muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19456, Karar No: 2014/24621, Tarih: 24.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19456 E.  ,  2014/24621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.07.2014

No : 2010/239-2014/298

Dava, esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 13.10.2008-15.6.2009 tarihler arasında 1200 TL ücret karşılığında tır şoförü olarak çalıştığının tespitini istemiştir. Hizmet cetvelinde, davacının davalı işyeri tarafından 25.10.2008-16.6.2009 tarihleri arasında asgari ücret karşılığı çalışmalarının bildirildiği sabittir. Mahkemece, davacının tır şöforu olarak asgari ücretten çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, taraflar arasında görülen alacak davasında brüt 1676.21 TL ücretle çalıştığının kesinleştiği ve verilen hüküm güçlü delil oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde geçen çalışma döneminde prime esas kazancının asgari ücretin 2.51 katı olduğunun tespitine hükmedilmiştir. Uyuşmazlık konusu husus, davacının çalıştığı dönemde prime esas kazancının gerçek ücretten tespiti konusunda yeterli araştırma yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağını, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesi teşkil etmektedir. Anılan maddede “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.  Bilindiği üzere, belli bir dönemdeki çalışmaların tespiti istemini içeren hizmet tespiti davası, dava dilekçesinde açıkça belirtilmiş olmasa da, 506 sayılı Kanun’un 79/10. maddesinde de düzenlendiği üzere, özünde prime esas kazançlarının ve prim ödeme gün sayılarının tespiti talebini de

içerir. Mahkemenin hizmet tespitine ilişkin ilamı ise, işverenin Kuruma vermediği bildirgeler yerine geçecek belge niteliğindedir. Bu nedenle mahkeme dava sonunda vereceği kararda, tespit edilen dönem için aylar itibariyle prim ödeme gün sayıları ile 506 sayılı Kanun’un 77.maddesine göre hesaplanacak olan ‘o dönemdeki’ bir günlük ücreti de belirtecektir.  Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Bununla birlikte hizmet tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı S.. B.., davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. HMK 200. maddesi, Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar ve değerleri iki bin beş yüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar ve değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle iki bin beş yüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz, demekle, Kanunda ispat sınırı olarak gösterilen belli tutarı aşan hukuki işlemler ve senede karşı olan iddialar kural olarak yalnız senetle ispat edilebilir. Bu kaidenin istisnaları bulunmakta olup somut olayda ise bir istisna bulunmamakla birlikte senetle ispat şartı geçerlidir. Bir hukuki işlemin senetle ispatının gerekip gerekmediği o hukuki işlemin tümünün değerine göre belirlenir. Buna göre de, Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtlar, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanun’un 78.maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun’un 78.maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18589, Karar No: 2018/6660, Tarih: 24.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18589 E.  ,  2018/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı kadın vekili Av. ...'ye ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13931, Karar No: 2013/4875, Tarih: 02.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13931 E.  ,  2013/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada XVI numaralı 2/B parseli içinde kalan 155 ada 59, 60 ve 61 parsellerin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazın tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile 155 ada 59, 60 ve 61 parsellerin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanununun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın, Kadastro Kanununun 41. maddesinden değil, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14038, Karar No: 2008/7434, Tarih: 27.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14038 E.  ,  2008/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.6.2007
Yargıtay — Esas No: 2008/5172, Karar No: 2009/254, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5172 E.  ,  2009/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Dek. Res. Ltd. Şti ile davalı 1-TC Kültür Bakanlığı, 2-DÖSİMM (Döner Sermaye İşletme Merkez Müdürlüğü) arasındaki davadan dolayı ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.10.2006 gün ve 2004/260-2006/454 sayılı hükmü onayan Dairemizin 05.05.2008 gün ve 2007/1346-2008/2976 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava imalât bedelinin ödetilmesi istemiyle açılmış, mahkemece davalının savunması doğrultusunda, davacının imalât bedelinden dava edilen kısmı davalıya bağışladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz itirazları reddedilerek karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine dosya yeniden incelendi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı adına bağışlama yapan ...’ın bağışlama yetkisinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava imalât bedelinin ödetilmesi istemiyle açılmış, mahkemece davalının savunması doğrultusunda, davacının imalât bedelinden dava edilen kısmı davalıya bağışladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz itirazları reddedilerek karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine dosya yeniden incelendi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı adına bağışlama yapan ...’ın bağışlama yetkisinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hakiki veya hükmî şahıslara ait bir işlem vekil sıfatıyla yapılmış ise bu işlemin sıhhatinin tespiti için vekâletin şümulünün yani vekilin bu vekâlet sözleşmesi çerçevesinde neler yapabileceğinin belirlenmesi gerekir. Bilindiği gibi vekilin salahiyeti tespit edilmemiş ise tââlluk eylediği işin mahiyetine göre tayin edilecektir. BK’nın 388’nci maddesinde özel yetki verilmedikçe vekilin dava açamayacağı, sulh olamayacağı, tahkim mukavelesi imzalayamayacağı, kambiyo taahhüdünde bulunamayacağı, bağışlayamayacağı bir gayrimenkulü temlik veya bir hak ile takyit edemeyeceği belirlenmiştir. Bunun dışında HUMK’nın 33, 63, Avukatlık Kanunu’nun 171/2, 44 Sayılı Anayasa Mahkemesinin kuruluşuna dair Kanun’un 31’nci maddelerinde de özel yetki verilmesi gereken haller düzenlenmiştir. Özetlemek gerekirse dava açmak, sulh olmak, tahkim, ibra, davadan feragat ve hasmın davasını kabul teklif olunan yemini kabul veya karşı tarafa ret, hükmolunan şeyi kabz, haczi fekkettirmek, hakimin reddi, başkasını tevkil, Anayasa Mahkemesinde dava açmak, hakimler aleyhine dava açmak, kambiyo taahhüdünde bulunmak, bağışlamak, taşınmazı temlik veya bir hak ile takyit etmek için vekilin özel yetkili kılınması gerekmektedir. Bunun dışında doktrinde; şahsa bağlı haklara ilişkin davalardan nesep, isim tashihi, evlat edinmeye izin gibi dava ve işlerde, konkordato teklifi veya kabulünün de özel yetkiyi gerektirdiği belirtilmektedir. Burada şu hususa da değinmekte yarar vardır. BK’nın 38’nci maddesi gereğince “bir kimse selahiyeti olmadığı halde diğer bir şahıs namına bir akit yaptığı takdirde bu şahıs bu akde icazet vermedikçe alacaklı veya borçlu olmaz. Diğer tarafın, temsil edilenin münasip bir mühlet içinde o akde icazet verip vermeyeceğini beyan etmesini talebe hakkı vardır. Bu müddet zarfında icazet verilmediği halde o kimse mülzem olmaz”. O halde yetkisi olmadığı halde bir akit yapan vekile icazet verilmesi halinde müvekkili o akitle mülzem olacaktır.

Vekilin selahiyetinin kapsamı ve yetkileri ve icazet ile ilgili düzenlemeler açıklandıktan sonra dava konusu olaya dönüldüğünde, davacı şirketin vekili olan ... isimli şahıs tarafından davacıya ait alacağın bir bölümünün bağışlanmasına ait işlemin davacıyı bağlayıp bağlamadığı değerlendirildiğinde; vekilin bağışlama yaptığı ve bu konuda kendisine özel yetki verilmediği hususu tartışmasızdır. Bu işlemden sonra bağışlama için davalı yanca işleme icazet verilip verilmediği konusunda davacıya bir uyarı yapılmamıştır. Ayrıca davacı şirketin BK’nın 38’nci maddesi doğrultusunda işleme icazet verdiğine dair dosyaya bir belge de ibraz olunmamıştır. O halde bağışlama için özel yetki gerektiği, bağışlamayı yapan vekile bu konuda özel yetki verilmediği ve sonradan davacı bağışlamaya onay da vermediğinden davalı bağışlamaya dayanarak ödemeden kaçınamaz.

Bu nedenle asıl alacak miktarında bir ihtilâf bulunmadığından ve hakediş tarihi de temerrüde esas alınamayacağından mahkemece davalının temerrüde düşürüldüğü tarih araştırılarak sonucuna göre bağışlandığı savunulan miktarın davalıdan tahsiline karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı gerekçeyle davanın reddi ve kararın Dairemizce onanması yerinde bulunmadığından karar düzeltme isteminin kabulüyle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 05.05.2008 tarih 2007/1346 E.-2008/2976 K. sayılı Onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17159, Karar No: 2023/3925, Tarih: 16.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/17159 E.  ,  2023/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/329 E., 2022/397 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ...'a ait ... plakalı aracın müvekkili şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, ...'ın 12.11.2010 günü maliki olduğu araçla Taşova istikametinden Erbaa istikamatine seyir halinde iken karayollarının orta refüj çalışmasında yol üzerinde bıraktığı toprak yığınına çarparak direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, yoldan çıkarak takla atması sonucu ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, araçta meydana gelen hasar karşılığı olarak sigortalının mirasçılarına ... Sigorta AŞ tarafından 23.000,00 TL ödendiğini ileri sürerek mirasçılara ödenen 23.000,00 TL'nin fazlaya ilişkin dava ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.425,00 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, ödeme tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesini talep etmiş, 23.02.2015 tarihli dilekçesiyle talebini 13.000,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı Eko İnş. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın aşırı hızlı olduğunu, karayolunun yapımının müvekkili şirket ve diğer davalı ... İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti'den oluşan ortak girişim tarafından üstLenildiğini, kazanın meydana geldiği yol yapım işinde müvekkili şirketin söz konusu ortak girişimdeki payının %1 oranında olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, açılan davaya konu olayda müvekkili şirketin tamamen kusurlu göstermenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı şirketin sigortalısının hız limitine uymadan trafiğe açık ve her türlü trafik levha ve işaretlerinin olduğu bir alanda aşırı dikkatsizliği ve tedbirsizliği ile kazaya yol açtığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, açılan davaya konu olayda müvekkili şirketin tamamen kusurlu göstermenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı şirketin sigortalısının hız limitine uymadan trafiğe açık ve her türlü trafik levha ve işaretlerinin olduğu bir alanda aşırı dikkatsizliği ve tedbirsizliği ile kazaya yol açtığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazanın meydana geldiği yerde yüklenici firmanın mesai saatleri içinde gerekli işaretlemeleri yapıp, yolun tek şeride düşürdüklerini, mesai saatini bittikten sonra yolun tamamen temizlendiğini, konulmuş olan işaretlerin kaldırıldığını, gerekli tedbir alındıktan sonra yolun trafiğe kapatılarak çalışmalara devam edildiğini, kaza anında çalışma yapılmadığını, iki şeridin de trafiğe açık olduğunu, bahse konu toprağın trafik şerit çizgisinin dışında orta refüj hendeğinde olduğunu, trafik akışına engel olmadığını, sürücünün emniyet şeritlerini kullanmayıp sol refüj trafik çizgisinden dışarı çıkarak orta refüje girmesi sonucu kazanın meydana geldiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece 16.06.2015 tarihli ve 2012/106 Esas, 2015/456 Karar sayılı kararıyla; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 13.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen 10.425,00 TL'sinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 2.575,00 TL'sinin ıslah tarihi 04.03.2015'den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ...Ş. vekili ile davalılar Eko İnş. Tic. Ltd. Şti., ... İnş. Taah. Tic.San. vekili ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 20.09.2018 tarihli ve 2015/15631 Esas, 2018/8038

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ...Ş. vekili ile davalılar Eko İnş. Tic. Ltd. Şti., ... İnş. Taah. Tic.San. vekili ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 20.09.2018 tarihli ve 2015/15631 Esas, 2018/8038

Karar sayılı kararıyla; "....ceza dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinin 26.09.2012 tarihli raporda dava dışı sürücü ...'ın %30 oranında, davalı ... İnşaatın %70 oranında kusurlu olduğunun saptandığı, mahkemece kusur incelemesi yaptırılmaksızın ceza dosyasındaki kusur durumuna göre karar verildiği, ceza mahkemesinin kusur durumlarına ilişkin tespitinin, maddi olgu olarak kabul edilemeyeceği, davalı ... ve diğer davalı taşeron Eko İnşaatın meydana gelen kazada kusur durumlarının gözetilmek suretiyle İTÜ trafik kürsüsünden seçilecek bilirkişi heyetinden tarafların kusur durumuna ilişkin ayrıntılı rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, kabule göre de mahkemece makine mühendisinden alınan raporda hasar bedeli olarak 13.000,00 TL belirlendiği, kusur indirimi yapılmaksızın bu miktar üzerinden tazminat kararı verilmesinin hatalı olduğu ...." gerekçesi ile hükmün bozulmasına, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, davacı ...Ş. vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 26.11.2020 tarih 2019/209 Esas, 2020/331 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile 9.100,00 TL'nin davalılar Eko İnş. Tic. A.Ş. ve ... İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... yönünden yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 26.11.2020 tarih ve 2019/209 Esas, 2020/331 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 20.10.2021 tarihli 2021/2362 Esas 2021/7148 Karar sayılı kararı ile "...davacının dava dışı ...'ın kullandığı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada Taşova istikametinden Erbaa istikametine seyir halinde iken karayollarının orta refüj çalışmasında yol üzerinde bıraktığı toprak yığınına çarparak direksiyon hakimiyetini kaybettiği, yoldan çıkarak takla atması sonucu gerçekleşen kazanın davalıların kusurlu davranışı nedeniyle meydana geldiği iddiası ile eldeki davayı açtığı, bu hali ile uyuşmazlığın 2918 sayılı Kanun’dan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, eldeki davanın görüm ve çözüm yerinin adli yargı olduğu gözetilerek mahkemece, davalı idare yönünden işin esasına girilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir." gerekçeleri ile bozma kararı vermiş, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.