muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14160, Karar No: 2022/17440, Tarih: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/14160 E.  ,  2022/17440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bodrum 3. Asliye Hukuk ile İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, açılan menfi tespit davasından sonra Bodrum icra müdürlüğünde icra takibi başlatılmış ise de, menfi tespit davasının yetkisiz mahkemede açılması durumunda aynı yerde sonradan icra takibine başlanması mahkemeyi yetkili kılmayacağı, davalı tarafın yerleşim yerinin "Silivrikapı Mah. Silivrikapı Cad. No:65/6 Fatih/İstanbul" olduğu, davalı vekilinin cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunduğu, bu durumda yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, somut davada davacı taraf davalı ile arasındaki satım ilişkisi kapsamında telefon satın alma karşılığında kambiyo senedini verdiğini, ancak telefonların teslim edilmediğini belirttiği, bu bağlamda borçlardan telefonun teslim borcu açısından davacı tarafın bulunduğu yer sözleşmenin ifa yeri olacak olup, davacının yerleşim yeri Bodrum ilçesinde yer aldığından, yine çek açısından açık bir yetki taraflarca belirtilmediği görülmekle çekin düzenlendiği banka şubesi de Bodrum ilçesinde yer aldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının ikametgahı mahkemesinde de açılabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6. maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlen olup menfi tespit davalarında yetki kesin değildir. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazını "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir.

Somut olayda; davalının adresinin “Fatih/İstanbul” olduğu ve süresinde yetki itirazında bulunulduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, yetki itirazında bulunan davalı açısından, İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri yetkili olup uyuşmazlığın, İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince; İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8667, Karar No: 2017/12603, Tarih: 09.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8667 E.  ,  2017/12603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına ve dosyada mevcut 07.03.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre; “suça konu tabancanın, namlusunda, ses fişeklerinin ön kısmına bilye/ kurşun küre /saçma tanelerinin yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerinin, geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğu ancak, namlusunda tadilat yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir emarenin mevcut olmadığının belirtilmesi, sanığın savunmasında silahın kuru sıkı olduğunu söylemesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8703, Karar No: 2012/11855, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8703 E.  ,  2012/11855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve domatesin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesi ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerlerini gösterir belgenin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2217, Karar No: 2020/3488, Tarih: 28.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/2217 E.  ,  2020/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

(Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, müstehcenlik, sanık ... hakkında müstehcenlik

HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik ve şantaj suçlarından, sanık ...'ın müstehcenlik suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmolunan ceza miktarına göre sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında müstehcenlik ile sanık ... hakkında müstehcenlik ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Sanık ...’un mağdureye karşı ilk şantaj eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun unsuru olduğu, 24.02.2014 tarihli telefon tespit tutanağındaki mesajların ise aynı zaman diliminde gönderildiği gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında şantaj suçundan belirlenen temel cezanın TCK'nın 43. maddesi ile artırılma suretiyle fazla ceza tayini,

Mağdureye ait görüntülerin ele geçirilememesi nedeniyle kayıt içeriklerinin tespit edilememesi karşısında, sanıkların üzerlerine atılı müstehcenlik suçunu işledikleri hususunda cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22396, Karar No: 2015/7394, Tarih: 13.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22396 E.  ,  2015/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen nafakalar çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4540, Karar No: 2013/5881, Tarih: 30.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/4540 E.  ,  2013/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırmak

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi;

Hükmolunan ceza süresi itibariyle koşulları bulunmadığından sanık müdafiin duruşma isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan açılan kamu davasında; ... Anadolu Lisesi tarafından 16/10/2006 tarihinde gerçekleştirilen kalorifer yakıtı alım ihalesine ilişkin ihale dosyası, ihale şartnamesi, mal alım sözleşmesi ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununun 11. maddesi ile Mal Alımları Denetim Muayene ve Kabul İşlemlerine Dair Yönetmelik hükümlerine göre oluşturulan muayene kabul işlemlerine ilişkin evrakların ilgili kurumdan getirtirilerek sanık ve müdafiinin savunmalarında belirtilen, ihale şartnamesi ve sözleşmelerde alımı yapılacak ürüne ilişkin standartlara yer verilip verilmediği ile teslim edilen mala yönelik suç tarihi itibariyle EPDK tarafından zorunlu kılanan bir standartın bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra numune alımı yapılan yer tankının bakım ve temizliğinden kaynaklanan hususların teslim edilen malın standartlara uygun çıkmamasına sebep olup olmayacağı da irdelenerek sanığın ihale şartname ve sözleşmesinde evsafı belirtilen maldan başka bir ürün teslim edip etmediğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi için gerektiğinde uzman bilirkişi heyetinden rapor alındıktan ve yer tankının temizlik ve bakımına ilişkin okul idarecilerinin tanık olarak beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8299, Karar No: 2023/5000, Tarih: 02.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/8299 E.  ,  2023/5000 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/393 E., 2021/649 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/393 Esas, 2021/649 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçundan, doğrudan doğruya zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33611, Karar No: 2015/35511, Tarih: 23.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/33611 E.  ,  2015/35511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davalı tarafın şirketin yeniden yapılanmasına ilişkin herhangi bir işletmesel karar ibraz etmediği ve davalı vekilinin duruşmalarda keşif ve bilirkişi incelemesi talebini dile getirmediğinin anlaşılmasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/798, Karar No: 2014/146, Tarih: 25.03.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/798 E.  ,  2014/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 07.08.2013

Sayısı : 223-318

Sanık ...'nun yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a, 168/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2012 gün ve 343-358 sayılı hükmün sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 02.05.2013 gün ve 4837-9980 sayı ile;

"...Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınanlar tarafından alınan eşyaların ve sanığın eşgal bilgilerinin polis ekiplerine verilmesi üzerine yakalandığında, yakınan Şerif Ali Karagülmez’e ait telefonun kaba üst aramasında cebinde ele geçirildiği, sorulduğunda bir arkadaşına ait olduğunu söylediği dolayısıyla sanığın etkin pişmanlık iradesini ortaya koymadığı, daha sonra polis karakoluna götürülen sanığın, üstü aranacağı sırada, yakınanlardan aldığı parayı cebinden çıkarıp yağmaladığı para olduğunu söyleyerek teslim ettiği anlaşılmış ise de, yakalanan sanığın üst aramasında ele geçirileceği muhakkak olan yakınanlara ait suça konu paranın teslim edilmesinde, sanığın bizzat pişmanlık duyarak teslim iradesini ortaya koymadığı, bu nedenle 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Sanığın mağdur Şerif Ali’ye karşı gerçekleştirmiş olduğu eylem yönüyle bozmaya uyduğunu belirten yerel mahkeme 07.08.2013 gün ve 223-318 sayı ile;

"...Sanığın şikayetçilerden yağmaladığı şeyleri 'bunları şikayetçi çocuklardan aldım' diyerek polise teslim ederek soruşturma aşamasında iadesini sağlamış olması sanık lehine etkin pişmanlık sayılarak cezası TCK'nun 168/3. maddesi uyarınca indirilmiş, sanığın suçu işleyiş biçimi, şahsi halleri, fiili kabulleri ve pişmanlığı lehine mahkemece taktiri indirim nedeni sayılarak cezası TCK'nun 62. maddesi uyarınca indirilmiş, gerekçesi hüküm fıkrasında da açıklandığı üzere tutukluluk halinin de devamı ile aşağıdaki şekilde mahkumiyetine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. C.D.nce yakınan Şerif Ali Karagülmez'e ait telefonun kaba üst aramasında cebinde ele geçirildiği, sorulduğunda bir arkadaşına ait olduğunu söylediği, dolayısıyla sanığın etkin pişmanlık iradesini ortaya koymadığı, daha sonra karakola götürüldüğünde, üstü aranacağı sırada müştekilerden aldığı parayı cebinden çıkarıp yağmaladığı para diye söyleyerek teslim ettiği, dolayısıyla etkin pişmanlık iradesini ortaya koymadığından ve şartları oluşmadığından bozulmasına karar verildiği, mahkememizce Yargıtay bozma ilamında belirtilen ve mağdurlardan Şerif Ali Karagülmez yönünden verilen bozma ilamının yerinde olduğu görülmekle bu hususta bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yargılamaya devam olunmuş ve bozma doğrultusunda şartları oluşmadığından sanık hakkında müşteki Şerif Ali Karagülmez'e karşı işlenen suç yönünden mahkememizin ilk gerekçesinde belirttiği şekilde suçun sübutu konusunda herhangi bir tereddütün bulunmadığı, sadece TCK'nun 168. maddesinin yönünden, uygulanmasına yer olmadığına yönelik karar verilmiş ve sanık hakkında tüm bu gerekçeler ışığında aşağıda belirtilen hüküm kurulmuştur.

Müştekilerden Mustafa Genç yönünden ise; Yargıtay bozma ilamında onandığı ya da bozulduğu konusunda herhangi bir açıklamanın yer almadığı, sadece katılan Şerif Ali Karagülmez'e yönelik olarak gerekçesi belirtilerek bozulduğu, diğer müşteki yönünden her ne kadar onandığı konusunda bir açıklama yok ise de, Yargıtay bozma ilamı nazara alındığında bu mağdur yönünden de dosyanın bozulduğu kabul edilerek önceki verilen hükümde mahkememizce herhangi bir hata görülmediğinden her ne kadar Yargıtay bozma ilamında bozulduğu da belirtilmemiş ise de, onandığı konusunda açıkça bir durumun bulunmadığı, ayrıca o yer Cumhuriyet savcısının temyizinde de Mustafa Genç konusunda bozma talep edildiği nazara alınarak mahkememizce zımnen bozulduğu kabul edilerek bu yönden Yargıtay bozma ilamına direnilmesine karar vermek gerekmiştir" gerekçesiyle direnerek, ilk hükümdeki gibi sanığın her iki mağdura karşı gerçekleştirmiş olduğu eylem yönüyle de 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünü uygulamak suretiyle karar vermiştir.

Bu hüküm de sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istekli 27.11.2013 gün ve 352919 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay günü saat 12.00 sıralarında sanığın elindeki sopa ile mağdurları tehdit ederek cep telefonlarını aldığı, mağdur Şerif Ali’ye ait telefonu cebine koyup, mağdur Mustafa’ya ait telefonu "aynısı bende var" diyerek geri verdikten sonra bu kez tehditle mağdurlardan para istediği, sanıktan korkan mağdurların cüzdanlarını sanığa verdiği, sanığın mağdur Şerif Ali’nin cüzdanında bulunan 19 Lira ile mağdur Mustafa’nın cüzdanında bulunan 23 Lirayı aldıktan sonra mağdurları olay yerinden gönderdiği, mağdurların kolluğa başvurarak sanığın eşkalini vermesi üzerine eşkale uyan sanığın bir saat sonra kolluk görevlileri tarafından olay yerine yakın bir yerde yakalandığı, yapılan üst aramasında mağdur Şerif Ali’ye ait olup eşofmanının cebinde bulunan telefonun bir arkadaşına ait olduğunu söylediği, kolluk görevlileri tarafından karakola getirilen sanığın karakolda mağdurlar tarafından kendilerini yağmalayan kişi olarak teşhis edilmesi üzerine hakkında işlemler yapılmaya başlandığı, üst araması yapılacağı sırada sanığın cebinden toplam 41,80 Lirayı çıkarıp, "bu paraları çocuklardan aldım" diyerek kolluk görevlilerine teslim ettiği, suça konu telefon ve paraların kolluk görevlileri tarafından mağdurlara iade edildiği,

Sanıktan şikayetçi olan mağdurların davaya katıldıkları, mağdur Şerif Ali'nin bozmadan sonraki yargılamada kısmi iadeye rıza gösterip göstermeme konusunda bir beyanda bulunmayıp, takdiri mahkemeye bıraktıkları,

Pişman olduğunu belirten sanığın dolaylı olarak suçlamayı kabul ettiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

"1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklindedir.