muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7734, Karar No: 2019/21592, Tarih: 04.12.2019

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma ilamına uyularak bozma ilamı doğrultusunda Bilirkişi heyeti Prof.Dr. Gülsevil Alpagut, Zafer Yeğin ve Gülgün Kaner'den 09/01/2019 tarihli bilirkişi raporunun alındığı, alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar ve değerlendirmeler bozma ilamı gerekçesine ve dosyaya uygun bulunduğu, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; ...'nin işverenliğinin iş kolu tespiti yapılan tüm işyerlerinin 10 numaralı "Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar" iş kolunda yer aldığının tespit edildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı asıl ve birleşen davanın davacıları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin verdiği bir hükmün Yargıtay tarafından bozulması ve bu bozma ilamına gerek iradi ve gerekse kanunî şekilde uyulması halinde yerel mahkemece, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı da veremez.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemenin ilk kararı usul ve esas yönünden bozulmuştur. Usul yönünden bozma nedenleri arasında, bilirkişi raporuna atfın kararın gerekçeli olduğunu göstermeyeceğine değinilerek kararın gerekçesiz yazılmasının gösterilmesine rağmen bozma sonrası da kararda sadece bozma ilamına yer verilerek hükme esas alınan bilirkişi raporuna değinilmekle yetinilmiştir. Bozma sonrası verilen karar yine gerekçesizdir.

Aynı şekilde, T.C. Sağlık Bakanlığı yönünden husumet nedeniyle ret kararı verilmesi ve yargılama giderlerinin denetime elverişli bir şekilde belirlenmesi için verilen usulî bozmaların gerekleri de ifa edilmemiştir.

Yine uyuşmazlığın esasına ilişkin olarak, işçilerin fiilen yaptıkları işin belirlenmesi noktasında, uyuşmazlık konusu işkollarında yapılan işler bakımından uzman bilirkişilerle işyerlerinde keşif yapılması ve bilirkişilerden rapor alınması yönünden de karar bozulmasına rağmen Mahkemece bozma sonrası keşif icra edilmeden sadece davalı Bakanlığın müfettiş raporunun ve tutanaklarının esas alınarak düzenlendiği anlaşılan bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi de isabetsiz olup, bu yönüyle uyuşmazlığın esasına dair bozma gereğinin de yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; Mahkemece usul ve esas yönünden bozmanın gereklerinin yerine getirilmemesi, kararın tekrar bozulmasını gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12084, Karar No: 2024/8619, Tarih: 15.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12084 E.  ,  2024/8619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/13 E., 2015/171 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davası yönünden Mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...'in araç içerisine aldığı mağdureyi zorla öptüğü, bacaklarını ellediği, sanık ...'un da ona yardım ettiği iddiası ile haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'nin atılı suçlardan, sanık ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanıklar hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirtiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Kovuşturma aşamasında onaltı yaş içerisinde bulunan mağdurenin duruşmaya gelerek sanık ... hakkında şikayetinin bulunmadığını belirtiğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1 maddesi uyarınca kamu davasında Baroca atanan vekilinin katılan mağdure vekili sıfatı bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9584, Karar No: 2014/20412, Tarih: 22.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9584 E.  ,  2014/20412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.12.2013

NUMARASI :Esas no:2011/994 Karar no:2013/964

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi ve manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı (kadın) tanığı Hacer dışındaki diğer tanık beyanları ve delillerle davacı-karşı davalı (koca)'nın boşanmaya neden olan olaylarda daha fazla kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden A..'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Serdar'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14505, Karar No: 2015/29347, Tarih: 20.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14505 E.  ,  2015/29347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/161493

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2011

NUMARASI : 2010/247 (E) ve 2011/35 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdur Ramazan'ın sinkaflı sözlerle kendisine hakaret ettiğini ifade etmesi karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık R.. T..’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19423, Karar No: 2015/6833, Tarih: 28.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19423 E.  ,  2015/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 147 ada 10 parsel sayılı 1.810.612,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle hali arazi niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, miras yolu ile gelen hak, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bazı bölümleri hakkında dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu 147 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 17.06.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.444,77 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacılar ... ve arkadaşları adına, kalan bölümlerin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları vekiliyle davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dava konusu 147 ada 10 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik davacılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu bölümler yönünden davanın reddine ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

2- Dava konusu 147 ada 10 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde davacılar lehine kadastro tespitinden önce zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dava konusu 147 ada 10 parsel sayılı taşınmaz, zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan ziraat bilirkişisi raporunda davanın kabulüne karar verilen (A) bölümünün yabani otlarla çevrili, yer yer ağaç ve çalı formunda bitkilerin, yer yer kayaç yapıların bulunduğu, tarımsal faaliyetin yapılabileceği belirtilmiştir. Ancak taşınmazın bu bölümü üzerinde tarımsal faaliyet yapılabilecek olması o bölümün tarım arazisi olduğu sonucunu doğurmayacağı gibi, taşınmazın ziraat bilirkişisi raporunda belirtilen nitelikleri ve rapor ekinde bulunan fotoğraflardan bu bölümün tarım arazisi niteliğinde bulunmadığı, (A) bölümü ile davanın reddine karar verilen (B) ve (C) bölümleri arasında herhangi bir fark olmadığı anlaşılmakta olup taşınmazın üzerinde ekonomik olarak kullanımının söz konusu olmadığı, dolayısıyla zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan nitelikte olduğunun kabulü zorunludur. Hal böyle olunca; davanın reddine, dava konusu 147 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30108, Karar No: 2014/16275, Tarih: 28.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30108 E.  ,  2014/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezaları 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken, infazı kısıtlayacak şekilde sanığın "Çameli Çok Programlı Lise'de temizlik işlerinde" çalıştırılmasına karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin sadece kasıtlı suçtan hapis cezaları hakkında uygulanabileceği ve 5237 sayılı TCK'nin 50/5 maddesi uyarınca uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğu gözetilmeden, hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince seçenek tedbire çevrilen sanık hakkında, tedbire uymaması halinde TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının uygulanacağının belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmındaki "...Çameli Çok Programlı Lise'de temizlik işlerinde çalıştırılması tedbirine çevrilmesine..." ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine ""kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasının TCK.nin 58.maddesi tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının karar metninden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9986, Karar No: 2015/11140, Tarih: 01.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9986 E.  ,  2015/11140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava. 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış (2828 s. K. m. 22/1), görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir. Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

09.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.01.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye İlişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe gren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerine vermiş (5395 s. K. m.7/7), bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) "mahkemenin”, müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir (Yönetmelik m. 4/c). Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar verme görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda belirtilen kanunlarla değiştiğine göre, karar verilmesinden sonra ... Aile Mahkemesinin kurulup faaliyete geçtiği anlaşılmakla aile mahkemesine görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

2828 sayılı Yasa uyarınca alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek, korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle İlgilidir. Bu nedenle davanın, hakkında korunma karan alınmış olan çocuğa, ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa, toplanıp, sözü edilen yasanın 24. ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir. Bu hususlar gözetilmeden hüküm tesisi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 01.06.2015 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Temyize getirilen karar, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin “korunma kararının kaldırılmasına” ilişkin 10.9.1996 tarihli 1996/328-376 sayılı kararıdır. Bu karar, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun talebi üzerine evrak üzerinde verilmiştir.

Hakkındaki koruma kararı kaldırılmış olan 1983 doğumlu ..., kaldırma kararının yasal temsilcilerine husumet yöneltilmeden, deliller toplanmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile verildiğini ileri sürerek, 23.10.2009 tarihli temyiz dilekçesiyle kararın bozulmasını talep etmektedir.

Hakkındaki koruma kararı kaldırılmış olan 1983 doğumlu ..., kaldırma kararının yasal temsilcilerine husumet yöneltilmeden, deliller toplanmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile verildiğini ileri sürerek, 23.10.2009 tarihli temyiz dilekçesiyle kararın bozulmasını talep etmektedir.

1996 yılında verilmiş ve sonuçlarını hasıl etmiş olan kararın temyiz edilmesiyle ilgilinin elde etmek istediği sonuç, kurum vasıtasıyla kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam olanağından yararlanmaktır. Çünkü, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununa, 25.2.1988 tarihli 3413 sayılı Kanunla ilave edilen Ek 1. madde; reşit oluncaya kadar kuruma bağlı sosyal hizmet kuruluşlarında kalmış olan korunmaya muhtaç çocukların kamu kurum ve kuruluşlarına kurum vasıtasıyla iş başvurusunda bulunacaklarını hükme bağlamıştır. Bu Kanuna dayanılarak Bakanlar Kurulunca çıkartılan ve 2.3.1995 tarihli 22218 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe konulan “Korunmaya Muhtaç Çocukların işe Yerleştirilmelerine İlişkin Tüzük” hükümlerine göre, “hakkında korunma kararı alınmış olup da, reşit oluncaya kadar sosyal hizmet kuruluşlarında kalmış olan korunmaya muhtaç çocukların, kamu kurum ve kuruluşlarına iş başvurusunda bulunmaları kurum aracılığıyla” mümkündür. (Tüzük m. 7) Tüzük, başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenememesi halinde, bu hususu tespit eden bir mahkeme kararı aramaktadır. ( m. 7) İlgili, reşit oluncaya kadar sosyal hizmet kuruluşunda kaldığını belgelendiremediğine göre, bu hususun tespiti için mahkemeden karar alabilir. Başka bir ifade ile 1996 yılında verilmiş bir kararı, on üç yıl sonra temyiz etmekle elde etmek istediği sonuca, tespit davası açmak suretiyle ulaşabilir. Verilen kaldırma kararı, kurumun başvurusu üzerine “hasımsız” olarak evrak üzerinde alındığına göre, temyiz eden bakımından “kesin hüküm” kuvveti yoktur ve temyiz edeni bağlayıcı nitelikte de değildir. Hükmü temyiz edenin, böyle bir tespit davası açma imkanı olduğuna göre, 1996 yılında verilmiş bulunan bir kararı, on üç yıl sonra temyize taşımakta ve temyiz mahkemesinden, on üç yıl önce verilmiş bir kararın hukuksal denetimi istemekte korunmaya değer hukuksal bir yararı bulunmamaktadır. Bu bakımdan, temyiz talebinin, incelenemeyeceği, hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına İştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/5387, Karar No: 2018/14998, Tarih: 05.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/5387 E.  ,  2018/14998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuş ise de, temyize, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın .... maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2-Sanığın müştekinin iş yerinden binada bulunan eşyayı çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 141. maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmedilmesi;

3-Tüm dosya kapsamına göre sanığın katılanın çalıştığı iş yerinde hırsızlık yaparak ayrıldıktan sonra iş yeri çalışanlarının hırsızlık olayını fark ederek katılana bildirdikleri ve daha sonra iş yeri çalışanlarının sokaklarda hırsızlık yapan şahısları aradıkları sırada 700 metre ileride sokak üzerinde sanığı görerek polise yakalattıkları anlaşılmakla, sanığın hırsızlık eyleminin tamamlandığının gözetilmeyerek teşebbüs nedeni ile tayin olunan cezada TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.