muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2788, Karar No: 2013/5851, Tarih: 08.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2788 E.  ,  2013/5851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, ... İli ... İlçesi ..... Mahallesinde .... Ada ... Parsel üzerinde) inşa edilen (.... adlı) sitede bulunan B ... Blok 112 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, müvekkiline ait bağımsız bölümün toplu konut alanında bulunması nedeniyle İmar Kanununun .../... maddesi uyarınca altyapı hizmetlerine katılım payından muaf bulunduğunu, ancak su aboneliğinin tesis edilmesi için davalı idareye başvurulduğunda müvekkilinden kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinin ödenmesinin talep edildiğini ileri sürerek; müvekkilinin, davalı idarece talep edilen bedelden sorumlu olmadığının tespiti ile müvekkiline ait bağımsız bölüme geçici abonelik tesisinin sağlanmasını talep etmiş, daha sonra ödemeyi yapması nedeniyle ferdi aboneliğinin tesis edildiğini ancak bu işlem sırasında müvekkilinden haksız tahsil edilen ....635,08 TL nin istirdadını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, "3194 sayılı İmar Kanunu 31. maddesine göre; " ... kullanma izni alan bağımsız bölümlerin bu hizmetlerden yararlandırılacağı bu bağlamda su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının yükümlüsünün yapı kullanma izni almakla yükümlü olan kişi olduğu, kanalizasyon sisteminin yenilenmesi ya da iyileştirilmesi çalışmalarında harcanan masraflar dışında konut sahibinin kanal ve şebeke payı ödeme yükümlülüğü bulunmadığı gerekçesi ile bilirkişi raporuna göre; davacıdan 305,38 TL bedel alınması gerekirken, hatalı olarak ....345,74 TL bedel (borç) tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla; davacının davalıya kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 305,38 TL den sorumlu olduğunun, bunu aşan ....040,36 TL den sorumlu olmadığının tespiti ile tahsiline karar verilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %... oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin ....fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen Yasa ve Tarifeler Yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep hakkı vardır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, alınacak katılma payının taşınmazın emlak vergi beyanı esas alınarak ve %... oranı geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, alınacak katılma payının taşınmazın emlak vergi beyanı esas alınarak ve %... oranı geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; “Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları”, KP=(LxT)/(2xN) Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin % ...'sini geçemez.” denilmektedir. Yine formülde; “Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının” N ile ifade edildiği, “Gayrimenkulün toplam inşaat alanının” S ile ifade edildiği, N’ nin ise S/1000 (N=S/1000) olduğu” belirtilmiş bulunmaktadır. Hükme esas alınan raporda ise; anılan tarife hükümlerine göre uygulama yapılmasına rağmen, formülde ifade edilen (N=S/1000) yerine, davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı oranının uygulanması suretiyle hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, mahkemece; inşaat ruhsatı alınması esnasında avans olarak Yönetmelik 39. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin %...' si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ekindeki inşaat ruhsatı ve tahsilat makbuzu dosya içine alınmak suretiyle davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11016, Karar No: 2015/11046, Tarih: 02.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11016 E.  ,  2015/11046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK 260/1.maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ... ve ... Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ... İçkiler Piyasası Düzenleme Kurulu, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmesi,

2-Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hespalanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın ve müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1096, Karar No: 2024/12973, Tarih: 24.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1096 E.  ,  2024/12973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/327 E., 2022/1108 K.

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, taksitlendirmeye karar verilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. madde fıkrasının, mahallinde hükme eklenmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen Mahkemenin 21.04.2016 tarihli kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında sonuç ceza olarak hükmolunan konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ayrı ayrı 13 ay 10 gün hapis ve 6.400,00 TL adlî para cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma üzerine 09.06.2022 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis ve 1 yıl 4 ay hapis cezalarının, 13 ay 10 gün hapis ve 6.400,00 TL adlî para cezaları üzerinden infazının yapılmasına ve sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında sonuç ceza olarak hükmolunan hırsızlık suçundan ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma üzerine 09.06.2022 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 35/2, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 2 yıl 6 ay hapis cezalarının, 2 yıl 1 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “sanık ve suça sürüklenen çocuk iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan hüküm fıkralarından ''Sanık ...'ın sonuç ceza olarak 13 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk ...'in sonuç ceza olarak 6.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına'' ve “ sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan hüküm fıkralarından'' sanık ...'ın sonuç ceza olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk ...'in sonuç ceza olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ibareleri çıkarılarak yerine ''...Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 13 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına ve suça sürüklenen çocuk ...'in hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan cezanın 6.400.00 TL adlî para cezası üzerinden infazına " ve '' ... Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazına ve suça sürüklenen çocuk ...'in hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6822, Karar No: 2015/9935, Tarih: 28.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6822 E.  ,  2015/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/24784

MAHKEMESİ : (Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)Kapatılan Gemlik 1. Sulh Ceza

TARİHİ : 26.11.2012

NUMARASI : 2012/487 Esas, 2012/1110 Karar

SUÇ : Cinsel taciz (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Z..ile katılan E..'in aşamalardaki samimi anlatımları ile ikrar içerikli savunma nazara alındığında, sanığın 22.02.2012 tarihinde sokakta yürümekte olan onsekiz yaşındaki katılan E..'i takip edip arkadaşlık kurmak amacıyla önceden hazırladığı “selam naber nasılsın bir tanem ben M.. bu notu yazma sebebim seninle konuşmak arkadaş olmaktır tabi ki sence de bir mahzuru yoksa varsa da çok özür dilerim bu notu bu şekilde ulaştırdığım içinde özür dilerim senden olumla yada olumsuz bir cevap bekliyorum tel..” yazılı not kağıdını çantasına bırakmak ve 23.02.2012 günü sokakta yürüyen onsekiz yaşındaki müşteki Z...'in montunun cebine “günaydınlar güzel kız çaldır konuşalım tel..” yazılı not kağıdını koymak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 105/1. maddesinin iki kez tatbiki suretiyle cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan mağdure E. vekili ile katılan müşteki Hulusi'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8139, Karar No: 2015/8249, Tarih: 18.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8139 E.  ,  2015/8249 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

23. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Antalya ... Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, süresinde genel iskan belgesi alınmadığı için davacının bağımsız bölümlerini teslim almadığını ileri sürerek, sözleşmede belirlenen gecikme cezasının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gecikmeden davacının kusurlu olduğunu, inşaat bittiği halde, davacının yapı denetim hizmet bedelini ödemediği için yapı kullanma izin belgesinin alınamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından inşaatın tamamlandığı, mevzuata göre yapı denetim hizmet bedelini arsa sahibinin ödemesi gerektiği, sözleşme ile bu yükümlülüğün davalıya devredilmediği,arsa sahibinin yapı denetim ücretini yatırmadığı ve böylece davalıya yapı kullanma izin belgesi alma imkanı vermediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin “Cezai şartlar” başlıklı 8. maddesinin (8.2) bendinde gecikme halinde yüklenicinin arsa sahibine bağımsız bölüm başına 300 Euro kira ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Yüklenicinin dava tarihine kadar bağımsız bölümleri arsa sahibine teslim etmediği ve teslim konusunda davacı arsa sahibini alacaklı temerrüdüne düşürmediği de sabittir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri kural olarak taraflarca aksine bir hüküm kurulmadığı takdirde götürü bedelli sözleşmelerden olup, uyuşmazlığa konu sözleşmenin de 6.3. maddesinde yüklenicinin genel iskan raporunu alacağı hüküm altına alındığı gibi, 10/1. maddesinde sözleşme konusu inşaatlarla ilgili her türlü vergi, resim, harç, SSK primleri ve benzeri her türlü giderlerin yükleniciye ait olduğu ifade edilmiştir.Sözleşme tarihinde yürürlükte olan Yapı Denetim Kanunu uyarınca doğacak giderlerin de bu kapsamda olduğunun ve yüklenici tarafından taahhüt edildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda, dava tarihi itibariyle genel iskan raporu alınmamış binayı arsa sahibinin teslim almaktan kaçınması hususunda kendisine kusur yüklenmesi mümkün değildir. Şu halde mahkemece, talep edilen dönem için konu edilen cezai şart hakkında işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9520, Karar No: 2008/13094, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9520 E.  ,  2008/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Yeniköy Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün

... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.