muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9458, Karar No: 2014/16031, Tarih: 25.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/9458 E.  ,  2014/16031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2004/306-2011/107

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 9 parsel, 110 ada 15 parsel, 114 ada 18 parsel ve 119 ada 14 parsel sayılı 17.314,94, 918,75, 9.922,57 ve 12.027,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu belirtilmek suretiyle davalılar murisi A.. K.. adına tespit edilmiştir. Davacılar H.. B.. ve arkadaşları, tapu kaydına dayanarak, davacılar T. B. ve D.. B.. tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 104 ada 9 parsel, 110 ada 15 parsel sayılı taşınmazlar hakkında; davacı D.. B.. ise tapu kaydına dayanarak 114 ada 18 parsel ve 119 ada 14 parsel sayılı taşınmazlar hakkında dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın redddine, çekişmeli taşınmazların pay devirleri de esas alınmak suretiyle hükümde gösterilen payları oranında A.. K.. mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar M.. B.. ve arkadaşları vekili ile Dudu ve T. B. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dayanak kayıtların çekişmeli taşınmazları kapsamadığı ve davanın kanıtlanamadığı, çekişmeli taşınmazların tespit maliki A.. K..'a ait olup ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği ve mirasçılar arasında taksim yapılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece davacı tarafların tutunduğu tapu kayıtları yöntemine uygun şekilde uygulanmamış, komşu taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının tüm tedavülleri getirtilmemiş, her iki keşifte de dayanılan tapu kayıtlarının sınırları hakkında bilgisi olmayan tek mahalli bilirkişi beyanı ile yetinilerek hüküm kurulmuştur. O halde mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle davacı Y.. G..'in dava sebebi ve dayandığı tapu kaydı kendisinden sorulup saptanmalı, dayanak tapu kayıtları ve komşu parsellerin tespitine esas tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmeli, tapudan sorulduğunda revizyonu olmadığı söylenmesine karşın davacı D.. B.. tarafından dayanılan 10.02.1983 tarih 5 nolu tapu kaydının dava dışı komşu 104 ada 3 parselin tespitine esas teşkil ettiği hususu göz önüne alınarak dava konusu taşınmazların bulunduğu adalardaki taşınmazların tümünün tutanakları incelenmek suretiyle dayanılan kayıtların başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılmalı, taşınmazları ve çevreyi iyi bilen yaşlı yansız mahalli bilirkişiler seçilerek uzman fen bilirkişisi, taraf tanıkları, ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın kim tarafından ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği hususlarında tanık ve mahalli bilirkişilerden ayrıntılı bilgi alınmalı, kayıtların sınırları tek tek okunarak ve pay tapuları olduğu gözetilerek kapsamları kesin olarak belirlenmeli, tanık ve mahalli bilirkişi beyanları komşu parsel tespit dayanakları ile denetlenmeli, komşu taşınmazların tapu kayıtları dava konusu taşınmazlar yönünü A.. K.. olarak okuduğuna göre, bu kayıtların geldileri tesislerinden itibaren getirtilerek oluşum tarihleri, davacılar tarafından dayanılan tapu kayıtlarının tarihleri ile karşılaştırılmak suretiyle kayıt uygulaması denetlenmeli, uzman fen bilirkişisinden gerekçeli ve krokili rapor alınmalı, raporunda dayanak kaydın sınırlarını işaretlemesi istenmeli, çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydı kapsamında kalması halinde pay tapusu olduğu dikkate alınmalıdır. Taşınmazın dayanak kaydın kapsamı dışında kalması halinde kimin yararına edinme koşullarının gerçekleştiği hususu üzerinde durulmalı, tarafların tüm delilleri toplanmalı ve değerlendirilmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcın talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 25.12

. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcın talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 25.12.2014 günüde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/798, Karar No: 2025/3317, Tarih: 22.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/798 E.  ,  2025/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/448 E., 2024/433 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunduğu ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12287, Karar No: 2014/16507, Tarih: 10.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12287 E.  ,  2014/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/576-2014/308

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkete ait yurtiçi ve yurtdışındaki şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurtdışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Mahkemece, davacı asil, isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerle ilgili davacı asil 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalı ve mahkemece geçerlilik denetimi yapılmalıdır. İşçinin imzasını taşımayan belgelere değer verilmemelidir.

İşçinin imzasını taşıyan, fesihten sonra düzenlenen ve savunma ile çelişmeyen, davaya konu hakların sayıldığı ibranamelere değer verilmeli, salt miktar içermemiş oluşu ibranamenin geçersizliği sonucunu doğurmamalıdır. Miktar içeren ibranameler ise makbuz olarak değerlendirilmelidir.

Davacının aralıklı çalışmalarının herbirinin iş sözleşmesinin feshi ile sonlanıp sonlanmadığı belirlenmeli ve bu feshe göre işçiye yasal haklarının ödenip ödenmediği tespit olunmalıdır. Feshe göre işçilik haklarının ödendiği belirlendiğinde, önceki çalışmalarının tasfiye edildiği kabul edilmeli ve tazminat hesabı açısında daha sonraki çalışma süresine eklenmemelidir. Ancak yapılan ödemelerin yasal hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte zamanaşımı defi sebebiyle zamanaşımına uğramamış dönem için belirlenen fark alacaklar, her bir dönem ücretine göre belirlenmeli ve istekler yönünden karar verilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, eksik hususlar tamamlanarak bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, taraflar arasında, davacı işçinin brüt ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle davacının net çıplak ücreti sözleşme hükmüne göre belirlenmiş olup buna göre hesaplamalarda dikkate alınan net ücretin miktarında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bilinen net ücretinden bilinmeyen brüt ücreti hesaplanırken eklenecek kesintilerin ne olduğu konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır. Bu noktada özellikle davacı işçinin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 86. maddesinde düzenlenen topluluk sigortasından yararlanıp yararlanmadığı ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçici 6. madde hükümleri de dikkate alınarak isteğe bağlı sigortalılık durumunun ne olduğu belirleyici olacaktır. Mahkemece, bu hususlar açılığa kavuşturulmadan ve davalı tarafın bu yöne ilişkin itirazları karşılanmadan davacı işçinin yurt içinde çalışan işçiler gibi brüt ücretinin tespit edilmesi hatalı olmuştur. Şu halde mahkemece, davacının sigortalılık durumu netleştirilmeli, buna göre de davacının ücretinden kesilmesi gereken primler tespit edildikten sonra brüt ücreti belirlenmelidir. Bundan sonra ise davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulması da isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3377, Karar No: 2015/9901, Tarih: 30.09.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3377 E.  ,  2015/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2009/656-2013/707

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ö.. İ.. vekili ve davalı H.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpması sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek ıslahla birlikte 2.729,14 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı Ö.. İ..'ten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat davasının kabulü ile 2.729,14 TL'nin davalı Ömer yönünden kaza tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 10.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Ö.. İ..'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Ö.. İ.. vekili ve davalı H.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak

düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında belirtilen ve birbirini doğrulayan kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı Ö.. İ.. vekili ve davalı H.. A.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 465,13 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Ö.. İ..'den alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 0,57 TL fazla alınan peşin harcın sigortaya geri verilmesine, 30.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11432, Karar No: 2014/15404, Tarih: 22.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/11432 E.  ,  2014/15404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/113415

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.03.2014 gün ve 2014/5938/21254 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.04.2014 gün ve KYB. 2014/113415 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık M.. S..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2013 tarihli ve 2013/274 esas, 2013/670 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelemesinde;

Sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip A.. A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 21.11.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 21.01.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan A.. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 01.01.2011 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 gün ve 2013/274 Esas, 2013/670 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11886, Karar No: 2024/3215, Tarih: 18.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11886 E.  ,  2024/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/186 Esas, 2022/282 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.04.2022 Tarihli ve 2022/11 Esas, 2022/239 Karar Sayılı Kararı

Davacı her ne kadar davanın haksız fiil nedeniyle tazminat talebi olduğundan bahisle davayı açmış ise de dava dilekçesi ve cevap dilekçesinin incelenmesinde uyuşmazlığın temelinin davalının taraflar arasında akdedilen sözleşmeye aykırı şekilde üçüncü kişilere daire sattığı ve taraflar arasında sözleşmeye aykırılık iddiasına dayandığı anlaşıldığından, davalının adresinin ... / Adıyaman olduğu ve davalı tarafından usulüne uygun yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Besni 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2022 Tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/282 Karar Sayılı Kararı

Davacının haksız fiilden kaynaklı tazminat talebinde bulunduğu, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat talebinde bulunmadığı, genel yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu, haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi itibarıyla İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

" Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

3.6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir."

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir: "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

5.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir: