muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16608, Karar No: 2015/1137, Tarih: 19.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/16608 E.  ,  2015/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınanın soruşturma aşamasında “Olay gecesi kahveden dönerken mahalleden tanıdığım Uğur isimli kişi önüme çıktı. Bıçak çekerek üzerimi aradı ve cep telefonumu aldı.” diyerek beyanda bulunması; sanığın ise, “Yakınanı mahalleden tanıdığını, ancak üzerine” atılı suçlamayı kabul etmediğini belirterek yakınan ile yüzleşmek istediğini söylemesi yakınan ile sanığın 05.10.2010 tarihli celsede karşılaştıklarında, yakınanın “Beni gasp eden huzurdaki sanık ... değildir.” şeklinde beyanda bulunması karşısında; suça konu cep telefonunun suç tarihi ve sonrasında kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise kimler tarafından kullanıldığının tespiti için iletişim kayıtlarının araştırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3515, Karar No: 2013/5466, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3515 E.  ,  2013/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının abonelik sözleşmesi yapılması amacı ile talep ettiği ....905 TL kanal katılım payı ve ....905 TL şebeke hisse bedeli olmak üzere toplam ....810 TL ücretin hukuka aykırı olduğunu belirterek davacının talep edilen bedelden sorumlu olmadığının tespit edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlem ve talep edilen bedel yasaya uygun olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalıya 129.97 TL kanal katılım payı ve 258.99 TL şebeke hisse bedeli olmak üzere toplam 388.96 TL sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacı tüketici ile davalı arasında su aboneliği sözleşmesi aşamasında 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88.maddesi ve tarifeler yönetmeliği uyarınca alt yapı giderlerinden olan kanal katılım payı ile şebeke hisse bedelinden davacının sorumlu tutulup tutulmayacağı konusunda toplanmaktadır.

Ayrıca, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri ......... ile ................. tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz. .

Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının (arsa vergi değeri üzerinden % ... oranında) inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında yapı değeri emlak vergi beyanı esas alınmak ve %... oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Katılım paylarının hesabına ilişkin..... Tarifeler Yönetmeliğinde formül bulunmakta olup "GAYRİMENKULÜN TOPLAM İNŞAAT ALANI ile METRE TÜL MALİYETİ VE GAYRİMENKULÜN YOLA NAZARAN CEPHESİNİN" esas alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, bilirkişi raporunda toplam inşaat alanı yerine davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı esas alınarak davacının borçlu olduğu miktar eksik hesaplanmıştır.

Katılım paylarının hesabına ilişkin..... Tarifeler Yönetmeliğinde formül bulunmakta olup "GAYRİMENKULÜN TOPLAM İNŞAAT ALANI ile METRE TÜL MALİYETİ VE GAYRİMENKULÜN YOLA NAZARAN CEPHESİNİN" esas alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, bilirkişi raporunda toplam inşaat alanı yerine davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı esas alınarak davacının borçlu olduğu miktar eksik hesaplanmıştır.

O halde mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada, Yönetmelik 39.maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % ...'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ekindeki inşaat ruhsatı ve tahsilat makbuzu dosya içine alınmak suretiyle oradaki belge ve bilgilerden de yararlanmak suretiyle, ödenen avansında mahsubunu içerir, yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün olacak şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, genel ifadeli ve yönetmelikteki formüle uymayan rapor ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2505, Karar No: 2015/4289, Tarih: 16.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2505 E.  ,  2015/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Üniversite Hastanesi dahiliye servisinde yatarak tedavi gören müşteki ve yanında refakatçi olarak kalan diğer müştekiye ait hastaların kaldığı odadaki, yatağın yanındaki dolabın üstünde yanyana duran müştekilere ait iki adet telefonu aynı anda çalması şeklindeki eyleminde, suça konu telefonların iki ayrı kişiye ait olduğunu bildiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu, kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kararda açıklanıp gösterilmeden, kişilerin tek cep telefonu taşımasının adet olduğu bu nedenle sanığın telefonların iki ayrı kişiye ait olduğunu bildiği kabulüyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/348, Karar No: 2018/445, Tarih: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/348 E.  ,  2018/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13227, Karar No: 2015/6744, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13227 E.  ,  2015/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2012/335-2014/122

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, site yönetiminin husumet ehliyeti bulunmadığını, site yönetimi aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini ayrıca davacı şirketin kiraladığını iddia ettiği alanın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Açılan davada davalı olarak “A.. B..” gösterilmiştir. Site yönetiminin hükmi şahsiyeti bulunmadığından, davalı olarak gösterilmesi mümkün değildir. Dava bütün kat maliklerine yöneltilmelidir. Site yönetimi aleyhine açılan davanın pasif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7683, Karar No: 2006/8821, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7683 E.  ,  2006/8821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2005 gün 2005/212 numaralı davanamesi ile, ... Topaç'ın nüfus kütüğünde 2005 olan doğum yılının 2004 olarak düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8569, Karar No: 2013/12216, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/8569 E.  ,  2013/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2013 gün ve 2010/90 Esas, 2013/89 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etme suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/372 Esas, 2008/183 Karar sayılı ilamının 27.03.2008 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5781, Karar No: 2018/16710, Tarih: 22.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/5781 E.  ,  2018/16710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın karar tarihinde başka suçtan ayrı yargı çevresindeki Boyabat Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 09/12/2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7260, Karar No: 2012/7350, Tarih: 14.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7260 E.  ,  2012/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 422 ada 6 parsel sayılı taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda, tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine karar verildiğini, ancak kaydın bedelsiz olarak iptali nedeniyle zarar gördüklerini ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne dair önceden verilen karar Yüksek 4. Hukuk Dairesi tarafından " keşfen belirlenen bedelden daha üst düzeyde indirim yapılması ve ıslah edilen tutara ilişkin istemin tümden reddi gerektiği" gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 14.400,00 TL. maddi tazminatın taşınmazın tapuda terkininden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin ve ıslah edilen tutara ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,14.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/696, Karar No: 2023/457, Tarih: 17.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/696 E.  ,  2023/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/346 E., 2022/568 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, tarafların ortak murisi adına kayıtlı bulunan taşınmaz üzerindeki 21.08.2009 tescil tarihli ve 600.000,00 TL bedelli ipotek borcunun murisin ölümünden sonra müvekkili tarafından ödenerek ipoteğin kaldırıldığını, davalının miras hissesi oranında tereke borcundan sorumluluğunun bulunmasına rağmen başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının iki yıllık rücu başvuru süresini kullanmadığını, zamanaşımının dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.12.2020 tarihli ve 2019/880 Esas, 2020/1242 Karar sayılı kararıyla; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 73 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince ödeme tarihinden itibaren iki yıl içerisinde borcun zamanaşımına uğrayacağı, ödeme tarihiyle icra takip tarihi arasında bu sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2021/112 Esas, 2021/533 Karar sayılı kararıyla; davanın sebepsiz zenginleşmeden doğan alacak niteliğinde olduğu, bu sebeple ödeme tarihi itibariyle 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 61 vd. maddelerinin uygulanacağı, 25.10.2010 tarihinde yapılan ödemeden sonra davalı aleyhine 26.09.2018 tarihinde icra takibi başlatıldığı ve 26.12.2019 tarihinde itirazın iptali davası açıldığı, bir yıllık zamanaşımı süresinin geçirildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ve davalı lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;

“...1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın zamanaşımına uğrayıp uğramadığının tespiti için öncelikle alacağı doğuran hukuki sebebin tam ve doğru olarak tespit edilmesi gerekmektedir. Zira; bir davada ileri sürülen olguları kanıtlamak taraflara, bu olgulara dayalı olarak uyuşmazlığı nitelemek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak uygulamak doğrudan hakime ait bir görevidir ( HMK md. 33.).

Davacı, eldeki dava ile müşterek murise ait borcu ödediği iddiası ile diğer mirasçı davalıdan miras payı oranında tahsilini istemiş, davalı taraf ise cevap dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur.

Her ne kadar mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, olayın oluş şekli ve taraflar arasındaki ilişki gözönüne alındığında, taraflar arasında vekaletsiz iş görme ilişkisinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Vekaletsiz iş görme, TBK'nın 526. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup, başkasının hesabına iş gören, o işi sahibinin menfaatine ve varsayılan iradesine uygun olarak görmekle yükümlü kılınmıştır. Aynı Kanunun 529. maddesinde ise “İş sahibi, işin kendi menfaatine yapılması halinde, iş görenin durumun gereğine göre zorunlu ve yararlı bulunan bütün masraflarını faiziyle ödemek, gördüğü iş dolayısıyla üstlendiği edimleri ifa etmek ve hakimin takdir edeceği zararı gidermekle yükümlüdür.” denilmiştir.

İş görenin vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacak hakları işi görülenin haksız iktisabı sayılmaz. Bu alacak hakları TBK'nın 147. maddesinde (BK 126.Mad.) sayılanlardan da değildir. Vekaletsiz iş görme halinde özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden, TBK'nın 146. maddesindeki (BK 125.Mad.) on yıllık zamanaşımı süresi uygulaması gerekmektedir. (Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 04/06/1995 tarihli 15/6 sayılı İBK, HGK'nın 19/10/1960 tarihli ve 13-14 sayılı kararı.

Buna göre bölge adliye mahkemesince; davacı tarafça yapılan ödemelerin, vekaletsiz iş görme hükümleri kapsamında değerlendirilmesi ve taraflar arasındaki vekaletsiz iş görmeye dayalı bu ilişkinin, TBK'nın 146. maddesi uyarınca on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu gözönüne alınması suretiyle, işin esasının bu doğrultuda ve belirtilen hukuki sebeplere göre incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yanılgılı değerlendirme ile sebepsiz zenginleşme ilişkisi olarak nitelendirilmesi ve davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

3- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki karar gerekçesi yanında, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 641 inci maddesi gereğince mirasçıların tereke borçlarından müteselsilen sorumlu oldukları, tereke borcundan sorumluluğun dış ilişkide (üçüncü kişilere karşı) müteselsil, iç ilişkide (mirasçılar arasında) miras payı oranında olduğu, başkasına ait bir borcun bilerek ve isteyerek ödenmesi hâlinde vekâletsiz iş görme hükümlerinin, borcun hataen ödenmesi veya müteselsil sorumlulardan biri tarafından yapılan ödemelerin diğer müteselsil borçlulardan istenmesi hâlinde ise sebepsiz zenginleşme hükümlerinin uygulanacağı, bu kapsamda davaya konu ödemenin kaynağının müşterek miras bırakandan kalan taşınmaz üzerindeki ipotek bedeli olması nedeniyle tereke pasifi içindeki bir borç olduğunun anlaşıldığı, TMK’nın 681 inci maddesi uyarınca tereke borcu ile müteselsil sorumlu olan mirasçıların miras payından fazla yaptığı ödemeler nedeniyle TMK’nın 682 nci maddesinin sonuncu fıkrası uyarınca diğer mirasçılardan miras payı oranında istekte bulunma hakkına sahip oldukları, müteselsil borçlunun diğer müteselsil borçlulara rücu hakkının ise TBK’nın 77 vd (BK’nın 61 vd ) maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre incelenmesi gerektiği, miras bırakanın ölüm tarihinden sonra terekeye dâhil olan malvarlığı üzerinde gerçekleşen borçlar (emlak vergisi, bakım gideri vs) bakımından her bir mirasçının kendi miras payı oranında sorumlu olduğu, bu hâlde müteselsil sorumluluk bulunmadığından diğer mirasçıların paylarına düşen ödemeler yönünden vekâletsiz iş görme hükümlerinin uygulanmasının gerekeceği, ancak murisin ölüm tarihinden önceki döneme ait tereke borcunda ise, tüm mirasçıların borcun tamamından müteselsil olarak sorumlu oldukları, davacının tereke borcunu ödemekle, davalıya ait ve sadece onun tarafından ödenmesi gereken bir borcu değil tamamından müteselsil olarak sorumlu olduğu bir borcu ödediği, bu hâlde ise müteselsil sorumlulardan biri tarafından payından fazla yapılan ödemenin diğer müteselsil sorumlulardan istenilmesine ilişkin davanın sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayanılarak açılabileceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri