muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16077, Karar No: 2014/25020, Tarih: 05.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16077 E.  ,  2014/25020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/1244-2013/1826

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Ü.. Y.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan Ü.. Y.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalılardan Ü.. Y.. vd. den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9813, Karar No: 2012/9930, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9813 E.  ,  2012/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan, sanık ...'nun ise atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2012 gün ve 2010/214 Esas, 2012/70 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'e tayin olunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonara gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi yerine 109/2. maddesi olarak yanlış gösterilmesi;

Dosya içeriğine göre, sanık ... ile mağdureyi evinde kabul ederek cinsel ilişkide bulunması eylemlerine 5237 sayılı TCK.nın 39/2. maddesi uyarınca yardım etmek suretiyle iştirak ettiği anlaşılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 37/1 maddesi uyarınca asli iştirak hükümlerinin uygulanması;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 27.07.2011 günlü rapor içeriğinden, mağdurenin sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilen cinsel istismar eylemleri önce ve sonrasında sanıklar dışında başka kişiler ile de cinsel ilişki yaşadığını belirtmesi ve bu olaylara ilişkin ... ve ... hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/299 Esas sayılı dosyası ile yargılamalarının yapıldığının anlaşılması karşısında, söz konusu dosyanın onaylı bir örneği de temin edildikten sonra, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanıkların eylemleri ile mi, birleşen eylemler sonucu mu veya her bir eylem için ayrı ayrı mı gerçekleştiği hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden ayrıntılı açıklayıcı rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4767, Karar No: 2019/2080, Tarih: 06.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4767 E.  ,  2019/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye devredilen tapu payına ilişkin tapu kaydının iptâli ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptâli ve davacı adına tesciline dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-... 24. Noterliği'nce düzenlenen 09.07.2012 gün 34221 yevmiye nolu olup, daha sonra taraflarca feshedilen düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre sözleşme konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 6638 ada, 9 parsel sayılı taşınmazda davacı hissedar olup, getirtilen ... Tapu Müdürlüğü'nün 21.02.2014 tarihli yazı cevabına ekli tapu kütüğü fotokopisi ile 08.08.2012 gün 11791 yevmiye nolu resmi satış akit tablosu suretinden davacı arsa sahibi ...'in sözleşme konusu taşınmazda 5/6 pay sahibi iken bu payını 08.08.2012 gün 11791 yevmiye nolu akit tablosu ile feshedilen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalıya devrettiği anlaşılmaktadır. Hükmüne uyulan bozma ilamında da belirtildiği üzere avans niteliğinde olan tapuda yapılan devir, fesih ile hükümsüz hale geldiğinden arsa sahibine iadesi zorunludur. Ancak iade edilecek tapu miktarı devredilen arsa payı oranında olacaktır.Bu durumda mahkemece davacı arsa sahibi, dava konusu taşınmazda davalıya feshedilen arsa payı karşılığı yapım sözleşmesi gereğince tapuda sahip olduğu 5/6 payın devrini yaptığından, dava konusu taşınmazın 5/6 oranında davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesi yerine, davacının devrettiği pay oranı gözden kaçırılarak diğer arsa sahiplerinin devrettiği tapu paylarının da davacı adına tescili sonucunu doğuracak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37093, Karar No: 2017/6662, Tarih: 07.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37093 E.  ,  2017/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1)Müşteki ...'ın direksiyon kilidi ile kilitleyerek evinin dış tarafında bulunan balkonun altına park ettiği motosikletinin düz kontak yapılarak çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

2) Müşteki ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu aracının 05/10/2010 günü saat 01.00’da ikamet ettiği evinin dış tarafında bulunan balkonun altına park ettiğini, ertesi gün saat 11.00 sıralarında aracının yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 06.07’de bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-Müşteki...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu aracını 15/01/2010 günü saat 21.00’da ikamet ettiği evinin önüne park ettiğini, ertesi gün saat 08.15 sıralarında aracının camının kırıldığını ve pioner marka kabinlerinin yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 06.24’de bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13043, Karar No: 2013/16744, Tarih: 27.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13043 E.  ,  2013/16744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında  düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava konusu 120 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında  babası olan miras bırakanın “Bilge” olarak geçen  soyadının “Bilke” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 120 parsel sayılı taşınmazın Ankara Belediye Başkanlığı tarafından kamulaştırılması nedeniyle Yenimahalle 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.1983 tarih 1983/94-608 E. K. sayılı kararı ile taşınmazda 460/97000 hisse oranında paydaş "M.. oğlu H.. B.." nin payının iptali ile anılan belediye adına tesciline karar verildiği ve kararın 31.10.1983 tarihinde kesinleşip bu karara istinaden 08.12.1983 tarihinde belediye adına tescil edildiği, dolayısıyla "M.oğlu H.B." nin tapu kaydında paydaş olarak görülmediği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili, kamulaştırma işleminin usulsüz tebliği nedeniyle kamulaştırma bedelinin arttırımı davası açtıklarını beyan etmiştir. Bu durumda davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının miras bırakanı artık dava konusu taşınmazda malik olarak görülmediğinden tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacının murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Hal Böyle olunca,mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken,yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4503, Karar No: 2010/106, Tarih: 18.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/4503 E.  ,  2010/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.06.2007 gün ve 2007/31 Esas, 2007/33 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2010/14910, Karar No: 2012/5200, Tarih: 03.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14910 E.  ,  2012/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ereğli(Konya) 1. Asliye HukukMahkemesi’nce verilen 15/07/2010 tarih ve 2010/14-2010/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin içinde bulunduğu otobüsün kaza yapması nedeni ile vefat ettiğini, otobüsün zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmadığını, bu nedenle ölüm sigorta bedelinin davalı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilleri için ayrı ayrı 62.500'er TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumlu tutulabilmesi için taşımanın 4925 sayılı kanun kapsamında olması ve otobüsün zorunlu koltuk ferdi sigortası ve zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmaması gerektiğini, müvekkilinin riziko tarihindeki geçerli teminat limiti ve kusur oranında sorumlu olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin içinde bulunduğu aracın (Y) tipi yetki belgesine sahip olması gereken araçlardan olduğu ve zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasını yaptırmamış olduğu, ferdi koltuk sigortasının niteliği gereği ölüm halinde mirasçıların poliçe tutarının tamamını almasının gerektiği, bu nedenle ölüm sigortasından davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.015,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/347, Karar No: 2009/11691, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/347 E.  ,  2009/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.9.2008 gün ve 216-449 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/478 Esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6350, Karar No: 2015/18962, Tarih: 28.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6350 E.  ,  2015/18962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1412-2014/982

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/563, Karar No: 2013/69, Tarih: 16.01.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-563 E.  ,  2013/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

Taraflar arasındaki “koruma tedbiri alınması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir 1. Aile Mahkemesi’nce davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 02.06.2010 gün ve 2010/229 E., 2010/407 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 01.03.2011 gün ve 2010/13609 E., 2011/3502 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı kurum, 22.01.2010 doğumlu küçük Seçkin'in 2828 sayılı Kanunun 22.maddesi uyarınca koruma altına alınmasını talep etmiş, aile mahkemesince; çocuk mahkemesinin görevli olduğu kabul edilerek bu yönde karar verilmiştir.

Kararı davacı kurum temyiz etmiştir.

Çocuk mahkemeleri, suça sürüklenen çocuklarla ilgili koruyucu ve destekleyici tedbir kararı almakla görevlidir (5395 s.ÇKK.md.26). Bedensel, zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ve kişisel güvenliği tehlikede olan korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma tedbiri almak, müstakil aile mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler, kurulmayan yerlerde ise davaya bu sıfatla bakmak üzere asliye hukuk mahkemeleri görevlidir (4787 s.K.md.6/2-b). O halde işin esasının incelenmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesi ve 2828 sayılı Kanun'un 22. maddesi gereğince çocuğun koruma altına alınması istemine ilişkindir.

Davacı kurum vekili, Balıkesir Çocuk Bakım ve Doğumevi Hastanesi'nde 22.01.2010 tarihinde dünyaya gelen S. A.'nın annesi ve babası ile görüşüldüğünü, anne ve babasının çocukları ile yeterince ilgilenmediğinin anlaşılması üzerine 27.01.2010 tarihinde valilik oluru ile çocuğun Müşerref Yırcalı Çocuk Yuvasına yerleştirildiğini, bebeğin evlilik dışı dünyaya geldiğini ve babanın çocuğa bakacak iş ve ev ortamının bulunmadığını, annenin de bebeğin bakımını üstlenmek istemediğini belirterek, S. A.'nın 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu'nun 22. maddesi gereğince korunma altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin; koruma tedbirleri alma görevinin çocuk mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair verdiği karar; davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire’ce yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş; Yerel Mahkemece, bozma öncesi benimsenen gerekçe genişletilerek önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davacı vekili temyiz etmiştir.