muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24185, Karar No: 2015/19162, Tarih: 10.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/24185 E.  ,  2015/19162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat olduğunu, davalının kendisini haksız azlettiğini ve vekalet ücretini ödemediğini ileri sürerek, fazlası saklı 527.731,73 TL'nin azil tarihinden yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Eyüp/İstanbul mahkemeleri'nin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalının ikamet adresinin Eyüp/İSTANBUL olup HMK 6.maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu anlaşıldığından dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğuna karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, buda özel yetkiye ilişkin düzenlemedir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir.Dava konusu olayda davacı, avukatlık vekalet ücret sözleşmesinden kaynaklanan ücret alacağının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Türk Borçlar Kanunu'nun 89.maddesinin 1.fıkrasına göre sözleşmeden doğan para borcu,sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında takip başlatıp dava açabilir. Dava konusu olayda da alacaklı davacı, para alacağının ödetilmesi için ikametgahı olan Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi'nde alacak davası açmıştır.Bu nedenle mahkemece yapılan yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16295, Karar No: 2016/762, Tarih: 16.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16295 E.  ,  2016/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

Temyiz incelemesi, müdafilerinin isteği üzerine sanıklar ..., ... ve ... hakkında duruşmalı, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii duruşmaya gelmeyen sanık ... hakkında ise duruşmasız olarak yapıldı.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

22.09.2014 tarihli ihbar tutanağı, 17.10.2014 tarihli araştırma ve tespit tutanağı, 23.10.2014 tarihli ihbar, araştırma, tespit ve fiziki takip tutanağı, 02.11.2014 tarihli ihbar tutanağı, 03.11.2014 tarihli ev arama, yakalama ve el koyma tutanağı ile aynı tarihli araç arama ve el koyma tutanağı ve araştırma tutanağı içerikleri, olayın oluş şekline göre, suç konusu 32 paket halinde eroin bulunan bavulun sanık ...'a ait evde ele geçirildiği sırada aynı evde ikamet eden sanık ... ile birlikte sanık ...'ın birlikte yakalanmaları, sanık ...'ı uyuşturucu maddelerin bulunduğu bavul ile beraber eve getirenin sanık ... olması, bu evin karşısında park halinde bulunan ... plakalı aracın bagajında bulunan iki adet çantada 52 paket halinde eroinlerin ele geçirilmesi, bu çantalardan üzerinde Ussaro yazılı olanın kulp kısmında hakkındaki dava dosyasının tefrikine karar verilen ...'nün adının yazılı bulunduğu ... Hava Yollarına ait bagaj barkodunun bulunması, ... hakkındaki ihbar tutanakları ile 23.10.2014 tarihinde yapılan fiziki takipte, sanık ...'ın ... ilinden otobüs ile geldiğinde kendisini karşılayan ...'nün... plaka sayılı aracı kullandığının tespit edilmesi, yine bahsi geçen aracın Kocatepe Mah. ... adresinde ikamet eden ... adına kayıtlı olduğunun tespiti sonrası, belirtilen adreste yapılan araştırmada bayan şahsın devamlı suretle bu adreste ikamet ettiğinin, ...'nün ise zaman zaman bu adrese gelip gittiğinin 03.11.2014 tarihli araştırma tutanağından anlaşılması karşısında, mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği ve sanık ...'ın ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgileri bulunduğuna dair isimlerini verdiği ... ve ...'nun ifadelerinde suçlamayı kabul etmemeleri nedeniyle suç ortakları olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ... ve ... ile müdafileri, sanıklar ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar ... ve ... hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine,

B) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, diğer sanıklar ..., ... ve ... bulunduğu suç konusu 32 paket halinde eroinin ele geçirildiği evde adı geçen sanıklar ile beraber yakalanmasından başka, evde ve araçta ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgisini gösterir, savunmalarının aksine, her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeter derecede, kesin ve inandırcı delil bulunamadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itrazları ile duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle re'sen de temyize tabi olah hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 16.02.2016 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... müdafii Avukat ..., Sanık ... müdafii Av. ..., Sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluklarında 25.02.2016 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/12124, Karar No: 2016/2273, Tarih: 12.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12124 E.  ,  2016/2273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, davalı yararına hükmolunan nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden; davalı kadının çalışmadığı ancak adına kayıtlı ... 1 adet ve ...'de 1 adet hisseli dairelerinin, 800 TL kira gelirinin ve 1999 model ... ve 2007 model ... marka araçlarının olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davalı kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceğinden söz edilemez. Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları kadın lehine oluşmamıştır. Davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2016 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2024/822, Karar No: 2024/1155, Tarih: 15.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/822 E.  ,  2024/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/3 Esas, 2021/128 Karar

DAVALILAR : 1.İng Bank A.Ş. vekili Avukat Serkat Aydemir,

2.Ver-El Hırdavat Makine Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın İng Bank A.Ş. yönünden reddi,

Ver-El Hırdavat Makine Ltd. Şti. yönünden kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın İng Bank A.Ş. yönünden reddine, Ver-El Hırdavat Makine Ltd. Şti. yönünden kabulü karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Şirketin müvekkilinden olan alacağının dava dışı şirkete temlik edildiğini ancak Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğü tarafından ödemeler yapılırken 19.682,10 TL'nin sehven davalı şirketin, davalı banka şubesinde bulunan hesabına aktarıldığını, aktarılan bu paranın da hesaba bloke konulduğu iddiasıyla davalı Banka tarafından iade edilmediğini ileri sürülerek davalı şirket hesabına sehven yatırılan 19.682,19 TL'nin iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazıyla birlikte, davalı şirketin hesabına EFT yoluyla yatan miktarın hesaba geldiği tarihte hesap üzerinde önceden konulmuş hacizler olup, EFT geldikten sonra da hesaba hacizler geldiğini, hacizler kaldırılmadığından paranın iade edilemeyeceğini, müvekkili lehine bir sebepsiz zenginleşmenin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Ver-El Hırdavat Makine Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 10.10.2017 tarih, 2016/146 E. ve 2017/145 K. sayılı kararı ile davalı Banka'nın davalı Şirket ile yapmış olduğu yazılı sözleşme neticesi kullandırmış olduğu nakdi ve gayri nakdi kredi risklerine karşılık sözleşmeye göre taraflar arasında kabul edilmiş takas mahsup ve hapis hakkını kullanabileceği dolayısıyla davaya konu tutar üzerine bloke koyulabileceği veya haciz dosyalarına gönderebileceği bu nedenle dava konusu meblağdan dolayı davacıya karşı sorumlu olmayacağı, davalı Ver-el Hırdavat ve Makine Ltd Şti'nin davacı üniversiteden olan alacağını temlik etmesine rağmen davacı tarafça sehven hesabına yatırılan parayı iade ile sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden kabulü ile, 19.682.19 TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı Şirket hakkındaki davanın reddine karar davacı vekili ve davalı ... A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 07.10.2019 tarih, 2018/4886 E. ve 2019/6523 K. sayılı kararıyla hüküm ve gerekçe arasında çelişki bulunduğundan Mahkeme kararı re'sen bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı bankanın davalı şirket ile yapmış olduğu yazılı sözleşme neticesi kullandırmış olduğu nakdi ve gayri nakdi kredi risklerine karşılık sözleşmede taraflar arasında kabul edilmiş takas mahsup ve hapis hakkını kullanabileceği dolayısıyla davaya konu tutar üzerine bloke koyabileceği veya haciz dosyalarına gönderebileceği bu nedenle dava konusu meblağdan dolayı davacıya sorumlu olmayacağı davalı Ver-el Hırdavat ve Makine Ltd. Şti.'nin davacıdan olan alacağını temlik etmesine rağmen davacı tarafça sehven hesabına yatırılan parayı iade ile sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın İng Bank A.Ş. yönünden reddine, davalı Ver-el Hırdavat ve Makine Ltd. Şti. yönünden kabulüne 19.682,19 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı Ing Bank A.Ş. hakkındaki davanın reddine verildiğini, bu davalının da sorumlu tutulması gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşme nedeni ile alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2551, Karar No: 2024/10133, Tarih: 17.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2551 E.  ,  2024/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1064 E., 2023/1783 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/156 E., 2021/201 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığı gibi İlk Derece Mahkemesi kararını sınırlı olarak istinafa getiren tarafın açıkça istinaf etmediği konularda da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesi hükmü davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı artırılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı erkek kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur. İlk Derece Mahkemesi kararını kusur belirlemesi yönünden istinaf etmeyen ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kusur belirlemesi yönünden aleyhine hüküm kurulmayan erkeğin kusur belirlemesi yönünden temyiz hakkı bulunmadığından davalı erkeğin kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı erkeğin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2.Davalı erkeğin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24070, Karar No: 2012/24630, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24070 E.  ,  2012/24630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili davacının şirket hakkında sık sık gerçek olmayan asılsız iddialarda bulunarak işverenine karşı sadakat yükümlülüğüne de aykırı davrandığını, davanın kanuni dayanağı olmadığını, bu nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece fesih sebebi olarak bildirilen ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2. fıkrasına atıf yapılan eylemlerin davacı işçi tarafından yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal

ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.