muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9861, Karar No: 2016/986, Tarih: 02.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9861 E.  ,  2016/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarına göre, tekerrüre esas geçmiş hükümlülükleri bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılanların aşamalardaki ifadelerinde, olay günü piknik yapmakta oldukları esnada eşyalarının otomobilin içerisinde bulunduğunu, otomobilin yanına başka bir aracın gelip durduğunu ve bu aracın kapılarının açıldığını, araçtan inen kişilerin kendi otomobillerinin de kapısını açıp içerisindeki eşyaları almış olabileceklerini, otomobilde bulunan eşyalarını almaya geldiklerinde hırsızlık olayını fark ettiklerini söylemeleri ve kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanakta da, katılanlara ait otomobilin kapılarında zarar oluşup oluşmadığı konusunda bir tespitin de bulunmaması karşısında, suça konu malzemelerin konulduğu otomobilin kapılarının olay esnasında kilitli halde olup olmadıkları, kilitli ise kapılarda olay sonrası zorlama izi ve zarar oluşup oluşmadığı katılanlardan sorulup tespit edilerek; sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Alişan Erduran, ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı

CMUK'nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 02/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5167, Karar No: 2016/6362, Tarih: 18.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/5167 E.  ,  2016/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan şüpheli Leyla Sancak hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12.08.2015 tarihli ve 2015/2789 soruşturma, 2015/4672 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/1456 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre müştekinin 25.02.2015 tarihli şikayet dilekçesinde, eski eşi olan şüphelinin hakkında sürekli asılsız şikayetlerde bulunarak soruşturma açılmasını sağladığını ve aile mahkemelerinden 6284 sayılı Kanun kapsamında sürekli tedbir talebinde bulunduğunu beyan ettiği, yine şikayetçinin 16.04.2015 tarihli ek dilekçesinde olaya ilişkin tanık isimlerini belirttiği nazara alındığında, müşteki hakkında şüphelinin şikayeti üzerine açılmış tüm soruşturma dosyaları ile aile mahkemelerinden alınan tedbir kararı dosyalarının tamamının temin edilerek incelenmesi ve yapılan incelemenin ismi belirtilen tanıkların beyanları ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanunun 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/1456 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 12.05.2016 gün ve 94660652-105-61-1494-2016- Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunmuştur.

I)OLAY:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/1456 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 12.05.2016 gün ve 94660652-105-61-1494-2016- Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunmuştur.

I)OLAY:

Şikayetçi ...'e karşı işlendiği iddia edilen iftira suçuna ilişkin olarak şüpheli Leyla Sancak hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2015 tarih ve 2015/2789 soruşturma, 2015/4672 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararıyla, şüphelinin Anayasal dilekçe şikayet hakkını kullandığı gerekçesiyle suçun unsurlarının oluşmadığından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, şikayetçi ...'in karara süresinde itirazı üzerine, Trabzon 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/1456 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı şikayetçinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

II)KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara, müşteki tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III) HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddî olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; şikayetçinin 25.02.2015 tarihli şikayet dilekçesi ile 16.05.2015 ve 15.07.2015 tarihli ek dilekçelerinde eski eşi olan şüphelinin sürekli olarak kendisi hakkında asılsız şikayetlerde bulunarak soruşturma açılmasını sağladığı aile mahkemesinden 6284 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir talebinde bulunarak iftira suçunu işlediğini beyan etmesi karşısında şikayetçi hakkında şüphelinin şikayeti üzerine yapılmış tüm soruşturma ve 6284 sayılı Kanuna göre verilmiş tedbir kararlarına konu evrak dosyaya getirtilmeden soruşturma sonunda bir kısım kovuşturmaya yer olmadığına kararlar dosyaya konularak 12.08.2015 tarihinde şüphelinin Anayasal şikayet-dilekçe kullandığı suçsuz olduğunu bildiği bir kişiye karşı suç yükleme özel kastının bulunduğuna dair delil elde edilememesi ve suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, itiraz merciince, soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulüyle, soruşturmanın tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV)SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.10.2015 tarihli ve 2015/1456 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2231, Karar No: 2020/4386, Tarih: 18.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2231 E.  ,  2020/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun ... ... isimli iş yeri önünde dışarıda üzerinde teneke kapak bulunan dondurma dolabından dondurma çalınan olayda; suça sürüklenen ... tarafından dondurmaların işyeri içinden veya işyerinin eklenti niteliğinde bulunan yerden alınmadığı anlaşılmakla işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23290, Karar No: 2023/9013, Tarih: 01.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23290 E.  ,  2023/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, iftira

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye Ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kapatılan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2009 tarihli ve 2009/23041 soruşturma nolu 2009/13298 esas sayılı iddianamesi ile ... hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148, 63, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yargılama sonunda ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2010 tarihli ve 2009/220 Esas, 2010/196 Karar sayılı kararı ile 5 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.04.2015 tarihli ve 2012/26277 Esas, 2015/39270 Karar sayılı kararı ile onandığı ve kesinleştiği, ...'un cezaevine girdiğinde verdiği 20.11.2015 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, sanığın ağabeyi ...'un kendisinin kimlik bilgilerini kullandığını ve suçu onun işlediğini belirttiği anlaşılmıştır.

2. ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2009/222 Esas, 2010/196 Karar sayılı Ek kararı ile önceki hükmün iptaline, sanığın kardeşi mağdur ...'un beraatine ve sanık hakkında da suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2016 tarihli ve 2016/30538 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında iftira ve yağma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 268 maddesi delaletiyle 267/1, 148/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

4. ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli ve 2016/330 Esas, 2018/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148/1, 53/1. maddeleri gereğince gereğince 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve iftira suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 268. maddesi delaletiyle 267/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın suçu işlediğine ilişkin müştekinin beyanı dışında somut delil olmadığına

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın suçu işlediğine ilişkin müştekinin beyanı dışında somut delil olmadığına

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü mağdurun saat 06.00 sıralarında ...'nda bir eğlence yerinden çıktığı, arabasına binip hareket edeceği sırada kardeşi olan mağdur ...'un kimlik bilgilerini kullanan sanığın arabanın yanına yaklaşarak "Bayan lazım mı?" diye sorduğu, mağdurun kabul etmemesine rağmen arabaya binip, "Ben sana karı bulacağım sür" dediği, mağdurun korkarak aracını sürmeye başladığı, sanığın mağdurdan aracını ara sokaklardan birisine çekmesini istediği, ara sokağa girdiklerinde sanığın mağdurdan üzerindeki tüm paraları vermesini istediği, mağdurunda 110,00 TL verdiği, sanığın parayı az bularak "Senin paran bu kadar değildir" deyince mağdurun 20,00 TL daha verdiği ve daha sonra 80,00 TL daha verdiği, sanığın parayı yeterli bulmaması üzerine mağdurun bankamatikten para çekebileceğini söylemesi üzerine Taksim Meydanındaki İş Bankası bankamatiğine gittikleri, mağdurun yanlış şifre girerek para vermediğini söylediği, mağdurun iki kez yanlış işlem yaparak bankamatiğin para vermediğini söylediği, sanığın mağdura "Para bul ulan yoksa senin gırtlağını delik deşik ederim" dediği, mağdurun koşarak aracına ve polise gittiği, sanığı yakalandığında üzerinden mağdurdan aldığı paraların çıktığı, sanık yakalandığında kardeşi ...'un kimlik bilgilerini verdiği, mağdur ... hakkında dava açılıp ceza verildiği ve hükmün kesinleşmesi ile infaza verildiği, mağdur ...'un cezaevine girdiği ve 23.05.2015 - 17.12.2015 tarihleri arasında cezaevinde kaldığı anlaşılmıştır.

2. ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2010 tarihli ve 2009/220 Esas, 2010/196 Karar sayılı kararı ile geceleyin yağma suçundan sanık ... hakkında verilen ilamı dosyada mevcuttur.

3. Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen beyanları dosyada mevcuttur.

4. Sanık aşamalarda suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Suçu İşlemediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanı, Olay yeri inceleme ve ekspertiz raporu ile sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli ve 2016/330 Esas, 2018/76 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3568, Karar No: 2012/5195, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3568 E.  ,  2012/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 232 ada 2 parsel sayılı 2.447,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 232 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7223, Karar No: 2013/10623, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7223 E.  ,  2013/10623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan patates, silajlık mısır, buğday, buğday samanı ve haşhaşın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1049, Karar No: 2020/115, Tarih: 18.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/1049 E.  ,  2020/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 8-6

Sanık ... hakkında irtikap suçuna teşebbüsten cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin rüşvete teşebbüs etme suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK’nın 252/2-1-7-4, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 08.03.2017 tarihli ve 8-6 sayılı hükmün, sanık ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “Onama” istemli 16.10.2017 tarihli ve 8 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi; sanık hakkında rüşvete teşebbüs etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de öncelikle; gerekçeli kararın ayrıca sanığa da tebliğ edilmesi gerekip gerekmediği, gerekmediği sonucuna ulaşılması hâlinde sanığın temyiz dilekçesinin bir temyiz nedeni içerip içermediği, bir temyiz nedeni içermediği sonucuna varılması durumunda CMK’nın 295. maddesi uyarınca süresi içinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilip verilmediği, hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

İlk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 08.03.2017 tarihinde sanığa tefhim edilen hükmün, sanık tarafından “Başkanlığınızın 2016/8 esas sayılı dosyasında 08.03.2017 tarihinde aleyhime karar verilmiş olup, söz konusu kararı temyiz ettiğimi beyanla, gerekçeli temyiz dilekçemi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren vereceğim” şeklinde 08.03.2017 tarihinde yasal süresi içerisinde temyiz edildiği,

Sanık tarafından, hüküm tarihinden sonra Kadıköy 23. Noterliğinin 22.03.2017 tarihli ve 4412 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile Avukat ...’e vekaletname verildiği ve müdafi tarafından 28.03.2017 tarihli dilekçe ile vekaletnamenin dosyaya sunularak tebligatların kendisine yapılmasının talep edildiği,

İlk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 08.03.2017 tarihli ve 8-6 sayılı gerekçeli kararının, sanık müdafisine 13.04.2017 tarihinde tebliğ edildiği,

Sanık müdafisinin, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesini 24.04.2017 tarihinde dosyaya sunduğu,

Sanık tarafından temyiz nedenlerini bildirir ek bir dilekçe sunulmadığı,

Anlaşılmaktadır.