muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3700, Karar No: 2010/4456, Tarih: 15.04.2010

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı. ... Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ...Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, Ş... ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ...Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim...Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten...Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların

tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5950, Karar No: 2015/18666, Tarih: 28.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/5950 E.  ,  2015/18666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı tarafından imzalanan 2004'ten itibaren geçerli olan Toplu İş Sözleşmelerinin incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/983, Karar No: 2023/1680, Tarih: 20.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/983 E.  ,  2023/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/85 Esas, 2021/225 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, ......isimli sinema filmlerinin imal ettiren sıfatıyla eser sahibi ve hak sahibi olduğunu, davalının ise CINE5 kanalının sahibi olduğunu, bu filmlerin 2009-2011 yılları arasında çeşitli tarihlerde, izinsiz olarak toplam 53 kez CINE5 isimli kanalda gösterildiğini, bundan dolayı müvekkilinin zarara uğradığını, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi gereği 3 kat tazminat talep ettiklerini, şimdilik 1.000,00 TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini ve tecavüzün men'ini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini toplamda 123.000,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin pasif husumetinin bulunmadığını, CINE5 kanalının açık artırmayla 29.07.2011 tarihinde ihale bedeli ödemesiyle devraldıklarını, bu durumun Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) yazısı ile de sabit olduğunu, bu tarihten önce CINE5 TV ile hiçbir bağlarının bulunmadığını, davacının iddia ettiği izinsiz gösterim tarihlerinin hepsinin 29.07.2011 tarihinden önce olduğunu, dolayısıyla CINE5 Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş. yerine müvekkiline husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, zaman aşımı süresinin geçtiğini, filmlerin alınan lisanslara dayalı olarak yayınlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2015/145 E., 2017/92 K. sayılı kararıyla davalıya husumet yöneltilemeyeceği ve davalının izinsiz gösterim tarihlerinde CINE5 logolu TV kanalının sahibi olmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2015/145 E., 2017/92 K. sayılı kararıyla davalıya husumet yöneltilemeyeceği ve davalının izinsiz gösterim tarihlerinde CINE5 logolu TV kanalının sahibi olmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2018 tarihli ve 2017/4071 E., 2018/2490 K. sayılı kararıyla dava konusu filmlerin izinsiz olarak gösterildiği iddia olunan CINE5 adlı TV kanalının hukuken davalıya devir tarihinin 29.07.2011 olduğu, filmlerin gösterimlerinin bu tarihten önce olduğu, bu tarihten sonra gösterim yapıldığına dair dosyada bir delile rastlanmadığı, hukuka aykırı olduğu iddia edilen eylemin televizyonda izinsiz film gösterimi olmakla özünde bir haksız fiil olduğu, bu nedenle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından Ticari ve İktisadi Bütünlük Oluşturan Mahcuzların Satışına İlişkin Yönetmelik'in "Geçmiş dönem borçları" başlıklı 25 inci maddesinin de somut olayda uygulama yeri bulunmadığı gerekçesiyle davacı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.11.2019 tarih, 2019/380 E. ve 2019/7291 K. sayılı kararıyla; "Mahkemece filmlerin izinsiz gösterimi yapılan TV kanalının 29/07/2011 tarihinde davalı Al Jazeera Türk Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'ye devredilmesi nedeniyle davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak gösterimi yapan TV kanalının davalı Al Jazeera Türk Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'ye devrine ilişkin ihale sonucu düzenlenen 29/07/2011 tarihli CINE5 TV Ticari ve İktisadi Bütünlüğü Devir ve Teslim Anlaşması ile davadışı CINE5 TV kanalının iktisadi bütünlüğünün ve tüm personellerinin de devredildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda devir işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Mülga 818 sayılı BK 179. maddesine (6098 sayılı TBK 202. maddesi) göre yapılmış devrin ticari işletme devri niteliğinde olup aynı madde uyarınca işletmeyi devralanın işletmenin haklarından yararlanabileceği gibi borçlarından da sorumlu olduğu düşünülerek işin esasına girmek üzere karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davaya konu toplam 9 adet sinema eseri üzerinde hak sahibi olduğunun Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğünün 08.10.2015 tarihli cevabı yazısı ile anlaşıldığı, davaya konu sinema eserlerinin davalının sahibi olduğu CİNE 5 Televizyonunda gösterilip gösterilmediği gösterilmiş ise hangi tarihlerde kaç adet gösterildiğine ilişkin RTÜK tarafından gönderilen 02.10.2015 tarihli cevabı yazıda yayın tarihinden itibaren 1 yıl geçen yayınlara ulaşılmasının mümkün olmadığı yönünde görüş bildirildiği, davacı tarafından da davaya konu sinema eserlerinin hangi tarihte ne kadar gösterildiğine dair herhangi yazılı veya görsel bir delil sunulmadığı, her ne kadar davacı tarafından dava dilekçesine ekli olarak filmlerin ne kadar gösterildiğine dair bir yazılı belge sunulmuş ise de bu yazılı belgenin davacı tarafından hazırlandığı, herhangi bir hukuki geçerliliğinin olmadığı ve delil olarak kabul edilemeyeceği, yine davalı tarafından CİNE5 kanalının devralınmamasından önce CİNE5 A.Ş. ile dava dışı üçüncü kişiler arasında yapılan lisans sözleşmeleri sunulduğu, davalının lisans sözleşmesi kapsamında hak sahibi olduğunu iddia ettiği filmlerin sadece isimlerinin benzediği, icracı sanatçıların farklı sanatçılar olduğu, esasen bu filmlerin davacının hak sahibi olduğu filmlerden olmadığı, sadece davaya konu eserlerden Gaddar ve Siyah Eldivenli Adam filminin davalı tarafından dava dışı Veritas Bilgi ve İletişim Hizmetleri A.Ş.'den 17.12.2009 tarihli lisans sözleşmesi kapsamı ile lisans bedellerinin altı aylığına devralındığı fakat bu filmlerin de televizyonda oynatılıp oynatılmadığı, oynatıldı ise hangi tarihte ve kaç defa oynatıldığı hususlarının belli olmadığı, bu hususları ispat yükünün davacıda olduğu, davacı tarafından herhangi bir yazılı veya görsel delil sunulmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının 26.10.2015, 15.01.2016 tarihli dilekçelerinde ve 26.10.2021 tarihli duruşmada filmleri yayınladığını ikrar ettiğini, davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddinin doğru olmadığını savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının mali haklarına sahip olduğu 9 adet filmin 2009-2010-2011 yıllarında davalıya ait Cine 5 TV'de izinsiz olarak 53 kez gösterilip gösterilmediği, bu nedenle davacının 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca tazminat talep edip edemeyeceği ve ne kadar talepte bulunabileceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının mali haklarına sahip olduğu 9 adet filmin 2009-2010-2011 yıllarında davalıya ait Cine 5 TV'de izinsiz olarak 53 kez gösterilip gösterilmediği, bu nedenle davacının 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca tazminat talep edip edemeyeceği ve ne kadar talepte bulunabileceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, eser işletme belgesi ve eser sahipliğine dayalı olarak 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesine göre tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, dava konusu eserlerin lisans sözleşmelerine dayalı olarak halefi olduğu şirketin kanalı tarafından yayınlandığını, davacının hak sahibi olmadığını savunmuş, ancak Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğünün 08.10.2015 tarihli cevabı yazısı ile eser sahibinin davacı olduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 18.11.2019 tarih, 2019/380 E. ve 2019/7291 K. sayılı ilamıyla da filmlerin izinsiz gösterimini yapan TV kanalının 29.07.2011 tarihinde davalıya devredildiği, yapılan işlemin ticari işletme devri niteliğinde olduğu, bu nedenle işletmeyi devralan davalının işletmenin haklarından yararlanabileceği gibi borçlarından da sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda işletme devir sözleşmesine dayalı olarak işletmeyi devralan davalının, işletmeyi devreden halefinin yaptığı yayın nedeniyle borçlu olmadığı savunmasını yasal delillerle ispatlaması gerekir.

Bu çerçevede davacının eser sahipliği olduğu karine olarak kabul edilip, aksini savunan davalının ispat yükü altında olduğu gözetilerek ispata yönelik varsa delilleri değerlendirilmeli, ispat edilemez ise yine davacıdan lisans alınarak yayının yapıldığı savunmasının da aynı çerçevede ispatı istenmelidir. Mahkemece ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9344, Karar No: 2013/16601, Tarih: 09.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9344 E.  ,  2013/16601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alaca

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

2-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının, mağaza sorumlusu olarak görev yaptığı işyerinde, kendisine daha önce izah edilen ve yazılı olarak tebliğ edilen, görev tanımları ve şirket kurallarının aksine davranışlarda bulunduğunu, işyeri kayıtlarında ve mağazada yapılan 16.05.2010 tarihli incelemelerde ve alınan savunmalarda, davacının 10.05.2010 tarihinde kendisine ait kredi kartı ile ödemesi yapılarak 400 adet ayran aldığını ve aynı gün ayranların bir kısmına iade işlemi yapılacağını mağaza sorumlusu yardımcısına bildirerek iade işlemine dair evrakların düzenlenmesini söylediğini, daha sonra iade işlemleri yapılarak kasadaki 160,00 TL fazlalık paranın davacının dolabına konulduğunu, davacının ertesi gün dolabında paranın olduğunu fark ettiğini beyan ettiğini, ancak satın alma işleminin kredi kartı ile yapıldığı için iadenin de kredi kartına yapılması gerekmesine rağmen parayı 3 gün uhdesinde tuttuğunu, davacının iş sözleşmesinin bu nedenle haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, 1086 sayılı HUMK döneminde açılmış kısmi dava olup belirsiz alacak davası değildir. Davacının dava dilekçesinde talep edilen ihbar tazminatı tutarına dava, ıslaha konu tutarına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekli iken alacağın toplam tutarına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“2- Net 1000,00 TL ihbar tazminatının 30.1.2012 dava tarihinden 2224,36 TL’sınınise 21.11.2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2064, Karar No: 2011/3060, Tarih: 14.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/2064 E.  ,  2011/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, alıkoyma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; ...’un alıkoyma ve fuhuş için kadın tedarik etme, ...’in fuhuş için kadın tedarik etme, ...’in alıkoyma suçlarından beraetlerine, ...’un ırza geçme suçundan eylemi reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2005/264 Esas, 2005/377 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan SHÇEK vekili ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olup sanıklar ... ve ...'den şikayetçi olduğunu bildiren mağdure ile CMK.nun 234/2. maddesi uyarınca atanan 17.11.2005 tarihli oturumda davayı takip iradesini ortaya koyan vekiline aynı Yasanın 238/2. maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması ve sonucuna göre bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

16/01/1995 tarihli koruma kararıyla koruma altına alınmasından dolayı mağdureyi temsil ve hakkını korumaya yetkili olan SHÇEK vekilinin müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; 20/10/2005 günlü ara kararla mağdurenin doğum tarihinin 1985 olarak düzeltilmesine karar verilmekle hükümden önce 18/02/2003 tarihinde 18 yaşını bitirmiş olduğu, 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç çocuk reşit olana kadar devam edeceğinden, koruma kararının ve kurum vekilinin mağdureyi temsile yetkisinin devam edip etmediğinin araştırılması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan SHÇEK vekili ve mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7100, Karar No: 2024/8543, Tarih: 16.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7100 E.  ,  2024/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/400 E., 2024/79 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378. 290 TL ’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum ve davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.