muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6553, Karar No: 2011/4754, Tarih: 07.07.2011

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu tescil hükmü ile oluşan tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte maliki ya da maliklerini gösterecek ve açıkta pay kalmayacak şekilde varsa haritasıyla birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, tapu kaydına dayanan davalı tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi ya da irsi ilişkisi ilgilinin onaylı nüfus kayıt örneği ilgili Nüfus

Müdürlüğünden getirtilmeli, tapu kaydının dayanağı ilam Tapu Sicil Müdürlüğünde bulunamadığı takdirde tutunulan tapu kaydının dayanağı ilam hükmü veren Hukuk Mahkemesinin karar kartonundan onaylı bir örneği getirtilerek bu yolla dava dosyası keşfe hazır hale getirilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının dayanağı haritanın ölçeği eşitlendikten sonra haritalar yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle çakıştırılarak yerine uygulanmalı, bu yolla kapsamı belirlenmeli, tapu kaydının dayanağı harita bulunamadığı takdirde tapu kaydında ve dayanağı mahkeme ilamında tarif edilen sınır yerlerinden yararlanılarak tapu kaydı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yerine uygulanmalı, kapsamı belirlenmeli, uygulamada tapu kaydı dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görmüş ise bu olgu da kaydın kapsamı belirlenirken dikkate alınmalı, taşınmazın tümü ya da bir bölümü tutunulan tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı takdirde öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, davalının belgesizden iktisap ettiği taşınmazların tutanak örnekleri getirtilerek gerçekten tapu veya vergi kaydına dayanılmadan iktisap ettiği taşınmazın miktarı belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçele rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17659, Karar No: 2022/1779, Tarih: 21.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17659 E.  ,  2022/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HOPA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Yasanın 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2671, Karar No: 2020/7024, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/2671 E.  ,  2020/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Basit yaralama, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...’u temsil eden vekilin Isparta İl Sağlık Müdürlüğünde avukat olarak görev yaptığı, Sağlık Bakanlığı Hukuk Müşavirliğince dosyaya eklenen taşra avukatları listesinde isminin bulunduğu bu nedenle katılan ...’a karşı karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının yanı sıra kamu malına zarar verme suçundan verilen hükmü de temyiz edebileceği kanaatiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilememiştir.

I-) 12.09.2013 tarihinde tutulan tutanakta poliklinikte bulunan telefonun kırıldığının tespit edildiği, yine olaya ilişkin soruşturma ve kovuşturma evresinde beyanı alınan katılan ...’nun “tarafları ayırdığımız esnada tekerlekli sandalyedeki ... sinirlenerek kalktı masa üstündeki telefonu fırlattı ancak kablo nedeniyle yere düştü ve kırıldı” şeklinde ifade verdiği dolayısıyla sanık üzerine atılı kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyete yeter delil olduğu halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

