muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1170, Karar No: 2015/2496, Tarih: 06.11.2015

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:

1-Yukarıda (I) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin fazla çalışma ücreti alacağının ispatına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (288,90 TL) harcın temyiz edenden alınmasına,

2-Yukarıda (II) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11217, Karar No: 2015/10156, Tarih: 23.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11217 E.  ,  2015/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,doğrudan verilen gün adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 3.fıkrasında yer alan "20 TL" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7302, Karar No: 2016/5106, Tarih: 21.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7302 E.  ,  2016/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... 2- ... 3- ...

Vekilleri Av. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili ... ile davalılar vekili ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların murisi arsa sahibi arasında 21.09.2006 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre yapılacak inşaatın denetimi için arsa sahibi ile yapı denetim şirketi arasında 10.08.2007 tarihinde yapı denetim sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile yapı denetim hizmet bedelinin arsa sahibince ödeneceğinin hüküm altına alındığını, ancak bu bedelin arsa sahibince ödenmemesi üzerine oturma izni alınabilmesi için toplam 156.096,00 TL yapı denetim hizmet bedelinin müvekkilince ödenmek zorunda kalındığını, bu miktarın arsa sahiplerinin arsa payına düşen kısmının 59.995,00 TL olduğunu, arsa sahipleri ile müvekkili arasında 18.07.2011 tarihinde imzalanan ibra protokolü ile sadece bu tarihe kadar yapılan masraf ve ödemelerin müvekkilince talep edilmeyeceğinin hüküm altına alındığını, yapı denetim hizmet bedeline ilişkin miktarın ise bu protokolden sonra ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, 59.995,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, yapı denetim bedelinden davacının sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan 18.07.2011 tarihli ibra protokolünün 2/h maddesi ile yapı denetim hizmet bedelinin davacı tarafça ödenmesinin hüküm altına alındığı, bu nedenle davacının ödediği yapı denetim hizmet bedelini talep hakkı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalılardan talep edilen bedelin, davacı tarafından, protokol tarihi olan 18.07.2011 tarihinden sonra ödenmiş olmasının sonuca etkili olmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalılardan talep edilen bedelin, davacı tarafından, protokol tarihi olan 18.07.2011 tarihinden sonra ödenmiş olmasının sonuca etkili olmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10464, Karar No: 2019/4377, Tarih: 09.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10464 E.  ,  2019/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : (Kendi adına asaleten, Emre İrfan ve Aslı'ya

velayeten) ...

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; davacılar ..., ... ve ....'in yargılama esnasında reşit oldukları anlaşıldığından; öncelikle davacılar ...tarafından Av.... yetkilendirildiğini gösterir vekaletname bulunması halinde dosyaya eklenmesi, vekaletname bulunmaması ve ya dosyaya sunulmaması halinde gerekçeli kararın davacı asile tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, bu süre içerisinde davacı asil ... tarafından temyiz dilekçesi sunulması halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12677, Karar No: 2009/19310, Tarih: 10.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/12677 E.  ,  2009/19310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :5.5.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur ve manevi tazminat yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*temyiz eden davalı tebligata rağmen gelmedi. Karşı taraf davacı vekili Av. H.İ. U.geldi. Gelenin  konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2017/4207, Karar No: 2018/17143, Tarih: 11.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/4207 E.  ,  2018/17143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ek davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz dilekçesi süresinde olmadığından reddedilmiş, iş bu redde ilişkin ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekiline gerekçeli karar 21.07.2015 tarihinde, davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi ise 06.08.2015 günü tebliğ edilmesine rağmen, temyiz dilekçesi 07.09.2015 tarihinde verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 37. maddesine göre bu kanundan doğan davalar basit yargılama usulü ile görülür ve adli ara vermede de bakılır. HUMK 433/2 madde uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi de 10 gün olup, HUMK'nun 176/11. maddesi ve 433/2 maddesi uyarınca temyiz süreleri geçtikten sonra verilen davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 188 ada 26 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın bağlı bulunuğu cadde veya sokağın 2014 yılı için Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, şirkete yapılan özel amaçlı satış emsal olarak kabul edildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18750, Karar No: 2018/10833, Tarih: 15.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/18750 E.  ,  2018/10833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20/05/2011-26/04/2013 tarih aralığında davalı işveren nezdinde avukat olarak çalıştığını, iş akdinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin ihbar öneli tanınarak sözlü olarak feshedildiğini , davalının sigortasını geç başlattığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/06/2011 tarihinde işe başladığını, davacının hafta sonları çalışmadığını, birçok duruşmaya mazeret ve bekletme gönderdiğini, ihbar öneli içinde davacının çalışmaya devam ettiğini, işten kendi isteği ile ayrıldığını, davacıya tüm haklarının verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işverence haklı fesih nednei bildirilmeden sona erdirildiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık beyanlarına göre fazla mesaiye hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı cumartesi günlerin de çalıştığını iddia etmekte davalı ise davacının cumartesi günleri çalışmadığını savunmaktadır.

Öncelikle olağan dışı çalışma iddiasını ispat külfeti iddia eden davacının üzerinde olup davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiştir.Bu tanıklardan birisi davacı işe başlamadan önce işten ayrılmış, diğeri ise davacı ile bir süre birlikte çalışmış olup talep döneminin tamamında çalışmamıştır. Tanığın kendisinin fiilen çalışmadığı dönemdeki çalışma düzenini bilmesi mümkün olmadığından davacının üzerinde bulunan ispat külfetini tanık ...’in birlikte çalıştıkları dönemle sınırlı olarak kanıtladığı kabul edilerek sadece bu dönem için Cumartesi çalışması kabul edilmesi gerekirken çalışma döneminin tamamı bakımından davacının Cumartesi günü çalıştığı şeklindeki kabul hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1061, Karar No: 2023/6460, Tarih: 09.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/1061 E.  ,  2023/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1012 E., 2021/2457 K.

DAVA TARİHİ : 19.03.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/232 E., 2019/285 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Hakkari İli, Yüksekova İlçesi, Akocak Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı Hazine adına tespit edildiğini, ancak taşınmazın 409 dönümlük kısmının davacıların atalarından itibaren 80-90 yıldan beri tarla olarak kullanıldığını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın kadimden beri mera vasfında olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinilemeyeceğini, bu bölgede herhangi bir toprak tevzi çalışması bulunmadığını, davacılar ve mirasbırakanları lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığının incelenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yerin mera, taşlık, bataklık veya kamuya tahsisli yerlerden olmadığı, hava fotoğraflarına göre biçenek amaçlı olarak 1968 yılından bu yana kullanıldığı, keşifteki gözlemlere göre davacıların iyiniyetli ve malik sıfatıyla zilyet olduğu, taşınmaz üzerinde 20 yılın üzerinde zilyetlik koşullarının davacılar lehine oluştuğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazın "B" harfi ile gösterilen 318.294,06 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile 1/8'er hisse oranında davacılar adına tesciline, "A" harfi ile gösterilen alan yönünden davanın reddi ile kalan kısmın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın çekişmeli taşınmazla ilgili vergi kaydı ibraz etmesi, eklemeli zilyetliğe dayanmakta ise önceki zilyetlerden kendisine olan geçişleri somut belgelerle ispatlaması gerektiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, aynı çalışma alanı içerisinde zilyetlikle iktisap edilen taşınmazların araştırılmadığını, taşınmazın 1936 yılından bu yana Hazinenin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu, 3402 sayılı Kanunun 14 üncü ve 46 ncı maddelerine göre belirlenen zilyetlik koşullarının davacılar lehine gerçekleştiğinin ispatlanamadığını ileri sürerek hükmün kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; verilen kararda usule ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastrodan önceki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 16 ncı ve 17 nci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190 ıncı maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyanın incelenmesinde; davaya konu 120 ada 1 parsel sayılı 409.327,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadimden beri köy halkı tarafından mera olarak kullanıldığı ve fiili zemin durumunun da halen bu vasıfta olduğu gerekçesiyle mera vasfı ile kamu orta malı olarak sınırlandırıldığı, tespitin 28.07.2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davada davacıların 19.03.2015 tarihinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil talep ettikleri anlaşılmıştır.

2. Mahkemece davaya konu taşınmaz üzerinde davacılar lehine zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

2. Mahkemece davaya konu taşınmaz üzerinde davacılar lehine zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

3. Mahkemece 23.05.2018 tarihinde yapılan keşifte davaya konu taşınmazda yonca ve biçenek olduğu, taşınmazın genellikle eğimli yapıda olup eğiminin %10-20 arasında olduğu, komşu parsellerle benzer özellik gösterdiği gözlemlenmiştir. Dinlenen yerel bilirkişiler taşınmazların mera olmadığını ve davacıların zilyetliğinde olduğunu beyan etmişlerse de davaya konu taşınmazın komşularının mera ve ham toprak niteliğinde olduğu açıktır. Ziraat bilirkişi kurulu raporunda davaya konu taşınmazın tarıma elverişli olduğu ve mera arazilerinden farklı bitki örtüsü ve toprak yapısına sahip olduğu belirtilmiş ise de taşınmazın biçenek olarak kullanıldığı, raporda taşınmazın eğiminin mahkeme gözlemiyle çelişkili şekilde %1-4 arasında tespit edildiği, çekişmeli taşınmaz ile mera niteliğindeki çevresini ayıran herhangi bir sabit sınır veya doğal ayırıcı unsurdan bahsedilmediği, yine jeodezi bilirkişi raporunda taşınmazın tamamının biçenek vasfında olduğu ve tarımsal amaçlı kullanım gözlenmediği, komşu parsellerle sabit sınırının olmadığının belirtildiği, bu durumda temyize konu taşınmaz bölümlerinin de meradan açıldığının kabulünün zorunlu olduğu, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi neye ulaşırsa ulaşsın bu zilyetliğe hukuken değer verilmesinin mümkün bulunmadığı, ot biçme suretiyle taşınmaz üzerindeki kullanımın ekonomik amaca uygun kullanım olarak kabulünün mümkün olmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -