muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/931, Karar No: 2021/2671, Tarih: 12.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/931 E.  ,  2021/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm ... Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1-Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'ya gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya, ölü olması durumunda ise mirasçılarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2-Davacı ve bir kısım davalıların murisi ...'nın mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilmesi,

2-Davacı ve bir kısım davalıların murisi ...'nın mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilmesi,

3-Dava konusu taşınmazların tedavüllü tapu kayıtları ile paydaşlara elbirliği halinde intikaline dayanak teşkil eden bilgi ve belgelerin ilgili tapu sicil müdürlüğünden temininden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 12.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12063, Karar No: 2024/7252, Tarih: 18.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12063 E.  ,  2024/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1061 E., 2022/1073 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine, nakil aracının müsaderesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur Sınır Kapısı'na gelen sanığın sevk ve idaresindeki kamyonette ve araçta bulunan şahıslar üzerlerinde yapılan aramada, inceleme dışı sanık ... ...'nün üzerine sarılı vaziyette ve sahiplendiği 8 adet, ayrıca aracın yemek dolabında da 9 adet olmak üzere toplam 17 adet kaçak cep telefonu ele geçirildiği, sanık ...'nün yemek dolabında ele geçen telefonlardan 5 adedini, inceleme dışı sanık ... ...'ın da 4 adedini sahiplendiği anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini, telefonlardan beş adedinin kendisine ait olduğunu, Irak Zaho'dan ailesine hediye etmek amacıyla satın aldığını, Irak'ta arama sırasında ele geçmesinden korktuğu için sakladığını, satma amacı bulunmadığını beyan ettiği görülmüştür.

İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin talep bulunmadığı gibi temyize konu bir hüküm de bulunmadığı anlaşılmakla katılan Gümrük İdaresi vekilinin, suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracına yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

Olayın oluş şekli, sanığın aşamalardaki savunması, bozma ilâmı, ele geçen kaçak eşya miktarının Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ticari miktar ve mahiyette olması ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Olayın oluş şekli, sanığın aşamalardaki savunması, bozma ilâmı, ele geçen kaçak eşya miktarının Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ticari miktar ve mahiyette olması ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın kabullendiği eşya miktarından sorumlu tutulabileceği cihetle; kabullendiği kaçak eşya miktarı olan beş adet kaçak cep telefonu için konusunda uzman bilirkişiden rapor alındıktan sonra belirlenecek gümrüklenmiş değer üzerinden sanığa usulüne uygun ihtarat yapılarak sonucuna göre 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince bir değerlendirme yapılması gerekirken, ele geçen tüm kaçak eşya miktarına ait gümrüklenmiş değer esas alınarak sanığa ihtarat yapılması ve ödeme yapılmadığından bahisle yazılı şekilde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15907, Karar No: 2018/23134, Tarih: 24.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15907 E.  ,  2018/23134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 2009-2010-2011-2012 yıllarında izin kullanmak istediğini, 2012 yılı hariç bu talebinin reddedildiğini, müvekkilinin son olarak 2013 yılı Eylül ayında davalı şirket ve kurum yetkililerine ailesel sorunları nedeniyle 3 gün izin kullanmak istediğini söylediğini, bu talebinin işverenlerce yine reddedildiğini, izin verilmemesi üzerine 3 gün işe gitmediğini, müvekkilinin 4.gün işe gittiğinde işe devam edebilmesi için ailevi sorunlar nedeniyle 4 gün işe gelmedim şeklinde yazı yazılmasını istendiğini, ancak bu şekilde işine devam edebileceğinin söylendiğini, fakat yazıdan sonra müvekkilinin işine son verilirken kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini beyan ederek ödenmeyen ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davacının devamsızlık yaptığını kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, ödenmeyen ücret alacağının da bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ... akdinin davalı tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-... sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 25 II- (g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki ... günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olmaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olmaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel ... kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki ... günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde ... görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı ... Kanununun 25/II- h bendi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlar söz konusu ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. Toplu ... sözleşmesinde ya da ... sözleşmesinde genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. Toplu ... sözleşmesinde ya da ... sözleşmesinde genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

Somut olayda davacı yıllık izinlerini kullanmak istemesine rağmen işveren tarafından yıllık izin verilmediğini, en son 2012 yılında yıllık izin kullandığını, 2013 yılının eylül ayında işverenden 3 günlük izin istediğini, işveren tarafından izin verilmeyince 3 gün işe gitmediğini, 4. işe gittiğinde ise davalının, kendisine ailevi sorunlarından dolayı işe gelmediğine ilişkin dilekçe yazdırarak imzalattığını, daha sonra ... sözleşmesinin davalı tarafça feshedildiğini kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi de yapılmadığını beyan ederek ödenmeyen ücret alacaklarının tahsilini talep etmiş, davalı ise davacının devamsızlık yaptığını, ... sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece, işverenin bulunduğu konum itibarı ile her zaman tek taraflı olarak tutanak tanzim etme imkanına sahip olduğu, 6 yıla yakın hizmeti bulunan bir işçinin, izah edilmiş bir sebep yok iken işe gelmemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği gerekçesiyle ... akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 13.09.2013-14.09.2013 tarihleri arasında ve 06.09.2013, 17.09.2013, 18.09.2013, 19.09.2013 tarihlerinde devamsızlık yaptığına ilişkin tutanakların davalı tarafça dosyaya sunulduğu, tutanak tanıklarının duruşmada dinlenerek tutanak içeriklerini doğruladıkları, davalının davacıya gönderdiği ihtarnameyle devamsızlık yapmasının haklı ve geçerli bir mazerete dayanması halinde mazeretini bildirmesini istediği ve davacının davalıya sunduğu 18.09.2013 tarihli yazılı savunmasında 4 gün işe gelmediğini kabul ettiğine ilişkin beyanı ile tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde; davacı işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmediği, bu nedenle davalı tarafça yapılan feshin haklı sebebe dayandığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilmeden, Mahkemece davalı tarafça yapılan feshin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8736, Karar No: 2013/22717, Tarih: 12.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8736 E.  ,  2013/22717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.01.2013 tarih ve 2012/253-2013/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan İstanbul Metro Turizm Seyehat Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların işleteni, maliki ve sürücüsü oldukları otobüste yolcu olarak bulunan müvekkili ...'ın meydana gelen tek taraflı trafik kazasında yaralandığını, aynı kazada müvekkilleri ... ve ...'nin kızı, ...'un kardeşi, diğer müvekkillerinin ise torunu olan ...'un parçalanarak hayatını kaybettiğini ileri sürerek, müvekkili ...'nin yaralanması nedeniyle 6.000 TL maddi, 30.000 TL manevi, küçük ...'un ölümü nedeniyle 300 TL maddi, müvekkilleri ... ve ... için ayrı ayrı 75.000 TL, ... için 15.000 TL ve ...ve ...için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.08.2009 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek iş göremezlik nedeniyle talep ettiği maddi tazminat tutarını 79.762,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... Tur. Ot. İşl. Pet. Ür. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Seyahat Organizasyon ve Tic. A.Ş. davacı tarafın maddi tazminat talebinin soyut olduğunu ve hiçbir somut delile dayanmadığını, ölenin anneannesi ve büyükbabası için manevi tazminat istenemeyeceğini, talep olunan manevi tazminatın da çok fazla olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Seyahat Ltd. Şti. vekili, davacı ...'nin tedavi giderlerinin bir kısmının müvekkili tarafından karşılandığını, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, küçük ...'un ölümü nedeniyle anne ve babası olan davacılar yönünden daha makul ve adalete uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi yönündeki bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, anne ... için 40.000 TL, baba ... için 40.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalılardan İstanbul Metro Turizm Seyehat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalılardan İstanbul Metro Turizm Seyehat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalılardan İstanbul Metro Turizm Seyehat Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalılardan İstanbul Metro Turizm Seyehat Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.098,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Ltd. Şti.'den alınmasına, davacılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3844, Karar No: 2006/5110, Tarih: 03.07.2006

**16. Hukuk Dairesi         2006/3844 E.  ,  2006/5110 K.**

* KADASTRO TESBITI

* TAPU KAYITLARINDA UYUŞMAZLIK

* TAPUNUN GEÇERLILIĞI

* ORTAK SINIRIN BELIRLENMESI

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 13

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 15

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Yargıtay — Esas No: 2023/11067, Karar No: 2024/5133, Tarih: 30.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11067 E.  ,  2024/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2000 Esas, 2023/2416 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/223 Esas, 2022/80 Karar

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptalinden kaynaklanan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre için her paydaş için temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14545, Karar No: 2014/4467, Tarih: 19.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14545 E.  ,  2014/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP ortamında yapılan araştırmaya göre, hükmü temyiz etmeyen sanık ...'nun yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma evresinde sorgusu esnasında bildirdiği adrese 07.07.2011 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte Denizli D Tipi Kapalı İnfaz Kurumunda olduğu, bu nedenle söz konusu adrese yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanık ......gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilip verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.