muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14599, Karar No: 2014/202, Tarih: 27.01.2014

Mahkemece, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köylerden yerel bilirkişi temin edilemediği, bu sebeple davacı Hazine'nin dayandığı tapu kaydı mahallinde uygulanamadığı gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı Hazine, 14.10.1936 tarih ve 24 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak G.. İ.. ve Y.. İ.. aleyhine dava açmıştır. Dava konusu 4 sayılı parsel yargılama devam ederken satış yoluyla dava dışı Turgay İpek'e intikal etmiştir. 1086 sayılı HUMK'nın 186. ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi uyarınca, dava sırasında dava konusunun üçüncü kişiye devri halinde, davacının iki seçimlik hakkı bulunmaktadır. Buna göre davacı, davasını eski malike karşı tazminat davasına dönüştürebileceği gibi, devreden kişiye karşı olan davasından vazgeçerek davaya, yeni maliklere karşı devam edebilir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 31.05.2013 tarih 2012/1853 Esas, 2013/803 Karar sayılı ilamında da, "davada taraflardan birinin müddeabihi başkasına temlik ettiğini öğrenen mahkemenin, bu hali kendiliğinden gözeterek seçimlik hakkına binaen davacıdan talebini sorması ve davacının vereceği cevaba göre" işlem yapılması gerektiği açıklanmaktadır. Mahkemece, dava konusu 4 parsel sayılı taşınmaz yargılama sırasında üçüncü kişilere devredildiği halde, davacı Hazineye seçimlik haklarından hangisini kullanmak istediği sorulmamış; yeni malike karşı davaya devam etmek istemesi halinde, çekişmeli taşınmazları devralan kişilerin davaya dahil edilmeleri gerektiği üzerinde durulmamıştır. Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek davaya, eski malike karşı devamla yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmadığı gibi dava konusu taşınmazların tapu kayıt malikleri arasında Köy Tüzel Kişiliği bulunmadığı, dolayısıyla taşınmazların bulunduğu köyün menfaatini etkileyen bir durum bulunmadığı halde yapılan keşifte komşu köylerden yerel bilirkişi dinlenmek suretiyle yapılan tapu kayıt uygulaması da yetersizdir. Mahkemece, davacı Hazine dayanağı ile komşu 1 parsel sayılı taşınmazın dayanağı tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleri, oluşum belgeleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmemiş, keşif mahallinde hudutları okunmak suretiyle uygulaması yapılmamış, taşınmazlara yoldan sonra komşu olan parsel tutakları getirtilerek denetim yapılmamıştır. O halde doğru sonuca ulaşabilmek için; davacı Hazine'nin dayanağı ile aynı 1 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas tapu kayıtları ile yoldan sonra komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları ile varsa ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleri, oluşum belgeleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilip dosya ikmal edildikten sonra, mahallinde, yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşif sırasında davacı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtları okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli ve teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup, yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Yapılacak uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller varsa, kayıt kapsamlarının belirlenmesinde bu parseller de dikkate alınmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanları, komşu parsel tutanakları ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli; beraberde götürülecek teknik bilirkişiden uygulanan kayıtların kapsamını belirten, keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınmalıdır. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7191, Karar No: 2006/7854, Tarih: 03.07.2006

11. Hukuk Dairesi 2005/7191 E., 2006/7854 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/7191 E., 2006/7854 K.**

**- AZLIK OYU

- GENEL KURUL KARARININ İPTALİ**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 341 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 359 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 5.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.12.2004 tarih ve 2002/546-2004/758 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin %19,9 oranında hissedarı olan müvekkillerinin, 26.05.2002 tarihli genel kurulda şirketi zarara uğratan yönetim kurulu üyeleri hakkında sorumluluk davası açılmasını talep ettiklerini, 26.06.2002 tarihli genel kurulda dava açılması yönünde oy kullandıkları halde farklı yöndeki çoğunluk oyları nedeniyle dava açılmasının kabul edilmediğini, bu durumda şirket denetçileri tarafından bir ay içinde dava açılması gerektiğini, davalı denetçilerin şirketin zarara uğramasına sebebiyet veren işlemlerle doğrudan ilgili olmaları nedeniyle dava açmadıklarını ileri sürerek TTK.'nun 341.maddesi gereğince sorumluluk davası açılabilmesi için şirkete kayyum atanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, anılan genel kurul kararlarının iptali için davacılar tarafından açılan davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, SPK.'na tabi bulunan müvekkili şirketin bağımsız denetim kuruluşlarınca da denetlenmesi nedeniyle iddiaların asılsız olduğunu, şirkete kayyum tayinine gerek olmadan davacıların doğrudan dava açabileceklerini, buna açıkça muvafakat ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı denetçiler vekili, müvekkillerinin denetimini üstlendikleri davalı şirket halka açık olduğundan şirket aleyhine açılacak davaların hisselerde düşüşe ve şirketin zararına neden olacağını, bu nedenle azınlık tarafından dava açılması halinde teminat olarak hisse senetlerinin muteber bir bankaya merhun edilmesinin zorunlu olduğunu, müvekkilleri tarafından davacılara 1 hafta içinde bu lazımeyi yerine getirmeleri için 03.02.2003 tarihinde ihtarname gönderildiği halde bu işlemi gerçekleştirmeden kayyum tayini davası açtıklarını, dava açıldığında bu ön koşul gerçekleşmediğinden davanın reddi gerektiğini, zaten bu dava sonunda davacıların elde edecekleri bir menfaat de bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere göre, azlık oylarıyla sorumluluk davası açılmasına karar verildiği halde denetçiler tarafından dava açılmaması halinde nasıl bir yol izleneceğinin yasada belirgin olmadığı, doktrinde aralarında Prof.Hayri Domaniç'in de bulunduğu bazı yazarlarca bu durumda şirkete kayyım atanması gerektiği belirtilmişse de, TTK.'nun 341/2.maddesinde azlığın murakıplar dışında vekil tayin edebileceği zikredilmiş olduğundan davanın azlık tarafından tayin edilebilecek bir vekil marifetiyle şirket nam ve hesabına açılmasının yeterli olacağı, keza bu şekilde açılacak dava görülürken, mahkemece gerekli görülmesi halinde yahut doğrudan doğruya şirketi temsil etmek üzere denetçilere çağrı yapılması veya şirkete kayyım atanmasının her zaman mümkün olduğu, azlık oyuyla dahi olsa genel kurul kararı haline gelen, şirketin tüm organlarını ve ortaklarını bağlayıcı nitelikte olduğu kuşkusuz bulunan bu nitelikteki bir kararı sürüncemede bırakan, gereklerini yerine getirmeyen murakıpların genel kurulca azli yahut sorumluluğu cihetine gidilerek çözümlenmesinin de mümkün, ancak pratik olmadığı, dolayısıyla şirkete kayyım atanması isteminin mesmu olmadığı, mevcut durum nedeniyle hukuki yarardan da yoksun bulunduğu, bu nitelikteki bir davada TTK.'nun 359.maddesi çerçevesinde bir istem dile getirilmediği de gözetilerek denetçilere husumet yöneltilemeyeceği, dava sadece kayyım atanmasına ilişkin olup doğrudan sorumluluk davasına yönelik olmadığından asıl davada giderilebilir nitelikte bir dava şartı olan hisse senetlerinin rehnedilmesi gerekliliğinin bu dava için de cari olduğunun kabul edilmesinin olanaksız olduğu gerekçesiyle davalı denetçiler hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, şirket hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, azlık oylarıyla yönetim kurulu üyeleri aleyhine sorumluluk davası açılması gerektiği halde denetçiler tarafından dava açılmadığı için dava açılabilmesi için şirkete kayyım tayini istemine ilişkin olup, mahkemece azlık tarafından tayin edilecek bir vekil marifetiyle şirket nam ve hesabına dava açılabileceği, bu şekilde açılan davada gerekli görüldüğü taktirde denetçilere çağrı yapılmasının ya da şirkete kayyım atanmasının mümkün olduğu, bu konudaki görevini yerine getirmeyen murakıpların genel kurulca azledilebilecekleri yahut sorumlulukları cihetine gidilebileceği, bu nedenle hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. TTK.'nun 341 nci maddesi hükmü uyarınca, şirket yönetim kurulu aleyhine genel kurulda ister çoğunlukla, isterse azlık tarafından dava açılması istendiği takdirde, bu davanın sadece denetçiler tarafından açılabileceği hükme bağlanmış bulunmaktadır. Yine aynı düzenlemeye göre, dava açılmasının azlık tarafından talep olunması halinde denetçiler dışında azlığın da vekil tayin edebileceği hükme bağlanmış bulunmaktadır. Anılan yasal düzenlemeye göre, dava açma hakkı sadece şirket adına denetçilere tanınmıştır. Davaya katılması isteğe bağlı tutulan azlık vekili ise, davaya iştirak ettiği takdirde, asıl davacı şirket denetçi vekiline yardımcı olabileceği gibi, ayrıca davayı yakından izleme olanağına da kavuşmuş olacaktır. Yoksa azınlık kendi başına tayin ettiği vekil aracılığıyla şirket nam ve hesabına dava açamayacaktır. Esasen denetçilerin açtığı davaya katılan azlık vekiline sadece yasanın emredici hükümlerine aykırılık halinde ve kamu düzenini sağlamaya yönelik olarak temyiz hakkının tanıması da yukarıda varılan sonucu doğrulamaktadır. Şirket denetçilerinin, azlık oyuyla da olsa dava açılması kararını yerine getirmemesi halinde genel kurulca azledilebilecekleri yahut sorumlulukları cihetine gidilebileceği hususu ise, bu davanın konusunu teşkil edemez.

Bütün bu açıklamalar karşısında, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6958, Karar No: 2013/9935, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6958 E.  ,  2013/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, pamuk, biber ve domatesin sulu şartlarda ayrı ayrı 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10891, Karar No: 2015/23543, Tarih: 14.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/10891 E.  ,  2015/23543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan Şükrü ile sanık ...'in olay günü ...'in öksürmesi meselesi yüzünden tartıştıkları, daha sonra bu tartışmaya ...'in kardeşi olan ... ve annesi olan Sıdıka'nın katıldığı, tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü, tartışma esnasında sanıkların katılanın bahçe kapısına zarar verdikleri ve sanık ...’in katılana hakaret ettiği , sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mala zarar verme kastı ile hareket etmedikleri, kapıya verilen zararın kavga esnasında gerçekleştiği, sanık ... ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat ile sanık ... hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlarda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13616, Karar No: 2009/14543, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13616 E.  ,  2009/14543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.11.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar yüklenicinin temliki sebebiyle 5400 ada 10 ve 11 sayılı parseller iken tevhit sonucu 12 parsel numarasını alan zemin üzerine yapılan binanın 20, 21 ve 22 numaralı bağımsız bölümlerinin davalı arsa sahipleri adına olan kayıtların iptali ile ayrı ayrı adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar yükleniciden geç teslim, kira ve eksik işler sebebiyle alacaklı olduklarını, kaldı ki sözleşmede yapıya iskan alınması koşulu bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuş, diğer davalı yükleniciler savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece yapıdaki eksiklikler verilen sürede davacılar tarafından giderilmediği gibi binanın iskanı da alınmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacılar temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, tevhiden 12 parsel sayısını alan taşınmaz üzerine bir bina yapılmak üzere arsa sahipleri ile yükleniciler arasında 10.3.1998, 5.2.1999 ve 26.2.1999 günlü sözleşmelerin düzenlendiği görülmektedir. Bu sözleşmeler yükleniciye şahsi hak kazandırır. Yüklenici, kazandığı şahsi hakkını doğrudan arsa sahiplerine ileri sürebileceği gibi bu hakkı alacağın temliki suretiyle üçüncü kişilere de temlik edebilir. Davadaki istemin dayanağı yüklenicinin davacılara yaptığı temlik işlemidir.

Ancak, temlik işleminin öğrenildiği ana kadar temlik sözleşmesinin dışında bulunan ve işlemin tarafı olmayan arsa sahibi temlik işleminden haberdar olunca temlik işleminin tarafı olur ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklarını ona karşı da (üçüncü kişiye) ileri sürebilir hale gelmek suretiyle ifa isteğini reddedebilir. Örneğin, karşılıklı borç yükleyen eser sözleşmesinden kaynaklanan borç kısmen veya tamamen yüklenici tarafından yerine getirilmeden yüklenici şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmiş ve üçüncü kişi ifa istemişse, arsa sahibi yüklenicinin öncelikli borcunun varlığını ileri sürerek temlik yoluyla kazanılan borcu ifadan kaçınabilir. Burada, BK.m.81 borçluya (arsa sahibine) ödemezlik def’ini kullanma yetkisini vermektedir. Bu bakımdan, üçüncü kişilerin yüklenicinin temlikine dayanarak arsa sahibini hasım göstermek suretiyle açacağı tescil davalarında mahkemelerin, yüklenicinin sözleşmesine göre gerçekte neyi istemeye hak kazandığı, dolayısıyla üçüncü kişinin gerçekte neyi isteyebileceği yönü üzerinde önemle durulmalıdır. Çünkü, yüklenici, üçüncü kişiye ancak arsa sahibinden neyi hak kazanmışsa onu temlik edebilir. Temlik sözleşmesinin konusu da bir borç ilişkisinden doğmuş olan alacak ne ise odur. Davada arsa sahibi olan davalıların savunma sebepleri de yukarıda yazılanlardır.

Bilirkişiler 28.06.2005 günlü raporlarında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi sebebiyle arsa sahiplerinin alacaklarını sigorta primi, eksik işlerin tamamlanması tutarı, geç teslimden kaynaklanan alacak olmak üzere toplam 44.080.06 TL olarak saptamışlardır. 5.2.1999 günlü sözleşmenin ikinci sayfasında yapı sebebi ile vergi, resim ve harçlardan yüklenicinin sorumlu olduğu kararlaştırıldığından inşaatın sigorta prim borcu yükleniciye aittir. Yapılan hesaplamaya sigorta prim borcunun dahil edilmesi sözleşmeye uygundur. Diğer taraftan 10.3.1998 günlü sözleşmenin 3.maddesine göre, yapıya iskan izni (ruhsatı) alınması borcu da yükleniciye bırakılmıştır. Yetkili merci olan Çankaya Belediye Başkanlığı 22.3.2007 tarihli yanıtında yapıda para ile giderilebilecek bazı eksiklikler bulunduğunu, bunların parasal tutarının 1535.30 TL olduğunu belirtmiş, yapıya iskan verilmesi için başkaca bir eksiklik bildirmemiştir. Kısaca yapı, oturma ruhsatı verilecek bir durumdadır.

Davacılar tarafından dosyaya mahkemece verilen süre üzerine eksik işler bedeli ve gecikme tazminatı olarak 24.335.83 TL yatırılmıştır. Davacıların yapıdaki eksiklikleri doğrudan kendileri gidermek gibi bir borçları bulunmadığından birlikte ifa kuralı gereği bu borç bilirkişilerin bulduğu meblağ ile yatırılan tutar arasındaki farktan ibarettir.

Davacılar tarafından dosyaya mahkemece verilen süre üzerine eksik işler bedeli ve gecikme tazminatı olarak 24.335.83 TL yatırılmıştır. Davacıların yapıdaki eksiklikleri doğrudan kendileri gidermek gibi bir borçları bulunmadığından birlikte ifa kuralı gereği bu borç bilirkişilerin bulduğu meblağ ile yatırılan tutar arasındaki farktan ibarettir.

Yapılan bu saptamalara göre mahkemece, davacılara kalan borçları arsa sahiplerine ödenmek üzere depo etmeleri için uygun süre vermek, bunlar depo edilirse iskan alınmak üzere yetki ve mehil tanımak, bütün bu borçlar yerine getirilirse sözleşme ifa ile sonuçlanmış olacağından davacıların isteğini sözleşme hükümleri gözetilerek bir sonuca bağlamak olmalıdır. Davaların en az giderle ve en kısa sürede çözümü kuralı da bunu gerektirir.

Mahkemece bütün bu yönler bir yana bırakılarak isteğin yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9762, Karar No: 2006/12585, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9762 E.  ,  2006/12585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.2004 gün ve 2004/8156-13368 sayılı bozma kararında özetle; "Taşınmaz başında yapılan keşif sonrası alınan orman mühendisi, raporunda resmi belgelerin uygulanması sonucu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, memleket haritasında ve ... fotoğraflarında yeşil çalılık alanda kaldığı; amenejman planında bozuk baltalık orman alanı içinde kaldığı, eğimin % 30-40 civarında olup, toprağın çok taşlı, erozyon tehlikesinin bulunduğu ve yer yer ana ... yüzeyinin görüldüğü ,üzerinde ve yakın çevresinde ... ..., ahlat, yabani erik, laden ve benzeri ... türleri ile ... otları bulunduğu açıklandıktan sonra, sonuç olarak 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince taşınmazın orman sayılmadığı bildirilmiştir. Sözü edilen raporda saptanan bulgular taşınmazın tamamının orman olduğunu gösterdiği halde, raporun sonuç kısmında gerekçeye aykırı biçimde görüş açıklanmıştır. Rapora eklenen memleket haritası örneğinde de taşınmazın etrafıyla birlikte yeşil alanda kaldığı görülmektedir. 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi hükmüne göre orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan funda veya makilerle örtülü yerler orman sayılmazsa da, bu maddenin karşı kavramından ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve ... ile örtülü yerlerin orman sayılan yer olduğu kuşkusuzdur. Bilimsel olarak eğimin % 12’yi geçtiği yerler, orman ve ... muhafaza karakteri taşır. Taşınmazın saptanan eğimi ve üzerinde bulunan bitki örtüsü göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu taşınmazın 6831 Sayılı Yasa gereğince orman sayılan yer olduğu anlaşılmakta olup, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık süre içinde açılan orman tahdidine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 1971 yılında yapılmıştır. Ayrıca, 19.12.2002 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinde kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.