muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16457, Karar No: 2023/169, Tarih: 10.01.2023

6. Oysa dosya kapsamında işçilerden alınan denkleştirme yapacaklarına dair imzalı belgeler incelendiğinde; bu belgelerde işçilerin çalışma saatlerinin de belirtildiği, düzenlemenin yürürlüğe girdiği 04.04.2015 tarihinden sonrası için işçilerin 7,5 saat gece çalışmasına onay verdikleri anlaşılmaktadır. 04.04.2015 tarihinden önce ise sağlık hizmeti sunulan işyerlerinde gece çalışmalarının 7,5 saati geçemeyeceğine ilişkin çalışma yasağı geçerli olduğundan haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa dahi günde 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmesi gerekir; bu dönem yönünden Kanunun emredici düzenlemesi gereği denkleştirme yapılması mümkün değildir.

7. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince; gerekirse yeni bir bilirkişi raporu almak suretiyle 01.01.2015-01.10.2016 tarihleri arasında teftiş raporunda fazla çalışması tespit edilen işçilerin, dosyadaki puantaj kayıtları ve denetim sırasında dinlenen işçilerin beyanları dikkate alınarak çalışma saatleri belirlenmeli ve gece çalışması gündüz çalışması ayrımı yapılarak 04.04.2015 tarihinden önce bu işçilerin haftalık fazla çalışma süresi 45 saati aşmasa dahi günlük 7,5 saati aşan gece çalışmalarının bulunup bulunmadığı; bu tarihten sonra ise haftalık fazla çalışma süresi 45 saati aşmasa dahi günlük 11 saati aşacak şekilde çalışıp çalışmadıkları tespit edilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/278, Karar No: 2021/2186, Tarih: 11.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/278 E.  ,  2021/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi( TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadın 30.5.2016 tarihinde açtığı birleşen boşanma davasında ve erkeğin açtığı boşanma davasına verdiği cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmamıştır. O halde, kadının yoksulluk nafakası (TMK m. 175) isteği hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken davalı-davacı kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesi usul ve kanuna aykırı olup hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2992, Karar No: 2015/17628, Tarih: 02.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2992 E.  ,  2015/17628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 153 ada 125 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.04.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz, buğday ve samanı,domates ile silajlık mısıra ait 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/790, Karar No: 2016/3314, Tarih: 29.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/790 E.  ,  2016/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan 27.06.2012 tarihli ilk hükmün dairemizin 06.04.2015 tarihli ilamı ile “suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı ve ek savunma hakkı verilmeden hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddelerinin uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranıldığı” gerekçeleriyle bozulduğu ve bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozmadan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddelerinin uygulanması ihtimaline göre ek savunma hakkı verilmediği gibi oluşa ve dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun atılı suçları geceleyin işlediği gözetilmeden anılan maddelerin uygulanmayarak eksik ceza tayini ,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında taksitlendirme yapılırken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5183, Karar No: 2010/3422, Tarih: 16.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5183 E.  ,  2010/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekili Avukat ... ve davalı ... Uluslararası Bilişim İletişim Tek. Arge Dan. Dest. San. Tic. A.Ş. vekili Avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, TÜBİTAK binası inşaatının hafriyat işlerinden kaynaklanan bakiye alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemiyle açılmıştır. Davalılar, yetki ve iş bölümü itirazında bulunmuş, ayrıca sözleşmenin alt taşeronları dava dışı ... Ltd. Şti. ile yapıldığını, davacı ile akdî ilişkileri bulunmadığından davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın ıslah olunan değere göre kabulüne karar verilmiş, karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalıların yetki ve işbölümüne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalılar arasında yapılan sözleşme ile ... İnş. A.Ş. diğer davalıya ait binanın inşaatının yapımını yükümlenmiştir. ... İnş. A.Ş., dava dışı ... İnş. Ltd. Şti. ile imzaladığı sözleşmede, inşaatın hafriyat işlerinin ... Ltd. Şti.'ce yapılmasını kararlaştırmıştır. Davacı, inşaatın hafriyat işlerinin yapımının kendisine devredildiğini, davalılarla ve dava dışı .. Ltd. Şti. ile bu konuda sözlü anlaştıklarını iddia etmiş, ödenmeyen iş bedelinin davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar sözlü anlaşmanın varlığını inkâr ettiklerinden ve davacının ... Ltd. Şti. ile yaptığı sözleşme uyarınca ödeme

taahhüdünde bulunduklarına ilişkin belgesi de bulunmadığından, kural olarak davacının HUMK'nın 288 ve devamı maddelerince akdî ilişkinin varlığını kanıtlaması zorunludur. Davacının bu konuda dayandığı Gebze Belediye Başkanlığınca düzenlenen 04.04.2008 tarihli belge, davacının hafriyat taşıması yaptığına ilişkin olup, davalıların sözleşmeyi taahhüt ettiklerine dair belge olarak kabul edilemez. Kaldı ki davalılar 07.04.2008 tarihli davacı ile dava dışı ... İnşaat Ltd. Şti. arasında düzenlenen belge uyarınca akdî ilişkinin adı geçen şirketle kurulduğunu belirterek belge fotokopisini sunmuşlardır. Hafriyata ilişkin faturalarda ... İnşaat Ltd. Şti. Ile ... İnş. A.Ş. tarafından kendi akdî ilişkilerine faiz düzenlenmiştir. Her ne kadar mahkemece tanık anlatımına itibar edilmiş ise de HUMK'nın 289. maddesi uyarınca davalıların açık muvafakatı alınmadığından tanık anlatımıyla sözleşmenin varlığının kanıtlandığı kabul edilemez. Açıklanan tüm bu nedenlerle davalılarla akdî ilişkinin varlığı usulen kanıtlanamamış ise de davacı delil listesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, akdî ilişkinin varlığı ve dava dışı ... Ltd. Şti.'nin fiilini taahhüt ettikleri hususunda davalılara yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile ve hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların yetki ve iş bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 750,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 16.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10059, Karar No: 2017/4664, Tarih: 07.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10059 E.  ,  2017/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı üniversite ait hastane işyerinde, kayden alt işveren bünyesinde hemşire olarak çalıştığını, asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğundan müvekkilinin davalının işçisi sayılması ve bu itibarla müvekkiline ilave tediye ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen 15.08.2014 tarihli karar, davalı vekilinin temyizi üzere, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 16.02.2015 tarihli ilamıyla araştırmaya yönelik bozulmuştur. Bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin 04.06.2015 tarihli kararıyla davanın reddine karar verilmiş; karar davacı vekilinin temyizi üzerine ise, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 25.01.2016 tarihli ilamıyla, davacının ilave tediye alacağının hüküm altına alınması gerekliliğiyle bozulmuştur.

Mahkemece, 10.10.2016 tarihli kararla, bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na 6352 sayılı Kanunu'nun 40. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca Dairemizin, direnme kararını öncelikle inceleme yetki ve görevi olduğu anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda; direnmeye konu bozma ilamında, davacının 2009 yılında işe girdiği belirtilmiş ve buna göre değerlendirme yapılarak sonuca gidilmiş ise de, taraflar arasında uyuşmazlık olmadığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarıyla doğrulandığı üzere, davacının 04.09.2012-25.12.2013 tarihleri arasında çalıştığı sabittir. Davacının çalışma süresinin belirlenmesi neticeye etkilidir. Anılan sebeple, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 25.01.2016 tarihli ve 2015/29705 esas, 2016/837 karar sayılı bozma ilamı ORTADAN KALDIRILARAK; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasında, öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanunen geçerli olup olmadığı ve muvazaaya dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasında, öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanunen geçerli olup olmadığı ve muvazaaya dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının, 04.09.2012-25.12.2013 tarihleri arasında, davalı üniversiteye ait hastane işyerinde, ... Turizm Tem. Gıda ve Taş. A.Ş. bünyesinde hemşire olarak çalıştığı sabittir. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 36. maddesinin “III-Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı” kısmına eklenen, “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla, Bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, davalı üniversitenin bu kapsamda, hizmet alım suretiyle sağlık personeli çalıştırması mümkündür. Bu halde, asıl işin tamamı ya da bir kısmı, 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen sınırlamalara tabi olmaksızın alt işverene verilebilir. Bu durumda sadece 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrası ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi çerçevesinde muvazaa denetimi yapılabilir.

Dava dilekçesinde, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenmiş muvazaa tespitine ilişkin inceleme raporuna dayanılmakta ise de, söz konusu rapor 01.01.2008-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alım sözleşmelerine ilişkindir. Davacı işçi ise, 04.09.2012-25.12.2013 tarihleri arasında çalıştığından, muvazaa tespitine ilişkin raporun davacıya bir etkisi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, davacı vekilince, müvekkili ile emsal olan işçilerin ilave tediye alacaklarının kabul edilmesine ilişkin kesinleşmiş kararların bulunduğu ileri sürülmekte ise de, aynı hizmet alım sözleşmesi döneminde işe girmiş ve davacıyla aynı görevde çalışmış bir işçiye ilişkin kesinleşmiş yargı kararı dosyaya sunulmamıştır.

Mahkemenin yukarıda belirtilen hususlara uygun açıklamaları isabetli olmakla birlikte, davacının hizmet alım sözleşmesine uygun işte çalışıp çalışmadığı meselesi dosya içeriğine göre net değildir. Davacının hemşire olduğu ve fiilen de işyerinde bu işi yürütmüş olduğu sabittir. Kayıtlara göre, bünyesinde çalıştığı şirket ... Turizm Tem. Gıda ve Taş. A.Ş.’dir. Dosya içeriğinde ise, ... Turizm Tem. Gıda ve Taş. A.Ş.’nin taraf olduğu hizmet alım sözleşmesi ve ekleri bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan 2012-2013 yıllarına ilişkin hizmet alım sözleşmesinin tarafı, “... İnş. Tem. Tur. Taah. ve Tic. Ltd. Şti.” dir. Bu iki şirketin, tür veya unvan değişikliği sebebiyle aynı şirket olup olmadığı hususu ise belli değildir. Bahsi geçen yön de aydınlatılarak, davacının çalışmasına dayanak hizmet alım sözleşmesi ve ekleri (özellikle teknik şartnamesi) celp edilerek incelenmeli; davacının yürüttüğü işin (hemşirelik), hizmet alım sözleşmesine konu edilen iş veya işler arasında olup olmadığı meselesi çözümlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/499, Karar No: 2008/627, Tarih: 15.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/499 E.  ,  2008/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

... (Dış Tic. Ban. A.Ş.) ile ... , ... aralarındaki dava hakkında İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.12.2006 ... ve 2005/70 - 2006/600 sayılı hüküm dairemizin 23.10.2007 ... ve 2007/3598 - 2007/3170 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00.YTL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 1.90. YTL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 15.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10391, Karar No: 2008/13877, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10391 E.  ,  2008/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Bilirkişiler kesinleşen orman kadastro haritasını memleket haritası üzerine aplike ederek dava konusu parselin konumunu gösterdiklerini bildirmiş iseler de, orman tahdit haritası, kadastro paftası üzerine ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmediği gibi, kesinleşen orman sınır noktalarının yerleri de tahdit haritası üzerinde gösterilmemiş, orman kadastro haritasındaki açı ve eğimlerde gözle görünür şekilde farklı olduğu görülmüştür.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7267, Karar No: 2018/552, Tarih: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7267 E.  ,  2018/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyım Atanması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, davaya konu, 225 ada 9 parsel sayılı taşınmaz maliki, ...: (...): oğlu'nun, kimliği ve adresinin tespit edilemediğini ileri sürerek, ...'nin hak ve menfaatlerinin korunması açısından, 3561 sayılı Kanun gereği, kayıt maliklerine, İl Defterdarı'nın yönetim kayyımı olarak atanmasına karar verilmesini istemiş; mahkemece; kayıt maliklerinin nüfus bilgilerine ulaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar, davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dava; 3561 sayılı Kanuna dayalı olarak açılan kayyım atanması istemine ilişkindir. 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanunun 2/4. maddesinde, kayyımlıkla ilgili işlemler, her türlü vergi, resim, harç, katkı payı gibi mali yükümlülüklerden müstesnadır hükmü yer almakta ise de, yargı harçlarının müstesna olunan haller kapsamına dahil olduğuna dair açık bir hüküm bulunmadığından (Y.H.G.K.'nun 08.06.2011 gün ve 2011/3-243-392 sayılı kararı) ... vekilinin, bu tür davalarda harç alınmaması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı ... vekilinin, kararın esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu 225 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, ... : (...): oğlu adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Tapu kaydında adı geçen ...: (...): oğlu ile, nüfus kayıtları getirtilen ...'nin dosya kapsamından aynı kişi olduğunu söylemek mümkün değildir. Zira, kayıt malikinin tapu kaydında soyadı yer almadığı gibi, nüfus kayıtları getirtilen ...'nin de bu kayıtlarda soyadı bulunmadığı böylece tapu kayıtları ile nüfus kayıtları arasında irtibat kurulamadığından davacı ...'nin talebinin kabulüne karar verilmesi yerine reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile, hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, harca yönelen temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.