muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2344, Karar No: 2020/2087, Tarih: 16.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2344 E.  ,  2020/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asıl ... ve vekili Avukat ... geldi, davalı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin 17.05.2015 tarihinde yapmış olduğu genel kurul toplantısında alınan kararların ve usulsüz tutulan toplantı tutanağının kooperatif ortaklarının haklarını ihlal ettiğinden yasal mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek, iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin 187 ortağından, 39 ortağın asaleten, 15 ortağın temsilen olmak üzere 54 ortağın toplantıya katılmış olduğu, red oyu kullanan davacının muhalefet şerhinin de toplantı tutanağının sonuna eklenmiş olduğu, gündemin 5. maddesine gelindiğinde salonda 40 kişinin kaldığı, daha sonra 35'e düştüğü, haliyle bu sayıların asgari toplantı yeter sayısının (47'den aşağı düşmüş) altında kaldığı, yani toplantıya devam etmek ve karar almak imkanının kalmadığı, bu durumda, toplantı yeter sayısı olmadan görüşülen gündemin 5, 6, 7 ve 8 maddelerinin Kooperatifler Kanunu ve ana sözleşme hükümlerine aykırı olarak karar bağlandığı, mutlak butlanla batıl olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karara yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarihli ve 2017/535-519 E, K sayılı kararı ile esastan reddolunmuştur.

Bu kez, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.06.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11769, Karar No: 2012/12496, Tarih: 08.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11769 E.  ,  2012/12496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ölünceye kadar bakma aktine aykırılıktan kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı N...’nin çekişme konusu 979, 1104, 1113, 1161, 1313 ve 1492 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını, kızları olan davalı Ş... ve dava dışı G...’e noterde yapılan 09.03.1998 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile temlik ettiği, 24.07.2000 tarihinde anılan akde dayalı olarak temlik edilen payların davalının kadim payları ile birlikte tevhiden tapuya tescil edildiği,  yargılama sırasında davacının 1113 parsel yönünden davadan feragat ettiği, davalının 1313 parsel sayılı taşınmazdaki payını davadan önce 04.03.2002 tarihinde, 979 parsel sayılı taşınmazdaki payını ise hükümden sonra 16.04.2012 tarihinde dava dışı kişilere satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişmeli taşınmazlardaki maliki olduğu paylarını B.K.511. maddesi (6098 sayılı Kanun 611.md) uyarınca Ölünceye Kadar Bakım Akdi ile temlik ettiği, oysa ki akit gereklerinin davalı tarafından ifa edilmediği gerekçesiyle eldeki davayı açması karşısında, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme neticesinde deliller de doğru takdir edilerek bakım koşulunun yerine getirilmediği saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, çekişme konusu taşınmazlardan 1313 parsel sayılı taşınmazda davalı payının dava tarihinden önce 04.03.2012 tarihinde ahara temlik edildiği halde, bu parsel yönünden iptal ve tescil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, bu taşınmazın da kabul kapsamına alınarak hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Ayrıca, kabul kapsamına alınan diğer taşınmazlarda davalının miras bırakandan ölünceye kadar bakma akdine dayalı intikal etmeyen payları olduğu gözetilmeksizin bu payların da kabul kapsamına alınmış olması isabetsizdir.

Öte yandan, 979 parsel sayılı taşınmazdaki davalı payının hükümden sonra satış suretiyle dava dışı kişiye temlik edildiği dosya kapsamı ve kayden sabittir. O halde kurulan hükmün bu parsel bakımından infazının mümkün olamayacağı açıktır.

Ayrıca, kabul kapsamına alınan diğer taşınmazlarda davalının miras bırakandan ölünceye kadar bakma akdine dayalı intikal etmeyen payları olduğu gözetilmeksizin bu payların da kabul kapsamına alınmış olması isabetsizdir.

Öte yandan, 979 parsel sayılı taşınmazdaki davalı payının hükümden sonra satış suretiyle dava dışı kişiye temlik edildiği dosya kapsamı ve kayden sabittir. O halde kurulan hükmün bu parsel bakımından infazının mümkün olamayacağı açıktır.

