muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2375, Karar No: 2013/4486, Tarih: 14.03.2013

Ayrıca, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri ...ve...Bakanlığı ile ... Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının (arsa vergi değeri üzerinden % 2 oranında) inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında yapı değeri emlak vergi beyanı esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ... Tarifeler Yönetmeliğinde formül bulunmakta olup "GAYRİMENKULÜN TOPLAM İNŞAAT ALANI ile METRE TÜL MALİYETİ VE GAYRİMENKULÜN YOLA NAZARAN CEPHESİNİN esas alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, bilirkişi raporunda toplam inşaat alanı yerine davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı esas alınarak davacının borçlu olduğu miktar eksik hesaplanmıştır.

O halde mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada, Yönetmelik 39.maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ekindeki inşaat ruhsatı ve tahsilat makbuzu dosya içine alınmak suretiyle oradaki belge ve bilgilerden de yararlanmak suretiyle, ödenen avansında mahsubunu içerir, yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün olacak şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, genel ifadeli ve yönetmelikteki formüle uymayan rapor ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10119, Karar No: 2012/9773, Tarih: 28.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10119 E.  ,  2012/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :212-477

Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İş kazası sonucu efat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri; hak sahiplerinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” Düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine 21.10.2005 tarihinden itibaren bağlanan gelir, ölüm aylığı bağlanması nedeniyle 01.11.2005 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiş, sonraki bağlanan aylıkları ise yarıdan daha fazla inmiş olduğu anlaşılmıştır.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca 01.11.2005 tarihi itibariyle indirildiği gerçeği karşısında, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; öncelikle sonraki aylardaki düşüşün nedeni kuruma açıklattırılarak, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, ayrıca 01.10.2005-01.11.2005 tarihleri arasında fazladan yapılan fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalıların kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi gereği üzerinde durulması gerektiği halde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/57, Karar No: 2025/3437, Tarih: 19.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/57 E.  ,  2025/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1194 E., 2024/2040 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/367 E., 2024/77 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının müvekkilinin boşanma aşamasındaki eşinin ablası olduğunu, müvekkilinin davalı ile inançlı işlemler yaptığını, müvekkilinin 330.000,00 TL'ye satın aldığı aracı davalı adına tescil ettirdiğini, satın alınan aracın davalı ile bir ilgisinin olmadığını ve sadece müvekkili ile eşinin kullanımında olduğunu, dava konusu aracın asıl anahtarının daima müvekkilinde ve yedek anahtarının eşinde olduğunu, buna rağmen davalının müvekkili hakkında anahtar çalmak suretiyle oto hırsızlığı suçlamasında bulunduğunu, ceza yargılamasının devam ettiğini, bunun yanında davalının aracın zilyetliğinin kendisine verilmesi için dava açtığını ve bu dosya üzerinde aracın tedbiren yediemine teslimine karar verildiğini, buna rağmen davalının aracı teslim etmediğini belirterek, ... plakalı ... marka aracın davalı üzerine olan kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini, bunun mümkün olmadığı taktirde, aracın güncel değerinin avans faizi ve tüm ferileriyle davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının hakkında açılan davaları ertelemek için işbu davayı açtığını, dava konusu araç için yapılan bütün masrafların müvekkili tarafından ödendiği, tanık dinletme talebine muvafakatlerinin olmadığını, taraflar arasında yapılmış herhangi bir inanç sözleşmesinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının hakkında açılan davaları ertelemek için işbu davayı açtığını, dava konusu araç için yapılan bütün masrafların müvekkili tarafından ödendiği, tanık dinletme talebine muvafakatlerinin olmadığını, taraflar arasında yapılmış herhangi bir inanç sözleşmesinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; inançlı işlemin ancak yazılı delil ile ispatının mümkün olduğu, davacı tarafın bu iddiasına ilişkin yazılı bir delil ileri süremediği, yemin deliline dayanılmış olması nedeniyle Mahkemece yemin deliline dayanma hakkının hatırlatıldığı, bunun üzerine davacının davalıya yemin teklif ettiği, bu yemin teklifi nedeni ile uyuşmazlık konusu olan inançlı işleme dair yemin edilecek konular ile yemin için davet edildiği duruşmaya gelinmemesi halinde doğacak sonuçlarının yazıldığı tebligatın davalıya usulüne uygun olarak yapıldığı, davalı vekilinin beyanında da tebliğin yapıldığının açıkça belirtildiği, buna rağmen davalı asilin yemin etmek üzere çağrıldığı duruşmaya geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin katılmadığı, bu hali ile yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı ... plaka sayılı ... marka aracın davacıya ait olduğunun tespitine, davacının tescil talebinin idari bir işlem olması nedeniyle reddine karar verilmiş; süresi içinde, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı asilin yemin etmek üzere çağrıldığı duruşmaya geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin katılmadığı, bu haliyle yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı, davacının tescil istemi idari nitelikte bir işlem olmasına rağmen çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesi gereğince, davaya konu talebin tespit istemini de içerdiği anlaşıldığından, davacının terditli açtığı davasındaki ilk istemi araç mülkiyetinin tespiti olarak değerlendirilip, bu anlamda hukuki yararı bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; süresi içinde, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı tarafından dosyaya yemin metni sunulmadığı gibi, verilen kesin süre içinde sunulmayan yemin deliline dayanma hakkının kaybedildiğini, davalı tarafa yemin metninin tebliğ edilmesi gerektiğini, her ne kadar müvekkiline yemin davetiyesi tebliğ edilmiş ise de bu davetiyenin birçok açıdan usul ve yasaya aykırı olduğunu, davetiyede belirtilen duruşma tarihinde dosyanın ara karar nedeniyle istinaf incelemesinde bulunduğunu, müvekkiline gönderilen yemin davetiyesinin yemin metni içermediğinden geçersiz ve usule aykırı olduğunu, sunulacak olan yemin metninin dava konusu uyuşmazlıkla ilgisinin bulunup bulunmadığı, yeminin uyuşmazlığı çözmeye elverişli olup olmadığının hakim tarafından denetlenmesi gerektiğini ifade ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı araç mülkiyetinin tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık; yeminin usulüne uygun olup olmadığı konusundadır.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, davacı tarafın dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığı, yemin delili hatırlatılan davacının kendisine verilen kesin süre içerisinde yemin teklifinde bulunacağını beyan ettiği, kendisine yemin teklif edilen davalı asile yemin için davetiye çıkarıldığı, yemin davetiyesine, yemine konu hususlar hakkında sorulacak sorular ile geçerli bir özrü olmaksızın yemin için tayin olunan gün ve saatte mahkemeye bizzat gelmediği veya gelip de yemini iade etmediği yahut eda etmekten kaçındığı takdirde, yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağının yazılı olduğu, yemine davetin kanundaki düzenlemeye uygun olduğu, yeminin davalı tarafa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya katılmayan davalının yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayıldığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4929, Karar No: 2018/12767, Tarih: 25.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/4929 E.  ,  2018/12767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Değerlendirmede esas alınan ceviz ağaçlarının (5 yaşındaki) dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4010, Karar No: 2016/5261, Tarih: 14.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4010 E.  ,  2016/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin; suça konu sahte faturaların en son Aralık 2004 ve Aralık 2005 dönemlerine ait KDV beyannamelerinde kullanılması nedeniyle “21.01.2005-21.01.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanığın 2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-“2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-“2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7697, Karar No: 2020/9549, Tarih: 09.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7697 E.  ,  2020/9549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davalının birden fazla olması halinde davanın, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceğini ve davacı vekilinin her iki davalı yönünden yetkili mahkemeye gönderilme talep ettiğini, yine haksız fiilden kaynaklanan değer kaybı ve araç mahrumiyetine ilişkin tazminat talebi yönünden davalı ...'ın adresinin ... olması nedeniyle yetkisiz olduğunu, süresinde ve yetkili mahkeme gösterilmek suretiyle yetki itirazında bulunulduğu belirterek yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, açılmış olan davanın trafik kazası nedeniyle kazaya karışan ... plakalı araç sürücüsüne ve işletenine karşı davacıya ait ... plakalı aracın uğradığı değer kaybı, araç hasarı ve araç mahrumiyeti bedelinin tahsili istemi ile dava açıldığı, açılmış olan bu davada davalılar arasında ihtiyati dava arkadaşlığının bulunduğu, ayrıntıları Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 03/06/2013 tarih 2013/7285 esas 2013/8278 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere ihtiyati dava arkadaşlığında her davalının bir birinden bağımsız olarak hareket ettiği, bu açıdan bakıldığında davalılardan ...'in süresi içerisinde yetki itirazında bulunmadığı, bu suretle davanın açıldığı ... Mahkemelerinin yetkisinin kesinleştiği, diğer davalı ...'ın süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu ve davalının yerleşim yerinin ... olduğu nazara alınarak mahkememizin yetkili olduğu, ...'a karşı açılmış olan dava dosyasından ...'e karşı açılmış olan dava dosyasının tefrikine karar verilerek, davalılardan ... yönünden yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde HMK'nın 7/1-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Haksız fiil halinde HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olduğu gözönüne alındığında, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda her ne kadar davalı taraf süresi içinde cevap dilekçesi sunmuş olsa da, cevap dilekçesinde yetki ilk itirazı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Usûlüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği (HMK 19/son), bu nedenle, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili mahkeme olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14430, Karar No: 2013/1148, Tarih: 25.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14430 E.  ,  2013/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.08.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 65 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "... ... oğlu ..." şeklinde yer alan kimlik bilgilerinin "... ... oğlu ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalıların kaynağını oluşturur, bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu sicil müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır, bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadıkları araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmazı başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidimelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu sicil müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.