muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3955, Karar No: 2023/11573, Tarih: 23.11.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın fındık bahçesi olduğunu, fındık odunu, yaprak ve kuru ot gelirinin net gelire dahil edilmemesi gerektiğini, objektif değer artış oranının hatalı olduğunu ve idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; denetime elverişli, alanında uzman bilirkişi heyetince alınan raporda, taşınmazın cinsinin tarla ve bina olduğunu, taşınmazın mücavir alanda, köylerin ana yola ulaşım noktasında olup ticari bina vasfında olduğu tespit edildiğini, taşınmazdan elde edilecek gelirin ne fındıktan ne de mısırdan olduğunu, taşınmazda bakkal ve kahvehane olup ticari faaliyetten gelir elde ettiğini bu ticari faaliyetin kamulaştırmadan elde edilecek bedel ile tekrar aynı yerde ve aynı şekilde oluşturma imkanı olmadığını, taşınmazda değirmen gibi yani devamlı gelir getirici unsur olsa değirmenin yapısal değeri değil getireceği gelirin hesaplanacağını bu sebeple kamulaştırma bedeline eklenecek objektif değer artışı değil şerefiye değer artışı ile mağduriyetin giderileceğini ve serbest piyasa rayiçlerine göre ticaret yapılan mülk olarak şerefiye değeri hesaplanıp ve kamulaştırma bedelinin tespit edildiğini, yapı birim bedeline %100 artış eklenmesi hususunun müvekkilleri lehine usulü kazanılmış hak teşkil ettiği, tespit edilen kamulaştırma bedeli çok düşük olup müvekkillerin mağduriyetine neden olduğundan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tespit edilen kamulaştırma bedeli olan 166.049,49 TL'nin, idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen ve 11.03.2019 tarihli ilk karar ile derhal ödenmesine karar verilen 128485,08 TL’lik kısmına 22.03.2017 tarihinden 11.03.2019 tarihine kadar, bakiye 37.564,41 TL’ye ise 22.03.2017 tarihinden son karar tarihi olan 07.07.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, tüm bedele son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi yerinde değildir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; (3) numaralı bendi hükümden tümüyle çıkartılarak yerine “Tespit edilen kamulaştırma bedeli 166.049,49 TL'nin, idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen ve 11.03.2019 tarihli ilk karar ile derhal ödenmesine karar verilen 128.485,08 TL’lik kısmına 22.03.2017 tarihinden 11.03.2019 tarihine kadar, bakiye 37.564,41 TL’ye ise 22.03.2017 tarihinden son karar tarihi olan 07.07.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,” cümlesinin yazılması, suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12324, Karar No: 2015/17442, Tarih: 12.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/12324 E.  ,  2015/17442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yol ve yemek sosyal yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yol ve yemek sosyal yardımı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2013/13731 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğunu belirterek ve sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, Dairemizin 2013/13731 Esas sayılı bozma ilâmında, davacı şahitlerinin davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan kişiler olmaları nedeni ile davada yararları bulunduğundan bu şahitlerin beyanlarına göre fazla mesai ve tatil ücretlerine hükmedilemeyeceği, var ise davacının diğer delillerinin toplanması, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtların getirtilmesi, gerekirse keşif yapılması ve buna göre fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacakları hakkında sonuca gidilmesi gerektiği belirtilmiştir.

İlk derece Mahkemesi tarafından bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek, bir kısım belgelere dayalı olarak davacının göre fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarda bahsolunan dayanaklarından Kulp ve Hani İlçelerine ait olan devam çizelgeleri davacı açısından delil niteliğinde değildir. Davacı Diyarbakır Merkez’de çalışmaktadır. Diğer ilçelerde çalışan başka işçilerin devam çizelgeleri davacı açısından delil niteliği taşımaz.

Bir kısım kadrolu personelin bordrolarındaki tahakkuklar da davacının belirtilen çalışmaları yaptığını ispatlamaz.

İlk derece Mahkemesi tarafından Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2012/6954 Esas, 2012/6955 Esas, 2012/6956 Esas, 2012/6957 Esas, 2012/6958 Esas, 2012/6960 Esas sayılı kararları emsal gösterilmiş ise de, bu dosyaların davacıları sayaç okuma işinde çalışmışlardır. Davacının işi ise davacı şahidi tarafından “kaçak, bakım-onarım” şeklinde ifade edilmiştir. Bu nedenle, bahsi geçen dosyalar da davacı açısından delil niteliğinde değildir.

İlk derece Mahkemesi tarafından Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2012/6954 Esas, 2012/6955 Esas, 2012/6956 Esas, 2012/6957 Esas, 2012/6958 Esas, 2012/6960 Esas sayılı kararları emsal gösterilmiş ise de, bu dosyaların davacıları sayaç okuma işinde çalışmışlardır. Davacının işi ise davacı şahidi tarafından “kaçak, bakım-onarım” şeklinde ifade edilmiştir. Bu nedenle, bahsi geçen dosyalar da davacı açısından delil niteliğinde değildir.

İhale teknik şartnamesinin fazla çalışmaya ve genel tatil çalışmasına cevaz vermesi, bu çalışmaların yapıldığını göstermez.

“Diyarbakır ve çevresinde kaçak elektrik kullanım yoğunluğu nedeni ile sık sık arıza yaşanması” şeklindeki Mahkeme gerekçesi ise hesaplamaya elverişli bir veri değildir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, Dairemizin bozma ilâmından sonra davacı tarafından dosyaya sübut ve hesaba yeter ve elverişli delil sunulmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenler ile, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7242, Karar No: 2007/8039, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7242 E.  ,  2007/8039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 2.11.2006 gün ve 2006/11306-12308 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 2.11.2006 tarih ve 2006/11306-12308 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/336, Karar No: 2023/2424, Tarih: 25.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/336 E.  ,  2023/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

KARAR : (Direnme) Beraat

İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2022 tarih, 2021/324 Esas, 2022/331 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarih ve 2019/26171 Esas, 2021/21970 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2015 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiş ve karar Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarih ve 2019/26171 Esas, 2021/21970 Karar sayılı ilamıyla "Oluş, tüm dosya kapsamı ve suça sürüklenen çocuğun dava konusu sahte parayı müşteki ...'a vererek para üstünü aldığına dair aşamalardaki ifadesi ve parayı kendisine verdiğini iddia ettiği ... hakkında parada sahtecilik suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilip kararın kesinleştiği; suça sürüklenen çocuğun hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen Oktay Erkur Balaban'dan soruşturmada bahsetmeyip mahkemedeki ifadesinde bahsetmesi ve müştekinin 19.11.2014 tarihli soruşturmadaki ifadesinde suça sürüklenen çocuğun telefonuna ulaşamadığı için evine gittiğini annesinin kapıyı açması üzerine suça sürüklenen çocuğun arkadan söyleme diye işaret ettiğini beyan etmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun paranın sahte olduğunu da bildiğinin anlaşıldığı olayda suça sürüklenen çocuğun atılı parada sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," şeklindeki gerekçeyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma ilamımız üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2022 tarih, 2021/324 Esas, 2022/331 Karar sayılı kararı ile dairemizin bozma ilamına direnilmesine ve suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmiş ve karar Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay suça sürüklenen çocuk ...'ün döner ücreti olarak müşteki ...'a sahte 100,00 TL verip 75,00 TL para üstü alarak parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. T.C. ... İstanbul Şubesinin 27.11.2014 tarihli raporunda, A565131620 seri numaralı l adet 100,00 TL nin sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin bulunduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı görüşü bildirilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda parayı kendisine yaşı büyük olan ...'ın verdiğine ve döner almasını istediğine, paranın sahte olduğunu bilmediğine ilişkin beyanda bulunmuştur.

4. ... yönünden evrak tefrik edilerek 2015/36233 soruşturma numarasına kayıt edilmiştir. ... suçlamayı kabul etmemiş ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

5. Mağdur ... 19.11.2014 Tarihli Emniyet ifadesinde; ".. Ben ... Merkez Mah. ... Cad. üzerinde bulunan ... Döner isimli iş yerinde motor kurye olarak çalışmaktayım. 18.11.2014 günü saat 12:30 sıralarında arkadaşım olan ... beni telefonla arayarak döner siparişi verdi, bana ücret olarak 100 TL vereceğini, gelirken yanımda 100 TL’nin üstünü getirmemi istedi. Ben verdiği siparişleri aldım, verdiği siparişler 25 TL tutuyordu 75 TL de para üstü alarak ...’in yanına gittim. Siparişi kendisine verdim, kendiside bana ücret olarak 100 TL verdi, ben kendisine para üstü olarak 75 TL verdim. Kendisi siparişi yol kenarından aldı, yani evine götürmedim. Ben parayı alıp iş yerime geldikten sonra parayı kontrol ettiğimde sahte olduğunu anladım, tekrardan

kendisini aradım ancak ulaşamadım, telefonu kapalıydı. Bunun üzerine ben kendisinin evine gittim, annesi kapıyı açtı, ben annesine durumu anlatacaktım, ancak ... bana arkadan işaret ederek anneme söyleme dedi. Bende annesine söylemedim. Kendisi daha sonra bana telefondan yarın paranı vereceğim dedi, ancak ertesi günde bana paramı vermedi. Ben Keremin bana vermiş olduğu A 565 131620 seri numaralı sahte 100 TL'yi size teslim ediyorum, bana sahte para veren ... Ergün isimli şahıstan davacı ve şikayetçiyim. Kendisinin evinin açık adresini bilmiyorum, ancak bu evi size gösterebilirim, kendisi 0538 \*\*\*\*\*\*\* 81 numaralı telefonu kullanmaktadır, kendisine bu numaradan ulaşabilirsiniz" şeklinde beyanda bulunmuştur,