Bilindiği üzere; usul hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK.nun 186.maddesinde (6100 sayılı HMK’nun 125. maddesi) dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK’nun 125/1. maddesi; dava açıldıktan sonra davalı, dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde; davacı taraf seçim hakkını kullanarak, dilerse temlik eden ile olan davasından vazgeçerek davaya devralan kişiye karşı devam edebileceği, dilerse davasına temlik eden kişi  hakkında tazminat davası olarak devam edebileceği hükmünü içermektedir.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece davacı yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı,sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Kabule göre de, çekişmeye konu edilen ve ölünceye kadar bakma akti ile temlik edilen pay değerleri gözetilmeksizin hangi değer esas alınmak suretiyle hesaplandığı belirtilmeksizin yazılı şekilde harca hükmedilmiş olması da yerinde değildir.

Davalının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  08.11.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/861, Karar No: 2017/751, Tarih: 26.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/861 E.  ,  2017/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde, nüfus kaydında baba bir kızkardeşi olarak kayıtlı bulunan ...'ın ...olarak geçen anne adının ... olarak düzeltilmesini istemiş, Mahkemece, nüfus kayıtlarında değişiklik yapılması istenen şahısların ölü olmaları sebebi ile kapalı olan kayıtlarında değişiklik yapılamayacağı, bu nedenle davacının bu talebinin kabul edilemeyeceği, çoğun içinde azı da vardır ilkesinden yola çıkılarak, davacının talebinin kardeşi...'nın annesinin ... olduğunun tespiti olduğu düşünüldüğünde, dosya içerisinde yer alan bilgilerden, dinlenen tanıklardan ...'ın tanınmadığı, davacının üç kardeş olarak bilindiği, dolayısıyla davacının annesi ...'ın üç çocuğu olduğunun bilindiği ve nüfus kayıtlarında da bu şekilde göründüğü anlaşılmakla nüfus kaydında kardeşi olarak gözüken ...'ın, gerçekte annesinin ... olduğu ispatlanamadığından, tespit hükmü de kurulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile ilgilidir. Bu bakımdan hakim resen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğundan; mahkemece, sadece taraf ve tanık beyanları ile yetinilmeyip iddia ile ilgili olarak ... ile ... arasında DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1897, Karar No: 2018/9412, Tarih: 22.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1897 E.  ,  2018/9412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında patronu olan ...'ın kendisini sigortalı çalıştıracağını söyleyerek işe aldığını ve borçları olduğunu söyleyerek şirketi üzerine yaptığını, şirketin diğer ortağı olan...'ü tanımadığını, faturalardan haberinin olmadığını belirtmesi, dosyada mevcut karşıt inceleme tutanakları ile yalnızca 2008 yılında düzenlenen faturaların gerçek alım-satım karşılığı olmadan düzenlendiğinin anlaşılması ancak 2009 yılında düzenlenen faturalara ilişkin bu tespite imkan veren yeterli bilgi ve belgenin dosya içerisinde bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 2009 takvim yılında düzenlenen suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suçta ve cezada şahsilik ilkesi gereğince 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlenen suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ile gerekirse yüzleştirme yapılması, şirketin diğer ortağı olan... ile sanığın savunmasında belirttiği ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilerek imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu faturaların ilgili vergi dairesinden temin edilerek bu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve bu kişilere ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19352, Karar No: 2007/495, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19352 E.  ,  2007/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...-kur’un diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı ayı takip eden ay başı itibariyle 2926 sayılı yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapılarak 14.04.1995 tarihinde ... hesabına yatırıldığı anlaşılmakla mahkemece bu tarihi takip eden ay başı olan 01.05.1995 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi yerinde ise de; davalı Kurumca davacının 01.11.2005 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, görülmekle tesbit kararı verilmesinde hukuki yarar bulunmayan bu dönemle ilgili istem hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden hüküm fıkrasının ilk bendinin tümüyle silinerek yerine, “Davanın kısmen kabulüne,davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapılarak kurum hesabına yatırıldığı 14.04.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1995 tarihinden kayıt ve tescil edildiği 01.11.2005 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ...’lu olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8950, Karar No: 2021/2097, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8950 E.  ,  2021/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HORASAN Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.