muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/114, Karar No: 2014/150, Tarih: 27.03.2014

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/114 E.  ,  2014/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 5 ve 4. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 30.12.2010

Sayısı : 774-1003

Çocuğun cinsel istismarı, çocuklara cinsel görüntü izletme, şantaj ve bilişim sistemini erişilmez kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesince 03.11.2009 gün ve 901-1251 sayı ile;

Çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeni ile düşmesine, küçüklerin cinsel görüntülerini basın yayın yoluyla yayma suçundan beraatına, şantaj, çocuklara cinsel görüntüler izletme, müstehcen görüntü üretiminde çocukları kullanma, bilişim sistemini erişilmez kılma suçlarından mahkumiyetine, hapis cezalarının ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5 Ceza Dairesince 27.09.2010 gün ve 5779-6876 sayı ile;

"Müstehcen görüntülerin üretiminde çocukları kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına,

Şantaj, çocuğa cinsel içerikli görüntüleri izletme ve bilişim sistemini erişilmez kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olup olmadığı, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılıp varılmadığı, suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı maddi zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği irdelenmeksizin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve keza TCK'nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanmaması hususunda yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesince 30.12.2010 gün ve 774-1013 sayı ile; sanığın şantaj, çocuklara cinsel içerikli görüntü izletme ve bilişim sistemini erişilmez kılma suçlarından cezalandırılmasına, hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmesine, ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince 12.03.2013 gün ve 3401-1751 sayı ile;

"İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 05.02.2014 gün ve 14317-3507 sayı ile;

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince 12.03.2013 gün ve 3401-1751 sayı ile;

"İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 05.02.2014 gün ve 14317-3507 sayı ile;

"İddianamedeki eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin, atılı suçlarla ilgili daha önce bozma kararı veren Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 5. ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; şantaj, çocuklara cinsel içerikli görüntü izletme ve bilişim sistemini erişilmez kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler"in 1. maddesinde;

"Bu iş bölümü, işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır" denildikten sonra 2. maddesinde; "İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyanın daha önce Yargıtay 5. Ceza Dairesi tarafından incelenip 27.09.2010 gün ve 5779-6876 sayı ile bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin de 14.02.2013 olduğu anlaşıldığından, temyiz inceleme görevi Yargıtay 5. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından verilen görevsizlik kararı isabetli olup yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 12.03.2013 gün ve 3401-1751 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5539, Karar No: 2009/5283, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5539 E.  ,  2009/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından iş sahibi aleyhine açılan davada, icra takibine itirazın iptâli ile takibin devamına ve %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesi talep edilmiş, iş sahibi tarafından açılan karşı davada ise yüklenici tarafından tamir edildikten sonra yerine monte edilecek dolap kapaklarının aynen iadesi ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile takibin 6.430,00 YTL üzerinden devamına, fazla istemin ve icra inkâr tazminatı talebinin reddine, karşı davanın ise tamamen reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki 03.06.2005 tarihli sözleşmeye göre davalıya ait evin tadilâtı için kararlaştırılan bedel 18.500,00 YTL + KDV’dir. Davacı yüklenici iş bedelinden bakiye alacağı ile sözleşme dışında yaptığı işler bedelinin tahsili için icra takibine girişmiş, mahkemece alınan 09.02.2007 günlü rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda eksik ve kusurlu işlerin bedeli ile 10.000,00 YTL ödeme toplamı 15.400,00 YTL kararlaştırılan iş bedelinden mahsup edilmek suretiyle sonuca varılmıştır. Sözleşmede işin bedeli götürü olarak kararlaştırıldığından BK’nın 365. maddesi uyarınca iş bedelinin götürü bedele oranlama yapılmak suretiyle bulunması gerekir. Sözleşme kapsamında bulunan işlerin gerçekleşme oranı, götürü bedele oranlanmak suretiyle iş bedelinin saptanması, bu miktara sözleşme dışı işlerin yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre bulunacak bedelinin ilave edilmesi, ihtilâfsız ödeme tutarı 10.000,00 YTL mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davacı yüklenici iade etmeyi kabul ettiği halde 12 adet yüklük dolap kapağının aynen iadesi yolundaki davalı iş sahibi talebinin de reddine karar verilmesi doğru olmamış, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kararın taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8861, Karar No: 2015/22495, Tarih: 30.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8861 E.  ,  2015/22495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/369-2014/492

Taraflar arasındaki ilk davada saklı tutulan bedel ile kamulaştırmasız el atılan bölüm bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, ilk davada saklı tutulan bedel ile kamulaştırmasız el atılan bölüm bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın 418,93 m²'lik bölümüne Sabır Sokak, 77,29 m²'lik bölümüne ise Sülün Sokak olarak el atılmış olup, ilk davada saklı tutulan miktar ile kamulaştırmasız el atılan ve ilk kararla bedeline hükmedilmeyen 49,03 m²'lik bölümün de bedeline hükmedilmesi ve bu kısmın tapusunun iptali ile 4721 sayılı TMK'nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Hükmedilen bedele değerlendirme tarihi olan ilk dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, işbu dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8182, Karar No: 2015/3041, Tarih: 06.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2013/8182 E.  ,  2015/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/03/2013 tarih ve 2008/128-2013/30 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/03/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ABD menşeili bir şirket olan ... Film şirketi ile "...." (Büyük Macera Serisi) adlı 15 bölümlük belgesel sinema eserinin lisansının devrine ilişkin sözleşme imzaladığını, ilgili bakanlıktan eser işletme belgesi alarak bu eserleri piyasaya arz ettiğini, 2008 yılında ise bu eserlerin aynılarının davalı tarafından satışının ve dağıtımının yapıldığının öğrenildiğini, bu konuda davalıya ihtarname gönderdiklerini, davalının ise .... şirketi ile yaptığı lisans sözleşmesine dayalı olarak söz konusu eserleri piyasaya sunduğundan bahisle cevap verdiğini, müvekkilince yapılan araştırmadan bu şirketlerin, asıl hak sahibi şirketin bayileri olduğunun ve lisans sözleşmesi yapma yetkilerinin bulunmadığının öğrenildiğini, durumun davalıya iletilmesine rağmen davalının eylemlerine son vermediğini, gerekli araştırmayı yapmadan yetkisiz bir firma ile lisans sözleşmesi imzalayarak basiretli bir tacir gibi davranmayan davalının oluşan zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, davalının eylemlerinin müvekkilinin mali haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu eylemlerin menine, söz konusu ürünlerin toplatılmasına, hükmün ilanına, FSEK'in 70/2-3. maddeleri uyarınca 20.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dosyaya lisans sözleşmesinin aslını sunmadığını, bu nedenle sözleşmenin varlığının şüpheli olduğunu, müvekkilinin söz konusu eserlere ilişkin olarak ... tarafından yetkilendirilen ... ile lisans sözleşmesi imzaladığını ve bu sözleşmeye dayalı olarak eserlerin Türkiye'de satışını gerçekleştirdiğini, gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun'un 80. maddesinde, filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren film yapımcıları lehine öngörülen karine kapsamında bir sinema eserinde olağan şekilde adı bulunan gerçek veya tüzel kişinin, aksine

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun'un 80. maddesinde, filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren film yapımcıları lehine öngörülen karine kapsamında bir sinema eserinde olağan şekilde adı bulunan gerçek veya tüzel kişinin, aksine

bir kanıt bulunmadıkça filmin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcı olarak kabul edildiği, somut olayda davacı ile lisans sözleşmesi yapan şirket lehine bu karinenin doğduğu, her ne kadar davalı taraf, gerçek hak sahibinin kendisi olduğunu savunmuş ve bir internet kayıtlarına dayanmış ise de bu savunmanın ispat edilemediği, lisans sözleşmesi ile yetkili kılındığı dönemde davalının da aynı eserleri piyasaya sürerek davacının lisans yoluyla sahip olduğu haklara tecavüzde bulunduğu, bu eylemlerin aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının eyleminin davacının lisans yoluyla sahip olduğu haklara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, tecavüzün menine, hükmün ilanına, taleple bağlı kalınarak 20.000 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.024,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20001, Karar No: 2015/16349, Tarih: 21.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20001 E.  ,  2015/16349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİN 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/592-2014/429

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin ........... no.lu elektrik abonesi olduğunu, Ocak 2011-Temmuz 2013 dönemleri arasında faturalarda, kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, iletişim bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli adı altında toplam 1.210,95TL tahakkuk ettirildiğini, bedellerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu iddia ederek 1.210TL'nin 26.06.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece gerekçeli kararda; davacı vekilinin talebinin komisyon ve masraf kesintisi adı altında davacıdan yapılan kesintinin tahsili olduğu belirtilerek, bankanın söz konusu krediye ilişkin zorunlu, makul ve belgeli masrafların ispatını yapamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 1210,95 TL esas alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda; dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklanan alacak davası olduğu halde, mahkemece kararın gerekçe kısmında dava, komisyon ve masraf kesintisi adı altında davacıdan yapılan kesintinin tahsili olarak değerlendirilmiş, davacı vekilinin dilekçesinde talep ettiği 1.210,95TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Gerekçeli kararın gerekçe bölümü ile hüküm kısmı birbiri ile ve dosya kapsamı ile çelişkilidir.

Gerekçeli kararın, davacı tarafın talebine ve dava konusuna ilişkin kısmı ile hüküm kısmı arasında çelişki bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır. Bozma sebep ve şekline göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Gerekçeli kararın, davacı tarafın talebine ve dava konusuna ilişkin kısmı ile hüküm kısmı arasında çelişki bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır. Bozma sebep ve şekline göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23362, Karar No: 2016/6718, Tarih: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23362 E.  ,  2016/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece gerekçeli kararın, usulüne uygun olarak duruşmalardan haberdar edilmeyen ve yargı çevresi dışında ikamet etmesine rağmen beyanı alınmak üzere adına talimat yazılmayan müşteki ...'e yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'un temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın müşteki ...'e gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 04/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32315, Karar No: 2018/4527, Tarih: 09.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/32315 E.  ,  2018/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, düzenleyeni "... ve ... Fabrikası ... ve Ortaklığı" olan bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibi yapıldığı, adi ortaklığı oluşturan şahısların her birine ödeme emrinin tebliğ edildiği, adi ortaklığın ortaklarından muteriz ...'in icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe konu edilen bonoda düzenleyen kısmında adi ortaklık kaşesi altında bulunan iki adet imzanın kendisine ait olmadığını, diğer ortağa kendi hesabına işlem yapma yetkisi vermediğini, sorumluluğunun olmadığını ileri sürerek borca itirazda bulunduğu ve takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, borçlunun itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

6098 sayılı TBK'nun 637. maddesinde; kendi adına ve ortaklık hesabına bir üçüncü kişi ile işlemde bulunan ortağın, bu kişiye karşı bizzat kendisinin alacaklı ve borçlu olacağı, ortaklardan birinin, ortaklık veya bütün ortaklar adına bir üçüncü kişi ile işlem yapması halinde, diğer ortakların, ancak temsile ilişkin hükümler uyarınca, bu kişinin alacaklısı veya borçlusu olacağı, kendisine yönetim görevi verilen ortağın ise, ortaklığı veya bütün ortakları üçüncü kişilere karşı temsil etme yetkisinin varsayılacağı hükme bağlanmış olup, bu bağlamda, idare ve temsil yetkisi bulunan temsilcinin yapacağı işlemler, ortakları üçüncü kişilere karşı eşit olarak sorumlu kılar.

Temsilin sonuçlarını düzenleyen aynı Kanunun 638/son maddesi hükmüne göre ise; “Ortaklar, birlikte veya bir temsilci aracılığı ile, bir üçüncü kişiye karşı, ortaklık ilişkisi çerçevesinde üstlendikleri borçlardan, aksi kararlaştırılmamışsa müteselsilen sorumlu olurlar.” Diğer bir deyişle, adi ortaklıkta, aksine bir hüküm yer almadığı sürece, idareci ortağın yapacağı işlemler, diğer ortakları da bağlamaktadır.

Somut olayda, takibe konu bonolarda, düzenleyen olarak "... ve ... Fabrikası ... ve Ortaklığı” kaşesi yanında iki imzanın atılı olduğu, takip borçlularından ....’in yasal itiraz süresi içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip konusu bonolardaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek itirazda bulunduğu, alacaklının ise, sair beyanlarının yanı sıra, takip borçlusu adi ortaklığın diğer ortağı ...'in, ortaklık adına imza yetkisine, davacı borçlu tarafından itiraz edilmediğini, adi ortaklığa izafeten atılan imzanın borçluyu da bağlayacağını ileri sürerek davanın reddini talep ettiği görülmüştür.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 637. maddesinin 3.fıkrasının ilk cümlesinde; "Kendisine yönetim görevi verilen ortağın, ortaklığı veya bütün ortakları üçüncü kişilere karşı temsil etme yetkisi var sayılır" hükmü yer almaktadır. Ortaklık sözleşmesi ile kendisine yasada belirtilen idare yetkisi tanınan kişi, ortak ya da üçüncü bir şahıs olabilir. Dolayısı ile bu kişinin, TBK'nun 42. ve 46. maddeleri ile aynı Kanunun 637. maddesinde açıklanan ortaklığı temsil yetkisi olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, ortaklığı idare yetkisi bulunan temsilcinin yapacağı işlem, ortakları, üçüncü şahıslara karşı eşit olarak sorumlu kılar. Bu sebeple adi ortaklığı temsilen idareci şerikin (ortak-temsilcinin) imzaladığı bonolardan dolayı ortaklar sorumlu olur. Temsil yetkisi, zımnen icazet, temsil belgesi, adi ortaklık sözleşmesi veya ortaklık kararı ile verilebilir.

O halde mahkemece; borçlu adi ortaklığın diğer ortağı ...’in, adi ortaklığı temsil ve ilzama yetkili ortak sıfatında olup olmadığının adi ortaklık sözleşmesi, ortaklık kararları veya varsa temsil belgesi temin edilerek tesbiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.