muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19686, Karar No: 2016/20393, Tarih: 28.06.2016

Bu suçlar ile korunan hukuki değer, spor alanlarında yaşanacak karmaşanın önüne geçmek ve insan onuruna uygun koşullar içerisinde müsabaka izlenmesini sağlanmasıdır.

Spor alanları, müsabaka alanı ve spor müsabakası, 6222 sayılı Kanun'un tanımlar başlıklı 3. maddesinin (g), (f) ve (ı) bentlerinde tanımlanmıştır. Buna göre spor alanları; sportif faaliyetlerin icra edildiği yerlerden müsabaka ve antrenman alanlarının yanı sıra seyircilere ait seyir alanlarını, sporculara ait soyunma odalarını ve 6222 sayılı Kanunun uygulanması kapsamında spor yapmaya elverişli alanları, müsabaka alanı; spor müsabakasının yapılmasına tahsis edilen alanı, spor müsabakası; federasyonların düzenlediği veya düzenlenmesine izin verdiği ya da katkıda bulunduğu her türlü sportif karşılaşma ve yarışmayı ifade eder. Kanunun amaç ve kapsamı dikkate alınarak, müsabaka öncesi; takımların veya seyircilerin stadyum sınırları içine girmelerinden itibaren müsabakanın başlama anına kadar geçen süreyi, müsabaka esnası; müsabakanın başlama anından itibaren bitiş anına kadar geçen süreyi, müsabaka sonrası; müsabakanın bitiş anından takımların ve seyircilerin stadyum sınırları dışına tamamen çıktıkları ana kadar geçen süreyi, yeşil zemin; müsabaka öncesinde, esnasında, devre arasında ve müsabaka sonunda hakemin ve ilgili federasyon temsilcinin izin verdiği kişilerin girebildiği alanı, saha içi; müsabaka için seyircilerin kabulüne başlanmasından itibaren müsabaka sonrası tamamen tahliyesine kadarki zaman zarfında yeşil zemin ile seyircilere ait seyir alanları arasında kalan akredite alanı ifade eder.

Müsabaka alanı, yeşil zemin ve saha içini kapsayan geniş bir kavramdır. Belirtilen yerlere girme yetkisine kimlerin sahip olduğu ilgili federasyon tarafından belirlenir. Böylelikle, bir kimse, yetkisiz olarak müsabaka için seyircilerin kabulüne başlanmasından itibaren müsabaka sonrası tamamen tahliyesine kadarki zaman zarfında yetkisiz olarak yeşil zemin veya saha içine girmesi cezalandırılmalıdır.

Seyirci, müsabaka esnasında kendisine ait olan biletin üzerinde numaralandırılan oturma yerinde bulunmakla, müsabakanın seyrini ve düzenini bozmamakla yükümlüdür. Spor kulüpleri; müsabaka için seyircilerin içeriye alınmaya başlanmasından, müsabaka sonrası seyircinin tamamen tahliyesine kadar geçecek sürede ulusal veya uluslararası federasyonların öngördüğü görevli kişiler dışında kalan kişilerin ve seyircilerin her ne şekilde olursa olsun müsabaka alanına veya yasak alanlara girmesini önleyici tedbirleri almak ile 6222 sayılı Kanun'un "spor alanlarının güvenlik ve düzenine ilişkin tedbirler", "saha güvenliği" ve "müsabaka güvenliği" başlığı atında düzenlenen 5., 6., ve 7. maddelerinde belirtilen ödevleri, 6222 Sayılı Kanun'un Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin "spor kulüplerinin görev, yetki ve sorumlulukları" başlığı altında düzenlenen 12. maddesinde yer alan hükümler kapsamında yerine getirmekle yükümlüdür.

Ülkemizde son yıllarda insan haysiyetine yaraşır, çağdaş ve modern spor alanları yapılmakla birlikte, halihazırda ilgili spor dalının amacına özgünlenmemiş özellikle de futbol dalında sportif faaliyetin icra edildiği yeşil zemini çevrileyen kısmın atletizm pisti olduğu birçok spor alanı gözlenmektedir. Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) tarafından son on yıl içerisinde çıkarılan akreditasyon talimatlarına dikkat edildiği takdirde, top toplayıcı, foto muhabiri, bakım saha içi görevlisi, emniyet görevlileri ve birçok kişi saha içi olarak kabul edilen yeşil zemin ile seyircilere ait seyir alanları arası olan akredite alanında yetkili olarak kabul edilmiştir. Böylelikle, yeşil zemin ile seyircilere ait seyir alanları arasında kalan akredite alan saha içi olarak kabul edilmeli ve müsabaka alanı kapsamında olduğu değerlendirilmelidir.

Zorunluluk hali, TCK'nın 25/2. maddesinde; "Gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakka yönelik olup, bilerek neden olmadığı ve başka suretle korunmak olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kurtulmak veya başkasını kurtarmak zorunluluğu ile ve tehlikenin ağırlığı ile konu ve kullanılan vasıta arasında orantı bulunmak koşulu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez." şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanıma göre, ceza sorumluluğunu kaldıran zorunluluk halinin temel dayanağı, hukuk düzeni iki hukuki değerin aynı olayda çatışması halinde, eğer failinin başka türlü davranma imkanı yoksa hukuken daha değerli olan hukuki değeri korumak amacıyla daha değersiz olana izin verir. Bu durum hukuki değeri zarar gören kişiye de buna katlanma yükümlülüğü getirmektedir. Ancak bunun için de mutlaka korunmak istenen hukuki değerin zarar verilene oranla önemli ölçüde üstün olması gerekir.

Uyuşmazlık konusu bakımından, yasak alanlara girme suçunda zorunluluk hali değerlendirildiğinde; koşulları gerçekleştiği takdirde, zorunluluk haline ilişkin hükümler uygulanabilir. Örneğin, fail, kendisine yönelik bir tehlikeden korunmak için 6222 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen yerlere girmesi halinde, zorunluluk haline ilişkin hükümler uygulanmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde ise;

15.3.2012 tarihli tutanak içeriğinde, sanığın müsabaka esnasında numaralı tribüne yakın kısmından sahaya atladığı ve bu suretle müsabakanın düzenini bozduğu tespit edilmiştir. Ancak, tutanakta sanığın polis memurları tarafından etkisiz hale getirildiği yere ve sanığın fiili ile ne suretle müsabakanın seyrini veya güvenliğini bozduğuna ilişkin bir bulguya yer verilmemiştir.

... Polis Merkezinin 3.7.2013 tarihli yazısı içeriğinde, arşiv kayıtları araştırıldığında dosyada kamera görüntüsü olmadığı, .... Stadyumu yetkilileri ile görüşüldüğünde kamera görüntülerinin yirmi gün saklandığı, belirtilen tarihe ait kamera görüntülerinin olmadığı tespit edilmiştir.

... Polis Merkezinin 3.7.2013 tarihli yazısı içeriğinde, arşiv kayıtları araştırıldığında dosyada kamera görüntüsü olmadığı, .... Stadyumu yetkilileri ile görüşüldüğünde kamera görüntülerinin yirmi gün saklandığı, belirtilen tarihe ait kamera görüntülerinin olmadığı tespit edilmiştir.

Sanık aşamalarda, müsabaka esnasında bulunduğu tribünde bir arbede yaşandığını, bunun üzerine yaralanmamak ve demir korkuluklara sıkışmamak için sahanın kum olan koşu pistine atladığını beyan etmiştir.

Tanık kovuşturma evresinde, maç sırasında sanık ile tribünün ön kısmında oturdukları esnada arka tarafta bir arbede yaşandığını, ön tarafa doğru itiş kakış olduğunu, arkadaşı olan sanığın sahaya düştüğünü, kendisinin de az kalsın düşeceğini ifade etmiştir.

15.03.2012 tarihli tutanağın yetersiz olması ve 3.7.2013 tarihli yazıda belirtildiği üzere olaya ait kamera görüntülerinin bulunmaması dikkate alınarak sanığın aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanına ve tanık anlatımına itibar edilmelidir.

6222 sayılı Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının dördüncü fıkrasında; "Bu güvenlik tedbirine ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile birlikte hükmedilmesi halinde, hükmün kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl geçmesiyle bu güvenlik tedbirinin uygulanmasına son verilir." hükmü düzenlenmiş ise de; CMK'nın 223/3-b maddesi gereğince kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile birlikte güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verileceğine ilişkin kanunda açık bir düzenlenme bulunmamaktadır.

Yukarıda anlatılanlar doğrultusunda, 15/03/2012 tarihinde Beşiktaş – Atletico Madrid futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası esnasında sanığın bulunduğu tribünde yaşanan arbede sırasında demir korkuluklara sıkışmamak için müsabaka alanı olarak kabul edilen kum olan koşu pistine atlaması biçimindeki eylemi karşısında; sanığın yasak alana girme fiilinin ceza sorumluluğunu kaldıran zorunluluk hali kapsamında kaldığı cihetle, TCK'nın 25/2. ve CMK'nın 223/3-b maddeleri gereğince sanık hakkında kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15277, Karar No: 2014/27933, Tarih: 01.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15277 E.  ,  2014/27933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/339-2014/194

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değerinin tespit edilmesinde ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilen bölümün bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2391, Karar No: 2018/5722, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/2391 E.  ,  2018/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan 1982 tarihinde ilan edilen orman tahdidi ile 2007 yılında ilan edilen orman tahdidi ve 2/B uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve ...... Adliye ve ...... Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/09/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1641, Karar No: 2018/12170, Tarih: 30.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1641 E.  ,  2018/12170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ... 28. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne yönelik hatalı kararının Bölge Adliye Mahkemesince davacının işten ayrılma talepli dilekçesinin baskı altında alındığının ispatlanmadığı, ikale teklifinin davacıdan geldiği bu talep üzerine davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30/05/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6515, Karar No: 2018/5166, Tarih: 09.04.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/6515 E.  ,  2018/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/07/2015 tarihli ve 2014/173359 soruşturma, 2015/70367 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/09/2015 tarihli ve 2015/1044 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2017 gün ve 55895 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Buna gore müşteki ... tarafından İbrahim Karaer ismini kullanan ancak açık kimliğini bilmediği kimliği meçhul şüphelinin kendisine “eskierdemirliler” Yahoo mail grubundan hakaret ettiğinden bahisle başlatılan soruşturmada şüpheli/şüpheliler tespit edilemediğinden bahisle evrakın daimi aramaya alınmasına ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25/12/2014 tarihli ve 2014/173359 soruşturma sayılı Daimi Arama kararını müteakip, müştekinin şüphelinin olabileceğini değerlendirdiği ... sayılı telefon numarasını bildirmesi üzerine ulaşılan şüpheli ...’in suçlamaları kabul etmediği ve suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerektiği gibi kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacağından soruşturmaya devamla tespit edilen ...’in gerçekten İbrahim Karaer ismini kullanan kişi olup olmadığının belirlenmesine çalışılması, gerekirse gerçek şüphelinin tespiti açısından evrakın daimi aramaya alınması gerektiği gözetilmeden, şüphelinin ifadesinin alınması haricinde hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan eksik soruşturmaya dayalı şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

TCK'nın 125/1. maddesinde; “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” düzenlemesi bulunmakta,

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; açık kimliği tespit edilemeyen şüpheli tarafından müştekiye hitaben sosyal paylaşım sitesi üzerinden yazı yazıldığı, şikayete konu yazıda geçen kaba söz ve ağır eleştiri niteliğindeki sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonucu itibariyle yerinde olup, mercii tarafından verilen itirazın reddi kararı hukuka uygun bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 09.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.