muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/798, Karar No: 2014/146, Tarih: 25.03.2014

2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklindedir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK’nun 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere; 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 523. maddesi, "iade ve tazmin esasına" dayalıdır. Oysa 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasına dayanmaktadır.

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında vurgulandığı üzere; TCK’nun 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi durumunda, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Öğretide baskın görüş olarak; "5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 168. maddesinin 765 sayılı Yasanın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı" kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 4. Bası, s. 520-523; ..., Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Ankara 2008, s. 934; Erdal Noyan, Hırsızlık Suçları, Ankara 2007, s. 396; Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ankara 2007, c. 2, s. 1318)

Kanun koyucunun, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde "tek başına iade ve tazmine" değil, "pişmanlık sonucu iade ve tazmine" önem verdiği madde ile ilgili meclis komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005, s. 616)

Kanun koyucunun, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde "tek başına iade ve tazmine" değil, "pişmanlık sonucu iade ve tazmine" önem verdiği madde ile ilgili meclis komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005, s. 616)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu eşyanın ele geçirilmesi veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmesi gibi hallerde, failin gerçek anlamda bir pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Buna karşın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için "mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, söz veya davranış yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre mümkün olabilecektir.

Kısmen iade veya tazmin halinde etkin pişmanlığı düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 168. maddesinin dördüncü fıkrasının; "kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kanun koyucu, kısmen iade veya tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında mağdurun iradesini esas almak suretiyle, bu hükmün uygulanabilmesini mağdurun rızası şartına bağlamış, mağdurun kısmi iade ve tazmine rıza göstermemesi halinde ise, failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağını hüküm altına almıştır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurların verdiği eşkal üzerine bir saat sonra yakalanan sanığın yapılan kaba üst aramasında eşofmanının cebinde ele geçirilen ve mağdur Şerif Ali'ye ait olan cep telefonunun bir arkadaşına ait olduğunu söylediği ve akabinde karakola getirilip hakkında işlemlere başlanıp da üst araması yapılacağı sırada mağdurlardan aldığı para olduğunu söyleyerek 41,80 Lirayı cebinden çıkarıp kolluk görevlilerine teslim ettiği hususları sabit olup, mağdur Şerif Ali'den aldığı cep telefonunun sanığın üzerinde ele geçirilmiş bulunması ve mağdurlardan yağmalanan paraların kolluk görevlilerince yapılacak aramadan hemen önce sanık tarafından cebinden çıkarılıp verilmiş olması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi anlamında pişmanlığından söz edilemez.

Zira sanık, mağdurlardan yağmaladığı paraları pişmanlığın etkisiyle değil yapılacak arama sonucunda bulunacağının anlaşılması üzerine cebinden çıkarıp kolluk görevlilerine teslim etmiştir. Nitekim üzerinde ele geçirilen cep telefonunun mağdur Şerif Ali'ye değilde bir arkadaşına ait olduğunu söylemesi, sanığın daha başlangıçta pişmanlık iradesinin olmadığını ortaya koyduğunu göstermektedir.

Zira sanık, mağdurlardan yağmaladığı paraları pişmanlığın etkisiyle değil yapılacak arama sonucunda bulunacağının anlaşılması üzerine cebinden çıkarıp kolluk görevlilerine teslim etmiştir. Nitekim üzerinde ele geçirilen cep telefonunun mağdur Şerif Ali'ye değilde bir arkadaşına ait olduğunu söylemesi, sanığın daha başlangıçta pişmanlık iradesinin olmadığını ortaya koyduğunu göstermektedir.

Bu itibarla; somut olayda 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma şartları bulunmadığı halde uygulanmasına karar veren yerel mahkemenin direnme hükmü usul ve kanuna aykırı olup, bozulmasına karar verilmelidir.

