muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33255, Karar No: 2013/22501, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33255 E.  ,  2013/22501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etme

Hüküm : Beraat

Özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayeti üzerine başlatılan soruşturma sırasında verdiği ayrıntılı ifadesinde, askerlik hizmetini yaptığı sırada yaşadığı psikolojik sorunlar nedeniyle sevk edildiği...Tıp Akademisi Hastanesinin Psikiyatri servisinde tedavi gördüğünü, burada görev yapan “... isimli soyadını bilmediği, üsteğmen rütbeli bir doktorun kendisine verdiği ilaçları içtiğini, burada kendisine sorulan soruları, yine daha önceden verilen konuşma metnini okuyarak cevapladığını, tedavisinin bir süre devam ettiğini, daha sonra heyete girip buradaki soruları da yanıtladığını, heyette cinayet işleyip işlemediğini sorduklarında, abisini öldürenleri öldürdüğünü, bundan da beraat ettiğini söylediğini, tedavisi sonrasında, askerliğe elverişli değildir raporu alıp terhis olduğunu, olay tarihinde televizyon izlediği sırada haberlerde adı, soyadı, kimlik numarası da dahil olmak üzere yer alan kendisine ait konuşma kaydının “Ergenekon tetikçisinden şok itiraflar, Cemaat evlerine uyuşturucu bıraktık, tetikçinin ifşaatı tüyler ürpertiyor” gibi başlıklar altında sanık ...’ın sorumlu müdürü olduğu “Samanyolu TV” adlı kanalın haber programında, diğer sanık ...’ın da sorumlu müdürü olduğu samanyoluhaber.com internet sitesinde yayınlaması fiiliyle ilgili olarak yapılan değerlendirmede,

Sanıkların sorumlu olduğu TV kanalı ile internet sitesinde yayınlanan ses ve video kaydının, daha önceden video paylaşım sitelerinde paylaşılmış olması, sanık ...’ın sorumlu müdürü olduğu “Samanyolu TV” adlı kanalın haber programında, ses kaydına ilişkin konuşmaların yayımı sırasında “... olduğu iddia edilen kişi”nin ses kayıtları şeklinde verilen haberin, tahkir edici ve direk suçlayıcı dil kullanılmadan verilmesi, diğer sanık ...’ın sorumlu müdürü olduğu samanyoluhaber.com internet sitesinde yayınlanan konuşma dökümünün de, yorum katılmadan ve kaynak belirtilerek yayınlanmış olması, sonuç olarak, her iki haberin verilişinde tahkir edici bir dil kullanılmayıp, ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olması karşısında, yayımlanan haberin, basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kalması sebebiyle, katılanın özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiğinin kabulünün mümkün olmadığı, ayrıca haberde yer alan sözlerin, katılanın küçük düşmesine yol açan değer yargısı içerecek, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte de bulunmadığı, kullanılan üslupla konunun okuyucuya aktarılması sırasında, hukuka uygun çerçevenin dışına çıkılmadığı dolayısıyla hakaret suçunun da unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3441, Karar No: 2022/2792, Tarih: 08.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3441 E.  ,  2022/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARAMÜRSEL Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14395, Karar No: 2016/11493, Tarih: 20.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/14395 E.  ,  2016/11493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vd. Vek.Av....

2-... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, anayapının bulunduğu taşınmaz üzerinde kat mülkiyetinin sona erdirilerek taşınmazın arsa olarak tapuya kaydı, mümkün olmadığı takdirde arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, 3121 parsel üzerinde bulunan binada kat mülkiyetinin sona erdirilmesi, mümkün olmadığı takdirde arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiş; mahkemece, dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin sona erdirilerek tapu kütüğündeki kaydın silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 49. maddesinde, kat irtifakının, buna konu olan arsanın tamamiyle yok olması veya üzerinde yapı yapılamıyacak hale gelmesi veya kamulaştırılması ile kendiliğinden sona ereceği kat irtifakına konu olan arsa üzerinde bu irtifakın kurulması sırasında verilen plana göre beş yıl içinde yapı yapılmazsa maliklerden birinin istemi üzerine, sulh hakimi, gerektiğinde ilgilileri de dinleyerek, duruma göre kat irtifakının sona ermesine veya belli bir süre için uzatılmasına karar vereceği; 3. maddesinde ise, arsa paylarının bağımsız bölümlerin payları ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; kat mülkiyetinin sona erdirilmesi talebi bakımından, yasanın aradığı şartlar oluşmadığı halde mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 49. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin sona erdirilerek tapu kütüğündeki buna ilişkin kaydın silinmesine, davacının arsa paylarının düzeltilmesi talebi bakımından ise herhangi bir araştırma yapılmadan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12790, Karar No: 2010/13206, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12790 E.  ,  2010/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/10 /2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4525, Karar No: 2024/6099, Tarih: 09.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4525 E.  ,  2024/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/455 E., 2023/595 K.

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

3. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli kararının şikayetçi Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli kararı ile; "Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Maliye Hazinesi'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi Kurumun 5271 sayılı CMK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1. ve 234. maddelerine aykırı davranılması," gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2023 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiği, sanığın suçu işlediğini sabit olduğu bu nedenlerle hüküm bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

4. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2023 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiği, sanığın suçu işlediğini sabit olduğu bu nedenlerle hüküm bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eyleminin köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu oluşturduğu nazara alındığında, söz konusu suç bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.04.2015 tarihli sanık sorgusu tarihi olduğu; zamanaşımı süresinin sanık hakkında verilen seri muhakeme usulünün uygulanması amacıyla verilen durma kararı süresince durduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 14.04.2015 tarihinden temyiz incelemesinin gerçekleştiği tarihe kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2023 tarihli ve 2023/455 Esas, 2023/595 Karar sayılı kararına yönelik katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7175, Karar No: 2019/1942, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7175 E.  ,  2019/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ...'ın 18/01/2012 tarihinde gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde saat 22.00 sıralarında tadilat işlemi yapılan müştekiye ait binanın teras katına girerek toplam değeri 700,00 TL olan bir adet matkap, bir adet dekupaj, bir adet hilti ve bir adet su bataryasını çaldığı, olay mahallinden uzaklaşıp çaldığı eşyaları satmaya götürürken yolda devriye görevini ifa eden kolluk görevlilerini görünce elindeki çantayı yere atı kaçmak isterken yakalandığı ve çantadaki eşyaları nereden çaldığını kolluk görevlilerine söyleyerek eşyaların müştekiye eksiksiz bir şekilde teslim edilmesini sağladı olayda; şartları oluşmuş olmasına rağmen, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, adli sicil kaydında suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-İncelemeye konu eylemin gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde saat 22.00 sıralarında gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK’nun 116/4. maddesinin uygulanmaması,

4-5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması,

5-5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin yazılması gerekirken yazılmaması,

6-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37732, Karar No: 2017/2422, Tarih: 01.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37732 E.  ,  2017/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti olan 310 TL'nin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile hazineye irat kaydına” ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.