muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17634, Karar No: 2022/7974, Tarih: 26.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17634 E.  ,  2022/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıkların müdafiilerinin itirazlarının; “yağma kastının bulunmadığı, suçun cebir ve tehdit unsurunun oluşmadığı sanıklar hakkında TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanması gerektiğine” dair temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin sanıklar hakkında yeniden değerlendirilmesinin infaz aşamasında mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde sanıkların yolda karşılaştıkları mağduru döverek 10 TL parası ile 1 paket sigarasını alarak uzaklaştıkları olayda; TCK'nin 149/1-c, h maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiş, sanıkların ''azı ile yetinmedikleri mağdurun üzerindeki tüm parayı aldıkları, bu anlamda sanıklar hakkında uygulanma koşulları oluşmadığı” gerekçesiyle değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nin 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da -suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nin 21.12.2010 günlü, 6-225/268, yine 15.12.2009 günlü 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 145.(veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nin 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.Hâkim indirim oranını TCK'nin 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, T.C Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34., 223., 230. ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK.'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, suç tarihi olan 30.5.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

Sanıklara verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 1.Ağır Ceza Mahkemesine, bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3598, Karar No: 2017/3798, Tarih: 17.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3598 E.  ,  2017/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlenen 30.09.2006 tarihli müstahsil makbuzunu.. İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ibraz ederek bal destekleme parası aldığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek bal satışının gerçek olduğunu savunması ve dosya kapsamında mevcut 03.10.2006 tarihli sanığın 160 adet faal fenni arılı kovanının bulunduğunun tespiti karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ...'dan suça konu müstahsil makbuzunun sanık tarafından satılan bal karşılığında kendisi tarafından tanzim edilip edilmediği ve belgenin sahih olup olmadığının sorulması, sanığın suç tarihinde müstahsil makbuzunda belirtilen miktarda bal üretimi ya da stokunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere bal satışlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu müstahsil makbuzunu düzenleyen ... hakkında sahte belge düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılıp mümkünse dosyaların birleştirilmesi, değilse dosyalar getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması ve eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında ceza tayin olunurken lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-l. maddesine göre cezanın alt sınırının 18 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden ve hükmün gerekçesinde sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edileceği de belirtildiği halde suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde alt sınır olarak belirtilen 3 yıl hapis cezasının, temel ceza olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereği kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/882, Karar No: 2014/3355, Tarih: 30.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/882 E.  ,  2014/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2011/143-2013/314

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı S.S. Bismil Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi vekilince duruşmasız, davalı M.. Ç.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı M.. Ç.. vekili Av. F. K.. ile davacılar vekili Av. N.. T.. gelmiş olup, diğer davalı tarafından gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davalı kooperatifin temsilcisi olarak temyizden feragat dilekçesi sunan kooperatif başkanı D.G..’in kooperatifi tek başına temsile yetkili olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamamıştır.

Bu durumda, feragat tarihinde ve halen davalı kooperatifi temsile yetkili kişileri gösteren ticaret sicili ve imza sirküleri örneği celbedilerek, D. G..’in tek başına kooperatifi temsile yetkili olup olmadığı, yetkili değilse diğer yetkili kişi veya kişilerin de temyizden feragate muvafakat edip etmediği de tutanak ile saptandıktan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4262, Karar No: 2023/3061, Tarih: 25.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4262 E.  ,  2023/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.11.2015 tarihli ve 2015/2248 esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; şikâyetçinin çalıştığı işyerinde herkesin giremeyeceği soyunma odasına girerek şikâyetçinin dolabından para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2 ve 62/1. maddeleri gereğince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/711 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri, hakkında kurulan hükmü temyiz etme iradesine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanığın gece saat 03.00 sıralarında kendi çalıştığı iş yerinden şikâyetçinin çalıştığı işyerine girerek burada herkesin giremeyeceği soyunma odasında bulunan dolaptan para çaldığının, tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir. 15.09.2013 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/711 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17526, Karar No: 2016/21707, Tarih: 06.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/17526 E.  ,  2016/21707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ücreti alacağı, yıllık izin ücreti, ücret farkı alacağı, ikramiye alacağı, yiyecek, yakacak ve kıyafet yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı ... bünyesinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile kayıtlı çalışan gösterildiğini, ancak aslında diğer davalı ...nin işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin yasal yükümlülüklerden kurtulmak amacı ile muvazaalı olarak kendi bünyesinde çalışan işçiyi diğer davalı ... çalışanı gösterdiğini, davalılar arasında alt işveren üst işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, bayram tatili ücreti alacağı, izin alacağı, yiyecek, yakacak, kıyafet yardımı alacağı, maaş farkı alacağı ve ikramiye alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş vekili; müvekkili ... şirketinin diğer davalı ... Telekomünikasyon A.Ş.şirketler grubunda ancak ayrı bir organizasyon yapısına ve bağımsız bir insan kaynakları yönetimine sahip olduğunu, davacının davalı ... şirketinin çalışanı olduğunu ve diğer davalı ... Telekom'un davalı sıfatı ile davada gösterilmesinin hukuki bir yararının bulunmadığını, davacının rehberlik ve müşteri hizmetleri alanında birçok firmaya çağrı merkezi hizmeti vermekte olan davalı Assitt şirketinde müşteri hizmetleri yetkilisi olarak çalıştığını, davacının kendi isteği ile tek taraflı olarak iş ilişkisini istifa etmek sureti ile sona erdirdiğini, davalı şirkete ait iş yerinde herhangi bir toplu sözleşme bulunmadığını, davalı şirketler arasında muvazaalı herhangi bir ilişki bulunmadığını ve bu nedenle ... İşyerlerinde uygulanan toplu sözleşmeden davacının yararlanmasının mümkün olmadığını, davacının Türkiye Haber-İş Sendikası'nın yaptığı toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için davalı ... şirketinin iletişim iş kolunda yer alması gerektiğini ancak davalı şirketin ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar iş kolunda yer aldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Telekomünikasyon A.Ş vekili;davalı taraflar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının iş sözleşmesinin tarafının diğer davalı ... şirketi olduğunu, davalı ... şirketinin diğer davalı ... Telekom şirketi ile tamamen ayrı bir tüzel kişiliği ve ayrı bir iş yeri bulunduğunu, davacının çalışmış olduğu iş yeri ... Rehberlik ve Müşteri İlişkileri A.Ş.nin müvekkili davalı ... Telekom şirketinden farklı bir iş koluna bağlı olduğunu, ... şirketinin ticaret,büro,eğitim ve ... iş koluna girdiğini, davalı şirketlerin farklı iş kollarında hizmet verdiğinden muvazaalı bir ilişkinin söz konusu olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda ;davalılar arasındaki hizmet alım ilişkisi ve davacının yaptığı görev içeriği ile davalılar arasında asıl işveren ve alt işveren ilişkisi bulunduğu, Yargıtay emsal kararları ile de davalılar arasında muvazaa bulunmadığının tespit edildiği, davacının alt işveren ... şirketi işçisi olarak asıl işveren... şirketi adına danışmanlık, rehberlik ve çağrı merkezi hizmeti verdiği, kesinleşen kararlar ile de davalı şirketlerin farklı iş kollarında bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, davalılar arasında muvazaa bulunmadığı kabul edilmekle, davacının asıl işverenin işçilerine tanınan haklardan faydalanma koşulları bulunmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Usul açısından;

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve ... Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı fazla mesai ücreti genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve izin ücreti alacaklarını da istemiş olup, mahkemece bu alacakların reddedilme gerekçesi kararda tartışılmamıştır. Gerekçesiz karar yazılması, adil yargılanma hakkının ihlalidir.

2- Esas açısından;

Taraflar arasında davalılar arasındaki alt işveren üst işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için davalı şirketlerin hukuki statülerinin ve kuruluşlarının incelenmesi gerekir. Davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. haberleşme iş kolunda faaliyet göstermekte olup, bu faaliyet içinde yer alan çağrı hizmetlerini, davalı ... şirketi kurulmadan önce de dışardan hizmet alımı ile yapmakta idi. Aldığı bu işte asıl işi verdiği için, emsal kararlarda bu hizmet alımında çalıştırılan işçiler başlangıçtan itibaren Türk Telekomünikasyon şirketinin işçisi kabul edilmiştir. Davalı ... Şirketi Kasım 2007 tarihinde davalı ... Telekomünikasyon Şirketi tarafından çağrı hizmetleri faaliyetlerini yürütmek için kurulmuş ve çağrı hizmeti ... Telekomünikasyton şirketi tarafından bu tarihten sonra dışardan değil, kurulan davalı...şirketinden alınmıştır(09.12.2013 gün ve 2011/42438 E, 2013/32139 K.). Asıl iş olması ve aynı iş kolunda olması nedeni ile de Emsal kararlar (16.05.2012 Gün, 2012/11821 Esas, 2012/17360 Karar) ve aynı yönde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin (03.11.2011 Gün, 2011/1609 Esas, 2011/3808 Karar) sayılı kararlarında muvazaa kabul edilmiştir. Ancak kurulan şirketin “...” iş kolunda olduğu yönünde uyuşmazlık çıkartılması üzerine, Dairemizin 05.07.2012 gün, 2012/18727 Esas, 2012/26716 Karar sayılı kararıyla sonuçlandırılmış ve “….Türk Telekom A.Ş. ile ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri arasında imzalanan Çağrı Merkezi İletişim sözleşmesine göre danışmanlık, rehberlik ve çağrı merkezi işinin yapılıyor olması, çağrı merkezi hizmetinin telekomünikasyon hizmeti dışında kalan ve bu sektöre özgü olmayan bir hizmet türü olması gibi hususlar dikkate alındığında, mahkeme kararının bozularak, şirkete ait belirtilen iş yerinde yapılan işlerin İşkolları Tüzüğünün 17 sıra numaralı “...” iş koluna girdiğinin tespiti ile” davanın reddine karar verilmiştir.