muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27402, Karar No: 2015/21076, Tarih: 22.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27402 E.  ,  2015/21076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile aralarında hizmet sözleşmesi imzalandığını ve dava dışı işçinin açtığı işçilik alacaklarına ilişkin davanın sonucunda dava dışı işçiye 25.917,65 TL ödemek zorunda kaldığını, ödenen miktardan davalıların sorumlu olduğunu, bu nedenlerle dava dışı işçiye ödenen 25.917,65 TL nin davalılardan sorumlulukları oranında faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulü ile, 4.739,79 TL'nin davalı ...den 30/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte,1.547,76 TL'nin davalı ...Temizlik Turizm Servis Taşımacılığı, Yemek, Tekstil İnşaat, Bilgisayar, Hayvancılık, Sanayi ve Tic. Ltd. Şti'den 30/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte,3.487,08 TL'nin davalı Zengin Temizlik Gıda İnşaat Sanayi Tic. Ltd. Şti'den 30/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte,336,15 TL'nin davalı ...den 30/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalı ile aralarında hizmet sözleşmesi olduğunu beyanla dava dışı işçiye yapılan ödemelerin rücuen tahsilini istemiş, davalılar ise sorumluluğun davacıda olduğunu, davacının asıl işveren olduğunu savunmuştur. Taraflar arasında düzenlenen temizlik işine ilişkin sözleşmenin eki olan genel şartnamenin 6. bölümünün yüklenicinin çalıştırdığı personel, çalışanların hakları ve çalışma şartları, çalışanların özlük hakları başlıklı 38. maddesini ve özellikle 2. fıkrasında işçi ücretlerinden yüklenicinin sorumlu olduğu, aksi durumlarda ücretlerin yüklenicinin hakedişinden ödenmesinin sağlanacağı anlaşılmaktadır. Bu maddede işçilik alacaklarının tamamından davalının sorumlu olduğu kararlaştırılmıştır. Mahkemece, taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesinin eki niteliğindeki genel şartnamenin yukarıda bahsedilen ilgili maddesi dikkate alınarak, davacının işçiye ödediği miktarın tamamını davalılardan raporda da belirlenen sorumlulukları oranında tahsil edebileceğinin kabulü ile davacının ödediği miktarın tamamı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacı idarenin asıl işveren sıfatını koruduğundan bahisle taraflara yarı yarıya sorumluluk verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2921, Karar No: 2017/191, Tarih: 23.01.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/2921 E.  ,  2017/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç tarihi : 11/02/2015

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

I) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 24.12.2015 tarihinde 2015/.. esas ve 2015/.. karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 20.06.2016 tarihinde 2016/.. esas ve 2016/.. karar sayı ile hükmün, adli aramayı gerektiren bu olayda önleme araması kararına dayanılarak yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, bu arama ile elde edilen delilin hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak; olayla ilgili adli arama kararı olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği ve sanık hakkında TCK'nın 188/3 maddesinin uygulanması sırasında hapis cezası ile birlikte gün adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

II) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; "Yargılama konusu olayda, sanığın evinin önündeki sokakta uyuşturucu madde ticareti yaptığının öğrenilmesi üzerine, ihbar doğrultusunda olay yerine gidildiğinde sanığın sokakta görüldüğü ve Kuşadası Sulh Ceza Hakimliği'nden alınan 2015-155 Değişik İş sayılı önleme kararına dayanılarak sanığın üzerinde yapılan aramada suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin yargılama konusu olayda adli arama kararı gerekirken önleme arama kararı ile yapılan aramada elde edilen delilin hükme esas alınmayacağı ve olayla ilgili adli arama kararı olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğine ilişkin bozma ilamı yerinde değildir.

Zira salt istihbarat bilgisi adli arama kararı vermek için yeterli değildir. Bu husus Adli ve Önleme Arama Yönetmeliğinin 6. maddesinde açıkça belirtilmiştir. Kaldı ki önleme araması suç ihbarı üzerine makul şüphe oluşturacak emare arama yetkisi de vermektedir. Makul şüphe elde etmek için yapılan çalışmalar esnasında suç delili ile karşılaşılması halinde delilin ele geçiriliş yönteminin usul ve yasalara aykırı olduğunu kabul etmek ilgili yönetmeliğin 4, 6, 27. ./..

maddelerine açıkça aykırıdır.

Bu nedenlerle 10. Ceza Dairesinin bozma ilamına itiraz etmek gerekmiştir." denilerek Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün onanması istenilmiştir.

III) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

maddelerine açıkça aykırıdır.

Bu nedenlerle 10. Ceza Dairesinin bozma ilamına itiraz etmek gerekmiştir." denilerek Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün onanması istenilmiştir.

III) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Dosya kapsamında yapılan incelemede, sanığın ikametinin bulunduğu Tepe Sokak üzerinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve o an sokak üzerinde olduğuna yönelik bilgi alınması üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma evrakı tefrik edilen T.. G.. ile birlikte belirtilen sokakta yürüdüklerini görmeleri üzerine şahısların durdurulduğu ve Kuşadası Sulh Ceza Hakimliği'nin 2015/.. değişik iş sayılı önleme araması kararı uyarınca sanık A..l'in yapılan üst aramasında montunun sol cebinde 7 fişek halinde 3,945 gram esrar ile kağıda sarılı 0,00275 gram metamfetamin ele geçirildiği, diğer sanık T.. G..'in aşamalardaki beyanlarında sanıktan esrar almak için yanına geldiği sırada kolluk görevlilerince yakalandığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.10.2016 tarihli 2016/.. esas 2016/.. karar sayılı ilamında sanığın şüphe üzerine durdurulması nedeniyle suçüstü halinin sözkonusu olması ve CMK'nın 90/4, 2559 sayılı PVSK'nın Ek 6 ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki "suçüstü" halinde karar alınmadan arama yapılabileceğine dair düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; kolluk görevlilerinin işlenmekte olan bir suçla karşılaşması nedeniyle yetki ve sorumlulukları kapsamında derhal gerekli tedbirleri alarak basit bir kontrol ile sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeleri ele geçirip el koymalarının hukuka uygun olduğu, bu durumda ayrıca arama kararı alınmasına gerek bulunmadığından hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceğinin belirtildiği, bununla birlikte sanığın üzerinin aranmasına ilişkin önleme araması kararınında bulunması karşısında somut olayda uyuşturucu madde sattığı sırada yakalanan sanığın üzerinin aranmasına ilişkin kolluk tarafından yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu açıktır.

Bu nedenle itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

IV) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 20.06.2016 tarihli, 2016/... esas ve 2016/... karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

Sanık hakkında; TCK'nın 188/3 maddesinin uygulanması sırasında, hapis cezası ile birlikte gün adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 20.06.2016 tarihli, 2016/... esas ve 2016/... karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

Sanık hakkında; TCK'nın 188/3 maddesinin uygulanması sırasında, hapis cezası ile birlikte gün adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4839, Karar No: 2018/6756, Tarih: 26.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/4839 E.  ,  2018/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçluların, sair itiraz nedenlerinin yanısıra, takibin ... veya ... İcra Dairelerinde yapılması gerektiği yönünde yetki itirazında bulundukları, mahkemece, yetki itirazının kabulü ile takipte ... İcra Dairelerinin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın yetkili ... İcra Dairesine gönderilmesine, icra müdürlüğünün yetkisizliğine karar verilmiş olduğundan sair itirazlara ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nın "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmü mevcuttur.

HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca birden fazla yetkili icra dairesi varsa, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde, yetki itirazında bulunana, birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak, borçlu bu yerlerden birini tercih etmelidir.

Somut olayda ise, davacı borçlular vekilinin icra mahkemesinde yetki itirazında bulunurken, takip konusu çekin keşide yerinin ... olduğunu, müvekilleri borçluların ikametgahlarının ... adliyesi dahilinde olduğundan, dosyanın yetkili icra daireleri olan ... veya ... İcra Dairelerine gönderilmesini talep ettiğini belirterek, yetki itirazında bulunmuş, ancak; birden fazla olarak belirttiği yetkili icra dairelerinden hangisini seçtiğini belirtmemiştir. Davacı borçlular, yetki itirazında, HMK'nın 19/2. maddesinde yazılı "birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir" hükmünü yerine getirmemiştir. Bu nedenle, davacı borçluların yetki itirazı geçersizdir.

O halde, mahkemece yetki itirazının reddi ile borçluların borca itirazlarının esasının incelenmesi gerekirken, yetki itirazının kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, mahkemece yetki itirazının reddi ile borçluların borca itirazlarının esasının incelenmesi gerekirken, yetki itirazının kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5440, Karar No: 2014/21183, Tarih: 15.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5440 E.  ,  2014/21183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; bebek eşyası ticaretiyle uğraşan katılanların malzeme satmak amacıyla ...'a geldikleri, çarşı caddesindeki esnaflara numune gösterecekleri sırada sanık ... ile kimliği tespit edilemeyen bir şahsın yanlarına gelerek kendilerinin bu iş ile uğraştıklarını, uygun bir fiyat karşılığında malları alabileceklerini söyledikleri, katılanların sanık ... ile yaptıkları pazarlık sonucunda malzemelerin toplam 17.440 TL'ye satışı hususunda anlaştıkları, sanığın, katılanları bir eve götürerek kardeşi olarak tanıttığı başka bir şahısla eşyaları eve indirdikleri, katılanların paralarını istemeleri üzerine, sanığın ...isimli ağabeylerinin sınır kapısında olduğunu söyleyerek çay içmeye gitme bahanesi ile katılanları evden uzaklaştırdığı, bir iki saate kadar paralarının geleceğini söyleyerek katılanları oyaladığı, katılanların paralarının gelmeyeceğini anlayınca eşyalarını geri istedikleri, sanığın da malların çoktan yola çıktığını söylediği, katılanların paralarını ısrarla istemeleri üzerine, bu sefer sanığın göstermelik bir senet düzenleyerek verdiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/424, Karar No: 2015/13526, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/424 E.  ,  2015/13526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Beldesi çalışma alanında bulunan 283 ada 31 parsel sayılı 440.94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1990 tarihinden itibaren ... oğlu ...'un fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., tutanakta hataen kendi adının ... olarak yazıldığını belirtip, taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...'ın açtığı davanın kabulüne, çekişmeli 283 ada 31 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmazın ... oğlu ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhinin yazılmasına, müdahil ...'un davasının reddine karar verilmiş; hüküm, müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu 283 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasıyla dava açmış, davalı ..., kendisinin baba adının ... değil ... olduğunu, köyde ... oğlu ... adında kimsenin olmadığının, taşınmazın ... oğlu ... kullanımında olduğunu, hataen ... adının yazıldığını belirtmiştir. Müdahil ..., tutanakta hataen adının ... olarak yazıldığını, taşınmazın kendi kullanımında bulunduğunu belirterek davaya katılmıştır. Mahkemece taşınmazın davacı ...'ın fiili kullanımında bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuşsa da, verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kullanım kadastrosunun amacı taşınmazda fiili kullanım bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir. Dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın, uzun yıllar evvel yapılan inşaatın yıkılmasından sonra tespit tarihine kadar fiilen kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tanığı ..., 06.06.2014 tarihinde yapılan keşifte bir sene önce davacının çağırması üzerine taşınmaz içindeki otları ... adındaki arkadaşıyla birlikte temizlediklerini belirtmişse de bu tarihin tespit tarihi olan 22.10.2012 tarihinden sonra olduğu sabit olmakla, davacı ...'ın açtığı davanın reddine, tutanakta lehine zilyetlik şerhi verilen ... isminin ... olduğunun anlaşılmasına göre beyanlar hanesindeki ismin ... olarak düzeltilerek Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi tutanağın beyanlar hanesinde "6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılmıştır" şerhinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması da isabetsiz olup, müdahil ...’un temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden müdahile iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/901, Karar No: 2014/2292, Tarih: 13.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/901 E.  ,  2014/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2012/493-2013/217

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır. Bu itibarla geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın ortalama satış fiyatı 0,58 TL, dekar başına üretim gideri 234,72 TL; samanın dekar başına ortalama verimi 350 kg, ortalama satış fiyatı 0,17 TL; taze fasulyenin dekar başına ortalama gideri 680,40 TL; dolma biberin dekar başına ortalama gideri 1.515 TL; enginarın dekar başına ortalama gideri 675 TL iken resmi verilere uygun olmayan ve üretim giderleri içerisine dahil edilmemesi gereken (tarla kirası, faiz karşılığı ve genel idare giderleri) kalemleri de hesaplamada esas alan bilirkişi raporunda sırasıyla 0,65 TL, 250,05 TL, 300 kg, 0,25 TL, 726,32 TL, 1.617 TL ve 720,56 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin saptanmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın Orhangazi ilçe merkezine ve Bursa-Yalova-İstanbul yoluna yakın olup, yakın çevresinde çok sayıda otel, motel, sosyal tesisler ve çeşitli fabrikalar bulunduğu, belediye hizmetlerinden kolayca yararlanılabilecek konumda olduğu, çevresinde hızlı yapılaşma bulunduğu, Orhangazi ilçesinin ihracat merkezi özelliği taşıdığı, dünya ülkelerine ihracat yapan yaş meyve ve sebze firmaları, soğuk hava depolarının bu bölgede bulunduğu gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden % 40 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.