muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5100, Karar No: 2015/2886, Tarih: 03.03.2015

Özetle söylemek gerekirse, Alman Temyiz Mahkemesi’nce kesinleştiği tespit edilen ve bu haliyle 5718 sayılı Kanun’un 50. maddesi anlamında şeklen kesinleştiği hiç kuşkusuz anlaşılan yabancı mahkeme ilamının, bu biçimde kesinleştirilmesinin ancak 5718 sayılı Kanun’un 54/ç maddesi maddesi uyarınca, evrensel bir hak niteliğindeki savunma hakkının ihlali nedeniyle tenfizinden kaçınılabileceği, bu hususun ise yetkili Türk mahkemesinde ileri sürülmüş olmakla nazara alınması gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulması görüşündeyim. Bu nedenle, Daire çoğunluğunun kararın bozma gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/16, Karar No: 2020/3556, Tarih: 22.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/16 E.  ,  2020/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 22.05.2018 tarih ve 2015/300-2018/594 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22.09.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 1.224.000.-TL tutarındaki kuruluş sermayesinin her biri 6.000.-TL değerindeki 204 adet nama yazılı paya ayrıldığını, bu senetlerden bir adedinin de müvekkilince satın alındığını, müvekkili tarafından şifaen elindeki pay senedinin bedelli ve bedelsiz sermaye artırımları sonucunda değerinin tespiti, kaç adet pay senedi yaptığı ve geçmişe dönük ne kadar kar payı getirdiğinin tespiti ile bunların tarafına en yüksek banka faizi ile ödenmesinin talep edildiğini, şirket yetkilileri tarafından kendisine cüzi bir bedel karşılığında senedi alabileceklerinin belirtildiğini, bu talebin müvekkilince kabul edilmediğini ileri sürerek bir adet nama yazılı pay senedinin sermaye artırımları sonucunda değerinin tespiti ile kaç adet pay senedi yaptığı ve bu pay senetlerinin taraflarına verilmesini, davaya konu pay senedinin geçmişe dönük ne kadar kar payı getirdiğinin belirlenmesi ile en yüksek banka faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, 26.04.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de müvekkilinin bir adet nama yazılı kurucu intifa senedinin de değerinin tespiti ile adına tescilini, bu senedin sermaye artırımları sonucunda değerinin belirlenmesini, kaç adet pay senedi yaptığının tespitini, bu pay senetlerinin taraflarına teslimini, geçmişe yönelik kar paylarının da tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen hususların Ticaret Sicil Memurluğu'ndan öğrenilebileceğini, hukuki yararın bulunmadığını, davacının hiç bir sermaye artırımına iştirak etmediği gibi senet aslı ya da başka bir şekilde müvekkiline herhangi bir başvuru yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen hususların Ticaret Sicil Memurluğu'ndan öğrenilebileceğini, hukuki yararın bulunmadığını, davacının hiç bir sermaye artırımına iştirak etmediği gibi senet aslı ya da başka bir şekilde müvekkiline herhangi bir başvuru yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ...'in 1976 yılında kurulan Türk Tersane ve Deniz İşletmeciliği A.Ş'de (1.224.000-TL kuruluş sermayeli her biri 6.000-TL değeli 204 adet hisseli) 1 adet hissesi ile paydaş olduğu; ayrıca, davacının (1) adet nama yazılı kurucu intifa senedine de sahip bulunduğu; davalı şirketin sermaye artışları sonrasında son sermayesinin 5.000.000 adet hisseden oluşan 30.000.000 TL olduğu; davalı şirketin, 2004 tarihli yapılan genel kurulunda intifa senetlerine verilen ayrıcalıkların kaldırıldığı; bu genel kurul kararına karşı davacı tarafından yasal süresi içinde iptal davası açılmadığı; ancak, bu hakların genel kurul kararı ile tek yanlı olarak kaldırılamayacağı; bunun için tüm kurucu senet sahiplerinin oy birliği ile karar vermesi gerektiği; davalı şirketin kuruluşundan itibaren kâr dağıtımı yapmadığı dikkate alındığında; davacının kurucu intifa senedine dayalı olarak doğan ve ödenmeyen bir alacağı bulunmadığı; davacı ...'in 1976 yılında kurulan Türk Tersane ve Deniz İşletmeciliği A.Ş'de (1) adet hissesi ile paydaş olduğu; şirketin 1976-2004 tarihleri arasındaki mali tablolarının dava dosyasına sunulmadığı; kuruluştan itibaren (5) kez sermaye artırımı yaptığı; bu sermaye artışlarında bedelsiz sermaye artırımınında bulunduğu; bedelli sermaye artışlarının kim tarafından ne şekilde karşılandığının hiç bir tereddüte yer vermeyecek şekilde tevsik edilemediği; davalının tacir olduğu dikkate alındığında ortaya çıkan belirsizliğin sonuçlarına da katlanması gerektiği; bu durumda, davalı şirketin, tüm sermaye artırımlarının iç kaynaklardan/bedelsiz yapıldığının kabulünün gerektiği; bu durumda davacının başlangıçtaki 1/204 [=0,0049196] adet nama yazılı pay senedinin dava tarihi itibariyle 24.598 adete ulaştığının kabulünün gerektiği; kâr payı alacağının şirketin ortaklar kurulu kararıyla muaccel olacağı ve istenebilir hale geleceğinden davacının, dava konusu ortaklık pay senedine ve kurucu intifa senedine dayalı olarak davalı şirkete karşı kâr payı alacağının doğmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının, davalı Türkter Tersane ve Deniz İşletmeciliği A.Ş'de 14.03.2007 tarihinde yapılan son sermaye artırımı sonrasında oluşan 5.000.000,00 adet hisseden başlangıçta (1) adet kurucu hisse senedine bağlı olarak 24.598 adet hisse senedi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HMK'nın 297 ve 298. maddeleri uyarınca mahkeme kararları, asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, incelenen maddi ve hukuki olayın özünü, mahkemeyi sonuca götüren gerekçelerin neler olduğu hususlarını ihtiva etmelidir. Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası hükmü de mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerektiğini düzenlemektedir. Dolayısıyla gerekçe, bir hükmün olmazsa olmaz unsurudur. Taraflar, ancak kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki nedene dayandırıldığını anlayabilirler. Ayrıca, karar aleyhine yasa yollarına başvurulduğunda da Yargıtay incelemesi sırasında gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı denetlenebilir. Diğer bir anlatımla, Yargıtay incelemesi ancak bir kararın somut olaya uygun gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Öte yandan, yazılacak kararın gerekçesiyle hüküm kısmı arasında bütünsellik esastır. Başka bir anlatımla, gerekçe ile hüküm birbirine bağlı olup, çelişki bulunmaması gerekir.

Davacı, bir adet nama yazılı pay senedi ile bir adet nama yazılı kurucu intifa senedine dayanarak talepte bulunmuş olup, mahkemece verilen hüküm Dairemizin 08.12.2014 tarihli ilamı ile davacının elindeki senetlerin iki ayrı senet olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğinden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş ise de, kararın gerekçesinde, davacının kurucu intifa senedine dayalı olarak doğan ve ödenmeyen bir alacağı bulunmadığı, (1) adet hisse ile paydaş olduğu, nama yazılı pay senedinin dava tarihinde 24.598 adete ulaştığı, davacının kurucu intifa senedine ve pay senedine dayalı kar payı alacağı doğmadığı ifadelerine yer verilirken, gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak ve kararın infazında tereddüte sebebiyet verecek şekilde, davanın kısmen kabulü ile, davacının, davalı Türkter Tersane ve Deniz İşletmeciliği A.Ş'nde 14.03.2007 tarihinde yapılan son sermaye artırımı sonrasında oluşan 5.000.000,00 adet hisseden başlangıçta (1) adet kurucu hisse senedine bağlı olarak 24.598 [adet] hisse senedi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine şeklinde hüküm fıkrasına yer verilmiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek, gerekçe ile hüküm çelişkisi içermeyen, kendi içinde tutarlı, maddi olaya ve talebe uygun, denetime elverişli gerekçeli karar oluşturulmak gerekirken Anayasa ile 6100 sayılı HMK'nın 297 ve 298. maddelerinde belirtilen unsurlardan yoksun, gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişki içeren karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın öncelikle bu nedenle resen bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan ayrı ayrı tahsili ile yekdiğerine verilmesine,

ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 22.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3424, Karar No: 2013/5585, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3424 E.  ,  2013/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, ayçiçeği, sılajlık mısır ve kavunun 2010 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/789, Karar No: 2014/4640, Tarih: 17.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/789 E.  ,  2014/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2011/600-2013/461

-KARAR-

Gerekçeli karar, davalı kooperatifin unvanı yazılmaksızın "Temsilci T.. K.." açıklamasıyla tebliğe çıkarılmış, adı geçen kişi tarafından tebliğ alınmış ve karar davalı kooperatif yönetimi adına başkan T.K.. tarafından temyiz edilmiştir. Oysa, dosyada bulunan davalı kooperatife ait genel kurul toplantı tutanaklarında T. K..'ın kooperatif yönetim kuruluna seçildiği ve kooperatifi tek başına temsile yetkili olduğuna dair bir karara rastlanılamamış olup, bu nedenle T. K.. 'ın davalı kooperatifin yetkili temsilcisi olup olmadığı hususunda tereddüte düşülmüştür.

Mahkemece, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan davalı kooperatifin adresi, gerekçeli kararın tebliğ tarihi itibariyle kooperatifin yetkili temsilci ya da temsilcilerinin isimleri, yetkilerinin kapsamı sorularak, hükmü temyiz eden başkan T.K..'ın münferit temsil yetkisi bulunduğunun bildirilmesi halinde işlem yapılmadan dosyanın iadesi,

T. K.. dışında başka bir yetkili ya da yetkililerin imzasının gerektiğinin belirlenmesi halinde, yetkili diğer kişi ya da kişilerin temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda imzalı yazılı dilekçeleri alınıp, usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bir tutanakla belirlenmesi,

T. K.. dışında başka şahısların kooperatifi temsile yetkili olduklarının bildirilmesi halinde, gerekçeli kararın davalı kooperatifin Ticaret Sicil Memurluğu'nca bildirilen adresine "kooperatif tüzel kişiliğine" adına tebliğe çıkarılarak, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca kooperatif temsilcilerinden ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliğ edilmesiyle işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği, cevap süresinin beklenmesi,

İçin yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8108, Karar No: 2022/8890, Tarih: 12.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8108 E.  ,  2022/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalının ....'da bulunan ...şantiyesinde 11.12.2007-16.11.2009 tarihleri arasında 1.500,00 Euro ücret karşılığında ... makinası uzmanı olarak çalıştığını, yine davalıya ait Libya'da bulunan .... şantiyesinde ....08.2010-12.02.2011 tarihleri arasında 1.900,00 USD ücretle kaynak ustası olarak görev yaptığını, ... sözleşmesinin işverence haksız ve gerekçesiz olarak sona erdirildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının imzaladığı iç yönetmelik gereği yıllık 270 saat fazla çalışmanın ücretin içinde ödendiğini, ... bitimi nedeni ile davacının farklı bir şantiyede görevlendirilmek istendiğini ancak davacının ... sözleşmesini feshettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2015/465 Esas, 2019/262 Karar sayılı kararıyla; davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2015/465 Esas, 2019/262 Karar sayılı kararıyla; davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin ....10.2021 tarihli ve 2019/2130 Esas, 2021/2583 Karar sayılı kararıyla; davacının tespit edilen çalışma süresinin ve ücret tutarının dosya kapsamına uygun olduğu , davacı tanıklarının zamanaşımı sebebiyle hesap dönemi olarak belirlenen tarih aralığında davacı ile kısa süre birlikte çalıştıkları ve bu dönemde kabul edilen ücret seviyesinin üzerinde fazla çalışmaya karşılık davacıya ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında fazla çalışma ücreti talebinin reddedilmiş olmasının yerinde olduğu, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının kabulünün dosya kapsamına uygun olduğu, davacının ...’de geçirdiği sürede davalının başka bir işyerinde çalıştığına dair iddiası bulunmaması ve bu sürelerde davacıya ücret ödemesi yapıldığı hususları değerlendirildiğinde davacının yıllık izinlerini kullandığına dair İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2021/11508 Esas , 2021/15706 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, dosyadaki bilgi ve belgelere göre fazla çalışma yaptığı anlaşılan davacı işçinin imzaladığı "çalışma kuralları" başlıklı belge uyarınca fazla çalışma ücreti, aylık ücret içinde kararlaştırıldığından, haftalık 5,2 saati (aylık 22,5 saat ve yıllık 270 saati) aşan fazla çalışmanın karşılığının hesaplanması ve iddia tanıkla ispat edildiğinden hesaplanan fazla çalışma alacağına indirim uygulandıktan sonra ödendiği anlaşılan fazla çalışma ücretlerinin mahsup edilmesi gerektiği, mahsup sonrasında bakiye fazla çalışma ücreti alacağı bulunması hâlinde bu tutarın hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmış; bozma konusu olmayan diğer alacaklar yönünden bozma öncesinde olduğu gibi davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmış; bozma konusu olmayan diğer alacaklar yönünden bozma öncesinde olduğu gibi davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tanıklarından M.Y.'nin anlatımlarının zamanaşımı süresine denk geldiğini, diğer davacı tanığının müvekkiline karşı davası bulunduğundan beyanına itibar edilemeyeceğini, davacının çalışma süresinin hatalı tespit edildiğini, iç yönetmelik kuralının eksik uygulandığını, davacıya yapılan tüm banka ödemelerinin mahsup edilmesi gerektiği hâlde sadece zamanaşımına uğramayan dönemin dikkate alındığını, yapılan indirim oranının en az %50 oranında olması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücreti alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.