının çalıştığı hafta tatillerine yönelik yapılan hesaplama karar yerinde gösterildiği, tanık beyanları dikkate alınarak davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yaptığı dönemlere ilişkin yapılan hesaplamanın yeterli görüldüğü gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili, ... İnşaat Şirketi vekili ve ... Beton Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davalı tanığı ...'ın beyanına göre davacının şantiyede kaldığı anlaşılmaktadır. Davacının şantiyede barınmasına ilişkin sosyal yardımın değerinin giydirilmiş brüt ücrete eklenmeksizin belirlenen giydirilmiş brüt ücret üzerinden yapılan hesaplama ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin dosya kapsamındaki açıklamalarından 08:00-18:00 arası yapılan fazla mesaiyi talep ettiği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından kabul edilen hafta tatili hesaplamasının saat üzerinden değil gün üzerinden yani 7,5 saat üzerinden olması nedeni ile hafta tatillerinde 08:00-18:00 saatleri arası yapılan çalışmada ara dinlenmesi düşüldükten sonra 7,5 saatlik çalışmayı aşan çalışma süresinin fazla mesaiye eklenmemesi hatalıdır.

4-Fazla mesai ücreti bakımından, davacı vekili 08:00-18:00 saatleri arası çalışmanın normal mesai kabul edilerek bu normal mesai kabul edilen çalışma içindeki fazla mesainin ödenmediğini, 18:00'den sonraki fazla mesailerin kısmen de olsa ödenmesi nedeni ile 18:00'den sonraki fazla mesainin dava dilekçesinde talep etmediğini beyan etmiştir.

Davalı tanığı Tahsin'in beyanı "iş yerinde sabah 08:00 akşam 18:00 arasında çalışılır, ...zaman zaman 18:00 den sonra çalışma yapılır, bir ayda 30-40 saati geçen 18:00 den sonra çalışma vardır, ödemeleri yapılır" şeklinde olup davacı vekilini doğrulamaktadır. Dolayısı ile bordrolardaki fazla mesai tahakkuklarının 18:00'den sonraki çalışmalar için olduğu davalı tanığının beyanından anlaşıldığından, bordro tahakkuku olan dönemlerin hükme esas hesaplamada dışlanması hatalıdır.

Davalı tanığı Tahsin'in beyanı "iş yerinde sabah 08:00 akşam 18:00 arasında çalışılır, ...zaman zaman 18:00 den sonra çalışma yapılır, bir ayda 30-40 saati geçen 18:00 den sonra çalışma vardır, ödemeleri yapılır" şeklinde olup davacı vekilini doğrulamaktadır. Dolayısı ile bordrolardaki fazla mesai tahakkuklarının 18:00'den sonraki çalışmalar için olduğu davalı tanığının beyanından anlaşıldığından, bordro tahakkuku olan dönemlerin hükme esas hesaplamada dışlanması hatalıdır.

Eldeki dosyada fazla mesai ücreti hesaplamaları 08:00-18:00 saatleri arasında yapılan fazla mesai ücretini kapsadığından, saat 18:00'den sonraki fazla mesailer eldeki dosyada hüküm altına alınmadığından, bordrosunda fazla mesai tahakkuku olan aylar dışlanmamalıdır. Bordrolarda 18:00 öncesi çalışmalar için tahakkuk olmadığı kabul edilerek bordrolar gözetilmeksizin hesaba esas dönemin tümü için, bordrosunda tahakkuk olsun olmasın, hesaplama yapılmalıdır.

5-Hafta tatili ücreti bakımından, davacı tanıklarından Yüksel'in davalılara karşı dava açtığı ve talepleri arasında hafta tatili ücreti de olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarından Mustafa 2011-2012 yılları arasında 1,5 yıl davalı nezdinde çalışmış olup, tüm hafta tatillerinde çalışıldığını beyan etmiştir.

Salt davacı tanığı Yüksel'in davalı ile arasında dava olması nedeni ile davacının hizmet süresi, davacı tanığı Mustafa'nın çalıştığı dönem haricindeki kısımları bakımından dışlanmamalıdır. Mahkeme tarafından davacı tanığı Yüksel'in dava dosyası getirtilmeli, o dosyada hüküm altına alınarak kesinleşen hafta tatil çalışması süreleri ile davacı tanığı Yüksel'in eldeki dosyadaki beyanı karşılaştırılmalı ve sonucuna göre davacı tanığı Yüksel'in davalı nezdinde çalışması nedeni ile bildiği dönem hüküm altına alınmalıdır.

Davacı tanıklarının çalışmaması nedeni ile tespit edilemeyen dönem bakımından, Dairemizin 2016/20161 Esas sayısı ile incelenen İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi'nin 2013/850 Esas sayılı dosyasında mikser şoförünün tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır. Eldeki dosyada ise davalı tanıklarına göre de hafta tatili çalışması olmakla birlikte bu çalışmanın miktarını tespit etmek bakımından davalı tanıklarının beyanları muğlak veya tanığın çalışma dönemi davacının tüm çalışma dönemini kapsamamaktadır. Bu itibarla, davacı tanıklarının çalışmaması nedeni ile tespit edilemeyen dönem bakımından, İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi'nin 2013/850 Esas sayılı dosyasındaki kabul gibi tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilmelidir.

6-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.