muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12270, Karar No: 2017/8504, Tarih: 07.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12270 E.  ,  2017/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen malvarlıkları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, 11.03.2014 tarihli yargılama oturumunda davacı tarafa yabancı ülkede boşanma davası açıldığına dair yetkili makamdan alınmış onaylı bir belgeyi sunmak için 1 aylık kesin süre verildiği, verilen kesin süreye rağmen davacı tarafın yasal süre içerisinde gerekli işlemi yapmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; dosya üzerinde yapılan incelemede dava dilekçesinde davacı tarafından davalı aleyhine ...Aile Mahkemesi'nde boşanma davasının açıldığının ve halen devam ettiğinin bildirildiği, mahkemece 11.03.2014 tarihli yargılama oturumunda davacı vekiline yabancı mahkemede boşanma davası açıldığına dair yetkili makamdan alınmış onaylı bir belgeyi mahkemeye sunmak üzere 1 aylık kesin süre verildiği, celse arasında davacı vekili tarafından 12 sayfadan ibaret yabancı dille yazılmış belge sunulduğu ve 15.04.2014 tarihli yargılama oturumunda bu belgenin aslını ve tercümesini sunmak üzere süre talep edildiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nun 30. maddesinde “Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.” şeklinde usul ekonomisi ilkesi getirilmiştir. Her dava, mümkün olan en kısa zamanda, en az giderle görülüp sonuçlandırılmalıdır. Mal rejimini sona erdiren boşanma davasının derdest olduğunun anlaşılması durumunda usul ekonomisi gereğince (6100 s.lı HMK'nun 30. m) bekletici mesele yapılmalıdır. Davacı vekili tarafından yabancı dille yazılmış belge sunularak ara karar gereğinin yerine getirilmiş olmasına ve bu belgenin aslı ile tercümesini sunmak üzere süre talep edilmesine rağmen mahkemece usul ekonomisi de gözetilerek sunulan belgenin tercüme edilmesi için davacı tarafa süre ve imkan tanınması gerekirken hak kaybına neden olacak şekilde yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2007/15366, Karar No: 2007/14233, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15366 E.  ,  2007/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14218, Karar No: 2013/19258, Tarih: 17.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14218 E.  ,  2013/19258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre "kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur. " Aynı hususlar 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve "İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmüne ver verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu iktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre "Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz."

5237 sayılı TCK'nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK'nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli "Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13/3. maddesinde "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı" belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş suç tarihinden önce özelleştirilmiş olup, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkının bulunmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10994, Karar No: 2006/1235, Tarih: 14.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10994 E.  ,  2006/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 16.4.1999 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil,karşı davada ise elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne, karşı davanın ise tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen 7.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, tayin olunan 14.2.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı davacı ... vekili Av.... ...ile temyiz eden karşı taraf vekili Av. ...,...,... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, yükleniciler tarafından açılmış, taraflar arasındaki biçimine uygun düzenlenen 4.6.1996 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesindeki edimlerin yerine getirildiği iddiasıyla yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümler ile zemin kattaki 12 numaralı dükkanın tescili istenmiştir.

Arsa sahibi ise 6.5.1999 tarihinde açtığı karşı davasında davacılar ile düzenlenen 4.6.1996 tarihli sözleşme anında eserin önceki yüklenici tarafından %63.40 fiziki seviyeye getirildiğini, sözleşmenin kalan kısım davacılarca ikmal edilmek üzere yapıldığını, davacıların tescile ancak eseri meydana getirip iskan alındığında hak kazanabileceğini, binanın tamamlanmadığını, 16.4.1999 tarihinde gönderilen ihtarlada sözleşmenin feshedildiğini, yüklenicilerin yapıya elatmalarının önlenmesini, gecikme nedeniyle kira kaybı zararları 5,5 milyar lira ile inşaatın süresinde tamamlanmaması nedeniyle uğranılan zarar ve aslında yüklenicinin ödemesi gereken cezalar bedeli 4 milyar liranın davacılardan tahsilini talep etmiştir.

./..

-2-

2005/10994-2006/1235

Mahkemece, bina bitirilerek iskan ruhsatı alınmış hali ile arsa sahiplerine teslim edilmediğinden yüklenicilerin tescil istemiyle açtıkları davanın reddine, sözleşme 16.4.1999 tarihli ihtar ile feshedildiğinden bu tarihten sonra inşaatta eksikliklerin giderilmesi amacıyla yapılan harcamalar istenemeyeceğinden bu harcamalarla ilgili davanın reddine fesihten önce arsa sahibince ASKİ.ye yapılan harcama tutarı 272.201.400 liranın davacı ve karşı davalılardan tahsiline karar verilmiş, arsa sahiplerinin elatmasının önlenmesi ve geç teslimden ötürü kira kaybı zararı istemleri ile ilgili bir hüküm kurulmamış, hükmü taraflar temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki akti ilişki biçimine uygun düzenlenen 4.6.1996 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile kurulmuştur. Bu sözleşmeden davacı yüklenicilerin belli bir fiziki seviyeye getirilen inşaatı sözleşmede yazılı koşullara uygun tamamlayarak yapıyı en geç 5.10.1996 tarihinde iskan ruhsatı da alınmak koşuluyla davalı arsa sahibine teslim taahhüdünde bulunduğu, buna karşılık da 4.6.1996 tarihli sözleşme ile yapılması kararlaştırılan işlerin %60.ının tamamlanmasından sonra yüklenicinin bağımsız bölüm tesciline hak kazanacağının hükme bağlandığı görülmektedir. Ne var ki, yükleniciler inşaatı terk etmişler arsa sahibi tarafından yaptırılan 19.5.1997 günlü tespitte inşaatın getirildiği durum ve kalan imalatlar belirlenmiş, bu tespit raporu esas alınarak düzenlenen 6.11.2002 tarihli raporda inşaatın getirildiği genel fiziki gerçekleşme oranı %75 olarak saptanmıştır. Bu oran inşaatın teslim edildiği tarihe göre tescil istenebilmesi için gelmesi gereken %84,16 oranına ulaşmadığından tescil istemi haklı görülmemiştir. Bu tarihten sonra da eserin arsa sahibi davalının çalışması ile %94 fiziki seviyeye getirildiği dosya kapsamı ile sabittir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenici sözleşmeye, fenne ve amacına uygun olarak bir bina meydana getirme ve bunu sözleşmenin diğer tarafı olan arsa sahibine teslim borcu altına girer. Bu borç yerine getirilmiş ise, arsa sahibi sözleşmede kararlaştırılan ve sözleşmenin bedeli olan arsa payını (bağımsız bölüm tapusunu) yükleniciye geçirmekle yükümlüdür. Sözleşmede eserin meydana getirilerek en geç 5.10.1996 tarihinde arsa sahibine teslim edileceği hükmü vardır. Bu hükümle borcun ifa edileceği gün iki tarafça müttefiken tayin edildiğinden ve yüklenici eseri bu tarihten çok sonra yaptırılan tesbitle bile ancak genelde %75 seviyesine getirebildiğinden davalı yüklenici başka bir ihtar gerekmeksizin Borçlar Kanununun 101/2 maddesince temerrüde düşmüştür.

./...

-3-

2005/10994-2006/1235

./...

