muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1472, Karar No: 2015/1148, Tarih: 07.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/1472 E.  ,  2015/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve müşteki sanık ...'nin temyiz isteğinin vekalet ücretine hasredildiği anlaşılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

CMK'nın 327 ve 328. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, CMK'nın 328. maddesi gereğince sadece karşılı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi halinde yargılama giderine hükmedilemiyeceği gözetilmeyerek, katılan sanık ... lehine, ''CMK'nın 327. maddesi gereğince katılan sanık... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ...'ne göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin sanık...'ten alınarak katılana verilmesine'' şeklinde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan sanık ...'nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan "CMK'nın 327. maddesi gereğince katılan sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ...'ne göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin sanık ...'ten alınarak katılana verilmesine" şeklindeki ibarenin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19195, Karar No: 2012/26199, Tarih: 19.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19195 E.  ,  2012/26199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 7750 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalılardan ... adına kayıtlı ... plakalı aracı 1996 yılında diğer davalı ...'in galerisinde bulunduğu bir sırada davalılardan satın aldığını ve müvekkili tarafından aracın bir süre kullanıldıktan sonra 2003 yılında dava dışı kişi ...'ya satıldığını, 2007 yılında da ... tarafından aracın başka bir şahsa satışı sırasında, aracın çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine asıl sahibi ...'a iade edildiğini, bunun üzerine dava dışı kişi ... tarafından 2008 yılında müvekkili aleyhine zapta karşı tekeffülden dolayı dava açıldığını yargılama sonucunda 5750 TL nin müvekkilinden tahsiline karar verildiğini ve bu bedelin müvekkili tarafından faizi ile birlikte 7750 TL ödendiği ileri sürülerek önceki malik ve satıcı davalıların sorumluluğu gereği 7750 TL nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.Davalı ... cevabında ise, dava konusu aracın davacıya satıldığı 1996 tarihinde hiçbir şekilde galericilik yapmadığını, üzerine de araç satışı konusunda hiçbir işyerinin ve işyeri kaydının bulunmadığını, davacıyı tanıdığını, ancak dava konusu aracı satmadığını, kendisi ile diğer davalı ve davacı arasında düzenlenmiş resmi veya harici araç satış sözleşmesi yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tanık beyanı ve davalı ...'in te'vil yollu ikrarı ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu aracın davalılar tarafından davacıya satıldığını, davacının da aracı dava dışı kişi ...'a sattığını, ...'ın bir başka şahsa aracı satışı sırasında aracın çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine asıl sahibine iade edildiğini, sonraki malik ... tarafından davacı aleyhine zapta karşı tekeffül hükümlerine göre dava açıldığını ve kabul ile sonuçlandığını, davacı tarafından dava dışı kişi ...'a 7750 TL ödendiğini, davacıya daha önce aracı satan davalıların da davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 7750 TL'nin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayda, tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gibi dava konusu aracın davacıya satıldığı ve devrinin yapıldığı 1996 yılında, davalı ... adına kayıtlı araç satışına ilişkin bir galerinin bulunmadığı, davacı ile davalı ... arasında dava konusu aracın satışına ilişkin herhangi bir harici ve resmi satış sözleşmesinin bulunmadığı, bu konu ile ilgili davacı tarafından herhangi bir yazılı belge sunulamadığı sabittir. Davalı ... vekili tanık dinlemeye de muvafakat etmemektedir. Davalı tarafın davacıyı tanıdığını söylemesi te'vil yollu ikrar da sayılmaz. Buna göre, davacı iddiasını yazılı delil ile ispat etmek zorundadır. Davacı tarafından dosyaya yazılı delil de sunulamamıştır. Bu durumda, davacı taraf dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacının davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4006, Karar No: 2011/4246, Tarih: 02.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/4006 E.  ,  2011/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa hükmedilen adli para cezasının taksitlerinin başlangıcına "kararın kesinleşmesini takip eden ay başından başlamak üzere" denilmek suretiyle infaz makamlarının yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK. nun 52/4. madde ve fıkranın uygulandığı bölümden "kararın kesinleşmesini takip eden ay başından başlamak üzere" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2919, Karar No: 2024/5047, Tarih: 13.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2919 E.  ,  2024/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/625 Esas, 2024/2 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit, kefaletnamenin iptali, manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 25.01.2023 tarih, 2021/8554 E., 2023/547 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemiz kararında yer alan bozma gerekçelerin yerinde olduğu kanaatine varılmakla İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının incelenmek üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

13.06.2024tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17194, Karar No: 2010/4179, Tarih: 23.03.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/17194 E.  ,  2010/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, 22.01.1991 tarihli iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 506 sayılı Kanunun 26/1inci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına ve tazminat hesabının bu şekilde yapılmasına, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesine; zamanaşımının işverenler açısından Borçlar Kanununun 125. maddesine göre belirlenmesi gerekmesine; zararlandırıcı sigorta olayına neden olan 3. şahıslar yönünden ise, Borçlar Kanunun 60. maddesinde öngörülen haksız fiil zaman aşımına tabii olmasına, zamanaşımının başlangıcının; masraflar için sarf, gelirler için ise, ilk peşin sermaye değerinin başlangıçtaki gelir bağlama onay tarihinden başlatılmasına, ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihinin 21.12.1994 olmasına ve 09.05.2005 dava tarihine göre, alacağın zamanaşımına uğradığının anlaşılmış bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/17973, Karar No: 2015/12490, Tarih: 24.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17973 E.  ,  2015/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/61-2014/91

