muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1667, Karar No: 2011/12385, Tarih: 07.10.2011

Davalılar vekili, davacının eserle ilgili tüm mali haklarını üçüncü kişi Protel firmasına, Protel firmasının da müvekkiline devrettiğini, davacının korumaya değer bir hakkı ve aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, öncelikle davanın bu sebepten reddedilmesi gerektiğini, eserin müvekkili yayın kuruluşunda yayınlanmasından dolayı davacının herhangi bir hakkının ihlal edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, FSEK 5. maddesi anlamında sinema eseri niteliğinde olan "Çocuklar Duymasın" adlı televizyon dizisinin eser sahiplerinden biri olan davacıdan izin alınmaksızın veya eser sahipliğine uygun oranda herhangi bir telif bedeli ödenmeksizin davalılardan Huzur Televizyon A.Ş' nin yayın kuruluşu olan televizyon kanalında aralarında yapılan sözleşmeye aykırı olarak 13 bölümden fazla yayınlandığı, dizinin davacı ve birlikte eser sahibi olan senaristi ...'in ortak eserinin "televizyon yayıncılığında eserin belli aralarla tekrarının teamülü" kavramı doğrultusunda 375 kez tekrar edilmesinin TMK'nın 2. maddesindeki hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, eserin 5 kere daha gösteriminin olağan kullanım olduğu ve ek 65 gösterimin bu kapsamda kaldığı, ancak 297 gösterimin bunu aştığı ve aşan kısmın telif bedelinin ilk bedelin giderek azaldığı kanaatiyle gösterim başına ortalama 200,00 TL olarak tespit edilmesiyle 59.400,00 TL telif bedeli talep edilebileceği, davacının kişilik haklarının zedelendiği, eserin tekrarının çok fazla olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 500,00'er TL manevi ve 29.700,00 TL maddi tazminatın davalılardan ayrı ayrı tahsiline, manevi tazminat ile maddi tazminatın 1.000,00'er TL'sine dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihi olan 16/06/2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına diğer istemlerin redine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve sinema eseri niteliğindeki "Çocuklar Duymasın" adlı 13 bölümlük TV dizisinin bütünü üzerinde birlikte eser sahipliği olmasına karşın, davacının ilim ve edebiyat eseri vasfındaki senaryo ve diyalog yazarlığına dayalı olarak 5846 Sayılı FSEK hükümlerine göre diğerlerinden bağımsız işbu davayı açmasının mümkün bulunmasına ve mahkemece de davacının ilim ve edebiyat eseri sahipliği dikkate alınarak hesaplanan telif ücretine hükmedilmiş olmasına, her ne kadar davacı tarafından 18.01.2002 tarihli belge ile uyuşmazlık konusu TV dizisinin çekimine izin verilmek suretiyle tespiti gerçekleştiren dava dışı Protel Ltd. Şirketinin söz konusu 13 bölümlük sinema eseri üzerinde 5846 Sayılı FSEK 80.maddesi uyarınca film yapımcısı hakkı doğmakla birlikte, anılan 18.01.2002 tarihli belgede dava konusu 13 bölümlük sinema eserinin TV'de kaç kez yayınlanacağına ilişkin bir açıklama bulunmadığından, Dairemizin 30.11.2004 tarih 495/11685 sayılı kararında da belirtildiği gibi mali hakların kullanılmasına ilişkin olarak verilen iznin TV dizisinin davalıya ait TV kanalında mutad sayıda gösterimini kapsayacak olmasına, somut uyuşmazlıkta dava konusu TV dizisinin iki yayın döneminde mutad sayının üzerinde kalan 297 kez gösteriminin ise davacının mali ve manevi hakların ihlal edici nitelikte bulunmasına, ayrıca dava dışı film yapımcısı Protel Ltd. Şti ile davalılardan Medya A.Ş. arasında 02.01.2002 tarihli sözleşme ile dava konusu TV dizisi üzerindeki mali haklar davalıya devredilmiş ise de, Protel Ltd. Şti sahip olduğu haklardan fazlasını davalı ... A.Ş.'ne devredemeyeceğinden; bu sözleşme ile edinilen haklarında söz konusu TV dizisinin yayın dönemleri içerisindeki mutad gösterimiyle sınırlı olarak kabulünün gerekmesine ve 5846 Sayılı FSEK 54.maddesi uyarınca da davalıların iyiniyet sahibi olarak himaye görmesinin mümkün bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2168, Karar No: 2007/3234, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2168 E.  ,  2007/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35115, Karar No: 2013/12589, Tarih: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35115 E.  ,  2013/12589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi iptal kararının yürürlüğe girmesinden sonra alınan temyiz harcının iadesi hususunda gereğinin mahallinde yapılması mümkün görülmüştür.

Oluş ve dosya kapsamına göre, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu ... numaralı gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2699, Karar No: 2019/5809, Tarih: 03.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2699 E.  ,  2019/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacıya tebliğ edilen ödeme emrinin iptali, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, 2009/5 ile 2009/12. aylar arasındaki döneme ilişkin dava dışı Ltd. Şti.'nin prim borçları dolayısıyla 6183 sayılı Kanun uyarınca takip yapıldığı, ödeme emrinin davacıya tebliği üzerine davanın yasal süre içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, davaya konu edilen alacağın dava açıldıktan sonra 3. kişi durumunda olan ... tarafından ödendiği ve bu nedenle davanın konusuz kaldığından bahisle davanın reddine dair kararı yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada ,dava tarihi 15.12.2015 tarihi olup, dava tarihinden önce yapılan ödeme olduğu taktirde ancak davanın reddine karar verilebilir. Somut durumda dava tarihinden sonra, dava dışı kişi tarafından yapılan ödemede olduğundan, davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmeli iken; davanın reddine karar verilmiş olması hatalı bulunmuştur.

3-Davanın yasal dayanaklarını oluşturan, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesinde de, (Değişik madde: 22.07.1998 - 4369/21. m. ) limited şirket ortakları (Değişik ibare: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Bir sermaye şirketi türü olan limited şirketlerde ortaklar açısından sınırlı sorumluluk ilkesi geçerlidir. Ortağın asıl borcu, taahhüt ettiği sermayeyi ödemektir. Sermaye borcunu tam olarak yerine getiren ortağın sorumluluğu sona ermektedir. Türk Hukukunda ortaklar, limited şirketin borçlarından şahsen sorumlu değildirler. Başka bir ifade ile, limited şirket, iki veya daha fazla gerçek ve tüzel kişi tarafından bir ticaret ünvanı altında kurulup, iktisadi konularda faaliyet gösteren, ortaklık borçlarından sadece ortaklığın malvarlığı ile sınırlı olarak sorumlu bulunduğu, esas sermayesi muayyen ve bu sermaye ortakların sermaye paylarının toplamına eşit olan ortaklıktır. Ortakların sorumluluğu sadece ortaklığa karşıdır ve esas sermaye payı ile sınırlıdır.

İlke olarak kanun, ortaklarla limited şirket alacaklıları arasında bir ilişki kurmamış, alacaklılara gereğinde ortaklara başvurma imkanını tanımamıştır. Bu ilkenin üç istisnası vardır. Birincisi, TTK'nun 532/f.3 maddesindeki açığı kapama yükümü, ikincisi selef sıfatıyla sorumluluk (TTK.529, 530 ve 531 maddeleri) ve üçüncüsü ise kamu borçlarından ortakların sorumluluğudur.

Öncelikle, davacının, adı geçen şirket hislerinden beş payın 30.01.2007 ortaklar kurulu kararı ile dava dışı Mustafa Bibay’dan satın alındığı, 26.06.2009 tarihinde ise limited şirketin sahip olunan 5 paylık hissesinin aktif ve pasfileri ile dava dışı ...’a devredildiği ,ödeme emrine konu olan 5. aya ilişkin olan borcun tahakkuk ettiği dönem bakımdan davacının ortaklığının devam ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, belirtilen 5. aya ilişkin prim borcu yönünden davacının şirket ortaklığı nedeniyle prim boçlarından sorumluluğu üzerinde durulmamıştır. Mahkemece şirket ortağı olduğu dönem prim borçları yönünden davacının ortak sıfatı ile sorumlu olduğu gözetilmemesi isabetsiz olup ; bu noktada ortaklar kurulu karar tarihi gözetildiğinde davacının dava açıldığı tarihte kısmen sorumlu olduğu dikkate alınarak davalı lehine de aynı tutarda vekalet ücreti verilip, yargılama giderlerinin ise taraflar arasında paylaştırılmamış olması usul ve yasaya aykırı olup; bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün tamamı silinerek yerine ;

1-Davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 27.70 TL başvuru harcı ve 27.70 Tl maktu karar ilam harcının düşülmesi ile bakiye miktarın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

SONUÇ : Hükmün tamamı silinerek yerine ;

1-Davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 27.70 TL başvuru harcı ve 27.70 Tl maktu karar ilam harcının düşülmesi ile bakiye miktarın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

3-Davacı tarafından yapılan 41,25 TL yargılama giderinin dava açıldığı tarihte davacının kısmen sorumluluğu dikkate alınarak hesaplanan miktara göre, 5,18 TL sinin üzerinde bırakılmasına, arta kalan giderin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Karar tarihi itibariyle hesaplanan 900 ,00 Tl vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ibaresi yazılarak, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 03.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9442, Karar No: 2013/2656, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9442 E.  ,  2013/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2008 gün ve 2007/301 Esas, 2008/315 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile ilgili olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 26.10.2007 günlü, 4357 sayılı ve 25.06.2008 günlü, 3160 sayılı raporlarda adı geçen mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda daha önceden Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesinde görevli bir çocuk psikiyatri uzmanı ile iki psikiyatri uzmanınca tanzim edilen 13.06.2007 günlü, 1248 sayılı rapor ve sonrasında çocuk psikiyatri uzmanınca hazırlanan ek raporun heyetçe yapılan değerlendirmede göz önüne alındığının belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11131, Karar No: 2017/8983, Tarih: 05.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11131 E.  ,  2017/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinin 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra olması karşısında; soruşturma aşamasında kurum zararının tespit edilerek sanığa ödemesi hususunda tebliğ edilmesi, sanığın soruşturma aşamasında ödemesi halinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği halde, soruşturma aşamasında zarar tespiti ve ödeme tebliğ yapılmadan açılan davada kovuşturma aşamasında kurum tarafından bildirilen zararı ödeyen sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “Sanığın kovuşturma aşamasında belirtilen kurum zararını ödemesi nedeniyle hakkında açılan davanın DÜŞÜRÜLMESİNE’’ cümlesinin eklenmesi, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne yerel mahkemesince GÖNDERİLMESİNE, 05.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7139, Karar No: 2011/8135, Tarih: 10.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7139 E.  ,  2011/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silifke Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :29.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2012/7995, Karar No: 2014/12984, Tarih: 16.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7995 E.  ,  2014/12984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/195-2011/699

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediye Başkanlığı'nda 2008/Mart-2010/Haziran tarihleri arasında Park ve Bahçeler biriminde aralıksız çalıştığını, davalı kurumdan ihale ile hizmet işlerini alan alt işverenler değişmesine rağmen işinin ve davalı kuruma münhasıran çalışmasının hiç değişmediğini, haklı bir neden olmaksızın iş akdinin feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, belediyenin Tarım Park ve Bahçeler Daire Başkanlığı'na bağlı Yeşil Alan Şube Müdürlüğü'nce İzmir'in güneyindeki ve kuzeyindeki park ve yeşil alanların temizlik hizmeti ihalelerinin Kamu İhale Kanunu'na göre yıllık hazırlandığını, davacının anılan yasa kapsamında yapılan İzmir'in güneyindeki Park ve Yeşil alanların bakım, temizlik ve sulama hizmeti alımı işine ilişkin ihaleleri 2008 ve 2009 yıllarında kazanan V.Temizlik Ltd. Şti.'nde çalıştığını, söz konusu firmanın 01.05.2008-31.12.2008 dönem ihalesini kazandığını, 19.01.2010 tarihinde imzalanan sözleşme ile 25.01.2010-31.12.2010 tarihleri arasında ihaleyi kazanan Ö. Ltd. Şti. işçisi olarak 22.05.2010 tarihine kadar çalıştığını, ihale konusu temizlik işinin 3. şahıslara gördürülebilecek işlerden olduğunu, davacının ihaleyi alan firmada çalıştığından davasını da işvereni olan bu firmaya açması gerektiğini, bu itibarla öncelikle husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, yüklenici ile müvekkili belediye arasındaki sözleşmeye göre çalışanların her türlü sosyal güvenlik ve yasal haklarının yüklenicinin sorumluluğunda olduğunu, kabul anlamına gelmemek koşulu ile müvekkili idarenin sorumlu tutulması halinde, ihale kazanan şirket ile müvekkili idare arasındaki sözleşme hükümlerine göre alt işveren konumundaki şirkete rücu hakkı doğacağını, bu nedenle davanın belirtilen şirketlere ihbarı gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı Belediye Başkanlığı asıl işveren konumunda olup, yargılama sırasında davanın alt işverenlere ihbarı ile belgelerin celbini talep etmiş ise de Mahkemece bu talep yerine getirilmediği gibi yerine getirmeme gerekçesi de açıklanmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davanın alt işverenlere ihbarını sağlayıp, alt işverenlerden davacıya ait işyeri sicil dosyalarını isteyerek yargılama yapmaktır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.