muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2699, Karar No: 2013/4016, Tarih: 20.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/2699 E.  ,  2013/4016 K.**

* VEKİLE YEMİN TEKLİFİ EDİLEMEMESİ

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 63

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 427

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 228

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 232

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükme karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen 11.12.2012 gün, 2010/120 E., 2012/1458 K. Sayılı kararına karşı 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/6. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığının gösterdiği lüzum üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz isteğinde bulunulmuştur.

Kanun yararına bozma isteminde 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Yemine Davet” başlıklı 228. maddesinden sözedilmiş, aynı kanunun “yemini yerine getirecek kimseler” başlıklı 232. maddesinin 1. fıkrasında ise yeminin tarafa teklif olunacağı hususunun düzenlendiği mahkemece anılan hükümlere aykırı olarak yemin teklif edilen davalıya yemin davatiyesi çıkarılmaksızın vekiline yemin teklifinde bulunmak suretiyle hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülmüştür.

Somut olayda yargılamanın 11.09.2012 tarihli celsesinde delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olan davacı vekilene, karşı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmış bu celse hazır bulunan davacı vekili müvekkili ile görüşüp beyanda bulunacağını beyan ettikten sonra müteakip 11.12.2012 tarihli celsede “01.10.2012 tarihli dilekçesinde belirtildiği hususlarda yemin teklifinde bulunduğunu” beyan etmiştir. Davacı tarafın yemin teklifinde bulunduğu celsede davalı asil hazır değildir. Hazır bulunan vekili Avukat Emrah Sökmen ise vekâletnamesinde bulunan yetkiye dayanarak yemin teklifini kabul etmediğini bildirmiş davalı vekilinin bu beyanına dayanılarak dava sonuçlandırılmıştır.

Davacı vekilinin yemin teklifi 6100 Sayılı HMK'nın 232 maddesine uygun olarak tarafa yöneltilmiştir, vekile yemin teklifi sözkonusu değildir. Ancak yeminin kabul veya reddi için vekâletnameye özel yetki konulmuş olsa bile vekil buna dayanarak yemini kabul veya red edemez. Vekilin yemini kabul veya red yetkisini kullanabilmesi için müvekkilin (yemin edecek kimsenin) yemin teklif olunan meseleyi öğrendikten sonra vekiline yeminin kabul veya reddini bildirmek için özel yetki vermiş olması gerekir. Çünkü, yeminin kabul veya redddini bildirmek için özel yetki ancak yemin edecek kimse tarafından yemin teklif olunan meseleyi öğrendikten sonra verilebilir(HUMK md. 63). Müvekkile durum bildirilmeden yemin teklif olunan celsede vekilin yemini reddetmesi usule aykırıdır. (Yargıtay 19. H.D. 2006/3948 E. 2006/5915 K., 02.06.2006 tarihli kararı. 4. H.D. 28.11.1969 tarih 9007 E., 9983 K. sayılı kararı.) Mahkemece açıklanan bu hususlar gözetilmeden davalı vekilinin teklif olunan yemini kabul etmediği gerekçesi ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, kararın kanun yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.12.2012 gün ve 2010/120 E., 2012/1458 K. sayılı kararının HUMK'nın 427/6. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma kararının bir örneğinin Resmi Gazete'de yayınlanmak üzere Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3790, Karar No: 2010/4357, Tarih: 14.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3790 E.  ,  2010/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.03.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine göreve ilişkin bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2000 ada 1 parsel numarada kayıtlı taşınmaz üzerinde inşa edilecek binada E/2 Blok 9 no'lu bağımsız bölümün, davalı arsa sahibi ... tarafından satış vaadi sözleşmesi ile satışının vaat edildiğini, tapunun iptali ile adına tescilini olmadığı takdirde bağımsız bölüme tekabül eden hissenin adına tescilini istemiştir.

Davalı ... davanın reddini istemiş, ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava reddedilmiş, hükmü davacı taraf temyiz etmiştir.

Davacının dayandığı satış vaadi sözleşmesi resmi şekle uygun olarak düzenlenmiş olup hukuken geçerlidir.Dava konusu bağımsız bölümün arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsanın hissedarlarından davalı ...'ya bırakıldığı sabittir.

Arsa sahibi davalı, 9 no'lu daireyi satarak bedelini aldığına göre tarafların ortak amacının alıcıyı taşınmazda paydaş kılmak olduğunu kabul etmek gerekir. Satış vaadine konu olan bağımsız bölüme isabet eden arsa payının 21.04.1978 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenmesi mümkündür. Bu nedenle satış vaadine konu bağımsız bölümün ileride kurulacak kat irtifakına esas arsa payının uzman bilirkişi aracılığı ile saptanarak, davalı arsa sahibinin taşınmazdaki hisse miktarını geçmemek üzere arsa payının dava konusu bağımsız bölümle bağlantısı karar yerinde açıklanarak iptali ile davacı adına tesciline karar verilmelidir. Yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14973, Karar No: 2013/17453, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14973 E.  ,  2013/17453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, yeşil soğan, ıspanak ve zeytin için sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13931, Karar No: 2011/14595, Tarih: 30.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/13931 E.  ,  2011/14595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya arasında davacı ile kayıt maliklerinden "... oğlu ..." arasındaki mirasçılık ilişkisini gösteren veraset ilamı ya da nüfus kayıt örneği bulunmamaktadır.

Kayıt maliki ile davacı arasındaki dede-torun ilişkisini gösteren veraset ilamı ya da nüfus kayıt tablosunun temin edilerek evrak arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8660, Karar No: 2009/8584, Tarih: 18.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8660 E.  ,  2009/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Çocuk hakkında bakım tedbiri ve kuruma yerleştirilmesine ilişkin olarak açılan davada Vezirköprü 2. Asliye (Aile) Hukuk ve Samsun Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, çocuk hakkında bakım tedbiri ve kuruma yerleştirme kararı alınmasına ilişkindir.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-c maddesi de "bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi halinde, çocuğun resmi veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine" şeklindedir.

Vezirköprü 2. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırları ile belirleneceğini belirterek, Samsun İlinde Çocuk Mahkemesi kurulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Samsun Çocuk Mahkemesince, Çocuk Mahkemesinin yargı yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile aynı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık, il merkezinde kurulu bulunan

Çocuk Mahkemesinin yargı yetkisinin ilçeleri de kapsayıp, kapsamayacağı noktasındadır. 5395 Sayılı Kanunun 27. maddesinin 1. fıkrasında “Çocuk mahkemelerinin yargı çevresi, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırları ile belirlenir.”, 27/3. fıkrasında ise “Coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hâkimler

Uyuşmazlık, il merkezinde kurulu bulunan

Çocuk Mahkemesinin yargı yetkisinin ilçeleri de kapsayıp, kapsamayacağı noktasındadır. 5395 Sayılı Kanunun 27. maddesinin 1. fıkrasında “Çocuk mahkemelerinin yargı çevresi, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırları ile belirlenir.”, 27/3. fıkrasında ise “Coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hâkimler

ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verilir.” hükümlerine yer verilmiştir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu bu yetkisini kullanarak 22.07.2005 gün ve 552 sayılı kararı ile Çocuk Ağır Ceza Mahkemelerinin 27.10.2005 gün ve 722 sayılı kararı ile de Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresini belirlemiştir. 27.10.2005 gün ve 722 sayılı kararla, İstanbul, Ankara ve İzmir için ayrı ve yerlere özgü düzenleme yaptıktan sonra o tarihte kurulu Antalya, Aydın, Bursa, Mersin, Şanlıurfa, Trabzon ve İskenderun Çocuk Mahkemeleri yargı çevresinin kuruldukları yer Asliye Ceza Mahkemelerinin yargı çevresi ile sınırlı olduğunu belirlemiştir. Anılan kararda Adana, Osmaniye, Denizli, Samsun, Balıkesir gibi sonradan kurulan Çocuk Mahkemeleri için bir belirleme olmamakla birlikte, Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresini belirleme yetkisine sahip H.S.Y.K.’nun konuya bakış açısı söz konusu karar ile belli olmuş, 722 Sayılı Karar emsal karar niteliğine sahip olmuştur. Görüldüğü üzere Çocuk Mahkemeleri bütün il çapında yetkili mahkeme olmayıp, 5395 Sayılı Kanunun 27. maddesinde belirtilen il çapında yetkili olma durumu Çocuk Ağır Ceza Mahkemeleri için geçerlidir. Açıklanan bu duruma göre Samsun Çocuk Mahkemesinin yargı çevresi Samsun Asliye Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlıdır.

Bu durumda, suçun mağduru olan çocuk hakkında bakım tedbiri alınmasına ve uygun bir kuruma yerleştirilmesine ilişkin davanın Vezirköprü 2. Asliye (Aile) Mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Vezirköprü 2. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7193, Karar No: 2019/2602, Tarih: 25.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7193 E.  ,  2019/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.01.2018 tarihli ve 2017/12997 soruşturma, 2018/880 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Düzce Sulh Ceza Hakimliğinin 30.03.2018 tarihli ve 2018/1038 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müştekinin şikayet dilekçesi üzerine, tarafların arasındaki anlaşmazlığın mülkiyet hakkından doğan hukuki ihtilaf niteliğinde olduğundan bahisle hukuk mahkemelerinde ileri sürebilecekleri gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçları açısından müştekiye ait suça konu arazi ile şüphelilere ait arazilerin tapu kayıtlarının dosya kapsamına alınması, olaya ilişkin görgü tespit tutanağı düzenlenmesi hususunun Cumhuriyet Savcısı tarafından tekrardan talimatlandırılması, gerekirse arazi üzerinde keşif yapılarak şüphelilerin söz konusu suçlara ilişkin kastlarının tespit edilmeye çalışılması ile tanık araştırması yapılarak varsa tanıkların dinlenilmesi ve müştekinin mala zarar verme suçuna ilişkin iddiaları açısından zararının olup olmadığı konusunda araştırma yapılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.05.2018 gün ve 2018/6300 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.05.2018 gün ve KYB/2018-46712 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi..

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin, şüphelilerin, kendilerine ait arazi ve bağ evine geçmek için, mirasçısı olduğu Düzce/Merkez.. Köyü ..Mevkii’nde bulunan 394 no’lu fındık bahçesini yol olarak kullanarak hakkı olmayan yere tecavüz ve fındık fidanlarını da araçlarıyla ezerek mala zarar verme suçlarını işledikleri iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturma sonucunda; şikayetçi ile şüphelilerin sahibi oldukları arsaların miras yoluyla kendilerine geçtiği, öncesinden beri şüphelilerin, şikayetçinin arazisini kullanarak kendi arazilerine geçiş yaptıkları, ancak şikayetçinin mirasçı olarak arsaya sahip olmasının akabinde şüpheliler ile anlaşamadığı, şikayetçi ile şüpheliler arasındaki bu anlaşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve bu ihtilafın hukuk mahkemelerine müracaat ile giderilebileceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad.) sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda yukarıda belirtilen gerekçelerle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şikayete konu arazilerin güncel tapu kayıtları ile şüphelilerin ifadelerinde geçen taraflar arasındaki hukuk dava dosyasının onaylı suretinin dosyaya konulması, olaya ilişkin bilgi ve görgüsü olan tanıkların dinlenmesi, gerektiği takdirde suça konu yerde keşif yapılması ile mala zarar verme suçu yönünden de şikayetçinin zararının olup olmadığı konusunda araştırma yapılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yalnızca şüphelilerin ifadesi alınarak verilen kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçeler ile reddine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiş ve anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Düzce Sulh Ceza Hakimliği'nin 30.03.2018 gün, 2018/1038 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/419, Karar No: 2020/1341, Tarih: 07.07.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/419 E.  ,  2020/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülmekte olan alacak davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın ve tavzih kararının davacı vekili ve davalı ... ... A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi sonucu ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin tavzih kararına ilişkin istinaf talebinin kısmen kabulü, davalı .... vekilinin asıl karara ilişkin istinaf talebinin kabulüne yönelik verilen kararın davalı .... vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .... vekili Av. .... gelmiş olduğu, davalı ... A.Ş. vekilinin ve davacı vekilinin gelmediği, davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği görülmüş olmakla duruşmaya başlanarak davacı vekilinin mazeretinin kabule şayan bulunmadığına karar verilerek hazır bulunan davalı .... vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıdan satın alınan araçta üretim hatası olduğunu ileri sürerek üretim hatası nedeniyle ayıplı mal niteliği taşıyan aracın davalılara teslimine, davacının ödediği 132.036,30 TL araç bedelinin ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, ayrıca araç alımı için yaptığı diğer masrafların da tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, aracı teslim almaya ve davacıya bedelini ödemeye hazır olduklarını, dava açılmadan önce de bunu davacı tarafa bildirdiklerini, ancak araç üzerindeki rehnin kaldırılması koşuluyla bunu yerine getireceklerini, davacı tarafça rehnin kaldırılmadığını beyan etmişdir.