muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5869, Karar No: 2021/1368, Tarih: 18.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/5869 E.  ,  2021/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, çekişmeli 148 ada 25 parsel sayılı taşınmaz yönünden tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve oluşum belgeleri ile birlikte getirtilmesi, tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin belirlenmesi, varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri ile tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıtları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının okunup kayıtlarda yazılı hudutların yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmesi ve teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmesi, kayıtlarda yazılı olup, yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanması ve bu suretle kayıtların kapsamının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, taşınmazın kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazın tasarrufu hususundaki beyanlarının, komşu parsel tutanakları ve dayanakları kayıtlarla denetlenmesi; teknik bilirkişiden uygulanan kayıtların kapsamını belirten, keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınması, kök muris ...' ten kaldığı tartışmasız olan dava konusu diğer taşınmazlar ile kök muris ...'e ait tapu kapsamında olduğunun anlaşılması halinde 148 ada 25 parsel yönünden, ... terekesinin tüm mirasçılarının katılımı ile usulüne uygun şekilde paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşım varsa kime neresinin düştüğü, kimin ne zamandır ve ne sıfatla taşınmazlara zilyet olduğu hususlarının sorulup saptanması, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişilerinin de tanık sıfatıyla dinlenmesi, beyanlar arasında doğabilecek çelişkilerin giderilmeye çalışılması ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 113 ada 11, 13 ve 26, 148 ada 25 ve 43 parsel sayılı taşınmazların tamamı ile 149 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dava konusu ... adına olan 1/2 payının kadastro tespitlerinin iptali ile miras payları oranında ... mirasçıları adına tesciline, 149 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dava dışı 1/2 payının komisyon kararı gibi tesciline; 148 ada 25 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan iki katlı ev ve ahır, 149 ada 3 parsel içerisinde bulanan samanlıktan ibaret muhtesatların ... adına beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9413, Karar No: 2011/12558, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9413 E.  ,  2011/12558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8102, Karar No: 2011/315, Tarih: 24.01.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/8102 E.  ,  2011/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel belgeyi bilerek kullanma

HÜKÜM : Beraat

12.09.2007 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu belirten ve suçtan doğrudan zarar gören şikayetçiye davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak 5271 sayılı CMK.nun 238/2.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10089, Karar No: 2014/20909, Tarih: 01.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/10089 E.  ,  2014/20909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/190192

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

NUMARASI : 2010/143 (E) ve 2011/8 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar V.. Ö.. ve O.. K..'ın kimliği belirsiz 3 suç arkadaşıyla birlikte olay günü aynı müzikholde müşteri olarak bulunan, hesap öderken katılanın cebinde parasının olduğunu belirledikleri, bir ticari taksiyle katılanı takip edip evine girmeden önce sanık Velittin'in koluna girdiği mağdura “Vay nasılsın hemşerim?” dediği sırada sanıkların bir suç arkadaşının arkadan bıçak benzeri sert bir cismi mağdurun sırtına dayadığı, sanık Orhan'ın ise taksiden inip mağdura doğru yüksek sesle bağırıp küfürler ettiği, korktuğu için kıpırdayamayan mağdurun cebinden sanıkların arkadaşlarından birinin 840 TL parayı alıp birlikte olay yerinden kaçtıkları, katılanın 12.06.2008 tarihinde aynı bölgedeki başka bir eğlence yerinde sanıkları görüp tanıyarak kolluk güçlerine ihbarda bulunduğu, katılanın sanıkları mahkeme huzurunda canlı olarak kesin biçimde teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında; yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1387, Karar No: 2021/8487, Tarih: 19.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1387 E.  ,  2021/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçun sonucu olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair raporun Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre yetişkinlerde suç tarihinden itibaren en az bir yıl geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan yada Adli Tıp Kurumu Kanunu ölçütlerine göre Yükseköğretim kurumlarına bağlı hastanelerde usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş bir heyetten alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken olaydan üç ay sonra hazırlanan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinin 07.06.2013 tarihli raporuna dayanılarak cezanın 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesi ile arttırılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4318, Karar No: 2014/6027, Tarih: 09.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4318 E.  ,  2014/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Kaplan vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık San. ve Tic. A.Ş. vdl. aleyhine 21/05/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davalı şirket yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 19/10/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/05/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan davacı ile davalı ...'ın temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Davalı ...'ın temyiz itirazları yönünden; davalı ... tarafından hükmün temyiz edilerek Yargıtay’a gönderilmesinden sonra vermiş olduğu 06/07/2011 havale tarihli dilekçesiyle kararı temiz etmekten feragat ettiğini bildirmiştir. Bu nedenle davalı ...'ın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalı ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık San. Tic. A.Ş. (ünvan değişikliği ile 1. Seyehat Taş. Tic. A.Ş.) aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirketin mülkiyetinde bulunan davalı ...'ın yönetimindeki otobüsün, davalı ...'nin mülkiyetindeki diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki otomobile geçiş önceliğine riayet etmeksizin çarpması sonucu meydana gelen kazada, otomobilde bulunan kızının vefat ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık San. Tic. A.Ş, kaza yapan otobüsün kayıt maliki olmakla birlikte, işletenin ... Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. olduğunu, 01/06/2000 tarihli oto kira sözleşmesi ile otobüsün Metro Turizm Seyehat Ltd. Şti.'ne kiralandığını, onun tarafından da 19/09/2000 tarihine kadar ... Turizm Ticaret A.Ş.'ye sezonluk kiralandığını belirterek davanın husumetten reddini talep etmiştir.

Davalı ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık San. Tic. A.Ş, kaza yapan otobüsün kayıt maliki olmakla birlikte, işletenin ... Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. olduğunu, 01/06/2000 tarihli oto kira sözleşmesi ile otobüsün Metro Turizm Seyehat Ltd. Şti.'ne kiralandığını, onun tarafından da 19/09/2000 tarihine kadar ... Turizm Ticaret A.Ş.'ye sezonluk kiralandığını belirterek davanın husumetten reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin maliki bulunduğu otobüsü 01/06/2000 tarihinde kiralama sözleşmesi ile 06/06/2000 tarihinden 30/09/2000 tarihine kadar 4 ay süreyle dava dışı ... Turizm Seyahat Limited Şti.'ne, dava dışı Metro Turizm Seyahat Ltd. Şti.'nin de 06/06/2000 tanzim tarihli kira sözleşmesi ile 16/06/2000 tarihinden 16/09/2000 tarihine kadar sezonluk alt kira sözleşmesi ile alt kiracı DE-TUR Ticaret A.Ş.'ye kiraladığı, davacının desteğinin ölümüne neden olan eylemin kira süresi içerisinde ve 24/06/2000 tarihinde meydana geldiği, davalı ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile ... Turizm Seyahat Ltd. Şti. arasındaki kiralama isleminin uzun sureli olarak kabul edilmesi gerektiği, uzun süreli kira sözleşmelerinde araç sahibi olarak gözüken davalı şirketin işleten konumunda olmadığı gerekçesiyle davalı şirket yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar vermiştir.

Zarara sebebiyet veren olaya karışan araç, trafikte davalı ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. adına kayıtlıdır. Davacı, bu kaydı esas alarak davasını işleten sıfatıyla ona yöneltmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 3 ve 19. maddeleri hükümlerine göre trafik kaydı “işleteni” kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin üçüncü kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. İşletenlik, trafik kaydı adına olan kişiden mülkiyeti muhafaza kaydı ile satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süre ile kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişiye geçmiş olur. Bu bakımdan, işletenliğin kayda rağmen başkasına geçmiş bulunduğu her zaman ispatlanabilir. Fakat, bu konuda getirilecek delillerin üçüncü kişileri bağlayabilecek nitelikte ve güçte olması, özellikle zarara uğrayanların haklarını halele uğratacak bir sonuç yaratmaması şarttır.

Davalı şirketin ibraz ettiği kiralama sözleşmeleri her zaman tanzim edilebilecek nitelikte ve adi yazılı belgelerdir. Bu nedenle davalı ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin işleten olmadığını geçerli delillerle ispatladığı kabul edilemez. Şu halde davalı şirket işleten olarak tazminattan sorumludur. Mahkemece davalı ... Motorlu Taşıtlar Taşımacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden de işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın husumetten reddedilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4-Davalı ...'ın diğer temyiz itirazları yönünden;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, davacının ölene olan yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarda (3) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına, (4) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davacı ve davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine, davalı ...'ın temyiz dilekçesinin (1) no'lu bente gösterilen nedenlerle reddine ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13640, Karar No: 2008/12456, Tarih: 13.10.2008

**10. Hukuk Dairesi         2007/13640 E.  ,  2008/12456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı, işkazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, yasal dayanağı oluşturan, 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki “Halefiyet” ilkesi uyarınca, kurumun rücu alacağı, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından, isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken; Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararı ile anılan yasa maddesinin birinci fıkrasında yer alan “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasa’ya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

Anayasanın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenlemelere göre; “Anayasa Mahkemesinin iptal kararları’nın” Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, “iptal kararının” Resmi Gazete de yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile keenlemyekun (yok hükmünde) olan ve böylece yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulü doğal olup, bu yönde bir uygulama yapılmasına cevaz yoktur. (İÇ, BBGK.nun 1960/21 Esas ve 9 sayılı kararı; HGK nun 21.01.2004/10-44 Esas ve 19 Sayılı; ayrıca 07.04.2004 gün, 214 E ve 19 sayılı ve 2004/448 Esas ve 461 sayılı kararları)

Gerçekten de, usuli kazanılmış hak gereğince uygulanması gereken bir kanun hükmü, sonradan (karar kesinleşmeden önce) Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilirse; artık usuli kazanılmış hakka göre değil; aksine, usuli kazanılmış hakkın istisnası olarak; iptal kararından sonra oluşan yeni hukuki duruma göre karar verilmesi gereği vardır. (Kuru, S.4784)

Hemen belirtmek gerekirse, bundan sonra 506 sayılı yasa uyarınca açılan rücuan tazminat davalarına ilişkin olarak süregelen uygulamada olduğu üzere; maddi zarar (tavan) hesabı yapılması gerekmediği gibi; 506 sayılı yasanın 10. maddesinin uygulanmasını gerektiren durumlarda da Anayasa Mahkemesinin iptal kararından önceki, süregelen içtihadlarla oluşturulup uygulanan prensiplerde temel farklı bir yaklaşım bulunmamaktadır. Ancak, 10. madde uygulamasında artık, tavan zarar hesabı yerine, kurumun sigortalıya başlangıçta bağladığı ilk peşin sermaye değeri üzerinden hesaplama yapılmasında herhangi bir tereddüt olmamalıdır. Ayrıca yapılan tüm hesaplama uygulamalarında; tazmin sorumlusunun, sigortalıya ya da haksahiplerine yapmış olduğu, her türlü ödeme ve ibranın da kurumun rücu alacağından düşülmesine imkan bulunmadığı göz önünde tutulmalıdır.

Öte yandan, kurumun bundan böyle artık (halef sıfatı olmadığı) sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan rücu hakkına sahip olduğu gözetilerek; sigortalı veya haksahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davasında alınan kusur ve hesap raporu, rücu davasında bağlayıcı olmayıp; güçlü delil niteliğinde sayılması gerekir. Ancak, bu aşamada ilave edelim ki kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğinin; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı da göz ardı edilmemelidir. Bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmeli; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarı esas alınmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2007/15728, Karar No: 2007/14350, Tarih: 13.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15728 E.  ,  2007/14350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Bala Sulh Hukuk ile Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, miras defterinin tutulması istenilen ... Ünal'ın açık adresinin belli olmadığı, Bala İlçesi Sofular Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Bala Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.