muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24640, Karar No: 2014/5040, Tarih: 18.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24640 E.  ,  2014/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/215993

MAHKEMESİ : İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/217 (E) ve 2011/219 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi yılda işlenen suçtan dolayı karar verildiği de belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 213 sayılı Yasanın “359/b-1” maddesi yerine “359/1” şeklinde yanlış gösterilmesi,

b- Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,yasaya aykırı;

c- Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde; 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetlerine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince idari yaptırıma dönüştüğünden ve suçtan sonraki tarihe ait diğer hükümlülüğünün ise 5237 sayılı TCK'nun 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olup, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Yasa ile değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda "ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle mahkemesince uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılıp, sonucuna göre hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine dair gerekçe gözetildiğinde, ertelemeye ilişkin hükümlere göre lehe sonuçlar içeren 5271 sayılı CMK’nun 231 ve TCK’nun 7/2. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35612, Karar No: 2017/501, Tarih: 18.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35612 E.  ,  2017/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...'a yokluğunda verilen hükmün, sorguda verdiği mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 02/01/2014 tarihinde yapılan tebligatın, tebliğ tarihinde sanığın .... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunması nedeniyle geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3636, Karar No: 2008/552, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3636 E.  ,  2008/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasro sigortalı araçta meydana gelen, 20.562.00.YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücünün olayda tam kusurlu olduğunu belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... karışan aracı 1.10.2004 tarihinde Tarsus 5.Noterliğinin 13031 yevmiye nolu satış senedi ile diğer davalıya satıp aracı devrettiğini beyan etmiştir.

Davalı ... aracı noter senedi ile diğer davalıdan aldığını trafikte devrini yaptırmadığını E-5 karayolunda akşam saat 22.15 sıralarında Gürlü köyü mezarlığı yakınındaki viraja girdiğinde 3 aracın uzun farklarını yakmış halde karşıdan geldiklerini görünce mezarlık duvarına çarpmamak için direksiyonu sola kırdığında kaza olduğunu kusuru olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 17.620.35.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...'ten tahsiline davalı Sadık Yücel aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 881.99.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10512, Karar No: 2015/20171, Tarih: 10.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10512 E.  ,  2015/20171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette paketleme işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı uyuşmazlık konusudur.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir.

Zamanaşımı, bir maddi hukuk kurumu değildir. Diğer bir anlatımla zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur.

Somut olayda davalı tarafından usulüne uygun bir şekilde ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunulmuştur. Mahkemece bu defi dikkate alınmaksızın karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10245, Karar No: 2012/22782, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10245 E.  ,  2012/22782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların aileleri ile birlikte Kulu ilçesinde ikamet etmelerine karşın olay günü sabahı saat 06:30'da ... sokakta karton içerisinde iki adet dövüş horozu ile birlikte zabıta görevlilerince alınmaları ve daha sonra horozların çalıntı ve mağdura ait olduğunun anlaşılması ve sanıkların birbirleriyle kısmen çelişkili beyanlarda bulunmaları karşısında, sanıkların yüklenen suçtan cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9593, Karar No: 2013/8838, Tarih: 02.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9593 E.  ,  2013/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.02.2012 tarih ve 2010/452-2012/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Gelir Güvencesi Sertifikası Sigorta Poliçesi düzenlendiğini, müvekkilinin iş akdinin işverenince 12.10.2009 tarihinde feshedildiğini, davalının poliçe kapsamında altı ay süre ile verilecek olan işsizlik tazminatını ödemesi gerektiği halde sadece 1 ay ödedikten sonra müvekkilinin aktif olarak çalıştığı bilgisi alındığı iddiası ile bakiye tazminatı ödemediğini, oysa müvekkilinin çalışmadığının İşkur ödeme belgeleri ile sabit olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 12.500,00 TL işsizlik tazminatının faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, müvekkilince yaptırılan araştırmada davacının çalıştığının tespit edilmesi üzerine ödemenin durdurulduğunu, davacının işsizlik durumunun devam ettiğini belgelemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iş aktinin 12.10.2009 tarihinde feshedildiğinin davalıya bildirildiği, davalı sigorta şirketi, yaptırdıkları araştırma sonucu düzenlenen rapor içeriğine göre ödeme yapılmadığı belirtmiş ise de dosyaya celp edilen SGK kayıtları, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve davacının çalıştığı kurumdan gelen yazı cevabı nazara alındığında davacının iş aktinin isteği dışında fesh edildiği, iş yeri güvenlik görevlilerine sorulmak, telefon açılmak sureti ile davacının halen çalıştığının tespit edildiği savunmasının rizikonun teminat dışında kaldığını kabule yeterli kanıt olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 12.500,00 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, Gelir Güvencesi Sertifikası Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin iradesi dışında işsiz kaldığını, poliçe uyarınca tazminat koşullarının oluştuğunu ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı sigorta şirketi ise, poliçede öngörülen işsiz kalma halinin söz konusu olmadığını savunarak 18.12.2009 tarihli ... tarafından düzenlenen “araştırma sonuç raporu” başlıklı araştırma tutanağına dayanmıştır. Tutanak içeriğinde “12.10.2009 tarihinde ... Denizcilik Tersanesine gidildi. Tersane girişindeki güvenlik görevlisi... Bey ile görüşüldü. ...’ın tesis müdürü olduğu, şu anda tersane dışında olduğu, birçok kişinin işten çıkarıldığı fakat ...’ın çalışmaya devam ettiği, her gün 4-5 saat gelip çalıştığı, tüm tesis, kızaklar ve taş havuzu dolaştığı ve kontrol ettiği söylendi. 18.12.2009 tarihinde tekrar ... Denizcilik Tersanesine gidildi. Güvenlik görevlisi... Bey tarafından ...’ın dahili numarası arandı. Telefon cevap vermeyince yemek için çıkmış olabileceği söylendi. Öğleden sonra tekrar tersaneye gidildiğinde tersane ve kızaklara indiği şu anda ulaşılamayacağı söylendi.”şeklinde yazılıdır. Davalı sigorta şirketi söz konusu tutanak ve tanık deliline dayandığına, tutanak tanığı olarak dinlenen ... de “tutanak içeriğinin doğru olduğunu, davacının işten çıkarılmayıp çalıştığı kanaatine ulaştığını” beyan ettiğine göre, davalının ispat külfetini yerine getirdiği kabul edilerek mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19485, Karar No: 2024/9635, Tarih: 07.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/19485 E.  ,  2024/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/30 E., 2016/217 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal suçları ile sanık ... hakkında hakaret suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Elbistan Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanıkların atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7290, Karar No: 2015/5648, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7290 E.  ,  2015/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2015/36-2015/53

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 3. Sulh Hukuk ve Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin "Ç. Mah. İstiklal Sk. No:11 İç kapı No:2 Reşadiye/Tokat" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin “N. Hatun Mahallesi 177 Sokak No: 6 İç Kapı No: 5 Esenler/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının güncel MERNİS adresinin “N.Hatun Mahallesi 177 Sokak No: 6 İç Kapı No: 5 Esenler/İstanbul” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9160, Karar No: 2011/9160, Tarih: 27.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9160 E.  ,  2011/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LAPSEKİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 3 parsel sayılı taşınmazın  bir  bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, bu bölümün tapu kaydının iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne dair verilen karar Dairece; “... Çekişmeli taşınmazın belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümünün Devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz  kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 29.12.1987 ile davanın açıldığı 19.01.2009 tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu, hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazın bir bölümünün  kıyıda kaldığı saptandığına göre, davacı Hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmek suretiyle  davanın 5841 Sayılı Yasa hükümleri (3402/12-3) gereğince reddine karar verilmesi gerektiği, ” belirtilmek suretiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, davanın reddine  karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükmü gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş olması, karar  tarihi itibariyle doğru ise de, 5841 Sayılı Yasanın,  Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas, 2011/77 Esas sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Öyle ise; kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Diğer taraftan, işin esası bakımından kabul kararı verilmesi halinde 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve eldeki davalara da uygulanması gereken 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağının gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar  bozulmalıdır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün  12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12834, Karar No: 2009/3531, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12834 E.  ,  2009/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi vekili ve Orman Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/03/2009 günü oybirliği ile karar verildi