muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3436, Karar No: 2012/4602, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3436 E.  ,  2012/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden temlik alan hakka dayalı tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 09.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 25.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, eserin ancak % 40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacının mülkiyet aktarımı isteminin reddine, 25.000Amerikan Dolarının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir.

Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97. maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1. fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97. maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa imalatından vazgeçilerek, taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır.

“Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın % 25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

“Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın % 25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tasfiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği % 25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından (bu bloktaki hak) temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir.

Ancak; 21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117. maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları ...,

..., 16.09.2005 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi ve davalı arsa maliki ...’ın karar başlığında iki kere yazılması yerinde değildir.

Kararın bu şekilde bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları ...,

..., 16.09.2005 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi ve davalı arsa maliki ...’ın karar başlığında iki kere yazılması yerinde değildir.

Kararın bu şekilde bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4110, Karar No: 2014/20246, Tarih: 03.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4110 E.  ,  2014/20246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/101453

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

NUMARASI : 2010/439 (E) ve 2010/585 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Katılanın ofis sorumlusu olduğu ....Pazarlama Şirketinde satış elemanı olarak çalışan C.. Y..'ın satması amacı ile kendisine zimmetlenen temizlik robotlarından bir tanesini İ.. G.. isimli vatandaşa herhangi bir belge vermeksizin 2007 Yılının Aralık ayında 1.000 TL'ye satarak parasını hakkı olmadan mal edindiği, daha sonra aynı sanığın yine temizlik robotlarından bir tanesini daha M.. G.. isimli şahsa 300 TL ye satarak alıcıya daha fazla paraya sattığına dair gerçeğe aykırı bir kısım belgeler vererek bu parayı da mal edinmek suretiyle zincirleme şekilde hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanıkla katılan arasındaki ilişkinin satış sözleşmesi kapsamında yürütüldüğü, üretici firmanın pazarlamacılara malları satış göstermek suretiyle teslim ettiği, malı satın alan kişinin ödememe noktasında oluşan ihtilafın da sözleşme hukukundan kaynaklanması nedeniyle eylemin hukuki ihtilaf olduğu, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5455, Karar No: 2020/3488, Tarih: 16.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5455 E.  ,  2020/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemize temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilen dosyanın tetkikinde; davacılar ... ve ...'un yaşlarının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında her iki davacının reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise her iki davacı yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, ... ve ...'a ait vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının asillere tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17262, Karar No: 2018/4144, Tarih: 20.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/17262 E.  ,  2018/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 144 ada 10, 160 ada 3, 9 ve 162 ada 1 parsel sayılı 2.488.06, 6.574.13, 1.582,70 ve 318,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit payla davacı murisi ... ve davalı ... adlarına tespit ve tescil edilmiş, çekişmeli 160 ada 3 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki tek katlı kargir evi ... oğlu ...'in 1970 yılında yaptığı ve ona ait olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Bilahare çekişmeli taşınmazlardaki ... payları 23.09.2008 tarihinde mirasçıları adına hisseleri oranında tapuda intikal suretiyle tescil edilmiştir. Davacı ..., müşterek muris ...'in çekişmeli taşınmazları sağlığında yaptığı taksimle kendi yakın miras bırakanı ...'e bıraktığı ve zilyetliği de devrettiği, muris ...'in halası ...'nin miras payının ölünceye kadar bakma şartıyla devredildiği halası ...'nin miras payını ise satın aldığı iddiasına dayanarak tapu iptali ve ... mirasçıları adına miras payları oranında tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu taşınmazların öncesi kök muris ...'ten kaldığı tarafların kabulünde ise de ... mirasçıları arasında usulüne uygun olarak bir paylaşma yapıldığı, bu paylaşma ile dava konusu taşınmazların tamamının ...'a intikal ettiği kanıtlanamadığı gibi davacının ... mirasçısı olan ..., ... ve ... paylarını satın aldığı hususu kanıtlanamadığına ve kadastro sırasında davacının babası ... adına muris ...'ten gelen miras payından fazlası tespit edilmiş olduğuna göre mahkemece verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 20.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15718, Karar No: 2022/1514, Tarih: 22.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/15718 E.  ,  2022/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, fuhuş

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

İsnat edilen tehdit suçunun 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2981, Karar No: 2023/3632, Tarih: 13.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2981 E.  ,  2023/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3545 E., 2022/3230 K.

DAVA TARİHİ : 14.12.2015

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

Bakanlığı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/14 E., 2022/184 K.

Taraflar arasındaki asıl davada teftiş raporunun iptali ve birleşen davada alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı ... ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonunda, davalı-karşı davacı işçinin davalı ... aleyhine açmış olduğu işçilik alacaklarına ilişkin davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydına karar verilerek, 10.04.2019 tarihli karar ile işbu davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı ... ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2019 tarihli kararı ile işçilik alacaklarına ilişkin açılan davanın işbu tespite ilişkin dava dosyasında bekletici mesele yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından hazırlanan 26.02.2015 tarihli ve 7241-PRG-10,9687 PRG 04 No.lu programlı teftiş raporunda belirlenen fazla çalışma sürelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, işletmede çalışan tüm işçilerin sendikalı olup işçilere yıllık 270 saat fazla çalışma yaptırıldığını ve bu çalışmaların karşılığının da 4857 sayılı ... Kanunu (4857 sayılı Kanun) ve işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesine uygun olarak ödendiğini, ücret bordrosu ve puantajların birbiriyle uyumlu olduğunu ve ödemelerin banka kanalıyla yapıldığını ileri sürerek Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından hazırlanan 26.02.2015 tarihli ve 7241-PRG-10,9687 PRG 04 No.lu programlı teftiş raporuna itirazlarının kabulü ile raporda adı geçen işçiye ait ödenmeyen fazla çalışma olmadığının tespitine ve raporun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı işçi vekili; davanın süresinde açılmadığını, müfettiş raporlarının aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı; yasal süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2017 ve 27.12.2019 tarihli kaldırma kararları doğrultusunda işçilik alacaklarına ilişkin birleşen davanın tefrikine karar verilip yalnızca tespit davası olarak devam edilen işbu dosya bakımından işçilik alacaklarına ilişkin açılan dava bekletici mesele yapılmış ve bu alacak dosyasında fazla çalışma sürelerine ilişkin yapılan hesaplamalar dikkate alınmak suretiyle bilirkişi raporunda yıl bazında belirlenen fazla çalışma sürelerinin teftiş raporunda belirtilenden düşük olduğu yıllar için davanın kabulüne, teftiş raporunda belirtilenden yüksek olduğu yıllar için ise davacı tarafın iptal talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... ve davalı Bakanlık vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... ve davalı Bakanlık vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı ... vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının eksik ve hatalı incelemeye dayandığını, davalı işçinin fazla çalışma sürelerinin belirlenmesi hususunda bir talebi bulunmadığını, kesin hüküm ilkesine aykırı şekilde yeniden hüküm kurulduğunu, bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, sadece ücret bordrosu ve puantajlarda belirtilen günlerde fazla çalışma ücretine hak kazanıldığını ve söz konusu çalışmaların karşılığının da ödendiğini, resmî belgelerin aksinin yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini, fazla çalışma yapılmayan günlerde normal çalışma saatlerinin uygulandığını, işyerindeki yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerinin hatalı yorumlandığını, iptale konu raporun hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Bakanlık vekili; ... Teftiş Kurulunca hazırlanan iptale konu raporun verilere dayalı ve hukuka uygun olduğunu, işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümleri ve 4857 sayılı Kanun hükümleri gözetilerek düzenlendiğini, bilirkişi raporunun ise eksik olduğunu ve hükme esas alınamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işçi tarafından fazla çalışma ücreti alacağının tahsili amacıyla açılan alacak davasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kesinleştiği hususu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... ve davalı Bakanlık vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Bakanlık vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından hazırlanan 26.02.2015 tarihli ve 7241-PRG-10,9687 PRG 04 No.lu programlı teftiş raporunda belirlenen fazla çalışma sürelerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 303 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.