muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11637, Karar No: 2018/7909, Tarih: 12.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11637 E.  ,  2018/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 26/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının maddi tazminata dayalı temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret eylemi ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Davacı vekili; davacının 86 yaşında yaşlı biri olduğunu, yoldan geçen insanları tartıp vakit geçirdiğini, davalıların sokaktan geçen kadınlara tacizde bulunduğunu ileri sürerek davacıya hakaret edip ölümle tehdit ettiklerini, davalıların hakaret suçundan mahkum olduklarını, davalıların eylemleri nedeniyle davacının iki kez evini değiştirmek zorunda kaldığını, davacının onur, şeref ve saygınlığının rencide edildiğini belirterek davacı için maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili ; davacının, davalıların iş yerinin önündeki kaldırımda tartı cihazı ile yoldan geçenleri tartarak geçimini sağladığını, davacının sokaktan geçen kadınlara tacizde bulunduğunu, çocuklara küfür edip onları taşladığını, davacının küfürleri nedeniyle müşterilerinin olumsuz etkilendiğini, davalıların davacıya karşı herhangi bir hakaret ve tehditleri olmadığını, iki ev değiştirmesinin dava konusu olayla illiyet bağının bulunmadığını ileri sürerek haksız davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının uğradığını iddia ettiği maddi zararını ispatlayamadığı, dosya kapsamında davalılar aleyhine tek delilin ceza dosyası kapsamında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu, bu kararın davalıların savunmalarındaki beyanlara dayandırıldığı, oysa bahse konu sözlerin davalıların, davacının şikayeti üzerine yapılan savunmaları sırasında söylenmiş sözler olduğu diğer savunmaları ve dinlenen tanık beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde davalılara izafe edilebilecek bir kusur veya sübut bulmuş bir hakaret eylemi mevcut olmadığı, dolayısıyla manevi zararın da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ile davalıların davacıya yönelik hakaret eylemi nedeniyle mahkum oldukları ... ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/147 esas 2014/321 karar sayılı ceza dosyası kapsamında dinlenen tanıklar ve aynı ceza dosyasında beraat eden diğer sanığın beyanları incelendiğinde, davalıların davacının sokaktan geçen kadınları taciz ettiği yönündeki ifadelerini doğrulayıcı hiç bir emarenin bulunmadığı, bu nedenle davalıların eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi yerine, davanın tümden reddi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14710, Karar No: 2021/15049, Tarih: 27.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14710 E.  ,  2021/15049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/11/2018 tarihli ve 2018/224842 soruşturma, 2018/147376 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İSTANBUL ANADOLU 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/03/2019 tarihli ve 2019/1776 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/04/2021 gün ve 94660652-105-34-3271- 2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/04/2021 gün ve 2021/46805 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler tarafından atılı hırsızlık suçunun işlendiğine dair yeterli delil ve emare bulunmadığından bahisle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın merciince reddine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, anılan karara itiraz halinde itiraz mercii olan Sulh Ceza Hâkimliği kamu davası açılmasını gerektirir suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunduğu kanaatine varması halinde aynı Kanun’un 173/4. maddesi gereği itirazı kabul edeceği ve bunun üzerine Cumhuriyet savcılığınca iddianame düzenleneceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekilerin ifadelerinde, şüphelilerin et ve şarküteri alanında faaliyet gösteren Akıncı Et ve Tavuk Ürünleri isimli iş yerlerinde ustabaşı ve işçi olarak çalıştıklarını iş yerine ait bir kısım etin fatura kesilmeden ve çıkış gösterilmeden başka bir araca koymak suretiyle sattıklarını beyan etmeleri karşısında, iş yerinde ustabaşı olarak çalışan şüphelilerden ...'in olay tarihinde kendi şahsına ait et getirdiğini, diğer şüpheli ...'e araçta bulunan eti iş yerinde bulunan dolaba koymasını söylediğini, daha sonra şüpheli ...tan önce 10 kg ertesi gün ise etin kalan kısmını müşterinin talebi üzerine vermesini söylediğini, şüpheli ...ın yoğunluktan dolayı araçta bulunan eti dolaba koymayı unuttuğunu ve etin bozulması nedeniyle çöpe attığını, kendi şahsına ait et yerine iş yerine ait 10 ve 28,800 kg olmak üzere toplam 38,800 kg eti verdiğini bu durumdan kendisinin ...ın söylemesi üzerine haberdar olduğunu belirtmesi, şüpheli ...'in bu ifadeyi doğrulayan beyanı ve şüphelilerin aralarında tutmuş oldukları tutanak nazara alındığında, her ne kadar eylem hırsızlık suçu olarak nitelendirilmiş ise de, hukuki nitelendirmenin Cumhuriyet savcılığına ait olması kaydıyla, şüphelilerden ... yönünden bahse konu eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Buna karşın Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz ve yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görürse bu hususu açıkça belirtmek suretiyle CMK’nın 173/3. maddesi uyarınca soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir, Cumhuriyet başsavcılığı belirtilen eksikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza Hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza Hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

İnceleme konusu dosyada; müştekilerin ifadelerinde, şüphelilerin et ve şarküteri alanında faaliyet gösteren Akıncı Et ve Tavuk Ürünleri isimli iş yerlerinde ustabaşı ve işçi olarak çalıştıklarını beyanla iş yerine ait bir kısım eti fatura kesilmeden ve çıkış gösterilmeden başka bir araca koymak suretiyle sattıklarını iddia etmeleri ve etin faturasız olarak aynı iş yerinde şoför olarak çalışan ...’ın aracına şüpheliler tarafından konulduğuna ilişkin ...’ın beyanının bulunması karşısında; iş yerinde ustabaşı olarak çalışan şüphelilerden ...’in olay tarihinde iş yerine kendi şahsına ait et getirdiğini, diğer şüpheli ...’e araçta bulunan bu eti iş yerinde bulunan dolaba koymasını söylediğini, daha sonra şüpheli ...’tan bu şahsına ait etinden bir parça kesip getirmesini istediğini, bunun üzerine ...’ın önce 10 kg et getirdiğini, ertesi gün ise etin kalan kısmını müşterinin talebi üzerine getirdiğini, ...’ın ertesi gün getirdiği etin de 28,800 kg ağırlığında olduğunu, sonrasında ...’ın kendisine gelerek bir hata yaptığını söylediğini, hatanın ne olduğunu sorduğunda şüpheli ...’ın yoğunluktan dolayı şahsına ait olan ve araçta bulunan eti dolaba koymayı unuttuğunu ve etin bozulması nedeniyle çöpe attığını, kendisine vermiş olduğu toplam 38,800 kg etin çalıştığı firmaya ait olduğunu söylediğini, bu durumdan kendisinin ...’ın söylemesi üzerine haberdar olduğunu, bu durumu müşteki Sebahattin’e bildireceğini söylediğini ancak o gün bildiremediğini belirtmesi ve şüpheli ...’in de bu ifadeyi doğrulayan beyanı ile yine bu hususta şüphelilerin aralarında tutmuş oldukları tutanak ve tanık ...’ın şüpheliler tarafından aracına faturasız ve tartısız bir şekilde et konulduğu şeklindeki beyanı nazara alındığında, şüphelilerin iddia edilen eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, hırsızlık suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL ANADOLU) 6. Sulh Ceza Hakimliğince kesin olarak verilen 18.03.2019 tarihli ve 2019/1776 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 27/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11818, Karar No: 2011/13944, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11818 E.  ,  2011/13944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm müdahil Orman Yönetimi vekili ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3567, Karar No: 2014/10071, Tarih: 21.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3567 E.  ,  2014/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü'nü düzenleyen II no'lu bölümün, Ortak Hükümler başlığının 2. bendinde,"İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Adana 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2009/642 esas, 2009/1115 karar sayılı 23.12.2009 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm, Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 05.01.2012 tarih, 2011/9176 esas ve 2012/256 karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (9.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2996, Karar No: 2024/6670, Tarih: 16.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2996 E.  ,  2024/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/469 E., 2023/320 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2022 tarihli iddianamesi ile;

a) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca,

b) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca,

Dava açılmıştır.

2. Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli kararı ile;

a) Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

c) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 17.02.2023 tarihli kararı ile;

c) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 17.02.2023 tarihli kararı ile;

a) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

a) Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

b) Sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, hükmün yeterli gerekçe içermediğine, sanığın kullanıcı olduğuna ve ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına, arama ve elkoyma işleminin hukuka aykırı olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

c) Sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna ve ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurdukları iddiasına ilişkindir.

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna ve ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurdukları iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında yer alan tutanaklara ve uzmanlık raporuna göre; sanık ...'un temin ettiği metamfetamin ve sentetik kannabinoid cinsi uyuşturucu maddeleri ikametinden sattığı yönünde istihbari bilgiler elde edildiği, olay tarihinde ikametinin çevresinde beklendiği sırada sanığın motosikleti ile ikametinden ayrıldığı, yapılan takipte sanık ...'un temyizden vazgeçen sanık ...'in aracına bindiği ve yaklaşık 1 dakika sonra araçtan indiği, akabinde aracın petrol istasyonunda durduğu, usulüne uygun arama emrine istinaden sanık ...'in üzerinde ve araçta yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçtiği, daha sonra usulüne uygun arama emrine istinaden sanıklar ..., ... ve ...'in ortak ikametinde yapılan aramada uyuşturucu bulaşıklı hassas terazi, satışa hazır 7 paket metamfetamin, 119 paket sentetik kannabinoid ve 45 adet kilitli şeffaf poşet ele geçtiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar ..., ... ve ...'un ortak ikametinde uyuşturucu bulaşıklı hassas terazi ile farklı türde, satışa hazır ve kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu madde ele geçtiği dikkate alındığında, sanıkların iştirak halinde uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği; sanıkların eylemlerini 3 kişi birlikte işlemeleri nedeniyle cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yarı oranında artırım yapıldığı; sanıklar ... ve ...'un suçlu kişilikleri ve cezanın üzerlerindeki olası etkileri nedeniyle haklarında takdiri indirim hükmünün uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ..., ... ve ... Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,

koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması ile ilgili hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 31.07.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden