muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3963, Karar No: 2024/6111, Tarih: 11.11.2024

2. Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu taşınmazların 331 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluştuğu, 331 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ise Hazinenin de taraf olduğu Yalova Tapulama Hakimliğinin 1963/226 Esas, 1967/127 Karar sayılı ilamıyla oluştuğu, Hazinenin de taraf olduğu Mahkeme kararı ile özel mülkiyete elverişli olduğu belirtilerek kişiler adına tescile karar verilen taşınmaz yönüyle taşınmazın özel mülkiyete tabi olduğu yönünde kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle yargılamanın iadesini talep edenin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/539 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararının iptaline karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde yargılamanın iadesi talep edilen Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

3. Dairenin 04.07.2023 tarihli ve 2022/7057 Esas, 2023/3908 Karar sayılı kararı ile; yargılamanın iadesini isteyen ...tarafından herhangi bir harç yatırılmadığı, bu hususun gözardı edildiğine değinilerek dava konusu taşınmazlardaki çekişmeli kısmın değerlerinin yargılamanın iadesi talebinde bulunulduğu tarih itibariyle belirlenmesi, bu değer üzerinden harç alınması, ondan sonra davanın esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yasal gereklilikler yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2024 tarihli ve 2023/1586 Esas, 2024/1028 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen harçların yatırıldığı, dava konusu taşınmazların 331 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla, 331 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ise Hazinenin de tarafı olduğu Yalova Tapulama Hakimliğinin 963/226 Esas, 967/127 Karar sayılı ilamıyla oluştuğu, Hazinenin de taraf bulunduğu Mahkeme kararı ile özel mülkiyete elverişli olduğu belirtilerek kişiler adına tescile karar verilen taşınmaz bakımından özel mülkiyete tabi olduğu yönünde kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/539 Esas, 2016/84 Karar sayılı kesinleşmiş kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesi talep edilen Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Yargılamanın iadesi talep edilen Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile deliller değerlendirilmeden karar verildiğini, Tapulama Mahkemesinde görülen davada kıyı-kenar araştırması yapılmadığını, kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, davalarının konularının aynı olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Yargılamanın iadesi talep edilen Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile deliller değerlendirilmeden karar verildiğini, Tapulama Mahkemesinde görülen davada kıyı-kenar araştırması yapılmadığını, kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, davalarının konularının aynı olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374 ve 375. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; dava konusu taşınmazların geldi kaydı olan 331 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit edildiği, Hazine aleyhine açılan kadastro tespitine itiraz davası neticesinde Yalova Tapulama Hakimliğinin 1963/226 Esas, 1967/127 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile taşınmazın ... ve ... adına tesciline karar verildiği, bu kapsamda 331 parsel sayılı taşınmazın anılan kişiler adına 1/2'şer paylarla hükmen tescil edildiği, bilahare yapılan satışlar ve ifraz işlemleri sonucu dava konusu 120 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu anlaşılmaktadır.

2. Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazın Tapulama Hakimliğinin 963/226 Esas, 967/127 Karar sayılı ilamıyla oluştuğu, özel mülkiyete tabi olduğu yönünde kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinin kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki, 331 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespiti üzerine şahıslar tarafından açılan kadastro tespitine itiraz davasında Yalova Tapulama Hakimliğinin 1963/226 Esas, 1967/127 Karar sayılı kararı ile taşınmazın tapu kaydı kapsamında kaldığı ve ormana tecavüzün bulunmadığından bahisle davanın kabulüne karar verildiği (bu hususun dosya kapsamından ve Dairece incelemesi yapılan kök 331 parsel sayılı taşınmazın ifrazı sonucu oluşan bir kısım parsellere ilişkin dava dosyalarından anlaşıldığı), yargılamanın iadesine konu Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/539 Esas, 2016/84 Karar sayılı dava dosyasında ise Hazine tarafından çekişmeli taşınmazların bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu kaydının iptali istemi ile dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesince onandığı, 23.09.2020 tarihinde kararın kesinleştiği, buna göre her iki davada hukuki sebeplerin farklı olduğu, Yalova Tapulama Hakimliğinin 1963/226 Esas, 1967/127 Karar sayılı kararının Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/539 Esas, 2016/84 Karar sayılı dosyası bakımından kesin hüküm teşkil etmeyeceği, kanunda belirtilen yargılamanın iadesi şartlarının oluştuğundan söz edilemeyeceği açıktır.

3. Hal böyle olunca; yargılamanın iadesine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yargılamanın iadesi talep edilen Hazine vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24338, Karar No: 2014/19078, Tarih: 30.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24338 E.  ,  2014/19078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :Sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-son. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Motorlu taşıt sürücü kursunu bitirdiği, 18.03.2012 tarihinde direksiyon sınavına gireceği bildirilen sanık...'ın, 17.03.2012 günü saat 17:50 sıralarında, aracının ön sağ koltuğunda bulunan amcası sanık ...'ın verdiği direksiyon eğitimi sonunda ikametgahına dönmek üzere sokak üzerinde seyrederken, solundaki sokağa kontrolsüzce ve süratle dönüş yaptığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek, önce dönüş yönüne göre yolun sol kenarındaki çöp bidonlarına vurup, sağa doğru yönelerek önce 2003 doğumlu yaya ...'a, ardından yolun sağındaki duvara çarpması sonucunda, ...'ın ölümüne diğer sanık ... ile birlikte neden oldukları olayda; sürücü eğitimi verebilmek için gerekli sertifikası bulunmadığı anlaşılan, ehliyetli sürücü sanık ...'ın, direksiyon sınavına girip başarılı olamadığı için araç sevk ve idaresinde yetersiz olduğu tartışmasız bulunan yeğeni sanık ...'ın meskun mahalde özel tertibatı da bulunmayan aracı sevk ve idare etmesine müsaade etmekle kusurlu bulunduğuna ilişkin tespit ve kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın, kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1781, Karar No: 2015/1272, Tarih: 26.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1781 E.  ,  2015/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (İstanbul

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, ... Caminin avlusunda bulunan dolaptan ayakkabı çalmaktan ibaret eyleminin, TCK'nın 142/1-a. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e. maddesiyle hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, adli sicil kaydından tekerüre esas alınan sabıkasının kesinleşme tarihinin tespit edilmesi ve tekerrür uygulamasında tereddüt bulunmadığının anlaşılması karşısında ise tebliğnamede bu nedenlerle bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6162, Karar No: 2025/4580, Tarih: 15.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6162 E.  ,  2025/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve bölge adliye Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Yasa'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak ilk hükmün kaldırılmasına ve sanığın TCK'nın 85/1,62,50.maddesi uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebebi; sanığın kusuru olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Bölge adliye mahkemesi Savcısının temyiz istemi; adli tıp kusur raporuna göre kusur olmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebebi; sanığın kusuru olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Bölge adliye mahkemesi Savcısının temyiz istemi; adli tıp kusur raporuna göre kusur olmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21.30 sıralarında sanık sürücü ... idaresindeki ... plakalı kamyonet ile Adnan Menderes Caddesini takiben Karaçulha istikametinden gelerek olay mahalli trafik ışık kontrollü kavşakta durup kendi istikameti için yanan yeşil ışıkta harekete geçerek kavşak içine geldiğinde,istikametine göre sol taraftan Osman Kaya Bulvarını takiben kavşağa giren sürücü ... idaresindeki ... plakalı motosikletin aracının ön sol çamurluk lastik ve tampon kısmına çarpması sonucu motosiklet sürücüsünün öldüğü olayda İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 30.07.2015 tarihli raporda; idaresindeki kamyonet ile olay mahalli kavşakta durarak kendisine yanan yeşil ışığa istinaden harekete geçip kavşağa girdiği esnada, kırmızı ışıkta geçmek suretiyle kavşağa giren motosikletin çarpmasına maruz kaldığı olayda atfı kabil bir kusuru bulunmadığının belirtildiği, ayrıca trafik ışıklarının fazlarını gösterir yazı içeriğine göre İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 04.01.2016 tarihli ek raporda; sanığın kavşağa girdiği Karaçulha istikametine yeşil ışık yandığı esnada trafik ışıklarının fazlara göre çalışma şekli ve süreleri ile çalışma diyagramı incelendiğinde motosikletin geliş istikametinde trafik ışıklarının kırmızı ışık yandığı, sanık sürücü idaresindeki araç ile yeşil ışıkta kavşağa girdiği esnada motosiklet sürücüsünün kendisine hitap eden kırmızı ışığa istinaden durması gerektiği hususuna riayet etmeyerek mevcut hızıyla kavşağa girdiği anlaşılmakla, mahkemece kusuru bulunmadığı kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Yasa'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,duruşma açılarak yapılan yargılamada ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak olay mahallinde 3 metre emniyet şeridi olduğu, ... plakalı kamyonetin istikameti için trafik ışıklarının 33 metre ilerisinde kavşağın heriki başında DUR işaret levhasının bulunduğu, DUR işaret levhasının sanığın seyrine göre trafik ışıklarından 33 metre sonra olduğu dikkate alındığında, sanığın bu işaret levhasına uyarak hızını azaltması ve bu levhaya dikkate alması gerektiği halde, sanığın DUR levhasına dikkate almaması sonucu ölümlü trafik kazasının oluşumuna sebebiyet vermek şekli ile olayda kusurlu davranışı olması sebebiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya içeriğine ve oluşa ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporlarına göre, sanık, idaresindeki kamyonet ile olay mahalli kavşakta durarak kendisine yanan yeşil ışığa istinaden harekete geçip kavşağa girdiği esnada, kırmızı ışıkta geçmek suretiyle kavşağa giren motosiklet ile çarpıştığı olayda atfı kabil bir kusuru bulunmadığı anlaşılmakla; delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafinin ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18467, Karar No: 2008/1505, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/18467 E.  ,  2008/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren 01.06.2002 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.06.1997-31.05.2002 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür.

Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Ziraat Odasına 07.05.2005 tarihinde kayıt olduğu,Tarım Kredi Kooperatifine 04.10.1994 tarihinde üye olduğu, diğer Tarım Kooperatiflerine üye olmadığı, davacı dan ilk prim kesintisinin 27.05.1998 tarihinde Burdur Şeker Fabrikasınca yapıldığı,ayrıca 1999,2002,2004,2005,2006 yıllarında da tarım ... prim kesintisi yapıldığı,2003 yılında ürün teslimi yapıldığı, 2000,2001 yıllarında tarım ... kesintisi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının 01.06.1998 ile 31.05.2002 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de, bu dönemden önce tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanmadığı 01.06.1997-01.06.1998 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalılığının kabul edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 27.05.1998 tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.1998 ile 31.05.2002 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine,” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına,hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 04.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14411, Karar No: 2014/2041, Tarih: 18.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14411 E.  ,  2014/2041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2006

NUMARASI : 2006/2317-2006/3675

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz A. Beldesi, A. Mahallesi Y.Mevkiinde bulunmaktadır. C. B., E. B. N. T., B. İ. G., B.K. ve K. K.adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı "T. Yaylası" olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın T.Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen Ş. Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Ş. Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.