muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2626, Karar No: 2019/6555, Tarih: 25.03.2019

Davranış nedeniyle fesih, ancak, sözleşmeyi sona erdirmeye oranla daha hafif bir çare söz konusu olmadığında gerekli olur. İşçinin feshe konu edilen eylemi herhangi bir disiplin cezası ile geçiştirilebilecek iken en ağır yaptırım olan feshe başvurulması iş sözleşmesinin feshinin Ölçülülük ilkesine uygun olmadığı sonucunu doğurur. Olayımızda söz konusu eylemin davacıya maddi bir menfaat sağlamadığı, aksine sonrasında ürün bedelini ödemesi suretiyle zarar verdiği, yapılan ödeme dikkate alındığında eylemin işverene de maddi zararının bulunmadığı, davacının eyleminin, hediye edilen ürüne oranla çok yüksek olan ürün satışı sonrasında ve işveren cirosuna katkıda bulunmak amaçlı olarak, iyi niyetle gerçekleştirildiği hususları hep birlikte ele alındığında, davaya konu feshin son çare olması ilkesine ve ölçülülük ilkesine aykırı olduğu, aksi yöndeki ilk derece mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararının hatalı olduğu kanaatine varılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzeni dikkate alındığında davacı tarafın istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan yönlerden kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına Davalı işverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, Davacının İŞE İADESİNE, Davacının kararının kesinleşmesinden itibaren 10 iş gün içerisinde işe başlamak üzere işverene başvurması sonrası işverence işe başlatılmaması halinde davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önünde bulundurularak takdiren 4 aylık brüt ücret tutarındaki tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE, Davacı işçinin işe iade için 10 günlük yasal süre içinde işverene başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşeceği tarihe kadar gerçekleşen en çok 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE, şeklinde hüküm kurulmuştur.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının mağaza müşterilerinden birisinin çantasına ödemesini almadan, hediye adı altında 1 adet kol düğmesi koyması şeklinde gelişen eyleminden dolayı meydana gelen feshin haklı / geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının mağaza müşterilerinden birisinin çantasına ödemesini almadan, hediye adı altında 1 adet kol düğmesi koyması şeklinde gelişen eyleminden dolayı meydana gelen feshin haklı / geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin mağaza müşterisine yetkisi dışında ve o sırada mağazada bulunan amirlerinden izin almadan ve amirlerinden gizli bir şekilde mağazaya ait kol düğmesi hediye ettiği, bu hediye olayının müşteri kapıdan çıkarken alarmın ötmesi sonucu fark edildiği, davacı sonradan kol düğmelerinin parasını ödeyerek, bu kol düğmelerini müşteriye kendisinin hediye ettiği savunmasını yapmışsa da bu davranışının müşteriye yaptığı hediye eylemini meşrulaştırma amacına yönelik bir eylem olduğu anlaşılmakla, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı, ancak davacının eylemi ile iş verenin güvenini zedelediği, davacının davranışlarının iş yerinde olumsuzluklara yol açtığı ve birlikte çalışmasının da bu anlamda beklenemeyeceği anlaşıldığından; davacının davranışının fesih için geçerli sebep oluşturduğu kabul edilmelidir. Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

I)Hüküm : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 35,40 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 300,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'’ne gönderilmesine,

Kesin olarak 23/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2109, Karar No: 2007/2608, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2109 E.  ,  2007/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7507, Karar No: 2019/6189, Tarih: 23.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7507 E.  ,  2019/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Çekişmeli......150 ada 9 parsel ve 150 ada 10 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihi olan 2015 yılından 15 - 20 yıl öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/862, Karar No: 2013/2405, Tarih: 12.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/862 E.  ,  2013/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 2012/4898 Esas, 2012/6194 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin sabit fiyat ile peşin ödemeli ortağı olması sebebiyle sadece genel gider ve altyapı giderlerinden sorumlu olduğunu, devam eden konutların finansmanı için herhangi bir aidat ödeme yükümlülüğü bulunmadığını, müvekkilinden ....820,00 TL'nin talep edilmesinin haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife anılan miktar kadar borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ........2005 tarihli ve 404 sayılı yönetim kurulu kararı ile davalı kooperatife peşin ve sabit ödemeyle üye yapıldığı, bu nedenle davacının sadece altyapı ve yönetim giderlerinden sorumlu olduğu, davalının kayıt ve defterlerinin incelenmesinde davacının bu kalem alacaklardan dolayı davalıya ödenmesi gereken bir borcunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin ........2012 tarih 2012/4898 Esas, 2012/6194 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 06,55 TL harç ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21285, Karar No: 2015/11307, Tarih: 25.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21285 E.  ,  2015/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... ... parsel sayılı taşınmazın 04.04.2014 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 15.05.2009 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2014 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 15.05.2009 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak yapılmış olan kıymet takdirine ilişkin belgelerin davacı idareden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4840, Karar No: 2023/5938, Tarih: 04.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4840 E.  ,  2023/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) uyarınca tedbir istemi üzerine yapılan inceleme sırasında; İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesiyle Gebze Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarihli ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre, İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesiyle Gebze Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20372, Karar No: 2012/23140, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20372 E.  ,  2012/23140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yenimahalle İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel 9.blokta bulunan dairesine su abonesi olabilmek için 4.039 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek, haksız olarak ödenen 4.039 TL.nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, su ve kanalizasyon hizmetinin götürüldüğü ve oturulan binada altyapı hizmetlerinden yararlanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2012/20372-23140

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı, su abonesi olabilmek için 4039 TL kanal katılım bedeli ödediğini, bu bedelin haksız olduğunu belirterek ödediği bedelin istirdadına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın su ve kanalizasyon hizmetinin götürüldüğünün tarafların kabulünde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişti. Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/22767 esas sayılı dosyasında hukukçu bilirkişi ... tarafından davacının 3.134.28 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiştir.

O halde mahkemece açıklanan hususlar konusunda tarafların delilleri toplanıp, gerektiğinde keşif ve yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11457, Karar No: 2018/1969, Tarih: 19.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/11457 E.  ,  2018/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, davalı müşteki Türkiye Sigorta ve ...Şirketleri Birliği Karayolu Trafik Garanti Hesabı vekili sıfatıyla takip ettiği Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2005/582, 2005/584, 2005/585 ve 2005/586 esas sayılı rucuen tazminat davalarının duruşmalarına mazeret bildirmeksizin katılmadığı iddiasıyla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmiş ise de; müştekilerin farklı illerde 61 adet dosya ile ilgili şikayetçi oldukları İstanbul C. Başsavcılığınca Kocaeli yargı alanındaki eylemleri yönünden 05/03/2010 tarih ve 2010/62 sayılı yetkisizlik kararı verildiği ve Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin son soruşturmanın açılmasına dair kararı ile bu davanın açıldığı anlaşılmakla şikayete konu diğer dava dosyalarının akıbetlerinin araştırılması, dava açılmış ise ve mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda, belge asılları veya onaylı örnekleri bu dosya arasına konularak hukuki kesinti, zincirleme suç ve mahsup hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın birden çok davanın duruşmasına katılmayarak eylemini zincirleme biçimde gerçekleştirdiği halde hakkında TCK 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

b)Son soruşturmanın açılmasına dair kararda TCK 257/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden anılan Yasanın 257/2. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle CMK 226. maddesine aykırı davranılması,

c)Yüklenen suçu TCK 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d)Kısa süreli hapis cezasının, seçenek adli para cezasına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.