muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8753, Karar No: 2015/2556, Tarih: 14.04.2015

Arsa sahibi ... tarafından yüklenici ... aleyhine Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada davacı vekili, 7 nolu dairenin müvekkili adına tescili ile 6.229,00 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, bu davada davasını toplam 24.631,43 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece 05.11.2009 gün ve 2009/192 E., 2009/345 K. sayılı ilamla dosyanın asıl davayla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi kurulu rapor ve ek raporları ile tüm dosya içeriğine göre; davacı yüklenici ile davalılar arsa sahipleri arasında 01.11.2005 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı birleşen davada davalı yükleniciye 1, 2, 5, 6, 7, 8, 10 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin isabet ettiği, sözleşmenin 14. maddesinde yüklenicinin hangi işleri tamamlamasından sonra kendisine verilecek hangi bağımsız bölümü kazanacağının belirlendiği, 16. maddesinde ise, davacı yüklenicinin cezai şart alacağının düzenlendiği, davacı yüklenicinin yaptığı iş karşılığı asıl davanın konusu olan 9 nolu bağımsız bölümün tapu kaydını hak ettiği, ancak davacı yüklenicinin cezai şart talebinin yerinde olmadığı, birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası yönünden ise davacı yüklenicinin dava konusu 1 ve 15 nolu bağımsız bölümleri istemekle haklı olduğu, ancak cezai şart talebinin yerinde olmadığı, birleşen... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dosyası yönünden ise, davacı arsa sahibinin sözleşmenin tadili ile 7 numaralı bağımsız bölümü talep etmekle haklı olduğu, zaten bu bölümün davacı arsa sahibi adına tescil edildiği ve davacı arsa sahibinin bu daireyi kullandığı, ancak 1.298,04 TL kira alacağı bulunduğu gerekçesiyle, asıl davanın ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı birleşen davada davalı vekili ile davalı-birleşen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

1)Davalı arsa sahibi ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden;

.../..

S.3.

Kararı, davacı birleşen davada davalı vekili ile davalı-birleşen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

1)Davalı arsa sahibi ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden;

.../..

S.3.

Taraflar arasında akdedilen 01.11.2005 gün 31186 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 6. maddesinde, yükleniciye yapı kullanma izin belgesi alma zorunluluğu getirilmiştir. Adı geçen belgenin de dava tarihinden sonra 19.09.2012 tarihinde alındığı anlaşılmaktadır. Davalı-birleşen davacı arsa sahibi vekili davasında kendisine teslim edilmeyen bağımsız bölümle ilgili olarak hem tescil hem de kira tazminatı talep etmiştir. Kira tazminatı fiili kullanım, kiraya verme ve satma halinde talep edilemez. Yüklenicinin yapı kullanma izin belgesini aldığı tarihten önce belirtilen hususların varlığını ispat etmek, iddia eden tarafa aittir. Mahkemece açıklanan hususlar üzerinde durularak 7 ve 9 numaralı dairelerin, kullanılmaya başlanıp başlanmadığı ve kimin tarafından kullanıldığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılması doğru olmadığı gibi ayrıca, 9 numaralı bağımsız bölümün, mahkemece davacı birleşen davada davacı yükleniciye verilmiş ise de dava tarihi itibariyle bu dairenin teminat dairesi olduğu ve henüz bu tarihte yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgeside alınmadığından ve sözleşmenin 14. maddesi uyarınca henüz tescil hakkı da doğmadığından, arsa sahiplerinin bu davanın açılmasında kusurlu olmaması nedeni ile aleylerine harç, masraf ve vekalet ücretine hükmedilmesinde de isabet görülmemiş olup, hükmün davalı birleşen davada davacı arsa sahibi ... lehine bozulması gerekmiştir.

