muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/588, Karar No: 2015/6336, Tarih: 05.05.2015

Davalı vekili, davacının acenteliğinin haklı nedenlerle fesh edildiğini, zira 5684 sayılı Sigortacılık Yasa'nın 23/1 maddesi ile 14.04.2008 tarihli Sigorta Acenteleri Yönetmeliği'nin 5. maddesi uyarınca acentenin faaliyet gösterebilmesi için mutlaka TOBB nezninde tutulan levhaya kayıtlı olması gerektiğini, davacının işi gereği bu durumu bilmek zorunda olduğunu, davacının sözleşmenin fesih tarihi olan 08.01.2010 tarihine kadar levhaya kayıt işlemini gerçekleştirmediğini, ayrıca davacının ekranın Aliağa Vergi Dairesi'ne olan vergi borçları ve davalı şirkette olan borçları nedeniyle kapatıldığını, 5684 sayılı Yasa'nın 23/16 maddesine göre tazminat talep etme hakkının düştüğünü, davacının davalıya acentelik nedeniyle borcunun bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 5684 sayılı Sigortacılık Yasası'nın 23. maddesinde sigorta acenteliği yapmak isteyenlerin Türkiye Odalara ve Borsalar Biriliği'nce tutulan levhaya yazılı olmasını şart koştuğu, davacının İzmir Ticaret Odasına 30.09.2009 tarihinde başvurarak 5684 Sayılı Yasaya göre TOBB levhasına kayıt olabilmesi için ön kayıt yaptırdığı, 40823 sırayı aldığı, bu belgenin ekinde sicil tastiknamesi, vergi levhası, iflas ve konkortado kaydının bulunmadığına ilişkin belge, taahhütname, adli Sicil kaydı ve diğer belgelerin verildiği, ancak davacı şirket yetkilisinin sabıka kaydı bulunması nedeniyle işlemin uzun süre gerçekleşemediği, en sonunda 26.01.2010 tarihinde davacı şirketin levhaya kayıt edildiği, davacının bu yasa uyarınca levhaya kayıt yaptırmasının gerekli olduğunu bilmesine, bu konuda davalı tarafından uyarılmasına rağmen ancak 30.09.2009 tarihinde başvuruda bulunduğu, bu nedenle sözleşmenin davalı tarafından feshinin haklı olduğu, acentelik sözleşmesi ve 5684 sayılı Yasa'nın 23/16. maddesinde sözleşmenin acente tarafından haklı bir nedene dayanılmaksızın fesh edilmesi veya sözleşmenin kendi kusuru ile feshine neden olması halinde tazminat taleplerinin düşeceğinin belirtildiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17/10/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5196, Karar No: 2024/568, Tarih: 23.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5196 E.  ,  2024/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1339 E., 2022/1522 K.

HÜKÜM/KARAR: Kısmen Kabul/Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Afyonkara... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/123 E., 2021/414 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, Afyonkara... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 168 ada 1 ve 236 ada 18 parsel sayılı taşınmazların tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edildiğini ancak taşınmazlara davacıların zilyet olduğunu ileri sürerek tapu kayıtların iptali ile davacılar adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Afyonkara... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2018 tarihli ve 2018/101 Esas, 2018/114 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacılar adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 30.05.2019 tarihli ve 2019/387 Esas, 2019/403 Karar sayılı kararıyla; eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının taşınmazın tamamı üzerinde zilyetlik koşullarının gerçekleşmediğini, uzun zamandan bu yana toprak işlemesinin ve tarımsal faaliyet yapılmadığını, ana kayaların toprak üzerine çıktığını , kapatılmış bir keson kuyunun olduğunu, taşınmaz üzerinde harçsız, taştan yapılma ev-ahırın olduğu ve bu yapının uzun zamandan bu yana kullanılmadığını, yine aynı taşınmazlar üzerinde kendiliğinden çıkan ağaçların olduğunu, aşılı 4 adet vişne ağacının da bakımsızlıktan kurumaya yaklaşmış olduğunu, taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen efek adı verilen otların olduğu ve hayvanlara otlatılmak suretiyle zilyet edildiğini, taşınmazın dosya içerisindeki fotoğraflarından ve bilirkişi raporuna göre tarıma elverişli hale getirilmediğini, başka bir deyişle imar-ihya edilmemiş arazilerden olduğunu, Mahkemece sadece taşınmaz sınır taşlarının olması nedeniyle imar-ihyanın varlığını kabul etmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın ortadan kaldırılması gerektiğini, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine ve davalının vekille temsil edilmiş olmasına rağmen ve kararda ret edilen miktar üzerinden vekalet ücreti takdir edilmediğini, belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen kabulüne yönelik kısmının kaldırılarak dosyanın Yerel

Mahkemeye iadesine veya esas hakkında davanın reddine, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç

Mahkemeye iadesine veya esas hakkında davanın reddine, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazlarda mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile ziraat bilirkişi raporu ve jeodezi ve fotogrametri bilirkişi incelemesine göre milli park ilan tarihi olan 31.08.1981 tarihine kadar ve sonrasında ekonomik amaca uygun tarla ve ekonomik değeri olan efek otu biçilip hayvanlara yedirilerek tarımsal faaliyet yürütüldüğü, davacılar yararına zilyetlikle kazanım koşulları oluştuğundan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde hukuka aykırı yön olmadığı ancak dava konusu taşınmazlar Hazinenin yasal hasım olduğu nitelikteki yerlerden olmadığı halde kısmen red kararı verilen taşınmazlar bakımından Hazine yararına yargılama giderleri ve vekalet ücreti hususunda karar verilmemesi ve davanın kabulüne karar verilen taşınmazlar yönünden beyanlar hanesinde taşınmazın sit alanında yer aldığına dair şerh konulmasına dair karar verilmemesi, karar yerinde davacı ...'ın isminin ... olarak yazılması, hüküm fıkrasının 1.bendinde ...'ın mirasçıları adına tescil kararı verilmişken 236 ada 18 parselde ... adına tescil kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nin 353/1-b.2.maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11 inci maddesi (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.)

3. Değerlendirme

Afyon ili ... ilçesi ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 236 ada 18 ve 168 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 10.082.62 ve 7.894.26 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazlar 3402 sayılı Yasa kapsamında yapılan kadastro çalışmaları sırasında "Korunması gerekli kültür varlığıdır". "Kocatepe Tarihi Sit Alanı ile ... oğlu ... 'un kullanımında olduğu” şerhi ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Afyonkara... 3.Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8298, Karar No: 2013/10102, Tarih: 13.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8298 E.  ,  2013/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde, davalılardan .... ile evli olduğunu, evlilik sırasında çeyiz eşya senedi düzenlendiğini, çeyiz eşya senedinde belirtilen eşyaların davalılara imza karşılığında tanıklar yanında teslim edildiğini, çeyiz eşyaları ve altınların tamamının davalılarda kaldığını ileri sürerek, dava konusu çeyiz eşyaları ve ziynet eşyalarının bedelleri toplamı olan 9.100 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap dilekçelerinde, davacının açmış olduğu davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, ikametgahlarının .... olması nedeni ile .... Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın açıldığı tarihte davalıların "....." adresinde ikamet ettiklerinin anlaşıldığı, HMK.nun 6. maddesinde "genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir" şeklinde düzenlendiği, davalıların yerleşim yeri adreslerinin ... olduğu yetkili ve görevli mahkemenin ... Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 6.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10.maddesinde sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınarak özel yetki kuralı düzenlenmiştir. Kesin yetki halleri dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Davacı, davasını dilerse genel yetkili mahkemede, dilerse özel yetkili mahkemede açar. (HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı).

Somut olayda, gelinlik çehiz senedi adı altında bir belge düzenlenmiş, söz konusu belgede, cinsi ve miktarı yazılı olan eşyaların ....'dan teslim alındığı belirtilmiştir. Bu durumda sözleşmenin ifa edildiği anlaşılmaktadır. Söz konusu sözleşmenin .... Köyü muhtarı tarafından tasdik edildiği görülmektedir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda söz konusu sözleşmenin ifa edildiği yerde dikkate alınarak yetkili olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, yalnızca genel yetki hususu değerlendirilip, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda söz konusu sözleşmenin ifa edildiği yerde dikkate alınarak yetkili olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, yalnızca genel yetki hususu değerlendirilip, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2514, Karar No: 2008/177, Tarih: 16.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/2514 E.  ,  2008/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 10 Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminat ve nafakalar yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden H.O.. vekili Av. Y.B..geldi. Davacı vekili "biz hükmü boşanma yönünden temyiz etmiyoruz" dedi. Beyanı imza altına alındıTemyiz eden karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. .Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davalı-davacı kadının miktarda belirterek yoksulluk nafakası istemi bulunmamasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin M..’den alınıp H..’a verilmesine, aşağıda yazılı harcın Müjde’ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran H.N..a geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2008 çar.
Yargıtay — Esas No: 2008/5895, Karar No: 2008/6519, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5895 E.  ,  2008/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.03.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 08.03.2007 tarihli dilekçesi ile 111 sayılı parseli lehine davalı Hazine adına çalılık cinsiyle tapulama harici bırakılan yerden geçit hakkı tesisi istemiştir.

Davalı Hazine vekili, geçit istenen taşınmazın tapulama harici olup, geçit verilemeyeceği gibi, idari tahkikat sonucu davacı taşınmazına kadar giden tarla yolu mevcut bulunduğu nedeniyle davacının dava açmakta hukuki ve fiili yararı bulunmadığı nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 21.06.2007 tarihinde keşfen yapılan inceleme sonucu davanın kabulüne, 25.09.2007 tarihli keşif krokisinde belirtilen yerden davacı 111 sayılı parsel lehine Hazine arazisi üzerine geçit tesisine depo edilen bedelin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Gerçekten, bu tür davalarda amaç, yol ihtiyacında olan taşınmazın genel yolla bağlantısını sağlamaktır. Dava konusu uyuşmazlıkta 111 parsel yararına kurulan geçit alanı kadastro sırasında tapulama dışı bırakılmıştır. Başka bir anlatımla, kurulan geçit yerinin tapuda kaydı bulunmamaktadır. Zorunlu geçit hakkı eşyaya bağlı bir irtifak hakkı biçiminde tesis edileceğinden ve tapu kaydının özel sütununda taşınmaza bağlı irtifakları olarak kaydı

gerekeceğinden geçit hakkı tesisi için kural olarak hem geçit isteyen taşınmazın, hem de aleyhine geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı olması gerekir. Tapuda kayıtlı olmayan bir taşınmazdan geçit hakkı tesisi olanaklı bulunmadığından davanın reddi yerine, yasa kurallarına aykırı geçit tesisi kararı doğru görülmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle davalı Hazine yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11830, Karar No: 2013/1840, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11830 E.  ,  2013/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı ve pilon yeri kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkı ve pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye alınan buğday, b.samanı, 2. ürün sılajlık mısır, kavun ve biberin 2011 ve 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve kg başına ortalama toptan satış fiyatları ile ayrıntılı üretim giderleri çizelgesinin (yıllık kira, masrafların faiz karşılığını da gösterir şekilde) Bandırma Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden temini ile dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9232, Karar No: 2015/9109, Tarih: 20.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9232 E.  ,  2015/9109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/554-2013/467

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davacı N.. D.. tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davacı H.. C.. tarafından davalı aleyhine açılan vasiyetnamenin tenfizi davasının davalının davayı kabulü nedeniyle kabulüne, birleşen davanın kesin hüküm nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı N.. D.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının oğlu olan muris A.. M.. tarafından, Eyüp 5. Noterliği'nde yapılmış olan 16.07.2010 tarih ve 21065 yevmiye nolu Düzenleme Şeklindeki Vasiyetnamesi, İstanbul 22. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.11.2011 tarih, 2011/432 esas 2011/1417 karar sayısı ile açıldığını, murisin bu vasiyetname ile müvekkili N.. D..'ye İstanbul ili, ... ilçesi, ... mahallesinde vaki ve kain 25 pafta no, 370 ada no, 110 parsel numaraları ile kütüğe kayıtlı arsa üzerinde tesis edilen kat irtifakına göre; 2732 arsa paylı .... katta bulunan .. nolu bağımsız bölümü, diğer müvekkili H.. C..'na Balıkesir ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... sokağında vaki ve kain 28 pafta no, 288 ada no, 6 parsel numaraları ile kütüğe kayıtlı olan arsa üzerinde 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na binaen tesis edilen kat irtifakına göre 12/64 arsa paylı ... katta bulunan .. nolu bağımsız bölümü bıraktığını beyanla; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere; müvekkillerine vasiyet edilen taşınmazların, müvekkilleri adına tapuda kayıt ve tescili ile vasiyetnamenin yerine getirilmesine, vasiyete konu taşınmazların 3. şahıslara devrini önlemek için, tapu kaydına ihtiyati tedbir konmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

./..

Dava dilekçesi davalıya tebliğ olunmuş, davalı vekili 03/07/2012 havale tarihli kimlik tespiti yapılmış, dilekçesinde davayı kabul ettiğini, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.