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2013/61-2014/91 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/11/2015 günü hazır bulunan davacı asil G.. K.. ve vekili Av.N. T. ile davalı K. İçerik Hiz.ve Prodiksiyon A.Ş. vekili Av.S. D. ve diğer davalı Y. Televizyon Yay.Hiz.A.Ş. vekili Av.N. Ö.O. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan D. Platform A.Ş. arasında imzalanan sözleşme gereğince, anılan davalıya ait şifreli kanalda yayınlanmak üzere kaydedilen 'S. H.' isimli televizyon dizisinde müvekkilinin rol aldığını ve bu dizinin sözleşmeye uygun biçimde şifreli kanalda yayınlandığını, müvekkilince söz konusu dizinin, şifresiz ulusal bir kanalda yayınlanması hakkının hiç kimseye verilmemesine rağmen diğer davalıya ait ulusal ve şifresiz kanalda tekrar yayınlandığını, bu durumun sözleşmeye aykırı olduğunu ve müvekkilini maddi, manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, 50.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı D. Platform İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili, davacının 3. kişilere devir yetkisi de dahil yapım üzerindeki tüm haklarını müvekkiline devrettiğini savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Y. Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. vekili, müvekkilinin diğer davalı ile yaptığı sözleşmeye dayalı olarak söz konusu diziyi yayınladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı D. Platform İletişim Hizmetleri A.Ş. arasında yapılan sözleşme ile davacının, söz konusu dizi üzerindeki haklarını davalıya devredip bedelini aldığı, devrin herhangi bir sınırlama olmaksızın FSEK'in 80. maddesinde belirtilen hakların tümünü ve bu hakların 3.kişilere devrini de kapsadığı, sözleşmede alan, süre sınırlaması yapılmaksızın süresiz ve sayısız kullanım hakkı devredildiğinden davacının sadece şifreli bir kanalda yayınlanma haklarının devredildiğine ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığı, süresiz kullanımın tekrar yayınları da içerdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8476, Karar No: 2010/10284, Tarih: 26.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8476 E.  ,  2010/10284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5.Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.3.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/31085, Karar No: 2014/30217, Tarih: 23.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31085 E.  ,  2014/30217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda,... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/09/2012 tarihli ve 2012/81385 soruşturma, 2012/35185 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2012 tarihli ve 2012/2235 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2013 gün ve 297200 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, şüphelinin aynı eylemi nedeniyle daha önce 15/12/2011 tarihli ve 2011/80986 soruşturma, 2011/45834 esas, 2011/24530 sayılı iddianame düzenlendiği gerekçesiyle mükerrer soruşturma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmişse de, anılan iddianamade şüphelinin müşteki olarak yer aldığı, üzerine atılı hakaret suçu nedeniyle daha önce hakkında kamu davası açılmadığı anlaşılmakla, sehven verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda,... Cumhuriyet Başsavcılığının 12/09/2012 tarihli kararıyla, şüpheli hakkında aynı konuda önceden kamu davası açıldığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki İsmail Uysal vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, mercii... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2012 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara, müşteki tarafından maddi hata yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın, reddine dair merci kararının hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara, müşteki tarafından maddi hata yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın, reddine dair merci kararının hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki İsmail Uysal'ın vekili aracılığıyla... Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu 07.02.2012 tarihli dilekçesiyle hakaret ve iftira suçlarından şüpheli ... hakkında şikayetçi olduğu, yapılan soruşturma sonucunda şüpheli hakkında aynı konuda 2011/80986 soruşturma numarası üzerinden... Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, davanın 2011/1693 esas sayılı dosyasında derdest olduğu gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

.... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1693 esas sayılı dosyasına konu iddianame incelendiğinde, müştekinin ..., şüphelinin İsmail Uysal olduğu, 03.09.2011 tarihinde işlendiği iddia olunan hakaret suçundan kamu davası açıldığı görülmektedir.

Bu itibarla,... . Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1693 esas sayılı dosyasında, tarafların ve olayın aynı olmasına karşın, taraf sıfatlarının farklı olması diğer bir deyişle şüpheli ... hakkında hakaret suçundan açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilerek, itirazın kabulüyle Ceza Genel Kurulunun 04.12.2007 tarih ve 2007/247-257 sayılı kararı uyarınca, soruşturmanın tamamlanması için dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2012 tarih ve 2012/2235 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14342, Karar No: 2013/15406, Tarih: 04.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14342 E.  ,  2013/15406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gazipaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :9.3.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 4.6.2013 günü temyiz eden davacı F..Ş..vekili Av. .geldi. Karşı taraf davalı Ö. Ş.Lile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetin düzenlenmesinde asıl olan, çocuğun üstün yararıdır. Çocuğun yararı ile ana ve babanın yararı çatıştığı takdirde, çocuğun yararının tercih edilmesi; iç hukuk bakımından idrak çağında olduğu kabul edilen çocukların velayet konusundaki tercihlerine, mahkemenin gereken önemi vermesi gerekir (BM Çocuk Hakları Sözleşmesi md.12; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md.3-6). Ancak, çocuğun velayeti hakkındaki görüşü, çocuğun üstün yararına aykırı düştüğü takdirde çocuğun tercihinin aksine velayet düzenlemesi yapılmalıdır. Yaşı nedeniyle idrak çağında olduğu anlaşılan 2002 doğumlu ortak çocuk S.'ın velayet tercihi konusundaki beyanlarının çelişkili olduğu, önce babasının daha sonra ise annesinin velayetini tercih ettiği görülmektedir. Davalı annenin boşanmaya sebep olan olaylardaki tutumu tarafların ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alındığında, çocuğun sağlıklı gelişimi ve eğitimi bakımından üstün yararının babasının velayeti altına alınmasını gerektirdiği anlaşılmaktadır. O halde, ortak çocuk S.ın velayetinin davacı babasına verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle anneye verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL vekalet ücretinin Ö.'den alınıp F.'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2013 (salı)