2)Davacı-birleşen davada davalı yüklenici ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; bozma nedenine göre, adı geçen vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı-birleşen davada davalı yüklenici ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3268, Karar No: 2017/8039, Tarih: 19.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3268 E.  ,  2017/8039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan bilirkişi tarafından 1966 tarihli memleket haritası incelendiği halde dayanağı hava fotoğrafı ve 1973 hava fotoğrafından üretilen memleket haritası incelenmemiştir.Bu sebeple 1953 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1973 hava fotoğrafından üretilen memleket haritası dosya içerisine alındıktan sonra;

Dava dosyasının keşfe katılan fen ve orman bilirkişilere verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1966 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1973 hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de,memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, o hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek raporun dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1682, Karar No: 2013/18030, Tarih: 12.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1682 E.  ,  2013/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede,

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

Sanık ... temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında 5015 sayılı yasanın ek 5/1- fıkrasına muhalefetten dava açıldığı halde gerekçeli kararda 5607 sayılı yasanın 3/5 fıkrasına muhalefetten dava açıldığının yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından" Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT ye göre hesap edilen 575 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsil edilerek müdahil idareye verilmesine," kısmının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9. fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan ... içinde aynı husus söz konusu olup CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/9103, Karar No: 2022/4834, Tarih: 13.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9103 E.  ,  2022/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10035, Karar No: 2019/12544, Tarih: 15.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10035 E.  ,  2019/12544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Düşürülmesi

Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’ın, 08/11/2014 tarihinde saat 15.40 sıralarında şehir içi toplu taşıma aracından indiği esnada üzerinde bulunan cep telefonunun çalındığını fark ederek kolluk kuvvetlerine müracaat ettiği, suça konu telefonun iletişim kayıtları incelendiğinde, telefona aynı gün saat 21.44’de sanık ...’a ait GSM hattının takıldığı ve telefonun bu hat ile kullanıldığının tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında, suça konu cep telefonunu hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle ayrı soruşturma yürütülen oğlu ...’un bir otobüs içinde bularak eve getirdiğini ve kendisine ait hattı takarak kullandığını ve oğlundan telefonu yetkililere teslim etmek amacıyla aldığını fakat işleri nedeniyle teslim edemediğini belirttiği ve Cumhuriyet Savcısı huzurunda savunmasının alındığı esnada telefonu kendi rızasıyla adli makamlara teslim ettiği olayda; sanığın oğlu olan ...hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturmaya ilişkin dosyanın onaylı bir örneğinin dosya arasına alınarak ...’un CMK 45 ve devamındaki maddeler uyarınca tanıklıktan çekilme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla ifadesine başvurulması ve sanık ...’un savunmasının alınması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken; yanılgılı değerlendirme ve eksik kovuşturma ile takibi şikayete bağlı olmayan 5237 sayılı TCK’nin 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilemesi suçundan şikayet yokluğu nedeni ile 5237 sayılı TCK'nin 73. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7505, Karar No: 2019/5969, Tarih: 26.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7505 E.  ,  2019/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalı ...’na doğrudan Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla;

Bu durumda mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4294, Karar No: 2008/5313, Tarih: 18.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4294 E.  ,  2008/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki şerhin kaldırılması ve cins tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen 09.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının maliki olduğu 4991 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki "arsa" olarak gözüken cinsinin "iki katlı yığma bina" olarak tashihi ile, tapu kaydındaki "6785 Sayılı Kanunun 11.maddesine tabidir" şerhinin terkini istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, istemler hakkında idari yargının görevli olduğu gerekçe gösterilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde, cins tashihinden başka 4991 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki 18.05.1971 tarihli "6785 Sayılı Kanunun 11.maddesine tabidir" şerhinin terkini de istenmiştir. Bu şerhin terkin edilmesinde davacının hukuki yararı mevcut olup, bu gibi davalara adli yargı yerinde bakılır. Bu nedenle, mahkemenin davacının bu ikinci istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermesi gerekirken, bu istem hakkında da idari yargı yerinin görevli olduğu biçiminde karar vererek, dava dilekçesinin görev yönünden reddi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılması gereken iş, şerhin terkini istemine ilişkin talep bakımından tefrik kararı vererek, işin esasına girip olumlu yada olumsuz bir hüküm kurmak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.