muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8177, Karar No: 2023/2484, Tarih: 04.09.2023

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.10.2021 tarihli, davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının esastan reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Davalı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davanın reddi gerektiğine,

2.Hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının fazla olduğuna,

3.Davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin fazla olduğuna,

ilişkindir.

B. Davacı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davacının tutuklanması sebebiyle tıp fakültesini bir sene geç bitirdiği, bu sebeple pratisyen hekim maaşı ve döner sermaye ücret toplamının maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine,

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna,

ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının 04.07.2017 günü gözaltına alındığı, 06.07.2017 tarihinde tutuklandığı, 03.10.2017 tarihinde tahliye edildiği, hakkında Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarih, 2017/125 esas ve 2019/51 karar sayılı kararı ile hakkında beraat karar verildiği, anılan kararın 27.02.2019 tarihinde kesinleştiği, CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen üç aylık yasal süre içerisinde davanın açıldığı tespit edilmiştir.

Davanın CMK'nın 141/1-e maddesine göre maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu ve şartlarının oluştuğu anlaşıldığından; Hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak açılmış dava olup olmadığı hususunda UYAP üzerinden yapılan araştırma neticesinde; davacı tarafça eldeki iş bu dava haricinde aynı konu nedeniyle açılmış başka dava bulunmadığı anlaşılmıştır.

Davacı tarafından gözaltına alındığı tarihte ne kadar gelir elde ettiğine ilişkin somut herhangi bir belge ve bilgi ibraz edilmediği, mahkemece yapılan araştırma neticesinde davacının sigortalı olarak çalışmadığı anlaşılmıştır. Yargıtay uygulamaları nazara alındığında “kurumsal kayda bağlı olmaksızın veya tespit ve ispat olunabilen, sürekli gelir getiren bir iş sahibi olmadan yapılan çalışmalarda kazancın asgari ücret miktarı üzerinden tespit edilmesi” esasının benimsendiği, davacının gözaltında ve tutuklulukta kaldığı 04/07/2017-03/10/2017 tarihleri arasında oluşan 92 günlük kazanç kaybına karşılık olarak toplam 4.305,78 TL maddi tazminatın, taleple bağlı kalınarak davacının tutuklama tarihi olan 06.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Manevi tazminat talebi yönünden dosyanın incelenmesinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/05/1999 tarih ve 9/102-115 sayılı ilamında haksız tutuklama nedeniyle hükmolunacak manevi tazminatın belirlenmesinde gözönüne alınacak kıstasların açıklandığı, buna göre: davacının üzerine atılı suçun niteliği, haksız olarak gözaltında kaldığı sürede hürriyetinin kısıtlanması sonucunu doğurması, tespit edilen sosyo-ekonomik durumu sanığın gözaltı ve tutuklama tarihinde tıp fakültesi öğrencisi olması hususu hep birlikte değerlendirildiğinde, hak ve nesafet kuralları uyarınca manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ancak manevi tazminatın şahsın çektiği elem ve sıkıntıları kısmen de olsa dindirmeyi amaçlayıp zenginleşme sonucunu doğurmaması gerektiği nazara alındığında davacının manevi tazminat konusundaki davasının kısmen kabulü ile gözaltına alındığı 04.07.2017 tarihinden, tahliye edildiği 03.10.2017 tarihine kadar olan 92 günlük süreye ilişkin manevi zararlarına karşılık olarak takdiren 7.000,00 TL manevi tazminatın, taleple bağlı kalınarak tutulama tarihi olan 06.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminat miktarının 4.212,12 TL'ye düşürülmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/125 Esas, 2019/51 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.07.2017-03.10.2017 tarihleri arasında 91 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 19.02.2019 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.02.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olması, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek 4.212,17 TL maddi tazminat ödenmesine karar verilmesi nedeniyle toplam tazminat miktarının 11.212,17 TL olduğu, 6100 sayılı Kanun’un, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davalı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

B.1. Davacının tutuklanması sebebiyle tıp fakültesini bir sene geç bitirdiği, bu sebeple pratisyen hekim maaşı ve döner sermaye ücret toplamının maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemi yönünden;

Davacının maddi tazminata ilişkin taleplerinin muhtemel zarar kapsamında olduğu değerlendirildiğinden gözaltına alındığı ve tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya gözaltında ve tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.2.Hükmedilen manevi tazminatın az olduğuna ilişkin temyiz istemi yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1178 Esas, 2019/958 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünün ikinci (B.2) paragrafında açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1178 Esas, 2019/958 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13955, Karar No: 2023/960, Tarih: 28.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13955 E.  ,  2023/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/533 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Mağdure beyanı dışında delil bulunmadığına, mağdurenin sanığı teşhis edemediğine, sanığın sabıka kaydının ve geçmişteki olumsuz tavırlarının ceza mahkumiyetine hukuki dayanak olamayacağına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeme gerekçesinin yerinde olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ve sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü katılan mağdure ... ...'nın ikametinin yakınında bulunan yengesine gittiği sırada sanığın kullandığı ... \*\*\* plaka sayılı aracı ile mağdurenin yanına geldiği, mağdureye İzmit'in ne tarafta olduğunu sorduğu mağdurenin kahvehaneyi göstererek orada bulunan şahıslara sormasını söylediği, buna rağmen sanığın mağdureye "Sen gel beni sen götür boşver adamları" diyerek katılandan araca binmesini istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine mağdureye "Masturbasyon kullanıyormusun, gel beraber olalım" dediği, o sırada mağdurenin yengesi olan tanık ...'nin katılanı merak ederek sokağa inmesi üzerine sanığın araçla olay yerinden ayrıldığı, daha sonra eve giderek ailesine anlatması üzerine polis merkezine giderek şikayetçi oldukları, sanığın olay yerinde bulunduğunu ve sanığa yol sorduğunu kabul ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafii her ne kadar mağdurenin beyanı dışında delil bulunmadığını belirtmiş ise de sanığın suç tarihinde aracı ile olay yerinde olduğunun kendi ifadesi, kamera kayıtları ve tanık beyanı ile sabit olduğu, sanığın kişilere yol sorarken bir çıkmaz sokakta gençten bir kıza yol sorduğu beyanının tanık ...'nin sokağın çıkmaz sokak olduğu beyanı ile örtüştüğü, mağdurenin beyanlarının genel itibariyle çelişki içermeyip istikrarlı olup tanık anlatımı ile de doğrulandığı, mağdure veya ailesinin sanığa suç isnat etmesini gerektirir bir husumetin bulunmadığı, tarafların birbirlerini tanımadığı, sanığın sabıka kaydı ve geçmişteki olumsuz tavırlarının ceza mahkumiyetine hukuki dayanak yapılmadığı, bu hususun teşdit, taktiri indirim, erteleme, para cezasına çevrilme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması bakımından gerekçe yapıldığının anlaşılması karşısında mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden; Sanık hakkında kurulan hükümde " ...sanığın geçmişi, adli sicil kaydına göre daha önce benzer suçtan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması, suç işlemeye meyilli olumsuz kişiliği, benzer suçu işleme hususundaki ısrar ve eğilimi, suçu işleyiş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, suçun yaşı küçük mağdura karşı işlenmiş olması, suçu işledikten sonra yargılama aşamasında suçtan pişmanlığının bulunmaması gözönüne alındığında ilerde tekrar suç işlemekten kaçınacağına dair mahkememize olumlu kanaat gelmediğinden.." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/533 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7027, Karar No: 2016/7133, Tarih: 17.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7027 E.  ,  2016/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Sanığın mağdur ile mağdureye yönelik eylemlerini gerçekleştirmek için tehdit kullanması söz konusu olmasa da cebir kullandığının anlaşılması karşısında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanması sonuca etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15160, Karar No: 2014/480, Tarih: 15.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15160 E.  ,  2014/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/399894

Mahkemesi : Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19.10.2011

Numarası : 2011/130 - 2011/289

Suç : Suçu bildirmeme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçu bildirmeme suçunun TCK'nın 278/1. maddesinde düzenlendiği, ancak anılan maddenin Anayasa Mahkemesinin 30.06.2011 tarih ve 2010/52 esas, 2011/113 sayılı kararı ile iptaline karar verildiği ve iptal kararının yürürlüğe girdiği 15.04.2012 tarihine kadar yeni bir yasal düzenleme gerçekleştirilmemesi karşısında, sanığa yüklenen eylemin yaptırımsız kaldığı anlaşıldığından, sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7719, Karar No: 2008/11008, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7719 E.  ,  2008/11008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 109 ada 18 parsel sayılı 8072.97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çamlık niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, taşınmazın Hazine ile ilgisi olmayıp üzerindeki çam ağaçlarının kendi imkanları ile yetiştirilmiş olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 28.09.1940 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 30.05.1980 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, taşınmazın 80 yaşlarında eylemli karaçam ağaçlarıyla kaplı olduğu ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 15/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14637, Karar No: 2013/20903, Tarih: 27.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14637 E.  ,  2013/20903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, özel kişiler arasındaki mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1286, Karar No: 2023/1291, Tarih: 16.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1286 E.  ,  2023/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/420 E., 2022/291 K.

...

...

...

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasından verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İkinci kez verilen karar davacı SGK vekilince temyiz edilmiş olup Dairemizce temyiz istemlerinin kabulü ile ikinci kez bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen üçüncü karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı SGK vekili dava dilekçesinde; kurum sigortalısı ...'ın 01.02.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle iş göremez duruma geldiğini, kaza nedeniyle sigortalıya 33.777,18 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL alacağın onay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında kazazade işçiye 11.053,05 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini bu suretle müvekkili kurumun toplam zararının 44.830,23 TL olduğunu beyanla, davasını bu zararın %90'ı olan 40.347,20 TL olarak 29.12.2015 tarhinde ıslah ettiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sırasında davacı vekili 24.06.2020 tarihinde vermiş olduğu dava dilekçesi ile birleşen davada; kurum sigortalısı ...'ın 01.02.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu iş göremez duruma geldiğini, kurum zararlarının tazmini için ... 2. İş Mahkemesinin 2019/420 Esas sayılı dosyası ile diğer işverene dava dava açıldığını, kazanın davalıların kusurlu eylemi sonucu meydana geldiğini beyanla, oluşan kurum zararının %90'ının ... Sosyal Hizm. Gıda İnş. Nak. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Çelik A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın usulen reddinin gerektiğini, Zira, Sigortalının ... Sosyal Hizmetler Gıda İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. GRTL") unvanını haiz hizmet şirketinde çalıştığını ve bordrolandırıldığını, sigortalının prim ödemeleri ... tarafından yapıldığını ve maaşı ... tarafından yatırıldığını, iş kazasının oluşumunda işverenin kusurunun bulunmadığını, olayın dış etkenler nedeniyle meydana geldiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

1.Davalı ... Çelik A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın usulen reddinin gerektiğini, Zira, Sigortalının ... Sosyal Hizmetler Gıda İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. GRTL") unvanını haiz hizmet şirketinde çalıştığını ve bordrolandırıldığını, sigortalının prim ödemeleri ... tarafından yapıldığını ve maaşı ... tarafından yatırıldığını, iş kazasının oluşumunda işverenin kusurunun bulunmadığını, olayın dış etkenler nedeniyle meydana geldiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Birleşen dava davalısı ... Sosyal Hizm. Gıda İnş. Nak. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; Müvekkili şirketin kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun olmadığını, kaza olayına yönelik alınan kusur raporlarının çelişkili olduğunu, yapılan taşıma işinin hem çalışanın işi ile ilgili olmayıp hem de mesai saatleri dışında meydana geldiğini, yapılan taşıma işi işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevler arasında olmadığını, bu nedenle kendisine bir taşıma eğitimi verilmesinin zorunluluğundan da bahsetmek mümkün olmayacağını, ayrıca yapılan bu taşıma işinden dolayı, müvekkili şirketin bir bilgisi ve haberi olmadığını, taşıma işi üst işveren şirketin bir yetkilisinin isteği üzerine gerçekleştiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/350 Esas, 2018/360 Karar sayılı kararıyla; "Davacının davalı şirket hakkında açmış olduğu rucuen tazminat davasının ıslah dilekçesi ve aleyhe bozma yasağı nazara alınarak kısmen kabulüne; 30.999,46 TL alacağın; gelirlerin onay, masraf ve ödemelerin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.