-3-

2005/10994-2006/1235

Bundan sonra da davalı arsa sahibi Borçlar K.nun 106/2 maddesindeki seçimlik hakkını 16.4.1999 günlü sözleşme ile akdin feshi doğrultusunda kullanmıştır. Esasen davalı arsa sahibinin fesih bildiriminden önce eseri %75 fiziki seviyesinde terkeden davacı yükleniciler de sözleşmeyi eylemli olarak feshetmiştir. Burada iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerin feshi halinde tarafların yek değerinden ne isteyebilecekleri yönü üzerinde durulmalıdır. Gerçekten feshin sonuçlarını düzenleyen Borçlar K.nun 108/1 maddesi uyarınca “akitten rücu eden alacaklı vaad olunan şeyi vermekten imtina ve tediye eylediği şeyi istirdat edebilir." Borçlar K.nun 108/2 maddesi hükmünce de “Bundan başka borçlu kendisine hiçbir kusurun isnat edilemeyeceğini ... etmese alacaklı akdin hükümsüzlüğünden mütevellit zararın tazminini de talep edebilir”. Başka bir deyişle akdi fesheden alacaklı Borçlar K.nun 108/2 ye dayanarak akdin hükümsüzlüğünden doğan zararının tazminini borçludan isteyebilir. Yasada sözü edilen zararın menfi zarar mı yoksa müspet zarar mı olduğu doktirinde tartışma konusu ise de, Yargıtay uygulamasında Borçlar K.nun 108/2 maddesince istenebilecek zararın menfi zarar olduğu kabul edilmektedir. Bu zarar alacaklının mal varlığının sözleşmeden dönmeden sonra içinde bulunduğu durum ile böyle bir sözleşme yapılmamış olsa idi içinde bulunacağı durum arasındaki farktan ibarettir. Kısaca ifade etmek gerekirse menfi zarar sözleşmeye güvenilerek yapılan giderlerin tümü karşı tarafın mal varlığına girmese bile deyim yerinde ise cepten çıkan paradır.

Bütün bu anlatılanlar somut olaya uygun değerlendirilirse tarafların fesih üzerine birbirlerinden hangi kalemleri talepte haklı olacağı sorununa gelince;

Davacı yüklenicilerin ancak %75 fiziki seviyeye getirebildikleri inşaat nedeniyle edimlerini sözleşmeye fen ve sanat kurallarına, amacına uygun ifa ettikleri kabul edilemeyeceğinden davalı arsa sahiplerinden sözleşmenin bedeli olan bağımsız bölümün tescilini talebe haklı olmadıklarında kuşku yoktur. İstenebilecek ancak yapılan inşaat sebebiyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak inşaatın bedelidir. Bu nedenlerle mahkemenin yüklenicilerin tescil talebinin reddinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı yüklenicilerin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Karşı davacı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince; davacı arsa sahibi karşılık davasında sözleşmenin fesh edildiğinden bahisle yüklenicilerin binaya elatma sebeplerinin kalmadığını haksız elatmanın önlenmesi ile gecikme-

./....

-4-

2005/10994-1235

den ötürü kira kaybı, zararları ve ayrıca inşaatın süresinde tamamlanmamasından dolayı uğranılan zarar ve ödenen cezaların tahsilini istemiştir.

2- Karşı davacı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince; davacı arsa sahibi karşılık davasında sözleşmenin fesh edildiğinden bahisle yüklenicilerin binaya elatma sebeplerinin kalmadığını haksız elatmanın önlenmesi ile gecikme-

./....

-4-

2005/10994-1235

den ötürü kira kaybı, zararları ve ayrıca inşaatın süresinde tamamlanmamasından dolayı uğranılan zarar ve ödenen cezaların tahsilini istemiştir.

Az yukarıda sözü edildiği üzere Borçlar K.nun 108/2 maddesince alacaklı borçludan akdin hükümsüzlüğünden mütevellit zararın tazminini da talep edebilir. Buradaki zarar menfi (olumsuz) zarardır. Olumsuz zarar genel bir ifade ile hukuken geçerli olmayan bir borç ilişkisinin geçerli olduğuna inanmaktan (güvenmekten) doğan zarar bir başka anlatımla alacaklının sözleşme yaptığı için uğradığı, o sözleşmeyi yapmasa idi uğramayacağı sözleşmeye güvenilerek yapılan harcamalardır. Kira kaybı zararı ise müspet (olumlu) zarar kapsamındadır. Çünkü, kira kaybı ancak o sözleşme ifa ile bitirilse idi mal varlığının geleceği durumda kazanılan bir bakıma kar mahrumiyetindedir. Sözleşmeyi fesh eden ve fesihte haklı olan taraf ancak menfi zararını isteyebileceğinden fesh edilen sözleşmeye dayanılarak o sözleşme ile kazanılacak haklar istenemeyeceğinden kira kaybı ve somut olayda olduğu gibi sözleşmenin ifa ile bitmesi sonucunu meydana getirecek şekilde inşaatın süresinde tamamlanmamasından uğranılan zararlar da istenemez. Ne var ki, mahkemece arsa sahibi davacının dava edildiği halde ne bu talepleri ve ne de yine dava konusu yapıldığı halde binaya vaki elatmanın önlenmesi davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. Karar açıklanan bu nedenle arsa sahibi karşı davacı yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte yazılı nedenlerle davacı-karşı davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) bentte yazılı nedenlerle davalı karşı davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 450 YTL duruşma vekalet ücretinin davacı karşı davalılardan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, 14.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/14337, Karar No: 2025/3993, Tarih: 14.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14337 E.  ,  2025/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/169 E., 2021/698 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama, silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, yapılan inceleme sonucunda, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 22.08.2012 tarihinde katılan ...'ye "İşe gitmeyeceksin, seni öldürürüm, hayatını sinkaf ederim, bu kez şansın yok" diyerek tehdit ve hakaret ettiği, sanığın 23.08.2012 tarihinde saat 14.00 sıralarında şüphelinin yine konuşmak amacıyla katılanların birlikte kaldığı ikametlerine gittiği, bahçede konuştukları esnada katılan ...'ye hitaben "Annenin yanında beni istiyormuş gibi davran beni istemezsen çocuğunu kaçırır öldürürüm, seni de sinkaf ederim çocuğunu da sinkaf ederim" diyerek tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, katılan ...'nin sanığı istemediğini söylemesi üzerine, sanığın katılanın saçından tutarak tokat attığı ve elinde bulunan telefonunu yere atarak kırdığı, katılanın kaçarak ikametinin içerisine girdiği bu esnada sanığın arkasından elinde bulunan ekmek bıçağı ile "Seni öldüreceğim" diyerek katılanın arkasından girdiği, katılan ...'ın, sanığa engel olmaya çalıştığı, katılan ...'nin kendini odaya kilitlediği, ancak sanığın kapıyı açmak için zorladığı esnada, kapının açılmaması üzerine kapı kilidi ve camını kırmak suretiyle sanığın katılan ...'ye karşı kasten basit yaralama, silahla kasten basit yaralamaya teşebbüs, mala zarar verme, ölümle tehdit (Zincirleme olarak), zincirleme olarak hakaret suçları ve müşteki Neriman'a yönelik olarak da mala zarar verme iddia edildiği olayda, yerel mahkemece bozma öncesi sanığın katılan Naci'ye ye yönelik silahla basit yaralamaya teşebbüs eyleminin silahla tehdit suçu içerisinde kaldığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44. maddesi uyarınca silahla basit yaralamaya teşebbüs suçundan ceza verilmesine yer olmadığına verildiği anlaşılmakla,

Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik basit yaralama, zincirleme silahla tehdit ve zincirleme hakaret eylemleri için 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddeleri, sanık hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 23.08.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz isteği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında katılan ...'ye yönelik basit yaralama, tehdit ve hakaret suçları ile katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Uşak Adli Emanetin 2012/931 sırasında kayıtlı "1 Adet siyah renkte ve 13 cm sap kısmı, 19 cm kesici kısmının bulunduğu ve kesici kısmında kana benzer kırmızı lekelerin olduğun ekmek bıçağı"nın sahibine iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.