muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6335, Karar No: 2017/2449, Tarih: 03.04.2017

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/44, Karar No: 2010/3548, Tarih: 04.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/44 E.  ,  2010/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.500 TL alacağa ilişkin icra takibi yönünden borçlu bulunulmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalıya ait kız yurdundan öğrenci olarak hizmet alındığı, sözleşme yapıldığı ancak, kızlar tuvaletine ... işçinin izinsiz girerek tacizde bulunduğu bu olay nedeniyle yurt yönetimi ile tartışma yaşandığı bunun üzerine yurttan ayrılmak durumunda kalındığı, ne var ki, bir yıllık ücret karşılığı bononun iade edilmediği ... sürülerek borçlu bulunulmadığının tesbiti istenilmiş, mahkemece; yurttan sağlık ve yatay geçiş mazereti dışında kendi rızası ile ayrılma halinde yurt ücretinin tamamının ödeneceği hususunun sözleşme ile kabul edildiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 6/A maddesi kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasının 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ... sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz.

4077 sayılı Kanunun 2. ve 3.maddeleri gereği somut olaya 4077 sayılı Kanunun uygulanması gerekmektedir. Aynı yasanın 23.maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3156, Karar No: 2008/5237, Tarih: 28.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3156 E.  ,  2008/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 01/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalılar ile müşterek miras bırakanları anneleri N.in,tek taşınmazı olan  400 parsel sayılı taşınmazındaki 1,2 ve 3 nolu bağımsız bölümleri oğulları olan davalılara mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürüp, payı oranında tapuların iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar,davacıya verdikleri vekaletname ile annelerine  ait olan bir taşınmazın satılıp,parası ile anneleri adına çekişme konusu arsayı satın alıp,tüm kardeşler olarak üzerine bina inşa ettiklerini,davacı kendisine kurada isabet eden daireyi, yapı masrafını karşılayamayacağını belirterek sattığını,daha sonra taşınmazda imar uygulaması yapılıp 2 parselin oluştuğunu,hatta 35 m2 yerin bedelini de ayrıca ödediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın  kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava,muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan tarafından davalılara yapılan temlikIerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle mahkemece davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Ancak,miras bırakanın maliki bulunduğu ve temlike konu teşkil eden 169 m2 yüzölçümündeki 400 parsel sayılı taşınmazın üzerine bina yapılmak suretiyle,kat irtifakına çevrildiği ve davalılara birer adet bağımsız bölümün temlik edildiği,daha sonra binanın bulunduğu 400 parsel sayılı taşınmazın imar şuyuulandırmasına tabi tutulduğu ve 12 m2'lik bölümün DOP olarak kesildiği,ne var ki, davacıların bedelini ödemek suretiyle edindiği yerlerle birlikte imar uygulaması sonunda 2 parsel  197 m2 olarak davalılar ve dava dışı kişiler adına yazıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

O halde,miras bırakandan davalılara intikal eden yüzölçümü miktarının 157 m2'ye tekabül ettiği,bakiye 40 m2'sinin miras bırakandan gelmediği gözetilmek suretiyle,davacıların payının bu iki yüzölçümü miktarı oranlanmak suretiyle tespit edilmesi ve ona göre bir hüküm kurulması gerekirken,davalıların imar sırasında ahardan  satın aldığı bölümün de kabul kapsamına alınmış olması doğru değildir. Ayrıca çekişme konusu taşınmazda malik bulunan dava dışı kişilerin payları dava konusu edilmediği halde, sicil kaydındaki onlara ait payların da düzeltilmiş olması ve buna göre yazılı olduğu üzere hüküm kurulması da isabetsizdir.Davalıların temyiz itirazları bu hususa ilişkin olarak yerindedir,kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18678, Karar No: 2012/14772, Tarih: 11.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/18678 E.  ,  2012/14772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Üst Cumhuriyet Savcısının, 14/12/2005 günlü hükmü, yasal süreden sonra, 20/01/2006 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemesinde;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereği sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9110, Karar No: 2019/2231, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9110 E.  ,  2019/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarih ve 1999/11-273/288 sayılı kararında açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, 213 sayılı VUK'nin 139. maddesindeki istisnai hallerin varlığının aranmasına gerek bulunmadığından, sanığın, suç konusu defter ve belgelerin kaybolduğunu söylemesi karşısında, VUK'nin 139. maddesinin 2. fıkrasında belirtildiği üzere, incelemenin iş yerinde yapılmasının imkânsız duruma gelmesi nedeniyle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı taktir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

a) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.12.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanığın sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31576, Karar No: 2014/22111, Tarih: 25.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31576 E.  ,  2014/22111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir.

Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, 31/12/2008 tarihli hükümden farklı olarak hapis cezası ile birlikte verilen temel adli para cezasının 10 gün yerine 5 gün olarak belirlenmesi ve yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5382, Karar No: 2019/781, Tarih: 23.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/5382 E.  ,  2019/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Davacı alacaklı vekili, 16.01.2014 tarihinde borçluya ait malların haczedildiğini, istihkak iddiasının alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik olarak muvazaalı olarak öne sürüldüğünü açıklayarak davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, dava konusu haciz esnasında mülkiyeti müvekkiline ait malların haczedildiğini, müvekkili ile borçlunun akraba olup, ikisinin de hurda işi ile uğraştığını, müvekkilince borçlu yeğeni aleyhine başlatılan takiplerin kesinleşmesi ve taşınmazlarına haciz konulması üzerine aralarında husumet oluştuğunu, bunun üzerine borçlunun müvekkiline ait adreslere evrak bıraktığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu ... vekili, duruşmada alınan beyanlarında istihkak iddiasına konu malların müvekkiline ait olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davacı alacaklı tarafından mahcuzların üçüncü kişiye ait olmadığı, borçlulardan ...'a ait olduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nin 99. maddesine dayalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, davacı alacaklı tarafından mahcuzların üçüncü kişiye ait olmadığı, borçlulardan ...'a ait olduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nin 99. maddesine dayalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Alacaklı tarafça delil olarak gösterilen ve Dairemizce aynı gün karar düzeltme incelemesi yapılan ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/1790 Esas-2015/292 Karar sayılı dosyasında, "... Sanayi Sitesi No:2" adresinde gerçekleştirilen hacizlere ilişkin olarak aynı taraflar arasında görülen davada, üçüncü kişi tarafından aralarında husumet bulunan borçlunun haciz adresindeki konteynerlerin içerisine istiflenmiş şekildeki evrak bıraktığı ve bu durumu alacaklı şirket sahibi ile paylaştığının iddia edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre haciz adresi ... Sitesinin, üzerinde hurda yığınları bulunan geniş bir alan üzerinde kurulu olduğu, zeminde ilgililerince kullanılan kısımların birbirinden ayrı bağımsız bölümler olmadığı, ayrı numaralarının bulunmadığı, "... Sanayi Sitesi Girişi No:2" adresinde 28.11.2013 tarihinde gerçekleştirilen dava konusu ilk haciz esnasında alacaklı vekilinin girişteki bekçi kulübesinin arka sol tarafındaki konteynerin içerisinde evrak araması yapılmasını talep ettiği, bunun üzerine konteynerrin içerisindeki ranzanın altında borçlu ... ve diğer takip borçlusu Nisan… Şirketine ilişkin ödeme emirleri ve kaşe bulunduğu, yine alacaklı vekilinin talebi ile haciz mahallinde bulunan başka bir konteynerin içerisine girildiği, burada bulunan kasanın çilingir marifeti ile açıldığı ve içerisinden borçluya ait nüfus cüzdanı fotokopisi çıktığı, üçüncü kişinin oğlu ile borçlu Resul ve kardeşi ... ... arasında geçen 13.01.2014 tarihli olaya ilişkin olarak tutulan İlçe Jandarma Komutanlığı tespit tutanağında tarafların husumetli ve akraba oldukları belirtildiği gibi, araç aramasında üzerinde borçlunun ve ortağı olduğu şirketin ünvanının yazılı olduğu arkası yapışkanlı kartvizit ve kaşeler bulunduğu anlaşılmıştır.

Tüm bunların yanı sıra, ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/1790 Esas-2015/292 Karar sayılı dosyasına, üçüncü kişi tarafından delil olarak ibraz edilen alacaklısı farklı, borçlusu ... Metal... Şirketi ile ... ... ve ... olan takip dosyasında, ... Sanayi Sitesi ... ada 7 parsel adresinde yapılan 10.01.2014 tarihli haciz esnasında aynı zamanda ... Metal… Şirketinin yetkilisi olan borçlunun kardeşi ... ...’ın hazır olduğu, dükkanın yanında bulunan tabelada bu şirketin unvanının yazılı olduğu hazır olan bekçinin gelinen yerin ... ...'a ait olduğunu beyan ettiği, daha sonra bu beyanından döndüğü, her hurda üzerinde ... Metal... Şirketine ait stickerlar görüldüğü, bu esnada üçüncü kişi vekilinin haciz mahalli çevresindeki bütün kapalı mekanların borçluya ait olduğunu, müvekkilinin arazisinin ise borçlunun adresine bitişik olduğunu, açık arazideki malların müvekkiline ait olduğunu iddia ettiği, yine ... Caddesi Eski 12. Cad. ... Sitesi adresinde 10.01.2014 tarihinde gerçekleştirilen haciz esnasında borçlu ... ve kardeşi ... ...'ın ortakları oldukları ... Metal... Şirketine ait belgeler bulunduğu, daha sonra haciz adresine gelen üçüncü kişinin bu adresin de kendisine ait olduğunu iddia ettiği, alacaklı tarafça ibraz edilen başka bir davaya ilişkin olarak 29.03.2014 tarihinde İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen yazı cevabında haciz adresi 2 numaralı işyeri ... ve ... isimli kişilerce işletilirken yaklaşık 1 yıl kadar önce amcaları üçüncü kişiye sattıkları, aynı pafta içerisinde olması nedeniyle ikinci bir iki numaralı işyerinin olduğu, bu işyerinin üçüncü kişi ve oğulları tarafından işletilen Mertka.... Şirketine ait olduğu, adres sisteminin karmaşık, dağınık ve belirli bir sıralama içinde olmadığı bildirilmesine rağmen, ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/1790 Esas-2015/292 Karar sayılı dosyasında ise İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen araştırma tutanağında, haciz adresinin borçlu ile ilgisinin olmadığı, üçüncü kişi tarafından faaliyette bulunulduğunun bildirdiği, ... Esnaf Odasının yazı cevabında ise numara olarak gösterilen haciz adresinde, üçüncü kişinin 1994 yılından bu yana faaliyet gösterdiğinin bilindiği bildirilmiştir.

O halde Mahkemece, öncelikle davacı alacaklı tarafça delil olarak dayanılan dosyalar celp edilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde "Hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir..." hükmü nazara alınmak suretiyle, haciz adresinin netleştirilmesi, dosya içerisinde yer alan tapu kayıt örneklerine göre ... Sanayi Sitesi 42255 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 17.06.2008 tarihinde davacı üçüncü kişi adına tescil edildiği, Mahkemece bu adrese çıkarılan tebligatların borçlunun işçisine, üçüncü kişinin ise bizzat kendisine tebliğ edildiği de göz önüne alınarak, yukarıda açıklamalar kısmında yer verilen adresler ile haciz adresinin aynı yerler olup olmadığının tespiti ve deliller arasındaki çelişkinin giderilmesi için gerek görüldüğü takdirde eldeki davaya konu haczi gerçekleştiren icra memuru ile ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/1790 Esas-2015/292 Karar sayılı dosyasındaki dava konusu hacizleri gerçekleştiren icra memurlarının yer göstermesi ve fen bilirkişisinin refakati ile mahallinde keşif yapılarak,Yargıtay denetimine olanak sağlama açısından keşif sırasında çekilen fotoğraf ve video görüntülerinin CD ortamına aktarılarak, bu araştırma sonucu elde edilecek bilgi ve belgelerin dosyada bulunan diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Bu durumda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmaması nedeni ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenle İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.