muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2901, Karar No: 2019/7846, Tarih: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2901 E.  ,  2019/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... Başkanlığı adına Av. ... 2- ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. 3- ... İnş. Tem. Otom. Peyzaj Ür. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Fer'i Müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında Salihli İş Mahkemesinden verilen 31.01.2017 günlü ve 2016/116 E. - 2017/55 K. sayılı kararın davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 18.04.2017 gün ve 2017/834 E. - 2017/485 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine dair verilmiş olan kararın temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. vekili adına çıkarılan gerekçeli karar evrakı tebliğ belgesinin davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Ayrıca, Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilmeli, bu sebeple öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/985, Karar No: 2013/16671, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/985 E.  ,  2013/16671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar ...’nın ... ile evli olduğu, sanık ...’in ise ... ile evli oldukları, kardeş olan sanıklar ... ve ...’nin vefat eden babalarından yetim maaşını alabilmek için sanık ...’nin 01/04/2004, sanık ...’nin ise 21/04/2004 tarihinde eşlerinden muvazaalı olarak boşandıkları, ancak eşleriyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar ...’nın ... ile evli olduğu, sanık ...’in ise ... ile evli oldukları, kardeş olan sanıklar ... ve ...’nin vefat eden babalarından yetim maaşını alabilmek için sanık ...’nin 01/04/2004, sanık ...’nin ise 21/04/2004 tarihinde eşlerinden muvazaalı olarak boşandıkları, ancak eşleriyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9695, Karar No: 2012/4751, Tarih: 27.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9695 E.  ,  2012/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA: İZMİR 2.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2006/80 ESAS

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2010 tarih ve 2009/726 - 2010/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili ve asıl davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 08.06.2001 tarihli genel kurulunda sermayenin artırılmasına ilişkin alınan karar gereğince payına düşen 1.760.118.844.286.-TL'nı 27.12.2001 tarihinde ödediğini ancak daha sonra sermaye artırımının yasal olarak gerçekleşmediğinin öğrenilmesi üzerine davalıya ödenen miktarın iade edilmesi için ihtar çekildiğini, diğer yandan müvekkili bankanın İzmir şubesi ile davalı arasında imzalanan Genel Nakti ve Gayrinakti Kredi Sözleşmesi nedeniyle davalı lehine gayrinakti kredi tesis edilip davalı lehine muhatap Tedaş’a verilen 09.12.2002 tarihli 15.543 Euro’luk teminat mektubu muhatabın talebi üzerine 13.06.2003 tarihinde tazmin edildiğini, davalıya bu nedenle de ihtarname çekildiğini, davalının borçlarını ifa etmemesi üzerine müvekkili tarafından teminat olarak alınan ipoteğin Bornova 1.İcra Müdürlüğü'nün 2003/1737 sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe konu edildiğini, takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dava dosyası ile birleştirilen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/80 esas sayılı dosyasında davacı vekili, davalı şirketin 08.06.2001 tarihli genel kurulunda şirket sermayesinin artırılmasına karar alındığını, artırılan 6.000.000.-YTL'sı sermayenin tamamının 12.07.2001 tarihinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sermaye artırım kararının 14.06.2001 tarihinde ticaret sicil müdürlüğüne tescil edildiğini ancak TTK'nun 392/2 ve 395. maddeleri gereğince artırılan sermayenin tamamı ödenmeden tescilin doğru olmadığını, ticaret siciline yapılan başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, İzmir Ticaret Müdürlüğü'nün 14.02.2006 günlü kararının iptalini ve davalı şirketin sermaye artırımının %100 tahhüt edilmemesi nedeniyle sermaye artırım işlemlerin batıl ve ticaret siciline yapılan tescil yolsuz olduğundan tescilin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sermaye koyma borcunu yerine getirdiğini, sermaye artırım kararının hukuken tartışmalı olmadığını, davacının müvekkilinden talep edeceği kredi alacağının bulunmadığını, tazmin edilen teminat mektubu kredi ilişkisinin devamı süresince müvekkilinin hesabına borç olarak kaydedileceğini ve ancak cari hesabın kat edilmesi halinde talep edilebileceğini, ortada kat edilen ve muaccel hale gelen bir kredi alacağının bulunmadığını, bu nedenle de işleyen faizin de talep edilemeyeceğini savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sermaye payı artırım alacağına ilişkin talebinin yerinde olmadığı, birleşen dava dosyası yönünden davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle asıl dava bakımından davanın kısmen kabulüne, birleşen dava dosyası bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı İflas İdaresi temsilcisi temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı iflas idaresi temsilcisinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Gerekçeli Karar başlığında davalı Etitaş Elektrik Teçhizatı İmalatı Tesisatı A.Ş. İflas İdaresi vekili olarak gözüken Av. ... (...)'nun iflas idaresi vekili olmadığı, İzmir İflas Müdürlüğü'nün 30.03.2009 tarihli yetki belgesine istinaden iflas idaresi temsilcisi olarak yargılamaya katıldığı anlaşılmakla, vekil sıfatı bulunmadığından, iflas idaresinin kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresi temsilcisinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın ''A- 2009/726 Esas Sayılı Asıl Dava Dosyası Yönünden'' başlıklı bölümünün vekalet ücretine ilişkin 6. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından asıl davada davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8713, Karar No: 2008/7848, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/8713 E.  ,  2008/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.6.1994-dava tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ... prim kesintisi yapılmaya başlandığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.06.1994 tarihinden dava tarihi olan 12.09.2006 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ... prim kesintisi yapılmaya başlandığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.06.1994 tarihinden dava tarihi olan 12.09.2006 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri istihsal kooperatifleri ile birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacıdan ilk ... primi kesintisi 12.05.1994 tarihinde yapılmıştır. Ayrıca, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre, tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olan belge ve kayıtların da davacı adına bulunduğu ortadadır. Ancak, davacının 01.04.2000 tarihinden itibaren davalı Kurum tarafından 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Nitekim, davacı vekili de, dava dilekçesinde davacının 01.04.2000 tarihinde tarım ... sigortalısı olarak kaydını yaptırdığını belirtmiştir. Hal böyle olunca, Kuruma bildirilen ve tescil edilen sürelerin tespitinde davacının hukuki yararı olmadığından, bu süreye ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında ihtilaflı olmayan 01.04.2000 tarihinden sonraki dönemi de kapsar biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerden dolayı hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine,

“1- Davacının 01.06.1994 tarihi ile ...’a kayıt ve tescil edildiği 01.04.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/21416, Karar No: 2021/1069, Tarih: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21416 E.  ,  2021/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...’ın savunmasında haczedilen 1 adet kepçe kırıcısının kendisine veya eşine ait olmadığını, emanet olarak bulunduğunu, kepçe kırıcısının ...’ya ait olduğunu, haczedilen televizyon ve koltuk takımının evde olduğunu belirtmesi ve 07/02/2014 tarihli ihtiyati haciz tutanağında “..amcasının oğlu olduğunu beyan eden ... isimli şahıs kırıcıyı ... sattı” ibaresinin yer alması hususları itibarıyla; yedieminlik kurumunun yediemine yalnızca kendisine teslim edilen malı saklama ve istendiğinde iade etme yükümlülüğü yüklediği, yedieminin malları yediemin deposuna götürme yükümlülüğünün bulunmadığı, salt malların yediemin deposuna götürülmemesinin suçun maddi öğesini oluşturmadığının anlaşılması karşısında, malları yediemin deposuna götürme yükümlülüğü bulunmayan sanık ...’ın haczedilen televizyon ve koltuk takımı yönünden teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığının ve kepçe kırıcısının kime ait olduğunun tespiti gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile 01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz düzenlemesi getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli kararıyla bu düzenlemenin iptal edilmiş olması karşısında TCK’nın 7. maddesi ile birlikte yapılan değerlendirmede, CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 289. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3-Kabul ve uygulamaya göre de; her iki sanığın haczedilen malların sahibi olduklarının anlaşılması karşısında; haklarında TCK’nun 289/1-2. cümle uyarınca yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.