muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3096, Karar No: 2015/12271, Tarih: 19.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3096 E.  ,  2015/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2011/314-2013/317

Taraflar arasında görülen davada Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2013 gün ve 2011/314-2013/317 sayılı kararı bozan Daire’nin 27/11/2014 gün ve 2013/17082-2014/18522 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine açılmış olan dava sonucu mahkemece müvekkilinin davalıya 20.000 TL ve ferilerini ödemesine karar verildiğini, bu kararın müvekkili tarafından temyiz edildiğini ancak davalı tarafça söz konusu kararın ilamlı icra takibine konu edilmesi nedeniyle müvekkili tarafından icra dosyasına 43.750 TL'lik teminat mektubu ibraz edilerek mehil vesikası alındığını, yerel mahkemece kararın tebligatında yapılan bir yanlışlık nedeniyle yapılan temyiz isteminin reddine karar verildiğini, bunun üzerine davalı tarafından teminat mektubunun paraya çevrilerek 25.10.2007 tarihinde icra dosyasından 41.686,30 TL'nin tahsil edildiğini, müvekkilinin banka hesabına 43.750 TL'nin ticari kredi borcu olarak kaydedildiğini, yapılan karar düzeltme istemi üzerine temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırıldığını ve yapılan inceleme sonucu kararın bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verildiğini ve bu kararın temyiz aşamasından da geçerek kesinleştiğini, bu karar neticesinde davalının müvekkilinden tahsil ettiği paranın bir dayanağının kalmadığını, icranın iadesi işlemi sonucu ana paranın iadesine karar verilmiş ise de bu paranın ödenmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın tazmin edilmediğini ileri sürerek, ticari kredi masraf ve faizleri karşılığı yapılan ıslah sonucu 22.537,56 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu teminat mektubunun paraya çevrilmesine ilişkin olarak yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığını, icra dosyasından tahsil edilen paranın iade edildiğini, davacının isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu teminat mektubunun paraya çevrilmesine ilişkin olarak yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığını, icra dosyasından tahsil edilen paranın iade edildiğini, davacının isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı tarafından başlatılan ilama dayalı icra takibine konu mahkeme kararının bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verildiği ve temyiz incelemesi sonunda kararın kesinleştiği, bu sebeple ilama dayalı olarak davacı aleyhinde başlatılan icra takibinin dayanaksız kaldığı, davacının aleyhinde başlatılan haksız icra takibinde dosyaya ibraz ettiği teminat mektubunun paraya çevrilmesi sonucu bankaya faiz ve masraf ödemek zorunda kaldığı ve bu nedenle toplam 22.537,56 TL zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 22.537,56 TL alacağın (9.000 TL'lik kısmı için dava tarihinden itibaren, 13.537,56 TL'ye ise ıslah tarihinden itibaren) işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27/11/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

1- Dava, sebepsiz zenginleşmeden doğan zararın tahsili istemine ilişkindir.

2- Davalı B.. K..’un, davacısı olduğu İzmir Asliye (3) Ticaret Mahkemesi’nin 2005/66 E.- 2006/623 K. Sayılı henüz kesinleşmeyen dosyasında lehine hüküm olunan ilam alacağının tahsili için İzmir 20.İcra Müdürlüğü’nün 2007/7213 sayılı dosyasında takip başlattığı, bu dosya davacısı M.. B..’ın da icra dosyasına teminat sunduğu teminat mektubunun alacaklı B.. K.. tarafından 25.10.2007 tarihinde paraya çevrilerek tahsil edildiği, ancak ilama konu İzmir Asliye (3) Ticaret Mahkemesi’nin 2005/66 E.- 2006/623 K. Sayılı kararının Yargıtay tarafından bozulması sonucu nihai aşamada davanın reddedilmesi nedeniyle, davalının tahsil ettiği takip alacağının hukuki bir dayanağının kalmadığı ve davalı B.. K..’un icra dosyasında tahsil ettiği miktar kadar sebepsiz zenginleştiği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

3- Davacı, icra dosyasından haksız olarak tahsil edilen meblağ yönünden uğradığı faiz ve teminat mektubu komisyon masrafına ilişkin zararının tahsilini talep etmektedir. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 S. Borçlar Kanunu’nun 61.maddesinde (6098 S. TBK’nın 77 m.) yer alan “Haklı bir sebep olmaksızın aharın zararına mal iktisap eden kimse, onu iadeye mecburdur. Hususiyle muteber olmayan veya tahakkuk etmemiş bulunan bir sebebe yahut vücudu nihayet bulmuş olan bir sebebe müsteniden ahzolunan şeyin iadesi lazımdır” hükmü uyarınca davalı zenginleşmeyi davacıya iade etmek zorundadır.

4- İadenin kapsamı hakkında BK’nın 63/2.maddesinde (6098 S. TBK’nın 79 m.) yer alan “Şu kadar ki kabız, o şeyi suiniyet ile elden çıkarmış yahut onu elden çıkarır iken bilahare red ve iadeye mecbur olacağına vakıf bulunmuş olursa red ve iadeye mecburdur” hükmü uyarınca, daha sonradan iade edebileceğini bilerek zenginleşenler ile kötü niyetle zenginleşenler aynı statüde kabul edilmiştir. İadenin konusunun para olması halinde temerrüdün hangi tarihte başlayacağı konusunda, 818 sayılı BK’da bir hüküm yok ise de 6098 S. TBK’nın 117.maddesinde yer alan düzenlemede “Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer… sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur. Ancak sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hâllerde temerrüt için bildirim şarttır” hükmü getirilmiştir.

5- 818 S. BK’nun yürürlükte olduğu dönemle ilgili olarak Dairemizin 05.04.2012 tarih ve 2010/14277 E. – 2012/5377 K. Sayılı ilamında da, “…sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan bu türden bir alacak davasında hangi tarihten itibaren temerrüt faizi talep edilebileceği hakkında açık bir düzenleme bulunmamakla birlikte, davanın sebepsiz zenginleşme ilkelerine dayalı olduğu kuşkusuz bulunmaktadır. O halde, uyuşmazlığın çözümünde bu hukuki dayanağın ilkelerinden yararlanılması gerekir.BK'nın 61. ve onu izleyen maddelerinde düzenlenmiş olan sebepsiz zenginleşme taleplerinde, ana alacağa sebepsiz zenginleşmenin meydana geldiği tarihten itibaren temerrüt faizi yürütülmesi gerektiği uygulamada kabul edildiğine göre, TTK'nın 644. maddesine dayalı davalarda da, sebepsiz zenginleşmenin vaki olduğu tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekir” şeklindeki kabulü ile temerrüt tarihinin zenginleşme tarihi olduğu ve bu tarihten itibaren faize hüküm olunması gerektiği kabul edilmiştir.

6- Gerek BK ve TBK’nın yukarıdaki madde hükümleri, gerekse de Dairemizin önceki uygulaması birlikte değerlendirildiğinde, sebepsiz zenginleşen davalıdan, temerrüdün gerçekleştiği zenginleşme tarihten itibaren faiz zararının tahsilinin gerektiğini düşündüğümden Dairemiz heyetinin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/7791, Karar No: 2020/398, Tarih: 27.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7791 E.  ,  2020/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat. davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili kooperatifte yapılan denetim sonucu, kooperatifin eski yönetim kurulu üyeleri olan davalıların yönetimleri döneminde müvekkili kooperatifi 49.810,98 TL zarara uğrattıklarının tespit edildiğini, kooperatifin 12/03/2000 tarihinde yapılan Olağan Genel Kurul Toplantısında denetim raporunun onaylanarak davalılar hakkında mali sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini ileri sürerek19.206,18 TL'nin zarar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ..., ... ve ...'ten, 36.600,48 TL'nin, zarar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; davalı kooperatif yöneticilerinin, borç alınmadığı halde ve borçlanma işlemleri yaparak borçlanılan kişilerin imzalarını içermeyen belgeye dayanılarak kooperatif kayıtları ile kooperatifin borçlandırdıkları, oluşturulan bu borca karşılık ödeme yapılmak veya fazladan ödeme yapılmak suretiyle kooperatifi zarar ugrattıkları, bu nedenle yönetim kurulu üyelerinin sorumluluklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinir temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla yatırılan miktarın talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13084, Karar No: 2013/32081, Tarih: 05.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/13084 E.  ,  2013/32081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, iş kolu tespit kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının iş yerinde çalışan işçilerinin kara taşımacılığı iş kolunda kurulu müvekkili sendikada örgütlenmek istemeleri üzerine diğer davalı Bakanlık’a başvuruda bulunulduğu ve ilgili iş yerinin iş kolunun tespitinin talep edildiğini, bunun üzerine Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar iş koluna girdiğinin bildirildiğini, iş yerinin araç muayene işi olduğunu beyanla Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 25/02/2011 tarih ve 27857 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2011/21 sayılı iş kolu tespit kararı iptali ile Doğu Taşıt Muayene İstasyonlar A.Ş iş yerinin iş kolları tüzüğünün 18 sıra numaralı kara taşımacılığı iş kolunda yer aldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Çalışma Bakanlığı vekili savunmasında özetle; Bakanlık işlemenin hukuka aykırı herhangi bir hususu ihtiva etmediğinden doğru olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; davacı firmaya ait iş yerlerinin işletme bütünlüğü içeresinde yer aldığı, işyerinde yapılan asıl işin kara taşıtlarının periyodik muayene ya da periyodik bakım onarım hizmetleri olduğu, idari işlerin yapıldığı merkez binadaki büro hizmetlerinin ise bu faaliyetin yardımcı işi nitelikli olduğu, iş yerinde yapılan işlerin İş kolları Tüzüğünün 18. Sırasında yer almakta olan "KARA TAŞIMACILIĞI" iş kolunda bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece iş kolu tespitine konu merkez iş yerinin .../... adresinde faaliyet gösterdiği; tespite esas merkez iş yerinin bulunduğu mahal mahkemesinin davaya bakmakla yetkili olduğu gözetilmeksizin davanın esasına girilerek yargılama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1329, Karar No: 2023/3581, Tarih: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1329 E.  ,  2023/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.05.2022 Tarihli ve 2022/266 Esas, 2022/631 Karar Sayılı Kararı

İstihkak davalarının asıl icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi ile davalının yerleşim yeri mahkemelerinde açılmasının mümkün olduğu, kesin yetki kuralı öngörülmediğinden, yetki ilk itirazının cevap dilekçesiyle ileri sürülmesi gerektiği, davalı alacaklı tarafından cevap dilekçesi ile süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunularak ... İcra Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirdiği, somut olayda asıl icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi ile davalının yerleşim yeri mahkemesinin de ... İcra Mahkemeleri olduğu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... İcra Hukuk Mahkemesinin 24.08.2022 Tarihli ve 2022/1133 Esas, 2022/1190 Karar Sayılı Kararı

Asıl icra takibinin yapıldığı yer ile davalı alacaklının yerleşim yeri mahkemesi ... olmakla birlikte istihkak davasının diğer davalısı olan borçlu şirketin, dosya içerisinde bulunan Ticaret Sicil Kaydı incelendiğinde sicil adresinin ... olduğunun anlaşıldığı, davacının seçimlik hakkı olduğu ve bu hakkını ... İcra Hukuk Mahkemeleri yönünde kullandığı, ... İcra Hukuk Mahkemesinin davaya bakmakta yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 96, 97 ve 99 uncu maddeleri.

3. 6100 sayılı Kanun'un 6 ve 7 nci maddeleri.

C. Değerlendirme

1. İstihkak davalarında yetkili mahkeme, icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi ile davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilecektir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 96, 97 ve 99 uncu maddeleri.

3. 6100 sayılı Kanun'un 6 ve 7 nci maddeleri.

C. Değerlendirme

1. İstihkak davalarında yetkili mahkeme, icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi ile davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilecektir.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davalı borçlu şirketin adresinin .../... olduğu, davalı alacaklı şirketin adresinin ise .../... olduğu, icra takibinin ...’da başlatıldığı, dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, 6100 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine uygun olarak davalılardan birinin yerleşim yeri olan ... ilinde dava açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/343, Karar No: 2010/71, Tarih: 18.01.2010

**15. Hukuk Dairesi         2009/343 E.  ,  2010/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2- ...Lab. Diş Protez Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 13.10.2008 gün ve 2008/104-2008/316 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dosyada bulunan 16.11.2000 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici şirket arasında imzalanmıştır. Şirket adına sözleşmeyi imzalayan diğer davalı ...’nun bu sözleşmenin hüküm ve sonuçlarından şahsen sorumlu olduğu kabul edilmiştir. Yüklenici şirket tarafından sözleşme gereği arsa sahibine teslim gerçekleştirilmiştir. Sözleşmedeki paylaşıma göre üçüncü ve çatı katındaki 4 nolu dubleks meskenin yükleniciye ait olduğu kabul edilmiştir. Yüklenici tarafından dubleks mesken arsa sahibine 35.000,00 TL bedelle satılmıştır. Bu husus uyuşmazlık konusu değildir. Ancak yüklenici tarafından arsa sahibine satılan dubleks meskenin çatı kısmının imara aykırılık nedeniyle yıkılması sonucu davacı arsa sahibi ödediği satış bedelinin 1/2’si olan 17.500,00 TL ile 1.000,00 TL yıkım bedelinin tahsili için bu davayı açmıştır.Taraflar arasında eser sözleşmesinden kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık yüklenici tarafından davacı arsa sahibine satılan dubleks dairenin yıkım nedeniyle normal daireye dönmesi sonucu sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılarak fazla ödenen bedelin ve yıkım bedelinin tahsili istemiyle açıldığından ve uyuşmazlığının dayanağını daire satım sözleşmesi oluşturduğundan, dosyanın temyiz incelemesini yapma görevi Dairemize ait olmayıp Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine ait olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere anılan Yüksek Daire’ye gönderilmesi gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11647, Karar No: 2014/3966, Tarih: 27.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11647 E.  ,  2014/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Başkanlığı adına Av. ... 2-...Tic.Ltd.Şti adına Av. ... 3-... Ambalaj San.A.Ş 4-....Tc.A.Ş arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 28.03.2013 günlü ve 2010/182-2013/255 sayılı hükmün, davalı lardan...Başkanlığı ile ...Ltd.Şti vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan davalı .... Ambalaj Sn.A.Ş’ye 280798.35 numaralı işyeri adresi olan “129/7 Sokak No:9 ...” adresinde Tebligat Kanunu’nun 35.maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de; davaya konu itibari hizmet süresinin konu edildiği işyerinin ... no’lu işyeri olması ve bu işyerinin davalı kurum kayıtlarında “... Sokak No...A.O.S.B...” adresi olarak görünmesi, giderek tebliğe konu adresin ticaret sicil adresi olup olmadığının da bilinmemesi karşısında, gıyabi hüküm tebliğinin usulüne uygun olduğundan bahsedilemez.

Şu halde yapılması gereken; anılan davalı Şirketin Ticaret Sicil kayıtlarında yer alan adresi usulünce celbedilmeli, davaya konu 222698.35 no’lu işyerinin kurum kayıtlarında yer alan ve yukarıda belirtilen işyeri adresinden de yararlanılmak suretiyle gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan davalı şirkete, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum ile Şirket vekillerinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.