muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7696, Karar No: 2023/3209, Tarih: 21.09.2023

2.Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... savunmasında; "... ve ...'yi arkadaşlarım olması nedeniyle tanırım. ...'e ait ... içerisinde üçümüz seyahat halindeyken polisler bizi durdurdular benim üzerimden söz konusu kültür varlığı olduğunu düşündüğüm nesneleri buldular. Ben bunları iranlı... isimli bir arkadaşımdan aldım, ancak soyismini bilmiyorum. Kendisi bana bu nesnenin imitasyon olduğunu ve gerçek olmadığını söyledi. Kendisi bana sadece hediye olarak verdi. Herhangi bir para ödemedim, ben kültür varlığı olduğunu bilmiyordum, arkadaşımda bana imitasyon olduğunu söyleyince ona güvendim. Beraatimi talep ederim. Mahkeme aksi kanatte ise lehime olan hükümlerin uygulanmasını ve hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ederim. Sanığa hazırlık ifadesi okundu çelişki nedeniyle soruldu: ben arkadaşlarımın yönlendirmesi ile köyde arazide dolaşırken söz konusu malzemeleri bulduğumu söylemiştim, benim şimdiki beyanlarım doğrudur. Olay günü bana ait olan paralardan birini...'e gösterdim, ... te baktı, daha sonra bana verdi mi vermedi mi ben hatırlamıyorum. Cüzdanına koymuş olabilir. Olay günü polisler bizi durdurduğunda... bir anda tedirgin oldu. Ben kendisine bu paraların emitasyon olduklarını söyledim. Ancak polisleri görünce ne yapacağını şaşırdı. Paraları alıp şoför koltuğunun yanındaki kapının boşluğuna koydu, vermiş olduğum parayı da ne zaman cüzdanına koyduğunu bilmiyorum. ... öğretmendir. Böyle şeylerle ilgilenmez. Ben bunları İranlı bir şahıstan aldım. Kendisi bana hediye olarak vermiştir. Karşılığında para vermedim. Tarih merakımdan dolayı paraları aldım evime götürecektim. O gün yakalandım. Bu paraları taşımanın suç olduğunu bilmiyordum suçsuzum dedi." demiştir.

3. Sanık ... savunmasında; "Ben Diyadin ilçesinde bulunan Cemal Kaya Anadolu Lisesinde öğretmenlik yaparım, olay tarihinde kendi özel işlerimden dolayı Ağrı iline gidecektim, ...'i Diyadinli olmasından dolayı tanırım, ...'i de ... ile olan münasebetinden dolayı tanırım, olay günü Diyadin ilçesinde bulunan Güven kırtasiyede bulunuyordum, muhabbet esnasında Ağrı iline gideceğimi söyledim, onlar da benimle gelmek istediklerini söylediler, ben de olur dedim ve birlikte Ağrı iline gitmek için yola çıktık, yola çıktığımız esnada ...'in üzerinde herhangi bir eşya fark etmedim, yanında çanta veya poşet de yoktu, daha sonra Ağrı ilinde polis ekimleri uygulama yapıyorlardı ve aracımı durdurarak üzerimizde ve aracımda arama yaptılar, benim üzerimde bakır bizans sikkesi aracımda ise madeni bilezik ve 4 adet madeni para ile deri muskalık çıktı, ...'in üzerinde de aslan figürü, silindir mühür, osmanlı sikkesi çıktı, aramaya başladıkları esnada ... üzerinde bulanan tarihi esleri aracıma bıraktı, o esnada polisler o eşyaları gördü ve incelemeye başladılar, polisler aracımdaki bütün eşyaları aldıktan sonra aracımda sadece bizans sikkesi kalmıştı, ben de hava çok yağmurlu olduğu için bir an önce işlemler bitsin diye bizans sikkesini alıp cebime koydum, bu eşyaların ... müzesinde çalınan tarihi eserler olduğunu bilmiyordum, üzerime atılı olan suçlamayı kabul etmiyorum. Suçsuzum. Beraatime karar verilmesini talep ederim." demiştir.

4.Sanık ... savunmasında; "Ben ...'i daha önceden tanıırım, kendisiyle arkadaşız, ...'yı ise olaydan bir gün önce ... ile birlikte kaplıcaya giderken tanıştım, ...'yı bu nedenle ... aracılığıyla tanıdım, ... bana Ağrı ilinden kırtasiye malzemesi getirmek için Ağrı iline gideceğin söyledi, ben de kensiyle birlikte gezmek amacıyla yanında gitmek istediğim söyledim, daha sonra Diyadin ilçesinde bulunan Güven kırtasiyeye uğradıktan sonra ... da Ağrı'da işlerinin olduğunu söyleyerek bizimle birlikte geldi, Diyadin ilçesinde Güven Kırtasiyeye uğrayıp daha sonra Ağrı iline gitmek üzere yola çıktık, yola çıktığımızda ...'nın üzerinde herhangi bir eşya görmedim, daha sonra Ağrı ilinde polisler aracı durdurdu araçta üzerimizde arama yaptılar, ben ...'in üzerinde çıkan madeni paranın nasıl ve ne şekilde...'in cebinde bulunduğunu bilmiyorum, tam o esnada ... üzerindeki eşyaların bir kısmını arabaya bıraktı, bir kısmı da ...'in üzerinde kalmış olmalı ki üzerinde tarihi eser eşyalar çıktı, ben kesinlikle ...'nın üzerinde çalınan tarihi eserlerin olduğunu bilmiyordum, zaten arama yapıldığını görünce o esnada cebindeki eşyaları arabaya bıraktı, suçsuzum, üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum, beratime karar verilmesini talep ederim. Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesi okundu, çelişki olduğu görüldü. Sanıktan soruldu: Sanık;"Ben her ne kadar soruşturma aşamasında...'in üzerinde çıkan madeni parayı kendisine ...'in verdiğini söylemiş isem de, o an olayı heyacanıyla böyle bir ifade vermiş olabilir, aslında ...'in...'e o madeni parayı verdiğini görmedim, ...in cebine de nasıl girdiğini bilmiyorum." demiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü kolluk ekipleri tarafından icra edilen yol uygulaması sırasında sanık ...'e ait ... plakalı aracın durdurulduğu, ...in şoför olduğu, yan koltukta temyiz dışı sanık ...'in olduğu, arka koltukta da sanık ...'in olduğu, ...'in üst aramasında, ceketinin cebinde 2 adet heykel, cüzdanında 1 adet para, Ahmeti'n cüzdanında 1 adet para, araçta yapılan aramada da aracın sol kapı cebinde harita, bilezik, 4 adet para ele geçirildiği dosya kapsamında, temyiz dışı sanık ...'in aşamalardaki beyanlarında araçta, kendi üzerinde ve sanık ...'in üzerinde ele geçen eserlerin kendisine ait olduğunu, ...in üzerinde ele geçen eseri uygulama noktasına yaklaşınca...'e verdiğini beyan ettiği, sanıklar... ve ...'in üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, eserlerin tamamının ...'e ait olduğunu beyan ettikleri, bu hali ile sanıklar... ve ...'in üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanıkların beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/457 Esas, 2015/984 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3257, Karar No: 2014/6300, Tarih: 10.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3257 E.  ,  2014/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

2) Dava konusu taşınmazlara komşu olan 193 ada 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşerek tapuya kayedilmiş iseler tapu kayıtları ve dayanakları birlikte getirtilerek,bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2098, Karar No: 2007/2597, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2098 E.  ,  2007/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16538, Karar No: 2022/14055, Tarih: 28.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16538 E.  ,  2022/14055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8242, Karar No: 2012/27577, Tarih: 07.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8242 E.  ,  2012/27577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işe davet edilmesine karşın işyerine gelmediğini, bu nedenle davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar Tazminatı, belirsiz süreli ... sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle ... sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, ... sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, ... sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle ... sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep ... bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Kanunda ihbar tazminatının miktarı “bildirim süresine ait ücret” olarak belirlenmiştir. Buna göre ihbar tazminatı, yasadan ... götürü tazminat olarak nitelendirilebilir. Bu niteliği itibarıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesine göre on yıllık zamanaşımı süresine tabidir.

İşçiye bildirim süresi içinde yeni ... arama izninin kullandırılmamış olması, tanınan ihbar önelinin geçersiz olduğu sonucunu doğurmaz.

Kanunda ihbar tazminatının miktarı “bildirim süresine ait ücret” olarak belirlenmiştir. Buna göre ihbar tazminatı, yasadan ... götürü tazminat olarak nitelendirilebilir. Bu niteliği itibarıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesine göre on yıllık zamanaşımı süresine tabidir.

İşçiye bildirim süresi içinde yeni ... arama izninin kullandırılmamış olması, tanınan ihbar önelinin geçersiz olduğu sonucunu doğurmaz.

İhbar tazminatının hesabında Kanun'un 32. maddesinde yazılı olan ücrete ek olarak, işçiye sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatler de dikkate alınır. Ücret dışında kalan parasal hakların bir yılda yapılan ödemeler toplamının 365’e bölünmesi suretiyle bir günlük ücrete eklenmesi gereken tutar belirlenir.

Somut olayda Torbalı'da oturan davacının işyerinin Torbalı'dan ... Gaziemir ilçesine taşındığı, eski işine göre 15-20 km uzaklıkta olması sebebi ile yeni işyerine geliş ve gidişler için vasıta temin edilmediği, ağırlaşan ... şartlarını kabul etmeyen davacının noterden gönderdiği ihtarname ile ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. ... sözleşmesinin davacı tarafından feshedilmesi karşısında ihbar tazminatına hak kazanamayacağı dikkate alınmadan kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.