muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3572, Karar No: 2021/18828, Tarih: 06.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3572 E.  ,  2021/18828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18.03.2016 günlü oturumda tefhim edilen karara karşı suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 21.03.2014 tarihli süre tutum niteliğindeki dilekçe başlığında, suça sürüklenen her iki çocuğun isimlerine yer vermiş olmasına rağmen, gerekçeli kararın tebliğini müteakip verdiği 08.04.2016 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin içeriğinin, yalnızca suça süreklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik bulunduğu dikkate alındığında; temyiz itirazının suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli, 2016/350 değişik iş sayılı kararı ile 5271 sayılı Yasanın 268. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazının kesin olarak reddedildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 18.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/536, Karar No: 2014/15499, Tarih: 14.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/536 E.  ,  2014/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2009/570-2013/7

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aracını satmak için oto pazarında bulunduğu esnada davalılardan Tahir ve Tercan'ın kendilerini galerici gibi tanıtarak hileli eylemleri ile aracını muvazaalı olarak diğer davalı Zekiye devrettiklerini, dolandırıldığını ileri sürerek trafik tescil kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiş, Birleşen davada ise Zeki'nin aracı davalı Yunus'a devrettiğini, davalı Yunus'un da işlemlerden haberdar olduğunu ileri sürerek aracın adına tescilini istemiştir.

Davalı Yunus davanın reddini dilemiş; usulüne uygun davetiyenin tebliğine rağmen diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiş; 12.7 2013 tarihli ek kararı ile de ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, asıl davada ve birleşen davada aracın adına tescili için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, Davalı Yunus'un kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden ve aracın trafik kaydının iptal edilmesi ve davacı adına tescil edilmesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Trafiğe tescil işlemi idari işlem olduğundan ve idareyi zorlayıcı karar verilemeyeceğinden tescil istemi yönünden bir karar verilemez; ancak çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince mahkemece noterde yapılan kati satış sözleşmelerinin iptaline ve mülkiyetin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilebileceği hususu da nazara alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14369, Karar No: 2016/7955, Tarih: 20.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14369 E.  ,  2016/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 26.11.2008 tarihinde aralarında ticari ilişki bulunan davalı ...'e, onun da 15.10.2009 tarihinde borçlunun yeğeni davalı ...'na sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu .... savunma yapmamıştır.

Davalı ... vekili, davanın husumet, zamanaşımı ve hakdüşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, dava konusu taşınmazın alacağa mahsuben borçludan alınarak daha sonra davalı ...'e satıldığını belerterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taşınmazın bulunduğu yer itibarıyla ... Mahkemelerinin yetkili olduğu, iptal koşullarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; HMK'nun 7/1 maddesi gereğince davalı birden fazla ve adresleri farklı yargı alanında kaldığında davanın niteliğine göre ortak yetkili mahkeme mevcut ise kesin olarak yetkili olduğu, eldeki davada dava konusu taşınmazın bulunduğu yer ile davalı ....'nun ikametgahının ..., davalı ...'ün ikametgahının ..., davalı ...'nin ikametgahının İstanbul olduğu, davanın tasarrufun iptali olması nedeniyle haksız fiilden kaynaklandığı,haksız fiilin vukuu bulduğu yer mahkemesinin ortak yetkili yer olduğu, tapuda işlem yapılmakla gerçekleştiği, işlem yapılan yerin taşınmazın bulunduğu ... Tapu Sicil Müdürlüğü olduğu,davalılar yönünden ortak yetkili mahkemenin haksız fiilin gerçekleştiği ... ilçesi olması, kesin yetki kuralı gereğince davanın yetkisizlik dava şartı şartı eksikliğinden usulden reddine, hüküm kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bu tür davalarda HMK'nun 6.maddesi gereğince genel yetki kuralı uygulanır. HMK'nun 7-1 maddesinde de birden fazla davalı bulunması halinde davalılardan birinin yerleşim yerinin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Somut olayda davalı borçlu ....'nin yerleşim yeri adresi İstanbul olup ve dava da davalılar arasında yer alan ....'nin adresi olan İstanbul'da açıldığından HMK'nun 7/1 maddesi gereğince mahkemenin yetkili olması nedeniyle davanın esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken (kaldı ki, tasarrufun iptali davası gayrımenkulün aynına ilişkin dava olmayıp şahsi dava niteliğinde olduğundan davalı 4.kişi ... vekilinin, taşınmazın bulunduğu yer itibarıyla ... Mahkemelerinin yetkili olduğu yönündeki yetki itirazı da eldeki davanın niteliği gereği geçersiz olduğundan, geçerli bir yetki itirazının da bulunmaması nedeniyle) yetkisizlik kararı verilmesi isabetli görülmemiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 27.5.2015 tarih ... Karar sayılı ilamında da haksız fiile ilişkin davalardaki yetki kuralının kesin yetki olmayıp seçimlik yetki olduğu kabul edilmiştir.)

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20.9.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9641, Karar No: 2019/7548, Tarih: 04.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/9641 E.  ,  2019/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 06/05/2011-08/04/2013 tarihleri arası davalı İlke Temizlik şirketi yanında çalıştığını iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı ... vekili, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, hiçbir zamanda Belediyede çalışmadığını, idarenin arsası üzerinde kurulan tıbbi atık imha tesisi işletmecilik hakkının kiraya verildiğini, bu nedenle dava ile bir ilgilerinin bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İlke Temizlik şirketi vekili, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu’nun 2.maddesinin 6.fıkrasına göre “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur”.

4857 sayılı Kanunu’nun 3.maddesinin 2.fıkrasına göre alt işveren, kendi işyerinin tescili işçin asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte işyerinin kayıtlı olduğu bölge müdürlüğüne bildirim yapmakla yükümlüdür. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması, bildirimi ve işyerinin tescili ile yapılacak sözleşmede bulunması gerekli diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar Alt işverenlik Yönetmeliğinde düzenlenmiştir. Yönetmeliğin 5.maddesinin son fıkrasında bir işyerinde her ne suretle olursa olsun asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulmasının yeni bir işyeri kurulması olarak değerlendirileceği öngörülmüştür.İş Kanunu’nun 2/6. maddesine göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin ortaya çıkabilmesi için kurulan bu yeni işyerinde işçi çalıştıran bir asıl işverenin varlığı şarttır. Başka bir anlatımla, asıl işverenin o işyerinde işçi çalıştırarak işveren sıfatını koruması, işin bütününün yapılmasını başka bir işverene devretmemiş bulunması gerekir. Bu husus, Yönetmeliğin 4.maddesinin a bendinde “Asıl işverenin işyerinde mal veya hizmet üretimi işlerinde çalışan kendi işçileri de bulunmalıdır” şeklinde belirtilmiştir.Somut olayda, davalı ... ile dava dışı Miroğlu Temizlik şirketi arasında, 14/10/2010-14/10/2020 tarihleri arasını kapsayan, davalı ... sınırlarında ve sınırları dışında kalan ilçe ve beldelerde bulunan sağlık kurum ve kuruluşlarından kaynaklanan tıbbi atıkların sterilizasyon tesisi kurdurularak toplama, taşıma sterilize edilerek bertaraf etme hakkının kiraya verilmesi işi ile ilgili sözleşme yapılmış olup anılan sözleşme 12/06/2012 tarihli encümen kararı ile davalı İlke Temizlik şirketine devredilmiştir. Sözleşmeye göre Belediye arsası üzerinde kurulacak tıbbi atık imha tesis işletmecilik hakkının kiraya verilmesi karşılığında inşaat bitirilip tesisler işletmeye açılarak tıbbi atıkların toplanıp, taşınması ve bertaraf edilmesi neticesinde elde edilecek cirodan aylık olarak Belediyeye % 24,60 pay verileceği, ayrıca bu pay oranına ilave olarak işletmeci tarafından İdareye 1.000,00 TL kira bedeli ödeneceği kararlaştırılmıştır.Öncelikle belirtmek gerekirki, 5393 sayılı Belediyeler Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen belediyelerin görevleri arasında tıbbi atık sterilizasyon işi bulunmadığı gibi taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalı şirket işi kendi nam ve hesabına yürütecek olup, işletme rizikosu kendisine aittir. Diğer yandan, davalı ... bu yeni işyerinde işçi çalıştırmamaktadır. Söz konusu tıbbi atık sterilizasyon işinin tamamı davalı şirkete verilmiştir. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olarak nitelendirilmesi mümkün olmadığından, davalı Belediyenin dava konusu alacaklardan sorumlu tutulmasının doğru olmadığının anlaşılmasına göre davanın davalı ... bakımından husumet yönünden reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22828, Karar No: 2016/2258, Tarih: 15.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22828 E.  ,  2016/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/951-2014/581

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3552, Karar No: 2012/5190, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3552 E.  ,  2012/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10/04/2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 317 ada 2 sayılı 113,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ...’nun zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir..

Davacı ... Yönetimi 25/02/2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 317 ada 2 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın tek katlı kargir ev niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22025, Karar No: 2008/9118, Tarih: 12.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/22025 E.  ,  2008/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2007

Davacı, sigortalı süreler hariç ilk prim kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından dava tarihi olan 14.3.2007 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile,  davacının 01.05.1998-31.12.2001 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.Somut olayda davacı, Ziraat Odasında 1995 yılından  itibaren, Pancar Ekicileri Kooperatifinde 1976 yılından itibaren kayıtlı olması nedeniyle davacının tarımsal faaliyetinin kesintinin bulunmadığı 1.1.2002-14.3.2007 tarihleri arasındaki dönem de  devam ettiği 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesinde belirtilen bu kayıtlardan anlaşılmasına göre,  Mahkemece,  ilk prim kesintisini takip eden ay başı olan 01.05.1998 ila 14.03

.Somut olayda davacı, Ziraat Odasında 1995 yılından  itibaren, Pancar Ekicileri Kooperatifinde 1976 yılından itibaren kayıtlı olması nedeniyle davacının tarımsal faaliyetinin kesintinin bulunmadığı 1.1.2002-14.3.2007 tarihleri arasındaki dönem de  devam ettiği 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesinde belirtilen bu kayıtlardan anlaşılmasına göre,  Mahkemece,  ilk prim kesintisini takip eden ay başı olan 01.05.1998 ila 14.03.2007 tarihleri arasında  davacının 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, 01.05.1998-31.12.2001 tarihleri arasındaki dönem için  tespit kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  12.06.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.