muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12696, Karar No: 2025/4012, Tarih: 25.03.2025

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

" İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.

Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır.

Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir."

3.6100 sayılı Kanunun " Yetki Sözleşmesi " başlıklı 17 nci maddesi şöyledir.

"Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir

veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava

sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır."

4.6100 sayılı Kanunun "Yetki sözleşmesinin geçerlilik şartları"" başlıklı 18 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

" Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri konular ile kesin yetki hâllerinde, yetki sözleşmesi yapılamaz."

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

2.Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde

yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesi gerekir.

4. Dosya kapsamından, işin yapıldığı yer adresinin Gaziantep ili olduğu, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan işin yapıldığı yer mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın Gaziantep 3. İş Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3296, Karar No: 2017/4884, Tarih: 02.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/3296 E.  ,  2017/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut 09.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi rapor içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, namlusunun iç kısmında, ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının bulunduğu bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği belirtilmiş ise de, sonradan teknik özelliklerinde değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin bulunmadığı ayrıca, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31674, Karar No: 2013/9991, Tarih: 02.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31674 E.  ,  2013/9991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı yasanın 3/5.maddesinde öngörülen kaçakçılık ve dava konusu eşyanın bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 44.maddesi uyarınca sanığın daha ağır ceza öngören 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,

1-Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilemeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın toplanmasına karar verilmesi,

2-Hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan doğruya verilen adli para cezası taksitlendirilerek 15 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

3- Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup, vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca adli para cezalarının toplanmasına ilişkin 5 bent ile "575 maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" ilişkin 8.bendin hüküm fıkrasından çıkarılması ve " hapiste çevrilen 3000,00 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 15 eşit taksitte tahsiline " karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17984, Karar No: 2014/6541, Tarih: 11.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17984 E.  ,  2014/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınanın, hurda eşyalarını koyduğu yerden hırsızlık yapılmaya çalışıldığını anlatması, olay yeri görgü ve tespit tutanağında da suçun işlendiği yerin ikinci el hurda depolama yeri olduğunun belirtilmesi, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre de suça konu yerin, bağımsız ve etrafı duvar ve tel örgü ile çevrili hurda malzemelerin konulduğu yer olduğunun belirlenmesi karşısında; olay tarihinde yakınanın ikinci el hurda eşyaları depolama amacıyla kullandığı anlaşılan yerin, evin eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre suçun oluşup oluşmadığı tartışılmadan ve depo olarak kullanılan yerin iş yeri gibi kullanılan yerlerden olmaması halinde işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı da gözetilmeden, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15116, Karar No: 2015/22274, Tarih: 10.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/15116 E.  ,  2015/22274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

Davacı ...ile davalı müflis kiracı ....Matbaacılık Reklam Ltd Şti arasındaki Finansal Kiralama Sözleşmesi'nin yapıldığı tarih olan 19.07.2007'de kiracı .... Matbaacılık Reklam Ltd Şti'nin sicil adresi olan, ...... sokak No:6 A O.S.B... " adresinin hangi noterliğe bağlı olduğunun ilgili kurumdan sorularak alınacak cevabın dosya arasına konulduktan sonra temyiz incelemesi için gönderilmesi amacıyla dosyanın yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2246, Karar No: 2024/6198, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2246 E.  ,  2024/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/755 Esas, 2023/532 Karar

DAVA TARİHİ: 04.07.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/44 Esas, 2022/550 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölüm tescili ve arsa paylarının düzeltilmesi hususunda hâkimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının murisinin (terekenin) ve davacının Af Kanunu kapsamında kazandığı bağımsız bölümlerdeki değişiklikler için oluşan arsa paylarının diğer kat maliklerinin eksilen pay bedellerini karşılamaya hazır oldukları, çek kullanım alanlarına tekabül eden ve Belediyece oluşturulmuş her bağımsız bölüm için tespit edilen paylarının tapuda yeni oluşan çatıda bulunan iki bağımsız bölüme arsa payı verilmek suretiyle tapuya tescili ile iki adet dükkanda vaki değişiklikler ve ilaveler nazara alınarak tapudaki arsa paylarının düzeltilmesi gerektiğini, diğer maliklerden Af Kanunu gereğince bedeli ödenmek ve arsa payı alınmak suretiyle tescilin uygun görülmemesi hâlinde murise ait dairelerin arsa paylarından arsa payı fazla olan (16) no'lu daireden alınarak Af Kanunu gereğince projesi tasdikli, iskanı verilmiş bulunan çatı katındaki 17 ve 18 no'lu dairelerin tapuya tescil edilmesi gerektiğini, apartmanın bağımsız bölümlerinin arsa paylarının adaletsiz bir şekilde tahsis edildiğini, bu durumun düzeltilmesi gerektiğini, arsa payları için tespit olunan bedelin maliklere ödeneceğini, murise ait diğer dairelerden arsa payı alınarak ve bu dairelere verilmek suretiyle muris... adına tapuya tesciline, apartmandaki davacıya ait bodrum 1 no'lu dükkan, zemin 2 no'lu dükkan da dahil olmak üzere tüm bağımsız bölümlerin gerçek kullanım durumlarına göre arsa paylarının Belediyece yapılan ve tasdikli projeye yazılan tespit gibi düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların mirasçılık sıfatı ve hissesinin kesinleştiğini, konunun Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/879 Esas, 2010/815 Karar sayılı ilamı ile sabit olduğunu, mirasçılık sıfatına ilişkin hukuki bir tartışma bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların mirasçılık sıfatı ve hissesinin kesinleştiğini, konunun Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/879 Esas, 2010/815 Karar sayılı ilamı ile sabit olduğunu, mirasçılık sıfatına ilişkin hukuki bir tartışma bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalılar ... vd. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 44 üncü maddesine dayalı olarak açıldığını, apartmandaki tüm bağımsız bölümlerin tapudaki arsa paylarının değiştirilmesi sonucunu doğuracak şekilde 634 sayılı Kanun'a aykırı olarak inşaa edilmiş iki adet çatı dairesine tapu kayıtlarında arsa payı verilmesi ve bodrum 1 ile zemin 2 no.lu dükkan da dahil olmak üzere tüm bağımsız bölümlerin tapudaki arsa paylarının yeniden düzenlenerek tapuya tescili istemine ilişkin olduğunu, davanın 634 sayılı Kanun'dan kaynaklanan istemlere ilişkin olduğunu, bu Kanun'dan kaynaklanan uyuşmazlıkların davanın miktarı ve değerine bakılmaksızın Sulh Mahkemesinde çözümlendiğini, davanın görev yönünden reddini talep ettiklerini, davada kat maliki olmayan ..., ..., ..., ...'un davalı olarak gösterildiğini, dava tarihinden önce vefat eden ...'nın davalılar arasında yer aldığını, tapuda malik olmayan kişilerin arsa paylarına yönelik olarak açılan davada davalı sıfatı bulunmayacağından husumet yokluğu sebebiyle haklarındaki davanın reddini talep ettiklerini, Muris...'ün çatı katına yıllar önce bina henüz kat mülkiyetine geçmeden kat irtifak sözleşmesine dayanarak iki adet çatı dairesi inşaa ettiğini, kat irtifak sözleşmesinde 16 no.lu dairenin üzerindeki teras kısmına iki adet yeni bağımsız bölüm ilavesi ve bunlara arsa payı tanınması şeklinde davacının murisine verilmiş bir yetki bulunmadığını, inşaat bittikten sonra kat mülkiyetine geçildiği, 16 no.lu daireye diğer dairelere nispetle daha fazla oranda arsa payı tanındığını, tapu kayıtlarında da çatı daireler olarak herhangi bir tescil yapılmadığını ve bunlar için arsa payı tanımlanmadığını, bu kısımlara tapuda arsa payı verilmesi hususunda bir mutabakat olsa idi bina kat mülkiyetine geçerken bağımsız bölüm olarak ve arsa payı tanınarak tapuya tescilinin gerçekleşeceğini, binanın kat mülkiyetine geçmeden önce bu inşaatın yapıldığının anlaşıldığını, dolayısıyla tapuya tescil edilerek aleniyet ve kesinlik kazanan bu durum karşısında yıllar geçtikten sonra özel bir af kanunu niteliğinde olan 2981 sayılı Kanun'un 3290 sayılı Kanun ile değişik 16 ncı maddesi hükmüne dayanılarak dava açılamayacağını, davanın süre yönünden de reddini talep ettikleri, davacının müteveffa...'ün tek mirasçısı olmadığını davayı tek başına açma konusunda yetkisi bulunmadığı, 16 no.lu dairenin terekeye ait olduğunu bu dairenin üzerine

inşa edildiği belirtilen dava konusu kısımların da terekeye dahil mal varlıkları olduğunu ve davacının tek başına dava açma sıfatının bulunmadığını, bu nedenle sıfat yokluğu sebebiyle de davanın reddini talep ettiklerini, davacının 14.05.1964 tarihli Kat İrtifak Sözleşmesi'nin 3 ve 22 nci maddeleri uyarınca apartmanın üst hava hakkının...'e ait olduğunu ve bu hakkın inşaat izni ile tapuda tescili de kapsadığını iddia ettiklerini, dosyada davacı tarafından sunulan Kat İrtifak Sözleşmesi'nin 3 ve 22 nci maddelerinin ana gayrimenkul 16 no.lu çatı katı maliki...'e açık ve net olarak ana gayrimenkule arsa payı da sağlanmak suretiyle bağımsız bölüm ilavesi konusunda bir yetki vermediğini açıklanan sebeplerle haksız ve yersiz olarak açıldığı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin kendisine ait daire ve dükkanlar sebebi ile esasen malik olduğunu, müteveffa babasından mirasen intikal eden ve tapuda mirasçılar adına tescilini talep ettikleri çatı katında bulunan 2 adet dairede 3/4 miras payı bulunduğunu, diğer mirasçının ise 1/4 miras payı bulunan eşi ... olduğunu, bu mirasçının, davayı kabul etmemesi üzerine, Mahkemeden işbu davanın takibi hususunda Terekeye Mümessil Tayini için süre ve yetki verilmesini talep ettiklerini ancak Mahkemenin davayı Tereke Temsilcisinin açması gerektiği belirtilmek sureti ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 640 ıncı maddesine aykırı olarak davanın reddedildiğini, 11.10.1982 tarihli ve 3/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; davanın tereke adına açıldığının kabulünün gerektiğini, ortakların tümünün muvafakati sağlanamazsa 4721 sayılı Kanun'un 640 ıncı maddesi hükmü uyarınca murisin terekesine görevli mahkemede temsilci atanması için davacıya süre verilmesi gerekmesine rağmen Mahkemenin davayı reddetmiş olmasının son derece haksız, usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararını hem maddi olay, hem de hukuka uygunluk bakımından incelemeye tabi tutarak tespit edilen yargılama hatalarını bizzat düzeltmek amacıyla yapılan inceleme sonunda; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, yasal gerektirici nedenlere göre karar verilmiş olması sebebiyle, incelenen Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş ve kararın eksik inceleme ve araştırma neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bağımsız bölümün tescili hususunda hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 3 üncü, 33 üncü ve 44 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13548, Karar No: 2020/9863, Tarih: 01.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13548 E.  ,  2020/9863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- İhbar sonucu kolluk ekibinin suça sürüklenen çocukları motosiklet ile yakalamaları üzerine, suça sürüklenen çocukların motosikleti çaldıkları yer olarak Cumhuriyet mah. Deniz sok. No: 7 sayılı adresi tarif ettikleri, ancak, ekibin bu adres ve civarında yaptığı araştırmada, motosikletin nereden çalındığı ve kime ait olduğunun tespit edilemediği, Mahkemede müşteki ...’ın motosikletin iş yeri önünden çalındığını beyan ettiği anlaşılmakla; bisikletin çalındığı yerin net olarak araştırılarak, bilgi edinildiği takdirde, suça konu yerin, suça sürüklenen çocukların yakalandıklarında tarif ettikleri yer olması durumunda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 01.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2374, Karar No: 2019/9255, Tarih: 28.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2374 E.  ,  2019/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 28.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.