muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15439, Karar No: 2016/3481, Tarih: 10.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15439 E.  ,  2016/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İkametin önüne kilitsiz bir şekilde park halinde bırakılan motosikletin çalınması eylemi TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu halde, 141/1 maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6567, Karar No: 2014/4325, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/6567 E.  ,  2014/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 09.01.2013

No : 2010/219-2013/13

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı işveren avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Y. K. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 16.03.2007-31.12.2009 tarihler arasında en son 5000 TL ücret ile çalıştığının tespitini istemiş olup , Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı şirkette, 16/08/2007-30/11/2007 tarihleri arasında aylık net 2.500,00 TL, 01/12/2007-28/02/2008 tarihleri arasında aylık net 3.000,00 TL, 01/03/2008-31/05/2009 tarihleri arasında aylık net 3.500,00 TL, 01/06/2009-30/09/2009 tarihleri arasında aylık net 4.000,00 TL, 01/10/2009-31/12/2009 tarihleri arasında aylık net 5.000,00 TL ücret ile çalıştığının tespitine hükmedilmiştir. Hizmet tespitine dair kurulan hüküm yönünden bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte uyuşmazlık konusu diğer husus yönünden, davacının çalıştığı dönemde prime esas kazancının gerçek ücretten tespiti konusunda yeterli araştırma yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağını , 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesi teşkil etmektedir . Anılan maddede “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır” hükmü yer almaktadır.  Bilindiği üzere, belli bir dönemdeki çalışmaların tespiti istemini içeren hizmet tespiti davası, dava dilekçesinde açıkça belirtilmiş olmasa da, 506 sayılı Kanun’un 79/10. maddesinde de düzenlendiği üzere, özünde prime esas kazançlarının ve prim ödeme gün sayılarının tespiti talebini de içerir. Mahkemenin hizmet tespitine ilişkin ilamı ise, işverenin Kuruma vermediği bildirgeler yerine geçecek belge niteliğindedir. Bu nedenle mahkeme dava sonunda vereceği kararda, tespit edilen dönem için aylar itibariyle prim ödeme gün sayıları ile 506 sayılı Kanun’un 77.maddesine göre hesaplanacak olan ‘o dönemdeki’ bir günlük ücreti de belirtecektir.   Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan , özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Bununla birlikte hizmet tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği , işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak , ücretinin ve davalı S.. K..’na , davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Davanın niteliği gereği , çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. HMK 200. Maddesi, Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar ve değerleri iki bin beş yüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar ve değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle iki bin beş yüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz, demekle, Kanunda ispat sınırı olarak gösterilen belli tutarı aşan hukuki işlemler ve senede karşı olan iddialar kural olarak yalnız senetle ispat edilebilir. Bu kaidenin istisnaları bulunmakta olup somut olayda ise bir istisna bulunmamakla birlikte senetle ispat şartı geçerlidir. Bir hukuki işlemin senetle ispatının gerekip gerekmediği o hukuki işlemin tümünün değerine göre belirlenir. Buna göre de, Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtlar, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanun’un 78.maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 Sayılı Kanun’un 78.maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve davalı işveren avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan B. Gıda San. A.Ş.'ye iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4981, Karar No: 2024/2803, Tarih: 07.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4981 E.  ,  2024/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/200 E., 2023/150 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasına ilişkin yargılama sonunda, Mahkemece bozma kararına uyularak karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında mal alımına ilişkin sözleşme kapsamında düzenlenen faturaların ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının bu takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı yararına icra ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 01.03.2016 tarihli ve 2014/507 E. 2016/72 K. sayılı ilamıyla; takip tarihi itibariyle davacının 152.728,20 TL asıl alacağı, 491,66 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 153.219,62 TL alacağı olduğu tespit edilmiş, alacak faturaya dayalı olup likit bir alacak olduğu için davalının itirazda haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın iptaline, takibin 153.219,86 TL üzerinden devamına ve %20 icra ve inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili süresi içinde temyiz başvurusunda bulunmuş, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2016/29951 E. 2019/10146 K. sayılı ilamıyla; taraflar arasındaki sözleşmenin ilgili maddesinde kararlaştırılan 300 günlük vadenin esas alınarak, 300 günü henüz doldurmamış faturaların ve bunlara ilişkin temerrüt faizinin ayrılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemenin, ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu borcun ödendiği, davanın konusuz kaldığı, yargılama gideri ve vekalet ücretleri taleplerinin bulunduğu, davalı tarafın davanın açılmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın inkar tazminatının kabulü ile 130.561,20 TL asıl alacak üzerinden hesaplanacak % 20 inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Üniversite tarafından yapılacak olan ödemelerin, Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğü tarafından nakit durumuna göre sırası geldiğinde yapıldığını, davacı firma ile yapılan sözleşme gereğince vade süresi fatura tarihinden itibaren değil muhasebe kayıtlarına alınma tarihinden itibaren başladığını, dava konusu borcun takip tarihinde henüz vadesinin gelmediğini ve yargılamaya konu borca ilişkin icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konusuz kalan davada yargılama giderleri ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 331 inci maddesi.

2. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak yine bozma kararında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine imkan bulunmadığı, özellikle davalı tarafın davanın açılmasına sebebiyet verdiğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5065, Karar No: 2022/9141, Tarih: 23.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5065 E.  ,  2022/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 16. Asliye Ticaret ile Ankara 12.Asliye Ticaret Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Daireleri’nin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, somut olaya bakıldığında; davacı tarafından faturaya dayalı alacak istemi ile başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali isteminin ileri sürüldüğü, taraflar arasında yetki sözleşmesi bulunmadığı, HMK'nın 10. maddesi bağlamında para alacaklarını konu alan davalar yönünden davacının yerleşim yeri mahkemeleri yetkili olmakla birlikte davacı şirketin merkezinin Tuzla/İstanbul olup İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetki alanında kaldığı, davalı şirketin merkezinin ise Ankara olup HMK'nın 6. maddesi bağlamında bu davanın davacı tarafından yetkili mahkemede ikame edilmediği, davacının, davasını bahsedilen genel yetkili mahkemelerde ikame etmemesi nedeni ile seçme hakkının davalı tarafa geçtiği, davalı yanın yetkili mahkemeyi usulüne uygun olarak Ankara Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 12.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, TBK madde 89'a göre para borcunda alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinin ifa yeri olup HMK m. 10 gereğince, sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiş olup eldeki dosyada yetkili icra müdürlüğünde takip başlatıldığı, cari hesaptan kaynaklı uyuşmazlıkta ortada para borcu bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun’un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Dosya kapsamından, davacının yerleşim yeri adresinin Tuzla/İstanbul olduğu, davalının yerleşim yerinin ise Çankaya/Ankara olduğu ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının yetkisiz olan İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesinde davayı açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafça süresinde ve usulüne uygun olarak Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda davanın Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/720, Karar No: 2015/5890, Tarih: 17.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/720 E.  ,  2015/5890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu .... Köyünü kapsayan 1969 tarihli memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritası bulunup bulunmadığı araştırılarak bulunduğunun belirlenmesi halinde elde edildiği hava fotoğrafı ile 1985-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritası bulunduğu yerden getirtilerek,

2) Bir numaralı bentde istenilen belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, getirtilen eski ve yeni memleket haritası ölçeklerinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve getirtilen eski ve yeni tarihli hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterir şekilde ayrıca hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklar müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1457, Karar No: 2024/4628, Tarih: 30.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/1457 E.  ,  2024/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/440 E., 2015/1345 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebebi, usul ve yasaya aykırı beraat karalarının bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

20.02.2015 günü, kolluk görevlilerinin devriye görevi esnasında ekip otosunu el kaldırarak durduran ismini söylemeyen ve ifade de vermek istemeyen bir şahsın ... isimli iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine iş yerine giden ekipler tarafından iş yerinin giriş kapısının ön kısmında bulunan tezgâh üzerinde kaçak sigaralar olduğunun görüldüğü, olay esnasında iş yerinde bulunan sanık ...'nin iş yerine girip siyah poşet içerisindeki diğer kaçak sigaraları da teslim etmesiyle toplam 630 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında, diğer sanık ... ile uzaktan arkadaş olduğunu, olay günü ...'e ait olan hediyelik eşya dükkanında bulunduğunu, o esnada ...'in babasının vefat ettiği haberi geldiğinden onun hastaneye gittiğini, hediyelik eşya dükkânını da kendisine emanet olarak bıraktığını, bu nedenle dükkâna polisler geldiğinde kendisinin dükkânda bulunduğunu, suça konu kaçak sigaraların ve dükkânın kendisine ait olmadığını, kendisinin İzmir Tire'de ikamet ettiğini, beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, ...'ı doğrudan tanımadığını, ... isimli ortak bir arkadaşı vasıtasıyla tanıdığını, arabasını ikisine kiraladığını ancak aracına iki şahsın ciddi zarar vermeleri sebebiyle zararı karşılığında dükkândaki eşyaları almayı kabul ettiğini, aldığı eşyalarda sigara olmadığını, suça konu sigaralarla ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre " pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, ihbar üzerine iş yerinde yapılan aramada, sanıklar ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu cihetle, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15892, Karar No: 2017/14537, Tarih: 24.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15892 E.  ,  2017/14537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; davalı şirkete ait alışveriş merkezinde bulunan dolabın velayet altındaki küçüğün üzerine düşmesi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini talebine ilişkin olup, 13. Hukuk Dairesinin bozma kararı doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine 24.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.