muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17136, Karar No: 2021/7965, Tarih: 22.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17136 E.  ,  2021/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANİSA 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin

olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11171, Karar No: 2023/7744, Tarih: 14.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/11171 E.  ,  2023/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/934 E., 2023/743 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası

gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/423 Esas, 2023/79 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/934 Esas, 2023/743 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın usul ve yasaya uygun olması nedeniyle hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 3.Tutanakların hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 3.Tutanakların hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde sanıklara ait tek katlı evden çıkan hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ......,’nın tedirgin hareketleri sebebiyle durdurduğu, tanığın rızasıyla kahverengi peçeteye sarılı halde net 1,68 gram esrarı kolluk görevlilerine teslim ettiği ve sanıklara ait ikametteki bir bayandan aldığını beyan ettiği, akabinde sanıklara ait ikamete arama için gidildiği, sanıkların ikametin içinde koşuşturmaları ve kapıyı açmamaları sebebiyle kapının zorlanarak açıldığı, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle yapılan aramada; salondaki yataklı baza altında şeffaf poşette ve banyodaki tuvaletin çevresine dökülmüş halde toplam net 43,68 gram esrar, salondaki masa üzerinde tanıktan ele geçen ile benzer nitelikte 26 adet kahverengi peçeteler ve aynı masa üzerinde 1.910,00 TL para ile oturma odasında yerde 1 adet pregabalin içeren tablet ve buzdolabında 61 adet uyuşturucu içermeyen tabletlerin ele geçirildiği olayda; sanıkların eylemlerinin tanıkta ele geçen uyuşturucu madde ve sarılı olduğu peçete ile sanıkların ikametlerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ve peçetelerin aynı cins olması, tanığın kolluktaki müdafili beyanı ve teşhisi, sanık ...’nın kanında uyuşturucu tespit edilmemesine karşın sanık ...’ın idrarında esrarın bulunması, sanıkların aynı evde birlikte ikamet etmeleri ve uyuşturucu maddeler üzerinde ortak hakimiyet kurmalarıyla sabit olduğu, sanıkların beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlere yapılan suçtan elde edilen 450,00 TL'nin müsaderesi yerine iadesine karar verilmesine yönelik eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi tutanakların da hukuka uygun tanzim edildiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi tutanakların da hukuka uygun tanzim edildiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/934 Esas, 2023/743 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19637, Karar No: 2022/17638, Tarih: 22.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19637 E.  ,  2022/17638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacılar vekili;02/05/2007 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda ...'un vefat ettiğini, müteveffanın çocukları ve eşinin müteveffanın desteğinden yoksun kalması nedeniyle açmış oldukları Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/322 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda ...'nün tali kusurlu bulunduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında 26/01/2021 harçlandırma tarihli dilekçesi ile talebini davacılar ... ve ... yönünden yükseltmiştir.

Davalı idare vekili, yargı yolu itirazında bulunmuş, müvekkili idarenin olayda kusuru bulunmadığını, araç sürücüsü ...'un tam kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 24/10/2017 gün 2015/1052 2017/9500 E-K sayılı ilamı ile "kendisine ikinci dava açılan Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin, daha önce verilen Van 1. İdare Mahkemesinin iş bu dosyasını bulunduğu yerden getirterek görevsizlik kararının kesinleşip kesinleşmediğini araştırması, Van 1. İdare Mahkemesinin kararının kesinleşmiş olması halinde elinde derdest bulunan dava dosyasındaki yargılamayı durdurmak suretiyle (UMK m. 19/I), dosyayı kül halinde, yargı yolu uyuşmazlığının çözümlenmesi açısından Uyuşmazlık Mahkemesine göndermesi, verilecek kararı bekleyerek sonucuna göre karar vermesi gerektiği" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak dosya Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmiş, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 24/12/2018 tarihli kararı ile davanın çözümünde Adli Yargının görevli olduğunun belirtilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek ; davanın kısmen kabulü ile davacılar ..., ... ve ... yönünden davanın reddine, davacılar ... ve ... yönünden davanın kabulü ile 42.767,87 TL ... için, 7.616,75 TL ... için destekten yoksun kalma tazminatının 02/05/2007 haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan yargılamada delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6001 sayılı ...'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 12/2 maddesinde; "Genel Müdürlük; bu Kanun kapsamındaki görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaftır. Ancak, yargı harçlarının Genel Müdürlüğün haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir" hükmü düzenlenmiştir. Bu düzenleme gereği, davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen, harçtan sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan; "Davacının peşin ve ıslah yolu ile yatırdığı 191,88 TL harçtan reddedilen kısım üzerinden alınması gerekli 59,30 TL harcın mahsubu ile artan 132,58 TL'nin davalıdan alınarak davacılara verilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine "Davacının peşin ve ıslah yolu ile yatırdığı 191,88 TL harcın davacıya iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7042, Karar No: 2008/10968, Tarih: 14.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2007/7042 E.  ,  2008/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'nün yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (YAHYALI) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.2.2006 gün ve 160 esas, 39 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 28.6.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, aynı mevkiideki 1268 nolu mera parselinin iki ayrı bölümüne tecavüzünün tek suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı zaman dilimi içerisinde aynı mera parselinin değişik yerlerine aynı suç kastı altında tecavüz ettiğinden bahisle 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'nün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4563, Karar No: 2013/8172, Tarih: 15.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4563 E.  ,  2013/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen adi ortaklığın tespiti davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkilleri ile davalının kardeş olduklarını, yıllar önce ortak olarak traktör satın alıp kullandıklarını, gelirleri ile başka traktörler alıp sattıklarını, son olarak da ... plakalı 90 model Fiat marka traktörü satın aldıklarını, ancak davalının son zamanlarda, traktörün kendi adına kayıtlı olmasından yararlanarak, araç üzerindeki ortalığı kabul etmediğini ileri sürerek, söz konusu traktörün davalı adına olan trafik kaydının iptaline, traktöre tarafların müştereken malik olduklarının tespitine ve (1/4) oranında eşit hisselerle trafikte adlarına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu aracı, 24/08/2007 tarihli noter satış senedi ile dava dışı ... isimli şahıstan satın aldığını, aracın müvekkiline ait olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 01.03.2011 tarih ve 2010/302 Esas 2011/70 Karar sayılı karar ile davanın reddine dair verilen hüküm, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 27.12.2011 tarih 2011/9580-20737 E.K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; ''... davaya konu ... plakalı traktörün 24.08.2007 tarihinde davalı tarafından ... isimli kişiden resmi yolla devir alındığı, davacıların ise bu aracı davalı kardeşleri ile birlikte eşit hisselerle satın aldıklarının ileri sürüldüğü, bu yönde taraf delilleri toplandığında; davalı ile aralarında adli makamlara intikal edecek boyutta derin husumet bulunan ve tarafların kardeşi olan davacı tanıkları dışında, bu traktörün taraflarca ortak alındığı yönünde herhangi bir delil bulunmadığı gibi yeminli dinlenen tarafsız davalı tanıklarının anlatımından, bu traktörün davalı tarafından tek başına alınmış olduğunun tespit olunduğu...'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde (818 sayılı Borçlar Kanununun 520 vd. md.) düzenlenen adi ortaklıktan kaynaklanmaktadır. Her ne kadar taraflar arasındaki adi ortaklığa ilişkin yazılı bir sözleşme mevcut değilse de, ortaklığın kurulabilmesi için yazılı şekil gerekli olmayıp, bu husus ispat koşulu bakımından değerlendirilmelidir. Bu durumda; davacılar, kardeşleri olan davalı ile, dava konusu traktör üzerindeki, kayden olmasa da iç ortaklık tarzındaki adi ortaklık ilişkilerini tanık dahil her türlü delille kanıtlama hakkına sahiptirler.

Somut olayda, davacılar davalarını ve dolayısıyla davalı ile adi ortaklık oluşturduklarına dair iddialarını usulüne uygun yasal delillerle kanıtlayamamışlardır. Bununla birlikte davacılar, 05.07.2010 tarihli dava dilekçelerinde “ve sair yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduklarından, davacılara iddialarını ispat zımnında, davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.