muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20585, Karar No: 2015/6342, Tarih: 04.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/20585 E.  ,  2015/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı araçla meydana gelen trafik kazasında davacıların murisi müşterek çocukları sürücü ...'ın hayatını kaybettiğini, davacıların desteklerini kaybettiklerini maddi zarara uğradıklarını ve 3. kişi konumunda olduğundan Yargıtay Genel Kurulu'nun 16/05/2011 tarihli kararına göre ödeme yapılması gerekmekle sigorta şirketinin poliçe limiti kadar sorumlu olduğu iddiasıyla 2.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiş ve ıslahla birlikte taleplerini anne ... için 36.150,76 TL baba ... için 34.215,19 TL olmak üzere toplam 70.365,90 TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalı sigorta şirketi vekili, muris ...' ın %100 kusurlu olduğundan tazminat talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile; davacı Anne ... için 36.150,76 TL baba ... için 34.215,19 TL nin 01/10/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Buna göre öncelikle gelirin tamamının, yardım görenlere tahsis olunmuş varsayılamayacağı, ölenin gelirinden bir bölümünü kendisine ayıracağı, bu tahsisten vazgeçilemeyeceği ve bu suretle yardımın (payların) geliri yutmaması ilkesi dikkate alınmalıdır. Ayrıca ölenin kendi geçim masraflarından artan miktarın tamamının (hiçbir tasarruf düşüncesine yer bırakmadan) destek görenlere dağıtılması da kabul olunamaz. Öte yandan, destek görecek kimselere ayrılacak miktar da, bunların ihtiyaçlarının toplamı kadar olmalıdır. Bunun dışında destekten yoksun kalanlardan bir kısmının davacı olup diğer kısmının davacı olmadığı durumda talepte bulunmayan destek görenlerin paylarının da hesaplamada gözönünde tutulması gerekmektedir.

Somut olayda, destekten yoksun kaldığını iddia eden davacılar, müteveffanın annesi ve babası olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı tüm yaşam boyunca sabit % 15 oranında desteklik payı olarak davacılara ayrılmıştır. Oysa, destek ... 20 yaşında bekar olarak vefat etmiş olup olağan hayat tecrübelerine göre evleneceği ve çocuk sahibi olacağı kabul edilerek evleneceğinin kabul edilebileceği zamana kadar bekar olduğu dönem için davacı için daha fazla, evlendiği dönem ve çocuk ya da çocuklarının olduğu varsayıldığı dönemlerde ise giderek daha az pay ayrılması şeklinde hesaplama yapılması gerekirken desteğin davacıya bakiye yaşamı boyunca sabit bir oranda destek olacağı varsayımına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yöndeki bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 4.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3544, Karar No: 2014/13814, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3544 E.  ,  2014/13814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, sanık ... için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin beyanlarına, sanıkların savunmalarına ve dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla gerçekleştirdiklerinin sabit olmadığı halde haklarında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayini,

Dosya kapsamına göre; mağdurenin, sanığın arkadaşlığını kabul edeceğini söyleyip sanığı ikna etmesi üzerine, sanığın mağdureyi serbest bıraktığı eylemde, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.06.2012 gün 2011/6-419 Esas, 2012/216 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, istenen amaca ulaşılmasından sonra mağdurun serbest bırakılması halinde, sanık hakkında TCK.nın “Etkin pişmanlık” başlığı altında düzenlenen 110. maddesinin uygulanmasının Kanunun ruhu ve amacına, suçla korunan hukuki değerlere, adalet ve hakkaniyet kurallarına da uygun düşmeyeceği, bu itibarla TCK.nın 110. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde bu maddenin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12464, Karar No: 2017/9949, Tarih: 12.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/12464 E.  ,  2017/9949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın katılan ...'a yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi ile ilgili olarak; 28/03/2005 tarihinde, sabaha karşı belirlenemeyen bir zaman diliminde çatı suyu tahliye borusundan katılana ait ikametin balkonuna tırmanmak ve mutfak penceresini zorlamak suretiyle açarak ikametten çeşitli eşyalar ve para çalması biçimindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımı ile 5237 sayılı TCK'nın sanığın aynı eylemine uyan 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımı hükümleri her iki Kanun'un yukarıda yazılı maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu karşılaştırıldığında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 28/03/2005 gününden inceleme tarihine kadar aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

2-Sanığın katılanlar ... ve ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali eylemleri ile ilgili olarak; sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suçların işlendiği sırasıyla 17/08/2005 ve 07/06/2005 günlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık; katılanlar ... ve ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3701, Karar No: 2022/8820, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3701 E.  ,  2022/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2100, Karar No: 2009/3783, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2100 E.  ,  2009/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesinde ....., İli, Merkez İlçeye bağlı ... Köyünde orman kadastro komisyonu tarafından yapılıp ilan edildikten sonra itiraz edilmediğinden 15.08.2007 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda, dava konusu 290 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde olduğunu belirterek taşınmazın iyi niyetli 3. kişilere devir ve temliki ile üzerinde ayni hak tesisini önlemek için karar kesinleşinceye kadar tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasını, tapusunun iptali ile elatmanın önlenmesini ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, ... Köyü .....mevkii cilt 3, sayfa 290, cinsi tarla olan 2200 m2 yüzölçümündeki ... oğlu ..., ....., ... ve ... ..... adlarına kayıtlı 290 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ve orman niteliği ile Hazine adına kayıt ve tesciline, tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamı ile iptal edilen kısma yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 09/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14672, Karar No: 2023/10158, Tarih: 03.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14672 E.  ,  2023/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1058 E., 2020/1338 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü/İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/352 E., 2018/466 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait Şırnak İli Cizre İlçesi Nur Mahallesi 643 ada 3 parselde bulunan iki katlı kargir binanın, Groupama Sigorta A.Ş. ile 31.12.2015 tarihinde 0100.05269778.0000 nolu süper konut poliçesi ile sigortaladığını, bu poliçenin 31.12.2015 tarihi ile 31.12.2016 tarihleri kapsamında yani müvekkilinin riziko kapsamındaki zararlarının 1 yıl süre ile karşılanmasını temin altına alındığını, Şırnak Valiliği tarafından 14.12.2015 Cizre İlçesinde ilan edilen sokağa çıkma yasağı süresince meydana gelen olaylar sonucu konutu ve konutun içinde bulunan ev eşyalarının hasar gördüğü, zararın eksper raporları ile tespit edildiğini, hasar bedelinin ödenmesi yönünde davalı ... şirketine yaptıkları başvuruya rağmen zararın karşılanmadığını belirterek fazlaya ait haklarının saklı tutularak şimdilik 10.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 15.10.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 83.383,09 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; hasarın terör olayı nedeniyle değil çarpışma nedeniyle meydana geldiğini, çarpışmanın ise teminat dışı olduğunu, davacının zararının idarece karşılanacağını, davacının rizikonun ağırlaştığını bildirmediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; hasarın terör olayı nedeniyle değil çarpışma nedeniyle meydana geldiğini, çarpışmanın ise teminat dışı olduğunu, davacının zararının idarece karşılanacağını, davacının rizikonun ağırlaştığını bildirmediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, Nur Mahallesi’nde bulunan evini 31.12.2015 tarihinde davalı şirkete sigortalattığı, sigorta kapsamının 31.12.2015 ila 31.12.2016 tarihleri arasında meydana gelen rizikolara ilişkin olduğu, taşınmazın bulunduğu Cizre ilçesi’nde 14.12.2015 tarihinde terör olayları nedeniyle sokağa çıkma yasağı ilan edildiği ve bu yasak süresinde yaşanan olaylarda davacının sigorta konusu evinin içindeki eşyalarla birlikte zarar gördüğü, davalı taraf her ne kadar yaşanan olayların terör değil çarpışma olduğunu ve meydana gelen hasarın teminat dışı kaldığını beyan etmiş ise de bu husustaki ispat yükünü yerine getiremediği gibi dosya kapsamında toplanan delillerden Cizre ilçesinde poliçe döneminde yaşanan olayların terör olayı olduğu hususunda tereddüt bulunmadığı, bilirkişi raporuna göre davacının taşınmazında toplam 77.868,34 TL zarar meydana geldiği, taşınmazın davacının kardeşi Hüsnü Aslan tarafından kullanıldığı, buna göre davacının sigortalanan eşyalar üzerinde herhangi bir menfaatinin bulunmadığı gerekçesiyle taşınmaza ilişkin tazminat talebinin kabulüne, eşyalara ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesi ile yerel mahkemenin gerekçeli kararında tamamen bilirkişi raporunu mesnet kabul etmesinin hukuk dışı olduğunu, çünkü bilirkişi raporunda terör hasarı olduğu yönünde değerlendirme yapılmadığını, oysaki hasarın meydana geliş şeklinin “terör olayları” niteliğinde değil “çarpışma” şeklinde olduğunu, “çarpışma”, genel şartlar gereği sigorta teminat kapsamı dışında olduğunu, kamu otoritesi tarafından yapılacak tasarruflar nedeniyle meydana gelen zararlar sigorta teminatı dışında olduğunu, sigorta tekniğine göre, gerçekleşen riziko “ani” ve “beklenmedik” olması gerektiğini, ancak operasyonların kamu tasarrufu ile önceden ilan edilerek yapılması , ayrıca münferit terör olaylarına değil komple imhaya yönelik ve düzenli olması “rizikonun ani ve beklenmedik olması” şartını ortadan kaldırdığını, kamulaştırma durumunda, davacının zararı devlet tarafından giderileceğinden sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını, sigortada himaye altına alınan "Terör" olduğunu, terör boyutlarını geçmiş çarpışma ya da iç savaş boyutuna gelmiş olaylar artık terör olarak nitelendirilemeceğini ve sigorta himayesi kapsamında alınamayacağını, kamu otoritesi tarafından yapılacak tasarruflar nedeniyle meydana gelen zararlar sigorta teminatı dışında olduğunu, kamulaştırma durumunda, davacının zararı devlet tarafından giderileceğinden müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını, yerel mahkemenin davacıya ait binanın kamulaştırma kararının mevcut olup olmadığının değerlendirmemesinin de kararın eksikliğini ortaya koyduğunu, ayrıca davacının zararı 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında karşılandığını, devlet tarafından davacı zararı kanun kapsamında karşılanmakta olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan raporun usul ve yasaya uygun olduğu, İdare'ce 5233 sayılı kanun kapsamında yapılacak ödemelerin sigorta şirketinin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı, bu nedenle mahkemece Zarar Tespit Komisyonu Başkanlığı tarafından davacıya yapılan ya da yapılacak ödeme nedeniyle belirlenen sigorta tazminatından indirim yapılmamış olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, dosyada bulunan delillerin takdirinde hata yapılmadan iddia ve savunma ile birlikte hukuka uygun şekilde değerlendirilmek suretiyle dairece benimsenen yasal ve hukuksal gerekçelere ve maddi delillere dayandırılarak karar verilmiş olduğu, belirterek, davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçelerinde; istinaf dilekçelerinde ileri sürülen sebebler ve resen görülecek nedenler ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Konut Sigorta poliçesi ile teminat altına alınan mesken ve eşyaların zarar görmesi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi, Konut Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, anılan bölgede uzun yıllardır terör örgütüne karşı güvenlik güçlerinin operasyonlarının devam ettiği ve bunun tüm kamuoyu tarafından bilindiği dikkate alındığında davalının TTK'nın 18/2. maddesine göre basiretli bir tacir gibi hareket etmesi ve riziko analizi konusunda gerekli dikkat ve özeni göstermesi gerekeceğinden, dava konusu olayda TTK'nın 1435. maddesi anlamında sigortalının beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğine yönelik delil bulunmamasına, zararın terör klozu teminatı dahilinde olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne ,karardan bir suretin Bölge Adliye Mahkemesi!ne gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.