muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18900, Karar No: 2013/28360, Tarih: 12.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18900 E.  ,  2013/28360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takip üzerine borçlu tarafından yasal sürede icra mahkemesine başvurulduğu ve dayanak çekin keşide yerinin Adana olduğu, ikametgahının ise Silifke olduğu belirtilerek takibin bunlardan birinde başlatılması gerektiği belirtilerek yetki itirazında bulunulduğu, bununla birlikte borca da itiraz edildiği, mahkemece borçlunun ikametgahının Silifke olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabul edilerek İstanbul İcra Dairelerinin yetkisizliğine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 50/ı. maddesi göndermesiyle icra takiplerinde de uygulanması gereken HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca  birden fazla yetkili icra dairesi varsa, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak, borçlu bu yerlerden birini tercih etmelidir.

Somut olayda, icra takibinin İstanbul İcra Müdürlüğü'nde başlatıldığı, yasal sürede borçlunun icra mahkemesine başvurarak takipte Silifke ve Adana İcra Daireleri'nin yetkili olduğunu bildirdiği, bunun yanısıra ayrıca borca da itiraz ettiği görülmektedir. Borçlu yetki itirazında takipte yetkili icra dairelerini göstermiş ise de bunlardan seçtiği icra dairesini bildirmediğinden ortada geçerli bir yetki itirazının varlığından söz edilemez.

O halde mahkemece, yetki itirazının reddiyle borçlunun diğer itirazlarının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7177, Karar No: 2016/1779, Tarih: 16.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/7177 E.  ,  2016/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmasına karşın, hakkında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, hırsızlık eylemini geceden sayılan zaman dilimi içinde gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedenleri yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ..'nun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/341, Karar No: 2011/9302, Tarih: 22.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/341 E.  ,  2011/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.07.2009 tarih ve 2008/56 - 2009/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait faydalı modelin buluş niteliğinde olmadığını, söz konusu faydalı model belgesi ile tescil edilen ürünün ilgili sektörde yıllardır üretildiğini, bu ürünün davalı tarafından icat edilmediğini ve yenilik unsuruna sahip olmadığını, dava konusu faydalı model belgesinde yer alan 1. istemin bağımsız istem, diğer iki istemin ise bağımlı istem olduğunu, 1. istem yeni olmadığından ona bağımlı olan istemlerin de yenilik vasfını taşımadıklarını ileri sürerek, davalıya ait 2005/02559 numaralı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, köşe bağlantı elemanlarının çeşitli sektörlerde yıllardır üretildiğini, ancak kullanılan bu bağlantı elemanlarının tamamının iki ayrı parçanın birleştirilmesi ile vücuda getirilerek ayarlanabilir hale getirildiğini, müvekkilinin ise tek parçadan oluşan ayarlanabilir küre dirsek için belge aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu faydalı model belgesinin başvuru tarihinin 01.07.2005 olduğu, faydalı model belgesinde biri bağımsız, ikisi bağımlı olmak üzere toplam 3 istem bulunduğu, davacının delil olarak gösterdiği Alman patent belgesi ile yapılan karşılaştırma neticesinde 1 numaralı bağımsız istem ile 2 ve 3 numaralı bağımsız istemlerin başvuru tarihi itibariyle yenilik unsurlarını haiz olmadıkları, 1 numaralı istem olan kürenin tek parçadan ibaret olmasının teknik sonuçlarının tarifnamede açıklanmadığı, çözülen teknik problemin bilinen teknikteki dokümandan farkının belirtilmediği ve tarifnamede kürenin iki parçaya bölünebileceği ifade edildiği için istemde geçen “bir küre” ibaresinin münhasıran tek parçadan oluşan bir küreyi işaret ettiğinin söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2005/2559 tescil nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, hükmün ilanı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8296, Karar No: 2012/19553, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8296 E.  ,  2012/19553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... ile ... Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.815.71 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 17.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay 2012/8296-19553

içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30020, Karar No: 2016/1866, Tarih: 16.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30020 E.  ,  2016/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 17.07.2012 ve devam eden duruşmalarda sanık ve savunmanının yağmalanan cep telefonu nedeniyle katılanın uğramış olduğu zararı aynen iade ve/veya tazmin yoluyla gidermek istediklerine ilişkin taleplerin mahkemece uygun bir tevdii mahalli belirlenmek sureti ile karşılanması gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla sanık hakkında yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılması,

2-) 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlerin özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanık hakkında cezadan indirim yapılması,

3-) Sanığın hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-d maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; TCK'nın 53/1-c-e bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5462, Karar No: 2024/10813, Tarih: 11.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/5462 E.  ,  2024/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/529 E., 2024/105 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin hükümleri süresinde temyiz etmesinden sonra 21.03.2024 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğinin anlaşılması karşısında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri ile sınırlı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuk yuvasından kaçan ve sokaklarda kalan katılan mağdureyi arabasına alarak birlikte gezdikleri, yemek yedikleri, içki içtikleri, daha sonra ormanlık bir yerde mağdureyi soyduğu, vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulunduğu bu suretle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri

Özetle, sübut gerçekleşmiş olup sanığın atılı suçlardan üst sınırdan indirimsiz şekilde cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdureyi aracına alarak arkadaşları ile birlikte ormanlık bir alana götürdüğü, orada alkol aldıkları, diğer şahısların araçtan çıkması üzerine aracın kapısını kapatmak suretiyle yaşı küçük mağdure ile vücuduna organ sokmak suretiyle ilişkiye girdiği ve araçtan çıkmasına engel olduğu, bu olaydan sonra mağdurenin ruh sağlığının bozulmuş olduğunun alınan rapor ile tespit edildiği anlaşılmakla atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğinden hükümlerin sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8602, Karar No: 2024/7762, Tarih: 23.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8602 E.  ,  2024/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/544 E., 2023/1757 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvalık 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/133 E., 2020/33 K.

Taraflar arasındaki soybağının reddi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çocuğunun babasının davalı olmadığını iddia ederek soybağının reddine, babalığın tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının aktif husumet ehliyeti olmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, ilgili Kanun maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, işin esasının incelenmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf itirazlarını tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, soybağının reddi ve babalığın tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, hak düşürücü süre içinde dava açılıp açılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 286 ncı, 289 uncu, 291 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 31.07.2004 tarihli ve 25539 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 13 üncü, 19 uncu maddeleri.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 286 ncı, 289 uncu, 291 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 31.07.2004 tarihli ve 25539 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 13 üncü, 19 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, anne tarafından açılan soybağının reddi ve babalığın hükmen tespiti istemine ilişkindir. Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli, 2023/37 Esas sayılı dosyası ile anne tarafından soybağının reddi davasının açılamayacağını öngören 4721 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasının iptaline karar verilmiştir. Usul ekonomisi, adil yargılanma hakkı ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, hükmün henüz kesinleşmediği de gözetilerek anne tarafından açılan soybağının reddi ve babalık davasının aktif dava ehliyeti yokluğundan karar verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece çocuğa temsil kayyımı atanmasını sağlayarak taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasını incelemekten ibarettir. Açıklanan sebeple hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23489, Karar No: 2012/22919, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23489 E.  ,  2012/22919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın davalı ... Turizm Temizlik Gıda ve Taşımacılık A.Ş. vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bu husustaki usuli işlemlerin ikmalinden sonra tebliğ evrakının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6459, Karar No: 2021/4093, Tarih: 17.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6459 E.  ,  2021/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Sanıklar hakkında:

TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaleti ile 314/2, 220/7, 62/1, 53/1 ve 3713 sayılı Kanunun 5.maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ...(Asan) hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Ceza Muhakemesi Hukukunda savunmanın ayrılmaz parçası olan “müdafilik” kavramı üzerinde durmak gerekecektir.

Müdafii; şüpheli veya sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatı ifade eder (CMK. m. 2/1-c).

Müdafilik ihtiyari veya zorunlu olabilir. 1412 sayılı CMUK, kişisel savunmada kural olarak isteğe bağlı/ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş, sınırlı hallerde ise kişilerin kendilerini yeterince savunamayacakları ve kamusal bir kurum olan savunmanın zaafa uğrayacağı kabulünden hareketle zorunlu müdafilik sistemini getirmiştir. 5271 sayılı CMK ise zorunlu müdafilik sistemini, istisna olmaktan çıkararak adeta kural haline getirecek şekilde genişletmiştir (C.G.K. 17.12.2009 t. 2008/1-172 E. 2009/26 K.).

Şüpheli veya sanık soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında bir veya birden fazla müdafinin yardımından yararlanabilir. Müdafiyi kendisi ya da kanuni temsilcisi seçebilir. Müdafii seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir. Bu haller isteğe bağlı müdafiliktir. Kanunumuz bazı hallerde ise zorunlu müdafiliği benimsemiştir. Bu durum Ceza Genel Kurulunun gündemine birçok kez gelmiştir.

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2016 tarih ve 2016/17-939, 2016/465 sayılı kararında açıklandığı üzere; “1412 sayılı CMUK, kişisel savunmada kural olarak ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş ve sınırlı bazı hallerde zorunlu müdafilik sistemini getirmişken; 5271 sayılı CMK zorunlu müdafilik sistemini önemli ölçüde genişletmiştir.