muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10821, Karar No: 2015/7321, Tarih: 18.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10821 E.  ,  2015/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, milli bayram ücreti, dini bayram ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı dava dilekçesinde 14.2.2012 tarihinde bir daha işyerine gelme, gelirsen işyerinden içeri alınmayacaksın denilerek haksız şekilde sözleşmesinin feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise, davacının mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeni ile iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-g bendi uyarınca haklı nedenle fesih edildiğini, davacının 13.02.2012 günü davalı ile aralarında geçen bir konuşma neticesinde sinirlenerek işi terk ettiğini, sonrasında birçok kez farklı kişilerce arandığını ancak dönüş yapmadığını ve sonrasında mecbur kalarak iş akdinin devamsızlık nedeni ile fesih edildiğini savunmuştur. Delil olarak da devamsızlık tutanakları ile fesih bildirimi sunulmuş ancak mazeret bildirilmesine ilişkin ihtarname sunulmamıştır. İhtarname yerine davacının telefonla arandığının ispatı için davacı ile Hayik Alacahan ve tanık ...’ nın telefon numaralarına ait arama kayıtları istenmiş ve davacının devamsızlık savunmasından önce 13.2.2012 de tanık ... tarafından arandığı sonrasında davacının arandığına ilişkin kaydın olmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca 3 tutanak mümzisinden sadece ... dinletilmiş ve işten ayrılma bildirgesinde de işten çıkış kodu olarak kod 25 işaretlenmiştir. Yani işçi tarafından işverenin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih kodu işaretlenmiştir.

Açıklanan delil durumu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının işyerini terkettiğinin ve buna bağlı olarak feshin haklı nedenle yapıldığını ispat külfeti üzerinde olan davalı işverenin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı anlaşılmakla kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14172, Karar No: 2015/15215, Tarih: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/14172 E.  ,  2015/15215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/41-2015/14

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipten kaynaklanan şikayete ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24197, Karar No: 2013/7808, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24197 E.  ,  2013/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ... Allianz Sigorta Şirketi ile sanığın ortağı olduğu ... Sigorta Aracılık Hizmetleri Şirketi arasında 15/10/2004 tarihinde acentelik sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme uyarınca, sanığın, sigorta sözleşmeleri neticesinde primleri tahsil edip katılan şirkete göndermesinin gerektiği, 31/01/2006 tarihinde katılan tarafından sözleşmenin feshedildiği, daha sonra, sanığa vadesi geldiği halde ödenmeyen ve vadesi gelmemiş borç toplamı olarak 45.497.56 TL paranın ödemesi için ihbarname gönderildiği, sanığın da 44.222.79 TL borcu olduğunu kabul ettiği, bu şekilde acentelik sözleşmenin feshinden sonra taraflar arasında, tasfiye işlemleri için mutabakat metni hazırlandığı, sanığın, tasfiye gereği borçların ödenmesi için katılan şirkete senet düzenleyerek verdiği, çoğu senedin ödenmesinden sonra sadece 11.297.71 TL bedelli olan senedin ödenmemesi nedeniyle katılan şirketin icra takibine başladığı, faiz vs. giderlerinin de eklenmesi nedeniyle sanığın borca itiraz ettiği, katılanın da ilgili hukuk mahkemesinde itirazın iptali davası açtığı, böylece sanığın katılan şirkete olan borcunu ödemeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, taraflar arasında mutakabat metnine bağlı kalıp kalmama, senet bedelinin ödenip ödenmemesi ve borcun ne kadar olduğuna ilişkin ihtilaflar bulunduğu, bu ihtilafların, alacak- borç tasfiyesi sırasında ortaya çıkan ihtilaflar olduğu, söz konusu iddiaların hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, sanığın borçları ödememe kastının bulunmadığı da dikkate alınarak suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle bu gerekçelere dayanan beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9625, Karar No: 2016/11787, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9625 E.  ,  2016/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız

ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili kısmi dava açmış, bilirkişi raporundan sonra davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunabileceğini düşünerek buna göre talepte bulunmuştur. Davalı vekili ıslah dilekçesinin tebliği üzerine süresinde ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkeme ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunması nedeni ile ek rapor almamıştır. Fazla mesai ücreti açısından kısmi dava ile istenen miktar dikkate alındığında, ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasından etkilenen alacak yoktur. Ancak ilave tediye alacağı bakımından mahkemenin ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını gözeterek belirleyeceği alacağı hüküm altına alması gerekirken, hükmün gerekçesinde ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını dikkate almadan davacının bilirkişi raporunda hesap edildiği kadar alacağının bulunduğunu tespit edip talep kadarının tahsiline karar vermesi doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7750, Karar No: 2014/9566, Tarih: 02.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7750 E.  ,  2014/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2009/29-2013/44

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/145, Karar No: 2020/122, Tarih: 20.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/145 E.  ,  2020/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 138-487

Sanık ...'ın hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, hırsızlık iddiasına konu eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanığın TCK'nın 165/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Üsküdar (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.02.2011 tarihli ve 135-93 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle dosyayı ele alan İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesince 20.01.2015 tarih ve 624-18 sayı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, sanığın TCK'nın 165/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 13.03.2018 tarih ve 1006-3417 sayı ile;

"Mahkemenin hapis cezasını alt sınırdan tayin ettiği hâlde, adli para cezasını tayin ederken alt sınırdan uzaklaşması yönündeki takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmediği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın denetim süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiğinden ve 23.02.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda da, temel cezanın '6 ay hapis ve 30 gün adli para cezası' üzerinden belirlendiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen (I) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu aracın, çalınmasından 14 gün sonra üzerinde sahte plaka takılı vaziyette ve sanığın üzerine kendi fotoğrafını yapıştırdığı ehliyet ile birlikte bulunduğunun anlaşılması karşısında; oluşa, tutanaklara, sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen, inandırıcı ve samimi olmayan kaçamaklı savunmaları ile tüm dosya içeriğine göre, eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve suça konu aracın, araç içerisinde bulunan kontak anahtarı ile çalıştırılıp çalınıp çalınmadığının da araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği hâlde, eylemin hatalı vasıflandırması ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kısmî iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen 'seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına' hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b- Adli emanet eşyası hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması," isabetsizliklerinden, ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunması kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 10.07.2018 tarih ve 138-487 sayı ile, sanığın TCK'nın 142/2-d, 143/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba, ilk hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle cezanın 6 ay hapis ve 600 TL adli para cezası olarak infaz edilmesine karar verilmiş, bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 25.12.2018 tarih ve 8366-19151 sayı ile;

"Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca 'Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı...' hususu nazara alındığında temyiz süresinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesi uyarınca bir hafta olduğu, ancak 7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesine göre ise bir hafta olan temyiz süresinin on beş güne çıkarıldığı, bu itibarla; 05.08.2017 ve bu tarihten sonra verilen kararlar yönünden sanık lehine değerlendirme ile temyiz süresinin on beş gün olarak kabul edilmesi gerektiği belirlenmekle, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verildiği hâlde, herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik inceleme sonucu 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi B. Bağcı; "Sanık ... hakkında verilen ilk hüküm Dairemiz tarafından, sanık hakkında TCK’nın 165/1. maddesi yerine, 142/2-d maddesinin uygulanması gerektiği ifade edilip kazanılmış hakkın gözetilmesi ihtarıyla bozulmuştur.

Bozmaya uyan Yerel Mahkeme, TCK'nın 142/2-d maddesinden uygulama yaparken önceki mahkûmiyet hükmünde TCK'nın 165/1. maddesinde yer alan 600 TL adli para cezasına da aynen hükmetmiştir.

Daire Üyesi B. Bağcı; "Sanık ... hakkında verilen ilk hüküm Dairemiz tarafından, sanık hakkında TCK’nın 165/1. maddesi yerine, 142/2-d maddesinin uygulanması gerektiği ifade edilip kazanılmış hakkın gözetilmesi ihtarıyla bozulmuştur.

Bozmaya uyan Yerel Mahkeme, TCK'nın 142/2-d maddesinden uygulama yaparken önceki mahkûmiyet hükmünde TCK'nın 165/1. maddesinde yer alan 600 TL adli para cezasına da aynen hükmetmiştir.

Halbuki, TCK'nın 142/2-d maddesi para cezası ihtiva etmemektedir. Tatbik maddesinde yer almayan para cezasına hükmedilmesinin, Anayasamızın 38/1-3 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7. maddelerinde düzenlenen cezaların kanuniliği prensibine aykırı olduğunu değerlendirdiğimden anılan hususa bozma sebepleri arasında yer vermeyen çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir." açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.02.2019 tarih ve 68667 sayı ile;

"...7035 sayılı Yasa ile CMK'nın 291. maddesinde değişiklik yapılarak 05.08.2017 tarihinden sonra verilen kararlar yönünden temyiz süresi 15 güne çıkarılmış ise de, 26.09.2014 tarihli ve 5235 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesi uyarınca 'Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere 305 ila 326. maddelerinin uygulanacağına dair hüküm ve 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesindeki temyiz süresinin bir hafta olduğuna dair hüküm gözetildiğinde 8. günde sanık tarafından yapılan temyiz itirazının reddine karar verilmesi yasal zorunluluktur. Zira, inceleme konusu dosya daha önce temyiz denetiminden geçmiştir ve dolayısıyla tekrar temyiz edildiğinde Yargıtay denetimine tabi olup 05.08.2017 tarihinde temyiz süresinin 15 güne çıkarılmasına dair hükme tabi değildir. Ayrıca, tefhim edilen kararda sanığın temyiz süresinde, başvuru yeri ve şekli konusunda yanıltılması da söz konusu değildir. Bu sebeplerle, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekir." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 05.03.2019 tarih ve 773-3135 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanık Alparslan Keskin hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın temyiz talebinin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;