muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5421, Karar No: 2023/279, Tarih: 25.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/5421 E.  ,  2023/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekil tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında Konya ili, ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 173 ada 1 parsel sayılı 385.533,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu belirtilerek "Ham toprak" vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2.Davacı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanda maden işletme ruhsatı çerçevesinde taş ocağı işletmekte olup uzun bir sürede bu taş ocağını işletmeye devam edeceğini ileri sürerek çekişmeli 173 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile tescil harici bırakılmasını, bu talebin yerinde görülmemesi halinde ise taşınmazın cinsinin "Taş ocağı" olarak düzeltilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre ile zaman aşımı sürelerinin geçtiğini, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün husumet ehliyeti bulunmadığını, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, ayrıca taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin dava konusu taşınmazı ilgili kurum tarafından verilen işletme izni/ruhsatı kapsamında feri zilyet olarak kullanmakta olup taşınmazın tescil harici bırakılmasında ve vasfının değiştirilmesinde korunmaya değer herhangi bir hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, çekişmeli 173 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkili şirketin dava konusu alanda taş ocağı işletmekte olup taşınmazın ham toprak olarak kaydedilmesi halinde işletme ruhsatının iptal edileceğini, bu nedenle hukuki yararının bulunmadığı değerlendirmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek ve resen dikkate alınacak sebeplerle ilk derece mahkemesinin kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilmesinin temsilcide hata olarak değerlendirilmesi sonucunda her iki davalı açısından davanın aynı gerekçe ile usulden reddine karar verilmesinde hukuka aykırı yön görülmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki nedenler ile resen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici (3402 sayılı Kanun) 8 inci maddesi uyarınca ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit edilen taşınmazı maden işletme ruhsatı çerçevesinde taş ocağı olarak kullanmakta olan davacı şirketin, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile tescil harici bırakılması ya da cinsinin değiştirilmesini talep edip edemeyeceği, bir diğer ifade ile bu nitelikteki davayı açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 114 üncü maddenin 1/h bendi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 125,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14610, Karar No: 2012/20787, Tarih: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14610 E.  ,  2012/20787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak ''suçun işlendiği yer'' ve ''zaman dilimi'' gösterilmemiş ise de belirtilen eksikliği mahallin- de tamamlanması mümkün görülmüştür.

Müştekilere ait bar olarak işletilen işyerine alınmadığı için görevlilerle tartışan ve işyeri girişinde havaya ateş eden sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluş- turup oluşturmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2761, Karar No: 2024/5776, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2761 E.  ,  2024/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/276 Esas, 2023/298 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 29. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2023 Tarihli ve 2022/265 Esas, 2023/162 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davalının adresinin Bandırma olup davalı vekili tarafından yetki itirazında bulunulduğu, her ne kadar sözleşmede İstanbul Mahkemeleri'nin yetkili kılındığını belirtmiş ise de davacının tacir olmadığı, bu kapsamda yetki sözlemesinin geçerli olmadığı, işbu davada genel yetki kuralının uygulanması gerektiği, bu nedenle uyuşmazlığa bakmakla yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri mahkemesi olan Bandırma Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.09.2023 Tarihli ve 2023/276 Esas, 2023/298 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davacının istemi danışmanlık sözleşmesinden kaynaklanan para alacağı olduğuna göre para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan davacının ikametgahı mahkemesinin de yetkili olduğu, davacının ikametgahı İstanbul olup, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı kendi yerleşim yerinin bulunduğu İstanbul'da açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu, bu nedenle davanın İstanbul 29. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanan alacak davasında yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

7. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

“Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

7. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

“Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10 uncu maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Dosya kapsamından, davacı vekilinin dava dilekçesi ile birlikte davacının serbest mali müşavir olarak çalıştığını, karşı tarafla arasında 01.12.2017 tarihinde danışmanlık sözleşmesi imzalandığını, davacı iş bu sözleşme uyarınca sigorta teşviklerini incelemek, raporlamak ve yapılan incelemeler neticesinde güncel ve geçmişe yönelik teşviklerin hangilerinden yararlanılacağı hususunda danışmanlık hizmeti verdiğini, davalı şirketin, müvekkiline gönderdiği yazı ile sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, davacının sözleşme hükümleri uyarınca üzerine düşen sorumluluğu yerine getirerek teşvik raporunu firmaya gönderdiğini, davalı şirketin Sosyal Güvenlik Kurumu e-bildirge giriş şifrelerini değiştirmesi nedeniyle hizmetin verildiği Temmuz 2019 dönemi için müvekkilinin hak edişini Sosyal Güvenlik Kurumu sistemine giremediğinden, alacağı için makbuz düzenleyemediğini, davalı şirketin, davacının hak edişini ödemekle yükümlü olduğunu, davacının üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmeye hazır olduğunu her şartta dile getirdiğini, davalı taraf sözleşmenin hem beşinci maddesine hem de sekizinci maddesine uymadığından Ağustos 2019 ve Eylül 2019 teşviklerinden elde edilen yararın, sözleşme hükümleri gereği davacıya ödenmesi gerektiğini, davalı şirketin akdettiği sözleşmeye aykırı davranmak suretiyle kötü niyetli davrandığını, bu nedenlerle şimdilik 3.000 TL alacağın tahsilini talep ettiği, davalı vekilinin ise taraflar arasında imzalanan sözleşmenin hukuki bir yararı olmadığını, davacı tarafın verdiği hizmet bedelinin kendisine ödendiğini belirterek davanın reddini talep ettiği, bu hali ile taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunduğunun itilafsız olduğu anlaşılmaktadır.

3. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan Danışmanlık Sözleşmesinin 11 inci maddesinde tarafların sözleşmenin yorumu ve uygulanmasından doğabilecek her türlü uyuşmazlıkta İstanbul Mahkemelerinin ve İcra Dairelerinin yetkili olacağını kabul ettikleri kararlaştırılmıştır. Dava, 6100 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra, 26.02.2020 tarihinde açılmış olup, sözleşmedeki yetki şartının geçerli olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenecektir. Söz konusu Kanun'un Yetki Sözleşmesi başlıklı 17 nci maddesinde "tacirler ve kamu tüzel kişilerinin" sözleşme ile yetkili mahkemeyi belirleyebilecekleri öngörülmüştür. Düzenleme ile gerçek kişilerin korunması amaçlanmış, tacirler veya kamu tüzel kişileri dışındaki gerçek kişilerin, kendi aralarında yetki sözleşmesi yapmaları kabul edilmemiştir.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, dosya kapsamından davacının tacir olmadığı anlaşıldığından sözleşmedeki yetkiye ilişkin düzenlemenin geçerli olmadığı, dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri Gaziosmanpaşa/İstanbul olan davacının davayı yetkisiz İstanbul Mahkemelerinde açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu yer olan Bandırma Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11776, Karar No: 2021/13658, Tarih: 05.07.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11776 E.  ,  2021/13658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 35/2, 31/3, 145, 62, 50/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 3 yıl denetime tabi tutulmasına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2020 tarihli ve 2020/147 esas, 2020/31 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2021 gün ve 2021/446 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2021 gün ve 2021/28592 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'nın ikametine girerek gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık eylemine ilişkin olarak müşteki Davut'a ait bir şey çalamadığı gerekçesiyle adı geçen müştekiye yönelik hırsızlığa teşebbüs suçundan; aynı ikamette misafir olarak bulunmakta olan diğer müşteki ...'na ait çantayı hırsızlamak suçundan ise tamamlanmış nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; suça sürüklenen çocuğun müşteki Davut'un ikametinde bulunan çantanın aynı ikamette misafir olarak bulunan diğer müşteki ...'a ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı anlaşılmakla; eyleminin tek bir tamamlanmış nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, farklı müştekilere yönelik ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurularak fazla ceza tayin edilmesinde,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinde yer alan, "(1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur. (2) Derhal tedbir alınmasını gerektiren durumlarda sosyal inceleme daha sonra da yaptırılabilir. (3) Mahkeme veya çocuk hakimi tarafından çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesi kararda gösterilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Hırsızlık suçundan verilen kararlara yönelik kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Hırsızlık suçundan verilen kararlara yönelik kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’in üzerine atılı hırsızlık suçu sebebiyle katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve katılma talebinin kabulüne karar verilen ...’nun yokluğunda verilen 22.10.2020 tarihli ve 2020/147 E., 2020/31 K. sayılı mahkûmiyet hükmü, her ne kadar katılana 10.11.2020 tarihinde tebliğ edilmişse de; yapılan bu tebligatın usulsüz olduğu zira, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle katılanın kovuşturma aşamasındaki 14.10.2020 tarihli talimat duruşmasında bildirdiği ve bilinen son adresi olan “... Mahallesi 3871. Sokak ... Apt. No:17/6 Kepez/Antalya” adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; katılana “... Mahallesi 404. Sokak No:10/12 Merkezefendi/Denizli” adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ yapıldığı ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, dolayısıyla hırsızlık suçundan verilen kararların usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, öncelikle 22.10.2020 tarihli gerekçeli kararın usulüne uygun olarak katılana tebliğ edilip, usulüne uygun biçimde kesinleştirilmesinden sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup (...) 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2020 tarihli ve 2020/147 E., 2020/31 K. sayılı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (...) 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2020 tarihli ve 2020/147 E., 2020/31 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 05/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11082, Karar No: 2011/1017, Tarih: 17.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/11082 E.  ,  2011/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Müşteki

Sanıklara yüklenen, başkasına ait sağlık karnesini kullanarak tedavi olmaya kalkışmak suretiyle “nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs” suçundan doğrudan doğruya zarar görme ihtimali bulunan yakınan ... adına vekilinin kamu davasına katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden anılan kurum adına vekilinin katılma talebinin kabulü yerine reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2164, Karar No: 2018/3237, Tarih: 26.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/2164 E.  ,  2018/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-