muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/443, Karar No: 2018/3585, Tarih: 08.05.2018

Mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin davalarda davacı, mirasçılık belgesi verilmesini isteyebilmek için murisin öldüğünü ve ölüm tarihini, muris ile kendisi arasındaki irs bağını kanıtlamak zorundadır. Bu tür davaların reddine karar verilebilmesi için murisin hiçbir şekilde yaşamadığının, böyle bir kişinin mevcut olmadığının belirlenmesi veya davacının murisin mirasçısı olmadığının tespiti gerekir.

Somut olaya gelince, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dairemizin bozma ilamında kök muris ... 'ın kızı ... 'ten olma torunu ... ve alt mirasçılarının tespit edilmemesi bozma sebebi olarak gösterilmiş olmasına rağmen mahkemece yine bu konuda bir araştırma yapılmamıştır. ... 'ye ait nüfus kayıt örneğinde, eşi ... ve oğlu ... 'ın 1914'te vefat ettiği, 1907 doğumlu ... 'a ait kısımda ise kapalı ölüm yazdığı anlaşılmaktadır. Ancak dosya içerisindeki kök murise ait ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1962/1024 Esas, 1963/751 Karar sayılı mirasçılık belgesinde ... 'nün ... 'den olma kızı ... 'nin mirasçılığına karar verildiği, 12.06.1964 tarihli Kadastro Komisyon inceleme ve kararında mülkiyet tablosu kısmında ise " ... kızı ... 'nin de 1938 yılında kocasız ölümüyle kızı ...'ı mirasçı eylediği" yazmaktadır. Mahkemece, kök muris ... 'ın kızı ... 'ten olma torunu ... 'nün ... 'den olma ... isminde bir kızının olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kök muris ... 'ın 1931'de vefat kızı ... 'nın 1932'de vefat eden kocası ... 'nin ... isimli kadından olma kızı ... ... 1969'da vefat etmiştir. Geriye mirasçı olarak çocukları ... . ... ve ... 'u bırakmıştır. 1994'te vefat eden ... geriye mirasçı olarak ... , ... , ... , ... , ... ve kendisinden önce vefat eden oğlu ... Ulusoy'dan olma torunları ... , ... , ... kalmıştır. Mahkemece, ... , ... 2006'da vefat eden ... mirasçılarının mirasçılıklarına karar verilmemesi doğru değildir.

Ayrıca, 970.200 pay emlakta, 138.600 pay arazide mirasçılığına karar verilen 27517483850 T.C. Kimlik Numaralı ...'in anne adının Nadire olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekte mirasçı ...'in annesinin kök muris ... 'ın kızı ... 'ten olma torunu ... ... 'nün kızı 2013'te vefat eden ..., babasının kök muris ... 'ın kızı ... 'dan olma torunu ... 'in oğlu ... olduğu, adı geçen mirasçıya anne tarafından miras payı verilmediği görülmektedir.

Ayrıca, 970.200 pay emlakta, 138.600 pay arazide mirasçılığına karar verilen 27517483850 T.C. Kimlik Numaralı ...'in anne adının Nadire olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekte mirasçı ...'in annesinin kök muris ... 'ın kızı ... 'ten olma torunu ... ... 'nün kızı 2013'te vefat eden ..., babasının kök muris ... 'ın kızı ... 'dan olma torunu ... 'in oğlu ... olduğu, adı geçen mirasçıya anne tarafından miras payı verilmediği görülmektedir.

Kök muris ... 'ın kızı ... 'dan olma torunu ... ... 'in 1980'de vefat ederek geriye mirasçı olarak eşi ... ile kızı ... 'yı ve 1972'de vefat eden kızı ... 'ten olma torunlarını bıraktığı anlaşılmaktadır. ... eşi ... 1993'te vefat ederek geriye ... 'den olma kızı ... Pancarcı'yı, 1972'de vefat eden kızı ... 'ten olma torunlarını ve eşi ... ... 'i mirasçı olarak bırakmıştır. ... ... ( ... )'in 2002'de vefatıyla oğlu ... ve eşi ... 'ı mirasçı olarak bıraktığı ... 'ın da 2013'de dul ve çocuksuz ölümüyle geriye mirasçı olarak 2014'te vefat eden kardeşi ... 'ın çocukları ... ve ... 'i bırakmıştır. Mahkemece ... ve ... 'in mirasçılığı üzerinde durulmaması doğru değildir.

Kök muris ... 'ın kızı ... 'den olma torunu ... 21.07.1966'da vefat etmiştir. Geriye mirasçı olarak çocukları ... , ... ... , ... , ... kalmıştır. 13.07.1996'da vefat eden ... ise geriye mirasçı olarak eşi ... ... , çocukları ... Demirel, ... ve ... 'u bırakmıştır. Mahkemece, ...'ün eşi ... ... 'ün mirasçılığına karar verilmemesi yerinde değildir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar üzerinde durulmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir. O halde mahkemece yapılması gereken iş, murisin diğer mirasçılarının belirlenmesinin mahkemenin görevine girdiği gözetilerek mevcut kayıtlar gözetilmek suretiyle mirasçılık durumlarının belirlenmesi, gerekirse resen tanık dinlenilmesi ve zabıta araştırması yapılması, nüfusta kayıtlı iseler nüfus aile kayıtlarının getirtilmesi, mirasçılık durumları ile ilgili bilirkişiden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir hüküm kurulmasıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 08.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6100, Karar No: 2013/10417, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6100 E.  ,  2013/10417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin,

2) Yukarıda istenen harita ve belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4189, Karar No: 2011/9236, Tarih: 21.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/4189 E.  ,  2011/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2006 gün ve 2002/1740-2006/581 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.09.2010 gün ve 2010/6919 - 2010/9083 sayılı kararı aleyhinde davalılardan Avrupa ve Amerika Holding A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin de ortağı olduğu dava dışı Anet İleşitim Sistemleri Bilgi Hizmetleri ve Yatırım A.Ş.'nin (Anet A.Ş.'nin) % 80 oranındaki hisselerinin davalılara devredilmesi konusunda 01.05.2000 tarihinde ön satış protokolü, 13.06.2000 tarihinde de ek protokol akdedildiğini, protokoller ile davalıların, müvekkili ve Anet A.Ş.'nin diğer hissedarlarına 750.000. USD'nı hisse devir bedeli, 1.200.000 USD'nı nominal hisse değeri olmak üzere toplam 1.950.000 USD ödemeyi taahhüt ettiğini, hisse devri öncesi Anet A.Ş.'nin % 50 hissedarı olan davacının davalılardan 975.000 USD alacaklı konuma geldiğini, bu alacağın 700.000 USD'lık bölümünün ödenmediğini, bu bedelin 100.000 USD'lık kısmının tahsili için iflas yolu ile icra takibi başlatıldığından hisse bedelinin diğer bölümü olan 600.000 USD'lık alacağın bulunduğunu, 13.06.2000 tarihli protokolün 3/J maddesinde, taraflardan herhangi birinin sözleşme şartlarına uymaması halinde diğer tarafa 3.000.000 USD ceza ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin devredilen hisselerin 1/2'sinin sahibi olması nedeniyle davacının 1.500.000 USD cezai şart talep etme hakkı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı tutularak şimdilik 5.000 USD hisse devir bedeli ile 1.000 USD cezai şartın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'un protokolün tarafı olmadığından husumet yöneltilemeyeceğini, protokole göre 400.000 USD'nın tamamının, 350.000 USD'nın ise 150.000 USD'nın ödendiği gibi, sermayenin 20.000.000.000 TL'den 200.000.000.000 TL'na artışı esnasında eski ortakların payına isabet eden 78.000.000.000 TL'nın (o günkü kur üzerinden 121.610 USD'nın) ödendiğini, sözleşmede "şirket sermayesinin 6.000.000 USD karşılığı TL seviyesine şirketin sermaye ihtiyacı oldukça çıkarılacaktır" hükmü bulunmakta olup, ekonomik kriz nedeniyle sermaye artırımının gerçekleştirilemediğini, davacının 1.200.000 USD nominal hisse bedelinden kendisine düşen pay olan 600.000 USD'nın, sermayenin 6.000.000 USD'na çıkarılması durumunda söz konusu olacağını, sermaye artırımı gerçekleşmediğinden davacının bir alacağı bulunmadığını, sözleşme ihlal edilmediğinden cezai şart da talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece taraflar arasında 01.05.2000 ve 13.06.2000 tarihli protokollerin düzenlenmesinden sonra taahhüt edilen hisselerin davalı şirkete devrinin gerçekleştirildiği, 01.05.2000 tarihli protokole göre % 80 payın karşılığında ödenmesi gereken bedelin 750.000 USD olup, bu protokolden kaynaklanan bakiye 100.000 USD'nin iflas yolu ile yapılan icra takibine konu edildiği, işbu davanın konusunun 13.06.2000 tarihli ek protokolde belirlenen "şirket sermayesinin 6.000.000 USD karşılığı TL'na artırılması halinde artırılan sermayenin % 20'sine tekabül eden apel borçlarının satıcılar adına alıcılar tarafından ödeneceği" hükmüne ilişkin olduğu, protokolün bu hükmünün alıcının sermaye artırımı gerçekleştiğinde üstlendiği bir yükümlülük olup, sermaye artırımı konusunda herhangi bir açıklık bulunmadığı, aynı protokolde yapılacak sermaye artırımı gerçekleşmeden ek protokol 3/J maddesinde belirlenen cezai şart talebinin de mümkün olmadığı, sermaye artırımı gerçekleştiğinde davacının her zaman talep hakkı bulunduğu, dava tarihi itibariyle davacının talep hakkının doğmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce ilamda yer alan gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

Davalılardan Avrupa ve Amerika Holding A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan Avrupa ve Amerika Holding A.Ş.vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan Avrupa ve Amerika Holding A.Ş.vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7260, Karar No: 2007/8057, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7260 E.  ,  2007/8057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15341-16217 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi

gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 tarih ve 2006/15341-16217 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12510, Karar No: 2022/919, Tarih: 24.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12510 E.  ,  2022/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.05.1985 olduğunun tespitini, davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasını ve tahsis talep tarihi olan 04.05.2020 tarihinden itibaren hesaplanarak yaşlılık aylıklarının davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile ... T.C kimlik numaralı ...'nın ... işyeri sicil numaralı ... isimli işyerinde 01.05.1985 tarihinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle (1) gün fiilen çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, “mahkemece tanık anlatımları doğrultusunda hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise de; açıklanan şekilde “fiili çalışmanın niteliği ve hukuki statüsü” yöntemince belirlenmeden sonuca gidildiği ortadadır. Bir kısım tanıklar davacının 13-14 yaşlarında iken kaynakçı olarak çalıştığını, işveren ... ise davacının 13-14 yaşlarında çırak olarak 3-4 yıl çalıştığını beyan etmiştir. Faaliyet konusu ziraat aleti imalatı olan işyerinde çıraklık eğitiminin ve dolayısıyla da meslek ve sanat öğreniminin diğer meslek dallarına göre belli bir deneyim süresi ve yeterlilik gerektirdiği, bunun da çırak statüsündeki davacı sigortalının daha ziyade teorik bilgi ve görgüsünü artırmaya yönelik olarak yürütüldüğü, 13 yaşındaki çocuğun ağır bir işte üretime yönelik olarak çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi ve kabule göre de 506 sayılı Yasa'nın 60/6. maddesi uyarınca uzun vadeli sigortalılık kolları yönünden 18 yaşını doldurduğu tarihin gözetilmemesi hatalı olmuştur.” gerekçesiyle davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ... 2. İş Mahkemesi'nin 10.06.2021 tarih, 2020/177 Esas ve 2021/453 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: