muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23570, Karar No: 2022/1762, Tarih: 01.03.2022

Mağdur ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Marmara Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 31.08.2012 tarihinde düzenlenen içeriği itibariyle de kesin ve netlikten uzak rapora dayanılarak 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulandığı değerlendirildiğinde, mağdurun olaydan dolayı beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekliliği ile hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58-61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanunun 102-105. maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanunun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenerek yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2179, Karar No: 2023/5190, Tarih: 21.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2179 E.  ,  2023/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/25 Esas, 2021/117 Karar

HÜKÜM : Ret

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki TPMK Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının “KARAM” esas ve ayırt edici unsurlu 5, 29, 30 ve 32. sınıflarda tescilli birden fazla markanın sahibi olduğunu, davalının 2013/107973 tescil numarası ile "CARAMİLK" ibareli 29, 30 ve 32. sınıflardaki ürünleri içeren marka başvurusunda bulunduğunu, başvuruya iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet sebeplerine dayanarak itiraz ettiklerini, itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından 2015-M-5331 sayılı kararla reddedildiğini, başvurunun tescilinin davacının “KARAM” esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onun tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterine zarar vereceğini ileri sürerek, YİDK’in 18.06.2015 tarih 2015-M-5331 sayılı kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın 29, 30 ve 32. sınıf emtialar yönünden iptalini ve hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili; tescilli markalarla başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının tespitinde işaret ve markanın görsel, sescil ve anlamsal unsurları itibariyle bütünsel olarak analiz edilmeleri gerektiğini, başvuru ile redde mesnet alınmaya çalışılan markaların kapsamlarında yer alan ürünler itibariyle ortalama düzeydeki tüketicilerin davacı markalarıyla başvuru konusu işareti karıştırmasının mümkün olmadığını, markaların “karamel” sözcüğünden türetildiğini ve ayırt edicilik bakımından zayıf konumda olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

2.Davalı Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

2.Davalı Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvuru markasının ''CARAMİLK'' olduğu, bu ibarenin yabancı dilde düzenlenmiş bir kelime olduğunu gösterir bir işaret bulunmadığı gibi bu biçimde düzenlenmiş olsa dahi ancak düzenlendiği dile hakim kişiler tarafından “CARAM” ibaresinin “KARAM” olarak okunabileceği, yabancı dile hakim olması beklenmeyen ortalama tüketiciler tarafından mezkur ibarenin yazıldığı şekilde okunmasının hayatın olağan akışına daha uygun bir kabul teşkil edeceği, bu nedenle tarafların markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak iltibas tehlikesine yol açacak derecede bir benzerliğin varlığından söz edilemeyeceği, nitekim benzer bir uyuşmazlıkta Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2016/9776 E. ve 2018/2497 K. sayılı kararında da bu yönde bir görüşün benimsendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 22.11.2022 tarihli ve 2021/8991 E., 2022/8176 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; markalar arasında ayniyet derecesinde benzerlik bulunduğunu, ürünlerin tüketici kitlelerinin ortak olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8425, Karar No: 2012/12762, Tarih: 08.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/8425 E.  ,  2012/12762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

Davacı, davalı ....Ltd. Şirketinin, diğer davalı Sağlık Bakanlığına bağlı bulunan .... Sağlık Ocağının temizlik işlerini ihale ile üstlenmiş bir firma olduğunu, .....Sağlık Ocağının temizlik işlerinin uzun süreden beri davalı şirketçe yürütüldüğünü, davalı tarafların bu ilişkisinin halen de devam ettiğini, .....Sağlık Ocağında davalı şirketin temizlik elemanı olarak asgari ücretle çalışmaya başladığını ve 31.12.2010 tarihinde haksız bir şekilde işine son verildiğini, işine son verilme gerekçesinin ise şirketin bu alandaki işinin bittiğinin bildirildiğini belirterek, yıllık izin ücreti, yol ücreti, yemek ücreti, ödenmeyen ücret alacağı ile kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir.

Davalılardan şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, davacının daha önceki işverenlerle çalışmış olması davacının müvekkilinden hak ve alacaklarını talep etmesi sonucunu doğuramayacağını, davacının haklı nedenle müvekkili şirket tarafından işten çıkarıldığını, müvekkili şirketin Diyarbakır Sağlık İl Müdürlüğünün hizmet alımı ile ilgili ihaleye uygun olarak personellerini istihdam ettiğini ve faaliyetlerini sürdürdüğünü, ancak aile hekimliğine geçiş ile birlikte personel sayısının düşürülmesine karar verildiğini, 25.05.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği ile ilgili düzenlemelerin Diyarbakır ilinde de hayata geçirildiğini ve neticesinde personel kısıtlaması yoluna gidildiğini, müvekkil şirketlerinin bu hususta kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer Davalı Sağlık Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde, öncelikle husumet itirazında bulunarak davacı ile davalı Sağlık Bakanlığı veya Diyarbakır İl Sağlık Müdürlüğü arasında akdedilmiş  herhangi  bir  iş sözleşmesinin bulunmadığını, müvekkili aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, yüklenici firmalar ile müvekkili Bakanlık arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunduğu iddiasının yasal dayanaktan yoksun bulunduğunu, davacının talep ettiği alacaklardan işveren olarak diğer yüklenici firmanın sorumlu olup bu nedenle davanın müvekkili idare yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, 25.05.2010 tarih ve 27591 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Aile Hekimliği Uygulaması Yönetmeliği'ne göre yüklenici firma uhdesinde çalışan işçi sayısının mevzuat gereği 84’den 45’e düşürüldüğünü ve bunun dışındaki işçilerin işine son verildiğini, davacının da mevzuat gereği işine son verildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Sağlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Sağlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve bunun sonucu olarak da feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin  ücreti  talep koşullarının gerçekleşmiş  gerçekleşmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafı  olan  işçi  ya da alt  işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle veya asıl işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden  işçinin  feshe bağlı haklar  olan  ihbar ve kıdem tazminatı ile izin  ücreti  talep  koşulları gerçekleşmiş  sayılmaz. Buna karşın iş sözleşmesinin feshi yönünde bir irade açıklamasının kanıtlanması durumunda iş sözleşmesi bildirimin karşı tarafa ulaşması ile sona ereceğinden, işçinin daha sonraki  çalışmaları yeni  bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu  ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin  niteliğine göre hak kazanma durumunun incelenmesi gerekir.

Somut olayda, ... Sağlık Ocağının temizlik işlerinin davalı şirketçe yürütüldüğü uyuşmazlık konusu değildir. Davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından feshedildiğine ilişkin yazılı bir bildirim bulunmamaktadır. Davacı işçinin 31.12.2010 tarihinde davalı şirketten çıkış yaptığı, sonra da Bağlar....Sağlık Merkezinde 08.02.2011 tarihinde çalışmalarına devam ettiği Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Davalı alt işverenin işyerinden çıkış tarihi olarak gözüken 31.12.2010 tarihi ile asıl işveren olan Sağlık Bakanlığında işe başlama tarihi olarak görülen 08.02.2011 tarihi arasındaki dönemdeki pozisyonu açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda, davacı işçinin 31.12.2010 tarihi ile 08.02.2011 tarihi arasındaki dönemde asıl işverene ait işyerinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediği araştırılarak, sonucuna göre iş sözleşmesinin sona erip ermediği tespit edilmelidir. Ara vermeksizin davacının asıl işverene ait işyerinde çalışmaya devam ettiğinin tesbiti halinde, davacı işçi yönünden ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti koşulları oluşmayacağından, bu alacakların reddine karar verilmeli; aksi takdirde şimdiki gibi karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi   usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davalılardan Sağlık Bakanlığı 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereği harçtan sorumlu olmadığı halde başvuru harcından diğer davalı şirket ile birlikte sorumluluğuna hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma  nedenine göre davalılardan Sağlık Bakanlığının diğer temyiz itirazlarının incelemesine şimdilik yer olmadığına, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18527, Karar No: 2015/16137, Tarih: 23.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/18527 E.  ,  2015/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 225 ada 1 parsel sayılı 865.70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra davalı ...'e satılmıştır. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescili, olmadığı takdirde taşınmazın rayiç bedelinin kendisine ödenmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ...'e yönelik tapu iptali ve tescil davasının reddine, davalı ...'ya yönelik davanın kabulüne, 12.985,50 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu yerin ...'ye ait olduğu, ...'den de davacıya satıldığının kabulü ile 3. kişiye karşı olan davanın reddi ile, 3. kişiye satan kişiden taşınmazın değerinin davacıya verilmesi şeklinde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanında dava konusu taşınmazın davalının babası tarafından kullanıldığını, davacı tanıkları ise dava konusu yerin davacıya ait olduğunu beyan ettikleri, beyanlar arasında çelişki bulunduğu ve bu çekişkinin mahkemece giderilmediği gibi davalının yargılama aşamasında tanık olarak göstermiş olduğu ... ... dinlenilmediği gibi davacının dayanak yaptığı 21.04.1978 ve 08.05.1978 tarihli satış senetleri de keşif esnasında taşınmazlara uygulanmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece taşınmaz başında taşınmazları iyi bilen elverdiğince yaşlı, tarafsız şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalı, mahalli bilirkişi ve tanıklar HMK'nın 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağrılmalıdır. 21.04.1978 ve 08.05.1978 tarihli satış senetleri mahallinde uygulanarak, teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli rapor alınmalı, taşınmazların kimden kime geçtiği, kimin tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, olaylara dayalı olarak sorulup saptanmalı, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/321, Karar No: 2010/6610, Tarih: 23.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/321 E.  ,  2010/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14.200 TL'yi geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 440, 442, 446 ve 451, 140 ada 1, 148 ada 14, 23, 28, 149 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 2151,16 m², 428,49 m², 3129,74 m², 1456,47 m², 112,06 m², 1567,39 m², 557,20 m², 280,47 m², 2177,21 m² yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın, davalının zilyetliğinin malik sıfatıyla olmadığını kanıtlayamadığından söz edilerek karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazların kendi zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu belirtmiş ise de verdiği delil listesi ile tapu kayıtlarına da dayanarak dosyaya bir kısım tapu kayıtları sunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın sunduğu tapu kayıtları ile ilgili olarak yöntemine uygun inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın sunduğu tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren bütün tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri araştırılmalı, revizyon gördüğü parseller varsa bunlara ait kadastro tutanak örnekleri istenmeli, davacıya tapu kayıtlarıyla akdi ya da ırsi irtibatlarını kanıtlamaları için olanak tanınmalı, bundan sonra mahallinde, davada yararı bulunmayan yaşlı ve ehil kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, üç kişilik uzman fen bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişilerden tapu kayıtlarında yazılı köy, mevki ve sınırlar hususunda tek tek ve ayrıntılı bilgi alınmalı, tapu kayıtlarının kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca ve sınırlarının gayrı sabit sınırlı ya da sabit sınırlı olup olmadıkları dikkate alınarak belirlenmeli, fen bilirkişi kurulundan yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen noktaları, tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir ve keşfi izlemeye olanak tanır şekilde rapor ve harita düzenlemeleri istenmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalması halinde tapu kayıtlarının davalı taraf yönünden hukuki kıymetini kaybedip kaybetmediği hususu, davalı tarafın zilyetliğinin niteliği de değerlendirilerek tartışılmalı, tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybetmediğinin ve çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığının saptanması halinde tapulu taşınmazlarda sürdürülen zilyetliğin değer taşımayacağı düşünülmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde davalı tarafın sürdürdüğü zilyetliğin malik sıfatıyla olup olmadığı hususu üzerinde durulmalı, davacı ve bayii ...adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, tespit edilen taşınmazlar varsa sözü edilen taşınmazların kesinleşme tarihlerini gösterecek şekilde tespit tutanak suretleri ile varsa dayanağı belgeleri, davalı iseler dava dosyaları getirtilerek 3402 sayılı Yasanın 14/son maddesinde öngörülen kısıtlamalar yönünden denetleme yapılmalı; bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de, mahkemece esas hakkında hüküm verilip davadan el çekildikten sonra miktar sınırlaması yönünden araştırma yapılması; Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğü'ne yazı yazmak ve cevaplarını dosya içine koymak suretiyle delil ikame edilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13478, Karar No: 2023/3450, Tarih: 09.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/13478 E.  ,  2023/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3301 E., 2022/983 K.

İHBAR OLUNAN : ... Belediye Başkanlığı (... ve İstimlak Müdürlüğü)

DAVA TARİHİ : 04.03.2020

KARAR : Davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 24. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/170 E., 2021/522 K.

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; davanın niteliği gereğince kanunda ivedi şekilde sonuçlandırılması öngörüldüğünden duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA