muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1856, Karar No: 2017/4897, Tarih: 19.09.2017

Mahkemenin, gerekçeli kararında esas olarak kollukta ve savcılıkta etkin pişmanlık hakkını kullanan ..., ..., ..., ... ve ...'ın kendi konumları ve örgüt üyeliğinden mahkum olan diğer tüm sanıkların terör örgütünün bölge yapılanmasındaki konumları işledikleri suçları ve bu suçların delillerle ilgili verdikleri bilgileri esas alarak tüm sanıkların terör örgütü üyeliğinden ve işledikleri suçlardan mahkumiyet kararı verdikleri tespit edilmiştir.

Bu sanıkların verdikleri bilgilere dayanılarak suçun aydınlatıldığı dolayısıyla sanıkların verdiği bilgilerin elverişli ve kanunun aradığı anlamındaki bilgi olduğu suçun aydınlatılmasında ve suçlunun cezalandırılmasında kullanıldığı tespit edilmesine rağmen sanıkların içinde bulundukları konum, yer ve ortam itibariyle yargılama aşamasında duruşma salonunda diğer şüphelilerin huzurunda ifadelerinden vazgeçmeleri bu kişiler hakkında TCK 221/4. maddesinde yer alan etkin pişmanlık halinin uygulamasına engel bir durum değildir. Nitekim TCK 221/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık halinin uygulanması şartlarından biri "pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermek" olduğu halde kanun koyucu TCK 221/4. fıkranın 2. cümlesindeki pişmanlık halinin uygulanması şartları arasında sadece "failin örgüt yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermek" şartını aradığı gerekçe ve kanun metninde belirtmiştir. Yukarıda ayrıntılı olarak yapılan açıklamalar ışığında sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 221/4. maddenin 2. cümlesi gereğince haklarında örgüt üyeliği suçundan verilen cezada indirim yapılması zorunlu olduğundan çoğunluk görüşüne bu neden ile katılmıyorum. Kararın bu yönde BOZULMASI gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2019/177, Karar No: 2020/12424, Tarih: 16.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/177 E.  ,  2020/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,35/2, 52/2-4,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihinde 88 yaşında olan ve yalnız yaşayan müştekinin ikametine giderek kendisini komiser olarak tanıttığı, evdeki altınları kendisine vermesi konusunda müştekiyi ikna ederek 1.272,00 TL değerinde ziynet eşyalarını vermesini sağladığı, ancak ikametten ayrıldığı sırada kendisinden şüphelenen apartman görevlisinin de yardımı ile yakalandığı, bu şekilde üzerine atılı teşebbüs aşamasında kalmış dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği, sanığın tevil yollu ikrarı, müşteki beyanı, tanık anlatımları, tarafların uzlaşamadıklarına ilişkin uzlaştırma raporu ile dosya kapsamından anlaşılmakla; eylemin suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile eklenen TCK'nın 158/1-L maddesine temas etmesine rağmen suç tarihinde yürürlükte ve sanık lehine olan, aynı Kanunun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça konu altınların müşteki tarafından sanığa teslim edilmesiyle ve daireden ayrılmasıyla sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun tamamlandığı anlaşılmakla, sanık hakkında tamamlanmış dolandırıcılık suçundan uygulama yapılması gerekirken, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; ihtarın 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması karşısında tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4385, Karar No: 2022/5705, Tarih: 15.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4385 E.  ,  2022/5705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; 20.15 sıralarında yerleşim yeri dışında, gece vakti, sanık idaresindeki otobüs ile bölünmüş tek yönlü aydınlatma olmayan yolda seyrine devam ettiği esnada kavşağa geldiğinde dur işaret levhasına rağmen kontrolsüzce sola dönüş yapmak istediği esnada karşı yönden düz seyir halinde olan katılan idaresindeki kamyonet ile çarpışması sonucu kamyonetteki yolculardan bir kişinin öldüğü, kamyonet sürücüsünün orta 3 derece kemik kırığı ve araçtaki iki yolcunun ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde olmak üzere toplam üç yolcunun yaralandığı olayda, kavşakta ilk geçiş hakkına uymamak suretiyle asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, ... ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37080, Karar No: 2016/343, Tarih: 13.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37080 E.  ,  2016/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/154669

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/662 (E) ve 2014/128 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

03.02.2013 olan suç tarihinin, 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında 04.02.2013 olarak yanlış gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanıkların kesintisiz takip olmaksızın özel güvenlik görevlisi olan tanıklarca 03.02.2013 günü geceleyin saat 23.45 sıralarında Ostim .... Sokak üzerinde görülmeleri ve yakalanacaklarını anlayıp kaçmaları üzerine kovalamaca sonucu yakalandıkları, müştekinin aracından çalınan akü takviye kablosunun 1263. Sokakta park halinde bulunan başka bir aracın altına atılmış halde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında atılı suçun tamamlandığı, eylemin geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştiği gözetilmeksizin TCK’nın 143. maddesi uygulanmayarak teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar E.. O.., E.. K.. ve E.. Y..’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18553, Karar No: 2015/5707, Tarih: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18553 E.  ,  2015/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 26.09.2013 gününden önce dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday ve nohutun 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15943, Karar No: 2023/5064, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15943 E.  ,  2023/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/693 E., 2019/785 K.

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında Mudurnu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2017 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

2. Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; ''...Sanıkların yaptıkları yapıların kalıcı mahiyette olmadığı, tamamen sökülebilir ve taşınabilir durumda olduğundan mahkumiyet kararının KALDIRILMASINA, beraatlerine...'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklardan ...'nın, köy tüzel kişiliğine ait meraya 24 metrekare konteynır ayrıca bu konteynıra ek 39 metrekare ağaçtan yapılmış teras yaparak, sanıklardan ...'un ise 24 metrekare konteynır ev yaparak tecavüz ettiği iddiasıyla açılan davada, fen bilirkişi raporu ile tecavüzlerin tespit edilmesi üzerine köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıklardan ...'nın, köy tüzel kişiliğine ait meraya 24 metrekare konteynır ayrıca bu konteynıra ek 39 metrekare ağaçtan yapılmış teras yaparak, sanıklardan ...'un ise 24 metrekare konteynır ev yaparak tecavüz ettiği iddiasıyla açılan davada, fen bilirkişi raporu ile tecavüzlerin tespit edilmesi üzerine köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

16.05.2018 tarihli fen bilirkişisi raporu ise sanıkların yaptıkları yapıların kalıcı mahiyette olmadığı, tamamen sökülebilir ve taşınabilir durumda oldukları anlaşılmakla; sanıkların üzerine atılı suç yasal unsurları itibariyle oluşmadığından sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan mahkumiyetlerine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanıkların atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Mera Kanunu'nun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

2.Bu düzenlemelere göre mera, yaylak ve kışlaklara kural olarak ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun'da yer verilen yaylak kavramı; çiftcilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Sanıkların hayvancılıkla uğraşmadıkları anlaşılmıştır.

3.Somut olayda, Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda göre; sanık ...'nın kullandığı evin tek katlı, tekerlekli, prefabrik, taşınabilir bir yapıda olduğu, sanık ...'un kullandığı evin ise tek katlı, tekerlekli, prefabrik, hareketli olmayan ancak sökülebilir yapıda olduğu tespit edilmiş ise de bilirkişi raporlarundaki evlere ait fotoğraflarda evlerin taşınabilir nitelikte değil, sabit kalıcı yapıda olduklarının anlaşılması karşısında; köylünün ortak kullanımında bulunan meraya, doğal toprak yapısını bozarak sabit ev yapmak suretiyle tecavüz eden sanıkların mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. (1) nolu bozma nedeni ile, Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanıklar hakkında aynı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Hazine vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.09.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7579, Karar No: 2015/10505, Tarih: 01.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7579 E.  ,  2015/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 20.10.2009 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesildiği ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ... ve... Kanunu'nun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, ...'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda

./..

./..

belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlükleri'nden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili ...’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı ... araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; Kurum’dan, ölüm aylığının kesilmesinin kaynağını oluşturan ilgili Kurum raporu celbedilip, irdelenmeli, davalı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında; tarafların yersiz aylığın tahsili istenen tarihlerde nerede oturdukları, davacı ve eşinin oturduğu adres ve tespit edilecek bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak ... araştırması yapılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının kanaate yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davacı ve eşinin boşanma sonrası müşterek çocuklarının velayeti ile baba ve çocuklar arasında şahsi ilişkinin nasıl tesis ettirildiğinin araştırılması, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.