muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21301, Karar No: 2013/24038, Tarih: 16.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/21301 E.  ,  2013/24038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/03/2004-18/07/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum ve ... İnş.San ve Tic.Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 10/03/2004-18/07/2007 tarihleri arası davalılar nezdinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 25/05/2006-31/01/2007 tarihleri arasında davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri gereği bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır.Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurumca dikkate alınacağı belirtilmiştir. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında

veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına 10/05/2006 tarihinde davalı ... Evleri Konut Yapı Kooperatifi, 25/05/2006 tarihinde ... Kağıt ve İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin taşeronu olarak davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, 10-22/05/2006 tarihleri arası dönemin tamamı davalı kooperatif tarafından, 25/05/2005- 01/11/2006 tarihleri arası dönemdede davalı ... Ltd. tarafından kısmi bildirim yapıldığı, mahalle muhtarlığı tarafından düzenlenen belgede davacının 2004/Mart ayı ile 2007/şubat ayları arası çalıştığının belirtildiği, dönem bordrolarının kısmi olarak getirtildiği, davacının gösterdiği tanıklar beyanlarında, söz konusu kooperatif inşaatının karşısında ikamet ettiklerini ve davacının 2004-2007 arası burada çalıştığını, davalı tanıklarından bazıları, davacının 2006 yılında 3-4 ay kadar çalıştığını, diğer bir davalı tanığı ise, 2005/Mayıs ayından itibaren 1,5 yıl kadar davalı kooperatifin tesisat işini yaptığını, bu süre boyunca davacının geceleri orada çalıştığını belirttikleri, yapılan kolluk araştırmasında komşu işyeri sahibi ve çalışanlarının tespit edilemediği, alınan bilirkişi raporunda davacının 25/05/2006- 31/01/2007 tarihleri arası çalıştığı kanaatinin belirtildiği, davalı kooperatif ile davalı ... Kağıt ve İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasında 07/02/2006 tarihinde noter tarafından düzenlenen devir sözleşmesinde kooperatif inşaatının kat karşılığı davalı şirkete devredildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tanık beyanları arasında oluşan çelişkilerin giderilmediği, dinlenen davacı tanıkları davalı kooperatife ait inşaatın çevresinde ikamet ettiklerini belirtmelerine rağmen bu hususun araştırılmadığı, devir öncesi döneme yönelik davalı kooperatiften, devir sonrasına yönelik olarakta diğer davalı şirketlerden uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde dönem bordlarının getirtilip bordro tanıklarının resen tespit edilip beyanlarının alınmadığı, davalılar arasında bağlantı bulunup bulunmadığının belirlenmediği ve böylece çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; öncelikle uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde davalılar tarafından verilen dönem bordrolarını getirtmek ve bordro tanıklarını resen tespit edip beyanlarını almak, davacı tanıklarının beyanlarında belirttikleri gibi davalı kooperatife ait söz konusu inşaatın çevresinde ikamet edip etmediklerini araştırmak, gerekirse söz konusu inşaat çevresinde uyuşmazlık konusu dönemde ikamet eden kişileri kolluk aracılığıyla tespit edip dinlemek, tanık beyanları arasındaki çelişkileri gidermek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak araştırma genişletilip tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11445, Karar No: 2011/13584, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11445 E.  ,  2011/13584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki aboneliğin sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Alacaatlı Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile istenen bedellerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmamış binadan daire satın alındığından, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir.

2011/11445-13584

Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 30.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3429, Karar No: 2011/325, Tarih: 25.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3429 E.  ,  2011/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Maruf Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 22.04.2010 gün ve 267/291 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22329, Karar No: 2013/15427, Tarih: 21.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/22329 E.  ,  2013/15427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tefecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından katılan Hazine vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Katılan Hazine vekilinin tehdit suçuna yönelik temyiz istemiyle ilgili yapılan incelemeye gelince;

Tehdit suçundan doğrudan zarar görenin diğer katılan Abdülkadir Çelik olduğu katılan hazinenin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu suç yönünden kamu davasına katılmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan Hazine vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2615, Karar No: 2014/2958, Tarih: 25.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/2615 E.  ,  2014/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : Kanun Yararına Bozma - 2014/23616

Kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık N.. T..'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/10/2007 tarihli ve 2007/191 esas, 2008/12 sayılı ilamı ile tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğundan bahisle aynı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, EDİRNE 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2013 tarihli ve 2013/163 esas, 2013/349 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 14/01/2014 gün ve 2013/1201/3295 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve KYB/2014/23616 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 10/02/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre;

1- Sanığın katılan Onur Adalı'ya ait kilitlenmeksizin sokağa park edilmiş motosikletin kontak kilidini kırarak hırsızlık suçunu işlemesine göre eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine uyduğu, dışarıdan başka bir şekilde kilitlenmeyip sokağa park edilerek bırakılan suça konu motosikletin “kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya” sayılamayacağının gözetilmemesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi ile ister tekerrüre esas alınacak, isterse tekerrür uygulaması yapılacak hükme konu suçun, fail tarafından onsekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde, artık tekerrür hükümleri uygulanamayacağına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/06/2009 tarihli ve 2008/2-234 esas, 2009/169 sayılı ilamı birlikte değerlendirildiğinde, dosya arasında bulunan sabıka kaydına göre onsekiz yaşını tamamladıktan sonra işlediği tekerrüre esas bir mahkumiyeti bulunmayan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre;

1- Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın bina önündeki açık alana direksiyonu kilitli olarak park edilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı yasanın 142/1-b maddesinde tanımlanan “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek sureti ile muhafaza altına alınan eşyaya” karşı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili olmadığından (1) numaralı kanun yararına bozma istemin reddine,

1- Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın bina önündeki açık alana direksiyonu kilitli olarak park edilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı yasanın 142/1-b maddesinde tanımlanan “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek sureti ile muhafaza altına alınan eşyaya” karşı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili olmadığından (1) numaralı kanun yararına bozma istemin reddine,

2- Sanık N.. T..'un adli sicil kaydında bulunan Edirne 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2008 tarihli ve 2007/191 Esas– 2008/12 Karar sayılı hapis cezası ilamında sanığın 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre bu husus yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık ve mala zarar vermek suçundan sanık hakkında Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 09.07.2013 tarih ve 2013/163 Esas- 2013/349 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, ‘‘5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'’ ilişkin bölümün çıkartılmasına, karardaki diğer yönlerin saklı tutulmasına, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4184, Karar No: 2019/11086, Tarih: 21.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4184 E.  ,  2019/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin 29.06.2015 tarihinde eşi olan sanığın kendisine hakaret ve tehdit ettiği gerekçesi ile eşinden şikayetçi olduğu, ertesi gün tekrar emniyete giderek 4 ay önce eşinin kendisinden kredi çekmesini istediğini ancak kendisinin kabul etmemesi üzerine eşinin koluna sıcak su dökerek kolunu yaktığını, bir önceki gün verdiği ifadesinde bu hususu belirtmeyi unuttuğunu beyan ettiği, alından doktor raporuna göre müştekinin kolunda eski yanık izi bulunmasına rağmen sanığın savunmasında kolunu yumurta haşlarken yanlışlıkla eşinin kendisinin yaktığını, olay günü nöbetçi olması nedeni ile eşini hastaneye götüremediğini, ancak babasını arayarak eşini hastaneye götürmesini istediğini, sanığın babasın da sanığın beyanı doğrular nitelikte olay günü gelinini aradığında, gelinin yumurta haşlarken kolunu yanlışlıkla yaktığını ancak hastaneye gitmesine gerek olmadığını söylediğini beyan ettiği, yine müşteki, eşinin bankadan kredi çekmeyi kabul etmemesi nedeni ile kendisini darp ettiğini beyan etmiş ise de dosya arasına eklenen evraklarda eşinin koluna sıcak su döktüğünü iddia ettiği tarihinden yaklaşık olarak 2 ay sonra bankadan kredi çekildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın yargılama konusu suçtan beraati yerine, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3695, Karar No: 2025/4097, Tarih: 26.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3695 E.  ,  2025/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/190 Esas, 2024/401 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre her paydaş için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8316, Karar No: 2018/10525, Tarih: 18.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/8316 E.  ,  2018/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

31/10/2016 tarih, 2015/4476 Esas, 2016/10136 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde ilamın gereği yerine getirilmeden hüküm kurulması sebebiyle;

1-Suça konu balların kaçak olup olmadığının tespiti için konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak balların yerli ballar mı yoksa yabancı menşeili ballar mı olduğu tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu yönde bir inceleme ve araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanık ...’in savunmasında, sanık ... tarafından Van’dan temin edilen balların nakliyesini yapmak üzere nakliyeci olan diğer sanık ... ile anlaştığını,balları kendisinin temin etmediğini, sanık ...'in ise savunmasında, ... ile şirket adına Türkiye’nin her yerinden bal toplayabileceği, toplanan ballar için teneke başına ücret vereceği konusunda anlaşmış olduklarını ancak dosyaya konu balların sanık ...'in kendisinin haberi olmaksızın piyasadan temin ettiği ballar olduğunu belirtmesi karşısında, (1) nolu bozma nedeniyle sonucuna göre yabancı menşeyli aldıklarının belirlenmesi halinde sanıklarda ele geçen balların nereden temin edildiği, faturalarının bulunup bulunmadığı, şirketlerinin nerelerden bal temin ettiği, buna ilişkin kayıtların mevcut olup olmadığı denetime olanak verecek şekilde sorulup açıklatılmadan ve beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.