muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30044, Karar No: 2018/5651, Tarih: 24.04.2018

Kabule göre de;

3-Suç tarihleri 22.09.2012-23.09.2012 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak sadece 22.09.2012 tarihinin gösterilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan uygulama yapılırken TCK'nın 116/1. maddesi ile verilen 6 ayl hapis cezasının aynı Kanunun 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

5-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın adli sicil kayıtlarında bilgilerin hükmün açıklanmasına ilişkin oldukları ve atılı suçların 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen "Kasıtlı suçtan mahkum olmama" nesnel koşulunun hem sanık hem de suça sürüklenen çocuk açısından bulunduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından bağımsız olarak “müstakil bir zararın” söz konusu olmadığı, öznel koşullar yönünden olaya bakıldığında, suça sürüklenen çocuk ve sanığın tüm aşamalarda suçlarını ikrar ettikleri ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışlarının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'ın suç tarihinden önce hapis cezasına mahkumiyetlerinin bulunmaması ve yargılama sürecindeki davranışları itibariyle suç işlemeyecekleri konusunda mahkemede olumlu kanaat oluştuğundan bahisle cezalarının ertelenmesine karar verildiği halde ''...Sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulandığı, buna rağmen sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından...'' şeklinde yasal olmayan, yetersiz ve erteleme hükümlerinin uygulanması ile çelişen gerekçeler ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan cezası ertelenen sanık ... hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,

7-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

7-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 24.04.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4223, Karar No: 2025/7315, Tarih: 30.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4223 E.  ,  2025/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/231 E., 2025/41 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 08.10.1990 tarihinde bir gün süre ile dava dışı 616526.32.07 sicil numaralı dava dışı "... " unvanlı iş yerinde çalıştığını, işe giriş bildirgesinin düzenlenerek Kuruma verildiğini ancak primlerinin yatırılmadığını, bu yüzden Kuruma yaptığı emeklilik başvurusunun reddedildiğini belirterek, davacının sigortalı olarak ilk işe giriş tarihinin 08.10.1990 tarihinde olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Kurum Başkanlığı cevap dilekçesinde, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının iddialarını Kurum kayıtlarına eş değer belgeler ile ispatlaması gerektiğini, davacının hem Kurum işleminin iptalini, hem de hak ettiğini iddia ettiği maaşlarının tespitini talep ettiğini ancak bu iki talebin ayrı ayrı görülmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep emiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2021 tarihli kararı ile davanın kabulü ile davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 08.10.1990 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin12.10.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacının kuruma başvuru şartını yerine getirmediğini belirterek davacıya önel verilerek Kurum'a müracaat ve müracaatın reddine dair Kurum işlem veya eylemine ilişkin dava şartının tamamlanması halinde ise davanın esasına girilerek karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından kuruma başvuru şartı yerine getirilmek suretiyle Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, davacının sigorta başlangıç tarihinin 08.10.1990 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın ispatlanamadığı,bu nedenle reddinin gerektiğinden bahisle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından kuruma başvuru şartı yerine getirilmek suretiyle Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, davacının sigorta başlangıç tarihinin 08.10.1990 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın ispatlanamadığı,bu nedenle reddinin gerektiğinden bahisle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/3160, Karar No: 2021/8718, Tarih: 14.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3160 E.  ,  2021/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251.

maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3710, Karar No: 2013/4208, Tarih: 07.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/3710 E.  ,  2013/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık trafik kazasına ilişkin olup dosyanın Yargıtay'a ilk geliş tarihi 01/02/2013'ten sonra gelmiş bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4226, Karar No: 2014/11854, Tarih: 16.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4226 E.  ,  2014/11854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NAZİLLİ 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/210-2013/337

Taraflar arasında görülen ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; düğünde takılan ziynet eşyaları ile, çeyiz eşyalarının davalı tarafta kaldığını beyan ederek, aynen olmadığı takdirde bedelleri olan 17.400 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacının tanık beyanları ile iddiasını yeterince ispat edemediği, yemin teklif etme hakkını da kullanmayacağını bildirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ziynet eşyaları yönünden mahkemece verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Çeyiz eşyalarının iadesi talebi yönünden ise; Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Yargılama sırasında beyanlarına başvurulan davacı tanıkları dava konusu çeyiz eşyalarının davacı tarafça alındığı ve davacıya iade edilmediğini ifade etmişler. Davalı tanıklarından davalının teyzesi E.mahkemece tespit edilen eşyaların davacıya ait olduğunu, oturma grubunun davacı tarafından giderken götürüldüğünü beyan etmiş, gene davalı tanıklarından A. de koltuk takımı dışındaki diğer eşyaların müşterek evde olduğunu beyan etmiştir.

Öyle ise mahkemece, bu tanık beyanları esas alınarak, çeyiz eşyalarına ilişkin talep yönünden yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tanık beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmadan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5337, Karar No: 2011/6123, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5337 E.  ,  2011/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.08.2008 tarih ve 119908 sayılı yazıda belirtilen işlemlerin yürürlük tarihinin iptaline tehlike sınıfı ve prim oranı değişikliğinin 506 sayılı Yasanın 75. madde uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren geçerli olması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirkete ait işyeri ile ilgili 01.08.2008 tarih 119908 sayılı Kurum işlemi ile bildirilen tehlike sınıfı ve prim alanı değişikli işleminin yürürlük tarihinin 506 sayılı Yasa'nın 75 maddesi uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren geçerli olması gerektiğinin tespiti ile değişikliğin 01.04.2003 tarihinden itibaren geçerli olduğuna ilişkin Kurum işleminin iptali ile yersiz tahakkuk ettirilen prim ve gecikme cezası nedeni ile yapılan ödemelerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Kurum tarafından yapılan yeni iş kolu değişikliğinin 506 sayılı Yasa'nın 75. maddesi hükümleri uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren uygulanması gerektiğine karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 12.09.2000 tarihli işyeri bildirgesi ile elektrikli ve elektiriksiz ev aletleri perakende satışı işi nedeni ile ... Dağ. Tük. Mad. Paz. Reklam Yay. İç Dış Tiç. Ltd. Şti adına ......sicil nolu iş yerinin tescil edildiği, ... Dağ. Tük. Mad. Paz. Reklam Yay. İç Dış Tiç. Ltd. Şti'nin ünvanını ... Lojistik Taşımacılık Turz. Paz. İç ve Dış Tic. AŞ. Olarak başlıca faaliyet alanı “dayanıklı ve dayanıksız tüketim maddeleri ticareti, beyaz eşya ticareti, kozmetik ve kimyevi madde ticareti, gazete, kitap, mecmua yayın, dağıtım, ve bayiliği ile ilgili her türlü satış organizasyon ve kapmanyalarının tertiplenmesi” iken “İç ve uluslar arası nakliyat, personel taşımacılığı, turizm, depo, antrepo işletmeciliği, her nevi tüketim mallarının pazarlaması, dış ticaret, mümessillik” olarak değiştirildiği ve bu değişikliklerin 18.03.2003 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı, davalı şirket tarafından ünvan değişikliğinin 25.06.2003 tarihli dilekçe ile Kuruma bildirildiği, 01.08.2008 tarih ve 119908 sayılı Kurum Komisyon kararı ile 02.04.2003 tarihli dilekçe ve ekinde bulunan 18.03.2003 tarihli Ticaret Sicil Gazetesine göre şirketin iştigal konusunun yurtiçi ve uluslararası nakliyat olduğunun tespit edilmesi üzerine 506 sayılı Yasanın 76 maddesine göre 7141 işkolu kodu 4 tehlike sınıfı ve % 3,00 prim nisbeti olarak değiştirildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı şirketin iş kolu kodu ve tehlike sınıfı ve prim oranının değişmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık sözkonusu değişikliğin 506 sayılı Yasa'nın 76. maddesi uyarınca 01.04.2003 tarihinden itibaren mi uygulanacağı yoksa aynı yasanın 75. maddesi uyarınca Komisyon kararını takip eden yılbaşı olan 01.01.2009 tarihinden itibaren mi uygulanacağı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 75. maddesi hükmü çerçevesinde tehlike sınıf ve derecesi Kurumca resen düzeltilebileceği gibi işverenin isteği üzerine de düzeltebilir. Bu şekilde kendiliğinden veya işverenin isteği üzerine daha önce hatalı olarak tesbit edilen tehlike sınıf ve derecesinde yapılan değişikler söz konusu maddenin açık ifadesi karşısında geriye yürümez. 506 sayılı Yasa'nın 75. maddesinin 5. fıkrası, değişikliğin istek ve karar tarihini takip eden takvim yılı başından itibaren yürürlüğe gireceğini açıkça kurala bağlamıştır.

506 sayılı Yasa'nın 76. maddenin birinci fıkrası ile işverene tehlike sınıf ve derecesine dokunabilecek her türlü değişikliğin bir ay içinde Sosyal Sigortalar Kurumuna yazı ile bildirmek mecburiyeti konulmuş ve maddeye göre alınacak kararlarınhangi tarihten itibaren uygulanacağı madde metninde açık olarak gösterilmiştir.

Madde hükmüne göre, tehlike sınıf ve derecesine dokunabilecek değişiklik bir ay içinde Kuruma yazı ile bildirilirse, işyerinin iş kolu kodu ile tehlike sınıfı, değişikliğin meydana geldiği tarihten sonraki ay başından itibaren değiştirilecektir. İşyerinde tehlike sınıf ve derecesine dokunabilecek değişikliğin meydana gelmesi üzerine durum işveren veya vekili tarafından bir ay geçtikten sonra Kuruma bildirildiği veya değişiklik Kurumca öğrenildiği takdirde;

a - Değişiklik dolayısiyle tehlike sınıfı yükseliyorsa, işyerinin işkolu kodu ile tehlike sınıfının, değişikliğin meydana geldiği tarihi takibeden ay başından,

b - Değişiklik dolayısiyle tehlike sınıfı alçalıyorsa, işyerinin işkolu kodu ile tehlike sınıfının, değişikliğin kurumca öğrenildiği tarihi takibeden ay başından,

c - Değişiklik dolayısiyle işyerinin tehlike sınıfı değişmiyorsa işyerinin işkolu kodu ile tehlike sınıfının değişikliğin,Kurumca öğrenildiği tarihi takibeden ay başından, itibaren değiştirilmesi gerekir.

Madde hükmüne göre, tehlike sınıf ve derecesine dokunabilecek değişiklik bir ay içinde Kuruma yazı ile bildirilirse, işyerinin iş kolu kodu ile tehlike sınıfı, değişikliğin meydana geldiği tarihten sonraki ay başından itibaren değiştirilecektir.

Somut olayda, işverene tehlike sınıf ve derecesine dokunabilecek değişiklik olan şirket ünvanı ile faaliyet alını ile ilgili değişiklik bir ay içinde Kuruma bildirilmiş olması nedeni ile 506 sayılı Yasa'nın 76. maddesine göre değişikliğin meydana geldiği tarihten sonraki ay başı olan 01.04.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine ilişkin Kurum işleminin yasaya uygun olduğu açıktır.