muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8614, Karar No: 2016/8871, Tarih: 09.11.2016

Sanıkların 03/01/2013 îla 27/05/2013 tarihleri arasında pay piyasasında işlem gören ... Yatırım Holding A.Ş. (DENGE) pay fiyatını belirlemede grup olarak hareket ederek alım satım işlemleri yaparak piyasada hakimiyet kurdukları, gerçekleştirilen pay fiyatını tek başına değiştirmeye yeterli derecedeki işlemler ile pay piyasasının arz ve talebini etkilemek suretiyle gerçekleştirilen eylemlerinin, Borsa ... A.Ş Borsacılık Faaliyetlerine İlişkin Esaslar Yönetmeliği’nin 34. maddesinde yer alan “Borsa işlemi; alım satım emirlerinin Borsaya iletilmesini, bu emirlerin Borsa kurallarına göre eşleştirilmesini ve bu surette gerçekleştirilen işlemlere ilişkin yükümlülüklerin Borsanın ve ilgili takas ve saklama kuruluşlarının düzenlemelerinde belirtilen yöntemlerle ve süreler içerisinde yerine getirilmesini ifade eder.” şeklindeki düzenleme ile 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 107/1. maddesinde yer alan “Sermaye piyasası araçlarının fiyatlarına, fiyat değişimlerine, arz ve taleplerine ilişkin olarak yanlış veya yanıltıcı izlenim uyandırmak amacıyla alım veya satım yapanlar, emir verenler, emir iptal edenler, emir değiştirenler veya hesap hareketleri gerçekleştirenler… cezalandırılırlar. Ancak, bu suçtan dolayı verilecek olan adli para cezasının miktarı, suçun işlenmesi ile elde edilen menfaatten az olamaz.” şeklindeki düzenleme kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, sanıkların üzerlerine atılı bulunan piyasa dolandırıcılığı suçunun madde metninden de anlaşılacağı üzere seçimlilik hareketli bir suç olduğu ancak piyasa dolandırıcılığı suçunun gerçekleşmesi için alım veya satım yapma, emir verme, emir iptal etme, emir değiştirme veya hesap hareketleri gerçekleştirme eylemlerinin borsacılık faaliyeti ile gerçekleştirilebileceği, bu faaliyetlerin de tüm Türkiye çapında ... ilinde faaliyet gösteren Borsa ... A.Ş aracılığı ile yapılabileceğinin gözetilerek sanıkların üzerlerine atılı suç bakımından yargılama yapma yetkisinin ... Mahkemelerine ait olduğundan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/08/2016 gün ve 94660652-105-34-6796-2015-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01/04/2015 tarihli ve 2015/220 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1824, Karar No: 2024/7933, Tarih: 18.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1824 E.  ,  2024/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2024/1 Esas, 2024/69 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 05.11.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ve hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

4.765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

2.12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

4.765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17059, Karar No: 2019/13912, Tarih: 24.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/17059 E.  ,  2019/13912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 01/01/2005 tarihinde ... Belediyesinde çalışmaya başladığını, 10/09/2013 tarihinde haksız ve hukuka aykırı olarak işten çıkartıldığını, 30/03/2014 tarihinde ... Belediye Başkanlığının tüzel kişiliğinin ortadan kalktığını ve tüm hak ve borçları ile ... İl Özel İdaresine devredildiğini, davacının hak ve alacaklarının kendisine ödenmediğini ileri sürerek ödenmesi gereken kıdem işçiliği teşvik primleri, öğrenim yardımları, yakacak ve giyim yardımlarının, 6772 sayılı yasa ve toplu iş sözleşmesine göre hesaplanarak ödenmesi gereken ilave tediyelerin, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ikramiyelerin, kıdem ve ihbar tazminatının fazla fazla çalışma alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında; davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı, ulusal bayram genel tatili ile hafta tatilinde çalışma yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücretinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışma alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, fazla çalışma alacağı davacının 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenmenin mahsubu ile normal mesaisinde fazla çalışmasının bulunmadığı ancak Nisan- Eylül yaz döneminde haftanın 2 günü 2 saat haftalık ise 4 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Dinlenen davacı tanıkları özetle; davacının haftanın 5 günü 08.00- 17.00 saatleri arasında çalıştığı ancak cumartesi günü pazar kurulduğu için pazar toplandıktan sonra pazar yerinin temizlik işine davacı gibi temizlik personelinin baktığını, bu işin yaklaşık 45 dakika, 1 saat sürdüğünü, ancak davacı gibi temizlik işine bakan 5-6 kişinin dönüşümlü olarak her hafta pazar toplandıktan sonra bir kişi olmak üzere pazar yerinin temizliğini yaptığını beyan etmişlerdir. Dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında davacının haftanın 2 günü 2 saatten 4 saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya kapsamına uygun değildir. Mahkemce davacının fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13144, Karar No: 2016/22559, Tarih: 01.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/13144 E.  ,  2016/22559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan toplam 19 adet mobilya ürünü aldığını, toplam bedelinin 11.730 TL olduğunu ve leke tutmaz kumaş olarak aldığı koltuk takımı kumaşının leke tuttuğunu, ürünlerin ayıplı çıktığını belirterek bedellerin iadesini talep etmiş ve 22/01/2015 tarihli celsede ise seçimlik hakkını ürünün ayıpsız misli ile değiştirilmesine dönüştürmüştür.

Davalı, davacıya ürünlerin leke tutmaz olduğunun belirtilmediğini, tam tersine leke tutabileceği beyaz kumaş olduğu beyan edildiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın KABULÜNE, Dava konusu ürünün 6502 sayılı yasanın 11/1-ç de yazılı ayıpsız bir misli ile değiştirilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile satın aldığı ürünlerin leke tutmaz kumaş olarak satıldığını, ancak kirlenmenin olduğunu ve leke tuttuğunu, malların ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıplı malların misli ile değişimine karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, leke tutmaz kumaş olarak beyan edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Dava, davalı tarafından satışı yapılan malın ayıplı olduğu iddiasına dayalı olarak; misli ile değişim istemine ilişkin olup, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 11. maddesi hükmü gereğince; tüketici, satın aldığı malın ayıplı olduğunu anlaması halinde satıcıdan, ayıpsız misliyle değişim ya da verilen bedelin iadesini, ayıp nispetinde bedelin tenzilini, ayıbın giderilmesi için gerekli onarımın yapılmasını isteyebilir.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya bakıldığında; davacının malın ayıplı olduğuna ilişkin iddiası kapsamında, taraflar arasında düzenlenen 20.01.2013 tarihli sipariş sözleşmesinde, 09.03.2013 tarihli sipariş teslim fişinde leke tutmaz kumaş olduğu belirtilmemiştir. Kaldı ki mahkemece konusunda uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporunda özetle; teknik olarak kumaşın leke tutmaz kumaş olmadığı, kumaşın açık renk olması leke ve kirlenmeleri belirgin hale getirmekte olup, bu durumun kumaşın daha çok kirlendiğini göstermediği, bu tür kumaşların özelliklerinden dolayı kirlenme süreleri; zamana, kullanıma, ortamın toz, rutubet, ışık vb. durumlarına göre değiştiği, döşemelik kumaşta üretim ayıbı olmadığı tespit edilmiştir. Bilirkişi raporunda yemek takımı, konsoldaki çatlamaya dayalı ayıba ilişkin diğer tespitler ise, davacının dava dilekçesinde yer almayan keşif sırasında ileri sürdüğü iddialara ilişkin olup, dava konusu değildir. Mahkemece, davacı tarafından alınan 12 grup ve 22 adet mobilya ürününden ...Yemek Masası denilen parçaların kesin ayıplı olduğu, davacı tarafından son celse ürünün ayıplı misli ile değiştirilmesi talebi de iyi niyet kurallarına uygun görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de de; davacının iddiası leke tutmaz kumaş olarak verilen malların leke tuttuğu ve bu sebeple maldan yararlanamadığına ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi bu konuda üretimden kaynaklı ayıp olmadığını belirtmiş, ayrıca taraflar arasında düzenlenen sipariş sözleşmesinde de kumaşın leke tutmaz kumaş olacağı belirtilmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6677, Karar No: 2018/257, Tarih: 15.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/6677 E.  ,  2018/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.08.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, 42 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşu 36 parselin maliki olan davalının tarlasının kenarından kanal geçtiğini, bugüne kadar fazlalık olan suların tarladaki mahsule zarar vermeden ortak sınırda bulunan menfezde birikerek buradan akıp gittiğini, davalının menfezde toplanması gereken suları bilinçli şekilde tarlasını yanlış sürmesi sonucunda kendisinin tarlasına akıttığını, bu nedenle tarlasında bulunan şeftali fidanlarının kuruduğunu, yaptırdığı tespitle belirlenen 2.268,00 TL zararının tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve tespit giderleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zararında müvekkilinin bir kusuru olmadığını, davacının özensiz davranıp yükümlülüklerini yerine getirmediğini, tarlanın sınırındaki kanalları temizlemediğini, orman sınırı olarak tabir edilen yığıntıyı kaldırdığını ve kendi kusuru ile zarara uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazına gelen yamaç sularını kabule zorunlu olduğu, bu suları başkasının zararına yol açacak şekilde sevk etmemesi gerektiği,davacının ortak sınırdaki ağaçları sökmesinden sonra davalının ortak sınırdaki kanalı düzlemesi sonucunda eskiden bu kanaldan giden suların artık davacı tarlasında birikerek zararına yol açtığı, bu iki durumun tarafların karşılıklı kusurları ile meydana geldiği, davacının ayrıca taşınmazının kuzeyindeki arka biriken suların akmasını sağlamakta gecikmesi ile zararın doğduğu ve davacının 2/3 davalının 1/3 oranında müterafık kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.512,00 TL’nin 22/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5219 ve 5236 sayılı Yasalar ile HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Somut olayda; kabul edilen miktarın (1.512 TL) 2014 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 1.890.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Somut olayda; kabul edilen miktarın (1.512 TL) 2014 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 1.890.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7021, Karar No: 2013/2632, Tarih: 07.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/7021 E.  ,  2013/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanığın duruşma talebinin REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede,

1-Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, davaya konu akaryakıtın ulusal marker öncesi bir dönemden kaldığını ve söz konusu akaryakıt hakkında mal müdürlüğüne bildirimde bulunduğunu iddia etmesi ile mal müdürlüğün de bu hususu teyid etmesi karşısında,söz konusu işletmenin defter ve belgeleri ile mal müdürlüğüne ibraz ettiği evraklar temin edilip uzman bilirkişiye tevdi edilerek söz konusu akaryakıtın ulusal marker uygulamasından önce alınan yakıt olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunu tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mahkeme tarafından sanık vekiline kamu zararını ödenmesi için 25.03.2009 tarihli celseye kadar süre verildiği, sanık vekilinin ise kamu zararının miktarı ile duruşma gününün kendisine bildirilmesi talebini içerir 23.03.2009 hakim havale tarihli mazeret dilekçesi ibraz ettiği halde, duruşma tarihinin sanık vekiline tebliğ edilmediği gibi kamu zararının meblağı da bildirilmeyerek savunma hakkını kısıtlayacak şekilde; eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-5237 sayılı T.C.K.’nın 51/8 fıkrası gereğince cezası ertelenen sanığın denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş olacağı hükmü gözetilmeden 5237 sayılı T.C.K.’nın 53/1-a,b,d,e fıkralarında yazılan hak yoksunluklarının, infazın başlaması halinde uygulanmasına karar verilmesi,

2-5237 sayılı T.C.K’nın 53/3 maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında 53/1-c fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2013 günü oybirliği ile karar verildi.