muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10290, Karar No: 2020/6061, Tarih: 20.10.2020

B-Sanık ...(...) hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve “defter ve belge gizleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanık ...(...) hakkında 5237 sayılı TCK’nin 67/2-d maddesinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı’nın 29.11.2011 tarih ve 23039 sayılı suç duyurusu başlıklı yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyon Mütalaası dosyaya getirtilmeden sanık hakkında hükümler kurulduğu anlaşılmış ise de; zamanaşımı olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğundan; sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve “defter ve belge gizleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08/06/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

C-Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1-Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı’nın 29.11.2011 tarih ve 23039 sayılı suç duyurusu başlıklı yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun mütalaa yazısının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla; denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması ve mütalaanın sanık hakkında “defter ve belge gizleme” suçuna ilişkin olup olmadığının belirlenmesi,

2-Rapor Değerlendirme Komisyonunun mütalaasının sanık hakkında “defter ve belge gizleme” suçuna ilişkin olduğunun tespiti halinde; defter ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, yüklenen defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşmasında defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK'nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligat aranmayacağı hususları da dikkate alınarak; somut olayda sanığın savunmasında tebligatın kime yapıldığını bilmediğini ve aracından faturalarının çalındığını beyan etmesi, 25.02.2013 tarihli yazılı savunmasında... karakolunda aracının içindeki dosyalarının çalındığına dair kaydın olduğunu, 2007-2009 yılları arasında cezaevinde bulunduğunu, defter ve belgelerinin muhasebecisi...olduğunu, bu tarihler arasında herhangi bir tebligat almadığını belirtmesi, dosyada bulunan 15.07.2010 tarihli ifade tutanağından sanık ...’ın ikametinde ihbar üzerine yapılan 15.07.2010 tarihli aramada... İnş. Tah. Kim. Mad. Gi. Ot. Me. San. Tic. ve Dış. Tic. Ltd. Şti.’ne ait fatura ve sevk irsaliyelerinin ele geçirildiğinin ve Vergi Tekniği Raporu ekinde bulunduğunun anlaşılması, Vergi Tekniği Raporunda sanık ...’ın Mernis sisteminde herhangi bir adresinin tespit edilememiş olması nedeniyle 2006 takvim yılına ait defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesine dair yazının 26/09/2011 tarihinde sanığın o tarihte eşi olan ... (...)’a ikamet adresinde tebliğ edildiğinin belirtilmesi ancak sanık ...’nin 08.06.2012 tarihli yazılı savunmasında eşinden 4 ay önce ayrı yaşamaya başladığını ifade etmesi, sanık ...’nin mahkemedeki savunmasında ikamet adresi olarak beyan ettiği adresin tebliğ yapılan adresle aynı olmasına rağmen sanık ...’ın savunmasında farklı bir adreste oturduğunu beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; sanığın aracından faturalarının çalındığına dair savunmasının doğruluğunun araştırılması ile buna ilişkin belgelerin denetime olanacak verecek şekilde dosyaya alınması, sanık hakkında yürütülen diğer soruşturmanın akıbetinin araştırılarak ele geçirilen şirkete ait fatura ve sevk irsaliyelerinin sanığın çalındığını söylediği fatura ve sevk irsaliyeleri olup olmadığının tespit edilmesi ve buna ilişkin belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, sanığın tebligatı almadığına ilişkin savunması karşısında ise sanık ... (...)’ın CMK‘nin 45 ve 48

... (...)’ın CMK‘nin 45 ve 48. maddeleri uyarınca yasal hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması, sanık ...’ın tebliğ tarihinde sanık ... (...) ile birlikte aynı konutta ikamet edip etmediği ve sanık ...’a tebligatı haber verip vermediği hususunda beyanı alınıp, gerekirse sanık ... ile sanık ... (...)’ın tebliğ tarihindeki ikamet adreslerine ilişkin kolluk araştırması yaptırılması, sanığın defter ve belgeleri ibraz etmemesinin 213 sayılı VUK'nin 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanıp dayanmadığının kararda tartışılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile beraat hükmü kurulması,

3-Kabule göre de; sanık hakkında verilen beraat hükmüne dayanak ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1775, Karar No: 2016/2565, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1775 E.  ,  2016/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 12. Sulh Hukuk ve Bala Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Kanunun 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kayıtlarına göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “... Mah., ... ... ...Sk., No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bala Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün beyanında cezaevine girmeden önceki adresini ”... Sk. No: ... .../...” olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevinden tahliye olduğu ve adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mah., ... ... ... Sk., No: ... .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bala Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23230, Karar No: 2022/4353, Tarih: 10.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23230 E.  ,  2022/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olmakla birlikte hükmün açıklandığı tarihte 18 yaşını doldurduğu anlaşılan ve 18 yaşını doldurduğu 07/11/2012 tarihli oturumda alınan son savunmasında müdafii istemediğine dair beyanı bulunan suça sürüklenen çocuk ...’nın yokluğunda açıklanan karar açısından, suça sürüklenen çocuk müdafiine gerekçeli karar tebliğinin yapıldığı, kararı süresinde temyiz eden müdafiinin temyiz dilekçesinden haberi olduğu yönünde dosya içerisinde belge olmadığı anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun müdafiinin temyiz talebini kabul edip etmediğinin tespiti açısından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/199 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçelerinin, suça sürüklenen çocuğa "Müdafii tarafından kararın temyiz edildiği, temyiz talebini kabul edip etmediğini bildirmesi," açıklamasını içeren kayıt ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi, suça sürüklenen çocuğun bu konuda beyanın alınması ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için mahalline iade edilmek üzere;

Yine suça sürüklenen çocuk ...’ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın kendisine bizzat tebliğ edildiği ancak bozma sonrası yapılan yargılamada 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’nun müdafii talep etmediğine dair beyanı bulunmadığı ve yine suça sürüklenen çocuk ...’nun yokluğunda verilen gerekçeli kararın beyan adresinden farklı bir adreste Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiğine dair tebligat parçası dosyada mevcut ise de, bozma sonrası yapılan yargılamada 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’nun da müdafii talep etmediğine dair beyanı bulunmadığı ve bozma öncesi suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafiilerinin müdafiilik görevi devam ettiğinden 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.” hükmü uyarınca, suça sürüklenen çocukların yokluklarında kurulan 30/03/2021 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, suça sürüklenen çocuk müdafiilerine tebliğ edildiğine dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebliğ tebellüğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiilerine tebliği yapılarak, verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğnamede düzenlenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla mahalline iade edilmek üzere; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7523, Karar No: 2019/151, Tarih: 15.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7523 E.  ,  2019/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma kararı gereği yerine getirilmemiştir. Bozmaya uyulmuş olması, mahkemenin bozma kararı gereğince işlem yapılmasını zorunlu kılar. 26.10.2017 tarihli Dairemiz bozma kararında; "Davalı kadının yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında, çalışmadığı tutanağa bağlanmış ise de 27.05.2015 tarihli duruşmada çalışmaya başladığını, ancak daha sonra işten ayrıldığını beyan ederek SGK kaydının araştırılmasını talep etmiştir. Mahkemece davalı kadının işten ayrılış nedeninin araştırılarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerektiği" belirtilmiştir. 27.05.2015 tarihli celsede davalı kadın bir restoranda kasiyer olarak çalıştığını belirtmesine rağmen mahkemece davalı kadının beyanına konu iş yerinden başka bir iş yerinde araştırma yapılmıştır. Bu bakımdan bozma kararı gereğince kadının beyanına konu iş yerinden ayrılış nedeni, kadının ilgili iş yerinden kendi isteği ile ayrılıp ayrılmadığı araştırılmak sureti ile sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle, yoksulluk nafakası yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2019(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/6515, Karar No: 2016/21669, Tarih: 06.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6515 E.  ,  2016/21669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile maaş, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışmakta iken işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedene dayalı olarak sonlandırdığı ileri sürülmüş ve kıdem tazminatı ile maaş, yıllık izin, fazla ..., genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının haklı bir neden olmaksızın iş akdini feshettiği ve herhangi bir alacağının bulunmadığı savunularak; davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut olayda; davacının, davalı işverene bağlı olarak farklı tersanelerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Hem davacı hem de davalı tarafından bu tersanelerden giriş ve çıkış kayıtlarının getirtilmesi ve ... şeklinin buna göre belirlenmesi talep edilmiştir. Dosya içerisinde bir kısım tersanelere ait giriş ve çıkış kayıtları bulunmakta olup, hükme esas bilirkişi raporunda hem bu kayıtların hem de tanık beyanlarının dikkate alındığı anlaşılmaktadır.

2-Somut olayda; davacının, davalı işverene bağlı olarak farklı tersanelerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Hem davacı hem de davalı tarafından bu tersanelerden giriş ve çıkış kayıtlarının getirtilmesi ve ... şeklinin buna göre belirlenmesi talep edilmiştir. Dosya içerisinde bir kısım tersanelere ait giriş ve çıkış kayıtları bulunmakta olup, hükme esas bilirkişi raporunda hem bu kayıtların hem de tanık beyanlarının dikkate alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davacı işçiye ait sigortalı hizmet cetvelinin ...'dan celbi ile tarafların beyanları alınarak, davacının hizmet süresi boyunca çalıştığı tüm tersaneler tespit edildikten sonra, bu tersanelere müzekkere yazılmalı ve giriş çıkış kayıtları bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Kayıt bulunan dönemlerde sadece söz konusu kayıtlara göre (kayıtlarda giriş ve çıkış saati belirtilmiyorsa sadece hafta tatili ve genel tatil yönünden bu kayıtlar bir değerlendirmeye tabi tutulmalı saat belirtilmeyen kayıtların olduğu dönemlerde fazla mesainin tanık beyanları ve diğer deliller dikkate alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmelidir.) kayıt bulunmayan dönemlerde ise tanık beyanları ve dosyadaki diğer bilgi ve belgeler dikkate alındıktan sonra hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacakları belirlenip hüküm altına alınmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesi ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7803, Karar No: 2022/11674, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7803 E.  ,  2022/11674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Kayseri 10. Asliye Hukuk ile ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kayseri 10. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı tarafça yetki itirazında bulunulduğu, davalının ikametgahının Şanlıurfa olup kazanın ... İlçesinde gerçekleştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, somut olayda kazanın ... ilçesinde olduğu ancak davacıların yerleşim yerlerinin Kayseri ili olduğu, dolayısıyla davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı kendi yerleşim yerinin bulunduğu mahkemede açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

Somut olayda, kaza ... İlçesinde meydana gelmiş olup, davalının yerleşim yeri Şanlıurfa, davacının yerleşim yeri ise Kayseri’dir. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, HMK 16. maddesindeki seçimlik hakkını, yerleşim yerinde dava açarak kullanmasının, genel yetki kuralına uygun olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Kayseri 10. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Kayseri 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6215, Karar No: 2014/7269, Tarih: 24.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/6215 E.  ,  2014/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... Sak'ın, suçun sabit olma- dığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik; sanık ...'un yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlere yöne- lik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... 'ın, suçun sabit olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik; sanık ...'un bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanıkların ele geçirdikleri, katılana ait 2 adet kredi kartından biriyle değişik zamanlarda para çekmek ve diğer karttan para çekmeye çalışırken kartın ban- kamatik makinasınca alıkonulması biçimindeki eylemlerinin TCK.nun 245/1 ve 43. maddelerine uyan tek bir suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde iki kez mahku- miyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

1- Sanıkların ele geçirdikleri, katılana ait 2 adet kredi kartından biriyle değişik zamanlarda para çekmek ve diğer karttan para çekmeye çalışırken kartın ban- kamatik makinasınca alıkonulması biçimindeki eylemlerinin TCK.nun 245/1 ve 43. maddelerine uyan tek bir suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde iki kez mahku- miyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.