muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/217, Karar No: 2023/7128, Tarih: 06.12.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.04.2022 tarih ve 2020/7903 E., 2022/2816 K. sayılı kararıyla 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında ret kararı verilebilmesi için markalar arasında herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeyecek ve ilk bakışta aynı veya ayırt edilemeyecek ölçüde benzerlik bulunması ve tescil kapsamlarının aynı olması gerekmekte olduğu, somut olayda başvuru markası ile kısmi redde mesnet marka arasında ayniyet olmadığı gibi, ilk bakışta ayırtedilemeyecek düzeyde benzerlik de bulunmadığı, mahkemece anılan Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci maddesi kapsamında yapılabilecek benzerlik ve iltibas değerlendirmesinin aynı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının ç bendi kapsamında mutlak red sebebi kapsamında yapılamayacak olması nedeniyle davanın kabulü ile kısmi ret kararına yapılan itirazın reddine dair verilen YİDK kararının iptaline karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi ve bu karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince aynı gerekçe ile esastan reddine karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 05.04.2022 tarih ve 2020/7903 E., 2022/2816 K. sayılı uyma kararı verilen bozma ilamı uyarınca, 6769 sayılı Kanun'un5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca ret kararı verilebilmesi için markalar arasında herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeyecek ve ilk bakışta aynı veya ayırt edilemeyecek ölçüde benzerlik bulunması ve tescil kapsamlarının aynı olması gerekmekte olduğu, somut olayda başvuru markası ile kısmi redde mesnet marka arasında ayniyet olmadığı gibi, ilk bakışta ayırtedilemeyecek düzeyde benzerlik de bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten bahsedildiği, anılan markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarının aşikar olduğu, benzerliğin ayrıca inceleme yapılmasına gerek duyulmaksızın çok ... olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı TPMK vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2139, Karar No: 2019/3932, Tarih: 25.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2139 E.  ,  2019/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mağdur sanık ... hakkında; kasten yaralama suçundan açılan davanın TCK.nin 25/1. maddesi delaletiyle CMK.nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdur sanık ...’in psikolojik sorunları bulunan oğlu mağdur sanık ...’un bilgisayarla uğraştığı esnada ...’a bilgisayarla kendisinin uğraşmamasını kardeşi ...’in ilgilenmesini söylemesi üzerine ...’un babası ...’e tepki gösterdiği, çıkan tartışmada ...’un hakaret ederek babası ...’i ittiği, ...’in de “küfretme ben senin babanım” diyerek diğer odaya geçtiği, ...’un mutfaktan aldığı bıçakla sağ dizinden, göğsünden ve batın bölgesinden bıçakladığı, ...’un eylemine son vermesi için tanıklar ... ve ...’un da müdahalede bulunduğu, ...’un bıçağı bırakması için ...’in ...’a kafa attığı ve boğuşma esnasında ikisinin de ellerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, ...’in göğsünde ve batın bölgesinde oluşan yaralanmaların müstakilen hayati tehlikeye neden olacak nitelikte olduğu anlaşılan olayda,

Mağdur Sanık ...’ten mağdur sanık ...’a yönelen herhangi haksız bir söz veya davranışın bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin

uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’in mağdur ...’e karşı eylemini meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, o yer Cumhuriyet savcısı’nın sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 25/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18739, Karar No: 2011/92, Tarih: 17.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/18739 E.  ,  2011/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5 yıldan az hapis cezasına hükmedilmiş olmasına göre 765 sayılı TCK' nun 33. maddesinin uygulama alanı olmadığı gözetilerek tebliğnamenin bu yöndeki düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak CMK'nun 232/2-c. maddesine aykırı davranılması,mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilerek;

765 sayılı TCK’nun 31. maddesinin sanık hakkında uygulanmamış olması ;hükmün Kanuni sonucu olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık savunmanı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8062, Karar No: 2024/6798, Tarih: 04.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8062 E.  ,  2024/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/221 E., 2015/148 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel itsismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/6, 109/2, 109/3-b,f, 109/5 ve 53. maddeleri, sanıklar Şerife ve Endam hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 103/6, 39/2-c, 109/2, 109/3-b,f, 109/5 ve 53. maddeleri, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 103/3-a, 31/2, 39/1, 109/1, 109/3-b, f, 109/5, 31/2. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ve Katılan Mağdurenin Temyiz İstekleri

Özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle karar verildiğine, tüm dosya kapsamına göre sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna, kararın bozulması talebine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ve Katılan Mağdurenin Temyiz İstekleri

Özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle karar verildiğine, tüm dosya kapsamına göre sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna, kararın bozulması talebine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmaları, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan ve katılan mağdure tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ile katılan mağdurenin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19422, Karar No: 2024/11863, Tarih: 18.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19422 E.  ,  2024/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/49 E., 2023/221 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İhbar değerlendirme tutanağı, suç tutanakları, sanık savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda suça konu yerde dört adet meşe ve kayın ağacı kesildiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, Mahkemece 167 adet ağaç kesildiğinin kabulü ile çelişkiye neden olunarak sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini,

2.Sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bentte terditli uygulama yapılmasına karar verilerek tereddüte neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... ve sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10385, Karar No: 2010/13637, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10385 E.  ,  2010/13637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Alacaatlı Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.601.00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 96.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13837, Karar No: 2012/24510, Tarih: 20.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/13837 E.  ,  2012/24510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan Çevre ve Orman Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Açılan kamu davasının niteliğine ve fiilin sübut bulması halinde uygulanacak ceza hükmüne göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Çevre ve Orman Bakanlığının davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Çevre ve Orman Bakanlığı adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE 20/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8111, Karar No: 2017/3061, Tarih: 02.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8111 E.  ,  2017/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazmina ve alacak davalarının sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.06.2015 tarih ve 2014/9387 E, 2015/4424 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkili şirket ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen 12.06.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkilinin edimini yerine getirmesine rağmen, yükleniciye isabet eden 8 no'lu bağımsız bölümün arsa sahibince üçüncü kişiye satıldığını ileri sürerek, dairenin rayiç bedeli karşılığı şimdilik 15.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.03.2014 tarihli ıslahla talebini 160.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada davacı arsa sahibi vekili, taraflar arasındaki sözleşmede temlik yasağı bulunmasına rağmen, yüklenicinin sözleşmeyi 04.02.2008 tarihli temlik sözleşmesi ile davalı ...'a devir etmesi nedeniyle yüklenicinin aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, 8 no'lu dairenin yüklenici ile diğer davalı arasındaki ihtilaf üzerine, arsa sahibince davalılara keşide edilen 30.04.2009 tarihli ihtar sonrası sözleşmenin ifası amacıyla davalı ...'a devir edildiğini, yüklenicinin sözleşme ile taahhüt ettiği edimleri yerine getirmediğini, davacıya ait daireler ile ortak alanlarda eksik ve kusurlu işler bulunduğu gibi, yapı kullanım izin belgesinin de alınmadığını ileri sürerek, eksik ve kusurlu işler ile gecikme tazminatı karşılığı 5.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davada davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapı kullanım izin belgesi alınarak arsa sahibine ait dairelerin teslimi gerekirken, yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesi alınmadığından dava konusu 8 no'lu bağımsız bölümün hak edilmediği, birleşen davada davalı olan ... ile arsa sahibi arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, yüklenici şirketin işi sözleşme uyarınca tamamlamadığı, eksik ve kusurlu işler bulunduğu, manevi

tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davada Yüksel Karadağ'a yönelik dava ile manevi tazminat isteminin reddine, yüklenici şirkete yönelik davanın kabulü ile 5.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline dair verilen karar, Dairemizin 09.06.2015 tarih ve 2014/9387 E. 2015/4424 K. sayılı ilamıyla, asıl davada temlik gereği dava konusu bağımsız bölümü temlik alan ...'a devreden davalı arsa sahibinin tazminat ile sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, birleşen davada yapılan temlik işleminin hukuki bir sonucu olarak temlik alanın da temlik eden yüklenici ile birlikte sorumlu olacağı ve temlik alan davalı hakkındaki davanın sözleşmenin tarafı olmadığından bahisle reddedilemeyeceği gerekçeleriyle, bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ile asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunmuş, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili ise katılma yoluyla karar düzeltme talep etmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80'er TL harç ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.