muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3775, Karar No: 2015/21737, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3775 E.  ,  2015/21737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait araziye su akışını sağlayan toprak kanalını, kepçe ve benzeri bir araçla kaldırmak, toprak yığmak ve kazıyarak kapatmak suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; yargılama aşamasında yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın arazisinde bulunan su kanalı girişinin toprak yığılmak suretiyle engellenmiş olmasına rağmen, katılana ait su kanalına zarar verilmediğinin belirtilmiş olması nedeniyle aralarındaki ilişkinin hukuki nitelik arz ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4028, Karar No: 2018/6828, Tarih: 05.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/4028 E.  ,  2018/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde birleşen dava yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline sigortalı iş yerinde, mülkiyeti davalılara ait apartmanın ortak kullanılan pis su dağıtım borularında oluşan su sızması nedeni ile sigortalı iş yerinde hasar oluştuğunu açıklayıp sigortalıya ödenen tazminatın rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre asıl ve birleştirilen davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; birleştirilen dava yönünden hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, iş yeri sigorta sözleşmesine dayanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 60/1. maddesine göre tazminat talebi, zarar görenin zararı ve tazmin yükümlüsü kişiyi öğrendiği tarihten itibaren bir yıl sonra zamanaşımına uğrar.

Somut olayda hasar 25.03.2007 tarihinde meydana gelmiş, davacı tarafça 21.02.2008 tarihinde rücuan tahsil amacı ile dava açılmış, mahkemece yapılan 03.06.2009 tarihli keşif sonucu hazırlanan hasarın meydana geldiği taşınmazın sokak numaralarının ve imar düzenlemesi ile tapu kayıtlarının değiştiğinin, dava konusu edilen zarara neden olan taşınmaz ile keşfi yapılan taşınmazın farklı olduğunun belirtilmesi üzerine mahkemece 16.07.2009 tarihli ara karar ile zarara neden olan taşınmazın tapu kaydı istenilmiş, tapu sicil müdürlüğünce 11.08.2009 tarihli, 12.08.2009 havale tarihli müzekkere cevabı ile davaya konu taşınmazın maliklerini gösterir tapu kaydı bildirilmiş, bu kez davacı tarafça zarara neden olan taşınmazda doğru hasımlar aleyhine 03.11.2009 tarihinde birleştirilen dava açılmış, mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafça zarar sorumlularının öğrenme tarihi 2009 yılı olup dava tarihinin de 2009 yılı olduğu gözetildiğinde birleştirilen davanın süresi içinde açıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece birleştirilen dava yönünden işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6591, Karar No: 2018/17435, Tarih: 03.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6591 E.  ,  2018/17435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede, suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdura yönelik gerçekleştirdikleri teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklara ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 143. maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3111, Karar No: 2009/4701, Tarih: 20.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3111 E.  ,  2009/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın mutfak dolabı yapımı ve montajı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/103, Karar No: 2024/4162, Tarih: 04.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/103 E.  ,  2024/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/791 Esas, 2023/906 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorum 4. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla )Mahkemesinin 22.06.2023 Tarihli ve 2023/91 Esas, 2023/230 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda icra takibi İstanbul ilinde başlatılmış olup davalı şirketin merkezi İstanbul ilinde olduğu, davalı yetki itirazında seçimlik hakkını kullanarak İstanbul Anadolu Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu bildirdiği, davalının süresinde yaptığı yetki itirazı yerinde görülerek icra takibinin yapıldığı icra dairesinin bulunduğu İstanbul Anadolu Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.11.2023 Tarihli ve 2023/791 Esas, 2023/906 Karar Sayılı Kararı

Davacının haksız tahsil edilen bedele ilişkin istirdat davası açtığı, para alacaklarında davacının yerleşim yerinin yetkili olduğu, davacının da yerleşim yerinin Çorum olduğu, istirdat davasına konu trafik kazasının Çorum ilinde gerçekleştiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110 uncu maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının C.7 nci maddesinde motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davaların kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceğinin hüküm altında aldığı, davacının da davayı Çorum ilinde açtığı hususları hep bir arada değerlendirilerek karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, istirdat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) “Menfi tesbit ve istirdat davaları” başlıklı 72 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu belirtilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlenmiş olup menfi tespit ve istirdat davalarında yetki kesin değildir. Bu davalarda kesin yetki kuralı bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla genel ve özel yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı davasını, bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. Dosya kapsamından, davacının yetkisiz Çorum 4. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 10.Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34207, Karar No: 2012/39714, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/34207 E.  ,  2012/39714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkındaki temyiz talebinin reddi kararına yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının miktarına göre karar 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesine göre karar kesin nitelikte olduğundan 14.04.2009 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun görülmekle sanığın temyiz talebinin reddiyle Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında yaralama suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uygulamasında infazı kısıtlıyacak şekilde sanığın bir kamu hizmetinde temizlik işleri işinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasındaki “bir kamu hizmetinde temizlik işleri işinde çalıştırılması” ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırılması” ibaresinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9812, Karar No: 2012/10094, Tarih: 02.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9812 E.  ,  2012/10094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Adet Gereği Açıkta Bırakılmış Eşya Hakkında Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 21.06.2007 tarihli kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği 21.11.2007 tarihinde ceza infaz kurumunda olduğunun UYAP sorgulamasından anlaşılması karşısında; sanığın 08.09.2008 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek ve mahkemenin vermiş olduğu 06.10.2008 tarih ve 2007/63E, 2007/363K Ek Karar sayılı temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Kilitlenmek suretiyle sokak üzerine parkedilen müştekiye ait otonun çalınması suretiyle eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden TCK'nın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine '' 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle , eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13983, Karar No: 2020/6781, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13983 E.  ,  2020/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

14/07/2014 tarihli kaçak su tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçlar doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7857, Karar No: 2022/821, Tarih: 20.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7857 E.  ,  2022/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda, 18/03/2017 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada yaralanarak malul kaldığını, davalı tarafça yapılan ödemenin yetersiz olduğunu beyanla, belirsiz alacak olarak 40.100,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı, 1200,00 TL adli rapor ücreti ve 761,00 TL rapor almak için yapılan muayene ücretlerinin davalının temerrüt tarihinden itibaren yasak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Uyuşmazlık hakem heyetince tüm dosya kapsamına göre; bakiye zarar kalmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince; davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür