muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/345, Karar No: 2024/2077, Tarih: 11.06.2024

2.8-Arsa sahibi kooperatifler ile yüklenici ... şirketi arasındaki sözleşmenin feshine ilişkin yaratılan muvazaa, mutlak muvazaa niteliğinde olmakla def’i değil, itiraz mahiyetinde olduğundan, yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Kaldı ki davalının temyiz dilekçesindeki; "...yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği hususunda yerel mahkemede herhangi bir araştırma yapılmadığı " yönündeki beyanları muvazaanın ileri sürülmesi mahiyetindedir.

2.9-Bu durumda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, yükleniciye verilen tapuların, yüklenicinin edimini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin geriye etkili olarak feshi halinde arsa sahiplerine iade edileceği ve bu durumda yükleniciden bağımsız bölüm devralan üçüncü kişilerin iyiniyet iddialarının dinlenmeyeceğine dair kuralı, muvazaa ve kötüniyet hallerinde geçerli olmayacağı, hiç kimsenin kendi muvazaa ve hilesine dayanarak hak ve menfaat temin edemeyeceği açık olmakla, davacı arsa sahibi kooperatifle yüklenici ... şirketi arasındaki sözleşme geçerliliğini muhafaza ettiği anlaşılmaktadır. Sözleşme geçerli olduğu müddetçe de arsa sahibinin sözleşme gereği yükleniciye bırakılan dava konusu taşınmazın tapu iptal ve tescilini talep etmesi mümkün değildir.

2.10-Diğer taraftan davacı arsa sahibi kooperatifle, yüklenici ... şirketi arasındaki sözleşme devam ettiğinden yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin yüklenici şirket ve haleflerine karşı başvuruda bulunulabileceği tabiidir.

2.11-Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen hususlar değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7213, Karar No: 2014/9331, Tarih: 01.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7213 E.  ,  2014/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/1096-2013/939

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan icra takibinde borçlu S.. H..'un 3. kişi Huntek İnşaat Or.Ür.Tic.Ltd. Şti. ve Hundurlar İnşaat San.Tic.Ltd.Şti'deki payının haczi için ticaret sicil memurluğuna müzekkere yazılmasına karar verilmesi üzerine, borçlu vekilinin icra müdürlüğü işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesine göre, limited şirketlerde ortaklardan birinin kişisel alacaklısı, şirket devam ettiği sürece haklarını borçlu şirket ortağının şahsi mallarından, şirket bilançosu gereği o ortağa düşen kar payından ve şirket fesholunmuş ise tasfiye payından alabilir. 6762 Sayılı TTK'nun 522 ve 523.maddelerinde limited şirketlerde cebri icraya ilişkin koşullar düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler karşısında limited şirketlerde ortağın şahsi borcundan dolayı, ortaklık payının doğrudan haczi mümkün olmayıp, sadece ortağın kar payı, masraf ve avans alacağı veya tasfiye halinde, tasfiye bakiyesine katılma hakkı haczedilebilir. 6762 Sayılı TTK'nun 522.maddesinde alacaklıya tanınan borçlu ortağın limited şirketteki hissesini haciz hakkı, satış isteme hakkından yoksundur. Zira, limited şirketlerde pay kural olarak bölünmez. Ancak, bunun istisnası devir veya miras yolu ile intikalde mümkün olup, pay önce bölünür, sonra devir veya intikal edilir. Ayrıca pay kavramı ortaklık hak ve yükümlülüklerinin tamamını ifade eder.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 133.maddesi 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinden farklı bir düzenlemeye yer vermiştir. Bu düzenlemeye göre, sermaye şirketlerinde alacaklılar, alacaklarını, o ortağa düşen kâr veya tasfiye payından almak yanında, borçlularına ait olan, senede bağlanmış veya bağlanmamış payların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun taşınırlara ilişkin hükümleri uyarınca haczedilmesini ve paraya çevrilmesini isteyebilirler. Haciz, istek üzerine, pay defterine işlenir.

Bunun dışında, alacaklılar, tüm ticaret şirketlerinde alacaklarını, ortağın şirketten olan diğer alacaklarından da alabilme ve bunun için haciz yaptırabilme yetkisini de haizdir.

Yapılan bu değişiklik sonucu, sermaye şirketi olan limited şirketlerde ortaklardan birinin kişisel alacaklısına, 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinin aksine, ortağın ortaklık payının haczini ve paraya çevrilmesini isteme hakkı tanınmıştır.

Bunun dışında, alacaklılar, tüm ticaret şirketlerinde alacaklarını, ortağın şirketten olan diğer alacaklarından da alabilme ve bunun için haciz yaptırabilme yetkisini de haizdir.

Yapılan bu değişiklik sonucu, sermaye şirketi olan limited şirketlerde ortaklardan birinin kişisel alacaklısına, 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinin aksine, ortağın ortaklık payının haczini ve paraya çevrilmesini isteme hakkı tanınmıştır.

Sözkonusu değişiklik madde gerekçesinde; “6762 Sayılı kanundaki sermayesi paylara bölünmüş şirketlerle anonim şirketlere ve hisse senetlerine özgülenmiş bulunan ikinci fıkra “sermaye şirketleri” ibaresi kullanılarak limited şirketleri ve senede bağlanmamış payları da kapsayacak tarzda genişletilmiştir. Haczedilecek ve paraya çevrilecek payın anonim, limited ve paylı komandit şirkete ait bulunması veya senede bağlanmış olup olmaması, herhangi bir hüküm farkı yaratmaz.” şeklinde açıklanmıştır.

Madde gerekçesinin devamında da belirtildiği üzere, hükmün diğer bir yeniliği, haczin ve paraya çevrilmenin hangi hükümlere göre yapılabileceğinin açıklığa kavuşturulmasıdır. 6102 sayılı TTK.nun 133/2.maddesi gereğince, limited şirketlerde borçlu ortağın payı İcra İflas Kanununun taşınırlara ilişkin hükümlerine göre haczedilecektir. Bu durumda, icra müdürlüğü, alacaklı tarafından borçlunun üçüncü kişi limited şirketteki hissesinin haczi istendiğinde, borçlunun hisse haklarının, şirkete haciz yazısı tebliğ olunarak haczedilebileceği gibi icra memuru mahalline (şirket merkezine) bizzat giderek, haczi şirkete tebliğ etmek ve pay defterine işlenmesini sağlamak suretiyle bu hususu tutanakla tespit ederek çıplak pay haczini yapabilir.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir husus da şudur:

6102 Sayılı TTK.nun 593/2.maddesinde getirilen bir diğer yenilikle limited şirketlerde, esas sermaye payının, ispat aracı olan bir senede veya nama yazılı senede bağlanabilmesine imkan tanınmıştır. Madde gerekçesinde, esas sermaye payını içeren nama yazılı senet çıkarılmasının, paya devir ve dolayısıyla dolaşım kolaylığı sağlamayacağı, 595 ve devamı hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş ve bu olanağın, limited şirket esas sermaye payını, anonim şirket payına dönüştürmeyeceği ve yaklaştırmayacağı, sadece ispatı ile gereğinde -limited şirkete ilişkin hükümler çerçevesinde- payın devrinde bazı kolaylıklar sağlayabileceği belirtilmiştir.

O halde, limited şirketlerde pay senetleri birer ispat vasıtası niteliğinde olup, pay senedinin teslimi ile ortaklık hakkı devir ve temlik edilemez ve yine aynı nedenle bu haklar üzerine rehin ve haciz konulamaz. Pay senetlerinin kazanılması ile sermaye payı devralınmış olmaz. Esas sermaye payının devredilebilmesi 6102 Sayılı TTK.nun 595 ve 596. maddesi hükümleri şartlarında mümkündür.

O halde, limited şirketlerde pay senetleri birer ispat vasıtası niteliğinde olup, pay senedinin teslimi ile ortaklık hakkı devir ve temlik edilemez ve yine aynı nedenle bu haklar üzerine rehin ve haciz konulamaz. Pay senetlerinin kazanılması ile sermaye payı devralınmış olmaz. Esas sermaye payının devredilebilmesi 6102 Sayılı TTK.nun 595 ve 596. maddesi hükümleri şartlarında mümkündür.

Buna göre pay senedinin teslimi ortaklık hakkının devrini sağlamadığından, pay senedinin haczedilmesi borçlunun, limited şirketteki ortaklık payının haczedildiği sonucunu doğurmaz. Yukarıda da belirtildiği üzere, ortaklık payı, limited şirkete haciz yazısının tebliği ile haczedilebileceği gibi icra memurunun mahalline (şirket merkezine) bizzat giderek, haczi şirkete tebliğ etmek ve pay defterine işlenmesini sağlamak suretiyle bu hususu tutanakla tespit ederek pay haczini yapması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olaya gelince;

Alacaklı tarafından 14.08.2012 tarihinde borçlunun 3. kişi Huntek İnşaat Or.Ür.Tic.Ltd. Şti. ve Hundurlar İnşaat San.Tic.Ltd.Şti'deki hisselerinin haczi için Ticaret Sicil memurluğuna haciz müzekkeresi yazılması talep edilmiş, ticaret sicil memurluğu haczin sicil kayıtlarına tescil edildiğini bildirmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere haciz tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK.nun 133/2.maddesi gereğince, borçlunun limited şirketteki ortaklık payının haczi mümkün olup, icra müdürlüğü, alacaklı tarafından borçlunun üçüncü kişi limited şirketteki hissesinin haczi istendiğinde, borçlunun hisse haklarının, şirkete haciz yazısı tebliğ olunarak haczedilebileceği gibi icra memuru mahalline (şirket merkezine) bizzat giderek, haczi şirkete tebliğ etmek ve pay defterine işlenmesini sağlamak suretiyle bu hususu tutanakla tespit ederek çıplak pay haczini yapabilir. Şirket hisselerinin bu şekilde haczedilmesinden sonra ancak bildirimde bulunmak için ticaret sicil memurluğuna müzekkere yazılabilir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1008, Karar No: 2020/4141, Tarih: 05.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1008 E.  ,  2020/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun bozma üzerine talimat ile alınan 11.06.2019 tarihli ifadesinde müdafii istemediğini belirttiği gibi, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanan müdafi Avukat ... kendisine tebliğ edilen 25.06.2019 tarihli kararı temyiz etmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisinin ortadan kalktığının ve 25.06.2019 tarihli gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; temyiz yetkisi bulunmayan Av. ...'nun 02.09.2019 tarihli temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16337, Karar No: 2012/21759, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/16337 E.  ,  2012/21759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece toplanıp doğru olarak değerlendirilen delillere göre davacının gerçeğe aykırı belge düzenlediği dikkate alındığında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığının anlaşılmasına göre, davalının temyiz itirazının kabulü ile, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, 09/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14974, Karar No: 2014/33919, Tarih: 25.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/14974 E.  ,  2014/33919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/178662

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2010

NUMARASI : 2008/764 (E) ve 2010/1093 (K)

SUÇLAR : Hakaret, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki H.. Ç..'in 17.10.2008 tarihli duruşmada, şikayetçi olduğunu ve kamu davasına katılmak istediğini belirtmesine karşın, CMK’nın 238/2. maddesi uyarınca katılma konusunda bir karar verilmemiş ise de; temyiz dilekçesinin içeriğine göre, anılan Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca müşteki H.. Ç..'in davaya katılan, avukatının da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın savunmasının alındığı 28.11.2008 tarihli duruşma tutanağının ilk 3 sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle CMK’nın 219/1. maddesine aykırı davranılması,

2- Tanıklar B.. Ö.., F.. Ö.. ve İ.. O.. ile diğer tanıklar H. B. S. K. ve A. T.'un beyanları arasındaki çelişkilerin tanıkların yüzleştirilmesi suretiyle giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan beraat kararı verilmesi,

3-Dosya kapsamına göre, tanık F.. Ö..'ün kullandığı aracın park esnasında sanığa çarpması nedeniyle tartışmanın meydana geldiği anlaşılmasına karşın, “sanık savunması, evrak kapsamı ve tanık beyanlarından, sanığın eylemini müştekinin kullandığı aracın park esnasında kendi koluna çarpması sebebiyle haksız bir fiile tepki olarak gerçekleştirdiği” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle hakaret suçunda ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

4- Kabule göre de;

Sanığın hakaret eyleminin haksız fiile tepki olarak işlediğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, anılan Kanunun 29. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan H.. Ç.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2361, Karar No: 2013/3041, Tarih: 11.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2361 E.  ,  2013/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yem ticareti yaptığını, davalının hayvanları için sürekli yem aldığını, uzun süreli ticari ilişkilerine güvenerek davalıdan senet almadan fatura karşılığı yem sattığını fakat davalının borcunu ödemediğini ve yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunarak ... ili Türkeli ilçesinde ikamet ettiğini ve yetkili mahkemenin ikametgahı Türkeli mahkemeleri olduğunu ileri sürerek öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, HMK’nun 6. maddesi gereğince bu davada, davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın Türkeli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.' nun 73. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlar kurulmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73. maddesi gereğince, satış sözleşmesinden doğan para alacağının tahsili istemi ile ilgili olarak açılan davada, ... Mahkemeleri bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/925, Karar No: 2018/103, Tarih: 10.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/925 E.  ,  2018/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bakırköy 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 20/03/2012 tarih ve 2011/29 esas ve 2012/1198 karar sayı ile verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın da sanığın mahkemede bildirdiği adresi olan "... Köyü, ... Sokak No:.../..." adresi yerine, usulüne uygun tebligat yapılamayan "... Mah. ... Sokak No:32/1 .../..." adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca usulüne aykırı şekilde 05/06/2012 tarihinde tebliğ edildiği; geçersiz tebligat nedeniyle 20/03/2012 tarihli kararın kesinleşmediği, ayrıca Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün çağrı yazısının da adı geçene usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmakla,

20/03/2012 tarihli ilk kararın kesinleşmediğinden, sanık hakkında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesi ile yeniden yapılan yargılama sonucunda kurulan 17/01/2014 tarihli karar hukuken geçersiz olduğundan, sanığın temyiz isteminin, Bakırköy 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 20/03/2012 tarih ve 2011/29 esas ve 2012/1198 sayılı kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. Maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup, itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11307, Karar No: 2015/8408, Tarih: 23.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11307 E.  ,  2015/8408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 18/01/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalıların taksirle neden olduğu yangın nedeniyle yapmış olduğu söndürme giderlerinin tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yangının orman sayılan yerlerin dışında meydana gelmesi nedeniyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalıların taksirle neden olduğu yangın nedeniyle yapmış olduğu söndürme giderlerinin tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yangının orman sayılan yerlerin dışında meydana gelmesi nedeniyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Ceza dosyası kapsamından, davalıların yangına sebep olduğu yerin ormanlık alan olmadığı, davalıların kendilerine ait arazideki otları temizlemek amacıyla yaktıkları ateşin, rüzgarın etkisiyle yakında bulunan arazilere sıçradığı, orman idaresince müdahale edilerek yangının söndürüldüğü , yangının meydana geldiği yerin ormana sınır olduğu anlaşılmaktadır. Yangının ormana sıçrama olasılığına karşı, davacı orman idaresinin yangına müdahalesi doğru ve yerindedir. Her ne kadar yangın ormanlık alana sıçramamış olsa da, sirayet olasılığı gözetilerek yapılan müdahale nedeniyle oluşan söndürme masraflarının, yangına neden olan davalılardan tahsili gerekir. Davacının davalıdan istediği söndürme masraflarının içinde orman yangınına müdahale eden ve kiralık olduğu anlaşılan helikoptere ilişkin giderde bulunmaktadır. Dosyada örnekleri bulunan yazılardan ise; söz konusu uçak ve helikopterin belirli süreler için uçuş garantisi verilerek kiralandığı anlaşılmaktadır. Söz konusu sözleşmeler gereği idarenin hiç bir orman yangını meydana gelmese de kiralanan uçak ve helikopterler için belli bir bedel ödeyeceği açıktır. Mahkemece idarenin sadece dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanım bedeli ödeyip ödemediği yönünde bir araştırma yapılarak, dava konusu yangına müdahalede bulunan helikopterin garanti edilen uçuş süresi dışında görev yapıp yapmadığı yani fiilen kullanımın kira ücretine etkisi belirlenmelidir. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir. Mahkemece idarenin söndürme masraflarının kapsamı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, istemin yukarıda açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.