muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6395, Karar No: 2010/13155, Tarih: 27.12.2010

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirketlerin, Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirketler oldukları, TTK'nun 405/2 maddesi uyarınca pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri istenemeyeceği, davacının talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar dava dilekçesinde ..., ..., ... ve ... davalı olarak gösterilmiş ise de, davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanının ve yönetim kurulu üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği, yine davacının davalı şirketlerde hissesi bulunmadığı, dolayısıyla şirketlerin de taraf ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, dava, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebi olarak değerlendirilmiş ise de, davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse de replik beyanında davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürmemiş, tersine, davalı şirket ve yöneticilerinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine aykırı ve kötüniyetli vaad ve garantilerle davacı ve davacı gibi yurtdışında yaşayan pek çok kişiyi dini duygularını sömürerek, yine davalı ... bünyesinde bulunan yabancı uyruklu bir şirketi aracı olarak kullanmak suretiyle topladıkları paraları iade etmeyip davalı ... ve bünyesindeki diğer grup şirketlerine aktardıkları iddia olunarak verilen paranın istirdadını istemiştir. Dava, iddianın bu biçimdeki ileri sürülüşü nazara alındığında, davalıların iddia olunan organize ve haksız fiillerinden kaynaklanan bir alacak (istirdat) davası niteliğinde olmakla, mahkemece HUMK’nun 74 ve 75. maddelerine aykırı düşecek şekilde, davanın yanlış nitelenmesine dayalı olarak, davacının bildirmiş olduğu delillerin hiçbiri toplanmaksızın, sunulan belgenin dahi tercümesi yaptırılmaksızın, re’sen yapılan yetersiz araştırma ve soruşturma sonucunda davacının davalı şirketlerin ortağı olmadığı, ortak olsa bile TTK’nun 405. maddesi uyarınca sermaye olarak verdiği paranın istirdadını talep edemeyeceği, gerçek kişi davalılar hakkında da şirket yöneticileri olmanın dışında bir sorumluluk nedenine dayanılmadığı gerekçesiyle, davanın husumet cihetinden reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu halde, mahkemece, davanın yukarda belirtilen şekilde nitelendirilerek, tarafların bu yolda gösterdikleri delillerin tümüyle toplanması, bu meyanda davada delil olarak dayanılan yabancı dildeki tahsil belgesinin aslının veya onaylı örneğinin davacıdan istenerek tercüme ettirilmesi, gerekirse davadışı yabancı uyruklu şirket hakkında da dava açması için

Şu halde, mahkemece, davanın yukarda belirtilen şekilde nitelendirilerek, tarafların bu yolda gösterdikleri delillerin tümüyle toplanması, bu meyanda davada delil olarak dayanılan yabancı dildeki tahsil belgesinin aslının veya onaylı örneğinin davacıdan istenerek tercüme ettirilmesi, gerekirse davadışı yabancı uyruklu şirket hakkında da dava açması için

davacıya önel verilerek bu davanın sonucuna göre tahsil edilen bu para nedeniyle davacının yabancı uyruklu şirkete ortaklığının gerçekleşip gerçekleşmediği, söz konusu ortaklığın gerçek hak sahipliği doğuran niteliği bulunup bulunmadığı değerlendirilip öncelikle davacı ile dava dışı yabancı şirket arasındaki hukuki ilişkinin netlikle belirlenmesi, bu yolda açılacak davanın davacının yabancı şirkete ortak olmadığı gibi bir sonuca ulaşması halinde, davacının parasının yabancı şirkete verilmesi olgusunda davalı şirket ve yöneticilerinin ne gibi bir rolü bulunduğunun, ileri sürülen kanıtlar çerçevesinde ve gerektiği takdirde davalı şirket ve grup şirketlerinin kayıtları üzerinde aralarında şirketler hukuku ve sermaye piyasası konusunda uzmanların bulunduğu bilirkişi heyeti marifetiyle yaptırılacak kapsamlı bir inceleme suretiyle ele alınıp varsa sorumluluklarının saptanması, bu suretle davacının, iradesinin ileri sürüldüğü gibi davalılarca fesada uğratılmak suretiyle haksız bir fiile maruz bırakılarak parasının alındığı ve iade edilmediği yolundaki iddiasının tatminkar bir biçimde araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/62, Karar No: 2020/103, Tarih: 14.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/62 E.  ,  2020/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2019/80622

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün 14. Ceza Dairesince 23.11.2015 tarih ve 6363-10853 sayı ile bozulmasına karar verildiği, Yerel Mahkemece 15.02.2016 tarih ve 26-58 sayı ile TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması koşulunun bulunmadığına ilişkin bozma nedenine direnilmesi üzerine dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderildiği,

Ceza Genel Kurulunca 12.03.2019 tarih ve 277-195 sayı ile gerekçeli kararın Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğinin sağlanması için dosyanın Yerel Mahkemeye iade edildiği, anılan eksikliğin giderilmesi üzerine, Ceza Genel Kurulunca 03.10.2019 tarih ve 482-577 sayı ile Yerel Mahkemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan mahkûmiyet hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve dosyanın uygulamanın denetlenmesiyle direnme kapsamında bulunmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de; anılan dairece dosya sehven Ceza Genel Kuruluna gönderildiğinden bahsedilen kararın gereği yerine getirilmek üzere dosyanın, YARGITAY 14. CEZA DAİRESİNE İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine 14.02.2020 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8664, Karar No: 2012/10283, Tarih: 04.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8664 E.  ,  2012/10283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yukarıcivanlı Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 22 parsel parsel sayılı 7202,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın 02.06.2011 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 4588,89 m2'lik alanın 108 ada 22 parsel numarası ile davacı adına; (B) harfi ile gösterilen 2606,42 m2'lik bölümünün ise aynı ada son parsel numarası verilerek davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün davalı ...'ın dayandığı 08.07.1948 tarih, 88 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı, kayıt kapsamı dışındaki fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün ise davacı ve murisi evvellerinin 20 yılı aşkın malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece davalının dayandığı tapu kaydının uygulaması yetersiz olduğu gibi, kapsamının hangi sınırlar esas alınarak belirlendiği, gayri sabit sınırın neresi olduğu keşif tutanağından anlaşılamadığı gibi, bu husus fen bilirkişi raporunda da açıklığa kavuşturulmamıştır. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davalının dayandığı tapu kaydında yazılı sınırlar tek tek okunarak yerel bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmesi sağlanmalı, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı tanınmak suretiyle, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, keşifteki beyanlar komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, böylece tapu kayıtlarının kapsamı kesin olarak belirlenmelidir. Yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde ise taşınmaz başında yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir biçimde kroki düzenlettirilmeli, temyiz konu bölümün dayanılan tapu kayıt kapsamında kaldığının saptanması halinde tapulu yerlerin zilyetlikle iktisabı mümkün olmamakla beraber, kadastro tespit günü itibariyle yürürlükte bulunan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesinde öngörülen koşullarının varlığının bu durumun istisnasını oluşturduğu göz önüne alınarak, bu doğrultuda araştırma, inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; davacı ve davalı taraf adına tescile karar verilen bölümlerin toplamının taşınmazın kadastro tespiti ile belirlenen yüzölçümüne ulaşmaması nedeniyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olup, davalı ...'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8282, Karar No: 2019/12706, Tarih: 23.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/8282 E.  ,  2019/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI :

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince maddi hatanın düzeltilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi talebi yönünden gönderilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince davacı-karşı davalı kadının açtığı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine görevli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi, 25.06.2018 tarih 2017/1249 Esas 2018/872 Karar sayılı kararı ile tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar vermiş, bölge adliye mahkemesi kararının davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.10.2019 tarih 2019/1822 Esas, 2019/9813 Karar sayılı ilamıyla; davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan tazminatlar ve nafakaların az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir (HMK m. 373/1). Somut olayda, tarafların istinaf isteği bölge adliye mahkemesince esastan reddedildiğine ve temyiz itirazları kabul edilerek hüküm tazminat ve nafaka miktarları yönünden bozulduğuna göre, Dairemiz ilamında ilk derece mahkemesince kadın yararına hükmolunan tazminatlar ve nafaka miktarlarına yönelik istinaf isteğinin bölge adliye mahkemesince esastan reddine ilişkin hükmünün kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bu yönlerden bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekirken maddi hataya dayalı olarak yukarıda belirtilen şekilde karar yazımı doğru olmayıp, Dairemizin 08.10.2019 tarih 2019/1822 Esas, 2019/9813 Karar sayılı ilamının sonuç bölümünün “Yukarıda 1., 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 25.06.2018 tarih 2017/1249 Esas, 2018/872 Karar sayılı kararının davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan tazminatlar, nafakalar ve çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktarları yönünden KALDIRILMASINA, Bakırköy 8. Aile Mahkemesinin 18.04/2017 tarih 2016/89 Esas, 2017/309 Karar sayılı

kararının davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan tazminatlar, nafakalar ve çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktarları yönünden BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın HMK'nun 373/1. maddesi gereğince ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.” şeklinde yazılmasının bu suretle maddi hatanın giderilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Dairemizin 08.10.2019 tarih ve 2019/1822 Esas 2019/9813 Karar sayılı ilamının sonuç bölümünün yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 23.12.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6155, Karar No: 2014/1641, Tarih: 18.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6155 E.  ,  2014/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna azmettirme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ...;

a-TCK.nun 81/1, 35/2, 31/3, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası.

b-6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 31/3, 52/2, 63, 54 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 800 TL adli para cezası.

2-Sanık ...:

a-TCK.nun 38/1, 81/1, 35/2, 38/2, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası.

b-6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 38/2, 52, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis 1600 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya içeriğine göre; maktulün öldürülmesine ne zaman karar verildiği, eylemde bir müddet sebat ve ısrar edildiği hususları kesin delillerle kanıtlanamadığından, eylemin tasarlanarak işlendiği sabit görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümler, yasal süresinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 10/12/2012 tarihli ve müteakip dilekçeler, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek inceleme sanık ... savunmanları ile Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerine hasren yapılmıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'ya yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... Savcısının eylemin tasarlayarak işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarına azmettirmeden kurulan hükümlerin incelenmesinde,

A-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarına azmettirmeden kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Uşak il merkezinde ikamet eden sanık ...'ın mağdurun ikamet ettiği Salihli ilçesine sabah saatlerinde gelerek, evinin önünde aracına binmek üzere olan mağdura peşpeşe 4 el ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettiği, mağdur ile sanık ... arasında olaydan önce herhangi bir ilişki bulunmadığı gibi birbirlerini de tanımadıkları, mağdurun sanık ...'ı aralarında bir icra takibi nedeniyle itilaf bulunan sanık ...'nin azmettirdiğinden şüphelendiği, yapılan araştırmalara rağmen sanık ... ile ... arasında her ikisinin de Uşak'ta ikamet etmesi dışında, bir tanışıklık ve irtibat bulunduğuna ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, her iki sanığın da azmettirme iddiasını reddettikleri, aralarında telefon görüşmesi, akrabalık ilişkisi, iş ilişkisi gibi hiçbir irtibat bulunmadığı dolayısıyla sanık ...'nin sanık ...'ı mağduru öldürmesi ve 6136 sayılı Yasaya aykırı silah taşıması için azmettirdiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki

düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma sebebi gözetilerek sanık ...'in TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değilse derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

18/03/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri avukatlar Karar ..., ... ile ...'in yokluklarında 20/03/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/1461, Karar No: 2015/2848, Tarih: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1461 E.  ,  2015/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 30.İş (Kapatılan Bakırköy 14. İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.02.2013 gün ve 2009/824 E.-2013/138 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ... Temizlik ve Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesi'nin 12.07.2013 gün ve 2013/17884 E.-2013/17316 K. sayılı ilamıyla;

(...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence fesih edildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalılardan Belediye vekili kararı temyiz etmiş ise de, bilahare temyiz isteminden feragat etmiş olup, dosyada mevcut vekaletnamesinde temyizden feragata yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine,

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda: mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.