muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11179, Karar No: 2010/12072, Tarih: 23.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11179 E.  ,  2010/12072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 1 ada, 24 parsel sayılı taşınmazın denize bakan kısmında devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerde davalının iskele ve merdiven yapmak suretiyle tasarrufta bulunduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, işgal edilen alanın yüzölçümünün ve niteliğinin, açıklanmadığını, iskelenin iktisabından önce yapıldığını, halkın kullanımına açık olduğunu, çekişmeli yerle ilgili 16 yıldır ecrimisil ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının kıyı kenar çizgisi içinde, fen bilirkişisinin 14.04.2010 havale tarihli krokili raporunda A harfi ile gösterilen 45 m2'lik alanı iskele ve merdiven yapmak suretiyle tasarrufta bulunduğunun ve fuzuli şagil olduğunun saptandığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesine ve muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmaza, iskele ve merdiven yapmak suretiyle elattığı saptanarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26660, Karar No: 2019/24446, Tarih: 26.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/26660 E.  ,  2019/24446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirket bünyesinde 16/02/2011 tarihinde temizlik personeli olarak işe başladığını, yaklaşık 1560 gün davalı şirkette temizlik görevlisi olarak çalışmasını sürdürdüğünü, iş sözleşmesinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 16/02/2011-05/06/2015 tarihleri arasında davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanunun 25/II. maddesi gereğince feshedildiğini, aynı zamanda davanın açıldığı tarihte davacının hizmet akdinin sona ermemesinden dolayı kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerektiğini, yapılan düzenlemeler gereği davacının 20/05/2015 tarihinde görev yeri değişikliğinin davacıya bildirildiğini, ancak davacının atama bildirimini imzalamaktan imtina ettiğini, 27/05/2015 tarihinde posta kanalıyla söz konusu yazının tebliğ olduğunu, yeni görev yerinde işbaşı yapmasının istendiğini, ancak davacının iş sözleşmesinde yer alan hükümlere rağmen işbaşı yapmadığını ve devamsızlık tutanaklarının tanzim olduğunu, işe devam etmeyen davacının iş sözleşmesinin 05/06/2015 tarihli fesih bildirimi ile sona erdirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir. Davalı işveren ise, davacının çalıştığı AVM mağazasında kadro azaltılmasına gidildiğini,en uygun ... AVM projesine atandığını ancak işbaşı yapmadığını ve devamsızlığı nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir. Davalı işveren ise, davacının çalıştığı AVM mağazasında kadro azaltılmasına gidildiğini,en uygun ... AVM projesine atandığını ancak işbaşı yapmadığını ve devamsızlığı nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içeriğine göre; davacı vekili davacının iş şartlarındaki ağırlaştırmayı kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek 25/05/2015 tarihinde işbu davayı açmıştır. Davalı tarafın atama formu ve davacıya posta yoluyla gönderilen görevlendirme yazısının 27/05/2015 tarihli olduğu ve davacının 03/06/2015 tarihinden itibaren yeni görev yerinde çalışmaya başlaması gerektiğinin belirildiği, devamsızlık tutanaklarının 01/06/2015-05/06/2015 tarihleri arasında olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanığı “şef ... çalışanlardan önce davacıya işten çıkartıldığını sözlü olarak söyledi, daha sonra her nasılsa bu kararlarından vazgeçmişler, ... Kent Meydanındaki işyerinde çalışması gerektiği söylendi, davacı da ... Meydanındaki iş koşulları daha ağır olduğundan bu iş değişikliği teklifini kabul etmedi,” şeklinde beyanda bulunurken davalı tanığı ... “ şirket personel daraltılması kararı almış, performansı düşük çalışanlardan işçi belirlememiz istendi, diğer şef arkadaş benden önce başladığı için davacıyı belirlemiş, ancak bu işçiyi kaybetmemek için ... kent meydanında temizlik işlerinde görevlendirmek istedik, davacı oraya gitmeyeceğini söyledi,” şeklinde beyanda bulunurken diğer davalı tanığı ... ifadesinde “önce personel azaltılmasına gidileceğini şefimiz ... söyledi ve davacının iş sözleşmesinin sona erdirileceğini söyledi,davacıya tüm hakları verilmedi,daha sonra davacıya ... Kent Merkezin projesine atandığına ilişkin yazı geldi, davacı iş koşulları ağır olduğu için oraya gitmedi,” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar Mahkemece davacı beyanından,davacının bu işyerinde çalışma saatlerinin farklı olması dolayısıyla yeni görevlendirilen yere gitmediği,yeni atandığı yerdeki çalışma saatlerinin davacı işçi aleyhine herhangi bir çalışma koşullarında ağırlaştırma oluşturmadığı, görev yeri değişikliği neticesinde işe gelmeyen davacı hakkında devamsızlık tutanağı tutulduğu, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanunun 25/II-g bendi gereğince feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, davacı ve davalı tanık beyanları ve davacının görevlendirme tarihinden önce dava açtığı dikkate alındığında iş sözleşmesinin davalı işverence görevlendirmeden önce feshedildiği, feshin haklı ya da geçerli nedene dayandığının ispatlanmadığı anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7929, Karar No: 2012/14598, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7929 E.  ,  2012/14598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Vekilin, davacı ...'ten alınmış vekaletnamesine dosya arasında rastlanmamıştır.

Bu noksanlık giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9048, Karar No: 2018/12924, Tarih: 07.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9048 E.  ,  2018/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdurların ifadelerinde sanığı boya işi için çağırdıklarını boya işi bittikten bir kaç gün sonra altınların çalındığını farkettiklerini ve sanıktan başka yabancı kimsenin eve gelmediğini beyan ettikleri, mağdur ...'nin ayrıca, sanığı telefon ile arayarak altınları geri getirirse şikayetinden vazgeçeceğine dair görüşmeden sonra evde yaptığı kontrolde altınların tamamının dolapta olduğunu gördüğünü beyan etmekle birlikte, her iki mağdurun da sanığın atılı suçu işlediğine dair görgüye dayalı kesin bilgilerinin bulunmadığı gibi hırsızlık olduğunu da boya işinin tamamlanmasından sonraki günlerde farkettikleri, sanığın boya işi için olay tarihlerinde mağdurlara ait evlerde bulunması dışında, yüklenen suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7003, Karar No: 2022/14372, Tarih: 14.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7003 E.  ,  2022/14372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.01.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 22.07.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ...’ın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’ın yerine motorlu taşıt sürücü adayları sınavına girip “Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınav Cevap Kağıdı"nı imzalayıp doldurmaya başladığı, sınav esnasında yapılan kontrolde durumun farkedildiği iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; dosyada onaylı fotokopisi bulunan "Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavı Sınav Cevap Kağıdı” ve salon görevlilerince düzenlenen tutanak içeriğinden olayın sınav esnasında mı, yoksa cevap kağıdının doldurulup salon başkanına tesliminden sonra mı ortaya çıktığının tam olarak anlaşılamaması karşısında; suça konu "Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavı Sınav Cevap Kağıdı"nın aslının duruşmaya getirtilip incelenmesi, gerekirse salon görevlileri ... ve ...’ın tanık sıfatıyla dinlenmesi, olayın sanık ...’ın "Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavı Sınav Cevap Kağıdını" doldurmaya başladıktan sonra ancak salon görevlisine teslim etmesinden önce anlaşılması halinde, teslim edilen sınav cevap kağıdı belgesinin baştan itibaren görevlilerce içeriği itibarıyla sahte olduğunun bilinmesi nedeniyle hukuki sonuç doğurmaya elverişli bulunmadığı ve yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun oluşmayacağı, olayın cevap kağıdının doldurularak sınav salonunda görevli olan salon başkanı ve sınav gözetmenine teslim edilip bu kişiler tarafından imzalanmasından sonra tespit edilmesi halinde ise, fiilin TCK'nin 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırmayla ve suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8623, Karar No: 2016/13740, Tarih: 30.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8623 E.  ,  2016/13740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının hesabına 90.000,00 dolar gönderdiğini, karşılığında herhangi bir mal ve hizmet almadığı gibi bedelini tahsil edemediğini, girişilen icra takibine de davalının itiraz ettiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, ikametgâhı olan Büyükçekmece mahkeme ve icra dairelerinin yetkili olduğunu savunmuş, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yetki itirazı haklı olduğundan İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine, geçerli icra takibi olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

HMK’nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun’un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir (Bkz. HGK’nun 19.03.2014 tarihli 2013/11-630 Esas 2014/332 Karar sayılı kararı).

Para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, alacaklı davacının ikametgâhı ... Mahkemeleri ve davalının yerleşim yeri olan Büyükçemece Mahkemeleri de yetkili ise de davacı önce ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/924 Esas sayılı dosyası üzerinden takip başlatmış, usulüne uygun olarak düzenlenen ödeme emrine borçlu davalı, icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz ederek işyeri adresinin olduğu İcra dairelerinin yetkili olduğunu savunmuştur. Bunun üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 31/12/2013 tarih, 2012/551 Esas-2013/699 Karar sayılı ilamına istinaden alacaklı davacı vekilince dosyanın yetkili İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesi talep edilmiş, 12. İcra Müdürlüğünün 2014/1886 Esas sayılı davaya konu icra takip dosyası üzerinden yürütülen icra takibine davalı bu kez yine borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz ederek mernis ve yerleşim yeri adresi olan Büyükçemece icra daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürmüştür.

Hal böyle olunca Mahkemece hakkın kötüye kullanılması ve dürüstlük kuralları gereğince davalının ... icra dairesi ve asliye hukuk mahkemesindeki bağlayıcı beyanları gözetilerek işin esasına girilip hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22989, Karar No: 2018/3767, Tarih: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22989 E.  ,  2018/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı ... mirasçılarına gerekçeli karar ve davacı kadının temyiz başvuru dilekçesinin tebliği için düzenlenen tebligatlar, mernis adresi olduğu tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Bu şekilde yapılan tebligatlar usulsüzdür. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır ( Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb K. m. 10/2). Bu bakımdan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin mirasçılara tebliğ edilmesi, tebligatların yapılamaması halinde, Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekmektedir. Mirasçılara gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanılıp, yasal temyiz ve cevap süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/22347, Karar No: 2014/33701, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22347 E.  ,  2014/33701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/657-2013/116

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı R.. M.. N.. A..H.. E.. işyerinde alt işverenler nezdinde 02.09.2010-18.06.2012 tarihleri arasında sürekli temizlik ve bakım elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı sebeple feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı şirkete ait iş yerinde 02.09.2010-18.06.2012 tarihleri arasında temizlik elemanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından davacının 17-18-20.06.2012 tarihlerinde devamsızlık yaptığı ve devamsızlık sebebine dayalı yazılı bir mazeret sunmadığı gerekçesiyle haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise iş sözleşmesinin davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe devamsızlığı sebebiyle haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Dosya içeriğine göre davalı işverenin fesih sebebi yaptığı devamsızlık olgusu sabit olup davacı işçi devamsızlığın izne veya kabul edilebilir bir mazerete dayandığını ispatlayamamıştır. Hal böyle olunca iş sözleşmesi davalı işveren tarafından haklı sebeple feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1671, Karar No: 2025/4990, Tarih: 07.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1671 E.  ,  2025/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/383 E. 2025/452 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı

HÜKÜMLER : Esastan ret, düzeltilerek esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz sebebinin var olduğu belirlendikten sonra yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (Y.C.G.K.) 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde "Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup. suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup. T.C. Anayasasının 141/3. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.