muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/419, Karar No: 2020/7064, Tarih: 10.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/419 E.  ,  2020/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1- Davalılar ..., Vahit Yavuz, ..., ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenilmesi,

2- Taraf teşkilinin denetlenebilmesi için dava konusu taşınmazların tapu kayıt maliki ...’un mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilerek evraka eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 10.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12949, Karar No: 2024/9989, Tarih: 17.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/12949 E.  ,  2024/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2817 Esas, 2024/2557 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/329 Esas, 2023/200 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kal ile ecrimisilin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 ncı maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre el atmanın önlenmesine karar verilen bölümün keşfen belirlenen dava değeri ile ecrimisil bedeli olarak hükmedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sının olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13157, Karar No: 2022/314, Tarih: 12.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/13157 E.  ,  2022/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

15/01/1993 tarihinden 1995 yılının Mayıs ayına kadar olan dönemdeki çalışmalarının tespitini talep eden davacı ..., 27/02/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı iş yerinde işe başlama tarihinin 15/01/1993 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için salt işe giriş bildirgesinin bulunmasının yeterli olmadığını, eylemli olarak çalıştığının ortaya konulması, bunun için de çalışanların bilgisine başvurulması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacı tarafın açmış olduğu davanın takipsiz bırakılarak bir defa yenilendiği, ikinci defa da mazeret verilmediği gibi davanın takip edilmediği anlaşılmakla, HMK 150/6. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı ..., dört yıldır ... Adliyesinde duruşmalarını takip ettiğini, 26/10/2010 günü de 11:20 saatli duruşma için saat 11:00'de adliyede hazır bulunduğunu, duruşma salonunda başka bir mahkemenin adının yazılı olduğunu görünce bunun sebebini araştırdığını, adliyedeki personellerden iş mahkemelerinin Yenibosna'daki ek binaya taşındığını öğrendiğini, bu durumu öğrendiği an itibariyle duruşmaya yetişecek zamanı kalmadığı için, işine dönmek zorunda kaldığını, Covid 19 salgını nedeniyle gelirinin bir hayli düştüğünü, aynı gün öğleden sonra, önceden verdiği bir işi tamamlamak zorunda olduğundan bir sonraki gün (27/10/2020 tarihinde) Yenibosna'daki ek binaya gittiğini, mahkeme kalemine durumu anlatan bir dilekçe sunduğunu, fakat buna rağmen yerel mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına karar verdiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince,“Açılan davanın 23/10/2017 tarihli duruşmada takipsiz bırakılarak bir defa yenilendiği, davacıya yenileme dilekçesinin tebliğ edilerek yargılamaya devam edildiği, davacı ...'nin 26/10/2020 tarihli celsede bir önceki celse huzurda bulunması nedeniyle duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu, buna karşın 26/10/2020 tarihli duruşmaya katılmadığı gibi kendisini vekille de temsil ettirmediği, Uyaptan yapılan kontrolde duruşma gün ve saatine kadar mazeret dilekçesi göndermediğinin görüldüğü, davalı tarafça da davanın takip edilmediğinin bildirildiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön görülmemiştir...” gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün hukuka ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı, dört yıldır ... Adliyesinde duruşmalarını takip ettiğini, 26/10/2010 günü de 11:20 saatli duruşma için saat 11:00'de adliyede hazır bulunduğunu, duruşma salonunda başka bir mahkemenin adının yazılı olduğunu görünce bunun sebebini araştırdığını, adliyedeki personellerden iş mahkemelerinin Yenibosna'daki ek binaya taşındığını öğrendiğini, bu durumu öğrendiği an itibariyle duruşmaya yetişecek zamanı kalmadığı için, işine dönmek zorunda kaldığını, Covid 19 salgını nedeniyle gelirinin bir hayli düştüğünü, aynı gün öğleden sonra, önceden verdiği bir işi tamamlamak zorunda olduğundan bir sonraki gün (27/10/2020 tarihinde) Yenibosna'daki ek binaya gittiğini, mahkeme kalemine durumu anlatan bir dilekçe sunduğunu, fakat buna rağmen yerel mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına karar verdiğini belirterek, kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

HMK'nın “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda,mahkeme salonunun yerinin değişmesi nedeniyle söz konusu salon değişikliğinin ve bu yeni salonda yapılacak duruşma saati davacıya tebliğ edilmeden ve salon değişikliği 01.09.2020 tarihinde olmasına rağmen, 26.10.2020 tarihinde yeni yerdeki yeni duruşma salonunda yapılan celseye davacının katılmamış olması sebebiyle yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3805, Karar No: 2009/2460, Tarih: 28.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3805 E.  ,  2009/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat .... Davalı ... vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptâli ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece kısmen kabule dair verilen karar davacı ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yanlar arasındaki 28.01.1993 tarihli “Arsa Karşılığı Daire Kat Mukavelesi” başlıklı sözleşme tapu devri edimini de içermesine, bu itibarla geçerliği resmî şekil şartına uygun biçimde yapılmış olmasına bağlı bulunmasına karşın adi yazılı şekilde düzenlendiği anlaşılmakta ise de, arsa sahiplerince tapu devri edimi yerine getirilmiş olmakla artık sözleşmenin tarafları bağladığının kabulü zorunlu olduğundan, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-28.01.1993 günlü sözleşmenin “Mevzuu” başlıklı bendinde, arsa sahiplerince davalılardan yüklenici ...’a 690 ada 3 ve 4 numaralı parseller ile 656 ada 8 numaralı parselin devredileceği, 3. maddesinde ise yüklenicinin devralacağı bu parsellere karşılık yukarıda belirtilen parseller dışındaki 635 ada 12 parsel üzerine yapacağı inşattan dört adet, 884 ada 20 parsel üzerine yapacağı inşaattan ise sekiz adet olmak üzere toplam oniki adet daireyi arsa sahiplerine teslim edeceği kararlaştırılmış olup arsa sahiplerinin tapu devir edimlerini yerine getirdikleri konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı arsa sahiplerinden ..., davalılardan yüklenici ...’in sözleşme ile yüklendiği edimleri yerine getirmediği gibi devraldığı taşınmazları üçüncü kişilere sattığını, bu kapsamda sözleşme konusu parsellerden olan 690 ada 4 numaralı (yeni ada-parsel no: 1767 ada 21 parsel) taşınmazı diğer davalı ve aynı zamanda arsa sahiplerinden olup hali hazırda da tapu maliki bulunan ...’e kötüniyetle devrettiğini ileri sürerek bu parselin 1280/2203 payının iptâl edilerek adına tescilini talep etmiştir. Görüleceği üzere 690 ada 4 nolu parsel (1767 ada, 21 parsel) sözleşme uyarınca yükleniciye yapacağı inşaat edimi karşılığı verilmesi ve ancak edimini yerine getirdiğinde onda kalması gereken parsellerdendir. Davacı, davalı yüklenicinin edimini yerine getirmeyerek temerrüde düştüğünü ileri sürmekte ve miras payına nazaran verdiği taşınmaz hissesinin iadesini talep etmiş olmakla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği devredilen ve edimini yerine getirdiği takdirde yüklenicinin hakedeceği taşınmazın tümünün veya bir kısım payının iadesi isteminin hükmen bir sonuca bağlanması için öncelikle devir sebebinin ortadan kalkıp kalkmadığının, yani sözleşmenin geriye etkili şekilde fesih koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemece incelenmesi zorunludur. Ancak bu koşulların oluştuğunun saptanması halindedir ki davacı arsa sahibi verdiği arsa payını sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince geri isteyebilir. Dosya içerdiğinden mahkemenin bu yönde bir araştırmaya girmediği görülmektedir. Şu halde, HUMK’nın 76. madde hükmü ve 04.06.1958 gün, 1516 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacıya sözleşmenin geriye etkili feshini talep edip etmediği açıklattırılmalı ve bu açıklamanın sonucuna göre davanın nitelendirilmesi yapılmalı ve yapılacak tahkikatın istikâmeti belirlenmelidir.

Davacı arsa sahibinin sözleşmenin geriye etkili feshini istediği neticesine varıldığı takdirde; dava konusu taşınmaz sözleşme tarihinde paylı mülkiyet hükümlerine tâbi olduğundan ve fesih istemi de Türk Medeni Kanunu’nun 692. maddesi hükmünce paylı malın tümünü ilgilendiren ve bu itibarla tüm paydaşların oybirliğini gerektiren olağanüstü nitelikte bir işlem olduğundan, davacıya sözleşmede taraf bulunan diğer tüm arsa sahiplerinin fesih konusunda onayını alması veya onay verilmemesi hali sözkonusu olursa onların da davaya katılmalarını sağlaması için uygun bir süre verilmeli, keza mahkemece usul ve yasaya aykırı bir şekilde yüklenici hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmişse de tam tersine yüklenicinin akdin tarafı olduğu nazara alınarak çekişmenin giderilmesi için kendisine husumet yöneltilmesi mecburiyeti karşısında onun da huzuru ile taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın görülerek esas hakkında bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, yani sözleşmenin feshinin istenmediği, dolayısıyla yürürlükte tutulduğunun saptanması halinde ise, yüklenicinin 690 ada 4 parsel (1767 ada, 21 parsel) sayılı taşınmaz üzerindeki tasarruf yetkisinin sınırlanamayacağı düşünülerek davanın reddi cihetine gidilmelidir.

Değinilen hususlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu aşamada belirtilen noktalardan bozulması uygun bulunmuştur.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; yukarıdaki bendde izah edilen bozma sebepleri itibariyle şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bend uyarınca hükmün BOZULMASINA, (3.) bent gereğince davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ...’e verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı ile davalı ...’e geri verilmesine, 28.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3898, Karar No: 2015/6378, Tarih: 10.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3898 E.  ,  2015/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/35443

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2011/685 (E) ve 2011/1001 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın en baştan itibaren bedelini ödememe iradesini taşıdığı halde katılan nezdinde güven sağlayarak ödeyeceğini belirtip noterlikte yapılan satış sözleşmesi ile katılandan araç aldığı, sonrasında ödeyeceğine dair taahhüdünü inkar edip, devir esnasında ödediğinden bahisle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

Sanığın parayı önce yanlış bir hesaba yatırdığına, sonrasında ise noterde devir esnasında elden verdiğine ilişkin çelişkiler içeren telefon konuşmalarına, katılanın ise istikrarlı beyanlarına ve taraflar arasında ödemenin satıştan sonra yapılacağını içeren protokol içeriğine göre; sanığın; üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olmakla mahkumiyete dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görüşmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarına dair hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.