muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8311, Karar No: 2024/34, Tarih: 08.01.2024

4. 6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 ... Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.”

C. Değerlendirme

1. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme ... davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme ... itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim ... davalıya geçer. Seçim ... kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

2. Dosya kapsamından, davacının yerleşim yerinin Sarayönü/Konya olduğu , taraflar arasındaki satıma ilişkin sözleşmede satıcının aracı teslim ettiği, alıcının da bedelini ödeyerek aldığının belirtildiğinden sözleşmenin ifa yerinin İstanbul ili olduğu, yine davalı ...'nin yerleşim yerinin Ataşehir/İstanbul, davalı ...'nin yerleşim yerinin Ümraniye/İstanbul olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz Konya Mahkemelerinde davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme ... davalıya geçmiş ve davalı tarafça da süresinde ve usulüne uygun olarak yerleşim yeri mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davalının yerleşim yeri olan İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11623, Karar No: 2012/1758, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11623 E.  ,  2012/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dairemizce verilen önceki geri çevirme kararı üzerine Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünce bildirilen veri listesinin sulu-kuru ayrımı yapılmadığı ve dava konusu taşınmaz üzerinde kömür madeni çıkartılması için ruhsatının olup olmadığına dair yeterince araştırma yapılmadığı görülmüştür.

Mahkemece;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazdan kömür madeni çıkartılması için ruhsat verilip verilmediği, verilmişse kapsadığı alan ile fiilen madenin çıkartılıp çıkartılmadığı hususu da belirtilmek suretiyle bu ruhsata ilişkin bilgi ve belgelerin taraflardan,

Sorulup alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7410, Karar No: 2007/8473, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7410 E.  ,  2007/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 9.3.2007 gün ve 2007/1929-2464 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı Hazine tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 9.3.2007 tarih ve 2007/1929-2464 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 28.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14622, Karar No: 2012/10839, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14622 E.  ,  2012/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : ...: Hakkındaki davaların 5237 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesi,

. a)Haklarındaki davaların 765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması (yüklenen 1998 ve 1999 yıllarına ilişkin eylemleri nedeniyle)

b)213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis cezası (yüklenen 2000 yılına ilişkin eylemleri nedeniyle) ..., ...: Haklarındaki davaların 765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması (yüklenen 1998 ve 1999 yıllarına ilişkin eylemleri nedeniyle)

Sanık ...'a 12.11.2007 tarihinde tebliğ edilen evrakın katılan vekilinin temyiz dilekçesi olup, yokluğunda verilen hükmün kendisine 26.01.2008 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle 31.01.2008 tarihli dilekçesiyle vaki temyizinin süresinde olduğu anlaşılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

I- Sanıklar .......'a yüklenen 1998-1999 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sanık ...'a yüklenen 1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi idare adına vekilinin, kamu davasına 1412 sayılı CMUK.nun 366. (5271 sayılı Yasanın 238.) maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...(....) müdafileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14486, Karar No: 2020/7088, Tarih: 07.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14486 E.  ,  2020/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/07/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kaynak ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının işyerinde çalışmakta iken izin isteyip ayrıldığını, bu süre içinde başka bir işyerinde çalıştığını, çağrılmasına rağmen işe gelmediğini, iş sözleşmesinin bu devamsızlığı nedeniyle fesh edildiğini, tazminat hakkı olmadığı gibi diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı da olduğu diğer taleplerin ise ispatlanamadığından reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı " ... Turizm Denizcilik Ltd. Şti." olup Mahkemece, gerekçeli karar başlığında davalı olarak "... Turizm Denizcilik Ltd. Şti. Yetkilisi ... " yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Taraflar arasında, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı nedenle fesh edilip edilmediği hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı, sözleşmenin işverence haklı neden olmadan fesh edildiğini iddia ederken davalı devamsızlık nedenine dayanmıştır.

Mahkemece, davalının haklı feshi ispatlayamadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmış ise de bu kabul eksik incelemeye dayalıdır.

3- Taraflar arasında, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı nedenle fesh edilip edilmediği hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı, sözleşmenin işverence haklı neden olmadan fesh edildiğini iddia ederken davalı devamsızlık nedenine dayanmıştır.

Mahkemece, davalının haklı feshi ispatlayamadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmış ise de bu kabul eksik incelemeye dayalıdır.

Davalı taraf yargılama sırasında 02/03/2015 tarihli beyan dilekçesinde davacının devamsızlık yapıp işe gelmediğini savunmuş ve başka bir dava dosyasında davacının tanık olarak verdiği beyanında "kendi isteği ile ayrıldığını " açıkladığından bahsederek duruşma zaptı örneğini Uyap sisteminde dosyaya sunmuştur. Söz konusu 12/12/2014 tarihli beyanda davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını belirttiği görülmekte olup Mahkemece davacı asile beyanı gösterilerek buna karşı diyecekleri tespit edildikten sonra ve diğer deliller de göz önünde tutularak işveren feshinin haklı olup olmadığı değerlendirilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştr.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19006, Karar No: 2014/10652, Tarih: 26.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19006 E.  ,  2014/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2008/581-2012/1202

Hazine ile D.T. Ticaret Limited Şirketi aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.11.2012 gün ve 581/1202 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, Hazine adına kaytlı B. İlçesi, Y. Beldesi, A. Mevkii 1 pafta 84 parselde ve bu parsel önünde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve deniz yüzeyinde idarece yapılan denetim ve tespitlerde davalı tarafından bar bahçesi, kayraktaş döşeme, deniz sporları kiralama ve malzeme koyma yeri, özel ahşap dinlenme terası ve iskele, şemsiye şezlong alanı, kapalı otopark alanı yapılmak ve kullanılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin önlenmesine, muhdesatların kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davaya konu 84 parsel sayılı taşınmazın 8000 m2'lik bölümünün vekil edeni şirket tarafından 14.04.2000 tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığını, taşınmazın kiralanma amacına uygun olarak kullanıldığını, iddia edildiği şekilde deniz yüzeyine güneşleme terası inşa etmediklerini, deniz yüzeyinde bulunan iskelenin daha önceden yapılmış bir iskele olduğunu, dava konusu otopark alanının kiralanması yönünde talepte bulunduklarını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "... davanın kısmen kabulüne, davalının Bodrum İlçesi, Yalıkavak Beldesi, Alacain Mevkii 1 pafta 84 parselin önünde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki 546,05m2 ve 188,13m2 ahşap güneşleme terası, 240.15 m² şezlong alanı, 223.89 m² ahşap iskele, 318.49 m² bar bahçesi yapmak/kullanmak suretiyle haksız olarak işgal etmek suretiyle elatmasının önlenmesine, fazla istemin reddine, ahşap güneşleme teraslarının, şezlong alanı, ahşap iskele ve bar bahçesi olarak yapılan muhdesatların kal’ine, bilirkişi heyetinin raporuna ek 10.09.2012 tarihli krokinin iş bu kararın eki olarak kabulüne, davalı aleyhine harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,

Davalı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir. Davanın kısmen reddine karar verildiğine ve davalı yargılama oturumlarında vekille temsil olunduğuna göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca reddedilen bölüm yönünden davalı taraf lehine vekâlet ücreti takdir ve tayini gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün faiz başlangıç tarihi ile vekalet ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., HMK.m. 297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.