muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21515, Karar No: 2016/499, Tarih: 14.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21515 E.  ,  2016/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre katılanın ikamet ettiği apartmanın ortak kullanımda bulunan depodan dört adet otomobil lastiğinin sanık tarafından alınmış olabileceği şüphesiyle sanığı telefonla aradığı, sanığın lastikleri almadığını, lastikleri almış olsa bile yanlışlıkla almış olabileceğini beyan etmesi ve suça konu lastiklerin ele geçirilememesi karşısında; savunmanın aksine kesin, yeterli, hukuka uygun ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7414, Karar No: 2021/5898, Tarih: 08.10.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/7414 E.  ,  2021/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, projesi ile birlikte tezgah ve dolap yapımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve öncesinde (Kapatılan) Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı bulunmasına göre, kararın temyiz incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6894, Karar No: 2021/10393, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6894 E.  ,  2021/10393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Manisa 4. Asliye Hukuk ile Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava alacak istemine ilişkindir.

Manisa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, HMK’nın 6. maddesindeki "bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir." hükmü ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 89.(eski BK.73) maddesi uyarınca "para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olacağı", dolayısıyla davanın, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabileceği düşünüldüğünde, somut olayda para alacağına ilişkin davada davalının ikametgahının Ankara, davacının Ardahan olduğu ve davalının da süresi içerisinde cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunarak Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, dosya kapsamında bulunan Manisa Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü'nün 06/02/2020 tarih, 12029699 sayılı yazı cevabının eklerinde yer alan davacının 23/09/2016-16/07/2018 tarihleri arasında Çelik Kuvvet Şube Müdürlüğü'nde görevli iken görev almış olduğu maç listesi incelendiğinde davacının 2016 ve 2017 yıllarında Manisa ilinde yapılan maçlarda görevlendirildiği tespit edildiğinden davanın sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceğinden HMK'nın 10.maddesi gereğince Manisa mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Ayrıca BK'nın 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda 6222 sayılı Kanundan doğan görevlendirme sonucu hakediş alacağına ilişkin davanın Manisa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, 6100 sayılı HMK'nun 6. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralına göre yetkili mahkemenin davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olan Ankara Mahkemeleri olduğu, BK'nın 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerekli olup alacaklı davacının yerleşim yerinin Merkez/Ardahan olduğu, dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, Manisa İlinde yetkisiz bir mahkemede dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3904, Karar No: 2022/15171, Tarih: 28.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3904 E.  ,  2022/15171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II- 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri nedeniyle avukatlık ücreti tayin edilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekalet ücretiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 4.080 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığa yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 08.10.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15817, Karar No: 2017/3459, Tarih: 26.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15817 E.  ,  2017/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanun'un 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklmalar ışında; 07.01.2014 tarihli iddianame içeriğine ve incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, aynı şirkette çalışan 14 kişilik bir grupla yapılan gezi dönüşü sırasında servis aracında katılanın başbakan hakkındaki aleni olmayan konuşmaları kaydettiği ve bu kayıtları bağlı bulundukları şirketin genel müdürlüğüne gönderdiği iddia ve kabul edilen olayda,

Katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 07.11.2013 tarihli soruşturma aşamasındaki savunmsına eklediği 04.11.2013 tarihli yazılı savunma dilekçesi içeriğine göre kendisinin dahil olmadığı konuşma içeriklerini kendisine ait cep telefonu ile kaydedip, bu kayıtları bağlı bulundukları şirketin genel müdürlüğüne göndermesi şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 133/1 ve 133/3 maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli gerekçe olmadan delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1467, Karar No: 2018/40, Tarih: 16.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1467 E.  ,  2018/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulundurmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2.maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “sanık için atanan zorunlu müdafi giderinin” çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3212, Karar No: 2008/8919, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3212 E.  ,  2008/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının kendisinden 3.1.2006 tarihinde koltuk, salon ve yemek odası takımı aldığını, MDF olarak satılan takımın suntalem olarak teslim edildiğini ve ayıplı olduğunu bildirerek TSHH müracaat ettiğini, Hakem Heyetince yemek odası takımının satıcıya iadesi ile 2.300,00 YTL borcuna karşılık olan senedin tüketiciye verilmesine karar verildiğini, davalının kendilerine 2.300,00 YTl borcunun olduğunu, ödeyemeyince TSHH ne başvurduğunu, suntalem olarak tahhütlerinin bulunmadığını, mobilyanın ayıplı olmadığını ileri sürerek TSHH kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, kendisine ... belgesi verilmediğini, MDF yerine suntalem teslim edildiğini, mobilyanın ayıplı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mobilyaların zorunlu olan ... belgesinin verilmemiş olması ve tüketici dışındaki sebeplerle bozulmuş olduğuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5. maddesi gereğince; başvuru tarihine göre değeri 724,98 YTL nin altında bulunan uyuşmazlıklar için TSHH başvuru zorunlu olup, verilecek kararın tarafları bağlayacağı,aynı yasanın 22/6. maddesi gereğince 724,98 YTL ile üstündeki uyuşmazlıklar için TSHH ce verilen kararların sadece Tüketici mahkemesinde delil olarak 2008/3212-8919

ileri sürülebileceği kararlaştırılmıştır. Somut olayda 2.300,00 YTL için TSHH tarafından alınan karar bağlayıcı olmayıp sadece Tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülme niteliğine sahiptir.Hal böyle olunca davacının eda davası açmak yerine delil niteliğindeki TSHH kararının kaldırılmasını talep etmekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile esastan reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 maddesi hükmü uyarınca sonucu itibarı ile doğru olan mahkeme kararının gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

2-Onama sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerden dolayı hükmün gerekçesinin az yukarıda açıklandığı şekliyle düzeltilmesine ve temyiz edilen hükmün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 2. bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelemesine yer olmadığına, peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/5169, Karar No: 2014/7839, Tarih: 18.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5169 E.  ,  2014/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ilgili orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı, orjinalinden çekilmiş orman tahdit harita örneğinin getirtilmesi,

2) Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2685, Karar No: 2006/5479, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2685 E.  ,  2006/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Mahkemesi

Sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık ... hakkında açılan davada beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında yapılan şikayet sermaye şirketinin iflasını istememek olduğu halde bu yöndeki kanıtlar değerlendirilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken istek dışına çıkılarak mal beyanında bulunmamak suçundan beraat hükmü kurulması bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...