muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5466, Karar No: 2025/3569, Tarih: 21.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5466 E.  ,  2025/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1064 Esas- 2024/1229Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/222 E. - 2021/8 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2011/110158 sayılı "... altın dilim" ibareli ve 2011/110118 sayılı "altın kesim" ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2019/33736 sayılı “...” ibaresinin tescili için gerçekleştirdiği başvurunun nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, müvekkilinin markanın gerçek hak sahibi olduğunu, markaların aynı veya aynı türde mal ve hizmetleri kapsadığını, davalı markasının bütün olarak incelendiğinde müvekkiline ait olduğunun düşünüleceğini, seri marka izlenimi yarattığını, müvekkilinin “Altın Kesim” ve “Altın Dilim” markalarının “...” ibareli markaların ana faaliyet alanı ile tanınmış bir marka olduğunu, davalı markasının orta düzeydeki tüketici nezdinde ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, davalın marka başvurusunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1 a-ç, 6/1, 6/4, 6/5 hükümlerine, 18. maddesine, iyiniyet ve haksız rekabet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK’in 2020-M-4529 sayılı kararının iptali ile dava konusu 2019/33736 başvuru numaralı “...” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; karşılaştırılan markalarda “altın” ibaresinin ortak olarak bulunmadığı, başvuru kapsamındaki emtialar bakımından tek başına markaların birbiriyle karıştırılması veya ilişkilendirilmesi sonucuna yol açamayacağını, ortalama tüketici nezdinde bütün halde bıraktığı izlenimin markaları farklılaştırdığını, bu kapsamda markaların ilişkilendirme dahil olmak üzere karıştırılmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını, bu sebeple kullanım ispatı talebinin değerlendirilmesine gerek olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile benimsenen bilirkişi raporu kapsamına göre karşılaştırılan markaların emtia sınıflarının kısmen benzer olduğu, ancak tek başına yüksek ayırt ediciliği olmayan “ALTIN” ibaresinin sektörde çeşitli firmalarca kullanıldığını, ayırt ediciliği düşük olan “ALTIN” kelimesinin örtüşmesinin otomatik olarak benzerlik sonucunu doğurmayacağı, zayıf kelimelerin yanında bulunan çatı markaların ve sair işaretlerin bütünsel incelemede önem arz etmesi ve davaya konu markalarda bulunan “.../KANCA/DİLİM/KESİM” ibarelerinin kavramsal olarak farklılık yaratması karşısında davaya konu markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığı, dosya içeriği itibari ile SMK’nın 6/5 hükmünde yer alan koşulların oluşmadığı, taraf markaları arasında aynı Kanun'un 6/1 hükmü anlamında karıştırılma tehlikesi olmadığından tanınmışlığın bu duruma bir etkisinin olmayacağı, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, davalı şahıs başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3167, Karar No: 2018/16971, Tarih: 08.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3167 E.  ,  2018/16971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılanın kolluktaki ifadesinde; eşi olan sanığın kollarından ve bacaklarından tutup kendisini balkondan aşağıya atmak istediğini, bu suretle yaraladığını beyan ettiği, sanığın da kolluk ve huzurdaki ifadelerinde, eşi olan katılanın hakaret etmesi ve üstüne doğru gelmesi üzerine kollarını tuttuğunu kabul ederek ikrarda bulunduğu, mağdur hakkında düzenlenen.... Devlet Hastanesinin olay tarihli raporunda, "her iki ön kolda 5x3 cm.lik hiperemi” bulunduğunun bildirilmesi karşısında, katılanın hakaret etmesi üzerine başlayan tartışmada, sanığın her iki eliyle katılanın kollarını sıkarak yaralanması şeklinde gerçekleşen eylemde, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin de tartışılarak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek eyleminin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığından söz edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre, de;

2)Sanığın eyleminin meşru müdafaa sınırları içinde kaldığının kabulü halinde, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hem ceza verilmesine yer olmadığına hem de beraatine karar verilmesi suretiyle hükümsüzlüğe neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4356, Karar No: 2012/8083, Tarih: 17.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4356 E.  ,  2012/8083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 gün ve 2007/913-2009/678 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/09/2011 gün ve 2010/1119-2011/11189 sayılı kararı aleyhinde davalılar Birtaş Paz. ve Tic. A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline yangın rizikolarına karşı sigortalı işyerinin davalıların maliki olduğu iş hanında bulunduğunu, elektrik kontağından kaynaklanan yangın nedeniyle hasar oluştuğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, oluşan zarardan davalıların bina maliki olarak sorumlu olduklarını ileri sürerek, 112.626,00 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan hisseleri oranında tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalılardan Kadriye Sert, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yangının elektrik kontağından kaynaklandığı, ancak bunun bakım veya yapım eksikliğinden kaynaklandığının tespit edilemediği, dolayısı ile bina maliki olan davalıların sorumlu olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.09.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına bozulmasına, bozma neden ve şekline göre de temyiz eden davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.

Davalılar Birtaş Paz.ve Tic.A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic.ve San.A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Birtaş Paz. ve Tic. A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic. ve San. A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar Birtaş Paz. ve Tic. A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic. ve San. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15834, Karar No: 2012/41793, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15834 E.  ,  2012/41793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin menfaatin temin edildiği 25.12.2007 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 24.12.2007 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın Alanya ilçesinde tüp bayiliği ve züccaciye işiyle uğraşan katılanın ... yerine gelip kendisini ... olarak tanıtıp yabancı ülke vatandaşı olan müşterilerinin evlerine tüp ve su takılacağını ayrıca tencere takımı satacağını, adresleri birlikte dolaşarak ihtiyaç duyulan malzemeleri kendisinden satın alacağını söyleyip katılanı kendisi ile birlikte Mahmutlar ve Kargıcak'ta bulunan daire ve villalara gitmeye ikna ettiği, sanığın ve katılanın belirtilen yerlerdeki daire ve villalara giderek ihtiyaçları tespit edip tekrar katılanın işyerine geldikleri, sanığın burada katılana malzeme satacakları kişilerin yabancı ülke vatandaşı olmaları nedeniyle satacağı mal karşılığında euro veya dolar vereceklerini, bu kişilere para üstü olarak TL vermesi gerektiğini, kendisinde TL bulunmadığını, bu nedenle katılandan kendisine bir miktar TL cinsi para vermesini istediği, katılanında bunu kabul ederek sanığa 2100 TL verdiği, katılanın daha sonra aracının yanına gitmek için işyerinden çıktığı sırada sanığın işyerinden ayrılarak kaçması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11684, Karar No: 2014/6510, Tarih: 03.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11684 E.  ,  2014/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemce yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının karar harcına ve davacının yaptığı harç masrafına ilişkin paragrafların tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“-Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 465,97 TL. harçtan davacının yatırdığı peşin harç ve ıslah harcı toplamı 129,50 TL. harcın mahsubu ile 336,47 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

- Davacının yatırdığı başvuru, peşin ve ıslah harcı toplamı 147,90 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Üniversite’ den 02.08.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 231,70 TL. temyiz harcının isteği halinde davalı Üniversite’ ye iadesine, 03.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11130, Karar No: 2020/7284, Tarih: 02.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/11130 E.  ,  2020/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; bir kısım tıbbi cihazların 01/11/2012 tarihinde davalı şirkete kiraya verildiğini kira bedeline ilişkin olarak tanzim edilen faturanın davalı şirkete tebliğ edildiğini ve ödenmemesi nedeniyle icra takibi başlatıldığını, ancak davalı tarafın takibe itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, 2014 yılı Ocak ayında Sağlık Bakanlığından gerekli tüm izin ve ruhsatları alarak faaliyete başladıklarını, takibe dayanak olarak gösterilen 31/12/2013 tarihli 215.232, TL'lik faturayı kabul etmediklerini, faturanın hileli bir şekilde davacı şirketin de muhasebeciliğini yürüten kişi tarafından kendi ticaret defterlerine yazıldığını, bu kişinin defterleri iade etmemesi nedeniyle savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, tarafların tacir olması nedeniyle kira sözleşmesinin yazılı olması gerektiğini ancak taraflar arasında böyle bir sözleşmenin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini ve davacı aleyhine alacağın %20 'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davaya ve icra takibine konu kira ilişkisinin davacı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK. nun 222. maddesinde ticari defterlerin delil olması düzenlenmiş olup; mahkemece, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebileceği, ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulaması, belirtilen şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter

kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği, bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtların birbirinden ayrılamayacağı, açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtlarının, sahibi aleyhine delil olduğu, taraflardan biri tacir olmasa dahi tacir olan diğer tarafın, ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceği, ancak karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden tarafın iddiasını ispat etmiş sayılacağı öngörülmüştür.

Davacı takip talebi ile; 31/12/2013 tarihli 13600 sıra numaralı 215.232 TL bedelli fatura alacağının tahsilini istemiş, dava dilekçelerinde ve delil listesinde kira alacağı ile ilgili olarak, şirket kayıt ve defterlerinin incelenmesini talep etmiştir. Bilirkişi marifetiyle tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde yaptırılan inceleme neticesinde süresinde noterlik tasdikleri yapıldığı anlaşılan ve bu nedenle de sahibi aleyhine delil niteliği taşıdığı tespit edilen ticari defterlerde takibe ve davaya konu faturanın kayıtlı olduğu, taraf defterlerinin dava konusu faturanın kaydı yönünden birbirini teyit etmekte olduğu tespiti yapılmıştır.

Buna göre HMK m. 222 hükmü gereği davacının davalıdan olan fatura alacağını davalının ticari defter kayıtları ile kanıtladığı anlaşılmakla işin esasının bu yönde incelenmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1516, Karar No: 2015/6658, Tarih: 25.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1516 E.  ,  2015/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 03.06.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av.... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 03.06.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenip aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi, iddianamede dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 28.09.2012 tarihli iddianamede suçun, her iki mağdura yönelik, ''Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı'' olarak gösterildiği, sanığın işyerinde gerçekleştirdiği eylemler süresince mağdurları zorla hürriyetlerinden yoksun kıldığı yönündeki iddialar hususunda iddianame ile dava açtırılmaksızın ek savunma hakkı verilip yargılamaya devamla TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 43/2. maddeleri gereğince hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de,

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini her iki mağdura yönelik ayrı ayrı gerçekleştirmesi karşısında hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinin iki kez uygulanması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanunun 43/2. maddesi tatbik edilerek karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

25.05.2015 tarihinde verilen işbu karar 03.06.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.