muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/429, Karar No: 2024/4024, Tarih: 16.05.2024

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının sadece “Balbudak” markası olduğu halde bu ibareyi küçük, “Anzer” ibaresini büyük yazmak suretiyle marka hakkını kötüye kullandığını, anzer balının satış yetkisinin kooperatife ait olduğunu, anzer balının floraya uygunluğunun Hacettepe Üniversitesi, Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümü tarafından tahlil edildiğini, davacının sattığı ürünlerin anzer balı florasına uygunluğunu ispatlayamadığını, buna ilişkin tahlil sunmadığını, piyasa fiyatı üzerinden fiyatlandırma ile haksız kazanç sağladığını, asıl haksız rekabetin davacı tarafından gerçekleştirildiğini, davacının üreticiden satın alımına ilişkin müstahsil makbuzu sunması gerektiğini, müvekkilinin internet sitesinde kamu adına uyarı görevi yaptığını, balların sahteliğine dair bir söylemde bulunmadığını, haksız eylem gerçekleştirmediğini, müvekkilinin 2009 yılında coğrafi işaret için başvurduğunu, internet sitesindeki yazının sadece 15 gün kaldığını, iki yıllık zarar hesabının hukuka aykırılık taşıdığını, fahiş miktarda tazminat verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının eyleminin haksız rekabet teşkil edip etmediği, davacı bir zarara uğramışsa miktarın ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 49, 50 ve 57 nci maddeleri.

3.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 54, 55 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

Her ne kadar davalının eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği yönündeki Mahkemenin kabulü yerinde ise de davacı vekili dava dilekçesinde davalının internet sitesindeki yazının yayınlanmasının ardından toplumda müvekkilinin sattığı balın sahte olduğu yönünde bir algı oluştuğunu, satışlarının büyük ölçüde düştüğünü, yıllara göre artan satış grafiği varken asılsız uyarı yazısının yayınlanması akabinde satışlarda düşme meydana geldiğini ileri sürerek müvekkilinin yıllara göre satışları incelenip davalının haksız eylemi nedeniyle uğranılan maddi zararın tam olarak tespit edildiği anda artırılmak üzere şimdilik 5.000,00 TL belirsiz maddi tazminatın tahsilini talep etmiş, değer artırım dilekçesi ile de talebini bilirkişi raporunda tespit edilen 59.935,37 TL'ye yükseltmiştir.

Her davanın açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanacağı, davacının ancak dava açıldığı tarihe kadar gerçekleşmiş alacağının hüküm altına alınmasını isteyebileceği de nazara alındığında davacı, dava tarihindeki alacağının miktarını tam ve kesin olarak belirleyebileceğinden davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı yoktur. Bu durumda dava değerinin dava dilekçesinde gösterilen miktar olduğu gözetilmeden bedel artırım dilekçesine göre değerlendirme yapılması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde taraflara iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4736, Karar No: 2009/148, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4736 E.  ,  2009/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 7.765 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı ... şirketinin ihtara rağmen poliçe limitini ödemediğini belirterek 7.765 YTL'nin davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere 31.8.2004 tarihinden, diğer davalılardan ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 4.4.2006 tarihli oturumda davalı ... şirketinin, ferileriyle birlikte 2.750 YTL poliçe limitini 3.998 YTL olarak yargılama sırasında ödediğini bu nedenle davalı ...Ş. aleyhindeki davadan feragat ettiğini, diğer davalılar yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden davaya devam ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, sigortalının kusuru oranında azami 2.750 YTL poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini, avans faizi istenemeyeceğini cevaben bildirmiştir.

Davalı ... ve ..., kusuru, hasarı kabul etmediklerini, sigortalı aracın sürücüsünün olayda kusurlu olduğunu, faiz oranının kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

11.4.2006 gün 2005/59-2006/61 sayılı önceki hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 24.4.2007 gün 2007/1220-1348 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile 1.470.597.500 TL (1.470.60YTL) tazminatın davalı ... ve ...'ten ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, davalı ...Ş. hakkındaki davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 65.31 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ...'ten alınmasına 22.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9862, Karar No: 2011/9857, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9862 E.  ,  2011/9857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bozma öncesi hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarına kesim çağına geldikleri belirtilerek değer verilmediği ve bu konuda bozma yapılmadığı halde usuli kazanılmış hak kuralı ihlal edilmek suretiyle bozma sonrası kavak ağaçlarına 1.300 TL. değer veren ilk rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10297, Karar No: 2019/15162, Tarih: 18.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10297 E.  ,  2019/15162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yetkilisi olduğu ... İnşaat Nakliyat Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 17/06/2010 tarihli finansal kiralama sözleşmesi ile mülkiyetini devraldığı 2004 model 34-06-1480 plakalı JCB marka ekskavatör cinsi iş makinasının 28/07/2012 tarihinde Anamur'da ...isimli şahsa satıldığı, aracı daha sonra ... İnşaat Hafriyat Şirketi'nin aldığı, bilahare bu şirketin de Cihangir Hidrolik Şirketine sattığı, bu şirketten de katılan ... tarafından 08/08/2012 tarihinde 28.000 TL bedel karşılığında, bir kısmı makina ile takas, bir kısmı da nakit olarak ödenmek üzere satın alındığı, katılanın sözkonusu makineyi tamir ve bakım için TSP Dış Ticaret Ltd.Şti'ne bıraktığı, bu esnada katılan ... tarafından internete verilen kiralama ilanlarından makineyi tanıyan sanık ...'ın, gerçekte var olmayan bir alacağa ilişkin olarak daha önceden tanıdığı diğer sanık ...'a 10.000 TL'lik bir senet düzenleyip verdiği, sanık ...'ın da sözkonusu senede istinaden ihtiyati haciz kararı aldırarak Ankara 22. İcra Müdürlüğünün 2013/704 esas sayılı takip dosyasında icra takibi başlattığı ve 24/01/2013 tarihinde de ekskavatörün tamir için bırakıldığı TSP Dış Ticaret Şirketinde haczedilerek yediemine alındığı, aynı gün sanık ... tarafından icra borcunun haricen ödendiği, diğer sanık ...'un da, ihtiyati haciz için yatırılan teminatın iadesine muvafakat ettiğine dair dilekçe verdiği ve makina üzerindeki haczin kaldırılmasını istediği, bunun üzerine iş makinasının yediemin tarafından sanık ...'a iade edildiği, sanıkların bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, katılan beyanları, makinanın tescil kaydı ve dosya kapsamından taraflar arasında ki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9611, Karar No: 2016/11773, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9611 E.  ,  2016/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını,

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını,

idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili kısmi dava açmış, bilirkişi raporundan sonra davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunabileceğini düşünerek buna göre talepte bulunmuştur. Davalı vekili ıslah dilekçesinin tebliği üzerine süresinde ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkeme ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunması nedeni ile ek rapor almamıştır. Fazla mesai ücreti açısından kısmi dava ile istenen miktar dikkate alındığında, ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasından etkilenen alacak yoktur. Ancak ilave tediye alacağı bakımından mahkemenin ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını gözeterek belirleyeceği alacağı hüküm altına alması gerekirken, hükmün gerekçesinde ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını dikkate almadan davacının bilirkişi raporunda hesap edildiği kadar alacağının bulunduğunu tespit edip talep kadarının tahsiline karar vermesi doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2957, Karar No: 2015/204, Tarih: 15.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/2957 E.  ,  2015/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş, sanık ... hakkında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında; fuhuş, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

HÜKÜM : Sanık ...'ın; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından, sanıklar ... ve ...'ün; atılı suçlardan, sanık ...'ın; fuhuş ( 2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine,

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan nüfus kayıtları ve doğum tutanaklarına göre resmi bir kurumda doğmadıkları anlaşılan mağdurelerin, ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 26.03.2009 tarihli raporlarında beden yapısı ve genel görünümlerine

göre mağdure ...'nın yaşının 16 yaş içinde olduğu, mağdure ...'un ise 17 yaşı içinde olduğu belirtilmiş ve bu raporlara istinaden hüküm kurulmuş ise de; bu raporlarla çelişki arzedecek şekilde 30.10.2008 günlü duruşmada okunan yine ... Devlet Hastanesinin radyoloji uzmanı tarafından düzenlendiği ve mağdure ...'nın kemik gelişiminin 18-19 yaş, mağdure ...'un kemik gelişiminin ise 19-20 yaş ile uyumlu olduğunu belirtir 20.02.2008 günlü raporlarının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle ... Devlet Hastanesi radyoloji uzmanı tarafından düzenlenmiş böyle bir rapor bulunup bulunmadığı usulünce araştırıldıktan sonra, suçların oluşumuna ve niteliğine etkisi nazara alınarak tam bir vicdani kanı oluşabilmesi, dosyanın içindeki film ve grafilerle birlikte gönderilerek mağdurelerin suç tarihindeki yaşlarının bilimsel şekilde tayini için Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas Kurulundan, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Kanunun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar ... ve ...'ın fuhuş suçlarına ilişkin olarak, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla kez, kayden 15 yaşını doldurmayan mağdure ...'nın fuhuş yapması için aracılık yaptıkları dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin hem çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, hem de fuhuş suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü uyarınca bu suçların en ağırı olan zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fuhuş suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/188 Esas, 2003/501 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen erteli cezanın aynen infazına dair kararın, ertelenen cezaya ilişkin dosya üzerinden verilmesi gerektiği gözetilerek ihbarda bulunulması ile yetinilmesi yerine aynen infaz kararı verilmesi,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesine göre belirlenen cezaların 109/3. maddesi gereği bir kat arttırılarak 2 yıl 12 ay yerine, 3 yıl olarak belirlenmesi ve yine bu cezanın aynı Kanunun 109/5. maddesi gereği yarısı oranında arttırım uygulanarak 3 yıl 18 ay olarak hükmedilmesi gerekirken 4 yıl 6 ay olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ... ve ... hakkındaki beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler yönünden res'en de temyize tâbi hükümlerin kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/412, Karar No: 2019/3128, Tarih: 06.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/412 E.  ,  2019/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 21.03.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle;...... özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (V) nolu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 114 ada 16 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek, özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapusunun iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 114 ada 16 parselin özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı, tapu kaydının iptali, özel orman sınırlamasının iptali ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1987 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1964 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu vardır.

Tüm dosya kapsamı ve Dairemizin iade kararı üzerine getirtilen ...... sayılı dosyasından, taşınmazın kök parseli olduğu anlaşılan 381 sayılı parselin 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı.....adına tespit edildiği,.....komisyona itiraz ettiği, komisyonca itirazın kabulü ile taşınmazın tapulama dışı orman olarak bırakılmasına karar verildiği, tespit maliki ..... itirazı üzerine tapulama mahkemesince yapılan yargılama sonucu mahkemenin 1980/148 E. - 1983/568 K. sayılı kararıyla taşınmazın tespit maliki ..... mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 20/01/1986 tarihinde kesinleştiği, 381 parselin 1987 yılında yapılan şuyulandırma ile 114 ada 1 parsel olarak 7183 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle ve daha sonra 1988 yılında yapılan ifraz ile oluşan dava konusu 114 ada 16 parselin ise 163 m2 yüzölçümüyle aynı kişiler adına tescil edildiği, davalının ise taşınmazı 1990 yılında satın alma yoluyla edindiği anlaşılmıştır.

Dava konusu parsel, Orman Yönetiminin de taraf olduğu..... sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu hükmen kişiler adına tescil edilen 381 parselin yapılan şuyulandırma, ifrazı sonucu oluştuğu ve satış işlemi sonucu davacıya geçtiğine göre,..... sayılı kararının, iş bu davada taraf olan ...... bağlayıcı nitelikte olduğu gözetilerek davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2019 günü oy birlğiyle karar verildi.