muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17742, Karar No: 2013/18203, Tarih: 03.07.2013

1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek ceza miktarındaki kazanılmış hakkı saklı tutularak eleştiri konusu yapılan hususunda bozma nedenleri arasında gösterilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 10.04.2013 gün, 2012/22711, 2013/7627 bozma kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığından tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 13 ay 10 gün hapis cezası tayini,

2-Geçmişinde olumsuzluk bulunmayan ve suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiğine ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi ve belgesi olmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi gereğince sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatın oluşup oluşmadığı hususunu irdeleyen yasal ve yeterli gerekçeye dayandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d’ bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde söz konusu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1919, Karar No: 2011/3299, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/1919 E.  ,  2011/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 15.03.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/127, Karar No: 2010/1097, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/127 E.  ,  2010/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.10.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa muhdesat şerhinin tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 119 ada 9 parsel sayılı taşınmazı üzerine yaptığı binanın, Davalıya ait 119 ada 10 parsel sayılı taşınmaza 68 m² taşkın olduğunu, taşkınlığın taşınmazın kendisine ait olduğunu zannettiğinden kaynaklandığını, binanın değerinin taşınmazın zemin değerinden daha yüksek olduğunu ve iyiniyetli olduğunu belirterek Türk Medeni Kanununun 725. maddesi hükmü gereğince taşkın kısmın uygun bir bedel karşılığında davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline, tescil mümkün olmadığı takdirde evin mülkiyetinin davacıya ait olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece şerhin yazılmasına ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebinin belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesinin yasal dayanağı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesiyle Türk Medeni Kanununun ilgili maddeleri ve ayrıca özel bazı yasalar ile tapu sicil tüzüğüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 33. maddesi hükmünce bu kanunun 14, 15,17, 18, 20 ve 21. maddelerinin kadastro çalışma alanı dışında bulunan yerlerdeki taşımaz mallar hakkındaki davalarda da, uygulanacağı kabul edilmiş, diğer bir anlatımla, Kadastro Kanununun 19. maddesi genel hükümler arasında sayılmamıştır. Dolayısıyla Kadastro Kanununun uygulanmasını gerektirmeyen bir alanda yasanın 19. maddesine dayanılarak muhdesat belirlenmesi yapılamaz. Böyle olunca, muhtesatın beyanlar hanesine yazılması talebinin reddi yerine somut olaya ve yasaya uygun düşmeyen bazı nedenlerle Genel Mahkemede hüküm altına alınması doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/2334, Karar No: 2017/6128, Tarih: 25.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2334 E.  ,  2017/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2012 gün ve 2011/1-2012/135 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 28.03.2012 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 03.04.2012 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesince 20.05.2014 tarihinde TCK'nın 191/1, 62/2, 51/3 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa suça sürüklenen çocuğun bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya bu suçu daha önce işlediği suçtan verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen

TCK’nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmesinde;

b) Suça sürüklenen çocuk bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması karşısında;

Yukarıda anılan ihbara konu suça ilişkin mahkemesince uyarlama yapılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu, dolayısıyla ihbara konu bu karar nedeni ile hükmün açıklanması koşullarının oluşmadığı ancak, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydının incelenmesinde; deneme süresi içinde 16.07.2014 tarihinde işlediği TCK’nın 151/1, 116/4,142/2-h maddelerine uyan suç nedeniyle Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 gün ve 2014/504-2015/78 sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun gece ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3- Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19942, Karar No: 2014/20082, Tarih: 01.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19942 E.  ,  2014/20082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; sanığın, gerçekte bal ticareti yapmadığı halde ... tarafından düzenlenen ve sahte olduğu anlaşılan müstahsil makbuzunu satmış olduğu bal karşılığında aldığını beyan ederek .... Müdürlüğü’ne ibraz etmek suretiyle 4.200,00 TL parayı haksız yere alarak dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilmiş ise de; sanığın savunmalarında üretmiş olduğu balları sattığını, karşılığında müstahsil makbuzu aldığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, il tarım müdürlüğü görevlilerince sanığın 240 adet arılı kovanının bulunduğunun ve bu kovanların satmış olduğu balı karşıladığının tespit edilmesi, ibraz edilen müstahsil makbuzu üzerinde herhangi bir silinti, kazıntı ve oynama olmaması, dosya kapsamından sanığın bal üretimi yaptığının sabit olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın savunmasının aksine, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6134, Karar No: 2013/11457, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6134 E.  ,  2013/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine, ....Genel Müdürlüğü vekili ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine dava dosyasının verilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri imzalı rapor alınması,

2) Ziraat uzmanı tarafından çekişmeli taşınmazdaki (kesilmiş ağaçların kökleri dahil) kök ve ağaçların sayısının açıklandığı ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4933, Karar No: 2014/14723, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/4933 E.  ,  2014/14723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçunun, ...Üniversite Hastanesinde hemşire olarak çalışan yakınanın, soyunma dolabına bıraktığı çantasından işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-a maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 142/1-a-b maddesiyle uygulama yapılması gösterilen gerekçe karşısında sonuca etkili görülmediğinden,

Sanığın adli sicil kaydındaki cezaların infaz edilip edilmediği, yerine getirilmiş ise, infaz tarihleri araştırılıp, denetime olanak sağlanması bakımından bu ilamların onaylı örneği dosyaya getirtilerek sonucuna göre; 5237 sayılı yasanın 58/6-7. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17519, Karar No: 2013/22553, Tarih: 23.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17519 E.  ,  2013/22553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 5233 sayılı yasa çerçevesinde zararının tazmin edilmesi için idareye başvurduğunu, Zarar Tespit Komisyonu tarafından 22.450,00 TL'nin ödenmesine karar verildiğini bu karar üzerine taraflar arasında 12.04.2007 tarih 2530 sayılı Sulhname imzalandığını, daha sonra dosya tetkik edildiğinde bir takım hatalar yapıldığı davacının taşınmazının beyan ettiği miktardan (23.000 m²) daha az (5.006 m²) yüzölçümünde olduğunun tespit edilmesi üzerine yeniden yapılan hesaplama sonucu yaklaşık 18.000 m2 tarım alanı için 17.564,00 TL fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığını bu miktarın ödeme tarihi olan 14.02.2008' den itibaren işlemiş yasal faiziyle birlikte idareye iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın idare mahkemesinin görevi alanında olduğunu, mahkeme aksi kanaatte ise gayrimenkulun bulunduğu yer itibariyle Mutki mahkemelerinin yetkili olduğunu,bu nedenle öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini, yetkisizlik kararı verilmez ise müvekkile haksız bir ödeme yapılmadığını, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ikametgah adresinin .. olduğu, yine davalı tarafından süresinde yetki itirazında bulunduğu, her davanın, dava açıldığı tarihteki hal ve şartlara göre değerlendirileceğinden ve davalının uyap sisteminden alınan nüfus kaydında adresinin Kültür Mah. Şanlı Cad. N:100.. olması, Hasköy ilçesinin adli yönden ...'a bağlı olması nedeniyle yetkili Mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda, davalının ikametgahı Hasköy/... olduğundan, genel yetki kuralı uyarınca ... mahkemeleri yetkilidir. Ne var ki, az yukarda açıklandığı üzere HMK.nun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalarda, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olacağına ilişkin özel bir yetki kuralı getirilmiştir. Davalı Bitlis Terör Zararları Komisyonuna müracaat etmiş ve zarar hesaplamasından sonra sulhname imzalanmıştır. Bu haliyle davacının talebi sulh sözleşmesinden kaynaklanan para alacağına ilişkin olup, BK. 73.maddesi gereğince de aksi kararlaştırılmadıkça borcun alacaklının ödeme zamanında ikamet ettiği yerde ödenmesi gerekir. Öyle olunca, alacaklının ikametgahı olan ve sözleşmenin ifa edileceği Bitlis Mahkemelerinde dava açılabilir. Bu nedenlerle davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü ile işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.