muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10667, Karar No: 2019/19140, Tarih: 10.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10667 E.  ,  2019/19140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 6 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ve devamında TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın 1/2 oranında arttırılması gerekirken 1/4 oranında arttırılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce TCK’nın 116/2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/58, Karar No: 2016/3718, Tarih: 18.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/58 E.  ,  2016/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ile davalı şirketin ilgisi, iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği, feshin hangi tarihte yapıldığı konularında resmi kayıtlar ile dosya içeriği arasında çelişkiler bulunmaktadır.

Öncelikle davacının davalı işyerindeki çalışması SGK kayıtlarından görünmemektedir. Ayrıca dosya içeriğinde bulunan fesih bildirimi 13.06.2009 tarihini göstermekte ve fesih bildiriminin '' ... Bilgisayar'' isimli bir limited şirketi tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır.

Sözü edilen fesih bildiriminde ... Devlet Hastanesi ile ... Bölge Devlet Hastanesi'nin, Bölge Devlet Hastanesi bünyesinde birleştirilmesine karar verilmesi nedeniyle ihalenin 31.12.2009 olan bitim süresinden önce 1.6.2009 tarihinde bitirildiği bu nedenle davacının iş akdine son verildiği belirtilmiştir.

Davacı bu fesih bildirimi ile 13.06.2009 tarihinde iş akdine son verildiğini öne sürmektedir. Ancak SGK kayıtlarına göre fesih bildiriminin yapıldığı tarihte davacı, 4.5.2009 tarihinden beri çalıştığı bildirilen dava dışı ... ...Limited Şirketi isimli şirkette çalışmaktadır. Davacının dava dışı ... ...Limited Şirketindeki çalışması ise 31.07.2009 tarihine kadar sürmüştür. Davacının ... bilgisar...Ltd. Şti isimli fesih bildiriminde iş akdini fesheden şirket olarak ismi geçen şirketten çıkışı ise SGK kayıtlarına göre 31.05.2009 tarihinde bildirilmiştir.

Bu nedenlerle öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kayıtları, davacının fesih öncesi ve sonrası SGK kayıtlarında işveren olarak görülen şirketlerin sigorta işyeri kayıtları ve ticaret sicil kayıtları getirtilmeli, davacının iddia ettiği 13.06.2009 tarihinde bir fesih olup olmadığı belirlenmeli, ikinci olarak da davalı şirket ile davacının SGK kayıtlarında çalışması gözüken şirketler arasında organik bağ vb. gibi bir ilişkinin olup olmadığı araştırılmalı buna göre fesih var mı yok mu varsa hangi tarihte kim tarafından yapıldığı, bu fesih nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı davacının ... Devlet Hastanesi'nde çalıştığı döneme ait hizmet alım sözleşmeleri de getirtilerek değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1800, Karar No: 2009/7875, Tarih: 27.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/1800 E.  ,  2009/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık Belgesinin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararı davalı ...'e Yalova adresinde kardeşi ...'e temyiz dilekçesi ise aynı adreste oğlu ...'e tebliğ edilmişse de; tebligat evrakından muhatabın ...da ikamet ettiği anlaşıldığından yapılan bu tebligatlar Tebligat Kanunu 16. ve 20. madde hükümlerine aykırı olup geçersizdir. Karar ve temyiz dilekçesinin davalı ...'e usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanarak tebligat evrakları eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.27.04.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2821, Karar No: 2018/10659, Tarih: 09.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2821 E.  ,  2018/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükme dayanak yapılan soruşturma ve kovuşturma evraklarının asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay denetimine esas olacak şekilde soruşturma ve kovuşturma evraklarının bulunduğu dosyanın mümkünse aslı, mümkün olmaması halinde okunaklı ve onaylı fotokopisi dosya içerisine eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3901, Karar No: 2016/15758, Tarih: 30.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3901 E.  ,  2016/15758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları ve ihbar olunanlar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 05.04.2001-31.12.2012 temizlik elemanı olarak çalıştığını, davalılar arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, davalı ... Müdürlüğünün asıl işveren diğer firmaların ise alt işveren olduğunu, davacının alacaklarından birlikte sorumlu olduklarını, davacı ile davalılar arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi bulunduğunu, aylık ücretinin net 930 TL olduğunu, davacının haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, işveren sıfatlarının bulunmadığını, zaman aşımı itirazlarının bulunduğunu, temizlik işlerinin ihale yolu ile yapıldığını, ... genel şartname ve ... sözleşme uyarınca dava konusu taleplerle ilgili idarenin bir mükellefiyeti bulunmadığını, davacının alacaklarından diğer davalı ... Enerji Elektrik İnşaat Müşavirlik Emlak Gıda ve Temizlik Hizmetleri Taahhüt Tic Ltd Şti'nin sorumluğu olduğunu, davacının İpsala ilçesine görevlendirildiğini, İpsala'ya gitmek istemeyen davacının işten kendisinin ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Enerji Elektrik İnşaat Müşavirlik Emlak Gıda ve Temizlik Hizmetleri Taahhüt Tic Ltd Şti vekili, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 2. maddesi gereğince davacının İpsala ilçesinde görevlendirildiğini, bu durumun işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğunu, çalışma koşullarında esaslı bir değişikliğin bulunmadığını, davacının iş aktinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini ancak davacının işi kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ... ve ... Enerji Elektrik İnşaat Müşavirlik Emlak Gıda ve Temizlik Hizmetleri Taahhüt Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile ihbar olunan ... Tem. Hiz. Bilg. Hiz. Ltd. Şti. ve Sos Grup Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalılar yanında müdahil olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunanların kararı temyiz hakkı bulunmadığından ihbar olunan...Tem. Hiz. Bilg. Hiz. Ltd. Şti. ve Sos Grup Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, yatırdığı nispi temyiz harcının isteği halinde iadesine,

E) Gerekçe:

1-Davalılar yanında müdahil olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunanların kararı temyiz hakkı bulunmadığından ihbar olunan...Tem. Hiz. Bilg. Hiz. Ltd. Şti. ve Sos Grup Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, yatırdığı nispi temyiz harcının isteği halinde iadesine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı işçinin davalı işyerinde 05.04.2001-31.12.2012 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre, Mahkemece hizmet süresinin 11 yıl, 8 ay, 26 gün olarak kabul edilip kıdem tazminatının buna göre hesaplanması gerekirken 11 yıl, 10 ay, 26 gün üzerinden hesaplanması ve bu tutarın hüküm altına alınması hatalıdır.

4-İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli nedenlerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar yasal faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin Kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 2008/18826 E, 2008/14859 K).

Somut uyuşmazlıkta, iş akdinin devamı sırasında davacıya 30.04.2009 tarihinde kıdem tazminatı olarak net 3.435,07 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, avans niteliğindeki bu ödemenin kıdem tazminatı hesabından yasal faiziyle birlikte mahsubu gerekirken faizsiz olarak mahsup edilmesi isabetsizdir.

5-Davacının 100,00 TL ihbar tazminatı ve 3.081,76 TL yıllık izin ücreti olmak üzere toplam 3.181,76 TL’lik alacak talebi reddedilmiştir. Davada reddedilen alacaklar üzerinden yargılamada kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre hesaplanacak olan nisbi vekalet ücretinin maktunun altında kalması nedeniyle aynı tarifenin 12/1. maddesi dikkate alındığında maktu olan 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu miktarın altında olarak 100,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi tarifeye aykırıdır.

