muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5260, Karar No: 2013/8098, Tarih: 15.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5260 E.  ,  2013/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nişan hediyelerinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin oğlu olan ... ile davalı ...'nin nişanlandığını, ancak davalının başka bir erkekle ilişkisi olduğu ortaya çıkınca nişanın bozulduğunu, davalının kusuru ile nişanın bozulduğunu iddia ederek, nişan nedeniyle davalıya takılan ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı taktirde bedelinin tahsili ile nişan ve düğün hazırlıkları için yapılan masrafların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın davalının anne ve babasına birlikte açılması gerektiğini, talep edilen altınların nişanda takılanlardan çok daha fazla olduğunu, talep edilen hediyelerin çoğunun mutad hediye olduğunu, davalıya gönderilen havalelerin düğün hazırlığı için olmayıp, harçlık olduklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece özetle; nişanın davalının kusuru nedeniyle bozulduğu ispatlanamadığı, davalı tanıklarının ziynet eşyalarını davacı tarafa iade ettiklerini belirtmeleri dolayısıyla bu beyan dikkate alınarak ziynet eşyalarının iade edildiği kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Hayat deneylerine göre; olağan olanın ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Somut olayda; davacı, ziynet eşyalarının davalıda kaldığını iddia etmekte, davalının tanığı da eşyaların iade edildiğini beyan etmektedir. Bu durumda davalı kadın, dava konusu ziynet eşyasının iade edildiğini ispat yükü altındadır. Bunu da her türlü yasal delil ile ispat edebilir.

Somut olayda; dosyaya bakıldığında davalının tanığı olarak yalnızca ...'nın ziynet eşyalarının iade edildiğini savunduğu, davacı tanıkları olan ..., ..., ... ve ...'ın birbirlerini doğrulayan beyanlarında ise ziynet eşyalarının iade edilmediğini belirttikleri görülmektedir. Eşyaların iade edildiğini beyan eden davalı tanığı davalının annesi olup, tarafsızlığından bahsedilemeyeceği gibi bu yönde beyanda bulunan başkaca davalı tanığı da bulunmamaktadır. Bu haliyle, davalı taraf tanık beyanı ile ziynet eşyalarının iade edildiği iddiasını ispat edememiştir.

Ne var ki; davalı, delil listesinde “tüm yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan ziynet eşyalarını davacı tarafa iade ettiği konusunda davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. (Yargıtay HGK'nun 26.09.2012 tarih ve 2012/6-354E-628K sayılı kararı.)

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2241, Karar No: 2015/1435, Tarih: 27.05.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2241 E.  ,  2015/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2013/602-2013/920

Taraflar arasındaki “karşılıklı boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Aile Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.11.2011 gün ve 2010/1114 E. 2011/1594 K. sayılı kararın incelenmesi davacı-davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 05.11.2012 gün ve 2012/5161 E. 2012/26016 K. sayılı ilamı ile;

“1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

gerekçesiyle oyçokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı-davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı-davalı F.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 27.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12455, Karar No: 2007/16906, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12455 E.  ,  2007/16906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 41 parsel sayılı 197.23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak bağ niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararın Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.10.2006 gün 2006/9459-13512 sayılı bozma kararında özetle; “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, bu sebeple eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenejman planı bulundukları yerlerden getirtilerek önceki bilirkişiler dışında üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun orman araştırması yapılması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri yerine getirilmemiştir. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu raporunda;Çekişmeli taşınmazın 1953 basım tarihli memleket haritasında yapraklı ağaç rumuzlu yeşil renkli alanda gözüktüğü, ancak bu yer ve çevresinin ... ve meyvelik niteliğinde olduğu, meyveliklerin memleket haritasında yanlışlıkla yapraklı ağaç olarak gösterildiği, davalı taşınmazın zemindeki durumu kesin olarak tesbit edildiğinden ... fotoğrafları üzerinde detaylı incelemeye gerek kalmadığı, çekişmeli yer ile çevresinin kadim bağ, bahçe olup çevrelerinde meyve ağaçları bulunduğu, bu sebeplerle orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmışsa da rapor kendi içinde çelişik olup bilimsellikten uzaktır. Bilirkişi raporunda; memleket haritasının yanlış olduğu, meyveliklerin yeşil renkli yapraklı ağaç rumuzları ile gösterildiği açıklanmakla birlikte çekişmeli taşınmazın fiili durumu kesin olarak belirlendiği yönündeki bilimsel veriye dayanmayan soyut bir gerekçe ile eski tarihli ... fotoğrafları incemenmemiştir. Bilindiği gibi 1/25000 ölçekli memleket haritaları daha önce çekilen ... fotoğrafları esas alınarak ve yerinde bizzat üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, boyu, sıklığı görülerek yapılmaktadır. Memleket haritasının yanlış boyandığı savı ileri sürüldüğüne göre bu durumda 1953 basım tarihli memleket haritasının yapımına esas

alınan eski tarihli ... fotoğrafları ve 1953 tarihli memleket haritası dışında bu tarihten sonra üretilen ... fotoğrafını ve memleket haritası da getirtilip uygulanarak, çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi gerekir. Hükme dayanak rapor bu hali ile yetersizdir. Bu nedenle, uzman bilirkişilerin raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

alınan eski tarihli ... fotoğrafları ve 1953 tarihli memleket haritası dışında bu tarihten sonra üretilen ... fotoğrafını ve memleket haritası da getirtilip uygulanarak, çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi gerekir. Hükme dayanak rapor bu hali ile yetersizdir. Bu nedenle, uzman bilirkişilerin raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece, 1953 tarihli memleket haritası ile bu haritanın yapımına esas ... fotoğrafı ile bu tarihten sonra üretilen memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi , bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; ... ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde en az bir ada bazında gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı,1953 tarihinden sonra üretilen ... fotoğrafları ve memleket haritaları da aynı yöntemle yerine uygulanarak, eski ve ... tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritaları karşılaştırılarak, çelişki olup olmadığı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın keşif sırasındaki fiili durumu (taşınmaz üzerinde neler bulunduğu, bitki örtüsü, ağaçların cinsi,sayısı, yaşı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 26/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1583, Karar No: 2016/2841, Tarih: 18.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/1583 E.  ,  2016/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6455, Karar No: 2023/6572, Tarih: 27.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/6455 E.  ,  2023/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/238 değişik iş

İNCELEME KONUSU

KARAR :İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu madde ticareti yapma, nitelikli hırsızlık, dolandırıcılık ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin (Ceza Muhakemesi Kanun'un 250 ... maddesi ile Görevli) 10.10.2011 tarihli ve 2011/1108 değişik iş sayılı içtima kararıyla 8 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2012 tarihli ve 2012/2578 değişik iş sayılı kararı ile 26.11.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesini müteakip, hükümlü hakkında ayrı bir infaz dosyası açılarak Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza

Mahkemesinin 13.08.2014 tarihli ve 2014/196 değişik iş sayılı kararı ile içtimalı 2 yıl 30 ay 63 gün hapis cezasının infazı için 01.08.2014 tarihinde ceza infaz kurumuna alınması sonrasında, hükümlünün 23.10.2014 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2017 tarihli ve 2014/996 Esas, 2017/699 Karar sayılı kararıyla 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması sebebiyle, şartla tahliyenin geri alınması ile sonraki suçun işlendiği 23.10.2014 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2018 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair İstanbul (Kapatılan) 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2007/687 Esas, 2008/318 Karar sayılı ek kararı sonrasında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında uyarlama yapılarak karar verilmesi talebi üzerine, yasal değişikliğin hükümlü lehine olduğu ve denetim süresi içerisinde işlenen suça ilişkin hapis cezasının iki katı olan 730 günlük sürenin, ikinci suçun işlendiği 23.10.2014 tarihinden başlamak üzere aynen infazına ilişkin İstanbul (Kapatılan) 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2020 tarihli ve 2007/687 Esas, 2008/318 Karar sayılı kararı üzerine, hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği anlaşılan infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum olması nedeniyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden bir karar verilmesi talebi üzerine, hükümlünün müddetnamesinde hakederek tahliye tarihi hesabında infaz ettiği 729 günlük sürenin mahsubunun yapılmadığından bahisle mahsup işlemi de hesaplanarak sonraki suçun işlendiği 23.10.2014 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2016 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair İstanbul İnfaz Hakimliğinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/2095 Esas, 2020/2106 Karar sayılı kararına karşı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile sonraki suçun işlendiği 23.10.2014 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2018 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2020 tarihli ve 2020/1126 değişik iş sayılı kararını takiben, dosyanın yeniden ele alınarak, koşullu salıverilme tarihinden sonra ikinci suçun işlendiği 23.10.2014 tarihinin denetim süresinden sonra olduğundan bahisle, İstanbul İnfaz Hakimliğinin 15.12.2020 tarihli ve bu karara itiraz üzerine verilen merci kararının kaldırılarak hükümlü hakkında koşullu salıverilme kararının geri alınmasına yer olmadığına dair İstanbul İnfaz Hakimliğinin 01.03.2021 tarihli ve 2020/2095 Esas, 2020/2106 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli ve 2021/238 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-34-8391-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/65399 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuryet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/65399 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.06.2022 tarihli ve 2022/5900 Esas, 2022/4396 Karar sayılı ilâmında yer alan, " ... 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5275 sayılı Kanun'un 107/2. maddesi "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının yarısını infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler." şeklinde yeniden düzenlenmiş ise de, anılan düzenleme yürürlüğe girmeden önce hükümlünün şartla tahliye olduğu, bihakkın tahliye tarihinin ise 09.02.2021 olarak belirlendiği, bu hâlde "sonradan yürürlüğe giren infaza ilişkin bu kanun değişikliğinin şartla tahliye edilmiş olan hükümlüyü etkilemeyeceği, sürelerdeki azalmanın hükümlüye kazanılmış bir hâk vermeyeceği," mevcut infaz rejimine göre hükümlünün şartla tahliye süresinin doğru oran üzerinden indirim yapılmak suretiyle yerine getirildiği, ayrıca bihakkın tahliye tarihinin de değişmeyeceği nazara alındığında, denetim süresi içerisinde suç işleyen hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden ... " şeklindeki açıklamaları nazara alındığında,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107 nci maddesinin 6 ncı fıkrasında yer alan, "Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez." şeklindeki, anılan Kanun'un 107 nci maddesinin 12 nci fıkrasında yer alan, "Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır." şeklindeki ve yine aynı Kanun'un 107 nci maddesinin 13 üncü fıkrasında yer alan, "Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; (a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin, b) (Değişik: 25.5.2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre takdir edilecek bir sürenin, Ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez." şeklindeki ve 107 nci maddenin 14 üncü fıkrasında yer alan, "Denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır" şeklindeki hükümlere göre hükümlünün belirlenen denetim süresi içerisinde tekrar suç işlemesi halinde koşullu salıverilmenin geri alınabileceği,

Dosya kapsamına göre, İstanbul İnfaz Hakimliğinin 01.03.2021 tarihli ve 2020/2095 Esas, 2020/2106 Karar sayılı ek kararı ile ikinci suçun denetim süresinin bitmesinden sonra işlendiğinden bahisle hükümlü hakkındaki koşullu salıverilme kararının geri alınmasına yer olmadığına ve cezanın bu haliyle infaz edilmiş sayılmasına karar verilmiş ise de,

Hükümlünün İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250 ... maddesi ile Görevli) 10.10.2011 tarihli ve 2011/1108 değişik iş sayılı içtima kararı ile verilen 8 yıl 13 ay hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 23.12.2008 tarihinde alındığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 25.06.2012 tarihli ve 2012/2035 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 18.01.2018 ve koşullu salıverilme tarihinin ise 26.11.2012 olarak belirlenmesi akabinde, hükümlünün Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2012 tarihli ve 2012/2578 değişik iş sayılı kararı ile 26.11.2012 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine karar verildiği,