muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/322, Karar No: 2024/1351, Tarih: 06.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/322 E.  ,  2024/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.12.2022 tarihli ve 2022/49466 Soruşturma, 2022/50334 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.02.2023 tarihli ve 2023/839 Değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 29.12.2023 günlü ve 94660652-105-01-12649-2023-KYB sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.01.2024 günlü ve 2024/1589 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada Yasa'ya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüphelinin müştekiyi tehdit ettiğinden bahisle başlatılan soruşturma sonunda, soruşturma savcılığınca şüphelinin atılı suçları işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığında dair karar verilmiş ise de; soruşturma kapsamında olaya ilişkin somut deliller toplanmadan bir karar verildiği anlaşılmakla, olay anının kamera kaydını içeren CD'nin çözümü yaptırılıp, bildirilen tanıkların dinlenilmesi ile olayın aydınlatılmasına yarar delillerin toplanması sonrasında yapılacak inceleme sonucuna göre, şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (Soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibariyle itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Dosya kapsamına göre, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açmaya yeter nitelikte kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmaması gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.02.2023 tarihli ve 2023/839 Değişik iş sayılı kararı ile atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle yapılan değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiş ise de; her ne kadar şikâyetçi vekilinin sunmuş olduğu olay anına ilişkin CD’nin çözümü yaptırılmış olsa da, dilekçe ekinde bildirilen olaya ilişkin tanıkların tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp toplanacak diğer deliller ile yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.02.2023 tarihli ve 2023/839 Değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Yasa’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6156, Karar No: 2015/18600, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6156 E.  ,  2015/18600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2011/448-2014/348

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, Slajlık mısır ve pamuğun dekar başına ortalama verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan, sonra

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20799, Karar No: 2014/5922, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20799 E.  ,  2014/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/1274-2013/1622

