muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/64, Karar No: 2020/132, Tarih: 25.02.2020

Bu nedenle, gerek ilk derece yargılamasında gerekse temyiz aşamasında ileri sürülen, yargılama makamlarının bilgi sahibi olduğu, suçun sübutu ve nitelendirmesi bakımından göz önüne alınan, bu şekilde aşamalarda değerlendirilen olay ve delillere dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması durumunda, CMK'nın 318. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mahkemece yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.06.1995 tarihli ve 164-190 sayılı kararında; "Yargılanmanın yenilenmesi bakımından yeni delil ve vakıanın varlığından bahsedebilmek için delil ve olayın daha önce mahkemeye sunulmamış, mahkemenin bilgisi dışında kalmış, yalnız başına veya diğer delillerle birlikte sonuca etkili olması gerekmektedir. Bu nitelikleri taşımayan delil veya olaylara 'yeni delil ve olay' niteliği yüklenemez", 15.10.1990 tarihli ve 214-236 sayılı kararında; "Yargı kararının verildiği tarihte, mahkemece bilinmeyen ve mahkûmiyet hükmü kurulurken değerlendirme dışı tutulan yeni delil veya yeni olay diye tanımlanabilecek yeni bir durum ortaya çıkmadığından, önceki hükmün tasdikine ilişkin yerel mahkeme kararı ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır", 01.10.1990 tarihli ve 190-212 sayılı kararında; "Yerel mahkeme yargılamanın yenilenmesi davası sırasında, sanığın ileri sürdüğü hususlarda gösterdiği tanıkları dinlemiş, bu tanıkların tümü de sanığın ileri sürdüğü hususları doğrular nitelikte anlatımda bulunmuşlardır. O halde sanığın dilekçesinde ileri sürdüğü hususların doğruluğu kanıtlandığına göre, bu hususların yargılamanın yenilenmesi davasına konu, yargı kararının verildiği tarihte, yargılama heyetinin bilmediği delil veya olay diye tanımlayabileceğimiz yeni delil veya yeni olay olup olmadığına bakılmalı, bu soruya bulunacak cevap olumlu olduğu takdirde, hükümlünün beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren yasa hükmünün uygulanmasını gerektirip gerektirmediğini saptamak gerekecektir", 27.05.1985 tarihli ve 72-306 sayılı kararında ise; "Öğreti ve uygulamada kabul olunduğu üzere 'yeni vakıa ve delil', evvelce yargıya sunulmamış olan onun bilgisi dışında kalmış olan delildir" sonucuna ulaşılmıştır.

Öğretide de; "Yeni vakıa, yahut yeni delil mahkemece bilinmeyen yani mahkemenin hüküm verdiği esnada vakıf olmadığı vakıa yahut delil demektir. Yenilik, vakıa veya delilin vukuu zamanına, yani kronolojik bir esasa göre değil, mahkemece bilinmiş olup olmadığına göre tâyin edilir" (Baha Kantar, Ceza Muhakemeleri Usulü Üçüncü Kitap Kanun Yolları, Ankara, 1953, s. 411), "Muhakemenin yenilenmesi için sebep olarak gösterilen vakıa veya delillerin 'yeni' olması şarttır. Hükümlünün bildiği veya bilmesi lâzım geldiği bir vakıa veya delil, mahkemece malûm değil ise, yenilenme sebebi olabilir" (Faruk Erem, Muhakemenin Yenilenmesi Hakkında Genel Bilgiler, AÜHFD, S. 1-4, C.19, Ankara, 1962, s. 25), "Muhakemenin iadesi sebebi olabilmesi için dermeyan edilen vakıaların veya delillerin yeni olması gerekir. Yeni demek, hüküm tesis olunduğu zaman mahkemece bilinmeyen ve failin kusurluluğunu tesbitte tesir icra edebilen ve ilk hüküm tesisinde hiç nazara alınmamış bulunan hususlardır. Bir vakıa veya delil hüküm tesisi zamanında fail tarafından bilinse, fakat mahkemeye ikâme edilmemiş olsa ve bu sebeple de hükümde değerlendirilmemiş veya hükme tesir etmemiş olsa, bu iadei muhakeme sebebi olabilecektir; zira, bahis konusu olan yenilik fail bakımından değil mahkeme bakımından aranmalıdır" (Ayhan Önder, Ceza Muhakemesi Usulü Hukukunda Yeni Vakalar ve Yeni Deliller Sebebiyle Muhakemenin İadesi, İÜHFM, C. 31, No: 1-4, İstanbul 1966, s. 63), "Hükmü veren mahkemede bildirilmemiş veya bildirilememiş ve bu sebeple hükümde nazara alınmamış olan her türlü vakıa ve deliller, mahkûm tarafından bilinip bilinmemelerinin bir ehemmiyeti olmaksızın yeni sayılırlar. Yani yenilik taraf bakımından değil, mahkeme bakımındandır. Delil ve vakıaların evvelki duruşmada dermeyan edilmemiş ve neticede mahkemenin malûmatı dışında kalmış olmaları yeni kabul edilmeleri için yeterlidir. Evvelki duruşmada dermeyan edilmiş fakat mahkemece inandırıcı görülmeyerek nazara alınmamış delil ve vakıalar 'yeni' sayılmazlar" (Eralp Özgen, Ceza Muhakemesinin Yenilenmesi, Ankara, 1968, s. 95), "Yargılaşan kararın verildiği tarihte hakimin bilmediği delil veya olay diye tarif edebileceğimiz yeni delil veya olayın yenileme sebebi olabilmesi için yalnız başına veya eskilerle birlikte nazara alındığında hükümlünün beraatini veya daha hafif bir cezayı havi kanun hükmünün, yani sonuç cezanın tayininde kullanılması takdire bırakılmayıp, kanun gereği olan normların uygulanması ile mahkum olmasını gerektirecek nitelikte olması gerekir" (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Muhakeme Hukuku Dalı Olarak Ceza Muhakemesi, 18. Bası, İstanbul, 2010, s. 1493), "Şüphesiz muhakemenin iadesi için ileri sürülen delil veya vakıanın yeni olması gerekir

. Bası, İstanbul, 2010, s. 1493), "Şüphesiz muhakemenin iadesi için ileri sürülen delil veya vakıanın yeni olması gerekir. Buradaki 'yenilik'ten kasıt, daha önce bilinmeyen, bildirilmemiş veya sonradan ortaya çıkan delil veya olay olabileceği gibi, bir tarafça bilinmekle birlikte mahkemece bilinmeyen veya mahkemeye ismen bildirilmekle birlikte incelenmemiş, üzerinde delil veya olay muhakemesi yapılmamış, kısaca hiç dikkate alınıp değerlendirilmemiş hususlar da olabilir. Çünkü buradaki 'yenilik', taraf bakımından değil, mahkeme bakımındandır. Dermeyan edilmeyip, sadece kendisinden bahsedilerek hiçbir şekilde dikkate alınmayan ve inceleme dışı tutulan delil ve olay arasında fark bulunmamaktadır. Bunlar da kendileri dikkate alınmadan yapılan yargılama açısından 'yenilik' vasıflarını yitirmeyip sürdürürler" (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, C. 2, 8. Baskı, Ankara, 2013, s. 494), "Yeni delil, mahkemeye sunulmamış, sunulsa bile mahkemece irdelenmemiş, dikkate alınmamış delildir. Bununla birlikte delil irdelenmiş ancak hükme esas alınmamış ise yeni değildir. Yeni delil aslında önceki hükmün yanlış olduğunu gösteren delildir. Buna göre fiil hakkında mahkemenin verdiği karar hukuksal dayanağını kaybediyor veya eski ispat olgusunda şüphe doğuruyorsa, bunu ortaya koyan vakıa ve/veya delil, yeni vakıa ve delildir" (Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kanbur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Ceza Muhakemesi Hukuku, 4. Baskı, Ankara, 2012, s. 806), "Hükmü veren mahkemeye bildirilmediği için hüküm kurulurken dikkate alınmamış her türlü olgu ve deliller yeni sayılır. Daha önceden mahkemeye bildirilen, ancak mahkemece inandırıcı bulunmadığı için dikkate alınmayan delil veya olgular yeni sayılmaz" (Nur Centel-Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 10. Bası, İstanbul, 2013, s. 793), "Muhakemenin yenilenmesi nedeninin oluşması için olay ve delilin yeni olması gerekmektedir. Kanun koyucu burada yeni kelimesini, oluş tarihinden itibaren çok zaman geçmemiş anlamında değil, daha önce söylenmemiş, görülmemiş, gösterilmemiş, düşünülmemiş anlamında kullanmıştır. Bu nedenle delilin yeni sayılması için ceza muhakemesi sırasında mahkemece varlığının bilinmemesi veya bilindiği halde olay yada delile ulaşılmaması gerekir" (Ahu Karakurt, Ceza Muhakemesi Hukukunda Muhakemenin Yenilenmesi, Ankara, 2009, s. 111), "Mahkemece yargılama sırasında bilinmeyen, bilindiği halde ulaşılamayan ve bu nedenle de kısmen veya tamamen hükmün kurulmasında dikkate alınmamış olan delil yeni delildir" (İlhan Akbulut, Ceza Muhakemesi Usulü Hukukunda Muhakemenin İadesi, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 78, 2004/4, s

. 111), "Mahkemece yargılama sırasında bilinmeyen, bilindiği halde ulaşılamayan ve bu nedenle de kısmen veya tamamen hükmün kurulmasında dikkate alınmamış olan delil yeni delildir" (İlhan Akbulut, Ceza Muhakemesi Usulü Hukukunda Muhakemenin İadesi, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 78, 2004/4, s. 1559), "Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunların yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkum edilmesini gerektirecek nitelikte olması yargılamanın lehe yenilenme nedenidir" (Sevi Bakım, Ceza Muhakemesi Hukukunda Yargılamanın Yenilenmesi, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Özel Sayı, Prof. Dr. Nur Centel'e Armağan, İstanbul, 2013, s. 933) şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... hakkında basit dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında sanığın eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı üzerine, Yerel Mahkemece sanığın TCK'nın 158/1-d, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 60.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafisi tarafından istinaf edildiği, yapılan inceleme sonucu Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle hükmün kesinleştiği, sanık müdafisinin istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık lehine olmak üzere sanık ile katılan arasındaki hukuk davalarında karar verilmesinin beklenmesi gerektiği gerekçesiyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince itirazın reddine karar verildiği, sanık müdafisinin sanık ve katılan vekilleri ile tanıklar ... ve ...vekilleri arasında 18.07.2015 ilâ 27.07.2015 tarihleri arasında gönderilmiş e-mailler ve iki adet imzasız protokol fotokopilerini eklediği 02.07.2018 tarihli tarihli dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, Yerel Mahkemece talebin reddine karar verildiği, bu karara itirazın da mercisince reddedildiği anlaşılmaktadır.

Hükmün kesinleşmesinden sonra sanık müdafisinin yargılamanın yenilenmesi isteminin Yerel Mahkemece reddi kararına itirazın mercisince reddine ilişkin karara yönelik kanun yararına bozma istemine gerekçe olarak ileri sürülüp Özel Dairece yargılamanın yenilenmesi için gerekli şartları taşımadığına karar verilen hukuk davaları ve e-mail yazışmaları ile protokol taslaklarının kesinleşmiş hükümlere karşı kabul edilmiş olağanüstü bir kanun yolu olan ve kesin hükmün dokunulmazlığının istisnasını oluşturan yargılamanın yenilenmesi talebi bakımından ayrı ayrı incelenmesi sonucunda;

Sanığın, işlediği kabul edilen nitelikli dolandırıcılık suçuna konu ipoteğin konulduğu gayrımenkulün ipotek tarihinden önce tanık ... ile katılana satışlarına ilişkin tasarrufların iptali istemiyle açmış olduğu İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 esas sayılı dosyasının Yerel Mahkemece duruşmada incelenmesi ve kararın gerekçe kısmında da değerlendirilmesi,

Sanığın, işlediği kabul edilen nitelikli dolandırıcılık suçuna konu ipoteğin konulduğu gayrımenkulün ipotek tarihinden önce tanık ... ile katılana satışlarına ilişkin tasarrufların iptali istemiyle açmış olduğu İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 esas sayılı dosyasının Yerel Mahkemece duruşmada incelenmesi ve kararın gerekçe kısmında da değerlendirilmesi,

Yine sanığın, işlediği kabul edilen nitelikli dolandırıcılık suçuna konu ipoteğin konulduğu gayrımenkulün ipotek tarihinden önce tanık ... ile katılana satışlarına ilişkin tasarrufların iptali istemiyle açmış olduğu İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 esas sayılı dosyasında mahkemece belirlenen eksik harcın ihtara rağmen tamamlanmaması nedeniyle dava dosyasının işlemden kaldırılması, yasal süresi içerisinde eksik harç yatırılarak dosya yenilenmediği için de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve Yargıtay 17. Hukuk Dairesince onanan hükmün sanığın işlediği kabul edilen suçun unsurlarına etki edecek ve ceza yargılamasında dikkate alınacak niteliğinin bulunmaması, tek başına veya diğer delillerle birlikte sonuca etkili olmaması,

Katılanın, menfi tespit ve ipoteğin fekki istemiyle açmış olduğu İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 esas sayılı dosyasında katılanın 5.400.000 TL borçlu olmadığının tespitine ve gayrımenkul üzerinde sanık lehine tesis edilen 5.400.000 TL tutarındaki ipoteğin fekkine karar verilmesi, istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinde derdest olduğu anlaşılan dosyada sanık aleyhine verilen söz konusu hükmün ceza yargılamasında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olmaması,

Sanık ve katılan ile tanık...'in avukatlarının şikâyet tarihinden önce 18.07.2015 ilâ 27.07.2015 tarihleri arasında birbirlerine gönderdikleri e-mail yazışmalarının sanık ile tanık... arasında imzalanması düşünülen protokole dair görüş ve düşüncelerin paylaşılmasına ilişkin olmaları, protokollerin de içerikleri itibarıyla sanık ile tanık... arasındaki borçların ödenmesine dair hükümler içermesi, üzerine taraf avukatlarınca çeşitli değişikliklerin işlenmesi nedeniyle protokollerin taslak hâlinde olmaları ve taraflarca da imzalanmamış bulunmaları, bu hâliyle söz konusu e-mail yazışmaları ve protokol taslaklarının Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyetine ilişkin verilen kararın gerekçesindeki tespitlerin gerçek dışı olduğunu ispatlamaya elverişli olduklarını kabul etmenin mümkün olmaması,

Karşısında, İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 esas sayılı dosyasının mahkemenin yargılama sırasında temas ettiği, bilgi sahibi olduğu, incelediği ve değerlendirmeye tabi tuttuğu bir konuya ilişkin olup yeni delil niteliğinin bulunmadığı, İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 ve İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 esas sayılı dosyaları ile e-mailler ve protokol taslaklarının ise yalnız başına veya daha önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sonuca etkili olacak yeni olay veya delil niteliğinde olmadıkları kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 25.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11290, Karar No: 2017/6066, Tarih: 25.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11290 E.  ,  2017/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hiçbir aşamada üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında;

Oluşa ve dosya içeğine göre, 08.05.2014 tarihli tutanakta isimleri geçen olay esnasında masada bulunan tanıklar ile tutanağı düzenleyen polis memurları tanık olarak dinlenilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3117, Karar No: 2015/1476, Tarih: 09.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3117 E.  ,  2015/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ... mirasçıları ve ... hariç diğer davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenicinin davalı arsa malikleri ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince edimini yerine getirdiği halde davalıların karşı edimini yerine getirmediklerini ve müvekkiline devri gereken bazı bağımsız bölümleri 3. kişilere sattıkları, 22140 ada 1 parel sayılı taşınmazın üzenide ise hacizler bulunduğunu, ayıptan ari olarak devrinin mümkün olmadığını ileri sürerek, şimdilik toplam 100.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 22140 ada 1 parsel yönünden 434.000,00 TL olmak üzere toplam 720.000,00 TL'ye arttırmıştır.

Bir kısım davalılar vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, davacı kooperatifin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirmediğini, cezai şart ile eksik ve ayıplı imalattan kaynaklı alacaklarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 22141 ada, 1 parsel, B Blok, 12 numaralı bağımsız bölümle ilgili tazminat talebinin istem gibi tefrik edilerek, ayrı bir esasa kaydedilmesine, aynı ada parsel A blok, 4 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerle ilgili tazminat taleplerinin ise bağımsız bölümler davacının talimatı ile 3. kişilere devredildiğinden bu bağımsız bölümlerle ilgili edim yerine getirilmiş olduğu ve davacının tazminat hakkı bulunmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı reddine, davacı tarafça arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatın tamamlanarak, edimin tam olarak ifa edildiği ve sözleşme gereğince alması gereken 22140 ada 1 parsel sayılı taşınmaza hak hazandığı, bu taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin 473.069,00 TL olduğu, davacnın ise ıslah ile birlikte bu taşınmaz yönünden tazminat talebinin 434.000,00 TL olduğu, davacı tarafça davalılardan ... ile ilgili davadan vazgeçildiği gerekçesiyle vazgeçilen davalının hissesine tekabül eden miktar tenzil edilmek ve dava ve ıslah tarihleri ve miktarları gözetilmek suretiyle 22140 ada 1 parsel ile ilgili tazminat talebinin kısmen kabulü ile toplam 391.814,91 TL'nin ... haricindeki davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, ... mirasçıları ve ... hariç diğer davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı 22140 ada 1 parsel numaralı taşınmazın bütün hukuki ayıplardan ari olarak yüklenici davacıya teslim edilememesi nedeniyle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, ... mirasçıları ve ... hariç diğer davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı 22140 ada 1 parsel numaralı taşınmazın bütün hukuki ayıplardan ari olarak yüklenici davacıya teslim edilememesi nedeniyle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşme uyarınca 15.09.1998 tarihinde iskan ruhsatı alınmış haliyle davalı arsa maliklerine düşen bağımsız bölümlerin teslimi gerekirken, davacı yüklenicinin iskan ruhsatını süresinde almadığı, arsa maliklerince yükleniciye eksikliklerin giderilmesi yönünde 23.02.2007 tarihli ihtarneminin gönderildiği, ihtarın sonuçsuz kalması üzerine iskan ruhsatının davalı arsa maliklerince 3. kişiye aldırıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda her nekadar, davacı yüklenici, sözleşme uyarınca hakettiği 22140 ada 1 parsel numaralı taşınmaz yönünden bu taşımazın üzerinde sözleşme sonrası davalı arsa maliklerinin borcundan dolayı konulmuş hacizler nedeniyle hukuki ayıptan ari olarak devrinin mümkün olmaması nedeniyle taşınmazın bedelini istemekte haklı ise de, söz konusu taşınmaz bedeli ile ilgili hükmedilecek miktardan, davacı yüklenicinin yükümlülüğünde olup, davalı arsa maliklerince ödenmek zorunda kalınan iskân ruhsatı masraflarının mahsubunun düşünülmemesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalı tarafın iskân ruhsatı haricinde de taşınmazda eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğu ve bunların 3. kişiye tamalattırılması ile ilgili masraflar yapıldığı savunularak, bu masrafların da mahsubu talep edilmesine karşın, bu husus üzerinde durulmaması da doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davalıların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazda müşterek malik olmaları halinde sözleşme uyarınca davacı lehine hükmedilecek alacak miktarından hisseleri oranında sorumlu tutulmaları gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile herbirinin bedelin tamamından müşterek müteselsil sorumlu olduklarının kabulü ile hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... mirasçıları ve ... hariç diğer davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2579, Karar No: 2009/581, Tarih: 26.01.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/2579 E.  ,  2009/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2007

Davacı, 1998 yılındaki ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım bağ-Kur sigoratlısı olduğunun tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, 1998 yılındaki ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkeme yazılı gerekçelerle istemin reddine karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının teslim ettiği ürünlerden 21.6.1999, 20.6.2000, 20.5.2002, 17.05.2004 , 20.5.2005 ve 17.5.2006 tarihlerinde prim kesintisi yapıldığı, tarım kredi kooperatifinde ve tapuda kayıtlarının bulunmadığı, zirai kredi kullanmadığı, doğrudan gelir desteği almadığı, 14.5.2002-16.11.2003 arasında 464 gün, 26.3.2004-30.11.2005 arasında 565 gün, 27.5.2006-18.6.2006 arasında 28 gün ve 25.7.2006-31.10.2006 arasında 97 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının mevcut olduğu ve bu çalışmalarının 26.3.2007 tarihinden itibaren başlayarak devam ettiği, Mahkemenin zabıta araştırmalarını ve davacının kayıtlarının bulunmamasını dikkate alarak sonuca gittiği görülmüştür.