muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7542, Karar No: 2016/10047, Tarih: 23.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7542 E.  ,  2016/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KAYYIM : ...

DAVA TÜRÜ : Velayetin Tevdi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davaya konu çocuk ...'nun davacı ile vefat eden ...'nin evlilik dışı birlikteliklerinden dünyaya geldiği, annenin ölümü ile çocuğun velayetinin askıda kaldığı, ihbar üzerine mahkemece davacıya velayet davası açmak üzere süre verildiği anlaşılmaktadır.

Davada, davacı ile davaya konu çocuk arasında menfaat çatışması vardır. 2006 yılında kesinleşen babalık davasında çocuğu temsil etmek üzere görevlendirilen kayyım bu davada da çocuğu temsil etmiş ve hüküm verilmiştir. Temsil kayyımlığı, kayyımın yapmakla görevlendirildiği işin bitirilmesiyle sona erer (TMK m. 477). Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 4. ve 9. maddeleri ve Türk Medeni Kanununun 426/2. maddesi gereğince çocuğu bu davada temsil etmek üzere kayyım atanması için vesayet makamına ihbarda bulunulması, açılan davanın sonucunun beklenilmesi, çocuğu temsilen kayyımın davaya katılımının sağlanarak, gösterdiği takdirde delillerinin toplanıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.05.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7862, Karar No: 2014/15665, Tarih: 14.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7862 E.  ,  2014/15665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yumurtalık Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.05.2013 gün ve 2011/347E-2013/110K sayılı hükmün onanmasına dair 22.01.2014 gün ve 2013/15163 E.- 2014/868 K. sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı; mirasbırakan annesinin isminin 116 ve 196 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında “... kızı ...” yazıldığını belirterek anılan parsellere ait tapu kayıtlarındaki paylı malikin isminin ... kaydına göre “... kızı ...” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, talebin kabulüne yönelik verilen karar davalının temyizi üzerine Dairece onanmıştır.

Nevarki dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden; talep konusu 116 ve 196 parsel sayılı taşınmazların 1957 yılında yapılan kadastro tesbiti sırasında Şubat 315 tarih 6 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tapu maliki ... oğlu ...'in 1330 yılında öldüğü, geride eşi ...'dan olma çocukları ..., ..., ... ve ... ile önceki eşinden olma kızı ... ...'nun kaldığı, tapu maliki ... oğlu ...'in eşi ...'nun ilk eşi ...'ten olma kızı ...'nın olduğu belirtilerek ... kızı ..., ... kızı ... ve diğer mirasçılar adlarına paylı mülkiyet üzere tesbit ve tescil edildikleri, davacının miras bırakanı ...'ın babasının adının ... oğlu ... olmayıp, ... oğlu ... olduğu, annesinin adının ... değil ... olduğu, ... ve ... isimli kardeşlerinin bulunmayıp sadece ... isimli kardeşinin olduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda davacının mirasbırakanı ...'ın üst soy aile ... kayıt tablosuyla talep konusu taşınmazların kadastro tespit tutanaklarında yeralan bilgiler örtüşmemektedir.

Diğer taraftan mahkemece taşınmazlar başında yapılan keşifte dinlenen iki yerel bilirkişi; talep konusu taşınmazların ... ... isimli kişiye ait olduğunu, davacının mirasbırakanı ...'nında ... ...'in kızı olduğunu, taşınmazları ... ... çocukları olan ..., ... ve ... isimli erkek çocuklarının kullandığını, ...'ın kullanıp kullanmadığını bilmediklerini belirtmişlerdir. Davacının mirasbırakanı olan ...'ın sadece ... isimli tek kardeşi bulunmaktadır. ...'da ölmüş olup ..., ... isimli erkek çocukları olmayıp , ... isimli erkek çocukları ve pek çok kız çocuğu vardır.Dolasıyla davacının murisi ...'ın üst soy aile ... kayıt tablosu keşifte dinlenen yerel bilirkişi anlatımlarıyla da örtüşmemektedir.

Bunlardan ayrı davacının eldeki davadan önce annesi “... kızı ...'ın” aynı taşınmazlardaki paylı malik “... kızı ...” olduğunu ileri sürerek dava açtığı, Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.02.2008 gün 2007/127E-2008/31K sayılı kararıyla talebin reddine karar verildiği, 14.Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiği görülmektedir.

Bunlardan ayrı davacının eldeki davadan önce annesi “... kızı ...'ın” aynı taşınmazlardaki paylı malik “... kızı ...” olduğunu ileri sürerek dava açtığı, Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.02.2008 gün 2007/127E-2008/31K sayılı kararıyla talebin reddine karar verildiği, 14.Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt

düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- ... Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin ... kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin ... kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve ... bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereği yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Davanın niteliği gereği yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyleki, talep konusu taşınmazlara kadastro tesbiti sırasında revizyon gören (uygulanan) Şubat 315 tarih 6 sıra nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gitti kayıtları ile birlikte getirtilmediği, davacının miras bırakanına ait vukuatlı aile ... kayıt tablosuyla revizyon tapu kayıtlarında yeralan bilgilerle karşılaştırma yapılmadığı, kadastro tespit tutanağında belirtilen “... ve ... kızı ...” adına ... kütüğünde kayıt olup olmadığının ... Müdürlüğünden sorulmadığı, duruşmada dinlenen bir davacı tanığının anlatımlarının da yetersiz olduğu görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talep konusu taşınmazlardaki paylı malik “... kızı ...” ile davacının miras bırakanı “... kızı ...'ın” aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılıp elverdiğince yaşlı tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Anılan bu husus davalının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, karar düzeltme isteğinin HUMK.'nun 440. maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin 22.01.2014 gün ve 2013/15163E-2014/868K sayılı onama kararının açıklanan nedenlerden dolayı ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 17.05.2013 gün ve 2011/347 Esas - 2013/110 Karar sayılı hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13079, Karar No: 2016/5289, Tarih: 09.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/13079 E.  ,  2016/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ..Köyü çalışma alanında bulunan 150 ada 3 parsel sayılı 25.666,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve tamamının eylemli ormana dönüştüğü şerhi yazılarak ağaçlık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar .... ve ... , taşınmazın kendi fiili kullanımlarında bulunduğu ve eylemli orman olmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile çekişmeli taşınmazın fen bilirkişinin 23.12.2013 tarihli rapor ve eki krokisinde (B) harfi ile gösterilen 1.750,42 metrekarelik kısmın mevcut parsel yüzölçümünden ifrazen ayrılarak aynı adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle tutanağın beyanlar hanesine “6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmıştır ve davacılar murisi .... 'un mirasçıları tarafından miras payları oranında 1964 tarihinden beri müştereken kullanılmaktadır” şerhinin yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ..... davalı Hazine vekili, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Yasa'nın Ek-4/1. maddesi 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2. maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle kadastrosunun yapılacağını belirtmiştir. O halde; kullanım kadastrosu yapılan alanın kullanım niteliğine göre fiilen kim veya kimler zilyet bulunuyorsa yani kim veya kimler taşınmazdan faydalanıyorsa taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesindeki kullanıcı olarak belirtilecek kişi veya kişiler onlar olacaktır. Kullanım kadastrosunun yapıldığı veya güncelleme listesinin düzenlendiği tarihte 2/B alanında yer alan taşınmaz; tarla ise tarlayı ekip biçen, bağ, zeytinlik veya bahçe ise taşınmazın bakımını yapıp, ürününü hasat eden kişi veya kişiler beyanlar hanesinde fiili kullanıcı olarak gösterilecektir. Somut olayda, dava konusu yerin eskiden ekilip biçilmekle birlikte son 5-10 yıldır ekilip biçilmediği davacıların 20.11.2013 tarihli keşifte alınan beyanlarıyla sabit olduğu gibi dosya arasında dava konusu taşınmaza ait fotoğraflar ve orman ve ziraat bilirkişinin müştereken hazırladıkları 23.12.2013 havale tarihli teknik raporlarında da dava konusu taşınmazın otlarla kaplı, uzun yıllar ekilmemiş eski tarım alanı görünümünde olduğu belirtilmektedir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde taşınmazda tespit tarihi itibariyle (2012) fiili bir kullanım olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmayıp açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ... Coşkun ve davalı ... İdaresine ayrı ayrı iadesine,

09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22801, Karar No: 2014/24272, Tarih: 20.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/22801 E.  ,  2014/24272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının Müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından davacı borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlu yasal süresi içinde icra dairesinin yetkisine itirazda bulunmuş mahkeme ise yetki ititazının kabulü şeklinde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK'nın Yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19/2. fıkrasında " (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. " hükmü mevcuttur.

Somut olayda ise davacı borçlu icra mahkmesinde yetki itirazında bulunurken takibe konu çekin keşide yerinin Bucak olmasından dolayı Bucak İcra Dairelerinin yetkili olduğunu, ayrıca davacı borçlunun adrsinin Antalya olduğundan dolayı da Antalya İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ancak; birden fazla olarak belirttiği yetkili icra dairelerinin hangisini seçtiğini belirtmemiştir. Davacı borçlu yetki itirazında HMK'nın 19/2 maddesinde yazılı "birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir" hükmünü yerine getirmemiştir. Bu nedenle davacı borçlunun yetki itirazının geçersiz olması nedeni ile yetki itirazının reddi gerekir iken mahkemece kabulü şeklinde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16468, Karar No: 2015/6236, Tarih: 06.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16468 E.  ,  2015/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin oturduğu dairenin önünden suça konu 'Dıxtar' marka siyah renkli spor ayakkabısı çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu ayakkabının suç tarihindeki değerinin ne olduğu tespit edilerek, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 06 /04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37908, Karar No: 2017/18500, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37908 E.  ,  2017/18500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2110, Karar No: 2022/5984, Tarih: 27.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2110 E.  ,  2022/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, ...'in yol kenarında bulunan 70 cm genişliğinde ve 68 cm derinliğindeki su bulunmayan ... suyu drenaj kanalına düşerek hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan ve sanık ...'in kanalın yanından geçtiği evin sahibi, sanık ...'ın ise olay tarihindeki ... Belediye Başkanı olduğu olayda, kaza anında olay yerine ilk gelenlerden olan tanık ... 12.11.2014 tarihli ifadesinde, ölenin kendisine başının döndüğünü ve düştüğünü söylediği yönündeki beyanı ile ölenin kızı olan katılan ... Tetik'in babasının tansiyon hastası olduğu ve olay günü ilacını almadığını kendisine söylediği yönündeki 29.06.2013 tarihli beyanı ve babasının hastanede tedavi gördüğü sırada kendisine kazadan önce başının döndüğünü, gözünün karardığını ve hastanede kendine geldiğini söylediğine dair 11.11.2014 tarihli beyanları göz önünde bulundurulduğunda, sanıkların taksirle öldürme suçu bakımından kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin, mahalli Cumhuriyet savcısının sanıklar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5657, Karar No: 2014/10073, Tarih: 21.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5657 E.  ,  2014/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan; sanık müdafiinin, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu tabancanın; 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ancak, gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir bulgu olmadığının, bu şekilde imal edilip edilmediğinin üretici firmadan sorulması gerektiğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,