muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16210, Karar No: 2012/17095, Tarih: 02.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/16210 E.  ,  2012/17095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :495-511

İşkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin, yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi tarafları avukatınca istenilmesi ve davalılar avukatlarınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.06.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalılar adlarına Av. ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;

2- Önceki bozma kararımızda; sigortalının sürekli iş göremezlik oranı konusunda değişikliğin ortaya çıktığı, bu değişikliğin dava konusu ilk peşin sermaye değerli gelir üzerindeki etkisinin ve davalıların tazminle sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi gereğine değinilmiştir.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi; yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin, yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekecektir.

Davaya konu olayda; sigortalının sürekli iş göremezlik oranı %67 iken %49’a düşmüştür. 506 sayılı Yasanın 96. maddesinin dördüncü fıkrasında ; “İş göremezlik derecesi %25 ve daha yukarı olanlara bu Kanunun 20 nci maddesinin 3 üncü fıkrası uyarınca bağlanacak sürekli kısmi iş göremezlik gelirinin aylık tutarı bu Kanunun 78 inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olamaz.” hükmü öngörülmüştür. Sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %25’in üzerinde olması nedeniyle Kurumca anılan madde hükmü tatbik edilmiş, gelir, asgari aylıktan ödenmiş, sigortalının gelirinde, artış, yada, azalış söz konusu olmamıştır. Bu husus, Kurumun 13.11.2009 tarihli yazısında da belirtilmiştir.

Sigortalının sürekli iş göremezlik oranı konusunda ortaya çıkan değişikliğin, 506 sayılı Yasanın 96. maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme de gözetilerek, dava konusu peşin sermaye değerli gelir üzerinde etkisinin bulunmadığının belirgin olması karşısında, ilk peşin sermaye değerli gelir ile, yapılan masrafların tahsiline karar verilmesi gerekirken, ilk peşin sermaye değerli gelire, sürekli iş göremezlik oranının düştüğü tarihe kadar sigortalıya ödenen fiili ödeme miktarının ilave edilmek suretiyle davalıların fazla rücu alacağı ile sorumluluğuna karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Öte yandan; açıldığı tarihteki mevzuat hükümlerine uygun olan davanın, yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama sürecindeki yasa değişikliğiyle ortadan kalkması nedeniyle reddinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği yönündeki usul kuralından hareketle davacının, davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip, vekalet ücreti ile sorumluluğuna hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ile, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, davalılar avukatı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacı Kuruma yükletilmesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/141, Karar No: 2015/447, Tarih: 26.03.2015

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/141 E.  ,  2015/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca “Özürlü Evde Bakım Hizmeti” ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve dosyanın Yargıtay'a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1207, Karar No: 2025/5302, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1207 E.  ,  2025/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2596 E., 2024/2027 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/319 E., 2023/177 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle: Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili özetle: davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu, ATK raporunun yetersiz olduğunu, çelişkilerin giderilmediğini, uygulanan mevzuatta hata yapıldığını, emsal kararların dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden alınan rapora göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de davalıların zorunlu dava arkadaşı olduğu ve davanın red sebebinin tek olması nedeniyle, davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, her bir davalı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davacı vekilnin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının vekalet ücretine ilişin (3) nolu bendindeki "davalı ... Başkanlığına verilmesine," ibaresinin silinerek yerine "davalılara" ibaresinin yazılmasına,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının (4) no.lu bendinin silinerek hükümden çıkarılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2113, Karar No: 2007/2612, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2113 E.  ,  2007/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8366, Karar No: 2014/2052, Tarih: 18.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8366 E.  ,  2014/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2009/486-2011/571

Taraflar arasında görülen sözleşmenin iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.07.2013 gün ve 2013/4417 Esas, 2013/4915 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatife ait komşu iki adet parsel üzerinde inşaat yapılması hususunda dava dışı D.. Turizm İnşaat Ltd. Şti. ile sözleşme imzalandığını, adı geçen dava dışı firmanın belirli bir seviyeye kadar inşaatı yaptığını, ancak inşaatın zamanında bitirilememesi üzerine inşaatın durumunun mahkeme kanalı ile tespit edilip, inşaatın müvekkili kooperatife icra kanalı ile 22.09.2006 tarihinde teslim edildiğini, müvekkilinin inşaatın tamamlanması için davalı firma ile dava konusu 15.09.2006 tarihli "Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" imzalandığını ve davalı firmanın imalata devam ettiğini, ancak sözleşmede yazılı 24 aylık süre içerisinde inşaatın tamamlanmaması üzerine 13.01.2009 tarihli noter ihtarı ile sözleşmenin feshedildiğini ve mahkeme kanalı ile inşaatın durumunun tespit edildiğini, davalının sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek, dava konusu 15.09.2006 tarihli sözleşmenin geriye etkili olarak feshine, davalı lehine olan taşınmaz kayıtlarındaki şerhlerin silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket hakkında dava dışı kooperatif başkanı tarafından açılmış bir dava olduğunu, davacı kooperatifin borçlarından dolayı taşınmazın icra kanalı ile satışa çıkarıldığını, davacının teslim yükümlülüğünü yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiş, davalı vekili sonraki duruşmalarda ise davacının sözleşme tarihinden önceki döneme ilişkin ruhsat yenileme işlemlerini tamamlamayıp, eksiksiz olarak müvekkilinin teslim etmediğini ifade etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket hakkında dava dışı kooperatif başkanı tarafından açılmış bir dava olduğunu, davacı kooperatifin borçlarından dolayı taşınmazın icra kanalı ile satışa çıkarıldığını, davacının teslim yükümlülüğünü yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiş, davalı vekili sonraki duruşmalarda ise davacının sözleşme tarihinden önceki döneme ilişkin ruhsat yenileme işlemlerini tamamlamayıp, eksiksiz olarak müvekkilinin teslim etmediğini ifade etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın davacı kooperatif ile dava dışı bir firma arasında imzalanan sözleşme uyarınca inşaatın tamamlanmayıp, yarım bırakılması üzerine taraflar arasında imzalanan aynı nitelikli sözleşmenin geriye etkili olarak feshi talebine ilişkin olduğu, davalı yüklenici firmanın ilk yüklenici olan dava dışı firmanın yaptığı imalattan sonra inşaat bedelinin dava tarihi itibariyle 290.165,93 TL olduğu, davalı firmanın 5970 ada 7 parsel üzerinde herhangi bir imalatının bulunmadığı, 5991 ada 13 parsel üzerinde %2,75 oranında, 5992 ada 14 parsel üzerinde %4 oranında imalat yaptığı, davalının tacir olup sözleşme yapılırken ruhsatsız inşaatı bilecek durumda olduğu ve bu haliyle yarım inşaatı devraldığı, davalının edimlerini yerine getirmediği, yapılan iş oranı dikkate alındığında geriye etkili olarak sözleşmenin feshinin kabulünün gerekeceği nedeniyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.07.2013 tarih ve 2013/4417 Esas, 2013/4915 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1649, Karar No: 2010/5730, Tarih: 14.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1649 E.  ,  2010/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babaları A..S.’un 16906 ada 11 parsel (imar görmekle 32133 ada 5 parsel ) sayılı taşınmazını muvazaalı olarak davalı gelinine devrettiğini, bu durumun kesinleşen mahkeme kararıyla tespit edildiğini, ancak anneleri A.S.’un o tarihte açılan davaya katılmayıp başka bir dava da açmadığını, annelerinin 2003 yılında vefat ettiğini, A.S. mirasçılarının onun hak ve alacaklarına halef olmaları nedeniyle dava açma hak ve yetkisinin kendilerine geçtiğini ileri sürerek, muris A.’ye ait 1/4 payın iptali ile adlarına tesciline bu mümkün olmazsa tazminata karar verilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunarak, dava konusu taşınmazda 3. kişiden de pay satın alarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince bina yapıldığını ve sözleşmeye göre zemin kat A2 ve 3.normal kat A10 nolu bağımsız bölümlerin mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğiyle dava açmış olup her iki dava birleştirilmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “…daha önce açılan davada miras bırakının yapmış olduğu temlikin muvazaalı olduğunun kesinleşmiş mahkeme kararı ile belirlendiği, öte yandan tarafların taleplerini ıslah ederek tazminata dönüştürdükleri dikkate alındığında asıl davanın kabulüne, birleşen dava yönünden ise asıl davanın kabul edilmesi durumunda infazının olanaksız hale geleceği dikkate alındığında reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle …”bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince yapılan yargılama sonunda asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.5.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat S. K. ile temyiz eden vekili Avukat A. R.M. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil ve 3. kişiye temlik edilen taşınmazlar bakımından ıslah ile bedel isteğine ilişkin olup, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında belirtildiği şekilde tüm taşınmazlar bakımından davacıların miras payları oranında bedele hükmedilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil ve 3. kişiye temlik edilen taşınmazlar bakımından ıslah ile bedel isteğine ilişkin olup, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında belirtildiği şekilde tüm taşınmazlar bakımından davacıların miras payları oranında bedele hükmedilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davacılar 24.04.2006 tarihli ıslah dilekçeleriyle elden çıkan zemin B 4,3. kat A 10,3. kat B 9 nolu taşınmazlar bakımından muris muvazaası ile illetli olduğunu ileri sürerek iptal tescil isteklerini bedele dönüştürdükleri halde zemin A 2 ve zemin A 13 nolu taşınmazların da temlik edilmiş gibi maddi hataya düşülerek bozma kararında bedele hükmedilmesine değinilmiş ise de esasen zemin A 2 ve zemin A 13 nolu taşınmazların halen kendisine muvazaalı temlik yapılan K.üzerinde bulunduğu sabittir. Buna göre bozma kararında yer verilen bu taşınmazlar bakımından da bedele hükmedilmesi gerektiği hususunun yazılmış olması maddi hataya dayanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, maddi hataya dayalı bozma kararına uyulmuş olması taraflara usuli kazanılmış hak oluşturmaz. Başka bir ifade ile yanılgılı ve maddi hatalı karara uyulması usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eder.

Öte yandan,miras bırakanın 16906 ada 11 sayılı kadastral parseldeki 164 / 312 payının davalıya temlikinin muvazaalı olduğu sabittir. Oysa anılan parselin imar şuyulandırması neticesinde miras bırakandan gelen pay sebebiyle davalı K..taşınmazda paydaş kılınmış ve daha sonra bazı paydaşlardan pay satın almak suretiyle payını artırmış ve taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulu yapılan binada bu taşınmazdaki payına karşılık olmak üzere B 4,3. kat A 10,3. kat B 9, zemin A 2 ve zemin A 13 nolu bölümlerin özgülendiği ve kayden davalı adına sicil oluşturulduğu görülmektedir.

O halde bu belirleme karşısında davalının üzerindeki bağımsız bölümlerin miras bırakan tarafından davalıya temlik edilen kadastral parseldeki payın bu bölümlere yansıyan payı üzerinden oran kurulmak suretiyle bulunacak olan paydan davacıların miras payı oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesi, davalının 3. kişilerden edindiği ve bağımsız bölümlere yansıyan oran dâhilinde tespit edilecek payın kabul kapsamı dışında bırakılmasına karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Diğer taraftan, mülkiyeti ahara devredilen B 4,3. kat A 10,3. kat B 9 nolu bağımsız bölümler bakımından da aynı şekilde oran kurulmak suretiyle 3. kişilerden edinilen paylara tekabul eden değer düşüldükten sonra bulunacak meblağ üzerinden davacıların miras payı oranında bedele karar verilmesi gerekirken, mahkemece bilirkişi raporları göz ardı edilerek nereden ve ne şekilde ve hangi sebeple olduğu gerekçelendirilmeden yazılı meblağın hüküm altına alınmış olması da isabetsizdir. Esasen mahkemece göz ardı edilen bilirkişi raporları arasında tespit edilen değerler bakımından farklılık olduğu da açıktır.

Öyle ise, tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraf vekilleri için 750.00.'şer -TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 14.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.