muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19664, Karar No: 2015/2573, Tarih: 25.02.2015

6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla değişiklik yapılarak asliye ticaret mahkemesiyle asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan davanın her safhasında mahkemece res’en gözetilmelidir. Ancak 6335 sayılı kanunla 6102 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddede görev düzenlemesinin bu kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda 5464 sayılı yasanın 44/2 maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapıldığına, HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca bu atfın HMK’nun ilgili hükümlerine yapılmış sayılacağına, gerek HUMK’un göreve ilişkin 1-8. maddelerinde, gerekse HMK’nun 1-4. maddelerinde genel mahkemelerin görevleri düzenlenmiş olup ticaret mahkemelerinin görevine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına, ticaret mahkemelerinin görevinin ( 6762 sayılı TTK’nun 5. ) 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde ise TTK’nun göreve ilişkin hükümlerine herhangi bir atıf yapılmamasına göre 01.10.2011 tarihinden önceki davalar bakımından dava değerine göre sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Gerçekten 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde; “Bu kanunun 8. maddesinin ikinci fıkrası, 9'uncu,12'inci,24'üncü,25'inci,26'ıncı ve 44'üncü maddesi hükümleri tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü gibi, kanun koyucu, tacirlere verilen kredi kartları ile tüketiciye verilen kredi kartları hakkındaki uyuşmazlıklarda görev yönünden farklı bir düzenlemeyi benimsemiş, tacirlere verilen kredi kartları bakımından 6762 sayılı TTK'nun 4/1-6 ( 6102 sayılı TTK'nun 4/1-f ) maddesindeki ticari dava tanımına uygun olarak 5. madde uyarınca asliye ticaret mahkemelerinin görevli olacağı hususunu istisnai bir şekilde hükme bağlamıştır.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar ( 1 ) ve ( 2 ) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir. Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir.

Kuşkusuz, 28.11.2013 tarihli ve 28835 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayımı tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülen 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-j,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, somut olayda davanın 24.07.2012 tarihinde açıldığı dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14912, Karar No: 2014/4299, Tarih: 06.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/14912 E.  ,  2014/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 02/07/2012 tarih ve 2011/299-2012/160 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/02/2014 günü hazır bulunan davacı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait isimli geminin davalı nezdinde karaya vurma rizikosu da dahil olmak üzere “” ile sigortalı olduğu sırada yanaşma manevrası esnasında beton rıhtıma vurduğunu, bu olay nedeniyle müvekkilinin toplam 98.956 ABD Doları zarara uğradığını, sigorta poliçesinde her bir olay için 40.000 ABD Doları tenzili muafiyet uygulanacağı belirtildiğinden davalının müvekkiline 58.956 ABD Doları tutarında sigorta tazminatı ödemesi gerektiğini, ancak davalının müvekkilinin taleplerine rağmen sigorta tazminatını ödemekten haksız şekilde imtina ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 58.956 olarının 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca yürütülecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu zararın geminin beton rıhtıma yanaşma manevra esnasında çarpması sonucu meydana geldiğini, bu hasarın poliçe teminatı içinde yer almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu geminin terminale yanaşma manevrası sırasında hatalı manevra hareketi nedeniyle rıhtım betonuna çarpması sonucunda uğradığı hasarın maddesi uyarınca geminin beton rıhtımına teması rizikosu tahtında değerlendirilmesi gerektiği, bu sebeple hasarın teminat kapsamında olduğu sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.318,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8340, Karar No: 2012/19575, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8340 E.  ,  2012/19575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile ...... Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.786.24 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 13.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise 2012/8340-19575

mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10707, Karar No: 2015/32192, Tarih: 14.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10707 E.  ,  2015/32192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/373164

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/1134, 2013/600

SANIK : E.. K..

ŞİKAYETÇİ : İ.. M..

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, İ.. M..’ne ait otobüs durağının camlarını kırdığının iddia edildiği olayda; söz konusu durağın “Bazı yatırım ve hizmetlerin yap-işlet-devret modeli çerçevesinde yaptırılması hakkında kanun” kapsamında, Gündem Matbaacılık şirketi tarafından yaptırılmış olması ve ilgili kanunun 6. maddesinde, yatırım ve/veya hizmetin belirlenen süre içerisinde projelendirilmesi, finansmanı, kurulması ve işletilmesinden sermaye şirketinin sorumlu olacağının belirtilmesi ile aynı kanunun 9. maddesi gereğince “Sermaye şirketi tarafından yapılan yatırım ve hizmetler, sözleşmenin sona ermesi ile birlikte her türlü ve borç taahhütlerinden ari, bakımlı, çalışır ve kullanılabilir durumda bedelsiz olarak kendiliğinden idareye geçeceği hükümleri doğrultusunda ve yap-işlet-devret ihalesi kapsamında, henüz Gündem Matbaacılık şirketi sorumluluğunda olan ve belediyeye devri yapılmayan durağın camlarının kırılması neticesinde, suçtan asıl zarar görenin, durağı yapan ve zamanı geldiğinde eksiksiz bir şekilde idareye teslim etmek zorunda olan sermaye şirketinin olması nedeniyle atılı suçtan doğrudan

doğruya zarar görmediği anlaşılan İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı ESHOT Genel Müdürlüğü’nün kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34426, Karar No: 2015/11909, Tarih: 02.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34426 E.  ,  2015/11909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/89770

MAHKEMESİ : Küre(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2011/65 (E) ve 2014/11 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Müştekinin aşamalarda değişmeyen iddiası ve iddia ile uyumlu adli rapor ile tanık beyanları ve dosya kapsamı karşısında, sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24243, Karar No: 2012/26330, Tarih: 20.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/24243 E.  ,  2012/26330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :478-119

Dava, işe giriş bildirgesine istinaden sigorta başlangıç tarihinin 01.01.1987 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının 01.01.1987 başlangıç tarihli işe giriş bildirgesine göre Çıraklık Eğitim Merkezi nezdinde, 3308 sayılı Kanun kapsamında kısa vadeli sigorta kollarına tabi çalışmaya başladığının davalı kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davanın yasal dayanağını, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi gereğince uygulanan 506 sayılı Kanun'un 108. maddesi oluşturmaktadır. Anılan Kanun'un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde, “özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35.maddesi hükümleri uygulanmaz.”hükmünden anlaşılacağı üzere, çırakların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmaları mümkün olmadığı gibi, çıraklar kısa vadeli sigorta kollarına tabi olup, çıraklık eğitim merkezince bildirilen işe giriş bildirgelerinin bu sigorta kolları üzerinden verilmesi ve primlerinin ödenmesi söz konusudur. 3308 sayılı Kanun'un 25/4. maddesine göre, "aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere sözleşmenin akdedilmesiyle 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun iş kazaları ve meslek hastalıkları ile hastalık sigortaları hükümleri uygulanır.

Dosya kapsamına göre, 01.01.1987 başlangıç tarihli olup Çıraklık Eğitim Merkezi tarafından “3308 sayılı kanun gereği mesleki ve teknik eğitime tabi öğrenciler için” düzenlenerek Kuruma intikal edilen işe giriş bildirgesinden davacının kısa vadeli sigorta koluna tabi olarak çalıştığı anlaşılmakla, iş bu bildirgenin 506 sayılı Kanun'un 3/II-B maddesi gereğince sigorta başlangıcına esas teşkil etmesinin mümkün bulunmaması karşısında; Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1422, Karar No: 2019/6209, Tarih: 16.12.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1422 E.  ,  2019/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Sanığın yağma suçunu iş yerinde gece vakti işlediğinin anaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) 5237 sayılı TCK'nin 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda ise, sanığın suç tarihinde mağdurdan para istediği mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine, mağdurun çantasını zorla açmaya çalıştığı ve kendisini engelleme çalışan mağduru darp ederek 700 TL parası ile cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

3-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

4-) Mağdurun olay sonrası alınan kolluk ifadesinde, sanığın kendisini döverek çantasından 700 TL parası ile cep telefonunu aldığını beyan ettiği, sanığın olay sonrası evine gelen kolluk görevlilerine mağdurdan yağmaladığı cep telefonunu teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; mağdurdan kısmi iadeye muvafakatinin bulunup bulunmadığının sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 168.maddesi hükmünün değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24943, Karar No: 2022/3574, Tarih: 03.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24943 E.  ,  2022/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın muayene için getirildiği Eskişehir Devlet Hastanesinde, muayene odasında bulunan dolaba tekme atmak suretiyle zarar vermesi şeklindeki eyleminden ötürü, kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Sağlık Bakanlığı’nın CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müşteki kuruma kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde CMK'nın 234/1-b-1 maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle müşteki kurumun sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müşteki kuruma hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın müşteki kuruma usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3388, Karar No: 2018/6791, Tarih: 05.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3388 E.  ,  2018/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirler Odası

SUÇ : 3568 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18264, Karar No: 2016/11831, Tarih: 15.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18264 E.  ,  2016/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ve sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-28.07.2013 günlü tutanak kapsamına göre, suça konu motosikletin düz kontak yapılarak çalıştırıldığının ve kovalamaca sonucu motosiklet üzerinde bulunan şahısların yakalandıklarında üzerlerinde suç unsuruna rastlanılmadığının belirtildiği, müştekinin ise direksiyon kısmında hasar olduğunu belirttiği, sanık ve suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasındaki beyanlarına göre ise; bulunduğu yerden çalıştırılmadan bir sokak öteye götürülüp, orada sanık ...'in üzerinde bulunan başka bir motosiklet anahtarının uyması ile çalıştırıldığının ifade edildiğinin anlaşılması karşısında; bu çelişkinin giderilerek, motosikletin bir sokak ötede anahtarla çalıştırıldığının sabit olması halinde, aradaki mesafenin, motosikleti müştekinin hakimiyet alanından çıkarmaya yeterli olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

Suçtan kaynaklanan 350,00 TL tutarındaki zararın 150,00 TL kısmı, suça sürüklenen çocuk ...'ın babası tarafından karşılandığının anlaşılması karşısında, kısmî tazmin sebebiyle müştekiye kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son. maddesinin gözetilmesine, 15.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.