muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2270, Karar No: 2018/7966, Tarih: 19.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2270 E.  ,  2018/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.03.2010 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı ... iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 14.11.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; dava konusu 2999 ada 1 parsel numaralı taşınmaz üzerine, davalı arsa sahipleri ...ve ... ile davalı yüklenici ... ve... (... Ltd Şti) arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yüklenici (... Ltd Şti)’nin dava konusu H blok, 2 nolu bağımsız bölümü 22.04.1999 tarihli sözleşme ile inşaatta doğrama imalatları yapan taşeron davalı ...’a devri sonrası, davacının da 04.04.2002 tarihli sözleşme ile davalı ...’dan H blok, 2 nolu bağımsız bölümü temlik aldığı iddiasına dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen ilk karara ilişkin Dairemizin 22.05.2012 tarih, 2012/4037-7279 E-K sayılı ilamıyla "...Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temliki halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Somut olayda; arsa sahipleri davalılar ile yüklenici taraf arasındaki ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/205 Esas numaralı dava dosyasının bekletici mesele yapılarak, bu davanın sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bu defa davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün; Dairemizin 21.10.2015 tarih, 2015/11000-9358 E-K sayılı ilamıyla; hükmün infaza elverişli olmaması ve yargılama giderleriyle vekalet ücretinin HMK'nin 326. maddesine göre belirlenmesi ve davalılar lehine reddedilen miktar üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece son bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar (..., ..., ..., ...,..., ..., ...) vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı olarak ... iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteği olduğundan, bu davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece son bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar (..., ..., ..., ...,..., ..., ...) vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı olarak ... iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteği olduğundan, bu davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir.

Somut olaya gelince;

Davalı arsa sahipleri ile davalı yükleniciler arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı tarafların kabulündedir. Mahkemece, davalılar ... ve...ile taşeron davalı ...'ın davalı arsa sahipleri ile zorunlu dava arkadaşı olduğu gözetilmeksizin yüklenici ve taşeron davalılar yönünden davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davaya konu 2999 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan H blok 2 numaralı meskenin güncel ... kaydının incelenmesinde paydaşlarının davalılardan ..., ..., ... , ... ve ... oldukları ve ...'nun payını diğer paydaşlara devrederek tapuda artık paydaş olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davalı ...'in ... kaydında payı bulunmadığı halde, varmış gibi aleyhine hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların harç ve yargılama giderlerine yönelik temyizine gelince; dava, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Hükümlerine tabi olduğundan anılan yasanın 23. maddesi gereğince Tüketici Mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak her türlü dava harçtan muaftır. Başka bir anlatımla davacıdan harç ödemesi istenemez. Bunun gibi davanın diğer yanına da yasadan kaynaklanmayan sorumluluk yüklenerek harç tamamlattırılması mümkün değildir. Ayrıca davalı arsa sahiplerinin davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri anlaşıldığından, mahkemece yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaları da doğru görülmemiştir.

HMK'nin 326. maddesine göre; "Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır."

Hükmün 3. maddesinde yer alan ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 11.903,30TL ilam harcının ve 4. maddesinde yer alan yargılama giderlerinin yüklenicilerden ve davalı taşeron ...'dan tahsili gerekirken davalı arsa sahiplerinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hükmün 5. maddesinde hesaplanan ve davalı arsa sahipleri tarafından sarfedilen yargılama giderlerinin davalı yükleniciler ve davalı taşeron ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili gerekirken davalı arsa sahipleri üzerinde bırakılmasına karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca hükmün 6. maddesinde davalı yüklenici ... tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılması gerekirken davacıya yükletilmesi de doğru görülmemiştir.

Hükmün 5. maddesinde hesaplanan ve davalı arsa sahipleri tarafından sarfedilen yargılama giderlerinin davalı yükleniciler ve davalı taşeron ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili gerekirken davalı arsa sahipleri üzerinde bırakılmasına karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca hükmün 6. maddesinde davalı yüklenici ... tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılması gerekirken davacıya yükletilmesi de doğru görülmemiştir.

Hüküm sonucunda mahkemece vekalet ücretinin HMK'nin 326. maddesi doğrultusunda ve bozma nedenine göre değerlendirilmesi, değerlendirme sonucuna göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ilgili hükümleri uyarınca hesaplanması, dava konusu taşınmazın 170.93/326.79 oranındaki payına isabet edecek şekilde davacı lehine nispi, davalı arsa sahipleri lehine ise maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/70, Karar No: 2014/2875, Tarih: 14.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/70 E.  ,  2014/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2008

NUMARASI : 2007/451-2008/17

Taraflar arasında görülen iflasın ertelenmesi süresinin uzatılması davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20.09.2013 tarih ve 2013/3757 esas, 2013/5581 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi müdahil M.. Y.. tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili müvekkili şirketin iflasının ertelendiğini, iyileştirme projesinin revize edildiğini ve şirketin durumunun iyileştiğini ileri sürerek, iflâsın ertelenmesinin bir yıl süreyle uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; borca batıklığın devam ettiği, borçların tümüyle ödenemediği, ancak çoğunun ödeme planına bağlandığı, bu çerçevede ödemelerin iyi niyetle devam ettiği-, sunulan iyileştirme projesinin uygulanabilir olduğu, erteleme kararının dördüncü kez uzatılması için İİK'nın 179. maddesindeki koşulların oluştuğu, üçüncü bir yıllık erteleme süresinin 23.01.2011 tarihinde başlayıp 23.01.2012 tarihinde dolduğu gerekçesiyle, iflasın ertelenmesi süresinin 23.01.2012 tarihinden itibaren bir yıl süre ile uzatılmasına; şirket hakkında ilk erteleme ve uzatma kararı ile birlikte verilmiş bulunan ve İİK'nın 179/b maddesinde öngörülen tüm muhafaza tedbirlerinin, şirket yetkilileri ile kayyımın görev, yetki ve sorumluluklarının bu süre içersinde de aynı şekilde devam etmesine dair verilen karar, Dairemizin 20.09.2013 tarih ve 2013/3757 esas, 2013/5581 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, müdahil M.. Y.. karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil Musa Yavaş'ın karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2022, Karar No: 2014/2084, Tarih: 18.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2022 E.  ,  2014/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,davacının maliki olduğu ve davalı şirkete kasko sigortalı olan aracın yaşanan tek taraflı trafik kazası sonucunda hasarlandığını, hasar bedelinin talep edilmesine rağmen sigorta şirketi tarafından talebin teminat dışı olduğu gerekçesiyle bir ödeme yapılmadığını belirterek 10.000,00TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1574, Karar No: 2021/4441, Tarih: 22.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1574 E.  ,  2021/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanıklar yönünden ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından gerçekleştirilen yargılama sonucunda, suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’in eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek ...’in bu suçtan mahkumiyeti ile ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanık ...’un atılı suçlardan beraatine, sanık ...’un ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2019 gün ve 2019/16 Esas, 2019/284 Karar sayılı hükümlerin sanık ... müdafisi, katılan mağdur vekili ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.03.2021 gün ve 2020/8761 Esas, 2021/2139 sayılı onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2021 günlü, 14- 2020/84956 sayılı itiraznamesi ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 16.03.2021 gün ve 2020/8761 Esas, 2021/2139 sayılı onama kararının sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı şekilde 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine eklenen iki ve üçüncü fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın 5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesi dikkate alınarak, 103/2 ve 103/3. maddelerine göre belirlenecek ceza üzerinden aynı Kanunun 43. maddesinin tatbikiyle yapılacak artırım sonucunda bulunacak miktarın 103/6. maddesi ile tespit edilecek cezaya ilavesi suretiyle yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması sonucunda fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisi ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 43/1 ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerdeki ''18 YIL 9 AY'' ve ''15 YIL 7 AY 15 GÜN'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "...17 YIL ..." ve "...14 YIL 2 AY ... " ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dairemizce sanıklar ile suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulup, itiraza konu edilmeyen diğer hükümlerle ilgili verilen 16.03.2021 günlü onama kararlarının AYNEN MUHAFAZASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7316, Karar No: 2014/3497, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7316 E.  ,  2014/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle yangına neden olma suçundan sanık ... hakkında 11.02.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve TCK.nun 171/1-a madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 02.02.2012 gün, 2011/593 esas, 2012/158 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın harman yerinde arta kalan saman artıklarını toplayıp yakmaktan ibaret eyleminin anız yakma niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamış; 5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanması halinde verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi gerekirken, infazı sınırlar biçimde “temizlik sektöründe kamuya yararlı bir işte” çalıştırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "temizlik sektöründe'' ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8661, Karar No: 2016/9147, Tarih: 04.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/8661 E.  ,  2016/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalının anne ve çocuklar yararına hükmolunan tedbir nafakalarına (TMK m.197) yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı kadın evlilik birliğinin halen devam ettiği davalı erkekle fiilen ayrı yaşadıklarını belirterek, çocukların velayetlerinin tedbiren kendisine verilmesi ile birlikte çocuklar ve kendisi için nafakaya hükmolunmasını talep etmiş, mahkemece; fiilen ayrı yaşasalar da tarafların halen evli oldukları ve Türk Medeni Kanununun 336/1. maddesine göre velayeti birlikte kullanmalarının asıl olduğu kabul olunarak velayetle ilgili bir düzenleme yapılmamış, davacı anne ve yanında bulunan müşterek çocuklar yararına Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince tedbir nafakasına hükmolunmuş, hüküm davalı erkek tarafından tüm yönleriyle temyiz edilmiştir.

Davacının kendisi ve çocuklar yararına istediği nafaka talebi bağımsız tedbir nafakası davası (TMK m.197) niteliğinde olup, değer ölçüsüne göre nispi harca tabidir. Nispi harca tabi davalarda karar ve ilam harcının dörtte biri işlem yapılmadan önce peşin ödenir (Harçlar Kanunu m.28/a). Yargısal işlemlerde alınacak harçlar ödenmedikçe yargılamaya devam edilerek hüküm verilemez. Davacı dava dilekçesiyle maktu harç yatırmıştır. Davacıya dava değeri üzerinden hesaplanacak nispi peşin harcın Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri gereğince tamamlattırılması; harç tamamlandığı takdirde işin esasının incelenmesi; aksi takdirde, Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, eksik nispi peşin harç tamamlatılmadan işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalının velayet düzenlemesine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır (TMK m. l97/son). Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmişse hakim velayeti eşlerden birine verebilir (TMK m. 336/2). Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Anne ve baba arasındaki evlilik birliği halen devam ettiğine göre, davacı annenin velayetlerle ilgili talebi, Türk Medeni Kanunu'nun 197/son ve 336/2. maddeleri gereğince, müşterek çocukların velayetlerinin tedbiren kendisine verilmesi isteğini içermektedir.

.../...

.../...

Geçici nitelikte bile olsa, çocuğun velayetinin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun üstün yararıdır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Mahkemece; yaşı gereği idrak çağında bulunan 2004 doğumlu Emirhan'ın velayet konusunda görüşlerine başvurulmamış, çocukların üstün yararının belirlenmesi bakımından anne ve babanın yaşam koşulları ve çocuklara bakım olanakları konusunda bir araştırma yapılmamıştır. Toplanan delillerden; tarafların uzun süredir fiilen ayrı yaşadıkları anlaşıldığına göre, mahkemece 4787 sayılı kanunun 5. maddesi uyarınca görevlendirilecek uzman veya uzmanlar vasıtasıyla tarafların yaşam koşulları ile ilgili inceleme yapılması; anne ve babanın gerektiğinde mahkemece bizzat dinlenerek ekonomik ve sosyal durumları ile çocuklara bakım olanakları konusunda kendilerinden bilgi alınması ve idrak çağında bulunan ortak çocuk .... mahkemece bizzat dinlenerek velayet konusunda görüşlerinin alınması ile tüm deliller birlikte değerlendirilip gerçekleşecek sonucuna göre, Türk Medeni Kanunu'nun 197/son ve 336/2. maddeleri kapsamında bir önlem olarak geçici velayet düzenlemesi yapılması gerekirken, bu taleple ilgili yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.05.2016 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2013/14535, Karar No: 2014/8060, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14535 E.  ,  2014/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-TAPDK, davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK'nun 260. maddesi uyarınca anılan kurum vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan TAPDK, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.