muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19972, Karar No: 2015/36887, Tarih: 02.11.2015

Kolluk tarafından düzenlenen 16.08.2009 tarih ve saat 17.00 ve 16.00 itibarıyla düzenlenen tutanaklar, mağdur sanık Y.. I.. ile katılanlar A.. I.., K.. I.. ve H.. I..’ın soruşturma aşamasındaki anlatımlarına göre; adı geçenlerin ifade vermek için polis merkezine geldikleri, 16.08.2009 tarihinde kahvehanede meydana gelen ikinci aşama olay hakkında şikayetçi olmadıklarını ifade etmeleri nedeniyle yasal işlem başlatılmadığı, adı geçen mağdur sanıkların, işlettikleri kahvehaneye geldiklerinde bu kez şikayetçi olmaya karar verip, tekrar polis merkezine giderken üçüncü olayın meydana geldiği sabittir.

Takibi şikayete bağlı suçlarda, şikayetten vazgeçme, soruşturmanın başlamasına, başlamış soruşturmada ise soruşturmanın devamına engel olan bir kovuşturma şartıdır. Şikayetten vazgeçme, her türlü delille ispatlanabilen, özgür irade ile yapıldığı takdirde geri alınması, dönülmesi, cayılması mümkün olmayan, şarta bağlanamayan, hukuki sonuçları bulunan fiili bir durumdur. Birbirinden bağımsız olan ve bu nedenle bölünebilen eylemlerde her bir eylem için ayrı ayrı şikayetçi olmak ya da şikayetten vazgeçmek mümkündür. Takibi şikayete bağlı bir suçta, şikayetten vazgeçmenin kovuşturma aşamasında düşme şeklinde hukuki sonuç doğurabilmesi, TCK’nın 73/6. maddesine göre sanığın kabulüne bağlı iken, soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçmenin hukuki sonuç doğurması, şüphelinin kabulüne bağlı tutulmamıştır.

Her ne kadar iddianamede; sanıklar F.. K.., S.. K.., N.. K.., H.. K.. ve İ.. K.. hakkında, mağdur sanık Y.. I.. ve katılan A.. I..’a elleri ve kahvehanedeki sandalyelerle vurarak yaraladıkları, ancak sandalye ile yaralayanın kimler olduğunun tespit edilemediği yazılı ise de, yaralamaya ilişkin suçlamada TCK’nın 86/3-e maddesinin uygulanmasının istenmemiş olması, suçlamanın tek kanıtı olan Ali ve Y.. I.. kardeşlerin ifadelerinin hiçbir yerinde kendilerine sandalye ya da bir silah sayılabilecek başka bir cisimle vurulduğunu iddia etmemeleri karşısında, iddianamedeki “sandalyelerle kimlerin vurduğunun tespit edilemediği” ibaresinden, yaralama suçlamalarının silahla değil, elle vurmak suretiyle meydana getirildiği ve takibi şikayete bağlı basit yaralama suçundan dava açıldığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda; katılan sanık Y.. I.. ile katılanlar A.. I.. ve K.. I..’ın, polis merkezine giderek 16.08.2009 tarihinde saat 15.40 sıralarında meydana gelen basit yaralama ve mala zarar suçlarından şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri ve bu hususun kolluk tarafından tutanakla tespit edilmesi, katılanların kolluk ifadelerinde de öncekinden ve sonrakinden bağımsız olup bölünmesi, müstakil olarak şikayete ve vazgeçmeye uygun olan ikinci aşama eylemlerden şikayetçi olmadıklarını açıkça ifade etmeleri karşısında; iddianamenin üçüncü paragrafında anlatılan ikinci aşama eylemler nedeniyle N.. K.., İ.. K.., H.. K.., F.. K.. ve S.. K.. hakkında takibi şikayete bağlı olan basit yaralama ve mala zarar verme suçlamalarından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken anılan suçlardan dava açılması yasaya uygun değil ise de, açılmış bu davalarda kovuşturma şartı olan şikayetin yokluğu nedeniyle CMK’nın 223/8. maddesinin ilk cümlesi gereğince düşme kararları verilmesi gerekirken beraat ve mahkumiyet kararları verilmesi,

b)Katılan sanık Y.. I.. ile katılanlar A.. I.., K.. I.. ve H.. I..’ın, şikayetçi olmadıklarını beyan ederek polis merkezinden kahvehaneye geldikten sonra, bu kez şikayetçi olmaya karar vererek tekrar polis merkezine giderlerken saat 17.00 dan sonra meydana gelen üçüncü aşama olayda;

Mağdur sanık N.. K.. hakkında H.. I..’ı yaralama, sanık İ.. K.. hakkında K.. I.., H.. I.. ve Y.. I..’ı yaralama, sanık İ.. K.. hakkında K.. I..’ı yaralama, sanık H.. K.. hakkında K.. I..’ı yaralama, sanık H.. K.. hakkında K.. I..’ı yaralama eylemlerinde; katılan sanık Y.. I.. ile katılanlar A.. I.., K.. I.. ve H.. I..’ın anlatımları ve anlatımlarının adli raporlarla desteklenmiş olmasına rağmen, hangi gerekçelerle savunmaya itibar edildiği ve katılanların anlatımlarının reddedildiği açıklanmadan yetersiz gerekçelerle beraat kararları verilmesi,

c)Kabule göre de; iddianamede, 16.08.2009 tarihli kolluk tarafından düzenlenen tutanağa istinaden mala zarar verme suçlamaları ile dava açılmış ve bu suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de, iddianın dayanağı olan 16.08.2009 tarihli tutanakta kahvehane eşyalarında herhangi bir zarar ve ziyan olmadığının açıkça yazılı olması karşısında, hangi malın ne şekilde zarar gördüğü Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmadan mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile kısmen tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4026, Karar No: 2019/42, Tarih: 07.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4026 E.  ,  2019/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1)Davalılar ... ve ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2) ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/332 Esas sayılı elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi davasının kesinleşme şerhli karar suretinin ilgili mahkemeden istenerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11308, Karar No: 2021/13313, Tarih: 14.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11308 E.  ,  2021/13313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın inşaata geldiğinde yanında hilti getirmediğine ve hilti ile de bir çalışma yapmadığına dair tanık ... beyanı, katılanın hiltisinin öğle saatleri içerisinde çalınmış olduğu beyanı ile örtüşen aynı zaman dilimi içerisindeki kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5060, Karar No: 2018/507, Tarih: 15.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5060 E.  ,  2018/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/04/2014 tarih ve 004466 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkraları gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise mutlaka makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7706, Karar No: 2013/18642, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/7706 E.  ,  2013/18642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 39 TL değerinde 5 litre zeytinyağını çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9366, Karar No: 2014/18559, Tarih: 18.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9366 E.  ,  2014/18559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 06.04.2010 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazın bir bölümünün yol olarak kullanıldığı bilirkişi raporunda belirtilmiş olup söz konusu yolun bakım ve onarımından hangi idarenin sorumlu olduğunun ve kamulaştırma yetkisinin hangi idareye ait olduğunun davalı idareden,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 68 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 14.06.2005 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 68 ada 51 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 68 ada 51 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

7-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 68 ada 51 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihlerinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

8-Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacıya tebliğine ilişkin tebligat parçasında kim olduğu belirtilmeden tebliğin Bülent Aksu imzasına tebliğ edildiği anlaşılmış olup, bu şahsın davacı vekili adına tebliği kabule yetkili olup olmadığı anlaşılamadığından yapılan tebligat geçersizdir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacıya usulüne uygun tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2696, Karar No: 2014/9482, Tarih: 08.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2696 E.  ,  2014/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/601-2013/975

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup davanın esastan kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince; '' Çekişmesiz yargı işi olan tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarına Sulh Hukuk Mahkemelerince bakılması gerektiği, dava şartı yokluğundan davanın reddine, dosyanın görevli sulh hukuk hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın esastan sonuçlandırılmasının doğru olmadığı'' hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak görevsizlik kararı verilmiş, görevli sulh hukuk mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davacıların iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile; davanın kabulüne, 4063 ada 3 parsel sayılı taşınmazın maliki İ... Ş..'ın tapu kaydında Salih olan baba adının Latif olarak 1315 olan doğum tarihinin 1325 olarak tespitine karar verilmiştir.

Davacılar, miras bırakanları ''Latif oğlu İ..Ş..'ın'' maliki olduğu 4063 ada 3 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında baba adının hatayla ''Salih'' olarak, ''1325'' olan doğum tarihinin de ''1315'' olarak yazılı olduğunu ileri sürerek anılan kayıtların nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istekli eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; kayıtlarda yeraldığı şekilde; ''Salih oğlu İ.. Ş..'' adında Bursa merkez, ilçe, belde ve köylerinde herhangi bir şahsın kaydının olup olmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, çekişme konusu taşınmazı kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin ve kayıt maliki ile davacının miras bırakanının aynı şahıslar olup olmadığının araştırılmadığı, kadastro tutanağında belirtilen vergi kaydının ve dayanaklarının getirtilip denetlenmediği, kadastro tespit bilirkişilerinin yaşayıp yaşamadıklarının belirlenerek beyanlarının alınmadığı, komşu parsellerin çap kayıtları, kadastro tutanakları ve varsa kadastro tutanaklarına revizyon gören tapu kayıtlarının getirtilip bu kayıtlarda çekişme konusu parsel sınırını kimi okuduğunun tespit edilmediği görülmektedir.