muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13982, Karar No: 2007/14232, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13982 E.  ,  2007/14232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin bir önceki geri çevirme kararı uyarınca işaret edilen eksiklikler bir kısmı temin edilerek gönderilmiş ise de, tespit dayanağını teşkil eden kayıtların ilk tesisi ve onun gittilerini teşkil eden kayıtların gönderilmediği anlaşılmıştır.

Şubat 1341 tarih 134 nolu ve 15.4.1937 tarih 18 nolu tapu kayıtları ile dayanakları (eski yazı kayıtlar ise Türkçe'ye çevrilmek suretiyle) evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2072, Karar No: 2020/9980, Tarih: 16.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2072 E.  ,  2020/9980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK.nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmazın davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma tarihinde malik olan davacıların murisi ...'e çıkartılan noter tebligatının 23.03.1977 tarihinde "bizzat" usule uygun olarak tebliği ile davacılar tarafından bedel artırımı davası açıldığı, davanın Kamulaştırma Kanunu 14. Maddesi uyarınca 30 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddi kararının da Yargıtay 5. HD. 1997/13114 E-13438K sayılı ilamı ile onanarak iş bu kamulaştırma işleminin kesinleştiğinden bahisle davacılara ...'ten intikal eden hisse yönünden davanın reddine karar verilmesinde ve davacılara ...'ten intikal eden paylara yönelik açılan dava bakımından yapılan değerlendirmede ise; kamulaştırma tarihinde malik olan davacıların murisi ...'e çıkartılan noter tebligatının bila tebliğ iade edildiği ancak dosya davacılarının kamulaştırma bedelinin arttırımı davası açtıkları ve bedelin arttırılmasına karar verildiği, bu nedenle de davacılar yönünden kamulaştırma kararının kesinleştiği anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davacılara ...'ten intikal eden hisse yönünden davanın reddine karar verilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11107, Karar No: 2016/2187, Tarih: 10.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11107 E.  ,  2016/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar, nafaka taleplerinin reddi, vekalet ücreti ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri anneye verilen müşterek çocuklardan .... 1999, Emircan 2009 doğumludur. Kuşkusuz velayet düzenlenmesinde, çocukların üstün yararı, ana ve babanın isteklerinden önce gelir. Çocuklardan ... idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda çocuğa adli merci önünde kendisini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerekliliğini öngörmektedir. Mahkemece idrak yaşındaki çocuk .... görüşünü ifade etme olanağı tanınmadığı gibi, tüm çocukların velayet düzenlenmesine esas olmak üzere bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Öyleyse, mahkemece yapılacak iş; çocuklardan ... olası sonuçlar hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan çocukların velayetine esas teşkil etmek üzere rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilip idrak çağındaki çocuğun tercihleri de dikkate alınarak çocukların üstün yararının velayetlerinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması ve hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.02.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6192, Karar No: 2013/9231, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6192 E.  ,  2013/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, dolmalık biber, taze fasülye ve enginarın sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6436, Karar No: 2016/4231, Tarih: 10.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6436 E.  ,  2016/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte belge düzenlemek suçları bakımından suç tarihi düzenlenen son sahte belge tarihi olduğundan, gerekçeli karar başlığına eksik yazılan suç tarihinin, “....-.....” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-)Sanığın mükellefiyet doğrultusunda alışverişini yaptığını, tüm evraklarını ..... Vergi Dairesi Başkanlığı'na teslim ettiğini savunması, vergi tekniği raporunda boş sevk irsaliyelerinin ibraz edildiğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sevk irsaliyelerinin sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediği, adlarına sevk irsaliyesi düzenlendiği iddia edilen kişiler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, gerektiğinde sevk irsaliyelerini kullanan kişiler dinlenilip sözü edilen belgeleri kimden ve hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı sorulduktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a-).... tarihli iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan..... gün ve ..... sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre; sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçları bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b-)Sanığın aynı takvim yılı içerisindeki farklı dönemlerde sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul olunması karşısında; koşulları bulunduğu halde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b-)Sanığın aynı takvim yılı içerisindeki farklı dönemlerde sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul olunması karşısında; koşulları bulunduğu halde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

c-)5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda, suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nun "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içerisindedir. Ancak, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunlu olup, yasa metinlerindeki ifadelerin kararda tekrar edilmesi ile bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe olmadığı cihetle; dosya ile uyumlu, denetime olanak sağlayacak şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini,

d-)Sanık hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 10.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6544, Karar No: 2018/838, Tarih: 07.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6544 E.  ,  2018/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada ..... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/03/2016 tarih ve 2014/1262-2016/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında müvekkiline ait ev eşyalarının taşınmasına yönelik olarak taşıma sözleşmesi imzalandığını, eşya taşınmadan önce eşyaların hasarsız oldukları yönünde tespit formu düzenlendiğini, taşıma işlemi sonunda müvekkilinin yeni evinde teslim anında eşyaların taşıma işlemi sırasında hasara uğradığını tespit ettiğini ileri sürerek zarar gören eşya bedeli olan 3.915,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma esnasında ve sonrasında tutanak düzenlendiğini, davacının eşyaların tamamını ve eksiksiz hasarsız zararsız şekilde sağlam olarak teslim aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ..... yetkili servisi ile Siemens yetkili servisinin tespitlerine göre davacıya ait bir kısım eşyaların zarar gördüğü, davacı eşyasındaki meydana gelen zararın taşıma esnasında meydana geldiği, hasar bedelinin 3.715,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 178,77 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2009/7562, Karar No: 2011/555, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7562 E.  ,  2011/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.03.2009 tarih ve 2007/456-2009/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, müvekkilinin yokluğunda yapılan 27.08.1998 tarihli ortaklar genel kurulunda sermayenin artırılmasına karar verildiğini, bu toplantıya ilişkin olarak müvekkiline usulüne uygun bir çağrının yapılmadığını, anasözleşmenin 13 ncü maddesinde sermaye artırımına ortakların oybirliği ile karar vereceklerinin düzenlendiğini, bu durumda müvekkilinin çağrılmadığı genel kurulda alınan sermaye artırımı kararının hükümsüz olduğunu ileri sürerek, sözkonusu ortaklar genel kurul kararının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımının usul ve yasaya uygun bir şekilde yapıldığını, davanın yasal sürede açılmadığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, anasözleşmenin 13 ncü maddesinde esas sermayenin artırılmasına ilişkin kararların oy birliği ile alınacağının kararlaştırılmasına rağmen davacının çağrılmadığı genel kurulda sermaye artırımına karar verildiği, bu nedenle alınan kararın yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davaya konu 27.08.1998 tarihli ortaklar genel kurul kararının hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42281, Karar No: 2010/6654, Tarih: 15.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/42281 E.  ,  2010/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı ...'na bağlı Adana Numune araştırma Hastanesi Başhekimliği işyerinin temizlik işinin ihale ile diğer davalı ...Temizlik Ltd. Şti.ne verildiğini, bu işyerinde belirsiz süreli hizmet akdi ile çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sebepsiz olarak fesih edildiğini asıl işverenin ... olduğunu bildirerek, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Bakanlık, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, temizlik işlerini ihale ile üstlenen davalı şirketin işçisi olduğunu davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket, ihaleye girmek sureti ile ihalenin kazanılmasına bağlı olarak ve idarenin teminini istediği işçi sayısına göre işçi alımı yapmakta olduğunu, bu nedenlerle işçilerle zorunlu olarak ve işin gereği olarak belirli süreli iş sözleşmesi yapmakta olduğunu, idarenin isteğine bağlı olarak önceden 516 kişi ile yapılan temizlik işini, idarenin bundan böyle aynı hizmeti 350 kişi ile yapmak istemesi neticesinde işçi sayısını 350 ye düşürmek zorunda olduğunu, çünkü müvekkili şirketin hizmet faaliyetinin sadece kazanılan ihaledeki işçi sayısı ile belirlendiğini, davacı da dahil olmak üzere, işten çıkarılmak zorunda kalınan işçilerin diğer davalı ... Bakanlığına bağlı idarenin isteği ile belirlendiğini, idarenin belirlediği esaslara göre 350 kişi ile yapılması öngörülen hizmet işinin, yine ihalenin kazanılması sureti ile yapılmaya devam edilmekte olduğunu fakat işçi sayısının 516 kişiden 350 kişiye düşürülmesini ve yine çıkarılacak işçilerin isimlerinin belirlenmesi dahi idarenin inisiyatifinde olan bir durum olduğunu bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini bulunmuştur.

Mahkemece davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinde çalıştırılacak işçi sayısının ve niteliklerinin çalışma koşullarının belirlendiği, işçileri işe almada, işten çıkarmada, çalışma esnasında emir ve talimat vermede hastane idaresinin yetkili olduğu, alt işverenler değişmesine rağmen çalışan işçiler çalışmaya devam ettiği, çalışma şekilleri,

Mahkemece davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinde çalıştırılacak işçi sayısının ve niteliklerinin çalışma koşullarının belirlendiği, işçileri işe almada, işten çıkarmada, çalışma esnasında emir ve talimat vermede hastane idaresinin yetkili olduğu, alt işverenler değişmesine rağmen çalışan işçiler çalışmaya devam ettiği, çalışma şekilleri,

saatleri, yapılacak iş, görev yerleri gibi idari kısımlar ile işçilerin izin talepleri ile ilgili başvurularının dahi bakanlık çalışanları tarafından değerlendirildiği, işçilerin izin isteklerini ihaleyi alan firmaya hitaben yazdıkları dilekçe ile yapmalarına rağmen izne ayrılmalarında sakınca olup olmadığı konusunda kalp merkezinin müdürünün onayının alındığı, sadece izin belgelerinin düzenlenmesi, maaş bordrolarının hazırlanması SSK primlerinin yatırılması gibi şekli ilişkilerin ihaleyi alan firma tarafından gerçekleştirildiği, sözleşmelerin eki niteliğinde olan hizmet alımları genel şartnamesinin 4. Maddesinde tanımı yapılan kontrol teşkilatının idare tarafından kendi elemanları dahil edilerek oluşturulduğu, 11. Maddesine göre çalışanların iş başından veya işyerinden uzaklaştırılmasını isteme hak ve yetkisinin bulunduğu, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu, aksi takdirde idarenin bizzat işçileri işten uzaklaştırabileceği, aynı işçilerin hastane idaresinin izni ve onayı olmadan çalıştırılamayacağı düzenlemesinin de yer aldığı, 26. maddesinde de kontrol teşkilatının yetkileri arasında yüklenici personelinin onay veya reddi yetkisinin de idarede olduğu, tanık beyanlarına göre işe girişte çalışanların ihaleyi alan firma yetkilileri ile değil bizzat çalıştırılacakları merkezin müdürü tarafından onaylanarak işe alındığı tüm bu işleyişe göre davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, asıl işverenin Bakanlık olduğu ve fesih bildiriminin yazılı yapılmadığı gerekçesi ile davalı ... Bakanlığın hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı yönünden ise davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmensin yazılı fesih bildiriminde bulunulmadan feshedildiği anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü isabetli olmuştur.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmensin yazılı fesih bildiriminde bulunulmadan feshedildiği anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü isabetli olmuştur.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır. Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.