muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38168, Karar No: 2015/20756, Tarih: 02.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38168 E.  ,  2015/20756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olan tabancanın "namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış, çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin (herhangi bir parçanın çıkartılması, değiştirilmesi, kısmen tadil edilmesi ve benzeri şekilde) görülmediği"nin belirtilmesi, olayda tabanca ile birlikte ses ve gaz fişeği ele geçmesi karşısında; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorularak, bu silahların üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğrafları, varsa faturası ve polis kriminal raporu eklenerek üretici firmadan suça konu silah üzerinde imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın

üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Adli emanette kayıtlı silahın akıbeti hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3984, Karar No: 2012/1301, Tarih: 05.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/3984 E.  ,  2012/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 345,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23485, Karar No: 2007/869, Tarih: 23.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23485 E.  ,  2007/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Emirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/4.maddesi gereğince borçlunun (...sanat ve mesleği için lüzumlu olan alet ve edavat...) haczedilemez. Bu bent gereğince haczedilemeyecek malların kapsamını tayin edebilmek için sanat ve meslek kavramını (teşebbüs) kavramından ayıracak kıstasların belirlenmesi zorunludur. Bunun için borçlunun yaptığı işte ve haczedilen menkullerin incelenmesinde emeğin ya da sermayenin ağırlıklı olup olmadığının araştırılması ve buna göre sonuca gidilmesi gerekir. Somut olayda, haczedilen elektirikli kıyma makinası, sanayi tipi et muhafaza dolabı, elektronik terazi ve elektrikli et sergileme tezgahı sermaye ağırlıklı olup, mesleğin icrası için "maddede zorunlu olduğu öngörülen niteliği" taşımadıkları anlaşıldığından şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17793, Karar No: 2021/21819, Tarih: 20.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/17793 E.  ,  2021/21819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen müşteki Hazine vekilinin 02/09/2014 tarihli katılma talebini içeren dilekçesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi 5271 sayılı CMK'nın 234 ve 238/2. maddelerine aykırı ise de, müşteki Hazine vekilinin hükmü temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiği kabul edilerek aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin “tebliğden” itibaren 1 hafta içerisinde başlayacağı belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden; 15/12/2015 tarihinde tefhim edilen kararı, yasal bir haftalık süreden sonra 14/02/2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan katılan Hazine vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan katılan Hazine vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in ve 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’in Hükümet konağının giriş katında bulunan müftülüğe bağlı yayın evinin pimapen kapsısının zorlayarak açmaları, ikinci katta bulunan Milli Eğitim Müdürlüğünün kapısını kırmaları, yine aynı kattaki Tarım ve Hayvancılık Teknik Hizmetleri Şubesine kapıyı kırarak girmeleri şeklindeki eylemlerine uyan ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... için 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 19/11/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar; suça sürüklenen çocuk ... için 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının karar tarihi olan 15/12/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi ile yalnızca katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmemesi hususunu temyiz ettiği, hükmün diğer yönleriyle ilgili herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi ile yalnızca katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmemesi hususunu temyiz ettiği, hükmün diğer yönleriyle ilgili herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiine ve suça sürüklenen çocuk ...’e 15/12/2015 tarihli karar duruşmasında suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verildiğinin dosya içeriğinden anlaşılması karşısında tebliğnamedeki (3) no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a ve b maddeleri gereğince hükmedilecek temel cezaların suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 143. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çocukların Hükümet Konağı’ndan gerçekleştirdikleri hırsızlık suçu bakımından iki ayrı yerden 30 TL ve 45 TL olmak üzere toplamda 75 TL çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ...’un 24/03/2014 tarihli duruşmada açık kimliği saptanıp, iddianame ve ekleri okunmadan ve 5271 sayılı CMK'nın 147. maddesi uyarınca yasal hakları hatırlatılmadan savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 191/3-b ve 147. maddelerine aykırı davranılması,

5-Hazine vekilinin 02/09/2014 tarihli katılma talebini içeren dilekçesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi ve kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

6-Suça sürüklenen çocuklar ...ve ... hakkında ...'a yönelik hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143/1.

Kabule göre de;

6-Suça sürüklenen çocuklar ...ve ... hakkında ...'a yönelik hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143/1.

maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılırken, hesap hatası sonucu “3 yıl” hapis cezası yerine “4 yıl” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9576, Karar No: 2022/14045, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9576 E.  ,  2022/14045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Menfi tespit istemine ilişkin olarak açılan davada Harran Asliye Hukuk ile Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Harran Asliye Hukuk Mahkemesince, somut davada, davacı davasını HMK'nın 6.maddesi gereğince genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde, HMK'nın 10.maddesi gereğince sözleşmenin ifa edildiği yer mahkemesinde açabileceği, buna rağmen davacı tarafından Harran Mahkemelerinde davanın açıldığı anlaşılmakla seçimlik hakkın davalıya geçtiği, davalının da seçimlik hakkını kullanarak davalı tüzel kişinin ticaret sicili adresi olan Diyarbakır'ı seçtiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı ile davalı arasında sözleşme ilişkisi olup sözleşmeden kaynaklanan davalarda 6100 sayılı HMK’nın 10. maddesine göre sözleşmenin ifa edildiği yer mahkemesi de yetkili olup davacı da seçimlik hakkını sözleşmenin ifa edildiği yer olan Harran Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmak suretiyle kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 72/son maddesine göre menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının ikametgâhı mahkemesinde de açılabilir. Bu madde hükmüne göre menfi tespit ve istirdat davaları ile ilgili yetki düzenlemesi kamu düzenine ilişkin değildir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

Somut olayda sözleşmenin ifa yerinin Harran/Şanlıurfa İli olduğu, dolayısı ile birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının davayı sözleşmenin ifa yeri olan Harran da açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre davanın Harran Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nin 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Harran Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/766, Karar No: 2018/432, Tarih: 16.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/766 E.  ,  2018/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 55-77

Davacı ...'in görevli memura mukavemet suçundan beraatine karar verilmesinden sonra, gözaltında kaldığı süreler nedeniyle 2.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden tahsili talebiyle açtığı davanın reddine ilişkin Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.11.2009 tarihli ve 416-397 sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 27.09.2012 tarih ve 20658-20050 sayı ile;

"Davacının 07.03.2004 günü saat 17.20'de yakalanıp gözaltına alındığı, saat 21.00'de serbest bırakıldığı ve yapılan kovuşturma sonucunda hakkında beraat kararı verildiğinden 5320 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince işlemin yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'un 1. fıkrasının 6. bendindeki 'Kanun dairesinde yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturma yapılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına veyahut beraetlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilen...kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu Kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir' şeklindeki açık düzenleme karşısında, makul bir oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi ise 19.02.2013 tarih ve 55-77 sayı ile;

"Davacının Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinde hakkında kamu davası açılıp yargılamanın beraatle sonuçlanmasından önce hazırlık aşamasında tehdit ile görevli memura mukavemet suçundan emniyet görevlileri tarafından 07.03.2004 tarihi saat 17.20’de gözetim altına alındığı, saat 19.10’da günün nöbetçi savcısı ile yapılan telefon görüşmesi sonrası ifadesi alındıktan sonra salıverilmesi talimatının alındığı, davacının ilk raporunun aldırılması için saat 19.35'te hastaneye götürüldüğü, raporunun aldırılmasından sonra hastaneden emniyete getirildiği, emniyette ifadesinin saat 20.27'de alındığı, ifadesinin alınmasını takiben gözaltından çıkış raporunun aldırılması için tekrar hastaneye götürüldüğü, saat 20.45'te raporunun aldırıldığı, bu işlemi takiben saat 20.45’te salıverildiği,

Davacının gözetim altına alındığı 17.20 ve salıverildiği 20.45 saatleri arasındaki 3 saat 25 dakikalık zaman diliminin makul süre olarak değerlendirilmesinin gerektiği, zira bu süre içerisinde olayla ilgili tutanak düzenlendiği, sanığın üst aramasının yapılıp kendisine yasal haklarının anlatıldığı, nöbetçi savcıyla irtibat kurularak talimat alındığı, ilk raporunun aldırılması için hastaneye götürüldüğü, raporunun aldırılmasından sonra hastaneden emniyete getirildiği, emniyette ifadesinin alındığı, ifadesinin alınmasını takiben gözaltından çıkış raporunun aldırılması için tekrar hastaneye götürüldüğü, raporunun aldırılmasını takiben salıverildiği, belirtilen bu işlemlerin yapılması için mutlaka bir sürenin geçmesinin gerektiği, bütün bu işlemlerin çok kısa bir süre içerisinde yapılmasının fiilen mümkün olmadığı, kolluğun işlemleri olabilecek süre içerisinde yaptığının dosya kapsamı ile sabit olduğu, kolluk tarafından yapılan işlemler sırasında keyfî gecikmelerin yaşanmadığı, davacının makul bir süre ile emniyette tutulduğu, suç şüphesi ile gözaltına alınan davacının kolluk tarafından ifadesinin alınmasına yönelik yukarıda belirtilen işlemlerin yapılmasının yasal zorunluluk olduğu, bu işlemlerin yapılması sırasında makul sayılacak sürenin geçmesi halinde ilgili kişinin tazminata hak kazanmasının söz konusu olamayacağı, bunun kabulü hâlinde makul suç şüphesi ile gözaltına alınan herkesin, ifadesinin alınması sürecinde geçen süreler için tazminat hakkı olduğunun kabulünün gerekeceği, böyle bir kabulün mümkün olamayacağı,

Yargısal kararların da mahkememizin kanaatini desteklediği, '...makul şüpheye dayanılarak kollukça yakalanıp yasal işlemler yapıldıktan sonra makul süre aşılmaksızın serbest bırakılmış olduğu nazara alınarak herhangi bir tazminata hükmedilmeyeceği gözetilmeksizin...' (Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.11.2006 tarih ve 1379-8570 sayılı içtihadı); '2911 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan makul şüphe üzerine gözaltına alınıp yaklaşık 2 saat 15 dakika gibi bir süre içinde salıverildiği anlaşılan davacıya manevi tazminata hükmedilmesi...' (Yargıtay 4.HD’nin 24.09.2007 tarih ve 11203-10647 sayılı içtihadı); 'Davacının bir soruşturmada makul şüpheye dayanılarak kollukça yakalanıp yasal işlemler yapıldıktan sonra makul süre aşılmaksızın serbest bırakılmış olduğu nazara alınarak 466 sayılı Yasa kapsamında herhangi bir tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı gerekçeyle tazminata karar verilmesi' (Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 12.12.2006 tarih ve 12270-14187 sayılı içtihatı). Durum böyle olunca davacının davasının reddine karar verilmesinin gerektiği sonucuna ulaşıldığı" gerekçesiyle bozma kararına direnerek davanın reddine karar vermiştir.