muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7648, Karar No: 2015/15396, Tarih: 15.12.2015

1- Davacı ........lu ve müştereklerinin kök kayıt malikinin mirasçısı olup olmadığı: Karşı taraf, kayıt maliki ile davacı ........ve müşterekleri ile murisi ..... Hanım arasında irs ilişkisi olmadığını ileri sürmüşlerse de; davacı ......ve müştereklerinin mirasçısı oldukları hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Tereddüt karşı tarafın iddia ettiği gibi .....'ın tapu maliki ......’nin kızı olup olmadığı konusundadır. Dosyada ........nüfus kaydı mevcut olup, bu kayıtta baba adı ......’dir. Tapu kayıtlarında ise “.....” olarak geçmektedir. Ancak ibraz edilen ve Osmanlı arşivleri ile şer’i sicil kayıtları üzerinde yapılan araştırmanın yer aldığı klasör içindeki belgeler arasında yer alan 1303 tarihli vekaletnamede; vekil eden olarak “., .... Bedrettin Mahallesi sakinlerinden.....adı geçmektedir. ...........................Habibe Hanım'ın kardeşi olduğu sabittir. Yine şer’i sicil defterinde kayıtlı Şevket Ağaya ait bir dilekçede “Hacı Fevzi ..................” ve “kız kardeşim Habibe Hanım İbnetü .... yazılıdır. Yine aynı belgeler içerisinde yer alan ...ve ... Nezaretinin Sadaret Makamına sunduğu 4 Nisan 1311 tarihli tezkerede “......Mütevefta ...............uhdei tasarrufunda bulunan .........” ifadeleri yer almaktadır. Bu ve benzeri kayıtlardan ........’nin aynı kişi ve Habibe Hanım'ın ... .....) .....’nin kızı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalı tarafın kayıt maliki ile davacı ..... ve müştereklerinin murisi ....arasında irs ilişkisi olmadığına ilişkin iddiasında isabet bulunmamaktadır.

2- Çiftlik tapu kayıtlarının nitelikleri ile Arazi Kanunnamesinin uygulanıp uygulanamayacağı: Çiftlik tapu kayıtlarının oluşumunda geçen Mihrişah Valide Sultan Vakfı, bir hanedan vakfı olup, bu gibi vakıflar çerçevesinde yapılan tahsisler, bugünkü anlamı ile mülkiyetin (eski tabirle rakabenin) tahsisi değil, miri arazinin gelirinin tahsisi niteliğindedir. Padişah tarafından; arazinin özel mülkiyete geçirilerek vakıf kurulmasına (sahih vakıf) izin verilmemiş, arazinin gelirinin vakıf amacına tahsis edilmesine (gayrisahih vakıf) izin vermiştir. Yani; arazi miri arazi niteliğindeki arazilerden olup, kurulan vakıf da gayrisahih nitelikli vakıflardandır ve olayda 1858 tarihli Arazi Kanunnamesinin uygulanmasına, tapu kayıtlarının oluşum şekli itibariyle bir engel bulunmamaktadır.

Yine, Arazi Kanunnamesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığını saptamak amacıyla, davacı Firuzan Topaloğlu ve müştereklerinin dayanaklarını oluşturan çiftlik tapu kayıtlarının hukuki değerlerini kaybedip kaybetmedikleri yönünden yapılacak değerlendirmenin her bir taşınmaz yönünden ayrı ayrı yapılması zorunludur. Bir parsel ve zilyet yönünden hukuki değerini koruyan tapu kaydının diğer bir parsel yönünden hukuki değerini kaybetmesi mümkün olup, tapu kayıtlarının tüm parseller yönünden genel geçerli bir değerlendirmeye ve kabule tabi tutulmasında isabet bulunmamaktadır.

3- 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunnamesinin tespit ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunup bulunmadığı ve şartları mevcut olduğu takdirde uygulanıp uygulanamayacağı: Medeni Kanun’un 4 Ekim 1926 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra Arazi Kanunnamesinin Medeni Kanun’a aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte bulunup bulunmadığı uzun süre tartışılmıştır. Bazı hukukçular Medeni Kanun'un taşınmaz mal mülkiyetini yeni baştan düzenlediğini, 864 sayılı Uygulama Kanunu’nun 43. maddesi ile Arazi Kanunnamesinin yürürlükten kaldırıldığının kabul edilmesi gerektiğini savunmuşlarsa da; tatbikatta Arazi Kanunnamesinin Medeni Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte bulunduğu kabul edilmiş, uygulamada istikrarlı olarak bu yönde sürdürülmüştür. Arazi Kanunnamesinin Medeni Kanun’a aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte olduğunu kabul eden hukukçular; 864 sayılı Uygulama Kanunu’nun 43. maddesinde “Mecelle” açıkça yürürlükten kaldırıldığı halde, Arazi Kanunnamesinin kaldırılan kanunlar arasında sayılmamasını, Medeni Kanun’un kabulünden sonra, ancak yürürlüğünden önce kabul edilen 02.05.1926 tarih 87 sayılı Kanunla Arazi Kanunnamesinin 68, 69, 70, 71, 74, 76, 84 ve 85. maddeleri yürürlükten kaldırıldığı halde diğer maddelerin yürürlükte olduğunun kabul edilmiş bulunduğunu, Yargıtay’ın 27.01.1943 tarih 5/7 ve 09.02.1944 tarih 4 numaralı İçtihadı Birleştirme Kararları ile 28 Şubat 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 36. maddesi ile Arazi Kanunnamesinin 97, 98, 99, 100, 101, 102 ve 105. maddelerinin yürürlükten kaldırılmasını görüşlerine dayanak yapmışlardır. Dairemiz de Arazi Kanunnamesinin Medeni Kanun’a aykırı düşmeyen hükümlerinin, bu arada Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddelerinin yürürlükte olduğunu kabul etmiş ve uygulamasını bu yönde sürdürmüştür. Daha önceki dönemlerde gayrimenkul davalarına bakmakla görevli bulunan Yargıtay Dairelerinin de benzer uygulamalarda bulunmuş oldukları bilinmektedir. Bu durumda davaya konu parselin tespiti ve dava tarihi itibariyle, Medeni Kanuna aykırı düşmeyen Arazi Kanunnamesinin hükümlerinin bu arada Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddelerinin yürürlükte bulunduğunun kabulü ile olayda anılan yasa hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin araştırılıp tartışılması zorunludur.

4- Marmaris Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan tapu kaydı kapsamının belirlenmesi işleminin tarafları bağlayıp bağlamayacağı: Söz konusu dosyada davacı....... ve müşterekleri taraf olsa da, davalı tarafın taraf olmaması ve kapsam belirleme işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde yazılı ilkelere uyularak yapılmamış bulunması nedeniyle kendilerini bağlamayacağı açıktır.

4- Marmaris Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan tapu kaydı kapsamının belirlenmesi işleminin tarafları bağlayıp bağlamayacağı: Söz konusu dosyada davacı....... ve müşterekleri taraf olsa da, davalı tarafın taraf olmaması ve kapsam belirleme işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde yazılı ilkelere uyularak yapılmamış bulunması nedeniyle kendilerini bağlamayacağı açıktır.

5- Dayanılan kayıtların kapsamının nasıl belirleneceği: Belirtildiği üzere davacı......ve müşterekleri çiftlik tapu kayıtlarına dayanmıştır. Dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması nedeniyle dayanılan kayıtlar hudutları ile değil miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesinde yazılı “harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tesbit yapılır.” hükmü karşısında; arazinin ve sınırlarını yukarıda belirtilen özelliği nazara alındığında kayıtların sınırlarını sabit kabul edip buna göre hüküm kurmak mümkün bulunmamaktadır. Anılan dosyada yapılan kapsam belirlemesinin doğru ve tarafları bağlayıcı olduğu yolundaki iddia bu nedenlerle usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

6- Taşınmaz üzerindeki davalı tarafın zilyetliğinin niteliği: Davacı ....... ve müşterekleri vekili, çekişmeli taşınmaz üzerindeki karşı taraf zilyetliğinin kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu, malik sıfatıyla kullanmanın söz konusu olmadığını iddia etmişlerse de bu yönde inandırıcı delil ibraz edemedikleri gibi, karşı tarafın arazi üzerindeki zilyetliklerinin kendilerine teb’an ve kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ispat da edememişlerdir.

6- Taşınmaz üzerindeki davalı tarafın zilyetliğinin niteliği: Davacı ....... ve müşterekleri vekili, çekişmeli taşınmaz üzerindeki karşı taraf zilyetliğinin kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu, malik sıfatıyla kullanmanın söz konusu olmadığını iddia etmişlerse de bu yönde inandırıcı delil ibraz edemedikleri gibi, karşı tarafın arazi üzerindeki zilyetliklerinin kendilerine teb’an ve kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ispat da edememişlerdir.

7- Taşınmaz üzerindeki davalıların zilyetliğinin kaydın hukuki kıymetinin kaybı için yeterli olup olmadığı: Arazi başında yapılan her iki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve zilyet tanıkları çekişmeli taşınmazın atalarından itibaren davalılar ve öncüllerinin kullanımında olduğunu, davacı tarafa icar verildiğini veya taşınmazın davacı tarafa teb'an kullanıldığını bilmediklerini bildirmişlerdir. Dosya kapsamından taşınmazın insan ömrünü aşan bir süredir davalı tarafça malik sıfatıyla kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu süre içerisinde davalının zilyetliği hiçbir şekilde itiraza uğramamıştır. İnsan ömrünü aşan bir süredir araziyi kullanan davalı tarafın daha öncede bu yeri kullandığının kabulü zorunlu ve hayatın olağan akışı gereğidir. İnsan ömrünü aşan bir süre önce cereyan eden olaya tanık bulmak imkansızdır. Davalı taraftan böyle bir talepte bulunmak da hukuka uygun değildir. Dosyaya sunulan uzman ziraatçı bilirkişi raporuna göre de çekişmeli taşınmaz, kadim tarım arazisi niteliğindeki yerlerdendir. Bu durumda davalının taşınmaz üzerindeki zilyetlik süresinin Arazi Kanunu’nun 20. maddesinde öngörülen süreye ulaştığının kabulü zorunlu bulunmaktadır.

8- Tapu kayıtlarının kapsamının belirlenmesine gerek olup olmadığı: Yukarıda da belirtildiği üzere tapu kayıtlarının uygulanması ve kapsamlarının belirlenmesi yeterli ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Ancak dosya kapsamından taşınmazın Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 1926 tarihinden önce 10 yıldan fazla süre ile davalı tarafça zilyet edinildiği, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonrada kadastro tespitine kadar kesintisiz devam ettiği, bu suretle tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiği, mülk edinme şartlarının davalı yararına gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Tapu kaydı hukuki kıymetini kaybettiğine göre, kaydın mahalline yeniden uygulanıp kapsam belirlenmeye çalışılmasında bir yarar bulunmamaktadır.

Bu ilkeler nazara alınarak değerlendirme yapıldığında; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, davacının dayandığı tapu kayıtlarının değişebilir sınırlı olup miktarı ile geçerli bulunmasına, bir an için dayanılan kayıtların çekişmeli parseli kapsadığı kabul edilse bile, davalı tarafın 743 sayılı Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten önce 10 yılı aşkın süre taşınmaz üzerinde zilyet oldukları, bu zilyetliğin Medeni Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonrada hiç itiraza uğramadan aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla tespite kadar devam ettiğinin saptanmış bulunmasına, davacılar ve bayilerinin taşınmaz üzerindeki davalı taraf zilyetliğine sessiz kalıp, çekişme yaratmamalarına, davalı tarafın insan ömrünü aşan zilyetliklerinin davacı tarafa teb’an ve kiracılık sıfatına dayalı olduğunun kanıtlanamamış olmasına, davalı tarafın uzun süreli malik sıfatı ile kullanmaları karşısında Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 4 Ekim 1926 tarihinden önce uygulanmakta bulunan ve Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonrada Medeni Kanun'a aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte olduğu kabul edilen Şevval 1274 tarihli Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddelerine göre tapu kayıtlarının davalı taraf yararına hukuki kıymetini kaybetmiş bulunmasına, taraflar arasındaki uyuşmazlığın iktisap şartlarının oluştuğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerektiğinin hukukun temel ilkeleri arasında yer almış olmasına, mahkemece toplanan delillerin belirtilen yasa hükümleri nazara alınarak değerlendirme yapılıp sonuca gidilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik tespit edilememiş olmasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin temyiz edenlerden alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren aleyhine temyiz olunanlara verilmesine,

temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/11165, Karar No: 2017/877, Tarih: 07.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11165 E.  ,  2017/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASLİ MÜDAHİL : Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/61 Esas- 2013/215 Karar (...Asliye Ceza Mahkemesi 2015/719 Esas- 2015/773 Karar) sayılı dava dosyasında suça konu taşınmaz ile davacının adına tescili istediği eldeki davaya konu taşınmazın aynı olup olmadığının her iki dosyada yer alan bilirkişi raporlarındaki haritaların bilirkişi marifetiyle çakıştırılması suretiyle tespit edilmesi,

2) 1953 – 1954 ve 1975 yıllarına ait hava fotoğrafları ile bunlardan elde edilen memleket haritaları 1990 – 1995 yıllarına ait hava fotoğrafları ve memleket haritaları bulundukları yerden getirtilerek, memleket haritaları ve hava fotoğraflarının ölçeklerini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, temyize konu taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri, ayrıca, hava fotoğraflarının, stereoskop aletiyle incelenerek, temyize konu taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık oranı, zeytin ağaçlarının yaşı, sayısı, aşılı olup olmadıkları ve taşınmaz üzerindeki konumu ile taşınmaz içerisindeki dağılımı vb) tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı ve kullanım durumunu belirtir şekilde bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7359, Karar No: 2018/12310, Tarih: 30.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7359 E.  ,  2018/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sokak üzerinde park halinde bırakılan motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu halde ayrıca b bendinin de gösterilmesi sonuca etkili olmayan fazlalık kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29631, Karar No: 2023/9344, Tarih: 04.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/29631 E.  ,  2023/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/421 E., 2015/587 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A)... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2014/421 Esas, 2015/587 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, aynı maddenin son fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B)Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.01.2021 tarihli ve 2016/127156 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın çek keşide eden şirketin sahibi olması, çeki düzenlediğini, imzaladığını kabul etmesi, çekin sahte olmaması nedeniyle sanığın eyleminin dolandırıcılık olamayacağına sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; bilişim sistemleri ile banka ve kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık eyleminin somut delile dayanmaması, taraflar arasında rızai bir sözleşmenin oluşu, bu durumun ticari bir amaç gütmesi, özel hukuk ilişkisinden doğan eylemler nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; bilişim sistemleri ile banka ve kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık eyleminin somut delile dayanmaması, taraflar arasında rızai bir sözleşmenin oluşu, bu durumun ticari bir amaç gütmesi, özel hukuk ilişkisinden doğan eylemler nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 13.02.2014 tarihinde sanıklar ... ile ...'in katılan ...'nin yetkilisi olduğu vakfa ait ... adresinde bulunan üç katlı müstakil kısmen eşyalı villayı yazılı sözleşme ile kiraladıkları, tarafların yıllık 60.000 Euro kira bedeli ve 10.000 Euro depozitonun peşin olarak ödeneceği konusunda anlaştıkları halde ödemenin EFT yoluyla en kısa sürede yapılacağını söyleyip teminat olarak dava konusu Yapı Kredi Bankası Merkez Plaza şubesine ait keşidecisi ... Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti olan ... emrine düzenlenmiş Keşide yeri İstanbul olan 16.06.2014 tarihli 150.000 TL değerindeki çeki verdiği, katılanın sanıklara güvenmesi nedeniyle evin anahtarlarını teslim ettiği, aradan geçen zamana rağmen evin bir yıllık kira bedeli ve depozitonun ödenmemesi nedeniyle katılanın sanıkları telefonla aradığı ancak çeşitli bahanelerle oyalandığı, 28.02.2014 tarihinde sanıkların ev ile birlikte kiraladıkları koltuk takımı ve beyaz eşyaları üçüncü kişiye sattıkları, bu satımdan haberdar olan katılanın çeki bankaya ibraz ettiğinde çek bedelininin katılana ödenmediği bu suretle sanıkların bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanıklar ... ve ... savunmalarında özetle; katılan ile aralarında kira sözleşmesi düzenlendiğini, dava konusu çeki katılana yıllık kira bedeli olarak verdiklerini, sanık ...'nin keşideci şirketin yetkilisi olarak çeki imzaladığını, eski eşyaların satımı konusunda katılanın sözlü rızası olduğunu beyan ederek suçlamayı inkar etmişlerdir.

3. Yapı Kredi Bankasının 15.07.2015 tarihli müzekkeresinde, dava konusu çekin keşidecisi ... Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti.ni yönetmeye 20.03.2013 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile münferit yetkili kişinin ... olduğu, sanık ...'ye ait bir yetkinin tespit edilemediği bildirilmiştir.

4. Katılan ... beyanında, yetkilisi olduğu vakfa ait villayı 60.000 Euro yıllık kira bedeli 10.000 Euro depozito bedeli olmak üzere 70.000 Euronun peşin olarak ödenmesi karşılığında sanıklara 13.02.2014 tarihinde kiraya verdiğini, ancak önce EFT yoluyla ödeme yapacaklarını beyan edip teminat olarak 150.000 TL bedelli dava konusu çeki verdikleri halde aradan geçen zaman içinde çeşitli bahanelerle ödemeyi gerçekleştirmedikleri, ev ile birlikte sanıklara teslim ettiği eşyaların sanıklar tarafından satıldığını duyması üzerine çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin banka tarafından ödenmediğini, eşyaları satabileceklerini söylemediğini, sanıklardan şikâyetçi olduğunu, katılmak istediğini ifade etmiştir.

5. 13.02.2014 tarihli kira sözleşmesi, Yapı Kredi Bankasının suç tarihinde şirket yetkilisinin ... olduğunu, sanık ...'nin keşideci şirketi temsil yetkisi olmadığını bildirir müzekkeresi ve konuya ilişkin Ticaret sicili gazetesi sureti dosya arasına alınmıştır.

6. UYAP kayıtlarının sorgulanmasında, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2015 tarihli 2014/894 Esas, 2015/469 Karar sayılı kararı ile ''sanıkların ... adresinde bulunan 3 katlı binayı 13.02.2014 tarihinde kiraladıkları, ancak sözleşme bitiminde kiralanan villada bulunan 5 adet klima motorunun teslim etmedikleri bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri'' kabul edilmiş, anılan kararın sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan ) 15. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli 2019/12130 Esas, 2020/2410 Karar sayılı kararı ile, ''sair yönleri incelenmeyen hükmün güveni kötüye kullanma suçunun hüküm tarihinden sonra uzlaşmaya tabi hale gelmesi nedeniyle bozulmasına'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanıklar ... ve ...'in üç katlı yeri eşyaları ile kiralayıp,13.02.2014 tarihli sözleşmeyi imzaladıkları, sözleşme gereği kira bedeli ve depozitonun peşin ödenmesi gerekirken dava konusu çeki katılana verdikleri ancak keşideci ... Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti'ne ait çeki keşide etme yetkisinin münferiden ...'a ait olduğu halde çekin sanık ... tarafından keşide edildiği, sanık ...'nin çek keşide etme yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından Mahkemenin resmi belgede sahtecilik işlendiğine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden