muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9343, Karar No: 2024/1446, Tarih: 05.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9343 E.  ,  2024/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli, 2018/430 Esas, 2019/407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli, 2020/270 Esas, 2021/602 Karar sayılı kararı ile: sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, sanığın öldürme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli, 2020/270 Esas, 2021/602 Karar sayılı kararı ile: sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, sanığın öldürme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde önceye dayalı tanışıkları olan sanık ... ile katılan ...'nın yapmış oldukları telefon görüşmesinde sanığın katılandan aralarındaki hukuki ilişkiye istinaden para istediği, bu konudan kaynaklı olarak aralarında tartışma yaşandığı, tartışma esnasında karşılıklı küfürleşmenin olduğu, bunun üzerine sanığın katılana ait olan ... yerine üzerinde şarjör dolu silahla gittiği, içeriği girdiği esnada sanığın silahına yeltendiği, silahını ateşlemek istediği esnada silahın tutukluluk yaptığı, tutukluluk yapmasından kaynaklı fırsat bulan katılanın bir anda sanığın üzerine yönelerek elinden silahı almaya çalıştığı, sanık ile katılan arasında bu sırada bir arbede yaşandığı ve yaşanan arbede esnasında silahın ateş aldığı ve katılan ...'ın 22.03.2017 tarihli adli rapor ile sabit olmak üzere göğüs kafesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, yaralamanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, bu sırada tanık ...'ın olay yerine geldiği ve silahı aldığı, sonrasında sanığın telefon görüşmesi yaptığı ve görüşmede" oğlum ben öldüremedim" diyerek kastını ortaya koyduğu olay nedeniyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Olaya ilişkin tutanaklar, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, kamera görüntüsü izleme tutanağı, uzmanlık raporları, bilirkişi raporu, katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu ... ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 22.03.2017 tarihli rapor, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, eylemin tanıkların araya girmesi ile son bulması, sanığın fiil esnasındaki ve sonraki söz ve davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli, 2020/270 Esas, 2021/602 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17393, Karar No: 2023/1795, Tarih: 28.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/17393 E.  ,  2023/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/276 E., 2016/385 K.

SUÇ : 4773 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a Muhalefet, Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi, Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., Gümrük İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî Onama, kısmî düzelterek onama, kısmî bozma

Büyükçekmece 6. Asliye Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2014/276 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararının, sanık ... ve Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; sanık ...'e dosya kapsamına göre bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında en son bildirdiği "Örnek mahallesi, 1471. Sokak no: 8, iç ... no: 7 Esenyurt/İstanbul" adresine tebliğ edilmesi, tebligatın bila-tebliğ iade olması halinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, bu hususa uyulmadan "Çınar mahallesi 1471. Sokak no: 8, iç ... no: 7 Esenyurt/ İstanbul" adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu cihetle, adı geçen sanığa gerekçeli kararın 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10807, Karar No: 2016/13559, Tarih: 21.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/10807 E.  ,  2016/13559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

2- Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

2- 17/03/2016

2- 2016/143 - 2016/250

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 900,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2007 tarihli ve... esas, ... sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 08/02/2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı yönündeki talep üzerine, karar tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanamayacağından bahisle talebin reddine ilişkin Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve ... esas, ... sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1 - Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarihli ve... değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve ...-...esas, ... sayılı kararında yer alan, “ Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ... Hukuki yararı bulunması koşuluyla infaz edilmiş hükümlere de uygulanabileceği,” şeklindeki açıklama karşısında, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yönündeki talebi üzerine, mahkemesince sanığın hukuki yararı göz önüne alınarak, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar vermesi gerektiği gözetilmeksizin itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2007 tarihli ve ... esas, ... sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2- Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2007 tarihli ve ... esas, ... sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 2. fıkrasında emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen “emniyetli bir şekilde” ifadesinin kişilerin hayatı, sağlığı veya mal varlığı açısından bir tehlikeye neden olunması şeklinde anlaşılması gerektiği, benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 20/01/2016 tarihli ve ... esas, ... sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken, mucur nedeniyle aracın hakimiyetini kaybettiği ve kaza yaptığı, sanığın olay anında alkollü olduğuna dair bir tespitin bulunmadığı, sanığın sürücü belgesi olmadığı ancak dosya kapsamından sanığın aşırı hızlı araç kullanarak veya kasıtlı olarak kural hataları yaparak trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğüne dair delillerin bulunmadığı, sırf ehliyetsiz araç kullanılmasının da atılı suçu oluşturmayacağı, dolayısıyla salt sürücü belgesiz araç kullanmanın ne şekilde trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü tespit edilmeden sanığın bu madde uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmadığı, gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/07/2016 gün ve ...-...-...-...-... sayılı yazılı istemlerine müsteniden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/09/2016 gün ve ... sayılı tebliğnamesi ile ihbar ve talep edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarihli ve... değişik iş sayılı kararı yönünden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun hukuki yararı bulunması koşuluyla infaz edilmiş hükümlere de uygulanabileceği, bu sebeple sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yönündeki talebi üzerine, mahkemesince sanığın hukuki yararı göz önüne alınarak, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar vermesi gerektiği gözetilmeksizin itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden ve Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2007 tarihli ve ...esas, ...sayılı kararı bakımından ise sürücü belgesiz sanığın, olay anında alkol ve uyuşturucu etkisi altında bulunmadığı, dosya kapsamından aşırı hızlı araç kullanarak veya kasıtlı şekilde kural hataları yaparak trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğüne dair delillerin bulunmadığı, salt ehliyetsiz araç kullanılmasının atılı suçu oluşturmayacağı, yüklenen suçun kasten işlenebilen bir suç olduğu ve motosiklet kullanmayı bilmediğine dair delil ve iddianın da bulunmadığı gözetilerek, unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarihli ve 2016/77 değişik iş sayılı kararı ile Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2007 tarihli ve ... esas, ... sayılı kararının, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince, KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8300, Karar No: 2013/16156, Tarih: 03.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8300 E.  ,  2013/16156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, işverenin baskısı nedeniyle istifa etmek zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendi isteğiyle istifa ederek ayrıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini eylemli olarak feshettiği gerekçesiyle davacının ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarına ilişkin taleplerinin kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkemenin 09/10/2009 tarih ve 2007/602 E.-2009/631 K. sayılı kararı ile davacının fazla mesai alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini eylemli olarak feshettiği gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9.H.D.nin 22.02.2012 tarih ve 2009/46709 E.-2012/5582 K. sayılı kararı ile davacının istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini feshettiğinin sabit olduğu, davacının iradesinin sakatlandığını ispat edemediği, kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verildiği, gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise davacının iş akdini ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle İş Kanununun 24/II-bendi gereğince eylemli olarak feshettiğinin kabul edildiği belirtilmiştir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4508, Karar No: 2017/9816, Tarih: 21.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4508 E.  ,  2017/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı-karşı davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.09.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/9628, Karar No: 2008/12866, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9628 E.  ,  2008/12866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Yeniköy Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., İledinli ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.