muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17667, Karar No: 2006/16786, Tarih: 26.12.2006

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1994 yılından  itibaren tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.10.1994-1.4.2006 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının ilk pirim kesintisinin 20.09.1994 te yapıldığı sonraki yıllar için  1995,1996,1997 yılları ile 2000-2005 yılları arsında Bağ Kur pirim kesintilerinin bulunduğu, ziraat odası, kooperatif kaydı ile tapu kayıtlarının araştırılmadığı, davacının 1.4.2006 tarihinde tescil edilerek devam eden   Tarım Bağ Kur Sigortalısı olduğu görülmüştür.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.10.1994-31.12.1997 tarihleri ile 1.1.2000-1.4.2006 tarihleri arasındaki dönemler yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı 1.1.1998-31.12.1999  tarihleri ile 1.1.2006-31.3.2006 tarihleri arasındaki dönemde 2926 SY nın 10.maddesinde yazılı tarımda kendi adına ve hesabına çalışmanın yasal karinesi olan kayıt ve belgelerin bulunup bulunmadığı tam araştırılmamıştır

Yapılacak iş; davacıya 1.1.1998-31.12.1999  tarihleri ile 1.1.2006-31.3.2006  tarihleri arasındaki dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan ürün teslimi ve pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek ve  kesintinin bulunduğu yıllar için tarım Bağ kur sigortalılığın tespitine karar vermek, kesinti bulunmayan yıllar için  davacının varsa ürün teslim ettiğine dair belgeler ilgili kurum, kuruluş ve kişilerden getirtilerek,  davacının  ziraat odası ve  kooperatiflerde kaydının bulunması halinde kayıt tarihleri tespit edilerek,  adına kayıtlı tapulu zirai arazisinin ilgili merciinden araştırılarak, zirai amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı bankadan  sorulup  gerekirse ihtilaflı dönemde görev yapan muhtar ve azaların tanık olarak dinlenerek   tüm deliller birlikte değerlendirilip bir sonuca gitmek  gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7985, Karar No: 2019/2154, Tarih: 11.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7985 E.  ,  2019/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; aleyhine geçit hakkı tesis edilen ... İli, Kestel İlçesi 10 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinden ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4762, Karar No: 2010/13196, Tarih: 13.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4762 E.  ,  2010/13196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 2004 yılında tanıştıklarını, aralarında evlilikle biteceği planlanan duygusal bir ilişki ve arkadaşlık başladığını, süreç içinde evlenme vaadi ile kendisini kandıran davalının çeşitli harcamalar yaptırdığını, bu süreç içinde gereksiz yere 22.000.00 TL harcamak zorunda kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bu meblağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ikametgahının Karabük olduğunu belirterek, öncelikle yetki itirazında bulunmuş, davanın esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek, dosyanın yetkili ve görevli Karabük Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca BK 73.maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer

2010/4762-13196

mahkemesi de yetkilidir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Somut olayda, davacı davalı ile evlenmek maksadıyla kendisinin yaptığı harcama bedellerini istemektedir. BK 73 maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer mahkemesi olan ... mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir.O halde mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11444, Karar No: 2023/5705, Tarih: 19.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/11444 E.  ,  2023/5705 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/300 E. 2021/433 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2015 tarih ve 2015/1267 Esas numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurun olay günü suça sürüklenen çocuğu işe alması sonrasında işyerinden çıkıp aynı çarşı içerisinde bulunan başka bir dükkana gittiği sırada suça sürüklenen çocuğun işyerinde bulunan HP marka dizüstü bilgisayarı alarak olay yerinden uzaklaştığı, daha sonra suça sürüklenen çocuğun çaldığı bilgisayar ile birlikte yakalandığı bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/123 Esas 2016/66 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/19574 Esas 2021/13572 Karar sayılı kararı ile "5271 sayılı CMK'nun 196/2. maddesinde yer ... "Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yakalama ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla, mahkumiyetine karar verilmesi ... " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuğun asıl Mahkemesince savunması alınmış, Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesi'nin 06/09/2021 tarihli ve 2021/300 Esas, 2021/433 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek suça sürüklenen çocuğun cezasının 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak infazına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin; "kararın eksik inceleme sonucu alındığına" dair olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde şikâyetçinin işletmeciliğini yaptığı dövmeci dükkanında çalışmak üzere suça sürüklenen çocuğu işe aldığı, mağdurun işyerinden çıkıp aynı çarşı içerisinde bulunan başka bir dükkana gittiği sırada suça sürüklenen çocuğun işyerinde bulunan HP marka dizüstü bilgisayarı alarak olay yerinden uzaklaştığı, daha sonra suça sürüklenen çocuğun çaldığı bilgisayar ile birlikte yakalandığı bu şekilde suça sürüklenen çocuk ...'nin üzerine atılı "bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık" suçunu işlediği kabul edilerek atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği,

2. Suça sürüklenen çocuğun savunmalarında üzerine atılı suçu işlediğini kabul ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin 06/09/2021 tarih 2021/300 E. 2021/433 K. sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24801, Karar No: 2019/4221, Tarih: 12.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/24801 E.  ,  2019/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dosya içeriğinden tapu kayıt maliki murisi ...... mirasçıları olan ......'e mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilmediği gibi, ... mirasçısı ......'na Tebligat Kanununa uygun tebligat yapılmadığı anlaşıldığından,

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak tespit edilen adreslerine; mümkün olmaması durumunda Tebligat Kanununun 10/2 maddesi gereğince adres kayıt sisteminde bulunan adreslerine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten,

2-Tapu kayıt maliki ... Kültür Dayanışma Derneğinin dosya içinde bildirilen ...... Mahallesi Soydaş Sokak No:4/1 ...... adresine mahkemenin gerekçeli kararı usulüne uygun tebliğ edilmeden, ilanen tebligat yapıldığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen adrese usulüne uygun tebligat yapılıp temyiz süresi de beklenildikten,

3- Davalı idarenin temyiz dilekçesi var ise temyiz harcının yatırıldığına dair makbuzla birlikte eklendikten,

4-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ...... Mahallesi 23060 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Müdürlüğü’nden getirtildikten,

5-Değerlendirme tarihi olan 2008 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9029, Karar No: 2017/3164, Tarih: 23.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/9029 E.  ,  2017/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Orman Genel Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/05/2013 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare; davalının, tarlasındaki kuru otları yakması nedeniyle çıkan yangının yakınındaki ormana sirayet etmemesi için söndürme yapıldığını bunun için işçi çalıştırıldığını, helikopter, arazöz kullanıldığını iddia ederek, 10/10/2012 tarihli yangın hasar raporunda tespit edilen söndürme giderlerinin tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, talebin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ormanın başlangıç noktasına 75 metre mesafede meydana gelen yangından davalının sorumlu olduğu ve keşif sonrası alınan orman bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalı hakkında davaya konu olay nedeniyle ceza davası açıldığı, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/486 E., 2013/641 K. sayılı kararı ile davalının üzerine atılı anız ve bitki örtüsü yakmak suçundan mahkumiyetine karar verilmekle beraber, kararın Yargıtay 19. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu ve bu haliyle ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. maddesi (818 sayılı BK 53) uyarınca ceza mahkemesinin kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza dava dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Bu nedenle ceza dava dosyasının kesinleşmesi beklenilmeli ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4733, Karar No: 2024/6066, Tarih: 30.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4733 E.  ,  2024/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2718 E., 2023/2795 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/130 E., 2023/268 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin 03.08.2002 tarihinde Orta Doğu Teknik Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu ... İngilizce Bölümünde Okutman olarak göreve başladığını, Greenville Technical College'da Fullbright Komisyonunca verilen Yabancı Dil Araştırma Görevlisi olarak görev yapmak üzere 10.08.2006 - 05.09.2007 tarihleri arasında bir yıllık burs kazandığını, belirtilen tarihler arasında ODTÜ Yabancı Diller Yüksek Okulu Müdürlüğünden ücretli izinli sayılmasını talep ettiğini ve bu tarihler arasında Yabancı Diller Yüksek Okulu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.06.2006 tarihli resmi evrakta da görüleceği üzere görevli-izinli sayıldığını, kazandığı burs süresince 1 yıl boyunca görevli ve ücretli izinli sayılacağı kararı verilmiş ve bu kararın da müvekkiline tebliğ edildiğini, ilk 6 ay adına işlemler yönetim kurulu kararı doğrultusunda ücretli izin olarak işlenmiş ancak devamında yönetim kurulu kararına aykırı bir şekilde ve herhangi bir talep olmaksızın her biri 3'er aylık olmak üzere toplamda 6 aya tekabül eden kalan süreçte müvekkilinin ücretsiz izinli olarak gösterildiğini belirterek; müvekkilinin davalı ODTÜ 16.11.2006 - 21.05.2007 tarihleri aralığında bir fiil tam zamanlı SSK'ya tabi işçi statüsünde çalıştığının tespitini ve çalıştığı bu sürelerin sigortalılık süresinden sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, yapılan işlemlerde herhangi bir aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI