muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16382, Karar No: 2023/4508, Tarih: 08.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmaz bedelinin yüksek belinlendiğini, uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranının gerçeği yansıtmadığını, kamulaştırma bedelinin nemalarıyla ödenmesine karar verildiği halde faiz işletilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; münavebeye alınan ürünlerin hatalı olduğunu, bölgede en çok yetiştirilen domates, salatalık gibi ürünlerin değerlendirmeye alınmadığını, uygulanan objektif değer artış oranının daha yüksek alınması gerektiğini, yargılamanın dört aydan fazla devam etmesi nedeniyle kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 15.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda münavebe ürünleri arasında ıspanak alındığı ve yüksek objektif değer artış oranı uygulandığı halde Bölge Adliye Mahkemesince gerekçesi açıklanmadan ıspanak yerine lahana ürününün münavebeye dahil edilerek objektif değer artış oranının düşük uygulanması suretiyle aza hükmedilmesi doğru değildir.

5.Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının değeri tespit edilirken, değerlendirme yılına ait ... Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Fiyatları uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, yapı sınıfına ait değerlendirme yılındaki metrekare bedeline ayrıca endeks ilavesi suretiyle fazla bedele hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16681, Karar No: 2015/21967, Tarih: 30.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16681 E.  ,  2015/21967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/34284

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/228 (E) ve 2012/178 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4531, Karar No: 2024/7065, Tarih: 17.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4531 E.  ,  2024/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/204 E., 2023/69 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul 5. İş Mahkemesinin 2013/711 Esas sayılı dava dosyasıyla davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiğini, bu kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2015/3904 Esas, 2015/12351 Karar sayılı kararı ile onandığını, davacının işe iadesi istemiyle davalıya ihtarname gönderildiğini, davalı işveren tarafından davacının işe başlatılmadığını, davacıya bir kısım ödemeler yapıldığını, yapılan ödemelerin eksik olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının da hiç ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacıya talep ettiği alacaklarının ödendiğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2016/423 Esas, 2017/528 Karar sayılı kararı ile; dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2018/216 Esas, 2021/234 Karar sayılı kararıyla; kararın usule ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2018/216 Esas, 2021/234 Karar sayılı kararıyla; kararın usule ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.05.2021 tarihli ve 2021/5385 Esas, 2021/9583 Karar sayılı kararıyla; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, dosyadaki tüm belgeler değerlendirilmeden, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan davacının ücretinin net 3.688,00 USD olduğunun kabulüyle yapılan hesaplamalar doğrultusunda hüküm kurulmasının hatalı olduğu, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacakları hesaplanırken her dönem için ücret miktarı belirlenerek yeniden yapılacak hesaplama doğrultusunda hüküm kurulması gerektiği, taraflar arasındaki 01.12.2012-29.11.2013 tarihlerini kapsayan iş sözleşmesi dönemi dışında fazla sürelerle çalışma hesabının yapılmasının hatalı olduğu, yine sözü edilen iş sözleşmesi dönemi dışındaki dönemlerde cumartesi çalışmalarının hafta tatili çalışması olduğu kabulüyle hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesi onanmasına karar verilen 2018/8917 Esas ve 2020/20080 Karar sayılı dosya da ele alınarak yapılacak hesaplama doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay tarafından davacının ücretinin 3.686,00 TL olarak esas alınması gerektiğinin belirtildiği, bu doğrultuda yapılan hesaplama ile davacının ödenmeyen alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının ücretinin 3.686,00 TL kabul edilmesinin usuli kazanılmış hakka aykırı olduğunu, işe iade davasıyla davacının ücretinin 3.686,00 USD olduğunun kesinleştiğini, davacının çalışma şartları, yurt dışında ve uzun yıllar çalışmış olması göz önüne alındığında da hesaplamalara esas alınan ücretinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının ücretinin 3.686,00 TL kabul edilmesinin usuli kazanılmış hakka aykırı olduğunu, işe iade davasıyla davacının ücretinin 3.686,00 USD olduğunun kesinleştiğini, davacının çalışma şartları, yurt dışında ve uzun yıllar çalışmış olması göz önüne alındığında da hesaplamalara esas alınan ücretinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının ... Topluluğu Expat Yönetim Prosedürüne tâbi olduğunu ve buna göre fazla çalışma alacağının bulunmadığını, salt işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanamayacağını, davacının alacaklarının eksiksiz şekilde ödendiğini belirterek davanın reddi istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının aylık ücretinin miktarı ve fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanma yöntemi hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32, 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıda yer alan paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükmüne uyulan bozma kararında; davacının ücretinin 2013 yılı Nisan ayına ait imzasız bordroda 3.686,00 TL olduğunun görüldüğü ve dosyadaki belgelere göre yeniden inceleme yapılması gerektiği, eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilmiş olup davacının ücretinin 3.686,00 TL olarak kabul edilmesi gerektiğinden söz edilmiş değildir.

Nitekim, İlk Derece Mahkemesince bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporunda da, davacıya ait imzasız ücret bordrosunda davacının ücreti TL olarak yazılı olsa da aslında, USD üzerinden tahakkuk ettirildiği tespit edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı, davacının yaptığı iş ve çalışma süresi dikkate alındığında; davacının son ücretinin 22.09.2022 tarihli bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere net 3.686,00 USD olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamalar doğrultusunda hüküm kurulması gerekmektedir. Kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/803, Karar No: 2009/1283, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/803 E.  ,  2009/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen markanın hükümsüzlüğü ve sicilden silinmesi davası sırasında davalı taraf vekili 21/07/2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı şirket vekili, 21/07/2008 günlü dilekçesi ile, davacı şirket vekillerinden ...'un mahkeme hakimi ... 'in teyzesi çocuğu olduğunu belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Mahkeme hakimi ..., davalı vekilinin red nedeni olarak ileri sürdüğü hususların duruşma hakimi olarak yapılan tensip zaptı ile taraflara bildirilerek istinkaf edilmesine karşın, konuyu merci sıfatıyla inceleyen Bakırköy 12. Asliye Hukuk Mahkemesince talebin kabul edilmiyerek hakimin istinkafının reddedildiğini, bu kararın davanın taraflarına tebliğ edilmesine rağmen taraflarca temyiz edilmemekle hükmün kesinleştiğini, kaldı ki, davacı şirketin vekillerinden Avukat ... 'nun da yeğeni olan Avukat ... 'un resmi eşi olduğunu belirterek hakim reddi talebinin reddine karar verilmesini istemiş, merci tarafından davalı vekilinin reddi hakim talebi reddedilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; hakimin reddi sebebini bilen tarafın red isteğini en geç ilk oturumda bildirmesi gerekir. Taraf red sebebini davaya bakıldığı sırada öğrenmiş ise, en geç ondan sonraki ilk oturumda ... bir işlem yapılmadan önce bu isteğini hemen bildirmek zorundadır. Belirtilen sürede yapılmayan red isteği dinlenemez (H.Y.U.Y.md.34).

Somut olayda; davalı tarafca hakim reddine gerekçe yapılan husus mahkeme hakimince 12/02/2008 günlü tensip zaptında vurgulanarak istinkaf kararı verilmiş, dava dilekçesi ile birlikte tensip tutanağı davalı şirkete 24/05/2008 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Bu nedenle, istemin değerlendirilebilmesi bu yöndeki reddi hakim talebinin en geç ondan sonraki ilk oturumda mahkemeye bildirilmesi ile mümkündür. Davalı taraf hakimin reddini gerektiren hususu 24/05/2008 günü öğrendiğine göre, bu nedene dayanarak reddi hakim talebini en geç 26/06/2008 günlü oturumda dile getirmesi gerekirken 22/07/2008 günlü ikinci oturumda dile getirmiştir.

Kaldi ki; aynı gerekçeye dayalı hakimin istinkaf (hakimin kendi kendini reddi) kararına ilişkin merci kararı dahi davalı tarafca temyiz edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16471, Karar No: 2012/15095, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16471 E.  ,  2012/15095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yaş düzeltim istemine ilişkin davada Boyabat Asliye Hukuk, Çerkezköy 2. Asliye Hukuk ve Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ...'ın anne adının düzeltilmesi düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı ...'ın ...'de ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 29.07.2011 tarihli kolluk tutanağında davalının adresi terk ettiği şeklinde bilgi verilmesi ve şahsın Sgk kaydına göre işyerinin Gelibolu olarak göründüğünden bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.

Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi de, mernis adresine göre davalının “... Mah. ... ... Cad. No:112/3 ... .../...” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından, ilgilinin yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre davalı ...'ın yerleşim yerinin “... Mah. Yüce Sk. No:4/3 .../...” adresi olduğu, Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince de kendisine bu adreste tebligat yapıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nin 25. ve 26.) maddeleri gereğince Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2956, Karar No: 2021/17511, Tarih: 09.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2956 E.  ,  2021/17511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii, sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ...’nın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından; sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanık ...’ya zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24112, Karar No: 2019/1314, Tarih: 06.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24112 E.  ,  2019/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Mobilya Tic. A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı...... Koltuk Evi isimli mobilyacıdan 26.11.2011 tarihinde 4.000,00 TL bedelli ... cinsi yatak odası takımı, şifonyer ve puf satın aldığını, ürünlerde geldiği günden itibaren bozulmalar ve dökülmeler olup beklenen faydanın sağlanamadığını, 30 gün içinde servise başvurduğunu, servisin 2 defa gelmesine rağmen arızanın giderilemediğini, sonrasında servisin ilgilenmediğini, Tüketici Hakem Heyetine başvurduğunu, heyetin onarımla giderilmesine karar verdiğini, ancak davalının onarım yapmadığını, 14.2.2014 tarihli ihtar ile de ayıplı mal bedelinin ödenmesini istediğini, ancak ihtara cevap alamadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak malın davalıya iadesi ile 4.000,00 TL'nin ödeme tarihinden yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumet yokluğundan davanın reddini dilemiş, davaya dahil edilen ... Mobilya Sanayi ve Tic. A.Ş. kendilerine bir tebligat yapıldığını, dahili dava dilekçesinde ...şirketinin davaya dahil edildiği, ancak adreste böyle bir şirket bulunmadığını, davaya dahil edilen firmayı tanımadıklarını davacı ile doğrudan ya da dolaylı olarak ürün alışverişi olmadığını, ayrıca yetki ve zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının süresinde ihbarda bulunmadığını, davacının öncelikle seçimlik haklarından tamir hakkını kullandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 124.maddesi gereğince dahili dava edilen davanın davalı ... Mobilya Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden kabulüne, davalı... yönünden ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Mobilya Sanayi ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 124.maddesi gereğince dahili dava edilen davanın davalı ... Mobilya Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden kabulüne, davalı... yönünden ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Mobilya Sanayi ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı satın aldığı yatak odasının ayıplı olması nedeniyle ödediği bedelin iadesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı ... Mobilya Sanayi ve Tic. A.Ş. yatak odasının kendilerinden alınmadığını, yatak odasının alındığı iddia edilen 26.11.2011 tarihinden önce ya da sonra ...’a hiçbir yatak odası takımı sevkiyatı yapmadıklarını savunmuştur. Mahkemece, davalının husumet itirazı hususunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmadan husumet itirazının reddedildiği belirtilerek davalı ... Mobilya Sanayi ve Tic. A.Ş. yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak davalı yatak odası imalatı yapmadığını ileri sürdüğüne göre öncelikle husumet itirazının araştırılması gerekir. O halde, mahkemece, davalı şirketin ticaret sicil kayıtları da getirtilerek hangi alanlarda faaliyetin bulunduğu hususu da tespit edilerek davaya konu yatak odasının imalatçısı olup olmadığı net bir şekilde belirlenip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşmada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı ... Mobilya Sanayi ve Tic. A.Ş. yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalı ... Mobilya Tic. A.Ş.'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.