muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2980, Karar No: 2021/1661, Tarih: 24.02.2021

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının kendisine bozuk gıda satıldığına dair iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinafa başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; tüm dosya kapsamına göre, davacının iddiasının karşı tarafça kendisine satılan bir kısım ürünlerin esasen imha edilmesi gerekirken edilmediğine yönelik olduğu, davacı tarafından davalıdan 17.09.2013 tarih saat 08:45'de, 937585 nolu fatura ile 11490 ve 11643 ürün kodlu tavuk döner baton niteliğindeki emtiaları alındığı, oysa ki yangının 17.09.2013 tarihinde saat 13:50'de çıkmış olduğu, ayrıca davacı 00182 nolu barkodlu ürünlerin davalı yanca 18.09.2013 tarihli merkeze gönderildiği belirtilen sevk irsaliyesinde yer almadığını ileri sürmüş olsa da bu barkoda ilişkin fatura dosya kapsamında bulunmadığı, davacının istinaf dilekçesindeki ileri sürdüğü diğer hususlarda ispata muhtaç olduğu, şikayet üzerine davacıdan alınan numuneye ilişkin yapılan değerlendirme sonucu tanzim edilen 10.10.2013 tarihli raporda da ...Büfeden alınan tavuk döner numunesinin Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kritikler Tebliğine uygun olduğuna ilişkin tespitin yapıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/57, Karar No: 2016/3717, Tarih: 18.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/57 E.  ,  2016/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ile davalı şirketin ilgisi, iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği, feshin hangi tarihte yapıldığı konularında resmi kayıtlar ile dosya içeriği arasında çelişkiler bulunmaktadır.

Öncelikle davacının davalı işyerindeki çalışması SGK kayıtlarından görünmemektedir. Ayrıca dosya içeriğinde bulunan fesih bildirimi 13.06.2009 tarihini göstermekte ve fesih bildiriminin '' ... Bilgisayar'' isimli bir limited şirketi tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır.

Sözü edilen fesih bildiriminde ... Devlet Hastanesi ile ... Bölge Devlet Hastanesi'nin, Bölge Devlet Hastanesi bünyesinde birleştirilmesine karar verilmesi nedeniyle ihalenin 31.12.2009 olan bitim süresinden önce 1.6.2009 tarihinde bitirildiği bu nedenle davacının iş akdine son verildiği belirtilmiştir.

Davacı bu fesih bildirimi ile 13.06.2009 tarihinde iş akdine son verildiğini öne sürmektedir. Ancak SGK kayıtlarına göre fesih bildiriminin yapıldığı tarihte davacı, 4.5.2009 tarihinden beri çalıştığı bildirilen dava dışı ... ...Limited Şirketi isimli şirkette çalışmaktadır. Davacının dava dışı ... ...Limited Şirketindeki çalışması ise 31.07.2009 tarihine kadar sürmüştür. Davacının ... bilgisar...Ltd. Şti isimli fesih bildiriminde iş akdini fesheden şirket olarak ismi geçen şirketten çıkışı ise SGK kayıtlarına göre 31.05.2009 tarihinde bildirilmiştir.

Bu nedenlerle öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kayıtları, davacının fesih öncesi ve sonrası SGK kayıtlarında işveren olarak görülen şirketlerin sigorta işyeri kayıtları ve ticaret sicil kayıtları getirtilmeli, davacının iddia ettiği 13.06.2009 tarihinde bir fesih olup olmadığı belirlenmeli, ikinci olarak da davalı şirket ile davacının SGK kayıtlarında çalışması gözüken şirketler arasında organik bağ vb. gibi bir ilişkinin olup olmadığı araştırılmalı buna göre fesih var mı yok mu varsa hangi tarihte kim tarafından yapıldığı, bu fesih nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı davacının ... Devlet Hastanesi'nde çalıştığı döneme ait hizmet alım sözleşmeleri de getirtilerek değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7799, Karar No: 2021/3329, Tarih: 23.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/7799 E.  ,  2021/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçluların icra mahkemesine başvurusunda; konkordato davası sırasında verilen tedbir kararı gereğince takibin iptalini talep ettiği, mahkemece borçlulardan İmza Tasarım Mim. Ltd. Şti yönünden takibin iptaline diğer borçlular yönünden şikayetin reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ,ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin reddine hükmolunduğu, borçlulardan .... Mim.Müh. Emlak İnş. Katı Yakıt Taah. San. Ve Tic.Ltd Şti.’nin temyiz isteminde bulunduğu görülmektedir.

Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 28.09.2018 tarih, 2018/677 E. sayılı Geçici Mühlet Kararının “6” nolu bendinin ‘a’ fıkrasında; "7101 sayılı yasa ile değişik İİK nun 288/1 maddesi gereğince geçici mühlet kesin mühletin sonuçlarını doğuracağından İİKnun 294-295-296 ve 297. Maddelerinin uygulanmasına bu çerçevede mühlet içinde davacı şirket aleyhine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın her türlü ihtiyati tedbir,ihtiyati haciz ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına” şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K. m. 294/1. fıkrasında; ‘Mühlet içinde borçlu aleyhine 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hiçbir takip yapılamaz ve evvelce başlamış takipler durur, ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları uygulanmaz, bir takip muamelesi ile kesilebilen zamanaşımı ve hak düşüren müddetler işlemez’ denilmektedir.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan Kayseri 3. İcra Müdürlüğü’nün 2018/11956 E. sayılı takip tarihinin 12.10.2018 olduğu ve yine borçlu lehine verilen Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 3 (üç) aylık geçici konkordato mühlet konulu karar tarihinin 28.09.2018 olduğu, dolayısıyla borçlu aleyhine başlatılan şikayet konusu takip tarihinin geçici mühlet kararı sonrasında olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan Kayseri 3. İcra Müdürlüğü’nün 2018/11956 E. sayılı takip tarihinin 12.10.2018 olduğu ve yine borçlu lehine verilen Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 3 (üç) aylık geçici konkordato mühlet konulu karar tarihinin 28.09.2018 olduğu, dolayısıyla borçlu aleyhine başlatılan şikayet konusu takip tarihinin geçici mühlet kararı sonrasında olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; ilk derece mahkemesince; İİK 294. maddesine göre mühlet içinde hiç bir takip işlemi yapılamayacağı ilkesi gereği, borçlu .... Mim. Müh. Emlak İnş. Katı Yakıt Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti. yönünden şikayet konusu takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 09.09.2020 tarih ve 2018/3644 E. - 2020/1492 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA ), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15642, Karar No: 2013/2208, Tarih: 29.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15642 E.  ,  2013/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından, kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.01.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/8670, Karar No: 2007/9369, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8670 E.  ,  2007/9369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.2.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6545, Karar No: 2015/4909, Tarih: 05.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/6545 E.  ,  2015/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair...Çocuk Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli ve 2014/81 esas, 2014/463 sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından yapılan itirazın kabulüne dair... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2014 tarihli ve 2014/530 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında hâlen denetimli serbestlik veya tedavi kararı uygulananlar bakımından Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bu tedbirlerin uygulanmasına devam olunur.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanık hakkında mahkemesince denetimli serbestlik kararı verilmiş olduğu, bu tedbirin sanığın lehine olduğu gözetilerek itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 15.12.2014 tarih ve 2014/22533/74594 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2014 tarih ve 2014/417016 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Çocuk Mahkemesinin 25.06.2014 tarih ve 2014/81-463 sayılı kararının 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden önce verilmiş olduğu, karar tarıhından sonra yürürlüğe giren, TCK'nın 191. maddesinde değişiklik yapan ve 5320 sayılı Kanuna geçici 7. maddeyi ekleyen 6545 sayılı Kanun hükümlerine göre TCK'nın 7. maddesi gereğince Mahkemesince lehe kanun değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, ... Çocuk Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ilişkin... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2014 tarih ve 2014/530 Değişik iş sayılı kararında sonuç itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2014 tarihli ve 2014/530 Değişik iş sayılı kararı neticesi itibariyle usul ve kanuna uygun olup, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5475, Karar No: 2019/5339, Tarih: 18.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5475 E.  ,  2019/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin, zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.