muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7413, Karar No: 2007/8476, Tarih: 28.06.2007

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 22.03.2007 gün ve 2007/2807-3126 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 28.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5930, Karar No: 2014/10687, Tarih: 18.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5930 E.  ,  2014/10687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılması için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı komşuları ile birlikte 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi çalışmalarından önceki durumunu gösterir kadastro paftası ile yenileme çalışmalarından sonraki durumunu gösterir kadastro paftaları getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra;

Dosyanın raporları hükme esas alınan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı gösterir kesinleşmiş orman kadastro haritası ile dava konusu taşınmazı komşuları ile birlikte gösterir yenileme çalışmalarından önceki kadastro tapulama paftası ile yenileme çalışmalarından sonraki kadastro tapulama paftasının ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları yenileme çalışmalarından önceki kadastro paftası ile yenilemeden sonra düzenlenen kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, ayrıntılı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/894, Karar No: 2016/9373, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/894 E.  ,  2016/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Buğday, kuru soğan, şeker pancarı ve çeltik ürünün dekar başına verim miktarlarının, Osmancık İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7399, Karar No: 2018/13430, Tarih: 30.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/7399 E.  ,  2018/13430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

1- Davaya konu 6348 parsel sayılı taşınmaza, kadastro sırasında uygulanan tapu kayıtlarının sınırlarının, “...”, “...”, “...”, “...”, “... oğlu ...”, “Kız oğlu ...” okuduğu iddia edilmiş olunmakla, davaya konu parselin bulunduğu alanın krokisi de eklenmek suretiyle, “...”, “...”, “...”, “...”, “... oğlu ...”, “Kız oğlu ...” adlarına tapu kaydının bulunup bulunmadığı hususunun Tapu Müdürlüğünden ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından sorularak, verilecek cevap ile bilgi ve kayıtların dosya arasına alınması,

2-T.C İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden, “...”, “...”, “...”, “...”, “... oğlu ...”, “Kız oğlu ...” isimli kişilere ait nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığının, var ise, bu kişilere ait kaçak, yitik kaydının bulunup bulunmadığının sorularak, verilecek cevap ile bilgi ve kayıtların dosya arasına alınması,

3-Davaya konu taşınmaza, kadastro sırasında uygulanan vergi kayıtlarının, ilgili kurumlardan celbi ile dosya arasına alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.5.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1428, Karar No: 2018/3017, Tarih: 11.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1428 E.  ,  2018/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalılar ..., ... ve asli müdahil vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve önce birleştirilip bilahare tefrik edilerek mahkemenin ayrı bir esasına kaydedilen dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup, yüklenici tarafından arsa sahibi vekili ve 3. kişi aleyhine açılan dava 3 adet bağımsız bölüm için tapu iptâli ve tescil istemine, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan ... tarafından yüklenici arsa sahibi ve 3. kişi Lütfü'ye karşı açılıp eldeki davaya birleştirildikten sonra tefrik edilen davada ise 10 nolu bağımsız bölüm yönünden tapu iptâli ve tescil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece 26.10.2016 tarihli ara kararın 1. maddesinde birleştirilen ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/366 Esas sayılı ... tarafından açılan dava dosyasının tefrik edilerek mahkemenin ayrı bir esasına kaydedilmesine ve asıl davada 4 nolu bağımsız bölümle ilgili davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... hakkındaki davanın usulden reddine, 10 ve 17 nolu bağımsmız bölümlere ilişkin davanın depo ettirilen eksik işlerin giderim bedelinin arsa sahibine ödenmesi koşuluyla birilkte ifa suretiyle kabulüne dair verilen karar davacı vekili, davalı arsa sahibi ... ve vekili ... vekili ve birleştirildikten sonra tefrik edilen dava dosyası davacısı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılar mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... ile davalı arsa sahibi ... ve vekili ... vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

...'ın temyiz itirazlarına gelince;

2-... 10 nolu bağımsız bölümle ilgili asli müdahale talebinde bulunmuş ve müdahale harcını yatırmadığından mühadale talebi reddidilmiş ise de; ... 1. Asliye

1-Dosyadaki yazılar mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... ile davalı arsa sahibi ... ve vekili ... vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

...'ın temyiz itirazlarına gelince;

2-... 10 nolu bağımsız bölümle ilgili asli müdahale talebinde bulunmuş ve müdahale harcını yatırmadığından mühadale talebi reddidilmiş ise de; ... 1. Asliye

Ticaret Mahkemesi'nin 2015/366 Esasına kayıtlı olarak arsa sahibi ile yüklenice ve dava ettiği bağımsız bölümü devralan 3. kişi aleyhine açtığı davada kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile yüklenicinin yapımını üstlendiği taşınmazdan yükleniciye kalan 10 nolu bağımsız bölüm yükleniciden satın alması nedeniyle temliken tescil talebinde bulunmuştur. Söz konusu dava, mahkemenin 2015/696 sayılı kararıyla irtibat nedeniyle asıl dava ile birleştirilmiştir. 3. kişi ...'ın açtığı dava ile yüklenicinin açtığı davada aynı kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanıldığı konuları farkıl olmakla birlikte yüklenici arsa sahibi ve bağımsız bölüm devredilen 3. kişinin her iki davada da yer aldığı ...'ın talep ettiği 10 nolu bağımsız bölümün asıl davada da yüklenici tarafından talep edilmiş olup, tarafların bu kısmı, konusu ve 10 nolu bağımsız bölüm yönünden dava konusu taşınmazın aynı olması ve ...'ın 10 nolu bağımsız bölümün alacağın temliki nedeniyle kendisine ait olması gerektiğini ileri sürdüğü ve bir davada verilecek karar diğer davanın sonucunu etkileyeceğinden 6100 sayılı HMK'nın 106. maddesi hükmünce fiili ve hukuki irtibat nedeniyle davalar birlikte görülmesi zorunlu ve usul ekonomisi gereğidir.

Bu durumda mahkemece ... tarafından yüklenici arsa sahibi ve 3. kişi aleyhine açılıp birleştirilen dava dosyasının birlikte görülüp, taraf delilleri de toplandıktan sonra bu dava yönünden de sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin 26.10.2016 tarihli ara kararı ile tefrik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi ... ve ...'in tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca tefrik edilen dosya davacısı ...'ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün tefrik karar verilmesi yönünden ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 2.049,30 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ten alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asli müdahile geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25765, Karar No: 2014/9918, Tarih: 24.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25765 E.  ,  2014/9918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmancık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.5.2013

NUMARASI :Esas no:2010/591 Karar no:2013/345

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından kocanın kabul edilen boşanma davası, manevi tazminat ve iştirak nafakasının miktarı ile ziynet alacağı yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ile kadın lehine hükmolunan tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, davacı-karşı davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği ve eve geç gelerek sadakatsiz davranışlar sergilediği gerekçesiyle, kocanın boşanma davası kabul edilmiş ise de, bu konuda dinlenen davalı-karşı davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla kocanın boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına nazaran davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı-davalı (kadın)'ın ziynet eşyası alacağı davası, gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı-davalı delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağıyla ilgili olarak davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması yemin teklif edildiği takdirde ise, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK. md. 227 - 238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. , 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle kocanın kabul edilen boşanma davası, manevi tazminat ve ziynetler yönünden davacı-karşı davalı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ö. F.e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran Şehriban'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2014 (Per.)

işin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra Başkan Vekili 'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/2624, Karar No: 2014/13305, Tarih: 03.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2624 E.  ,  2014/13305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme proğramının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de; elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Meram Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 18.10.2011 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA, 03.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.