muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/830, Karar No: 2020/1454, Tarih: 24.06.2020

Tahrik yönünden;

Suça sürüklenen çocukların tahrik altında suçu işlemedikleri Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından kabul edilmiş ise de; suça sürüklenen çocukların öldürme nedeni olarak maktulün değişik zamanlarda kendilerine sarkıntılıkta bulunmasını ve suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçu bu nedenle işlediğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocukların beyanlarının ifadelerinde bahsi geçen ... ve ... tarafından doğrulanması, öldürmenin sırf bu nedene bağlı olarak işlenmesi karşısında, adli mercilere şikayette bulunmamış olmanın tahrikin varlığını ortadan kaldırmayacağı gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğini düşündüğümden çoğunluğun aksi yöndeki düşüncesine katılmıyorum.

KARŞI OY:

Katılan vekilinin dosyaya süresi içerisinde sunduğu temyiz dilekçesi ile kararı temyizen incelenmesini isteyen iradesini gösterdiği, bu dilekçenin yeterli ve geçerli bir temyiz olduğunu düşündüğümden dosyanın katılan vekilinin temyizi doğrultusunda da incelenmesi gerektiği düşüncesi ile çoğunluğun katılan vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz talebinin reddine dair kararına katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde

yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2022/2445, Karar No: 2023/2913, Tarih: 21.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2445 E.  ,  2023/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1084 E., 2022/296 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/266 E., 2020/178 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin yüklenici firma ile düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaparak, hissedar olduğu Ankara ili ... ilçesi ... Mah. 23795 ada 2 parselde bodrum+ zemin+ 3 kat olmak üzere yapılması kararlaştırılan binada, her katta 3'er daire olmak üzere 15 bağımsız bölümün yüklenici tarafından inşa edildiğini, arsa sahipleri ile yüklenici firma arasında 3 adet sözleşme bulunduğunu, sözleşmelerden Ankara .... Noterliği'nin 26/01/2016 tarihli, 2024 yevmiye olanının müvekkili ile düzenlendiğini, sözleşmenin paylaşım kısmında müvekkiline ... Caddesinden binaya bakıldığında zemin kattaki sol taraftaki ön cephe bir dairenin %50 hissesi ile yine 3. normal kattaki sol taraftaki ön cephe bir dairenin tamamının müvekkiline terk ve teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin 3. normal kattaki 14 no.lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, ancak zemin kattaki müvekkiline verilmesi gereken 5 no.lu bağımsız bölümün %50 hissesi davalı adına kayıt ve tescil edildiğinden bu bağımsız bölüme malik olamadığını, tapu kaydında 5 no.lu bağımsız bölümün 183/400 payının yüklenici firmaya izafeten arsa sahiplerinden ..., kalan 217/400 payının davalı ... adına kayıtlı olduğunu, tüm sözleşmeler kapsamında beş numaralı taşınmazın 200/400 payının müvekkili adına olması gerektiğini, müvekkilinin bu hususu tesadüfen öğrendiğini belirterek ... ilçesi ... Mahallesi 23795 ada 2 parsel nolu taşınmazın 5 no.lu bağımsız bölümünün davalı adına kayıtlı yüzde elli hissesinin tapu kaydının iptali ile iptal edilen tapu kaydının müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline, fiili imkansızlık söz konusu olursa müvekkilinin payına karşılık dava tarihindeki rayiç değerinden şimdilik 5.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "davacının da maliki olduğu Ankara ili, ... ilçesi ... Mahallesinde kain 23795 ada 2 parsel üzerinde arsa malikleri ile yüklenici şirket arasında taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, imzalanan sözleşmelerin paylaşım başlığı altında, arsa sahibi ...'e, ... Caddesinden binaya bakıldığında zemin kattaki sol taraftaki ön cephe bir dairenin %50 hissesi ile yine 3. normal kattaki sol taraftaki ön cephe bir dairenin tamamının terk ve teslim edileceğinin kararlaştırıldığı, getirtilip incelenen tapu kayıtlarına göre; davacıya verilmesi kararlaştırılan 14 no.lu bağımsız bölümün davalı adına tescil edildiği, ne varki sözleşmeye göre davacıya %50 hissesi verilmesi kararlaştırılan 5 no.lu bağımsız bölümün 217/400 hissesinin davalı adına kayıt edildiği, sözleşme ve eklerine göre davacı adına özgülenen 5 no.lu bağımsız bölümün 200/400 hissesinin haksız ve sebepsiz olarak davalı adına tescil edildiği, davacının hissesi yönünden talebinin haklı olduğu" gerekçesiyle, taşınmazın davalı adına kayıtlı olan 217/400 hissesinden, 200/400 hissesinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, davacının dava konusu ettiği sözleşmenin tarafının davalı olmadığını, davalı müvekkilinin tapu sahibi olup, taşınmaz üzerinde ayni hak sahibi olarak yer aldığını davacının dava dışı müteahhit firma ile yaptığı sözleşme tapuya şerh edilmediğinden kendisine ayni hak doğuran ve mülkiyet hakkı kazandıran hukuki bir sonuç doğurmayacağını, sözleşmenin zaten tapuya şerh dahi edilmediğini, davacının dava dışı müteahhit firma ile yapmış olduğu sözleşmenin kendi iç ilişkileri olduğunu belirterek istinaf isteminin kabulü ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde de belirttiği sebepler ile aynı temyiz itirazlarını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde de belirttiği sebepler ile aynı temyiz itirazlarını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Davacı arsa sahibi ..., dava dışı arsa sahipleri ... ve ... ile dava dışı yüklenici .... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasında 23795 ada 2 parselde kayıtlı arsa üzerine inşaat yapımı için 26.01.2010 tarihinde noterde "Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" imzalandığı, yine yüklenici şirketin aynı arsa üzerine inşaat yapımı için 11.11.2016 tarihinde diğer arsa sahipleri ..., ... ve .... ile de noterde düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığı ve son olarak aynı arsaya ilişkin olarak yüklenici şirketin davalı arsa sahibi ... ile de 15.03.2017 tarihinde aynı nitelikte sözleşme imzaladığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

2.Davacı arsa sahibinin de taraf olduğu 26.01.2016 tarihli sözleşme uyarınca, davacıya arsa üzerinde yapılacak binadan "zemin kattaki sol taraftaki ön cephe bir dairenin %50 hissesi ile üçüncü normal kattaki sol taraftaki ön cephe bir dairenin tamamı" sözleşme edimi olarak verilecektir.

3.Davacı vekili dava dilekçesinde, üçüncü normal kattaki 14 no.lu bağımsız bölüme davacının malik olduğunu, fakat zemin kattaki 5 nolu bağımsız bölümün %50 hissesinin davacı yerine davalı ... adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini, bu nedenle bu bağımsız bölüme ilişkin olarak davalı adına kayıtlı %50 hissenin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tescilini, fiili imkansızlık söz konusu olursa terdiden taşınmazın %50 hissesinin dava tarihindeki rayiç değerinin işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

4.Davacının dava konusu ettiği 5 nolu bağımsız bölümün %50 hissesisinin tapu kaydında "edinme sebebi" kat irtifakı tesisi olarak gösterilmiştir. Kat irtifakının 14.12.2017 tarihinde kurulduğu, buna ilişkin resmi senedi arsa sahiplerinden ... ile diğer arsa sahiplerine vekaleten yüklenici şirketin yetkili temsilcisi ...'ın imzaladığı anlaşılmaktadır. Davacı arsa sahibi 26.01.2016 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak, bu sözleşmeden kaynaklanan edimin ifası gereğince tapu iptali ve tescil talebinde bulunduğundan ve sözleşme konusu taşınmaz için düzenlenen kat irtifakı kurulmasına ilişkin resmi senette de yüklenici şirket temsilcisi ...'ın imzası yeraldığından, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan dava dışı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne de husumet yöneltilerek davanın görülmesi gerekir. Bu davada verilecek karar dava dışı yüklenici şirketin de hukukunu ilgilendirecek olup, uyuşmazlığın çözümü için dava dışı yüklenici şirket de taraf sıfatına haiz olarak yargılamada bulunmalıdır.

5.Hal böyle olunca, davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan dava dışı yüklenici şirkete de husumet yönelterek dava açması gerekirken, sadece %50 hissenin tapuda adına kayıtlı olduğu davalı arsa sahibine husumet yönelterek davanın görülmesi yerinde olmamıştır.

6.Mahkemece, davacıya, dava dışı .... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi aleyhine de dava açması için süre verilmesi, açılan davanın eldeki dava ile birleştirilmesinin sağlanması ve davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılarak davanın sonuçlandırılması doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge

Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3-Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer

olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4087, Karar No: 2014/390, Tarih: 15.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/4087 E.  ,  2014/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'ın katılanın nakliye şirketinde şoför olduğu,... dorse ve ...plakalı araç ile ... bulunan Solventaş isimli firmaya 25 ton tavuk yemi yağını yüklemesi için gönderildiği, sanığın araca belirtilen yükü aldıktan sonra Bandırma Banvit Tesisleri'ne götürmek üzere yola çıktığı, bu esnada sanığın aracının uydu takip sistemi ile takip edildiği, katılanın durumdan şüphelenmesi üzerine ... ve ... Yükselgelen adlı çalışanlarını sanığın aracını takip etmeleri için gönderdiği, sanığın Bandırma istikametine doğru yol alırken güzargahını değiştirerek yağ yüklü aracını ... Kimya isimli firmanın yanına çektiği, daha önce katılanın şirketinde şoför olarak çalışmış olan diğer sanık ... ile birlikte bir tonluk plastik kaplara hortumla araçtan yağ aktardıkları esnada kendilerini takip eden ... ve ...'i gördükleri ve olay yerinden kaçtıkları, bu şekilde yüklenen maldan 520 kilogramı eksilttikleri anlaşılmakla sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37644, Karar No: 2015/22544, Tarih: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37644 E.  ,  2015/22544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 31/12/2013 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 31/12/2013 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/25867 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 31/12/2013 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5751, Karar No: 2019/10940, Tarih: 04.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5751 E.  ,  2019/10940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 13.03.2017 tarihli ve 2015/194 Esas, 2017/3439 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davalı alacaklı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, 01.06.2012 tarihinde haczedilen mallardan kasap dolabı ve market rafının mülkiyeti dava dışı ... Finansal Kiralama Şirketine ait olup, müvekkili şirketin kiracı sıfatı ile bu malları elinde bulundurduğunu, diğer mahcuzların ise müvekkili şirketçe dava dışı firmalardan fatura karşılığında satın alındığını öne sürerek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu şirketin ticari işletmesini üçüncü kişi şirkete devrettiğini, üçüncü kişi şirket yetkilisinin hazır bulunduğu haciz işlemi esnasında işletmeyi satın aldıklarını iddia etmiş ise de; hukuki, fiili ve yerleşik uygulamalar yönünden incelendiğinde, işlemin işletme devri hükmünde olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı üçüncü kişi şirketin iş yerini borçlu şirketten devraldığı, bu nedenle borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı üçüncü kişi vekili temyiz etmiştir.