muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3499, Karar No: 2013/7227, Tarih: 19.11.2013

İflas masasının safi (net) mevcudu (masaya giren mal, alacak ve haklar), "alacakların ödenmesine tahsis olunur" (İİK m.184,I,c.1). Buradaki "alacaklar" teriminden maksat, aslında yalnız "iflas alacaklarıdır." İflas alacağı, iflas açıldığı anda müflise karşı hukuken mevcut olan alacaklar yani müflisin iflasın açıldığı andaki borçları olup, iflas masasından

istenebilirken (masaya yazdırılabilirken), müflisin iflas açılmasından sonra doğan alacakları, iflas alacağı olmadığından, iflas masasından talep edilemez. İflas masasından istenebilecek (hatta, iflas alacaklarından daha önce ödenecek) olan, bir başka alacak çeşidi de masa alacaklarıdır. Bunun masa bakımından adı "masa borcudur." Masa borçları müflisin değil, (çünkü, müflisin iflas açılktıktan sonra masayı bağlayıcı nitelikte borçlarlanmasına imkân yoktur.) iflas masasının yaptığı borçlardır. Masa borçları, iflasın açılmasından iflas tasfiyesinin sonuçlanmasına kadar, iflas masası (masa adına iflas dairesi veya iflas idaresi) tarafından yapılan borçlardır. (İİK. m. 248, 303/2) Masa alacakları iflas masasından tam olarak ödenir. (örn: İflas kararının ilanı giderleri (m.166;219), defter tutma (m.161;208) giderleri (bkz: m.160), masa mallarının muhafazası için kiralanan depo için ödenecek kira, iflas idaresinin ücreti (m.223,IV), masanın (iflas idaresinin) taraf olduğu davaları takip eden avukatın avukatlık ücreti masa borcudur. Bu sayma, tahdidi değildir; masa borçlarına bazı misaller vermek içindir. Şu halde, masa alacakları (borçları), iflas açıldıktan sonra iflasın tasfiyesi için bizzat masa (yani, masa adına iflas dairesi veya idaresi) tarafından yapılan borçlardır. Masadan ödenecek alacakların, iflas alacağı ve masa alacağı olarak ikiye ayrılmasının pratik önemi şudur: Masa alacakları, iflas masasından tam olarak ödenir. Masa alacakları, iflas alacaklarından daha önce ödenir (m.248). Oysa, iflas alacaklarının tam olarak ödenmesi çok enderdir (belki yalnız m.206'nın ilk üç sırasındaki imtiyazlı alacaklar tam olarak ödenir.) İflas alacakları (özellikle m. 206'nın dördüncü sırasındaki imtiyazsız alacaklar), iflas masasının dağıttığı iflas (garame) hissesi oranında ödenir. İşte bu nedenle, iflas masasından istenen bir alacağın, iflas alacağı mı, yoksa masa alacağı mı olduğunu belirlemenin büyük önemi vardır. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Tamamen Yeniden Yazılmış ve Genişletilmiş 2. Baskı, S. 1212 vd. Ankara, 2013) İflas masrafları ve masa borçları sıra cetvelinde yer alamayacağından, iflas masası aleyhine genel mahkemede açılması gereken davada İİK'nın 235. maddesindeki süreler uygulanmaz. Dairemizin 12.07.2012 tarih ve 2576 E, 4886 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere; kayıt kabul davaları, iflasından önce müflisten alacaklı olanların, bir diğer ifade ile iflas alacaklılarının alacaklarını iflas masasına kaydettirmek için açtıkları ve dayanağını İİK’nın 235. maddesinden alan davalardır.

Mahkemece, iflas tarihi esas alınarak iflas tarihinden önce doğan alacaklar ile ilgili olarak davacının İİK'nın 235/2. maddesinin ilk cümlesi uyarınca iflas masasına kayıt ve kabul talep edebileceği, iflas tarihinden sonra doğan alacaklarla ilgili olarak ise iflas masası aleyhine genel mahkemelerde açılacak davada genel hükümlere göre tahsil hükmü alınabileceği, buna göre her iki davanın yargılama usulü farklı olduğundan ayırma ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmelidir. Diğer yandan, davacının müflis davalı şirkete kefaleti nedeniyle yaptığı ödemeler ile ilgili istem bölümü yönünden, bu ödemeler ile bağımsız yeni bir alacak doğduğundan, bu yeni alacağın ödeme tarihi, iflas tarihinden önce ise iflas alacağı, sonra ise masa alacağı niteliğinde olduğu da dikkate alınmalıdır. Bu durumda mahkemece, üç kişilik uzman bilirkişi heyeti aracılığıyla tarafların ve dava dışı ... Elek. Ends. A.Ş.'nin ticari defter ve kayıtları incelenerek, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacının iflas tarihi itibariyle kayıt ve kabulü mümkün bir iflas alacağı olup olmadığı, varsa miktarı, masa alacağı varsa bunun miktarı hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, gerektiğinde masa alacağı bölümü yönünden ayırma ve görevsizlik kararı da verilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müflis davalı şirket iflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, müflis davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6303, Karar No: 2019/15669, Tarih: 11.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6303 E.  ,  2019/15669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın mağdur ...’e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanığın mağdur ...’e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Oluşa, dosya içeriğine, tanıklar ... ile ....’ın kollukta alınan beyanlarında mağdur ...’nin ifadesi ile uyumlu şekilde sanığın mağdura yumrukla vurduğunu söylemeleri karşısında tanıklar duruşmaya çağrılarak beyanları alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi ,

Kabule göre,

b)Mağdur hakkında Boyabat Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 13.05.2015 tarihli raporda mağdurun görünüş itibariyle hafif mental retarde olduğunun yazılı olmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234/2 maddesinde yer alan, “Mağdur, onsekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malul olur ve bir vekili de bulunmazsa, istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında mağdura vekil tayin edilmeksizin beyanının alınması,

c) Mağdur hakkında Boyabat Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 13.05.2015 tarihli raporda mağdurun görünüş itibariyle hafif mental retarde olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesine göre beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına dair rapor alınması gerektiği, alınacak raporun sonucuna göre temel cezanın belirlenmesinde birden fazla nitelikli hal nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Mağdurun sanığın resmi nikahlı eşi olmasına rağmen sanık hakkında iddianamede uygulanması talep edilmemesine rağmen, CMUK'un 226. maddesi gereğince TCK’nin 86/3-a maddesinden ek savunma hakkı verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8094, Karar No: 2011/6219, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8094 E.  ,  2011/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 118 ada 60 parsel sayılı 3.512.982,70 metrekare ve 118 ada 26 parsel sayılı 8.159.430,06 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kadim mera olduğu belirtilerek mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hak ve tapu kaydına dayanarak, davacı ... ise miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazlarının bir bölümünün mera içerisinde ölçüldüğü iddiası ile bu bölümün tespitinin iptali ve adlarına tescili istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda her iki davacının 118 ada 60 parsel sayılı taşınmazla ilgili davalarının reddi ile çekişmeli taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, dava konusu olmayan 152 ada 26 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 118 ada 60 parsel sayılı taşınmaz içerisinde fen bilirkişisi rapor ve krokisinde (D) harfi ile turuncu kalem ile boyalı olarak gösterilen davaya konu bölüm hakkında tutanak düzenlenmemiş olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın talep halinde görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22327, Karar No: 2013/18788, Tarih: 03.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22327 E.  ,  2013/18788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.07.2012
Yargıtay — Esas No: 2020/16588, Karar No: 2022/12205, Tarih: 23.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16588 E.  ,  2022/12205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35594, Karar No: 2016/4837, Tarih: 21.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/35594 E.  ,  2016/4837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/14135

MAHKEMESİ : Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/187 (E) ve 2013/370 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun kalmış olduğu öğrenci yurdundaki dolabı içerisinden çalınan suça konu cep telefonunun, iletişim tespit tutanak içeriklerine göre suç tarihinden itibaren iki gün içerisinde, ... isimli kişiden temin edip tanık ... sattığına dair suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki kısmen çelişik ve kaçamak savunması ve ayrıca mağdur ile aynı yurtta kaldığını kabul ettiği 04.03.2013 tarihli hazırlık ifadesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14159, Karar No: 2019/2075, Tarih: 14.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/14159 E.  ,  2019/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Mahallesi, 61598 Ada, 1 Parselde kayıtlı 1-2-3 ve 4 numaralı daireleri 23/10/2007 tarihinde satın aldığını, bağımsız bölümler için ilk abonelik sözleşmesi yapmak üzere davalıya müracaat ettiğinde davalının kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli adı altında toplam 17.290,24-TL tahsil ettiğini, bu tutarın aynı zamanda müteahhit firmadan da tahsil edildiğini, mükerrer tahsil edilen bedelin iadesinin gerektiğini beyan ederek 17.290,24 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin yasal dayanağının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi olduğunu, bu maddelere göre hesaplama yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davaya konu inşaatla ilgili olarak davacıdan tahsil edilen ve arsa vergi değerinin %2’sine tekabül eden 17.290.24 TL tutarındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin, arsa hariç bina vergi değerinin %2’si olması, yüklenicinin ödediği bedelin bu bedeli kapsamaması, bedelin ödendiği tarihte 39. maddedeki hesaplama yönteminin yürürlükte olması ve hesaplamanın da bu yönteme göre yapılmış olması karşısında davacının, ödemiş olduğu 17.290.24 TL tutarındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin iadesini talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Eldeki dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra, 10.07.2013 tarihinde açılmıştır.

6102 sayılı TTK. 4.maddesine göre bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan sayılması gerekir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Somut olayda; her iki tarafın da tacir olduğu ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunduğu anlaşıldığından; uyuşmazlığın çözümü asliye ticaret mahkemelerinin görevi içerisindedir.

Bu durumda, mahkemece; Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu düşünülerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken; işin esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27278, Karar No: 2014/29813, Tarih: 31.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27278 E.  ,  2014/29813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2014/35-2014/430

Hüküm süresi içinde davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile dahili davalı Sağlık İşçileri Sendikası avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı şirketin Sağlık Bakanlığı Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği ile arasında mevcut veri giriş ve kontrol hizmetleri alımı işini ihale yoluyla üstlendiğini, Türkiye Sağlık İş Sendikasının iş kolu tespiti talebine binaen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yapılan inceleme neticesinde haksız olarak davacı şirketin ihale ile hizmet verdiği her ihaleye ayrı bir iş kolu kararı verildiğini, tespit kararında M.. Ltd. Şti. ile İstanbul Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği arasında imzalanan sözleşme gereğince işyerinde yapılan büro, bilgi işlem, veri giriş, hasta karşılama, destek hizmeti, temizlik işlerinin niteliği itibarı ile iş kolları tüzüğünün 24 sıra numaralı sağlık iş kolunda yer aldığının tespit edildiğini, oysa asıl işin genel işler işkoluna giren temizlik işi olduğunu iş kolu tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; yetki itirazında bulunduklarını, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Türkiye Sağlık İş Sendikasınca 27.04.2012 tarihinde 903 sayılı yazı ile Sağlık Bakanlığı İstanbul Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesinde faaliyet gösteren davacı şirketin iş kolunun tespiti başvurusunda bulunulduğunu, bakanlıkça yapılan incelemede davacı şirketin hastane veri giriş ve kontrol hizmetleri sözleşmesi kapsamında hasta kabul, sekreterlik, tahakkuk, hasta dosya takibi ve muayene -randevu kayıt gibi işlerin yapıldığını ve yapılan işlerin hastanede yapılan işlere yardımcı işlerden olduğu bu nedenle İş Kolları Kanunu'nun 60. maddesine göre çıkartılan iş kolları tüzüğünün 24 sıra numaralı Sağlık İş kolunda yer aldığının tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı şirketin yaptığı işin iş kolları tüzüğünün 28. sırasında yer alan genel işler iş kolunda kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tespit kapsamındaki işyerinde yapılan işin hangi işkoluna girdiği noktasında toplanmaktadır.