muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4932, Karar No: 2024/983, Tarih: 12.02.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dava konu başvurunun "a HBR RADYO" ibareli olduğu, başvurunun asli unsurunu oluşturan "a" harfinin, davalı şirketin 1993 yılından beri kullandığı ve adına tescil ettirdiği "a" harfinin yazım şekli ile aynı olduğu, dolayısıyla dava konusu başvuru yönünden davalı şirketin kazanılmış hakkının olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı, davalı şirket vekilinin istinaf itirazlarına gelince; İlk Derece Mahkemesince dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında, başvuru kapsamında yer ... 38. ve 41. sınıf hizmetlerin tamamı yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi maddesi anlamında iltibas ihtimalinin bulunduğunun kabul edildiği ancak davalı şirketin, başvuru üzerinde kazanılmış hakkının olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer ... düzenlemeye göre değerlendirme yapılması gerektiği, dava konusu başvurunun, davalı şirketin 1993 yılından beri kullanıma konu ettiği daktilo yazım karakteri yazılan ve logo şeklinde kullanılan "a" harfi ile bu ibarenin altında yer verilen "HBR RADYO" ibarelerinden oluştuğu, "HBR" harfleri, "HABER" ibaresinin sessiz harflerini teşkil ettiğinden ayırt edicilikte geri planda olduğu, "RADYO" ibaresinin de ayırt ediciliğe katkısı olmadığından, başvurunun asli unsurunu ... bir biçimde yazılmış "a" harfi oluşturduğu, davacının itirazına mesnet markalarının bir kısmının düz yazı ile bir kısmının ise yine ... bir biçimde yazılmış "a" harfi ile bu ibareye eklenen "Kanal","Radyo", "İstanbul" ve "87,5" ibarelerinden oluştuğu, markaların asli unsurunu "a" harfinin oluşturduğu, taraf markalarının asli unsurunu oluşturan "a" harfinin ... başına ayırt ediciliğinin düşük olduğu, davalı şirketin "a" harfini, renk ve görünüm itibariyle farklı bir şekilde tertip ettiği, esasen bu şekildeki kullanımının eskiden beri devam ettiği, bu haliyle başvuruya görsel olarak ayırt edicilik sağlandığı, taraf markalarının ortalama tüketici nezdinde farklı işletmelere ait iki ayrı marka olarak algılanacakları, başvurudaki logo ve "a" harfi yazımının, davacının kullandığı görsel ve logodan farklı olduğu anlaşıldığından dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 13.09.2017 tarihli ve 2016/1616 E, 2017/4307 K. sayılı ilamında da tarafların ..

. Hukuk Dairesinin 13.09.2017 tarihli ve 2016/1616 E, 2017/4307 K. sayılı ilamında da tarafların ... biçimde yazılmış "a" harfinden oluşan markaları arasında karıştırılma ihtimalinin olmadığının kabul edildiği, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince taraf markalarının yaklaşık 20 yıllık bir süredir birlikte var oldukları, somut uyuşmazlık kapsamında taraf markalarının birbirleri açısından çekişme konusu olmaktan çıktıkları kabul edilmiş ise de, tarafların marka kullanımları farklı olduğu gibi taraflar arasında süregelen davalar gözetildiğinde bu tespitin yerinde olmadığı, İlk Derece Mahkemesince, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, birlikte var olma koşullarının da gerçekleşmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeninden hüküm tesisine buna göre davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazlarını yinelemiş, müvekkili şirketin halka haber sunmaya 1993 yılında başladığını, müvekkilinin 1993'den bu yana yoğun yatırım yaparak kullandığı markasından faydalanıldığını, aynı mal ve hizmet sınıflarındaki dava konusu markanın müvekkili şirketin tanınmış seri markaları ile iltibas oluşturacak nitelikte olduğunu, aynı sektörde faaliyet gösteren davalının iyi niyet savunmasına itibar edilemeyeceğini, müvekkili markasının ... yıllardır kullanılmakla tüketici nezdinde ayırt ediciliğinin sağlandığını, mal ve hizmetlerin yaklaştığı durumlarda iltibas tehlikesinin önlenebilmesi için ... markanın eskisinden belirgin farklı olması gerektiğini, davalı şirket başvurusunun iyi niyetli olmadığını, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddi kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10095, Karar No: 2011/11862, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10095 E.  ,  2011/11862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, saman, mısır, biber ve kavunun kuru-sulu arazi ayrımı yapılmak suretiyle 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde ilçe genelinde geçerli olan veri cetveli ilçe tarım müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4547, Karar No: 2010/5049, Tarih: 29.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4547 E.  ,  2010/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı bulunan 67 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile yapının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazla ilgili kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığını, taraflar arasında aynı yer hakkında kesin hüküm bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 5841 Sayılı Yasa gözetilerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmiş olması ve daha önce görülen Hazine'nin taraf olduğu mahkeme kararları gözetilerek yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılması doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11118, Karar No: 2024/3367, Tarih: 06.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/11118 E.  ,  2024/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1214 E., 2018/1411 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/50 E., 2018/58 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

15.08.2016 (Sanık ... yönünden)

08.08.2016 (Sanıklar ... ve ... yönünden)

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK'nın 62/1, 53, 58/7-9, 63 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı

Kanun'un 5, TCK'nın 53, 58/7-9, 63 üncü maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza süreleri itibariyle yasal şartları oluşmadığından sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299 uncu maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

I-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olduğunun kabul edildiği dikkate alınarak, sanığın ByLock kullanıcısı olup olmadığının atılı suçun vasfı açısından belirleyici nitelikte olması karşısında; temyiz aşamasında geldiği anlaşılan ve sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanakları ile sanık hakkında beyanda bulunan ...'nin teşhis ve ifade tutanaklarının CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması, bu kişi ve tespit edilmesi halinde diğer tanıkların usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanığa silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

II- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanığa silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

II- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanık hakkında iddia makamı tarafından bir önceki celse değiştirilerek tekrar sunulan esas hakkında mütalaanın sanık ve müdafiine tebliğ edilmediği, 12.03.2018 tarihli karar duruşmasına katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunan sanık müdafiinin mazereti hakkında karar verilmeden ve esas hakkında savunmaları alınmadan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 197 nci maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin esas hakkında mütalaadan haberdar edilmeksizin, dosyayı inceleyerek son savunma hazırlayabilmeleri için sanık ve müdafiine makul süre verilmeksizin ve Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı

olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde sanığın vekaletnameli müdafii bulunmaksızın ve sanığa re'sen barodan başka bir müdafi de görevlendirilmeksizin mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-e maddelerine muhalefet edilmesi,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

1-Temyiz aşamasında sanık ... 20.10.2021, sanık ...'ın ise 09.07.2021 tarihlerinde gönderdikleri dilekçelerde etkin pişmanlıktan yararlanmak istediklerinin belirtmesi karşısında; sanıklara etkin pişmanlık kurumunun mahiyet ve şartları da anlatılıp ayrıntılı ifadeleri alındıktan sonra gerekirse teşhis işlemi yaptırılıp verdikleri bilgilerin doğruluğu ve faydalılılığı ilgili kurumlardan da sorulduktan sonra hukuki durumlarının değerlendirilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasından sonra karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanıklara silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanıklara silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca dosyanın İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2267, Karar No: 2011/5860, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2267 E.  ,  2011/5860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi, Hazine ve köy tüzelkişiliği tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2425, Karar No: 2007/2514, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2425 E.  ,  2007/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyada mevcut 20.03.2001 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yüklenicisi, davada taraf ise de, arsa sahipleri taraf değildirler.

İnşaat sözleşmesine dayanılarak gizli ayıp nedeniyle yükleniciden bir talepte bulunabilmesi için, davanın, ya sözleşmenin tarafı olan arsa sahiplerince veya arsa sahiplerinin binanın eksik ve ayıplarına ilişkin şahsî haklarını temlik ettiği kişilerce açılması gerekir.

Somut olayda; davacılar, inşaat sözleşmesini yapan arsa sahipleri olmadığından, bu kişilerin arsa sahiplerinden mülkiyet dışında kişisel hakları temellük edip etmediği araştırılmış değildir. Davacı yönetim, davalı ile bir yapım sözleşmesi akdetmemiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; davacıların, dava ehliyetlerinin olup olmadığının araştırılmasından ve bu koşulun gerçekleşmesinden sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulmasından ibarettir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25297, Karar No: 2013/10889, Tarih: 17.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25297 E.  ,  2013/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2010/3820, Karar No: 2011/12860, Tarih: 03.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/3820 E.  ,  2011/12860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, işkazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değer tablosunda 01.03.2007 tarihli ödemede 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin uygulanarak gelirlerde düşme olduğu, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içerdiği, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde bu hususların ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmakla, dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi

uyarınca indirildiği gerçeği karşısında, bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gereği üzerinde durulmaksızın, peşin sermaye değeri hesap tablosunun ilk satırındaki miktar esas alınarak sonuca varılmış olması isabetsiz ise de, temyiz edenin sıfatına göre, davacı Kurumun temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1360, Karar No: 2017/3224, Tarih: 06.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/1360 E.  ,  2017/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci: