muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8594, Karar No: 2010/8539, Tarih: 26.07.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/8594 E.  ,  2010/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tescil edilen 106 ada 33 parsel sayılı taşınmazın mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kaydın iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan kadastro tutanağından 106 ada 33 parselin "çayır" niteliği ile davalı adına tescil edildiği, 106 ada 51 parsel olarak ve mera niteliği ile sınırlandırılan taşınmaz içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Ziraatçi bilirkişinin düzenlediği raporda ise; dava konusu parselin susuz çayır niteliğinde ve çayır bitkilerinin yem olarak kullanılması maksadıyla davalı tarafından tasarruf edildiğinin bildirildiği görülmektedir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerden biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan Kanunun 3.maddesi (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Herne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle

zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın mera olarak sınırlandırılan 106 ada 51 parsel sayılı taşınmazın sınırları içerisinde kaldığı gözetilerek dava konusu parselin özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığını yerinde yeniden keşif yaparak incelemek, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, HUMK'nun 366.maddesinden yararlanmak suretiyle keşif yerinde çekişmeli taşınmazı fotoğrafla tespit etmek ve bunun sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9200, Karar No: 2007/1519, Tarih: 20.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9200 E.  ,  2007/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın ahşap doğrama ve mutfak dolabı yapımı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4495, Karar No: 2021/4432, Tarih: 27.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4495 E.  ,  2021/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 27/07/2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre ise, aynı yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 25/01/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18659, Karar No: 2015/4703, Tarih: 17.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18659 E.  ,  2015/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samandağ 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/261 Karar no:2014/116

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek eş tarafından nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın eş yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/6560, Karar No: 2020/1146, Tarih: 26.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/6560 E.  ,  2020/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 46.Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkındaki Bakırköy 9.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/01/2011 tarih ve 2011/46 karar sayılı kovuşturma dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin (soruşturma evrakları ile) hukuki denetime elverecek şekilde dosya arasına alınmadan hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3658, Karar No: 2024/6783, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3658 E.  ,  2024/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/407 Esas, 2023/683 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 3. Tüketici Mahkemesinin 10.11.2023 Tarihli ve 2023/433 Esas, 2023/436 Karar Sayılı Kararı

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın menfi tespit istemine ilişkin olduğu, her ne kadar davacı vekili tarafından davacının ... 11. İcra Müdürlüğünün 2017/17145 Esas sayılı takip dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespiti istemi ile eldeki dava açılmış ise de genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının adresinin ...olduğu, davalının yerleşim adresinin Antalya olmadığı, icra takibinin yapıldığı yerin ... 11. İcra Müdürlüğü olduğu, icra takibi Antalya'da yapılmadığı için 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu yönünden de Antalya Mahkemelerinin yetkili olmadığı, davacı tüketici olduğundan yerleşim yeri mahkemesinin de davaya bakmakla yetkili olacağı ancak davacının yerleşim yeri adresinin de Antalya olmadığı, davalı vekili cevap süresi içinde cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 11. Tüketici Mahkemesinin 15.12.2023 Tarihli ve 2023/407 Esas, 2023/683 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davacının tüketici olduğu, dava açıldığı sırada davacının adresinin Antalya olduğu, her ne kadar Antalya 3. Tüketici Mahkemesince dosya yetkisizlik kararı ile gönderilmiş ise de, davaya konu uyuşmazlığa ilişkin kesin yetkinin bulunmadığı ve tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği, davacının tüketici olduğu ve dava açıldığı sırada adresinin Antalya olduğu, davalının 10.10.2023 tarihli cevap dilekçesi incelendiğinde davalının usulüne uygun bir yetki itirazı olmadan dosyanın yetkisizlik kararı ile gönderildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) “Menfi tesbit ve istirdat davaları” başlıklı 72 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) “Menfi tesbit ve istirdat davaları” başlıklı 72 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.Yerleşim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre belirlenir.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

5. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Yerleşim yeri” başlıklı 51 inci maddesinin şöyledir: “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir.”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu belirtilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlenmiş olup menfi tespit davalarında yetki kesin değildir. Bu davalarda kesin yetki kuralı bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla genel ve özel yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı davasını, bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Somut olayda, davacının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin ... olduğu, davalının yerleşim yeri adresinin ...olduğu, dava konusu takibin ise ... 11. Müdürlüğünde başlatıldığı, dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz Antalya 3. Tüketici Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmişse de davalı vekilinin cevap dilekçesinde, yetkili mahkemenin; davalı müvekkilin ikametgahı olan yer mahkemesi, icra takibinin açıldığı yer mahkemesi veya tüketicinin ikametgahı mahkemesi olduğunu, müvekkil şirketin ikametgah adresinin ...olduğu, icra takibinin ... İcra Dairelerinde başlatıldığı, davacının ikametgahının ise Bahşili/Kırıkkale olduğunu, bu üç yerden bir tanesi yetkili olup Antalya mahkemelerinin yetkisiz olduğunu belirtmesine rağmen, yetkili mahkemelerden hangisini seçtiğini belirtmediği, bu hali ile yetki itirazının usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı Antalya 3. Tüketici Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13609, Karar No: 2019/5394, Tarih: 30.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13609 E.  ,  2019/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve ... ile asli müdah........vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

Dava konusu 172 ada 12, 40, 43, 44, 64, 65 ve 173 ada 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara ait 1947 ve 1973 tarihli hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtildikten sonra, dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 30/09/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3624, Karar No: 2016/14793, Tarih: 20.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3624 E.  ,  2016/14793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde madeni yağ saha ....Müdürü olarak çalışırken yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 24/05/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 5 maddesinde, haftalık 55 saat çalışma karşılığı ödenecek ücretin 2011 yılı için brüt 3.320,00 TL olarak belirlendiğini, 2012 yılında bu rakamın brüt 3.803,00 TL'ye çıkartıldığını, davacıya bir otomobil tahsis edildiğinden yol ve yemek ücreti ödemesi yapılmadığını, davacıya ödenen ücretlerin fazla mesai ücretleri ile diğer ücretlerini de kapsadığını, davacıya haftalık 10 saat fazla çalışma ücretini de kapsayan aylık ücretinin yanında her ay yaptığı fazla çalışma ücretlerinin karşılığında da ek ödemeler başlığı adı altında ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin 8/b maddesinde ücretin yasal sınırlar içerisinde yapılacak her türlü fazla çalışmaları da kapsayacak şekilde belirlenip ödendiği şeklindeki sözleşme hükmünün bir hak doğmadan, o haktan feragat edilemeyeceği ilkesi ile iş sözleşmesinin tanzimi sırasında işçiyle işverenin eşit şartlarda sözleşme imzalamamaları, ailesinin geçimi için işe ve çalışma ücretine muhtaç olan işçinin önüne matbu olarak konan iş sözleşmesinin imzalamak zorunda kaldığı sözleşmedeki hükümlerin serbest ve hür iradeyle kararlaştırıldığında bahsedilemeyeceği, çalışma sırasında Yüksek Yargıtay İçtihatlarında vurgulandığı üzere bordro da denetime açık bir şekilde fazla mesai ücreti ödenmiş ise o ay yapılan fazla mesai ve ödenen ücretin ayrı bir kalemde davacı işçi hesabına yatırması gerektiği, ancak davalı iş verenin ödeme itirazına ispatlayamamış olması nedeniyle bilirkişi raporu ile tespit edilen alacağın tanık beyanlarına göre tespit edilmiş olduğu da nazara alınarak %40 taktiri indirim yapılmak suretiyle, neticeden 15.049,80 TL fazla mesai ücret alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının davalı işyerinde fazla çalışma alacağı olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmzlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının davalı işyerinde fazla çalışma alacağı olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmzlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacağın varlığını ipatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacı tanıklarından ...'ın işveren karşı açtığı benzer talepli davası mevcut olup davacı ile menfaat birliği içinde olduğu gibi işverenle de husumet halindedir. Bu nedenle adı geçen tanığın beyanlarına itibar edilmesi hatalıdır. Diğer tanık Mehmet Gönüğür ise davalı nezdinde değil bayide çalıştığını davacının çevre illeri gezdiğini beyan etmiş olup aynı yerde çalışmayan bu tanığın beyanı da alacağın varlığını ispatlamada yetersizdir. Diğer tanık beyanları ile de fazla çalışmanın ispatlanmadığı ortadadır. Bu halde talebin ispatlanamaması nedeni ile reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.