muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3556, Karar No: 2020/280, Tarih: 04.02.2020

CMK301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. Fıkrasında; hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini hükmün sonuç kısmında davanın taraflarına tereddüte mahal vermeyecek şekilde açıkça bildirmesini zorunlu kılmış ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla istinaf dairesinden geçerek yargıtaya gelen mahkeme kararlarına karşı yapılan temyiz başvurusunun sebep içermesi gerektiğini sebepsiz temyizin geçerli olmayacağını düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesinin Mülga 1412 sayılı CMUK'daki karşılığı 268/4. Fıkrasıdır. İlgili maddenin başlığı ise Hükmün esbabı mucibesi ve hüküm fıkrasının ihtiva edeceği noktalar olarak düzenlenmiştir.

Mülga CMUK madde 268/4: (Değişik: 21/5/1985 - 3206/57 md.) Hüküm fıkrasında; 253 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurmanın mümkün olup olmadığını tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Şeklinde kaleme alınmıştır.

5271 sayılı CMK'nin kararların gerekçeli olması şeklinde başlığı bulunan

34. maddesinde Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.

Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir.

5271 sayılı CMK'nin kararların gerekçeli olması şeklinde başlığı bulunan

34. maddesinde Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.

Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2011/377-301 sayılı 7.12.2011tarihli kararında özetle’’“5271 sayılı CMK'nin 34/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, sanık....`ün yüzüne karşı verilen hükme ilişkin temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine `tefhim ve tebliğden` itibaren denilmek suretiyle bu hususta duraksamaya neden olunduğu anlaşılmakla sanık ....ün temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek her iki sanık hakkında yapılan incelemede;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkeme kararındaki yasa yolu bildiriminin yasal ve yeterli olup olmadığı ile buna bağlı olarak sanık müdafiinin temyizinin süresinde yapılıp yapılmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden: Sanık ... müdafiinin de hazır bulunduğu 05.07.2007 tarihli oturumda verilen kararın yasa yolu bildiriminin aynen; “Tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere, sanıklardan ....`ün yüzüne karşı, diğer sanıkların yokluğunda, sanıklar müdafiilerinin yüzüne karşı” şeklinde olduğu, gerekçeli kararın da 20.08.2007 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, bu hükmün sanık müdafii tarafından 13.07.2007 tarihinde temyiz edildiği, temyizin son günü olan 12.07.2007 gününün herhangi bir resmi tatile denk gelmediği anlaşılmaktadır.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Yasanın 310. maddesinde, temyiz isteminin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde, beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Yasanın 310. maddesinde, temyiz isteminin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde, beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

5271 sayılı CYY’nin 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde ise, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır. Bu bildirimlerdeki temel amaç sujelerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması, bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

5271 sayılı CYY’nin 264. maddesinde ise kabul edilebilir bir yasa yolu başvurusunda yasa yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

5271 sayılı CYY’nin 264. maddesinde ise kabul edilebilir bir yasa yolu başvurusunda yasa yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Bu hükümler, birlikte değerlendirildiğinde, kural olarak temyiz istemi süresinde verilen bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak bir beyanla hükmü veren mahkemeye yapılacaktır. Ancak süresinde olması koşuluyla, dilekçenin hükmü veren mahkeme dışındaki bir mahkemeye verilmesi veya istemde bulunulması ya da haklı nedenlerin varlığı halinde C.Savcılığına ya da bir başka mercie istemde bulunulması temyiz istemini geçersiz kılmayacak, bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlendirilebilecek, dilekçenin verildiği veya istemin yapıldığı merciince, istem veya dilekçe mahkemesine gönderilecektir. Yine aynı şekilde istemin temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiş olması da bu kapsamda değerlendirilerek, başvuru sahibinin hakları korunacak, sürenin bildirilmemesi veya yanılgılı bildirilmesi halinde bunun ilgili taraf açısından bir yanılgı oluşturarak bir hakkın kullanılmasını engellemesi durumunda açıklamalı davetiye ile bu hususun tebliğinden sonra süreler işlemeye başlayacak, böylece olası hak kayıpları önlenecektir.’’şeklinde karar vermek suretiyle mülga 1412 sayılı Kanunun 264/8 ve halen yürürlükte olan ve aynı konuyu düzenleyen 5271 sayılı Kanunun 232/6. maddesinin amacının 5271 sayılı CYY’nin 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde ise, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır. Bu bildirimlerdeki temel amaç sujelerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması, bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır.

Yargıtay ceza dairelerinin birçok kararında da kararın açıklandığı sırada tefhim ve veya tebliğinde hata yapılması nedeniyle hükümde karışıklık olduğu veya hak kaybına neden olunduğundan bahisle usul yönünden bozma kararları verilmektedir.

Yargıtay ceza dairelerinin birçok kararında da kararın açıklandığı sırada tefhim ve veya tebliğinde hata yapılması nedeniyle hükümde karışıklık olduğu veya hak kaybına neden olunduğundan bahisle usul yönünden bozma kararları verilmektedir.

Yasa koyucunun 1412 sayılı CMUK'da temyiz yolunu düzenlerken tarafların verecekleri temyiz dilekçesinde CMUK'da düzenlenen temyizde sebep bildirme zorunluluğu olmadığından olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin bildirmesini mahkemeye mecburi kılmamış ve aslında ihtiyaç da olmamıştır ancak 5271 sayılı CMK'de temyiz dilekçesi ile bağlılık düzenlenmiş olup sebepsiz temyiz dilekçesi reddolunacağından 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesi gereği kararının sonuç kısmında hüküm mahkemesinin açıkça temyiz dilekçesi verilecek ise temyiz sebebi bildirilmesinin zorunlu olduğu, sebep bildirilmeyen temyizin reddolunacağı ve tarafın temyiz hakkını kaybetmek gibi ağır bir hak kaybı ile karşı karşıya kalacağını davanın taraflarına bildirilmesi yasada açıkça düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır. Yukarıda kararının birkısmını aldığımız Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararındada CMK'nin 232/6. maddesinde yer alan bu bildirimlerdeki temel amaç sujelerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması, bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır.

CMK'daki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. maddesi gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik,yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete,devlete,hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2024/2515, Karar No: 2025/2046, Tarih: 15.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2515 E.  ,  2025/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/12 E., 2022/564 K.

Mahkeme kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalılardan ... ile diğer davalılar arasında arsa payı kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı ...’un Malatya ili ... Mah. ... ada ... parsel üzerindeki taşınmazda 2 nolu daireyi ...’a sattığını, yine aynı parselde 3 nolu daireyi ...’ye sattığını, müvekkili ...’a zemin kat hariç 3. kat 9 nolu daireyi sattığını, müvekkili ...’in zemin hariç 2. kat 5 nolu daireyi satın aldığını, ...’ın 1. kat 4 nolu daireyi satın aldığını, müvekkillerinden ...’ın ise zemin hariç 2. kat 6 nolu daireyi....’dan satın aldığını, ...’ün ise zemin hariç 3. kat 8 nolu daireyi satın aldığını, müvekkillerinden ...’in zemin katta bulunan bir daireyi ...’a, .... Mah. ... ada ... parsel üzerinde bulunan zemin hariç 3. kat 7 nolu dubleks daireyi, ...’a vekaleten ...’a ... parsel üzerinde bulunan zemin hariç 1. kat 1 nolu daire ve 2. kat 1 nolu daire olmak üzere iki daireyi, ...’e ... nolu parselde bulunan 1 blok zemin hariç 3. kat 8 nolu dubleks daireyi, ...’nin satın aldığı .. parselde kayıtlı zemin hariç 2. katta bina girişine göre sol tarafta bulunan daireyi müteahhit ....’un ....’a satmış olduğu daireyi ....’ın da müvekkillerine sattığını, ...’nin ... ada ... nolu parsel üzerinde yapılan ön cepheye bakan zemin hariç 3. kattaki dairesini müvekkilinin aldığını, ...’ın arsa sahiplerinden ...’ya isabet eden ... ada ... parsel üzerinde müşterek sahip olduğu son kat yola bakan dubleks daireyi müvekkilinin satın aldığını, müvekkillerinden .... ’in ise ... parsel üzerinde inşa edilen zemin hariç 4. kat 9 nolu daireyi satın aldığını, ...’ın ... parsel zemin hariç 3 nolu sol tarafta bulunan yola ve parka bakan daireyi satın aldığını, davalı müteahhidin daireleri zamanında bitirip teslim edememesine rağmen müvekkillerinin birtakım eksikliklerini kendileri tamamlayarak söz konusu dairelere 1999 yılının sonu ile 2000 yılının başından itibaren taşınmaya başladıklarını, elektrik, su v.s. abonelerini yaptırdıklarını belirterek, ... ada ... parsel ile, .... ada ... parsel ve ... ada ... parsel nolu taşınmazdaki davalıların müşterek bulunan hisselerinin iptali ile müvekkilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Dava, Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılmış ve Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2006 tarihli, 2006/16202 Esas, 2006/18197 Karar sayılı kararı ile Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir. Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23.09.2014 tarihli, 2007/99 Esas, 2014/759 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.04.2018 tarihli, 2018/24 Esas, 2018/2555 Karar sayılı ilamı ile uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile hüküm bozulmuş, bozma doğrultusunda dosya görevsizlik kararı ile Malatya 2. Tüketici Mahkemesine gönderilmiştir.

Tüketici Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici ... arasında ..... Noterliğinin 18.08.1995 tarihli ..... yevmiye numaralı düzenleme suretiyle arsa payı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yapılmasını müteakip bir kısım dairelerin yüklenici tarafından davacılara satılmasından sonra taşınmazların tapu devrinin yapılmaması sebebiyle yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil davası olduğu, uyuşmazlık konusu Malatya ili, ... ilçesi, .... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı ana taşınmaz üzerinde kurulu yapının 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 numaralı bağımsız bölümlerinin, .... ada ... parsel sayılı ana taşınmaz üzerinde kurulu yapının 1, 3, 4, 5, 7, 8 numaralı bağımsız bölümlerinin, .... ada ... parsel sayılı ana taşınmaz üzerinde kurulu yapının 3, 8, 9, 10 numaralı bağımsız bölümlerinin yüklenici tarafından yapılan sözleşmeler uyarınca binanın mimari proje, sözleşme ve teknik şartname uyarınca %99,99 oranında imal edildiği, uyuşmazlık konusu bağımsız bölümlerin bulunduğu binaların imalatında bahçe duvarındaki kısmen 7.00 mt bahçe duvarı ile demir doğrama korkuluklarından kaynaklı eksiklikler dışında başkaca bir eksikliğin bulunmadığı, SGK ve ilgili belediyeye bir borcun bulunmadığı, binaların iskânının alındığı, dolayısıyla temlik alacaklısı davacıların arsa maliklerine karşı temlik eden yükleniciden kaynaklı 9.400,00 TL dışında bir borcunun bulunmadığı, anılan 9.400,00 TL borcun davalı arsa sahipleri adına davacılarca bozmadan önce depo edildiği, bu suretle mülkiyetin koşullarının oluştuğu gerekçesiyle tüm davacılar yönünden davanın kabulüne, bir aylık vadeli hesap şeklinde arsa sahipleri adına açılan banka hesabına depo edilen 9.400,00 TL'nin (işlemiş faizi ile birlikte hükmün kesinleşmesi halinde) arsa sahiplerine ödenmesine, arta kalan miktarın işlemiş faizi ile birlikte davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; bozma kararı öncesinde depo edilen 29.007,59 TL'nin birlikte ifa kuralı gereği davalı ...'ya ödenmesine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu eksik işler bedeli olan 29.007,59 TL'nin karar vermeye en son tarih olan 29.03.2022 tarihindeki değeri olan 334.921,24 TL'nin davalı müvekkili ... adına depo ettirilerek birlikte ifa kuralı gereği davalılar adındaki tapunun iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesi gerektiği, 18 yıldan fazla bir süredir davayı takip ettikleri halde lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, davalılardan ...'nın ... ada ... parselde ... ve ... dışında diğer dört davalı ile birlikte 1/5 oranında ortak olduğu 2 numaralı dairedeki hissesinin aynı dairede durup durmadığını, davacı ...'a yüklenici tarafından satılıp satılmadığı hususunda mahkemece araştırma yapılmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümlerin temlik alınması nedeniyle kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz edenin sıfatına göre davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Temliken tescil diye adlandırılan davalarda yüklenicinin arsa payı kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca kendisine isabet eden tapu payını ya da bağımsız bölümü 3. kişilere temlik etmesi mümkündür. Ancak arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yüklenicinin ve temlik suretiyle onun alacaklarına halef olan tapu payı ya da bağımsız bölüm temlik alan 3. kişinin tapu payı ya da bağımsız bölüme hak kazanabilmesi için yüklenicinin, sözleşme gereği arsa sahibine karşı üstlendiği inşaat yapma edimini sözleşme ve ekleri, tasdikli proje ve ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp teslim etmiş olması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta, bozma sonrası mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.04.2022 tarihli raporda, ... ada ... parseldeki taşınmazda inşaatın % 99,99 oranında tamamlandığı, tüm bağımsız bölümlerin fiilen kullanılmakta olduğu, taşınmazın ortak alanlarından sadece arka cephesinin bahçe duvarının yapılmadığı kısmen duvar üstü korkuluklarının eksik olduğu; ... ada ... parsel ve ... ada ... parselde bulunan taşınmazlarda inşaatın tamamlanmış olduğu, eksik ve kusurlu imalatın bulunmadığı, taşınmazların amacına ve fen kurallarına göre imal edilip fiilen kullanıldığı, binaların yapı kullanma izin belgelerinin 10.04.2012 tarihinde alındığı, davalı yüklenici ...'un dava konusu inşaatlarla SGK ve vergi borçlarının bulunmadığı belirtilmiş; davacılar aleyhine tespit edilen eksikliklerin bedeli olan 29.007,59 TL'nin mahkemenin 18.03.2009 tarihli ara kararıyla davalı arsa sahipleri adına depo edildiği, keşif tarihi itibariyle 29.007,59 TL'nin TUİK -ÜFE artış oranlarına göre güncel değeri 334.921,34 TL olarak hesap edildiği görülmüştür.

29.07.2022 tarihli ek bilirkişi raporunda 1261 ada 7 parsel üzerinde bulunan binanın tamamlanma oranının fiziki olarak %99,99 olduğu, %0,001 eksikli taşınmazın bahçe duvarındaki kısmen 7.00 mt bahçe duvarı ile demir doğrama korkuluklarından kaynaklı eksik imalatın tamamlanması için keşif günü itibariyle piyasa rayiç değerinin 9.400,00 TL olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Mahkeme gerekçesinde, eksik ve ayıplı iş bedeli olan 9.400,00 TL'nin tamamının depo edilmesi yönünden yapılan değerlendirme başlıklı H bendinde, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.04.2018 tarihli, 2018/24 Esas, 2018/2555 Karar sayılı bozma ilamından önce karar veren Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23.09.2014 tarihli, 2007/99 Esas, 2014/759 Karar sayılı kararına dayanak 2007/99 Esas sayılı dosyasında mahkemesince verilen depo kararı uyarınca davacılar tarafından 24.599,35 TL'nin depo ettirilmesine karar verilip bu miktarın da davacılar tarafından mahkeme veznesine depo ettirilmesi sebebiyle, 9.400,00 TL eksik ve ayıplı iş bedelinin yeniden depo ettirilmesine gerek duyulmadığına işaret edilmiştir.

Bozma öncesi düzenlenen 24.11.2008 tarihli bilirkişi raporunda .... ada ... parsel üzerinde bulunan binada arsa sahibi davalılara ait iki dairedeki eksikliklerin bedeli 24.555,60 TL, ortak alanlardaki eksikliklerin bedeli (bahçe duvarları, korkuluklar) davalı arsa sahiplerinin hisseleri oranında 4.451,99 TL olmak üzere toplamda eksik iş bedeli 29.007,59 TL olarak belirlenmiş ve bu bedel arsa sahipleri adına açılan banka hesabına depo edilmiştir. Dosya kapsamından eksik iş tespit edilen iki dairenin, 18.08.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davalı müteveffa ...'ya isabet eden ... ada ... parsel üzerindeki daireler olduğu, .. ada ... parsel üzerinde bulunan taşınmaz üzerindeki hissesinin davalı ...'ya 20.11.2000 tarihinde satış suretiyle tapu kayıtlarından devredildiği anlaşılmıştır.