muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11105, Karar No: 2022/13769, Tarih: 07.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11105 E.  ,  2022/13769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne air verilen karara karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın ortadan kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının davalı işverenin yanında 26.01.2006-28.02.2015 tarihleri arasında mekanik formen ve genel formen olarak çalıştığını, SGK primlerinin gerçek ücretinin altındaki miktarlar dikkate alınarak eksik yatırıldığını, aylık ücretlerin Türkiye İş Bankası'nın TR880006400000124220258662 IBAN numaralı hesaba yatırıldığını, 2011 yılındaki ücretlerin davalı firmanın muhasebecisi olan ... hesabından, diğer dönemlerdeki ücretlerin ise davalıya ait farklı hesap numaralarından yatırıldığını, 26.01.2006-28.02.2015 tarihleri arasında geçen dönemde eksik gösterilen prime esas kazançlarının tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili, Davanın iki yıllık zaman aşımı süresinden sonra açıldığını belirtmiş esas bakımından da davacı tarafça iddia edilen ücret miktarının gerçek olmadığını, şirket tarafından işçiye elden veya başka bir şekilde ödeme yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın 5 yıllık sürede açılmamış olduğundan öncelikle davanın süre yönünden reddini, kurum kayıtlarında bildirilen kazanç miktarı üzerinden işlem yapılmış olup, kurum işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, resmi belge olan kurum kayıtlarının aksinin ancak eş değer yazılı belgelerle ispat edilebileceği ilkesi de göz önünde bulundurularak davanın tanık beyanlarıyla da ispatının mümkün olmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, “Davacı tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere iş yerinde formen olarak çalışmıştır. Tanık ... ifadesinde maaşının tamamını banka aracılığı ile yatırıldığını ancak bir kısmının maaş bir kısmının ise başka adlarla gönderildiğini, tanık ... ifadesinde, aylığının asgari ücret kadarının bankaya yatırıldığını, geri kalanının muhasebeden elden ödendiğini, dinlenen bordro tanıkları, muhasebe işini yapan ... dışında davacının maaşının 4000-4500 TL olduğunu beyan etmişlerdir. Hesap bilirkişisi 10.02.2021 tarihli raporda, davacının gerçek ücretine göre SGK'ya bildirilmesi gereken prime esas kazanç miktarını belirleyip bir tablo halinde dosyaya sunmuştur. Mahkememizce hesap bilirkişisinin dosyaya sunduğu 22.07.2020 tarihli kök raporu ile 10.02.2021 tarihli ek raporu oluşa ve dosya kapsamına uygun görülmüştür. Böylece banka kayıtları, ücret bordroları, tanık beyanları birarada değerlendirildiğinde, işveren tarafından davacının pirim esas kazancını kuruma eksik bildirdiği ve kuruma eksik pirim ödendiği anlaşıldığı” gerekçesiyle hesap bilirkişisinin 22.07.2020 ve 10.02.2021 tarihli raporu doğrultusunda davanın kabulüne, 26/01/2006 -28/02/2015 tarihleri arasında hükümde gösterilen fark sigorta primlerinin davalı şirket tarafından davalı kuruma ödenmesi gerektiğinin tesptine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, “Her ne kadar ilk derece mahkemesince 2006, 2007 ve 2008 yılları yönünden davanın kabulüne karar verilmişse de bu aylar yönünden yazılı belge ile ispat bulunmadığı, bankaya yatırıldığı anlaşılan 2009 yılı ocak ayı maaşının asgari ücrete oranlanarak bilinmeyen dönem hesaplaması yapılması hatalı olmuştur. Davalı SGK'nın ve işveren şirketin istinaf başvurusunun haklı olduğu anlaşılmıştır. Her ne kadar davalı işveren vekili tanık ifadelerinden davacıya masraf olarak gönderilen bedellerinde ücret kabul edilmesi ve ücretin fahiş miktarda olduğu belirtilmekte ise de, davacı tanığı Bünyamin ve Aşır''ın beyanları da gözetildiğinde banka hesap ekstresi incelendiğinde davalı işveren tarafından ve açıkça karşı çıkılmayan işyeri çalışanı ... tarafından maaş ve AGİ olarak her ay üç seferde ödeme yapıldığı, ... tarafından yapılan ödemelerin çoğunluğunun maaş adı altında yapıldığı anlaşılmakla davalı ... Müh. Proje End. İnş. Tes. Mon. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinafı yerinde görülmemiştir.” gerekçesiyle “davalı ... ile davalı ...vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 01/01/2009 -28/02/2015 tarihleri arasında hükümde gösterilen fark sigorta primlerinin davalı şirket tarafından davalı kuruma ödenmesi gerektiğinin tesptine, davacının 2006,2007 ve 2008 yılları yönünden taleplerinin ispat edilemediğinden reddine” karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, iddialarının tanık beyanları, banka kayıtları ile ispatlanıp eksik ücretlerin hesaplandığını, 2009 öncesi ücretlere ilişkin banka kayıtlarının sunulduğunu, bunların kuruma bildirilenin üstünde olduğunu, kayıtların 1.1.2009 tarihinden itibaren olma sebebinin, 10 yıldan öncesinin bankada saklanmaması olduğunu, bu nedenle ilgili bankanın 1.1.2009 öncesi hesap ekstrelerini gönderemediğini, Bölge adliye mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesinin karar tarihindeki vekalet ücretine hükmedilmesinin haksız olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı şirket vekili, talep konusu alacaklarnın zamanaşımına uğradığını, emsal ücret araştırması yapılmadan eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı Kurum vekili, davanın 5 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verildiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

İnceleme konusu somut olayda; İlk derece mahkemesi tarafından hükme esas alınan 22.07.2020 tarihli kök ve 10.02.2021 tarihli ek bilirkişi raporunda, asgari ücrete oranlama yapılarak, davacı tarafın maaş tutarları ile ilgili beyanı da dikkate alınarak, tavanı aşan ödemeler tavandan kabul edilerek, talebin aşıldığı aylar taleple bağlı kalınarak bilinmeyen dönem ücretleri hesaplandığı bildirilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; İlk derece mahkemesi tarafından hükme esas alınan 22.07.2020 tarihli kök ve 10.02.2021 tarihli ek bilirkişi raporunda, asgari ücrete oranlama yapılarak, davacı tarafın maaş tutarları ile ilgili beyanı da dikkate alınarak, tavanı aşan ödemeler tavandan kabul edilerek, talebin aşıldığı aylar taleple bağlı kalınarak bilinmeyen dönem ücretleri hesaplandığı bildirilmiştir.

Yazılı belgelerin varlığının araştırılması ile sonuca gidilmesi gerekirken, asgari ücrete oranlama yoluyla yapılan tespitin yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olduğuna dair belirleme bulunan istinaf karar ilamı yerinde olmakla birlikte, asgari ücrete oranlama yoluyla yapılan hesaplamanın az yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olduğu hususu göz ardı edilmeden, davacı tarafından 2009 yılı öncesine ait banka kayıt fotokopileri ibraz edilmesi karşısında talep konusu döneme ait tüm kayıtlar bankalardan getirtilerek, yukarıda ilkeleri ortaya konulduğu üzere prime esas kazancın varlığı tespit edilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi’nce verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14733, Karar No: 2014/9934, Tarih: 22.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14733 E.  ,  2014/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/233521

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/836 (E) ve 2011/336 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihine ve açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-CMK.nun 261. maddesi gereğince Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğü, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13553, Karar No: 2022/3656, Tarih: 19.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/13553 E.  ,  2022/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocukların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2019 gün ve 2018/328 Esas, 2019/218 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1246, Karar No: 2013/6024, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1246 E.  ,  2013/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde erozyon kontrolü için ağaçlandırma çalışmalarının yapıldığı anlaşıldığından, bu çalışmalarının 178 sayılı KHK'nin 13/D maddesi gereğince Milli Emlak Genel Müdürlüğü (Hazine) tarafından Orman Yönetimine ağaçlandırılmak üzere tahsisinin yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa tüm yazı, belge ile haritasının,

2) Çekişmeli taşınmazın fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasının onaylı fotokopi örneği kadastro müdürlüğünden getirtilmesi,

3) Bundan sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1980 - 1990’lı yıllarına ait hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri fotogrametri yöntemiyle düzenlenen paftanın ölçeğine, yine fotogrametri yöntemiyle düzenlenen paftanın ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının streskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilmesi, yine fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftası üzerinde taşınmazın konumu gösterilerek bu paftada dava konusu taşınmazın zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı konusunda fen bilirkişiden ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1062, Karar No: 2011/2383, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1062 E.  ,  2011/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Mahallesi 459 ada 36 parsel sayılı 743,91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman gülü ve eğrelti otu ile kaplı olduğu, orman toprağı niteliğinde bulunduğu saptandığına, salt orman toprağının orman sayılan yerlerden olduğuna göre yazılı şekilde kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı yasaya eklenen 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu ve kuruluşları tarafından kayıt lehdarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaz” ve yine 6099 Sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı yasaya eklenen Geçici 11. maddesinde “ Bu Kanununun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri içinde uygulanır” hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın tesbit maliki olan davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğinden hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan “2, 3, 4 ve 5 rakamlı kesimlerinin “tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “19.1.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı yasaya eklenen 36/A maddesi ve 6099 sayılı yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı yasaya eklenen Geçici 11. maddesi uyarınca davacı ... Yönetimi tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına," cümlelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün H.U.M.Y.’nın 438/7. maddesine bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09.03.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19854, Karar No: 2015/4532, Tarih: 09.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19854 E.  ,  2015/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 28.01.2003 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, iş kazasının oluşumunda davacı kazalının %90, davalı işverenin ise %10 oranında kusurunun bulunduğu, davacının maddi tazminat istemi bakımından; hükme esas alınan hesap raporunda Kurum'un davacıya iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödemenin ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısmı yerine tüm peşin sermaye değerinin düşülerek neticeye varıldığı yine davacının manevi tazminat istemi bakımından; kaza tarihi ile dava tarihi arasındaki süre ve iş kazasının oluşumunda davacının ağırlıklı kusuru gerekçeleri ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (iş kazasına dayanan maddi tazminat tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya ölüm halinde hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile var ise bu gelirin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55.maddesi de gözetilerek ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir.(Rücuya tabi kısım=Kurumun sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bağladığı sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödemesi tahsislerinin sigortalının kusuruna denk gelen miktarlarının bu tahsislerden tenzili ile ortaya çıkan değerler.)