muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10583, Karar No: 2018/4674, Tarih: 19.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10583 E.  ,  2018/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19/06/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davacı ... ve ... vekili A. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. ... dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, .. . 151 pafta, 1074 (eski 1204) ada, 135 sayılı parselde yer alan gayrimenkulün arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazda 13/02/1973 yılında kat irtifakı kurulduğu, kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 18/04/1973 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1973 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesindeki unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda bir delil bulunmamaktadır. Mahkemece yapılan keşfe ilişkin alınan bilirkişi raporunda da KMK'nın 3. maddesine ve hakkaniyet kurallarına aykırı olmadığı ve arsa paylarının yeniden düzenlenmesi veya hesaplanması gerekmediği belirtilmiştir. Bu durumda, davacının talebini ispatlayan bir delil de bulunmamakta olup davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava konusu taşınmazda 1973 yılında kat irtifakının ve kat mülkiyetinin birlikte kurulduğu ve o zamandan beri aynı şekilde kullanıldığı belirlenmekle,yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 19/06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13525, Karar No: 2024/9979, Tarih: 21.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13525 E.  ,  2024/9979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/394 E., 2023/537 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hayasızca hareketlerde bulunma ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Özetle suçu haksız tahrik etkisi altında işlediğine, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ve tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5255, Karar No: 2015/11864, Tarih: 21.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5255 E.  ,  2015/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 04.11.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmiş, tebligat parçası dönmüş olmakla, gelen olmadığından duruşmasız inceleme yapılmasına karar verilerek dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafii Av. ...'nin duruşmaya gelmediği, 03.11.2015 günlü telgraf ile ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/178 Esas sayılı dosyasında duruşması olduğunu belirten mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı.

Yargıtaydaki duruşmaların ilk derece mahkemelerine göre öncelikli olduğundan sanık müdafii Av. ...'nin erteleme talebinin reddine,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6788, Karar No: 2019/1629, Tarih: 11.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6788 E.  ,  2019/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, .... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 28 parsel sayılı 654.956,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadim mera olduğu gerekçesiyle kamu orta malı mera olarak sınırlandırılmış, aynı çalışma alanında bulunan 102 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 30 ve 31 parsel sayılı sırasıyla 20.196.81, 31.214.31, 43.266.13, 30.979.29, 10.016.13, 32.813.41, 18.509.07, 10.843.92, 12.801.27, 18.741.48, 14.967.48, 12.855.30, 13.182.09, 6.265.58, 12.999.98 ve 2.245.39 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ayrı ayrı davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kayıtlarına dayanarak 102 ada 28 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının kapsamında kaldıkları gerekçesiyle 102 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 30 ve 31 parsel sayılı taşınmazlar da re'sen davalı hale getirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu 102 ada 28 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın hukuki yarar yokluğundan reddi ile bu taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına, dava konusu 102 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 30 ve 31 parsel sayılı taşınmazlar hakkında ise yöntemince açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yerolmadığına ve tespit tutanaklarının Tapu Müdürlüğü’ne iadesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında mera vasfıyla sınırlandırılan çekişmeli 102 ada 28 parsel sayılı taşınmaz hakkında tapu kaydına dayanarak dava açmış ve bu taşınmazın özel mülk olarak Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir. Davacı Hâzinenin dayandığı ve dosya arasına getirtilen tapu kayıtlarının incelenmesinden, tarla vasfıyla özel mülkiyet olarak Hazine adına kayıtlı oldukları anlaşılmaktadır. Tapu kaydı mülkiyet belgesi olup, meralar ise özel mülkiyete konu yerlerden değildir. Bu nedenle, davacı Hazinenin çekişmeli 102 ada 28 parsel sayılı taşınmazın mera olmayıp, özel mülk olarak Hazine adına tapuya tescilini talep etmekte hukuki yararının bulunduğu açıktır. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, davacı Hâzinenin tutunduğu tapu kayıtlarının oluşumlarına esas belirtmelik tutanakları ile belirtmelikte sözü edilen kayıt, belge ve ilamlar getirtilip dosya arasına konulmalı, söz konusu tapu kayıtlarının revizyon durumları araştırılarak revizyon gördükleri parsellerin kadastro tespit tutanakları ve dayanakları temin edilmeli, dosyaya sunulan mera tahsis kararının varsa haritası getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile uzman fen ve ziraat bilirkişilerinin katılımıyla keşif yapılmalıdır.

Yapılacak keşifte, davacı Hazinenin dayandığı tapu kayıtları ve haritaları ile mera tahsis haritası yöntemince mahalline uygulanıp, kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına (krokisine) göre belirlenmeli, tapu kayıtlarının ve mera tahsis kararı haritasının zemine uygun olmaması veya uygulama kabiliyetinin bulunmaması halinde ise kayıtların sınırlarına itibar edilmeli, bu amaçla dayanak tapu kayıtları ile mera tahsis kararı ihdaslarından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup, kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde gösterilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırlarının tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tapu kayıtlarının revizyon gördükleri parseller varsa bunlardan hükmen kesinleşenlerin dava dosyalarındaki kayıt uygulamaları göz önünde bulundurulmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması hususundaki beyanları komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişilerinin beyanlarına başvurulmalı, fen bilirkişisinden toprak tevzi haritası, mera tahsis haritası ile kadastro paftasının ölçeklerini eşitleyip çakıştırmak suretiyle tapu kayıtlarının ve mera tahsis kararının kapsadıkları alanları gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlemesi istenilmeli, ziraat bilirkişisinden çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü ve mera vasfı taşıyıp taşımadığı hususlarında bilimsel verilere dayalı, taşınmazın yakın plan fotoğraflarıyla desteklenmiş rapor aldırılmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin çekişmeli 102 ada 28 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7119, Karar No: 2011/547, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7119 E.  ,  2011/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2008 tarih ve 2008/140-2008/510 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 12.680 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1950'li yıllarda alınmış nama yazılı hisse senedi ile davalı bankanın ortağı olduğunu, bankanın anayasa ve uluslararası sözleşmeler ile TTK hükümlerine aykırı şekilde yönetilerek müvekkilinin kâr payı almak ve sermaye artırımına katılmak haklarının engellendiğini, mülkiyet hakkının ancak anayasa ile sınırlandırılabileceğini, genel kurul çağrılarının usulsüz yapılarak sermaye artırımına katılma ve rüçhan hakkının kısıtlandığını, 30 yıldan uzun süre kâr payı dağıtılmayarak bir kısmının Hazine'ye aktarıldığını bir kısmının ise şirketin mali yapısının güçlendirilmesinde kullanıldığını ileri sürerek, müvekkilinin sermaye artırımına katılarak rüçhan haklarını kullanmasının ve kâr payını almasının yasaklanıp yasaklanmadığının, temettülerin davalı bankaya ve Hazineye ödenip ödenmediğinin, 1969-2008 yılları arasındaki genel kurul çağrılarının ve ana sözleşme değişikliklerinin TTK hükümlerine aykırı yapıldığının tespitine, müvekkilinin sermaye artırımından katılma olanağı verilmesi halinde elinde olması gereken hisse senedi miktarının tespitine, pay defterine tesciline bu talep yerinde görülmezse şimdilik 6.450,00 TL ile şimdiye kadar ödenmemiş kar paylarına mahsuben 50,00 TL temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımı ile genel kurul çağrılarının yasa ve ana sözleşmeye uygun yapıldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketin ortağı olduğu, davalı şirketin davaya konu yıllar itibariyle kar payı dağıtım kararı almadığı, anonim şirketlerde genel kurulca kârın dağıtılması kararı alınmadıkça kâr payının dava yoluyla istenmesinin olanaklı olmadığı, davacının, genel kurul gündemine kâr dağıtımı konusunda gündem maddesi konulmasını teklif etmediğini, anılan yollara başvurmayan davacının doğrudan doğruya kâr payını bu şekilde tespit ve tazminat davasıyla talep hakkı bulunmadığı, kâr payı dağıtılmayacağına dair genel kurulların iptalini sağlamak üzere gerekli işlemlerin yerine getirilmediği ve bu konuda açılacak dava için aranan yasal sürelerin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

18,40 H

15,60 PH

02,80 BK

25.01.2011 - SK
Yargıtay — Esas No: 2024/5398, Karar No: 2024/8021, Tarih: 08.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5398 E.  ,  2024/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/285 E., 2023/594 K.

DAVA TARİHİ : 25.12.2019

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sanatkâr işçi olduğunda eksik dereceden işe başlatıldığını ve hak kaybına uğradığını, sonraki dönem toplu iş sözleşmelerinde de aynı hükümler olmasına rağmen davalı Kurumun toplu iş sözleşmelerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek davacının sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi gereğince 6. ücret derecesine intibakının yapılmasının ve sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarih öncesi çalışmalarının da derece ilerlemesinde dikkate alınması gerektiğinin tespiti ile ücret farkı, ilave tediye farkı, ikramiye farkı ve fazla çalışma ücreti farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin 25 inci maddesinin işverende ilk defa işe alınacaklarda verilecek derecenin tespitine ilişkin olduğunu ve davacıya uygulanma alanının olmadığını, işe girdikten sonraki mezuniyetlerin intibakta öneminin olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli kararıyla; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.03.2022 tarihli kararıyla; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, işe girdikten sonra sanatkâr işçi kadrosuna geçen davacının Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü ... İşverenleri Sendikası ile ... İşçileri Sendikası arasında imzalanan 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin “İşe alınacaklara verilecek derece” başlıklı 25 inci maddesi kapsamında değerlendirilmesinin hatalı olduğu, davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 60 ıncı maddesinin sanatsız işçileri kapsadığı, bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinin yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 60 ıncı maddesi sanatsız işçilerin terfii ve terfisini düzenlemiş olup bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinde bir hata olmadığı, işe girdikten sonra sanatkâr işçi kadrosuna geçen davacının toplu iş sözleşmesinin 25 inci maddesinin (d) bendi kapsamında değerlendirilmesinin söz konusu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; toplu iş sözleşmesine göre sanatkâr işçilerin en düşük derecesinin 7. derece olduğunu, sanatsız işçilerin sanatkâr statüye geçtiklerinde önceki çalışma sürelerinin de dikkate alınarak derece ve kademe ilerlemesinin yapılması gerektiğini, davalı Kurumun yaptığı derece ve kademenin hatalı belirlendiğini ve fark alacakların bulunduğunu belirterek davanın kabulü istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının sanatkâr işçi statüsüne geçirildikten sonra derece ve kademesinin doğru belirlenip belirlenmediği ve buna bağlı olarak fark işçilik alacaklarının doğup doğmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.