Yerel mahkeme, sanığın mağdur Mustafa'ya yönelik eylemi yönüyle direnip, mağdur Şerif Ali’ye yönelik eylem yönüyle bozmaya uyduğunu belirtmiş ise de, usul ve kanuna aykırı olarak bozmanın gereğini yerine getirmeyip, şartları bulunmadığı halde kısmi iade gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesi ile uygulama yapmış olduğundan ve yerel mahkeme kararının her iki mağdura yönelik eylem nedeniyle de bozulması gerektiğinden, uyulduğu belirtilen eylem yönüyle hükmün incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesinde bir yarar bulunmamaktadır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.08.2012 gün ve 223-318 sayılı direnme hükmünün, somut olayda sanığın her iki mağdura karşı gerçekleştirdiği eylem yönüyle de 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12863, Karar No: 2011/1259, Tarih: 08.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12863 E.  ,  2011/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı ... kayyımı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen ve satışına karar verilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalı ... kayyımı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... kayyımı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Olayımıza gelince ; dava konusu edilen 6 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesine yönelik davada davacı ve davalılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden taraflar yararına takdir edilen vekalet ücretinin tarafların payları oranında alınması gerekirken 750'şar TL vekalet ücretinin satış bedelinden ayrılarak taraflara ödenmesine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 4-5 ve 6. bentlerin çıkarılarak yerine “ davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına takdir edilen 750 TL’şar maktu vekalet ücretinin payları oranında paydaşlardan alınmasına” ibaresi eklenerek hükmün bu düzeltilmiş şekliyle HMUK’nun 438 / son maddesi gereğince ONANMASINA ve taşınmazın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18748, Karar No: 2014/11391, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18748 E.  ,  2014/11391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların tutuklu kaldıkları sürenin, gerekçeli karar başlığına mahallinde eklenmesi ve tutuklu kaldıkları sürelerin mahsubuna ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 63.maddesinin infaz esnasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, suç tarihinde Alaşehir İlçesi'ne geldikleri, sanık ...’ın ilçe merkezinde araçtan inerek kolundaki 2 adet sahte bilezik ile müştekinin sahibi olduğu kuyumcuya giderek, müştekiye bilezikleri satmak istediğini söylediği, bilezikleri inceleyen müştekinin sahte olduğunu anlayıp, “bu bilezikler sahte” diye söyleyerek sanığa iade ettiği, aynı araçla Alaşehir İlçesi’nden ayrılan sanıkların, müştekinin ihbarı üzerine Salihli İlçesi’nde yakalandıkları, aracın torpido gözünde üzerinde ...isimli firmanın ibaresi bulunan altın görünümlü bilezik ele geçirildiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık, tanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla, haklarında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş, bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "60 gün", "30 gün", “25 gün” ve "500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "2 gün", “1 gün” ve "20 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5895, Karar No: 2020/305, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5895 E.  ,  2020/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada ... 5. Asliye Ticaret ile ... Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu oluşan yaralanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi; davalı ... şirketinin yerleşim yerinin ".../ ..." olduğu, dava konusu trafik kazasının ... ilçesinde meydana geldiği, davacının ... ilçesinde ikamet ettiği ve dava konusu ZMMS poliçesinin ... ilçesinde faaliyet gösteren sigorta acentesi tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı ... Mahkemesi, 2918 sayılı Kanunun 110/2.maddesinde yapılan açık düzenlemede yer verilen mahkemelerden olmadığı gibi HMK'da belirlenen yetkili mahkemelerden birisi de değildir. Kanunda yetkili kılınmayan bir yer mahkemesine genişletici yorum veya kıyas yolu ile yetki verilmesi mümkün bulunmadığından mahkememizin yetkili olmadığı gerekçeleri ile yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince; somut olayda kesin yetki olmadığından ve mahkemece yetki itirazının reddine karar verilmekle; HMK'nın 19/4 maddesi uyarınca davanın açıldığı ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi yetkili hale gelmesine rağmen, aradan iki yıl geçtikten sonra re'sen, dava şartı olmamasına rağmen 20.06.2018 tarihli celsede yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan mahkememizce karşı yetkisizlik kararı verilmiş ve her iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı çıkmakla farklı bölge adliye mahkemeleri yargı çevresinde olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davalı ... şirketinin yerleşim yeri ".../ ..." olup, dava konusu trafik kazası ... ilçesinde meydana gelmiştir. Ancak davalı ... şirketinin ... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu ... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7553, Karar No: 2011/110, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7553 E.  ,  2011/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.03.2009 tarih ve 2008/38-2009/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin faydalı model belgesine konu tescilli ürününü taklit ederek faydalı model belgesi aldığını, oysa davalıya ait"küre dönüş takımı" adlı faydalı modelin yeni ve ayırt edici özelliği bulunmadığını ileri sürerek, davalının faydalı modelinin hükümsüzlüğüne ve ilana karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili faydalı modeli ile davacının faydalı modelinin aynı olmadığını, müvekkilinin faydalı modelinin yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz bulunduğunu, davacının davaya dayanak yaptığı faydalı modelinin hükümsüzlüğü istemi ile dava açıldığını, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu davalı adına tescilli “küre dönüş takımı” adlı faydalı modelin tescil başvurusunun yapıldığı 21.02.2006 tarihi itibariyle 551 sayılı KHK 156. maddesinde öngörülen şekilde yenilik niteliğine sahip olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı adına tescil edilen faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü ve hükmün ilanı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.Oysa, mahkeme hükmünün ilan edilmesine yönelik düzenleme 551 sayılı KHK'nin 137/f maddesinde yer almakta olup, bu hüküm patentten doğan hakları tecavüze uğrayanların açacakları hukuk davaları ile ilgili bölümde yer almaktadır. Patentten doğan hakları tecavüze uğrayanların, lehlerinde verilen hükmün ilanını istenmeleri mümkündür.Anılan KHK'de, mahkemece verilen hükümsüzlük kararlarının ilan edileceğine dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, hükmün ilanına da karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle, davalı yararına bozulması gerekmiş ise de,yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün,aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece, hükmün ilanına da karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle, davalı yararına bozulması gerekmiş ise de,yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün,aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı temsilcisinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün ilana ilişkin "551 sayılı KHK.nın 166 ncı maddesi delaleti ile 147 nci maddesi gereğince karar kesinleştiğinde hüküm özetinin Türkiye genelinde yayınlanan trajı 100 binin üzerinde bulunan bir gazetede giderleri ileride davalıdan tahsil edilmek üzere ilanı için Basın İlan Kurumu Bursa Şube Müdürlüğü'ne yazı yazılmasına" ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29015, Karar No: 2016/10460, Tarih: 02.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/29015 E.  ,  2016/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suçların işlendiği işyerine ait kamera kaydının incelemesinde; suça sürüklenen çocuğun, kamera saatine göre saat 05.35'te işyerine girdiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 05.31'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının, gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.