muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23651, Karar No: 2014/314, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23651 E.  ,  2014/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/205311

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2011/51 (E) ve 2011/1232 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 04.02.2010 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8060, Karar No: 2011/5050, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/8060 E.  ,  2011/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/93370

MAHKEMESİ :ERZURUM Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :18/07/2007 - 443/274

SUÇ :kasten yaralamak

S.. B..'u kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Y.. Ç..'nin yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/07/2007 gün ve 443/274 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar
Yargıtay — Esas No: 2008/13561, Karar No: 2010/9837, Tarih: 05.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/13561 E.  ,  2010/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa, 30.11.2006 tarihinde yokluğunda verilen kararın, daha önce kendisine tebligat yapılan ve temyiz tarihinde de ikamet etmeye devam ettiği adresten farklı bir adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın ıttıla üzerine yaptığı temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 5.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15055, Karar No: 2020/3307, Tarih: 23.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15055 E.  ,  2020/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamlarında özetle; "inceleme, araştırma ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı belirtilerek; dava konusu olduğu anlaşılan 97, 98 ve 99 parsellere ait dava dosyaları ile bunların sınırında bulunan ve aynı tapu kayıtlarının kapsamında olduğu anlaşılan diğer parsellerin dava konusu olup olmadığının araştırılarak, dava konusu iseler dosyalarının birleştirilmesi hususunun düşünülmesi; davalar sonuçlanmış ise sonuçlarının gözönünde tutulması; tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin varsa haritaları ile birlikte getirtilmesi, yörede orman sınırlamasının yapılıp yapılmadığının, yapılmış ve tespit gününden önce kesinleşmiş ise sınırlamaya ait harita ve tutanakların getirtilmesi ve kesinleşme tarihlerinin sorulması; yapılacak keşifte orman sınırlamasına ait varsa harita ve tutanakların uygulanması; sınırlama yapılmış ve orman kadastrosu tespit gününden sonra kesinleşmiş ise orman bilirkişisinden orman Kanunu’nun 1. maddesine göre taşınmazların orman olup olmadığı konusunda rapor alınması; tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının sınırları tek tek okunarak ve arazide gösterilmek üzere uygulanarak kapsamlarının belirlenmesi; dava konusu taşınmazların her iki tapu kaydının kapsamında kaldığının saptanması halinde bunlardan hangi kayda değer verileceğinin hükümde tartışılması; bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak ve dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 97, 98 ve 99 parsel sayılı taşınmazların tespitteki gibi aynı vasıf ve mahiyette tespit malikleri adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Her ne kadar bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazların tespitine esas olan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı, dava konusu taşınmazlar üzerinde tespit malikleri yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında; dava konusu taşınmazların sınırında bulunan ve aynı tapu kayıtlarının kapsamında olduğu anlaşılan diğer parsellerin dava konusu olup olmadığının araştırılarak, dava konusu iseler dosyalarının birleştirilmesi hususunun düşünülmesi, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin varsa haritaları ile birlikte getirtilerek mahallinde uygulanmak suretiyle kapsamlarının belirlenmesi hususlarına işaret edilmesine rağmen, komşu taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı suretleri ve varsa dayanak kayıtları getirtilerek dava konusu olup olmadıkları araştırılmamış, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri getirtilip mahallinde uygulanmamış, böylelikle bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri, varsa dayanak kayıtları ve oluşmuş ise tapu kayıtları, davacı Hazinenin dayandığı 22.01.1934 tarih ve 47 sıra numaralı tapu kaydı ile davalı tarafın dayandığı 15.05

.01.1934 tarih ve 47 sıra numaralı tapu kaydı ile davalı tarafın dayandığı 15.05.1932 tarih 60 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları Tapu ve Kadastro Müdürlüğü ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilmeli, tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği Kadastro Müdürlüğünden sorularak saptanmalı; revizyon görmüşlerse kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri dosya arasına alınmalı; dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların dava konusu olup olmadıkları araştırılmalı; dava konusu iseler ve ayrıca davacı Hazineye aynı tapu kaydına dayalı olarak aynı iddia ve sebeplerle açılan davalar olup olmadığı sorularak, açılmış davalar varsa taşınmazlar hakkında yapılacak araştırmanın birbirini etkileyeceği göz önüne alınmak suretiyle taşınmazlar hakkındaki davaların birleştirilmesi hususu düşünülmeli; bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla keşif yapılmalı ve yapılacak keşifte; tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının yönleri okunmak ve sorulmak suretiyle taşınmazlar başında uygulanmalı; yerel bilirkişilerin gösterdikleri sınırlar fen bilirkişisine işaret ettirilmeli; tapu kayıtlarında bilinmeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı tanınmalı, tapu kayıtlarında okunan yönler komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli; böylece tapu kayıtlarının kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli; dava konusu taşınmazların her iki tapu kaydının kapsamında kaldığının saptanması halinde bunlardan hangi kayda değer verileceği hükümde tartışılmalı; taşınmazların tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamlarının dışında kaldıklarının anlaşılması halinde; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların kime ait oldukları, kimden nasıl intikal ettikleri, kim tarafından ne şekilde kullanıldıkları ve kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadıkları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalı; ziraat mühendisi bilirkişisinden, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, toprak yapısını, zirai faaliyete konu olup olmadıklarını, hangi tarihten beri hangi tasarruflar ile sürdürüldüğünü ve taşınmazların kullanım durumunu kesin olarak belirleyen somut verilere ve bilimsel esaslara dayalı, taşınmazların tüm yönlerinden çekilmiş fotoğraflarının da eklendiği, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisine, keşfi ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13, Karar No: 2007/54, Tarih: 06.03.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/6-13 E., 2007/54 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/6-13 E., 2007/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma, dolandırıcılık ve sahte kimlik kullanma suçlarından; Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince 27.01.2003 gün ve 403-24 sayı ile; sanık Murat A...'ın, mağdur Semih G.......'e karşı suçu nedeniyle 765 sayılı Yasanın 64/1, 497/1, 59.maddeleri gereğince sonuç olarak 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında 31. ve 33. maddelerin uygulanmasına; mağdurlar Selçuk Y....... ve Namık Ç…

……..'e karşı suçu nedeniyle 765 sayılı Yasanın 497/1, 59. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında 31. ve 33. maddelerin uygulanmasına; mağdur Orhan Çelik'e karşı suçu nedeniyle 765 sayılı Yasanın 503/1,59. maddeleriyle sonuç olarak 10 ay hapis ve 216.666.666 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına; sahte kimlik kullanmak suçundan, 765 sayılı Yasanın 350/1,59. maddeleriyle 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; neticede toplam olarak, 765 sayılı Yasanın 71. ve 74. maddeleri uyarınca sanığın 24 yıl 12 ay ağır hapis, 20 ay hapis ve 216.666.666 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba, tutukluluk halinin devamına, sahte kimlik belgelerinin dosyada delil olarak muhafazasına, kuru sıkı tabancanın müsaderesine, yargılama giderine...." karar verilmiş; sanık müdafi tarafından temyiz edilen bu hükümler Yargıtay 6. Ceza Dairesince incelenerek 19.01.2004 gün ve 5704-195 sayı ile; yağma ve sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, dolandırıcılık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak ta, hapis cezasının yanında yer alan ağır para cezasının "216.666.000" liraya indirilmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Hükümler bu şekilde kesinleşmiştir.

5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra hükümlünün cezasının infaz edildiği yer olan Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2005 gün ve 1054 ilm. sayılı yazı ile hükümlünün cezasının infazında ortaya çıkan tereddütlerin giderilmesini istemesi ve buna dayalı olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2005 gün ve 784 sayı ile Ankara Ağır Ceza Mahkemesinden uyarlama kararı talep etmesi üzerine Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda 05.07.2005 gün ve 403-24 EK sayı ile; "Sanık Murat A...'ın, mağdur Semih G.......'e karşı suçu nedeniyle; 5237 sayılı Yasanın 149/a-d ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis, mağdurlar Selçuk Y....... ve Namık Ç........'e karşı suçu nedeniyle; 5237 sayılı Yasanın 149/a-d ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Yasanın 53/11-2 maddesi gereğince, sürekli, süreli veya geçici kamu görevinin üstlenilmesinden, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, velayet vesayet veya kayyumluk hizmetlerinde bulunmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, işlemiş olduğu suç dolayısıyla mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, dolandırıcılık suçu yönünden, 765 sayılı Yasadan kurulan hüküm lehe olduğundan, eski kararın 10 ay hapis ve 216,67 YTL olarak aynen infazına, sahte kimlik kullanma suçu yönünden, 765 sayılı Yasadan kurulan hüküm lehe olduğundan, eski kararın 10 ay hapis cezası olarak aynen infazına, sanığın cezasının sonuç olarak; 16 yıl 28 ay hapis ve 216,67 YTL adli para cezası olarak infazına, mahsuba, kararın ilgililere tebliğine,...." karar verilmiştir.

Ek karar; hükümlünün kesinleşen davada vekaletname ile atadığı Av.Mehmet G....'e 29.08.2005 günü Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir.

Bunun üzerine; Av.Mehmet G.... tarafından 06.09.2005 tarihinde temyiz dilekçesi verilmiştir.

Aynı hüküm, 06.10.2005 tarihinde de, cezaevinde hükümlünün kendisine tebliğ olunmuştur. Tebliğ üzerine; 10.10.2005 tarihinde de, hükümlü Murat A... temyiz dilekçesi vermiştir.

Temyizlerin süresinde yapıldığı kabul edilerek düzenlenen bozma istekli tebliğname üzerine; Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.06.2006 gün ve 18471-5830 sayı ile;

"I- Hükümlü Murat A... hakkındaki kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Aynı hüküm, 06.10.2005 tarihinde de, cezaevinde hükümlünün kendisine tebliğ olunmuştur. Tebliğ üzerine; 10.10.2005 tarihinde de, hükümlü Murat A... temyiz dilekçesi vermiştir.

Temyizlerin süresinde yapıldığı kabul edilerek düzenlenen bozma istekli tebliğname üzerine; Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.06.2006 gün ve 18471-5830 sayı ile;

"I- Hükümlü Murat A... hakkındaki kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

05.07.2005 tarihli ek kararın, hükümlü Murat A... savunmanına 29.08.2005 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 06.09.2005 gününde temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılmasına göre, Murat A...'ın cezaevinde hükümlü olarak bulunması nedeniyle adli ara vermede sürenin işlemeye devam ettiğinin anlaşılması karşısında; kararın hükümlü savunmanına tebliğinden sonra gereksiz yere sonradan hükümlü Murat A...'a tebliği de, savunmana tebliğiyle başlayan temyiz süresinin başlangıcını değiştirmeyeceğinden, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan hükümlü Murat A... ve savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak reddine,..." karar verilmiştir.

Bu karar üzerine; hükümlü Murat A... müdafi Av. Mehmet G.... verdiği 05.09.2006 tarihli dilekçe ile temyizin süreden reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.01.2007 gün ve 234300 sayı ile;

İtiraza konu uyuşmazlık; esas itibariyle, ceza yargılamasında isteğe bağlı (avukatlık sözleşmesine dayanılarak) seçilmiş müdafiinin müvekkiline yapacağı hukuki yardımın hükmün kesinleşmesinden sonra, müvekkil tarafından açıkça kabul veya yasal bir görevlendirme ya da fiili olarak devam ettiğini gösteren bir uygulama bulunmadığı takdirde devam edip etmeyeceği hususudur.

5271 sayılı Yasada müdafii "şüpheli ve sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatı" (madde 2) şeklinde tanımlanmıştır. Yine aynı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasında "Şüpheli ve sanık soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında bir veya birden fazla müdafiinin yardımından faydalanabilir" Madde de, "soruşturma ve kovuşturma" diyerek hukuki yardımın muhakemenin tüm evresini kapsadığı belirtilmiştir. Ceza Muhakemesinde müdafii, şüpheli veya sanığın yardımcısı olarak kabul edilmektedir. Nitekim bunun sonucu olarak Tebligat Kanununun 11/1. maddesinde vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı öngörülmüştür.

Ceza yargılamasında hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir görevlendirme olmadıkça hukuki yardımının devam edeceği konusunda mevzuatımızda bir hüküm bulunmamaktadır. Özel hukukta vekalet sözleşmesinin kapsamı ve sona ermesi Borçlar Yasasının 386 ila 397 ve HUMK.nun 62 inci maddesinde düzenlenmiştir.