muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6918, Karar No: 2009/6573, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6918 E.  ,  2009/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 ada 1 parsel sayılı 1984.23 metrekare yüzölçümündeki arsa niteliğindeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle beyanlar hanesinde gelirinin köy camiine ait olduğu gösterilerek davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece Hazine de davalı sıfatı ile davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve çekişmeli parselin fen bilirkişisinin 15.10.2007 havale tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 1145.66 metrekarelik bölümünün davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Kadastro davalarında husumetin tesbit maliklerine, tesbit malikleri birden fazla olup dava paya yönelik ise müşterek mülkiyet halinde tesbitte malik bulunan paydaşlara karşı yöneltilmesi zorunludur. Davanın, mahkemece dahili davalı sıfatıyla tesbit maliki olmayan Hazineye karşı yöneltilmiş olması isabetsiz olup, Hazine aleyhindeki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun olmadığından davalı Hazine’nin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüne,

2- Davalı Köy Tüzel Kişiliğinin temyizine gelince; Mahkemece dava konusu taşınmazın fen bilirkişisinin 15.10.2007 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 1145.66 m2’lik bölümü üzerinde davacı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; bu kabul dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.Taşınmazın, (A) harfi ile gösterilen 1145.66 m2 yüzölçümündeki temyize konu bölümünün taşlık bir yapıda olup, tarım dışı arazi niteliğinde olduğu, davacının bu bölüme zaman zaman yaprak ve ot dökmekten ibaret olan kullanımının ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olmadığı, bu sebeple de davacı lehine zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleşmediği, yapılan keşif, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, ziraat bilirkişisi ve tüm dosya kapsamı ile anlaşılmış olduğuna göre, mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de;

kadastro hakimi doğru, her türlü tereddütten uzak infazı kabil bir karar vermek zorunda olduğu halde Mahkemece taşınmazın, (A) harfi ile gösterilen 1145.66 m2 yüzölçümündeki bölümü dışında kalan bölümü yönünden tescil hükmü kurulmamış olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12423, Karar No: 2012/2674, Tarih: 22.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12423 E.  ,  2012/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile boşanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, dava dışı eş tarafından dile getirilen iddiaların aynen yayına konu edildiği ancak söz konusu iddiaların ispatlanamadığı gerekçe gösterilerek istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davaya konu edilen ... Gazetesinin 14/4/2010 tarihli sayısında “İhanetle Suçlanan Kadın; Eşim TSK' da Köstebek” başlığı altında yapılan haberin gerçeğe aykırı, suç isnadı içeren ve hakaret içerikli olduğunu belirterek kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, haber kaynağının davacı ile dava dışı eşi arasındaki boşanma davası sürecinde karşılıklı olarak basına verdikleri demeçler olduğunu, davacı hakkındaki iddialar nedeniyle Askeri Savcılık tarafından soruşturma yapıldığını belirterek görünür gerçeklik kapsamında kalan yayın nedeniyle istemin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Emekli Tümamiral olan davacı ile dava dışı eşi ... arasında ... 8. Aile Mahkemesinin 2008/794 esas sayılı dosyasında boşanma davası olduğu bu süreçte tarafların karşılıklı olarak basına demeç verdikleri, dava dışı eş ... tarafından basına verilen demeçler ihbar kabul edilerek, “Devletin Güvenliğine İlişkin Belgeleri Tahsis Oldukları Yerden Almak Başka Bir Yerde Kullanmak” iddiası ile ilgili olarak davacı hakkında Askeri Savcılık tarafından yapılan soruşturmada dava dışı eş ...'in tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduğu anlaşılmaktadır. Tanık sıfatıyla beyanda bulunan ...; "2002 yılında evlendiklerini, eşi ...'in 2004 yılında emekli olduğunu, 4 Haziran 2008 tarihinde evdeki eşyaları götürmek için 2 tır geldiğini, eşyaları toplarken eşinin bazı belgeleri siyah bir bavula koymaya çalışırken gördüğünü, ne olduğuna bakmak için belgelerin yere düşmesini sağladığını, belgeleri toplamaya çalışırken bazı belgeleri çaktırmadan alıp sakladığını, olayla ilgili olarak Genelkurmay İstihbarat Daire Başkanlığı'nı aradığını, belgeleri verdiğini bildiklerini anlattığını, eşi ...'in her ay düzenli olarak ... isimli şahıstan 20 bin dolar para aldığını, ayrıca 50 bin, 100 bin ve 200 bin dolar şeklinde paralar da aldığını, bu

paraları bazen elden bazen de şoförü Mehmet isimli kişiden aldığını, birçok belge ve bilgiyi klasörlerle teslim ettiğini, 2002 yılından beri oturdukları lojmanda 5-6 çanta içerisinde 5 milyon dolar civarında para olduğunu, bunu bizzat gördüğünü...” belirtmiştir. Genel Kurmay İstihbarat Daire Başkanlığı'nın 22/4/2010 tarihli cevabi yazı içeriğinden, belgelerin askeri gizlilik taşıyan istihbari nitelikte belge olmadığı, dava dışı eş ... ile yapılan görüşmede dile getirilen diğer iddialar ile ilgili yeterli kanıt bulunmadığı ve Sunahanım Güven tarafından boşanma davasında yarar sağlamak amacına matuf olarak iddiaların dile getirildiği belirtilerek kamu davası açılmasına yeter derecede delil elde edilmediği gerekçesiyle 30/11/2010 tarih, 2010/311 evrak, 2010/219 esas ve 2010/38 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir. Öte yandan davaya konu edilen olayların dışında davacı ile dava dışı eşi arasında boşanma sürecinde hakaret- tehdit ve mala zarar verme gibi bir çok suçlardan ... 22 Asliye Ceza Mahkemesi, ... 11. Sulh Ceza Mahkemesi ve ... 7. Sulh Ceza Mahkemesinde ceza davalarının bulunduğu da görülmektedir.

Yine, davacının başkanlığını yaptığı ... Yapı Kooperatifi Başkanlığı ile dava dışı ... tarafından Kooperatif aracı kılınarak rüşvet ve çıkar sağlamak suçlarından yapılan şikayet üzerine davacı hakkında soruşturma yapıldığı kamu davası açmaya yeterli delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Gelişim biçimi yukarıda açıklanan somut olayda;davacı ile dava dışı eşi arasında boşanma davası sırasında basına yansıyan ve dava dışı eş tarafından dile getirilen iddialar ile ilgili olarak davacı hakkında Askeri Savcılık tarafından soruşturma yapıldığı, yayın tarihinde soruşturmanın devam ettiği,yayın tarihinden sonra davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Basının maddi gerçekliği araştırmak ve kanıtlamak yükümlülüğü bulunmamaktadır. Haber, verildiği andaki beliriş biçimine göre görünür gerçeklik kapsamında ise hukuka uygun kabul edilmelidir. Somut olayda,davaya konu yayının 14/4/2010 tarihinde yapıldığı, davacı hakkında devam eden soruşturmanın 30/11/2010 tarihinde sonuçlandığı, soruşturma ve dava dışı eş ile aralarındaki boşanma davasındaki iddialar yayına konu edildiğine göre yayında hukuka aykırı bir yön bulunmayıp bu hali ile görünür gerçeklik kapsamındadır. Davacının kişilik haklarının zedelendiğinden söz edilemez. Şu halde açıklanan gerekçelerle istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken basın ilkeleri ile bağdaşmayacak şekilde basına maddi gerçekliği kanıtlama yükümlülüğü yükleyecek şekilde gerekçe oluşturularak istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.22/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2023/13874, Karar No: 2024/17046, Tarih: 19.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13874 E.  ,  2024/17046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3054 E., 2023/104 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I - Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2021/3054 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2020/675 Esas ve 2021/951 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin somut ve cezalandırmaya yeter derecede, şüpheden uzak delil olmadığı halde suça sürüklenen çocuğun ağır biçimde cezalandırıldığına, bu derece ağır bir ceza hükmü için sadece ve tek başına parmak izinin yeterli görülmesinin son derece hatalı bir karara sebebiyet verdiğine, yerel mahkemenin, maddi gerçeğin açığa çıkmasını sağlayacak şekilde gerekli ve yeterli inceleme yapmadan eksik araştırma ile hüküm kurduğuna, masumiyet karinesinin yok sayıldığına, koşulları oluştuğu halde hiçbir lehe hükmün uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5006, Karar No: 2015/8532, Tarih: 16.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/5006 E.  ,  2015/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu belediye vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; belediyenin T.C. ... Bankası ... Şubesi'nde bulunan yapı denetim hesabına haciz konulduğunu, 4708 sayılı Yapı Denetim Kanunu ile Yapı Denetimi Uygulama Usul ve Esasları Yönetmeliği'nin uygulanmasından doğan kanuni hizmet bedelleri olduğunun belirlendiğini, belediyeye ait hesabın niteliği gereğince haczedilemeyeceğini ve 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesi gereğince de haciz konulamayacağını ve ayrıca yargılama sırasında da 6552 sayılı Yasa'nın Geçici 8. maddesi gereğince belediye mallarına haciz konulamayacağı gibi yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanan hacizlere ve devam eden takiplere uygulanacağını ileri sürerek söz konusu müvekkil belediye hesabı üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış alınan rapora göre de hesabın havuz hesabı niteliğinde olduğu anlaşıldığından ve her ne kadar 6552 sayılı Yasa gereğince belediye mallarının haczi mümkün değil ise de yapılan değişikliğin geçmişe yürümesinin mümkün olmadığı, kanun değişikliğinden önce başlamış olan icra takiplerine ve konulan hacizlere uygulanamayacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına "İcra Dairesi'nce haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesi istenir ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır. On gün içinde yeterli mal beyan edilmemesi durumunda yapılacak haciz işlemi alacak miktarını aşacak veya kamu hizmetini aksatacak şekilde yapılamaz" hükmü eklenmiştir.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Mahkemenin her ne kadar havuz hesabı değerlendirilmesi doğru ise de; şikayet dilekçesinde borçlu vekilince 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına göre ve yargılama aşamasında da 6552 sayılı Yasa gereği haczin kaldırılması talebinin olması dikkate alındığında anılan Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinin "15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır." hükmü gereğince de derdest icra dosyaları içinde uygulanacağından Mahkemece İcra Müdürlüğü'ne 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına eklenen hüküm gereğince işlem yapılması yönünde talimat verecek şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16507, Karar No: 2011/17051, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16507 E.  ,  2011/17051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın mutfak dolabı kapaklarının yapım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına, kararın Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş olmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1550, Karar No: 2008/3199, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1550 E.  ,  2008/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların ilgilisi oldukları aracın müvekkiline ait araçta tamiri ekonomik olmayacak derecede hasara neden olduğunu ve hasar miktarını tespit ettirdiklerini açıklayarak,aracın piyasa değeri olan 14.000,00 YTL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillere göre davalı sürücü Serkan davacı belediye sürücüsünün kullandığı aracın önünde seyretmektedir. Serkan seyri esnasında dava dışı park halindeki araca çarpmış seyir hakimiyetini kaybetmiştir. Bu esnada arkasından gelen davacı taraf aracı da arkadan Serkan'ın idaresindeki araca çarpmıştır. Alınan bilirkişi raporlarında Serkan'ın 2. kaza nedeniyle kusurunun bulunmadığına değinilmiştir. Ancak; Serkan'ın önündeki park halindeki araca çarpmasının sonunda seyir hakimiyetini kaybetmesinin arkasından gelen davacı belediye aracının çarpmasına etkili olup olmadığı konusu bilirkişi raporlarında açıkça izah edilmemiştir. Bu durumda İTÜ veya Kara Yolları Genel Müdürlüğü Fen heyeti gibi kurumlardan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4157, Karar No: 2020/5087, Tarih: 15.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4157 E.  ,  2020/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa bedelin tahsili isteğine ilişkindir.

Davacılar, davalılardan ...'in davacı ...'in eski eşi, davalı ...'ın ise ...'in ablası olduğunu, ... ile ...'in evli olduğu dönemde ...'in işlerinin iyi gitmemesi nedeniyle dava konusu 1 nolu bağımsız bölümü teminat göstererek kredi kullanabilmesi için ...'e satış yetkisi de içeren vekaletname verildiğini, ancak ...’in vekalet görevini kötüye kullanarak, kredi borcunu ödemesine rağmen taşınmazı geri vermeyip diğer davalı ablasına satış suretiyle devrettiğini, onun da davalı ...'a sattığını, ...'nin daha önceden de taşınmazda kiracı olması nedeniyle durumu bildiği, iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, olmadığı taktirde dava tarihi itibariyle belirlenecek değerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın bedeli karşılığında devredildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Vekalet görevinin kötü kullanıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Somut olayda, dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçiminden, inançlı işlem hukuksal nedenine dayanıldığı anlaşılmaktadır...Hal böyle olunca; tarafların tüm delilleri toplanarak yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece davacıların iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğar. Diğer taraftan yerel mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu müessese, mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir (09.05.1960 gün, 21/9 sayılı YİBK).