muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12762, Karar No: 2024/77, Tarih: 16.01.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.05.2023 tarih ve 2022/1599 - 2023/488 E.K. sayılı kararı ile bozma ilamı üzerine, duruşma açıldığı, bozma ilamı ve duruşma gününün taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacı vekilinin 29.11.2022 günü yapılan duruşmaya mazeret bildirmeksizin katılmadığı, davadan feragat ettiğine dair beyan dilekçesi verdiği, fer'i müdahil vekilince mazeret dilekçesi sunulmuş ise de, yargılamanın içerisinde bulunduğu aşama göz önüne alınarak mazeret talebinin reddine karar verildiği, davalı vekilinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı görülmekle, taraflarca takip edilmeyen dosyanın ...nın 150 inci maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 29.11.2022 tarihinde işlemden kaldırılan ve üç aylık kanuni sürede yenilenmeyen davanın 01.03.2023 günü itibariyle açılmamış sayılmasına karar vermek gerektiği, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b2. maddesi gereğince Mahkeme hükmünün kaldırılarak anılan gerekçelerle yeniden hüküm kurmak suretiyle, 01.03.2023 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, usul ve yasaya aykırı şekilde açılmamış sayılmasına karar verildiğini belirterek, temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derce Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derce Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

I. TEMEL UYUŞMAZLIK

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık, hizmet tespiti olarak açılan davada, davanın takip edilmemesi halinde aynı kanunun 150 nci maddesi uyarınca açılmamış sayılma kararı verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemesince “davanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile ...nun 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın temyizi üzerine çoğunluk görüşü ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

II. KARŞI OY GEREKÇELERİ

3. Anayasasının 12 nci maddesine göre; "Herkes kişiliğine bağlı, dokunulmaz devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir” 60 ıncı maddede ise, "Herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir" hükmüne yer verilmiştir. Bu iki hüküm birlikte değerlendirilecek olursa, sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulmaz ve feragat edilemez bir hak olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

4. Diğer taraftan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 92 nci maddesinde de bu ilke aynen benimsenerek, çalışanların işe alınmalarıyla kendiliğinden sigortalı olduğu, bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği, sözleşmelere sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamayacağı belirtilmiştir. Bu nedenle, sigortalılık hakkından feragat edilemez. Sigortalılık hakkı zorunlu olduğundan bu hak üzerinde kişi tasarrufta bulunamaz.

5. Kamu düzenini ilgilendiren sigortalılık hakkını içeren tespit davalarında hâkimin feragat nedeniyle davayı reddetmeyip delilleri kendiliğinden toplaması ve sonucuna göre karar vermesi gerekir. Zira hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır.

6. Anayasa'nın 60/2 nci maddesi uyarınca da “Devlet, sosyal güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri almak ve teşkilatı kurmak zorundadır”. O halde devlet sigortalıların sosyal güvenlik haklarını korumak için önlemler almak zorundadır.

6. Anayasa'nın 60/2 nci maddesi uyarınca da “Devlet, sosyal güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri almak ve teşkilatı kurmak zorundadır”. O halde devlet sigortalıların sosyal güvenlik haklarını korumak için önlemler almak zorundadır.

7. Sosyal güvenliğin finansmanı genel olarak dünyada işçi, işveren ve devletten tahsil edilen prim veya katkı payları ile sağlanmaktadır. Sosyal güvenlikte prim, işçi ve işverenden tahsil edilen ve genelde hak edilen ücretin belli bir oranı üzerinde alınan bir finansman kaynağıdır. Sosyal sigorta primi, kanunun kendilerine karşı güvence sağladığı sosyal risklerden birinin gerçekleşmesi halinde yapılacak sigorta yardımları ile kurum giderlerinin karşılığı olarak kanuna göre belirlenen oranlar üzerinden sigortalının kazancından bir meblağ üzerinden alınan parayı ifade eder. 5510 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi uyarınca prim gelirleri iki alanda kullanılmalıdır. Bu düzenleme emredici bir kuraldır. Buna göre prim gelirleri;

a) Sigorta kollarının gerektirdiği yardım ve ödemeler ile

B) Kurumun yönetim giderlerinde kullanılmalıdır(Güzel/Okur/Caniklioğlu. Sosyal Güvenlik Hukuku. Yenilenmiş 17. Bası. s: 226). Bu nedenle prim alacağı kamu alacağıdır.

Sigortalı hizmet tespiti davasının açılması ile Sosyal Sigortalar Kurumu bir çalışma ilişkisinden haberdar olacak, gerektiğinde müfettiş incelemesi yaparak resen prim tahakkuk ettirip, tahsil edecektir. Görüldüğü gibi hizmet tespiti davaları Kurumun hak alanını da doğrudan ilgilendirmektedir.

8. Her ne kadar gerek 6552 ve gerekse 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nda “Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür(Madde 4/2)” hükmüne yer vermiş ise de aslında olması gereken hak alanını da ilgilendirip sigortalının sosyal güvenlik hakkını korumak olduğundan ve resen de 5510 sayılı Kanun kapsamında hizmet tespiti yapabileceğinden, burada asli müdahil sıfatı ile sigortalı yanında yer alması gerekir. Zira sonuçta hizmet tespiti ile birlikte alınacak prim alacağı Kurum alacağı olacaktır.

III. SONUÇ:

III. SONUÇ:

9. Sonuç olarak hizmet tespiti davasında, vazgeçilmez sosyal güvenlik hakkı nedeni ile 6100 sayılı HMK.’un 307 nci maddesi uyarınca davadan feragat olanaklı olmadığı gibi açılan davayı geri alma (HMK. 123) veya davanın takip edilmeyerek açılmamış sayılma (...150) olanağı da bulunmamaktadır. Zira hizmet tespit davası açıldıktan sonra bu dava üzerinde tasarruf edilemez. Kamu düzeni ve resen araştırma davası kapsamında olan bu tür dava artık sonuçlandırılması gereken bir davadır. Burada fer'i müdahil Kurumun takip etmesi zorunluluk olduğu gibi delileri resen toplamak zorunda olan hakim de davayı sonuçlandırmalıdır. Aksi takdirde sosyal güvenlik hakkı üzerinde tasarruf yetkisi olmayan sigortalıya, davayı geri alma veya takipsiz bırakarak açılmamış sayılma yolu ile tasarruf da bulunma olanağı verilmiş olunacaktır ki bu sosyal güvenlik hakkını ortadan kaldıracaktır. Feragat olanağı olmayan bir dava geri bırakılamayacağı gibi açıldığı anda da sigortalı gelsin veya gelmesin sonuçlandırılmalıdır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, onama görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2020/12461, Karar No: 2021/4423, Tarih: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/12461 E.  ,  2021/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/01/2016 tarihli ve 2015/14949 soruşturma, 2016/1081 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Alanya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/01/2018 tarihli ve 2016/2040 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde şüpheli ...'in kullanmakta olduğu araç ile seyir halindeyken müştekinin aniden yola fırladığı, şüphelinin aracının dikiz aynası ile çarparak yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen somut olay neticesinde, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca "dosya içerisinde bulunan kaza tespit tutanağı ve diğer deliller incelendiğinde kazanın oluşumunda şüphelinin kusurunun olmadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; dosyada yer alan tanık beyanlarında müştekinin yaralanmasına neden olan aracı kovuşturmaya yer olmadığına dair karardaki kabulün aksine sarı saçlı bir bayanın kullandığı, sürücünün daha önceden tanıdıkları ... olduğu şeklinde beyanda bulundukları anlaşılmakla, söz konusu hususu açıklığa kavuşturmak, kazanın meydana geldiği sırada sürücü koltuğunda oturan kişinin tespitni sağlamaya yönelik olarak öncelikle yapılan soruşturma kapsamında aracı kullandığı iddia edilen ...'ün beyanına başvurulması gerektiği, alınacak beyan sonrasında yine şüpheli olarak sürücü konumunda ...'nun olduğunun kabulü halinde ise, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca anılan soruşturma kapsamındaki gibi tarafların açıkça kusur oranlarına dair açıklamaya yer verilmeyen 16/08/2015 tarihli kaza tespit tutanağına dayanılarak kovuşturmaya yer olmadığına dair bir karar verilemeyeceği cihetle, öncelikle tarafların kusur oranının açık bir şekilde belirlenmesini sağlamak amacıyla bir bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra sonucuna göre tarafların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/11/2020 gün ve 94660652-105-07-15687-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, şüphelinin idaresindeki otomobil ile gündüz yerleşim yeri içi iki şeritli bölünmüş asfalt Devlet karayolunda yolun sağından aniden kaplamaya giren müşteki yayaya aracının sağ ön yan ayna kısmı ile çarpması neticesinde, müştekinin hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, çarpma noktasının 7 metre gerisinde yaya geçidi bulunduğu ve çarpma noktasının yolun sağdan 0.5 inci metresinde olduğu olayda, yürütülen soruşturma neticesinde Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/01/2016 tarih ve 2015/14949 soruşturma, 2016/1081 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekilince öğrenme üzerine itiraz edilerek, aracı kullanan kişinin ... olduğu, bu husus hakkında araştırma yapılmadığı, çarpma noktasınının yaya geçidinde olması nedeniyle müştekiye çarpan araç şoförünün kusurlu olduğu, müştekinin beyanının alınmadığı, bu nedenle takipsizlik kararının kaldırılması gerektiğinin ileri sürüldüğü, itirazı inceleyen Alanya 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin "Dosya kapsamında yer alan kaza tespit tutanağına göre şüphelinin kusurunun olmadığının belirtildiği, tanık beyanlarının dosyada bulunduğu