muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5986, Karar No: 2015/28507, Tarih: 07.05.2015

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki M.. Z.. G.. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadesinde, 17.01.2014 tarihinde çalıştığı işyerine gelen şüpheli H.. Ş..’in alacak ihtilafı nedeniyle kendisini ölümle tehdit ettiğini, akabinde 22.01.2014 tarihine kadar, ifadesinde belirttiği cep telefonu numarasından sürekli arayarak tehditlerine devam ettiğini, bu olaya aynı işyerinde çalışan Selman Arslan’ın tanık olduğunu bildirmesine karşın, işyeri adresi ve kimlik

numarası bildirilen tanık S.. A.. ve şüpheli H.. Ş.. dinlenilmeden, müştekinin tanığını emniyette hazır etmediği ve kendisine ulaşılacak adres bilgisinin de bulunmadığı şeklindeki dosya içeriğiyle uyumlu olmayan gerekçeyle, delil yetersizliğine bağlı olarak takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

İtiraz merciince, soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, takipsizlik kararına yapılan itirazın kabulüyle, soruşturmanın tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/10/2014 tarihli ve 2014/1597 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12179, Karar No: 2025/1111, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12179 E.  ,  2025/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1240 Esas, 2024/1298 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.11.2023 Tarihli ve 2023/1061 Esas, 2023/1125 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ........... Mahalles......Sokak No:12 İç Kapı No:7 .........../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.07.2024 Tarihli ve 2023/1127 Esas, 2024/776 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ......... Merke.......... Ziya ......... Sokak No:2 Yoncalı adresinde yatarak tedavi gördüğünün bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Kütahya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.09.2024 Tarihli ve 2024/1240 Esas, 2024/1298 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının 2024 yılının Mart ve Nisan aylarında 1 aylık süre zarfında Kütahya'da fizik tedavi gördüğü ve tedavisinin bitiminin ardından İstanbul'daki adresi olan Sancaktepe Mahallesi 943. Sokak No:12/7 Bağcılar/İstanbul adresine geri döndüğü ve halen bu adreste ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlının Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2017 tarih ve 2017/801 Esas, 2017/2151 Karar sayılı kararı ile vesayet altında alındığı ve bu mahkemece vesayet dosyasının takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamının izni bulunmadığı anlaşıldığına göre uyuşmazlığın Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4004, Karar No: 2018/6196, Tarih: 02.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4004 E.  ,  2018/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu ... köyü 150 ada 5, 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazlar, kadastro tespit tutanağının, var ise dayanak belgelerinin, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş ise kadastro veya hükmen oluşan tapu kaydının, davalı ise dava dosyasının,

2) Mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının ve kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve ... bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/10/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2054, Karar No: 2019/7552, Tarih: 17.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2054 E.  ,  2019/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla dinlenen ...’in ifadesinde, sanığın suçlamaları kabul ettiği ve suça konu eşyaların sanığın dolabında arama sırasında çıktığı yönünde beyanda bulunduğu, Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.04.2016 tarihli ve 2016/83 E. - 2016/423 K. sayılı davasında yine tanık sıfatı ile verdiği ifadesinde ise sanık aleyhine beyanda bulunduğu hususların doğru olmadığını sonradan öğrendiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; mevcut çelişkinin giderilebilmesi için CMK'nın 210. maddesi uyarınca tanık ...'in yeniden beyanının alınmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2. Dosya kapsamına göre sanığın hırsızlık olayları öncesinde katılanlar tarafından darp edilmesi sonucu şikayetçi olmasından dolayı kendisine suç isnadında bulunduklarını ifade etmesi nedeniyle katılanlar ile sanık arasında yaralama olayına ilişkin var ise şikayet, soruşturma ve kovuşturma evraklarının getirtilerek, deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Kabule göre de;

a. İddianamede, sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 168. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilerek CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b. Oluş ve tüm dosya içeriğinden, meydancı olan sanığın revirden verilen ilaçları katılanlara eksik olarak teslim ettiği ve devamında eksik olan ilaçların sanığın dolabından çıktığı olayda, sanığın katılanların farklı olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşılmakla, hakkında iki ayrı hırsızlık suçundan ceza verilmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3377, Karar No: 2018/3877, Tarih: 25.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3377 E.  ,  2018/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

1-Sanıklardan ...'da ele geçirilen... Ltd. Şti.'ne ait kaşe üzerine yapılan soruşturma sonucunda, adı geçen şirket yetkilisi ve ortağı olan sanık ... ve şirket ortağı olan ... ile ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenmesi ve sanıkların suçlamaları kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan firmalar hakkında varsa düzenlenen vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak faturaları kullanan kişi ve şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve sanık ...'da ele geçirilen dosyada mevcut ... Ltd. Şti.'ne ait kaşenin suça konu faturalarda kullanılıp kullanılmadığı ile sanıkların işletmenin faaliyetleriyle ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, suça konu faturalar ile vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge faturalar üzerindeki yazı ve rakamların sanıklara ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra suç ve cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanıkların 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme biçimde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'ın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/9508, Karar No: 2012/15099, Tarih: 05.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9508 E.  ,  2012/15099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ :... 2. Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.06.2012 günü temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.06.2012 (Salı)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Sayın çoğunluğun onama kararına iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/11764, Karar No: 2012/17282, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11764 E.  ,  2012/17282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 1983 yılından beri öncesi Karsan şirketi, daha sonra davalının Adana bayiliği ve yedek parça satış ve servisini yürütürken, davalının 31.07.2006 tarihi itibariyle bayilik ilişkisini sona erdirdiğini, ticari ilişkinin davalının haksız feshi sonucu müvekkilinin büyük zarara uğradığını, delil tespiti yaptırdıklarını ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, Kadıköy Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiş, esas beyanlarında, Rekabet Kurulunun müvekkili şirket hakkında yapılan soruşturma sonunda bayilik ağının Rekabet Kurulu Kararı ile uyumlu hale getirmek için yeniden bayilerle sözleşme yapıldığını, davacı şirkete gönderilen sözleşmenin 24.05.2005 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen süresinde imzalamaması sonucu bayilik ilişkisini feshettiğini, davacı ile sözleşme imzalanmadan eski sistemde ilişkiye devam edilmesi halinde Rekabet Kurulu Kararı ile uyumlu olamayacağından sözleşmenin feshinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve alınan raporlara göre davalının sözleşmeyi feshinin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla 5.000 TL kazanç kaybı alacağının 23.01.2007 dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve katılma yolu ile davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın, davalının Adana bölgesinde satış yapan, fesih sırasında Adana Bölgesinde yetkili satıcısı olduğu konusu ihtilafsızdır.

Davalı ...., Rekabet Kurulu’nun 1998/3 sayılı tebliğine göre düzenlemiş olduğu yetkili satıcılık sözleşmesini 24.05.2005 tarihli yazısı ile davalıya göndermiştir ve imzalamasını istemiştir. Davacı yan 08.06.2005 tarihli 19178 nolu ihtarnamesi ile gönderilen yetkili satıcılık sözleşmesi ekinde yer alan satış yetkisinin bulunduğu alanda Adana İli Yüreğir İlçesindeki 27 mahallenin tek tek sayıldığını, ancak Yüreğir İlçesinin bazı mahalleleri ile Adana il sınırları içindeki diğer alanların belirtilmediğini, bunun bir unutkanlık eseri yazılmadığı kanaatinde olduklarını, bu hususun yazılı olarak bildirilmesini istemiştir. Davacının bu ihtarı üzerine davalı şirket 20.06.2005 tarihli 27237 nolu cevabında;

yeni yetkili satıcılık sistemi ile ...’un tüm dağıtım ağı, tüm bayilere adil ve eşit şekilde uygulanan yöntem sayesinde yeniden yapılandırıldığını ve yetkili satıcılık bölgesinin sözleşme ekinde bildirildiğini, yetkili satıcılık bölgesini kabul edip etmemek, dolayısıyla sözleşmenin imzalanmasının iradelerine kaldığını, bu yöndeki iradelerinin ihtarnameyi almalarından itibaren 7 gün içinde yazılı olarak bildirilmesi, imzalanmaması halinde bayilik ilişkisinin yürürlükteki mevzuat uyarınca feshedileceğini bildirmiştir.

Davalı şirket 27.07.2005 tarihli 32664 nolu feshi ihbarı ile de davacı tarafça yetkili satıcılık sözleşmesinin imzalanmadığı gibi, bir bildirimde de bulunulmadığı anlaşıldığından yetkili satıcılık/ servis ilişkisinin işbu ihbarnamenin tebliğinden itibaren bir (1) yıl sonra hüküm ifade etmek üzere feshedilmiş olduğunu belirtmiş ve bu feshi ihbar yazısı, davacı tarafa 01.08.2005 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı tarafça, verilen 1 yıllık süre sonunda, yetkili satıcılık ilişkisinin 01.08.2006 tarihi itibariyle son bulduğunu, diğer talepleriyle birlikte davacı tarafa 01.08.2006 tarihli 33518 yevmiye nolu feshin sonuçları hakkındaki ihtarı ile birlikte bildirdiği anlaşılmıştır.

Mahkeme kararında da açıklanan ve dayanak teşkil eden 23.11.2010 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunun tümü ve özellikle raporun yedinci sayfa “4-SONUÇ” başlıklı bölümünde “…Ancak sağlayıcının (...) motorlu araçların ve yedek parçaların yeniden satışı ile yetkili servis hizmetlerini 1998/3 sayılı Tebliğ kapsamına giren bir sözleşmesel yapı içinde gerçekleştirmek istemesi halinde, kural olarak her bir yetkili satıcı/servis için (yukarıda açıklandığı üzere sağlayıcının başlangıçta her bölge içinde faaliyette bulunacak yetkili satıcı/servis sayısını belirleyerek bayilik yapısını bu şekilde kurabileceği değerlendirilen istisnai durum hariç olmak üzere) bir bölge tahsis etmesi gerektiği değerlendirilmektedir”şeklinde açıklamaları ve yine raporun yedinci sayfası ilk paragrafındaki “…1998/3 sayılı Tebliğ temel olarak bölgesel münhasırlığa dayalı yeniden satıcılık ve servis anlaşmalarına hangi koşullarda muafiyet tanınacağını göstermek amacıyla çıkarılmış olup..” biçimde görüşleri yer almıştır.

Tüm bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere 1 yıllık süre sonunda davacının yetkili satıcılık sözleşmesini fesihte, davalı .... haklıdır.

Mahkemece, feshin haksız olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı .... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.