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedeli iadesi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, malik bulunduğu .. mahallesi ..Sokak ... Konutları B-2 Blok No:45/29 adresindeki dairesine su bağlatmak amacıyla A.. M..ne gittiğini; ancak su aboneliği yaptırabilmesi için öncelikle kanal katılım payı ve şebeke hissesi için ayrı ayrı 1.000 TL yatırmasının istendiğini; oysa, abonelik yapılan bölgenin altyapı çalışmalarının yıllar öncesinden tamamlandığını, binanın yapı ruhsatının mevcut bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, haksız suretle alınan kanal katılım payı ve şebeke hisse tutarının tespiti ile şimdilik 600 TL'nin kanal katılım payı ve 600 TL şebeke hisse bedelinin faiziyle birlikte istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu 2464 sayılı Yasanın 87 ve 88. maddeleri ile, Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi gereği davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; yapı kullanma izin belgesi alındıktan sonra dava konusu mahalde davalı idarenin her hangi bir hizmetinin bulunmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne; 2.002,40-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,1.200,00-TL'ye son senedin ödendiği 15/11/2009, 802,40-TL'ye de 12/04/2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/792, Karar No: 2021/102, Tarih: 18.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/792 E.  ,  2021/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.11.2019 tarih ve 2017/26-2019/936 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı Gap İnşaat Yatırım ve Dış Tic. A.Ş'ye ait yapı maketi emtiasının Gap İnşaat A.Ş tarafından Fransa/Cannes şehrinde sergilendikten sonra, davalı sorumluluğunda İstanbul'a hava yolu ile nakliyesinin gerçekleştirildiğini, teslim alınan maketin hasara uğramış olduğunun tutanak ile tespit edildiğini, taşıyıcının sorumluluğunda meydana gelen hasar nedeniyle 13.750,00 TL ödemenin sigortalı şirkete yapıldığını ve haklarına halef olunduğunu ileri sürerek 13.750,00 TL'nin ödeme tarihi olan 29/04/2013 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taşımayı yapanın Türk Hava Yolları olduğunu ve yurtdışında yerleşik Schenker SA unvanlı şirketin taşıyıcı firmanın acentesi olarak hareket ettiğini, müvekkilinin ise Schenker SA'nın acentesi olarak faaliyette bulunduğunu, doğrudan doğruya kendilerine dava açılamayacağını ancak izafeten dava açılabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; taşımayı yapanın Türk Hava Yolları olduğunu ve yurtdışında yerleşik Schenker SA unvanlı şirketin taşıyıcı firmanın acentesi olarak hareket ettiğini, müvekkilinin ise Schenker SA'nın acentesi olarak faaliyette bulunduğunu, doğrudan doğruya kendilerine dava açılamayacağını ancak izafeten dava açılabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davanın sigortalısının zararını karşılayan bu şekilde haklarına halef olan davacının rücuen tazminat talebine ilişkin olduğu, taşımanın uluslararası uçakla kargo taşımacılığına ilişkin olduğu, bu sebeple "Hava Yoluyla Uluslararası Taşımacılığa İlişkin Belirli Kuralların Birleştirilmesine Dair Sözleşme" (Montreal Sözleşmesi) hükümlerinin uygulanacağı, sözleşmenin birinci maddesinde "Taşıyıcı kargonun tahrip olması ya da kaybolması ya da kargoya zarar gelmesi durumunda uğranmış hasara karşı hasara bu şekilde uğranmasına neden olan olayın hava taşımacılığı esnasında meydana gelmiş olması durumunda sorumludur" ifadesinin yer aldığı, taşıma esnasında gerçekleştiği iddia edilen hasarın ispatı için ya tarafların kendilerinin veya temsilcilerinin bir arada olduğu ve birlikte imzaladığı bir tutanağın ya da resmi makamların imzasını taşıyan bir tutanağın olması gerektiği, hasar ilk anda farkedilemez durumda ise Montreal Sözleşmesinin 31. maddesine göre en geç 14 gün içinde ihbarda bulunulması gerektiği, hasarın taşıma esnasında oluştuğuna ilişkin davacı tarafça sunulan tutanakta davacı şirket yetkilisinin isim ve imzasının olduğu ancak diğer kişinin davalının temsilcisi veya yetkilisi olduğuna dair bir bilgi ve belgenin dosya içerisinde yer almadığı, 5-6 gün sonra alınan ekspertiz raporunun alıcının deposunda ve taşıyıcı temsilcisi olmadan hazırlandığı, sigorta eksperinin Konvansiyonun öngördüğü kişilerden olmadığı gibi dosyaya sunulan fotoğrafların da hasarın nerede ve hangi aşamada gerçekleştiğine ilişkin bilgi vermediği, bu sebeple davacının hasarın davalıdan kaynaklandığına ilişkin illiyet bağını ispat edemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9001, Karar No: 2012/1370, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9001 E.  ,  2012/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2009 tarih ve 2007/296-2009/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili şirketin ortağı olduğunu, ortaklar kurulunda alınan sermaye artırım kararına davalının da olumlu oy kullanmasına karşın apel borcunu yerine getirmediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibi başlatıldığını ancak davalının icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve asıl alacağın % 40 ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının rüçhan hakkının diğer ortaklara devrine ilişkin kararın iptal edilmesi ile davalının yeniden borçlu hale geldiği, TTK’nun 406. Maddesinin yedek hukuk kuralı niteliğinde olduğu, ana sözleşmenin 6. maddesinde sermaye koyma borcunun vadesinin belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının itirazının iptaline, icra takibinin devamına ve toplam alacağın % 40 ı oranında 38.652,25 TL icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı şirketin 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul toplantısında, şirket sermayesinin artırılmasına karar verilmiş, davalı da sermaye artırımına iştirak etmiştir. Davalının şirket ortağı olduğuna ve sermaye arttırılmasını taahhüt ettiğine dair uyuşmazlık yoktur. Ayrıca, bu genel kurul kararının iptal edildiği hususu da savunulmamıştır. Şirket olağan genel kurulunda, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanın ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceği karara bağlanmış ve ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Mahkemece, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmı için ana sözleşmede öngörülen ödeme tarihine göre 25.12.2001, 3/4'lük kısmına ise 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanmış, tespit edilen miktar doğrultusunda itirazın iptaline karar verilmiştir. Ancak anılan genel kurul kararında “arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmına tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde ödeneceği" şeklindeki ibarenin bu miktar yönünden kesin ve belirli bir vade içerdiğinin kabulü doğru değildir. O halde, davalının sorumlu olduğu sermaye artan bedelinin tamamına, son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan temerrüt tarihi olan 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

.../...

-2-

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

01/03/2012- M.A.
Yargıtay — Esas No: 2012/14387, Karar No: 2012/17075, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14387 E.  ,  2012/17075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı ...’a  hükmün tebliğine ilişkin   yapılan tebligat aynı adreste birlikte ikamet edip etmediği belirtilmeden ve kim olduğu da anlaşılmayan ...’a tebliğ edilmiştir. Bu durumda hükmün tebliğine ilişkin davalıya yapılan tebligat geçersizdir. Adı geçen kişiye usulüne uygun tebligatın yapılması, temyiz olunduğu takdirde temyiz dilekçesinin dosya ile birleştirilmesi, aksi halde kanuni süre geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20460, Karar No: 2018/7577, Tarih: 19.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20460 E.  ,  2018/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı erkek vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2018(Salı)