muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6464, Karar No: 2013/7939, Tarih: 05.07.2013

1-Davalı-davacı Hazinenin temyiz itirazları yönüyle;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, çekişmeli taşınmazın davacı-davalı ... adına tesciline ve davalı-davacı Hazinenin men'i müdahale davasının reddine ilişkin hükümler usul ve yasaya uygun olmakla ONANMASINA,

2- Davacı-davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davalı-davacı Hazinenin meni müdahale davasının reddine karar verildiği halde, kal talebinin kabul edilerek çekişmeli taşınmaz üzerindeki binanın kal'ine karar verilmesi kendi içinde çelişkili olduğu gibi, mahkemenin kararına dayanağı 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na 01.07.1992 tarihinde 3830 sayılı Yasa ile eklenen 5/2. maddesi ve aynı kanunun 13. maddesindeki açıklık gereği sahil şeritlerinde bulunan taşınmazlar üzerindeki yapıların kal'i ancak taşınmazın sınırları içinde bulunduğu Belediye Tüzel Kişiliği tarafından tesis edilecek idari bir işleme konu edilebileceği, bu işleminde denetim yerinin idari yargı olacağı şüphesizdir. Diğer yandan; 3621 sayılı Kıyı Kanunun 5/2. maddesi sahil şeritlerinden yararlanmaya ve yapılaşmaya ilişkin olup mülkiyet hakkına ilişkin düzenleme içermediği gibi somut olayda idarece yapılmış bir işlem de bulunmamaktadır. Kaldı ki; çekişmeli taşınmaz üzerindeki bina yasa değişikliğinden önce 1983 yılında yapılmış olup, mahkemenin idarenin yerine geçerek idari nitelikte böyle bir karar verilmesi de mümkün bulunmadığına göre, mahkemece davalı-davacı Hazinenin kal talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin ve yasa hükümlerinin takdirinde yanılgıya düşerek kabulüne dair hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı-davalı ...'in temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene iadesine, 05.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5024, Karar No: 2011/4242, Tarih: 18.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5024 E.  ,  2011/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/02/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 03/06/2005 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, içinde bulunduğu davalı ...’nun sürücüsü olduğu aracın, davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu traktör ile çarpışması nedeniyle sürekli iş göremez biçimde yaralandığını; kazada, kusurunun bulunmadığını belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise, kazanın meydana gelişinde kusurları bulunmadığını, davacının içinde bulunduğu araca hatır için bindirildiğini, sorumlu olmadıklarını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, olayda davalı sürücü ...’ın 6/8, diğer davalı sürücü ...’nun 2/8 oranlarda kusurlu oldukları, davacının ise kusurunun bulunmadığı benimsenerek maddi tazminat isteminin tümü, manevi tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalı ...’nun aracına ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnızca yolcunun yararının bulunduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Diğer yandan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu ağırlaştırmış ise yargıcın tazminat tutarından uygun bir tutarda indirim yapması gerekir. Dava konusu olayda, sürücü belgesi bulunmadığını ve alkollü olduğunu bildiği davalılardan ...’nun sürücüsü olduğu araca binen davacının, zarar doğuran eyleme katkıda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından, olayda varlığı kabul edilen hatır taşıması nedeniyle Borçlar Yasası'nın 43, davacının sürücü belgesiz ve alkollü olduğunu bildiği sürücünün kullandığı araca binmesi nedeniyle de aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca uygun tutarlarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ve ... yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6271, Karar No: 2014/10653, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6271 E.  ,  2014/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, taksirle yaralama

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, taksirle yaralama suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda kısmi çelişki içeren beyanları, sanık savunması ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdureye söylediği cinsel içerikli sözleri müteakip odadan ayrılmasından sonraki aşamada sanığın sözleri nedeniyle cinsel saldırıya uğrayacağı korkusuna kapılan mağdurenin kendisini balkonlu odaya kapatıp balkona çıkmasından sonra, kapalı kapının zorlanması ile sanığın kendisine saldıracağından emin olarak balkon korkuluklarına iyice yanaşmasının ardından, sanığın ve tanıklardan...'nin beyanıyla sabit olduğu üzere tanık ...'nun içeri girip balkonda bulunan mağdureye müdahale etmek istedikleri sırada aşağıya düşmesinden ibaret eylemde, gerek cinsel sözlerin sarf edildiği odadan sanığın ayrılmasına kadar geçen süre içinde, gerekse mağdurenin balkona çıkmasından sonraki süreçte mağdureye yönelik cinsel içerikli sözler söylediği sabit olan sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunun hazırlık hareketlerini aşacak mahiyet ve derecede olmak üzere atılı suçun icrai hareketlerine başladığına ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eylemin gerçekleştiği ispatlanan bu haliyle cinsel taciz suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için TAHLİYESİNE, mahalline en seri biçimde bildirilmesi hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17424, Karar No: 2016/23594, Tarih: 20.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17424 E.  ,  2016/23594 K.**

**"İçtihat Metni"**

... isimli işçinin davalılar ... Enerji Elekt. .... .... Emlak Gıda... .... .... Taah....... .... ... ... Ziyaretçi Yönlendirme ... Hizmetler Temizlik .... ...... .... ....'... işçisi olup olmadığı... davalıların işçisi ... davalılar nezdinde hangi tarihler arasında çalıştığını tespite yarar ... türlü delil... belgenin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan, getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8006, Karar No: 2010/15932, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8006 E.  ,  2010/15932 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...Nakl. Mob.Tic. Ltd. Şti vekili avukut... aralarındaki dava hakkında Ordu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 1.3.2010 gün ve 107-36 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalıdan aldığı yatak odası takımı ve bazaların bozuk çıktığını, eşyaları toplam 1.730.00.TL’ ya satın aldığını, borcunun bir kısmını ödediğini, bir kısmını ise senet vererek taksitlendirdiğini, eşyayı aldıktan 15 gün sonra mağazayı arayıp eşyalarına bakmalarını söylediğini ancak davalının gelmediğini bu nedenlerle eşyalarının tümünün iade edilmesi ile verdiği senetler ile ödediği paranın iadesine karar verilmesini istemiştir. Ayrıca yargılama sırasında sadece 4 kapaklı dolap ve şifonyer için talepte bulunduğunu beyan etmiştir.

Davalı, davacının 23.07.2007 tarihinde 750.00.TL’ ya baza ve 250.00.TL’ ya halı yıkama makinesi ile 10.02.2008 tarihinde 580.00.TL’ ya 4 kapaklı dolap, 200.00.TL’ ya şifonyer ve 80.00.TL’ ya servis sehpası aldığını, davacının bakiye 915.00.TL borcunu ödememek için bu davayı açtığını, arızalı ürün var ise tamir ettirebileceğini bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı tarafından davalıdan alınan kardolap ve şifonyerin nakliye ve teslim giderleri davalı şirkete ait olmak kaydıyla davalı tarafından teslim alınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000.TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430.00.TL.’ ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel 2010/8006-15932

Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.430.00.TL.’yı geçmediğinden HUMK.’ nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 17.15 TL peşin alınan temyiz harcının iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18632, Karar No: 2023/228, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18632 E.  ,  2023/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/718 E., 2022/1390 K.

DAVA TARİHİ : 20.05.2021

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Osmangazi Üniversitesine bağlı Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde hizmet ihalesini alan şirketlerde aralıksız olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini, hâlen kadrolu işçi olarak davalıya ait hastanede çalışmakta olduğunu, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) üyesi olduğunu, kadroya geçirilmeden önce davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak düzenlendiğini, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde belirsiz süreli ... sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmede % kısmında oran yazılı olduğunu ancak davalı tarafça sözleşmede belirlenen oran dikkate alınmaksızın ücretin düşürüldüğünü ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirtilen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak kararlaştırıldığını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.04.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediği, ... sözleşmesinin 6 ncı maddesinde öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası olarak belirlenen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak belirlendiği gerekçesiyle davacının ... ... sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklarının bulunmadığı ancak davacının ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık-... arasında bağıtlanan ve 01.10.2020-31.03.2023 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi uyarınca ödenmeyen alacaklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve dava konusu alacak taleplerine ilişkin hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılması, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli olacak şekilde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin öngörülmediği ve davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen alacaklarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1124, Karar No: 2013/4174, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1124 E.  ,  2013/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın sorgusunda bildirdiği "Egemenlik Mahallesi 3. Sokak No:5 Merkez/Kahramanmaraş" adresine Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ edilmiş olup sanığın sorgusundan sonra mahkemeye bildirmiş olduğu yeni adresi olan "Menderes Mahallesi 7. Sokak No:16 Kahramanmaraş" adresine tebliğ yapılmamış olması nedeniyle tebliğin usulsüz olması karşısında temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, işsiz olan müştekiye bakanlıkta ve resmi dairede tanıdıkları olduğunu, kendisine ... bulabileceğini söyleyerek aralıklarla para isteyip müştekiden 15.000 TL para aldıktan sonra ortadan kaybolduğunun anlaşıldığı olayda,eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21154, Karar No: 2012/28336, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21154 E.  ,  2012/28336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık evlilik birliği içerisinde edinilen maldan dolayı talep edilen tedbire ilişkin olup, boşanma davası esnasında açtırılan hesaba yönelik olduğundan ve bu tedbir talebinin aile mahkemesinde görülmesine göre, verilen kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 2. Hukuk Dairesinindir. Ne var ki, aynı dairece de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığa gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlere, dosyanın görev uyuşmazlığının giderilmesi için Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığa GÖNDERİLMESİNE, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.