muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11590, Karar No: 2013/16000, Tarih: 05.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11590 E.  ,  2013/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK.nun 203/1 , 51. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ve erteleme

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada Özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 23.01.2009 olan suç tarihinde Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5115, Karar No: 2012/9264, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5115 E.  ,  2012/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 149, 150.maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafi talep edebileceği gibi, şüpheli veya sanık onsekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın kendisine müdafi atanacağı, 5271 sayılı CMK'nun 2. maddesinde soruşturmanın yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar, kovuşturmanın ise iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreleri ifade ettiği, bu nedenle baro tarafından istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan müdafiin görevinin ilk hükmün kesinleşmesiyle son bulduğundan;

Mahkemenin 11.05.2009 günlü, 2008/359 E. 2009/502 K, sayılı uyarlama kararının, hükmün kesinleşmesi ile görevi son bulan hükümlünün soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki Yasaya göre atanan müdafiinin yüzüne karşı verildiğinin anlaşılması karşısında; anılan kararın hükümlü ...'a, CMK'nun 232/6. maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için hangi sürede, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceğini gösterir şekilde açıklamalı davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz isteğini içeren dilekçesi eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12307, Karar No: 2021/17545, Tarih: 14.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/12307 E.  ,  2021/17545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hakaret suçundan zamanaşımı süresinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek, aynı fiilden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır."

Somut olayda, sanık ve mağdurun arkadaş oldukları, olay tarihinde hasta ziyareti için Mudanya'ya gittikleri, daha sonra bir evde birlikte alkol aldıkları, alkol aldıkları sırada sanığın mağdura "seni öldürücem" diyerek darp ettiği, akabinde saat 23:00 sıralarında mağduru evden çıkararak kendisine ait araca zorla bindirdiği, araçla ... istikametine doğru giderken ara sokağa girerek aracı yolun kenarına park ettiği, sabah saat 06:00 sıralarına kadar mağduru alıkoyduğu, daha sonra mağduru ...'ya götürdüğü, telefonla çağırdığı arkadaşı tanık ... ile mağduru hastaneye göndermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9036, Karar No: 2023/5193, Tarih: 10.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/9036 E.  ,  2023/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/6466 Değişik İş – 2018/6466 Karar

SAYISI : İHK-2018/6606

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun reddine-itirazın reddine

SAYISI : K-2018/20796

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacılar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 27.05.2009 tarihinde müvekkillerinin desteğinin içinde bulunduğu minibüs ile tarım işçilerinin taşındığını, minibüsün hemzemin geçitte tren ile çarpışması sonucu müvekkillerinin desteğinin vefat ettiğini, destekten yoksun kalma tazminatı için sigorta şirketine başvurulduğunu ancak olumlu bir yanıt verilmediğini iddia ederek, oluşan zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 5.000 TL tazminatın 01.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ticari amaçla bedel karşılığı taşınmadığının anlaşıldığını, bu nedenle Zorunlu Karayolu Yolcu Taşımacılığı Koltuk Ferdi Kaza Sigortası kapsamında olmadığını, davacının mevsimlik işçi olduğu ve bu amaçla taşındığı sırada kazanın olduğu bu nedenle ticari amaçlı bir taşımadan bahsedilemeyeceğini, aracın ruhsat bilgilerinden hususi olduğunun anlaşıldığını, yetki belgesi ve taşıt kartı olmadığını bu nedenle de zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında olmadığını, taşımanın ticari amaçla kabul edilmesi halinde dahi Güvence Hesabının sorumluluğunun doğmayacağını, zira il sınırları içindeki taşımalar ile yüz km kadar olan şehirlerarası taşımalarda hangi zorunlu sigortanın yapılacağının valiliklerce ya da belediye sınırları içinde taşıma söz konusu ise belediyelerce kararlaştırılacağını, buna ilişkin düzenleme de bulunmadığından bu sigortanın yaptırılmasının zorunlu olduğundan bahisle Güvence Hesabına gidilemeyeceğini, esasa girilmesi halinde ise uzman bilirkişilerce hesap yapılması gerektiğini, hesaplanan tazminattan müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, sorumluluğun teminat limitleri dahilinde olduğunu, faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak talebin reddini istemiştir.

III. ... KARARI

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaza tarihi itibariyle il sınırları içinde yolcu taşınması ile 100 km kadar şehirlerarası yolcu taşımalarının yönetmelik hükümlerine tabi olmadığı, bu taşımalara ilişkin ilgili valiliklerce ya da belediyelerce düzenleme yapılacağının bildirildiği, valilik ya da belediye tarafından yapılmış bir düzenleme de sunulmadığından bu sigortanın yaptırılması zorunluluğu bulunmadığından Güvence Hesabının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacılar vekili itiraz dilekçesinde; Uyuşmazlık Hakeminin Kanun ve yönetmelikleri yanlış yorumladığını, kararın red gerekçesinde; 25.02.2004 tarihli Karayolu Yolcu Taşıma Yönetmeliğine atıfta bulunularak il içi taşımalarda düzenleyici işlemin valiliklere ya da ilgili belediyeye bırakıldığını, Aydın Valiliğince koltuk sigortasının zorunlu tutulduğuna dair belgenin sunulmadığını, koltuk sigortası yaptırma zorunluluğunun ispat edilemediğine dayandığını, bu konuda herhangi bir süre verilmediğini, Aydın Valiliğine herhangi bir görüş sunulmadığını, eksik araştırma ile verilen kararın doğru olmadığını, uyuşmazlığa uygulanacak hükmün doğru seçilmediğini, 22.01.2004 tarihli ve 2004/6789 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile açıkça tüm taşımacılık işlerinde koltuk sigortası yapılmasının zorunlu tutulduğunu, hukuki düzenlemeler ve kararlar gereğince, şehir içi yolcu taşımalarında zorunlu koltuk sigortası yaptırması ancak Hazine Müsteşarlığı'nın 2010/8 nolu Genelgesi ile 01.07.2010 tarihinden ve aynı şekilde 11.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren Karayolu Yolcu Taşıma Yönetmeliği ile açıkça kapsam dışında tutulduğundan, bu tarihten önce meydana gelen olaydaki kaza Güvence Hesabının sorumluluğunu gerektiğini ileri sürerek Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tarihi itibariyle il sınırları içinde yolcu taşınması ile 100 km kadar şehirlerarası yolcu taşımalarının yönetmelik hükümlerine tabi olmadığı bu taşımalara ilişkin ilgili valiliklerce ya da belediyelerce düzenleme yapılacağının bildirildiği, valilik ya da belediye tarafından yapılmış bir düzenleme de sunulmadığından bu sigortanın yaptırılması zorunluluğu bulunmadığından Güvence Hesabının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; 22.01.2004 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile yurtiçi ve uluslararası taşımacılık yapan bütün araçlara koltuk sigortası yapma mecburiyeti getirildiğini, 02.11.2009 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile Hazine Müsteşarlığına bunun istisnalarını belirleme yetkisinin tanındığını, Müsteşarlığında 01.07.2010 tarihli genelge ile il içi ya da 100 km kadar şehirlerarası taşımaları yönetmelik kapsamı dışında bıraktığını, kazanın ise 27.05.2009 tarihinde olduğundan yönetmelik kapsamında olmadığının kabul edilemeyeceğini, davanın Valilik ya da Belediye tarafından alınmış bir karar sunulmadığından reddine karar verilmesinin de hatalı olduğunu, hakem heyetince bu araştırmanın yapılması mümkün iken eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; hemzemin geçitte tren ile minibüs çarpışması ile gerçekleşen trafik kazasında araçtaki yolcunun ölümü nedeniyle aracın zorunlu karayolu yolcu taşımacılığı koltuk ferdi kaza sigortası bulunmadığından Güvence Hesabından destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 ve 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik' in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 13 üncü maddesi 1 inci fıkrasına göre; Bakanlar Kurulu, kamu yararı açısından gerekli gördüğü hallerde zorunlu sigortalar ihdas edebilir. Sigorta şirketleri, 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla faaliyet gösterdiği sigorta branşlarının kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamaz.

3. Değerlendirme

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 13 üncü maddesi 1 inci fıkrasına göre; Bakanlar Kurulu, kamu yararı açısından gerekli gördüğü hallerde zorunlu sigortalar ihdas edebilir. Sigorta şirketleri, 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla faaliyet gösterdiği sigorta branşlarının kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamaz.

Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası 25.02.2004 tarih, 25384 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bakanlar Kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu hükümleri çerçevesinde yolcu taşımacılığı yapan taşımacıların, yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımalarında görevlendirecekleri sürücüler ile bunların yardımcıları ve taşıyacakları yolcular için "Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası" yaptırmak zorunda oldukları belirtilmiş, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaların ise Ulaştırma Bakanlığı'nca belirleneceği açıklanmıştır. Daha sonra 13.112009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar Kurulu kararı ile 2004/6789 sayılı kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı'nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı'na verilmiştir.

Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin Hazine Müsteşarlığı'nın çıkardığı 28.06.2010 tarihli genelgede ise "01.07.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ticari amaçla yapılmayan taşımaların 4925 Sayılı Kanunun 2 inci maddesinin 2 inci fıkrası ile kanun kapsamı dışında bırakılan taşımalar ile yine aynı kanunun 2 inci maddesinin 3 üncü fıkrasıyla düzenlenmesi ilgili mahalli idarelere bırakılan il sınırları içerisindeki taşımalar ile 100 km' ye kadar olan şehirlerarası taşımaların karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı dışında olduğu kararlaştırılmıştır" ifadesine yer verilmiştir.

Somut olayın incelenmesine göre, kazanın Aydın İli içi taşıma esnasında meydana geldiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Davaya konu kaza, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden önce, 27.05.2009 tarihinde gerçekleşmiş olup, henüz bu tarihte il içi taşımaları “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti dışında bırakan bir düzenleme bulunmamaktadır. O halde, taşıma ticari olup, kaza tarihi itibariyle Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti bulunan aracın anılan sigortasının bulunmaması sebebiyle ...'nın sorumluluğunun doğacağı anlaşılmış olmakla, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü yönünde hüküm kurmak gerekirken, yazılı olduğu üzere hatalı gerekçe ile red kararı verilmiş olması doğru değildir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24401, Karar No: 2014/42799, Tarih: 23.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24401 E.  ,  2014/42799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanık Dududan gelen haksız hareketler nedeni ile mağdur ...'ün yaralandığı olayda sanık lehine tahrikten bahsedilemeyeceği gibi mağdur ...'ten kaynaklanan haksız bir hareket bulunmaması nedeni ile tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.