muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6962, Karar No: 2014/10776, Tarih: 17.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6962 E.  ,  2014/10776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı vekilinin bir kısım davalılara yönelik temyizi yönünden;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Temyize konu miktar davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... açısından karar tarihi itibariyle 1.820 ,00 TL.sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.820,00 TL.yı geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davacı vekilinin diğer davalılara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

a-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen, kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değeri belirlenirken kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 alınması,

b-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmaz üzerinde su pompasının bulunduğu belirtilmiş olup, itiraz üzerine aldırılan bilirkişi kurulu ek raporunda ise su pompası ile ilgili olarak arazinin yarısından fazlasının su ile kaplı olması nedeniyle taşınmazın tamamının gezilmeyerek belirli bir bölümünde uzaktan gözlemleme yapılarak tespitin yapıldığı, taşınmazın ulaşılamayan sınır bölgelerinin

de sazlık ve diğer otlarla kaplı olması gibi nedenlerle su pompasının görülemediği belirtilmiş, davacı kurum tarafından ise kıymet takdir raporunda taşınmazda su pompasının tespitinde maddi hata olduğu, su pomposının bulunmadığı belirtilmiştir. Mahkemece taşınmaz üzerinde su pompasının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılarak çelişkinin giderilmeden, su pompasına değer vererek taşınmazın değerini belirleyen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

de sazlık ve diğer otlarla kaplı olması gibi nedenlerle su pompasının görülemediği belirtilmiş, davacı kurum tarafından ise kıymet takdir raporunda taşınmazda su pompasının tespitinde maddi hata olduğu, su pomposının bulunmadığı belirtilmiştir. Mahkemece taşınmaz üzerinde su pompasının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılarak çelişkinin giderilmeden, su pompasına değer vererek taşınmazın değerini belirleyen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

c-Davacı idare vekil ile temsil edildiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/334, Karar No: 2020/1768, Tarih: 03.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/334 E.  ,  2020/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen 15.10.2014 ve 12.02.2018 tarihli kararlarda tarafların karşılıklı hakaret ve aşağılamaları nedeniyle eşit kusurlu oldukları belirtilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Her iki karar da davalı kadın tarafından tamamına yönelik temyiz edilmiş, davacı erkek tarafından temyiz edilmediğinden, davalı kadın için kusur yönünden usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Dairemizin 12.12.2018 tarihli kararı ile sözlü yargılamanın usule uygun yapılmadığından bahisle karar bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkeme en son 19.09.2019 tarihi kararı ile bu kez “Davalı kadının kocasının ailesini aşağıladığı, çocuklarıyla ilgilenmediği evde temizlik ve ev işlerini yapmadığı, davacı adamın ailesinin ise müdahale ettiği, davalı kadını hakir gördükleri ve şiddet izi bulunduğu” davacı erkeğin ağır kusurlu, davalı kadının ise az kusurlu olduğu belirtilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, söz konusu bu karar yine davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Kadın yönünden oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle ilk kararlarda kadına yüklenmeyen “Kocasının ailesini aşağıladığı, çocuklarıyla ilgilenmediği, evde temizlik ve ev işlerini yapmadığı” vakıaları kadına kusur olarak yüklenemeyecektir. Gerçekleşen ve davacı tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşen mahkemece kabul edilen kusurlara göre davacı erkek tam kusurlu davalı kadın ise kusursuz olup davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/10649, Karar No: 2023/3145, Tarih: 08.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10649 E.  ,  2023/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki usulsüz tebligat şikayeti nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne, ödeme emrinin tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak beyan edilen 26.05.2021 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Borçlu şikayet dilekçesinde; ödeme emri tebligatının Tebligat Kanunu'nun 16 ncı maddesine göre annesi Kerime Sipahi imzasına tebliğ edildiğini, tebliğ adresinde annesi ile birlikte ikamet etmediğini, adresinin farklı olduğunu ileri sürerek usulsüz tebliğ şikayetinin kabulüne, takipten 26.05.2021 tarihinde haberdar olduğunun tespitine, takibin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; borçluya yapılan tebligatın usul ve yasaya uygun olduğunu, borçlunun mernis adresi ile fiilen oturduğu adresin farklı olduğunu, borçlunun bilinen adresine yapılan tebligatın TK'nin 16 ncı maddesine uygun olduğunu belirterek şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar tebliğ evrakı bırakılan Kerime Sipahi muhatabın annesi olsa da birlikte oturduklarının peşinen kabul edilemeyeceği, kolluk araştırmasında birlikte oturmadıklarının da sabit olduğu ve TK'nin 16 ncı maddesine göre tebligat yapılabilmesi için aynı çatı altında oturma olgusunun mutlaka bulunması gerektiği, anne-kız ilişkisi içerisinde gelip gitme, geçici bir süre kalma vb. durumların o adreste oturma, yerleşme anlamına gelmeyeceği ve şikayet konusu tebligatın TK'nin 16 ıncı maddesine uygun olarak yapıldığının kabul edilemeyeceği gerekçesi ile şikayetin kabulüne, ödeme emrinin tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak beyan edilen 26.05.2021 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde;borçluya yapılan tebligatın usul ve yasaya uygun olduğunu, borçlunun mernis adresi ile fiilen oturduğu adresin farklı olduğunu, emniyet araştırmasının usulünce yapılmadığını, komşularından, bina yönetiminden ve mahalle muhtarından sorulmak sureti ile borçlunun bu adreste oturup oturmadığının araştırılmadığını, sadece POLNET-KPS sisteminden alınan sorgu ekranındaki adrese itibar edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ödeme emrinin tebliğ edildiği konutun malikinin borçlu olduğunun sabit olduğunu, İSKİ aboneliğinin borçlu adına olduğunu, haciz sırasında hazır bulanan Kerime Sipahi'nin mahcuzlar üzerinde herhangi bir mülkiyet (istihkak) iddiasında bulunmadığını ve telefon ile iletişim kurulan borçlunun borcu ödeyeceğini beyan etmesi üzerine mahcuz malların yediemin olarak Kerime Sipahi'ye bırakıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece yaptırılan kolluk araştırmasına göre şikayetçinin tebliğ adresinde ikamet etmediğinin, Cumhuriyet Mh. Akkavak Sk. No:4 İç Kapı No:4 Küçükçekmece/İst. adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, mahkemeye sunulan 28.05.2021 tarihli vekaletnamede adresinin aynı adres olduğu, UYAP ortamından alınan adres bilgisinden, borçlunun adresinin 19.11.2020 tarihinden itibaren aynı adres olarak göründüğü, geçmiş adres sorgulamasında da tebliğ adresinde hiç oturmadığı anlaşılmakla bu hali ile borçluya yapılan ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunun kabulü gerektiği, tebliğ adresindeki taşınmazın mülkiyetinin borçluya ait olması veya adına abonelik bulunmasının borçlunun o adreste ikamet ettiği sonucuna varılması için yeterli olmadığı, HMK'nin 355 inci maddesi uyarınca resen yapılan inceleme sonucunda kararda kamu düzenine aykırılık da bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesindeki hususları tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, usulsüz tebligat şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Tebligat Kanunu'nun 10-16 ve 32, 39 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesindeki hususları tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, usulsüz tebligat şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Tebligat Kanunu'nun 10-16 ve 32, 39 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5377, Karar No: 2007/5187, Tarih: 07.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5377 E.  ,  2007/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vs. arasındaki davadan dolayı Boyabat Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.07.2006 gün ve 136-240 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa dayalı bedel tesbiti ve tescil isteminden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 5.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/681, Karar No: 2022/1086, Tarih: 29.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/681 E.  ,  2022/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Prime esas kazancın tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 45. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette 20.03.2003-22.10.2008 tarihleri arasında aylık net 2.200TL ücretle kesintisiz çalıştığını, primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, işçilik alacaklarının tahsili istemiyle Ankara 15. İş Mahkemesinin 2008/937 E. sırasına kayden açılan davada son ücretinin 2.200TL olduğunun kabul edildiğini ileri sürerek eksik yatırılan primlerinin tespitini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının işe başladığında sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırılmasını, ücretinin diğer kısmının fazla çalışma ücreti alacağı olarak elden verilmesini kabul ettiğini, bu nedenle dava açmakta iyi niyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı ... (SGK/Kurum) vekili cevap dilekçesinde; davanın kamu düzenini ilgilendiren nitelikte olduğunu, bu nedenle çalışma olgusunun re’sen araştırılması gerektiğini, işyerlerinde çalıştırılan işçilerin sigorta primlerini bildirme yükümlülüğünün işverende olduğunu, ayrıca hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

7. Ankara 9. İş Mahkemesinin 13.09.2012 tarihli ve 2010/220 E., 2012/708 K. sayılı kararı ile; 10.05.2012 tarihli bilirkişi raporu ile davacının talebi dikkate alındığında davalı şirketin davacı adına Kuruma yatırması gereken ve eksik bildirilen prim borcunun toplam 49.111,48TL olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

8. Ankara 9. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

8. Ankara 9. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 13.06.2013 tarihli ve 2012/22065 E., 2013/13461 K. sayılı kararı ile; “…İncelenen dosyada; mahkemece, davacının işçi alacağı davasında kabul edilen son ücret olan 2.200,00-TL net ücret üzerinden, 2008 yılı kabul edilip, önceki yıllarda bu ücretin asgari ücrete oranlaması yapılarak hesaplama yapılmıştır. İşçi alacağı davasında ise, davalı işveren vekilinin temyizi üzerine, mahkemece harç tamamlatılması için davalı işveren vekiline muhtıra çıkarıldığı, muhtıra geregi yerine getirilmediğinden temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği, ancak ek kararın tebliğ edilmediği dolayısıyla kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; işçi alacağı davasında kabul edilen ücret üzerinden, ücret tespiti yapılmış ise de; mahkemece, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

10. Bozma sonrası dosyanın tevzi edildiği Ankara 45. İş Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2016/233 E., 2018/116 K. sayılı kararı ile; bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının 15.05.2003-30.06.2003 ve 09.07.2003-22.10.2008 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığı, temyiz edilmeksizin kesinleşen Ankara 15. İş Mahkemesinin 2008/937 E., 2009/847 K. sayılı kararı ile son alınan ücretin net 2.200TL olarak belirlendiği, 10.05.2012 tarihli bilirkişi raporunda da bu tutar esas alınarak önceki aylık ücret miktarlarının tespit edildiği, bozma kararı sonrası alınan bilirkişi raporunda davalı şirketin defter ve kayıtlarında ödenen ücrete ilişkin bilgi ve belge bulunmadığının bildirildiği, davalı tarafın davacının yemin teklifine rağmen duruşmaya gelerek yemin etmediği, bu nedenle 10.05.2012 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

11. Ankara 45. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

11. Ankara 45. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

12. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2018/3833 E., 2018/11018 K. sayılı kararı ile; “…1-Eldeki davada, mahkemece verilen 13.09.2012 tarihli karar, Dairemizin 13.06.2013 günlü ve 2012/22065 Esas, 2013/13461 Karar sayılı ilamı ile ''Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202). 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. Somut uyuşmazlıkta; işçi alacağı davasında kabul edilen ücret üzerinden, ücret tespiti yapılmış ise de; mahkemece, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.” gereğine işaret edilerek, bozulmuştur.