muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10685, Karar No: 2015/14850, Tarih: 29.06.2015

Zira; Davacının, 2008-2015 arasında davaya konu husumetin tarafı olduğu, davanın 2009 yılında açıldıktan sonra iki kez temyiz sürecinden geçildikten sonra bu gerekçeyle "İdari Yargı Yolu"nun görevli olduğundan bahisle 2. kez bozma kararı verilmiştir. "Dava ve hak arama hürriyeti" başta Anayasamızın teminat altına aldığı temel haklardan olup, bu hakkın "Adil Yargılanma Hakkı" çerçevesinde güvenceye alındığı hususunda da bir tereddüt bulunmamaktadır. ( Ay. 36, 90/Son f. md. ) Özellikle Anayasamızın 90. maddesiyle teminat altına alınmış evrensel hukukun yargılamaya ilişkin genel ilkeleriyle,...nin 6. maddesine konu "Adil Yargılanma Hakkı"nın zorunlu ve temel unsurlarından sayılan yargılamanın "makul süre"de yapılmasının gerektiğine ilişkin bu yöndeki ... İçtihatları ile, Hukuk Yargılama Usulümüzün, usul ekonomisi amacına yönelik düzenlenen "özel usul hükümleri" birlikte değerlendirildiğinde "kamu düzeni" kavramının yargılamanın detay şartlarına ve somut olayın özelliklerine göre dar yorumlanması, bir başka deyişle katı bir biçimde uygulanmaması gerekir. Bu yaklaşım, dava şartları ( HMK 114 md. )'nın incelenmesi başlığıyla da düzenlenen HMK 115. Madde/3 f. Hükmüyle de desteklenmektedir.

Bu konuda gözardı edilmemesi gereken başka bir husus da yargılama yönteminin "Hak ve Nasafet İlkelerine" uyması zorunluluğudur. Bu ilke ışığında bakıldığında, ihtisas mahkemesi niteliğindeki adli yargının yaklaşık 6 yıl gündeminde tuttuğu davaya genel yetkili " İdari Yargı"nın bakması halinde, davanın esasına ne gibi bir yenilik getirip, hangi esaslı katkıyla nasıl adil bir karar verilebileceği tarafımızca anlaşılamamıştır. Tam tersine bu yöndeki uygulamanın, derdest davanın bir süre daha sürüncemede kalmasından başka, pratik hiç bir yarar sağlayamayacağı kanaatiyle ve belirttiğimiz diğer gerekçelerle, sonucu itibariyle doğru olduğu için yerel mahkeme kararının Onanması gerektiğini düşündüğümden, Sayın çoğunluğun bozma yolundaki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/20734, Karar No: 2013/12261, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20734 E.  ,  2013/12261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2009 gün ve 2009/45 Esas, 2009/268 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29742, Karar No: 2014/16848, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/29742 E.  ,  2014/16848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında silahla yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eylemi nedeniyle cezanın TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması esnasında uygulama maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği olarak görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19643, Karar No: 2015/11647, Tarih: 13.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19643 E.  ,  2015/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SELENDİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taraflardan iddia ve savunmalarını kanıtlamalarına yönelik delillerinin sorulup toplanması, komşu parsellerin tutanak örnekleri ile varsa dayanaklarının getirtilmesi, mahallinde keşif yapılması, senetlerde yazılı sınırlar ile taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davalarındaki ilamların yerel bilirkişilere ve senet tanıklarına okunarak zeminde göstertilmesi, senetler ile ilamların çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadığı ve senetteki her bir taşınmazın hangi parsele karşılık geldiğinin belirlenmesi, senetlerin dava konusu taşınmazlara ait olduğunun saptanması halinde zilyetliğin de devredilmiş olup olmadığı, taşınmazların kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığının saptanması ve beyanlar arasındaki çelişkilerin gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, belirlenen kesin süre içinde keşif giderleri yatırılmadığından söz edilerek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Keşif kararı verilebilmesi ve keşif deliline dayanan tarafa keşif giderlerinin ödenmesi hususunda kesin süre tayin edilebilmesi için, dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi, ayrıca ilgili ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına ve ara kararda müphem nokta kalmamasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Somut olayda; mahkemece, hükme esas alınan ara kararında giderin eşit şekilde yatırılması belirtilmiş ise de davacı ve davalının payına eşit bölüşüm nedeni ile ne kadar isabet ettiği belirtilmemiş, davacı veya davalının ara kararında belirtilen bakiye miktarı yatırması halinde karşı tarafın paranın yatırıldığından nasıl haberdar edileceği belirlenmemiş, bu hali ile müphem şekilde ara kararı oluşturulmuştur. Ayrıca keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıkların hazır edilmeleri için kolluğa yazı yazılmasına dair ara kararı yerel bilirkişi ve tanıklar adına davetiye tebliğ edilip gelmedikleri belgelendirilmediğinden usulüne uygun olmadığı gibi yerel bilirkişi ve tanıkların daveti için gerekli tebligat giderleri de ara kararında gösterilmemiştir. Öte yandan her ne kadar mahkemece oluşturulan önceki günlü karar davalının temyizi üzerine bozulmuş ise de somut olayda ispat yükü davacı üzerinde olduğundan söz konusu giderler açısından yükümlülüğün sadece davacıya yüklenmesi gerekirken davalı tarafa da keşif gideri yönünden yükümlülük yüklenmesi usule uygun olmamıştır. O halde mahkemece davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için yeniden yöntemine uygun süre verilmeli, ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Usulüne uygun olmayan ara karara dayanılarak yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/217, Karar No: 2008/1482, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/217 E.  ,  2008/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.10.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı köy, idari sınırları içerisinde kalan ve Orman İşletme Müdürlüğü’nün köy halkına bıraktığı taşınmaz bölümlerine davalı köyün sınır uyuşmazlığı yaratarak oluşan haksız elatmasının giderilmesini istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği üzerinde çekişme yaratılan taşınmaz bölümünün kendi sınırları içersinde bulunduğunu açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişinin 17.07.2006 günlü krokisinde A harfi ile işaretli yere davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgeler ile Orman İşletmesi ve taraf köyler arasında düzenlenen 29.09.2004 günlü «tutanak başlıklı» belgeden çekişmenin Menteşe Çayı orman işletmesinin 2005 yılı üretim programında yer alan 40 ve 41 numaralı bölümlerden kaynaklandığı işletmenin 40 numaralı bölümün istihsal ve nakliye işlerinin tamamını davacı 41 numaralı bölümün istihsal ve nakliyat işlerinin tamamını da davalı Köy Kalkınma Kooperatiflerine bıraktığı anlaşılmaktadır. Ne var ki; davalı köy tüzel kişiliği Orman İşletmesini kendilerinde katıldığı anlaşmaya uymamış, 27.10.2004 tarihinde 40 ve 41 numaralı alanlardaki muarazanın giderilmesi için eldeki davayı açmıştır.

Taraflar arasında, 40 ve 41 numaralı sahaların orman olduğu hususunda çekişme çıkmadığından, eldeki davanın bu ormanlardan yararlanmaya yönelik olarak açıldığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca; uyuşmazlığın 6831 sayılı Kanununun değişik 37 ve 40. maddeler çerçevesinde incelenerek değerlendirilmesi gerekir.

Taraflar arasında, 40 ve 41 numaralı sahaların orman olduğu hususunda çekişme çıkmadığından, eldeki davanın bu ormanlardan yararlanmaya yönelik olarak açıldığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca; uyuşmazlığın 6831 sayılı Kanununun değişik 37 ve 40. maddeler çerçevesinde incelenerek değerlendirilmesi gerekir.

Gerçekten; 6831 sayılı Orman Kanununun 37. maddesi hükmü «Devlet ormanlarından çıkartılacak, tomruk, tel direk, maden direk, sanayi odunu, kağıtlık odun, lif-yonga odunu, sırk, ..., yakacak odun, reçine, sığla yağı, çıra ve şimşir gibi yıllık üretim programına alınmış orman ürünlerinin dışındaki her nevi orman ve artıklarını tayin olunacak mıntıka ve süreler içinde toplayıp çıkarmaları için öncelik sırasına göre 40. maddede belirlenen orman köylülerini kalkındırma kooperatiflerine veya ... yerindeki veya civarındaki köylülere ilanen duyurulmak suretiyle ve tarife bedelini ödemeleri şartıyla izin verilir. Bu yerlerdeki halkın veya kooperatiflerin bu işe istekli olmadıklarını veya ... güçlerinin yeterli bulunmamasının tespit ve teshiki halinde bu ürün ve artıkları diğer isteklilerce toplanıp çıkarılmasına aynı şartlarla izin verilebilir veya orman idaresince istihsal olunup satılınabilir…» şeklindedir. Diğer taraftan yasanın 40. maddesi de «Devlet ormanlarında ağaçlama, bakım, imar, yol yapımı, kesme, toplama, taşıma, imal gibi orman işleri; işyerinin ve işyerinde çalışacakların hangi mülki hudut ve orman teşkilatı hudutları içersinde kaldığına bakılmaksızın, öncelikle işyerinde veya civarındaki orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine ve işyerindeki köylülere veya ... yeri civarındaki orman işlerinde çalışan köylülere, işyerine olan mesafeleri ile işgüçleri dikkate alınarak gördürülür. Yapılacak işe yukarıda belirtilen kooperatiflerin ve köylülerin işgüçlerinin yeterli bulunmaması veya işe ehil olmamaları veya aşırı fiyat istemeleri veya işin dağıtım veya yapılması ile ilgili konularda çözülmesi mümkün olmayan ihtilaflar çıkarmaları gibi hallerde bu gibi işler işyerine civar olmayan orman köylülerini kalkındırma kooperatiflerine veya köylülere yaptırılabileceği gibi taahhüt yolu ile de yaptırılabilir…..» hükmünü taşımaktadır. Yasanın yukarıya alınan her iki hükmü birlikte değerlendirildiğinde 6831 sayılı yasa hükümleri uyarınca yaptırılacak istihsal ve nakliyat sahasının hangi köy mülki hudutları dahilinde kaldığının önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan; kanun koyucu istihsal faaliyetlerinde istihsal sahasında veya civarındaki orman köyleri kalkındırma kooperatiflerine, ardından o sahadaki köylülere veya işyeri civarındaki

orman işlerinde çalışan köylülere öncelik tanımıştır. Fakat istihsal sahalarındaki işlerin kime verileceği yetkisi ise kanuna göre uygulamayı yapacak Orman İşletme Müdürlüğü’dür. Başka bir anlatımla, bu gibi davalarda Orman İşletme Müdürlüğünün yaptığı tercih önem kazanmaktadır.

orman işlerinde çalışan köylülere öncelik tanımıştır. Fakat istihsal sahalarındaki işlerin kime verileceği yetkisi ise kanuna göre uygulamayı yapacak Orman İşletme Müdürlüğü’dür. Başka bir anlatımla, bu gibi davalarda Orman İşletme Müdürlüğünün yaptığı tercih önem kazanmaktadır.

Somut olayda; yetkili Orman İşletmesi davacı köye sadece 40 numaralı bölmedeki istihsal ve nakliyat işlemlerini yapmak üzere izin verdiğinden, davacı köyün 41 numaralı bölüme ilişkin açtığı davasının reddi yerine bu bölüm istemin de kabulü doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine,11.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18736, Karar No: 2014/25179, Tarih: 28.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18736 E.  ,  2014/25179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/400-2014/181

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekir. Açıklanan yasa hükmünden de anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu, usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.

Somut olayda borçlu şirkete gönderilen örnek 10 numaralı ödeme emrinin; "adreste işçisi xxxx tebliğ edildi" şerhi ile yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Yönetmeliği'nin 21. maddesinde belirtildiği şekilde, evrakı almaya yetkili bir kişinin olup olmadığı araştırılmaksızın ve yetkili kişi yok ise bu husus tebliğ evrakına şerh edilmeksizin tebliğ işlemi gerçekleştiğinden usulsüzdür.

Bu durumda, uyuşmazlığın IİK'nun 65. maddesinde yer alan gecikmiş itiraz kurallarına göre değil, 7201 Sayılı Kanun'un 32. maddesine göre çözümlenmesi gerekir. Borçlu vekilinin mahkemeye verdiği dilekçede gecikmiş itiraz deyimini kullanmış olması, 6100 sayılı HMK'nun 33.maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkili olmayıp, başvuru bu hali ile 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesine dayalı usulsüz tebligat şikayetidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 05.06.2001 tarih ve 1991/12-258 Esas, 1991/344 Karar sayılı kararı).

7201 Sayılı Kanun'un 32. maddesine göre tebligatın usulsüz olması halinde muhatabı tebliğden haberdar olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi olarak kabul edilir. Borçlu şirket tebliğden 15.04.2013 tarihinde haberdar olduğunu beyan edip yasal süre içinde 17.04.2013 tarihinde mahkemeye başvuruda bulunduğunun anlaşılmasına,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15860, Karar No: 2012/16841, Tarih: 14.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15860 E.  ,  2012/16841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'ne izafeten Orman İşletme Şefliği vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 21/10/2009 gününde verilen dilekçe ile orman yangını nedeni ile ağaçlandırma ve yangın söndürme gideri istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangınından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ziraat arazisinde başlayıp ormana sirayet eden yangın sonucunda 2 hektarlık ormanın yandığını, davalılar hakkında yangına sebebiyet vermekten dava açıldığını belirterek, ağaçlandırma gideri ile söndürme giderlerinin davalılardan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, hayvan damının çatısını tamir ederken çıkan kıvılcımların kuru otları tutuşturması sonucu yangın çıktığını, yanan kısmın, ağaçlık alan olmayıp ormana 500 metre mesafede bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; her nekadar dava tarihi itibariyle yanan alanın orman olmadığı ileri sürülmüş ise de; yanan yerin çalılık vasfında Maliye Hazinesi adına kayıtlı bulunduğunu, orman amenajman planında kısmen bozuk, karışık, baltalık alanda yer alan eğimli bir arazi yapısında olan yerin hali hazır durum ile Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğini, kesinleşen ceza yargılaması sonucunda, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu orman yangınına sebebiyet vermek suçundan cezalandırıldıklarını tüm bu nedenlerle yanan yerin orman sayılan yerlerden olduğu kanaatine varılarak, yangın söndürme masrafı ceza yargılamasında ödendiğinden, bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, ağaçlandırma bedeli talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Seferhisar Asliye Ceza Mahkemesinin kararında, davalı sanıklar hakkında 6831 sayılı Yasanın 110/3 maddesi gereğince cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanıkların 76/d maddesindeki ormana 4 km mesafede ateş yaktıkları, eylemlerinin 6831 sayılı Yasanın 110/2 maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından 6831 sayılı Yasanın 110/2 maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği, mahkemece yapılan keşifte de; yangın olayının kesinleşmiş orman sınırları dışında çalılık yapıda Hazine arazisinde meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşıldığından, mahkemece davanın tümden reddi gerekirken, davalıların kısmen tazminattan sorumlu tutulmaları usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle reddedilmek üzere BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3744, Karar No: 2012/1862, Tarih: 12.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/3744 E.  ,  2012/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Atılı suçtan mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından; TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkümiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere bu hususun mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağı, kararda uygulanmamış olması yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceğinden ve infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden, sanığın nüfus kaydında “...” olan baba adının karar başlığında “...” yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden, noterlik gelirlerinin zimmete dahil edilmesindeki yasaya aykırılık ise, mal edinilen diğer kalemlerin miktarına göre TCK'nın 249. maddesinin uygulanma olanağının bulunmaması ve cezasının teselsül hükümleri uyarınca artırılmaması nedenleriyle bu usulsüzlüğün sonuca etkisinin bulunmadığı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11282, Karar No: 2019/10568, Tarih: 09.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/11282 E.  ,  2019/10568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılardan ... avukatı, ... Lojistik Medikal Temizlik İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti. avukatı ile ... Sağlık Turizm Taşımacılık Ltd. Şti. avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi;

a) Davalılardan ... avukatı ve ... Sağlık Turizm Taşımacılık Ltd. Şti. avukatının istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine,

b) Davalılardan ... Medikal Temizlik İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti. avukatının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, bu davalının sorumlu olmadığına ve davanın kabulüne karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılardan ... avukatı ve ... Sağlık Turizm Taşımacılık Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalılardan ... ile ... Sağlık Turizm Taşımacılık Ltd. Şti.'nin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 09/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.