muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7718, Karar No: 2013/11974, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/7718 E.  ,  2013/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve karşı davacı- davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-) Dava konusu taşınmazlara komşu olan ... Köyü 116 ada 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 12 sayılı parsellere ait kadastro tutanakları ve ekleri, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örnekleri tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyaları, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin istenip dosyaya konulması,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında çekişmeli taşınmazların (B) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümleri hakkında inceleme yapılmadığı anlaşıldığından;

Mahkemece dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen, ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafının (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların (B) ve (D) ile işaretli bölümlerinin konumunun çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterildiği, ziraatçı bilirkişiden taşınmazların konumu, eğimi,bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı ve zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığının açıklandığı müşterek imzalı açıklamalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1983, Karar No: 2009/3429, Tarih: 19.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1983 E.  ,  2009/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakanı H.'in kadastro öncesi tapulu taşınmazında yaptığı temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun hükmen belirlendiğini, anılan tapulu yerin kadastro çalışmaları sırasında 2524 ile 2529 sayılı parseller olarak davalılar adına tespit edildiğini, ancak hükmen tescile ilişkin dava dosyasında 2524 ve 2526 sayılı parseller ile 2527 sayılı parselin bir kısmının ve bu parselin ifrazından oluşan 48 adet parselin çoğunun üçüncü kişilere satıldığını ileri sürüp, anılan taşınmazlar bakımından tazminat; 2529 sayılı parselin ise kesinleşmiş ilama rağmen davalı A. tarafından 430/2400 payının davalı M.S.'e satış suretiyle temlik edildiğinden bahisle miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat  isteklerinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 2524 ve 2526 sayılı parseller bakımından önceden açılan davada verilen ret kararının kesinleştiğinden davacının bu parsellerle ilgili tazminat hakkının bulunmadığı, 2529 sayılı parsel hakkındaki ilamın tapuya şerh edilmesine rağmen 430/2400 payının temlik edildiği ve davalı M.S.'in iktisabının iyiniyetli olmadığı 2527 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise davacının miras payı hakkının talep ettiği tazminat miktarından fazla olduğu gerekçesiyle, 2524 ve 2526 parseller yönünden davanın reddine, 2527 parsel bakımından tazminat talebinin kabulüne, 2529 sayılı parselin 430/2400 payının davacının miras payı oranında iptal-tesciline, Hazine aleyhindeki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile bir kısım davalılar (davalılar Hazine ve M.S. dışındaki davalılar) vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma dava değeri yönünden reddedildi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleşen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile bir kısım davalılar (davalılar Hazine ve M.S. dışındaki davalılar) vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma dava değeri yönünden reddedildi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleşen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı H.Y.ve dava dışı bir kısım mirasçılar ile eldeki davanın bir kısım davalıları arasında muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davasına ilişkin Antalya 4.Asliye Hukuk Hakimliğinin 17.12.1997 tarih 916-1130 sayılı dosyasında, dava konusu 2524 ve 2526 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili davanın feragat nedeniyle reddine, 2527 ve 2529 sayılı parseller bakımından ise miras bırakan H. tarafından terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak devredildikleri kabul edilerek tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında iptal ve tescillerine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmakla; 2524 ve 2526 sayılı parsellerle ilgili olarak açılan tazminat davasının dinlenme olanağı bulunmadığından, mahkemece anılan parsellere ilişkin davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

2529 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak davalı A.'nin temyizine gelince;

Çekişme konusu 2529 parsel sayılı taşınmazın davalı A.'ye temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kesinleşen Antalya 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.12.1997 tarih ve 916-1130 sayılı kararı ile belirlenmiş olup, taşınmaz kaydında şerh bulunmasına rağmen davalı A.'nin diğer davalı M.S.'e yapmış olduğu pay temlikinin danışıklı olduğu ve davalı M. S.'in Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı gözetilmek suretiyle hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından anılan taşınmazla ilgili davalı A.'nin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Dava konusu 2527 parsel sayılı taşınmazla ilgili tazminat davası bakımından ise; anılan taşınmazın miras bırakan H..tarafından davalı İ.A.'ya terekeden mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak temlik edildiği yukarıda belirtilen mahkeme kararı ile sabittir. Ancak, anılan davanın devamı sırasında davalı İ.'nin bir kısım paylarını 3.kişilere temlik ettiği ve bilahare taşınmazın ifrazen çok sayıda parsele ayrıldığı, oluşan ifraz parsellerinden bir kısmının da yine davalı İ. tarafından ahara devredildiği ve Antalya 4.Asliye Hukuk Mahkemesince de, İbrahim üzerinde kalan parsellerle ilgili olarak pay oranında iptal ve tescile karar  verildiği görülmüş; bunların dışındaki üçüncü kişilere geçen ve eldeki davaya konu teşkil eden taşınmazların davacı adına tescili yapılamadığından, işbu davada da tazminat isteğinde bulunulmuştur.

Mahkemece, tazminat isteğinin kabulüne karar  verilmiş olması kural olarak doğrudur. Ancak,  hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; taşınmazların eldeki davanın açılış tarihi itibariyle niteliği olan "arsa" vasfı gözönüne alınarak tazminat miktarının belirlenmesi ve talep de gözetilmek suretiyle davacının miras payına göre tazminata hükmedilmesi gerekirken, hükme esas alınamayacak bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı ile davalı İ.'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  19.3.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7171, Karar No: 2013/9374, Tarih: 06.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7171 E.  ,  2013/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ... ili, .... ilçesi, ... Mahallesinde (29086 Ada, 1 parsel üzerinde) inşa edilen (.... . adlı) sitede bulunan B 4 Blok 74 no”lu bağımsız bölümü satın aldığını, satın aldığı konuta su aboneliği yaptırmak için davalı kuruma müracaat ettiğini, davalı kurum tarafından abonelik tesisi için davacıdan 5.683.32 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istendiğini, bunun fahiş ve hukuka aykırı olduğunu beyan ederek, bedelin ödeme tarihi olan 03.02.2010 tarihinden itibaren faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2791, Karar No: 2023/4616, Tarih: 10.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/2791 E.  ,  2023/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) uyarınca tedbir istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8374, Karar No: 2014/11611, Tarih: 21.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8374 E.  ,  2014/11611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİREBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2009/311-2013/561

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden H.. M.. vs. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen M.. M.. vekili Avukat ...geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...... Köyü çalışma alanında bulunan 132 ada 6, 133 ada 15 ve 127 ada 30 parsel sayılı sırasıyla 1.502.62, 122.36, 1.637.47 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle öncesinde davacı M.. M.. adına tespit edilmiş iken komisyonca davalılar A.. M.. ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı M.. M.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında taşınmazların davalılar ile adına eşit paylar ile tescili talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 127 ada 30, 132 ada 6 parsel ve 133 ada 15 parsel sayılı taşınmazların 1/2 payının davacı M.. M.. adına, kalan kısmın ise davalılar adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar A.. M.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne varki; mahkemece şeklen davalılar İ.. M.., M.. M.., Ş.. M.., H.., M.. ve F.. T.. adlarına duruşma gün ve saati ile dava dilekçesi tebliğ edilmiş ise de adı geçen davalılar adına yapılan tebliğler usulüne uygun değildir. Nitekim davalılar İ.. M.., M.. M.., H.. M.. ve F.. T.. açısından duruşma günü kardeşi A.. M.. adına, Ş.. M.. adına ise kızı A.. M.. imzasına ''kendilerine verilmek üzere tebliğ edilmiş olup tebliğ belgesinde adı geçen davalılar ile davalı A.. M..'in aynı konutta birlikte ikamet edip etmedikleri açıklanmamıştır. Öte yandan sunulan nüfus kayıt örneğinde yer alan yerleşim belgesine göre davalılar H.., İ.. ve M.. M.. yurtdışına, davalı Ş.. M.. ise başkaca bir adresle ikamet etmektedir. Ayrıca tebliğ belgesinde tüm davalıların adresi aynı adres olarak gösterilmiştir. Davalılar İ.. M.., M.. M.., H.. M.. ve F.. T.. ile imzasına tebliğ yapılan A.. M.. nüfus kayıt örneklerine göre evli olup evli olan bu kişilerin birlikte aynı adreste ikamet etmeleri dahi hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumda davalılar İ.. M.., M.., M.., Ş.. M.., H.. M.. ve F.. T.. adlarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde duruşma günü tebliğ edilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması isabetsizdir. Mahkemece davalılar İ.. M.., M.. M.., Ş.. M.., H.. M.. ve F.. T.. adlarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde duruşma gün ve saati tebliğ edilmek suretiyle husumet yaygınlaştırılmalı, bu yolla taraf koşulu sağlanmalı, adı geçenlerin davaya karşı savunma ve delilleri sorulup, saptanmalı, bundan sonra tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek usulünce taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, davalılar A.. M.. ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için belirlenen 1100.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6553, Karar No: 2011/4754, Tarih: 07.07.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6553 E.  ,  2011/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 109 ada 55 parsel sayılı 8553.15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... davalının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak belgesizden iktisap ettiği taşınmaz miktarının 100 dönümü aştığını öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının taşınmazı kapsadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Davalının tutunduğu tescil hükmü ile oluşan 29.9.1971 tarih 33 sayılı tapu kaydı ve dayanağı harita varsa tescil hükmünün dayanağı ilam getirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde yerine uygulanmamış, kapsamı belirlenmemiştir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu tescil hükmü ile oluşan tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte maliki ya da maliklerini gösterecek ve açıkta pay kalmayacak şekilde varsa haritasıyla birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, tapu kaydına dayanan davalı tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi ya da irsi ilişkisi ilgilinin onaylı nüfus kayıt örneği ilgili Nüfus