II-) Katılan ... mahkeme huzurunda verdiği ifadede “ben sanık ...'ye sakin olmasını söylediğimde eliyle beni itekledi ben de kendisini itekledim, ancak ...'nin yanında bulunan ve sonradan isminin ... olduğunu öğrendiğim halen üniversitede teknik serviste teknik eleman olarak çalıştığını öğrendiğim şahıs (uzun boylu, esmer, zayıf, 30'lu yaşlarda) ...'yi çekti bana yumrukla vurdu, kendisiyle aramızda arbede oldu ben kendisine vurmadım ancak bu arbede sırasında arada kalan hemşire hanım dengesini kaybederek düştü ve kafasını çarptı” yine katılan ... “Sanık ... yanında kardeşi ile geldi, Doktorla tartışırken özel güvenlikçi müdahale etti bir anda arbede yaşandı ve ben olay yerinden kaçamadım, kafamı duvara çarptım ve yaralandım” şeklinde ifadeler verdikleri, kavga ve arbedeye sebep veren sanık ...’ın olay esnasında orda bulunan ve hemşire olarak görev yapan katılan ...’u yaraladığı tüm dosya kapsamı, bilgi belge ve raporlardan anlaşıldığı halde mahkumiyet kararı yerine hatalı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19367, Karar No: 2024/4157, Tarih: 05.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19367 E.  ,  2024/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2610 E., 2023/2998 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/664 E., 2021/645 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumda 15.04.2008 tarihli iş sözleşmesi kapsamında tam zamanlı olarak bilgisayar programcısı unvanıyla çalışmaya başladığını, 21.01.2016-12.07.2016 tarihleri arasında İnsan Kaynakları ve Destek Hizmetleri Daire Başkanı unvanı ile görev yaptığını, akabinde 13.07.2016 tarihinden itibaren mühendis unvanı ile atamasının yapıldığını ve bu statüde çalışmaya devam ettiğini, son ataması olan mühendislik ataması yapılırken görev/unvan değişikliklerinin 15.01.2012 tarihinden sonra gerçekleşmiş olması gerekçesiyle ve ilk atama tarihi dikkate alınmaksızın ilk defa ataması yapılan personel konumunda değerlendirilerek özlük ve mali haklarında işe başlamış olduğu ilk pozisyonundaki haklarından daha da aşağı belirlenerek zarara uğratıldığını, davacının yeni bir sözleşme ile ilk kez ataması yapılan personel olmadığını ve mevcut iş sözleşmesi üzerinden atandığı pozisyonunda devam ettiğini, 2016 yılı Temmuz ayından 2020 yılının Temmuz ayına kadar ücret farkı hesaplandığında toplam 64.405,55 TL alacağın söz konusu olduğunu ileri sürerek ücret farkı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 15.04.2008 tarihinde bilgisayar programcısı olarak göreve başladığını, Yönetim Kurulunun 21.01.2016 tarih 2016/5 sayılı kararı gereği kurum içi atama ile İnsan Kaynakları ve Destek Hizmetleri Daire Başkanı pozisyonuna terfi ettirildiğini, 21.01.2016 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin imzalandığını, 13.07.2016 tarihinde kendi isteğiyle görevinden istifa ettiğini ve Yönetim Kurulunun 13.07.2016 tarihli 2016/45 sayılı kararı ile mühendis pozisyonuna atanmasına karar verildiğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) Ek 11 inci maddesinin (c) bendine göre davacının İnsan Kaynakları ve Destek Hizmetleri Dairesi Başkanı ve mühendis unvanlı son iki pozisyonuna 15.01.2012 yürürlük tarihinden sonra atanmış olması sebebiyle ücret, mali ve sosyal haklarının ilk defa ve yeniden atama kapsamında belirlendiğini, dava dilekçesinde beyan edilen iddia ve taleplerin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının daire başkanı görevinde çalışmakta iken davalı Kuruma 13.07.2016 tarihinde verdiği dilekçe ile yürütmekte olduğu görevinden gördüğü lüzum üzerine istifa ettiğini, durumuna uygun bir pozisyona atanmasına talep etmesi üzerine Yönetim Kurulunca 13.07.2016 tarihinde mühendis kadrosuna atandığı, davacının görev değişikliğinin hem davacının talebi üzerine yapıldığı hem de Yönetim Kurulunun mühendis kadrosuna atanma kararının 19.07.2016 tarihinde tebliğ edilmesine karşın 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 nci maddesine öngörülen 6 iş günlük sürede ve ilk düşük aylık ücretini aldığında dava konusu etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin daire başkanlığı görevinden alınarak mühendis olarak atanmasının çalışma koşullarında esaslı değişiklik olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin daire başkanı olarak görevini sürdürürken gördüğü lüzum üzerine istifa ettiğini ve uygun bir kadroya atanmasını talep ettiğini, davalı Kurumun da müvekkilinin istifasını kabul ederek mühendis unvanıyla

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin daire başkanlığı görevinden alınarak mühendis olarak atanmasının çalışma koşullarında esaslı değişiklik olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin daire başkanı olarak görevini sürdürürken gördüğü lüzum üzerine istifa ettiğini ve uygun bir kadroya atanmasını talep ettiğini, davalı Kurumun da müvekkilinin istifasını kabul ederek mühendis unvanıyla

atadığını, müvekkilinin ilk defa atanan personel konumunda değerlendirilerek atamasının yapılması ve özlük haklarının olması gerekenin altında belirlenmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin talebi üzerine yapılan atamada yeni bir belirsiz süreli iş sözleşmesi yapılmadığını ve 21.01.2016 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin atandığı mühendis pozisyonu üzerinden devam ettiğini, işbu sözleşmenin 9/a maddesi ile de ücret alacakları konusunda ilk işe giriş tarihine atıf yapıldığını, müvekkil ile davalı Kurum arasındaki uyuşmazlığa uygulanacak amir hükmün Maliye Bakanlığı tarafından 01.01.2012 tarihinde 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (666 sayılı KHK) ve 375 sayılı KHK'lerin uygulanmasına yönelik yayınlanan Devlet Memurları Genel Tebliğinin (e) bendinin 1 nci maddesi olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının mühendislik pozisyonuna kendi talebiyle 15.01.2012 tarihinden sonra ilk defa atanmış olması sebebiyle ücret, mali ve sosyal haklarının 375 sayılı KHK'nın Ek 11 inci maddesine göre belirlenmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fark ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16496, Karar No: 2016/11033, Tarih: 12.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/16496 E.  ,  2016/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan..... maliki bulunduğu taşınmazların tapu kayıtlarında .... olarak yer alan isminin nüfus kayıtlarına uygun şekilde .... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

./..

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.