muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18317, Karar No: 2023/190, Tarih: 12.01.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.04.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediği, ... sözleşmesinin 6 ncı maddesinde öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası olarak belirlenen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak belirlendiği gerekçesiyle davacının ... ... sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklarının bulunmadığı ancak davacının ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık-... arasında bağıtlanan ve 01.10.2020-31.03.2023 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi uyarınca ödenmeyen alacaklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve dava konusu alacak taleplerine ilişkin hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılması, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli olacak şekilde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin öngörülmediği ve davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen alacaklarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5430, Karar No: 2014/9153, Tarih: 26.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5430 E.  ,  2014/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2011/241-2013/556

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliği gözönünde tutularak oluşturulan bilirkişi kurulu tarafından yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan raporda henüz satışı yapılmamış satılık ilanı bulunan emsal incelemesi ile denetime elverişli olmayan ve yasada öngörülen yönteme uygun düşmeyen genel değerlendirmelerle kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olup taşınmazın arsa niteliği yönünde herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu duruma göre;

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, Bakanlar Kurulu'nun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belde merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilerek araştırılmalıdır.

Bu hususlar, belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanmaması,

Kabule göre de;

2-Bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 4650 Sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

2-Bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 4650 Sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re’sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip, bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanunu'nun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır. Bu esaslara uygun olarak düzenlenmeyen rapora dayalı karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38174, Karar No: 2014/4258, Tarih: 12.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38174 E.  ,  2014/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/279718

MAHKEMESİ : Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2010

NUMARASI : 2009/1479 (E) ve 2010/298 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak kanuni indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; sanığın katılana “bu işler an meselesidir, bizim gençlerimiz çoktur, memleketten gelen gençlerimiz vardır, sen davanı geri al" diyerek tehdit etmesi eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden “müşteki üzerinde korku ve endişe uyandırıcı bir etkide bulunmadığı ve suçun unsurlarının gerçekleşmediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3634, Karar No: 2022/7853, Tarih: 10.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/3634 E.  ,  2022/7853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 20.03.2019 tarihl ve 2016/12391-1996 sayılı geri çevirme ilamıyla; "en eski tarihli ve tespit tarihinden 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritalarının bulunduğu yerlerden getirtilmesi ve bu belgelerin dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritaların stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilmesi suretiyle, taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar - ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarında, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu ve çevresi incelenerek hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde keşfe katılan orman bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması" istenmiş olup, geri çevirme kararı uyarınca orman bilirkişisinden alınan 10.12.2021 havale tarihli ek raporda, dava konusu taşınmazın kadastro krokisi orijinal ölçeğinin duraksamaya yer bırakmaksızın Netcad ortamında ölçek dönüştürme yöntemi ile 1956, 1990 ve 2005 tarihli hava fotoğrafları üzerine çakıştırılmak suretiyle gerekli tespitlerin yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, taşınmazın çakıştırma suretiyle üzerinde gösterildiği hava fotoğraflarının rapor ekinde ve dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın konumunun, çevre parseller ile birlikte çakıştırma yapılmak suretiyle gösterildiği 1956, 1990 ve 2005 tarihli hava fotoğraflarının dosya arasına alınması ve bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5098, Karar No: 2010/11157, Tarih: 28.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5098 E.  ,  2010/11157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALAŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanın maliki olduğu taşınmazlarının büyük kısmını hibe ve satış suretiyle ilk eşten olma çocukları davalılara temlik ettiğini, ayrıca bedelini ödemek suretiyle davalılar adına taşınmazlar satın aldığını, yapılan işlemlerin kendisini mirastan mahrum etme amaçlı olup, saklı paylarının bertaraf edildiğini ileri sürerek, tenkis isteğinde bulunmuş, yargılama sırasında ölümü nedeniyle dava mirasçısı Yavuz tarafından takip edilmiştir.

Davalılar; iddiaların doğru olmadığını, tenkis koşullarının oluşmadığını, üçüncü kişilerden bedelini ödemek suretiyle satın aldıkları taşınmazlarda ve yaptıkları binada miras bırakanın katkısının bulunmadığını, satış suretiyle temellüklerinde gerçek bedele dayalı olduğunu, davacının saklı payının ihlal edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın tasarruf oranını aştığı ve yapmış olduğu kazandırmalarda davacı Nihal’in saklı payını zedelemek kastının bulunduğu, tenkis yönünden alınan rapor gereğince, murisin davalı B.’le yapmış olduğu bağış yoluyla iki adet taşınmazla ilgili kazandırmalarla davalı Bekir'den tenkisi gereken miktar ile Nihal’in saklı payının tamamlanacağı gerekçesiyle, davacının davalı B.hakkındaki davasının kısmen kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı B A. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Bekir hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı B A. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Bekir hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının miras bırakanın ikinci eşi, davalıların ise ilk eşinden olma çocukları olup, yargılama sırasında davacının ölümü ile tek mirasçısı ve murisle ortak evladı olan Y. tarafından davanın takip edildiği, miras bırakanın 314 ada 12 parsele revizyon gören tapulu taşınmazının çıplak mülkiyetini davalılara 10.12.1969 tarihinde hibe yoluyla temlik ettiği ve davalıların üçüncü kişiden 4.8.1973 tarihinde satış suretiyle temellük ettikleri, aynı ada 14 sayılı parselle 12.10.1973 tarihinde tevhit edilerek 25 sayılı parselin oluşturulduğu, bilahare üzerinde kat irtifakı tesis edilip, bağımsız bölümlerin ahara devredildikleri, 329 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, davalıların dava dışı kooperatiften satın alarak adlarına tescil edilen tapu kaydının revizyonu ile davalılar adlarına tespit ve tescilinden sonra üçüncü kişiye devredildiği, 310 ada 10 sayılı parselin de davalı ahardan alım ile oluşan tapu kaydının revizyonu ile B adına tespit ve tescilinden sonra davalı C’e, C’in de karar sonrası üçüncü kişiye sattığı, 1044 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından 14.06.1990 tarihinde davalı Bekir’e hibe edildiği ve O’nun da ahara devrettiği, 918 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından 100000/219650’şer payının davalılar Kve C’e, 18000/219650 payının davalı B.’e 22.4.1981 tarihinde ve satış suretiyle, 1650/219650 payının davalı Bekir’e 14.6.1990 tarihinde bağış yoluyla temlik edildiği, B.’in de toplam 19650/219650 payını 26.9.1991 tarihinde davalı C’e, davalı K.’in de payını 1.10.1991 tarihinde ahara sattıkları; davacının bu 918 sayılı parselde davalı C.’e satış yoluyla intikal eden 118/219650 pay bakımından muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açmış olduğu davanın yargılaması sonunda, davacının miras payı oranında iptal ve tescile dair verilen Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 21.12.1994 tarih ve 1991/233 esas, 1994/304 sayılı kararının derecattan geçerek 26.6.1995 tarihinde kesinleştiği, tapuda infazının yapıldığı ve bilahare davalı C..’in kalan payı ile davacının hükmen edindiği payı başkalarına sattıkları; miras bırakanın ölüm tarihinde üzerine kayıtlı iki adet taşınmaz bulunduğu ve bankada parasının olduğu, taraflarca miras bırakana ait olarak bildirilen diğer taşınmazların miras bırakan tarafından bir kısım davalılara ve davacının ölümüyle davayı takip eden oğlu Y..’a satış yoluyla devredilen ve davalıların ahardan edindikleri yerler oldukları; miras bırakanın sağlığında 1964 yılından itibaren davacı aleyhine birçok kez boşanma davaları açtığı, ancak boşanmayla sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı; 6, 10, 25, 918 ve 1044 parsel sayılı taşınmazlar bakımından tenkis isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalılar, ahardan edindikleri taşınmazlar bakımından satış bedellerinin taraflarınca ödendiğini ve binaları da kendilerinin yaptıklarını, davacının saklı payının ihlalinin söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Bilindiği üzere; tenkis (indirim) davası, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (tebberru) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul;miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik ) dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür.Tereke miras bırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu mameleki kıymetler ile, iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Miras bırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin bir aylık nafakası, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderler de pasifidir. Aktiften belirtilen borçların indirilmesi net terekeyi oluşturur. Tereke bu şekilde tesbit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tesbiti gerekir. (MK.565) Miras bırakanın Medeni Kanunun 564. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığı objektif (nesnel) ve subjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belirlenmelidir. Zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedelenen kastının varlığından söz edilemez.

Mutlak olarak tenkise tabi tasarruflarda (ölüme bağlı tasarruflar veya Medeni Kanunun 565. maddesinin 1,2 ve 3 bentlerinde gösterilenler) veya saklı payın ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken Medeni Kanunun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek davalı mahfuz hisseli mirasçılardan ise aynı kanunun 561. maddesinde yer alan mahfuz hisseden fazla olarak alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları dikkate almak gerekir. Bu işlem sırasında dava edilmeyen kişi veya tasarrufların tenkisi gerekeceği sonucu çıkarsa davacının onlardaki hakkını dava etmemesinin davalıyı etkilemeyeceği ve birden çok kişiye yapılan teberru tenkise tabi olursa 563. maddede yer alan, alınanla mütenasip sorumluluk kuralı gözetilmelidir.