muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19079, Karar No: 2013/25367, Tarih: 17.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/19079 E.  ,  2013/25367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince en az 2 yıl süreyle meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına dönüştürülmesine dair, RİZE Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2008 tarihli ve 2008/102 esas, 2008/149 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, adı geçenin seçenek yaptırımın uygulanması için hazırlanan denetim planına uymaması sebebiyle, 14/07/2008 tarihli karar ile verilen 5 ay hapis cezasının aynen infazına ilişkin, aynı Mahkemenin 08/11/2012 tarihli ve 2012/158 esas, 2012/175 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07/05/2013 gün ve 2013/7429/29519 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2013 gün ve KYB/2013/165282 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 04/06/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3 maddesine göre, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 106/4.maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7.madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

5237 sayılı TCY'nın 50/6 ve 7.maddeleri birlikte değerlendirilerek, sanığın denetleme planına uymamasını haklı gösterecek somut bir mazeret bildirmediği, soyut ifadeyle yetinildiğinin anlaşılması ve Mahkemece gerekçesi gösterilerek yazılı biçimde kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yasa yararına bozma isteminin REDDİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21, Karar No: 2009/694, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/21 E.  ,  2009/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 2607 parselin kat irtifakı listesine göre taşınmazda 80/5200 arsa paylı zemin kat 13 numaralı bağımsız bölümün bulunduğunu, gerçekte ise bu arsa payının kapsamında 13 ve 13/1 numaralı bağımsız bölümlerin bulunduklarını, murisleri ... ... ...’nun da zemin kat 13 ve 13/1 numaralı bağımsız bölümlerin maliki iken davalılardan ... ......’ya 40/5200 arsa paylı 13/1 numaralı bağımsız bölümü sattığını, bu kişinin de daha sonra diğer davalı ...’na bu bağımsız bölümü devretmesine rağmen tapuda 13 numaralı bağımsız bölümün tamamı olarak görünen 80/5200 arsa payının devredildiğini belirterek, tapu kaydındaki yanlışlığın düzeltilerek 13 numaralı bağımsız bölümün 40/5200 arsa payının davacılar adına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava mülkiyet hakkına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkin olup 18.01.2006 tarihinde sulh hukuk mahkemesinde açılmıştır.

Mahkemelerin görev konusunu düzenleyen HUMK.nun 1. maddesi gereğince görev dava olunan şeyin değerine göre belirtilmiş ise görevli mahkemenin tespitinde davanın açıldığı gündeki değerin esas tutulması gerekir. Gerek harç sorunu, gerekse görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu

tartışmasızdır. Böyle olunca mahkemenin görevi belirlenirken eldeki davanın gayrimenkulün aynına ilişkin mülkiyet hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davası olduğu düşünülerek, dava konusu kat irtifakı listesinde 80/5200 arsa payının içinde bulunduğu savunulan 13 ve 13/1 numaralı bağımsız bölümlerden dava konusu olanının davanın açıldığı gündeki değeri 85.000,00 YTL olduğundan, mahkemece kamu düzeninden olan görev hususu göz ardı edilerek davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 26.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1630, Karar No: 2017/7682, Tarih: 12.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1630 E.  ,  2017/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2-İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamasına ilişkin (özellikle P VI nolu 2/B bloğuna ilişkin) )işe başlama, tüm çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

3-Kadastro Mahkemesinin 2004/38 E sayılı dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına alınması,

4-Dosyanın raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1988 tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafı, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2453, Karar No: 2017/27238, Tarih: 14.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2453 E.  ,  2017/27238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılanın, sanıkların evinde 1,5 yıl kadar kiracı olarak oturduktan sonra, başka bir eve taşındığı, bu esnada sonradan gelip almak üzere buzdolabını sanıklara ait taşındığı evde bıraktığı, bir süre sonra buzdolabını almak istediğinde sanıkların suça konu dolabı eskiciye sattıkları gibi parasını da katılana vermediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların, katılanı her gördüklerinde suça konu buzdolabını almasını söyledikleri, ancak katılanın gelip eşyalarını almadığını, evlerini yeniden kiraya vermek için içerideki buzdolabını kapının önüne koyduklarını, hurdacıların eşyaları buradan alıp gittiklerine dair savunmalarının aksine herhangi bir delil bulunmadığı gözetilip, suç kastı ile hareket etmedikleri gerekçesi ile verilen berat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/12/12017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21463, Karar No: 2014/36880, Tarih: 03.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/21463 E.  ,  2014/36880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2013/488-2014/248

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı vekili, müvekkilinin 01/05/2008-23/09/2013 tarihleri arasında işvereni davalı . A.Ş.'nin emir ve talimatı altında çalıştığını, son olarak diğer davalı şirketlerin oluşturduğu iş ortaklığı ile 15/02/2013 tarihinde iş sözleşmesi imzaladığını ve sigorta primlerinin farklı işverenler tarafından yatırıldığını, ancak işyerinin ve yaptığı işin değişmediğini, müvekkilinin Gaziosmanpaşa'da ikamet ettiğini, ikametine yakın bölgelerde kreş eğitmeni ve rezervasyon görevlisi olarak çalıştırıldığını, davalı .. A.Ş. İşyerinde rotasyon uygulamasının 0 ile 5 yıl arası aynı yerde çalışmak şeklinde uygulandığını, ancak müvekkili açısından bu sürelere uyulmadan 17/09/2013 tarihinde Tuzla Kafkale Spor Kompleksine atandığını, sözleşmesinde yapılması planlanan esaslı değişiklikleri kabul etmediğinden dolayı 23/09/2013 tarihinde iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini, müvekkilinin işyerinin değiştirilmesine asıl sebebiyet veren olayın müvekkilinin toplumsal olaylara ilişkin olarak sosyal paylaşım sitelerinde yaptığı yorumlar olduğunu, bu paylaşımlar nedeniyle kendisinin müdür tarafından uyarıldığını, müvekkilinin haksız ithamlar karşısında paylaşımları kaldırdığını ve bunu bildirdiğini ancak görev yeri değişikliğini kabul edemeyeceğini belirttiğini, işverenin elindeki hakkı kötüniyetli kullandığını, müvekkilinin çalışma süresi boyunca işini layıkıyla yerine getirdiğini, müvekkilinin. A.Ş. çalışanı olduğunu, bu nedenle iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Y.. Ş.. vekili ; davacının .. A.Ş. dışındaki diğer davalılar ve müvekkili şirketin oluşturduğu ortaklıkta çalıştığını, davanın bu ortaklığa açılması gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının işe iade davası açma hakkının bulunmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İstanbul ..Etkinlikleri ve İşletmeciliği Tic. A.Ş. Vekili; davacının müvekkili şirketin farklı tesislerinde ihale ile işi alan çeşitli yüklenici firmalar bünyesinde ve son olarakta diğer davalıların kurduğu ortaklıkta çalıştığını, görev yeri değişikliğini kabul etmemesi nedeniyle iş akdinin sonlandırıldığını, görev yeri değişikliğinin sözleşme ile kabul edildiğini, geçerli bir feshin söz konusu olduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının işvereninin .. Temizlik ..Sosyal Hizmetler .. Temizlik şirketi adi ortaklığı olduğu, çalışmalarının bu ortaklık üzerinden kuruma bildirildiği, feshin bu ortaklık tarafından gerçekleştirildiği, iş ortaklığı ile İstanbul ..Etkinlikleri AŞ arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi olduğu dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen davacının .. Sosyal Hizmetler Limited Şirketine iadesine ve İstanbul .. Etkinlikleri AŞ'nin asıl işveren sıfatıyla işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu tutulması gerekirken hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının .. Temizlik Yeşilırmak Sosyal Hizmetler ..Temizlik Şirketi Adi Ortaklığı'ndaki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen iş verenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4- Davacının işe iade için iş verene süresi içerisinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğacak olan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500.-TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 259.00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderlerinin üzerilerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 03/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23309, Karar No: 2017/2474, Tarih: 08.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23309 E.  ,  2017/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi tebligatları mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Bu şekilde yapılan tebligatlar usulsüzdür. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır ( Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde, Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde davalıya gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekmektedir. Davalı tarafa gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, yasal temyiz ve katılma yolu ile temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.03.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/10558, Karar No: 2010/3545, Tarih: 01.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10558 E.  ,  2010/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik işlediği yağma suçundan dolayı kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanığın sabit kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki "hafif veya "pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca Gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, 5337 sayılı TCY'nın 150. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması da sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine, 53. maddeyle ilgili olarak "53/1 .maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" tümcelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yakınan ...'a karşı işlediği yağma eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın beyanı karşısında; sanığın yağma suçunu bıçak çekmek suretiyle işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki "hafif veya "pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-5337 sayılı TCY'nın 150. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3-5337 sayılı TCY'nın 150. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

4-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21147, Karar No: 2007/3721, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21147 E.  ,  2007/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2006

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.