muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12148, Karar No: 2021/16434, Tarih: 13.12.2021

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1) Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet süresine ilişkindir.

Somut olayda; davacı, davalı Banka nezdindeki çalışmasının 1996 yılında başladığını iddia etmiş, davalı ise 2000 yılından önceki dönemden sorumlu olmadıklarını ve bu yıldan sonraki çalışmalar için iddia olunan işçilik alacaklarının da ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının 2000 yılı öncesi çalışmalarının davalı Banka nezdinde gerçekleştiği iddiasının ispat edilemediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Zira, davacı tanıklarından ... yeminli beyanında 1999-2014 yılları arasında davacı ile birlikte davalı Bankaya ait işyerinde çalıştığını ifade etmiş, diğer tanık ... ise çalışma olgusunu doğrulamakla birlikte süre konusunda açık bir beyanda bulunmamıştır. Dosya içerisinde yer alan hizmet alım sözleşmeleri ile Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinden, davacının 1997 yılından sonra işvereni görünen ... ile davalı banka arasında 27.02.1998 tarihinde 1 yıl süreli Hizmet Alım Sözleşmesinin akdolunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan değerlendirmede, sözleşmenin ... şubesine ilişkin olarak akdedildiği, davacının adı geçen şubede çalıştığına ilişkin bir iddiasının ve bu hususta bir tanık anlatımının da bulunmaması nedeniyle sözleşmeye değer verilemeyeceği kabul edilmiştir. Ne var ki, söz konusu sözleşmede yer alan “... Bölge Müdürlüğü” açıklaması ile münferiden ... şubesine değil, birden fazla şubeye ilişkin olarak akdedildiği izlenimi doğmaktadır. Diğer yandan, davacının uyuşmazlık konusu dönemde kayden işvereni görünen ...’ın, davalının hizmet alımı yaptığı sabit olan ve ihbar olunan sıfatıyla yargılamaya dahil edilen... İtriyat Temizlik Ltd. Şti.’nin hissedarı olduğu yönündeki kabule rağmen, taraflar arasındaki organik bağın tespitine yönelik yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi de isabetli değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda adı geçen davacı tanıkları yeniden dinlenerek, davalı banka nezdindeki hizmet sürelerinin ve davacı ile birlikte çalıştıkları dönemin açıklığa kavuşturulması, davalının hizmet alımı yaptığı şirketlerin ticaret sicil kayıtları celbedilmek suretiyle ortaklık yapısı ve faaliyet adresleri tespit edilip, bu şirketler ile davacının uyuşmazlık konusu dönemdeki kayden işvereni görünen ... ve ... Ayakkabı teksil Malz. San. ve Tic. A.Ş. arasında organik bağ ve/veya işyeri devri olgusu olup olmadığının yöntemince araştırılarak, oluşacak sonuca ve tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmesidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2) Öte yandan yargılama aşamasında davanın ... İtriyat Temizlik Gıda Tur. San. Tic. Ltd. Şti., ... Temizlik Org. ve Tic. Ltd. Şti, Marmara Hizm. Org. ve İnsan Kaynakları Tic. A.Ş. ve ... Bilgi Kayıt Org. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ihbar edilmesine rağmen adı geçen şirketlerin ihbar olunan sıfatıyla karar başlığında belirtilmemesi de usul ve kanuna aykırı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17240, Karar No: 2014/701, Tarih: 21.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17240 E.  ,  2014/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 03/12/2012

Numarası : 2012/181-2012/682

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 25.03.2005-14.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapıldığından kıdemi düşürüldüğünden ve ücretleri ödenmediğinden sözleşmeyi kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve haksız olarak ücretlerinden aylık 40.00 TL. kesilen ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeyi haksız feshettiği, ibraname alındığı, fazla çalışma alacağının bulunmadığını ve ücretten kesinti yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda bilirkişinin 15 saatlik çalışmadan 2 saat yerine 1,5 saat, 16 saatlik çalışmadan ise 2,5 saat yerine 1,5 saat indirmek suretiyle ara dinlenme sürelerini düşük mahsup etmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Somut olayda bilirkişinin 15 saatlik çalışmadan 2 saat yerine 1,5 saat, 16 saatlik çalışmadan ise 2,5 saat yerine 1,5 saat indirmek suretiyle ara dinlenme sürelerini düşük mahsup etmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Davacının ücretinden kesinti yapıldığına dair tanık beyanları dışında başkaca delil bulunmadığı halde 47 ay süreyle aylık 40.00 TL. ücret kesintisi yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması da hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/01./014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10473, Karar No: 2014/6337, Tarih: 13.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10473 E.  ,  2014/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/24519

Mahkemesi : Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/11 /2012

Numarası : 2011/260 - 2012/2092

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık yönetimindeki halk otobüsü ile yerleşim yeri içerisinde yol şerit çizgisi bulunan, bölünmemiş, çift yönlü, düz, eğimsiz 7 metre genişliğindeki asfalt zeminli caddede seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, katılanın kaldırım kenarına otobüs duraklarının girişine park ettiği aracına bindiği esnada, kapısını kapatmak isterken, otobüsün katılanın aracının sol kapısına çarptığı ve katılanın elinin, aracının kapısı ile otobüsün yan kısmına sıkışması sonucu katılanda 2. derece kemik kırığı ile duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde yaralandığı olayda; havanın gündüz ve görüş mesafesinin açık olduğu görüşe engel herhangi bir şeyin olmadığı esnada, sanık seyir halinde iken, önünde park halinde duran aracın sol ön kapısını açıp binen katılanı görerek sağ taraftaki otobüs durağına girmek için manevra yaptığı sırada, otobüsün sağ orta kapı kısmıyla katılanın aracının sol kapısına çarptığı böylelikle sağ tarafını tamamen kontrol etmeden durağa yaklaşan sanığın olayda tali kusurunun bulunduğu gözetilmeksizin yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25560, Karar No: 2012/27774, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25560 E.  ,  2012/27774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin ikametinden televizyon ve bir kısım mutfak eşyasının çalınması eylemi ile ilgili olarak ayrıca işlem yapıldığının anlaşılması karşısında, anılan eylem nedeniyle sanık Suat Altay hakkında açılmış dava bulunup bulunmadığı araştırılarak onaylı bir örneği denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Canatan' ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 19/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11480, Karar No: 2025/3655, Tarih: 18.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11480 E.  ,  2025/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/192 Esas, 2024/192 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara Batı 3. Aile Mahkemesinin 17.09.2024 Tarihli ve 2024/66 Değişik İş, 2024/66 Karar Sayılı Kararı

Çocuk Teslimi ve Çocukla Kişisel İlişki Kurulmasına İlişkin İlam ve Tedbir Kararlarının Yerine Getirilmesine Dair Yönetmelik'in 43 üncü maddesinde çocuk teslimi ve çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine ilişkin müdürlükçe yapılan işlem ve verilen kararlara karşı, öğrenme veya tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde şikâyette bulunulabileceği, 44 üncü maddesinde ise şikâyette görevli ve yetkili mahkemenin çocuk teslimi ve çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararının yerine getirilmesine ilişkin işlemi yapan müdürlüğün bulunduğu yer aile mahkemesi olduğunun düzenlendiği, bu nedenle Ardahan Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

B. Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 23.10.2024 Tarihli ve 2024/192 Değişik İş, 2024/192 Karar Sayılı Kararı

Taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanma ve ferilerine ilişkin Ankara Batı 7. Aile Mahkemesinin 2022/963 Esas sayılı derdest dosyada kişisel ilişkiye yönelik verilen ara karara itiraz edildiği, bu ara karada kurulan geçici velayetin kaldırılması yahut kişisel ilişki kurulması talebinde bulunulduğu, mahkememizce çocuğa yönelik bakım tedbirinin uygulanması kapsamında mahkememizin 2024/145 Değişik İş sayılı dosyasından tedbir uygulandığı, dolayısıyla şikayet eden vekilinin taleplerinin Ankara Batı 7. Aile Mahkemesinin 2022/963 Esas sayılı dosyasınca değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) gereğince çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesi istemine ilişkin davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) “İnceleme yeri” başlıklı 22 nci maddesinin 2 nci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

2. 5395 sayılı Kanun’un “Çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine muhalefet” başlıklı 41/F maddesi şöyledir:

“(1) Çocuk teslimine dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine ilişkin teslim emrine aykırı hareket edenler ile emrin gereğinin yerine getirilmesini engelleyenler, bir ay içinde yapılacak şikâyet üzerine, fiil suç teşkil etse dahi, üç aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine muhalefet” başlıklı 41/F maddesi şöyledir:

“(1) Çocuk teslimine dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine ilişkin teslim emrine aykırı hareket edenler ile emrin gereğinin yerine getirilmesini engelleyenler, bir ay içinde yapılacak şikâyet üzerine, fiil suç teşkil etse dahi, üç aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır.

(2) Çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine ilişkin teslim emrine aykırı hareket edenler ile emrin gereğinin yerine getirilmesini engelleyenler, bir ay içinde yapılacak şikâyet üzerine, üç günden on güne kadar disiplin hapsiyle cezalandırılır.

(3) Kişisel ilişki kurulması için kendisine çocuk teslim edilen hak sahibi, ilam veya tedbir kararında belirtilen sürenin bitiminde çocuğu belirlenen yere getirmezse, bir ay içinde yapılacak şikâyet üzerine, fiil suç teşkil etse dahi, üç aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır.

(4) Yukarıdaki fıkralar kapsamında şikâyete bakacak görevli ve yetkili mahkeme, işlemi yapan müdürlüğün bulunduğu yer aile mahkemesidir.

(5) Şikâyet olunana, şikâyet dilekçesi ile birlikte duruşma gün ve saatini bildiren davetiye gönderilir. Davetiyede, savunma ve delillerini duruşma gününe kadar bildirmesi gerektiği; duruşmaya gelmediği takdirde yargılamaya yokluğunda devam olunarak karar verileceği ihtar olunur. Mahkeme, duruşmaya gelen şikâyet olunanın, 5271 sayılı Kanunun 147 nci maddesinde belirtilen haklarını hatırlatarak savunmasını alır; gerekli araştırmayı yapar; dosyadaki delilleri değerlendirir; şikâyet olunanın teslim emrine aykırı hareket ettiğini veya emrin gereğinin yerine getirilmesini engellediğini yahut sürenin bitiminde çocuğu belirlenen yere getirmediğini tespit ederse disiplin hapsi ile cezalandırılmasına, aksi takdirde şikâyetin reddine karar verir.

(6) Disiplin hapsi ile cezalandırmaya ilişkin kararlar, kesinleşmesini müteakip Cumhuriyet başsavcılığı tarafından infaz edilir. Bu kararlar kesinleştiği tarihten itibaren iki yıl geçtikten sonra yerine getirilemez.

(7) Şikâyetten vazgeçilmesi hâlinde veya birinci ve üçüncü fıkralar bakımından çocuğun velayet hakkı sahibine teslim edilmesi durumunda dava ve bütün sonuçlarıyla beraber ceza düşer. (8) Yukarıdaki fıkralar uyarınca aile mahkemesince verilen kararlara karşı, 41/E maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca itiraz edilebilir.”

C. Değerlendirme

5395 sayılı Kanun'un 41/4 maddesinin dördüncü fıkrası gereğince çocukla kişisel ilişki kurulmasına muhalefete ilişkin şikâyete bakacak görevli ve yetkili mahkeme, işlemi yapan müdürlüğün bulunduğu yer aile mahkemesi olduğundan, uyuşmazlığın Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

5395 sayılı Kanun'un 41/4 maddesinin dördüncü fıkrası gereğince çocukla kişisel ilişki kurulmasına muhalefete ilişkin şikâyete bakacak görevli ve yetkili mahkeme, işlemi yapan müdürlüğün bulunduğu yer aile mahkemesi olduğundan, uyuşmazlığın Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14264, Karar No: 2019/8741, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/14264 E.  ,  2019/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009 ila 2014 yılları arasında turizm sezonlarında (her yılın Nisan ile Kasım ayları arasında) davalı şirket tarafından işletilen otelde bar şefi olarak, en son net 1.210 TL aylık ücretle, yemek, servis ve lojman sosyal yardımlarından faydalanarak çalıştığını, davalı işverenin müvekkilin hak ettiği alacakları tam ve eksiksiz ödememesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından 13/10/2014 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde haftanın 6 günü 12:00 ila 01:00 saatleri arasında, dini ve milli bayram günleri dahil olmak üzere çalıştığını ancak fazla mesai ve genel tatil çalışmalarının karşılığı ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde brüt 1.350 TL aylık ücretle çalıştığını, devamsızlık yaptığını, müvekkili tarafında noter kanalıyla davacıya varsa mazeretini bildirmesi için ihtar çekildiğini ancak davacı mazeretini bildirmediği gibi müvekkiline çektiği ihtar ile iş akdini feshettiğini ve bir gün içinde tüm alacaklarının ödenmesini istediğini ancak alacaklarının hangi sebepten kaynaklandığı ve miktarını bildirmediğini, davacının 15:00 ila 00:30 saatleri arasında fazla mesai yapmadan çalıştığını ancak fazla mesai yapmış ise ve genel tatil günlerinde çalışmış ise imzalı ücret bordrosuna yansıtılarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, dinlenen davacı tanıklarının davalı işverene karşı davalarının bulunması gerekçeleri ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacak talepleri ret, kıdem tazminatı talebi ise kabul edilmek suretiyle, dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve bununla bağlantılı olarak davacının ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve bununla bağlantılı olarak davacının ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılması gerekir. Bu beyanlar diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, ücreti ödenmeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı bulunmaktadır. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışma karşılıklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürmüş, davalı vekili ise, davacının fazla mesai yapmadan çalıştığı, fazla mesai yaptığı takdirde ise ücretinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini savunmuştur. Mahkemece ise, davacının dinlettiği tanıkların davalıya karşı davalarının bulunması, bir başka anlatımla davalı işverenle ihtilaf içinde olmaları nedeniyle beyanlarının ispata elverişli olmadığı gerekçesiyle davacının fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacak talepleri reddedilmiş ancak bu kabulle çelişki oluşturacak şekilde davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesine dayanılmıştır.