muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15970, Karar No: 2022/2941, Tarih: 08.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15970 E.  ,  2022/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan ... vekili

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan ... vekilince ileri sürülen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gündüz vakti suça sürüklenen çocuğun katılandan 10 TL parayı kolundan tutmak suretiyle cebinden zorla alması şeklindeki olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 148/1, 31/2, 32/2, 168/3. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükümleri verilmiştir.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2.) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır.

Ancak;

Her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdurlardan alınan paranın suç tarihi olan 30.05.2011 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdurlardan alınan paranın suç tarihi olan 30.05.2011 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9487, Karar No: 2021/10091, Tarih: 27.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9487 E.  ,  2021/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-MÜTEVEFFA : ... (13.05.2017 t.de öldü)

MİRASÇILAR : ... ve Ark.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek mirasçısı tarafından eksik inceleme ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkek mirasçısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davanın devamı sırasında davacı erkeğin öldüğü, bu nedenle boşanma davasının konusuz kaldığı, davacının mirasçısı tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 181. maddesi gereğince kusur belirlemesi yönünden davaya devam edildiği ve yapılan yargılama neticesinde kısa karar ve gerekçeli kararda davacı eşin kusurlu olmadığının tespitine yazılarak maddî hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece gerekçeli kararda “Her ne kadar Mahkememizce verilen kısa kararda boşanmaya sebep olan olaylar yönünden davacı erkek hakkında bir hüküm kurulmuş ise de, boşanma davasının devamı esnasında davacı eşin ölmesi halinde davalının kusur durumu değerlendirilmektedir. Esasında hüküm tefhim edilirken hazır bulunanlara boşanmaya sebep olan olaylarda davalının kusurlu olmadığının tespit edildiği belirtilmiş ancak tutanakta sehven davacı yazılmıştır. Huzurdaki davanın boşanma davası olduğu ve davanın devamı esnasında davacı asilin ölmesi üzerine kusur değerlendirmesinin davalı hakkında yapılacağı anlaşıldığından 2 numaralı kararda davalı yazılacakken davacı yazıldığı anlaşılmıştır.” denilerek gerekçede de yapılan hata yönünden açıklama yapılmıştır.

İlk derece mahkemesince kararın hüküm kısmının 2. bendinde “Boşanma davası yönünden davacı eşin boşanmaya sebep olan olaylar yönünden açılmasına sebebiyet verecek ölçüde kusurlu olmadığının tespitine" yazılması doğru değil ise de, bu yön yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yazan “davacı eşin” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “davalı eşin” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 27.12.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5141, Karar No: 2011/7776, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5141 E.  ,  2011/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.09.1994-01.09.2003 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Davacı 01.09.1994-01.09.2003 tarihleri arası 2926 sayılı Yasaya tabi Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.09.1994-01.09.2003 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Davacı 01.09.1994-01.09.2003 tarihleri arası 2926 sayılı Yasaya tabi Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.09.1994-01.09.2003 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye,

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının 12.08.2008 tarihinde Ziraat Odası kaydının başladığı, Tarım Kredi Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi vs. kaydının olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 25.08.1994 tarihinde yapıldığı, 1996 ve 1997 yılında da prim kesintinin olduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.09.1994-31.12.1997 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1998-01.09.2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların Tarım ... sigortalı olarak kabul edilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12224, Karar No: 2012/13973, Tarih: 04.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/12224 E.  ,  2012/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :Beraat.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik polisi tarafından durdurulması sonrası, ehliyet ve ruhsatına el konularak, aracının trafikten men edileceğini öğrenen sanığın, trafik polisinden kaçmak amacıyla bindiği aracını ara sokaklarda hızla kullanıp, tek yönlü yola tersten girerek kişilerin hayat, sağlık ve mal varlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde ... kullanmak suretiyle, trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu anlaşılmasına rağmen, unsurları oluşan atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beratına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu kasten işlenen bir suçtur. Bilindiği gibi kastın iki unsuru vardır:

1- Bilme unsuru

2- İsteme unsuru

Bilme unsuru failin kanuni tarifteki ögelerin varlığını bilmesini gerektirmektedir. Fail, suçla ilgili normda yer alan tüm öğeleri bilerek hareket ettiğinden, kastın bilme öğesi gerçekleşmiş olur.

Bilmenin yanında ayrıca kanuni tarifteki unsurların ayrıca da istenilmiş olması zorunludur. İsteme failin maddi unsurların gerçekleşmesini irade etmesi, dilemesidir.

Fail kanuni tarifteki unsurları bilerek ve isteyerek hareket ettiğinde, kastın bulunduğu kabul edilir.

Yargıtay birçok kararında belirttiği gibi kast failin iç dünyasını ilgilendiren bir durum olup, işlenen suç bakımından suç niteliğinin belirlenmesi açısından, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları değerlendirilerek kastın olup olmadığına karar verilir. Dava konusu olaya baktığımızda sanık; polisin kovalamacası sonrası ters yöne girmiştir. Ters yöne girme öncesi veya girme anında sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma kastının olduğuna dair hiç bir delil yok. Onun kastı, trafiği tehlikeye sokma değil, polisten kaçmaktır. Dikkatsizliği ile ters yöne girmiştir. Bu suçta taksirle işlenmez. Dolayısıyla kasten işlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu oluşmaz. İdari para cezasını gerektiren bir eylem olarak kalır.

Bütün uygulamada ters yönde trafiğe girip trafik kazasına sebebiyet verenler için bilinçli taksirle yaralama veya öldürme suçu kabul ediliyor. Olayımızda iradesi zorlanmış birinin polisten kaçarak ters yöne girmesini kasten trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu olarak değerlendirmemek gerekir.

Tüm açıkladığımız bu nedenlerden dolayı mahkemenin beraat kararının yerinde olduğunu düşündüğümüzden çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/29729, Karar No: 2011/11099, Tarih: 30.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29729 E.  ,  2011/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gerekin HUMK'nun 22.maddesi hükmü uyarınca kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) belirleyebilirler. Bir başka anlatımla taraflar bu koşulun oluşması durumunda yetki sözleşmesi düzenleyebilirler. Bu husus, adı geçenlerin iradesini bono metnine yazmak sureti ile de gerçekleştirilebilir.

Somut olayda takip dayanağı bonoda bu hükümlere uygun olarak, özel yetkili yer "Keşan" olarak taraflarca tespit edilmiştir. Alacaklı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen "Keşan"  İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde ve sözleşilen yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini özel yetkili "Keşan" İcra Dairesinde kullanmasında yasaya aykırılık bulunmadığından mahkemece borçlunun yetki itirazının reddine karar vermek gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45516, Karar No: 2013/7929, Tarih: 06.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45516 E.  ,  2013/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 03.04.2003-10.03.2006 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işverenlikçe feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve resmi tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, davanın husumet bakımından reddi gerektiğini, davacının müvekkili şirketle aynı adreste faaliyet gösteren ... Çorap Tekstil Şirketinde çalıştığını, davacının çalışma süresinin tespitini de istediğini, bu davanın ayrılması gerektiğini, davacının müvekkili ... Çorap kayıtlarına göre işe giriş tarihinin 26.07.2005, işten ayrılma tarihinin 09.03.2006 olduğunu, müvekkilinin davacıyı kovmadığını, davacı ve bir kısım arkadaşının maaşlarının yetersiz olduğu ve zam istediklerini beyanla önce işi durdurduğunu, bilahare topluca yasal bir mazeret göstermeden işyerini terk ettiğini, iş akdinin bu nedenle işverence feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafça iş akdinin haklı olarak feshedildiğinin kanıtlanamadığı, buna göre davacının kıdem - ihbar tazminatı taleplerinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin kim tarafından yapıldığı ve bunun yasal sonucu olarak davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, her ne kadar feshin işveren tarafından yapıldığı ve haksız olduğu gerekçesiyle davacının ihbar tazminatına hak kazandığına karar verilmişse de, dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre davacının hizmet akdini haklı nedenle tek taraflı feshettiği anlaşıldığından akdi haklı nedenle dahi olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözden kaçırılarak bu alacağın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34723, Karar No: 2014/26023, Tarih: 17.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/34723 E.  ,  2014/26023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/222921

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

NUMARASI : 2009/462 (E) ve 2010/63 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan M.. B..nın CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören M.. B..nın kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 234. maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı sanık T.. Y.. müdafii ve şikayetçi M.. B.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.