muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6137, Karar No: 2017/11628, Tarih: 25.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6137 E.  ,  2017/11628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Çeyiz Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatların reddi, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatların reddi, yoksulluk nafakasının miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlar yanında davalı-karşı davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine "sen benim kocam değilsin" dediği bu kusur durumuna göre dahi tarafların eşit kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Davalı-karşı davacı kadın dava dilekçesi ile boşanma talebi ile birlikte çeyiz eşyalarının iadesine karar verilmesini de talep etmiş talep edilen çeyiz eşyalarının ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra teslim edildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeple bu hususta dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın lehine çeyiz eşyası davası sebebiyle vekalet ücreti takdiri gerekirken davacı-karşı davalı erkek lehine vekalet ücreti takdiri doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentle gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13547, Karar No: 2018/7786, Tarih: 10.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13547 E.  ,  2018/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı .. ... Pompajlı Sulama Birliği Başkanlığı aleyhine 24/07/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; davalı sulama birliğinden su kullanmadığı halde kendisine gönderilen 2 adet ödemeye çağrı mektubuyla 2006, 2008, 2009, 2010 yıllarına ilişkin toplam 775,00 TL ve 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin toplam 2.491,93 TL olmak üzere haksız olarak borç çıkartıldığını belirterek davalı birliğe borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, duruşmalarda alınan beyanlarında ise 2010 yılından itibaren çiftçilikle uğraşmaya başladığını, ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazları ekip biçtiğini, bu durumun ÇKS kayıtlarından anlaşılacağını, diğer parselleri ise kardeşlerinin ektiğini, kendisinin ektiği tarlaların yakınından sulama kanalı geçmediğini belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının sulama suyunun tamamını ... ... 1. kısım ana kanalından temin ettiğini, ... parsel sayılı taşınmazını ana kanala sulama hortumu bırakarak sifon yöntemi ile suladığının, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını ise ana kanal üzerinde kurulu elektrik enerjisi ile sulama yapan dava dışı ... ve ...’a ait motopomplardan faydalanarak suladığının tespit edildiğini, ... parsel sayılı taşınmazın diğer müşterek malikinin ödeme yapmasına rağmen davacının ödeme yapmadığını, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara bitişik komşu parsel malikleri veya kiracılarının da kullandıkları sulama suyuna ilişkin bedelleri ödediğini ve beyannamelerini zamanında verdiklerini, davacının ise şimdiye değin beyanname vermediğini ve ödeme yapmadığını, davacının birlik tarafından işletilen sulama tesislerinden su alarak sulama yapması nedeniyle birliğe borçlu olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; dosyaya celbedilen ÇKS kayıtlarına göre davacının 2010 yılından sonrasına ait kayıtlarının bulunduğu, bu yıldan önce sulama birliğinden sulama yapmasının mümkün olmadığı, 2012-2013 yıllarına ilişkin olarak ise davacının taşınmazlarında tarım yaptığının ve birlik vasıtasıyla sulama yaptığının davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bakanlar Kurulu kararı ile kurulan sulama birlikleri, 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, 1580 sayılı (mülga) ve 5393 sayılı Belediyeler Kanunu, 442 sayılı Köy Kanunu ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nda yer alan düzenlemelerle yönetilmiş, 22/03/2011 tarihinde ise 6172 sayılı Sulama Birlikleri Kanunu yürürlüğe girmiştir.

6172 sayılı Kanun'un amacı; ülkenin su varlık ve kaynaklarının rasyonel kullanımı maksadıyla umumi sulardan faydalanmak üzere Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından inşa edilmiş veya halen inşa edilmekte olan ya da inşa edilmesi planlanan sulama tesislerini gayelerine uygun şekilde kullanmak, işletmek, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün onayını almak suretiyle işlettirmek, bu tesislerin bakım, onarım ve yönetim sorumluluğunu yürütmek, tesisi geliştirmeye yönelik yeni projeler yapmak, yaptırmak veya tesisi yenilemekle görevli sulama birliklerinin kuruluşu, organları ile görev ve yetkilerini düzenlemektir. Kanunun amacından da anlaşılacağı üzere; sulama birliklerinin en önemli görevlerinden biri ülkenin su varlık ve kaynaklarının rasyonel kullanımını sağlamaktır. Bu amacın gerçekleştirilebilmesi için; yetki sahasındaki gerek yer altı, gerekse yer üstü suları üzerinde tasarruf ve tevzii yetkisinin sulama birliğine ait olduğunun kabulü gerekmektedir. Zira uygulamada yüzeye yakın suların çıkarılmasına 167 sayılı Yeraltı Suları Hakkında Kanun uyarınca müdahale edilmemekte, dolayısıyla yer altı sularının kontrolsüz kullanımına yol açılmakta olduğu, cazibeli sular yönünden ise çiftçiler arasında eşitsizliğe neden olacağı ve sulama tesislerinin su temin ettiği göl havzasının kurumasına ve dolayısıyla birlik hizmetlerinin aksamasına yol açılabileceği anlaşılmaktadır. Diğer bir deyişle, yeraltı suyu kullanımının su rejimini doğrudan etkileyeceği açıktır. Belirtilen nedenlerle, su kaynağı dışındaki diğer cazibeli sular ile sondaj sularının ücretlendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Yine 6172 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca sulama bedeli ödemek için birlik üyesi olmak da gerekmemektedir.

Dosyanın incelenmesinde; tapu kayıtlarına göre davacının murisinden intikal eden ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların elbirliği mülkiyetinin 2011 yılında müşterek mülkiyete dönüştürüldüğü, bu tarihten sonra davacının davaya konu taşınmazlarda tarımsal faaliyette bulunarak sulama yaptığı kendi beyanları, davalının bu yöndeki tespitleri ve dosyaya ... ... Ziraat Odası Başkanlığından celbedilen 2011-2015 yılları arası ÇKS kayıtlarıyla sabittir.

Dosyanın incelenmesinde; tapu kayıtlarına göre davacının murisinden intikal eden ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların elbirliği mülkiyetinin 2011 yılında müşterek mülkiyete dönüştürüldüğü, bu tarihten sonra davacının davaya konu taşınmazlarda tarımsal faaliyette bulunarak sulama yaptığı kendi beyanları, davalının bu yöndeki tespitleri ve dosyaya ... ... Ziraat Odası Başkanlığından celbedilen 2011-2015 yılları arası ÇKS kayıtlarıyla sabittir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucunda alınan 02/06/2015 tarihli bilirkişi raporunda ve 30/11/2015 tarihli bilirkişi ek raporunda; davacının tarımsal faaliyette bulunduğu ... parsel sayılı taşınmazının DSİ ana kanalından uzaklığının 380 metre civarında olduğu ve bu parsel yönünden sulama imkanının bulunduğu belirlenmiş, davalı birlik tarafından da davacının ana kanala sulama hortumu bırakarak sifon yöntemi ile su kullandığı tespit edilmiş, ... ve ... parseller yönünden ise bu parsellerin yakınından DSİ kanalı geçmediği yapılan keşifte tespit olunmuş ise de, ana kanal üzerinde kurulu elektrik enerjisi ile sulama yapan dava dışı kişilere ait motopomplardan faydalanarak davacının su kullandığı davalı birlikçe tespit edilmiş, davacı yargılamaya sunduğu cevaba cevap dilekçesinde davalı birliğin bu tespitlerini doğrular şekilde birlikten değil, dava dışı ... ve ... isimli kişilerin kendi imkanları ile temin ettikleri suyu bedelini ödeyerek bu kişilerden aldığı yönünde beyanda bulunmuştur. Dolayısıyla, davacının yargılamadaki kendi beyanları, davalı Birliğin tespitleri ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler göz önüne alındığında, davacının 2010 yılından sonra ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarında sulama yaptığı sabittir.

Şu halde, davacının 2010 yılından sonraki dönemlere ilişkin davalı birliğe olan borcunun kapsamı belirlenerek sonucuna göre menfi tespit isteminin bir kısmının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın tümden kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29064, Karar No: 2016/9092, Tarih: 12.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/29064 E.  ,  2016/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, tebliğ tarihinde askerlik görevini yapması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstüne yapılması gerekirken savunmasında bildirdiği adrese yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle yapılan kesinleştirme işleminin de hukuken geçersiz olduğu,sanık müdafiinin öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın işyeri dokunulmazlığını bozma eylemin birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmesine karşın işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca sanığın cezasından bir kat arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7725, Karar No: 2014/2376, Tarih: 28.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7725 E.  ,  2014/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2009/14-2013/122

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil, tazminat ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı yüklenici vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacının edimlerini yerine getirdiğini, ancak, davacıya isabet eden bağımsız bölümlerin tapularının devredilmediğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil, zamanında devir yapılmaması nedeniyle sözleşmede belirlenen cezai şart, kira tazminatı ve ilk yükleniciye ödenmesi için davalı arsa sahiplerine verilen ancak ilk yükleniciye ödenmeyen miktarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar arsa sahipleri vekilleri, davacının edimlerini tam olarak yerine getirmediklerini savunarak, davanın reddini istemişler; birleşen davalarda, eksik ve kusurlu işbedeli ile bağımsız bölümlerin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle sözleşmede belirlenen cezai şartın tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu da dikkate alınarak, davacı yüklenicinin asıl davasında, davacı temerrüde düştüğünden cezai şart ve kira talebinin reddine, bir kısım bağımsız bölümler dava sırasında devredildiğinden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kalan dairelerin birlikte ifa kuralı gereğince tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, ilk yükleniciye ödenmeyen ve davacıya iade edildiği kanıtlanamayan miktarın davalılardan tahsiline; arsa sahiplerinin birleşen davalarında, hesaplanan eksik, kusurlu işbedeli ve gecikme cezası taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Arsa sahibi D.. A..'in açtığı birleşen 2009/373 esas sayılı davada, hüküm altına alınan gecikme cezası yönünden, gecikme süresinin hesaplanmasında işin teslimi gereken tarih, 17.07.2008 olarak kabul edilmiştir. Oysa, adı geçen arsa sahibi, imzaladığı tarihsiz belgede, işin süresinin 2 ay daha uzatılarak 17.09.2008 tarihinde teslim edileceğini

kendi adına kabul etmiştir. Yargılama sırasında da diğer arsa sahibi N.. T..'ı temsil ettiğini kanıtlayamamıştır. Bu durumda, arsa sahibi D.. A.. lehine yapılan hesaplar yönünden işin teslimi gereken tarihin 17.09.2008 olarak kabul edilip, buna göre sonuca varılması gerekmektedir.

kendi adına kabul etmiştir. Yargılama sırasında da diğer arsa sahibi N.. T..'ı temsil ettiğini kanıtlayamamıştır. Bu durumda, arsa sahibi D.. A.. lehine yapılan hesaplar yönünden işin teslimi gereken tarihin 17.09.2008 olarak kabul edilip, buna göre sonuca varılması gerekmektedir.

Birleşen 2010/373 esas sayılı birleşen davada, davacı arsa sahibi, D.. A.., eksik ve kusurlu işler bedeli ile gecikme cezası bedeli olarak toplam 7.500,00 TL talep etmiş ise de bilahare açtığı 2011/106 esas sayılı davada, 2009/373 esas sayılı dosyada, gecikme cezası olarak 3.750,00 TL talep ettiğini açıklamıştır. Bu durumda, 2009/373 esas sayılı dosyada, ıslah işlemi de yapılmadığı halde, 3.750,00 TL'yi aşar şekilde 4.702,50 TL'nin tahsiline karar verilmesi HMK'nın 26. maddesine aykırı olmuştur

Bununla birlikte, asıl davada, yüklenici tarafça, arsa sahiplerine ilk yükleniciye ödenmek üzere 325.000,00 TL verildiği, ancak, ilk yükleniciye 200.000,00 TL ödendiği ileri sürülerek, aradaki fark olan 125.000,00 TL'nin istirdadı istenmiştir. Yargılama sırasında, 200.000,00 TL miktarın ilk yüklenici yetkililerine ödendiği kanıtlanmakla beraber, davalılar tarafından ödendiği belirtilen 100.000,00 TL tutarındaki çekin banka kayıtlarına göre G.K.isimli kişiye ödendiği saptanmıştır. Ancak, bu kişinin ilk yüklenici ile ilişkisi ve ona yapılan ödemenin ne suretle ve sebeple ilk yükleniciye yapılmış sayıldığı hususu incelenmediği gibi, karar yerinde açıklanmamıştır.

Bunun yanında, arsa sahibi D.. A.., açtığı 2011/106 esas sayılı birleşen davada, yüklenicinin sorumluluğunda olan saçak ve kamelya imalatını kendisinin yaptığını beyanla bedelinin tahsilini istemiş, yüklenici ise, savunmasında, bu imalatın, sözleşme dışı A blokla ilgili olduğunu ve kendisinden talep edilemeyeceğini bildirmiştir. Mahkemece, anılan bu savunma üzerinde durulmamış, bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlarda, çekişme konusu bu imalatın hangi blokta yapıldığı açıklanmamış, sözleşme kapsamında bulunup bulunmadığı değerlendirilmemiştir.

Son olarak, asıl davada, arsa sahipleri dava tarihi itibariyle, dava açılmasına neden olmadıkları, yüklenicinin edimlerini o tarih itibariyle henüz ifa etmediği ve arsa sahiplerine borçlarının bulunduğu anlaşıldığından, tapu iptal ve tescil talebi yönünden harçtan sorumlu tutulmamaları gerekirken, aksine hüküm tesisi ve kabul edilen 12.500,00 TL için davalı arsa sahiplerinin pay durumu tespit edilmeden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, eksik incelemeye dayalı mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20037, Karar No: 2017/6985, Tarih: 24.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/20037 E.  ,  2017/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 26. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi davalı vekilinin istinaf başvurunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliyesi Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12600, Karar No: 2017/1665, Tarih: 28.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12600 E.  ,  2017/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu 112 ada 22, 23, 24, 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak suretleri, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2) Dava dosyası keşifte dinlenen fen ve ... bilirkişilere verilerek, ... bilirkişisi tarafından keşifte uygulanan 1956 yılı hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ve 1986 yılı memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek bu dosyaya konulması, memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğininde memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisiyar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın (B) bölümünün niteliği, varsa üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı hususları ile memleket haritası ve hava fotoğrafındaki koyuluğu açıklayıcı, ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması, rapor ekine haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.