muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9171, Karar No: 2016/8495, Tarih: 06.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9171 E.  ,  2016/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Tüketici ve ... 1. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 17.06.2013 tarihli dilekçe ile sözleşme konusu dairelerin eksik ve ayıplı yapılması sebebiyle ... ilçesi ... mahallesinde bulunan iki dairenin tapu kaydının iptali ve adına tapuya tescili, anılan isteğin kabul edilmemesi halinde tazminat istemiyle ... Tüketici Mahkemesinde dava açmıştır.

... Tüketici Mahkemesi, "...Davanın, gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... Genel Kurulunun 19.07.2007 tarih 336 sayılı kararı uyarınca ... ilçesinin ... Tüketici Mahkemesinin yetki alanı dışında olduğu, ... Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 1. Tüketici Mahkemesi ise "...Davanın, gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... Tüketici Mahkemlerinin yargı alanı ... Ağır Ceza Mahkemesi ile aynı olup, ..., ..., ... ve ... ilçeleri ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunmaktadır.

Dava, gayrimenkulun aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir. Somut uyuşmazlıkta çekişmeli taşınmazlar ... ilçesi ... mahallesinde bulunmakta olup davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan ... Genel Kurulunun 19.07.2007 tarih 336 sayılı kararı uyarınca ... ilçesi ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunduğuna göre ... 1.Tüketici Mahkemesi kesin yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 1. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9549, Karar No: 2022/5655, Tarih: 14.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9549 E.  ,  2022/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2021/1153-2021/989

İlk Derece

Mahkemesi : ... 19. İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı şirket ve davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı şirket ve davalı kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 yılının Ağustos ayında davalı şirkette çalışmaya başladığını, 2007 yılının Mayıs ayında davalı şirket bünyesinde Çin’ in Şhanghai şehrinde ... Lojistik Ltd. şirketinde şirketin yasal temsilcisi ve genel müdürü olarak görevlendirilerek Çin’e gittiğini, davalı işyeri ile arasında 01.06.2012 tarihli iş sözleşmesinin olduğunu, davacının Şhanghai'da bulunan davalı işyerinde çalıştığı sürelerde almış olduğu aylık net ücretin 21.550 CNY(Çin Yuanı), Merkez Bankası kuruna göre 6.667,78 TL olduğunu ve aylık ücretlerinin davacının banka hesabına ödendiğini, davacının Çin’e gönderildiği tarihten 06.01.2009 tarihine kadar ücretinin davalı işyeri tarafından davalı kuruma asgari ücret üzerinden yapılmış olduğunu ve bu tarihten sonra sigorta primlerinin yatırılmamış olduğunu, davalı şirketin 01.04.2011 tarihinde tekrar primlerini yatırmaya başladığını beyan ederek davacının davalı şirket bünyesinde 01.08.2006-31.05.2013 tarihleri arasında geçen kesintisiz çalışmalarının ve prime esas kazançlarının gerçek ücreti üzerinden tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili, davacının 02.08.2006 tarihinde davalı şirket bünyesinde operasyon görevlisi olarak çalışmaya başladığını, davacının 06.01.2009 tarihinde davalı işyerine ait Çin’ de bulunan ofis bünyesine nakil olmasından dolayı sigorta primlerinin bu tarihten sonra Çin SGK mevzuatına göre iş sözleşmesinde belirtilen ücreti üzerinden Çin’de yatırıldığını, davalı şirketin davacının primlerini mükerrer defa yatırma yükümlülüğünün olmadığını, davalı şirketin herhangi bir yükümlülüğü olmamasına rağmen davacının SGK primlerini tekrar Türkiye'de şirket nezdinde çalışabileceği düşünülerek asgari ücret üzerinden bildirildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum tarafından yapılan işlemlerde kanun ve mevzuata aykırı bir durum olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"1-Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile,

a-Davacının davalı şirkete ait ... sicil numaralı işyerinde;

Davalı kurum vekili, kurum tarafından yapılan işlemlerde kanun ve mevzuata aykırı bir durum olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"1-Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile,

a-Davacının davalı şirkete ait ... sicil numaralı işyerinde;

01.05.2007 - 31.05.2007 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan toplam 1.920,60 TL Kazançla

01.06.2007 - 30.06.2007 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan toplam 1.778,15 TL Kazançla

b) Davalı şirkete ait ... sicil numaralı işyerinde;

01.07.2007 - ... 31.03.2011 tarihleri arasında 30 gün" ve ilamda belirtilen prime esas kazançlar üzerinden,

c) Davalı şirkete ait 1145138.34.35 sicil numaralı işyerinde;

01.04.2012 - ... 28.05.2013 tarihleri arasında" ve ilamda belirtilen prime esas kazançlar üzerinden olmak üzere toplam 804 gün hizmet akdine bağlı sigortalılığının ve hizmet bildirimi yapılan dönemlere eklenmek üzere bildirilmesi gereken sigorta primine esas kazancının tespitine,

2-Davacının sigorta primine esas kazanç tespiti istemi yönünden fazlaya dair isteminin reddine, karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"... 19. İş Mahkemesi'nin 18/02/2021 tarihli, 2018/212 Esas - 2021/102 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili, verilen hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, verilen hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1) Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, Mahkemece, yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının 2009- 2011 tarihleri arasında davalı şirket adına yurtdışında geçen çalışmalarının yeteri kadar araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının bu döneme ilişkin yurtdışında geçen çalışmalarının varlığı araştırılarak, gerektiğinde tanık beyanları alınarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

2) Prime esas kazanç tespiti yönünden ise;

Prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

İnceleme konusu somut olayda, Mahkemece, dosya içerisine alınan bilgi ve belgeler ışığında davacının prime esas kazancının tespiti noktasında; bilirkişi raporunda tespit edilen ücretlerin bir kısmının banka kayıtları ile uyumlu olmadığı anlaşılmakla; alanında uzman bilirkişiden denetime elverişli hesap raporu alınarak banka kayıtları ile kuruma bildirilen dönem bordroları karşılaştırılıp inceleme yapılmalı, bankadan yapılan ödeme kayıtları esas alınarak ve davacının kararı temyiz etmemesi karşısında davalılar lehine oluşan usuli haklar da gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı şirket ve davalı kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2926, Karar No: 2007/4244, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2926 E.  ,  2007/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30368, Karar No: 2014/16607, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30368 E.  ,  2014/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Şantaj, kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hükümler : Sanık ... hakkında: TCK'nın 135/1, 53/1; 136/1, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında: TCK'nın 107/2. maddesi atfıyla aynı

Kanun'un 107/1, 52, 53/1, 63; 136, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Şantaj, kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, mağdure ...ile teyzesinin oğlu olan diğer sanık arasındaki arkadaşlık ilişkisi sona erdikten sonra, mağdurenin cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerini ele geçirip, mağdureye, kendisiyle cinsel birliktelik ve iki yıl süreyle dost hayatı yaşamaması halinde, şeref ve saygınlığına zarar verecek nitelikteki bu görüntülerini ailesi ve yakın çevresine göstereceği tehdidiyle şantajda bulunduğu olayda;

TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden suçun işleniş biçimi, sanığın güttüğü amaç ve saiki ile kasta dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2 numaralı hükmün “b” harfiyle gösterilen bölümündeki 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafın hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki kişisel verilerin kaydedilmesi ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, sanık ... hakkındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,