muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13226, Karar No: 2024/15688, Tarih: 04.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13226 E.  ,  2024/15688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesi feshedilinceye kadar işverenin emir ve talimatlarıyla verilen performans hedeflerini gerçekleştirdiğini, fesih tarihinden önce müvekkilinin yasal koşullara uyulması, muvazaanın giderilmesi ile bundan böyle acentelik değil gerçek anlamda müdürlük yapmak gibi isteklerini davalıya bildirdiğini ancak davalının bu talepleri yerine getirmeyip haksız ve kanuna aykırı şekilde iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek acentelik sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespiti ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile 01.07.2006 tarihli acentelik sözleşmesi ve cari hesap sözleşmesi imzaladığını, davacının 01.07.2006 tarihinden itibaren acente olarak faaliyet gösterdiğini, talep konusu alacak ve tazminatların zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkiline bağımlı olarak çalıştığı iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2016/241 Esas, 2018/89 Karar sayılı kararı ile; toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisi olması sebebi ile davacının başlangıçtan beri davalının işçisi olduğu, acentelik sözleşmesinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 2018/1832 Esas, 2018/2392 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 2018/1832 Esas, 2018/2392 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.01.2021 tarihli ve 2019/1879 Esas, 2021/2350 Karar sayılı ilâmı ile; somut uyuşmazlıkta 18.07.2006 tarihli ve imzalı ibraname ile aynı tarihli imzalı tediye makbuzuna göre davacıya 6.656,82 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince bu belgelerin gerekçesiz şekilde dikkate alınmadığı, yapılacak işin kıdem tazminatı ödeme belgelerindeki imza konusunda müvekkilinin beyanını alarak imza inkârında bulunulması hâlinde imza incelemesi yaptırmak, imza inkârında bulunulmaması veya yapılan imza incelemesinde imzanın davacı işçiye ait olduğunun anlaşılması hâlinde ise ödenen miktarı yasal faiziyle birlikte kıdem tazminatı hesabından mahsup ederek sonucuna göre karar vermek olduğu, ayrıca davacının 16 tam yıl hizmeti nedeniyle 296 gün ücretli izne hak kazandığı kabul edilerek yıllık izin ücretinin hüküm altına alındığı, davacının uzun yıllar yıllık ücretli izin kullanmadan çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dosyaya davalı tarafından imzalı bir kısım yıllık izin belgelerinin sunulduğu, buna göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 31 inci maddesi uyarınca hâkimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde İlk Derece Mahkemesince davacının çağrılıp imzalı yıllık izin belgeleri de gösterilerek çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusundaki beyanı alındıktan sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda dosyaya sunulan yıllık izin belgelerindeki imzaların davacının eli ürünü olduğunun Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi raporu ile tespit edildiği, bilirkişi hesap raporunda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin yeniden hesaplandığı, usul ve kanuna uygun bilirkişi raporlarının hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; görev itirazında bulunduklarını, talep konusu alacaklarda zamanaşımına uğrayan kısımlar bulunduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliğinin acentelik olduğunu, muvazaalı ilişki bulunmadığını, davacının alacak taleplerinin yerinde olmadığını, dürüstlük kuralına aykırı haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, yapılan ödemelerin mahsup edilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53, 57 ve 59 uncu maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18439, Karar No: 2016/10028, Tarih: 09.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/18439 E.  ,  2016/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın tekerrüre esas ilamı olduğu halde TCK 58.maddesinin uygulanmaması ve işçi olarak çalıştığı kargo firmasının araçlarına yükleme yaparken, araçlardan çaldığı telefonları, firma tarafından kendisine tahsis edilmiş olan soyunma dolabına koyup saklaması nedeniyle suçun tamamlanmış olduğunun kabulü gerekirken, teşebbüs aşamasında kabul edilip hükmolunan cezadan TCK'nin 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle, eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre; sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16054, Karar No: 2014/31381, Tarih: 24.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16054 E.  ,  2014/31381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, özel kişiler arasında tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli .... Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24.....2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7159, Karar No: 2009/1499, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7159 E.  ,  2009/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalının, dava konusu binaya kesin iskân almasına, aksi halde sözleşmenin ileriye dönük sonuç doğuracak şekilde iptâl edilerek arsa sahibi üzerinde teminat olarak bulunan 20 numaralı bağımsız bölümün satılarak binadaki eksikliklerin yaptırılması ve projeye aykırı kısımların yıktırılarak iskân ruhsatı alınması konusunda arsa sahibine yetki verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 15.09.1998 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye dönük feshine, inşaattaki 20 nolu bağımsız bölümün satışı ile iskân ruhsatının alınması konusunda davacı arsa sahibine izin ve yetki verilmesine projeye aykırılıkların giderilmesi ve iskân ruhsatı alınması için yapılacak giderlerin dükkanın satışından elde edilecek tutardan karşılanmasına artan miktarın davalı yükleniciye iadesine karar verilmiş, karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 15.09.1998 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye dönük feshine, inşaattaki 20 nolu bağımsız bölümün satışı ile iskân ruhsatının alınması konusunda davacı arsa sahibine izin ve yetki verilmesine projeye aykırılıkların giderilmesi ve iskân ruhsatı alınması için yapılacak giderlerin dükkanın satışından elde edilecek tutardan karşılanmasına artan miktarın davalı yükleniciye iadesine karar verilmiş, karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici 15.09.1998 tarihli düzenleme şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesiyle davacı ... ve dava dışı Satılmış Zorlusoy’a ait 10 parsel sayılı taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmeye göre davacı arsa sahibine 1 dükkan, 5 daire verilecek, inşaat iskân ruhsatı alınarak teslim edilecektir. İnşaatın temel ruhsatı alındıktan sonra 15 ay iş günü içinde bitirilerek teslim edilmesi ve iskân ruhsatının da alınması gerekirken yüklenici inşaatı bu süre zarfında bitirememiş ve iskân ruhsatını da dava tarihinden önce keşide edilen 26.06.2006 tarihli ihtara rağmen almamıştır. Davalının temerrüdü nedeniyle arsa sahibi ... tarafından Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan dava sonucu bina ortak yerlerindeki eksiklerden arsa sahibi hissesine düşen miktar ile bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işler bedeli karşılığı 2.046.814.815 TL’nin yükleniciden tahsili ile davacıya ödenmesine yüklenicinin birleşen davasındaki tescil isteğinin ise binayı sözleşme ve eklerine uygun hale getirip iskân ruhsatı alındığında yeniden dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla reddine karar verilmiş karar davalı ve karşı davacı yüklenici temyizi üzerine Dairemizce onanarak kesinleşmiştir. Eksik ve kusurlu işler bedeline açılan dava sonucu arsa sahibi lehine hükmedildiğine göre sözleşme ifa ile sonuçlanmış sayılacağından artık sözleşmenin feshi talep edilemez. İnşaattaki projeye aykırılıkların giderilmesi ve iskân ruhsatının alınması amacıyla nama ifa istemiyle birlikte ileriye dönük fesih talebinde bulunulması BK’nın 106. maddesine aykırı düşeceğinden davacının davadaki asıl maksadının projeye aykırılıkların giderilmesi ve iskân ruhsatının alınması olduğu da gözetilerek sözleşmenin ileriye dönük feshine ilişkin talebinin TMK'nın 692. maddesi hükmü de gözetilmeyerek kabulü ile yazılı şekilde sözleşmenin ileriye etkili olarak feshine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı arsa sahibi ... tarafından önceden Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan dava sonucu ortak yerlerden hisseye düşen miktar ile davacıya ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işler bedeli hüküm altına alındığına göre bunların dışında inşaattaki imara aykırılıkların giderilmesi ve iskân alım masrafları belirlenerek, bu işler için nama ifa kararı verilmesi yerine tüm bu hususlar gözetilmeyerek Yargıtay denetimine elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6426, Karar No: 2019/4799, Tarih: 27.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6426 E.  ,  2019/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.08.2015 gününde verilen dilekçe ile yasal önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 1148 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduğunu, davalının taşınmazın 25/2560 hissesini 05.03.2015 tarihinde 3.600,00TL bedel ile satın aldığını, müvekkiline resmi bildirimin yapılmadığını belirterek davalı adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddia ettiği gibi taşınmazın hissesini 3.600,00TL bedelle değil, 25.000,00TL bedel karşılığında aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile “... Mahallesi 1148 parselde kayıtlı taşınmazın 21/2560 pay sahibi olan davalı ...'nın payının iptali ile kanuni şufa hakkı nedeniyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; .... Mahkemeler Veznesine yatırılan 4.806,25 TL şufa bedelinin kararın kesinleşmesinden sonra davalı ...'ya ödenmesine” karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taşınmaz mülkiyetinin kanundan doğan kısıtlamalarından olan önalım hakkı paydaşlardan birinin payını tamamen veya kısmen üçüncü şahsa satması halinde diğer paydaşlara o payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Önalım hakkının açıklanan bu tarifinden anlaşılacağı üzere dava hakkı paydaşa aittir. Paylı mülkiyet nedeniyle doğan önalım hakkı ancak paylı mülkiyet devam ettiği sürece mevcuttur. Önalım hakkı paylı mülkiyete tabi taşınmazlarda kullanılabilir. Taşınmazın paylılık durumunun herhangi bir nedenle sona ermesi halinde önalım hakkı düşer.

Somut olaya gelince, dosyadaki taşınmazın 25/2560 hisseninin satışına ilişkin 05.03.2015 tarihli ve 2390 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki resmi senette davalının, ....’ten 84/17920 hisseyi 14.200,00TL ile; ...’ten 21/17920 hisseyi 3.600,00TL ile; ...’ndan 21/17920 hisseyi 3.600,00TL ile; ...’ten 21/17920 hisseyi 3.600,00TL ile toplamda 25.000,00TL bedel karşılığında satın aldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, ilk celsede 3.600,00TL satış bedeli ve 1.206,25TL tapu harç ile diğer masrafların toplamı olan 4.806,25TL davacıya depo ettirilerek dava, bu bedel üzerinden kabul edilmişse de 6100 Sayılı HMK’nin 204/2. maddesine göre “...düzenleme şeklindeki noter senetlerinin aksi ispat olunmadıkça kesin delil sayılacağına...” dair hükmü karşısında yukarıda tarihi ve yevmiye numarası yazılı senedin aksi aynı kanunun 187. ve 189/3. maddeleri uyarınca davacı tarafından ispatlanamamıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, resmi senetteki 25.000,00TL satış bedeli ve tapu harç ile diğer masraflarını davacıya depo ettirmek ve davayı bu bedel üzerinden davayı kabul etmek olmalıdır.

Mahkemece bu hususun gözardı edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7226, Karar No: 2015/649, Tarih: 19.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7226 E.  ,  2015/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Olay günü bir taziye ziyaretine gitmekte olan mağdurun yanına gelen ve yardıma muhtaç bir tanıdığı olup olmadığını sorarak sohbet etmeye başlayan sanık ...'ın, mağdur ile bir yere oturdukları sırada kimliği belirlenemediğinden evrakı tefrik edilen meçhul şüphelinin geldiği, parasının ve altının kaybolduğunu belirterek kaybettiği bileziğinin de mağdurun kolundaki bileziğe benzediğine dair yalan söyleyip, mağdurun kolundaki bileziğe bakmak amacıyla mağdurdan aldığı, sözde kontrol ettikten sonra bir kağıda sararak mağdurun çantasına koyar gibi yapıp uhdesine geçirdiği ve mağdurun yanından ayrıldığı, sanık ...'ın ise sözde bir başkası tarafından düşürülmüş bir mendili yerden alıp, içerisinde para olduğunu belirterek aslında kağıt parçalarıyla dolu olan mendili mağdura göstererek para bulduğuna onu inandırdığı, içerisinde para olduğuna inandırdığı mendili mağdura vererek olay yerinden ayrıldığı, sanığın bu şekilde haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, mağdurun anlatımlarına, yakalama tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunma haklarından yoksunluğun ” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise söz konusu hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gerektiği gözetilmeden kanundaki düzenlemeye aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, ''kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.