muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7715, Karar No: 2023/1687, Tarih: 30.05.2023

... Şirketi ve ...’in davacılara karşı taahhüt ettikleri villa inşaatını süresinde tamamlayıp bitiremedikleri gibi katalogda belirtilen iş ve imalatları da önemli ölçüde yerine getiremedikleri, site özelliği taahhüt edilen bu yerde yaşam alanının bulunmadığından davalıların eksik ve ayıplı ifası kapsamında davacıların sözleşmeden dönme ve bedel iadesi talep etme hakları bulunduğundan mahkemece bu davalılar yönünden verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı, davalı ... davacılara vekaleten tapuyu davacılar üzerine aldırmış olup dava konusu villa satım sözleşmesinde doğrudan taraf olmadığı, davacının katılma yoluyla istinafı davalı ... yönünden verilen husumet kararına yönelik olup diğer davalıların istinafı ile bağlantılı olmadığı, ilk derece mahkemesi dosyasında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... İnşaat Sanayi Ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili; istinaf nedenlerini tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eksik ve ayıplı ifa nedeniyle sözleşmeden dönme ve bedel iadesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun 8 inci maddesi şöyledir:

"Sözleşmeye konu olan malın, sözleşmede kararlaştırılan süre içinde teslim edilmemesi veya montajının satıcı tarafından veya onun sorumluluğu altında gerçekleştirildiği durumlarda gereği gibi monte edilmemesi sözleşmeye aykırı ifa olarak değerlendirilir. Malın montajının tüketici tarafından yapılmasının öngörüldüğü hâllerde, montaj talimatındaki yanlışlık veya eksiklik nedeniyle montaj hatalı yapılmışsa, sözleşmeye aykırı ifa söz konusu olur."

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun 9 uncu maddesi şöyledir:

"(1) Satıcı, malı satış sözleşmesine uygun olarak tüketiciye teslim etmekle yükümlüdür.

(2) Satıcı, kendisinden kaynaklanmayan reklam yoluyla yapılan açıklamalardan haberdar olmadığını ve haberdar olmasının da kendisinden beklenemeyeceğini veya yapılan açıklamanın içeriğinin satış sözleşmesinin akdi anında düzeltilmiş olduğunu veya satış sözleşmesi kurulma kararının bu açıklama ile nedensellik bağı içinde olmadığını ispatladığı takdirde açıklamanın içeriği ile bağlı olmaz."

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun 11 inci maddesi şöyledir:

"(1) Malın ayıplı olduğunun anlaşılması durumunda tüketici; Satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme,

(2) Tüketicinin sözleşmeden dönme veya ayıp oranında bedelden indirim hakkını seçtiği durumlarda, ödemiş olduğu bedelin tümü veya bedelden yapılan indirim tutarı derhâl tüketiciye iade edilir.

(3) Seçimlik hakların kullanılması nedeniyle ortaya çıkan tüm masraflar, tüketicinin seçtiği hakkı yerine getiren tarafça karşılanır. Tüketici bu seçimlik haklarından biri ile birlikte 11.1.2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca tazminat da talep edebilir."

4. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun 12 nci maddesi şöyledir:

" (1) Kanunlarda veya taraflar arasındaki sözleşmede daha uzun bir süre belirlenmediği takdirde, ayıplı maldan sorumluluk, ayıp daha sonra ortaya çıkmış olsa bile, malın tüketiciye teslim tarihinden itibaren iki yıllık zamanaşımına tabidir. Bu süre konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallarda taşınmazın teslim tarihinden itibaren beş yıldır.

(2) Bu Kanunun 10 uncu maddesinin üçüncü fıkrası saklı olmak üzere ikinci el satışlarda satıcının ayıplı maldan sorumluluğu bir yıldan, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallarda ise üç yıldan az olamaz.

(2) Bu Kanunun 10 uncu maddesinin üçüncü fıkrası saklı olmak üzere ikinci el satışlarda satıcının ayıplı maldan sorumluluğu bir yıldan, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallarda ise üç yıldan az olamaz.

(3) Ayıp, ağır kusur ya da hile ile gizlenmişse zamanaşımı hükümleri uygulanmaz."

3.Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacıların, sözleşme gereği ödedikleri bedelin iadesini talep etme şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, davalılar ... ve ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılar ... ve ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'den alınıp davacılara verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14826, Karar No: 2008/16779, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14826 E.  ,  2008/16779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 106 ada 712 parsel sayılı 7732,20 m2 yüzölçümlü taşınmaz ile 106 ada 713 parsel sayılı 2266,87 m2 yüzölçümlü taşınmaz 30/05/2002 tarih 12 sıra nolu tapu kaydı ile 1937 tarih 1453 ve 1454 tahrir nolu vergi kayıtlarının miktar fazlası nedeniyle zeytinlik niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, çekişmeli taşınmazların kendi mülkleri olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 106 ada 712 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına yapılan tespitinin iptali ile ¼ hissesinin ..., ¾ hissesinin ... ... Oruç adına tapuya tesciline, 106 ada 713 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmaktadır.

Tapu vergi kayıtları, lehe olduğu gibi aleyhe de delil oluşturur. Çekişmeli 712 ve 713 numaralı parseller kadastro sırasında bu parsellerle öncesi bütün olan 596 ve 597 nolu parsellere uygulanan 1933 tarih 11 nolu sicilden gelen Mayıs 2002 tarih 12-14 numaralı tapu kaydı miktara fazlası olması nedeniyle ve tapu kaydı ile aynı parsellere uygulanan 1453, 1454 tahrir nolu vergi kayıtlarının miktar fazlası olduğundan Hazine adına tesbit edilmiştir. Dayanılan tapu kaydının kuzey sınırı mera okuduğu gibi, sözü edilen vergi kayıtlarının sınırı dahi mera olduğu, keza kuzeyde komşu 715 nolu parselin miktar fazlası olarak ifraz edilen 606 nolu parsele uygulanan tapu kaydı dahi çekişmeli taşınmaz yönünü mera okumaktadır. Yine batı ve kuzeyde komşu 605 nolu parsele uygulanan 1933 tarih 220 nolu tapu kaydının kuzey sınırı mera okuması nedeniyle 714 nolu parsel kayıt fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiş ve komşu parsellerin kayıt miktar fazlası olarak dava konusu parseller gibi Hazine adına tesbit edilen 714 ve 715 nolu parsellerin tespitleri kesinleşmiştir. Mahkemece, kadastro tespitinden sonra 2002 yılında çekişmeli parsellerin bulunduğu Dereköyde mera komisyonunun mera sınırlandırması yaptığı, böylece taşınmazların mera olmadığı, nevar ki; çekişmeli 713 parselin ... sınırında Ağzı Açık Devlet Ormanı bulunduğu, bu nedenle, 713 parsel üzerinde sürdürülen zilyetliğin hak sağlamayacağı, 712 nolu parsel kayıt miktar fazlası ise de, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı koşulların davacı yararına oluştuğu düşüncesinden hareketle 713 parsel hakkındaki davanın reddine, 712 pasel hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

-2-

-2-

2008/14826 - 16779

Kadastro tespitinden sonra yörede mera tespitinin yapılmış olması bu yerin öncesinin mera olmadığını göstermez. Kayıtlar lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Aynı yere ait olduğu anlaşılan, davacıların dayandığı tapu kaydının miktarı 6433 m2, vergi kayıtlarının toplam yüzölçümü ise 7 dönümdür. Kadastro sırasında daha büyük yüzölçümlü vergi kayıtları nazara alınarak 596 ve 597 nolu parsellerin davacılar adına tespit edilen tapu kayıtları kesinleşmiştir. Kamu malı olan meralar zilyetlikle kazanılamaz. Hal böyle olunca, kayıt miktar fazlası olduğu anlaşılan 712 nolu parsel hakkındaki davanın reddi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 27/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30405, Karar No: 2018/4965, Tarih: 10.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/30405 E.  ,  2018/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan .....'ye ait ... Sokak ile ... Sokak kavşağı 30 numaralı apartmanın köşesinde yer altında bulunan hat kablolarını keserek aracına yükleyen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8163, Karar No: 2015/7487, Tarih: 27.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8163 E.  ,  2015/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu belirterek icra dosyasının yetkili ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden alınan ihtiyati haciz kararına dayanılarak takip başlatılabileceği gerekçesi ile yetki itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu'nun, 15/01/2014 tarih ve 2013/12-476 Esas 2014/5 Karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararının verildiği mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesinde ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin, icra takibi için yetkili hale gelemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, alacaklı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/08/2014 tarih ve 2014/120 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile takibe başlamış ise de, yukarıda açıklandığı üzere ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer, icra takibi için yetkili hale gelmez. Bu durumda, yetki itirazının İİK'nun 50. maddesi atfı ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun genel yetki kuralları kapsamında incelenmesi gerekir.

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla HMK'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı olan akdin yapıldığı icra dairesi de takipte yetkilidir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından

buradaki icra dairesinde (HMK l0. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından

buradaki icra dairesinde (HMK l0. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

İtiraza konu takibe dayanak yapılan çekte keşide yerinin İstanbul, muhatap bankanın bulunduğu yer ile itiraz eden borçlunun yerleşim yerinin Bahçelievler/... olduğu ve diğer borçlunun adresinin de .../Hatay olarak gösterildiği ve bu adreste ödeme emri tebliğ edildiği görülmektedir. Açıklanan yetki kurallarına göre, alacaklının takibini İstanbul veya ... İcra Müdürlüğü'nde başlatması gerektiği halde yetkili olmayan ... İcra Müdürlüğünde takip yaptığı anlaşılmaktadır.

Birden fazla yetkili icra dairesi bulunması halinde HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak, borçlu bu yerlerden birini tercih etmelidir.

Somut olayda, borçlunun itiraz dilekçesinde dosyanın ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesini talep ettiği görülmekle, mahkemece, yetki itirazının kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11505, Karar No: 2013/15017, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11505 E.  ,  2013/15017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, domates ve mısırın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) asgari ve azami verileri gösterir şekilde gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

2-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.08.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14649, Karar No: 2022/15026, Tarih: 23.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14649 E.  ,  2022/15026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde 2001 tarihinden itibaren çalışmakta iken ... sözleşmesinin özelleştirme sebebi ile 12.01.2015 tarihinde feshedildiğini, davalı .... (...) ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve davacının başından beri davalı işverenin asıl işçisi olduğunu ... sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; bilirkişi raporunda hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağının, asıl davadaki talebini aşan tutardaki kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 2. ... Mahkemesinin ....04.2017 tarihli ve 2015/839 Esas, 2017/196 Karar sayılı kararı ile davalı ve ihbar olunanlar arasında muvazaalı bir ilişki bulunmadığı, davalının asıl işveren olduğu, işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığının ispatlanamadığı buna göre davacının feshe bağlı alacakları bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2017/2593 Esas, 2018/1306 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2017/2593 Esas, 2018/1306 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 03.02.2021 tarihli ve 2020/3875 Esas, 2021/3421 Karar sayılı ilâmı ile davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı ... arasındaki asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun ve davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı ...'ın işçisi olduğunun kabul edilmesi gerektiği; ancak davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde davalı işveren bünyesinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı araştırılarak emsal işçi olması hâlinde davacının tazminat ve alacaklarının emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınması; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması hâlinde ise davacının tazminat ve alacaklarının almakta olduğu ücret üzerinden hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ücret tespitine ilişkin olarak bozma ilâmı doğrultusunda araştırma yapılarak davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplama yaptırıldığı, bu ücrete göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının bulunduğu, davacı asılın hiç yıllık izin kullanmadığını beyan ettiği, 122 gün yıllık ücretli iznin karşılığının işveren tarafından ödenmediği ve 24.05.2022 tarihli ek bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle asıl davanın ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının davalı ... bünyesinde muvazaalı bir şekilde değişen alt işverenler nezdinde çalıştığının ispatlandığını, davalı ...'ın emsal kadrolu işçileri ile davacının çalışma koşullarının aynı olduğunu, davacının ücretinin tespitinde davalı ...'ın bildirdiği emsalle bağlı olduğunu, emsal işçinin sadece davalı işyerinde araştırılmasının yeterli olmadığını, aynı işkolunda çalışan aynı veya benzer işi üstlenen işyerlerinde de emsal işçinin araştırılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Tarafın Temyiz Sebepleri