muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6185, Karar No: 2019/1477, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6185 E.  ,  2019/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)20/05/2014 tarihli olay yeri inceleme raporu içeriğinde yer alan “...İş yeri kapalı vaziyette iken tuvalete girilip çıkılabileceği...” şeklindeki tespit ve iş yeri ile suça konu tuvalet olarak kullanılan binayı çevreleyen ve dışarıdan ayırt eden çit, duvar, demir parmaklık ve benzeri sınırlayıcı bir işaretin bulunduğuna dair tespitin bulunmaması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate

alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait ... Oto isimli iş yerinin tuvaleti içinden 35,00 TL değerindeki bir adet su sayacını çaldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Suça sürükleyen çocuğun neden olduğu 18,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4746, Karar No: 2012/8015, Tarih: 21.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4746 E.  ,  2012/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı SS ... Konut Yapı Koop. ile davalı-k.davacı ... İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti., karşı davayı takibe yetkili... arasındaki davadan dolayı ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.03.2011 tarih ve 2005/219-2011/79 sayılı hüküm davacı-k.davalı vekili ile davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmiş davacı-k.davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı asil...gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Mahkemece hükme esas alınan 05.11.2008 tarihli ikinci bilirkişi kurulu raporunun 10. sayfası ilk paragrafında taraflar arasında 23.01.2004 tarihinde imzalanan ve 11 kalem işin yapımına ilişkin olan ek sözleşmeden sonra kooperatif ile yüklenici arasında bir protokol yapıldığı ve bu protokolde “Nakliye bedeli olarak elektrik, sıhhi tesisat, kalorifer tesisatı hariç olmak üzere inşaatların yerine giren her türlü imalâtın birim fiyatlar ile bedeli ve fiyat farkları tutarının %15’i ödenir” hükmüne yer verildiği belirtilmekte ise de sözü edilen bu hükmü içeren protokole dosya içerisinde rastlanmadığından bu protokolün,

2-Dava konusu iş nedeniyle taraflar arasında düzenlenen tüm hakediş raporlarının ve itiraz varsa hakediş raporlarına itiraz dilekçelerinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14938, Karar No: 2015/22902, Tarih: 21.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14938 E.  ,  2015/22902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... A R A R

Davacılar kayıt maliki ...'ın mirasçıları olduklarını belirtmişlerdir. Ancak dosyada...'ın veraset belgesi ya da verasete esas nüfus kayıtları bulunmadığından taraf teşkili denetlenememektedir. Taraf teşkilinin denetlenebilmesi amacıyla dava konusu 2 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliklerinden ...'ın veraset belgesinin dosyaya eklenmesi için davacı tarafa imkan ve süre verilmesi, bunun mümkün olmaması halinde ise; verasete esas nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilip dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17550, Karar No: 2019/9177, Tarih: 09.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17550 E.  ,  2019/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalılar Ali ve ... vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davalı vekili; 18/10/2013 tarihinde davalılardan ...'ün sevk ve idaresindeki traktörde yolcu olarak bulunan ...'ün meydana gelen kazada öldüğünü, kazanın davalılardan ... yola kum ve çakıl dökmesi ve davalı ...'ün dikkatsizliği, tedbirsizliği sonucu meydana geldiğini, daha 25 yaşında olan müteveffanın dikkatsizlik ve tedbirsizliğin kurbanı olduğunu, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik

davacılardan ... için 15.000,00 TL manevi 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına, ... için 15.000,00 TL manevi 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesini, diğer davacı maktülün kardeşleri ..., ..., ..., ... ve ... lehine 4.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere 20.000,00 TL tazminata ve toplamda anne, baba ve kardeşler için 52.000,00 TL tazminata hükmedilmesini, manevi tazminat dışında kalan maddi tazminatların müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline toplam manevi tazminat için ise davalılardan ... dışında kalan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada, dava konusu traktörün kaza tarihinde kayıt maliki ve işletenin ... olduğunun anlaşılması karşısında asıl dava davalıları ile birlikte ... mirasçılarından belirtilen maddi ve manevi tazminatların müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılardan ... ve ... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 7.033,88 TL maddi tazminatın, 2.344,65 TL sinin davalı ...'dan, 4.689,23 TL sinin davalılar ..., ... ve birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 18/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davacı ... için 5.455,81 TL maddi tazminatın, 1.818,60 TL sinin davalı ...'dan, 3.637,21 TL sinin davalılar ..., ... ve birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 18/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, baba ... için 9.000,00 TL manevi tazminatın, 3.000,00 TL sinin davalı ...'dan, 6.000,00 TL sinin davalılar ... ve birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 18/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, anne ... için 9.000,00 TL manevi tazminatın, 3.000,00 TL sinin davalı ...'dan, 6.000,00 TL sinin davalılar ... ve birleşen dosya davalıları ..., ...,

..., ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 18/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, kardeşler ..., ... , ..., ..., ... için ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi tazminatın 1.000,00 TL'sinin davalı ...'dan, 2.000,00 TL'sinin davalılar ... ve birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 18/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm asıl davada davalılar Ali ve ... vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, asıl davada davalılar ... ve ... vekili, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava davacılar desteğinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53, 56) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı ve 47. maddesi gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava davacılar desteğinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53, 56) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı ve 47. maddesi gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14. maddesi gereğince ihdas edilen ... Yönetmeliği'nin 15. maddesi gereğince rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte ihbar edildiği tarihte Hesabın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Başvurulmadan dava açılması veya icra takibi başlatılması halinde ise bu tarihlerde temerrüt gerçekleşir. Açıklanan bu ilke ve alacağı doğuran sebebin esasen haksız eylemden kaynaklanmış olmasına göre, ıslah ile istenilen tazminat için de, aynı tarihten itibaren temerrüt faizi uygulanması gerekir. Zira, davalı sigorta şirketleri ile davacı arasındaki hukuki ilişki sözleşme ilişkisi değildir. Borcun nedeni haksız eylemdir. Yukarıda anılan hükümlere göre davalı sigorta şirketi bakımından temerrüt faizinin başlangıcını oluşturan ihbar yükümlülüğünde esas olan, zarar miktarı değil, kazanın ihbar edilmesidir. Kazanın ihbar edilmesiyle, zararın miktarını belirlemek Hesabın sorumluluğundadır. Bu itibarla, Hesaba başvuru yapılması veya dava açılmasıyla, kaza, davalı ...'na ihbar edilmiş olacağından, anılan hükümlerde öngörülen koşullar yerine getirilmiş

olacaktır. O halde mahkemece, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren faizin işletilmesi yönünde karar verilmesi gerekirken olay tarihinden faiz işletilmesi doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK'nin 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar Ali ve ... vekili, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hüküm fıkrasının 2. bendinin 3. ve 4. cümlesinde geçen "kaza tarihi olan 18.10.2013 tarihinden itibaren" cümlesinden önce gelmek üzere " ... dışındaki davalılardan" cümlesinin eklenmesine, "kaza tarihi olan 18.10.2013 tarihinden itibaren" cümlesinden sonra gelmek üzere "davalı ... Hesabından dava tarihinden itibaren" cümlesinin eklenmesine ve bu şekli ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.513,91 TL kalan onama harcının temyiz eden asıl davada davalılar ..., ... ve ...'ten alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Hesabına geri verilmesine, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5875, Karar No: 2024/6801, Tarih: 26.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/5875 E.  ,  2024/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/989 E., 2021/15 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk tedbiri nedeniyle 150,000 TL maddi ve 150,000 TL manevi tazminatın yakalama/gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; mahkemenin gerekçesinde belirttiği davanın sonucu beklenilerek karar verilmesi gerektiğine, mükerrer dava olduğuna, davanın reddinin hukuka aykırı olduğuna davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/96 Esas - 2019/384 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12/12/2018-16/05/2019 tarihleri arasında 156 gün gözaltı/tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde "sanık Şahin'in sabit olan kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma ve kullanma suçu olan 12/12/2018 tarihli bu eylemini Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2018 tarihli 2018/2532 soruşturma ve 2018/119 karar sayılı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararının erteleme süresi zarfında işlediği, TCK'nun 191/5 maddesi gereği erteleme süresi zarfında işlenen iddianameye konu eylemin TCK'nın 191/4 maddesi gereği ihlal nedeni sayıldığı, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı ve bu durumun da "kovuşturma şartı" olduğu anlaşıldığından sanık Şahin hakkındaki kamu davasının değişen suç vasfına göre kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle TCK’nun 191/4-b, 191/5 ve CMK’nun 223/8.maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilerek sanık Şahin'in erteleme süresi içerisinde suç işlediğinden karar kesinleştiğinde bir suretinin ihbar mahiyetinde Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2018 tarihli 2018/2532 soruşturma ve 2018/119 karar sayılı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararına ilişkin soruşturma dosyasına gönderilmesine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçe ile sanığın eyleminin "kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma ve kullanma" suçu kapsamında kaldığından ve kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden davacı hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği, ceza davasında sanık sıfatıyla yer alan davacının dosya kapsamındaki eylemiyle alakalı olarak Mahkemece, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2018 tarihli 2018/2532 soruşturma ve 2018/119 karar sayılı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararına ilişkin soruşturma dosyasına ihbarda bulunulmuş olup, bu ihbar üzerine Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/829 Esas sayılı dosyasıyla açılan dava dosyası halen derdesttir. Dolayısıyla sanığın tutuklu kaldığı eylemine ilişkin hukuki ve cezai sorumluluğunun devam ettiği, 5271 Sayılı CMK'nın 141 vd. maddelerinde yer verilen tazminat şartlarının oluşmadığı, her ne kadar sanığın ikinci eylemi ihlal kapsamında değerlendirilecek ise de, bu eyleme de hukuki ve cezai sonuç bağlandığı ve bu eylemi nedeniyle ihbar olunması üzerine davacı hakkında asliye ceza mahkemesinde yargılamanın devam ettiği, b,u haliyle sanığın kendisine uygulanan koruma tedbiri nedeniyle tazminat istemine başvurabilmesi için Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/829 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi ve buradan çıkacak karara göre tutuklamanın haksız olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve davacı hakkında verilen düşme kararının mevzuatta tazminat istenebilecek hal kapsamında değerlendirilmediği anlaşıldığından yasal şartları taşımayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 144/1-c maddesinde genel veya özel af, şikâyetten vazgeçme, uzlaşma gibi nedenlerle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya davanın düşmesine karar verilen veya kamu davası geçici olarak durdurulan veya kamu davası ertelenen veya düşürülen kişilerin tazminat isteyemeyeceğinin belirtildiği, tazminat istemeyecek hallerin belirlenmesine ilişkin nedenlerin niteliği dikkate alındığında, bu hallerin, suçun işlenmesi sonrası değişen taraf iradelerine ya da devletin tasarruflarına dayalı olarak, sanığa ceza verilmemesini öngören kurumlar olduğu, belirtilen maddede, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi davanın düşmesine karar verilmesi halinde, tazminat istenemeyeceğine dair açık bir düzenleme bulunmadığı gibi kovuşturma şartının gerçekleşmemesi halinde düşme kararı verilmesi durumunda, bu hususun, dosyanın tarafı olan sanığın eylemlerinden kaynaklanmaması halinde, haksız yere gözaltında veya tutuklu kalan taraf lehine uğranıldığı iddia edilen maddi ve manevi zarar için makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiği;

Bu kapsamda, incelenen dosyada; tazminat davasına dayanak teşkil eden ceza dosyası kapsamında davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12/12/2018-16/05/2019 tarihleri arasında 155 gün gözaltı/tutuklu kaldığı, davacı hakkında, gözaltında ve tutuklu kaldığı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda davacının eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle davanın CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verildiği, tutuklama işleminin tabi olduğu 5271 sayılı CMK'da, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle düşme kararı verilmesi halinde tazminata hükmedilemeyeceğine ilişkin açık bir düzenleme bulunmaması karşısında, tutuklu kaldığı halde beraatine karar verilen kişiler hakkında takdir edilen maddi ve manevi tazminat miktarı kadar olmasa da, davacı lehine uğranıldığı iddia edilen zarara ilişkin makul bir maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın reddine dair yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.11.2024 tarihinde karar verildi.