muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8867, Karar No: 2023/10650, Tarih: 01.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

3. Feri müdahil SGK vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

2.Prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ... Kurumuna davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. Maddesindeki (HMK'nın 200 m.d.) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. Maddesindeki (HMK'nın 200 m.d.) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nın 200 üncü maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nın 200 üncü maddesi gereğince tanık dinletilebilir. HMK'nın 202 inci maddesine göre tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HMK'nın 200 üncü maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78 inci maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82 nci madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

3. Değerlendirme

Prime esas kazanç tespiti istemi yönünden somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, dinlenen bordro tanıkları, imza incelemesi, emsal ücret araştırması sonucu, imzalı ücret bordrolarındaki imzaların davacının eli ürünü olduğu dönemler dışlanmak suretiyle davacının çalışmalarının dönemin prime esas asgari kazancının (asgari ücretin) 1,28 katı üzerinden gerçekleşmiş olduğunun tespitine dair verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davacının davalıya ait işyerinde niza konusu dönemlerde ücretlerini bordro karşılığı aldığı, bir kısım bordroların imzalı olduğu, ayrıca bankaya ödemelerin imza karşılığı yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacıya ait ücret bordrolarının imzalı olması, kuruma yapılan resmi bildirimler karşısında, yazılı belgenin aksinin ancak aynı kuvvetteki yazılı belgeyle ispatlanabilir, yazılı belge karşısında tanık deliline itibar edilmez.

Davacının davalıya ait işyerinde niza konusu dönemlerde ücretlerini bordro karşılığı aldığı, bir kısım bordroların imzalı olduğu, ayrıca bankaya ödemelerin imza karşılığı yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacıya ait ücret bordrolarının imzalı olması, kuruma yapılan resmi bildirimler karşısında, yazılı belgenin aksinin ancak aynı kuvvetteki yazılı belgeyle ispatlanabilir, yazılı belge karşısında tanık deliline itibar edilmez.

Mahkemece davalı şirketin giderleri ile ödemelerini gösteren defter ve kayıtları ile banka kayıtları üzerinde inceleme yaparak davacıya yapılan maaş ödemeleri tespit edilip, banka kayıtları ile bildirilen prime esas kazanç karşılaştırılmak suretiyle varsa fark ücretin belirlenmesi gerekirken az yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak asgari ücrete oranlama yoluyla hesaplama yapılması isabetli görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/3647, Karar No: 2012/449, Tarih: 02.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3647 E.  ,  2012/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, Şıhlı Köyü Tüzel Kişiliği ve Çatpınar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.07.2010 gün ve 369/549 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9487, Karar No: 2014/16580, Tarih: 03.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9487 E.  ,  2014/16580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2013 tarih ve 2010/172-2013/246 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.11.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalılardan... ile uzun yıllara dayanan dostlukları bulunduğu, 2004 yılı sonlarında davalının davacıya şirket ortaklığı teklif ettiği, davalının ortaklık faaliyet konusu ile ilgili tecrübesinin bulunduğu ancak sermayesinin bulunmadığı, davalı ortaklığın bu şekilde oluştuğu, 2006 yılında sicile tescil edildiği, ...'de yaşaması sebebiyle ortaklığın tamamen davalının idaresinde yürüdüğü, 2008 yılında şirkete yeni ortak ve sermaye gerektiğinden bahisle yabancı bir vatandaşı ortak olarak aldıkları, bir kısım hisse devrinin bu şekilde yapıldığı, kendisine bu devir karşılığı herhangi bir ödeme de yapılmadığı, halen %23,75 oranında şirkette hissedar olduğu belirtilerek ciddi bir sermaye koyduğu halde şirketten para alamadıklarından dolayı sağlıklı bilgi verilmediği için verilere de ulaşamadıklarından şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiş, 01.04.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin şirkete olan sermaye payı borcunun tamamen ödenmiş olmasına rağmen fazladan müvekkili eşi ... hesabından daval... hesabına toplamda 100.000 TL ve ... hesabından davalı şirket hesabına toplamda 99.343,00 TL gönderildiğini ileri sürerek fazla ödenen sermaye bedeli 199.343,00 TL'nin 100.000 TL'sinin davalı...den, bakiyesinin her iki davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili şirket ortaklığının doğru olduğu, ancak davada alacak iddiasının dayanaklarının açıklanamadığı, hangi alacak kaleminden hangi gerekçe ile ve hangi davalıya yönelik talepte bulunulduğunun açık olmadığı belirtilerek açıklama istenmiş, öte yandan herhangi bir borç bulunmadığı, şirket ile ilgili bilgi aktarımlarının yapıldığı, mali tabloların düzenli olarak gönderildiği, kayıtların düzgün tutulduğu belirtilerek davanın reddi istenmiştir.

Davalılar vekili şirket ortaklığının doğru olduğu, ancak davada alacak iddiasının dayanaklarının açıklanamadığı, hangi alacak kaleminden hangi gerekçe ile ve hangi davalıya yönelik talepte bulunulduğunun açık olmadığı belirtilerek açıklama istenmiş, öte yandan herhangi bir borç bulunmadığı, şirket ile ilgili bilgi aktarımlarının yapıldığı, mali tabloların düzenli olarak gönderildiği, kayıtların düzgün tutulduğu belirtilerek davanın reddi istenmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosyadaki kanıtlara göre, davacının hangi davalıdan hangi hukuki sebebe dayanarak talepte bulunduğunu açık ve net ifade etmediği davacının ısrarla zarara uğradığından bahisle tespit talep ettiği beyanıyla zarar gerekçesini açıklamadığı, dava dışı ...'in...'e 100.000,00 TL tutarında banka kanalıyla yaptığı ödemenin bu dava konusuyla ilgisinin bulunmadığı, davacının hisse devir bedellerinin ödenmesini istiyor ise bunların da muhatabı davalılar olmadığı gerekçeleriye davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilince 01.04.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile fazladan ödenen sermaye bedeli olarak davacı adına eşi ... tarafından davalı... hesabına yollanan (100.000) TL'nin davalı...'den, ... hesabından davalı şirket hesabına gönderilen (99.343,00) TL'nin her iki davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece bu durumda 01.04.2013 tarihli ıslah dilekçesi kapsamında davacı iddialarının değerlendirilmesi gerekmekle, bu hususta taraf delilleri sorulup, toplanılıp değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmamış kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11603, Karar No: 2012/10027, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11603 E.  ,  2012/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2011 gün ve 2009/512 Esas, 2011/289 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 03.04.2012 gün ve 2012/2197 Esas, 2012/3885 Karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2012 gün ve 2012/21457 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Dairemizin 03.04.2012 gün ve 2012/2197 Esas, 2012/3885 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, CMK.nın 308/2 ve 3. maddesi uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5624, Karar No: 2019/10197, Tarih: 16.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5624 E.  ,  2019/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 16.10.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/3648, Karar No: 2012/448, Tarih: 02.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3648 E.  ,  2012/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, Yaylacık Köyü Tüzel Kişiliği ve Kayaboğazı Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 06.05.2010 gün ve 39/349 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü.

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3358, Karar No: 2014/19049, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3358 E.  ,  2014/19049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanın temyiz isteğinin incelenmesinde;

Katılanın yüzüne karşı verilen 07.09.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 22.09.2010 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

65 yaşlarında ve bekar olan katılanın evlenmek istemesi nedeniyle temyiz dışı sanık ...'un kendisini, sanık ... ile tanıştırdığı, sanık ... ile evlenme kararı alan katılanın sanığın borcu olduğunu söylemesi üzerine bu borcunu ödemesi için sanığa 1.000 TL verdiği, daha sonra birlikte İzmit ilinde kuyumculuk yapan tanık ...'ya ait iş yerinden 1.400 TL tutarında ziynet eşyası, ayrıca giyim eşyası alıp sanığa verdiği, aynı gün İznik'e dönmek için otogarda beklerken sanığın kola alacağım diyerek ortadan kaybolduğu, sanığın birkaç gün sonra kendisini arayan katılana babasının yanında olduğunu, yol parasının olmadığını söylediği, sanığın farklı tarihlerde, 200 TL parayı sanık adına, 300 TL parayı ise sanığın babası temyiz dışı sanık ... adına banka havalesi ile gönderdiği, ancak sanığın katılandan bir daha haber alamadığı olayda, sanığın başından itibaren katılanı evlenme vaadiyle kandırıp, ondan menfaat temin ettiği anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, katılandan değişik zamanlarda haksız menfaat temin eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, katılandan değişik zamanlarda haksız menfaat temin eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20746, Karar No: 2019/34294, Tarih: 09.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/20746 E.  ,  2019/34294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1 madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Doğrudan verilen adli para cezasının günlüğünün 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2 madde ve fıkrası yerine TCK'nun 52. madde olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 50/1-a maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 50. maddesinin gösterilmesi,

4. Sanıktan ele geçirilen kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... İdaresi'nin gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince,

1. Hükmün takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bendinden "62" ibaresi çıkarılıp "62/1" ibaresinin yazılması,

2. Doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin bendinde yer alan "52. md" ibaresinin çıkartılarak yerine, "52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi,

3. Hapisten çevrili adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan “50.md” ibaresinin çıkarılarak "50/1-a. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi,

4. Hükmün müsadereye ilişkin bendinin çıkartılarak yerine "ele geçirilen kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi" ifadesinin eklenmesi,

5. Hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.