muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2158, Karar No: 2017/4308, Tarih: 08.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/2158 E.  ,  2017/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda, sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız; sanık ... yönünden yağma suçundan duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların mahkumiyetine karar verildiği halde, kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar ..., ..., ... yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesine göre vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların mahkumiyetine karar verildiği halde, kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar ..., ..., ... yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesine göre vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ..., ..., ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz dilekçelerindeki itirazları; sanık ... savunmanının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz itirazları ve duruşmada ileri sürdüğü savunmaları yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "Karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca 3.960.-TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar ..., ..., ...'e verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 08.11.2017 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ali Rıza Mutlu'nun katıldığı oturumda, sanık ... savunmanı Avukat ...'in yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/38725, Karar No: 2014/34230, Tarih: 05.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/38725 E.  ,  2014/34230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/831-2014/330

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 19/10/2013 tarihinde gezmek amacıyla Kars'a gittiklerini,Iğdır'da A.. Kuyumcusu bulunmaması nedeniyle Kars ilinde bulundan davalı firmanın Kars yetkili bayisi olan diğer davalı şirket yetkilisinden düğün için 22 ayar, 246,66 gr hasır set olarak tabir edilen 18.500,00-TL' lik altın aldığını,daha sonra satın aldığı altın setinin fiyatının 12.500,00-13.000,00 TL olduğunu tespit etmesi üzerine davalı bayiden takı setini geri almasını veya bedel indirim yapılmasını istediğini, davalı bayii tarafından bu talebinin olumlu karşılanmaması üzerine davalı A.. firmasını aradığını, ancak davalı firmanın sorununu davalı bayi ile halletmesi gerektiğini söylediğini ileri sürerek dava konusu üründe 6.000 TL indirim yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, P.. Limited Şirketi Kars mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davalı P.. Ltd. Şti. Nin yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, davacı tarafça süresi içerisinde başvurulduğunda dosyanın yetkili Kars Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 6.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir.

Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiş olup, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Yine Tüketici Mahkemelerinde görülen davalar yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 23/3. maddesinde, özel yetkiye ilişkin ayrı bir düzenleme öngörülmüş olup, anılan maddeye göre, “tüketici davaları, tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabilir.” Dava, davacının seçimine göre, hem genel, hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Somut olayda davacı tüketici olup, yetkili mahkeme yönünden seçimlik hakkını 4077 sayılı yasanın 23/3. maddesi gereğince kendi ikametgahı mahkemesi yönünde kullanmıştır. O halde dava yetkili mahkemede açılmış olduğundan, mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4349, Karar No: 2023/4292, Tarih: 07.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4349 E.  ,  2023/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, iftira, suç uydurma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, iftira suçundan 267 nci maddesinin birinci fıkrası, suç uydurma suçundan 271 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis, iftira suçundan 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis, suç uydurma suçundan 271 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezaların aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği 5 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Verilen cezalar nedeniyle mağdur olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılanların ikametine gece vakti rızaya aykırı olarak girdiği, katılanların evinde bulunan kendisine ait ayakkabıların bir hafta önce çalındığını belirterek suç uydurduğu ve katılanların kendisine asılsız suçlamalarda bulunduğunu belirterek iftira suçunu işlediği iddialarına ilişkindir.

2. Katılan ..., olay günü saat 10.00 sıralarında evden çıkarken çocukları okuldan döndüğünde içeri girebilsinler diye kapının önündeki ayakkabı içerisine anahtarı koyup çıktığını, akşam saatlerinde eve döndüğünde ev içerisinde 41 numara yabancı bir ayakkabı gördüğünü, evdeki pencerelerden birinin de açık olduğunu, evdeki ayakkabıyı önce eşine sonra da komşulara sorduğunu, üst kat komşusu ...'nin kendisine ayakkabının bir hafta önce oğlunun kaybolan ayakkabısı olduğunu söylemesi üzerine sanığın ikametlerine girdiğini anladığını belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

3. a) Sanık 16.05.2015 tarihli kolluk ifadesinde, "Komşum ...'in evinden çıkan ayakkabılar benim bir hafta önce kapının önünden kaybolan ayakkabımdır. Ayakkabım puma marka siyah renk 41 numara üzerinde pumanın işareti olan kaplan resmi vardı. Ben dün yani 15.05.2015 günü saat:21.00 sıralarında evden çıkarak camiye gittim, saat:22.00 sıralarında eve geldim. Benim bir hafta önce çalınan ayakkabımın o eve nasıl girdiğini bilmiyorum, ben ayakkabılarımı çalındıktan sonra ilk defa bugün gördüm. Komşumun evine kesinlikle girmedim, anahtarlarınında dışarıda ayakkabı içerisinde olduğunu bilmiyordum. Ben işlemediğim bir konu hakkında suçlandığım için ... ve ...'den davacı ve şikayetçiyim." şeklinde beyanda bulunduğu belirlenmiştir.

B) Sanık 12.06.2015 tarihli savcılık ifadesinde, "...alt komşumuz olan ... ve ...'in ikametgahına olay günü olan 15/05/2015 tarihinde akşam saat 21.30 - 22.00 sıralarında camiden dönerken ... ve ...'nin kızı ...'e mektup bırakmak için ... ve ...'nin aynı zamanda ...'nin ikamet ettiği eve girdim. Ben kapıyı ... camiye giderken kapının önünde bulunan ayakkabının içine anahtarı koyduğunu gördüm. Anahtarı oradan alarak eve öyle girdim. Girdikten 5-10 dk sonra ...'nin annesi, ... ve küçük kardeşi olan ... eve geldiğimi duyunca salonda bulunan antreden yani balkondan dışarıya çimlerin üzerine atladım. Oradan da eve geçtim. Evin içinde bulunan ayakkabılar bana aittir. Ben eve girdiğimde ayakkabımı çıkartıp ayakkabılığa koydum. Ev sahipleri gelince de ayakkabıları alamadığım için evde kaldı. Ben evden herhangi bir şey almadım. Amacım sadece ...'ye mektup bırakmaktı. Ben kollukta her ne kadar farklı ifade vermişsem de bundan pişmanlık duyarak şimdi doğruyu söyledim." şeklinde beyanda bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden

1. Katılanlar ve tanık beyanları, sanığın ikrarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın komşuları olan katılanların ikametine kapı önündeki ayakkabı içinde bulunan anahtar ile gece vakti rızaya aykırı olarak girdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin "birinci fıkrası" yerine "ikinci fıkrası" olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin "birinci fıkrası" yerine "ikinci fıkrası" olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. İftira ve suç uydurma suçlarından kurulan hükümler yönünden

Sanığın, komşusu olan katılanların ikametine mektup bırakmak için eve girip ev sahiplerinin geldiğini anlaması üzerine ayakkabılarını ev içerisinde bırakıp telaşla pencereden kaçması üzerine katılanların şikayeti ile hakkında başlatılan soruşturma kapsamında 16.05.2015 tarihli kollukta alınan ilk ifadesinde, bulunan ayakkabıların bir hafta önce kapı önünden çalındığına ve haksız yere suçlandığını belirterek katılanlardan şikayetçi olduğuna dair beyanlarının savunma hakkı kapsamında kaldığı ve kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğundan suç uydurma ve iftira suçlarına ilişkin kastının bulunmadığının anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci bölümünün birinci paragrafında yer alan "116/2" ibaresi yerine "116/1" yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. İftira ve suç uydurma suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7223, Karar No: 2014/15560, Tarih: 15.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/7223 E.  ,  2014/15560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/2014 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilen başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Değerin azlığı”nın, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ve sanık ...'nin adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında anılan Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerinin dayanışmalı alınmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, “Sanıklar için ortak yapılan 30,00 TL yargılama giderinin sanıkların payına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2500, Karar No: 2014/7916, Tarih: 06.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2500 E.  ,  2014/7916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanıkların müştekinin evine girdikten sonra giysi dolabındaki anahtarla kasayı açtıkları, ancak gizli bölmedeki altınları göremedikleri için evden birşey almadan ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 35. maddelerindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-b ve 35. maddeleri ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar, ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1869, Karar No: 2021/3364, Tarih: 07.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/1869 E.  ,  2021/3364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 07.04.2021 gün ve saatte temyiz eden Hazine vekili Avukat ..., ... vs. vekili Av. ..., ... vekili Av. ... ve ... geldiler. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara revizyon gören, Aralık 1300 tarih, 14 ila 19; Ağustos 1326 tarih, 97 ila 102; Kasım 1327 tarih, 33 ila 38; Mart 1952 tarih, 10 ila 15; Mart 1961 tarih 3; 01.04.1981 tarih 1; 15.12.1999 tarih 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması; bu tapu kayıtlarında mesaha tashisi yapılıp yapılmadığının da Tapu Müdürlüğünden sorularak, yapılmışsa mahkeme ilamının ve dayanağı haritasının onaylı örneğinin istenilmesi; yine anılan tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılarak, revizyon görmüş ise uygulandıkları taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilip dosya içine konulması,

2- ... tarafından Hazine aleyhine, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/131 Esas sayılı dosyasında açılan davada, davacı ... tarafından dayanılan Eylül 1305 tarih, 31 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması; yine, anılan tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılarak, revizyon görmüş ise uygulandıkları taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilip dosya içine konulması,

3- Dava konusu taşınmazın sınırında bulunan Tanrıverdi Köyü çalışma alanında bulunan 4, 5, 28, 29, 42, 43, 44 ve ... Köyü çalışma alanında bulunan 9 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının, kesinleşme durumlarını da gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin, taşınmazların kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının dosyasına konulması,

4- Dava konusu taşınmazlara komşu 35 parsel sayılı taşınmazın sınırında demiryolu bulunduğu anlaşıldığından, demiryoluna ilişkin kamulaştırma evrakı ve haritaların getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.