muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/526, Karar No: 2013/2474, Tarih: 16.04.2013

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacılara ait 7 parselin yan parselle tevhit edilerek 13 parsel olarak davalı yüklenici adına tescil edildiği, taşınmaz üzerinde 20 daireli bina yapılması yapılması konusunda sözlü anlaşma yapıldığı, arsa maliklerine verilecek dairelerin sayısı ve niteliği ile ilgili belge sunulmadığından yöredeki

piyasa rayiçleri ve teamüllere göre arsa maliklerine isabet edecek daire sayısının belirlenmesi gerektiğini, buna göre dairelerin %40' ının arsa maliklerine bakiye kısmının yükleniciye ait olduğunu ve bu hesap tarzına göre arsa maliklerine 5 daire isabet edeceği gerekçesiyle 1. bodrum 3 ve 4 nolu daireler ile zemin kat 5-7 ve 8 nolu dairelerin davacı ve müdahiller adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı ile müdahiller vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında sözlü şekilde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Sözleşme şekil yönünden geçersi ise de, sözleşmenin önemli ölçüde ifa edildiğinden artık geçersizliğinin ileri sürülmesi iyiniyet kurallarıyla bağdaşmaz. Davacı ve müdahil davacılara ait 8734 ada 7 nolu parsel ile bitişikteki aynı ada 6 numaralı parselin tevhit edilerek üzerinde 20 bağımsız bölümlü bina inşa edilmiştir. Davacı ve müdahillerin murisinin, üzerinde binanın yapıldığı 7 nolu parselin arazi tahsis belgesi sahibi olduğu ve parselin Belediyece yapılan ihale sonucu anılan kişilerce satın alındığı, parselin bilahare, davacı ve müdahillerce dava dışı kişiye verilen vekaletnamelerin kullanılması suretiyle tapuda yüklenici adına devir edildiği ve daha sonra taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hukuki ve fiili durum yukarıda izah edildiği şekilde olmakla birlikte tarafların yapılacak binada ne oranda bağımsız bölüm maliki olabileceklerine dair bir anlaşmanın varlığı taraflarca kanıtlanamamıştır. Bu bakımdan mahkemece bilirkişi görüşüne başvurularak inşaatın yapıldığı mahalde paylaşımın %60 yükleniciye %40 arsa sahiplerine ait olabileceği belirlenmiştir.

Mahkemece, davalı yüklenicinin devrini kabul ettiği 4,5,7,8 numaralı bağımsız bölümlere ilaveten, bilirkişinin de görüşünün aksine 3 numaralı bağımsız bölümün de çekilecek kur'ada adına isabet edecek arsa sahibi adına tesciline karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı yüklenicinin devrini kabul ettiği 4,5,7,8 numaralı bağımsız bölümlere ilaveten, bilirkişinin de görüşünün aksine 3 numaralı bağımsız bölümün de çekilecek kur'ada adına isabet edecek arsa sahibi adına tesciline karar verilmiştir.

Öncelikle, binanın inşa edildiği arsaya sağladıkları katkı oranı dikkate alınarak yukarıda belirtilen %60 ve %40 lık paylaşım oranına göre, bağımsız bölümlerin mevkii, konumu, değerleri ile tevhit edilen diğer parsel üzerinde hangi hukuki ilişkiye göre inşaat yapıldığı da dikkate alınmak suretiyle bu paylaşım oranını sağlayacak şekilde hangi bağımsız bölümlerin yükleniciye, hangi bağımsız bölümlerin ise arsa sahiplerine ait olacağının mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi aracılığıyla belirlenmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek esas itibariyle yüklenicinin devrini benimsediği bağımsız bölümlerle bağlı kalınarak ve görüşüne başvurulan bilirkişi raporundan ayrılma nedenleri de gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında hükmün, HMK'nın 279. maddesi ile hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan HMUK'nın 388. ve 389. maddeleri uyarınca infazı kabil nitelikte olmadığı da görülmektedir. Zira, tesciline karar verilen bölümlerin ileride çekilecek kur'aya göre davacı ve müdahiller adına tesciline karar verilmiştir. Hükmün infazının bu şekilde belirsiz bir olaya bağlanması doğru olmadığı gibi davacı ve müdahiller 6 kişi oldukları halde sanki her birisine birer daire isabet edecekmiş gibi hüküm kurulması da hatalı olmuştur.

Bu itibarla yukarıdaki bentte yapılacak araştırmaya göre davacı ile müdahillere aidiyeti belirlenecek bağımsız bölümler başlangıçtaki payları oranında adlarına tescil edilmelidir.

Kabule göre de, 4,5,7,8 numaralı bağımsız bölümlerin tesciline karşı çıkılmadığı halde tüm bağımsız bölümler üzerinden vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin belirlenmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle. davalı vekilinin tüm, davacı ve müdahiller vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve müdahiller vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, hükmün davacı ve müdahiller yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı ve müdahiller yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı ve müdahil tarafa verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacı ve müdahillerin peşin alınan harçlarının istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5994, Karar No: 2019/6713, Tarih: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5994 E.  ,  2019/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinin 16/09/2014 olduğu, 18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''üçte birine kadar'' yerine “yarı oranında” şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nun 143. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/4 oranında arttırım yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4435, Karar No: 2023/6954, Tarih: 11.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4435 E.  ,  2023/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işçilik alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Vakıf yetkilisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde hâlen çalışmaya devam ettiğini ve ilave tediye alacağının ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2012 yılında yürürlüğe giren düzenlemeler gereği davacıya yılda iki kez yapılan ikramiye ödemelerinin ilave tediye hükmünde olduğunu ve ilave tediye alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.07.2016 tarihli kararıyla; toplanan kanıtlar ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davalı işyerinin 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un (6772 sayılı Kanun) 1 ... maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Vakıf yetkilisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2016 tarihli kararıyla; davalı Vakfın 6772 sayılı Kanun kapsamında olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalının İlk Derece Mahkemesine yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Vakıf yetkilisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2016 tarihli kararıyla; davalı Vakfın 6772 sayılı Kanun kapsamında olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalının İlk Derece Mahkemesine yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Vakıf yetkilisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.01.2019 tarihli ve 2018/10202 Esas, 2019/323 Karar sayılı ilâmı ile; Fon Kurulu tarafından 2012 yılından itibaren ilave tediye niteliğinde iki aylık ücret tutarında ikramiye ödenmesine karar verildiği, bu nedenlerle Mahkemece, davacının çalıştığı süreye ilişkin sözleşme ve işyeri kayıtları değerlendirilerek ödenen ikramiye miktarları yıllara göre tespit edilip ikramiye ödemesi yapılan yıllar için ilave tediyenin ödendiğinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya ödenen ikramiye miktarları kadar ikramiye ödemesi yapılan yıllar için ilave tediyenin ödendiğinin kabulü ile bilirkişi raporunda yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Vakıf yetkilisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Vakıf yetkilisi temyiz dilekçesinde; yargı kararlarına göre ikramiye ödemelerinin ilave tediye yerine geçtiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfında çalışan davacının ilave tediyeden yararlanıp yaralanamayacağı ve bozma ilâmına uyulmakla oluşan usule ilişkin kazanılmış haklara riayet edilip edilmediği konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Dairemizin 29.....2022 tarihli ve 2022/7746 Esas, 2022/8494 Karar sayılı ilâmında usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin yerleşik ilke şu şekilde vurgulanmıştır:

" ...

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Dairemizin 29.....2022 tarihli ve 2022/7746 Esas, 2022/8494 Karar sayılı ilâmında usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin yerleşik ilke şu şekilde vurgulanmıştır:

" ...

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (keza mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) 'usuli kazanılmış hak' kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 ... ve 13/5 sayılı YİBK).

..."

4. Dairemizin 30.09.2020 tarihli ve 2020/2392 Esas, 2020/9942 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dairemiz uygulamasına göre sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları ... hukuk tüzel kişisi olup 6772 sayılı Kanun kapsamında sayılan işyerlerinden değildir. Bu nedenle davalı Vakıf bünyesinde çalışan davacı işçinin 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye alacağına hak kazanması mümkün değil ise de Mahkemece Dairemizin 08.01.2019 tarihli ve 2018/10202 Esas, 2019/323 Karar sayılı ilâmına uyularak hüküm kurulmuş olup bozmaya uyulmakla davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilemeyeceği dikkate alınarak inceleme yapılması gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Vakıf yetkilisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3174, Karar No: 2023/129, Tarih: 17.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/3174 E.  ,  2023/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/92 E., 2022/111 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Kadastro Tespitine İtiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde: ... İlçesi ... Mahallesi 306 ada 34, 295 ada 10, 296 ada 52, 369 ada 33, 262 ada 171, 262 ada 173 ve 291 ada 107 parsel sayılı taşınmazların tamamının ve 306 ada 41, 295 ada 28, 262 ada 172, 294 ada 39, 294 ada 49 ve 294 ada 57 parsel sayılı taşınmazların 1/7 hissesinin, 294 ada 22 ve 372 ada 13 parsel sayılı taşınmazların ise 1/2 hissesinin müvekkilleri olan davacılara miras bırakanlarından intikal ettiğini ve davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu halde kadastro sırasında Hazine adına tepit ve tescil edildiğini ileri sürerek, taşınmazların tapu kayıtlarıjnın iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 306 ada 34 parsel, 295 ada 10 parsel, 296 ada 52 parsel, 369 ada 33 parsel, 262 ada 171 parsel, 262 ada 173 parsel, 291 ada 107 parsel sayılı taşınmazların tamamının tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına eşit oranda tapuya kayıt ve tesciline, 306 ada 41 parselin 1/7 hissesinin, 295 ada 28 parselin 1/7 hissesinin, 262 ada 172 parselin 1/7 hissesinin, 294 ada 39 parselin 1/7 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit oranda tapuya kayıt ve tesciline, 294 ada 22 parselin 1/2 hissesinin tapu kaydının iptali ile, davacılar adına eşit oranda tapuya kayıt ve tesciline, 294 ada 49 parsel sayılı taşınmazın 22,92 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisinde kaldığından bu parsel yönünden 22,92 m²'lik tescil talebinin reddine, 4305,80 m²'lik kısmının 1/7'sinin tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit oranda tapuya kayıt ve tesciline, 294 ada 57 parsel sayılı taşınmazın 26,60 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisinde kaldığından bu parsel yönünden 26,60 m²'lik tescil talebinin reddine, 863,84 m²'lik kısmının 1/7'sinin tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit oranda tapuya kayıt ve tesciline, 372 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 295,78 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisinde kaldığından bu parsel yönünden 295,78 m²'lik tescil talebinin reddine, 13,82 m²'lik kısmının 1/2'sinin tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit oranda tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; Taşınmazların milli park alanında kaldığını, kültür varlığı olduğunu ve davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu ve taşınmazların özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu ve buna göre ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.02.2020 tarih ve 2018/294-2020/191 E-K sayılı kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.3 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine Taşınmazların milli park alanında kaldığı, kültür varlığı olduğu ve davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine Taşınmazların milli park alanında kaldığı, kültür varlığı olduğu ve davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Dava, Tapu İptali ve Tescil istemine ilişkindir.

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olup olmadığı ve davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 13, 14, 15, 16, 17, 18 inci maddeleri 6831 sayılı Orman Kanun'un 1, 7, 11 inci maddeleri, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Parklarını Koruma Kanunu,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.