muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15306, Karar No: 2015/4825, Tarih: 06.04.2015

6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı Yasayla değişiklik yapılarak Asliye Ticaret Mahkemesiyle Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan davanın her safhasında mahkemece res’en gözetilmelidir. Ancak 6335 sayılı kanunla 6102 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddede görev düzenlemesinin bu kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda 5464 sayılı Yasanın 44/2 maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapıldığına, HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca bu atfın HMK’nun ilgili hükümlerine yapılmış sayılacağına, gerek HUMK’un göreve ilişkin 1-8. maddelerinde, gerekse HMK’nun 1-4. maddelerinde genel mahkemelerin görevleri düzenlenmiş olup Ticaret Mahkemelerinin görevine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına, Ticaret Mahkemelerinin görevinin ( 6762 sayılı TTK’nun 5. ) 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde ise TTK’nun göreve ilişkin hükümlerine herhangi bir atıf yapılmamasına göre 01.10.2011 tarihinden önceki davalar bakımından dava değerine göre Sulh veya Asliye Hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise dava değerine bakılmaksızın Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Gerçekten 5464 sayılı BKKKK’nun 43. maddesinde; “Bu kanunun 8. maddesinin ikinci fıkrası, 9'uncu,12'inci, 24'üncü, 25'inci, 26'ıncı ve 44'üncü maddesi hükümleri tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü gibi, kanun koyucu, tacirlere verilen kredi kartları ile tüketiciye verilen kredi kartları hakkındaki uyuşmazlıklarda görev yönünden farklı bir düzenlemeyi benimsemiş, tacirlere verilen kredi kartları bakımından 6762 sayılı TTK'nun 4/1-6 ( 6102 sayılı TTK'nun 4/1-f ) maddesindeki ticari dava tanımına uygun olarak 5. madde uyarınca Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olacağı hususunu istisnai bir şekilde hükme bağlamıştır.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla Asliye Ticaret Mahkemesi bulunması halinde bu davalar ( 1 ) ve ( 2 ) numaralı Asliye Ticaret Mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla Asliye Ticaret Mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu Asliye Ticaret Mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla Sulh veya Asliye Hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın Asliye Hukuk Mahkemesidir. Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir. Kuşkusuz, 28.11.2013 tarihli ve 28835 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayımı tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülen 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-j,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek somut olayda dava tarihi dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden Asliye Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5046, Karar No: 2014/34773, Tarih: 08.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/5046 E.  ,  2014/34773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında mala zarar verme suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu bakımından işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu suç bakımından davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğuna ilişkin uzman doktor raporu alındığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç işlediği sırada 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...'ün işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları bakımından uzman doktor raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde henüz 18 yaşını ikmal etmedikleri ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmaları nedeniyle TCK'nın 50/3. maddesi gereğince haklarında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesi zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28705, Karar No: 2014/31522, Tarih: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28705 E.  ,  2014/31522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2014

NUMARASI : 2013/657-2014/714

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, işverenin fesih bildiriminde belirtmiş olduğu işverene veya onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşmadığını, feshin haklı veya geçerli bir sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davacının şirket kurallarına, iş yeri disiplinine ve ahlaka aykırı davranışlar göstermesi sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2. maddesine dayanarak haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli bir sebebe dayanmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin fesih sebeplerinden biri de mesai arkadaşı Kadir Ü.. ile çalışma düzeni, doğruluk ve dürüstlüğe aykırı davranışlar sergilemesidir. Mahkemece her ne kadar iş yerinin hizmet verilenlere kapalı, telefonla hizmet sunulan ve sadece çalışanların birlikte oturduğu bir çağrı merkezi olduğu dikkate alındığında iki yetişkin insan olan davacı ile adı geçen arasındaki feshe konu edilen davranışların olağan veya çağdışı, örf ve adetlere, gelenek ve göreneklere aykırı davranışlar olmadığı gibi, iş ve iş yerinin işleyişini veya verimi azaltmadığı, aynı yerde çalışmakta olan diğer çalışanların ilgi veya tepkisini çekmediği gerekçesiyle feshin geçerli sebebe dayanmadığı sonucuna varılmış ise de, söz konusu bir takım eylemler neticesinde iş yerinde olumsuzluklar yaşandığı, diğer çalışanların davacı bayan ve diğer çalışan erkek arasındaki el kol hareketlerinden rahatsız olduğunun dosya içeriğinden anlaşıldığı, nitekim söz konusu hareketlerin haklı sebep teşkil edecek ağırlıkta olmasa da iş yerinde huzursuzluklara sebebiyet verdiği dikkate alınarak işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 140,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1731, Karar No: 2015/6020, Tarih: 04.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1731 E.  ,  2015/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tâbi hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin gerçek yaşının tespiti için... Devlet Hastanesinden alınan 20.08.2014 tarihli raporu düzenleyen heyette radyoloji uzmanı bulunmadığının anlaşılması karşısında, suç vasfına etkisi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından öncelikle mağdurenin resmî bir kurumda doğup doğmadığının taraflardan da sorulmak suretiyle araştırılarak, doğmadığının tespit edilmesi halinde ise tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak, suç tarihindeki gerçek yaşı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken içerisinde radyoloji uzmanının bulunmadığı sağlık kurulu raporuna itibar edilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 22.08.2014 tarihli raporda mağdurede tespit edilen ve ruh sağlığını bozacak mahiyette olan major depresyon bulgularının cinsel istismara bağlı olarak ortaya çıkabileceği gibi hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşama veya olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceğinin ve bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmesi, dosya kapsamına göre de, suç tarihinde onbeş yaşı içerisinde bulunan mağdurenin cebir veya tehdit olmaksızın sanıkla ilişkiye girip hamile kalarak sonrasında da doğum yaptığının anlaşılması karşısında, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi neticesinde olduğu hususunda şüphe bulunduğu ve şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12081, Karar No: 2021/1881, Tarih: 09.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/12081 E.  ,  2021/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

Mevcut dosya kapsamına ve kabule göre, babasından kalan ruhsatsız tabancayı ikametinde bulunduran suça sürüklenen çocuğun eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12863, Karar No: 2022/16982, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12863 E.  ,  2022/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mirasın hükmen reddi istemine ilişkin olarak açılan davada ... 2. Asliye Hukuk ile ... 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, yetkili mahkemenin davalı ...'nin iş ve işlemlerinin yönetim merkezi ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince, muris ...'un Gürsoy İnşaat Taahhüt Nakliye Turizm Ticaret Limited Şirketine kefalaten davalı ... ile kredi sözleşmesi imzaladığı, işbu kredi sözleşmesini düzenleyenin ... Qnb Finansbank Şubesi olduğu, buna göre ilgili şubenin bulunduğu yer itibariyle ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin de yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ölüm tarihinde miras bırakanın ölmeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmişse miras reddedilmiş sayılır. (TMK'nın 605/2. maddesi). Mirasçılar zımnen mirası kabul etmiş durumuna düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczini isteyebilir. Türk Medeni Kanununun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Bu davanın tereke alacaklılarına karşı açılması gerekir. (28.12.1942 tarihli 24/29 sayılı YİBK) Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgâhı mahkemesidir. Ayrıca TMK'nın Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39/2 fıkrası gereğince mirasın yetkisini içeren özel vekâletname sunulması zorunludur. TMK'nın 605/2 maddesi gereğince bu tür davalar için özel bir yetki belirlenmemiştir. O halde, kesin yetki sözkonusu olmayıp, davanın HMK'nın 9. maddesindeki genel yetki kuralına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca aynı yasanın "Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki" başlıklı 14/1. maddesinde "bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir" düzenlemesi yer almaktadır.

Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Somut olayda, davalı tarafça HMK 19. madde gereğince süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunulduğu anlaşılmakla yapılan inceleme neticesinde murisin kefil olarak sorumlu olduğu kredi sözleşmesinin Finansbank Anonim Şirketinin ... Şubesi tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmakla HMK 14/1 maddesi gereğince uyuşmazlığın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23491, Karar No: 2012/22921, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23491 E.  ,  2012/22921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın davalı ... Turizm Temizlik Gıda ve Taşımacılık A.Ş. vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bu husustaki usuli işlemlerin ikmalinden sonra tebliğ evrakının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19360, Karar No: 2013/36021, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19360 E.  ,  2013/36021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 21 TL değerindeki kaşar peynirini çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan dnedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.