muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1967, Karar No: 2015/11348, Tarih: 02.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1967 E.  ,  2015/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “çalınan malın değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda; ebeveynleri ayrılmış olan ve evden ayrı yaşayan suça sürüklenen çocuğun gece yarısından sonra sokakta gezinirken acıktığı hissi ile mağdurun marketinin önündeki ekmek dolabıdan ekmek çalmaya karar verip, ekmek dolabının camını bu amaçla kırdığı sırada çıkan ses üzerine tedirgin olup hırsızlık eylemini tamamlayamadan olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen kalkışma aşamasında kalan hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları oluştuğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1203, Karar No: 2024/4829, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1203 E.  ,  2024/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1460 Esas, 2023/1173 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.07.2023 Tarihli ve 2022/1836 Esas, 2023/1177 Karar Sayılı Kararı

Davalı şirketin ticaret sicilindeki tescil adresinin ...olduğu ve Çağlayan Adliyesi idari sınırları içinde kaldığı, kira davalarında ifa yerinin taşınmazın bulunduğu yer olduğu, davalının yerleşim yerinin ve taşınmazın bulunduğu yerin İstanbul ili Çağlayan Adliyesi sınırları kapsamında bulunduğu ve bu kapsamda yetki itirazının bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.11.2023 Tarihli ve 2023/1460 Esas, 2023/1173 Karar Sayılı Kararı

Kira sözleşmesinin karşılıklı edim yükleyen sözleşmelerden olduğu, kirayaverenin ediminin kira sözleşmesine konu taşınmazı kullanıma amade kılmak, kiracının ediminin ise para borcunu ödemek olduğu, para borcunun götürülecek borçlardan olduğu bu haliyle kirayaverenin yerleşim yerinin de ifa yeri olduğu, taşınmazın Ankara ili, Yenimahalle ilçesinde bulunduğu, davacının ise Ankara ili, Etimesgut ilçesinde ikamet ettiği görülmekle Ankara Batı Mahkemelerinin de davaya bakmaya yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, kira bedelinin tespiti ile kiralanın tahliyesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Bir yerde geçici olarak oturanlara karşı açılacak davalarda yetki” başlıklı 8 inci maddesi şöyledir:

“Memur, işçi, öğrenci, asker gibi, bir yerde geçici olarak oturanlara karşı açılacak alacak veya taşınır mal davaları için, orada bulunmaları uzunca bir süre devam edebilecekse, bulundukları yer mahkemesi de yetkilidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesi şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki” başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

4. 6100 sayılı Kanun'un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesi şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki” başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.

”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

”

7. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

“Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

”

8. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.”

C. Değerlendirme

1. Kiralanan taşınmazlardan kaynaklı açılan herhangi bir dava, taşınmaz üzerindeki bir aynî hakka ilişkin bulunmadığı için, bu davalar taşınmazın aynının bulunduğu yer mahkemesinde açılmak zorunda değildir. Diğer bir ifadeyle, kesin yetkiyi düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi hükmüne tâbi değildir. Fakat, kira sözleşmesine dayanan bu davaların diğer yetki kurallarına (6100 sayılı Kanun'un 6 ncı, 8 inci, 10 uncu vb hükümlerine) göre taşınmazın bulunduğu yerde açılması da mümkündür. Özellikle, taşınmazın bulunduğu yer kira sözleşmesinin ifa edileceği (yerine getirileceği, icra olunacağı) yerdir. Bu nedenle, kira sözleşmesine dayanan bir dava sözleşmenin ifa olunacağı yer olan taşınmazın bulunduğu yerde açılabilir.

2. Bundan başka, taraflar kira sözleşmesine koyacakları bir yetki şartı ve ayrı bir yetki sözleşmesi ile başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğunu kararlaştırabilirler. Ancak dikkat edilmesi gereken husus, 6100 sayılı Kanun ile getirilen bu yeni düzenlemede yetki sözleşmesinin sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapılabilecek olmasıdır. Zira, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nda yetki sözleşmesinin kimler arasında yapılacağı belirtilmediği için yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde taraflar istedikleri mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilmektedirler.

3. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

4. Dosya kapsamından, adres kayıt sistemine göre yerleşim yeri ... olan davacının, ... adresinde bulunan taşınmazının kira parasının tespiti ile bu taşınmazda kiracı olarak bulunan davalının tahliyesini talep ve dava edildiği, davalının dava tarihi itibariyle merkez adresinin ...olduğu, ... adresinde ise şubesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada davayı yetkisiz Ankara Mahkemelerinde açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafça da süresinde ve usulüne uygun olarak merkez adresinin bulunduğu İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazın da bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10494, Karar No: 2016/12433, Tarih: 21.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10494 E.  ,  2016/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2)Dava konusu taşınmazı gösteren kadastro paftası, 1959 tarihli memleket haritasına dayanağı olan hava fotoğrafı ile 1980'li yıllara ait hava fotoğrafları ve memleket haritasının ilgili yerlerden getirtilmesi, bundan sonra;

3)Dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine birlikte verilerek;

Memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Ned-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritaların, dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun komşu parsellerin de hava fotoğrafları ve memleket haritaları üzerinde gösterilmesi ve hava fotoğraflarının stereoskopik yöntemle üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım durumu, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması ve rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte bu dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/12/2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1830, Karar No: 2024/884, Tarih: 17.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1830 E.  ,  2024/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/645 E., 2023/320 K.

DAVA TARİHİ : 06.10.2017

HÜKÜM/KARAR : Başvuruların Esastan Reddi

TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, Davalı ... vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/305 E., 2018/996 K.

1- İlk derece mahkemesince; tapu iptal ve tescil davasında, davalı ...'nın taşınmazı kötü niyetli olarak iktisap ettiğinin kanıtlanamadığı, bu nedenle tapuya güven ve iyi niyetle iktisap ilkelerinden davalı ...'nın yararlanması gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin tapu iptal ve tescil talebinin reddine, tasfiye aşamasına geçmeyen davacı kooperatifin istifa eden davalı ...'ten üyelik nedeniyle edindiği haklarını geri isteyebileceği gerekçesiyle terditli olarak dava dilekçesinde talep edilen taşınmazın rayiç değeri olan 167.330,50 TL daire bedelinin davalı ...'ten tahsiline karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı ... vekili ve davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı ... vekili ve davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalının çıkma payı alacağını sonradan talep edebileceğinin tâbii olmasına göre; temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı ... vekili ve davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.04.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8162, Karar No: 2021/2097, Tarih: 16.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/8162 E.  ,  2021/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin yaşını büyük bildiğine dair savunması ile bunu doğrulayan tanık ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesinin 28.08.2013 tarihli heyet raporunda mağdurenin olaydan dolayı ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan kurulan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5504, Karar No: 2018/13642, Tarih: 28.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/5504 E.  ,  2018/13642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olup olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. (Teb. K. m. 10/2)

Mahkemece davalı erkeğin temyiz dilekçesi, davacı kadının bilinen son adresine tebliğe çıkarılmış, zarfın üzerindeki adres çizilerek "... Mah. ... Sok. No: 42/7" adresi yazılmak suretiyle evrak doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde muhatabın ismen tanınmadığı da belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince muhtara tebliğ edilmiştir. Açıklanan sebeple söz konusu tebligat geçersizdir. O halde erkeğin temyiz dilekçesinin, tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davacı kadının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde temyiz dilekçesinin davacı kadına usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat parçası da dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/7528, Karar No: 2024/13121, Tarih: 07.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7528 E.  ,  2024/13121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve katılma yolu ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin jeoloji mühendisi olduğunu, davalı Şirkette uzun dönem Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) izinler grup müdürü ve en son ÇED ve izinler uzmanı olarak çalıştığını, 02.08.2016 tarihinde işe başladığını, davacıyla aynı konumda ve şartlarda çalışan 15-16 kişi olmasına rağmen sürekli olarak davacının ücretsiz izne çıkartıldığını, bu hususu işverenle görüşünce işten kovulduğunu, işten çıkartma yasağı olduğu için davacının çıkış işlemini yapamayan davalının, davacının onayı olmamasına rağmen zorla ücretsiz izne çıkartmaya devam ettiğini ve ücret ile diğer alacaklarını ödemediğini, davalı Şirketin 06.07.2020 tarihli davacının ücretsiz izne gönderilmesine ilişkin yazıya noterden keşide edilen cevabi ihtarname ile söz konusu yazının kabul edilmediği, 17.08.2020 tarihinde çalışmaya hazır olduğunun ve işe başlatılmama durumunda tarafına tebliğ edilen yazının işveren feshi olarak değerlendirileceğinin bildirildiğini, davacının işe başlatılmadığını, davacının son ücretinin net 6.844,89 TL olduğunu, ücretlerinin bankadan ödendiğini, işverence yol ve bir öğün yemek yardımı sağlandığını, davacının ücretsiz izne ayrıldığı 07.07.2020 tarihinden sonra ücretlerinin ödenmediğini, davacının haftanın 5 günü 08.30-18.00 saatleri arası çalıştığını, ayda 4-5 defa şehir dışına çıktığını ve en az 1,5 saat fazla çalışma yaptığını, şehir dışına çıkılan dönemlerde harcırah ödemesi yapılmadığını, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, ihtarname üzerine yapılan ödemelerin eksik olduğunu, asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini, eşitlik ilkesine aykırılıktan kaynaklanan tazminat hakkının bulunduğunu ileri sürerek kıdem, ihbar ve ayrımcılık tazminatları ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, harcırah ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı vekili; davacının 01.10.2013-17.11.2020 tarihleri arası ÇED izinleri uzmanı olarak çalıştığını, son ücretinin net 5.760,14 TL olduğunu, 06.07.2020 tarihinde davacıya 07.07.2020 - 04.01.2021 tarihleri arası ücretsiz izne çıkarılacağının bildirildiğini, davacının cevabi ihtarname ile yıllık izinlerinin kullandırılmasını talep ettiğini, davacıya toplamda 55,5 gün yıllık izin kullandırıldığını, iznin sona ermesinin ardından davacıya 16.09.2020-17.10.2020 tarihleri arası ücretsiz izin kullandırılacağının bildirildiğini, davacının 16.09.2020 tarihli ihtarname ile izin işleminin işveren tarafından iş sözleşmesinin eylemli feshi niteliğinde olduğundan bahisle işçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğini, izin süresi bitmesine rağmen davacının işbaşı yapmadığını ve dava açılması neticesinde 17.11.2020 tarihinde işten çıkışının Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) bildirildiğini, pandemi sürecinde ücretsiz izin için işçinin onayının gerekmediğini, eylemli feshin söz konusu olmadığını, ücret ve asgari geçim indiriminin eksiksiz ödendiğini, yıllık izinlerin kullandırıldığını, harcırah uygulamasının olmadığını, şehir dışı iş seyahatlerinde davalı Şirketin bütün masrafları karşıladığını, bu masrafların iş avansı adı altında ödendiğini, ayrımcılığın söz konusu olmadığını, davacının haftanın 5 günü 1,5 saat ara dinlenme ile 08.30-18.00 saatleri arası çalıştığını ve fazla çalışma yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 02.08.2006 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 15.09.2020 tarihine kadar çalıştığı, elden ödeme iddiası bulunmadığından davacının yaptığı iş, tanık beyanları, ücret bordroları ve banka kayıtları birlikte değerlendirilerek davacının net 5.760,14 TL, brüt 8.057,17 TL ücretle çalıştığı,

davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği yönündeki iddiasının aksini ispatlayamayan davalı işverenliğin fesihte haksız olduğu, 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde düzenlenen ayrımcılık tazminatı koşullarının oluşmadığı, banka kayıtlarına göre davacının Temmuz-Ağustos-Eylül 2020 aylarına ait ücretlerinin 30 gün üzerinden hesaplanarak eksiksiz şekilde davacıya ait banka hesabına ödendiği, bordro ve banka kayıtlarının incelenmesinde, asgari geçim indiriminin ücrete yansıtıldığı ve davacıya ödendiği, şehir dışına çıkılan dönemlerde harcırah ödemesi yapılacağına dair dosyada somut bilgi ve belge bulunmadığı, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığı, bakiye 2,5 gün iznin kullandırıldığının imzalı izin defteri veya benzeri bir belge ile ispat edilemediği

gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri