muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/41011, Karar No: 2014/35296, Tarih: 08.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/41011 E.  ,  2014/35296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gürültüye neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/332, Karar No: 2015/12605, Tarih: 14.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/332 E.  ,  2015/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme (11.07.2013) tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınan .... taşınmazın tapu kaydı ve 01.08.2012 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösteren) onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın 11.07.2013 olan dava, emsal alınan ... taşınmazın ise incelenen satış tarihi (01.08.2012) itibarıyla İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının belediye başkanlığından ve sözü edilen taşınmazların 2013 yılı itibariyle bulundukları sokak ve caddelere göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin yine belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

5-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair tüm evrak ve özellikle kıymet takdir raporunun davacı idareden,

6-Davaya konu taşınmazın korunması gerekeli kültür varlığı alanınında olup olmadığının ilgili idareden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11564, Karar No: 2016/14413, Tarih: 11.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/11564 E.  ,  2016/14413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, alacak isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep temiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve hafta tatili çalışma ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Davalı taraf davacının fazla mesai yaptığında ücretinin ödendiğini beyan etmiştir. Davacının bazı aylara ait puantajlarda aylık fazla çalışma saatlerinin yazılı olduğu ve bodrolarda da “ek kazanç” hanesinde ödeme rakamlarının bulunduğu görülmüştür. Davalı açık temyizinde de bordrodaki ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını ileri sürmüştür. Bu durumda her iki tarafa bodroda yer alan “ek kazanç” hanesinde ödemenin niteliği sorulmalı, fazla mesai ücreti olduğunun anlaşılması durumunda bu defa banka kanalı ile ödenip ödenmedikleri denetlenmelidir. Banka kanalı ile ödeme söz konusu ise bordrolar ve puantajlar imzasız olduğundan davacının ispat etmesi durumunda ödenenden daha fazlasını talep etme hakkı da bulunduğu dikkate alınmalıdır. Fazla mesai ücretinin bulunması durumunda; banka kanalı ile varsa yapılan ödemede işçinin ihtirazi kayıt koyma imkanı bulunmayacağından bu ödemelerin mahsup edilmesi süreti ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

Kabule göre davacının hizmet süresi olarak taleple bağlı kalarak fazla mesai alacağı dışındaki alacakların 31.01.2010 tarihine kadar hesaplanmasına rağmen fazla mesai alacağı bakımından işten çıkış tarihinin 31.01.2011 olarak kabul edilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10059, Karar No: 2019/3849, Tarih: 01.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10059 E.  ,  2019/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının karayolu yolcu taşımacılığı mali sorumluluk ve ferdi kaza koltuk sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır yaralanıp malul kaldığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla herbir poliçeden 1.000,00'er TL. olmak üzere 2.000,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 18.02.2016 tarihli artırım dilekçesiyle, işgöremezlik tazminatı taleplerini 31.242,52 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kazadan sonraki 2 yıl içinde dava açılmadığı için davaya konu alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyet oranının % 5,2 olduğu, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları gereği talepte bulunulabilmesi için maluliyet oranının % 10 olması gerektiği gerekçesiyle, anılan poliçeye dayalı tazminat talebinin reddine; davacının diğer taleplerinin kabulü ile 4.497,47 TL. geçici işgöremezlik tazminatı ve 26.745,05 TL. sürekli işgücü kaybı tazminatı olmak üzere toplam 31.242,52 TL'nin dava tarihinden işleyecek

avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarardan kaynaklanan işgücü kaybı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davacının kaza sonucu uğradığı maluliyet nedeniyle, davalı tarafından düzenlenen iki ayrı poliçeden dolayı tazminat isteminde bulunmuş olup; davalının düzenlediği Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi'ndeki maluliyet teminat bedelinin de tahsilini istemiş; mahkeme ise, bu poliçe nedeniyle tazminat talep edilebilmesi için maluliyet oranının % 10 olması gerektiği ve davacının maluliyet oranının % 5,2 olduğu gerekçesiyle, anılan poliçeden kaynaklanan tazminat isteminin reddine karar vermiştir.

Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın A.1. maddesinde sigortanın konusu, "bu sigorta, yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımacılığı kapsamında seyahat eden yolcuları, sürücüleri ve yardımcılarını, taşımacılık hizmetinin başlangıcından bitimine kadar geçen seyahat süresi içinde, duraklamalar da dahil olmak üzere, maruz kalacakları her türlü kazaların neticelerine karşı teminat altına alır" şeklinde düzenlenmiştir. Anılan sigortanın teminatı kapsamında yer alan sürekli maluliyet hali, genel şartların A.3.2. maddesinde "sakatlık tazminatı" başlığı altında "bu sigorta ile teminat altına alınan bir kaza, sigortalının kaza tarihinden itibaren iki yıl içinde sakatlığına yol açtığı takdirde, tıbbi tedavinin sona ermesi ve sakatlığın kesin olarak tespiti sonucunda, sakatlık tazminatı aşağıda belirtilen oranlar dahilinde kendisine ödenir" denilmek suretiyle düzenlendikten sonra, her bir maluliyet türü için sigorta teminatından oransal olarak ödenecek tazminatın miktarı belirlenmiştir.

KYTZKFKS Genel Şartları'nda sürekli maluliyet teminatından ödeme yapılması için % 10 maluliyet oranı gibi sabit bir belirleme ve bu yönde bir sınırlama olmadığı halde; mahkemenin % 10 maluliyet şartı bulunduğu yönündeki kabulü yerinde değildir. Diğer taraftan; zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinden sürekli maluliyet sebebiyle ödeme yapılması için, zarar görenin uğradığı maluliyetin belirlenmesi ile zarar görenin çalışma gücündeki azalmayı ifade eden genel maluliyet derecesinin belirlenmesi işlemleri farklıdır. Zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinden

dolayı davacının tazminat talep hakkı bulunup bulunmadığının, KYTZKFKS Genel Şartları'nın A.3.2. maddesinin devamındaki ekli cetvelde gösterilen kriterlere göre belirlenmesi gerekir. Bu itibarla; davacının kazadaki yaralanmasından kaynaklanan çalışma gücündeki genel azalmayı belirleyen, ....Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 16.11.2015 tarihli raporu, anılan biçimde tespit yapmadığı için, zorunlu koltuk sigorta poliçesine dayanan tazminat talebi için hükme esas alınamaz.

Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında mahkemece; davalı tarafından düzenlenen Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi örneğinin getirtilmesinden sonra; konusunda uzman doktor bilirkişiden, davacının 04.09.2015 tarihli muayene sonuçlarında, sağ kolda 4/5 oranında monoparezi, sağ kol ve eldeki kavrama kısıtlılığı ve uyuşma şeklindeki saptamalar da dikkate alınmak suretiyle, oluşan arazların poliçe ve KYTZKFKS Genel Şartları'nın A.3.2. maddesinin devamındaki ekli cetvelde yer alan maluliyet sınıflarından hangisine girdiği, maluliyetin derecesi konularında, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı gerekçeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10666, Karar No: 2015/6828, Tarih: 23.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10666 E.  ,  2015/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde müdahil vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve iflas ve iflas erteleme kararlarında temyiz süresi İİK'nın 164. maddesi uyarınca 10 gündür. Ancak mahkemece verilen kararda temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmiştir. HMK'nın 297/1-ç maddesinde ''kararlarda başvurulacak kanun yolu ve süresinin'' belirlenmesi zorunludur. Anayasa mahkemesince ''mahkemece belirlenen süreye itibar edilmesine rağmen temyiz talebinin süresinde olmadığının kabul edilmesi halinin hak ihlali olduğuna ilşkin tespiti de nazara alınarak temyiz talebinin süreside olduğunun kabulüne karar verilerek bu şekilde temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 2003 yılından bu yana faaliyet gösteren davacı şirketin mülkiyeti Belediye'ye ait taşınmaz üzerinde toplam 6.000.000,00 TL civarında yatırım yaparak, canlı müzik işletme tesisi kurduğunu, şirket kurucu ortağı ...'in 2011 yılında aniden vefatından sonra borcu olmamasına rağmen müdahil ... Belediye Başkanlığı tarafından taşınmazdan tahliye edilmek istendiğini, davacı şirketin tahliyesi halinde tesisten sökülecek malzeme ve demirbaşların başka bir yerde kullanılamayacağından ,ekonomik değerinin düşeceğini ve davacı şirketin malvarlığından 3.000.000,00 TL'nin eksileceğinden .. ve Vergi Dairelerine olan borçların ödenmesinin imkansızlaşacağını ve davacının iflas etme durumunun ortaya çıkacağını, oysa işletmenin tahliye edilmemesi ve iyileştirme projesinin uygulanması durumunda iflastan kurtulabileceğini ileri sürerek, davacının iflasının bir yıl ertelenmesini ve davacının tahliyesi için başlatılan icra takibinin tedbiren durdurulmasını talep etmiştir.

Müdahil vekili, davacı aleyhine başlattıkları ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/12622 nolu takip dosyasında yürüttüğü takibin tedbir kararıyla durdurulduğunu, davacıdan kira alacaklarının devam ettiğini savunarak, ihtiyati tedbir kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, müdahil beyanı, benimsenen bilirkişi ve kayyım raporlarına göre; borca batık durumda olan davacı şirketçe sunulan iyileştirme projesinin gerçekçi ve inandırıcı olup, iyileştirme tedbirlerinin uygulanması durumunda borca batıklık hallerinin ortadan kaldırılarak mali durumunun iyileşebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davacının iflasının bir yıl ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, müdahil beyanı, benimsenen bilirkişi ve kayyım raporlarına göre; borca batık durumda olan davacı şirketçe sunulan iyileştirme projesinin gerçekçi ve inandırıcı olup, iyileştirme tedbirlerinin uygulanması durumunda borca batıklık hallerinin ortadan kaldırılarak mali durumunun iyileşebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davacının iflasının bir yıl ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Ticari şirketlerin ve kooperatiflerin iflas erteleme talebinde bulunabilmeleri için bilançolarına göre borca batık durumda olmaları ve iyileştirme projelerinin ciddi ve inandırıcı olması gerekir.

Dosyadaki mevcut bilirkişi raporlarından davacı şirketin borca batık olduğu hususu kesin bir şekilde tespit edilememiştir. Mahkemece alınan üç adet bilirkişi raporu bu hususta birbiriyle çelişkili olduğu gibi, alınan en eski tarihli bilirkişi raporunda davacı şirketin borca batık olmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece bu durumda konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, TTK'nın 376. maddesi de göz önüne alınarak davacı şirketin kaydi değerleri dışında aktif ve pasifinin reel değerlerinin tespit edilmek suretiyle, davacı şirketin bilançosunun borca batık olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, bu belirlemelere göre davacı şirket borca batık halde ise bu kez de iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı,,projenin uygulanması halinde şirketin borca batıklıktan kurtulup kurtulamayacağı belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacı şirketin borca batıklığının tespit edilmesi halinde dahi, davacı şirketin belediyeden kiraladığı yer üzerinden tahliyesi, Encümen kararı ve mahkeme ilamıyla sabit olmasına rağmen davacının iyileştirme projesinde aynı işi bir başka yerde yapabileceğine ilişkin bir öngörüsü bulunmadığına göre, sunduğu iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmaktan uzak olduğunun da kabulü gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

3- Kabule göre de, iflas erteleme davası açıldığının ve yargılama sonucunda verilen iflas erteleme kararı ve davacı şirkete kayyım atanmasına ilişkin hüküm kısmının İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilan edilmemiş olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ ;Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, müdahil yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

SONUÇ ;Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, müdahil yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, İİK'nın 179. maddesi hükmü uyarınca, davacı şirketin iflasının ertelenmesi istemine ilişkindir.

İİK'nın 181. Maddesi, ''159, 160, 164, 165 ve 166. maddeleri bu fasıl hükmüne göre vukua gelen iflaslara da tatbik olunur.'' hükmünü, aynı Kanun'un 164/2. maddesi, ''Bu kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren on gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü içermektedir.

Anayasa Mahkemesi'nin 26.06.2014 tarih ve 2012/855 Başvuru sayılı kararında,

''36. Mahkemeye erişim hakkı, kural olarak mutlak bir hak olmayıp, sınırlandırılabilen bir haktır. Bununla birlikte getirilecek sınırlandırmaların, hakkın özünü zedeleyecek şekilde kısıtlamaması, meşru bir amaç izlemesi, açık ve ölçülü olması ve başvurucu üzerinde ağır bir yük oluşturmaması gerekir (B. No: 2013/1613, 2/10/2013, § 38). Devletler bir davanın açılabilirliğine ilişkin olarak takdir hakları gereği bazı sınırlamalar getirebilir ve bu davalar niteliği gereği düzenleyici işlemlere konu olabilir. Bununla birlikte, bu sınırlamalar dava açmak isteyen bir kişinin mahkemeye erişim hakkının özüne zarar verecek seviyeye ulaşmamalıdır (Benzer yöndeki AİHM kararı için bkz. Edificaciones March Gallego S.A./İspanya, B. No: 28028/95, 19/2/1998, § 34 ve Rodriguez Valîn/İspanya, B. No: 47792/99, 11/10/2001, § 22).

37. Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlâl edebilir. Bununla birlikte dava açma ya da kanun yollarına başvuru için belli sürelerin öngörülmesi, bu süreler dava açmayı imkânsız kılacak ölçüde kısa olmadıkça hukuki belirlilik ilkesinin bir gereğidir ve mahkemeye erişim hakkına aykırılık oluşturmaz. Ne var ki, öngörülen süre koşullarının açıkça hukuka aykırı olarak yanlış uygulanması ya da yanlış hesaplanması nedeniyle kişiler dava açma ya da kanun yollarına başvuru hakkını kullanamamışsa mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğini kabul etmek gerekir (Benzer yöndeki AİHM kararı için bkz. Osu/îtalya, B. No: 36534/97,11/7/2002, §§ 36-40).