muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4747, Karar No: 2023/9296, Tarih: 15.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4747 E.  ,  2023/9296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/234 E., 2022/901 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin ...’ta bulunan şantiye ve merkez ofislerinde insan kaynakları şefi olarak çalıştığını, bu çalışmalarına ait fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek prim alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının 12-15 saate varan çalışma iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının hem şantiye içerisinde barındığını hem de yönetici pozisyonunda olup çalışma saatlerini kendisinin belirleyebildiğini, Şirket bünyesinde ... ... ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2016/651 Esas, 2017/789 Karar sayılı kararı ile; davacının fazla çalışma yaptığının, hafta tatillerinde ile ... ... ve genel tatil günlerinde çalıştığının ve prim alacağının varlığının ispatlandığı gerekçeleriyle bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 31.10.2019 tarihli ve 2018/273 Esas, 2019/2484 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 31.10.2019 tarihli ve 2018/273 Esas, 2019/2484 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02.02.2021 tarihli ve 2020/4972 Esas, 2021/3090 Karar sayılı ilâmı ile; davacıya ait yurda giriş çıkış kayıtlarının getirtilmesi, davacının ...’de bulunduğu süreler tespit edilerek, bu sürelerin yapılan hesaplamada dışlanması, Mayıs 2013 tarihinden sonraki dönemin ayrıca değerlendirilmesi, ...’de fiilen çalışıp çalışmadığının netleştirilmesi, fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil ücretlerinin ispatı yönünden bu dönemin ayrıca değerlendirmeye tâbi tutularak hüküm kurulması, dosya kapsamındaki Prim Dağıtım Esaslarına İlişkin Talimat'a göre davacının hak kazandığı prim miktarının hesaplanması yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bozma ilâmına uyulmasına karşın aynı kararın verildiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, yurt içinde bulunulan kayıtlardaki sürelerin hem fazla çalışma, hem hafta tatili hem ... ... ve genel tatil alacak hesabında dışlanması gerektiğini, kazanılmış hakkın ihlal edildiğini ileri sürerek temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma, hafta tatili ve ... ... ve genel tatil alacaklarının hesabı ile miktarına ve prim alacağına hak kazanıp kazanılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32, 41, 44 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32, 41, 44 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, fazla çalışma hesabında Dairemizin bozma ilâmı doğrultusunda davacının yurt içinde bulunduğu süreler belirlenerek, bu süreler hesaplamadan dışlanmıştır. Yapılan incelemede bozma öncesinde 1.514 saat fazla çalışma hesaplaması yapıldığı; ancak bozma sonrası yurt içindeki süreler dışlandığı hâlde 1.615 saatten fazla çalışma alacağı hesaplandığı anlaşılmıştır. Bunun sebebinin bozma öncesinde günlük 2, haftalık 12 saat fazla çalışma hesaplandığı hâlde bozma sonrasında haftalık 13 saat fazla çalışma hesabı yapılmasından kaynaklandığı değerlendirilmiş ve sonuç itibarıyla bozma öncesi 72.024,81 TL belirlenen alacağın bozma sebebi davalı lehine olmasına karşın 77.911,92 TL belirlendiği görülmüştür. Hesaplamada davalı lehine oluşan kazanılmış hakkın ihlal edilmesi hatalıdır. Bozma öncesinde belirlenen esaslar (ücret, süre vb.) üzerinden, yurt içindeki dönemler dışlanarak alacak belirlenerek sonuca gidilmelidir.

3. Prim alacağının yıllık ücretin %20'si üzerinden hesaplanması dosya kapsamına uygun ise de davalının ödeme itirazı bulunmaktadır. Bildirilen banka hesap ekstresinde prim ödemesine dair kayda rastlanmamasına karşın, davalı tarafça muhasebe tarihi 03.....2014 olan mahsup fişi sunulmuş olup bu mahsup fişi değerlendirilmemiştir. İlgili bankadan işleme ilişkin kayıtlar istenerek, davalının ödemeye ilişkin savunması üzerinde durulmalı ve hesaplama dönemine yönelik yapıldığı tespit edilen prim ödemeleri hesaplamadan mahsup edilerek sonuca gidilmelidir. 02.02.2021 tarihli bozma ilâmının davalı lehine olduğu ve davalı lehine oluşan kazanılmış haklar gözetilerek karar verilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8982, Karar No: 2019/3789, Tarih: 15.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8982 E.  ,  2019/3789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunda sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

Sanığın yetkilisi olduğu ... Ltd. Şti’den, katılanın 150 TL'ye buzdolabı aldığı, 2 yıl sonra buzdolabının arızalanması üzerine sanığın eve gelerek 200 TL karşılığında geçici olarak buzdolabını tamir ettiği, 2 gün sonra yine arızalanması üzerine katılanın sanığın buzdolabı motorunun yanmış olduğunu ve fabrikaya iade edeceğini, yeni motor takılıp geleceğini söyleyerek dolabı dükkanına götürdüğü, aradan 1 yıl geçmesine rağmen dolabın katılana teslim edilmediği, defalarca sanığın dükkanına gittiğinde geleceğini söyleyerek katılanı oyaladığı, en son katılanın 16/03/2013 tarihinde sanığın dükkanına gittiğinde, sanığın söz konusu buzdolabını hurdacıya sattığının bu nedenle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda; mahkemece, cezalandırılmalarına yeterli, kesin ve inandırıcı her türlü şüpheden uzak somut delil elde edilmediği taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3718, Karar No: 2009/3715, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3718 E.  ,  2009/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararının uzatılmasına ilişkin davada Elazığ 2. Aile ve Elazığ Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, koruma kararının uzatılması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar için eğitim tedbiri kararı istendiği, küçüklerin herhangi bir suçun faili olmadığı gibi mağduru da olmadığı anlaşılmaktadır.

2828 Sayılı Yasanın 22.maddesinde "korunmaya muhtaç çocukların ... oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır." denilmektedir. 24. maddesinde de “…18 yaşını tamamlamış olan korunmaya muhtaç çocuklardan, orta öğretime devam edenlerin 20 yaşına kadar, yüksek öğretime devam edenlerin 25 yaşına kadar korunma kararları uzatılabilir” hükmüne yer verilmiştir.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-b maddesi de "Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine" şeklindedir. Korunma kararı istenen çocuklar 5395 Sayılı Kanunun 3. maddesinde belirtilen suç mağduru veya suça sürüklenen çocuklardan değildir.

Bu durumda, herhangi bir suçla ilgisi olmayan çocukların korunmasına ilişkin davanın Elazığ Aile Mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Elazığ 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29871, Karar No: 2012/29910, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29871 E.  ,  2012/29910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...İlçesi, ...Mahallesi 46726 ada 5 parsel,A-2 blok 22 no.lu bağımsız bölümde bulunan meskenine su abonesi olabilmek için 1358,53 TL kanal katılım,1358,53 TL şebeke bedeli istendiğini belirterek bu miktardan sorumlu olmadığının veya ne miktarda sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile,davacının davalıya kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 2.158,08 TL den sorumlu olduğunun, bunu aşan alacak miktarından sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş,hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

2012/29871-29910

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Davacı su abonesi olabilmek için kendisinden 1358,53 TL kanal katılım,1358,53 TL şebeke bedeli istendiğini belirterek bu miktardan sorumlu olmadığının veya ne miktarda sorumlu olduğunun tespiti istemiyle eldeki davayı açmıştır.İnşaat mühendisi Kubilay Tatar ve hukukçu Dr.Serkan Acar'ın düzenlediği bilirkişi raporu ile, davacının 2.156,08 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece daacının bu miktardan sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Oysa aynı bölgede yer alan 46727 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak Dairemizin 2012/ 12617 esas sayılı dosyasında hukukçu Serpil Ejder'in düzenlediği rapora göre davacının 1.089,63 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir.Dairemizin incelemesinden geçen diğer dosyalarda da dava konusu yerde ki değişik taşınmazlarla ilgili olarak kanal katılım bedeli 600,00 TL ile 1.100,00 Tl arasında belirlenmiştir.O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca davacının sair temyiz itirazlarının reddine; temyiz olunan hükmün, (2) numaralı bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9146, Karar No: 2014/6612, Tarih: 10.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9146 E.  ,  2014/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2009

NUMARASI : 2007/574-2009/439

Hazine ile E.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.07.2009 gün ve 574/439 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi asıl ve birleşen davada, davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan parsel ile numaralı parselin Akşehir Gölü ile kıyı kenar çizgisi arasındaki devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak, davalılar üzerindeki kaydın iptaline ve kıyı vasfı ile tapudan terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan N.. A.. ve T.. Ö.. davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, S.. Kızı Ş.. A.. aleyhine açılan davanın pasif husumet ve diğer davalılar aleyhine açılan davanın dava konusu taşınmazlara ilişkin kadastro tutanağının kesinleştiği 11.09.1980 tarihi ile davanın açıldığı 17.02.2000 tarihine kadar 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu ve parsel sayılı taşınmazlar tarla niteliğiyle senetsizden davalılar murisi M.. A.. A.. adına tespit edilmiş ve her iki tutanağın itirazsız olarak 11.09.1980 tarihinde kesinleşmesiyle davalılar murisi adına tescil edilmiştir. Bu halde kayıt maliki M.. A.. A..'in mirasçıları arasında bulunmayan S.. kızı Ş.. A.. hakkında pasif husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru ise de, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ancak, yerel mahkemenin kararından sonra Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E., 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu yanı sıra 1. Hukuk Dairesi, 14. Hukuk Dairesi ve 20. Hukuk Dairesi kararları da Dairenin istikrar kazanmış kararları ile aynı doğrultudadır.

Somut olayda; bozma ilamı ve dava dilekçesinin ölü olduğu belirtilen kayıt maliki M.. A.. A.. mirasçılarından M.. A.. A..'in mirasçılarına tebliğinden sonra, işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'yla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.

Davalı Hazine temsilcisi'nin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.