muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16778, Karar No: 2018/9261, Tarih: 25.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/16778 E.  ,  2018/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 23/01/2006 tarihinde dokuma bölümünde makineci olarak çalışmaya başladığını, 02/05/2013 tarihinde iş akdinin haksız ve tazminatsız olarak feshedildiğini, iş akdinin kendisine sözlü olarak bildiriminden sonra işçilik alacaklarının talebi için işverenliğe müracaat ettiğini ancak müvekkilin darp ve küfür edilerek iş yerinden çıkarıldığını, ... 16. Noterliğinden çekmiş olduğu ihtarname ile hak ve alacaklarını talep ettiğini, davalının herhangi bir cevap vermediğini, haftanın 6 günü bir hafta gündüz bir hafta gece vardiyasında çalıştığını, haftalık çalışma saatlerinin 08.00-19.00 olmak üzere toplam 11 saat gece vardiyasında ise 19.00-08.00 olmak üzere 13 saat olduğunu, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini, işe giriş ve çıkış saatlerinin davalı şirket kayıtlarında mevcut olduğunu, maaş ödemelerinin asgari kısmının bankaya yatırıldığını geri kalanının elden ödendiğini, resmi bayramlarda çalıştığını, dini bayramlarda çalışmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 20/07/2006 tarihinde işe başladığını, bu nedenle çalışma sürelerine ilişkin iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının 01/04/2013, 04/04/2013, 06/04/2013, 11/04/2013, 24/04/2013, 27/04/2013, 29/04/2013 tarihlerinde fiilen işe gelmediğini, bu durumun tutanakla tespit altına alındığını müvekkil şirketin davacıya gönderdiği ... 11. Noterliğinden çekmiş olduğu ihtarnamede 01/04/2013 ve 30/04/2013 tarihleri arasında izinsiz ve mazeret belirtmeden 7 iş günü işe gelinmediğini, işe devamsızlığın izah edilecek haklı ve yasal bir sebebinin bulunması halinde bunu belgelemesi ve iş yerine ibraz etmesi için süre verildiğini, aksi halde edilebilir bir mazeretle işe gelmediğinin anlaşılması halinde iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25. maddesine göre bildirimsiz ve tazminatsız feshedileceğinin ihtar edildiğini, yine müvekkil şirket tarafından davacıya gönderilen ... 11. Noterliğinin 09/05/2013 tarihli 19110 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25-11(g) bendine göre bildirimsiz ve tazminatsız feshedildiğinin ihtar edildiğini, davacının aldığı ücrete ilişkin beyanının doğru olmadığını, çalışma saatlerini de gerçeğe aykırı beyan ettiğini, fazla çalışma ücreti hakkı bulunmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işveren tarafından keşide edilen ihtarnameler, tebliğ tarihleri ve işten ayrılma bildirgesindeki fesih tarihi bir arada değerlendirildiğinde davalı işverence 03/05/2013 tarihli ihtarname ile devamsızlığa dair savunma talep edildiği, mazerete dair belgelerin ibrazı için işçiye 3 gün süre verildiği, bu ihtarnamenin 08/05/2013 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, işvereninin ihtarnameyle verdiği süreye riayet etmeden 05/05/2013 tarihinde iş sözleşmesini feshettiği, davacı vekili tarafından keşide edilen 23/05/2013 tarihli ihtarnamede ise davacı ücretlerinin düzensiz ödenmesi, sigorta primlerinin düzenli yatırılmaması gibi gerekçelerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek işçilik, tazminat ve alacaklarının ödenmesini talep ettiği, davacı taraf davacının iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini iddia ederken, 23/05/2013 tarihli ikinci ihtarname ile iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ettiği, dava dilekçesinde iş akdinin 02/05/2013 tarihinde işverence feshedildiğinin ileri sürüldüğü, tanıkların beyanları dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe sonlandırıldığı ve yukarıda belirtilen gerekçelerle iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı, feshe dair davacı tarafça belirtilen çelişkili açıklamaların bu durumu değiştirmeyeceği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiş, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağının % 30 indirim ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin 02.05.2013 tarihinde taraflardan hangisi tarafından sona erdirildiği, feshin haklı olup olmadığı tartışma konusudur.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin 02.05.2013 tarihinde sona erdiği anlaşılmaktadır. Bundan sonra tutulan devamsızlık tutanakları ve feshin sonuca etkisi yoktur. Davacı taraf iş sözleşmesinin feshedildiğini iddia etmiş ancak davadan önce 23.05.2013 tarihinde çekmiş olduğu ihtarnamesinde iş sözleşmesini 02.05.2013 tarihinde ücretlerinin kanuna ve sözleşmeye uygun ödenmemesi nedeniyle feshettiğini belirtmiştir. Bu ihtarname karşısında iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından sona erdirildiği sabittir. Davacının ödenmeyen fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-(e) maddesi uyarınca davacının bu feshi haklı nedene dayandığından kıdem tazminatına hükmedilmesi isabetli ise de, haklı da olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1352, Karar No: 2018/3907, Tarih: 25.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1352 E.  ,  2018/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olarak kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12015, Karar No: 2010/15253, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12015 E.  ,  2010/15253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Yörede 1980’li yıllarda 14 numaralı orman kadastro komisyonunca yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ait işe başlama, işe devam, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile orman kadastro haritasının,

2- Terme Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1986/ 165 Esas- 1989/ 596 Karar Sayılı Dava dosyası aslının bulunduğu yerden getirtilip,

3- Bundan sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18282, Karar No: 2016/10638, Tarih: 30.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18282 E.  ,  2016/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.30.05.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/21120, Karar No: 2014/1714, Tarih: 13.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21120 E.  ,  2014/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2013/771-2013/1035

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalının sürücüsü olduğu araç ile karıştığı trafik kazasında hasarlandığını belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak ticari taksi olarak çalışan aracın çalışamaması nedeni ile kazanç kaybı için 300,00.-TL, hasar nedeniyle 2.120,00.-TL, ayrıca hasar tespiti için yapılan gider için 377,00.-TL olmak üzere toplam 2.797,00.-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı A.. Ş.. vekili, davacıya ait araç sürücüsünün olayda tam kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 03.06.2013 tarih, 2013/3758 Esas, 2013/8241 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalının %100 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddi ile araç mahrumiyeti ve hasar nedeni ile 2.139,85.-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı A.. Ş.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Olayla ilgili Kollukça düzenlenen 17.06.2011 günlü trafik kazası tespit tutanağında kazaya karışan araç sürücülerinin kendi yönüne yeşil trafik ışığı yandığına ilişkin iddialarına değinilmiş, sürücülerin kusurlarına yönelik her hangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Kazanın oluşumuna ve kusur oranına ilişkin davacı ve davalı yan tanık deliline ve bilirkişi incelemesine dayanmış, her iki yanın tanıkları dinlenilmiş ve kusur oranına yönelik olarak bilirkişi raporu alınmıştır.

Olayla ilgili Kollukça düzenlenen 17.06.2011 günlü trafik kazası tespit tutanağında kazaya karışan araç sürücülerinin kendi yönüne yeşil trafik ışığı yandığına ilişkin iddialarına değinilmiş, sürücülerin kusurlarına yönelik her hangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Kazanın oluşumuna ve kusur oranına ilişkin davacı ve davalı yan tanık deliline ve bilirkişi incelemesine dayanmış, her iki yanın tanıkları dinlenilmiş ve kusur oranına yönelik olarak bilirkişi raporu alınmıştır.

Mahkemece çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren kusur oranı konusunda uzman bilirkişiden rapor düzenlettirilmiş, sözkonusu bilirkişi raporunda sürücülerin kolluk ifadeleri, kaza tespit tutanağı, tanık beyanları, kazanın meydana geldiği yer ve araçların kaza sırasında darbe aldıkları bölgeler incelenmesi sonucu davalı sürücünün %75 kusurlu olduğu, davacıya ait araç sürücüsünün ise %25 kusurlu olduğu değerlendirilmiştir. Ancak, mahkemece hukuk dışında teknik bilgiyi gerektiren bir konu ile ilgili olarak HMK 266 vd. maddeleri gereğince bilirkişi raporu alınmasına karşın, bilirkişinin görüşü benimsenmeyerek Karayolları Trafik Kanunu'nda belirtilen trafik kuralları ile bağdaşmayan değerlendirmelerle teknik konuda kusur oranı değerlendirmesi yapılmış ise de, esasen dosya kapsamında yer alan ve uzman bilirkişice de değerlendirilen delillere göre oluşa uygun olarak belirlenmiş kusur oranına göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. Ş.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18265, Karar No: 2016/5698, Tarih: 21.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18265 E.  ,  2016/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2015

NUMARASI : 2014/541-2015/100

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazla ilgili ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan D.mısır, buğday ve domates'in dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20809, Karar No: 2012/16544, Tarih: 18.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20809 E.  ,  2012/16544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.06.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/1974, Karar No: 2020/2699, Tarih: 09.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1974 E.  ,  2020/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esasdan reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının müflis şirketten olan alacağının iflas masasına kaydına ilişkin taleplerinin davalı iflas idaresince reddedildiğini, kararın doğru olmadığını ileri sürerek, reddedilen dava konusu alacağın davalı müflis şirket iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının ticari defterlerinin açılış-kapanış tasdiklerinin yapılmış olduğu, kayıtların birbirini teyit ettiği ve genel kabul görmüş muhasebe esaslarına uygun tutulduğu, kayıtlara göre davacının davalıdan alacak tutarı toplamının 6.021.007,93 TL olduğu, masaya kaydedilen alacak tutarının ise 5.724.511,09 TL olduğu, davacının müflis şirketten bakiye alacak miktarının ise 296.496,84 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı iflas idaresi vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

İflas tarihinden sonra doğan bir alacağın masa borcu olup olmadığı yönündeki inceleme, alacağın dayandığı hukuksal ilişkiye göre genel hükümler doğrultusunda genel mahkemelerce tespit edilecektir. (İflas Hukukunda Sıra Cetveli Prosedürü ve Sıra Cetveline Karşı Müraacat Yolları, ..., yayımlanmamış doçentlik tezi, s. 37) Dairemizin 02.02.2012 tarih ve 2011/4952 E, 2012/680 K sayılı ilamı da bu yöndedir. İİK'nda masa borçları için İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan HMUK'nın 1 ve 8. madde hükümlerindeki parasal sınıra göre Asliye ya da Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir.

İflas masasının bu safi (net) mevcudu (masaya giren mal, alacak ve haklar), "alacakların ödenmesine tahsis olunur" (İİK m.184,I,c.1). Buradaki "alacaklar" teriminden maksat, aslında yalnız "iflas alacaklarıdır." İflas alacağı, iflas açıldığı anda müflise karşı

İflas masasının bu safi (net) mevcudu (masaya giren mal, alacak ve haklar), "alacakların ödenmesine tahsis olunur" (İİK m.184,I,c.1). Buradaki "alacaklar" teriminden maksat, aslında yalnız "iflas alacaklarıdır." İflas alacağı, iflas açıldığı anda müflise karşı

hukuken mevcut olan alacaklar yani müflisin iflasın açıldığı andaki borçları olup, iflas masasından istenebilirken (masaya yazdırılabilirken), müflisin iflas açılmasından sonra doğan alacakları, iflas alacağı olmadığından, iflas masasından talep edilemez. İflas masasından istenebilecek (hatta, iflas alacaklarından daha önce ödenecek) olan, bir başka alacak çeşidi de masa alacaklarıdır. Bunun masa bakımından adı "masa borcudur." Masa borçları müflisin değil, (çünkü, müflisin iflas açılktıktan sonra masayı bağlayıcı nitelikte borçlarlanmasına imkân yoktur.) iflas masasının yaptığı borçlardır. Masa borçları, iflasın açılmasından iflas tasfiyesinin sonuçlanmasına kadar, iflas masası (masa adına iflas dairesi veya iflas idaresi) tarafından yapılan borçlardır. (İİK. m. 248, 303/2) Masa alacakları iflas masasından tam olarak ödenir. (örn: İflas kararının ilanı giderleri (m.166;219), defter tutma (m.161;208) giderleri (bkz: m.160), masa mallarının muhafazası için kiralanan depo için ödenecek kira, iflas idaresinin ücreti (m.223,IV), masanın (iflas idaresinin) taraf olduğu davaları takip eden avukatın avukatlık ücreti masa borcudur. Bu sayma, tahdidi değildir; masa borçlarına bazı misaller vermek içindir. Şu halde, masa alacakları (borçları), iflas açıldıktan sonra iflasın tasfiyesi için bizzat masa (yani, masa adına iflas dairesi veya idaresi) tarafından yapılan borçlardır. Masadan ödenecek alacakların, iflas alacağı ve masa alacağı olarak ikiye ayrılmasının pratik önemi şudur: Masa alacakları, iflas masasından tam olarak ödenir. Masa alacakları, iflas alacaklarından daha önce ödenir (m.248). Oysa ki, iflas alacaklarının tam olarak ödenmesi çok enderdir (belki yalnız m.206'nın ilk üç sırasındaki imtiyazlı alacaklar tam olarak ödenir.) İflas alacakları (özellikle m. 206'nın dördüncü sırasındaki imtiyazsız alacaklar), İflas masasının dağıttığı iflas (garame) hissesi oranında ödenir. İşte bu nedenle, iflas masasından istenen bir alacağın, iflas alacağı mı, yoksa masa alacağı mı olduğunu belirlemenin büyük önemi vardır. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Tamamen Yeniden Yazılmış ve Genişletilmiş 2. Baskı, S. 1212 vd. Ankara, 2013) İflas masrafları ve masa borçları sıra cetvelinde yer alamayacağından, iflas masası aleyhine genel mahkemede açılması gereken davada İİK'nın 235. maddesindeki süreler uygulanmaz. Dairemizin 12.07.2012 tarihli ve 2576 E, 4886 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere; kayıt kabul davaları, iflasından önce müflisten alacaklı olanların, bir diğer ifade ile iflas alacaklılarının alacaklarını iflas masasına kaydettirmek için açtıkları ve dayanağını İİK’nın 235. maddesinden alan davalardır.

Somut olayda, davalı şirketin 16.07.2013 tarihinde iflasına karar verildiği, davacı tarafça iflas masasına kayıt ve kabulü talep edilen 01.08.2013 tarihli faturaya dayalı kira alacağının ise iflastan sonra doğduğu anlaşılmıştır. Bu durumda bahsi geçen faturada yazılı alacak miktarı, İİK'nın 235. maddesine dayalı kayıt kabul istemine konu olabilecek müflis borçlarından olmayıp, iflastan sonra doğan masa borcu niteliğinde olduğundan iflas masasına kayıt ve kabulü istenemeyeceği anlaşılmış ve hükmün yazılı nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.Başkan