muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/729, Karar No: 2005/705, Tarih: 07.12.2005

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun çoğunluğu tarafından benimsenen ilke; tazminat isteyen eşin kusurları bulunmakla beraber bunlar, birliğin bozulmasına sebep olan diğer olaylara göre ikinci derecede kalıyor veya bir takım kışkırtmaların tahriklerin basit birer tepkisi olmaktan öteye gitmiyorsa, onu yine kusursuz saymak gerektiği yönünde olmuştur. İsviçre Federal Mahkemesinin görüşü de aynı yöndedir. (JdT 1963 I 623; JdT 1962 I 540/541; BGE 85 II 11= JdT 1959 I 521-522-BGE 90 II 71=JdT 1964 I 633; BGE 93 II 287= JdT 1968 I 379) (Benzer şekilde; Y.HGK.nun 10.12.2003 gün ve 2003/2-747-738 sayılı ilamı; 20.11.2002 gün ve 2002/2-992-1011 sayılı ilamı; 15.11.2000 gün ve 2000/2-1626-1696 sayılı ilamı) Diğer yandan tazminat isteyen eşin ağır kusuru varsa, birliğin dağılmasına, boşanmaya neden olan bu kusur değil de başka olaylar olsa bile yine de tazminat istemi reddedilmelidir.

Hatta İsviçre Federal Mahkemesinin sonraki kararlarında az kusurlu eşe de tazminat verilebileceği yönündeki içtihatlarını iyice genişletmiştir. (BGE 99 II 129=JdT 1974 I 56; -BGE 99 II 353= JdT 1975 I 34; BGE 98 II 9=JdT 1972 I 582) Bu görüş doktrinde de kabul görmektedir. (Tekinay, S.S. Türk Aile Hukuku İstanbul 1978 s.267 vd.; Belgesay, M.D. Türk Kanunu Medenisi Şerhi I Şahsın Hukuku İstanbul 1957 s.90) Bununla beraber, hak sahibinin kusuru oranında tazminat miktarı indirilebilir. (BK.m.44/ı) (Egger, A./Escher, A./Haab, R./Oser, H. Çeviren Volf Çernis İsviçre Medeni Kanunu Şerhi c I Giriş ve Kişinin Hukuku, Ankara 1947 s.172; Öztan, B. Aile Hukuku Ankara 1979 s.299)

O halde yasanın amaçladığı kusursuzluğun mutlak anlamda kusursuzluk olarak değil, boşanmayı sağlamada yeterli ağırlık taşımayan hafif kusur olarak değerlendirilmesi (Y.2.HD.29.6.1992 gün 1992/7261-7408 sayılı ilamı) ve bu nitelikte boşanmaya yol açan olay yada olaylarla doğrudan illiyet bağlantısı bulunmayan fer’i (yan, ikincil) nitelikteki kusurların tazminat istemine engel olmayacağının kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

O halde yasanın amaçladığı kusursuzluğun mutlak anlamda kusursuzluk olarak değil, boşanmayı sağlamada yeterli ağırlık taşımayan hafif kusur olarak değerlendirilmesi (Y.2.HD.29.6.1992 gün 1992/7261-7408 sayılı ilamı) ve bu nitelikte boşanmaya yol açan olay yada olaylarla doğrudan illiyet bağlantısı bulunmayan fer’i (yan, ikincil) nitelikteki kusurların tazminat istemine engel olmayacağının kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu ilkelerin ışığında somut olaya bakıldığında; boşanma sonucunu doğuran hususun davacının eyleminden kaynaklandığı, davacının 8-10 yıldır kendisinden 20 yaş küçük olan bir kadınla birlikte metres hayatı yaşadığı, bu nedenle eşini ve çocuklarını ihmal ettiği, önce eve geç gelmeye başladığı, daha sonra da tamamen terkettiği, yaşanan bu olaylar sonunda davacının ağır kusurlu bulunmasına karşın, davalının da özellikle psikologla görüşmesinden sonra artık evlilik birliğinin yeniden kurulamayacağı kanaatine vararak boşanmayı kabul etmesi üzerine mahkemece boşanmaya karar verildiği anlaşılmaktadır, Özel Dairenin gerekçesinde yer alan davacının yakın akrabası olan bir tanığın *“ on yıl önce davalının kocasına tokat vurduğunu gördüm*” şeklindeki beyanı değerlendirildiğinde; bu eylemin sebep ve saikinin, yerinin ve zamanının tam olarak açıklanmadığı gibi, tarafların bu eylemden sonra evliliklerini devam ettirmeleri nedeniyle, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre; artık davacı davalıyı affetmiş sayılması gerekeceğinden boşanmaya neden olan olaylarda davalıya kusur izafe edilmesi mümkün değildir.

Öte yandan yine davalı tanıklarınca doğrulanmamakla birlikte, davacının yakın akrabası olan bir kısım tanıkların yine sebep ve saikini açıklamadan; davalının kocasına “*Ordu kırosu”* , kayınvalidesine ise; “*oğlun işe yaramaz, iyi koca değil*” şeklinde beyanda bulunduğunu ifade ettikleri anlaşılmaktadır.

Davalının bu sözlerinin uzun süre devam eden ailesine karşı ilgisizliğine, karısını metres hayatı yaşayarak aldatmasına ve kocalık vazifelerini yapmamasına tepki olarak söylenen sözler olduğu anlaşıldığından; Yargıtay’ın istikrarlı uygulamasına göre başlı başına boşanmayı sağlayacak eylemler olarak değerlendirilemez. (YHGK.nun 15.11.2000 gün ve 2000/2-1626-1696 sayılı ilamı, 26.6.2002 gün ve 2002/2-528-569 sayılı ilamı, 10.12.2003 gün ve 2003/2-747-738 sayılı ilamı)

Hal böyle olunca; boşanmaya davacının eşini metres hayatı yaşayarak uzun süredir aldatma şeklinde gerçekleşen eyleminin neden olduğu, davalının yukarıda açıklanan eylemlerinin, boşanmaya neden olan olaylarla arasında doğrudan bir illiyet bağının bulunmadığı, bu fer’i (ikincil,yan) nitelikteki kusurların tazminat istenmesine engel olmayacağı anlaşıldığından, yerel mahkemenin bu yöne ilişkin direnmesi doğrudur. Ne varki hükmedilen tazminat miktarına yönelik davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

**S O N U Ç :** Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği yönündeki mahkeme kararı doğru olmakla birlikte, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **Yargıtay 2.HUKUK DAİRESİNE** gönderilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6819, Karar No: 2020/3722, Tarih: 06.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/6819 E.  ,  2020/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli hırsızlık suçlarından yapılan yargılama sonucunda, atılı suçlardan mahkumiyetine dair Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2013 gün ve 2011/167 Esas, 2013/302 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 07.07.2020 gün ve 2016/3276 Esas, 2020/3167 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanması ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2020 günlü, 2014/41695 sayılı maddi hatanın düzeltilmesine dair talep yazısında Dairece sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde gerçekleştirdiği çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerinin mağdurenin on beş yaşını tamamladığı 2011 Yılı Nisan ayından sonra olduğu kabul edilerek her iki suçtan verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilip 2011 yılı Ocak ayı içindeki basit cinsel istismar eyleminden dolayı ayrıca kamu davası açılabileceğinin gerekçeli kararda belirtildiği, ancak kamu davasının zaten bu tarihi de içerir biçimde açılmış olduğu nazara alındığında, eleştirinin bozma kararıyla çelişkili olduğu, esasen dosya içeriğine göre sanığın, 2010 yılı Ocak ayından itibaren ilk kez mağdureyle cinsel ilişkiye girdiğini kabul edip 2011 yılı Nisan ayına kadar müteaddit kez mağdureyi aracıyla alarak tenha yerlere götürdüğünü ikrar ettiği ve buna göre dava açılmayan kısmın 2010 yılı Ocak- 2011 yılı Ocak ayları arasında kalan zaman dilimindeki eylemler olduğu belirtilerek bozma ilamı gerekçesindeki bu çelişkili durumun giderilmesi için ilamın ikinci paragrafında yer alan "2011 yılı Ocak ayında" ibaresinin çıkarılarak yerine "2010 Ocak ayından 2011 yılı Ocak ayına kadar" ibaresinin eklenmesi suretiyle maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunması üzerine dosya Daireye gönderilmekle gereği görüşüldü:

Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede sanık ile mağdure arasında 2011 yılı ocak ayında gerçekleştiği ve nisan ayından sonra da devam ettiği anlatılan çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleriyle ilgili kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede 2010 yılı sonbaharında mağdureyle duygusal ilişki yaşamaya başlayan sanığın, bu kapsamda ilk kez 2011 yılı nisan ayında cinsel ilişkiye girdiği kabul edilip buna göre 2011 yılı ocak ayında gerçekleşen basit nitelikteki istismar eylemiyle ilgili usulüne uygun dava açılmamasından dolayı zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde bununla ilgili kamu davası açılmasının mümkün olduğu yönünde yapılan eleştirinin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, yerinde görülmeyen maddi hatanın düzeltilmesi talebinin REDDİNE, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/411, Karar No: 2013/2123, Tarih: 13.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/411 E.  ,  2013/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 16.10.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Dava konusu taşınmazın maliki ... oğlu...’ın doğum tarihinin tapu kaydına yazılması mümkün değil ise de idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda davanın kanıtlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Davaya konu olayda, tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için, davanın ispatlanması halinde, mahkemece “dava konusu taşınmazın tapu kaydında malik olarak görünen ... oğlu ...'ın doğum tarihinin 1929 olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.02.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15837, Karar No: 2011/1663, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15837 E.  ,  2011/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/05/2010 gün ve 2010/4051-6746 sayılı bozma kararında özetle: “Mahkemece, çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmaz üzerinde toprak incelemesi yapan uzman ziraat bilirkişi raporunda; 52 ve 53 parsel sayılı taşınmazların ... bilirkişi krokisinde (A) harfiyle gösterilen bölümle birlikte bir bütün olarak tarla olarak kullanıldığını. ancak; 52 ve 53 parsel sayılı taşınmazların (A) harfleriyle gösterilen bölümle birlikte eğiminin % 1-2 civarında olduğunu, üzerinde tarım yapıldığını ve tarla niteliğinde olduğunu, ... bilirkişi krokisinde (B) harfiyle gösterilen bölümün ise % 5-6 eğimde olduğunu ve sadece korunga ekildiğini, son yıllarda ise üzerindeki otların biçilerek kullanıldığını, 52 ve 53 parseller ile (A) bölümün tarla vasfında, (B) bölümün ise tarla vasfına dönüştürülebilir yerlerden olduğu açıklanmıştır. ... bilirkişi rapor ve krokisinde, dava konusu 52-53 parseller ile (A)=4829.90 m2’lik bölümün zeminde bir bütün olarak birlikte davacı tarafından kullanıldığını, yine krokide (B) harfi ile gösterilen 10.952.68 m2’lik taşınmazın ise 143 ada 53 parselde hak iddia eden ... tarafından zeminde ot biçilmek suretiyle kullanılan yeri olduğu, krokide (A) ve (B) harfleri ile ölçülen yerlerin aslında dava konusu 143 ada 52 ve 53 parsellerle birlikte 50 ilâ 55 parsellerin bir bütün olarak bu dosyada dava konusu edilmeyen 143 ada 111 numaralı orman parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Mahkemece, 13 adet parsel için zilyetliğe dayanılarak açılan dava aynı adada kalan diğer parseller yönünden tefrik edilerek 143 ada 52 ve 53 parseller hakkında hüküm kurulmuştur. Taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin taşınmazın ekonomik amacına uygun bir zilyetlik olup olmadığı konularına bir açıklık getirilmediği gibi davacının 13 adet parsel için zilyetliğe dayanılarak açılan davası tefrik edildiğinden bu parseller hakkında mahkemece ne şekilde karar verdiği bilinmediğinden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki sınırlamaların aşılıp aşılmadığı, aynı çalışma alanı içersinde senetsiz ve belgesizden davacı adına başkaca taşınmaz tespiti yapılıp yapılmadığı sorulmamış, ayrıca, dava konusu 143 ada 52 ve 53 parseller kadastro paftasındaki konumuna göre komşu parsellerle birlikte dört tarafı orman olarak tespiti yapılan 143 ada 111 sayılı parselle çevrili olup, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıkları ve 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre orman bütünlüğünü bozan orman içi açıklığı konumunda kalıp kalmadıkları yönünden uzman orman bilirkişi marifeti ile eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı dosyaya

getirtilip yöntemince araştırma da yapılmamıştır. Bozma ilamında ayrıntılı olarak Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacının davasını takipten vazgeçmesi (atiye terk etmesi) gerekçesiyle dava konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 143 ada 52 ve 53 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanak asıllarının olağan usullerle kesinleştirilmek üzere Ardahan Tapu Sicil Müdürlüğü’ne geri çevrilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Davacı ... ’nın 24/08/2010 tarihli celsede “davadan feragat etmemek ile birlikte davayı takipten sarfınazar ediyorum ve ilerde yeniden dava açma hakkımı saklı tutuyorum” şeklindeki beyanı davadan feragat niteliğinde değildir. Yargıtay bozma ilamı gereğince yeniden keşif yapılıp bilirkişi incelemesi gerektiğinden, keşif için gerekli masrafı karşılayamama nedeniyle verilen bu şekilde ki beyana istinaden mahkemece davanın açılmamış sayılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesine yer olmadığına ve dava konusu taşınmazların kadastro tutanaklarının olağan usullerle kesinleştirmek üzere Ardahan Tapu Sicil müdürlüğüne geri çevrilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Şöyle ki, 3402 Sayılı Yasanın 25/1. maddesinde "Kadastro mahkemesi; taşınmaz mal mülkiyetine ve sınırlı ayni haklara, tapuya tescil veya şerh edilecek veyahut beyanlar hanesinde gösterilecek sair haklara, sınır ve ölçü uyuşmazlıklarına, kadastroya ve tapu sicilini ilgilendiren benzeri davalara ve özel kanunlarca kendisine verilen işlere..." bakacağını, aynı yasanın 28. maddesinde, Kadastro hakimi, askı süresi içinde açılacak davalar ve kadastro müdürü tarafından mahkemeye tevdi olunacak taşınmaz mallara ait kadastro tutanakları ve mahalli hukuk mahkemelerinden devredilen işler hakkında dava dosyası açacağına dair hükümleri düzenlenmiştir. Yine 3402 Sayılı Yasanın 29/1. maddesinde "kadastro mahkemesinde gelmeyen tarafın yokluğunda duruşma yapılır. Tarafların hiçbiri gelmez ise dosya işlemden kaldırılmaz. Hakim toplanması mümkün olan delilleri inceler ve 30'uncu madde hükmünce işi karara bağlar" aynı maddenin 3. fıkrasında ise, "bu yasanın tatbikinde ayrıca açıklık bulunmayan hallerde basit yargılama usulü uygulanır". Yine aynı yasanın 36/1 maddesinde “….Bu Kanun gereğince resen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderler, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanır.” konusunda hükümler mevcuttur.

Somut olayda; 30 günlük yasal süre içinde kadastro tespitine itiraza ilişkin dava kadastro mahkemesinde açıldığına ve bu mahkemede uygulanması gereken usul hükümleri 3402 sayılı kadastro yasasında anılan hükümler olduğuna ve kadastro davalarında usulün 409. maddesi hükümlerinin uygulanamayacağına göre, mahkemece davacının davayı takipten vazgeçtiği ve davanın atiye bırakıldığı gerekçesine dayanılarak karar verilmesine yer olmadığı şeklinde ve esasında davanın açılmamış sayılması sonucunu doğuracak tarzda karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç olarak mahkemece bozma ilamına uyulduğuna ve kadastro mahkemelerinde sicil oluşturulmasının zorunlu olmasına göre, bozma ilamı uyarınca yerinde yeniden keşif ve orman yönünden inceleme yapılması gerektiği halde dava açılarak davalı hale gelen çekişmeli parseller yönünden somut olayda davanın açılmamış sayılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. O halde, mahkemece kurulan ve davacı lehine olan hükmün yetersiz inceleme gerekçesiyle bozulması, bozma sonrasında ise gerekli incelemeler yapılmadan, mevcut deliller ile davacı aleyhine karar verilemeyeceğine ve bu durumda keşfin bozma ilamı gereğince, feragat olmadığı sürece, resen yapılması gerekeceğine göre, mahkemece yapılacak iş 3402 sayılı kadastro Kanununun 36. maddesinin yukarıda açıklanan fıkrası gözönüne alınarak davacı tarafça keşif gideri karşılanmadığı takdirde ileride haksız çıkacak

taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten keşif masrafları karşılanarak 24/05/2010 gün 2010/4051-6746 sayılı bozma ilamı doğrultusunda keşif yapılması, iddia ve savunma çerçevesinde davaya bakılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ... şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 23/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20020, Karar No: 2015/9327, Tarih: 03.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20020 E.  ,  2015/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve ayrıntılı üretim giderlerine (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/68, Karar No: 2020/1557, Tarih: 17.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/68 E.  ,  2020/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ...'ın... adlı işyeri işletmecisi olduğunu, işyerinin 30/12/2011 tarihinde sigortalandığını, 04/05/2012 tarihinde işyerinin yandığını ve işyerinde bulunan demirbaşları ile çeşitli gıda maddeleri ve taşınmazda bulunan tüm tesisatların yandığını, davalı ... şirketinin ise bu yangından dolayı 15.880,00 TL bir kısım ödeme yaptığını geri kalan ödemenin yapılmadığını belirterek 58.670,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının tüm zararının 15.888,00 TL olduğunu ve bu zararın müvekkil şirketçe karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davanın kısmen kabulü ile 21.849,10 TL'nin 05/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait sigortalı işyerinde 04/05/2012 tarihinde yangın çıkmış, davacı eldeki davayı açmadan önce işyerinde çıkan yangın sonucunda meydana gelen hasarın tespiti için ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/53 D.İş sayılı dosyasında delil tespitine ilişkin talepte bulunmuş ve 18/09/2012 tarihli bilirkişi raporunda; davacının demirbaşlarının hasar görmesinden dolayı 49.550,00 TL (özel soğutuculu vitrin dolabı, kasap dolabı, kıyma makinesi, piliç kızartma makinesi, 3 tane elektronik terazi vs), iş yerinin onarımından dolayı 10.000,00 TL ve çeşitli gıda ürünlerinin hasar görmesinden dolayı da 15.000,00 TL olmak üzere toplam 74.550,00 TL zararının bulunduğu tespit edilmiştir.

Dava açılmadan önce davalı ... şirketi tarafından alınan ekspertiz raporunda; davacının demirbaşlarının hasar görmesinden dolayı 13.387,00 TL, iş yerinin onarımından dolayı 5.839,00 TL ve çeşitli gıda ürünlerinin hasar görmesinden dolayı da 5.030,00 TL zararının bulunduğu tespit edilmiştir.