muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4079, Karar No: 2008/4808, Tarih: 15.07.2008

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, tapulu taşınmazın ya da tapulu taşınmaz payının temlikini de içerdiğinden sözleşmenin feshi, mahkeme kararıyla yahut sözleşmenin feshinde tarafların iradelerinin birleşmesi ile mümkündür. Somut olayda da, yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshinde tarafların iradelerinin birleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, sözleşmenin feshinde davalıların haklı bulunduğu ve

dolayısıyla yüklenici davacının tamamen kusurlu olarak sözleşmenin feshine sebep olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş, davacı yüklenici ise, kararı temyiz etmemiş olduğundan sözleşmenin feshinde yüklenici davacının kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Borçlar Kanunu’nun 106. maddesi hükmünde öngörülen seçimlik haklardan birisi olan “sözleşmenin feshine” yönelik hakkını kullanan arsa sahiplerine karşı; yüklenici davacı, Borçlar Kanunu’nun 61 ve izleyen maddeleri hükümleri ve haksız iktisap kuralları uyarınca doğmuş ise alacak haklarını ileri sürebilir. Haklı bir neden olmaksızın başkasının zararına mal edinen kimse, ve özellikle geçerli bir neden olmaksızın veya gerçekleşmemiş veya sonradan ortadan kalmış bir nedene dayanılarak alınmış olan bir şeyi geri vermek zorundadır. (BK’nın 61. maddesi ve devamı)

Borçlar Kanunu’nun 108. maddesi hükmü gereğince sözleşmeyi fesheden alacaklı, kendine düşen borcu ödemekten kaçınabilir ve yapmış olduğu ödemeyi geri isteyebilir. Bundan başka, eğer borçlu kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini kanıtlayamazsa, alacaklı sözleşmenin geçersiz kalmasından doğan zararının tazminini de isteyebilir. Somut olayda ise, “sözleşmenin geriye etkili” olarak feshi taraflarca kabul edildiğinden ve sözleşmenin feshinde yüklenici davacı tamamen kusurlu olduğundan davacı yüklenici, ancak davalı arsa sahipleri yönünden haksız iktisap teşkil eden alacaklarının tahsilini isteyebilir. Hükme dayanak alınan 31.03.2006 tarihli rapor ile buna ek 13.07.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve dosya kapsamındaki harcama belgeleri birlikte değerlendirildiğinde; bina vergileri ile veraset ve intikal vergilerinin ve tapu harçlarının davalılar için haksız iktisap teşkil ettiği sonucuna varılmaktadır. Ancak, bedelinin tahsiline hükmolunan projelerin neler olduğu yani hangi projeler olduğu ve bu projelerden davalı arsa sahiplerinin yararlanıp yararlanmadıkları dosya kapsamındaki bilgilere göre, kesinlikle anlaşılamamaktadır. Davacı yüklenicinin çizdirdiği ve bedelini ödediği projelerden asra sahiplerinin yararlanması durumunda proje bedelleri ile projelerin onaylanması ile ilgili masrafların arsa sahipleri yönünden haksız iktisap teşkil edeceği kuşkusuzdur.

Diğer yandan yanlar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi hükmü gereğince ...’e 18.000,00 YTL kira bedeli, onun inşaat yapılacak arsadaki binasının yıkılmış olması sebebiyle ödenmiştir. Sözleşmenin feshinde tamamen kusurlu olduğuna göre yüklenici, belirtilen menfi zararının tahsilini arsa sahiplerinden isteyemez.

Diğer yandan yanlar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi hükmü gereğince ...’e 18.000,00 YTL kira bedeli, onun inşaat yapılacak arsadaki binasının yıkılmış olması sebebiyle ödenmiştir. Sözleşmenin feshinde tamamen kusurlu olduğuna göre yüklenici, belirtilen menfi zararının tahsilini arsa sahiplerinden isteyemez.

18.000,00 YTL tazminatın tüm davalılardan tahsili istenmiş olmasına karşın, sadece davalı ...’den tahsiline karar verilmiş olduğu halde; davada kendisini vekille temsil ettiren diğer davalılar ... ve ... yararına reddedilen dava değeri üzerinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre avukatlık ücreti takdir olunmaması ve red ve kabul oranına göre yargılama giderlerinin paylaştırılmamış olması da, kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak ...; Borçlar Kanunu’nun 61 ve izleyen maddeleri gereğince hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen tapu harçları ile bina veraset ve intikal vergisi tutarlarının haksız iktisap teşkil ettiği kabul edilmeli ve davacı tarafından çizdirildiği ileri sürülen projelerin neler olduğunun ve davalı arsa sahiplerince projelerin kullanılıp kullanılmadığı hususları araştırılarak belirlenmeli; projelerden arsa sahiplerinin yararlandığının saptanması durumunda ise, davacı tarafından ödenen bedellerinin ve bu projelerin onaylanması için yaptığı giderlerin tutarlarının da davalı arsa sahiplerinden tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar vermekten ibaret olmalıdır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenlerle davalılar ile fer’i müdahiller vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalılar yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettirdiğinden 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ile müdahillere geri verilmesine, 15.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19056, Karar No: 2021/11653, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19056 E.  ,  2021/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ruhsatsız tabanca ve mermileri satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yerine anılan Yasanın 13/3. maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1066, Karar No: 2011/1922, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1066 E.  ,  2011/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 29.06.2010 gün ve 2010/4367-7457 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dışı kardeşleri.... ve davalıların murisi ... ... ile Menemen Noterliği’nde 08.03.1974 tarihinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi düzenlediklerini, anılan sözleşmeyle vekil edilen tarafından satış vaadi borçlusu ....’nın murisi ...’dan intikal eden payların 17.02.2000 tarihinde adına tapuda devredildiğini, ... mirasçıları tarafından, vaat borçlusu ...’nin tapu kaydının devredildiği tarihte fiil ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile açtıkları davanın kabul edildiğini, vaat borçlusunun sözleşme tarihinde fiil ehliyetinin bulunduğunu ileri sürerek, 311, 314,418, 2,6,8, 4126 ada 1, 60167 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce, gerekçesi düzeltilerek karar onanmış, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davacı Menemen Noterliğinde 08.03.1974 tarihinde re’sen düzenlenen satış vaadi sözleşmesine dayanmıştır. Yargıtay 1.Hukuk Dairesi’nin denetiminden geçerek kesinleşen Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/286-507 sayılı kararında ise, eldeki dosyanın davalıları olan davacılar, vaat borçlusu ... ...’ın edimini yerine getirmesi için vekil olarak atadığı ...’nın, vaat borçlusunun fiil ehliyeti bulunmadığı 17.02.2000 tarihinde sözleşmedeki yetkisine dayanarak dava konusu taşınmazların mülkiyetini davacıya naklettiğinden tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuşlardır. Görülüyor ki, anılan dava ile eldeki davanın tarafları aynı olmakla birlikte, dayanılan gerekçeler farklıdır. Bu nedenle, kesin hükmün sonuçları oluşmadığı görülmektedir.

Ayrıca, Adli Tıp Kurumunun 01.09.2006 tarihli ve 2928 sayılı raporunda, satış vaadi borçlusu ... ...’ın taşınmazların mülkiyetinin devredildiği 17.02.2000 tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığı, fakat, sözleşmenin düzenlendiği 08.03.1974 tarihinde fiil ehliyetinin bulunduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, yukarıda yapılan saptamalar dikkate alınarak işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm nedeni ile davanın reddine karar verilmesi ve Dairemizce, bu kararın gerekçesi düzeltilerek onanması doğru görülmemiş, Dairemiz onama kararı kaldırılarak kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 29.06.2010 tarih ve 2010/4367-7457 sayılı onama ilamı KALDIRILARAK hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2947, Karar No: 2013/6361, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2947 E.  ,  2013/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından (4 kez) sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2011 gün ve 2008/408 Esas, 2011/384 Karar sayılı mağdureler ... ve ...'ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçları yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesinin ihtisas kurullarında görev alacak uzmanların kimlerden oluşacağını düzenlediği, buna göre Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bir başkan, iki adli tıp uzmanı olmak üzere ayrıca çeşitli dallarda yedi ayrı uzmandan oluşacağının belirlendiği, İhtisas Kurulunun çalışma esaslarının ise aynı Kanunun 23. maddesinde düzenlendiği, İhtisas Kurullarının başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanmasının yeterli olup, 18.04.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunu düzenleyenler arasında işin uzmanı çocuk ve ergen psikiyatri uzmanı ve bir adli tıp uzmanının da bulunduğu heyetin oluşumunun kanuna uygun olduğu ve raporun düzenlenmesi esnasında heyette iki adli tıp uzmanının bulunmasının zorunlu olmaması nedeni ile bu hususta tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında mağdureler ... ve Hatice'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureler ... ve Sibel'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureler ... ve Sibel'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere; sanığın zincirleme biçimde kasten işlediği basit cinsel istismar eylemlerinin neticesinde gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurun bulunması gereken TCK.nın 103/6. maddesindeki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme biçimde gerçekleşen eylemlerin 103/6. maddeden önceki hallerin olması nedeniyle 43. madde uyarınca yapılacak artırımın 103/1 ve 103/3. maddelerle belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak miktarın 103/6. madde ile tayin edilecek ceza miktarına eklenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde 103/6. maddesi ile belirlenen hapis cezası üzerinden 43/1. maddesi uygulanarak belirlenmesi ve sanığın mağdure Sibel'e yönelik eylemi ile ilgili uygulama yapılırken TCK.nın 103/1. maddesi gereğince belirlenen 3 yıl 6 ay temel hapis cezasının, aynı Kanunun 103/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılması sonunda, 4 yıl 15 ay yerine 5 yıl 3 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6973, Karar No: 2013/7765, Tarih: 24.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6973 E.  ,  2013/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Boyabat Sulh Hukuk ve Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının Bakım Merkezi'nde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, bakımevine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağını belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir. 21/2. maddesinde ise “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.” hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının Samsun'da bulunan Özel Samsun Bakım Merkezi'nde bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın vesayet makamı olan Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6002, Karar No: 2013/10546, Tarih: 05.07.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6002 E.  ,  2013/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 27.12.2012 tarih, 2012/7984 Esas, 2012/13251 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesine göre; Bölge Adliye Mahkemeleri'nin, Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. 1086 sayılı HUMK'nun 427. ve devamı maddelerine göre mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulduktan sonra ilgili Dairesince verilen bozma ve onama kararlarına karşı HUMK'nun 440. maddesi uyarınca karar düzeltme istenebilir. Aynı Kanun'un 442. maddesi hükmü gereğince ise birden fazla karar düzeltme yoluna gidilemez.

Somut olayda; davacı borçlu ... Gıda Giyim Temizlik ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri San. Tic. AŞ vekilinin 13.06.2012 havale tarihli karar düzeltme istemi üzerine, Dairemizce bu konuda inceleme yapılarak karar düzeltme isteminin kabulüne ve sonucu doğru mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. Bundan sonra verilen 18.02.2013 havale tarihli dilekçenin yukarıda yazılı yasa maddesi gereği ikinci kez karar düzeltme incelemesi yapılamayacağı gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerekir. Borçlu Birlik Gıda Giyim Temizlik ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri San. Tic. AŞ vekilinin 18.02.2013 havale tarihli karar düzeltme istemli dilekçesinin REDDİNE, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14249, Karar No: 2013/3648, Tarih: 19.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/14249 E.  ,  2013/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait aracın davalı sigorta şirketi nezdinde kasko sigortalı olduğunu, araç Davalı ... sevk ve idaresindeyken gerçekleşen tek taraflı kazada aracın hasarlandığını ileri sürerek 8.399 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde, kaza anında sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu, bu nedenle hasarın teminat kapsamında olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde, kaza anında alkollü olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalı sigorta şirketi yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 8.399,40 TL maddi tazminatın davalı ...'ten dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü

yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 449,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 19.03.2013 gününde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Somut uyuşmazlıkta;

Davacının sigorta ettireni, davalı ... Sigorta AŞ'nin de kasko sigortacısı olduğu ... plakalı aracın diğer davalı ... sevk ve yönetiminde iken 21 07.2010 tarihinde saat 06.30'da geçirdiği tek taraflı maddi hasarlı kaza sonucu, hasar bedelinin tazmini istemi ile dava açılmış,

Davalı sigorta şirketi vekili, kaza esnasında davalı sürücünün alkollü olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece "davalı ... aleyhindeki davanın kabulüne, davalı ... Sigorta AŞ hakkındaki davanın reddine" karar verilmiş,

Kararın davacı ile davalı ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Davacının temyiz itirazının reddi ile yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Dosya içeriğinden;

Yargılama sonucunda mahkemece "davalı ... aleyhindeki davanın kabulüne, davalı ... Sigorta AŞ hakkındaki davanın reddine" karar verilmiş,

Kararın davacı ile davalı ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Davacının temyiz itirazının reddi ile yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Dosya içeriğinden;

Davalı ...'ün 21.07.2010 tarihinde saat 06.30'da diğer davalıya kasko sigortalı araçla seyir halinde iken kendi ifadesine göre başka bir aracın sıkıştırması sonucu maddi hasarlı kazanın meydana geldiği, davalının ilgili zabıtaya ihbarı üzerine olay yerine gelen görevlilerce trafik kaza tutanağı düzenlendiği, saat 08.18'de davalı ...'ın alkol ölçümünün yapıldığı, davalının ölçüm sonucu 0.40 promil alkollü çıkması üzerine ölçüme itiraz ettiği ve Adli Tıp Kurumuna sevkini istediği, davalının sevk edildiği Adli Tıp Ankara Grup Müdürlüğünde saat 10.36'da alınan kan örneğinde Kimya İhtisas Dairesinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, davalının kanında alkole rastlanmadığının mütalaa edildiği, Adli Tıp Raporuna göre davalının zabıtaca el konulan sürücü belgesinin kendisine iade edildiği anlaşılmaktadır.

Sorun; rizikonun gerçekleştiği esnada davalı sürücünün alkollü olup olmadığına ilişkindir.

Yerel mahkeme, davalının zabıtaca saat 08.18'de yapılan ölçümde 40 promil alkollü olduğu, bu oranın olay esnasında 68.9 promile tekabül ettiği, olay yeri şartları değerlendirildiğinde kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleştiği, bu halin Kasko Poliçesi Genel Şartlarına göre teminat dışında kaldığı gerekçesiyle sigorta şirketi aleyhindeki davayı reddetmiştir.

Oysa riziko 21.07.2010 günü saat 06.30'da davalı işe giderken gerçekleşmiştir.

Davalı alkollü olmadığını ısrarla savunmaktadır.

Kaza sonrası keyfiyet davalı tarafından derhal ilgili zabıtaya bildirilmiş, zabıta olay mahallinde tutanak düzenlemiş, davalının 08.18'de yapılan alkol ölçümünde 40 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

Davalı sürücü alkol almadığı itirazı ile Adli Tıp Kurumuna sevkini istemesi üzerine zabıtaca Ankara Adli Tıp Kurumuna sevk edilen davalının kanında yapılan alkol muayenesinde alkole rastlanmadığı bildirilmiş bu rapor üzerine de davalının sürücü belgesi zabıtaca iade edilmiştir.

Rizikonun gerçekleşme saatine, davalı sürücünün kazayı kendisinin zabıtaya ihbar etmesine, kaza tutanağının düzenlenmesi sırasında davalının hazır bulunmasına, zabıtaca yapılan alkol ölçümüne davalının itiraz ederek Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesine, usulüne uygun yapılan alkol muayenesi sonucu davalının kanında alkole rastlanmadığının mütalaa edilmesine, zabıtaca da davalının alkolsüz olduğu kabul edilerek sürücü belgesinin kendisine iade edilmiş bulunmasına göre rizikonun gerçekleştiği anda davalı sürücüyü alkollü kabul etmek mümkün değildir.

Davalı sürücünün kaza esnasında alkollü olduğu hususu ispat külfeti kendisine düşen davalı sigortaca yeterli ve inandırıcı delillerle ispat edilememiştir.

Bu halde davalı sigorta şirketi yönünden de davanın kabulüne karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken davacının temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararını onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

Karşı Oy

...