muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11985, Karar No: 2015/6231, Tarih: 09.04.2015

4- Ceza Genel Kurulu’nun yayanın sanık olamayacak olduğuna dair 13.12.1993 tarih ve 1993/221 Esas ve 1993/317 sayılı kararında açıkça belirtildiği gibi, taksirin unsurlarından biri de neticenin öngörülebilir olmasıdır. Bunu hem yaya hem de sürücü olarak ayrı ayrı değerlendirdiğimizde trafikle karşı karşıya kalan yayanın önceliği, önce kendi canının zarar görmemesidir.

Olayımızda olduğu gibi karşıya geçmeye çalışan yaya sanığımızın öngördüğü netice çok dikkatli geçmem lazım kazaya sebebiyet vermemem gerekir, aksi takdirde yaralanır veya ölebilirim. Öngördüğü netice budur.

Başka bir anlatımla araç bana çarpar, ben de yaralanırım ama, bunun yanında sürücü de, yanındakiler de yaralanır veya ölür şeklinde düşünmez. Dolayısıyla öngörülen kendisi hakkındaki neticedir.

Aynı şekilde sürücü olarak olaya baktığımızda da yayayla karşı karşıya geldiğimizde ne düşünürüz. 'Ben bu yayaya çarpmayayım. O anda öngörülen yayanın yaralanmamasıdır. Hatta belirtilen husus sürücüler bakımından o kadar önemsenir ki yolda bir yaban hayvanına, köpeğe çarpmamak için çeşitli manevralar yapılır ve neticesinde araç sürücüleri ve içindekiler yaralanır veya ölürler. İşte sürücülerin bile öngördüğü ve olmamasını istediği yayaya çarpmamak iken yayalar bakımından aksini düşünmek mümkün değildir.

5- Yüksek Ceza Genel Kurulu’ndan geçen 21.1.2014 tarih, 2013/405 Esas ve 2014/22 sayılı kararda, kendisine yeşil ışık yandığı ve yeşil ışıkta geçtiği halde ölümlü trafik kazasında sanık sürücünün kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Mahalli mahkeme beraat kararında ısrar edince dosya Yüksek Genel Kurula gelmiş, sürücüler ışıklara yaklaştıklarında hızlarını azaltmak zorunda olmaları nedeniyle kendilerine yeşil ışık yansa bile her zaman kusursuz olamayacakları kabul edilmemiştir.

Yayalardan yürüyüş hızlarını azaltmaları gerekir diye pozitif bir hukuk kuralı veya ortak bir hayat tecrübesi yoktur. Öyle olmuş olsaydı yeşil ışıkta hızlıca geçmeyen yaya içinde kusur kabul edip, onu da sanık yapmamız gerekirdi.

Yaşam alanları insanlar için vardır, teknolojik gelişmeler, çağın bir çok sorunları, insanların ruh yapılarını bozmuştur.

Onun için yayalar dalgın, düşünceli ve unutkan olmaları nedeniyle her zaman trafik ihlallerini yapma ihtimalleri daha fazladır. Bundan dolayı korunmaları gerekir. İşin bu yönü de düşünülerek yayaların trafik kazalarında sanık olarak yargılanmamaları gerekir.

7- Yayaların katıldıkları trafik kazalarında kusuru olan yayanın sanık olması, işin içinden çıkılmaz bir uygulama olarak karşımıza çıkacaktır. Her gün örneklerini gördüğümüz, okul çıkışında çocukların, köy yolu kenarında yürüyen yayaların kazaya sebebiyet vermeleri halinde binlercesinin sanık olması sonucunu doğurur ki bunun pratikte uygulaması düşünüldüğünde karmaşık bir sorunlar yumağı oluşturacağı anlaşılacaktır.

7- Yayaların katıldıkları trafik kazalarında kusuru olan yayanın sanık olması, işin içinden çıkılmaz bir uygulama olarak karşımıza çıkacaktır. Her gün örneklerini gördüğümüz, okul çıkışında çocukların, köy yolu kenarında yürüyen yayaların kazaya sebebiyet vermeleri halinde binlercesinin sanık olması sonucunu doğurur ki bunun pratikte uygulaması düşünüldüğünde karmaşık bir sorunlar yumağı oluşturacağı anlaşılacaktır.

8- Trafik kazasına sebep olan sürücü ve yaya eşit kusurlu olduğu bir olayda meydana gelen ölümün aracın çarpması sonucu mu ya da yayanın çarpması sonucu mu meydana geldiği düşünüldüğünde aracın çarptığının kabulü gerekeceği ve neticeyi oluşturanın yaya olmadığı açıktır. Görüldüğü gibi elverişlilik olma bakımından da yayanın hareketi, sonucu meydana getirmeye elverişli değildir.

9- Yayanın sanık olarak kabul edilemeyeceğini söylerken, yayanın hiç sorumlu olmadığını düşünmüyoruz. Kusuru oranında maddi ve manevi tazminattan sorumludur.

Yayanın ceza davasında sanık olarak gösterilmesi ceza adalet sistemine katkı sağlayan bir uygulama değildir. Bu uygulama ile de yayaların trafik kazalarında daha dikkatli davranacaklarını da ileri sürmek de mümkün değildir. Tarihsel gelişime baktığımızda karşımıza cezalandırıcı adalet, ıslah edici adalet, ve onarıcı anlayışı çıkmaktadır. Bunlardan en sonuncusu olan onarıcı adaletten ayrı olarak günümüzde bir adım ötesi 'dönüştürücü adalet' fikri tartışılmaya başlanmıştır. Bu görüşe göre; bir oluştan başka bir oluşa geçiş, bu geçiş yıkıp yeniden yapma değil, mevcut olana olumlu katkıda bulunarak faili suç dışı bir hayata kanalize etme demektir. Buna kısaca yanlışlık yapanı doğru yola sevketme, kötüyü iyiye dönüştürme süreci de denir. (Ceza Adaleti, Mehmet Arıcan, Ankara, 2009, s.71) İşte bu amaçla yayanın meydana getirdiği maddi ve manevi zararı tazmin etmesi amacının gerçekleşmesine yardımcı olmanın da onun sanık olarak değil, tazminat davasının davalısı olarak yargılanmasıdır" düşüncesiyle, sayın çoğunluğun hükmü onama yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/16085, Karar No: 2014/8320, Tarih: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16085 E.  ,  2014/8320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/147821

MAHKEMESİ : Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2009

NUMARASI : 2006/764 (E) ve 2009/527 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan'a ait mobilya mağazasında işçi olarak çalışan sanığın, katılanın Ankara iline gitmesini fırsat bilerek elinde bulundurduğu anahtar ile 27/03/2006 tarihinde Mersin'de bulunan mobilya deposunu açıp içerideki dört adet koltuk takımını üçüncü şahıslara satıp bedelini mal edindiği iddia edilen olayda; sanık hakkında Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2008 tarihli iddianamesi ile 27/03/2006 tarihinde katılan'a ait Erdemli de bulunan mağazadan 3 adet yemek odası takımı ve bir kısım eşyaları şikayetçiden habersiz alıp götürdüğü iddiasıyla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/296 esas sayılı dosyasında kamu davası açılmış olması ve her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibatın bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan davanın kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, kesinleşmemiş ise, bu dava ile birleştirilmesi, kesinleşmiş ise onaylı bir suretlerinin

dosya arasına konularak, deliller birlikte değerlendirilip sonucunda sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/372, Karar No: 2016/5140, Tarih: 17.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/372 E.  ,  2016/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6974, Karar No: 2013/9296, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6974 E.  ,  2013/9296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin İli, . İlçesi, .ı Mah. 19457 Ada, 1 Parsel üzerinde bulunan 14 no.lu bağımsız bölümü işyeri olarak kullanma amacıyla satın aldığını ve . Oto.Yat. Ve Paz. A.Ş'ne kiraya verdiklerini, kiracı adına su aboneliği yaptırılmak istendiğinde kendilerinden toplam 5.600 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini oysa bu işyerinin 09.04.2008 tarihinden bu yana iskan müsaadesi ile kullanıldığını, iskan ruhsatı verilmesi esnasında bu bedellerin alınmış olması nedeniyle, kendilerinden istenen bu fahiş bedellerin haksız şart olarak kabulü ile davalı kurumun müvekkili ile şartsız olarak sözleşme imzalamasını ve abonelik verilmesi konusunda karar alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'i, görev, yetki, derdestlik ve husumet itirazlarını ileri sürmüş ayrıca 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87.ve 88.maddeleri ve . Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesi gereği, ilk malik olan davacıdan idarenin sunduğu hizmet karşılığı bu bedellerin tahsil edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu parselin kanal katılım payının tamamının ödenmiş olduğu, bu nedenle davacıdan tekrar kanal katılım bedeli talep edilemeyeceği, ancak şebeke hissesi bakımından bir bedel tahsil edilmemiş olduğundan davacının 2010 yılı itibariyle ödemesi gereken şebeke hisse bedelinin 443,80 TL olduğu, bu itibarla davacının kendisinden talep edilen 5.600 TL şebeke hissesi ve kanal katılım bedeli bakımından 5.156,20 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan .Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3.maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Mahkemece, .... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3.maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Mahkemece, .... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8913, Karar No: 2023/6273, Tarih: 17.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8913 E.  ,  2023/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/415 E., 2022/955 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme ve bu suça teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Red Kısmi Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2021 tarihli ve 2019/558 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında;

