muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12739, Karar No: 2010/16926, Tarih: 28.12.2010

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, malikhanesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak davanın esasının incelenmesi gerekirken kadastro tespitine itiraz davalarının, taşınmaz zilyetlerine karşı açılabileceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de, taşınmazların malikhaneleri açık olduğu halde tespit gibi tesciline şeklinde hüküm kurulması da yanlıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27342, Karar No: 2015/18435, Tarih: 05.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27342 E.  ,  2015/18435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu silahı bulup ikametine getiren sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, cezanın ertelenmediğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4039, Karar No: 2019/4219, Tarih: 06.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/4039 E.  ,  2019/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2, 116/2 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 19.06.2012 tarihinde duran ancak deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 30.05.2013 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 6 yıllık zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 11 ay 11 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 15.02.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 06/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/706, Karar No: 2020/7623, Tarih: 25.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/706 E.  ,  2020/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...,...

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; davacılar ... ve ...'nin yargılama esnasında reşit olduğu anlaşıldığından; öncelikle davacılar vekilinin yetkilendirildiğini gösterir vekaletname bulunması halinde dosyaya eklenmesi, vekaletname bulunmaması veya dosyaya sunulmaması halinde gerekçeli kararın davacılar ... ve ...'ye tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, bu süre içerisinde davacılar tarafından temyiz dilekçesi sunulması halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/2719, Karar No: 2013/20191, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2719 E.  ,  2013/20191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2012 gün ve 2011/462-2012/240 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle dava HUMK.'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dava dilekçesinde davalı ...'in adresi "... Sokak, ... Hikmet Apt., No: 59/8 Maltepe ..." olarak gösterilmiş, dava dilekçesi ve duruşma günü gösterilen adrese gönderilmiş, ancak tebligat PTT görevlisi tarafından tespit edilen "... Caddesi 34/11" adresinde yapılmıştır. Ayrıca davalı, daha sonra istifa eden vekiline vekalet verirken adresini "..., ... Sokak, No:11 Maltepe/..." olarak belirtmiştir. Gerekçeli karar tebligatı, anılan davalının kendisine daha önce dava dilekçesinin tebliğ edilemediği "... Sokak, ... Hikmet Apt., No: 59/8 Maltepe ..." adresinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmıştır. Bu durumda davalıya yapılan tebligatın geçerli olduğundan bahsedilemez. Mahkemece, gerekçeli kararın davalı ...'in daha önce tebligat yapılan adresinde ve vekaletnamede bildirdiği adreste (gerekirse Tebligat Kanununun 10. maddesine, olmadığı takdirde 35/2. maddesine göre) tebliğ edilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı T. Halk Bankası A.Ş vekili kararı temyiz etmişse de dosya içerisinde temyiz harcının yatırıldığına ilişkin belgeye rastlanmamıştır. 4603 Sayılı Kanunda Ziraat Bankası A.Ş., Halk Bankası A.Ş., Tasfiye Hâlinde Emlak Bankası A.Ş. aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. 4603 sayılı Kanunun 4684 Sayılı Kanunla değişik geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında getirilen harç muafiyeti, adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup, davalı Halk Bankası'nca temyiz harcının yatırılması gerekmektedir.

Öte yandan, dosya gönderme formunda, temyiz dilekçesinin kayıt tarihinin, davacı vekili tarafından verilen önceki tarihli temyiz dilekçesinin havale tarihi değil, davalı Banka vekilinin temyiz dilekçesinin havale edildiği 08.01.2013 olarak belirtildiği görülmüştür. Bu durumda davalı Banka vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilip kaydedilmediğinin araştırılması, temyiz defterine kaydedilmişse mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8658, Karar No: 2018/173, Tarih: 16.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/8658 E.  ,  2018/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında, 01/08/2012 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye aykırı olarak kiralananın davalı kiracı yerine üçüncü bir kişi tarafından kullanıldığını, davalı kiracıya sözleşmeye aykırılığın giderilmesi için 20/07/2015 tarihli ihtarname ile süre verildiğini, verilen sürede sözleşmeye aykırılığın giderilemediğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Akde aykırılık nedenine dayanılarak açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırı davranışın önemli ve doğrudan doğruya kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir Taraflar arasında 01/08/2012 tarihli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiraya veren tarafından gönderilen 20/07/2015 tarihli ihtarname ile; kiralananın üçüncü kişi tarafından kullanılmasının akde aykırılık teşkil ettiği belirtilerek ihtarnamenin tebliğinden itibaren 15 gün içinde akde aykırılığın giderilmesi istenilmiştir. Dava konusu kiralanan çatılı işyeri niteliğinde olduğundan davacı tarafından yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde, davalıya en az 30 gün süreli ihtar gönderilmesi gerekirken 15 gün süre verilmesi doğru değildir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3353, Karar No: 2020/427, Tarih: 21.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3353 E.  ,  2020/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ...Mobilya İnş Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 11. Tüketici Mahkemesinden verilen 05/05/2015 tarih ve 2013/3358-2015/1061 sayılı hükmün Dairemizin 25/01/2018 tarih ve 2015/28286-2018/555 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten satın aldığı üçlü lego koltuk takımında lekelenme, zedelenme ve delikler oluştuğunu ayrıca orta sehbasının da ayıplı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmaksızın bu ürünlerin iadesi ile koltuk takımı için ödediği 2.383,00 TL ve orta sehba için ödediği 1.585,00 TL olmak üzere 3.968,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, daha sonra verdiği dilekçeler ile de tüm salon takımının değiştirilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı, teslim tarihinde ürünlerde bir sıkıntının olmadığını ve ayıp ihbarının geç yapıldığını, sehpa ile ilgili ne çeşit bir sorun olduğunun açıklanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ayıplı ürün bedeli 17.955,00’nin ayıplı ürünlerin iade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine dair verilen karar, davalının temyizi üzerine, Dairemizin 25/01/2018 tarih ve 2015/28286 Esas, 2018/555 Karar sayılı ilamı ile "davacının dava dilekçesinde ve miktar yönünden verdiği maddi hata dilekçesinde dahi yalnızca Lego koltuk takımı ve orta sehpayı fazlaya ilişkin hakları saklı tutmaksızın dava konusu etmiş olup, dava dilekçesi ile talep etmediği hususları daha sonra ıslah yoluyla dahi talep konusu edemeyeceği dikkate alınmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece, davacının dava dilekçesinde dava konusu ettiği ürünler yönünden işin esası değerlendirilmeksizin davacının son dilekçesi dikkate alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır" gerekçesiyle usulden bozulmuş; davalı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyanın incelenmesinde; mahkeme kararının usulden bozulması nedeniyle Dairemizce davalının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gerek duyulmamış olmasına rağmen, zuhulen bozma ilamında bu hususa yer verilmemiş olduğu davalının karar düzeltme talebi üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşılmıştır. Bu nedenle, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile, davalının temyiz itirazları yönünden ilama 2. bent olarak "bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına" şeklinde ibarenin eklenmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 25/01/2018 tarih ve 2015/28286 Esas, 2018/555 Karar sayılı bozma ilamına 2. bent olarak ”2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına" bendinin eklenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9124, Karar No: 2015/2255, Tarih: 30.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9124 E.  ,  2015/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafları ile bunlardan elde edilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen hava fotoğrafları ile bundan elde edilen memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (..... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı özel idare müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı ise mülkî amirlikten sorularak, mera tahsisi yapılmış ve yönetimsel işlemler tamamlanarak kesinleşmiş ise mera tahsis haritaları ve eki belgelerinin eksiksiz olarak getirtilerek dosyasına konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5767, Karar No: 2022/2323, Tarih: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5767 E.  ,  2022/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

A) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın 30.08.2009 tarihi itibarıyla mükellefiyet kaydını sildirmesine rağmen Ekim/2009 ve Nisan/2010 dönemlerinde sanıktan mal ve hizmet satın alındığına ilişkin Ba bildirim formları verildiğinin anlaşılması nedeniyle, en aleyhe kabulle suç tarihinin “31.12.2009” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2009 yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

1) Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, "Adı geçen iş yeri benim adıma kayıtlıdır, benim muhasebecim....ancak......'in açık kimlik bilgilerini bilmiyorum, benim yaptığım tüm alışverişler gerçektir, muhasebecim tüm faturaları düzenliyordu, karşıt inceleme raporlarındaki kişileri de tanımıyorum" şeklinde beyanda bulunması, karşıt incelemenin yalnızca 2009 takvim yılına yönelik yapılması, 30.08.2009 itibarıyla mükellefiyet kaydının sildirilmesine rağmen Ba bildirim formları ile Ekim/2009 ve Nisan/2010 dönemlerinde sanıktan mal ve hizmet satın alındığının beyan edilmesi, karşıt inceleme sırasında sanığın iptal ettirdiği fatura numaraları ile fatura düzenlenildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Sanığın faturalarını kullandığını beyan eden ..... Tekstil Elekt. İnş. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ile .... isimli mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden suça konu faturalar getirtilerek sanığa gösterilmesi, yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını bildirmesi halinde bilirkişi incelemesi yapılması,

b) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

d)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

a) En son Nisan/2010 döneminde sanıktan mal ve hizmet satın alındığının beyan edilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle "30.04.2010" olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında "2010" olarak yanlış gösterilmesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.