muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/37, Karar No: 2012/2558, Tarih: 04.04.2012

06/01/2004 tarihli ekspertiz raporunda, olayda kullanılan silah üzerinde parmak izine rastlanmadığı, 17/12/2003 tarihli ölü muayene tutanağında, maktulenin göbek deliğinin 9 cm yukarısında 2x3 cmlik alt kısmı düzgün ve yukarıya doğru genişleyen tarzda üst kısmında parça artıklarının olduğu toplu saçma giriş deliğinin bulunduğu, 24/01/2004 tarihli otopsi tutanağında ise, maktulenin, 2. ve 3. paravertebral bel omurunun sağında av tüfeği fişeğine ait plastik tapanın ve çok sayıda saçma tanesinin olduğu, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi'nin 22/05/2006 tarihli ve 1369 sayılı raporunda, atışın toplu giriş mesafesi dahilinde yakın atış mesafesinden yapıldığı, cesedin bulunuş şekli, yara yeri, atış mesafesi, olayda kullanılan tüfeğin özellikleri ve ölenin fiziki gelişimi dikkate alındığında, bu atışın maktule tarafından ayak parmakları kullanılarak yapılmasının reddedilemeyeceği, Adli Tıp Fizik İhtisas Kurulu'nun 30/07/2009 tarihli ve 1234 sayılı raporunda atışın, bitişiğe yakın atış mesafesinden yapıldığı tespitlerine yer verilmesi,

Mahkeme tarafından yapılan keşif sonrası düzenlenen 07/11/2007 ve 31/11/2007 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında ise, ayakları yere değecek şekilde 50 cm yükseklikteki yatak üzerinde başı öne eğik vaziyette oturan maktulenin elindeki tüfeğin lastikten yapılmış kaymayan dipçik kısmını halıya veya muşambaya dayayıp kendisine doğru eğerek, 5-10 cm kadar mesafeden namlusunu her iki eli ile sabitleyip tutması halinde, ayak parmağını kullanıp tetik bölümüne baskı yaparak ateş etmesinin, atış sonucunda silahtaki geri tepme (namlu ağzı basıncı) ile oturduğu yatak üzerine sırt üstü düşmesinin ve tüfeğin bacaklarının arasında kalmasının mümkün olduğunun, maktulenin sağ ve sol eli üstündeki atış artıklarının bu şekilde açıklanabileceğinin, sol el avuç içerisindeki atış artıklarının sol eli ile namluyu kovan atma boşluğuna yakın bir yerden tutmasından; sanığın sağ el avuç içindeki atış artıklarının ise ateş edilen silaha, yara yerine veya atış artığı bulunan şeylere dokunmasından kaynaklanabileceğinin, maktule tarafından bu şekilde yapılan atış neticesinde, yukarıya doğru genişleyen mevcut toplu saçma giriş yerinin ve fişeğe ait plastik tapanın vücut içerisinde kalması ile saçma tanelerinin dağılımına uygun yara tarajesinin oluşmasının tıbben mümkün olduğunun belirtilmesi karşısında;

Sanığın maktuleyi olay öncesinde darp etmesi, sanığın ve maktulenin aileleri arasında adli merciilere yansıyan husumet bulunması, olayda kullanılan silahın üzerinde parmak izine rastlanmaması ve sanığın savunmasında patlama sesini duymadığını beyan etmesi gibi olay ve olguların tek başına sanığın maktuleye karşı kasten öldürme suçunu işlediğini ispatlamayacağı gözetilmeksizin, mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün, kararın onanması gerektiği görüşünde olduğundan üye M. Ü.'in karşı oyu ve oyçokluğuyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY :

Suç tarihinde, sanığın eşi olan maktulü kasten öldürdüğü gerekçesi ile 765 sayılı TCK'nun 449,31,33.maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, sanığın maktüleye karşı kasten öldürme suçunu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraati gerekeceğinden oy çokluğu ile bozulmasına karar verilmiş ise de, suçun sabit olması karşısında çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

1) Olayın aynı zamanda tek tanığı konumunda bulunan sanığın savunmasını irdelediğimizde;

Zira; Bizzat sanığın savunmasında geçtiği, çoğunluk görüşünün de benimsediği üzere, maktül ile sanığın evli oldukları, köyün ortak suyunun sanık ailesi tarafından izinsiz kullanılması ile ilgili olarak iki taraf aileleri arasında da adli mercilere yansıyan olayların bulunduğu ve evliliklerinin ilk yıllarından beri hatta olay günü sanığın maktuleyi darp ettiği sabittir.

Sanık savunmasında, olay günü eşi maktüle Dilek ile aralarında bir tartışma olduğunu, ona tokat attığını, bu nedenle maktulenin komşularının evine gittiğini, bir süre sonra komşu olan tanık A.. S..'in beyanına göre, “ben gidip almam, gelirse kendi gelsin, gelmezse gelmesin” demesi sonrasında maktulün evine döndüğünde konuşup anlaştıklarını, yattıklarını daha sonra gece uyurken kızının sesine uyandığını, maktuleyi yanında göremeyince mutfağa gittiği sırada yan odadaki yatağı sırt üstü yatar vaziyette ve ayaklarının arasında av tüfeği olduğu halde gördüğünü, soğuk olduğunu anlayıp, kazağını açtığında tüfek giriş deliğini gördüğünü, tüfeğe hiç dokunmadan komşuları olan tanık A.. S..'in evine giderek haber verdiğini beyan etmiştir.

Sanığın bu savunmasına itibar etme olanağı bulunmamaktadır. Zira, savunma hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, maddi deliller ile de kısmen örtüşmemektedir. Kapıların açık olmasına karşın, silah sesini duymayan sanık, çelişki ile bebek ağlama sesine uyanabildiğini, devamında, maktulü yan odada sırt üstü yatar vaziyette ayaklarının arasında av tüfeği olduğu halde gördüğünü, yüzüne dokunduğunda soğuk olduğunu anlayıp kazağı açtığında tüfek giriş deliğini gördüğünü, tüfeğe hiç dokunmadığını belirtmesine karşın, dosyada maktülenin bulunduğu ana ilişkin konumlar fotoğraflandırılmış olup, maktülenin üzerinde ve giysilerinde hiç kan görmemesine karşın, maktuleyi kaldırmaya çalışmadan doğrudan kazağını hemde tek eli ile kaldırması düşündürücüdür. Kaldı ki, üzerindeki tüfeğe dokunamadan, maktülenin kazağını kaldırması da mümkün olamaz, çünkü, resimlerden de anlaşılacağı üzere normal şartlarda ve konumda tüfekde kazağın üstünde bulunması gerekirdi. O halde, tüfeğe dokunmadan kazağı kaldırmak mümkün olamaz. Bu nedenle sanığın ve tüfeği olay anında kullanan maktül iken tüfekte enazından maktulün parmak izlerinin bulunmaması da bir başka düşündürücü vakadır. Hatta, maktulenin bulunduğu şekliyle dosyada mevcut resimler incelendiğinde, sanığın savunmasında geçtiği şekliyle maktulün yatak kıyafetleri ile bulunmadığı, normal kıyafetlerle kalın çorabının dahi giyili bulunduğu dolayısıyle, “..konuşup anlaştıklarını, yattıklarını daha sonra gece uyurken kızının sesine uyandığını,” şeklindeki savunmasının aksine, maktulenin, normal giysilerde ve hiç yatmadığını göstermektedir ve bu dahi düşündürücüdür.

Yine, dosyada mevcut maktulün bulunduğu ana ilişkin fotoğraflar dikkatlice izlendiğinde, yatmakta olduğu yatağın örtülerinin dahi muntazam olduğu, hiçbir kırışıklığın sözkonusu olmadığı, bu şekilde intihar eden kişinin geriye doğru yatağa düşmesi durumunda, enazından örtünün muntazam durmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği gibi, maktulün ellerinin konumunun da bu şekilde kalamayabileceği de bir gerçektir.

