muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1207, Karar No: 2015/3556, Tarih: 03.11.2015

Dosya kapsamına göre, suçun işlendiği yer olarak kabul edilen ... mevkiinin ... İli Yayladere İlçesi sınırlarında bulunduğu ve ... İlçesinin de adli olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığına bağlı olması karşısında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden yazılı şekilde ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna ilişkin karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 10.11.2014 gün ve 94660652-105-12-8876-2014-19682/66971 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Olay :

14.08.1993 tarihinde ... İli ... İlçesi ... mevkiinde müşteki ... idaresindeki araç ile ... ı İlçesinden ... İlçesine odun taşımakta iken 7 kişilik PKK terör örgütü mensuplarınca durdurulduğu ve müştekinin üzerinde bulunan 2.000.000 TL'nin gasp edilerek aracın üzerindeki 20 ster odunla birlikte ateşe verilerek yakıldığı olay ile ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma dosyası açılarak görevli ... DGM Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, ... Cumhuriyet Başsavcılığı (TMK 10. maddesi ile görevli) tarafından 6526 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince yetkisizlik kararı verilerek dosyayı ... Cumhuriyet Başsavcılığına göndermiş,... Cumhuriyet Başsavcılığınca olay yerinin ... ... Cumhuriyet Başsavclığınca da olayın meydana geldiği kabul edilen yerin ... ı Cumhuriyet Başsavcılığı adli sınırları içerisinde olduğundan bahisle yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ve ... Cumhuriyet Başsavcılığınca da olay yerinin ... Cumhuriyet Başsavcılığı sınırları içerisinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek Karakoçan Cumhuriyet Başsavcılığının karşı yetkisizlik kararı olduğundan dosya yetkili merciin tespit ve tayini için ... Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2014 gün ve 2014/580 değişik iş sayılı kararı ile ''Atılı suçun ... mevkiinde işlendiği anlaşıldığı'' gerekçesiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır.

II ) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı :

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından CMK. 12. maddeleri uyarınca verilen yetkisizlik kararlarından sonra yetkili Başsavcılığın tespit ve tayini için mercii tarafından verilen kararının hukuka uygun olup olmadığına ilişkindir.

III ) Hukuksal Değerlendirme :

Ceza Muhakemesi Kanununun yetki hususunu düzenleyen; ''madde 12. - (1) Davaya bakmak yetkisi, suçun işlendiği yer mahkemesine aittir.

(2) Teşebbüste son icra hareketinin yapıldığı, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Suç, ülkede yayımlanan bir basılı eserle işlenmişse yetki, eserin yayım merkezi olan yer mahkemesine aittir. Ancak, aynı eserin birden çok yerde basılması ./..

III ) Hukuksal Değerlendirme :

Ceza Muhakemesi Kanununun yetki hususunu düzenleyen; ''madde 12. - (1) Davaya bakmak yetkisi, suçun işlendiği yer mahkemesine aittir.

(2) Teşebbüste son icra hareketinin yapıldığı, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Suç, ülkede yayımlanan bir basılı eserle işlenmişse yetki, eserin yayım merkezi olan yer mahkemesine aittir. Ancak, aynı eserin birden çok yerde basılması ./..

durumunda suç, eserin yayım merkezi dışındaki baskısında meydana gelmişse, bu suç için eserin basıldığı yer mahkemesi de yetkilidir.

(4) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan hakaret suçunda eser, mağdurun yerleşim yerinde veya oturduğu yerde dağıtılmışsa, o yer mahkemesi de yetkilidir. Mağdur, suçun işlendiği yer dışında tutuklu veya hükümlü bulunuyorsa, o yer mahkemesi de yetkilidir.

(5) Görsel veya işitsel yayınlarda da bu maddenin üçüncü fıkrası hükmü uygulanır. Görsel ve işitsel yayın, mağdurun yerleşim yerinde ve oturduğu yerde işitilmiş veya görülmüşse o yer mahkemesi de yetkilidir.

Madde 13 - (1) Suçun işlendiği yer belli değilse, şüpheli veya sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

(2) Şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Mahkemenin bu suretle de belirlenmesi olanağı yoksa, ilk usul işleminin yapıldığı yer mahkemesi yetkilidir.'' hükümleri yer almaktadır.

... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının gerekçesi ... İli Kiğı İlçesi ... mevkiinde meydana geldiği, bu suretle olayın cereyan ettiği yerin yargı çevresi dışında olduğundan bahisle yetkili yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığına ait olduğuna ilişkindir. ... Cumhuriyet Başsavcılığı ise olayın meydana geldiği yerin ... İli Yayladere İlçesi sınırlarında olduğundan ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı vererek yetkili yerin tayini için mercii sıfatı ile dosyayı inceleyen ... Ağır Ceza Mahkemesince de kimliği meçhul şüpheliler hakkında soruşturmanın ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılması gerektiği yönündedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, olayın meydana geldiği Bilekkaya mevkiinin Bingöl İli Yayladere İlçesi sınırlarında kaldığı hususu sabittir. Yayladere İlçesinin de adli olarak Karakoçan Cumhuriyet Başsavcılığına bağlı olması karşısında kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV ) Sonuç ve karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2014 tarihli 2014/580 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6771, Karar No: 2019/5363, Tarih: 17.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6771 E.  ,  2019/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/41282, Karar No: 2017/23118, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41282 E.  ,  2017/23118 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ve davacı Posta ve Telgraf Teşkilatı Aş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını,sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını,zamlı ücretlerin ödenmediğini,ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını,yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili,şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş... vekili,ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını,sözleşmede ücret dışında yol yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Temyiz başvurusu :

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatine göre yasal ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılmıştır.Davacı tanıkları ile davalı tanığının yemek molası olarak kullandıkları süre bakımından beyanda bulunduğu,ara dinlenme konusunda beyanlarının net olmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyleyken, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacı tanıkları ve davalı tanığı yeniden dinlenilerek ara dinlenme hususunda beyanları alınarak ara dinlenme süresinin netleştirilmesi gereklidir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6117, Karar No: 2021/6590, Tarih: 25.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6117 E.  ,  2021/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.07.2017 gün ve 2016-564/495 sayılı kararı onayan Daire'nin 08.01.2020 gün ve 2019-1449/176 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete 380.- TL ve 150.000 Alman Markı sermaye ödeyerek kurucu ortak olduğunu, 2007 yılından itibaren sermaye azaltılması nedeniyle şirketin tüm ortaklarına şirket sermayesindeki paylarının %80'i oranında iade yapılacağının bildirildiğini, bu karar doğrultusunda müvekkiline 380,00 TL'ye karşılık olarak yalnız 5.300.- TL, 150.000 Alman Markı'na karşılık olarak ise yalnız 86.840,00 TL ödeme yapıldığını ancak ödenmeyen eksik kısım bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin sermaye azaltımı kapsamında müvekkiline ödenmesi gereken meblağın ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacıya ödenen miktarlar dışında başkaca ödenmesi gereken eksik bir tutarın bulunmadığı, bu nedenle davacının sermaye azaltılması sonrası eksik ödeme yapıldığı iddiasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4577, Karar No: 2017/6968, Tarih: 18.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4577 E.  ,  2017/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum tarafından yapılan denetim sonucu davacının sahibi olduğu işyerinde fiilen çalışmayan kişilerin sigortalı çalışan olarak bildirildiği ve sigortasız işçi çalıştırıldığının tespitlerini içeren Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada mahkemece; davalılar........, ...., ..., ... ve ...'ün, 25 - 26 Ocak 2010 tarihli Milli Eğitim Müdürlüğü teftişi esnasında 26.10.2010 tarihli Milli Eğitim Müfettişleri tarafından tutulan tutanak aksine davacı nezdinde fiilen çalışmadığının, davalı .....'ın ise, 25 - 26 Ocak 2010 tarihli Milli Eğitim Müdürlüğü teftişi esnasında 26.10.2010 tarihli Milli Eğitim Müfettişleri tarafından tutulan tutanak aksine davacı nezdinde fiilen çalıştığının tespitine karar verilmişse de, yapılan inceleme yetersiz olup karar vermeye yeterli değildir. Öncelikle davaya konu dönemde derslere giren tüm öğretmenler tespit edilerek, hangi derslere girdikleri belirlenmeli ve buna ilişkin ders programları getirtilerek incelenmelidir. Bu yanında davacıdan, Milli Eğitim Müdürlüğü teftişi sırasında, ilgili kurum müfettişlerine, eldeki davada çalıştırmadığını iddia ettiği işçilerin de isimlerinin bulunduğu, çalışan personel listesini ne amaçla verdiği sorulmalı, davalı ...’le ilgili dosya kapsamında yapılan araştırmanın yetersiz olduğu görülmekle, adı geçen davalı ile ilgili tüm yazılı kayıtlar getirtilmeli, yazılı belgelere dayanan ve içerdikleri tarihler itibariyle mahkemece verilen hükmün aksine kayıtlar içeren davalı ...’ın istifası ile davalı ...’ün çalışma izni uzatım formları mevcut deliller ile birlikte değerlendirildikten sonra varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11575, Karar No: 2010/13047, Tarih: 30.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11575 E.  ,  2010/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kırşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.4.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan, hakaret eden ve evden kovan davalı kocanın ağır kusuru yanında eşine hakaret eden ve sık sık evi terk eden davacı kadının da kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Toplanan delillerden davacının Milli Eğitim Müdürlüğünde memur olarak çalıştığı, düzenli gelirinin ve evinin bulunduğu, davalının ise maaşı dışında gelirinin olmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol Açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

30.06.2010(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2016/4575, Karar No: 2016/5413, Tarih: 20.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4575 E.  ,  2016/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında düşme, sanık ... hakkında mahkumiyet ve düşme

Sanık ... hakkında 2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili mahal mahkemece zamanaşımı süresi içerisinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... ve ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “2002-2003-2004 takvim yıllarında; sanık ...'ye yüklenen 2002 yılında sahte fatura düzenlemek suretiyle vergi usul kanununa muhalefet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden; kamu davasının vaki zamanaşımları nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-Aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı kabul olunan sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.