muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7271, Karar No: 2007/8068, Tarih: 21.06.2007

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 tarih ve 2006/15327-16203 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17110, Karar No: 2023/11116, Tarih: 23.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17110 E.  ,  2023/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/188 Esas - 2021/401 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Davalı Vekilinin İstinaf Başvurunun Esastan

Reddi, Davacı Vekilinin İstinaf Başvurusunun Kabulü İle

Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/90 Esas - 2020/314 Karar

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının maliki ve sürücüsü olduğu traktörün 21.02.2010 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucunda dava dışı ...'nın yaralandığını ve malul kaldığını, kaza tarihi itibarıyla davalının sürücüsü ve maliki olduğu traktörün müvekkili nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortası(ZMSS) ile sigortalı olduğunu, kazada yaralanan ... tarafından müvekkili aleyhine Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/894 esas sayılı dosyası ile tazminat davası açıldığını, yargılama sırasında sulh olunduğunu ve müvekkili tarafından ...'ya 343.508,00 TL ödeme yapıldığını, kaza sırasında davalının sürücü belgesi olmaması nedeniyle ...'ya ödenen tazminatın davalıdan talep edildiğini ancak davalı tarafından müvekkiline ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 343.508 TL tazminatın ödeme tarihi olan 30.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, dava dışı ...'nın araçta hatır için taşındığını, bu nedenle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, kazanın salt müvekkilinin ehliyetsiz olması nedeniyle meydana geldiğinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğini, kazanın nedeni sürücünün ehliyetsizliği değilse nedensellik bağı bulunmadığından rücu imkanı olmayacağını, dava dışı ...'nın müvekkilinin ve diğer yolcuların ısrarına rağmen römorkta değil sürücünün yanında tekerlek üzerine oturmaya devam ettiğini, bu nedenle meydana gelen kazada dava dışı ...'nın da kusurlu olduğunu, dava konusu trafik kazasının meydana gelmesinde müvekkiline atfı kabil kusur bulunmadığını, davacı tarafından zarar görenlere ödenen miktarın değil ödenmesi gereken gerçek zararın ödeme miktarı ile sınırlı olmak üzere rücu edilebileceğini, bu nedenle ödeme tarihi itibarıyla dava dışı ...'nın gerçek zararının tespit edilmesi gerektiğini, dava dışı ...'ya SGK tarafından yapılmış bir ödeme olması halinde bu ödemenin tazminattan indirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu ... plakalı aracın, 21.02.2010 tarihinde tek taraflı trafik kazasına karıştığı, aracın sürücü belgesi olmayan malik davalı tarafından kullanıldığının sabit olduğu, konusunda uzman bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporuna göre meydana gelen trafik kazasında davalının tam kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen maluliyet raporuna göre davacının ödeme yaptığı dava dışı kişinin %100 oranında malul olduğu, davacının dava dışı ...'ya ödeme yaptığı tarih itibarıyla gerçek zararın 1.135.846,99 TL olarak belirlendiği, davacın tarafından ise sulh nedeniyle 30.07.2015 tarihinde 343.508,00 TL ödeme yapıldığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 95 inci maddesinin ikinci fıkrası ve Karayolları Motorlu araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4. maddesi uyarınca davacı sigortacının, sigortalısına karşı rücu hakkının doğduğu, dosya kapsamı itibarıyla dava dışı ...'nın hatır amacıyla taşındığının sabit olduğu, bu nedenle davacı tarafından sulh protokolü ile yapılan ödemede hatır taşıması indiriminin yapılmaması nedeniyle davacı tarafından ödenen bedelden %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 274.806,40 TL'nin 30.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; sigortacının zarar görene ödemesi gereken gerçek zarar miktarının poliçe limitleri dahilinde kalan kısmının tarafların sulhen anlaşması ile müvekkili tarafından ödendiğini, müvekkilinin ödemesinin, gerçek zarar miktarının üzerinde olmadığını, İlk Derece Mahkemesince zarar görenin toplam gerçek zararından değil de, müvekkilinin zarar görene sulhen ödediği 343.508,00 TL üzerinden %20 indirim uygulayarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı vekili yararına reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin de kabul ve red oranları üzerinden taraflar arasında paylaştırılmasının hatalı ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kazanın salt müvekkilinin ehliyetsizliği nedeniyle meydana gelip gelmediğinin araştırılmadığını, davacının ancak sigortalısının kusuru oranında rücu imkanına sahip olduğunu, hükme esas alınan kusur raporlarının kaza ile müvekkilinin ehliyetsiz olması arasındaki illiyet bağını belirler şekilde düzenlenmediğini, salt müvekkilinin ehliyeti olmaması nedeniyle %100 kusur verildiğini, müvekkilinin kaza sırasında hızını azaltmadığı tespit edilmişse de bu hususun gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkilinin kaza meydana gelmeden önce vites küçülttüğünü, bu durumun tek başına müvekkilinin hızını yavaşlattığının göstergesi olduğunu, bilirkişi raporunda ...'nın traktörün römorkunda olduğu tespit edilmiş ise de duruşmada dinlenen tanığın ...'nın sürücünün yanında oturduğunu ifade ettiğini, ısrarlara rağmen ...'nın tekerleğin üzerinde oturmaya devam etmesi nedeniyle oluşan zararda kusuru olduğunu, dava dışı ...'nın eylemi ile kaza ve zarar arasındaki illiyet bağının kesildiğini, ...'nın zararın meydana gelmesinde en azından müterafik kusurlu olduğunu ve bu hususun mahkemece dikkate alınmadığını, bu nedenlerle müterafik kusur nedeniyle de indirim yapılması gerektiğini, hatır taşıması indirim oranının düşük olduğunu, dava dışı ...'nın maluliyetinin tespiti yönünden mevcutlu olarak Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi gerekirken tedavi belgeleri üzerinden maluliyet tespiti yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusu yönünden; mahkemece yargılamanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda düzenlenen usul kurallarına uygun olarak yapılmış olduğu, kamu düzenine aykırılık hallerinin bulunmadığı, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olduğu, bu nedenlerle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, davacı vekilinin istinaf başvurusu yönünden; mahkemece dosya kapsamı ile dava dışı ...'nın hatır amacıyla taşındığının sabit olması, davacı tarafından sulh protokolü ile yapılan ödemede hatır taşıması indiriminin yapılmaması nedeniyle davacı tarafından ödenen bedelden %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece alınan aktüer bilirkişi raporunda %20 hatır taşıması indirimi yapılmak suretiyle toplam 446.809,89 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplandığı, aktüer bilirkişi tarafından hesaplanan tazminat miktarına göre, tazminattan hatır taşıması indirimi (%20) yapılması halinde dahi sonuç olarak çıkan tazminat miktarı davacının rücuya tabi olarak yaptığı ödemeden fazla olduğu bu durumda rücuya esas tazminattan tekrar hatır taşıması indirimi yapılmasının hatalı olduğu bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne, 343.508,00 TL’nin 30.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın salt müvekkilinin ehliyetsizliği nedeniyle meydana gelip gelmediğinin araştırılmadığını, davacının ancak sigortalısının kusuru oranında rücu imkanına sahip olduğunu, hükme esas alınan kusur raporlarının kaza ile müvekkilinin ehliyetsiz olması arasındaki illiyet bağını belirler şekilde düzenlenmediğini, salt müvekkilinin ehliyeti olmaması nedeniyle %100 kusur verildiğini, müvekkilinin kaza sırasında hızını azaltmadığı tespit edilmişse de bu hususun gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkilinin kaza meydana gelmeden önce vites küçülttüğünü, bu durumun tek başına müvekkilinin hızını yavaşlattığının göstergesi olduğunu, bilirkişi raporunda ...'nın traktörün römorkunda olduğu tespit edilmiş ise de duruşmada dinlenen tanığın ...'nın sürücünün yanında oturduğunu ifade ettiğini, ısrarlara rağmen ...'nın tekerleğin üzerinde oturmaya devam etmesi nedeniyle oluşan zararda kusuru olduğunu, dava dışı ...'nın eylemi ile kaza ve zarar arasındaki illiyet bağının kesildiğini, ...'nın zararın meydana gelmesinde en azından müterafik kusurlu olduğunu ve bu hususun mahkemece dikkate alınmadığını, bu nedenlerle müterafik kusur nedeniyle de indirim yapılması gerektiğini, davacının hatır taşıması indirimi yapmaksızın fazla ödeme yapmasının sorumluluğunun müvekkiline yüklenemeyeceğini, sulh olunan ancak hatır taşıması indirimi yapılmayan miktar üzerinden mahkemece hatır taşıması indirimine gidilmesi gerektiğini, dava dışı ...'nın maluliyetinin tespiti yönünden mevcutlu olarak Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi gerekirken tedavi belgeleri üzerinden maluliyet tespiti yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın 21.02.2010 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucunda dava dışı ...'nın yaralanması nedeniyle davacı tarafından 30.07.2015 tarihinde dava dışı ...'ya ödenen maddi tazminatın kaza sırasında sürücünün ehliyetsiz olması nedeniyle rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun'un 95 inci maddesinin ikinci fıkrası, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun'un 95 inci maddesinin ikinci fıkrası, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 2918 sayılı Kanun ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları gereğince davacının rücu hakkına sahip olmasına, kazanın meydana gelmesinde sürücü ve işleten olan davalının tam kusurlu olduğunun belirlenmiş olmasına, hatır taşımasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin yerinde olmasına, dava dışı ...'nın maluliyetinin Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenmiş olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12304, Karar No: 2022/676, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12304 E.  ,  2022/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, tefecilik, 5464 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 43. maddesi uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması esnasında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2013 tarihli ve 2013/543 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açılmış ise de; ... Rapor Değerlendirme Komisyonunun 20.09.2012 tarihli ve RDK-1/M-57 sayılı komisyon mütalaası ile yalnızca sanıklardan ... hakkında mütalaa verildiği, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı tespit edilmekle; sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olarak, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'ndan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

C) Sanıklar hakkında "Tefecilik" ve "5464 sayılı Kanun'a aykırılık" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

C) Sanıklar hakkında "Tefecilik" ve "5464 sayılı Kanun'a aykırılık" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıkların, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin, hem TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, her iki suç için öngörülen cezaların suç tarihi itibarıyla aynı olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesi ve özel norm ilkesi önceliği gereğince sanıklar hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sahte fatura düzenleme suçu yönünden diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.