muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24165, Karar No: 2012/30044, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24165 E.  ,  2012/30044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından yaptırılan ....Evlerinden bir daire satın aldığını, davalının sözleşme gereği 30.09.2008'de teslim etmesi gereken daireyi 21.09.2009'da teslim ettiğini ileri sürerek, geç teslim nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.500,00 TL tazminatın reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, görev ve yetki itirazında bulunmuş, davanın esastan da reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının göreve ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-HMK'nun 19/2 maddesinde; “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz” Madde metninden de anlaşılacağı üzere HMK 19/2. maddesi gereğince birden fazla yetkili mahkeme varsa, davalı seçtiği mahkemeyi bildirmek zorundadır. Davalı cevap dilekçesinde yetkili mahkemenin Büyükçekmece Mahkemeleri olduğunu belirtip bu mahkemeyi seçtiğine göre mahkemece, belirtilen mahkemenin yetkili olup olmadığı araştırılıp, belirtilen mahkeme yetkili ise dosyanın yetki itirazında belirtilen mahkemeye gönderilmesi, belirtilen mahkeme yetkili değilse yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dosyanın yetki itirazında hiç belirtilmeyen mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:(1) no’lu bentte açıklanan nedenle davalının göreve ilişkin temyiz itirazının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3291, Karar No: 2014/10078, Tarih: 15.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3291 E.  ,  2014/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUDA İSİM TASHİHİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ceyhan Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 12.12.2013 gün ve 423-868 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Talebe konu taşınmazların paydaşı ''...'e'' intikal ve temlikine dayanak belgelerin evrak arasına alınmadığı görülmekle;

1-Ceyhan, ..... Köyü, 114, 235, 417, 519 ve 213 parsel sayılı taşınmazlarda intikal ve satış suretiyle paydaş olan ''...'ün'' edinimine ilişkin kayıtların (satışa ilişkin resmi senet, tescil istem belgesi, veraset ilamı, vekaletname, nüfus kayıtları vs.) ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

2- Tapu sicil kayıtlarında yeraldığı şekilde ''...'' adında başta ......, Köyü olmak üzere Ceyhan ilçe merkezi, bağlı belde ve köylerinde nüfusa kayıtlı herhangi bir şahsın olup olmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorularak buna ilişkin aile nüfus kayıt tablolarının evrak arasına alınması,

belirtilen kayıtların eksiksiz temin edilip edilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1860, Karar No: 2017/710, Tarih: 23.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1860 E.  ,  2017/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, bakanlık tarafından 23.10.2012 tarih 28450 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/59 nolu karar ile yapılan bu işlerin 15 nolu... yapılan işlerin ise 28 nolu genel işler koluna girdiği hususunun tespit edildiği, yapılan bu hatalı tespitlerin iptali ile bu iş yerlerindeki yapılan işlerin iş kolları tüzüğünün 24 nolu sağlık iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24789, Karar No: 2010/30446, Tarih: 04.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/24789 E.  ,  2010/30446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2006/262739

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2006

NUMARASI : 2006/54

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. D.., sanık H.. İ.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/623, Karar No: 2015/3179, Tarih: 16.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/623 E.  ,  2015/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ne zaman kesinleştiği, taşınmazın bu çalışmada hangi niteliği ile tescil harici bırakıldığı, taşınmazın bulunduğu alanı komşuları ile birlikte gösterir arazi kadastro paftasının orijinalinin kadastro müdürlüğünden sorularak getirtilmesi,

2) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954 tarihli eski tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ve bilirkiş raporunda belirtilen 1973-1984 tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden dosyaya getirtilmesi,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; getirtilen 1954 tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ile 1973-1984'lü yıllara ait hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında .. kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dosya içerisinde yer alan çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösterir şekilde geniş kadastro pafta örneği de dikkate alınarak komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi ve ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2710, Karar No: 2013/4008, Tarih: 18.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/2710 E.  ,  2013/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ...Dil Bilimleri İngilizce Kursları adlı işyerinin yöneticisi olup, ... adlı kursiyerin ihbarı ile yapılan aramada şikayetçi kuruma ait korsan kitap bulunduğu ve sanığın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu anlaşılmakla, ... adlı şahsın tanık sıfatı ile beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11798, Karar No: 2014/14387, Tarih: 08.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/11798 E.  ,  2014/14387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/246511

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2010/1072 (E) ve 2012/605 (K)

SUÇ : 2499 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- CMK'nın 231/6. maddesinde belirtilen koşullar değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun tartışmasız bırakılması,

Yasaya aykırı,

2- Hükümden sonra, 30.12.2012 tarih ve 28513 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 30.12.2012 gün ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunun 139. maddesi ile 30.07.1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu tümüyle yürürlükten kaldırılıp 6362 sayılı Yasayla suç teşkil eden eylemlerin unsurlarının ve yaptırımlarının yeniden düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca 2499 sayılı ve 6362 sayılı Yasaların bütün hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan yasa hükmünün belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan Sermaye Piyasası Kurulu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08/07/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18039, Karar No: 2016/10943, Tarih: 24.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18039 E.  ,  2016/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 17,00 TL değerinde kazak çalmaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuk hakkında, suça konu eşyaların değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11534, Karar No: 2020/5817, Tarih: 15.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11534 E.  ,  2020/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3 maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının (1 yıl 7 ay 11 gün durma süresi de eklendiğinde) suçun işlendiği 31.12.2005 gününden karar tarihine kadar geçtiği halde, düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3252, Karar No: 2019/345, Tarih: 26.03.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3252 E.  ,  2019/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “prime esas kazancın tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bakırköy 20. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.11.2013 tarihli ve 2013/130 E., 2013/105 K. sayılı karar davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ve davalı .... Şti. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 13.02.2014 tarihli ve 2014/953 E.,2014/2729 K. sayılı kararı ile;

"…1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen, 15/12/2005-30/08/2006 arası aylık net 2.750,00 TL, 01/09/2006-01/06/2007 arası aylık net 3.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER: 1-Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili

2-Davalı .... Şti. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren nezdinde 15.12.2005 tarihi itibari ile 2.750TL ücret ile kimya öğretmeni olarak işe başladığını ve Eylül 2006 tarihi itibari ile ücretinin 3.000TL’ye yükseltildiğini, 01.06.2007 tarihine kadar çalıştığını, ancak aylığının düşük gösterilerek primlerinin eksik yatırıldığını ileri sürerek müvekkilinin çalıştığı döneme ait sigorta primlerinin ikmaline karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren nezdinde 15.12.2005 tarihi itibari ile 2.750TL ücret ile kimya öğretmeni olarak işe başladığını ve Eylül 2006 tarihi itibari ile ücretinin 3.000TL’ye yükseltildiğini, 01.06.2007 tarihine kadar çalıştığını, ancak aylığının düşük gösterilerek primlerinin eksik yatırıldığını ileri sürerek müvekkilinin çalıştığı döneme ait sigorta primlerinin ikmaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili; davacının iddiasının ancak Kurum kayıtlarına eşdeğer delillerle kanıtlanabileceğini, ayrıca HMUK 289. madde uyarınca asgari ücretten daha yüksek bir ücretle çalışıldığı iddiasının yazılı delille ispat edilebileceğini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilemeyeceğini, ücret konusunun titizlikle araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı Özel Eğitim Ltd. Şti. vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı tanığı, kamu tanığı ve davalı tarafın Bakırköy 4. İş Mahkemesinin 2009/21 esas sayılı işçilik alacaklarının tahsiline yönelik açılan alacak davasında dinlenen tanığı ...'ın beyanlarına göre davacının davalı işveren nezdinde 15.12.2005 tarihinde çalışmaya başladığı ve 30.07.2007 tarihine kadar çalıştığı, ayrıca yine davacının çalıştığı şubede muhasebe işlerine bakan tanık ...'ın davacıya 3000TL maaş aldığına dair belge verdiği, davalı işverenin özel dershane olması nedeniyle gerek emsal ücret istenen dershaneden gelen yazı cevapları gerekse tanıkların beyanlarından ücret sözleşmesinin taraflar arasında serbest olarak kararlaştırıldığı, davacının kimya branş öğretmeni olduğu dikkate alındığında maaşının 3000TL olmasının hayatın olağan akışına da uygun olduğu, davacının davalı işyerindeki çalışma şekline ilişkin tanık beyanları da göz önüne alınarak, davacının davalı iş yerinde 15.12.2005-30.08.2006 tarihleri arasında aylık net 2.750,00TL 01.09.2006-01.06.2007 tarihleri arasında aylık net 3.000,00TL ücretle çalıştığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ve davalı .... Şti. vekilinin ayrı ayrı temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ve davalı .... Şti. vekilinin ayrı ayrı temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece verilen 12.06.2014 tarihli karar ile; davalı iş yerine ait 2005 yılının 12. ayında çalışan sayısının 62 olduğu, tüm çalışanların ücretlerinin asgari ücret seviyesinde tahakkuk ettirilerek prim ödemesi yapıldığı, 2007 yılı 1. ve 6. aylar arasında yine tüm çalışanların asgari ücret ve asgari ücrete yakın seviyede ücret tahakkukunun bulunduğu, dönem bordrolarının tamamı incelendiğinde davalı iş yerinde çalışanların mesleki kıdemleri, görev tanımları, yaptığı işin niteliği ve çalışma süreleri gözetilmeksizin herkese aynı asgari ücretin ödenmesinin işveren kayıtlarının gerçek ve fiili duruma uygun olmadığını gösterdiği, öte yandan İstanbul'un geçim koşulları dikkate alındığında kimya öğretmenin asgari ücret almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, diğer taraftan iş yargılamasında özellikle hizmet süresinin tespiti, ücret ve ispat külfeti gibi hususlarda İş Mahkemeleri Kanunu’nda hüküm bulunmaması nedeniyle HMK’nın 200’üncü maddesinin genel hüküm olarak ele alınması ve somut olaya uygulanmasının "özün şekle feda edilmesi" anlamına geldiği, eşitler arasındaki usul hukukuna ve Borçlar Hukukuna ilişkin hükümlerin iş yargısında aynen geçerli olduğunu savunmanın iş hukuku ve iş yargısının temel prensiplerine ve varlık nedenine aykırı olduğu, eşitler arasındaki senetle ispat kuralını dar anlamda ve katı biçimde iş yargısında uygulamanın ekonomik olarak daha güçlü bir durumda bulunan işverene bağımlı olarak çalışan ve ekonomik açıdan daha zayıf durumda bulunan işçiyi aynı seviyede değerlendirmek anlamına geleceği ki bunun da iş yargılamasının ve iş hukukunun amacına aykırı olup gerçek olguları objektif olarak tespit etmenin bu durumda mümkün olmayacağı, ... tarafından düzenlenen 16.06.2007 tarihli belgeyi işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğinde kabul etmek gerekeceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, ancak kısa kararda hüküm kurulmadan sadece direnilmesine demekle yetinilmiştir.

Hükmün davalı ... vekili ve davalı .... Şti. vekili tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunca, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtilen açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmadığı gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 28.05.2015 tarihli karar ile; usulüne uygun kısa karar oluşturularak, bir önceki direnme gerekçeleri tekrarlanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ve davalı .... Şti. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.