muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10549, Karar No: 2024/3077, Tarih: 26.03.2024

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tarihinin 27.05.2009 olduğu, belirtilen tarihte 4925 sayılı Karayolu Taşımacılık Kanunu kapsamında olmadığı, 11.06.2009 tarihli Karayolu Taşımacılık Yönetmeliği'nden önce yürürlükte bulunan 25.02.2004 tarihli Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin 2 inci maddesi ile il sınırları içindeki taşımaların yönetmelik kapsamı dışında olduğu, belediye sınırları içinde ise valilik ve belediye düzenlemesine tabi olduğu, dosya kapsamında bu yönde belge sunulmadığı, kazaya karışan aracın zorunlu ferdi kaza koltuk sigorta poliçesi yaptırma zorunluluğu bulunmadığından davalının 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesi kapsamında sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacılar vekili itiraz dilekçesinde; 25.02.2004 tarihli Karayolu Yolcu Taşıma Yönetmeliğine atıfta bulunarak, il içi taşımalarda düzenleyici işlemin Valiliklere ya da ilgili belediyeye bırakıldığını, Aydın Valiliğince koltuk sigortasının zorunlu tutulduğuna dair belgenin sunulmadığı ve koltuk sigortası yaptırma zorunluluğunun ispat edilemediğine dayanıldığını, Hakem Heyeti kuracağı bir ara karar ile bu hususun aydınlatılmasını sağlayabilecekken bunun yapılmadığını, bu konuda taraflarına bir süre verilmediğini ve Aydın Valiliğinden görüş sorulmadığını, 22.01.2004 tarihli ve 2004/6789 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile açıkça tüm taşımacılık işlerinde koltuk sigortası yapılmasının zorunlu tutulduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının başvurusu sırasında ilgili valilik ya da belediye tarafından kazaya karışan aracın Karayolları Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası yaptırma yükümlülüğü ya da Güvence Hesabının sorumluluğunu kanıtlayan bir delil sunulmadığı, Sigortacılık Kanunu 30/15 inci maddesi gereği İtiraz Hakem Heyeti'nin müzekkere yazma yetkisi bulunmadığı ve sunulan evraklara göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacılar vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile İtiraz Hakem Heyetinin kararının bozulmasını talep etmiştir .

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; zorunlu karayolu yolcu taşımacılığı ferdi kaza sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin yakınlarının vefat tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile İtiraz Hakem Heyetinin kararının bozulmasını talep etmiştir .

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; zorunlu karayolu yolcu taşımacılığı ferdi kaza sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin yakınlarının vefat tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, ... Yönetmeliğinin 16. ve 17. maddeleri, Zorunlu Karayolu Yolcu Taşımacılığı Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Dava, zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi bulunmaması sebebiyle davalı ... aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası 25.02.2004 tarih, 25384 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bakanlar Kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, 10.7.2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu hükümleri çerçevesinde yolcu taşımacılığı yapan taşımacıların, yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımalarında görevlendirecekleri sürücüler ile bunların yardımcıları ve taşıyacakları yolcular için "Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası" yaptırmak zorunda oldukları belirtilmiş, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaların ise Ulaştırma Bakanlığı'nca belirleneceği açıklanmıştır. Daha sonra 13.11.2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar Kurulu kararı ile 2004/6789 sayılı kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı'nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı'na verilmiştir.

Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin Hazine Müsteşarlığı'nın çıkardığı 28.06.2010 tarihli genelgede ise "01.07.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ticari amaçla yapılmayan taşımaların 4925 Sayılı Kanunun 2.maddesinin 2.fıkrası ile kanun kapsamı dışında bırakılan taşımalar ile yine aynı kanunun 2.maddesinin 3.fıkrasıyla düzenlenmesi ilgili mahalli idarelere bırakılan il sınırları içerisindeki taşımalar ile 100 km'ye kadar olan şehirlerarası taşımaların karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı dışında olduğu kararlaştırılmıştır" ifadesine yer verilmiştir.

Somut olayda, dosya içerisindeki Aydın Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/212 Esas sayılı ceza dosyasında davacıların miras bırakanı Yazgül Kişmir'in 27.05.2009 tarihinde dava dışı Ercan Konma’nın sevk ve idaresindeki aracın hemzemin geçitte trenle çarpışması sonucu gerçekleşen çift taraflı kazada vefat ettiği belirlenmiştir.

Somut olayda, dosya içerisindeki Aydın Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/212 Esas sayılı ceza dosyasında davacıların miras bırakanı Yazgül Kişmir'in 27.05.2009 tarihinde dava dışı Ercan Konma’nın sevk ve idaresindeki aracın hemzemin geçitte trenle çarpışması sonucu gerçekleşen çift taraflı kazada vefat ettiği belirlenmiştir.

Hakem Heyetince, her ne kadar davacının başvurusu sırasında ilgili valilik ya da belediye tarafından kazaya karışan aracın Karayolları Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası yaptırma yükümlülüğü ya da Güvence Hesabının sorumluluğunu kanıtlayan bir delil sunulmadığından davalı ... Hesabının zarardan sorumlu olmayacağı gerekçesi ile dava reddedilmiş ise de, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm ihdas edilmiştir.

Taşıyıcının Kanun ve Taşıma Yönetmeliği kapsamında taşıma yapabilmek için yetki belgesi alma zorunluluğu gereği anılan belgenin bulunmaması zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında hak sahiplerine ödeme yapılmasına engel değildir; yetki belgesiz taşıma yapılması zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı tarafından hak sahiplerine ödeme yapıldıktan sonra rücu sebebi olarak ileri sürülebilecek bir durumdur.

Dava konusu kaza 2009 yılında gerçekleşmiş olup desteğin de aralarında bulunduğu çilek toplamaya giden tarım işçilerinin taşındığı, dolayısıyla taşımanın ticari bir taşıma olduğu anlaşılmakla, zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi yaptırma zorunluluğu bulunduğu, Dairemizce yapılan geri çevirme sonucu kazaya karışan aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi bulunmadığı belirlendiğinden davalı ... Hesabına karşı dava açılabileceği, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının can sigorta türlerinden meblağ sigortası olduğu göz önüne alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine gönderilmek üzere saklama kararını veren mahkemeye gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10435, Karar No: 2013/15785, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10435 E.  ,  2013/15785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İmar planında “Kadifekale Antik Tiyatro Alanı”nda kalan ve kamulaştırma bedelinin tespiti yapılan zemin üstü yapı ve ağaçların davacı ...'na aidiyetine karar verilmemiş olması ve ayrıca dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut bulunan haciz şerhinin tespit edilen bedele yansıtılmaması doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin sonuna gelmek üzere "zemin üstündeki yapı ve ağaçların davacı idareye aidiyetine" sözcüklerinin eklenmesi ve yine gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna "tapu kaydında mevcut haciz şerhinin tespit edilen bedele yansıtılmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2456, Karar No: 2010/8335, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2456 E.  ,  2010/8335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazlara, hangi tarihte sulama kanalları yapılarak el atıldığı davalı idareden sorularak, varsa buna ilişkin belgelerin (ihale evrakları, yer teslim, geçici ve kesin kabul tutanakları vs. gibi) de aynı idareden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazlar toplulaştırma kapsamına alınıp alınmadığı, alınmış ve toplulaştırma işlemi bitmiş ise mevcut sulama kanallarının, kamu kesintisi olarak ayrılan bölümde kalıp kalmadığı, Tarım Reformu Genel Müdürlüğünden sorularak, buna ilişin belgelerin aynı idareden getirtilerek,

3-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday (sulu ve kuru ayrı olarak), mercimek ve pamuğun dekar başına verim miktarlarının ve 2009 yılına ilişkin ortalama masrafın İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10312, Karar No: 2021/16137, Tarih: 16.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10312 E.  ,  2021/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın anılan ilamın gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir. Buna göre Kurumun, sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır. Dava konusu edilen gelirlere ait tablolarda 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, mahkemece öncelikle tüm hak sahiplerine ait peşin sermeye değerli gelir tabloları ve yapılan fiili ödemelere dair kayıtlar getirtilerek, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir. Bu sebeple Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, Kurumdan hak sahiplerinin gelire giriş tarihinde 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı ve sosyal yardım zammı tutarı ile gelire giriş tarihi ile 506 sayılı Kanunun 92. maddesinin uygulandığı tarihler arasında yapılan fiili ödeme miktarı sorulmalı ve gelen kayıtlar uyarınca yukarıda belirtilen ilkeler ışığında yapılacak hesaplamalar sonucu davalıların sorumlu olduğu tutar belirlenmelidir.

O halde, davacı kurum ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 16.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7577, Karar No: 2013/12962, Tarih: 30.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7577 E.  ,  2013/12962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, önce davalı ... Şirketi'nde , sonra davalı ... Şirketi'nde çalışan davacının iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalılar vekili, davacının, önce davalı ... Şirketi'nde , sonra tüm hakları ile birlikte geçtiği davalı ... Şirketi'nde çalıştığı, davalı ... Şirketi açısından davanın husumet nedeni ile reddi gerektiği, davacının iş aktinin davalı tarafından haklı feshedildiği, zira iş disiplinini ihlal eden hal ve davranışları ile işleri aksattığı davalının güvenini sarstığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının savunmasındaki geç gelme mazeretlerinin araştırıldığına dair bir tespite rastlanmadığı, davacının fazla mesai yaptığının saptandığı ama ücretinin ödendiğinin ispatlanamadığı, davalı işveren kendi yükümlülüğünü yerine getirmezken salt karşı tarafın sözleşmeye uymadığı, dakikalar ile sınırlı işe geç gelme eyleminin ve buna bağlı olarak görev ve talimatlara uymadığından bahis ile iş aktini davalının feshetmesinin ölçülülük esası ile bağdaşmadığı gerekçesi ile hafta tatili ücreti talebi haricinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan ve Mahkemece de kabul gören bilirkişi raporuna dayanak olan davalı tanık beyanlarından, davalı işyerinde 1 saat yemek molası ve 15'er dakikadan toplam 30 dakika çay molası verilerek çalışıldığı, ara dinlenmesinin bu şekilde 1,5 saat olduğu anlaşıldığı halde bilirkişi raporunda fazla mesainin 1,5 saat yerine 1 saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29968, Karar No: 2022/10965, Tarih: 31.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29968 E.  ,  2022/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2015 tarih ve 2014/983 Esas, 2015/396 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/05/2015 tarihli ve 2015/448 D.İş sayılı kararı ile incelenerek kaldırılmasına karar verildiği, yeniden yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...'a yargılama aşamasında zorunlu müdafi atanmadığı, sanık ...'in ise savunmasının müdafii bulunmaksızın alındığı ve zorunlu müdafiinin yokluğunda mahkumiyet kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

III- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...'a yargılama aşamasında zorunlu müdafi atanmadığı, sanık ...'in ise savunmasının müdafii bulunmaksızın alındığı ve zorunlu müdafiinin yokluğunda mahkumiyet kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca yargılama aşamasında müdafii bulunmayan sanık ...’a zorunlu müdafii atanması, sanıkların savunmalarının müdafi huzurunda alınması ve zorunlu müdafiin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6485, Karar No: 2020/1222, Tarih: 26.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/6485 E.  ,  2020/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DENİZLİ 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "11.12.2012" yerine "2013" olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.