2) Dosyada mevcut teknik delillerin irdelenmesi durumunda ;

Ankara Jandarma Komutanlığının 12.01.2004 tarih, 203/425956-55529 sayılı ekspertiz raporunda; maktulenin sağ el dış, sol el iç-dış svapları üzerinde atış artıklarına rastlandığı, sanık Y.. A..'ya ait sağ el iç svabı üzerinde atış artığına rastlandığı tesbit edilmiştir. Bu durum ise, maktulenin kazağını tutması durumunda da oluşabileceği şeklinde açıklanabilmekte ise de, tek elle kazağı kaldırması ne derece doğaldır. Anlaşılamamıştır.

2) Dosyada mevcut teknik delillerin irdelenmesi durumunda ;

Ankara Jandarma Komutanlığının 12.01.2004 tarih, 203/425956-55529 sayılı ekspertiz raporunda; maktulenin sağ el dış, sol el iç-dış svapları üzerinde atış artıklarına rastlandığı, sanık Y.. A..'ya ait sağ el iç svabı üzerinde atış artığına rastlandığı tesbit edilmiştir. Bu durum ise, maktulenin kazağını tutması durumunda da oluşabileceği şeklinde açıklanabilmekte ise de, tek elle kazağı kaldırması ne derece doğaldır. Anlaşılamamıştır.

Otopside tanımlanan bulgular ve jandarma Kriminal Laboratuvarının giysi incelemesine ait bulgulara göre, kişinin ölümüne neden olan atışın av tüfeği saçma tanelerinin toplu giriş mesafesi dahilinde yakın atış mesafesinden yapılmış olduğu Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu Başkanlığının 22.5.2006 gün ve 1369 nolu raporu ile tesbit edilmiş olup, bu raporda daha da ileri gidilerek sonuç bölümünün 2 nolu bendinde, “..Cesedin bulunuş şekli, yara yeri, atış mesafesi, olayda kullanılan tüfeğin özellikleri ve ölenin fiziki gelişimi birlikte dikkate alındığında bu atışın uygun pozisyonda kendisi tarafından (ayak parmakları kullanılmak suretiyle) yapılmasının rededilemeyeceği belirtilmiştir. Yani, maktulün ayak parmaklarını kullanması, hiçbir şekilde dosya kapsamına göre iddia edilmediği, savunmada geçmediği ve dosyaya yansımadığı halde rapor varsayıma dayalı olarak verilmiştir. Bir an için bu varsayımdan hareket ile maktulenin ayak parmaklarını kullanarak tüfeğin mermi tertibatını kullandığını ve kendine ateş edip, intihar ettiğini kabul etmemiz durumunda da yine çelişkiler oluşmaktadır. Çünkü, cesedin bulunuş şekli itibariyle herkes tarafından kullanılabilecek ya da bilinebilecek olağanüstü bir intihar yöntemi değildir. Maktule de köyde yetişmiş, tüfek kullanma hususunda ileri teknikleri bilen biri olmayıp, mütevazi bir evhanımıdır. Her ne kadar mahkemece yapılan keşifte, bizzat maktulenin olay anında üzerinde bulunan el örmesi kalın yün çorapda kullanılmak suretiyle tatbikat yapılarak, çorap ile atışın mümkün olabileceği tesbit edilmiş ise de, bu yöntemi kullanan kişinin kışlık kalın çoraplarını kullanmak suretiyle kendisini zora sokmasının anlamı nedir. Ayrıca ayak başparmağını kullanması durumunda, maktulün dosyada mevcut resmi itibariyle kullandığı parmak itibariyle çorabın parmak arasına girmesi gerekirken, böyle bir duruma resimde rastlanmamıştır.

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 15.8.2005 tarih 42788/1821 sayılı raporunda, olayda kullanılan Sarsılmaz marka 12 kalibre, 61 cm. namlu uzunluğunda, tüm uzunluğu 113 cm. Ölçülen mekanizmalı av tüfeğinin yapılan incelenmesinde, ateş etmesine mani mekanik arızasının bulunmadığı, namlu ucu tetik arası uzunluğun ise 77 cm. olduğu, yine 30.6.2010 tarihli rapor ilede av fişeğini patlatması ile birlikte geri tepmenin meydana geldiği, suç konusu giysi üzerinde oluşan deliklerin, 4-5 cm./150 cm arasındaki mesafelerde yapılan deneme atışlarına ait delinmelerini aynı fiziksel özelliklere sahip olması nedeniyle, atışın bu mesafe aralığında herhangi bir mesafeden, herhangi bir kişi tarafından yapılmasının mümkün olduğu kanaati belirtilmektedir. TÜM BU HUSUSLAR çerçevesinde, teknik olarak, olayda kullanılan tüfeğin geri tepmeli olduğu, bu haliyle mahkemece gidilen keşif akabinde belirtildiği şekilde, “.....tüfeğin kendiliğinden kaymadığı “ şeklindeki mütalaanın sadece denemeye bağlı olduğu, teknik bilirkişi raporunun ise, teknik verilere göre değerlendirme yapması nedeniyle kabul de daha üstün tutulması gerektiği ortadadır. Bu durumda, tüfeğin teknik olarak geri tepme özelliği gözönünde tutulduğunda, maktulün bacaklarının arasında kalamayacağı sonucunu da ortaya çıkartmaktadır.

Otopsi raporundan da anlaşılacağı üzere, maktule 170 cm. boyundadır, Epigastrium orta bölümündeki av tüfeği saçma taneleri toplu giriş deliği bulunup, batın içerisinde 3. bel omuru sağında bir adet tapa görüldüğü belirtilmiş olup, bu haliyle yara trajesinin yere paralel seyir ettiği anlaşılmaktadır. Yakın atış mesafesinden ateş edildiği de kriminal raporlar ile tesbit edilmiş olup, (yakın atış mesafesi ise 4-5 cm. olarak tıbben tesbit edilmiş olmakla birlikte) tüfeğin namlusunun olayda maktulün vücuduna değmediği teknik olarak sabittir. O halde, maktulün fiziki özellikleri, özellikle boyu dikkate alındığında, tüfeğin tüm uzunluğunun 113 cm. olduğu da düşünüldüğünde, enazından 113cm + 4-5 cm = 117 cm.lik bir mesafeye kadar maktulün eğilmesi gerekir. Oturma konumundaki maktulün bu mesafeye kadar eğilmesi fiziken mümkün değildir. Zira, boyunun büyüklüğü buna engel olacaktır. Bu taktirde de yara trajesinin yara girişine göre yere paralel seyretmesi KESİNLİKLE, mümkün olamaz. Maktulün dosyada mevcut resime dikkatle bakıldığında oturma konumunda tüfeği ayak başparmağı ile ateşlemesi durumunda, hem tüfeğin karnına dayanması, hemde yara trajesinin aşağıdan yukarı doğru seyretmesi ancak teknik olarak mümkün olabilecek iken, bu durumda gözden kaçırılmaktadır.

Tüm bu hususlar çerçevesinde, sanık Y.. A..'nın, eşi maktule D.. A..'yı kasten öldürdüğünün kabulüne ilişen Ankara 4.Ağır Ceza Mahkemesinin kararının isabetli olduğu gerekçesi ile çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

Tüm bu hususlar çerçevesinde, sanık Y.. A..'nın, eşi maktule D.. A..'yı kasten öldürdüğünün kabulüne ilişen Ankara 4.Ağır Ceza Mahkemesinin kararının isabetli olduğu gerekçesi ile çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

04/04/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı E. G.'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Y.. A.. müdafii Avukatlar H. B. ile A. Y.ın yokluklarında 05/04/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/19741, Karar No: 2014/2615, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19741 E.  ,  2014/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 16.06.2009 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulundukları cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 16.06.2009 (434/1500 hissenin 367.000,00TL bedelli) tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11906, Karar No: 2013/48222, Tarih: 24.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/11906 E.  ,  2013/48222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesine göre verilen seçenek yaptırımın ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulmak üzere sosyal inceleme raporu aldırılmaması karşısında, sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulmak suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35/3. maddesine aykırı davranılması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca hükmolunan tedbir kararının hatalı olarak ertelenmesine rağmen ertelenen cezanın hapis cezası olmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayacak şekilde suça sürüklenen çocuğun "temizlik-inşa-yapım v.s. iş kollarında" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20382, Karar No: 2017/4520, Tarih: 13.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/20382 E.  ,  2017/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ..., ... Köyü kadastro çalışma alanında bulunan ve ekilemez arazi olarak tespit harici bırakılan sınırlarını belirttiği taşınmaz hakkında imar-ihya, bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar ..., ... Köyü kadastro çalışma alanında bulunan ve ekilemez arazi olarak tespit harici bırakılan sınırlarını belirttiği taşınmaz hakkında imar-ihya, bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki taşların toplanması ve yabani otlardan temizlenmesinin imar-ihya anlamını taşımayacağı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .... maddesi uyarınca imar-ihyadan söz edilebilmesi için para ve emek sarfedilerek taşınmazın kültür arazisi haline getirilmesi gerektiği, somut olayda bu şartların gerçekleşmediği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın davacı ve ailesi tarafından taşları ve çalılıkları temizleyerek tarla haline getirildiği, 1960'lı yıllardan beri tarım arazisi olarak kullanıldığı keşifte dinlenen ... yerel bilirkişi ve ... davacı tanığı tarafından beyan edilmiş, jeodezi bilirkişisi tarafından verilen raporda 1983 ve 1990 tarihli hava fotograflarına göre sınırlarının arazi üzerinde mevcut olduğu, sürülmüş ve nadasa bırakılmış diğer bir ifade ile tarımsal faaliyet yapıldığı bildirilmiş, zirai bilirkişi 1983 yılından önce tarım arazisi vasfını kazanmış ve kuru tarım arazisi niteliğinde bulunduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca; çekişmeli taşnmazın niteliği ve iktisap süresi itibariyle davacı lehine imar-ihya suretiyle iktisap koşullarının gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Ancak; dosyada TMK'nın 713/... ve .... maddelerinde öngörülen ilanların yapılmadığı ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .../.... maddesinde öngörülen belgesizden taşınmaz edinme miktarı olan 40/100 dönüm sınırının davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediği hususu ilgili yerlere sorulmak suretiyle belirlenmemiştir. O halde; yasada düzenlen ilanların yapılması ve davacı adına kayıtlı belgesizden edinilmiş taşınmaz olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uymayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen ....350,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7798, Karar No: 2010/21244, Tarih: 27.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7798 E.  ,  2010/21244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söğüt İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili yetki itirazında bulunarak Eskişehir ve Bozöyük İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirtmiş, ayrıca ciro silsilesinin de bozuk olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece yetki itirazının kabulü ile dosyanın borçlu itiraz eden yönünden, talep halinde, Eskişehir İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.

HUMK.nun 23.maddesi gereği, yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi beyana mecburdur. HGK.nun 22.9.1976 tarih, 10-1957/2554 sayılı ve HGK.nun 25.12.1987 gün ve 506/1107 sayılı kararlarında benimsendiği gibi, birden fazla yetkili icra dairesinin, itiraz eden tarafından gösterilmesi mümkündür. Yetkili olmaları koşulu ile itirazda birden çok icra dairesi belirtilmiş olsa dahi yetkili yerin bildirilmesi yükümlülüğü yerine getirilmiş sayılır. Bu durumda borçlu bir tercih yapmadığı için yetkili yerin seçilmesi hakkı karşı tarafa geçeceğinden, itirazda belirlenen yerlerden alacaklının tercihine göre yetkili yer belirlenip sonucuna göre bir karar verilmelidir. O halde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.