muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/41944, Karar No: 2015/26355, Tarih: 23.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41944 E.  ,  2015/26355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 01/08/2006 - 30/06/2014 tarihleri arasında bilgi işlem elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından bazı işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesi ile ihtar çekerek feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı ile ödenmeyen ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda davacı usulüne uygun şekilde harçlandırılmış dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde ücret alacağı talep etmiştir. Mahkemece kararın gerekçesinde ücret alacağına ilişkin olarak “ödendiği usulüne uygun olarak ispatlanamayan ücret istemi de kabul edilmiştir” ifadeleri kullanılmasına rağmen kararın hüküm fıkrasında ücret alacağına ilişkin olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. 6100 sayılı HMK 297 nci maddesine göre kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbirine aykırı olamayacağı gibi mahkeme dava dilekçesi ile talep edilen her bir talep hakkında da hüküm kurmak zorundadır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hüküm fıkarı ile gerekçenin birbirine aykırı olacak şekilde hüküm kurulması ve dava dilekçesi ile talep edilen bir alacak hakkında karar verilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Dava iki ayrı şirkete karşı açılmış olup, mahkemece dava konusu alacakların davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmişken, davacı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin de davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline şeklinde karar vermek gerekirken, hangi davalıdan tahsiline karar verildiği de anlaşılamayacak şekilde “davalıdan tahsiline” şeklinde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının davalılara yükletilmesine, 23.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1796, Karar No: 2010/2712, Tarih: 11.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1796 E.  ,  2010/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı dava konusu 1670 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek tapu iptal,elatmanın  önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı yasanın 12 / 3 maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçmesi nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal, sicil kaydının kütükten terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılara ait çekişme konusu 1670 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 1.4.1974 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 25.11.2002 tarihinde açıldığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.  3402  Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde  öngörülen  süre  hak  düşürücü  süre olup,  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.  3402  Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde  öngörülen  süre  hak  düşürücü  süre olup,  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.                                                    Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Taşınmazın mahkemece yapılan uygulama sonucu alınan uzman bilirkişi raporlarına göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı görülmektedir. Bu durumda davacı hazinenin dava tarihinde dava açmakta haklı olduğu dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile kararın HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7820, Karar No: 2014/29783, Tarih: 16.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7820 E.  ,  2014/29783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/230857

MAHKEMESİ : Antalya(Kapatılan) 12. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/1832 (E) ve 2012/1182 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hakkında düzenlenen, kesici delici alet yaralanması olduğunu da belirten rapor kapsamı ile tevsik edilen, mağdurun Cumhuriyet savcısınca alınan beyanında, kendisini Erdoğan'ın döner bıçağıyla, Şeref'in de levye ile yaraladığını bildirmesi karşısında, bu beyana itibar edilip, silah kullanılması itibarıyla davanın vazgeçme ile düşecek nitelikte olmayacağı gözetilerek kasten yaralama suçundan hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7150, Karar No: 2019/1576, Tarih: 18.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7150 E.  ,  2019/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

2- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirket veya kişilere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ve kişiler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre;

a) Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20073, Karar No: 2024/3644, Tarih: 03.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/20073 E.  ,  2024/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/38 E., 2023/95 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

II.GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 21.12.2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğun yolcu olarak bulunduğu otobüs otoban üzeri İncirlik Park alanında güvenlik güçleri tarafından durdurulmuş, Adana Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/2316 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, suça sürüklenen çocuk ...'a ait valiz içerisinde 50 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda ele geçen sigaraları satmak amacıyla aldığını kabul ve ikrar etmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuğa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği, suça sürüklenen çocuğun maddi durumunun iyi olmadığı için ödeme yapamayacağını söylediği anlaşılmıştır.

3.Adana 1. Çocuk Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2021/38 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararında; olay tutanakları, suça sürüklenen çocuk savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuktan ele geçen eşyanın miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Çocuk Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2021/38 Esas, 2023/95 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4109, Karar No: 2019/7162, Tarih: 26.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4109 E.  ,  2019/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; su aboneliği için davalı kuruma müracâat ettiğinde kendisinden 4.052,61 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alındığını, haksız yere alınan bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu bedelin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi kapsamında alındığını, uygulamanın mevzuat gereği yapıldığını, yasadan kaynaklanan haklı bir uygulama olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre davacının 3.657,61 TL’den sorumlu olmadığına ve bu bedelin iadesine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemiz 01.07.2015 tarih ve 2014/1493 Esas- 2015/12206 Karar sayılı ilamı ile; "...Somut olayda; her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Öyle ise mahkemece; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; idari yargı yerince iptal edilmekle bütün sonuçlarıyla birlikte hukuk aleminden silinen düzenleyici işlemin (ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesinin) uygulanma imkanı bulunmaması, davacının şebeke veya kanalizasyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibariyle dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumunda olmaması, diğer bir ifade ile davacının işbu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeniyle davalının kanal katılım ve şebeke hisse bedelini davacıdan talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne, davacıdan abonelik tesisi sırasında alınan 4.039,48 TL tutarındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içince davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- "Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde, Yargıtay, hükmü temyiz edenin aleyhine bozamaz. (Aleyhe bozma yasağı). Bundan başka, taraflardan yalnız birinin hükmü temyiz etmesi halinde, Yargıtay'ın (temyiz eden tarafın lehine olarak) verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de artık, temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm veremez. Buna da "aleyhe hüküm verme yasağı" denir. Taraflardan yalnız birinin temyizi üzerine verilen bozma kararına uyan mahkemenin temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm vermemesi ilkesi, usule ilişkin kazanılmış hak müessesesi ile de yakından ilgilidir." (Prof.Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt ;5, 2001, s; 4732 -4737)

Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin 31/10/2013 tarih ve 2012/1601 E. - 2013/2474 K. sayılı ilamı ile “...davacıdan haksız olarak fazladan tahsil edildiği anlaşılan kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altındaki 3.657,61TL alacağın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine...” karar verilmiş, anılan karar sadece davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve yukarıda anılan nedenlerle bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece bu kez “ ...davacıdan abonelik tesisi sırasında alınan 4.039,48 TL tutarındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine...” karar verilmiş, davalı aleyhine verilen bu karar ile davalının kazanılmış hakkı ihlal edilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; bozmadan önceki kararın, davalı vekili tarafından temyiz edildiği ve ilk kararda hükmedilen miktarın temyiz eden taraf yararına kazanılmış hak oluşturduğu göz önünde bulundurularak, 3.657,61 TL tutarındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken, aleyhe hüküm verme yasağına aykırı olacak şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/ 7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinden “4.039,48 TL” ifadesi çıkarılarak yerine “3.657,61 TL” ifadesi eklenmek suretiyle değiştirilerek hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18666, Karar No: 2023/226, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18666 E.  ,  2023/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/691 E., 2022/1311 K.

DAVA TARİHİ : 26.05.2021

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Osmangazi Üniversitesine bağlı Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde hizmet ihalesini alan şirketlerde aralıksız olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini, hâlen kadrolu işçi olarak davalıya ait hastanede çalışmakta olduğunu, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) üyesi olduğunu, kadroya geçirilmeden önce davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak düzenlendiğini, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde belirsiz süreli ... sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmede % kısmında oran yazılı olduğunu ancak davalı tarafça sözleşmede belirlenen oran dikkate alınmaksızın ücretin düşürüldüğünü ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirtilen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak kararlaştırıldığını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç