muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18679, Karar No: 2023/203, Tarih: 12.01.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17834, Karar No: 2013/4975, Tarih: 12.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/17834 E.  ,  2013/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık ...'nin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesini yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Atılı suçun kamu kurumu olan Karayollarına ait asfalt şantiyesinde gerçekleştiği anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...' ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın temyiz dilekçesinde, gerekçeli kararın tebliği üzerine olaydan haberdar olduğunu, suç tarihinde Pamukova Meslek Yüksekokulu'nda temizlik görevlisi olarak çalıştığını iddia ederek temyiz dilekçesine Temizlik Takip Formunun fotokopisini eklemesi ve Pamukova'da ifade veren kişinin kardeşi ... olduğunu sonradan öğrendiğini belirtmesi karşısında; hakkında hüküm kurulan ...'nin suçun gerçek faili olup olmadığı konusunda kuşku oluşması nedeniyle, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar araştırılarak, gerekirse kardeşi ... ile diğer sanıklar da dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13723, Karar No: 2015/13773, Tarih: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13723 E.  ,  2015/13773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2014/208-2015/94

Davacılar Ş.. K.. ve diğerleri vekili Avukat A.. Y.. tarafından, davalı S.. K.. aleyhine 19/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten adam öldürmeden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar; davalının müteveffayı kasten öldürdüğünü iddia ederek uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, olayın müteveffanın eyleminden kaynaklandığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53.(TBK/74) maddesi gereği ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır.

Dosya kapsamından; M..M.. sanık olarak yargılanan davalıya verilen müebbet hapis cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği haksız tahrik indirimi yapıldığı ve hükmün Y..D.. tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davaya konu olayda; davalının eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği maddi vakıa olarak kesinleşmiş ceza kararı ile tespit edilmiştir. Bu durumda; talep edilen manevi tazminattan matematiksel olmamak üzere bir indirim yapılması gerekirken istemin aynen kabulü doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kasten adam öldürmek nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Kural olarak manevi tazminat, duyulan ve duyulacak elem ve acıya karşılık olarak takdir edilen bir ödencedir. Manevi tazminat talebinde bulunan kişiler, ölümden son derece üzüntü ve elem duyan kişilerdir. BK. 47. (TBK 55/son) maddesine göre bir insan öldürülmesinde yargıç özel hal ve şartları değerlendirerek, öldürülene yakından bağlı olan kimselere uygun bir miktar para tutarını manevi tazminat olarak verilmesini kararlaştırmalıdır.

Somut olayda; istekte bulunanların sosyal, ekonomik durumları ve aile şartları ile hüküm altına alınan maddi tazminatın yetersizliği, istek sahibinin duyduğu elem ve acının derecesi, manevi tazminatın caydırıcılığı dikkate alındığında, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminattan haksız tahrik nedeni ile indirim yapılması gerektiği konusundaki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 30/11/2015
Yargıtay — Esas No: 2017/1808, Karar No: 2017/11717, Tarih: 26.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1808 E.  ,  2017/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 23.01.2017 gün ve 21991-744 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı kadın vekili Av. ... ve Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, ilam ve erkeğin karar düzeltme dilekçesi kadına tebliğ edilip, cevap ve karar düzeltme süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.26.10.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/33133, Karar No: 2014/24177, Tarih: 22.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33133 E.  ,  2014/24177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5055, Karar No: 2024/1586, Tarih: 27.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/5055 E.  ,  2024/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/418 E., 2022/78 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda;davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Bursa ili, ... ilçesi, ... mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan 1.561,43 m2 taşınmazın 35 yıldır kendisi tarafından kullanıldığını, kıraç bir yer olup zeytin bahçesi haline getirdiğini, her türlü bakım ve imarı yaptığını ileri sürerek adına tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuş; davalı Hazine, taşınmazın adına tescili talebinde bulunmuştur.

III. MAHKEMENİN KARARI

Gemlik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi 07.05.2015 tarih 2014/30 E., 2015/216 K. sayılı kararı ile; fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.561,43 m2 taşınmaz bölümü üzerinde davacı yararına imar-ihya ve zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 31.05.2016 tarihli 2015/19704 E., 2016/6150 K. sayılı kararıyla; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8 inci maddesine göre yapılan çalışmada kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti, hava fotoğrafları, memleket haritaları ve uydu fotoğraflarının dosya arasına alınması, taraf tanıkları ile bir ziraat ve fen bilirkişisi ile bir jeodezi ve fotogrametri uzmanından oluşan bilirkişi heyeti aracılığıyla yeniden keşif yapılması, usulüne uygun rapor alınması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 26.12.2017 tarihli 2016/534 E., 2017/634 K. sayılı kararı ile; davacı tarafından taşınmazdaki otların biçilmediği, taşınmazın sürülmediği ve zeytin ağaçlarının bakımsız olduğu, davacının dava tarihine kadar kesintisiz en az 20 yıl zilyetliği olduğuna kanaat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 26.12.2017 tarihli 2016/534 E., 2017/634 K. sayılı kararı ile; davacı tarafından taşınmazdaki otların biçilmediği, taşınmazın sürülmediği ve zeytin ağaçlarının bakımsız olduğu, davacının dava tarihine kadar kesintisiz en az 20 yıl zilyetliği olduğuna kanaat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarihli 2018/4892 E., 2020/4465 K. sayılı kararıyla, keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin, çekişmeli taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının davacı tarafından dikildiğini, bakımlarının da onun tarafından yapıldığını ve taşınmazın yaklaşık 40 yıldır davacının kullanımında olduğunu ifade ettiği, keşif sonrası düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında da çekişmeli taşınmazın 1958 ve 1976 yıllarında çekilen hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazın zeytinlik vasfında olduğu, üzerinde 35-40 yaşını aşkın zeytin ağaçlarının bulunduğu ve taşınmazın imar-ihyasının dava tarihinden 40 yıl kadar önce tamamlandığı, davacının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunduğu ve lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşulları oluştuğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş; davalı Hazine ve ... vekilinin karar düzeltme isteği reddedilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 03.03.2022 tarihli 2021/418 E., 2022/78 K. sayılı kararı ile; taşınmaz üzerinde davacının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunduğu ve lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 20.07.2017 tarihli rapor ve eklindeki krokisinde "A" harfi ile gösterilen 1561.43 m2'lik tescil harici bırakılan taşınmazın zeytinlik vasfı ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, taşınmazın öncesinin ne olduğunun tespit edilmediğini, davacının imar ihya faaliyeti bulunmadığını, zilyet olmadığını, imar ihyanın ne zaman tamamlandığının tespit edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... Başkanlı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın nazım imar planında orman alanında kaldığını, taşınmazın ot ve çalılık olup bakımsız olduğunu, zilyetlik şartlarının oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi, Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi

3. Değerlendirme

2.Davalı ... Başkanlı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın nazım imar planında orman alanında kaldığını, taşınmazın ot ve çalılık olup bakımsız olduğunu, zilyetlik şartlarının oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi, Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. 1968 yılında Bursa ili, Gemlik ilçesi, Yenimahalle köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında, dava konusu taşınmaz 766 sayılı Kanun'un 2 inci maddesi gereğince tescil harici bırakılmıştır.

2.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın, 6100 sayılı Kanunu’un geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla HUMK'un 438 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden Bursa Büyükşehir Belediyesi’nden alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23330, Karar No: 2016/4901, Tarih: 24.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/23330 E.  ,  2016/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 25/02/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14/07/1978 tarih ve 10538 sayılı kararı ile tescilli, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kararı ile kentsel sit alanında kalan taşınmazda, Kurulun 06/07/2006 tarih ve 438 sayılı kararı ile onaylanan tadilat projesine aykırı olarak, bodrum katta restoran mutfağı olarak kullanılan tonozlu mekanda yangın çıkışı olarak kullanılmak üzere kuranglezin tonozlu kısmının bir bölümünün kırılarak zemin kata açıldığının, tadilat projesinde yangın merdiveni olarak önerilen diğer kuranglezin bulunduğu kısmın ise galvaniz sac havalandırma kanalı ile kapatıldığının ve bu havalandırma kanalının arka cephe boyunca çatıya kadar devam ettirilerek cephe düzeninin bozulduğunun tespit edildiği, sanığın, dava konusu taşınmazı kiraladığını, ruhsat alabilmek için yangın çıkış tadilatının anlaşmalı mimar tarafından yapıldığını, binanın tarihi eser olduğunu bilmediklerinden yapmış bulunduklarını beyan ettiği, inşaat mühendisi bilirkişinin raporunda, esaslı tamirat ve tadilat faaliyetlerinin binanın bodrum katında restaurant mutfağı olarak kullanılan tonozlu mekanda yangın çıkışı olarak kullanılmak üzere kuranglezin tonozlu kısmının bir bölümünün kırılarak zemin kata açıldığının, yapılan bu işlem neticesinde tescilli binaya zarar verildiğinin, açılan yerin üzerinin kapatılması ve tadilat projesinde yangın merdiveni olarak önerilen diğer kuranglezin bulunduğu kısmın ise galvaniz sac havalandırma kanalı ile kapatılması ve bu havalandırma kanalının arka cephe boyunca çatıya kadar devam ettirilmesinin ise ana binaya herhangi bir kalıcı hasar vermediğinin tespit edildiği, dosya kapsamında mevcut taşınmaza ait bilgiler incelendiğinde, malikinin ... olduğu, beyanlar hanesine eski eser olduğuna dair 18/07/2006 tarihinde şerh verildiği anlaşılmakla, mahkemece, sanığın davaya konu taşınmazı kiraladığına dair varsa kira sözleşmesi dosyaya celp edilip, sözleşmede taşınmazın tescilli eser olduğuna dair şerh bulunup bulunmadığı tespit edilip, taşınmaz maliki de tanık sıfatıyla dinlenerek,

bu konuda kendisi tarafından kiracı sanığa bilgi verilip verilmediği hususları araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

bu konuda kendisi tarafından kiracı sanığa bilgi verilip verilmediği hususları araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.