muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14304, Karar No: 2023/12771, Tarih: 25.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 05.04.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alınarak istinaf sebepleriyle sınırlı şekilde ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.....2022 tarihli ilâmı ile; 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenmiş temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, 31.10.2020 tarihi ve önceki dönem yönünden hesaplanan fark ücret ve ikramiye alacağına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, ikramiye alacağı talebine 31.10.2020 tarihinden önceki dönem yönünden en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının doğru olmadığı, ilave tediye alacağına ilişkin tüm hesap dönemi için arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi ek raporunun usul ve yasaya uygun bulunduğu, dosya içeriği ile uyulan bozma ilâmı ve taraflar için oluşan usuli kazanılmış hakların değerlendirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; 2021 yılı için toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan zam farklarının 2021 yılı Ekim ve Kasım aylarında geriye yönelik olarak ödendiğini, buna ilişkin temyiz dilekçesi ekinde sunmuş oldukları ücret bordrolarındaki ödemelerin İlk Derece Mahkemesince dikkate alınmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2020 yılı Kasım ve Aralık ayları için toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan zam uygulanmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak hüküm altına alınan fark alacakların hesap yöntemi ve miktarı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile ... ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir."

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmadığı ve sadece ... ... sözleşmesinde belirlenen oran uygulanarak fark ücret alacağının hesaplandığı belirlendiğinden davalının, ödeme ve taban ücretten dolayı davacının 2021 yılı için ücret farkı ve ilave tediye farkı alacağı bulunmadığı yönündeki savunmalarına itibar edilmemiştir.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21713, Karar No: 2015/11036, Tarih: 23.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21713 E.  ,  2015/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Beldesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesisinden sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince, taşınmazın tamamının değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarı gerekçeleri ile belirtilmelidir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak tespit edilir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerindeki irtifak hakkı tesisinde, irtifakın geçtiği yere ve alanına, taşınmazın yüzölçümüne ve niteliğine göre bu değer kaybının % 27 olarak alınması gerekirken daha yüksek alınarak fazla bedele hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ile davalılardan ...'e iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3261, Karar No: 2012/6931, Tarih: 10.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3261 E.  ,  2012/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul ili, ..., ..., ... ..., Cilt ..., Sayfa ..., Kütük Sıra No ... de nüfusa kayıtlı ... kızı ...'den doğma ... ile ... oğlu ...'den doğma ...'un nüfus kayıt örneğinin fotokopisi de eklenerek eski kayıtlarından da araştırılarak nüfus kayıtlarının, ayrıca ...'un nüfusa kaydı ile ilgili kaza idare heyetinin 8.4.1934 tarih 218 nolu tescil kararı ile ilgili karar örneği ve evrakların onaylı suretlerinin, nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7945, Karar No: 2015/18138, Tarih: 02.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/7945 E.  ,  2015/18138 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 16.03.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük, erteleme ve müsadereye dair; Asliye Ceza Mahkeme- sinin 31.10.2014 gün, 2013/521 esas, 2014/353 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; silahın namlusunun iç kısmında bulunması gereken gaz ayırıcı parçasının bulunduğu ancak gaz ayırıcı parçasının ortasın- daki boşluktan uygun çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında, dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılının tesbit olunup Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun, küre vb. geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğe dair alınacak bir raporla 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulan- ması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.06.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35143, Karar No: 2021/13018, Tarih: 21.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35143 E.  ,  2021/13018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesine göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan; er olarak askerliğini yapmakta olan sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, 09.05.2014 günü aynı askeri birlikte uzman jandarma olarak görev yaptığı anlaşılan ... isimli şahsa tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğlerin, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiğinden, gerekçeli kararın tebliği geçersiz olup, yokluğunda verilen hükmün, sanığa tebliğ olunduğuna dair dosyada başkaca belgeye de rastlanmadığından eski hale getirme isteminin yerinde ve sanığın öğrenme üzerine 20.05.2016 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32163, Karar No: 2013/3263, Tarih: 14.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32163 E.  ,  2013/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebini içeren dava dilekçesinin reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının 07.01.2009 tarihinde açıldığı, davacı hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın gerek karar, gerekse de inceleme tarihi itibariyle henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında “dava koşulu gerçekleşmediğinden CMK'nın 142/1. maddesi gereğince dilekçenin reddine” dair verilen kararın esas itibariyle davanın reddi olarak değerlendirilerek yapılan incelemede;

Tazminat davasının dayanağını teşkil eden Suruç Cumhuriyet Başsavcılığının 4926 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin 2006/1264 hazırlık, 2007/906 karar sayılı dosyasında sanığa atılı kaçakçılık suçu bakımından Maliye Hazinesine davanın ihbarı ile katılımı sağlanmadan anılan kararın kesinleşmesinden bahsedilemeyeceği ve kesinleşmeden tazminat davası açıldığının anlaşılması karşısında, verilen red kararının isabetli olduğunun olduğu kabulüyle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davanın kesinleşme şartının gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine ilişkin hükme yönelik davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14197, Karar No: 2013/12628, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14197 E.  ,  2013/12628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (25.04.2012 dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre davanın açıldığı 2012 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, henüz 2012 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile 2011 yılı verilerin esas alınmak suretiyle belirlenen m² değerine ÜFE endeksi uygulanarak 2012 yılı değerine ulaşılmış olması,

Kabule göre de;

2-Münavebeye alınan ürünlerden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda domatesin dekar başına ortalama verimi 3000 kg, taze fasulyenin 1200 kg, bamyanın ise 450 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dekar başına ortalama verimin sırasıyla 5000, 1500 ve 500 kg alınmak suretiyle yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Davacı vekilinin dava dilekçesinde 130,55 m² irtifak alanı, 28,49 m² pilon yeri için bedel tespit ve tescil talebinde bulunduğu, mahkemece bu miktarlar için tescile karar verildiği halde, 204,83 m² pilon yeri için hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

4-Yargılamada vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, değerlendirmeye esas alınan domates, taze fasulye ve bamya için 2012 yılına ait dekar başına ürün miktarını, üretim giderini ve kg başına toptan satış fiyatını gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak alınan bu ek raporun bozmaya ve veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda kazanılmış haklar da saklı tutulmak suretiyle bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5636, Karar No: 2020/3925, Tarih: 12.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5636 E.  ,  2020/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanık ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz dilekçelerinden adı geçen sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmü temyiz etmedikleri anlaşıldığından incelemenin sanıklar haklarında çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1494, Karar No: 2013/362, Tarih: 17.09.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/13-1494 E.  ,  2013/362 K.**

* HIRSIZLIK SUÇUNUN ADET MUKTEZASI OLARAK YAHUT TAHSİS VE İSTİMALLERİ İTİBARİYLE UMUMUN TEKAFÜLÜ ALTINDA BULUNAN EŞYA HAKKINDA İŞLENMESİ

* DAVA ZAMANAŞIMI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 67

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 66

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 493

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 104

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 102

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 491

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar Mehmet Ç., Ünal Ç. ve Adnan G.'nin hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca iki yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.10.2006 gün ve 79-621 sayılı hükmün sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 25.06.2012 gün ve 12185-15030 sayı ile;

“..Suça konu aracın nasıl ve ne şekilde çalındığı konusunda kuşkudan uzak delil ve tespitlerin dosyada bulunmadığı, dolayısıyla şüpheden sanık yararlanır genel ceza hukuku ilkesi de gözetilerek eylemin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 491/2. maddesi kapsamında olduğu bu şekliyle öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 05.10.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ünal Ç., Mehmet Ç. ve Adnan  G. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bozulmasına, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine” karar verilmiş, Daire Üyesi E. Noyan; "eylemin 765 sayılı TCK'nun 493/1. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu ve buna göre de dava zamanaşımının gerçekleşmediği" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 21.08.2012 gün ve 287174 sayı ile;

“...Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle sanıklara isnat edilen eylemin 765 sayılı Kanunun hangi maddesi kapsamında kaldığı ve buna bağlı olarak zamanaşımı süresinin sona erip ermediğinin toplanan deliller ışığında yeniden irdelenerek benzer olaylardaki yargı kararlarından yararlanılarak belirlenmesi gerekmektedir.

Toplanan delillerin irdelenmesi:

1-)İftira etmesi için hiçbir neden bulunmayan müşteki, aracı camlarının kapalı, kapılarını da kilitli vaziyette park ettiğini beyan eylemiştir.

2-)İnkara yönelen sanıklar aracın ne şekilde çalındığı konusunda herhangi bir açıklamada bulunmamışlardır.

3-)Aracın çalınmasından sonra yaklaşık 2,5 aylık bir süre geçtikten sonra üzerinde herhangi bir inceleme yapıldığına dair belgeye dosya içerisinde rastlanılamadığı gibi yargılama aşamasında da bu husus açıklığa kavuşturulmamıştır.