muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/142, Karar No: 2021/630, Tarih: 14.12.2021

Sonuç olarak; Sanığın duruşmada hazır bulunabilmesi, yükümlülük yönü olmakla birlikte öncelikle kendisi açısından bir hak olup, bu hak ‘adil yargılanma hakkı’nın temel unsurlarından birini oluşturmaktadır. Tarafı olduğumuz ve onaylamakla iç hukuk mevzuatına dahil ettiğimiz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ‘adil yargılanma hakkı’ başlıklı 6. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde, sanığın en azından kendi kendini savunmak hakkı bulunduğu belirtilmekle, mahkeme huzurunda doğrudan savunmasını yapabilmesi için duruşmada hazır bulunma hakkının varlığı da zımnen kabul edilmiştir. Kendisi yönünden hak olarak düzenlendiği kabul edilen bir hususta sanığın, bu hakkı ne şekilde kullanacağı konusunda hiçbir insiyatifinin olmadığının kabulü hâlinde hakkın varlığından da söz edilemeyecektir. Sanığın duruşmada hazır bulunma hakkını sanıktan kaynaklanan herhangi bir olumsuzluk olmaksızın, onun istemi dışında ortadan kaldıran ve zorunlu varesteliği öngören 1412 sayılı CMUK'nun 226. maddesinin dördüncü fıkrasındaki; ‘Duruşmadan vareste tutulmasını talep etmese bile, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında başka bir suçtan tutuklu veya cezası infaz edilmekte olan sanığın sorgusu bulunduğu yerdeki mahkeme aracılığı ile yaptırılabilir’ şeklindeki düzenlemeye 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'da yer verilmemiştir. Nitekim, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12 Şubat 1985 tarihli Colozza ve Rubinat/İtalya ve 25 Kasım 1997 tarihli Zana/Türkiye kararlarında; ‘Sözleşmeyle garanti altına alınan bir hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesiyle mümkün olabilir’ denilmek suretiyle, sanığın duruşmada hazır bulunma hakkından feragat etmesinin mümkün olduğu belirtilmiştir. Aynı prensip Ceza Genel Kurulunun 22.11.2011 gün ve 192-241 ile 12.11.2013 gün ve 1442-451 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu manada, tutuklu sanığın duruşmada hazır bulundurulması mahkeme kararı ile sınırlandırılabilecek, sorgusunun yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlarda duruşma salonuna gelme yönünde bir talebi olmayan tutuklu sanığın katılımı SEGBİS ile sağlanabilecektir. SEGBİS ile savunma alınması hâlinde ise talep edildiğinde sanığın yanında müdafiinin veya bir başka avukatın bulunması sağlanacaktır. Sanığın duruşmaya uzaktan katılmasını kamu güvenliği, kaçma şüphesi veya tanıkların güvenliği gibi haklı sebeplerle sağlamlaştıran SEGBİS yönteminin, somut olaydaki dava şartları ve yargılama sahafahatı itibarıyla meşru zeminde karşılığı bulunup bulunmadığının gözetilmesi gerekmektedir. (Ersan Şen, Nilüfer Yenice, ‘Sanığın Mahkemeye Çıkma Hakkı ve Marcello Viola Davası’ isimli, 04.03.2016 tarihli makale, s.5) Buna göre, SEGBİS yönteminin savunma hakkını kısıtlayıp kısıtlamadığı, yargılama şartları ve meşru amaç kriterleri çerçevesinde her bir somut olay bakımından bağımsız bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Somut uyuşmazlık konusuna gelince;

Somut uyuşmazlık konusuna gelince;

Sesli ve görüntülü bilişim sisteminin kullanılması duruşma salonundakileri görebilme ve söylenenleri duyabilme imkânı sağladığı ve bu sistemde yargılamanın taraflarının yargısal işlemleri karşılıklı olarak gerçekleştirilebildikleri, SEGBİS vasıtasıyla yapılan yargılamada yüz yüzelik ilkesinin sağlandığı, bu bakımdan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ‘adil yargılanma hakkı’ başlıklı 6. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde ifade edilen ‘sanığın en azından kendi kendini savunmak hakkı’nı gerçekte mahkeme huzurunda doğrudan savunma yapıldığı için ihlal etmediği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusunda ise sanığın SEGBİS sistemi ile duruşmaya katılımına ilişkin bir itirazının olmadığı, dosyada bulunan delillerin iddianame kapsamında da yer aldığı gibi bu delillerin mahkemede bizzat salonda bulunulmadığı takdirde sanığın savunma hakkını etkin bir şekilde kullanmasını engelleyebilecek nitelikte olmadığı, sanığın savunmasının alındığı celselerde SEGBİS sistemi ile ifade vermek istemediğine ilişkin bir beyanının veya yazılı isteğinin bulunmadığı ve bu suretle de Yerel Mahkemenin neden SEGBİS sistemi ile savunma alacağına ilişkin zorunluluk halinin nelerden ibaret olduğunu gösterir bir gerekçe yazımının beklenemeyeceği gerekçe zorunluluğunun sanığa SEGBİS sistemi aracılığı ile savunma yapmayı istememesi, başka bir ifade ile bu şekilde savunma yapmaya rızasının bulunmaması halinde gerekli olduğu, aksinin kabulünün ise maddenin konuluş amacına aykırı olacağı anlaşılmakla, aksi yöndeki daire kararına vaki,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın itirazının kabulüne karar verilmesi görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu üyesi de; "SEGBİS (Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi) vasıtasıyla sorgusu yapılan ve yargılama aşamasında bir itirazı bulunmayan sanık hakkında, Yerel Mahkemece zorunlu görülen durumun belirtilmemesinin, 5271 sayılı CMK’nın 196/4. maddesine aykırı olmadığı ve bu bağlamda sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı",

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19337, Karar No: 2014/344, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/19337 E.  ,  2014/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/122559

MAHKEMESİ : A.. M..

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/102 (E) ve 2012/166 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

1-Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 19.06.2009 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/256, Karar No: 2014/1315, Tarih: 28.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/256 E.  ,  2014/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/39-2012/624

Davacı, davalılardan işverene ait işyernide 04/01/2006 - 31/12/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının, 04.01.2006 – 31.12.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı belirtilerek, davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 118. maddesine göre dava, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. Ancak uygulamada dilekçeler çoğu zaman gününde esas defterine kayıt edilememektedir. Bu durumda 06.02.1984 tarih, 1983/7 E., 1984/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; "Harca tabi olmayan işlerde dilekçenin havale tarihinde, harca tabi işlerde harcın yatırıldığı tarihte dava açılmış sayılır. Ancak dava dilekçesinin daha sonraki bir tarihte mahkeme kalemine verildiği kalemce belgelendirilmiş ise, davanın o tarihte açıldığının kabulü gerekir."

Dosyanın incelenmesinde; davacının hizmet tespiti için 29.12.2011 tarihinde Kemer Asliye Hukuk Mahkemesine, Antalya İş Mahkemesine gönderilmek üzere dava dilekçesi verdiği, aynı gün harç yatırdığı ve 29.12.2011 tarihli hakim havalesinin dava dilekçesinde olduğu görülmüştür.

Buna göre davanın süresinde açıldığı sabittir. Bu durumda mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması usül ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davanın süresinde açıldığını kabul ile, işin esasına girip bir karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12483, Karar No: 2023/2165, Tarih: 26.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12483 E.  ,  2023/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4132 E., 2023/156 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Soma Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.10.2022 tarihli ve 2022/5765 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıkların şikâyetçiye ait ... Mobilya isimli iş yerinden 6 adet Amerikan kapı çalmaları sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53. maddeleri ve ayrıca sanıklar ... ve ... bakımından 58.maddenin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/842 Esas, 2022/1159 Karar sayılı kararıyla, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Kararın sanıklar ve müdafiileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/4132 Esas, 2023/156 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanıklar ... ve ... Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

Sanıklar müdafilerinin temyizi istemi, sanıkların hırsızlık eyleminden haberdar olmadıklarına, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın ihtiyacı sebebiyle böyle bir eylemi gerçekleştirdiğine, pişmanlık duyduğuna, zararı gidermek istemesine rağmen tutuklu kaldığı sürede gideremediğine, sanığa alt sınırdan ceza verilerek lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdura ait oda kapıları imal eden iş yerinden sanıklar tarafından 6 adet Amerikan kapı çalındığı, çalınan kapıların değerinin, 10.10.2022 tarihli değer tespit tutanağına göre 18.000,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdura ait oda kapıları imal eden iş yerinden sanıklar tarafından 6 adet Amerikan kapı çalındığı, çalınan kapıların değerinin, 10.10.2022 tarihli değer tespit tutanağına göre 18.000,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

2. Şikâyetçi ...'in dinlenilmesinde, olay tarihinde kendisine ait iş yerinin sokak olmayan çatılı kısmının dahilinde olan yerden müşterilere teslim etmek amacıyla bıraktığı 6 adet kapı ve çerçevesinin hırsızlandığını, soruşturma aşamasında kapıların kendisine teslim edildiğini ancak teslim edilen kapıların hasarlı ve kullanılamaz durumda olduğunu, yaklaşık 10.000,00 TL zararının olduğunu, kısmi ödemeye muvafakatinin olmadığını beyan ettiği ve zararın sanıklar tarafından giderilmediği tespit edilmiştir.

3.Bulunan kapılar üzerinde yapılan görgü tespitinde, kapı kenar ve köşelerinin hasarlı olduğu, kapı çerçevelerinde kırılmalar olduğu tespit edilmiştir.

4.Dosya kapsamında bulunan 13.10.2022 tarihli görüntü izleme tutanağına göre, 10.10.2022 tarihinde saat 02.44.39'da iki şahsın ... Mobilya isimli işletmenin bulunduğu sokağın başına çerçeveleri ve kapıları taşıdıkları, saat 02.49.06'da beyaz renkli orta sürgülü kapısı camlı panelvan araç ile sokağa girdikleri, 02.53.03'te bahse konu aracın sokaktan çıktığının tespit edildiği, yapılan araştırmalar sonucu suçta kullanılan aracın sanık ...'un kullanımında olduğu belirlenmiştir.

5. Sanık ...'in savunmasında, ... ve ...'ın arkadaşları olduğunu, dükkan önünde gördüğü kapıları hep birlikte alarak kendi evine bıraktıklarını, ...'ın evine ise iki adet kapı çerçevesini bıraktıklarını söylediği; sanık ...'un savunmasında, sanık ...'un bir dükkanın önünde kapılar bulunduğunu, kendisinin taşımasına yardımcı olup olmayacağını sorması üzerine kendisinin kabul ettiğini, 6 adet kapı ve 4 adet çerçeveyi dükkanın önünden araca yüklediklerini kendisinin yalnızca şoförlük yaptığını, araçtan hiç inmediğini, kalan iki çerçeveyi de ...'ın evine bıraktıklarını, hırsızlık yapılacağından haberi olmadığını söylediği; sanık ...'in ise, olay tarihinde Kurtuluş ve ... ile birlikte gece 03.00 sıralarında kapalı kasa panelvan bir araç ile sokağın girişine gittiklerini, 6 adet kapı ve 4 adet kapı çerçevesini aldıklarını ...'ın ikametine götürdüklerini, sonra yeniden olay yerine gittiklerini, kalan 2 çerçeveyi kendi ikametine götürdüklerini, hırsızlık yapıldığının farkında olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların suç tarihinde işlemiş oldukları hırsızlık suçu bakımından kurulan ilk derece mahkemesi hükümlerine yönelik kararlarda usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların da kanunî bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan olay ve CD izleme tutanakları, olay yeri resimleri, sanıkların beyanları, sanıklara zararı gidermeleri için mahkemece süre verilmesine rağmen zararın giderilmemesi ve sanıklar hakkında uygulanan hükümler ile verilen ceza miktarları bakımından mahkemece yapılan değerlendirmelerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Hırsızlık eyleminin bina eklentisi niteliğinde olan yerde meydana gelmiş olduğu kabul edildiğinden, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/4132 Esas, 2023/156 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3464, Karar No: 2021/1221, Tarih: 23.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2020/3464 E.  ,  2021/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02/03/2020 gün ve 2019/1767 Esas, 2020/2489 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK'nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 490,00TL para cezası ile bakiye 10,30TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 23/02/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ile davalılardan Kitaş arasında Gebze 6. Noterliğinde 15/12/2008 tarih, 237515 yevmiye numaralı Satış Vaadi Sözleşmesi yapılmıştır. Sözleşmeye konu taşınmaz, 4339 ada 1 parsel numaralı taşınmaz iken, tevhid sonucu 5 parsel numarasını almış olup, taraflar arasında satış bedeli 100.000 YTL olarak belirlenmiştir. Sözleşme bedelinin tamamının ödendiği satış vaadinde bulunan şirket yetkilisi tarafından kabul edilmiştir. Söz konusu taşınmaz, tevhid öncesi, 1 parsel numarasını taşımakta iken, diğer bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından Gebze 6. Noterliği'nin 28/06/2006 tarih, 76171 yevmiye numaralı Satış Vaadi Sözleşmesi ile 50.000,00TL karşılığında davalı ...'a satışı vaad edilmiştir. Bilahare taraflar, aralarındaki sözleşmeyi 12/08/2008 tarihinde karşılıklı olarak feshetmişlerdir. Tarafların, Satış Vaadi Sözleşmelerinin içeriğinde her hangi bir itirazları bulunmamaktadır.