muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11023, Karar No: 2025/2305, Tarih: 10.02.2025

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; şüpheli hakkında şikayetçi vekilinin imar kirliliğine neden olduğu iddiasıyla şikayette bulunduğunun anlaşılması, konuyla alakalı 17.02.2023 tarihli yapı tatil zaptı düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Yasasının beşinci maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır. 23/05/2023 tarihli bilirkişi raporunda ruhsatsız olarak iki katlı karkas yapı yapıldığı, temel ve zemin katının tabliye betonunun atıldığı, tuğla duvarlarının örüldüğü, çatısının monte edilmediğini tespit edilmiştir. Dosya kapsamında yer alan binaya ilişkin fotoğrafların incelenmesinden imalatların bina vasfında olduğunun anlaşılması nedeniyle, bilirkişi raporundaki yapılan imalatların "Yapı" niteliğinde olup "Bina" niteliğini kazanmadığına ilişkin hatalı görüşe istinaden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şüpheli hakkında iddianame düzenlenebilmesi için yeterli şüphe oluşturduğu açıktır. Şüphelinin eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara itiraz sonucunda verilen itirazın reddine dair mercii kararı hukuka aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bandırma Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/3631 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6861, Karar No: 2009/13086, Tarih: 11.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6861 E.  ,  2009/13086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile olan 15.09.2005 tarihli optik sözleşmesinin, 29.09.2006 günlü yazı ile sözleşmenin 15.maddesine aykırılıktan 2 yıl süre ile feshedildiğini, fesih kararının haksız olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyanla yetki itirazında bulunmuş, esas yönden de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dava dosyasının yetkili ve görevli ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen optik sözleşmesinin davalı tarafından 2 yıl süre ile fesih işleminin iptali isteğine ilişkin olup, uyuşmazlık; sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Her ne kadar HUMK daki genel kurala göre davanın davalının ikametgahı mahkemesinde açılacağı kabul edilmiş ise de, HUMK nun 10.maddesi hükmü uyarınca aynı zamanda sözleşmenin icra olunacağı yer mahkemesinde de açılabileceği kabul edilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz.

2009/6861-13086

Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Taraflar arasındaki sözleşme Gaziantepte kurulmuş olup sözleşmenin ifa yeri de Gaziantepdir. Böylece sözleşmenin icra edileceği yer mahkemesi bulunan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin de davaya bakmaya yetkili olduğunun kabulü zorunludur.

Bu durumda mahkemece yetki itirazının reddi ile işin esası incelenmeli ve ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin kanuna aykırı biçimde dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar vermiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/105, Karar No: 2012/2022, Tarih: 15.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/105 E.  ,  2012/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğine kabul istemi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatif üyesi ...'ten üyeliğini 17.03.2006 tarihli noter sözleşmesiyle devraldığını, davalı kooperatifin üyelik şartlarını yitirdiğini belirterek haksız olarak dava dışı ...'ün üyelikten ihracına karar verdiğini ileri sürerek, kooperatifin ... hakkında verdiği üyelikten çıkarma kararının iptali ile üyeliğinin devam ettiğinin tespitine ve müvekkilinin kooperatif üyeliğine kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı ...'ün ihraç kararının iptali için aktif husumet ehliyetinin olmadığını, ayrıca davacının kooperatif üyeliğine kabulü için yönetim kuruluna başvurusunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı ...'ün kooperatif üyeliğinden çıkarılma kararının iptali ile üyeliğinin devam ettiğinin tespiti yönündeki talebinde husumet ehliyeti olmadığı gerekçesiyle reddine,davalı kooperatif üyeliğine kabulü ve kayıt edilme yönündeki talep hakkında ise, ...'ten hisse devraldığını davalı kooperatife bildirdiği yönündeki iddialarını destekler yazılı bir belge ibraz edilmediği ve davalı kooperatif nezdinde hisse devrinden sonra herhangi bir faaliyet ve çalışmasının da olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11938, Karar No: 2014/35888, Tarih: 16.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11938 E.  ,  2014/35888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/55278

;MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/250 (E) ve 2012/310 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan Yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime tanınan takdir hakkı kullanılırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, tezgahta duran 1'er kilogramlık zeytinyağı şişelerinin içinden 5 kilogramlık zeytinyağı şişesini aldığı sırada, eylemi fark eden katılanın bağırması üzerine başka şişe alamadan olay yerinden ayrılan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeye dayanarak yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3511, Karar No: 2019/9677, Tarih: 21.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3511 E.  ,  2019/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında adli yargının görevli olduğuna ilişkin Uyuşmazlık Mahkemesi kararı üzerine davaya bakan mahkemece yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete kasko poliçesiyle sigortalı aracın, yeni yapılmış olan ve düşük banket işareti bulunmayan yoldaki 60 cm. düşük bankete girmesiyle gerçekleşen kazada hasar gördüğünü, yolda gerekli işaretlemeyi yapmayan ve tedbir almayan davalının kazada tam kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sigortalıya ödenen 6.867,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, husumet, zamanaşımı ve kusur itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 5.336,64 TL'nin 02.02.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 14.12.2015 tarih, 2015/6838 Esas ve 2015/14013 Karar sayılı ilamı ile; "davalıya hizmet kusuruna dayalı olarak husumet yöneltildiği ve davada idari yargının görevli olduğu; aynı konuya ilişkin olarak daha önce idari yargıda adli yargının görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiğinden, 2247 sayılı

HUMK 19/1. maddesi gereği yargı yolu uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesi ve oradan verilecek karara göre yargılamaya devam edilip hüküm tesisi gerekirken, işin esasının incelenmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 5.336,64 TL'nin 02.02.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan yargılamada delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/1. maddesi gereği, 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde davanın açılmış olmasına; davalının ihale ile yaptırdığı yolun kaza yerindeki sokağa bağlantı noktasında ve gerekli işaretleme yapılmadığı için meydana gelen kazadaki zarardan davalının sorumlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine; konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından, oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen rapordaki kusur oranları ile hasar bedelinin benimsenmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia edilen davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

6001 sayılı ...'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 12/2 maddesinde; "Genel Müdürlük; bu Kanun kapsamındaki görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaftır. Ancak, yargı harçlarının Genel Müdürlüğün haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir" hükmü düzenlenmiştir. Bu düzenleme gereği, davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen, harçtan sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın

tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3. bendindeki "alınması gereken 364,54 TL. harçtan peşin alınan 102,00 TL. harcın mahsubu ile bakiye 262,54 TL. harç Niğde Vergi Dairesi'ne 12.02.2014 tarih ve 2014/17 harç numarası ile yazıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve yerine "davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına; ilk hükümden sonra Niğde Vergi Dairesi'ne yazılan 12.02.2014 tarih- 2014/17 numaralı harç tahsil müzekkeresi gereği işlem yapılmaması konusunda ilgili vergi dairesine müzekkere yazılmasına" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20753, Karar No: 2015/1104, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20753 E.  ,  2015/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-... Otomobil Fabrikaları A.Ş.

vekili Av....

2-....

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı .... vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ....'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde vardiya amiri olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı ...., davacının kendi işçisi olmadığı ve iş akdini kendilerinin feshetmediklerini; davalı... Hizmet Yönetim Temizlik ve Ticaret A.Ş, davacının iş akdinin asıl işverence hizmet alım sözleşmesinin feshedilmiş olması sebebiyle haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iş akdinin haklı neden olmaksızın işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının kıdeme esas alınacak hizmet süresinin tespiti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde, işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından işçiye kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının koşulları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan İş Kanunlarında düzenlenmiştir.

Kıdem tazminatı, feshe bağlı haklardan olsa da, iş sözleşmesinin sona erdiği her durumda talep hakkı doğmamaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi hükmüne göre, yürürlükte bırakılan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinde, kıdem tazminatına hak kazanabilmek için işçinin işverene ait işyerinde en az bir yıl çalışmış olması gerekir.

Kıdem tazminatı, feshe bağlı haklardan olsa da, iş sözleşmesinin sona erdiği her durumda talep hakkı doğmamaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi hükmüne göre, yürürlükte bırakılan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinde, kıdem tazminatına hak kazanabilmek için işçinin işverene ait işyerinde en az bir yıl çalışmış olması gerekir.

1475 sayılı Yasanın 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında, işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi, hizmet birleştirmesi için şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Yine, istifa etmek suretiyle işyerinden ayrılan işçi kıdem tazminatına hak kazanmayacağından, istifa yoluyla sona eren önceki dönem çalışmaları kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmaz. Ancak aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde, önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

Davacının aynı işverene bağlı olarak farklı alt işverenler nezdindeki çalışmalarının da, işyeri devri kurallarına göre kıdem süresinin tespitinde birleştirilmesi yasa gereğidir,

Somut olayda, davacı davalı işyerinde 17.8.2005- 31.5.2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını bildirmiş, dinlenilen tanığı da çalışmasının kesintisiz olduğunu beyan etmiştir. Davalı ....'nin de davacının çalışmasının kesintili olduğu yönünde bir iddiası yoktur. Ancak dosyaya sunulan raporda bilirkişi tarafından, davacının hizmet döküm cetveline göre, davalı...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.'nin yanında 17.8.2005-31.5.2013 tarihleri arası 7 yıl 9 ay 14 gün,...Otomobil Fabrikaları A.Ş. Yanında 17.8.2005-17.6.2008, 2.12.2008- 31.5.2013 tarihleri arası 7 yıl 3 ay 29 gün çalıştığını belirtip hesaplamaları buna göre yapmıştır.

Hizmet döküm cetveline göre davacı 17.06.2008 tarihinde ... Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.'nin 11104642 sicil nolu işyerinden ayrıldıktan sonra, 18.6.2008 günü yine ...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.'nin 1096530 sicil nolu işyerinden girişi 01.12.2008 tarihinde çıkışı bildirilmiş, 02.12.2008 tarihinde ise yeniden 11104642 sicil nolu işyerinden işe girişi bildirilmiştir. İşçinin aynı işverenin başka işyerlerinden kesinti olmaksızın giriş çıkış bildiriminin olması davacının çalışmasının kesintili olduğu anlamını taşımaz. Bu işlemin sadece kağıt üzerinde yapılmış olma olasılığı, tanık beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde daha yüksektir. Bu nedenle davalı ... Otomobil Fabrikaları A.Ş. ile davalı ...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.'nin bu dönemi kapsayan hizmet alım sözleşmesi getirtilerek eğer bu dönem davalılar arasında hizmet alımı varsa, bu işlemin sadece kağıt üzerinde yapıldığı, davacının çalışmasının, tanık tarafından da doğrulandığı üzere kesintisiz olduğu kabulü ile davalı ....'nin sorumluluğunun yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

3-Kabule göre de; mahkemece davalı ... Fabrikalarının kıdem tazminatından sorumlu olduğu miktar hüküm altına alınırken hata yapılmıştır.

Dosya kapsamına göre hesaplanan 4.553,80 TL kıdem tazminatının 3.717,94 TL'lik kısmından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu; 835,86 TL'lik kısmından ise (4.553,80 TL-3.717,94) davalılardan ... tek başına sorumlu olduğu belirlenmiş olmasına rağmen mahkemece 3.717,94 TL brüt kıdem tazminatının akdin feshi tarihi olan 31/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte 1.849,03 TL'sinden davalılardan ... Otomobil Fabrikaları A.Ş.'nin, tamamından diğer davalının sorumlu olması kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ....'ye yükletilmesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4704, Karar No: 2017/8824, Tarih: 30.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4704 E.  ,  2017/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.