muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/724, Karar No: 2016/168, Tarih: 24.02.2016

Alacaklının aynen ifa ve gecikmeden dolayı tazminat isteyebilmesi için (BK. m.106/1), borçluya uygun bir mehil verilmiş olması ve verilen mehilden sonuç alınamaması gerekir. Bu koşulların varlığı diğer seçeneklerin kullanılabilmesinde de aranır.

Temerrüde düşen borçluya alacaklının uygun bir mehil vermesi demek, temerrüde rağmen alacaklının daha ne kadar süreyle ifayı kabule rıza gösterdiğini bildirmesi demektir. Kuşku yok ki, yasa uygun bir mehil tayini suretiyle borçluyu temerrüdün sonuçlarından korumak istemiştir. Verilen sürenin uygun olup olmadığını saptamak için olayın özelliğinin gerektirdiği iyi niyet kurallarına riayet edilip edilmediğine bakmak gerekir.

Borç, alacaklının tayin ettiği süre sonunda da ifa edilmezse, ayrıca bir ihtara gerek olmadan BK. m.106’daki seçeneklerden biri kullanılabilir.

Ancak BK. m. 107’de sayılan nedenler söz konusu ise alacaklı, borçluya mehil vermeden de, BK. m. 106’daki seçeneklerden birini kullanabilir.

Bunlar; borçlunun hal ve davranışından süre verilmesinin etkisiz olacağının anlaşılması; temerrüt alacaklı yönünden aynen ifayı faydasız hale getirmişse; sözleşmede ifa tarihinin kesin olarak saptanması halleri olarak sayılabilir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; davacı arsa maliki ile davalı yüklenici arasında Ankara 34. Noterliğinin 14.12.2006 tarih 35641 yevmiye numaralı "Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" düzenlendiği, anılan sözleşme uyarınca davalının Yenimahalle İlçesi Yuva Köyü 43011 ada 3 parsel sayılı arsa üzerinde bina yapma işi yüklendiği, sözleşmenin 10. maddesi uyarınca yüklenici davalı tarafından sözleşmenin imzalanması tarihinden itibaren 36 ay içinde iskan ruhsatları alınmış biçimde ve anahtar teslimi halinde binanın tamamlanacağının taahhüt edildiği, arsa malikinin de arsa payı devir borcunu inşaatın geldiği aşamaya göre kademeli olarak (temel ve su basman bittiğinde 3 daire, 5. kat betonarme bittiğinde 2 daire, inşaatın betonarması bittiğinde ve çatı kapandığında 2 daire, iç ve dış sıvalar ve doğramalar bittiğinde 3 daire, alçı, boya ve tüm ince işlerin bitiminde 10 daire, payzaj bitiminde ve iskandan sonra 2 daire ve dükkanların satış yetkisinin) yerine getireceğini taahhüt ettiği, sözleşme hükümlerine göre ifa tarihinin kesin vadeye bağlandığı ve yüklenici tarafından iskan ruhsatı alınmış şekilde 14.12.2009 tarihinde binanın tesliminin gerektiği halde anılan tarihte teslim borcunun ifasının gerçekleştirilemediği, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 12.05.2011 Hâkim havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre 31.12.2009 tarihi itibariyle inşaatın %95 seviyesinde bittiği, halen eksikliklerin bulunduğu, yine arsa maliki davacının istemi üzerine Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/225 D.İş sayılı dosyası arasında 09.04.2010 tarihinde yapılan tespit üzerine alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın asansör eksikliği hariç %85,6 seviyesinde tamamlandığı, yine yüklenici davalının istemi üzerine aynı mahkemenin 2010/640 D.İş sayılı dosyası arasında 24.09.2010 tarihli tespit üzerine alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın fiziki gerçekleşme oranının %99'un üzerinde olduğu, çevre düzenlemesi, zemin kat dükkanların doğraması, tesviyesi, sıvası ve boyası gibi eksikliklerin bulunduğu, yine Yenimahalle Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 26.11.2010 gün 8219/5224 sayılı yazılarından 43011 ada 3 parselde bulunan binanın yapı kullanma (iskan) izin belgesinin bulunmadığı, davacı arsa malikinin inşaatın getirildiği aşamalara göre borçlandığı kademeli edimini fazlaca yerine getirdiği anlaşıldığından, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yüklenicinin edimini yerine getiremediğinden, davacı arsa malikinden tapunun devrini istemeyeceği ve yüklenici davalının edimini sözleşmeye uygun olarak süresinde ifa etmediğinden temerrüde düştüğü anlaşıldığından, edimini ifa etmeyen yüklenicinin arsa sahibinden aynen ifayı isteme hakkının bulunmadığı nazara alınmadan, davacı arsa sahibinin davalıya ait bölümleri süresinde devretmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

O halde, aynı hususa işaret eden ve Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 24.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2334, Karar No: 2019/10685, Tarih: 14.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2334 E.  ,  2019/10685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davacılar ... ve ...’in yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında adı geçen davacıların reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise adı geçen davacılar yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, davacılar ... ve ...’e ait vekaletnamenin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının adı geçen davacı asillere tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11026, Karar No: 2016/3613, Tarih: 17.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11026 E.  ,  2016/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ile katılanın suç tarihi öncesinde birkaç gün İskenderun Öğretmen evinde aynı odada birlikte kaldıkları, sanığın bu yerden ayrılması sonrası katılanın valizinde bulunan eşyaları kontrol ettiğinde, valizde olması gereken bir adet fotoğraf makinesi ile bir çift ayakkabının yerinde olmadığını gördüğü ve müracaatta bulunduğu olayda, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, olay anını gören veya duyan kimsenin bulunmadığı, sanık aleyhine olabilecek parmak izi, DNA analiz raporu, kamera görüntüsü gibi herhangi bir delil elde edilmediği, suç eşyalarının ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında, tarafların birlikte kaldığı odanın yedek anahtarı olup olmadığı, varsa olay günü veya öncesinde temizlik elemanlarının temizlik yapmak amacıyla odaya girip girmediğinin araştırılması, gerekiyor ise bu kişilerinin beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Öğretmen evlerinin Milli Eğitim Bakanlığı tarafından idare edildiği ve kamu kurumu niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3106, Karar No: 2014/5462, Tarih: 25.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3106 E.  ,  2014/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/327-2013/93

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı A.. Köy Tüzelkişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmaza yol yapılmak suretiyle el atıldığını belirterek müdahalenin meni ,eski hale getirme ve tazminat istemiş, mahkemece davalı A.. Köy Tüzelkişiliği yönünden müdahalenin men'ine ve taşınmazın eski haline getirilmesine davalı İl Özel İdaresi yönünden davanını reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 28.02.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 365,25 m²'lik kısmın servis yolu, B harfi ile gösterilen 57,25 m²'lik kısmın su kanalı, C harfi ile gösterilen 48,87 m²'lik kısmın yoldan dolayı şev olmak üzere dava konusu taşınmaza müdahalede bulunulduğunun tespit edildiği, davacı vekilinin dava ve 27.07.2011 tarihli dilekçelerinde, su kanalına ilişkin taleplerinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla mahkemece talep aşılarak fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 57,25 m²'lik su kanalını da kapsayacak şekilde müdahalenin men'ine ve taşınmazın eski haline getirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3357, Karar No: 2011/3526, Tarih: 05.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/3357 E.  ,  2011/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 09.07.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4916, Karar No: 2023/596, Tarih: 26.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4916 E.  ,  2023/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2020/79 Esas, 2020/217 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/2458 Esas, 2020/1900 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağına,

2. Delil değerlendirilmesinin hatalı yapıldığına,

3. Delil yetersizliğine,

4. Hüküm kurarken cezada artırım yapılmaması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde emniyet birimlerine gelen ihbar neticesinde sanık ...'a ait ikametin fiziki takibe alındığı, tanık ....'un söz konusu ikametin önüne bir araç ile gelip ikametten çıkan temyiz dışı sanık ... ile birşeyler alıp verdiğinin tespit edildiği, olay yerinden ayrılan ve takibe alınan aracın kolluk kuvvetlerince durdurulması sırasında tanık .....' un araçtan birşeyler attığının görülmesi üzerine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde emniyet birimlerine gelen ihbar neticesinde sanık ...'a ait ikametin fiziki takibe alındığı, tanık ....'un söz konusu ikametin önüne bir araç ile gelip ikametten çıkan temyiz dışı sanık ... ile birşeyler alıp verdiğinin tespit edildiği, olay yerinden ayrılan ve takibe alınan aracın kolluk kuvvetlerince durdurulması sırasında tanık .....' un araçtan birşeyler attığının görülmesi üzerine

atılan maddelerin daralı 2.75 gram metamfetamin ve 0,75 gram başka bir uyuşturucu madde olduğunun görüldüğü, sanık ...'ın evinde usulüne uygun yapılan aramada 0,90 gram metamfetamin bulunduğu, ayrıca sanık ...'ın evinde uyuşturucuyu paketlemek için kullanıldığı anlaşılan alüminyum folyo bulunduğu, tanık.....'un soruşturma aşamasında müdafi eşliğinde alınan ifadesinde temyiz dışı sanık ...'i uyuşturucuyu satın aldığı kişi olarak teşhis ettiği, Muhammet'in soruşturma safhasında müdafi eşliğinde alınan ifadesinde sanık ...'la bir süredir aynı evde ikamet ettiğini, olay günü ...'ın telefonda birileriyle görüştüğünü ve uyuşturucu olduğunu bilmediği paketi gelecek şahsa vermesini istediğini, kendisinin de paketi gelen .......'a verdiğini beyan ettiği, sanık ...'ın da kovuşturmadaki ifadesinde T.'la olay günü evde uyuşturucu kulandıklarını, sonra T.'un gittiğini, daha sonra arayıp evde paketini unuttuğunu söylediğini, bunun üzerine kendisinin de temyiz dışı sanık ...'e, gelen .....'a paketi vermesini söylediğini beyan ettiği, elde edilen deliller, uzmanlık raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in birlikte kullanıcı tanık .....'a uyuşturucu madde sattıklarının sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uygulanırken "sanıkların ticaretini yaptığı uyuşturucu sentetik bonzai olduğundan" ibaresinin yazılması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık, "suçun Kalender Camii isimli ibadethaneye iki yüz metreden yakın mesafede ve umuma açık yerde işlendiği anlaşıldığından" şeklinde düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığında yer alan kolluk tutanakları, olayın gerçekleşme biçimi, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, delillerin suçun sübutu için yeterli olduğu ve delil değerlendirmesinin ve ceza tayininin doğru yapıldığı, sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğu, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/2458 Esas, 2020/1900 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen

temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/13085, Karar No: 2003/13197, Tarih: 17.07.2003

9. Hukuk Dairesi 2003/13085 E., 2003/13197 K.

**9. Hukuk Dairesi 2003/13085 E., 2003/13197 K.**

**- YETKİLİ HİZMET KOLUNUN TESPİTİ**- 2822 S. TOPLU İŞ SÖZLEŞMESİ, GREV VE LOKAVT KANUNU [ Madde 12 ]

- 2822 S. TOPLU İŞ SÖZLEŞMESİ, GREV VE LOKAVT KANUNU [ Madde 13 ]

- 2822 S. TOPLU İŞ SÖZLEŞMESİ, GREV VE LOKAVT KANUNU [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

Y...Sen. adına avukat ... ile

1- Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı adına avukat Gökçen, 2- T. i

Sendikası adına avukat Mehmet aralarındaki dava hakkında Ankara Altıncı iş Mahkemesinden verilen 9.6.2003 günlü ve 612/656 sayılı hüküm, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

İtiraz eden Y.....Sendikası vekili, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu uyarınca 7.7.2002 tarih ve 24808 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan istatistiğin 7 nolu "Bayındırlık, İnşaat ve Köy Hizmetten" hizmet kolunda toplam çalışan sayısının 34.334, bu hizmet kolunda faaliyet gösteren müvekkili sendikanın üye sayısının 7.297, temsil oranının % 21.25, aleyhine itirazda bulunulan Türk İmar Sendikasının üye sayısının 11.676, oranının % 34.01 olarak tesbit edildiği ve davalı sendikanın yetkili sendika olduğunun ilan edildiğini, bu tesbit ve ilanın maddî gerçeği yansıtmadığını, itirazlarının kabulü ile davalı Bakanlık tarafından yayınlanan hizmet kolunda T.

Sendikasının toplu görüşme yapmaya yetkili olduğuna ilişkin tesbitin iptaline, bu hizmet kolunda müvekkili Y…

…… Sendikasının yetkili olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine itiraz edilen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı itiraz eden sendikanın "Bayındırlık, İnşaat ve Köy Hizmetleri" hizmet kolunda çoğunluğunu sağlamış olsa dahi kanun gereğince toplu görüşme yapmaya yetkili olamayacağını, dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı, kaldı ki, çalışan ve üye listeleri ile sendikalar tarafından gönderilen üyelik ve istifa bildirimlerinin bilgi işlem merkezlerinde karşılaştırılması sonucu elde edildiğini, tesbitin doğru olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Aleyhine itiraz edilen T.....Sendikası ise Ankara Sekizinci iş Mahkemesinin 2002/1232 esas sayılı dosyasındaki yargılama sonucunda kendilerinin üye sayısının 11.676, temsil oranının % 34.01 olarak saptanıp, verilen kararın kesinleştiğini bu nedenle bu dava da kesinleşen üye sayısının ve temsil oranının dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği belirlenerek davanın reddini istemiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Ankara Sekizinci İş Mahkemesinin 2002/1232 esas sayılı dosyasında görülen ve temyiz edilmeden kesinleşen hizmet kolu istatistiğinin iptali davasında; T…

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Ankara Sekizinci İş Mahkemesinin 2002/1232 esas sayılı dosyasında görülen ve temyiz edilmeden kesinleşen hizmet kolu istatistiğinin iptali davasında; T…

……. Sendikası, davasını Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na açtığı ve kendi üye sayısına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda itirazın aynı hizmet kolunda kurulu olan diğer sendikaların üye sayılarına yönelik olmaması nedeniyle mahkemece bu sendika üyeliği yönünden inceleme yapılmıştır. Bu inceleme kapsamı yönünden verilen karar bu davanın tarafları için bağlayıcıdır. Diğer sendikalar yönünden ise kesin delil oluşturmaz.

Hizmet kolunda yayınlanan istatistiğin "Bayındırlık, İnşaat ve Köy Hizmetten' hizmet kolunda çalışan sayısının tesbit edildikten sonra bu hizmet kolunda bulunan kurumlar tarafından Bakanlığa gönderilen çalışan personel listesi, üye listesi, aidat listesi ile aynı hizmet kolunda kurulu sendikalar tarafından gönderilen 31.5.2002 tarihi itibariyle geçerli üyelik ve istifa bildirimlerinin karşılaştırılması ve değerlendirilmesi sonucu istatistiğin oluşturulması gerekir. Mahkemece bu konuda yaptırılan yetersiz bilirkişi incelemesi kendi çelişkili olduğu gibi hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Bu durumca mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman üç kişilik bir bilirkişi kurulu oluşturularak yukarıda ifade edildiği şekilde karşılaştırma ve değerlendirme yapılmak suretiyle gerçek sayıların saptanması ve alınacak rapor ile diğer delilleri birlikte değerlendirmekten ibarettir.

Eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz ve usulüne uygun olmayan bilirkişi kurulundan alınan rapor doğrultusunda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösteriler sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.7.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17826, Karar No: 2024/9357, Tarih: 04.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17826 E.  ,  2024/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/362 E., 2016/264 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanık ve tanıkların beyanlarındaki çelişkilerin Mahkemece dikkate alınmadığına, geç şikayet edilmesinin sanık lehine değerlendirilemeyeceğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.