muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6142, Karar No: 2022/7339, Tarih: 08.06.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-birleşen dosya davalısı vekili istinaf dilekçesinde; davacı işçinin başka bir işyerinde çalışmak üzere müvekkiline ait işyerinden ayrılması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-birleşen dosya davacısı vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının usule aykırı olduğunu, davaya dayanak taahhütnamede davalı Şirketin imzasının bulunmadığını, taahhütname imza tarihinin de 09.01.2003 değil, 09.01.2004 tarihi olduğunu, müvekkilinin yurt dışına eğitim için değil doğrudan doğruya çalışmak için gönderildiğini, davaya dayanak taahhütnamenin sadece işçi aleyhine cezai şart içermesi nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Somut uyuşmazlıkta, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 08.02.2011 tarihli yazısına göre davacının 15 yıl sigortalılık süresi ve 3600 prim ödeme gün sayısının bulunduğu anlaşılmakla, davacının yaş hariç emeklilik koşullarına sahip olması nedeniyle mahkemece davacını kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi yerindedir. Davacının başka bir işyerinde çalışmasının sonuca bir etkisi bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, cezai şartın geçerli olup olmadığı noktasındadır. İşçiye verilen eğitim karşılığı belli bir süre çalışması koşuluna bağlı olarak kararlaştırılan cezai şart tek taraflı olarak değerlendirilemez. İşçiye verilen eğitim bedeli kadar cezai şartın karşılığı bulunmakla eğitim karşılığı cezai şart hükmü belirtilen ölçüler içinde geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının imzaladığı 09.01.2003 tarihli taahhütname başlıklı belgede de işçinin işverence uygun görülecek fabrika ve işyerlerinde pratik ve teorik çalışmalar yapmayı kabul ettiği görülmektedir. Bu kapsamda işverenin işçiyi yurtdışına mesleki bilgi ve görgüsünün artırmak ve yetiştirilmek üzere uygulamalı eğitime gönderdiği sabittir. Bu nedenle eğitim giderine yönelik cezai şartta işçi aleyhine olsa bile verilen eğitim giderinin talep edilmesi nedeni ile yapılan gider kadar geçerlidir. Mahkemenin eğitim giderini bu kapsamda hüküm altına almasında isabetsizlik yoktur. Diğer taraftan, asıl dava belirsiz alacak davası olarak değil fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava olarak açılmıştır. Son olarak, taahhütnamede yükümlülük altına giren tarafın işçi olması nedeniyle taahhütnamede işveren imzası bulunmaması taahhütnameyi geçersiz kılmamaktadır. Ayrıca taahhütnamedeki tarihin gerçeği yansıtmadığı iddiası kanıtlanmadığı gibi bu itirazın sonuca bir etkisi de yoktur. Bu itibarla usul ve kanuna uygun bulunan karara karşı, taraflar vekillerinin ileri sürdüğü istinaf itirazlarının hiçbiri yerinde görülmemiştir"

..." gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-birleşen dosya davalısı vekili; davacı işçinin başka bir işyerinde çalışmak üzere müvekkiline ait işyerinden ayrılması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-birleşen dosya davacısı vekili; asıl davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının usule aykırı olduğunu, davaya dayanak taahhütnamede davalı Şirketin imzasının bulunmadığını, taahhütnamenin 09.01.2003 tarihli olmasına rağmen yurt dışına çıkışının Ocak 2004 olduğunu ve bu durumun 01.02.2004 tarihinden itibaren görevlendirileceğine dair yapılan yazışmadan da anlaşılacağını, bu nedenle sözleşme tarihinin hatalı olduğunu, müvekkilinin yurt dışına eğitim için değil çalışmak için gönderildiğini, davacı Şirketin yaptığı masrafları BOİNG firmasından aldığını ve herhangi bir zararının bulunmadığını, müvekkilinin kaldığı sürenin uzatıldığını, taahhütnamede dönüşte gerçekleşen maliyet ve kalınan süreye göre taahhütnamenin güncelleneceğinin belirtilmesine rağmen bu güncellemenin yapılmadığını, davaya dayanak taahhütnamenin sadece işçi aleyhine cezai şart içermesi nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davalı-birleşen dava davacısı işçinin yapılan taahhütnameden kaynaklanan mecburi hizmet ve buna bağlı eğitim masraflarını ödeme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı ve kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (5) inci bendi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler.”

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (5) inci bendi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler.”

3. Değerlendirme

1.İşçiye işverence verilen eğitimle, işçinin işyerinde mal ve hizmet üretimine katkı sağlaması sebebiyle işveren yararına olmakla birlikte, bu eğitim sayesinde işçi daha nitelikli hâle gelmekte ve ileride daha kolay iş bulabilmektedir. Bu nedenle işçiye masrafları işverence karşılanmak üzere verilen eğitim karşılığında, işçinin belli bir süre çalışmasının kararlaştırılması mümkündür. İşçinin de verilen eğitim karşılığında işverene belli bir süre iş görmesi işverene olan sadakat borcu kapsamında değerlendirilmelidir. Verilen eğitimin karşılığında yükümlenilen çalışma süresinin de eğitimin türü ve masrafları ile orantılı olması gerekir. Buna karşın, işçiye 4857 sayılı İş Kanunu'nun 78 inci ve devamı maddeleri hükümlerine göre iş sağlığı ve güvenliği önlemleri kapsamında verilmesi gereken zorunlu eğitimlere ait giderler istenemez. İşverence işçi adına yapılan eğitim giderlerinin tamamı yerine, işçinin çalıştığı ve çalışması gereken sürelere göre oran kurularak indirildikten sonra kalan miktarının tahsiline karar verilmesi gerekir. Gerçekten işçi, eğitimden sonra çalışmayı yükümlendiği sürenin bir kısmında çalışmış ise işverene bu konuda katkı sağlamış olmaktadır. İşçinin yükümlü olduğu sürenin tamamında çalışılmış olunması hâlinde ise işverence eğitim giderleri istenemez.

2. Dosya içeriğindeki taahhütname, bilgi ve belgeler ile tanık beyanı birlikte incelendiğinde; taahhütname ile davalı-birleşen dava davacısı işçinin, belli bir proje kapsamında eğitim masrafları davacı-birleşen dava davalısı Şirket tarafından karşılanmak üzere yurt dışına (ABD-Seattle) gönderilmesinin ve karşılığında Türkiye'ye döndüğünde 2 yıl 6 ay süreyle Şirket bünyesinde çalışmasının kararlaştırıldığı, taahhütnamenin bu hâliyle tek taraflı işçi aleyhine yükümlülük içerdiğinden söz edilemeyeceği, yukarıdaki paragrafta belirtildiği gibi işçinin verilen eğitim karşılığında işverene belli bir süre iş görmesinin sadakat borcu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davalı-birleşen dava davacısı işçinin taahhütnameyi hata, hile veya zorla kendisine imza ettirildiğini de ileri sürmediği, bu nedenle taahhütnamenin geçerli ve bağlayıcı olduğu anlaşılmıştır.

3. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince taahhütnamenin 5 inci maddesindeki düzenleme cezai şart olarak kabul edilerek değerlendirme yapılmış ise de bu maddede belirlenen miktar cezai şart olmayıp ödenmesi gereken eğitim gideridir. Bu şekilde eğitim amacı ile yapılacak giderler tek tek sayılarak belirtilen miktardan az olmamak üzere belirli bir meblağın ödenmesi kararlaştırılmıştır. Bu değerlendirme sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince taahhütnamenin 5 inci maddesindeki düzenleme cezai şart olarak kabul edilerek değerlendirme yapılmış ise de bu maddede belirlenen miktar cezai şart olmayıp ödenmesi gereken eğitim gideridir. Bu şekilde eğitim amacı ile yapılacak giderler tek tek sayılarak belirtilen miktardan az olmamak üzere belirli bir meblağın ödenmesi kararlaştırılmıştır. Bu değerlendirme sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

4. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 09.01.2003 tarihli taahhütnamenin 5 inci maddesinde sayılan ve davalı-birleşen dava davacısı işçiye verilen eğitim ile ilgili olduğu belirlenen giderler tespit edilerek, davalı-birleşen dava davacısı işçinin yurt dışından dönüşünde çalıştığı süreye göre oranlama yapılarak hüküm altına alınacak miktar tespit edilmiş olmakla; alacağın, ilâmın (1) numaralı paragrafında belirtilen açıklama doğrultusunda hesaplandığı anlaşılmıştır.

5. Dosya kapsamında yer alan davalı-birleşen dava davacısı işçinin Sosyal Güvenlik Kurumundan aldığı yazıya göre sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamladığı ve bu suretle emeklilik nedeniyle kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmaktadır.

6.Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya kapsamındaki deliller bütün olarak değerlendirildiğinde; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının (1), (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarında belirtilen ilave gerekçe ile onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15159, Karar No: 2016/12362, Tarih: 29.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15159 E.  ,  2016/12362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu tabancanın mevcut durumu itibarı ile bilinen ateşli silah fişeklerini atmaya elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel nitelikte fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının ve bu tip özel nitelikteki fişekleri de istimale elverişli olduğunun ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, özel yapım mermi ele geçirilememiş olması, sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında, sanığın ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduklarına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZUL- MASINA, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16944, Karar No: 2010/4923, Tarih: 25.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/16944 E.  ,  2010/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla mesai, genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı; davalı işyerinde haftanın 6 günü günlük 12 saat esasına göre çalıştığını, tüm dini-milli bayramlar ile genel tatillerde çalıştığını, ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini beyanla fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı; davacının günde 4 saat fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, genel tatillerde çalıştığı iddiasın da gerçek dışı olduğunu savunmuştur.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda aylık çalışma süresi üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. 4857 sayılı İş Kanunun 41. maddesine göre haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Buna göre haftalık çalışma süreleri esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2-İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda; davacının 12 saat çalışıp 12 saat dinlendikten sonra yeniden 12 saat çalıştığı ve akabinde 24 saat dinlendiği şeklindeki çalışma sisteminde 1,5 saat yerine 1 saat ara dinlenme süresi düşülmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15159, Karar No: 2010/5165, Tarih: 10.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/15159 E.  ,  2010/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pasinler Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2007 tarih ve 2006/230-2007/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı 2591 sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı 2591 sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi’nin ortağı olduğunu,adı geçen kooperatif ile yağlı ay çiceği ekim sözleşmesi yaptıklarını,tarlasında yabancı otların çıkması nedeniyle davalı kooperatifin satışa sunduğu ‘Linurex 45 SC’isimli ilacı alarak tarlasında kullandığını,ay çiçeklerin zarar gördüğünü ileri sürerek 6.000 YTL maddi tazminat,davasını 4600 YTL ıslah ederek toplam 10.600 YTL maddi tazminatın ve 3.000 YTL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatifler vekili, davacı ile davalı 2591 sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi arasında yapılan sözleşmenin 13.maddesi gereğince, ekim yapılan tarlalardan hiç veya yeterince ürün alınamaması durumunda kooperatiften ücret veya tazminat alınamayacağının belirtildiğini,davalıların kusurları olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Hektaş Tic.A.Ş.vekili,firmalarından alınan ilacın ay çiçek tarlalarında kullanımının tavsiye edilmediğini,ilaç etiketinde kimyon ve patatese yönelik olduğunun belirtildiğini,kusurları olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,iddia,savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,davalı Hektaş Tic.A.Ş.’den alınan ‘Linurex 45 SC’isimli tarım ilacında ay çiçeğinde kullanılacağının belirtilmediği,davalı 2591 Sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi’nin sözleşme gereğince, ay çiçeği ürününde kullanılması uygun olmayan tarım ilacını sipariş edip davacıya teslim etmek ve kullandırmak suretiyle kusurlu olduğu,diğer davalıların davacının maddi zarara uğramasında kusurları olmadığı,olayın özelliği ve dosya kapsamına göre manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 10.600 YTL maddi tazminatın davalı 2591 sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi’nden tahsiline,diğer davalılar yönünden maddi tazminat talebinin reddine ve tüm davalılar yönünden manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili ve davalı 2591 Sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi vekili temyiz etmiştir.

Kararı,davacı vekili ve davalı 2591 Sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı 2591 sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatif vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı 2591 Sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatif vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 629,64 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı 2591 Sayılı Pasinler Tarım Kredi Kooperatifi' nden alınmasına, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7880, Karar No: 2007/13919, Tarih: 21.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7880 E.  ,  2007/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı tarla sahiplerinin aleyhlerine açtıkları dava sonucunda, tazminat ödemeye mahküm edildiğini, ilamın icraya konulması ile icra dosyasına 8.519,88 YTL ödemek zorunda kaldığını, tazminat davasına konu edilen zarardan davalı ile 20.6.1995 tarihinde yaptıkları sözleşme uyarınca davalının sorumlu olduğunun kararlaştırıldığını, fazla hakları saklı kalmak kaydıyla icra dosyasına ödediği 8.519,88 YTL'nin ödeme tarihinden faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini istemiştir.

Davalı, ikametgahının ... olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mehkemece, davalının yetki itirazı kabul edilerek, ... mahkemelerinin yetkili olduğu açıklanarak yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 9.maddesi uyarınca her dava aksine hüküm bulunmadıkça davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. Bu hüküm genel yetki kuralıdır. Ancak taraflar bu kuralın aksini kararlaştırabilirler (HUMK 22). Nitekim taraflar arasındaki 20.4.1995 tarihli sözleşmede her türlü ihtilafta ... Mahkemelerinin yetkili olacağı da öngörüldüğünden yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan yer mahkemesi de yetkilidir. Taraflar arasındaki sözleşmede düzenlenen yetki sözleşmesi tarafları bağlar.

Rücuen tazminata ilişkin alacak davaları kamu düzeni ile ilgili olmadığı için davacının bu mehkemelerden birinde dava açmak konusunda seçimlik hakkı vardır.

Somut olayda, sözleşmede yetkili kılınan yer ... Mahkemeleri olup davacıda seçimlik hakkını kullanarak davasını bu yer mahkemesinde açtığına göre ... Mahkemeleri yetkilidir. O halde mahkemece bu yönler gözetilerek taraf delilleri toplanıp davanın esasının incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinin yetki yönünden reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan gerekçelerle davacı yararına BOZULMASINA, 21.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6626, Karar No: 2013/7708, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6626 E.  ,  2013/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan çilek ürününün üretim evreleri itibariyle veri cetvelinin gönderildiği anlaşılmakla, çilek ürününün 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8166, Karar No: 2017/1855, Tarih: 27.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8166 E.  ,  2017/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yaşı 15'ten büyük olan mağdur ...'ın, babası olan mağdur ...'a ait işyerine sahte para verildiği iddiasıyla açılan davada; suçtan doğrudan zarar gören sıfatı bulunmadığı gibi, kovuşturma aşamasında sanıklar hakkında şikayetçi olmadığını belirtmesi ve açılan kamu davasına usulüne uygun biçimde katılmaması karşısında; mağdurun taraf sıfatı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26529, Karar No: 2016/4664, Tarih: 15.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/26529 E.  ,  2016/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin sokağa parkettiği motosikleti çalan suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.