muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/453, Karar No: -, Tarih: 04.07.2007

Davalı/borçlu isticvap edildiği duruşmada; davacı Şirkete sipariş etmiş olduğu mutfak dolabını teslim aldığını, ancak davacı ile bir milyar lira bedel üzerinden anlaştıklarını, bedeli davacıya ödediğini, ödeme belgelerinin ibrazı için süre verilmesini ve davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin, “mutfak dolabı imalatı nedeni ile davalının davacıya 1.500.000.000.TL borçlu bulunduğu, davalının duruşmada alınan beyanı üzerine ödeme belgelerini ibraz etmek üzere 10 günlük kesin süre verildiği,  kesin süre içersinde ödeme belgelerini ibraz etmediği, bu itibarla davacının bu miktarı davalıdan talep etmekte haklı olduğunun anlaşıldığı” gerekçesiyle “davanın kabulüne, icra takibine davalının itirazının iptali ile, alacağa 9.3.2004 takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 600.000.000 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline” dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece, “yargılama aşamasında verilen kesin süre içerisinde davalının ödeme belgelerini ibraz etmediği, bu aşamadan sonra ibraz edeceği delillerin değerlendirilmesine yasal olanak bulunmadığı, hüküm tarihinden sonra yapılmış olan ödemelerin ancak kararın icrası sırasına nazara alınabileceği” gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Davacının, taraflar arasındaki mutfak dolabı alım satımı nedeniyle düzenlenen fatura bedelinin ödenmemesi üzerine 1.500.000.000 TL alacağın icra gideri, vekalet ücreti ve takip tarihinden itibaren asıl alacağa işleyecek faizi ile birlikte tahsili için ilamsız icra takibine giriştiği, davalının borca itirazı üzerine takibin durduğu ve 27.04.2004 tarihinde görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı/borçlunun yargılama aşamasında, borcu ödediğini ve ödeme belgelerini ibraz edeceğini beyan etmesine karşın ödemeye ilişkin belgeleri ibraz etmediği; ne var ki 24.03.2005 hüküm tarihinden sonra, 23.03.2005, 27.04.2005 ve 05.05.2005 tarihli ödeme makbuzlarını temyiz dilekçesine ekli olarak ibraz ettiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; davalının, temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği ödeme makbuzlarının mahkemece incelenmesi ve davalının ödediğini belirttiği bu belgelerden ayrı bir ödeme olup olmadığının belirlenmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki; itirazın iptali davası, müddeabihi takip konusu yapılmış ve borçlunun itiraz etmiş olduğu alacak olan, normal bir eda davasıdır.

Mahkemenin davanın reddi ya da kabulü yönünde verdiği karar, maddi anlamda kesin hüküm teşkil edeceğinden; davanın reddi halinde alacaklı, borçluya karşı aynı alacaktan dolayı yeni bir alacak davası açamayacağı gibi; davanın kabulü halinde borçlu da, alacaklıya karşı bir menfi tespit veya istirdat davası açamayacaktır.

Bu nedenledir ki mahkeme itirazın iptali davasında; tarafların iddia ve savunmalarını genel hükümlere göre inceleyerek, borcun varlığını ve miktarını araştırmak zorundadır.

Mahkemenin davanın reddi ya da kabulü yönünde verdiği karar, maddi anlamda kesin hüküm teşkil edeceğinden; davanın reddi halinde alacaklı, borçluya karşı aynı alacaktan dolayı yeni bir alacak davası açamayacağı gibi; davanın kabulü halinde borçlu da, alacaklıya karşı bir menfi tespit veya istirdat davası açamayacaktır.

Bu nedenledir ki mahkeme itirazın iptali davasında; tarafların iddia ve savunmalarını genel hükümlere göre inceleyerek, borcun varlığını ve miktarını araştırmak zorundadır.

