muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3883, Karar No: 2017/9410, Tarih: 13.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/3883 E.  ,  2017/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi, iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı erkek vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

13.09.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9255, Karar No: 2013/15490, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9255 E.  ,  2013/15490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurt dışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tespitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Bu halde, mahkemece, davacı asil isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, sunulan belgelerde belirtili rakamlarda ödemelerin yapılıp yapılmadığına dair, davacı asil 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169 ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalıdır. Neticeye göre, ödemelerin varlığı ve aralıklı çalışma halinde kıdem tazminatına esas sürenin tespiti hususlarında yukarıdaki paragraflarda belirtili ilkeler de nazara alınarak, gerekirse ek bilirkişi raporu alınmasıyla sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/89, Karar No: 2013/95, Tarih: 15.07.2013

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/89 E.  ,  2013/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 13 ve 15. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 13.01.2011

Sayısı : 50-5

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2006 gün ve 24-15 sayılı iddianamesiyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 25.05.2006 gün ve 141-24 sayı ile;

1-Sanıklar ..., ..., ... ve ...'un Kargatepe Camiinden hırsızlık yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle CMK'nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine,

2-Sanıklar ..., ... ve ...'un Boyabat Sağlık Grup Başkanlığından hırsızlık yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle CMK'nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine,

3- Sanıklar ... ve ...'in Boyabat Sağlık Meslek Lisesinden hırsızlık yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasından beraatlerine,

4-Sanıklar ... ve ...'in Boyabat Kapalı Spor Salonuna yönelik kamu malına zarar vermek suçundan 5237 sayılı TCK'nun 152/1-a, 31/2, 62, 50/1-c. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

5-Sanık ...'in katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 151, 31/2, 62, 50/1-c maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

6-Sanık ...'in katılan ...'a yönelik hırsızlığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 35, 31/2, 62, 50/1-c maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

7-Sanıklar ... ve ...'in müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve CMK’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

8-Sanıklar ..., ... ve ...'in müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 143, 31/2, 62, 50/1-c. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

Karar verilmiştir.

Sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilen bu hüküm dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 29.12.2008 gün ve 1358-25165 sayı ile;

“Sanıkların kimlik tespitlerini ve savunmalarını, yakınanların da anlatımlarını içeren 09.03.2006 günlü oturum tutanağının, 2 ve 3. sayfalarının yazman tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 219/1. (1412 sayılı CMUK.nun 264.) maddelerine aykırı davranılması” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 13.01.2011 gün ve 50-5 sayı ile;

“Sanıkların kimlik tespitlerini ve savunmalarını, yakınanların da anlatımlarını içeren 09.03.2006 günlü oturum tutanağının, 2 ve 3. sayfalarının yazman tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 219/1. (1412 sayılı CMUK.nun 264.) maddelerine aykırı davranılması” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 13.01.2011 gün ve 50-5 sayı ile;

1-Sanıklar ... ve ...'in Boyabat Kapalı Spor Salonuna yönelik kamu malına zarar vermek suçundan 5237 sayılı TCK'nun 152/1-a, 31/2, 62, 50/1-c. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

2-Sanıklar ..., ... ve ...'in müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 143, 31/2, 62, 50/1-c. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

3-Sanık ...'in katılan ...'a yönelik hırsızlığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 35, 31/2, 62, 50/1-c. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

4-Sanık ...'in katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 151, 31/2, 62, 50/1-c maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 2 yıl süre ile Boyabat Mesleki Eğitim Merkezine devam etme tedbirine çevrilmesine,

5-Sanıklar ..., ..., ... ve ...'un Kargatepe Camiinden hırsızlık yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle CMK'nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine,

6-Sanıklar ..., ... ve ...'un Boyabat Sağlık Grup Başkanlığından hırsızlık yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle CMK'nun 223/8 maddesi gereğince düşmesine,

Karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.06.2012 gün ve 12875-12134 sayı ile;

“09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 09.02.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesi'ne ait olduğu”,

Yargıtay 13. Ceza Dairesince 19.07.2012 gün ve 16129-17166 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 07.02.2013 gün ve 14227 - 2270 sayı ile;

Yargıtay 13. Ceza Dairesince 19.07.2012 gün ve 16129-17166 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 07.02.2013 gün ve 14227 - 2270 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,' (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen mala zarar verme suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 TCY'nın 152/1-a maddesinde bir yıldan altı yıla kadar hapis; hırsızlık suçunun cezası ise aynı Yasanın 142/2-d maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre nitelikli hırsızlık suçunun temyiz incelemesinin Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 13. ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı yeni iş bölümünün “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler”in 1. maddesinde;

Yargıtay 13. ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı yeni iş bölümünün “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler”in 1. maddesinde;

“Bu iş bölümü; işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere, tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır” denildikten sonra 2. maddesinde; “İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir” hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyanın daha önce Yargıtay 6. Ceza Dairesince incelenerek 29.12.2008 gün ve 1358 - 25165 sayı ile bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin 14.05.2012 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 6. Ceza Dairesine aittir.

Diğer taraftan, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.11.2006 gün ve 6-6 ile 03.03.2005 gün ve 1-1 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, temyizen inceleme görevinin görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine ait olması durumunda dosyanın bu daireye gönderilmesi de mümkündür.

Bu itibarla, Yargıtay 13 ve 15. Ceza Daireleri kararlarının, görevsizlik yönüyle isabetli olduğu gözetilerek, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 13 ve 15. Ceza Daireleri görevsizlik kararlarının İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4949, Karar No: 2020/4166, Tarih: 30.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4949 E.  ,  2020/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın tetkikinde; davacı...'ın yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise... yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, ...'a ait vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının asile tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1648, Karar No: 2021/11155, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1648 E.  ,  2021/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret tehdit, yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’nın 30.04.2015 tarihli talimat duruşmasında alınan beyanında bildirdiği en son adresinin “ ... Mahallesi ... Sokak No:144 Kat:1 Merkez/... ” olduğu halde, gerekçeli kararın katılan ...’nın “ ... Mahallesi ... Sokak No:2 İç Kapın No:4 Merkez/... ” adresine ... şerhi ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, suçlardan zarar gören ve hakkında katılma kararı alınmayan şikayetçi ...’ın 15.01.2015 tarihli talimat duruşmasında alınan beyanında bildirdiği en son adresinin “ ... Caddesi ... Apartmanı Kat:5 No:6 ... Merkez/... ” olduğu halde, gerekçeli kararın ...’ın “ Merkez Mahallesi ... Caddesi No:246 İç Kapı No:8 ... Merkez/... ” adresine tebliğe çıkarıldığı 04.12.2015 tarihinde tebligatın iade edilmesinin akabinde yine aynı adrese ... şerhi ile Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre 05.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, öncelikle katılan ... ile suçlardan zarar gören ...’ın bildirdiği ve bilinen son adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde ise katılan ... ile suçlardan zarar gören ...’ın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (... adresi) belirlenerek gerekçeli kararın bu adrese tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla, mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14792, Karar No: 2009/17680, Tarih: 01.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14792 E.  ,  2009/17680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1945 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile 1978 yılında yapılan 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit ve 2. madde uygulaması harita örneğinin dosyaya getirtilmesi, ondan sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2. madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8995, Karar No: 2012/40846, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8995 E.  ,  2012/40846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Avukat olan Sanığın, müvekkili müştekinin alacağına istinaden Banaz İcra Müdürlüğünün 1999/577 Esas numaralı dosyası üzerinden yürüttüğü İcra takibini işlemsiz bıraktğı iddiasına ilişkin görevi kötüye kullanma ile ...’ten aldığı 6000 Alman markını ve ...’ün borçlusu, müştekinin de alacaklısı olarak görünen, 09.10.1996 keşide tarihli, 7000 Alman Mark bedelli senede istinaden yaptığı icra takibi sırasında, ...’ten haricen aldığı 2000 Alman markını müvekkili olan müştekiye iade etmediği iddiasına ilişkin hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve türü itibariyle tabi oldukları 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen 5 yıllık dava zamanaşımının suç tarihleri olan 1999,2000, 19.12.2001 ile soruşturma izninin istendiği 15.12.2006 tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına" dair kısmın çıkartılıp yerine, “sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi gereğince düşmesine” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.