muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11544, Karar No: 2021/1381, Tarih: 15.02.2021

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesi ile ... Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza ... ili ... ilçesinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri ise .../...’dur. Ancak, yapılan araştırma ile davalı ... şirketinin ... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu ... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11277, Karar No: 2016/11292, Tarih: 08.09.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/11277 E.  ,  2016/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mutfak dolabı, mutfak tezgahı yapım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Kararın temyiz incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi' ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/751, Karar No: 2013/20831, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/751 E.  ,  2013/20831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 268 ada 70 parsel sayılı 5364,59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak eşit paylar ile davacı ... ve davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... imar ve ihyaya, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 268 ada 70 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; dosya içeriğine göre dinlenilen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinin beyanları soyut nitelikte gerekçesiz, taşınmazın evveliyatına dair somut bilgi vermekten uzak, taraflar arasındaki uyuşmazlık noktalarına ilişkin olayı aydınlatmaya elverişli olmayan, somut olaylara dayanmayan sözlerden ibaret olduğu gibi davacı tanıkları ile davalı tanığının dava konusu taşınmazın öncesinde kime ait olduğu, ortak miras bırakandan intikal edip etmediği yönündeki beyanları arasında ortaya çıkan çelişki dahi usulünce giderilmemiştir. Bundan ayrı olarak mahkemece tespite aykırı sonuca varılmasına rağmen tutanak bilirkişisi ... Dinlenilmemiş, varsa nedenleri hükümde gerekçeleri ile birlikte gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz. ../..

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle tarafların babası olduğu belirtilen ...'e ait verasete esas açık nüfus kayıtları Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilmeli, akabinde yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi fen elemanı, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu, kime ait olduğu, dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'ten mi geldiği, yoksa davacı tarafından imar ihya yoluyla mı kazanılıp kazanılmadığı, kısaca taşınmazın ortak miras bırakan ...'ten mirasçılarına kalan tereke malı olup olmadığı, taşınmazın kimden kime kaldığı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık ile yapılması muhtemel keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık varsa duraksamasız giderilmeli, somut olayda dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'ten kaldığı saptandığı takdirde bu kez paylaşma olgusu araştırılmalı, bu cümleden olarak kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, tüm mirasçılarının, bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının, kendi payına düşeni aldıktan sonra, terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlı olduğu gözetilerek yerel bilirkişi ve tanıklardan ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp, yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazlarının hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, mirasçılar arasında, aynı nitelikte Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan dava ya da davalar varsa, fiili ve hukuki irtibatın varlığı, davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer .../..

davanın sonucunu etkileyeceği gözönüne alınarak dava dosyalarının, birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan, davalar varsa, deliller değerlendirilirken, sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak, yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de gözönüne alınmalı, özellikle, sözü edilen taşınmaz ya da taşınmazların, tespit tutanakları içeriğinde, paylaşma olgusuna, yer verilip, verilmediği yönü üzerinde durulmalı, dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'ten kalmadığı, tereke malı olmadığı veya ortak miras bırakan ...'ten kalmış olsa bile mirasçıları arasında usulüne uygun olarak paylaşıldığı sonucuna varıldığı takdirde bu kez zilyetlik araştırması yapılarak dava konusu taşınmaz üzerinde davacı ... yararına müstakilen 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4757, Karar No: 2023/1199, Tarih: 09.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/4757 E.  ,  2023/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/368 E., 2016/157 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli kararı ile yaralama eylemi kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru kabul edilerek sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun Esas No : 2020/4757

kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, tevsii tahkikat talebinin reddedildiğine, düşme kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin hakkında davacı olmadığının göz ardı edildiğine, kanaate dayalı olarak mahkumiyet kararı verildiğine, 5271 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin uygulanmadığına, suçu işlediği yolunda kesin ve somut delil bulunmadığına, hakkında şikayet yokluğu da nazara alınarak düşme kararı verilmesi gerektiğine ve yerinde olmayan gerekçelerle mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde evli olduğu ve aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle annesinin evinde kalan mağdurenin yanına gidip onu evlerine dönme konusunda ikna etmeye çalışmasına rağmen başaramaması üzerine kolundan tutup zorla otobüs duraklarına kadar götürerek atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde evli olduğu ve aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle annesinin evinde kalan mağdurenin yanına gidip onu evlerine dönme konusunda ikna etmeye çalışmasına rağmen başaramaması üzerine kolundan tutup zorla otobüs duraklarına kadar götürerek atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Eskişehir ... ... Devlet Hastanesi'nden olaydan hemen sonra 12.04.2015 tarihinde alınan raporda mağdurenin sağ el beşinci parmağında abrazyon bulunduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

3. Kolluk görevlileri tarafından olayın ihbarına ilişkin 12.04.2015 tarihli tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin, sanığın eve dönme teklifini kabul etmemesine rağmen, sanığın mağdurenin kolundan tutup evden zorla sokağa çıkardığı, sokakta da, mağdurenin kovuşturma aşamasında alınan beyanına göre yaklaşık 100 metre uzaklıktaki otobüs duraklarının bulunduğu yere götürdüğü, bu haliyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. Sanığın 08.07.2015 tarihli celsede usulüne uygun olarak savunmasının alındığı ve bu celsede ya da yargılamanın diğer aşamalarında tevsii tahkikat talebinde bulunmadığı anlaşıldığından sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ve tevsii tahkikat talebinin reddedildiğine yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı ve 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi ve devamında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun takibinin şikayete tabi olmadığı anlaşılmakla sanığın mağdurenin hakkında davacı olmadığının göz ardı edildiğine, hakkında şikayet yokluğu da nazara alınarak düşme kararı verilmesi gerektiğine ve düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

3. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, bu beyanları doğrulayan doktor raporu, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları, olayın intikaline ilişkin kolluk tutanağı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kanaate dayalı Esas No : 2020/4757

olarak mahkumiyet kararı verildiğine, 5271 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin uygulanmadığına, suçu işlediği yolunda kesin ve somut delil bulunmadığına ve yerinde olmayan gerekçelerle mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

olarak mahkumiyet kararı verildiğine, 5271 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin uygulanmadığına, suçu işlediği yolunda kesin ve somut delil bulunmadığına ve yerinde olmayan gerekçelerle mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/368 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7223, Karar No: 2014/8019, Tarih: 23.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7223 E.  ,  2014/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ilgili orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir 2/B madde uygulamasına ilişkin orjinalinden çekilmiş onaylı orman tahdit harita örneğinin bulunduğu yerden getirtilerek,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; orman kadastro haritası ile kadastro paftası birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava dilekçesi ve ekindeki krokide davalı alan olarak gösterilen bölümün, orman sınırları içinde kalan bölümüyle 2/B madde uygulamasına konu edilen bölümünün kroki üzerinde gösterilmesi, yine, Orman Yönetiminin dava dilekçesi ve ekindeki krokiye göre 2/B madde uygulamasının iptalini istediği bölümün kadastro paftası, 1981 tarihli memleket haritası ile dayanağı hava fotoğrafları ve 2/B madde haritası ölçekleri eşitlenerek çakıştırılmak suretiyle düzenlenecek haritalar üzerinde gösterilmesi, yine, 1982 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğraflarının, stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünün niteliği ile bitki örtüsünü oluşturan ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ile memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki belirlemeye göre 2/B'lik alanın 31.12.1982 tarihinden önce nitelik yitirip yitirmediği hususunu da açıklayıcı krokili ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2935, Karar No: 2021/6056, Tarih: 15.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2935 E.  ,  2021/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Tasarruf Yetkisinin Sınırlanması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.09.2021 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINASINA, duruşma için takdir olunan 3.050 TL. vekalet ücretinin ...'dan alınıp ...'ye verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.09.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2022/8064, Karar No: 2023/26, Tarih: 09.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8064 E.  ,  2023/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/856 Karar sayılı kararının, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan, hükmü temyize hak ve yetkileri bulunan ve kendilerini tek bir vekille temsil ettiren katılanlar ..., ... ve ... vekiline tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı belirlenmiştir.

Ayrıca temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkileri bulunan katılan ... adına tebliğe çıkarıldığı ancak söz konusu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Şöyle ki 7201 sayılı Kanun'un "Bilinen adreste tebligat" başlıklı 10 uncu maddesinin birinci ve fıkralarına göre;

"Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/3 md.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

Mezkûr hüküm gereği yapılan inceleme neticesinde adı geçen katılanın dava dosyasında bilinen en son adresinin; "Cumhuriyet Mah. 6653 Sokak ile 6633 Sokak Kesişimi No:25/1 Karşıyaka / ..." olduğu ve bu adrese herhangi bir tebligat yapılmaksızın doğrudan Merkezî Nüfus İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı olan adres esas alınmak suretiyle tebligat çıkarıldığı belirlenmiştir.

7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği, adı geçen katılanın öncelikle bilinen en son adresleri esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, 7201 sayılı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca bu adreslere tebligat çıkarılıp söz konusu tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresi esas alınarak tebliğ yoluna gidilmesi gerekmektedir.