muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3591, Karar No: 2021/4191, Tarih: 06.07.2021

2-Somut olayda davacının ... İl Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 15.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda, davacının geçici iş göremezlik süresi yönünden zararı hesaplanırken, bordrosundaki ücretleri esas alınarak zarar hesabı yapılmış ve geçici iş göremezlik tazminatı hüküm altına alınmıştır.

../...

2021/3591 -2-

2021/4191

Davacının memur olması nedeni ile geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam etmekte olup, bu dönemdeki zararı, varsa bu süre içerisinde çalışamadığı için alamadığı ek ödemeleri kadardır. Bu durumda davacının geçici işgöremezlik süresi içerisinde maaşı eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli ve varsa bu süre için mahrum kalınan ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak, çalışamadığı dönem hesabında (varsa) bu gelirler esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması için ek aktüerya raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre; Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile davalı ... Sigorta AŞ aleyhine 66.472,05 TL maddi tazminata ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına bu davalıdan alınmak üzere 7.661,93 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir. İtiraz hakem heyetince davalı vekilinin davacı yararına hükmedilen vekalet ücretine yönelik itirazları da red edilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16.13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş.'ye geri verilmesine 06/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16493, Karar No: 2018/5035, Tarih: 16.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16493 E.  ,  2018/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yararına hükmedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplerle ve özellikle toplanan delillerden davalı erkeğe kusur olarak yüklenen davacı kadına hakaret ettiği vakıasının kanıtlanamadığı, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen vakıalara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına nafakanın niteliğine günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın ihtiyacına nazaran takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2019/2199, Karar No: 2019/12667, Tarih: 26.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2199 E.  ,  2019/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekili ile davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dosya kapsamında yapılan incelemede, davalı idare tarafından kömür sahasını susuzlaştırmak amacıyla bölgede sondaj kuyularının açıldığı, açılan kuyulardan çıkarılan suların drenaj kanalları aracılığıyla bölgeden uzaklaştırıldığı, drenaj kanallarında suyun yıl boyunca kesintisiz olarak aktığı ve dava konusu taşınmaz için gerekli sulama suyunun bu kanallardan elde edildiği, sulamanın doğrudan sondaj kuyusundan yapılmadığı, nitekim dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle kömür sahası dışında bulunduğu ve henüz kamulaştırılmamış alanlarda sulama yapılmasına engel bir durumun söz konusu olmadığının davacı kurum tarafından tanzim edilen teknik rapordan anlaşıldığı ve ayrıca aynı kamulaştırma kapsamında Dairemiz denetiminden geçerek sulu arazi olduğu kabul edilen yakın parsellere ilişkin kararlar dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın sulu arazi olarak kabulü ile bozma öncesinde sulu arazi olarak dava konusu taşınmaz değerini hesaplayan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, kuru arazi olarak değerlendiren rapora göre eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekili ile davalılar'ın vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden ayrı ayrı peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17238, Karar No: 2014/1560, Tarih: 21.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17238 E.  ,  2014/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın tacirler arasında imzalanan 31.07.2008 tarihli Temizlik Hizmetlerinin Yapılması işini konu alan hizmet sözleşmesinden kaynaklanmasına ve mahkemeninde nitelendirmesine göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 23.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14298, Karar No: 2009/16409, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14298 E.  ,  2009/16409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, 10 ilâ 30 nolu orman sınır noktaları görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1872, Karar No: 2019/2732, Tarih: 17.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1872 E.  ,  2019/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 320 ada 1 sayılı parsel 3986,16 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile kadastro çalışması sırasında davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili, 15.02.2016 havale tarihli dilekçesi ile; çekişmeli 320 ada 1 sayılı parselin memleket haritası ve amenajman haritasına göre orman vasfında olduğunu belirterek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfında Hazine adına tescil edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 320 ada 1 sayılı parselin kadastro bilirkişisi ...'nın dosyada mevcut 04.05.2016 tarihli raporunda (B) harfi ile gösterilen 1997,93 m2 yüzölçümündeki kısmın davalı adına, aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 1988,23 m2'lik kısmın orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre yapılan kadastro çalışması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak olunan uzman bilirkişi raporunda 1954 tarihli memleket haritası uygulanmış, taşınmazın niteliğinin saptanması bakımından bulunduğu yeri kapsar, en eski tarihli hava fotoğrafları incelenerek taşınmazın öncesinin orman veya orman içi açıklığı olup olmadığı araştırılmamış ayrıca taşınmazın kuzeyinde paftada yol olarak gözüken kısmın fiilen yol olup olmadığı ve orman içinde kalıp kalmadığı eğer orman niteliğinde ise o zaman çekişmeli parselin dört taraftan orman ile kaplı olup orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı araştırılmadığı gibi, hükme dayanak orman bilirkişi raporunda 1954 tarihli memleket haritası dikkate alınmak suretiyle taşınmazın kısmen orman olmadığına kanaat getirilmiş ise de karardan sonra Dairemizce iade üzerine alınan orman bilirkişi raporunda 1951 tarihli hava fotoğrafı incelemesi yapılmış ve bu kez taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiş ayrıca bu raporda da stereoskopik inceleme yapılmamış taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı ve dağılımı açıklanmamıştır. Dolayısıyla açıklandığı üzere yapılan araştırma yetersiz olduğu gibi raporlar arasında da çelişki olduğu görüldüğünden yapılan bu eksik inceleme nedeniyle taşınmazın evveliyatının orman olup olmadığı hususunda tereddüt oluşmuştur.

O halde, mahkemece önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, 1954 yılı memleket haritası ve 1954 tarihli hava fotoğrafları çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin hava fotoğrafları ve memleket haritalarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; ayrıca taşınmazın kuzeyinde yer alan ve paftada yol olarak gösterilen kısmın fiilen yol olup olmadığı , orman sınırları içerisinde kalıp kalmadığı araştırılmalı orman içerisin de ise 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın orman içi açıklık olup olmadığı değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket ve hava fotoğrafları haritaları üzerinde gösterecekleri ve yine hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği ile bitki örtüsü üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, dağılımı ve kapalılık oranlarını belirleyecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5211, Karar No: 2022/8671, Tarih: 05.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/5211 E.  ,  2022/8671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı duruşmada on beş yaşından büyük olan mağdurenin, davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2161, Karar No: 2022/3807, Tarih: 29.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2161 E.  ,  2022/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davalı şirket vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra davalı şirketin yetkili temsilcisi ...., 23.06.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, şirketin yetkili temsilcisi olduğu Ankara ... Noterliği'nin 18.06.2009 tarih ve 02947 sayılı imza sirkülerinden şirketin yetkili temsilcisi olduğu ve temyiz isteminden feragate yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davalı şirketin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı şirketin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11981, Karar No: 2006/1941, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11981 E.  ,  2006/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 29.12.2004 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıtlarında yazılı olan “vakıf şerhi”nin silinmesi istemine ilişkindir.

Kural olarak; Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1 Esas, 2004/1 Karar sayılı İçtihadı uyarınca “vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin uygulanması...” gerekir.

Buna göre, vakıf şerhi kesinleşen kadastro tesbitinden sonra on yıllık hak düşürücü sürenin geçirilmesine müteakip yazılmış ise, silinme (terkin) istemi başka bir inceleme gerekmeden kabul edilmelidir. Ancak; vakıf şerhi on yıllık süre geçirilmeden sicile yazılmış ve bu şerhin silinmesi istenmişse, vakfın türü ile tavize tabi olup olmama yönünden araştırma ve inceleme yapılması zorunludur.

Bir malın vakıf malı olduğunun isbatı onu iddia edene düşer Bu iddia, tapu kaydı, evkaf idareleri; şeriye mahkemeleri ve mütevellilerce tutulup daha sonra tapu idarelerine aktarılan defter kayıtları, vakıf defterine işlenen vakıfnameler ile kanıtlanabileceği gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesinde belirtilen belgelerden olduğu uygulamada kabul edilen deftere işlenmemiş vakıfnameler, muteber mütevvelli ve temessük senetleri, evkaf idarelerince tutulan sair defterler ile de kanıtlanabilir.

Bilindiği gibi, konusu mülk arazi ve diğer mülk olan menkul ve gayrimenkul mallar sahih vakıflardır. Bu malların tüm tasarruf hakları rekabesi (kuru çıplak mülkiyeti) vakfa aittir. Vakfın bir başka türü de, devlete ait (miri) arazi üzerinde padişah yada onun izin verdiği kişi tarafından kurulmuş

./..

-2-

2005/11981-2006/1941

Bilindiği gibi, konusu mülk arazi ve diğer mülk olan menkul ve gayrimenkul mallar sahih vakıflardır. Bu malların tüm tasarruf hakları rekabesi (kuru çıplak mülkiyeti) vakfa aittir. Vakfın bir başka türü de, devlete ait (miri) arazi üzerinde padişah yada onun izin verdiği kişi tarafından kurulmuş

./..

-2-

2005/11981-2006/1941

gayri sahih vakıflardır. Gerek sahih, gerekse sahih olmayan türdeki ..., önceleri vakfı tarafından tamir veya yeniden yaptırılırken zamanla vakfın buna gücü yetmemesi nedeniyle mukataa ve icareteyn usulü doğmuştur. Mukataada; vakıf taşınmaz, kendi olanaklarıyla vakıf tarafından inşa ve onarılmasının mümkün olmaması sebebiyle bina yapmak, ağaç bağ kütüğü veya bağ çubuğu dikmek ve bunların durması karşılığında vakfa her sene maktu bir zemin kirası ödemek suretiyle kiralanmış, bu suretle yapılan bina ve dikilen ağaçlar yapanın veya dikenin malı sayılmış ve ölümü ile de bunların mirasçılarına geçeceği mukaatanın yani kira karşılığının verildiği sürece mukavelenin fesh edilmeyeceği ve arazi üzerine yapılan muhtesatın kaldırılamayacağı kabul edilmiştir. İcareteynde ise, yok olan vakıf binalarının yeniden inşası için bir tür süresiz kiraya benzeyen usul oluşturulmuş, kiracıdan kıymetine eşit “müeccele” denilen peşin bir bedel alınıp harab olan bina vakıf tarafından yeniden tamir ettirilerek her sene “muaccele” adı verilen küçük bir bedel karşılığı süresiz olarak kiracılarına bırakılmıştır. Kira parasını ödeyerek hak kazanan kimseye ise mutasarrıf denilmiş, tasarruf hakkı da ölümle mirasçılarına intikal ettirilmiştir.