muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28476, Karar No: 2015/10245, Tarih: 06.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28476 E.  ,  2015/10245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yıldızeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2013/560-2014/219

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu 102 ada 72 parsel sayılı taşınmaz Yıldızeli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/56 esas sayılı dosyası ile davalı olduğundan bu taşınmaz yönünden belirlenen kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli hesaba yatırılmaması,

2) Dava konusu taşınmazların göl alanı olarak terkinine karar verilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın;

a) Hüküm fıkrasının 1 numralı bendinde yer alan (ve 102 ada 72 parsel) ibaresinin çıkartılmasına,, yine aynı bentte yer alan (21.690,89-TL) rakamının çıkartılmasına, yerine (14.328,23-TL) rakamının yazılmasına,

Hüküm fıkasının 1 numaralı bendindeki (tespitine) kelimesinden sonra gelmek üzere (Sivas ili, Yıldızeli ilçesi, Halkaçayır Köyü, Yukarıçayır mevki 102 ada 72 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin ise 7.362,66-TL olarak tespitine) cümlesinin yazılmasına, (bedele) kelimesinin yerine (bedellere) kelimesinin yazılmasına,

b) Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin tamemen çıkartılmasına, yerine (Ziraat Bankasına depo edilen 102 ada 85 parsele ait 14.328,23-TL kamulaştırma bedelinin davalılara tapudaki hisseleri oranında derhal ödenmesine için bankaya müzekkere yazılmasına,

102 ada 72 parsel sayılı taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan, bu parselin kamulaştırma bedelinin ileride hak sahibi olacaklara ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesaba yatırılmasına) cümlesinin yazılmasına,

c) Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan (dvacı D.. M.. adına tapuya tesciline) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereğince göl alanı olarak terkinine) ibaresinin yazılmasına,

102 ada 72 parsel sayılı taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan, bu parselin kamulaştırma bedelinin ileride hak sahibi olacaklara ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesaba yatırılmasına) cümlesinin yazılmasına,

c) Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan (dvacı D.. M.. adına tapuya tesciline) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereğince göl alanı olarak terkinine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7795, Karar No: 2010/15276, Tarih: 21.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/7795 E.  ,  2010/15276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle suç tarihi olan 28.3.2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Boyabat C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7166, Karar No: 2015/1171, Tarih: 25.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7166 E.  ,  2015/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile bir kısım davalılar vekili Av. ... ve davalı ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ..., ... ve ...'un da arasında bulunduğu arsa sahipleri arasında 28.05.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, davacının bu sözleşme uyarınca tüm edimlerini yerine getirdiğini, bu duruma rağmen davalıların davacıya verilmesi gereken 9 numaralı bağımsız bölüm tapusunu vermedikleri gibi, diğer davalı....'na sattıklarını ileri sürerek, şimdilik 9 numaralı bağımsız bölüm tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan arsa sahipleri vekili, davalılar adına isabet eden 2 numaralı bağımsız bölüm ile davacı adına isabet eden 9 numaralı bağımsız bölümün, 2 numaralı bağımsız bölümün tavan yüksekliğinin standart ölçülerin altında olması nedeniyle takas edildiğini, 2 numaralı bağımsız bölüm dışında davacıya para ve otomobil verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre, tarafların daireleri takas ettikleri, 2 numaralı bağımsız bölümün davacı yüklenicinin gösterdiği üçüncü şahsa, 9 numaralı bağımsız bölümün ise davalılarca diğer davalı ...'na satıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, TMK'nın 706, TBK'nın 237, Tapu Kanunu'nun 26, Noterlik Kanunu'nun 60. maddeleri uyarınca resmi şekle uyularak yapılmıştır. TBK'nın 13. maddesi uyarınca, aynı geçerlilik şartı sözleşmenin tadil edilmesi halinde de aranmalıdır.

Davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında resmi şekle uygun 28.05.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşmeye göre 9 numaralı bağımsız bölüm davacı yüklenici adına, 2 numaralı bağımsız bölüm ise arsa sahipleri adına isabet etmiştir. Bu durum tarafların kabulündedir. Bağımsız bölümlerin bulunduğu konum ve maddi değerleri nazara alındığında 9 numaralı bağımsız bölümün daha kıymetli olduğu

sonucuna ulaşılacaktır. Bu iki bağımsız bölümün takası halinde davacı durumu ağırlaşacağından, takasa ilişkin işlemlerin aynı resmi şekle uygun yapılması gereklidir.

sonucuna ulaşılacaktır. Bu iki bağımsız bölümün takası halinde davacı durumu ağırlaşacağından, takasa ilişkin işlemlerin aynı resmi şekle uygun yapılması gereklidir.

2 numaralı bağımsız bölüm, kat irtifakı ile hak sahibi olarak gözüken tüm arsa sahiplerince dava dışı üçüncü kişi ...'a tapuda devredildiği gibi, davacı yüklenicinin talimatı ile devredildiğine dair yazılı delil yoktur.

9 numaralı bağımsız bölüm, kat iritifakı ile davalı arsa sahipleri adına tescil edilmiş, sonrasında davalı arsa sahiplerince diğer davalı ve davalı arsa sahiplerinin yakını olan ...'na tapuda devredilmiştir.

Davalılar vekili, davacı adına isabet eden 9 numaralı bağımsız bölüm ile davalılar adına isabet eden 2 numaralı bağımsız bölümün takas edildiğini, bu takas nedeniyle davacıya para, otomobil ve 2 numaralı bağımsız bölümün ½ hissesinin verildiğini savunmuşlar ise de, bu savunmalarını ispatlamak amacıyla tanık anlatımı dışında, dava dışı kişinin otomobiline ilişkin ve yine dava dışı kişiye verilen vekaletnameye dayanmışlardır.

Mahkemece, tanık anlatımları ve bu davanın taraflarının yer almadığı vekaletnameye itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Para ödemesine ilişkin tanık delili dışında delil bulunmadığı gibi, otomobil verilmesine ilişkin vekaletname de taraflar arasında olmadığından, araç satışına ilişkin senette dosyada bulunmadığından, davalı savunmasına itibar edilemeyecektir.

Sunulan tanık ve vekalet delilleri yukarıda anılan taraflar arasında var olduğu kuşkusuz ve resmi şekle uygun delili tadil edecek mahiyette değildir.

Bu durumda, mahkemece, davalı tarafın resmi şekle uygun 28.05.2010 tarihli arsa payı karşılığı sözleşmesinin aksini kanıtlayamaması nedeniyle, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, tanık anlatımları ve taraflar arası olmayan vekaletnameye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4916, Karar No: 2023/2700, Tarih: 28.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4916 E.  ,  2023/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2018/146 Esas, 2020/51 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.06.2020 tarihli ve 2020/1148 Esas, 2020/779 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.11.2021 tarihli ve 2020/19935 Esas, 2021/11891 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık ... hakkında diğer sanık ... ile uyuşturucu madde sattıklarına dair ihbar ve bu ihbarla uyumlu sanıkların birlikte kaldıkları evde uyuşturucu maddelerin ele geçtiği, bu evin sanık ... tarafından kiralanmış olduğu, tanık ...'in arama kayıtlarıyla da desteklenen sanık aleyhindeki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın üzerine atılı suçtan mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/1268 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına,

2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesince, olay tarihinde sanık ... ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan haklarında kurulan mahkûmiyet hükümleri kesinleşen temyiz dışı sanıklardan ...'ın ikametlerinde uyuşturucu madde sattıkları, diğer temyiz dışı sanık...'ye de uyuşturucu madde sattırdıkları bilgisi üzerine, muhbir bilgisinde belirtilen adresin fiziki takibe alındığı, ikametten çıkan diğer sanık...'nin üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, ikametin kapısından sanık ... ile tanık ...'in çıktıklarının görüldüğü, ikamette yapılan aramada, kokain ve çeşitlilik arz eden diğer uyuşturucu maddelerin ve sanık ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının ele geçirildiği, sanık ... hakkında diğer sanık ... ile uyuşturucu madde sattıklarına dair ihbar ve bu ihbarla uyumlu sanıkların birlikte kaldıkları evde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmiş olması, bu evin sanık ... tarafından kiralanmış olduğu, tanık ...'in arama kayıtlarıyla da desteklenen sanık aleyhindeki beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve delillerin hukuka uygun toplandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/1268 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15141, Karar No: 2013/17983, Tarih: 16.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15141 E.  ,  2013/17983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ...(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet ve ev eşyasının iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkiline şiddet uyguladığı ve evden kovduğunu, konutta bulunan bir kısım eşyaların tespit edildiği ve tarafına verildiğini; ... adet no frost buzdolabı, iki takım koltuk takımı, ... adet çekyat, ... adet masa-sandalyeleri, ... adet orta sehba, ... adet zigon sehpa ve ... adet fiskos sehba olan çeyiz eşyası ile ... adet 60 gr ... ayar altın kelepçe, ... adet her biri ... gr ... ayar altın düz bilezik, ... adet her biri 25-30 gr arası ... burma bileziğin tarafına verilmediğini belirterek, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacıya şiddet uygulamadığını, davacının evi terk ettiğini eve dönmesi için ihtar gönderildiği ancak ihtarın sonuçsuz kaldığını, ....06.2010 tarihinde tarafların imzaladığı tutanak ile davacıya ait olan tüm eşyaların teslim edildiğini, talep edilen ev eşyalarının müvekkiline ait olduğunu, ziynet eşyalarının ise tümünün davacıya teslim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi, mümkün değilse bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun .... maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden kimseye düşer. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Bu bağlamda kural olarak davacı kadın, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını, ziynetlerin müşterek hanede ya da davalıda kaldığını ispat etmek zorundadır. Zira; olağan olan ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Bu bağlamda kural olarak davacı kadın, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını, ziynetlerin müşterek hanede ya da davalıda kaldığını ispat etmek zorundadır. Zira; olağan olan ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıya ait bir kısım ev eşyasının ve elbiselerin .......... Asliye ... Mahkemesi'nin 2010/43 D.İş sayılı dosyası ile tesbitinin yapılarak ....06.2010 tarihli tutanak ile tarafına teslim edildiği; dava konusu edilen eşyalardan ... adet no frost buzdolabının davacı tarafa teslim edilmediği; buzdolabına ait olup, davacı adına tanzim olunmuş faturanın davacı vekili tarafından delil olarak dava dosyasına ibraz edilmiş olduğu ancak mahkemece, bu delilin hükme esas alınmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyalarının halen davalının elinde olduğunu ileri sürmüşse de bu iddiasını kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, delil listesinde “vs. diğer deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi; yine dava konusu buzdolabına ait olup, delil olarak dosyaya ibraz edilmiş olan faturanın hükme esas alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14172, Karar No: 2014/9707, Tarih: 10.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14172 E.  ,  2014/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/210257

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.02.2011

NUMARASI : 2008/327 Esas, 2011/45 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunu ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.07.2010 tarihli raporunda "akıl hastalığının olmadığı, fiilin hukuki anlamını algılayabileceği, beyanlarına itibar edilebileceği, mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği, ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığına'' ilişkin raporda mağdurenin beden sağlığının bozulduğuna ilişkin açıklamanın olmaması ve sadece sezeryanla doğum yapmış olmasının beden sağlığının bozulması olarak kabulünün mümkün olmaması karşısında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7131, Karar No: 2019/11178, Tarih: 11.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7131 E.  ,  2019/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi, davalı erkeğin adresine "Mernis" ibaresi şerhiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğe çıkarılmış ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle evrak Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Davalının bilinen en son adresi mernis adresidir. Bu bakımdan gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesinin davalı erkeğin bilinen en son adres olarak mernis adresine, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin, tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligatın çıkarılması gerekmektedir. O halde davalı erkeğe gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2019 (Pzt.)