O halde; itirazın  iptali davası, yargılama usulü bakımından genel hükümlere tabi olduğundan (İİK.m.67/1); alacaklı, alacağının varlığını Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa göre caiz olan her türlü delil ile ispat edebilir. Burada borçlu, ödeme emrine itiraz ederken bildirmiş olup olmamasına bakılmaksızın, bütün itiraz sebeplerini ileri sürebileceğinden; mahkemenin, borcun  sonradan ödendiği itirazını araştırarak, ödemenin takip konusu alacakla ilgili olduğunu belirlemesi halinde, alacaklının talep edebileceği alacak miktarı üzerinden hüküm kurması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; alacak miktarının, takip ya da dava tarihindeki koşullara göre belirlenmesinin,  itirazın iptali davasında hükmolunan miktar üzerinden tahsiline karar verilebilecek bir tazminat türü olan ve bağımsız bir dava konusu yapılamayan icra inkar tazminatının miktarına da etkili olacağı açıktır. Henüz alacaklı tarafından itirazın iptali davasının açılmadığı bir evrede, borçlunun, itiraza konu borcu kısmen veya tamamen ödemesi mümkündür ve bunu engelleyen herhangi bir yasa hükmü yoktur. Borçlu, itirazın iptali davası açılmamış iken, itirazına konu borcu tamamen öderse, alacaklının itirazın iptali davası açmasına gerek kalmayacak ve böyle bir davayı açmakta hukuki yararı bulunmayacaktır. Zira, itirazın iptali davası açılmasında amaç, itiraz nedeniyle kanun gereğince kendiliğinden durmuş olan takibin devamını sağlamaktır. Takibin devamı yoluyla elde edilecek olan sonuç (alacağın tahsili), borçlunun tüm borcu ödemesiyle zaten gerçekleşmiş olacağına göre; gerçekleşmiş olan bu sonucu sağlamak üzere bir dava açılmasında hukuki yarar bulunmayacaktır. Bunun gibi, takibe konu borcun kısmen ödendiği durumlarda; ödenmeyen borç tutarına yönelik itirazın iptali davasında, itirazdan sonra ödenmiş olan miktar bakımından da itirazın iptalinin istenilmesinde hukuki yararın mevcut olmayacağı kuşkusuzdur.

Şu da eklenmelidir ki; takip konusu alacak için borçlunun icra dairesi dışında yaptığı ödemeler, takip konusu alacaktan İcra Müdürlüğünce kendiliğinden mahsup edilemeyeceğinden; eş söyleyişle, harici ödemelerin İcra Müdürlüğünce kabulü için, alacaklının muvafakati gerektiğinden; itirazın iptali davasında mahkemece kısmi ödemenin takip konusu alacakla ilgili olduğuna dair bir karar verilmesi gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu da eklenmelidir ki; takip konusu alacak için borçlunun icra dairesi dışında yaptığı ödemeler, takip konusu alacaktan İcra Müdürlüğünce kendiliğinden mahsup edilemeyeceğinden; eş söyleyişle, harici ödemelerin İcra Müdürlüğünce kabulü için, alacaklının muvafakati gerektiğinden; itirazın iptali davasında mahkemece kısmi ödemenin takip konusu alacakla ilgili olduğuna dair bir karar verilmesi gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, icra takibinden sonra borçlu tarafından ödeme yapılmış olması halinde mahkemece, söz konusu ödemeler düşülerek, bakiye alacak tutarı üzerinden karar verilmesi gerekir.

Nitekim; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2004 gün, E:2004/9-508 K:2004/562; 30.03.2005 gün, E:2005/19-200 K:2005/210; 08.06.2005 gün, E:2005/19-270 K:2005/365 ve 18.04.2007 gün, E:2007/19-159 K:2007/220 sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde üzerinde durulması gereken bir başka yön ise; borçlunun, temyiz aşamasında dava konusu borcu söndüren nitelikte bir belge (makbuz) ibraz etmesi halinde, bu belge üzerinde gerekli inceleme yapılmak suretiyle bir karar verilip verilemeyeceği konusudur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 188. maddesinde, “Hakimin re’sen nazarı dikkate alması kanunen iktiza eden hususlar” deyimi ile dava şartlarının kastedildiği ve bu nedenle dava şartlarının mahkemece kendiliğinden gözetileceği hususu öğretide de kabul edilmektedir (Prof. Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü 1990 Cilt, 1 s:900; Prof. Dr. Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku Cilt 1-II-İst.1997 s:28 ve 871).

Bu noktada, dava hakkının bir anlamda dava şartı olduğu kuşkusuzdur. Dava hakkının varlığı ya da düşmüş bulunmasının incelenmesi, doğrudan hakime verilmiş ödevlerden olması karşısında, Yargıtay Dairesi, önceden ileri sürülmemiş olsa bile temyiz aşamasında dava şartının tamam olup olmadığını kendiliğinden gözetebilir.