6-Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde, “Davacı tarafından yapılan 633,49 TL yargılama giderinin davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine,” denilmiş, bu sonuca nasıl ulaşıldığı denetime elverişli olarak açıklanmamıştır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması, dökümünün yapılmaması ve ayrıca davada kısmen kabul kararı verilmesine rağmen HMK’nın 326. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin kabul/redde göre paylaştırılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/95, Karar No: 2020/4885, Tarih: 10.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/95 E.  ,  2020/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 22/01/2019 tarih ve 2016/542 E- 2019/48 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/10/2019 tarih ve 2019/2516 E- 2019/1531 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin 01.03.2013 tarihi itibariyle 500.000,00 TL sermayeli bir şirket olduğunu, sermayenin 20 paya bölündüğünü, 10 paya isabet eden 250.000,00 TL sermayenin davacıya, 10 paya isabet eden 250.000,00 TL sermayenin ise kardeşi ...'a ait olduğunu, ortaklar kurulunun 01.03.2013 tarihli ve 2013/5 sayılı kararı ile şirket ana sözleşmesinin 4,5,6,7,11 ve 12. maddelerinin değiştirilmesine ve şirket sermayesinin 2.000.000,00 TL'ye çıkarılmasına karar verildiğini, kararın 27.03.2016 tarihli ticaret sicil gazetesinde tescil ve ilan edildiğini, davacının bu genel kurul toplantısından haberdar olmadığını, toplantı için herhangi bir ilan veya tebligatın yapılmadığını, toplantıya kendisinin katıldığı bildirilmiş ise de o tarihte Nazilli ilçesinde bile olmadığını, gündemin olmadığını, bütçe ve gelir tablosu ile faaliyet raporu sunulmadan kararlar alındığını, kanun ve ana sözleşmenin belirlediği şekilde toplanmayan genel kurulun almış olduğu kararların yok hükmünde olduğunu, doğmadığını ileri sürerek, 01.03.2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının yokluğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; şirketin 25.11.1992 tarihinde, ortakların anneleri olan ...'in kurmuş olduğunu, 25.000,00 TL'lik payın davacıya, 20.000,00 TL'lik payın dava dışı ...'a, 5.000,00 TL'lik payın ise ...'e ait olacak şekilde kurulduğunu, daha sonra şirket sermayesinin zaman zaman arttırıldığını, sermaye arttırımı için yapılan genel kurullara davacının annesi Mahiye'ye gönderdiği vekaletnameler ile katılarak temsil edildiğini, davacının 01.03.2016 tarihli genel kurula bizzat katılmadığını, vekaletnamedeki yetkisi ile annesi Mahiye'nin katılarak kararları imzaladığını, genel kurulun usulüne uygun olarak yapılıp, tescil ve ilan edildiğini, davacının 27.12.2014 tarihinden itibaren şirketin müdürü olduğunu, bu nedenle şirketin sermaye arttırımlarından ve genel kurul toplantılarından haberdar olduğunu, genel kurul toplantısında çağrının usulüne uygun olarak yapıldığını, toplantının usulüne uygun olarak icra edildiğini, sermaye arttırıldıktan sonra davacının payının değişmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılamaya iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; yokluğunun tespiti istenen genel kurul toplantısında emredici hükümlerle belirlenen kurucu unsurlar bakımından yokluğun tespitini gerektiren bir hal bulunmadığı ve bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ortağın davaya konu edilen 01.03.2013 tarihli genel kurul toplantısından sonra 19.03.2013 tarihinde sermaye artırımından payına düşen ve peşin olarak ödemesi gereken miktarı ödemiş, 31.12.2014 tarihinden itibaren şirketin müdürü olmuş, yokluğunun tespitini talep ettiği genel kurul kararı ile artırılan sermaye sonrasında oluşan hisse oranlarına göre hazırlanmış olan hazirun uyarınca icra edilen 21.04.2016 tarihli olağan genel kurul toplantısına bizzat katılmış, bu toplantıda 9 nolu karar ile kalan sermaye taahhüt borcunun en kısa zamanda nakten yatırılarak kapatılmasına itirazı olmadığı ve 01.03.2013 tarihli genel kurul toplantısından sonra makul bir süre içinde dava açmayıp, sessiz kaldığı ve 29.07.2016 tarihinde, işbu davayı açtığından TMK'nın 2. maddesi uyarınca dava açma hakkı düşmüş, 01.03.2013 tarih ve 2013/5 sayılı genel kurul toplantısının yokluğunu veya butlanını gerektiren bir nedenin bulumadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, yokluğunun tespiti istenilen 01.03.2013 tarihli genel kurula şirketin %50 hissesine sahip dava dışı ortak ile yine %50 hisseye sahip davacının verdiği 2002 tarihli vekaletnameye istinaden vekilinin katıldığı, toplantıda sermaye artırımı kararı alındığı, davacının taahhüt ettiği sermayenin 1/4'ünü bizzat bankaya davalı şirket hesabına yatırdığı, her ne kadar temyiz dilekçesinde banka dekontundaki yatıran imzasının da sahte olduğunu ileri sürmekte ise de 07.10.2016 tarihli dilekçesinde bu meblağı ödediğini kabul ettiği, bundan sonra yapılan 27.12.2014 tarihli genel kurulda müdür seçildiği ve 21.04.2016 tarihli genel kurula da bizzat katıldığı ve bu toplantıda kalan sermaye borcunun en kısa zamanda ödenmesi yolunda karar alındığı, davacıya 15.07.2016 tarihli ihtarname ile sermaye artırımından kaynaklanan bakiye borcun ödenmesi, ayrıca 01.06.2016 tarihli ihtarname ile de, şirket hesabından zimmete geçirdiği iddia edilen paranın ödenmesinin talep edilmesinden sonra işbu davanın 29.07.2016 tarihinde açılarak vekaletnamenin yönetmeliğe uygun olmadığının öne sürülmesinin TMK'nın 2. maddesinde yer alan hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunmasına göre, yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8842, Karar No: 2017/7115, Tarih: 02.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8842 E.  ,  2017/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09/03/2017 gün ve 2015/15885 - 2017/2062 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

Çekişme konusu ... ... mahallesi 1194 sayılı parsele ilişkin olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/02/2012 gün ve 2011/482 E. - 2012/241 K. sayılı ilamın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği halde ilamın infaz edilmediği, hangi nedenle infaz edilmediği, halen 1/3'er hisse oranında ..., ... ve ... üzerinde kayıtlı olduğu sözü edilen ilamın infaz edilerek kıyı kenarında kalan taşınmazın kaydının sicilden terkin edilerek sayfasının kapatılması buna ilişkin işlem sonucu oluşacak son kaydın çıkatılarak dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1416, Karar No: 2018/5812, Tarih: 08.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1416 E.  ,  2018/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, sanık ... için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ... hakkında atılı suçtan beraat, sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.