tekrar alınmasının dosyaya yeni bir katkı sağlamayacağı, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca sadece şüpheli ... hakkında soruşturma yürütülüp kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, Ezgi Akgün hakkında herhangi bir karar verilmediği bu nedenle takipsizlik kararında şüpheli olarak hakkında karar verilmeyen bir kişi hakkında hakimliğimizin değerlendirme yapıp kişiyi dosyaya dahil etme yetkisinin bulunmadığı buna ilişkin müracaat kurumunun savcılık olduğu" şeklindeki değerlendirme ile itirazın reddine karar verdiği anlaşılmakla, müştekinin 7 metre geride yaya geçidi olmasına rağmen yaya geçidini kullanmayarak kaplamaya girdiği, çarpma noktasının müştekinin kaplamaya girdiği sağ banketten 0.5 metre uzaklıkta ve aracın sağ ön yan ayna kısmı ile olduğu, kaza sonrası düzenlenen 16.08.2015 tarihli kaza tespit tutanağında müştekinin kusurlu olduğu, şüphelinin ise kusursuz olduğuna dair bildirilen görüşün dosya kapsamı ve oluş ile uyumlu olduğu, kanun yararına bozma talebine konu Alanya 1. Sulh Ceza Hakimliği kararının şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin olduğu, bu itibarla meydana gelen trafik kazasında kusuru bulunmayan şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Alanya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 12/01/2018 tarihli ve 2016/2040 değişik iş sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından; bu karara yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10236, Karar No: 2019/7188, Tarih: 30.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10236 E.  ,  2019/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar, Müberra Yalnız ve ... vasisi ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararların tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1614, Karar No: 2019/8326, Tarih: 19.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1614 E.  ,  2019/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17/02/2017 tarih ve 2016/758 E- 2017/104 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/02/2019 tarih ve 2017/1038 E- 2019/126 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin hissedarı olan müvekkilinin 30.05.2016 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında vekaleten ...tarafından temsil edildiğini, davalı şirketin sermayesinin tamamlanmaması sebebiyle işbu olağanüstü genel kurul toplantısını yapma hakkı bulunmamakla birlikte gündem konusu yalnızca şirket sermayesinin artırılması olan toplantı gündeminde bulunmayan şirkete denetçi atanmasına ilişkin alınan kararın iptali gerektiğini, müvekkili şirket adına toplantıya katılan ...tarafından alınan bu karara karşı olumsuz oy kullanılarak tutanağa muhalefet şerhi koydurduğunu ileri sürerek davalı şirketin 30.05.2016 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin 30.05.2016 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında gündemin sermaye arttırımının görüşülmesi ve karara bağlanması olarak belirlendiği, gündemin bu maddesinin görüşülmesi sırasında toplantıya katılanlardan Mehmet Şahin'in, şirkete özel denetçi atanmasına ilişkin dilekçesinin oylanarak oy çokluğu ile kabul edildiği, davacı adına toplantıya katılan Vahdettin Heyal'in alınan bu karara karşı olumsuz oy kullanarak muhalefet şerhi düştüğü, TTK’nın 413/2. maddesinde gündemde bulunmayan konuların genel kurulda görüşülemeyeceği, 438. maddesinde ise gündemle bağlılık kuralının istisnalarının düzenlendiği, bu istisnai hallerin; “haklı sebeplerin varlığı halinde yöneticilerin azli, bilanço görüşmelerinin ertelenmesi, özel denetçi tayini, kuruluş ve sermaye arttırımında yönetim kurulu ve denetçilerin ibrasına engel olma ve sorumluluk davası açılması” halleri olarak belirlendiği, somut olayda; davalı şirketin dava konusu genel kurul toplantısına "denetçi atanması" konusunun gündeme eklenmesine TTK'nın 438. maddesi çerçevesinde bir engel bulunmayıp, aynı toplantıda sermayenin artırılması konusunun oylanması sonucunda sermaye artırımının oy çokluğu ile reddedilmiş olması, yasada sermaye arttırımını yapmamış olan şirketlerin genel kurul toplantısı yapamayacakları yönünde bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, haklı görülmeyen davanın reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın sermayesini tamamlamadığı iddia olunan davalı şirketin sermaye arttırımına gidebilmek için olağanüstü genel kurul toplantısı yapıp yapamayacağı ve gündem dışı olarak şirkete özel denetçi atanmasına yönelik karar alıp alamayacağı noktalarında toplandığı, sermaye arttırımına gidebilmek için genel kurul toplantısı yapılmasına yasal engel bulunmadığı kaldı ki genel kurul toplantısında sermaye arttırımına gidilmesi talebinin oy çokluğuyla reddolunduğu, diğer taraftan söz konusu genel kurul toplantısında davalı şirkete özel denetçi atanmasına yönelik alınan kararda da 6102 sayılı TTK'nın 438. maddesine bir aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.