a. Maktul ...'a yönelik öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/415 Esas, 2022/955 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/415 Esas, 2022/955 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik öldürmeye yardım suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2021 gün ve 2019/558-2021/17 sayılı kararı kaldırılarak, maktulü kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz istemleri; yasal indirimlerin yapılması ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bir gerekçeye dayanmamaktadır.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, savunma hakkının kısıtladığına, son sözünün sorulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

30.07.2018 günü saat 04.40 sıralarında ... adlı şahsın, yanında bulunan kimlik bilgileri tespit edilemeyen 2 kadın ve 1 erkek şahısla ...., İlçesi ....Caddesi üzerinde faaliyet gösteren .........., Cafe ünvanlı iş yerine çay içmek için gittikleri, ancak iş yeri çalışanlarının temizlik yaptıkları gerekçesi ile şahıslara kafeden çıkmalarını söylemeleri üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavgada ... ile iş yeri gece sorumlusu olan ... ...’nin karşılıklı birbirlerini darp ettikleri, ...’ın olay yerinden uzaklaştıktan kısa süre sonra kimliği tespit edilemeyen 3-4 şahısla birlikte tekrar aynı iş yerine gittiği, aynı konu nedeniyle tartıştıktan sonra ... ve yanındakilerin oradan ayrıldıkları, ... ...’nin polis merkezine gidip şikayette bulunduğu, 30.07.2018 günü saat 16.00 sıralarında şüpheli ... ile ... ...’nin...İlçesi ...Sokakta karşılaştıkları, aralarında yine tartışma çıktığı, bu tartışmanın silahlı kavgaya dönüştüğü, kavgada ...’ın yanında yer alan arkadaşları oldukları tespit edilen ... ...da tabanca, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in ellerinde pompalı tüfek bulunduğu, karşı gruptan ... ...’nin elinde tabanca bulunduğu, emekli polis olduğu anlaşılan ... ...’nin taşıma ruhsatlı tabancası ile ateş etmesi sonucu ... ...ın ayağından ateşli silah mermisi ile yaralandığı tespit edilmiştir. Olay yeri çevresinden temin edilen güvenlik kamerası kayıtlarından ... adlı şahsın 2. kavgada yaralandıktan hemen sonra ......,Sokak’ta ... adlı şahsa tabanca verdiği ve olay anında suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in bir binadan ellerinde ... namlulu tüfek ile çıktıklarının belirlendiği, ...'ın öğle saatlerinde gerçekleşen olaydan sonra olay yerini gören güvenlik kameralarının görüntü alımını engellemek amacı ile söz konusu kameralara zarar verdiğinin anlaşıldığı, 30.07.2018 tarihinde saat 21.25 sıralarında maktul ... ve arkadaşı olan ... çalıştıkları kafeye yaya olarak gittikleri sırada silahlı saldırıyauğramaları sonucunda, ...'in sırtından ateşli silah mermisi ile yaralandığı, sevk edildiği ......... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde aynı gün öldüğü, aynı silahlı saldırıda müşteki ...'nin de ateşli silah mermisi ile elinden yaralandığı, suça sürüklenen çocuk ...'un olaya başından beri dahil olduğu, ikinci olayda darp edildiği, ikinci olayda pompalı tüfek ile görüntülendiği, güvenlik kameralarına zarar verip suça sürüklenen çocuk ... ...'ye yönlerini çevirttirmek suretiyle görüntü alımını engellemeye çalıştığı, suça sürüklenen çocuklar ..... ... ve .....'ün de suça sürüklenen çocuk ...'un eylemlerine yardım eden olarak katıldığı kanaatine varılarak bu yönde hüküm kurulmuştur. Sanık ... hakkında ise atılı suçları işlediğinin sabit olmaması nedeni ile 5271 sayılı i Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü