muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6023, Karar No: 2015/8423, Tarih: 24.12.2015

İİK'nda masa borçları için İİK'nın 235/2. maddesinin ilk cümlesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından, somut olayda bu mahkemenin davanın açıldığı 08.03.2010 tarihi itibariyle yürürlükte olan HMUK'nın 1 ve 8. madde hükümlerindeki

parasal sınıra göre Asliye ya da Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece, iflastan sonra düzenlenen ve 24.10.2008 tarihli iflas kararından önce 18.08.2008 tarihinde yapıldığı belirtilen muayene ve deney ücretinin istendiği 19.12.2008 tarihli fatura dışında kalan dava konusu diğer faturalar bakımından, müflis şirketin (sözleşmeyi iflastan sonra açıkça feshetmiş olsa dahi) davacı Enstitü ile 01.11.1994 tarihinde TSE markası kullanma tip sözleşmesi kapsamında ürün ve ambalajlar üzerinde iflas tarihinden sonra da davacının "TSE" markasının kullanımına devam edip etmediğinin, muayene ve deney yaptırıp yaptırmadığının, anılan diğer faturalara konu hizmetin bu faturalarda bir açıklama bulunmadığından iflas tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğinin belirlenmesi, diğer anlatımla sözleşme iflastan sonra iflas idaresince açıkça feshedilse ve sözleşme bu şekilde benimsenmese dahi dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 22. maddesi uyarınca davacının markalarının fiilen kullanılması durumunda davacının hizmet bedelini iflastan sonra doğan genel nitelikli alacak olarak talep edebileceğinin gözetilmesi, dava konusu edilen faturalarda belirtilen alacakların her birinin iflas alacağı, masa borcu ya da iflastan sonra doğan genel nitelikli alacak olup olmadığının tespiti yönünden davacıdan delilleri sorularak, gerekirse tarafların defter ve kayıtları ile ürünler üzerinde inceleme yaptırılması, iflas alacağı olduğu belirlenen alacak için Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğunun dikkate alınması ve davacının bu alacağı hak edip etmediği üzerinde durulması, sonucuna göre bir karar verilmesi; diğer iki grup alacak için (alacağın tamamı olan 6.428,00 TL gözetildiğinde dahi) dava tarihi olan 08.03.2010 tarihi itibariyle yürürlükte olan HUMK'nın 1. ve 8. maddeleri uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 7.230,00 TL olan görev sınırı kapsamında olduğu gerekçesiyle, dosyanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydı ile, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/468, Karar No: 2014/2874, Tarih: 14.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/468 E.  ,  2014/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2012

NUMARASI : 2011/520-2012/515

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 17.09.2013 tarih ve 2013/2377 Esas, 2013/5456 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 06.04.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, arsa üzerinde 3 kat inşaat yapılması halinde 3 ve 5 no'lu bağımsız bölümlerin müvekkillerine verileceğinin, arsa sahibince sözleşme tarihinden itibaren bir yıl içinde 4 kat inşaat yapılması için izin alındığında ise 1, 3 ve 7 no'lu bağımsız bölümlerin arsa sahibine ait olacağının kararlaştırıldığını, muris tarafından gerekli iznin alınmasına rağmen binanın 3 kat inşa edildiğini, yapılmayan 7 no'lu bağımsız bölüm nedeniyle müvekkillerinin zararlarının oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 60.000 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.06.2012 tarihli ıslahla, müvekkillerine 5 no'lu bağımsız bölümün verilmesi gerekirken 1 no'lu bağımsız bölümün tapusunun verildiğini belirterek anılan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme uyarınca 4 kat inşaat izni alınması yükümlülüğünün arsa malikinde olduğu ve bu iznin sözleşme tarihinden itibaren 1 yıllık sürede alınması gerekirken belirlenen sürede alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, arsa sahibince sözleşmede belirlenen bir yıllık süreden sonra 4 kat inşaat yapılması konusunda izin alınması nedeniyle yüklenicinin inşaatı 4 kat yapma yükümlülüğü bulunmadığı, binanın sözleşme uyarınca 3 katlı olarak inşa edildiği, ancak arsa sahibine ait olması gereken 5 no'lu bağımsız bölüm yerine yükleniciye ait olan 1 no'lu bağımsız bölümün arsa sahibi adına tescil edildiği gerekçesiyle, davanın ıslah edilmiş şekliyle kabulüne, 1 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile 5 no'lu bağımsız bölümün 1/3'er paylarla davacılar, 1 no'lu bağımsız bölümün davalı adına tesciline dair verilen karar, Dairemizin 17.09.2013 tarih ve 2013/2377 Esas, 2013/5456 Karar sayılı ilamı ile bozlmuştur.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 106,75 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4958, Karar No: 2015/11104, Tarih: 30.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4958 E.  ,  2015/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar ve müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar ile müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 25.11.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki yetki belgesine dayanarak sanık ..., ... ve ... adlarına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ..., ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 09.12.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükmün gerekçe kısmında sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yanında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkûmiyet hükümleri verildiği halde gerekçeli kararda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yer verilmemesi suretiyle hüküm gerekçesi ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

22.01.2013 tarihli son celsede Cumhuriyet Savcısından görüşü sorulmayarak 5271 sayılı CMK'nın 216/1. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

30.11.2015 tarihinde verilen işbu karar 09.12.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/17743, Karar No: 2015/24877, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17743 E.  ,  2015/24877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2014/386-2014/942

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.04.2015 gün ve 2015/1377 Esas - 2015/7115 Karar sayılı ilama karşı davalılardan A.. B.. vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14590, Karar No: 2016/3618, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14590 E.  ,  2016/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2012/330-2015/83

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

El atılan taşınmaza sulama kanalı yapılmak suretiyle el atıldığı ve davalı idarenin husumet itirazında bulunduğu anlaşıldığından, mahkemece sulama kanalının kim tarafından ve ne zaman açıldığı tespit edilerek, davalı idarenin sorumlu olmadığının anlaşılması karşısında İl Özel İdaresi yönünden taraf sıfatı yokluğundan davanın reddine, sorumlu olan idarenin davaya dahil edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün, açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14245, Karar No: 2013/20888, Tarih: 03.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14245 E.  ,  2013/20888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Temizlik Mad.İnş.Tur.Nak. Oto ve Emlak Alım

Satım Komisyon İmalat Pazarlama Taahhüt

İthalat İhr.San. ve Tic.Ltd.Şti.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 9 numaralı bendinde belirttiği kartvizite (ki bu belge ilgili 14.7.2011 tarihli otutumda davacının beyanının alındığı ve dosyaya eklendiğinin zapta geçildiği anlaşılmaktadır) dosya içerisinde rastlanmamıştır. Anılan belge eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10748, Karar No: 2010/24489, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/10748 E.  ,  2010/24489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 26/01/2010 tarih, 2009/20491 Esas, 2010/1733 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra ve İflas Kanunu'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 9. maddesi, aksine bir yasa hükmü olmadıkça, her davanın, açıldığı tarih itibariyle davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesinde görüleceğini öngörmektedir. Bu hükme göre, genel yetkili mahkeme davalının ikametgâhı mahkemesidir. 10. maddede ise, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde dahi davanın açılabileceği belirtilmiştir. Bu hüküm, özel yetkiye ilişkin bir düzenlemeyi içermektedir.

Anılan Kanunun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Olumsuz yetki sözleşmesi yapılamaz; eş söyleyişle, yetki sözleşmesi yoluyla genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisi kaldırılamaz. Sadece, onların yanında yetkili olabilecek başka bir mahkeme kararlaştırılabilir.

İcra dairelerinin ve mahkemelerin yetkisine ilişkin bu yasal hükümler karşısında somut olay değerlendirildiğinde:

Olayda, borçlunun ikametgâhı Ankara'da bulunduğundan, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 9. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralı uyarınca Ankara İcra Daireleri genel yetkilidir. Ne var ki, aynı kanunun 10. maddesindeki özel yetki kuralına göre, sözleşmenin ifa edileceği yerdeki icra dairesinde de takip yapılabilir.

Özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz ise de, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir. Bu durumda, somut olayda icra takibinin yapıldığı Ankara İcra Müdürlüğü'nün takipte yetkili olduğu açıktır. (Hukuk Genel Kurulu’nun 16.02.2005 tarih ve 2005/19–63 esas, 2005/61 karar sayılı kararı)

O halde, Mahkemece borçlunun yetki itirazının kaldırılmasına karar verilmesinde yasaya uymayan bir yön  bulunmamaktadır. Bu nedenlerle kararın onanması gerekirken, yazılı gerekçe ile bozulduğu anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmelidir.

O halde, Mahkemece borçlunun yetki itirazının kaldırılmasına karar verilmesinde yasaya uymayan bir yön  bulunmamaktadır. Bu nedenlerle kararın onanması gerekirken, yazılı gerekçe ile bozulduğu anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.01.2010 tarih ve 2009/20491- 2010/1733 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7195, Karar No: 2024/3181, Tarih: 24.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7195 E.  ,  2024/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1422 Esas, 2022/1152 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/200 E., 2019/625 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin forklift, traktör, taşıma ve kaldırma makine ve araçları ve taşımacılık platformları ürünlerinin üretim ve satışı alanında dünyadaki lider firmalardan biri olduğunu, müvekkilinin markasının da ticaret unvanının da “Crown” ibaresinden oluştuğunu, müvekkilinin 2005/51876 sayılı CROWN markasının 12. sınıfta yer alan “çekici traktörler; fork liftler” emtiasında tescilli olduğunu, davalı şirketin 12. sınıftaki malları kapsayan 2016/04369 sayılı "BEBETO CROWN" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun ilanına müvekkili tarafından itiraz edildiğini, itirazın kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 12/1. sınıf malların çıkarıldığını, başvuru kapsamındaki diğer mallar yönünden ise müvekkili itirazının reddedildiğini, “BEBETO CROWN” ibareli davalı marka başvurusunun müvekkiline ait “CROWN” ibareli markayı aynen içerdiğini, dava konusu markanın müvekkilinin markasıyla ilişkilendirilme-irtibatlandırılma riski bulunan “Taşıt kasaları, damperli kasalar, traktör römorkları, frigoritik kasalar, römork bağlantıları. Taşıt koltukları, koltuklar için baş dayanakları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araç örtüleri (aracın şeklini almış), güneşlikler. Sinyaller ve yön sinyalleri için kollar, taşıt camları için silecekler, silecek kolları. Taşıtlar için iç ve dış lastikler, tubles lastikler, lastik tamir takımları, taşıt lastikleri için yamalar, kaynak yamalar, taşıt lastikleri için supaplar. Taşıt camları, emniyetli taşıt camları, taşıtlar için dikiz aynaları ve yan aynalar. Patinaj zincirleri. Taşıtlar için portbagajlar, Lastik şişirme pompaları. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar” mallarını kapsadığını, başvurunun bu mallar için de reddi gerektiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, davalı marka başvurusunun “Taşıt kasaları, damperli kasalar, traktör römorkları, frigoritik kasalar, römork bağlantıları. Taşıt koltukları, koltuklar için baş dayanakları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araç örtüleri (aracın şeklini almış), güneşlikler. Sinyaller ve yön sinyalleri için kollar, taşıt camları için silecekler, silecek kolları. Taşıtlar için iç ve dış lastikler, tubles lastikler, lastik tamir takımları, taşıt lastikleri için yamalar, kaynak yamalar, taşıt lastikleri için supaplar. Taşıt camları, emniyetli taşıt camları, taşıtlar için dikiz aynaları ve yan aynalar. Patinaj zincirleri. Taşıtlar için portbagajlar, Lastik şişirme pompaları. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar” malları için hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan mallar yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2016/04369 sayılı BEBETO CROWN ibareli davalı marka başvurusu ile davacının itiraza mesnet gösterdiği CROWN markasının benzer olduğu, davalı marka başvurusu kapsamında çekişme konusu olan malların tamamının (12.sınıf: “Taşıt kasaları, damperli kasalar, traktör römorkları, frigoritik kasalar, römork bağlantıları. Taşıt koltukları, koltuklar için baş dayanakları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araç örtüleri (aracın şeklini almış), güneşlikler. Sinyaller ve yön sinyalleri için kollar, taşıt camları için silecekler, silecek kolları. Taşıtlar için iç ve dış lastikler, tubles lastikler, lastik tamir takımları, taşıt lastikleri için yamalar, kaynak yamalar, taşıt lastikleri için supaplar. Taşıt camları, emniyetli taşıt camları, taşıtlar için dikiz aynaları ve yan aynalar. Patinaj zincirleri. Taşıtlar için portbagajlar. Lastik şişirme pompaları. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar) davacı markasının emtia listesi ile benzer/ilişkili olduğundan taraf markaları arasında işbu mallar yönünden 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında “karıştırılma ihtimali” bulunduğu, davacının CROWN markasının tanınmış marka olduğu iddiası ile dava konusu başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığı iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile davacı markası arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin düşük düzeyde olduğunu, zira başvuruya konu işaretin, esas unsur/yardımcı unsur ayrımı yapılamayan iki sözcükten oluştuğunu ve bu sözcüklerden birinin, davacı adına tescilli markanın münhasır unsurunu oluşturduğunu, başvuruya konu işaret ile itiraza mesnet markanın kapsamında, aynı veya aynı türden mal ve hizmetler bulunuyor olması koşulunun ise başvuru kapsamından çıkarılmayan mallar bakımından sağlanmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç