muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24011, Karar No: 2022/6965, Tarih: 25.10.2022

(5)İade kararına karşı Cumhuriyet savcısı itiraz edebilir.

Belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde konu değerlendirildiğinde;

I-)Şüpheli ... hakkında verilen kararların, kanun yararına bozma koşulları yönünden yapılan incelemesinde;

Ayrıntıları, 14.11.1977 tarih, 3-2 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen istikrar kazanmış kararlarında (03.04.2012 tarih 2011/10-438 - 2012/141 sayılı 10.05.2011 tarih 6-80-90 sayılı 14.12.2010 tarih 4-210-259 sayılı 15.06.2010 tarih 9-117-146 sayılı 23.06.2009 tarih 9-30-177 sayılı gibi) açıklandığı üzere: 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinde, olağanüstü bir kanun yolu olarak düzenlenen kanun yararına bozma ile; hakim ya da mahkemelerce verilen ve temyiz veya istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar yahut hükümlerdeki gerek maddi gerekse usule ilişkin hukuka aykırılıkların hem ilgilisi hem de toplum açısından giderilmesi ile ülkede uygulama birliğinin sağlanması amaçlanmaktadır. Ancak kesin kararlara karşı kabul edilmesi nedeniyle bu amaçlara hizmet etmeyen, sadece yapılan uygulamanın hatalı olduğunun tespiti ile yetinilmesi sonucunu doğuran hukuka aykırılıkların bu yolla çözülmesinde kanun yararı olmadığı gibi bu uygulamanın kesin hükmün otoritesini sarsacağı da açıktır.

Aynı nedenlerle olağan yasa yollarına göre, kapsamının dar ve sınırlı olması, hukuka aykırılığın, davanın özüne ve cezaya esaslı bir şekilde etki etmesi, tüm hukuka aykırılıkların bir defada giderilmesi gerekmektedir.

Ciddi boyuta ulaşmayan, maddi meseleye ilişkin olan, hakimin kanaat ve takdir yetkisi kapsamında kalan hususlar ile infaz aşamasında, soruşturma ya da kovuşturma safhasında alınacak bir kararla giderilebilecek nitelikte olanlar gibi başka bir yol ve yöntemle giderilmesi mümkün olan hukuka aykırılıkların kanun yararına bozma konusu olamayacağı kabul edilmektedir.

Ceza Genel Kurulunun 17.07.2007 gün 145/172, 02.10.2007 gün 82/196 ve 10.06.2008 gün 83/166 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, yasa yararına başvurulan ve olağanüstü temyiz denilen yasa yolunda geçerli “istekle bağlılık kuralı” gereği, isteme konu edilmeyen hüküm ve hukuka aykırılıklar, yasa yararına bozma konusu yapılamayacaktır. Burada aranması gereken, bizzat istem yazısında ileri sürülen aykırılık olgusu ve sebepleri ile bağlılıktır. Ceza Genel Kurulunun, 06.04.2010 gün ve 76/77, 15.11.2005 gün ve 132/128 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere yasa yararına bozma, kesinleşen hükümde, verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlıdır.

Kanun yararına bozmada aslolan kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka aykırılıkların giderilmesidir.

Kanun yararına bozmada aslolan kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka aykırılıkların giderilmesidir.

Bu bilgiler ışığında somut olayda; iddianamenin iadesine ilişkin mahkeme gerekçesinde; şüpheli yönünden iddianamenin iadesinin düşünülmediği ancak, eşi şüpheli ...ile birlikte düzenlenen iddianamenin kabul edilmeksizin tefrikinin mümkün olmaması nedeni ile iade şartları bulunan şüpheli ...ile ilgili olarak iade kararı verildiğinden ilgisi nedeni ile ... hakkında da iddianamenin iade edildiğinin belirtilmesine, safahatta iddia makamının ... hakkındaki soruşturma evrakını tefrik ederek başka bir iddianame düzenlemek sureti ile kamu davası açtığının, bu suretle esas itibari ile hakkında ki iddianame iade edilmeyen şüpheli hakkında olağan yol ve yöntemlerle usulü işlemler yerine getirilerek kamu davası açıldığının anlaşılmasına göre, şüpheli yönünden talepnameye konu kararlarla ilgili olarak kanun yararına bozma yasa yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekmiştir.

II-)Şüpheli ... hakkında verilen kararlar yönünden;

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

CMK’nın 160/1 maddesinde yer alan “bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hal” ifadesinden anlaşılacağı üzere belli bir suç şüphesine karşı soruşturmaya başlanılabilmesinin maddi koşulu, o suça ilişkin başlangıç şüphesinin var olmasıdır. Başlangıç şüphesinin bulunup bulunmadığını değerlendirme yetkisi, Cumhuriyet savcısına aittir (...,..,...,...,..,..,...,...., Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınlar, Ankara, 2011, sayfa 186 ve devamı).

Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı iddianame düzenler.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun; 170/3. maddesinde, iddianamede nelerin gösterileceği, 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtilmiştir.

Savcının değerlendirmesine tabi hususlar iade gerekçesi olamaz. Bu nedenle mahkeme, savcının nitelendirmesine katılmadığını belirterek bir hususu iade konusu yapamaz. Ancak iddianamede bulunması gereken hususlarda bir eksiklik veya yanlışlığa dayanarak iade yoluna gidilebilir.

İddianamenin iadesi üzerine yapılan itiraz kapsamında merciinin kararı kesin olduğundan, Cumhuriyet savcısını da mahkemeyi de bağlayacaktır.

Savcının değerlendirmesine tabi hususlar iade gerekçesi olamaz. Bu nedenle mahkeme, savcının nitelendirmesine katılmadığını belirterek bir hususu iade konusu yapamaz. Ancak iddianamede bulunması gereken hususlarda bir eksiklik veya yanlışlığa dayanarak iade yoluna gidilebilir.

İddianamenin iadesi üzerine yapılan itiraz kapsamında merciinin kararı kesin olduğundan, Cumhuriyet savcısını da mahkemeyi de bağlayacaktır.

Dava açılması yönünden karma sistemi benimseyen ceza yargılaması hukukumuza göre; ''Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir. Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler (CMK madde 170/1-2).'' Anılan sistemde aslolan dava açma mecburiyeti, istisna ise CMK'nın 171. maddesinde yer alan Cumhuriyet Savcısının kamu davası açmada takdir yetkisini kullanmasıdır. 5271 sayılı CMK'da düzenlenen iddianamenin iadesi kurumu, uzun süren yargılama süreçlerinin önüne geçilebilmesi ve davaların “tek celse”de bitirilebilmesini temin amacıyla getirilen yeniliklerden biridir. Bunun gerçekleştirilebilmesi, soruşturma safhasında mevcut tüm delillerin toplanmış olması ile mümkündür. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun; 170/3. maddesinde, iddianamede nelerin gösterileceği, 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceği tahdidi olarak belirtilmiştir. Suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez. İddianamenin iadesi üzerine yapılan itiraz kapsamında verilen itiraz merciinin kesinleşmiş kararının bağlayıcılığının, Cumhuriyet savcısının dava açma görev ve sorumluluğunu ortadan kaldıracak ve yeterli şüpheye dayanan, suç teşkil ettiği değerlendirilen fiille ilgili olarak dava açılmamasını netice verecek biçimde ve esas itibari ile yasanın kesin olarak yasakladığı (CMK madde 174/2) bir hususa dayanan iade sebeplerini de kapsadığı şeklinde anlaşılmaması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Hakkında geçmiş dönemlerde örgüte ait evlerde kalarak ev abiliği yaptığına, örgütle iltisaklı dershanelerde çalıştığı ve Bank ...'ya örgüt liderinin talimatı üzerine para yatırdığına, katalog evlilik adı verilen yöntemle evlendiklerine dair değerlendirme, tespit, beyan ve teşhis bulunan, şüpheli hakkında müsnet suçtan kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak somut delillerle ilgili değerlendirmenin iddia makamına ait olduğu gözetildiğinde, iddianamenin iadesine ve yapılan itirazın reddine dair verilen kararlarda hukuki isabet bulunmamaktadır.

V-SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarih ve 2022/49441 sayılı kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE,

A-) Şüpheli ... yönünden REDDİNE,

V-SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarih ve 2022/49441 sayılı kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE,

A-) Şüpheli ... yönünden REDDİNE,

B-) Şüpheli ... yönünden yerinde görüldüğünden, Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarih ve 2021/1042 değişik iş sayılı kesin kararının CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin icrasını teminen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5655, Karar No: 2006/6253, Tarih: 20.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5655 E.  ,  2006/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde davalı ...'ın onaylı mimari projeye ve imar mevzuatına aykırı olarak anayapının dış görünüm bütünlüğünü bozacak biçimde değişiklikler yaptığı ileri sürülerek projeye aykırı bu değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiş, davayı Efes l, ... 1-2 apartmanı yöneticiliği açmıştır.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle dairenin geri çevirme kararı üzerine getirtilen belgeler içeriğinden ana taşınmazda kat mülkiyetinin kurulmuş olduğu yönetim adına davayı açan ve bu konuda avukata vekaletname veren yönetim kurulu üyeleri ..., ...'in anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olmadıkları anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre anataşınmazda ve bu bağlamda anayapıda projeye aykırılkların eski hale getirilmesi isteği ile dava açma hak ve yetkisi doğrudan kat maliklerine tanınmış olup böyle bir davanın kat maliklerince doğrudan veya onların bu konuda yetkilendireceği yönetici (veya yönetim kurulu) tarafından açılması gerekir. Somut olayda davacı ve apartman yönetimine kat malikleri kurulunca bu davanın açılması için davadan önce veya sonrasında herhangi bir yetki verilmediği gibi yönetim kurulu üyeleri olarak avukata vekalet veren kişilerin de anataşınmazda kat malikleri olmadıkları, buna göre dava açma konusunda husumet ehliyetlerinin bulunmadığı gözetilerek davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddi yerine, davaya bakılarak uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5302, Karar No: 2012/7229, Tarih: 07.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5302 E.  ,  2012/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki akdin feshi ve tazminat davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı yüklenici vekili, davalılarla müvekkili arasında 14.07.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, buna göre dava konusu taşınmaza her katta 5 daireli, 5 katlı 25 daireli bina yapılacağını ve paylaşımın %70-30 oranına göre düzenleneceğini, inşaatın betonarme temeli atıldıktan sonra depremler sebebiyle durduğunu, sonrasında da 5 kat yerine 2 kata izin verilebildiğini, bu durumda davacının inşaata devam etmesinin hukuken ve fiilen imkasız hale geldiğini ileri sürerek, akdin feshini ve yapılan işler bedeli olan 32.279,00 TL'nin 05.12.2001 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili cevabında, sözleşmenin ifasının imkansız hale gelmesinde müvekkillerinin kusurlarının olmadığını, belediyece imar şartlarının değiştirildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda, davacı arsa sahiplerinin sözleşme şartlarının yeni duruma uyarlanması için açılan davanın da derdest olduğunun anlaşıldığını, ancak bu davanın sonucunun beklenmesinin eldeki bu davayı uzatacağını, öte yandan yapılan işin arsa sahiplerinin işine de yaramayacağı için davalıları sebepsiz zenginleştirmediği belirtilmiş ve dava reddedilmiştir. Bu kararın davacı yüklenici tarafından temyizi üzerine, 15. Hukuk Dairesi'nin 17.05.2007 tarihli ilamında, davalı arsa sahiplerinin sözleşmenin yeni şartlara uyarlanması için açtıkları davanın işbu dava ile irtibatlı olduğu belirtilerek her iki davanın birleştirilmesi gerektiği yönünden karar bozulmuştur. Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında her iki davanın birleştirilmesine rağmen bilâhare davacı arsa sahiplerinin birleşen davadan feragat ettikleri anlaşılmıştır. Mahkemece verilen ikinci kararda ise, asıl dava yönünden, tarafların kusuru olmaksızın akdin ifasının mümkün olmadığı, BK'nın 370. maddesi uyarınca davacının ancak yapmış olduğu masrafları talep edebileceği ve akdin feshi şartlarının oluştuğu belirtilerek, akdin feshine ve 1999 yılı rayiçleriyle hesaplanan 12.432,69 TL tazminatın davadan itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline, fazla taleplerin ve birleşen davanın feragat sebebiyle reddine hükmedilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazları açısından yapılan incelemede ise;

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazları açısından yapılan incelemede ise;

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 14.07.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini takiben 23.06.1999 tarihinde, davacı yüklenici tarafından yapı ruhsatı alınmak suretiyle inşaata başlandığı ve temel atılmış durumda iken 17.08.1999 ve takiben 12.11.1999 tarihinde depremlerin meydana geldiği, depremler sonrasında imar mevzuatının değiştiği ve artık 1999 yılı itibarıyla sözleşmeye konu inşaatın sözleşmede kararlaştırıldığı şekliyle yapılamayacağının ortaya çıktığı dosya kapsamı ile sabittir.

Davacı yüklenici mevcut davada, sözleşmenin feshini istedikten başka yaptığı masrafların da tahsilini istemiştir. Mahkemece imalat ve proje bedeline hükmedilmişse de, değişen imar durumu ve yukarıda izah edilen tespit karşısında deprem öncesi imar mevzuatına göre düzenlenen projelerin artık arsa sahibinin işine yaramayacağı ortadadır.

Bunun yanında, inşaat temel aşamasında iken peş peşe oluşan depremlerden sonra eski imar mevzuatına uygun hazırlanan projeye göre atılmış temelin çok uzun süre dış etkenlere maruz kaldığı, değişen imar yönetmeliğine uygun olarak revizyon ve/veya güçlendirilmesinin gerekebileceği nazara alındığında arsa sahibinin, daha işe henüz başlanmışken ortaya çıkan böyle bir imalatı kabul mecburiyetinde olmadığının da kabulü gerekir.

O halde, açıklanan sebeplerle davacının tazminat isteğinin reddi gerekirken, somut olayda koşulları da oluşmadığı halde, BK'nın 370. maddesi hükmünden hareketle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan neden davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, davacıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan harcın isek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/380, Karar No: 2013/2262, Tarih: 14.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/380 E.  ,  2013/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı İsrafil Tarhan tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı köy tüzel kişiliği, öncesi köye ait köy orta malı niteliğinde çayır olan dava konusu 115 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davalıların murisi adına tescil edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile köy tüzel kişiliği adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı İsrafil Tarhan, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu 115 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali davacı köy tüzel kişiliği adına “çayır” vasfı ile tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı İsrafil Tarhan temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesinin (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir.

Ayrıca bu düzenlemeye paralel olarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi uyarınca mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanları ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılarak ve parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplandıktan sonra bu gibi taşınmaz malların özel siciline yazılması gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece “çayır” niteliğinde olan dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile “çayır” vasfı ile sınırlandırılması ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken davacı köy tüzel kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece “çayır” niteliğinde olan dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile “çayır” vasfı ile sınırlandırılması ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken davacı köy tüzel kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. satırında yer alan ve “taşınmazın” kelimesinden sonra gelen “... Tüzel kişiliği adına çayır vasfı ile tapuya tesciline” kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına” kelimelerinin yazılmasına hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 14.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6063, Karar No: 2006/7637, Tarih: 01.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6063 E.  ,  2006/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13.5.2004 gün ve 2004/644-1899 sayılı bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama esnasında taraf teşkiline ilişkin ara kararları yerine getirmeyen davacılar yönünden davanın reddine, müdahil davacı ...'ın davasının tefriki ile ayrı esasa kaydına, bilahare müdahil davacının davasının kabulüne karar verilmiş olup, bozma üzerine yeniden kurulan hükmün temyizen incelenmesi talep edilmiş olmakla, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 30.1.2006 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca inceleme görevi 7. Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE 1.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27461, Karar No: 2015/860, Tarih: 20.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27461 E.  ,  2015/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2720, Karar No: 2017/25323, Tarih: 20.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/2720 E.  ,  2017/25323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday-samanın (sulu şartlarda) dekar başına verim miktarlarının Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlarından sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.