muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8122, Karar No: 2015/37251, Tarih: 05.11.2015

Orman Müdürlüğü cevabi yazısı dosya arasında alınmış olup askı başlangıcı 26/04/2007, askı bitiş süresi 28/05/2007, askının kesinleşme tarihi ise 29/05/2007 tarihi olarak bildirilmiştir. Sanığın katılanlardan vekaletname aldığı tarihte (06/03/2007 ) henüz dava konusu yapmak istedikleri yerlerle ilgili kadastro görüşü bilinmemekte yani ilan edilmemiş durumdadır. Bu durumda katılanların iddia ettiği gibi sadece suç konusu davalar yönüyle vekaletname verilmediği açıkça anlaşılmaktadır.

5-) Yukarıda da açıkça izah edildiği üzere sanık ile katılanlar arasında sözlü bir vekalet ilişkisi kurulmuş, ancak bu ilişkinin sınırlarını taraflar farklı ifade etmektedirler.Yerel mahkeme sanık savunmaları yerine katılanların iddialarını hükme esas kabul etmiş, sanığın istenen, tüm verileri katılanlar tarafından doğru verilen nizalı yerler hakkında dava açmayıp görevini ihmal ederek başka yere hakkında dava açtığını kabul etmiştir.

Oysa bu kabul dosya kapsamı ve tarafların beyanları ile örtüşmemektedir.

Sanığın, (katılanların hiçbir şekilde ifadelerinde kabul etmedikleri) bir başka dava için vekaletname aldığı, bu davayı takip ettiği, daha sonra vekalet ilişkisi devam ederken suç konusu yerler hakkında da dava açması konusunda taraflar arasında yeni bir anlaşma yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu davaya ait her iki tarafın birlikte gerek arazi üzerinde gezerek-görerek, gerekse de Orman Müdürlüğü nezdinde araştırmalar yaptıkları da dosya kapsamı ile sabittir.Yanlış ada ve parsel hakkında dava açıldığı iddiası tamamen katılanların iddiasından ibaret olup, sanık savunması ile reddedildiği gibi bu yönde gerçek ada-parsel bilgileri verildiği halde yanlış parseller üzerine dava açıldığı iddiaları dosya kapsamında ispat edilememiş, şüpheden ibarettir.

Sanık hakkında mahkemenin kabulünü oluşturan ifadeler özetle; "kadastro mahkemesine tespite itiraz şeklinde dava açmasının daha pratik olduğu" halde bunu yapmadığı, sanığın seçtiği yöntemin "daha külfetli ve zor olduğu", "şikayet edileceğini hissetmesi nedeniyle halen daha dava açmayı düşünmediği bu davaya açtığı", "davayı açacağım açtım diye onları oyalayarak" ifade ve kabulleri gibi subjektif, hukuki olmaktan uzak değerlendirmeler olduğu görülmektedir.

Mahkemenin gerekçe ve kabulü arasında da değerlendirilen, ancak hükme esas alınmayan şekilde, tanık M.. H.. tarafından mahkemeye dosya arasına sunulan ve "sanığa dava açması için verdiklerini ifade ettikleri belgeler arasında" yanlış dava açılan yerlerle ilgili satış sözleşmesi bulunduğu da sabittir.

Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın ihmalinden katılanların davasının yanlış açıldığını gösterir somut ve inandırıcı cezalandırmaya yeterli dosya kapsamı ile delil bulunmamaktadır.Sanığın yukarıda açıklanan gerekçelerle BERAATİ yerine mahkumiyetine karar verilmesi, ve hükmün onanması hatalıdır.

Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın ihmalinden katılanların davasının yanlış açıldığını gösterir somut ve inandırıcı cezalandırmaya yeterli dosya kapsamı ile delil bulunmamaktadır.Sanığın yukarıda açıklanan gerekçelerle BERAATİ yerine mahkumiyetine karar verilmesi, ve hükmün onanması hatalıdır.

6-) Yine mahkemenin kabulünde HAGB kararı yönünden tarafların zararlarının giderilmediği hususu da yanlış değerlendirilmiştir.Yukarıda da açıklandığı gibi sanığın vekalet ilişkisi azille sonlandırılmıştır.Sanık bu tarihe kadar aldığı ücret ve masrafları iade etmemekte hatta vekalet ücretinin tamamını alma hakkına sahiptir (1136 Sayılı Avukatlık Kanunu 172/3 mad.). Sanık yasal vekalet ilişkisinden kaynaklanan hakkını kullanmıştır. Kaldıki sanığın takip ettiği ve neticelendirdiği dava ve bu dava nedeniyle hakettiği bir ücret vardır ve bu zarar olarak değerlendirilemez.Yanlış taraf sıfatı nedeniyle reddedilen davalardaki karşı taraf lehine hükmedilen vekalet ücreti davalı katılanlarca "azil" nedeniyle katlanılması gereken zararlardandır. Açıklanan gerekçelerle, sanığın katılanları zarara uğratması dosya kapsamıyla sabit olmadığından hakkında suçun kabulü halinde CMK.nun 231/5 maddesi gereğince HAGB kararı uygulanmalıdır.

Sonuç ve istem: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-) İtirazımızın KABULÜNE,

2-) Dairenizin 19/01/2015 gün ve 2014/4150 Esas, 2015/1432 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-) Dosyanın itirazen incelenerek yukarıda arz ve izah edilen sebepler gözetilerek BOZULMASINA karar verilmesine,

4-) İtirazımızın yerinde görülmemesi durumunda dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

Karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, görevi ihmal suçundan sanık H.. Ö.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 19.01.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Sanık hakkında görevi ihmal suçundan açılan dava sonucu mahkemece mevcut kanıtlar yöntemince tartışılıp irdelenerek, unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkumiyet kararı verilmiş olduğu anlaşıldığından,

Dairemizin 19.01.2015 gün ve 2014/4150 Esas, 2015/1432 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6328, Karar No: 2020/5234, Tarih: 08.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6328 E.  ,  2020/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2203, Karar No: 2015/807, Tarih: 25.05.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/2203 E.  ,  2015/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında kurulmuş olan 30/03/2007 tarihli hükmün kesinleşmesini takiben infazı aşamasında, ... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nce sanığın ikamet adresine Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre davetname tebliğ edildiği 24.10.2007 tarihinde sanığın başka bir suçdan dolayı cezaevinde tutuklu olarak bulunduğunun anlaşılması ve denetim kararının cezaevinde tebliğ edilmiş olması karşısında, hem .. Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nce Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre yapılan tebligatın yasaya aykırı olması, hem de sanığın ... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'ne müracaat edememesinde haklı bir mazeretinin bulunması karşısında; 30.03.2009 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazının devamına karar vermek gerekirken, sanık hakkında yazılı biçimde, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5005, Karar No: 2018/8278, Tarih: 29.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5005 E.  ,  2018/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Temyiz harçları başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Temyize cevap dilekçesinde kararın bozulmasını talep etmekle kararı katılma yolu ile temyiz eden davalı ...Tarımsal Hizmetleri Gıda İnşaat Temizlik Sosyal Hizmetler Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz yoluna başvurma harcını ve nispi temyiz karar harcını yatırdığına dair makbuz dosyada ve UYAP sisteminde bulunamamıştır. Bu durumda harç yatırılmış ise makbuzun eklenerek, yatırılmamış ise temyiz yoluna başvurma harcının ve nispi temyiz karar harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde anılan davalı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten,

2-Davalı ... Tarımsal Hizmetleri Gıda İnşaat Temizlik Sosyal Hizmetler Sanayii ve Tic. Ltd. Şti.'nin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise yöntemince tebliğ edildikten,

Sonra tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5468, Karar No: 2022/7660, Tarih: 04.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/5468 E.  ,  2022/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ...'ın davalarının reddine; davacılar ..., ... ve ...'ın davalarının ise kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacı ...’un temyizinin taşınnmazın tümüne; davalı tespit maliki Hazine temsilcisinin temyizinin ise teknik bilirkişi tarafından düzenlenen haritada A harfiyle gösterilen ve davacılar ... ve ... ile müdahiller ...,... ve ... adlarına tesciline karar verilen bölüme ilişkin olduğuna işaret edilerek yöntemince zilyetlik araştırması yapılması” gereğine değinilmiştir.

Bozma sonrasında ... ve müşterekleri, kendilerininde Yusuf ... mirasçısı olup taşınmazda miras yoluyla gelen hakları olduğu iddiasına dayanarak; ...; miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak; davacılardan ...mirasçısı ... ise babası davacı Kazım’ın taşınmazdaki haklarını kendisine devrettiği iddiasına dayanarak davaya katılmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ...'ın davalarının reddine; ..., ... ve ...'ın davalarının ise kabulü ile çekişmeli 456 nolu parsel hükümde gösterilen paylarla ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacılar ... ve müştereklerinin dayanmış oldukları tapu kaydının mevki ve hudutları itibariyle dava konusu taşınmazlara uyduğu ve başka parsellere revizyon görmediği, yine dayandıkları 1936-37 tarihli ve 7 tahrir nolu vergi kaydınında taşınmaza uyduğu gibi adı geçenlerin çekişmeli 456 nolu parselde zilyet oldukları gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece kural olarak bozma kararına uyulmakla, lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak doğrultusunda işlem yapılması Yerel Mahkeme için zorunluluk oluşturur. Temyiz edilmeyen hususlar kesinleşir.

Mahkemece verilen önceki tarihli hükümde; çekişme konusu 456 parsel sayılı taşınmazın 4.10.1995 tarihli krokide 456/A ile gösterilen 4000 metrekarelik bölümünün vergi kaydı nedeniyle davacılar ... ve müşterekleri adına tesciline; aynı krokide 456/B ile gösterilen bölümünün ise Hazine adına tesciline karar verilmiş ve verilen bu hüküm, sadece ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Bir başka ifade ile davalı Hazine adına tesciline karar verilen 456/B bölümü; ...’lar tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle bu bölüm yönünden, ... ve müşterekleri aleyhine; Hazinenin ise lehine usulü müktesep hak oluşmuş ve kesinleşmiştir. Hazine lehine oluşan bu müktesep hak gözetilmeden ; temyize konu iş bu hüküm ile taşınmazın tamamının ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yine, Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri de tam olarak yerine getirilmemiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamında; dava konusu taşınmazın komşusunda Hazine adına ham toprak vasfıyla tespit edilip itirazlı olan 466 ve 465 parseller bulunduğu; ... ve müştereklerinin dayandığı vergi kaydının ise iki hududunun “kendi” okuması nedeniyle bu vergi kaydının Hazinenin temyizine konu 456/A yı kapsayıp kapsamadığı hususunda tereddüt hasıl olduğu bildirilmiş; yine aynı vergi kaydının diğer iki hududunun ise “yol” okumakta olup yolların isimsiz olması nedeniyle her yerde bulunabileceğine işaret edilerek öncelikle komşu 455 ve 456 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili davaların sonuçlanıp sonuçlanmadığına bakılması ve usulünce zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilmiştir.

Bozma ilamından sonra ise davacı ..., 25.8.2006 tarihli dilekçesi ile; iş bu davaya konu 456 parsel ile birlikte başka dosyalarda davaya konu olan parseller (436-437-438-439-443-451-452-466 ve 467 parseller) bakımından Aralık 1961 tarihli ve 231 sıra numaralı ve 1838 metrekare yüzölçümlü tapu kaydına da dayanmış olup; Mahkemece anılan tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olup başka parsellere de revizyon görmediği gerekçesiyle çekişmeli taşınmaza ait olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki; Mahkemece revizyon durumuna ilişkin olarak ilgili kuruma yazılan müzekkere de; dayanılan Aralık 1961 tarihli ve 231 sayılı tapunun değil; Aralık 235 sıra numaralı tapu kaydının revizyon durumu sorulmuş olup; bu nedenle revizyon durumu hususunda yapılan araştırma yetersiz olduğu gibi; aynı tapu kaydının kapsamında olduğu iddia edilen (somut olayda 436-437-438-439-443-451-452-466 ve 467 parseller) taşınmazlar hakkında var ise derdest davaların birlikte görülüp sonuçlandırılması gerektiği düşünülmemiş; ayrıca dayanılan bu tapu kaydının hudutlarında “tump, mezra” gibi hudutlar bulunduğu ve bu nedenle bu tapu kaydının, ancak kayıtta yazılı miktarı itibariyle geçerli olabileceği üzerinde durulmamış; yine aynı çalışma alanı içerisinde belgesiz zilyetlikten edinilen taşınmazlar hakkında da; sadece tapu sicil müdürlüğünden gelen belgesiz listesi dosya arasına alınmakla yetinilmiş ve bu taşınmazların tutanak örnekleri ile hükmen tescil edilenler var ise hükmen tescillerin herhangi bir kayıt ve belgeye( tapu kaydı, vergi kaydı vs.) dayalı olarak yapılıp yapılmadığı üzerinde de durulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; Hal böyle olunca; öncelikle uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözülebilmesi için; aynı tapu kaydı kapsamında kaldığı iddia edilen parseller hakkında varsa derdest dava dosyalarının birleştirilmesi gerekip gerekmeyeceğinin üzerinde durulmalı; bundan sonra mahallinde yeniden, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişiler ve taraf tanıkları; fen ve üç kişilik zirai bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte; çekişmeli taşınmazın evveliyatının ne olduğu; imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı; imar ihyaya muhtaç yerlerden ise imar-ihyanın tamamlandığı tarih ve tarımsal amaçlı zilyetliğin başladığı tarih açıkça sorularak somut olgu ve olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı ve buna göre tespit tarihine kadar,... ve müşterekleri lehine 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığı hesaplanmalı; ayrıca tarafların dayandıkları kayıtlarda yazılı hudutlar tek tek mahalli bilirkişilere okunarak hudutları göstermeleri istenmeli,gösterilen bu hudutların fen bilirkişi raporuna eklenecek kroki üzerinde tek tek gösterilmesi istenerek keşfi takibe imkan tanınmalı; gösterilemeyen hudutlar bakımından tanık beyanlarına başvurulmalı; böylece tapu kaydının ve vergi kaydının kapsamı duraksamasız olarak tespit edilmeli; tapu ve vergi kaydının ihtiva ettikleri hudutlar itibariyle, miktarı ile geçerli olacağı dikkate alınmalı; kayıtların iç içe geçmesi durumunda miktarı fazla olan kayda değer verileceği de düşünülmelidir.

Taşınmazın kısmen veya tamamen kayıt kapsamı dışında kalması durumunda; 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği yönünden usulünce zilyetlik araştırması yapılmalı ve bu bağlamda aynı kişiler tarafından, belgesiz zilyetliğe dayalı olarak aynı çalışma alanı içerisinde Hazineye karşı açılan açılan ve hala derdest olan davalar bulunması halinde miktar sınırlaması bakımından sağlıklı denetim yapılabilmesi için bu dosyaların birleştirilmesi gerektiği göz önüne alınmalı; ayrıca davacılar adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yoluyla tespit edilen taşınmazların miktarları Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak miktar sınırlaması yönünden araştırma yapılmalı, bildirilen taşınmazlara ait tutanakların onaylı örnekleri ile mahkeme ilamlarının kesinleşme şerhli onaylı örnekleri dosya arasına konulmalıdır.