muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12541, Karar No: 2020/283, Tarih: 13.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12541 E.  ,  2020/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Somut olaya gelince,

1-Davalılar ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu,

2-Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatabın çarşıda olduğu bilgisi alınan komşunun isim vermediği usulsüz olduğu, davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatabın işte olduğu bilgisi alınan komşunun isim vermediği usulsüz olduğu anlaşıldığından,

2-Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatabın çarşıda olduğu bilgisi alınan komşunun isim vermediği usulsüz olduğu, davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatabın işte olduğu bilgisi alınan komşunun isim vermediği usulsüz olduğu anlaşıldığından,

Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8167, Karar No: 2024/1622, Tarih: 28.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8167 E.  ,  2024/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/53 E., 2015/45 K.

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/53 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı ile sanığın, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemece suçun vasfının yanlış tespit edildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Söz konusu kararı temyiz ettiklerine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/53 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/2269, Karar No: 2018/13437, Tarih: 21.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2269 E.  ,  2018/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince 685 sayılı KHK’nın 1. 690 sayılı KHK’nın 56. Maddesi ve 685 sayılı KHK’nın geçici 1. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca işe iade talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dosyanın onaylı örneğinin incelenmek üzere Olağanüstü Hal İşlemleri Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nin kararına karşı davalı ... ... Üniversitesi Rektörlüğü vekilince temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce mahkemece tarafların delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi zorunlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen asıl karar ile ek kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin HMK 366. Maddesi yollamasıyla reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz talebinin reddi yönündeki 29.01.2018 tarihli ek kararın davalı ... ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalı ... ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararı 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğundan, davalı vekillerinin temyiz isteminin reddine dair 29.01.2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3793, Karar No: 2011/6735, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3793 E.  ,  2011/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3450, Karar No: 2021/16906, Tarih: 29.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3450 E.  ,  2021/16906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü mağdurenin parasını bozdurmak maksadıyla sanığa ait markete girdiği, sanığın mağdurenin kolundan tutarak onu uzun zamandır takip ettiğini, kendisini bir kere öpmek istediğini söylediği, mağdurenin kolunu çekmeye çalıştığı sırada sanığın bu kez diğer kolunu boynuna doladığını ve mağdureyi öpmek istediği, mağdurenin iterek kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemini gerçekleştirdiği süreyle sınırlı şekilde mağdureyi bulunduğu yerde alıkoymasının cinsel saldırı suçunun unsuru olmasından dolayı ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağı ve dosya içeriğine göre sanığın cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği süre dışında mağdureyi alıkoyduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21955, Karar No: 2013/8391, Tarih: 22.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/21955 E.  ,  2013/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini, fazla mesai yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı tarafından çalışma koşullarının ağır olmasından dolayı istifa ettiğine dair istifa dilekçesi verilmiş ise de, davalı şirketçe bu istifa dilekçesinin inkar edilip iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı işveren tarafından feshedilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde aşçı olarak çalışan davacı işçi, gece vardiyasında çoğu zaman 24.00-12.00 saatleri arasında çalıştırıldığını, psikolojisinin bozulduğunu, fazla çalışmalarının ve gece yıpranma haklarının verilmesi kaydıyla istifa ettiğini, haklarının verilmemesi halinde kanuni yollara başvuracağını belirterek 18.07.2006 tarihli istifa dilekçesini vermiştir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ve anılan istifa dilekçesine göre iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğinin kabulü gerekir. İş müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucunda da sözleşmenin davacı tarafından feshedildiği belirtilmiştir. Davacının fazla mesai alacağı ödenmediğinden yaptığı fesih haklı nedene dayanmaktadır. Bu itibarla kıdem tazminatına hak kazanmakta ise de, haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1634, Karar No: 2011/4738, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1634 E.  ,  2011/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, 103 ada 1 sayılı parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu yer hakkında 112 ada 28 ve 163 ada 4 parsel numarası verilerek ve Kadastro Mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılıp kadastro tespit tutanağı düzenlenerek 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiş, zilyedi davaya dâhil edilerek davaya devam edilmiş ve mahkemece, davanın 163 ada 4 parsel yönünden kabulüne, 112 ada 28 parsel yönünden ise kısmen kabul, kısmen reddine, Hazine ve Çeşnigir Köyü tüzel kişiliği dava gereği yasal hasım olduğundan ve taşınmazın bunlarla bir ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın reddine ve Sinop İli, Boyabat İlçesi, Çeşnigir Köyü, bayamderesi mevkiinde bulunan ve davacının belirtiği Orman sınır noktalarına karşılık gelen 163 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile orman niteliğiyle hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ve yeni orman sınırının fen bilirkişisinin krokide gösterdiği şekliyle tespitine, Fen bilirkişisinin krokisinde 112 ada 28 parselin (A) harfiyle ile gösterilen toplam 883,82 m2’lik bölümünün orman niteliğiyle hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ve yeni orman sınırının fen bilirkişisinin krokide gösterdiği şekliyle tespitine, fen bilirkişisinin krokisinde 112 ada 28 parselin (B) harfleriyle gösterilen toplam 1328,62 m2’lik bölümün Çeşnigir Köyünden Boyabat 1943 doğumlu Hakkı ve Fadime’den kızı ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun

biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 112 ada 28 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30328, Karar No: 2013/1872, Tarih: 05.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30328 E.  ,  2013/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar Uzmanlar Bilişim Temizlik İnşaat Yemekhane Hizmetleri Ltd. Şti. ve ... Bakanlığı avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı kanunun gerektirici gerekçelere göre; davalılar ... Bakanlığı ve Uzmanlar Ltd. Şti. vekillerince temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...-Davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacı işçinin işverenin kim olduğu konusunda yanılması olağan karşılanmalıdır. Bu sebeple, davalı . hakkında açılan davanın husumet yönünden reddi doğru ise de, davalı şirketlerin aynı dönemde ve aynı işyerinde bilgi işlem ve temizlik ihalesini ayrı ayrı kazandıkları dikkate alındığında işçinin hasımda yanılması olağan olup . lehine vekalet ücretine karar verilmesi uygun düşmez. Mahkemece davalı . yararına vekalet ücretine karar verilmesi hatalıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan ... 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/.... maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yazılı “Red edilen davalı yönünden Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince ...,200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı emizlik ve Yemek Üretim Hizmetleri Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine verilmesine,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/500, Karar No: 2017/3272, Tarih: 21.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/500 E.  ,  2017/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinin 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra olması karşısında; soruşturma aşamasında kurum zararının tespit edilerek sanığa ödemesi hususunda tebliğ edilmesi, sanığın soruşturma aşamasında ödemesi halinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği halde, soruşturma aşamasında zarar tespiti ve ödeme tebliğ yapılmadan açılan davada mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kovuşturma aşamasında kurum zararını tamamen ödeyen sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Anadolu Yakası Elektrik Dağıtım A.Ş vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kaldırılarak yerine “sanığın kovuşturma aşamasında belirtilen kurum zararını ödemesi nedeniyle hakkında açılan davanın DÜŞÜRÜLMESİNE’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.