muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/44, Karar No: 2020/510, Tarih: 08.12.2020

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmış ise suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira müşterek faillikte aranan en önemli unsurlardan birisi, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmasıdır.

Müşterek faillik, suçun birden fazla suç ortağı tarafından "birlikte suç işleme kararına bağlı olarak" ve "fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulmak suretiyle" müştereken gerçekleştirilmesidir. Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için, her bir suç ortağı "fail" statüsündedir. Müşterek faillerin hareketleri bir bütün olarak adeta tek kişinin fiili gibi değerlendirilir. (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınları, Kasım 2013, s. 440.), Bu nedenle müşterek faillerin her biri kanunda o suç için öngörülmüş temel ceza ile cezalandırılmalı, ancak bu ifadeden müşterek faillerin mutlaka aynı miktarda ceza ile cezalandırılmalarının zorunlu olduğu şeklinde bir sonuç da çıkarılmamalıdır. Kusurun ağırlığı, amaç ve saik gibi faile göre farklılık gösteren kriterlere dayanılarak her bir fail yönünden temel cezanın farklı şekilde belirlenmesi mümkün ise de meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı gibi her fail için geçerli ortak kriterlere dayanılarak temel cezanın farklı şekilde belirlenmesinin eşitlik ilkesine aykırı olacağı ve ayrıca çelişkiye neden olacağı açıktır.

Uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından TCK’nın "zincirleme suç" kavramı üzerinde de durulması gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’na hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır.' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise TCK’nın "Suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44 (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

TCK'nın 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır." denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK’nın 43/1. maddesinde bulunan, "değişik zamanlarda" ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gereklidir ki, bunun sonucu olarak, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı kabul edilmiştir. Bu hâlde zincirleme suç hükümleri uygulanarak artırım yapılamayacak, ancak bu husus TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabilecektir.

Burada "aynı zaman" ve "değişik zaman" kavramları üzerinde durulmalıdır. Kanunda bu konuda bir açıklık bulunmadığından ve önceden kesin belirlemelerin yapılması mümkün olmadığından, bu husus her somut olayın ve suçun özellikleri göz önüne alınarak değerlendirilmeli ve eylemlerin "değişik zamanlarda" işlenip işlenmediği tespit edilmelidir. Bu bağlamda "aynı zamanda" kavramı dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıkları aynı zaman dilimi olarak kabul edilmelidir. Nitekim, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 tarihli ve 98-143 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında da bu hususlar vurgulanmıştır.

TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında öğretide de zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Öte yandan, Kanunumuz zaman konusunda olduğu gibi, suçların işlendikleri yer bakımından da bir sınır koymamıştır. Ancak, suçların aynı yerde işlenmeleri, suç işleme kararındaki birliğin bir işareti olarak kabul edilebilir.

TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında öğretide de zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Öte yandan, Kanunumuz zaman konusunda olduğu gibi, suçların işlendikleri yer bakımından da bir sınır koymamıştır. Ancak, suçların aynı yerde işlenmeleri, suç işleme kararındaki birliğin bir işareti olarak kabul edilebilir.

Aynı suç işleme kararının varlığının olaysal olarak suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlâl edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir.

TCK'nın 43/1. maddesi düzenlemesinden anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hâllerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda artırılmaktadır.

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, öğretide aynı neviden fikri içtima olarak tanımlanan TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının da değerlendirilmesi gerekmektedir. Anılan düzenleme; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil, yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanun’un 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı üzere, bir fiilin hukuki anlamda tekliği ile doğal anlamda tekliği kavramlarının aynı olmadığı göz ardı edilmemelidir. Doğal anlamda gerçekleştirilen her bedensel eylem ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de hukuki manada hareketin tek olması ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabulüdür. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de ortaya konulan bu davranışlar, suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki tek bir fiili oluşturmaktadır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2016, s. 492.). Örneğin; failin mağduru birden fazla yumruk ve tekme vurmak suretiyle yaralaması, yalan tanıklık yapan failin birden fazla beyanda bulunması, kasten öldürme fiilinin her biri tek başına öldürücü nitelikte beş bıçak darbesi ile işlenmesi vb. gibi.

TCK’da bazı suçlarda özel olarak aynı neviden fikri içtima hükmüne de yer verilmiştir. Örneğin; belirsiz sayıda kişilerin sağlığını bozmak amacıyla ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli olacak surette, radyasyona tabi tutulması hâlinde, radyasyon yayma suçunun temel şekline nazaran daha ağır ceza öngörülmüştür (TCK’nın 172/2. maddesi). Bu suçlar için özel bir aynı neviden fikri içtima kuralı öngörülmüş olduğundan, ayrıca TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılması yoluna gidilmeyecektir.

Aynı neviden fikri içtimadan söz edilebilmesi için;

1- Fiilin hukuki anlamda tek olması,

2- Birden fazla suçun işlenmiş olması,

3- İşlenen birden fazla suçun "aynı suç" olması,

4- Bu suçların mağdurlarının farklı olması gerekmektedir.

Bu dört şart birlikte gerçekleştiğinde, faile tek ceza verilecek, ancak bu ceza artırılacaktır. Örneğin; bir sözle birden çok kişiye karşı cinsel tacizde bulunulması, bir mektupla birden çok kişiye hakaret edilmesi, bir odada bulunan çok sayıda kişinin üzerine kapının kilitlenmesi suretiyle hürriyetlerinden yoksun kılınmaları, içerisinde beş kişiye ait cüzdanların bulunduğu çantanın çalınması hâllerinde aynı neviden fikri içtima söz konusu olup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Tanık ...’in olay tarihinden 5 gün önce açtığı iş yerinde inceleme dışı mağdur ...’in alım-satım müdürü olarak çalıştığı, mağdureler ... ve ...’in ise olaydan bir gün önce sekreter ve temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladıkları, tanık ...’in daha önce borçlandığı sanık ...’ın esnaflardan tanık ...’in ve...’in dolandırıcı olduklarına dair bilgi aldığı, bu nedenle tanık ...’ten alacaklı olan kişilerin telefon numarasını bularak onlarla irtibata geçtiği, sanık ...’in tanık ...’ten alacaklı olduğu ve olay yerine geldiği, yanında amcasının oğlu ...’in de bulunduğu, sanık ...’ın ise ağabeyi ...’ın tanık ...’ten olan alacağı nedeniyle ağabeyinin arkadaşı sanık ...’la birlikte olay yerine geldiği, sanıkların, iş yerine hep birlikte girdikleri, sanıklar ... ve...’in inceleme dışı mağdur ...’i kendilerini tanık ...’e götürmesi için alıkoyup bir araca bindirdikleri, ...’a ait kimlik bilgilerini kullanan ... isimli kişinin dışarıda beklediği, sanıklar ...’ın ise ... ve ...’i odaya kilitledikleri, o esnada dışarı çıkmak isteyen ...’yı sanık ...’nin darbetmesi sonucu, ...’nın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanık ...’nin ele geçmeyen silahı çıkararak mağdureleri tehdit ettiği, ...’i götüren sanıkların ise "Susun. Polise haber vermeyin. Bir şey görmediniz. Duymadınız. Dışarı çıkarsanız size tecavüz edip öldürürüz." dedikleri olayda;

Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın alacaklı oldukları tanık ...’in iş yerine hep birlikte gitmeleri, sanıklar ... ve...’in inceleme dışı mağdur ...’i kendilerini tanık ...’in yanına götürmesi için alıkoymaları, iş yerinde kalan sanıklar ...’ın ise mağdureler ... ve ...’in serbest bir şekilde hareket etme özgürlüklerini mutfağın kapısını kilitlemek suretiyle sınırlamaları, ...’in mutfağın dışında beklemesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun niteliği gereği temadi eden bir suç olması, sanık ...’nin dışarı çıkmak isteyen mağdure ...’yı basit tıbbi müdahaleyle giderebilecek şekilde yaralaması, aynı mağdurelere dışarı çıkmaya çalışmaları hâlinde tecavüze uğrayacaklarının sanıklar tarafından söylenmesi ve bu suretle cinsel dokunulmazlıklarına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceğinden bahisle tehdit edilmeleri, yapmış oldukları iş bölümü doğrultusunda ve anlatılan şekilde mağdurelerin cebir ve tehditle özgürlüklerinden yoksun bırakılmaları ile birlikte sanıkların her birinin cebir uygulama ve tehdit etme pozisyonunda bulunmaları ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna fikir ve eylem birliği içerisinde katılarak olay üzerinde birlikte hâkimiyet kurmaları hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; TCK’nın 109. maddesinin ikinci fıkrasında "Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada, cebir, tehdit veya hile kullanırsa…" şeklindeki düzenleme de gözetildiğinde zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanabilmesi için fiilin yani hareketin tek olması ve bu fiille aynı suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi gerektiği, ancak sanıklar ..., ..., ... ve...’ın TCK’nın 37. maddesinin birinci fıkrası delaletiyle birlikte hareket etmek suretiyle mağdure ...’ya karşı cebir ve tehdit, mağdure ...’e karşı ise tehdit uygulayıp eylemlerini ayrı ayrı gerçekleştirerek onları hürriyetlerinden yoksun kıldığı, dolayısıyla, sanıkların konusu suç olan fiillerinin hem doğal anlamda hem de hukuki anlamda birden çok olduğu gözetildiğinde, haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanık ... hakkında itiraza konu ve Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 23.11.2017 tarihli ve 10766-5894 sayılı kararıyla temyiz yoluyla incelenen önceki mahkûmiyet hükümlerinin ortadan kaldırılması nedeniyle bu hükümlerle ilgili Ceza Genel Kurulunca bir İNCELEME YAPILAMAYACAĞINA,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ön sorunda ulaşılan sonuç gözetilerek sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.12.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29835, Karar No: 2013/23519, Tarih: 04.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29835 E.  ,  2013/23519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanığın temyizine gelince,

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Ancak;

Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun ret, tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/8556, Karar No: 2013/12997, Tarih: 09.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8556 E.  ,  2013/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekilleri ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sevk ve idaresindeki kamyon ile seyrederken karşı yönden gelen ölen yönetimindeki kamyonetin şerit ihlalinde bulunduğunu görmesi üzerine frene bastığı, sol şeride geçtiği sırada kamyonetin tekrar kendi şeridine girmeye çalıştığı, sanığın da kendi şeridine dönerken sanığın şeridinde çarpıştıkları olayda, sanığın kusuru olmadığı, bu hususun kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve Adli tıp Kurumu raporu ile de tespit edildiği sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığından eksik ineceleme ile karar verildiği gerekçesi ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusuru olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin ve mahalli Cumhuriyet Savcısının sanığın kusurlu olduğuna, bilirkişi raporunun yeterli olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1261, Karar No: 2018/4175, Tarih: 09.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/1261 E.  ,  2018/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet( 4389 sayılı Yasaya muhalefet)

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu eylemin, katılan ... ünvanlı Romanya ülkesinde mukim firmanın yetkili temsilcisi ... tarafından Reyhanlı ilçesinde faaliyet gösteren ve sanık ...'in yetkilisi olduğu ... Yün Deri.İth.İhr. San ve Tic.Ltd.Şti. adına satılan toplamda 66.360 USD bedelli yün cinsi eşyanın, sanık ... tarafından ... işlemlerinin tamamlanması amacıyla suç tarihinde Türkiye Halk Bankası Antakya Şubesi nezdinde katılan firma adına açılan hesaba fatura bedellerinin yatırılması ve satın alınan mallara ilişkin bedelin ödendiğine ait transfer belgelerinin düzenlenerek ilgili bankada servis yetkilisi olarak görev yapan sanıklar ... ve ... tarafından ithalatçı firma yetkilisi sanık ...'e verilmesi, ... tescil işlemlerinin tamamlanarak eşyanın gümrükten çekilmesinin ardından sanık ...'in katılan adına düzenlenen ve 22.04.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre Türkiye Halk Bankası'nın uygulama talimatlarına göre bankacılık açısından geçerliliği bulunmadığı bildirilen vekaletnameye ve talimat yazılarına istinaden bankaya yatırılan satın alma bedelinin katılan firma hesabından banka görevlilerinin iştiraki ile çekilmesine ilişkin olduğu,

Eylemin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamında zimmet suçunu teşkil edebileceği, gerek 4389 sayılı Yasanın 24/1 gerekse 5411 sayılı Yasanın 162/1. madde fıkrasına göre bu suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılması bankanın veya Bankacılık ... ve Denetleme Kurumu'nun yazılı başvuru şartına bağlı olup, bu hususun muhakeme şartı olması karşısında, mahkemece durma kararı verilip Bankacılık ... ve Denetleme Kurumu ile ilgili bankanın davadan haberdar edilmesi, bu hususun ikmalinden sonra suç vasfının tayin edilerek yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10031, Karar No: 2012/11568, Tarih: 11.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10031 E.  ,  2012/11568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2011 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalılar aleyhine açılan ... iptali ve tescil davasının reddine ifaya eklenen cezai şarta ilişkin olarak davalı ... aleyhindeki davanın reddine dair verilen 21.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm satın alınmasına dayalı ... iptali ve tescil ile sözleşmede hüküm altına alınan cezai şartın davalı yüklenici ...'den tahsili isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi ... ile diğer davalı yüklenici ..., aralarındaki inşaat sözleşmesinin mahkeme kararı ile feshedildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının davalılar aleyhine açtığı ... iptali ve tescil istemine ilişkin davasının ve ifaya eklenen cezai şarta ilişkin olarak davalı ... aleyhine açtığı davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye kişisel hak sağlar. Yüklenici, edimini yerine getirdiğinde kazanacağı kişisel hakkını, doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, bu hakkı üçüncü kişilere de devredebilir. Bu devir şekli uygulamada alacağın temliki biçiminde yapılmaktadır. Bir tanımlama gerekirse alacağın temliki alacaklı ile onu

Devralan üçüncü kişi arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle tabi bir akittir. Davacı 08.04.2010 tarihli temlik suretiyle satış sözleşmesi başlıklı adi yazılı sözleşmeyle, davalı arsa sahibi ile diğer davalı yüklenici arasında yapılan 12.11.2008 tarihli inşaat sözleşmesi gereğince, yükleniciye düşen 9 no'lu bağımsız bölümün 250.000 TL bedel karşılığında satışının vaat edildiğini, sözleşme gereğince dairenin 20.05.2010 tarihinde tapusunun verileceğinin taahhüt edildiğini, binanın tamamlandığını, eksik işlerin varlığı halinde belirlenecek eksikliklerin kendisi tarafından yaptırılması için süre verilmesini talep ettiğini belirterek, dava konusu taşınmazın davalı adına olan ... kaydının iptali ile adına tescilini, sözleşmede hüküm altına alınan 50.000 TL cezai şartın ... devrinin vaat edildiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili için dava açmıştır.