muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25321, Karar No: 2022/6529, Tarih: 23.06.2022

sanıklar müdafileri, katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekilinin söz konusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar haklarında çocuğun cinsel istismarı, sanık ... hakkında müstehcenlik (TCK'nın 226/3. maddesi gereğince) suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanıklar müdafileri, katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun sanık ... hakkında müstehcenlik suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan reddi ile sanıklar haklarında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanıkların bu suçtan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/1121, Karar No: 2007/1859, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1121 E.  ,  2007/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı taraflar temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10954, Karar No: 2013/13781, Tarih: 09.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10954 E.  ,  2013/13781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 26/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kocası ile davalı arasındaki ilişki nedeniyle manevi tazminat istemiştir.

Davalı, ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nun 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olduğunu, dosyada uygulanması gereken özel yetki kuralı olmadığını, haksız fiilin Antalya'da tamamlandığı,....ahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya içeriğinden, davanın dayanağının haksız fiil olduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'un 16. maddesi “Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” hükmü ile dava açılacak yer mahkemesi konusunda davacıya seçimlik hak tanımıştır. Davacı-zarar görenin yerleşim yerinin ...., 16.madde gereğince davacı-zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu ve davacının seçimlik hakkının yerleşim yeri olarak kullandığının anlaşılması karşısında, davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9362, Karar No: 2011/10418, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9362 E.  ,  2011/10418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,1.6.1998-31.12.1998,27.3.2002-12.5.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sattığı ürün bedellerinden davalı Kuruma ilk kesinti tarihini takip eden aybaşı olan 1.6.1998-31.12.1998 ve 27.3.2002-12.5.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sattığı ürün bedellerinden davalı Kuruma ilk kesinti tarihini takip eden aybaşı olan 1.6.1998-31.12.1998 ve 27.3.2002-12.5.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedellerinden 3.4.1998 tarihinde prim kesintisi yapıldığı, sonraki tarihlerde kesintinin yada Tarım Bağ-Kura prim ödemesinin olmadığı, ... Ekicileri Kooperatif kaydının 27.3.2002 tarihinden itibaren başlayıp devam ettiği, tarım kredi kooperatifi ile ziraat odasına kaydının olmadığı,Tarım ... sigortalısı olarak Kuruma kaydı ve tescilinin olmadığı görülmüştür.

Mahkemece, davacının 1.6.1998-31.12.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden zorunlu Tarım Bağ-Kurlu olduğunun tespitine karar verilmesi yerinde isede prim kesintisinin ya da pirim ödemesinin olmadığı 27.3.2002 -12.5.2011 tarihleri arasında istemin reddine karar verilmesi gerekirken, ... Kooperatifi kaydının 27.3.2002 tarihinden başladığı gerekçe gösterilerek 27.3.2002-12.5.2011 tarihleri arasında tespit karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27766, Karar No: 2020/11418, Tarih: 11.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/27766 E.  ,  2020/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde ise 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda; sanığın üzerinde ele geçirilen maddenin suç unsuru oluşturup oluşturmadığı ve hakkında herhangi bir adli işlem yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5662, Karar No: 2017/3651, Tarih: 11.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5662 E.  ,  2017/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlenen 25.12.2006 tarihli müstahsil makbuzunu Gürgentepe İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ibraz ederek bal destekleme parası aldığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek bal satışının gerçek olduğunu savunması ve bu savunmayı destekleyen ve suça konu belgenin gerçek bir mal alım satımına dayandığına dair belgeyi düzenleyen tanık ...’ın beyanları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın suç tarihinde müstahsil makbuzunda belirtilen miktarda bal üretimi ya da stokunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere bal satışlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu müstahsil makbuzunu düzenleyen ... hakkında sahte fatura düzenleme nedeniyle Vergi Usul Kanuna Muhalefet suçundan mahkemenin 2010/49 Esas sayılı dosyası ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan Ordu Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/19 Esas 2011/92 Karar sayılı dosyasında yürütülen yargılama akıbetlerinin araştırılıp mümkünse dosyaların birleştirilmesi, değilse dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması ve eylemin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9908, Karar No: 2018/10536, Tarih: 02.07.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9908 E.  ,  2018/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Rezzan Gönccü Wilhelmsen vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 02/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13919, Karar No: 2018/25475, Tarih: 26.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13919 E.  ,  2018/25475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 03/12/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin 16/04/2003 tarihinden itibaren Kurum bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, işe giriş tarihinden 2007 yılına kadar geçici işçi statüsünde, 2007 yılından itibaren kadrolu olarak çalıştığını, davalı İdarenin geçici işçi kadrolu işçi statüsündeki çalışmalarını kıdemine dahil etmeyerek düşük derece ve kademe üzerinden ücret ve diğer hakların eksik ödenmesine neden oluğunu belirterek, davacının Kuruma geçici işçi statüsünde işçi olarak girişinden itibaren kademe ve derecelerinin belirlenerek 1.000,00-TL fark Ücret Alacağı, 200.00- TL İlave Tediye Fark Alacağı, 200.00-TL Akdi İkramiye Fark Alacağı, 100.00-TL Fark Yıpranma Priın Atacağı olmak üzere.toplam l.500,00-'TL’rıin en yüksek mevduat faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili 27/01/2014 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; İnşaat İş Kolundaki Toplu İş sözleşmesinde daha önce büroda geçici İşçilikte geçen hizmet sürelerinin derece ve kademelerin de dikkate alınacağına dair hüküm bulunmadığını, ... ile ... Sendikası arasında İmzalanan 01.03.2013-28.02.2015 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinin geçici 3, Maddesinde;"Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen ile idarenin başka bir iş kolundaki iş yerinden iş kolu değişen işçileri bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde veya iş kolundaki geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır." hükmünün yer aldığını yapılacak intibak nedeni ile bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacağının düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; davacı intibak tespiti ve fark ücret alacağını iki ayrı olguya dayandırmıştır. Birincisi geçici işçilikten daimi kadroya geçirilirken geçici (mevsimlik) işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınmadığına ilişkindir. Diğeri ise aynı iş yerinde iş kolunun değişmesi nedeni ile değişen işçi sendikasının taraf olduğu TİS uyarınca sözleşmeden önceki hizmetlerinin dikkate alınmadan derece ve kademe tespitinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu konularda bir gerekçe bildirilmeden denetime elverişli olmayacak şekilde hesap yapılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu konularda bir gerekçe bildirilmeden denetime elverişli olmayacak şekilde hesap yapılmıştır.

01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3.maddesinde "Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen ile idarenin başka bir iş kolundaki iş yerinden iş kolu değişen işçileri bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde veya iş kolundaki geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır. Ancak yapılacak intibak nedeni ile bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacaktır" hükmü bulunmaktadır. Buna göre davacının anılı TİS'in yürürlük tarihinden önce bu toplu iş sözleşmesine dayanarak iş kolu değişikliği nedeni ile fark alacak isteğinde bulunması mümkün değildir. Bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden sonra ise dosyada mevcut ödeme belgeleri ve dairemiz geri çevirme kararı sonrasında dosya arasına alınan belgeler de dikkate alınarak yapılacak hesap doğrultusunda çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Geçici işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınmasına yönelik davacı iddiasına gelince ; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2015 tarihli 2015/7-1115 esas ve 2015/2541 sayılı kararında geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca davacının varsa fark ücret alacakları denetime elverişli olacak şekilde belirlenerek hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/11/2018 tarihinde obirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31452, Karar No: 2013/17968, Tarih: 02.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/31452 E.  ,  2013/17968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakaret suçunun sokakta alenen işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.