muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4594, Karar No: 2016/14651, Tarih: 29.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4594 E.  ,  2016/14651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 85.171.85.TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve de davalı ...Gıda Tur. Ltd. Şti vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/11/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı... Gıda Tur. Ltd. Şti vekili Avukat... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 40.171,85 TL maddi ve 45.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 25.05.2012 tarihinde gerçekleşen iş kazası nedeniyle davacı tarafın iddialarında davalıya ait işyerinde “vakumcu” olarak tabir edilen işte çalışmak üzere işe alınmışken, olay günü bilmediği “kesim işinde” çalışmasının emredilmesi nedeniyle iş kazasının gerçekleştiği, davalı tarafın savumasına göre ise; davacının psikolojik sorunları nedeniyle kasıtlı olarak kendisini iş kazasına maruz bıraktığının iddia edilmiş olması ve her iki tarafın iddialarının ispatı açısından tanık deliline dayanmış olmasına karşın; mahkemece tanıklar dinlenmeksizin alınan kusur raporuna itibar edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

HMK’nın 27. maddesine göre hukuki dinlenilme hakkı doğrultusunda davanın taraflarına açıklama ve ispat hakkı verilmeden hüküm kurulamaz. Hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir.

Somut olayda; tarafların tanıklarının dinlenilmesine yönelik talebin mahkemece gerekçe gösterilmeksizin reddi ile 6100 sayılı H.M.K’nun 27.maddesinde düzenlenen “hukuki dinlenilme” hakkı ve bu hakkın bağlı oldupu “adil yargılanma hakkı”nın kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Böyle bir kısıtlama ortada iken sağlıklı bir hükme varılması da olanaklı değildir.

Somut olayda; tarafların tanıklarının dinlenilmesine yönelik talebin mahkemece gerekçe gösterilmeksizin reddi ile 6100 sayılı H.M.K’nun 27.maddesinde düzenlenen “hukuki dinlenilme” hakkı ve bu hakkın bağlı oldupu “adil yargılanma hakkı”nın kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Böyle bir kısıtlama ortada iken sağlıklı bir hükme varılması da olanaklı değildir.

Yapılacak iş; taraflarca bildirilen tanıklar dinlenilerek, özellikle davacının iş yerinin kazadan önce değiştirilip değiştirilmediği, davalı işveren tarafından verildiği belirtilen eldivenin niteliği ile bu eldivenin davacı işçi tarafından kullanıldığının denetlenip denetlenmediği, davacı işçinin kendisine zarar verici hareketi olup olmadığı hususlarında beyanlarına başvurularak, iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetinden, olayın oluşuna uygun kusur raporu almak, verilen raporu dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirmek ve çıkacak sonuca göre, karar verilmekten ibarettir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı ve davalı yararına takdir edilen 1.350.00.TL. Duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine 15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4686, Karar No: 2018/2902, Tarih: 12.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4686 E.  ,  2018/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, tutanak adresini 2013 yılı Mart ayında kiraladığı, 2014 yılı Haziran veya Temmuz ayında da boşalttığı ve tutanağı imzalamadığı yönündeki beyanı ile 28/04/2016 tarihli bilirkişi ek raporunda kaçak kullanımın 14/06/2012 tarihinden itibaren başladığının tespiti karşısında; sanığın hangi tarihler arasında tutanak adresinde oturduğunun tespiti ile tutanak altında bulunan imzanın kendisine ait olup olmadığı araştırılarak, sanığın suç tarihinde tutanak adresinde oturduğunun tespiti halinde; 24/03/2016 ve 28/04/2016 tarihli bilirkişi raporlarında karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edildiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5. ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11835, Karar No: 2020/142, Tarih: 07.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/11835 E.  ,  2020/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İİK 121. maddesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ..., ..., ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36010, Karar No: 2014/27536, Tarih: 20.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36010 E.  ,  2014/27536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/260359

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2010/622 (E) ve 2012/659 (K)

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Hükmün tefhim edildiği oturumda son sözün, sanıklar müdafiileri yerine, katılan vekiline verilerek 5271 sayılı Kanun'un 216/son maddesine aykırı hareket edilmiş olması,

2-) 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda suça sürüklenen çocukların teşebbüs aşamasında kalan eylemleri hakkında, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

3-)Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin 17.07.2012 günlü karar oturumunda lehe olan hükümlerin uygulanması talebinin 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde öngörülen taksitlendirme istemini de kapsamasına rağmen bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

4-) 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18167, Karar No: 2020/6499, Tarih: 25.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18167 E.  ,  2020/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirkette ambulans sağlık memuru olarak çalıştığını, görevini gereği gibi yerine getirmesine rağmen, son zamanlarda yaşadığı olaylar kendisini olumsuz etkilediğinden iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacakları ile araç tamir bedeli alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının çalışmalarının kesintili olduğunu, her hangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, işçinin niteliğine uygun farklı işlerde çalıştırılmasında taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı bir yön olmadığını, davacının iş akdini kendisinin fesh ettiğini, fesih gerekçesinin de haksız ve sözleşmeye aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde haftada 6 gün fiilen çalıştığını, hafta tatili günlerinde de icapçı kaldığını, işyerinde çalışan tek ambulans şoförü olduğunu, hafta tatili izinlerini düzgün kullanamadığını, karşılığı ücretlerinde ödenmediğini iddia etmiş, ayda kaç hafta tatili gününde çalıştığı hususunda bir rakam belirtmemiştir. Davacı bu iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen davacı tanıkları iddiayı doğrulayan beyanlarda bulunsalarda, ayda ortalama kaç hafta tatili günü çalışıldığı hususunda somut bir sayı beyan etmemişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamına aykırı olarak davacının ayda dört hafta tatili gününde de çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Dinlenen davalı tanığı Ural, işyerinde icap sistemi olduğunu, ne zaman çağrılırsa davacının işe gelmesi gerektiğini, 2 kişi dönüşümlü çalıştıklarını belirtmiş, davacı tanığı Cüneyt ise, 2010 yılında işyerinde 2 ambulans olduğunu, davacı ile beraber dönüşümlü çalıştıklarını açıklamıştır. Bu delil durumuna göre, işyerine ikinci ambulansın alındığı tarih belirlenebilirse bu tarihten itibaren, eğer belirlenemezse 01.07.2010 tarihinden itibaren, davacının ayda 2 hafta tatil gününde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücretinin hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Genel tatil ücreti açısından; davacının dini bayramlar haricinde ki genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmakla birlikte, tanık beyanlarına göre dini bayramlarda icapçı kalındığından, işyerine ikinci ambulansın alındığı tarih belirlenebilirse bu tarihten itibaren, eğer belirlenemezse 01.07.2010 tarihinden itibaren, davacının dini bayram günlerinin yarısında çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken davacının tüm milli ve dini bayramlarda çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16786, Karar No: 2012/47626, Tarih: 05.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/16786 E.  ,  2012/47626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılma istemi karara bağlanmayan müşteki vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize ... bulunduğu anlaşılmakla; 19.11.2007 tarihli oturumda dile getirdiği katılma istemi hakkında, mahkemesince olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeyen ve suçtan zarar gördüğü açıkça anlaşılan müşteki vekilinin katılma isteminin 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kabulüne,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28057, Karar No: 2015/14741, Tarih: 08.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28057 E.  ,  2015/14741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Selman'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Ayşe'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.07.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1538, Karar No: 2014/13417, Tarih: 27.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1538 E.  ,  2014/13417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, tehdit, şantaj, kişisel verilerin kaydedilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 102/3-a maddesi yerine, 103/3-a maddesinin yazılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden, ayrıca mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına neden olan sanık hakkında TCK.nın 49/1 ve 102/5. maddeleri uyarınca hak ve adalet ilkelerine göre 20 yıla kadar hapis cezası verilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, sanığın cezasının 10 yılı aştığından bahisle bu maddenin uygulama dışı bırakılarak eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7024, Karar No: 2014/22028, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7024 E.  ,  2014/22028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu .... köyünde bulunan 1474 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

2)Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday ve bostanın dekar başına verim miktarlarının İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3452, Karar No: 2020/6186, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3452 E.  ,  2020/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

03/10/2009 ve 03/11/2009 tarihli kaçak elektrik tespit tutanaklarına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçlar doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.