muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6721, Karar No: 2014/3058, Tarih: 18.02.2014

O hâlde, davalılardan Kurum ile G.. A.Ş (K.. Taş. San. ve Tic. A.Ş) avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. A..'ye iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1262, Karar No: 2025/1783, Tarih: 10.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/1262 E.  ,  2025/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ardahan 25. Hudut Tugay Komutanlığı'nın Harekat ve İstihbarat Şubesinde sivil memur olarak uzman mütercim kadrosunda görev yapan ve geçici olarak kütüphanede görevlendirilen sanığın, Artvin'e tayin olduktan sonra yapılan sayımlarda 1678 kalem toplamda 3137 adet kitabın eksik çıkması ve böylece kamu zararı oluşmasına sebebiyet verdiği iddia edilen eyleminin, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun askeri şahıslar başlıklı 3. maddesinde "Türk Silahlı Kuvvetleri kadro ve kuruluşunda çalışan sivil personel''in askeri şahıs sayılacağına ilişkin düzenleme nedeniyle, anılan Kanun'un 131. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, bu suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabî olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 04.03.2015 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca bir sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4208, Karar No: 2011/2017, Tarih: 30.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4208 E.  ,  2011/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı Hazine'ye aleyhindeki hüküm, mahkeme kaleminde ... ismindeki kişiye tebliğ edilmiş ise de bu kişinin Hazine'yi temsile yetkili olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. İmranlı Mal Müdürlüğünden ...'in Hazine'yi temsile yetkili olup olmadığının sorulması, temsile yetkili ise gelen cevabın dosyaya konulması, temsile yetkili değil ise davalı Hazine'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesine uygun olarak mahkeme hükmünün tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 30.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7509, Karar No: 2019/6497, Tarih: 11.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7509 E.  ,  2019/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 101 ada 127 sayılı parsele komşu 101 ada 124 ve 128 parsel sayılı taşınmazların dava dosyasının sureti, tapusu oluşmuş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait tespit tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 15-20 yıl içinde çekilmiş orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte (komşu parsellerle kenarlaştırılarak) memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/11/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10361, Karar No: 2023/2826, Tarih: 11.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10361 E.  ,  2023/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

SUÇ TARİHLERİ : 25.09.2009, 25.01.2010

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımının dolmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça konu faturaların en son 2009 takvim yılı Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle zincirleme eylemler nedeniyle suç tarihinin 25.01.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu 2008 ve 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılındığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35271, Karar No: 2022/7424, Tarih: 15.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/35271 E.  ,  2022/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Silahla tehdit ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen... tarihli ve .... soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin ... tarihli ve ....değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... gün ve ... sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müştekiler ile şüpheli İbrahim arasında daha önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde aralarında tartışma çıktığı, tartışma esnasında şüphelinin elinde bulunan silah ile müştekileri ölümle tehdit ettiği ve müşteki...'e yönelik olarak "senin a..na korum" diyerek hakarette bulunduğundan bahisle silahla tehdit ve hakaret suçlarının işlendiğinin iddia edildiği olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin alınan savunmasında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair müştekilerin soyut iddiaları dışında kamu davası açmaya yeterli şüphe oluşturacak delilin de elde edilemediği gerekçesiyle bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; silahla tehdit suçu bakımından, şüphelinin olay günü müştekilerle yaşamış olduğu tartışma esnasında silahı belinden çıkarttığının tanıklar... ve ...'in, silahı müşteki ...'e doğrulttuğunun tanık ...'nın beyanlarıyla sabit olduğu, ayrıca olay gününe ait güvenlik kameralarına ait görüntülere ilişkin CD'nin dosya arasında mevcut bulunduğu, ... tarihli CD inceleme tutanağına göre de şüphelinin görüntülerde silah çıkartığının belirtilmesi karşısında, silahla tehdit suçu bakımından delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir

İncelenen somut olayda, aralarında önceye dayalı husumet bulunan müştekiler ile şüpheli ... arasında olay günü yaşanan tartışmada sanığın elinde bulunan silah ile müştekileri ölümle tehdit ettiği ve müşteki Hüseyin'e yönelik olarak "senin a..na korum" diyerek hakarette bulunduğundan bahisle silahla tehdit ve hakaret suçlarının işlendiğinin iddia edildiği olayda, Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin alınan savunmasında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair müştekilerin soyut iddiaları dışında kamu davası açmaya yeterli şüphe oluşturacak delilin de elde edilemediği gerekçesiyle bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; silahla tehdit suçu bakımından, ...tarihli CD inceleme tutanağına göre de şüphelinin görüntülerde silah çıkarttığının tespit edilmesi, tanık ....’in şüphelinin elindeki tabancayı iki kez yukarı doğrulttuğunun ve mağdur ...'e doğrultarak katliam yapacağım dediğini beyan etmesi ve tanıklar ... beyanlarında şüphelinin belinden silah çıkarttığını ancak kimseye doğrultmadığını beyan etmeleri karşısında CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin iddianame düzenlenebilmesi ve suçların işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu açıktır.

Şüphelinin eylemlerinin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, itirazın kabulü yerine reddine dair karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hakimliğinin ...tarihli ve .... değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK'nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6055, Karar No: 2014/14002, Tarih: 23.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6055 E.  ,  2014/14002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/847-2013/841

Taraflar arasında görülen çeyiz ve ziynet iadesi-alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların aralarındaki geçimsizlik nedeniyle ayrı yaşadıkları ve boşanma davasının bulunduğunu, birlikte yaşadıkları süreçte davalının, altınlara ihtiyacı olduğunu söyleyip istediğini, davacı vermek istemeyince davacının 7 aylık hamile olmasına aldırmadan, şiddet uygulayıp zor kullanarak davalıdan aldığını, bu son tartışma üzerine davalının davacıyı anne evine bıraktığını, çeyiz eşyaları ve dava dilekçesinde belirtilen ziynetlerin davalıda kaldığını belirterek, aynen iadesine, olmadığı takdirde toplam 68.856 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacıya ait çeyiz eşyalarının çoğunun müşterek konutta durduğunu, davacının gelip almadığını, talep edilen ziynet eşyalarının ise ortak konutu terkederken davacının birlikte götürdüğünü, ziynetlerden 78 gr 22 ayar bir adet altın pres setin gerçekte 70 gr 22 ayar olup, davalıda olduğunu; bileziklerden bir tanesinin de ortak ihtiyaçlar için bozdurulduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 8 adet bilezik, 1 adet söz bileziği, bir adet set takımı, bir adet Cumhuriyet altını ve 7 adet çeyrek altının davalıda kaldığı davacıya verilmediği, çeyiz eşyalarının da halen davalıda olduğu gerekçe gösterilerek ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesine, olmadığı takdirde 25.876 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin ziynet eşyalarına ilişkin talebin reddine, davalı tarafından alınan mobilya takımı, koltuk takımı, yatak odası takımı ve karyola örtüsü takımı ile ilgili talebin reddine, diğerlerine ilişkin talebin kabulü ile davacıya iadesine, olmadığı takdirde 5.820,30 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

Ancak, ziynet eşyaları yönünden; Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Ancak, ziynet eşyaları yönünden; Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla, bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle, evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden yanında götürmesi gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Aksini ispat yükü ise davacı kadındadır.

Somut olayda; taraflar arasında gerçekleşen olaylar nedeniyle 3.Ağır Ceza Mahkemesinde süren davada; davacı, “hamileliğinin 6.ayında çok rahatsızlandığını ve kendisinin isteğiyle davalının annesinin evine bıraktığını, davacının tanık olarak dinlenen anne ve babası bu süreçte davalının zaman zaman gelip evinde kaldığını” beyan etmişlerdir.

İşbu dosyada dinlenen davalı tanıkları, davacının kendi isteğiyle ve daha iyi bakılmak için annesinin evine gittiğini beyan etmiştir. Davacı tanıklarının ise, davacının şiddet görerek evden ayrıldığına yönelik görgüye dayalı bilgi ve beyanları bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacının iddia ettiği gibi ziynetlerin zorla elinden alındığını kanıtlayamadığı gözetilerek, davalı tarafından kendisinde olduğu belirtilen ve davacıya iade edildiği ispat edilemeyen altın set ve bir adet bilezik yönünden davanın kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, davada 8 bileziğe ilişkin talep mevcut olduğu halde, talebi aşar şekilde, bilirkişi 9 bileziğe yönelik belirlediği bedele hükmedilmiş olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.