muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13896, Karar No: 2012/7909, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13896 E.  ,  2012/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 143 ada 42 parsel sayılı 9459,90 m² yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle beyanlar hanesinde 1. derecede doğal sit alanında kaldığı şerh verilerek davalılar adına veraseten iştirakli olarak tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, davalı Teşrini evvel 308 yoklama tarih cilt 4, sayfa 32 sıra 22 sayılı tapu kaydına dayanarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, tapunun beyanlar hanesine 1. derecede doğal sit alanında kaldığından korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olduğunun şerhine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre 02.06.1948 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 3302 sayılı Yasaya göre 01.02.2001 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması ile 2008 yılında 4999 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Yasanın 9. maddesine göre yapılan fenni hataların düzeltilmesi çalışmaları bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davalı yargılama sırasında Teşrini evvel 308 yoklama tarih cilt 4, sayfa 32 sıra 22 sayılı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davalının dayandığı tapu kaydı malikleri ile davalı arasındaki akdi veya ırsî ilişki belirlenmemiş, tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davalı yargılama sırasında Teşrini evvel 308 yoklama tarih cilt 4, sayfa 32 sıra 22 sayılı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davalının dayandığı tapu kaydı malikleri ile davalı arasındaki akdi veya ırsî ilişki belirlenmemiş, tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Mahkemece öncelikle dayanılan tapu kayıt malikleri ile davalı arasındaki akdi veya ırsî ilişki belirlenmeli, daha sonra tüm geldi ve gitti kayıtları ile varsa harita veya krokisi, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilmeli, komşu parsellere (6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkarılan taşınmazlara ait olanlarda dahil) ait kadastro tesbit tutanakları ve dayanakları belgeler getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kaydı yerel bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazın dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve ... fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 24/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7294, Karar No: 2022/15507, Tarih: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7294 E.  ,  2022/15507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması, sosyal inceleme raporu alınmaması durumunda gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu olduğu halde, mahkemece “SSÇler 18 yaşından büyük olduğu anlaşıldığından hakklarında tavsiye edilebilecek ÇKK'da belirtilen herhangi bir tedbirin uygulanma imkanı bulunmadığından ve ÇKK'daki tüm tedbirlerin 18 yaşından küçük çocuklarla ilgili olduğu belirtildiğinden SSÇ'ler hakkında SİR düzenlettirilmesine yer olmadığı kanaatine varılmıştır” biçimindeki yetersiz gerekçe ile sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7069, Karar No: 2019/8222, Tarih: 02.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/7069 E.  ,  2019/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanık ...’e tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 17.04.2015 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre, tebliğ işleminin CMK'nın 35/3 . maddesinde öngörülen usule uygun olmadığından geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanığın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/115, Karar No: 2020/1337, Tarih: 08.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/115 E.  ,  2020/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, mahkeme kararı uyarınca dava dışı üçüncü kişilere (davalının işçilerine) ödenen tazminatın, eser sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalıdan rücuen tahsili istenmiştir.

Davalı cevabında, HMK'nın 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin davalı şirketin yerleşim yerinin bulunduğu Ankara Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki ilk itirazında bulunmuştur.

Mahkemece davalının yetki ilk itirazı yerinde görülerek mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Ankara Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden önce akdedilmiş olan 26.02.2007 onay tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, dava HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra, 11.04.2014 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle yetkili mahkemenin HMK hükümlerine göre belirlenmesi gerekir.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan davalar, HMK'nın 6. maddesine göre davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinde (genel yetkili mahkeme) açılabileceği gibi HMK'nın 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de (özel yetkili mahkemede) açılabilir. Taraflar arasında geçerli olarak yapılmış yetki sözleşmesi varsa ve bu sözleşmede davanın sözleşmeyle kararlaştırılan yer dışında genel ve özel yetkili başka bir mahkemede de açılabileceğine dair aksine bir düzenleme yoksa, dava yalnızca sözleşmede kararlaştırılan yer mahkemesinde açılabilir (HMK. md. 17).

Somut olayda: davalının yerleşim yerinin Ankara, sözleşmenin ifa yerinin de Üsküdar/İstanbul olduğu tartışmasızdır. Yanlar arasındaki 26.02.2007 onay tarihli sözleşmenin 34. maddesi ile de İstanbul Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkili kılınmıştır. Taraflar arasındaki iş bu yetki sözleşmesi, taraflarının tacir ve kamu tüzel kişisi olması, yazılı şekilde yapılması,uyuşmazlığın ve yetkili mahkemenin belirli olması nedenleriyle HMK'nın 17. ve 18. maddeleri uyarınca geçerlidir.

Eldeki dava, hem sözleşmenin ifa yeri olan, hem de sözleşmeyle münhasır yetkili kılınan İstanbul Mahkemelerinde açıldığından mahkemece davalının yetki itirazının reddedilerek davanın esasının incelenmesi gerekirken, değinilen hususlar tartışılıp değerlendirilmeksizin yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri olan Ankara Mahkemeleri olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Eldeki dava, hem sözleşmenin ifa yeri olan, hem de sözleşmeyle münhasır yetkili kılınan İstanbul Mahkemelerinde açıldığından mahkemece davalının yetki itirazının reddedilerek davanın esasının incelenmesi gerekirken, değinilen hususlar tartışılıp değerlendirilmeksizin yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri olan Ankara Mahkemeleri olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23085, Karar No: 2018/5261, Tarih: 14.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/23085 E.  ,  2018/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, ilk derece mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile karar gerekçesi yerinde olmakla birlikte temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı HMK’nın 359. maddesindeki hususları içermese de ilk derece mahkemesinin HMK’ya uygun gerekçeli kararı karşısında davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarı ile doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. vd. maddeleri uyarınca bu gerekçe ile ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14372, Karar No: 2016/12435, Tarih: 08.09.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/14372 E.  ,  2016/12435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dolap imalatı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Kararın temyiz incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi' ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52027, Karar No: 2014/2644, Tarih: 30.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52027 E.  ,  2014/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... AŞ. ve ihbar olunan TMSF avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya temizlik hizmeti veren diğer davalı şirket nezdinde temizlik işçisi ve çaycı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı banka vekili; davacının, diğer davalı şirketin çalışanı olduğunu, hizmet akdinden doğan her türlü sorumluluğun bu şirkete yönetilmesi gerektiğinden müvekkili bankaya karşı açılan davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, ayrıca alacakların zamanaşımına uğradığını, davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisinin bulunmadığı beyanla haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirkete 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebligat yapıldığı halde yazılı bir beyanda da bulunulmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti istemleri hüküm altına alınmış, hafta tatili ücreti isteminin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı banka temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- İhbar olunan TMSF kararı temyiz hakkı olmadığından adı geçen temyiz isteminin reddine;

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı bankanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı bankaya yükletilen harç ve yargılama giderinin hesabı noktalarında toplanmaktadır.

Davalı banka harçtan muaf olduğu halde harçtan da sorumlu tutulması ve ayrıca yargılama giderinin yanlış hesabı bozma sebebi ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarıınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan karardaki,

Davalı banka harçtan muaf olduğu halde harçtan da sorumlu tutulması ve ayrıca yargılama giderinin yanlış hesabı bozma sebebi ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarıınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan karardaki,

“Alınması gereken 668,97 TL ilam harcından peşin alınan 189,30 TL nin mahsubu ile bakiye 479,67 TL ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına,” cümlesinde yeralan “davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “davalı ... Endüstriyel Genel Temizlik Hizmetleri Güvenlik Sistemleri San Ve Tic A.Ş.'den alınarak” ibaresinin eklenerek,

Ayrıca,

“Davacı vekili tarafından yapılan başlangıç masrafları 134,40 TL, tebligat gideri 84,00 TL , müzekkere masrafı 36,50 TL. Tanık ücreti 20 TL , bilirkişi ücreti 200 TL, ıslah harcı 88 TL olmak üzere toplam 562,90 TL yargılama giderinden kabul ve redde göre gerekli indirim yapılarak 511,56 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine,

“Davacı tarafından yapılan 63,00 TL tebligat gideri, 36,50 müzekkere masrafı, 20,00 TL tanık ücreti, 200,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 319,50 TL yargılama giderininden kabul ve ret oranlamasına göre 249,21 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı uhdesinde bırakılmasına” cümlesinin yazılarak,

Bundan başka, hükme son paragraf olarak da, “Davacı tarafından yatırılan başvuru, peşin ve vekalet harçları ile ıslah harcı toplamı olan 207,40 TL harç masrafının davalı ... Endüstriyel Genel Temizlik Hizmetleri Güvenlik Sistemleri San Ve Tic A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine” paragrafının eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2823, Karar No: 2014/4908, Tarih: 27.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2823 E.  ,  2014/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2010/929-2012/793

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı meskenine su aboneliği için davalı kuruma başvuru yaptığını, davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 1.896,00 TL talep ve tahsil ettiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, yapılan ödemenin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.madde hükümleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, kanalizasyon katılım ve şebeke hissesi katılım payı talep ve tahsil edilmesinin ön koşulu olarak yeni tesis yapılması veya mevcut tesislerin ıslahının gerektiği, taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin 14.06.2007 tarihinde alındığı, davacının 26.07.2007 tarihinde abone olduğu, taşınmazın bulunduğu yerde 2009 yılı içerisinde 06.05.2009 tarih ve B.754 sayılı yazı ile onaylanan uygulama projesine göre Kanal Yatırım Dairesi Başkanlığınca kanalizasyon hattının yapımına başlanıldığı, yapı kullanma ruhsatı verildikten sonra yeni şebeke tesisi yapılmadığı gibi mevcut tesislerinde iyileştirilip ihya edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre, davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle mahkeme, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile dava konusunda uzman mühendis bir bilirkişiye talep edilen bedeller hesaplatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.