muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1712, Karar No: 2023/7947, Tarih: 14.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, satışın akrabaya yapılması satışın bozulması için yeterli olmadığını, satış için gerekli paranın ödenip ödenmediği, satıştan sonra bu taşınmazları kimin kullandığı mahalli bilirkişilerce ve gizli zabıta araştırması ile öğrenilmediği, satışı yapması için asıl borçlu olan davalının başka borçları olup olmadığı bu borçları ödemek için mi satışların yapıldığı yoksa mal kaçırmak için mi yapıldığı araştırılmadan ve icra dairesinde başka borçlarının var olup olmadığı dosya içine getirilmeden dava açılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle kararın kaldırılması için istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan REDDİNE, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra İflas Kanu'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi

2. 2004 sayılı İcra İflas Kanun'un 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu gayrımenkulün tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile tapuda gösterilen değeri arasında misli aşan fark olduğunun anlaşılmasına, gerçek bedelinin ödendiğinin de ispat edilememiş olmasına, davalı ...'nun davalı borçlunun oğlu ile evli olmasına, tasarruf tarihinde de davalının oğlu ile nişanlı olmasına, dava konusu gayrımenkuller haricinde davalı 3. kişiye aynı gün aynı yevmiye ile 9 adet gayrımenkulün de devredilmiş olduğunun tespit edilmiş olmasına göre davalılar vekilinin dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8562, Karar No: 2021/13410, Tarih: 30.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8562 E.  ,  2021/13410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21290, Karar No: 2018/8846, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21290 E.  ,  2018/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadına yüklenen "yemek yapmama" ve "evin kilidini değiştirme" vakıalarına davalı-davacı erkek tarafından usulünce dayanılmadığı, bu nedenle dayanılmayan bu vakıaların kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre, davacı-davalı kadının boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kadın ziynet eşyalarının bir kısmının evde bulunduğunu, bir kısmının ise eşi ile ortak açtırdıkları banka kasasında olduğunu, 2015 yılı Şubat ayında eşi ile tartıştıklarını, kendisinin intihara teşebbüs etmesi nedeniyle hastaneye kaldırıldığını, ertesi gün eşyalarını almak için eve geldiğinde kapının kilidinin değiştirilmiş olduğunu ve eve çilingirle girdiklerinde evdeki altınları ve ortak banka kasasının anahtarını bulamadığını, bankaya gittiğinde ise eşinin aynı gün gelerek kasayı açtırdığını ve kalan altınları da aldığını ve bugüne kadar kendisine iade etmediğini iddia etmiş, davalı- karşı davacı erkek ise ziynet eşyalarının kadının zilyetliğinde olduğunu savunmuştur. Mahkemece kadının ziynet alacağı talebinin ispatlanamadığı, hatırlatılmasına rağmen yemin teklif etme haklarının da kullanılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki davacı-karşı davalı kadın delil listesinde "yemin" deliline dayanmamış olup, usulünce dayanılmayan bir delilin eda edilip edilmemesinin sonuca herhangi bir etkisi

bulunmamaktadır. Davacı -davalı kadın delil olarak banka kiralık kasa tutanakları ve tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; tarafların 2015 yılı Şubat ayı içerisinde tartıştıkları, bu tartışma somasında erkeğin kadını baba evine bıraktığı, kadının intihara teşebbüs etmesi nedeniyle kadının hastaneye kaldırıldığı, hastane çıkışı kadının tekrar kendi ailesinin evine döndüğü, 20.02.2015 tarihinde özel eşyalarını almak üzere ortak konuta yanında tanıklar.... de olduğu halde gittiği, ortak evin kilidinin değiştirilmesi üzerine çilingir ile kapıyı açtırdıkları, evdeki altınları bulamadıkları gibi kiralık kasanın anahtarını da bulamadıkları, kadının ziynetleri alamadan ortak konuttan ayrıldığı, bankadan gelen cevabi yazı ve kiralık kasa ziyaret/açtırma tutanaklarına göre de davalı-karşı davacı erkeğin en son 20.02.2015 tarihinde bankaya gelerek kiralık kasayı açtırdığı anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı erkek aksi yönde bir delil de getirmediğine göre, davacı-karşı davalı kadın ziynet eşyalarının erkek tarafından alındığını ve kendisine iade edilmediğini dosyaya sunmuş olduğu delillerle kanıtlamıştır. O halde, mahkemece kadının ziynet alacağı davası yönünden, bilirkişi incelemesi yaptırılmak ve kadının talebi ile de bağlı kalınmak suretiyle belirlenecek ziynet eşyalarına ilişkin talebinin kabulüne karar verilecek yerde, bu husus nazara alınmadan talebin reddine karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/15863, Karar No: 2013/4555, Tarih: 01.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15863 E.  ,  2013/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 5185 parsel sayılı taşınmazda yer alan tuvalet kanalının üzerine komşu parsel maliki olan davalının balkon yaptığını, bu balkonun evinin duvarına bitiştiğini ayrıca davalının kanalın kendisine ait olduğunu da iddia ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taşınmazına yönelik herhangi bir müdahalenin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalının dava konusu yerle ilgili olarak tapu iptal ve tescil talebi bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22076, Karar No: 2014/905, Tarih: 23.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22076 E.  ,  2014/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAPINAR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2013

NUMARASI : 2013/19-2013/137

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı temsilcisi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı; kayden paydaşı olduğunu iddia ettiği 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında isminin İ.:Ş. olarak yazılı olduğunu, kimlik bilgilerindeki eksiklik nedeniyle tasarrufta bulunamadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazın güncel tapu kayıtlarına göre İsmet:Şamil isminde bir paydaşının bulunmadığı, özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belge ve kayıtlardan ise, taşınmazın dava dışı Karapınar Belediye Başkanlığınca kamulaştırılmasına karar verildiği, ancak taşınmaz maliklerinin kim olduğunun bilinememesi sebebi ile belediyenin kayyım tayini talebi ile açtığı davanın Karapınar Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 20.01.2002 tarih ve 2012024 Esas, 2012/31 sayılı kararı ile kabul edilerek, taşınmazda 18.10.1982 tarihinde kadastroyla paydaş olan İ.:Ş.isimli kişinin de bulunduğu pek çok paydaşa, kamulaştırma işlemlerinde temsil edilmek üzere Karapınar Mal Müdürünün kayyım olarak atandığı, atanan kayyım ile belediye arasında kamulaştırma bedeli konusunda uzlaşma sağlanması üzerine belirlenen kamulaştırma bedelinin, Yapı Kredi Bankası Karapınar Şubesinde paydaşlar adına açılan hesaba yatırıldığı, İsmet:Şamil isimli kişiye ait payın da kayyım tarafından 30.03.2012 tarihinde davalı belediyeye temlik edildiği, dolayısıyla “İsmet:Şamil”’in taşınmazda payının kalmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, taşınmazda paydaş olmayan kişinin tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

O halde, taşınmazda paydaş olmayan kişinin tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Ne var ki, kimlik bilgilerindeki eksiklikten dolayı kamulaştırma bedelinin ödenemeyecek olması sebebi ile davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışmasız olup, bu gibi durumlarda çekişme konusu taşınmazın paydaşı ile davacının aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir tespit kararı verilebileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, payı kamulaştırılan İ..:Ş.davacı ile aynı kişi olup olmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde saptanması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı temsilcisinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65837, Karar No: 2013/9225, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65837 E.  ,  2013/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayınözelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurundurumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, şikayetçinin evine giderek kuran okutacağından bahisle kendi evine davet ettiği ayrıca dilerse şikayetçinin evinde de dua okuyabileceğini söylemesi üzerine şikayetçinin evine davet ettiği, şikayetçiye evde altın olup olmadığını var ise duayı ona göre yapacağını söylediği bunun üzerine şikayetçinin de evinde bulunan 5 adet 22 ayar altın bilezik, 1 adet bayan kol saati, 1 çift altın küpe, 1 adet altın yüzük ve 1 adet altın küçük bilekliği bir beze sarararak verdiği, beze sarılı bulunan ziynet eşyalarını odada bulunan minderin altına koyduğu, ancak kısa bir süre sonra şikayetçinin dalgınlığından da istifade etmek suretiyle minderin altından alarak evden ayrıldığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda müştekinin kovuşturma aşamasında teşhis edemediğine dair beyanı karşısında dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3673, Karar No: 2022/6877, Tarih: 20.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3673 E.  ,  2022/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Yalova 1.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24/03/2022 tarihli 2022/30 Esas, 2022/160 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu’na göre davalıya verilen 6 parsel sayılı taşınmazın işlenmeyerek terk edilip ahara haricen satıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Yalova Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/06/1980 tarihli ve 1978/114 E., 1980/243 K. sayılı kararıyla; iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının mirasçıları olduğunu iddia edenler tarafından karar temyiz edilmiş, 02/10/2019 tarihli ek karar ile kararın davalıya ilanen tebliğ edildiği ve 26/09/1980 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalının mirasçıları tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 21.10.2021 tarihli 2021/8673 Esas 2021/5897 Karar sayılı kararıyla; “... yargılama sırasında ölü olan davalı adına yapılan ilanen tebligatın geçerli olamayacağı ve bu yönde kanun yoluna başvurma ihtimali de bulunamayacağı gözetildiğinde, şeklen kesinleştirilen karar ile ilgili, 26.09.1980 tarihinde kesinleştiğinden bahisle temyiz isteğinin süresinde olmadığından reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi doğru olmadığından bu yöndeki 02.10.2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına, davalı mirasçılarının işin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; somut olayda, davanın açıldığı tarih itibariyle davalı ölü olup 04.05.1978 tarihli 1978/4-5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ölü kişi aleyhine açılan davanın dinlenme imkanı olmadığı gibi bu eksikliğin sonradan giderilmesi de mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24/03/2022 tarihli ve 2022/30 Esas 2022/160 Karar sayılı kararıyla; bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri