muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1565, Karar No: 2024/4387, Tarih: 01.07.2024

İlk Derece Mahkemesince; "davaya konu 108 ada 74 parselin keşif neticesi gözlemde sınırlarının belirgin olduğu, üzerinin çayır otları ile kaplı olduğu; mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişisinin parselin ot biçmek amacıyla kullanıldığını, parselin ormanlık olmadığını, şimdi nasılsa eskiden de öyle olduğunu, parselin ...'ın yeri olduğunu, 15-20 yıl önce vefat ettikten sonra çocuklarının Kamil, Kemal ve Aslan'ın yere sahip çıktığını beyan etmiş olmaları, ziraat bilirkişi raporunda parselin ham toprak vasıflı arazilere benzemediği, çayır vasfında değerlendirilebileceği, jeodezi raporunda hava fotoğraflarında taşınmazda imar ihyanın söz konusu olduğu; ormancı raporunda beyaz alan formunda olan orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu, tespit malikleri lehine olağanüstü zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiği kanaatine varılmakla, davacının davasının reddine, davaya konu 108 ada 74 nolu parselin kadastro tespitinin tespit malikleri ... ve ...'ın ölü olması sebebiyle iptali ile, parselin 2359,21 m2 yüzölçümü ve "çayır" vasfıyla tespit malikleri ve mirasçıları adına miras payları oranında tespit ve tapuya tesciline" karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15646, Karar No: 2014/17379, Tarih: 16.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15646 E.  ,  2014/17379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/89-2014/24

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlular, icra mahkemesine başvurularında, diğer şikayetlerinin yanında takibe konu borca değişen oranlarda avans faizi yerine % 27 oranında sabit faiz uygulanmasının doğru olmadığını belirtmiş, Mahkemece, takipte %27 faiz oranı kesinleştiğinden bahisle istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Sair temyiz nedenleri yerinde değilse de;

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre takip talebinde istenen faiz oranının cinsinin belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda o cins faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile faizin istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir. Ancak, takipte talep edilen ve itiraz edilmeyerek kesinleşen işleyecek faizin türünün gösterilmemesi ve oranının yasal ya da ticari faiz oranlarından birine denk gelmemesi halinde aynı sonuca varılamaz. Bu durumda, itiraz edilmeyerek kesinleşen oran üzerinden faizin hesaplanması gerekir.

Somut olayda, alacaklı tarafından talep edilen % 27 faiz oranının türü ticari reeskont faizi olarak belirtildiği anlaşıldığından alacaklının ticari faiz istediğinin kabulü ile değişen oranlara göre faizin hesaplanması gerekir.

O halde mahkemece, faize yönelik şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17362, Karar No: 2015/4809, Tarih: 31.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17362 E.  ,  2015/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...Köyü 134 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan domates, kuru fasulye ve biberin 2014 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin ..., ... ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22013, Karar No: 2017/9289, Tarih: 19.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/22013 E.  ,  2017/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde; belirtilen parseldeki taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapusunun iptali ile bu kısmın tescil harici bırakılması talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili Av. ... tarafından 14.07.2015 tarihinde süresinde temyiz edilmiştir.

Ne var ki, temyiz talebinde bulunan davalı ...vekili dosyanın Dairemiz temyiz incelemesi aşamasında bulunduğu sırada,..... Asliye Hukuk Mahkemesine Uyap yoluyla e-imzalı olarak gönderdiği 20.04.2017 tarihli dilekçe ile temyizden feragat etmiş olup, davalı vekilinin dosya arasında usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisinin olduğu tespit edilmiştir.

Davalı vekili, yukarıda tarihi belirtilen dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden temyiz isteğinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3344, Karar No: 2019/3617, Tarih: 09.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3344 E.  ,  2019/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2006 takvim yılına ait mal alış ve gider faturalarını gizlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1.Sanığın işletmenin faaliyeti ile ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, 25.03.2010 tarihinden itibaren vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları getirtilip belgelerdeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2....... Beton ... Ltd. Şti.nin sanıktan önceki müdürü......’ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, adı geçen şirketin 2006 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerini sanığa teslim edip etmediğinin, teslim etmemiş ise sebebinin sorulması, teslim etmiş ise teslim tutanağının istenip dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4173, Karar No: 2014/5900, Tarih: 20.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4173 E.  ,  2014/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 8. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :02.04.2014

Numarası :2013/446-2014/187

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, panoramik asansör imalâtını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davada ayıplar nedeniyle sözleşmeden dönüldüğü belirtilerek ödenen iş bedelinin iadesi ve uğranılan zararların tazmini istenmiş, mahkemece davanın yetki yönünden reddine dair verilen karar, davacı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında akdedilen 15.02.2013 tarihli sözleşme ile davalı yüklenici davacının evine panoramik asansör yapım işini üstlenmiş, bu sözleşmenin "Genel notlar" kısmında, taraflar arasında doğan uyuşmazlıkların çözümünde İstanbul mahkemelerinin yetkili olacağı kararlaştırılmıştır. Mahkemece bu hükme dayanılarak davalının yetki itirazı kabul edilmiş, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle davanın reddine, talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca davalının yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, 10. maddesi uyarınca akdin ifa edileceği yer mahkemesinde, 17. maddesi uyarınca taraflarının tacir veya kamu tüzel kişisi olması halinde sözleşmeyle yetkili kılınan mahkemede de açılabilir.

Yetki sözleşmesini düzenleyen HMK'nın 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflar aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu hükme göre, geçerli bir yetki sözleşmesinin varlığı halinde taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, yani kanunen yetkili olan genel veya özel mahkemelerin yetkisinin devam ettiği sözleşmeye dercedilmekle dava ancak sözleşmeyle yetkili kılınan mahkemede açılabilir. Yetki sözleşmesi, kanunen yetkili kılınan diğer mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırır. Yetki sözleşmesinin geçersiz olması halinde ise yetkili mahkeme HMK'nın diğer

yetki hükümlerine göre belirlenir. Somut olayda, davalı ticaret şirketi olup tacir olduğu ihtilafsızdır. Davacı ise gerçek kişi olup tacir olduğuna dair dosyada bir delil bulunmamaktadır. Sözleşmenin her iki tarafı da tacir olmadığından sözleşmedeki yetki şartı geçersizdir. Bu nedenle sözleşmeye dayanılarak münhasıran İstanbul Mahkemeleri'nin yetkili olduğu kabul edilemez. Somut olayda yetkili mahkeme, HMK'nın 6. maddesi uyarınca davalı yüklenici şirketin yerleşim yeri olan İstanbul Anadolu veya HMK'nın 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği Adana Mahkemeleri'dir. Davacı seçimlik hakkını ifa yeri mahkemesi olarak kullanıp davayı Adana'da açtığına göre mahkemece yetki itirazının reddedilip işin esasının incelenmesi gerekirken sözleşmedeki yetki şartının geçerli olup olmadığı üzerinde durulmadan davanın sözleşmeyle yetkili kılınan İstanbul Mahkemesinde açılması gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmesi yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı iş sahibi vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25147, Karar No: 2015/23756, Tarih: 05.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/25147 E.  ,  2015/23756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/146308

Tehdit suçundan şüpheliler Ö.. B.. ve S.. B.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/11/2013 tarihli ve 2013/97872 soruşturma, 2013/62646 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2013 tarihli ve 2013/1816 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2014 gün ve 146308 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre; müştekinin vermiş olduğu 31/07/2013 tarihli ek şikayet dilekçesinde yer alan, şüpheli Ö.. B..'ın arkadaşı M.A.S.'ı telefonla arayarak kendisini gıyabında tehdit ettiği yönündeki iddialarının adı geçen tanık beyanı ile doğrulanması karşısında, şüpheli Ö.. B.. hakkında tehdit suçundan kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemeye ait olduğu cihetle, itirazın kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan şüpheliler Ö.. B.. ve S.. B.. hakkında yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 07/11/2013 tarihli kararıyla, yeterli şüpheyi oluşturacak delil bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki M. Ş. B.'ın karara süresinde itirazı üzerine, mercii Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2013 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müştekinin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki tarafından hatalı karar verildiği gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki tarafından hatalı karar verildiği gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddî olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müştekinin 31.07.2013 tarihli ek şikayet dilekçesinde şüpheli Ö.. B..'ın, arkadaşı tanık M. A. S.'ı telefonla arayarak, kendisini tehdit ettiğini iddia etmesi, tanık olarak dinlenen M. A. S.'ın da kollukta verdiği ifadesinde, şüpheli Ö.. B..'ın kendisini aradığını ve telefon konuşmasında müştekiyi kastederek “bu işten biz de zarar görürüz ancak kendisi daha kötü zarar görür” dediğini ileri sürerek olayı doğrulaması karşısında; CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin şüpheli Ö.. B.. hakkında tehdit suçundan iddianame düzenlenebilmesi için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu açıktır. Şüpheli Ö.. B..'ın eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, şüpheli Ö.. B.. hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara itiraz sonucunda verilen itirazın reddine dair mercii kararı hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2013 tarihli ve 2013/1816 değişik iş sayılı kararının, şüpheli Ö.. B..’ın tehdit eylemi yönünden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11797, Karar No: 2024/3062, Tarih: 02.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11797 E.  ,  2024/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2591 E., 2021/2671 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/146 Esas, 2021/188 Karar sayılı kararı ile 5237 Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli, 2021/2591 Esas, 2021/2671 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, öldürme veya yaralama kastı bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE