muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8129, Karar No: 2013/12678, Tarih: 02.10.2013

Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ifrazen oluşan bir kısım parsellerin 359.000 m2 yüzölçümlü mera vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın önce belediye adına sonra tahsisen davalı adına tescil edildiği ve üzerinde betonarme tek katlı bina bulunduğu, dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte incelenerek ve davacıya yapılan tahsisin niteliği de araştılarak yerinde şehir plancısı, ziraatçı bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, 2981 sayılı Kanunun 10/c. maddesi ve imar planı uygulama haritaları Belediyeden sağlanmalı ve bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, böylelikle ortaya çıkacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırlan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/479, Karar No: 2011/1469, Tarih: 01.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/479 E.  ,  2011/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Alacaatlı Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile borçlu olmadığının tesbitine mekanik sayaç takılmasına karar verilmesi istenmiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmamış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı harcamalarına katılım payı ödemekte yükümlü olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir.

2011/479-1469

Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8913, Karar No: 2015/21904, Tarih: 04.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8913 E.  ,  2015/21904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, ... isimli bir şahıstan aldığı sahte müstahsil makbuzlarını kullanarak, ... İl Tarım Müdürlüğü'ne Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkındaki karar ve tebliğine göre süzme bal desteği almak üzere başvurmak suretiyle menfaat temin etmeye çalıştığı, ancak ... Defterdarlığı'nın müstahsil makbuzlarının sahteliğine ilişkin yazısı üzerine sanığa herhangi bir ödeme yapılmayarak kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının iddia edildiği olayda, dosyada mevcut suç raporlarına göre sanık tarafından Tarım İl Müdürlüğüne ibraz edilen müstahsil makbuzunun hiçbir surette bal alımı yapmayan ... isimli şahıs tarafından sahte olarak düzenlendiğinin iddia edilmesi ve 27/09/2006 tarihli müstahsil makbuzuna göre ...'e 2.200 kg bal satan ve aynı tarihli dilekçe ile destekleme priminden yararlanmak üzere ...ne başvuran sanığın, her biri ortalama 30 kg bal üreten 50 kovanı bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi amacıyla, adı geçen ... isimli şahıs hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa karara bağlanıp bağlanmadığı hususlarının araştırılması, şahsın temin edilebilmesi halinde tanık olarak beyanının alınması, sanığın beyanının doğruluğunun tespiti amacıyla 50 adet kovandan 2.200 kg süzme bal elde edilip edilemeyeceğine yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17542, Karar No: 2017/1197, Tarih: 09.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17542 E.  ,  2017/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı tarafın kazada asli ve tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı için 10.000,00 TL manevi tazminat ile 500 TL kalıcı iş göremezlik 500 TL'de hastahane masrafı, ulaşım ve ilaç giderinin (100 TL'si ilaç gideri, 100 TL'si hastahane gideri olarak) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında 25.12.2008 tarihli dilekçesi ile davalı ... aleyhine açtıkları davadan (50.000,00 TL limitin dava sırasında ödendiğinden) feragat ettiklerini beyan etmiş ve maddi tazminat talebini meluliyet tazminatı talebini 27.617,84 TL; ilaç ve gideri talebi 258,93 TL, hastahane masrafı talebi 1.107,34 TL olmak üzere toplam 29.484,11 TL olarak ıslah edilmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının zararının sigorta şirketi limiti dahilinde olup kendisine dava açılmaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... yönünden davanın

../...

-2-

2014/17542

2017/1197

feragat nedeniyle reddine; 27.617,84 TL maluliyet tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... ve ...'ten birlikte tahsiline, 1.566,27 TL ilaç ve tedavi gideri isteminin ispatlanmadığından reddine; 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... ve ...'ten birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.026,66 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15497, Karar No: 2014/17453, Tarih: 12.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15497 E.  ,  2014/17453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2006

NUMARASI : 2006/259-2006/327

Taraflar arasında görülen tapu iptal ile maddi ve manevi tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, 3621 sayılı Kanundan kaynaklanan tapu iptal ve terkin ile maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptal ve terkin davasının kabulüne, maddi ve manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 229 ada 9 parsel sayılı taşınmazın mahallinde yapılan uygulama sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuna göre kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirtildiği, kadastro tespitinin 08.10.1969 tarihli ve 194 sayılı tapu kaydına istinaden 24.11.1972 tarihinde yapıldığı, ancak kadastro tespitinde taşınmazın Silivri Kadastro Mahkemesinin 1972/6 E. sayılı dosyasında davalı olduğundan bahisle malik hanesinin açık bırakıldığı, sonrasında ise 25.03.1998 tarihinde hükmen davalıların murisi Muammer Güner adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davalılar, davaya konu taşınmaza ilişkin Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.01.1957 tarihli ve 1955/208 E.1957/3 K. sayılı ilamı ile kesin hüküm bulunduğunu bildirmişlerdir.

Ancak, eksiğin tamamlanması yoluyla dosyaya getirtilen Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.01.1957 tarihli ve 1955/208 E.1957/3 K. sayılı ilamı ve Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1981 tarihli ve 1980/621 E.1981/356 K. sayılı tescil ilamlarında Hazinenin taraf olduğu, mahkemece tutulan 14.07.2014 tarihli tutanakta Silivri Kadastro Mahkemesinin 1972/6 E. sayılı dosyasının görevsizlikle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1981 tarihli ve 1980/621 E.1981/356 K. sayılı dosya numarasını aldığının belirtildiği de görülmektedir.

Bilindiği üzere; maddi anlamda kesin hüküm, yargısal (kazai) kararlara tanınan yasal gerçeklik (hakikat) vasfıdır. Bu vasıf yargısal (kazai) kararların gerçeğe uygun olarak verildiğinin kabul edilmesini zorunlu kılar. Bu itibarla, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan Devletin iştiraki, hâkimin tarafsız araştırması ve iradesi ile kurulan, tüm yasal yollardan geçmek suretiyle; diğer bir anlatımla şekli yönüyle de kesinleşen önceki hükmün korunmasında kamunun büyük yararı bulunmaktadır.

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve 6100 sayılı HMK’nin 303. maddesi düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı gibi, mahkemece de kendiliğinden (re'sen) gözönünde tutulur. Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve 6100 sayılı HMK’nin 303. maddesi düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı gibi, mahkemece de kendiliğinden (re'sen) gözönünde tutulur. Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Dava konusu uyuşmazlığın daha önce bir kesin hükümle çözümlenmiş olması olumsuz dava şartıdır (HMK m.114/1-i). Birinci dava ile ikinci davanın müddeabihlerinin (konusunun) yani dava ile elde edilecek sonucun aynı olması, dava sebeplerinin yani davanın dayandığı maddi vakıaların (olayların) aynı olması yanında davaların taraflarının da aynı olması halinde maddi anlamda kesin hüküm oluşur (YHGK'nin 03.04.2013 gün ve 2012/1-1133 E, 2013/421 K. sayılı ilamı)

Hal böyle olunca, Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.01.1957 tarihli ve 1955/208 E.1957/3 K. sayılı ve Silivri Kadastro Mahkemesinin 1972/6 E. sayılı dava dosyalarının (görevsizlikle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1981 tarihli ve 1980/621 E.1981/356 K. sayılı dosya) getirtilerek incelenmesi, anılan davaların eldeki dava dosyası açısından kesin hüküm teşkil edip etmediğinin değerlendirilmesi varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9819, Karar No: 2013/14458, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/9819 E.  ,  2013/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin doğum tarihinin 1932 olarak tahsisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının askerlik borçlanması yapma hakkı bulunduğunun ve ölüm aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Milli Savunma Bakanlığına yöneltilen askerlik kayıtlarının düzeltilmesi istemine ilişkin davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle davadan ayrılmasına ve davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 05.03.2011 tarihinde ölen eşi Ali Şengönül'ün askerlik hizmet süresini borçlanarak ölüm aylığı talebiyle 18.03.2011 tarihinde Kuruma başvurduğu, Kurum Malatya SG İl Müdürlüğünün 10.10.2011 tarih ve 4973979 sayılı yazısı ile davacının eşinin doğum tarihinin nüfus kayıtlarında 1932 olmasına karşın Askerlik Şubesı kayıtlarında 1934 olması nedeniyle reddedildiği ve davacıdan askerlik borçlanması yapmak istediği kişinin eşi olduğunu kanıtlayan yargı kararı istendiği, davacının da eldeki davada eşinin Askerlik Şubesi kayıtlarında 1934 olan doğum tarihinin nüfus kayıtlarına uygun bir biçimde 01.07.1932 olarak düzeltilmesini, Kurumun ölüm aylığını reddeden işleminin iptalini ve ölen eşinin 2925 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davacının eşinin ölüm tarihi 05.03.2011, ölüm aylığı tahsis talebi ise 18.03.2011 tarihidir. Ölen sigortalının 180 gün hizmeti bulunmaktadır. Askerlik hizmeti ise 30.11.1955-30.11.1957 tarihleri arasında 2 yıl (720 sigorta günü) 'dır. Davacının askerlik borçlanması yapması halinde toplam prim ödeme gün sayısı 900 olmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 32 ve 506 sayılı Kanun'un 66/c maddesine göre en az 5 yıldan beri sigortalı olup 900 gün prim ödemiş sigortalıların ölümü halinde hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanır.

Somut olayda davacının isteği ölüm aylığı bağlanması ve bu bağlamda prim ödeme gün sayısını 900 güne tamamlamak üzere askerlik borçlanması yapmaktır. Davacının askerlik kayıtlarının düzeltilmesi istemi, askerlik kayıtlarında 1934 doğumlu olarak gözüken kişinin eşi olduğunun ve Kurumca davacıya askerlik borçlanması yapma hakkı tanınması gerektiğinin tespitine yönelik olup mahkemenin kabulü gibi davacının idari nitelikteki Askerlik Şubesi kayıtlarının düzeltilmesi yönünde bir isteği bulunmamaktadır.