Davanın hukuksal niteliği gereği davalı, temyiz aşamasında dava konusu borcu söndüren nitelikte bir belge vermişse, bu belge üzerinde gerekli inceleme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekir. Gerçekten de, yargılamada davayı inkar eden davalının savunması borcun bulunmadığı savunmasını da kapsar. O nedenle, davalının borcun ne sebeple bulunmadığını açıklama ve iddianın aksine, delillerini ikame etme hakkının ortadan kalktığından söz edilemez. Belirtilen nedenlerle, temyiz aşamasında sunulan ve borcu söndüren bir belgenin varlığı karşısında savunmanın genişletilmesi yasağından da söz edilemeyecektir (HUMK. Md. 202).

Sonuç itibariyle; yargılama aşaması henüz tamamlanmamış böyle bir durumda, borcu itfa eden belgenin veya dava şartının söz konusu olduğu hallerde, dava sonuçlanıp kesinleşmemiş ise, ibraz edilen ve borcu söndüren yazılı belgenin dikkate alınması gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.04.2000 gün, E:2000/11-745 K:2000/734; 24.03.2004 gün, E:2004/2-183 K:2004/165 ve 26.10.2005 gün, E:2005/9-546 K:2005/611 sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Sonuç itibariyle; yargılama aşaması henüz tamamlanmamış böyle bir durumda, borcu itfa eden belgenin veya dava şartının söz konusu olduğu hallerde, dava sonuçlanıp kesinleşmemiş ise, ibraz edilen ve borcu söndüren yazılı belgenin dikkate alınması gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.04.2000 gün, E:2000/11-745 K:2000/734; 24.03.2004 gün, E:2004/2-183 K:2004/165 ve 26.10.2005 gün, E:2005/9-546 K:2005/611 sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Somut olayda; aşamalarda borcunu ödediğini savunan davalının temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği, 23.03.2005, 27.04.2005 ve 05.05.2005 tarihli ödeme makbuzları, görülmekte olan davaya konu borcu söndüren bir nitelik taşımaktadır.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyularak, davalının temyiz sırasında ibraz ettiği makbuzların incelenmesi ve davalının ödediğini belirttiği bu belgelerden ayrı bir ödeme olup olmadığının saptanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı gerekçeyle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, İİK'nun 67 nci maddesi uyarınca açılmış bulunan itirazın iptali davası olup, Yüksek Özel Daire'nin bozma konusu yaptığı ödemeler takip ve davadan sonra yapılan ödemeler olup, sunulan makbuzlarda da açıkça ödemelerin takip konusu yapılan borca mahsuben yapıldığı anlaşılmaktadır. Dolayasıyla alacaklı tarafın imzasını havi bu ödeme belgelerinde yer alan ödemelerin icraca nazara alınması mümkün bulunduğundan ve bu hususta icrada bir çekişme çıktığında bunun yetkili ve görevli İTM'ce çözümlenmesi mümkün olduğundan Yüksek Özel Dairece "takip ve davadan sonra yapılan ödemelerin icraca nazara alınmasının mümkün bulunmasına" şeklinde bir gerekçe ekleyerek yerel mahkeme kararını onaması gerektiği ve dolayısıyla da bu nedene dayalı olarak da ısrar kararının onanması gerektiği görüşünde olduğundan sayın çoğunluk kararına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/15674, Karar No: 2018/8352, Tarih: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15674 E.  ,  2018/8352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'un maliki olduğu, davalı ...'un sevk ve idaresindeki aracın 12.11.2010 tarihinde karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkiline çarparak ağır yaralanmasına neden olduğunu, aracın karşı şeride girdiğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, gördüğü tedavilerin de müvekkilinin psikolojisini ağır şekilde etkilediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik tedavi süresince yapmış olduğu yol masrafları için 100,00 TL, işgücü kaybı ve kaza tarihinden bu yana çalışamamış olması nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminat, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, maddi tazminat talebini 07.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile 2.450,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, husumet itirazında bulunmuş, davacı tarafın savcı/yargıç önünde şikayetlerinden vazgeçtiğini, bu vazgeçmenin maddi hukuk açısından kesin sonuç doğurduğunu, müvekkillerinin davacıyı hastaneye kendi arabalarıyla ya da taksiyle götürüp getirdiklerini, istenen tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı vekilinin açmış bulunduğu davanın kısmen kabulü ile 1.748,82 TL maddi tazminatın, 5.000,00 TL manevi tazminatın 12/11/2010 tarihinden itibaren değişken oranlardaki yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda davacı için 1748,82 TL maddi tazminata hükmedilmiş olup, kabul edilen miktar ile reddedilen miktar arasındaki fark kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün belirtilen yönlerden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/3792, Karar No: 2010/6569, Tarih: 20.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3792 E.  ,  2010/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre ve Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 2009/189 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik niteliğinde olması sebebiyle yapılan incelemede yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2009 gün ve 2009/189 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6278, Karar No: 2012/11512, Tarih: 26.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6278 E.  ,  2012/11512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ekincik Köyü çalışma alanında bulunan 130 ada 18 ve 20 parsel sayılı 8119.36, 2254.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle paylı olarak ... ile ölü ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak nizalı taşınmazların 1/3 payının murisi ...mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ..., satın alma ve irsen intikale dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile, 1/6 payının davacının murisi ...mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline; 5/6 payının davalıların kök murisi ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların 2/3 payının ..., 1/3 payının ise aynı sülaleden İbrahim ve ...'nun zilyetliğinde olduğu, ...'nün payını ölümünden sonra damadı ...'in ekip biçtiği, O'nun ölümü ile de evlatlığı davalı ...'e intikal ettiği, ... ve ...terekesinin taksim edilmediği ve İbrahim mirasçıları tarafından açılmış bir dava ya da usulüne uygun bir müdahale bulunmadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi davacı, dava dilekçesinde taşınmazların ... ile birlikte babası ...'ya ait olduğunu ileri sürmüş, yargılama sırasında ise imzasız beyanı ile davalıların miras bırakanı ..., babası ... ve bunların paydaşı İbrahim'e ait olup, 1/3 payın babasının mirasçıları adına tescilini istemiş olduğu halde dava dilekçesi ve davası davacıya açıklattırılmamış, ayrıca taraflar arasındaki ilişkinin paylı mülkiyet ilişkisi mi yoksa elbirliği ile mülkiyet ilişkisi mi olduğu kesin olarak tespit edilip belirlenmemiş, tespit bilirkişisinin tutanağa aykırı beyanı nedeniyle ortaya çıkan çelişki giderilmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için davacıya dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanı açıklattırılarak davacı taraf ile davalı taraf arasındaki ilişkinin miras ilişkisi mi yoksa paylı mülkiyet ilişkisi mi olduğu belirlenmeli, bundan sonra taraflarla yakınlığı ve husumeti bulunmayan, yöreyi iyi bilen ve olabildiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek 3 kişilik mahalli bilirkişi kurulu, tespit bilirkişilerinin tamamı ve taraf tanıkları hazır olduğu halde taşınmazların başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği sorulup, saptanmalı, yargılama sırasında davalı ...'in dayandığı 30.05.1958 tarihli köy senedi yöntemince uygulanarak kapsamı belirlenmeli, dava konusu taşınmazda kim ya da kimlerin zilyet olduğu açıklığa kavuşturulmalı, tutanağa aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişilerinin tümü taşınmazların başında tanık sıfatı ile dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve bozma kapsamı dışında kalarak önceki hükümle oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, dava paya yönelik olup, kalan payların tespitteki oranlarla tesciline karar verilmesi gerektiğinin göz ardı edilerek kök muris ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesi de isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38317, Karar No: 2013/6318, Tarih: 19.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/38317 E.  ,  2013/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın cezaevinde olduğu tarihte ikametine yapılan geçersiz tebligat nedeniyle, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak, temyiz isteminin kabulü ve incelenmesinde;

Kardeş olduklarını beyan eden müşteki ve sanık anlatımları ile Uyap sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın nüfus aile kayıt tablosunun dosya içine alınmamış olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17884, Karar No: 2016/1137, Tarih: 03.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/17884 E.  ,  2016/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/273161

Mahkemesi : Düzce (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 22/05/2014

Numarası : 2014/145 - 2014/467

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, ölçülen alkol oranında 154 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.