muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16512, Karar No: 2020/10844, Tarih: 07.10.2020

2- Davacı 02.04.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle asıl davada davalı... Temizlik Yemekhane ve Personel Hizm. İnş. Nak. Turizm Tic. Ltd. Şti. yönünden taleplerini ıslah etmiş ve kıdem tazminatı alacağı olarak 21.071.50 TL, yıllık izin ücreti olarak 4.683.55 TL, fazla mesai ücreti olarak 4.167.17 TL ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti olarak 880.71 TL talep etmiştir.

Davacı tarafından bu ıslah dilekçesinin verilmesinden sonra Trabzon 1. İş Mahkemesi'nin 21.05.2015 tarih, 2014/685 Esas ve 2015/202 sayılı kararı ile ...’na karşı açılan davanın... Temizlik Yemekhane ve Personel Hizm. İnş. Nak. Turizm Tic. Ltd. Şti.'ye karşı açılan davayla birleştirilmesine karar verilmiştir. Mahkemece 08.03.2016 tarihli celsede kurulan ara karar ile davacı tarafın birleşen dosyanın davalısı ... yönünden ıslah talebinin bulunmadığı anlaşıldığından talebi varsa bu davalı yönünden de davasını ıslah etmek üzere davacıya süre verilmesine karar verilmiştir. Bunun üzerine davacı vekili 21.03.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle davasını ... yönünden ıslah etmiş ancak sadece kıdem tazminatı talebini 21.071.50 TL’ye çıkarmıştır.

Somut olayda davalı ... bakımından sadece kıdem tazminatı ıslah edilmiş olup ...'nın; yıllık izin ücreti bakımından bir ıslah bulunmadığından dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL üzerinden ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti bakımından da bir ıslah bulunmadığından dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL üzerinden sorumlu tutulması gerekirken talep aşılarak daha fazla miktara hükmedilmesi hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretinin, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ve yıllık izin ücretinin brütten nete çevrilmesi sırasında hesaplamadan işsizlik ve sigorta primi kesilmesi gerekirken yasal kesintilerin usulüne uygun olarak yapılmaması hatalıdır.

4- ... harçtan muaf olduğu halde ... aleyhine harca hükmedilmesi de hatalıdır

SONUÇ

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/269, Karar No: 2017/6387, Tarih: 07.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/269 E.  ,  2017/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hüküm davalılardan ...ve ... ve yedi arkadaşı vekili tarafından temyiz edilmekle, süresi içerisinde verildiği anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı gerçek kişiler vekili tarafından duruşma istenmişse de, duruşma isteminin masraf yatırılmadığından giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: karar verildikten sonra, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

En eski tarihli hava fotoğrafları ile bunlardan üretilen memleket haritaları ve dosyada ... bilirkişi tarafından incelendiği belirtilen 1963 tarihli memleket haritasına dayanak hava fotoğrafının ve tespit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bunlardan üretilen memleket haritalarının bulunduğu yerlerden istenerek getirtilmesi, bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen, ziraat ve ... bilirkişilerine verilerek memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip çekişmeli taşınmaz ve çevre taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, üzerlerindeki bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık durumu ve kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup-bulunmadığının ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir müşterek imzalı ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/07/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21153, Karar No: 2014/12155, Tarih: 20.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21153 E.  ,  2014/12155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/282691

Mahkemesi : Gölbaşı(Adıyaman) Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2012

Numarası : 2011/115-2012/98

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olaydan hemen sonra dinlenen tanıklar Halit Akdağ ve H.. A..'ün birbirleri ile uyumlu ve aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, "hemzemin geçide yaklaştıklarında tren yolunun solunda bulunan mavi renkli aracın tren yoluna giriş yaptığını, ardından geri çekilip tekrar tren yoluna girdiğini, ikaz ve fren tedbirine müracaat ettiklerini ancak duramayarak ilerledikleri esnada aracın ön uç kısmının trenin önüne çarptığını, çarpmanın etkisiyle otomobilin tren yolunun kenarına fırladığını, trenin yaklaşık 300 metre sonra ancak durabildiğini, olay esnasında tren yolunun içerisinde, sağında ve solunda yaya bekleyen kimsenin olmadığını" ifade ettikleri, olaydan sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ve olay yeri görüntülerinin tanıkların beyanları ile uyumlu olduğu, aracın aldığı darbe ve ölü muayene raporuna göre ölenin aldığı darbelerin tanık beyanları ve olaydan sonra yapılan keşif neticesi sunulan 07.12.2010 tarihli bilirkişi raporu ile de örtüştüğü, otomobilin de sanığın babasına ait olduğu anlaşılmakla, olaydan yaklaşık bir buçuk ay sonra dinlenen ve tam kusurlu olarak ölüme sebebiyet veren sanığın mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibarla beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/158, Karar No: 2022/5383, Tarih: 30.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/158 E.  ,  2022/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ...'nün gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi Kurumun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

... işletme müdürü olarak görev yapan sanık ... ve saha koordinatörü olan ... ve aynı sahada sorumlu ...’in, köy muhtarı ..., görgü tanıkları ..., ...’ın beyanlarına göre kendilerine iletilen suça konu alanda meydana gelmiş tehlikeli durumdan haberdar olmalarına rağmen gerekli tedbirleri almadıkları, savunmalarında belirttikleri şekilde denetim yaptıklarına dair sundukları formların sahadaki mevcut durum ile örtüşmediği, üç kişilik uzman heyet tarafından hazırlanmış raporda da sanıkların kusurlu olduklarının tespit edilmesi karşısında, sanıkların yangının meydana gelmesinde kusurlu olduklarının kabulünün gerektiği, bu itibarla öncelikle;

... tarafından tanzim edilen 20.08.2013 tarihli tutanakta 270 numaralı bölmede yangın çıktığı ve 6000 m2 alandaki bitki örtüsünün yandığının tespit edildiği, dosya içinde bulunan suça konu yere ait Amenajman haritasında yangının OT(orman toprağı) rumuzlu alanda meydana geldiğinin orman idaresi tarafından belirtilmesine göre; öncelikle suça konu yerde orman ve arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kesinleşmiş orman kadastro haritasının temini, eğer kesinleşmiş bir orman kadastrosu mevcut değilse, ilgili orman idaresinden, suça konu sahada orman tahdidi yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise kesinleşme tarihi, tahdit haritası ve tutanaklarının getirtilmesi, orman tahdidi de yapılmamış ise dava konusu yere ait hava fotoğraflarının celbedilerek en eski tarihli memleket ve amenajman haritaları

ile hava fotoğraflarının, mahallinde zabıt mümziinin yer gösterimi suretiyle ve farklı bilirkişilerden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla yapılacak keşifte zemine uygulanarak tüm teknik ve idari özellikleri irdelenerek, dava konusu yerin suç tarihi itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının; halihazırdaki durumu itibariyle orman vasfında olmamakla birlikte, salt toprağının dahi orman olarak kabulü gerekeceği cihetle suça konu yerin vasfının orman olarak tespiti halinde, sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunun 110/3. maddesi, orman vasfında olmadığının belirlenmesi halinde ise taksirle yangına neden olmak suçundan TCK.nın 171/1-a maddesi uyarınca zamanaşımı hususu da değerlendirilerek, hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilleri ve sanıklar müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/22334, Karar No: 2016/880, Tarih: 18.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22334 E.  ,  2016/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meşru savunmanın hukuka uygunluk nedeni olduğu, bu nedenle meşru savunma halinde 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hüküm fıkrasının sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulandığı (1) numaralı bendindeki "...sanık hakkında TCK.nun 25/1, CMK.nun 223/3-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" dair ibarenin karar metninden çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanığın müştekiye yönelik basit kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasından beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Müştekinin sağ kol dirsek dışa kısmında 1 cm'lik laserasyon, sol göz küresinde şişlik, alın sol dış üst kısımda dikdörtgenimsi 1 cm kalınlığında 3-4 cm uzunluğunda şişlik, üst dudak orta kısmında dudak ile burun köküne varan şişlik ve kızarıklık, üst ön sol kesici dişte sallanma, burun sol kısmında 3-4 mm'lik eşit sıyrılması olduğuna dair raporu, sanığın raporunda ise sol ön kol üzerinde 2-1 cm'lik kızarıklık bulunduğunun belirtilmesi, müştekinin beyanı ve sanığın daha önce kardeşini darp eden müşteki ile karşılaştığında kendisine küfür etmesi ve sol kolundan tutup ara sokağa sokması üzerine gerilip ona bir tokat vurduğunda yere düşünce eğilip tekrar tokat vurduğunu, silah olduğunu zannettiği müştekinin yerdeki bira şişelerini almaya çalışırken bira şişesi ile kendisine vuracağını düşünerek ona vurduğunu beyan etmesi karşısında meşru müdafaa şartlarının oluşmadığı, sanığın tahrik altında yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği görüşündeyim. 19.01.2016
Yargıtay — Esas No: 2015/16275, Karar No: 2015/27999, Tarih: 29.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16275 E.  ,  2015/27999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı..... Beld. Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 3 Temmuz 2014 tarihli dava dilekçesinde, bir adet devre mülkü davalı şirketten satın aldığını, bedelinin şirkete nakden ödendiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak devre mülkün rayiç değeri olan 7.500,00 TL nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye davanın zamanaşımından olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 6496,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, devre mülk satım sözleşmesine dayanmaktadır. Sözleşmeye dayanan davalarda zamanaşımı süresi BK 125. (TBK 146) maddesi gereğince 10 yıldır. Bu sürenin işlemeye başlayacağı tarih sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiği, daha açık bir anlatımla taşınmazın Belediye adına tesciline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarihtir. Alıcının/tüketicinin ferağ ümidinin bittiği tarih mahkeme kararının kesinleştiği tarih olup bedelin geri alınması için dava açma hakkı bu tarihten başlar. Bu hukuki esaslar YİBKnın 7.6.1939-31/47 sayılı kararı ile kabul edilmiştir. Mahkemece devre mülklerin yapılacağı taşınmazın tapusunun iptali ve belediye adına tesciline ilişkin mahkeme kararının tapuya 20.07.2004 tarihinde tescil edildiği gerekçesiyle zamanaşımı definin reddine karar verilmiş ise de.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/312 esas sayılı dosyasında verilen kararın 25.02.2004 tarihinde kesinleştiği emsal dosyalardan anlaşıldığından süresinde açılmayan davanın zamanaşımı defi nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının belediye yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11869, Karar No: 2024/12847, Tarih: 02.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11869 E.  ,  2024/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından 01.01.2019 tarihinden itibaren eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının ücretinin kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacıya ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının ödendiğinin bordrolarla sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesi ile uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, davalı tarafından taraflar arasındaki bireysel iş sözleşmesine aykırı ödeme yapılması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince ödenmeyen fark alacakların kabulüne ilişkin değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 22.11.2023 tarihli kararıyla; davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, uygulanmaması gereken ve uygulanmaması isabetli olan toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan ödemelerin mahsubunun ve davacının ikramiye fark alacağı hesabının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararı doğrultusunda kapsama alınan bilirkişi ek raporuna ve dosya kapsamında mevcut ıslah dilekçesine itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının ücretinde indirime gidilmediğini davacının daha fazla ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının dayanaksız olduğunu, toplu iş sözleşmesi ile ücretinde artış olan davacının diğer yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretinin esas alınmasını isteme hakkının mümkün olmadığını, davacı ve aynı durumda olan sürekli işçilerin ücretine hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın uygulanmasının çifte zam durumu oluşturduğunu, bu durumun diğer çalışanlar ile eşitsizliğe yol açacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının 31.10.2020 tarihinden itibaren hak kazandığı ikramiye fark alacağının miktarı ve 01.01.2021 sonrasındaki fark alacaklarının hesap yöntemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının 31.10.2020 tarihinden itibaren hak kazandığı ikramiye fark alacağının miktarı ve 01.01.2021 sonrasındaki fark alacaklarının hesap yöntemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle 01.01.2021 tarihi ile arabuluculuk son tutanak tarihi arasındaki 08.09.2021 tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden kaynaklı bir kısım fark ödemelerin mahsubu hususunun infaz sırasında dikkate alınmasının mümkün olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7589, Karar No: 2020/5006, Tarih: 28.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7589 E.  ,  2020/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihleri olan "31/12/2006" ve "31/12/2007" tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun ise, Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı "24/01/2012" ve "13/04/2012" tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.