muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2865, Karar No: 2017/1560, Tarih: 16.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2865 E.  ,  2017/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/10/2015 tarih ve 2013/493-2015/573 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/03/2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ve dava dışı ...’nun davalı şirkette % 50’şer hisse ile ortak olduklarını, davalı şirketin 1.000.000 TL olan sermayesinin, 05.10.2005 tarihli, 6 sayılı ortaklar kurulu kararı ile o tarihte şirketin muhasebesini tutan ortak ...'nun % 99 hissesine sahip olduğu Yaygın Muhasebecilik Şirketi'nin düzenlediği "sermayenin ödendiğini" bildiren 2005/11 numaralı müşavirlik raporuna dayanılarak 1.400.000 TL’ye yükseltildiğini, sermayenin ödendiğine dair müşavirlik raporuna dayanak olan 2005 kayıtlarının boş olduğunu, 2006 ve 2007 yılı kayıtlarının dahi 2005 öncesine ait sermayenin ödenmediğini gösterdiğini, nitekim 2006 yılı kapanış kaydı 501 hesap kodunda yer alan “Ortakların Ödenmiş Sermaye Borçları” hesabında şirket ortağı müvekkilinin sermaye taahhüt borcu 450.000 TL, ...'nun ise 300.000 TL iken yevmiye defterinin 01.01.2007 tarihli, 501 nolu hesabın açılış kodunda sadece ...’in 750.000 TL tutarında sermaye taahhüt borcu bulunduğunu, ...’nun 2005 yılındaki sermaye artırımı için düzenlediği raporun gerçek olmadığını, TTK’nın 391.maddesi gereğince esas sermayeye karşılık olan hisse senetlerinin bedelleri tamamen ödenmedikçe, umumi heyetin, yeni hisse senetleri çıkarmak suretiyle sermayenin artırılmasına karar veremeyeceğini, bu şarta uyulmadan alınan sermaye artış kararının batıl olduğunu ileri sürerek davalı Şirket'in sermayesinin artırılmasına ilişkin 05.10.2005 tarihli ve 6 numaralı ortaklar kurulu kararının hükümsüz olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, o döneme ilişkin bütün kayıtların bilgisayar ortamında tutulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, o döneme ilişkin bütün kayıtların bilgisayar ortamında tutulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davacının 20/04/2004 tarihinde şirket sermayesinin arttırımına ilişkin alınan kararın iptali için açtığı davanın reddine karar verildiği, bu kararın kesinleştiği, davacının iptalini talep ettiği 05/10/2005 tarihli ortaklar kurulu kararını ortak sıfatıyla imzaladığı, karara muhalefet şerhi koymadığı, olumlu oy kullandığı, söz konusu karar metninde "esas sermaye 1.000.000,00 YTL'nin tamamı ödenmiş olup" şeklinde şirketin o an itibariyle ödenmemiş herhangi bir sermayesinin bulunmadığını beyan ettiği, söz konusu kararın butlan mahiyetinde değerlendirilecek hususları içermediği, davacının söz konusu ortaklar kurulu kararının iptali için hak düşürücü süre içinde dava açmadığı ve ortaklar kurulu kararının iptali için gerekli yasal koşulların oluşmadığı, davacının ödenmemiş sermaye olduğu iddiasını ortaya koyan bir delil ibraz edemediği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; mahkemece davacının iptalini talep ettiği 05/10/2005 tarihli ortaklar kurulu kararına muhalefet şerhi koymadığı, söz konusu ortaklar kurulu kararının iptali için hak düşürücü süre içinde dava açmadığı ve bu suretle ortaklar kurulu kararının iptali için gerekli yasal koşulların oluşmadığı yönündeki gerekçesi doğru görülmese de diğer gerekçeler doğrultusunda verilen ret kararının yerinde bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19499, Karar No: 2018/3253, Tarih: 16.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19499 E.  ,  2018/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında Sarıoğlan İlçesi, Kale Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 41 parsel sayılı 9.197,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalılar Aslan ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle ... Mahkemesine aktarılmıştır. ... Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 119 ada 41 parsel sayılı taşınmazın davacının murisi olan ...’ın tüm mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., henüz ... tespiti yapılmadan önce tapu iptal ve tescil istemi ile dava açmış, ... tespiti yapılması üzerine dosya ... Mahkemesine aktarılmıştır. Dava, bu hali ile; 3402 sayılı ... Kanunu’nun 30/2. maddesi kapsamında re'sen araştırma ilkesine tabi olup hak sahibinin tüm deliller gözetilerek mahkemece re'sen belirlenmesi gerekir. Davalılar, çekişmeli taşınmazın Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1966/74 Esas, 1967/24 Karar sayılı ilamı ile adlarına tescil edildiğini, adlarına tapu kaydı bulunduğunu, ayrıca davacının aynı taşınmaz için Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1996/93 Esas, 1999/218 Karar sayılı dava dosyasında Halit ... aleyhine açtığı davanın da; "taşınmazın davacıya ait olmadığı" gerekçesiyle reddine karar verildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece; davacı ... murisi ...’ın, çekişmeli taşınmazı 27.10.1953 tarihli senet ile satın aldığı ve zilyet olduğu gerekçesiyle çekişmeli taşınmazın ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Davacı tapu iptal ve tescil istemi ile dava açmasına rağmen iptalini istediği tapu kaydının tarih ve numarası sorularak netleştirilmemiş, davalı taraf tanık listesi sunmasına rağmen tanıkları keşfe davet edilmemiş ve dinlenmemiş, yapılan keşifte davalıların dayandığı tescil ilamı ile oluşan ve dosya içerisinde oluşum belgeleri de (tescil ilamı ve krokisi) mevcut tapu kaydı ile Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1996/93 Esas ve 1999/218 Karar sayılı

dava dosyasındaki fen bilirkişisi raporu uygulanarak çekişmeli taşınmaza ait olup olmadıkları belirlenmemiştir. Öte yandan; davacı tarafın dayandığı 27.10.1953 tarihli satış senedindeki sınırlar, fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmediğinden hazırlanan rapor, denetime ve keşfi takibe elverişli değildir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde, öncelikle davacı tarafa iptalini istediği tapu kaydının tarih ve numarası, davalı tarafa ise, dayandıkları tescil ilamı ile birden fazla tapu kaydı oluştuğundan hangi tapu kaydına dayandıkları sorularak dayanılan tapu kayıtları somutlaştırılmalı, bu tapu kayıtları revizyon bilgileri ile birlikte tesislerinden itibaren getirtilmeli, daha sonra çekişmeli taşınmazı iyi bilen, tarafsız, olabildiğince yaşlı yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri ile fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, davacı dayanağı senet, davacı tarafın iptalini istediği tapu kaydı, davalı tarafın dayandığı tapu kaydı ile Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1996/93 Esas, 1999/218 Karar sayılı dava dosyasındaki fen bilirkişi raporu ve diğer bilgiler yöntemine uygun şekilde uygulanarak kapsamları tayin edilmeli, uygulama yapılırken haritası bulunan kayıtların kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeli, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinde kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği ve zilyetliğin hangi tarihten beri hangi nedenle kimde olduğu hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, gerektiğinde tespit bilirkişileri de dinlenilmeli, fen bilirkişinden dayanılan tüm kayıtların yöntemine uygun şekilde uygulandığını gösterir denetime ve keşfi takibe elverişli rapor alınmalı, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9316, Karar No: 2024/20976, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9316 E.  ,  2024/20976 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/158 E., 2022/224 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin ikametine geldiği esnada iki şahsın bahçesinde bulunan çamaşır makinesini bir araca yükleyip ayrıldıklarını görmesi üzerine çevrede aracı araştırmaya gittiği, geri döndüğünde kendisinin bulunmadığı esnada aynı aracın tekrar gelip bahçedeki masa ve sandalyeleri de yükleyip götürdüğünü öğrendiği şeklindeki anlatımı karşısında, sanığın eyleminin zincirleme suç kapsamında olup olmadığına dair bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1993, Karar No: 2021/2157, Tarih: 09.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1993 E.  ,  2021/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı, kasten yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal ile görüntüleri ifşa etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ...(...) ile sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etme, özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa etme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etme ve özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa etme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerindeki hapis cezasının miktarı itibariyle kesin olduğu, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu ve temyizen incelenmesi mümkün olmadığı görülmekle; sanıklar hakkında bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin CMK'nin 286/2-g, 298. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Sanıklar ..., ..., ... hakkında nitelikli yağma, cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz

başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan ... vekilinin; sanık ...’ye kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden haksız tahrik uygulanmasının yasaya aykırılığına, Sanık... nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçuna iştirak ettiği gözetilmeden beraatine karar verilmesine, sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçunda etkin pişmanlık nedeniyle cezalarından indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, tüm sanıklar yönünden cinsel saldırı suçunun üst hadden kurulması gerektiğine; sanık ... müdafiinin yağma suçu yönünden suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, olay sırasında bıçak kullanılmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden, katılan araçla bir yere götürülürken orada bulunmadığına, olayın içinde olmadığına, müştekinin soyut beyanı dışında delil olmadığına, bu nedenle cezanın artırılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, cinsel saldırı suçu yönünden sanıkların amacının cinsel amaç olmadığına, cinsel amaç için şehevi duygularla hareket edilmesi gerektiğine somut olayda bu durumun olmadığına, yine suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığa atılan ağır hakaret içerikli mesajlar nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, TCK md. 62 gereğince indirim yapılmamasına, yağma ve cinsel saldırı suçlarının unsurlarının oluşmaması nedeniyle ceza verilemeyeceğine, bıçağın bulunmaması karşısında nitelikli hallerin uygulanmaması gerektiğine, atılı suçların hiçbirine iştirakinin olmadığına, gerekçeli kararda cinsel saldırı suçunun tahkir amacıyla yapılmış olsa dahi şeklindeki belirlemesi karşısında 109/5 uygulanmasına, cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak cezalar verilmesine, TCK md.168’in uygulanmamasına, cinsel saldırı suçunun manevi unsurunun oluşmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın iştirakinin 39 kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik; sanık ... müdafiinin sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanığı değil, tanığı olması gerektiğine, kendisini de sanık ...’ın tehdit etmesi üzerine olay yerinden ayrıldığınına, diğer sanıkların eyleminden haberdar olmadığına, beraat etmesi gerektiğine yönelik, sanık ... müdafiinin istinaf mahkemesindce duruşma açılmadan yargılama yapılmasına, bu hususun savunma ve adil yargılanma hakkına aykırı olduğuna, olay günü sanığın alacağını almak için ...’ın yanına gittiğine, önceden ... ve ... tanımadığına, ...’ın aracının içinde bulunmasının sebebinin ise sanık ...’ın şarjı bittiğinden telefonunu ...’ın kullandığına olayda bıçak kullanılmadığına, müvekkilin atılı suçlara iştirak etmediğine, kastının olmadığına, olay yerinde sadece fiziken bulunduğuna, Ramazanın soyut beyanları ile hüküm kurulduğuna yönelik, sanık ... müdafiinin verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka ve usule aykırı ve eksik olduğuna ilişkin sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...’nin eski eşi olan sanık ... ile katılanın kaçırılması, telefonunun alınması ve katılana cinsel saldırıda bulunulması yönünde anlaştıkları, sanık ...’nin sevgilisi olan sanık ...’in ise, katılanı hile ile aracında tutarak sanıklara teslim etmek için belirlenen yere götürdüğü, burada sanıklar ... ve ...’ın, katılan ...’ın boğazına bıçak dayamak suretiyle bir araca bindirdiği, cep telefonunun sanık ... tarafından araç içinde alındığı, darp edildiği, katılanın birkaç yer gezdirildikten sonra ıssız bir yere götürüldüğü, buraya sanık ...’in sanık ...’yi götürüp bıraktıktan sonra oaradan ayrıldığı, sanık ...’ın, katılanın arkasına geçerek pantolonunu indirip cinsel organını katılanın poposuna değdirdiği, bu görüntülerin ise sanık ... tarafından cep telefonu ile kayda alındığı, sanık ...’ın ise bu sırada diğer sanıkların yanında olduğu, çekilen görüntülerin sanık ... tarafından sanık ...’e gönderildiği şeklinde gerçekleşen olayda sanıklar ..., ... ve ... hakkında cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından; sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde ve

sanık ... hakkında nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince bu suçlardan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19283, Karar No: 2014/18769, Tarih: 20.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19283 E.  ,  2014/18769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2012/837-2013/399

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Kayseri 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9301 sayılı dosyasında, davalı borçlu hakkında takip başlatıldığını, takip sonucu müvekkiline ait hayvanların haczedildiğini, haciz esnasında borçlunun hayvanların davacıya ait olduğunu belirtmesine rağmen haciz işleminin yapıldığını ve muhafaza altına alındığını iddia ederek, haczedilen hayvanlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını ve müvekkiline teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz sırasında davacının haciz mahallinde bulunmadığını sadece borçlunun bulunduğunu, İİK nun 97 maddesi gereğince menkul malın borçlunun yedinde sayıldığını, borçlunun haciz sırasında haczedilen hayvanların 3. kişiye ait olduğunu belirtmediğini, davacının iyi niyetli olmadığını, borçlu piyasaya olan borçlarını ödememek için hayvanların kaydını kendi üzerine almadığını, davacının haczedilen malları alabilmek için yeterli geliri bulunmadığını savunarak davanın reddi ile davacının kötü niyeti nedeniyle %20 den aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,tüm dosya kapsamına göre; İlçe Tarım Müdürlüğü'nden gelen yazı cevabında TR360001610194, TR360001725105, TR360001727999, TR360001728333, TR360001748249 ve TR750001154351 kulak küpe nolu hayvanların davacı 3. kişi G.. O..'a ait olduğunun bildirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; Kayseri 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9301 sayılı dosyasında haczedilen TR360001610194, TR360001725105, TR360001727999, TR360001728333, TR360001748249 ve TR750001154351 hayvanların davacıya ait olduğunun tespiti ile hacizlerin kaldırılmasına, diğer hacizlerin devamına, davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişi tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca “istihkak” davası olarak açılmıştır.

Dava, üçüncü kişi tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca “istihkak” davası olarak açılmıştır.

Dava konusu haciz, borçlunun huzurunda, borçluya ait adreste borçlunun ahırında yapılmıştır. Bu sebeple; İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi, borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi, haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu, hayvan pasaportlarının bulunduğunu iddia etmekte olup, delil olarak ise hayvan pasaportları ile işletme tescil belgesine dayanmıştır. Anılan belgeler, ilgilinin beyanına dayalı olarak düzenlendiklerinden, istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler. Bu kapsamda; ilgilinin beyanına göre düzenlenen belgeler somut olayda karinenin aksini kanıtlamaya yeterli ve elverişli görülmemiştir.

Hal böyle olunca; bu maddi ve hukuki olgular ile mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı 3. kişinin, İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığından, davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.