muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11377, Karar No: 2023/2926, Tarih: 10.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, adli kontrol tedbirinin kaldırılmasına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılan ...'nın Armutkaşı köyünün muhtarı olduğu, sanık ile katılanın akraba oldukları, sanık ...'in 30.07.2016 tarihinde Jandarma Komutanlığı’nı arıyarak Armutkaşı Köyü muhtarı olan katılanın köyün merasını şahıslara sattığını beyan ederek telefonu kapattığı, Jandarma Komutanlığı’nın iddianın doğruluğunu araştırdığı sırada Armutkaşı köyünde ateşli silahla yaralama olayının gerçekleştiğinin ihbar edildiği, olay günü katılan ile tanık ...’ün ot biçtiği, traktör ile dönerken köy meydanına giden yolda sanık ile karşılaştıkları, sanığın elindeki av tüfeği katılanı yaraladığı, tekrar katılana ateş etmek istediği sırada olay yerine temyiz dışı mağdurlar ..., ... ve ...’ın geldiği, sanığın bu mağdurlara da ateş ettiği, akabinde olay yerinde bulunanlar tarafından engellenmeye çalışıldığı, eylemlerinin engellenmesi amacıyla tanık ... ’un evine götürüldüğü, ellerinin bağlandığı, elindeki av tüfeğinin, belindeki bıçağın alındığı, Varto İlçe Jandarma Komutanlığı personelinin gelişinin beklendiği, akabinde av tüfeği ve bıçağın görevli personele teslim edildiği, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, 31.05.2017 tarihli olay yeri inceleme raporu ve krokisi, 25.08.2017 tarihli keşif tutanağı, 28.08.2017 tarihli keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu, Varto Devlet Hastanesinin 30.07.2015 tarihli raporu, 04.04.2016 tarihli kati rapor, 26.11.2015 ve 28.08.2015 tarihli Ekspertiz raporları, sanığa ait nüfus ve sabıka kaydı, dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

Her ne kadar tebliğnamede sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde hesap hatası yapıldığı yönünde eleştiri yapılmış ise de; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenen

6 yıl 30 ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca yapılan (1/6) oranındaki indirim sonucu 5 yıl 25 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yapılan uygulama isabetli olduğundan, tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık müdafiinin; kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, meşru savunma koşullarının bulunduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

6 yıl 30 ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca yapılan (1/6) oranındaki indirim sonucu 5 yıl 25 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yapılan uygulama isabetli olduğundan, tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık müdafiinin; kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, meşru savunma koşullarının bulunduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Olay ve olgular bölümünün (A-1) paragrafında açıklandığı üzere; sanık ile katılan arasında katılanın köyün merasını kullanmasından kaynaklı anlaşmazlık olduğu, olay günü sanığın Jandarma Komutanlığı’nı arıyarak aynı zamanda köyün muhtarı olan katılanı ihbar ettiği, katılan biçtiği otlarla birlikte traktörü ile giderken, köy meydanına giden yolda sanık ile karşılaştıkları, sanığın elindeki av tüfeği katılanı sağ ayakta hareket kısıtlılığı ve (5. derece) ağır kırık oluşacak şekilde yaraladığı, tekrar katılana ateş etmek istediği sırada olay yerine temyiz dışı mağdurlar ..., ... ve ...’ın geldiği, sanığın bu mağdurlara da ateş ettiği, akabinde olay yerinde bulunanlar tarafından engellenmeye çalışıldığı, eylemlerinin engellenmesi, sanığın olay yerinden uzaklaştırıldığı olayda, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususundaki delillerin takdir ve değerlendirilmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek "görevsizlik kararı" verilmesi gerekirken, görevsiz mahkemece yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmekle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli 2020/1440 Esas 2021/159 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Varto Asliye Ceza Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/859, Karar No: 2013/18303, Tarih: 21.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/859 E.  ,  2013/18303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2012 tarih ve 2006/19-2012/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı/karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, davalının... tarafından TPE nezdinde 08/01/1999 tarih ve 005926 sayı ile tescil edilen küresel çaydanlık tasarımının uzun yıllardan bu yana piyasada çeşitli firmalar tarafından değişik ham maddeler kullanılarak üretildiğini, söz konusu tasarımın yenilik içermediğini, davalının her nasılsa TPE tarafından tescil edilen bu tasarımın lisans kullanım hakkını alarak, piyasada bu tarz çaydanlık üreten müvekkili ve diğer birtakım firmalara gerek ihtarname, gerekse tedbir kararı almak suretiyle, kalıp ve ürünlere el konularak toplatılmasını sağladığını ve bu durumun müvekkilinin maddi ve ticari itibar kaybına uğramasına sebep olduğunu ileri sürerek, davalı adına yapılan tescilin hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, tasarım tesciline konu ürünün yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olduğunu, davaya konu çaydanlık modelinin ilk defa... tarafından tasarlanıp üretildiğini ve verilen lisans hakkı çerçevesinde de müvekkili tarafından üretildiğini ve davacı da dahil olmak üzere, piyasadaki tüm üreticilerin bu modelde çift tabanlı çelik çaydanlık modeli üretimlerinin, davalının ve tasarım hakkı sahibi...'ın üretiminden çok sonra başladığını, piyasadaki ürünler ile müvekkilinin üretimini yaptığı ürünlerin birbirinden çok farklı olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise, davacı tarafından benzer şekilde üretilen tam küre formlu çelik çaydanlıkmodelinin müvekkilinin inhisari lisans hakkı sahibi bulunduğu... adına tasarım tescili koruması altında bulunan tam küre formlu çelik çaydanlık modeli ile iltibas ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, tecavüz ve haksız rekabetin men ve ref'ini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı... vekili, müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı... vekili, müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, birleşen dosya davalısı adına tescilli 1999 005926 sayılı tasarım tescil belgesine konu çaydanlık adlı ürünün, gövde kısmının anonim sayılabilecek nitelikte küre biçiminde yapılmış olmasına rağmen çaydanlığın ve demlik bölümünün emzik, kulp, gövde üstü ağzı, gövde tabanı, gövde radyusu ve gerek alt ve gerekse üst kapak üstü kulplarının görsel biçimleri ve çapları itibarıyla daha önce bilinen ürünlerden farklı kimlik taşıdığı, bu durumun yeni ve çizgisel yaratıcılık sonucu oluştuğu, biçimsel anlamda farklı tasarlandığı, küresel gövdeli çaydanlıklar arasında bile ortalama ve bilgilenmiş tüketici yönünden görselliğin ve farklılıkların algılanabileceği düzeyde farklı tasarımların gerçekleştirildiği, piyasada üretilmiş bulunan diğer firmaların ürünleri yönünden yenilik ve önceki tasarımlardan ayırt edicilik özelliğine sahip olduğu bu halde de hükümsüzlük iddiasının sübut bulmadığı, tasarıma tecavüz ve haksız rekabet iddiasıyla ilgili karşı dava yönünden yapılan değerlendirmede de, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere karşı davacının münhasır lisans sözleşmesi ile hak sahibi olduğu, tasarıma konu ürünler ve davacı karşı davalıların kullandığı ürünlerin yapılan mukayesesi sonucunda taraf çaydanlıklarının bilgilenmiş kullanıcı nazarında karıştırılmaya dolayısıyla iltibasa yol açmayacağı anlaşılmakla, tasarıma tecavüz iddiası ve yine iltibas oluşmaması sebebiyle haksız rekabet iddiasının da sübut bulmadığı, asıl davada ise davalının, hükümsüzlüğü istenilen belgenin sahibi olmaması sebebiyle pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, asıl dava, karşı dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı/karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı/karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı/karşı davacıdan alınmasına, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9019, Karar No: 2012/13987, Tarih: 23.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9019 E.  ,  2012/13987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/2065, Karar No: 2016/687, Tarih: 20.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2065 E.  ,  2016/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/218558

Mahkemesi : Lüleburgaz (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 24/04/2014

Numarası : 2014/192 - 2014/303

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık O.. K..'ın Lüleburgaz ilçesi, Ayvalı köyünde bulunan bir tarlada el dedektörü ile kültür varlığı araştırması yaptığı esnada devriye görevinde bulunan kolluk görevlilerince görülerek yakalandığı ve sanığın rızasıyla teslim etmesi üzerine bir adet el dedektörü ile bir adet çapanın muhafaza altına alındığı, olay yerinde kolluk görevlilerince yapılan incelemede herhangi bir kazı izine rastlanmadığı, sanık verdiği ifadelerinde kimliğini bilmediği kişiden satın aldığı el dedektörünü ilk kez kullandığını, bu esnada da kolluk görevlilerince yakalandığını, henüz bir şey bulamadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamından sanığın kültür varlığı bulabilmek amacıyla define araştırdığının sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen izinsiz araştırma yapma suçu ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen kültür ve tabiat varlıklarında, bunların koruma alanlarında, tespit ve tescil edilmiş sit alanlarında araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen toprak üstünde veya su altında kültür ve tabiat varlıklarının araştırılmasına yönelik eylemlerin yaptırım altına alındığı, somut durumda ise, araziye fiziki müdahale oluşturacak her hangi bir kazı izinin bulunmadığının belirlenmesi karşısında, mahkemece suça konu taşınmaz üzerinde arkeolog ve üniversitelerin sanat tarihi bölümlerinde görevli öğretim üyelerinin de yer aldığı tarafsız bilirkişi heyeti marifetiyle keşif yapılarak sanık tarafından izinsiz araştırma yapılan taşınmazın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı niteliğinde bulunup bulunmadığının, sit alanı içerisinde yer alıp almadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18578, Karar No: 2021/20405, Tarih: 01.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/18578 E.  ,  2021/20405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların gündüz vakti işlendiği tespit edilen katılanın oturduğu evin çelik kapısına zarar vererek girdiği yatak odasındaki dolaptan ziynet eşyalarının çalınması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 24/09/2013 tarihli mahkumiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2217, Karar No: 2013/22411, Tarih: 02.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2217 E.  ,  2013/22411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla, gündüz vakti, çift yönlü sokakta seyir halinde iken yolun sağından karşıya geçmek isteyen 1999 doğumlu yayaya çarpması sonucu mağdurun vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın savunmasında mağdurun yola park halindeki araçların önünden aniden çıktığını, hemen durmasına rağmen yayanın sağ ön çamurluğa çarptığını beyan ettiği, sanığın aracının sağ ön çamurluğunda ezilme tespit edildiği, mağdurla birlikte oyun oynayan tanık ...n da keşifteki ifadesinde sokak içerisinde koşturmaca oynadıklarını, mağdurun park halindeki araçların arasından yola çıktığını beyan etmesi karşısında, genişliği 4.5 metre olan yolda seyir halindeki sanığın, önüne aniden park halindeki araçların arasından çıkan yayaya karşı alabileceği tedbir bulunmadığı, bu itibarla sanığa atfedilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin, dosya içeriğine uygun olmayan ve sanığın kusurlu olduğunu belirten 15.03.2011 tarihli bilirkişi ve Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 25.05.2011 tarihli raporlarına itibarla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi.

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6949, Karar No: 2019/2429, Tarih: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6949 E.  ,  2019/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işleyerek mahkum olduğu kasıtlı suç nedeniyle CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin miktarından az olması halinde, Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7839, Karar No: 2018/14587, Tarih: 18.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/7839 E.  ,  2018/14587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Hırsızlık olayına karıştığı ihbarı üzerine durdurulan araç içerisinde bulunan sanığın, görevli polis memurlarınca kimlik istenilmesi üzerine, kendisini ... olarak tanıttığı ve hakkındaki tüm tutanakların gerçek kimlik bilgilerine göre tanzim edildiği somut olayda, 14.01.2009 günü hırsızlık şüphelisi olarak yakalanan sanık hakkında adli bir soruşturma ya da kovuşturma işlemi olup olmadığı araştırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine “iftira” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5321, Karar No: 2018/6151, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5321 E.  ,  2018/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdureler vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Katılan mağdureler vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece 13.01.2017 günü yüzüne karşı verilen hükümleri katılan mağdureler vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 07.03.2017 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dairemizin 13.06.2016 tarihli bozma ilamında, kesinleşmemişse iş bu dosya ile birleştirilmesine, kesinleşmiş ise onaylı bir suretinin eklenmesine karar verilen ancak karar düzeltme yoluna başvurulduğu için aslının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunması nedeniyle dosya arasına alınamadığı bildirilen Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/238 Esas sayılı dosyasının aslı ya da onaylı sureti temin edilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,