muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/131, Karar No: 2022/139, Tarih: 01.03.2022

Uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 1. fıkrasında yer alan düzenlemeye de değinilmesi önem arz etmektedir.

Anılan madde metni şu şekildedir:

“Eşyayı, gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Eşyanın, gümrük kapıları dışından ülkeye sokulması halinde, verilecek ceza üçte birinden yarısına kadar artırılır.”

Buna göre, bir eşyanın kaçakçılık fiiline konu olabilmesi için gümrük işlemine tabi tutulmadan yurda ithal edilmesi gerekmektedir. Suçun oluşumunda önem arz eden gümrük işlemlerinden, ithal ya da ihraç edilecek eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işleme veya kullanıma tabi tutulması anlaşılmalıdır.

5607 sayılı Kanun'da “Gümrük işlemi” kavramına ilişkin bir tanım yer almamakla birlikte mülga edilen 4926 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı ikinci maddesi gümrük işlemi kavramını “Gümrük idarelerince, gümrük mevzuatı ve ilgili diğer mevzuat gereğince yapılan işlemleri ifade eder.” şeklinde tanımlamıştır. Bu tanıma göre gümrük işlemi, bir eşyanın gümrük idareleri tarafından gerek gümrük mevzuatı gerekse ilgili mevzuatlar çerçevesinde onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulması için gerekli tüm işlemlerdir. Türkiye Cumhuriyeti gümrük bölgesine getirilen eşya, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulması sonrasında ülkeye sokulabilecektir.

İthalattaki gümrük işlemleri ile ilgili olarak; 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 33. maddesinde Türkiye Gümrük Bölgesine giriş ve çıkışların gümrük kapılarından yapılabileceği, 34. maddesinin birinci fıkrasında Türkiye Gümrük Bölgesine giren veya çıkan taşıtların gümrük gözetimine tabi olduğu ve yürürlükteki hükümlere uygun olarak, gümrük idareleri tarafından denetleneceği, 36. maddesinin birinci fıkrasında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyanın, girişinden itibaren gümrük gözetimine tabi olduğu ve yürürlükteki hükümlere uygun olarak gümrük idareleri tarafından denetleneceği hüküm altına alınmıştır.

Gelinen aşamada sanık hakkında kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında sanığa isnat edilen fiilin suç olmaktan çıkarılıp kabahat eylemine dönüştürülmesi nedeniyle Yerel Mahkemece, isnat edilen suçtan beraat kararı verilmesi gerekip gerekmeyeceği ve bu bağlamda, kabahat eylemi nedeniyle de idari yaptırım kararı uygulanıp uygulanamayacağı hususunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.

5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin 2. fıkrası;

"Beraat kararı;

a)Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,

b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,

c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması,

d)Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması,

5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin 2. fıkrası;

"Beraat kararı;

a)Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,

b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,

c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması,

d)Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması,

e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması, hâllerinde verilir."

Şeklinde düzenlenmiş olup fıkradaki bu hâllerden biri gerçekleştiğinde, mahkemece fıkranın hangi bendine de dayanıldığı belirtilmek suretiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekmektedir.

TCK’nın "Suçta ve cezada kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinde, kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemeyeceği, kanunen suç sayılmayan bir eylem dolayısıyla sanığa ceza verilemeyeceği gibi, kanunun suç ve ceza içeren hükümlerinin kıyas yolu ile de uygulanamayacağı, diğer bir ifadeyle kıyasa yol açacak şekilde genişletici yorumlanamayacağı ifade edilmiştir. Bu ilkenin doğal bir sonucu olarak, mahkemece yargılama konusu eylemin kanunda suç olarak düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, yargılama sonucunda eylemin kanunda suç olarak düzenlenmediğinin belirlenmesi durumunda CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekecektir.

Bu düzenlemeyle birlikte, yargılama konusu eylemin kanunda suç olarak düzenlenmediği, ancak kabahat oluşturduğunun anlaşılması durumunda yapılacak işlemin belirlenmesi için Kabahatler Kanunu’nun ilgili hükümleri üzerinde de durulmalıdır.

5252 sayılı Kanun’un 12. maddesi ile 1 Haziran 2005 tarihinde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun bütün ek ve değişiklikleriyle birlikte yürürlükten kalkması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile birlikte 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun yürürlüğe girmesi nedeniyle suç ve yaptırım sistemimiz önemli değişikliklere uğramış, 5237 sayılı TCK'da, 765 sayılı TCK'daki cürüm ve kabahat ayrımına son verilerek, bir kısım kabahatler anılan Kanun’da suç olarak tanımlanmış, bir kısım kabahatler ise Ceza Kanunu’ndan çıkarılarak 5326 sayılı Kabahatler Kanun’u kapsamında idari yaptırımı gerektiren haksızlıklar olarak düzenlenmiştir.

5326 sayılı Kanun’un "Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin olan 7. fıkrası; "Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi hâlinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir." şeklinde düzenlenmiştir.

5326 sayılı Kanun’un "Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin olan 7. fıkrası; "Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi hâlinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre kovuşturma safhasında, kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmayıp kabahat sayıldığının anlaşılması durumunda, idari yaptırım kararı verilmesi için dosyanın ilgili kamu kurum ya da kuruluşuna gönderilmesi yerine davayı gören mahkemece idari yaptırım kararı verilecektir. Bu hâlde mahkemece, açılan kamu davasının kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmadığı gerekçesiyle hükmolunacak beraat kararıyla sonuçlandırılması ve idari yaptırıma karar verilmesi gerekecek ve bu uygulama 5326 sayılı Kanun’un 27. maddesi, 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK'nun sistematiği birlikte değerlendiğinde hükmün karıştırılması niteliğinde de olmayacaktır.

Diğer taraftan kabahat eylemlerinde zamanaşımı kavramı üzerinde de durulmalıdır.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasında, soruşturma zamanaşımının dolması hâlinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemeyeceği; ikinci fıkrasında, maktu idarî para cezası gerektiren kabahat eylemlerindeki zamanaşımı süreleri düzenlenmiş olup üçüncü fıkrasında ise nispî idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde zamanaşımı süresinin 8 yıl olacağı hükme bağlanmıştır. Aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca da zamanaşımı süresinin kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

20.12.2015 tarihinde trafik ekiplerince park ihlali sebebiyle idari yaptırım uygulanmak üzere haricen sanığa ait olduğu anlaşılan 1998 model “... ...” marka araç üzerinde takılı bulunan 42 AOP 99 sayılı plakanın sistem üzerinden yapılan sorgusunda 2001 model “VOLVO Coupe” marka araca ait olduğunun, “...” marka aracın yapılan şasi sorgulamasında ise... ülkesinde kayıtlı SB10TNY plakalı araç olduğunun tespit edildiği olayda;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

20.12.2015 tarihinde trafik ekiplerince park ihlali sebebiyle idari yaptırım uygulanmak üzere haricen sanığa ait olduğu anlaşılan 1998 model “... ...” marka araç üzerinde takılı bulunan 42 AOP 99 sayılı plakanın sistem üzerinden yapılan sorgusunda 2001 model “VOLVO Coupe” marka araca ait olduğunun, “...” marka aracın yapılan şasi sorgulamasında ise... ülkesinde kayıtlı SB10TNY plakalı araç olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanığın eyleminden ötürü 5607 sayılı Kanunun’un 3. maddesinin 5. fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, dava konusu aracın 18.01.2015 tarihli gümrük müdürlüğü yazısından da anlaşıldığı üzere geçici ithalat rejimi kapsamında turistik kolaylıklardan faydalanılarak ve gümrük rejimine tabi tutularak yurda getirilmiş eşya niteliği taşıdığı, bu itibarla yurda sokulmasının 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesine aykırılık teşkil etmediği anlaşılan aracın Gümrük Genel Tebliği Hükümlerine göre Gümrük İdaresinin takip ve kontrolü altında bulunduğu, çıkış süresinin dolması hâlinde idarenin de bu durumu kolaylıkla tespit edebilmesi nedeniyle dava konusu aracın yurda yasal yollardan giriş yaptığı sabit olduğundan, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verildikten sonra, geçici ithalat rejimi hükümleri kapsamında turistik kolaylıklardan yararlanarak taşıt giriş formuyla 08.03.2014 tarihinde Türkiye Gümrük Bölgesinden yurda giriş yaptığı anlaşılan dava konusu aracın süresi içinde yurt dışına çıkarılmaksızın yurt içinde farklı bir plaka takılarak trafikte kullanılması şeklinde gerçekleşen ve suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun’un 15. maddesiyle değişik Gümrük Kanunu’nun 238/1. maddesi uyarınca kabahat oluşturduğu anlaşılan sanığın eylemiyle ilgili olarak Kabahatler Kanunu’nun 24. maddesinde yer alan düzenleme de dikkate alınmak suretiyle Yerel Mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan geçici ithalat rejimi hükümlerinin ihlal edildiği tarihin kabahatin işlendiği tarih olduğu da dikkate alınarak sanığın eylemine uyan kabahate ilişkin Gümrük Kanunu’nun 238. maddesinin 1. fıkrası gereğince dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı olan 47.274 TL idari para cezasının miktarı itibarıyla soruşturma zamanaşımı süresinin aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca üç yıl olduğu ve kabahatin işlendiği 04.09.2014 tarihinden itibaren başlayan zamanaşımı süresinin, Yerel Mahkemenin karar tarihinden sonra, 04.09.2017 tarihinde dolduğu hususunun mahallinde gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanık ... Sütçü hakkında gümrük kaçakçılığı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılama sürecinde ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığa isnat edilen eylemin Gümrük Kanununun 238/1 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın gümrük idaresine gönderilmesi yönünden görevsizlik kararı verildiği, bu kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.11.2017 tarih ve 11417-9311 sayısı ile sanık ...'ın eyleminin geçici ithalat kapsamında değerlendirilemeyeceğinden baştan itibaren kaçakçılığın kastı ile hareket edilmek suretiyle üzerine atılı suçtan 5607 sayılı yasanın 3/1. maddesi gereğince mahkumiyetine ve suça konu aracın müsaderesine, kabule göre de mahkemece eylem kabahat kabul edildiğinde Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetsizlikleri yönünden bozulmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı karardaki muhalif görüş esas alınarak sanığın eylemi kabahat oluşturduğundan bu yönden karar verilmesi itirazen talep ettiği, Dairesince bu itiraz kabul edilmediğinden dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu gündemine getirildiği, yapılan müzakereler sonucu oy çokluğu ile itirazın kabulüne karar verildiği görülmüş ise de, aşağıdaki gösterilen gerekçelerle bu karara iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğinden, sanık ... Sütçü hakkında yapılan yargılamada 20.12.2015 tarihli 'Yakalama tutanağına' göre aynı gün trafik ekiplerince park ihlali sebebiyle idari yaptırım uygulanmak üzere haricen sanığa ait olduğu anlaşılan 1998 model '... arka araç üzerinde takılı bulunan...sayılı plakanın sistem üzerinde yapılan sorgusunda 2001 model... Coupe' marka ve model araca ait olduğunun, ... marka aracın yapılan şase sorgulamasında ise... ülkesinde ... sayılı plaka ile kayıtlı olduğunun tespit edildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada ise, ... Gümrük Müdürlüğünün 18.01.2016 günlü yazı ekindeki aracın giriş çıkış kayıtlarını gösterir tabloya göre 14201000 tescil no,... plaka...marka otomobil 121933 poliçe sayı ile... isimli... vatandaşı tarafından 08.03.2014 tarihinde yurda giriş yaptığı, bu aracın 04.09.2014 tarihinde yurtdışı çıkış yapması gerekirken kayden bu durumun gözükmediği, sanık ...'ın ise olay tarihinde başka bir araca ait plakayı takıp kullandığı anlaşılmıştır.

... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada ise, ... Gümrük Müdürlüğünün 18.01.2016 günlü yazı ekindeki aracın giriş çıkış kayıtlarını gösterir tabloya göre 14201000 tescil no,... plaka...marka otomobil 121933 poliçe sayı ile... isimli... vatandaşı tarafından 08.03.2014 tarihinde yurda giriş yaptığı, bu aracın 04.09.2014 tarihinde yurtdışı çıkış yapması gerekirken kayden bu durumun gözükmediği, sanık ...'ın ise olay tarihinde başka bir araca ait plakayı takıp kullandığı anlaşılmıştır.

Öğretideki görüş anlamında geçici ithalat kavramı kapsamında turistlik kolaylıktan getirilen araçlar yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiğinde; Bu rejim kapsamında yurda getirilen eşyalar arasında kişisel kullanıma mahsus yabancı plakalı araçlar önemli bir yer tutmaktadır. (bu husus kamuoyunda triptik yoluyla araç getirme olarak da adlandırılmaktadır.) Geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen kişisel kullanıma mahsus yabancı plakalı kara taşıtlarına uygulanacak işlemlere ilişkin usul ve esaslar hakkında, Gümrük Yönetmeliği'nin 391-394 maddelerinde, 15481 sayılı Bakanlar Kurulunun 1-20 maddelerinde ve Geçici İthalat Sözleşmesinin EK-C ekinin 2,5,6 ve 9. maddelerinde hukuki düzenlemelere yer verildiği gibi 22.10.2011 tarihli Geçici İthal Edilen Kara Taşıtlarına ilişkin Gümrük Genel Tebliği (Seri No:1) başlıklı tebliğinde de ayrıntılı olarak düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemelere göre turistlik kolaylıktan yararlanarak taşıt giriş formuyla geçici olarak yurda özel araç sokulmasının ve kullanılmasının bazı koşulları şunlardır;

1- Taşıt, geçici ithalat ülkesi dışında bir ülkede yerleşik veya ikamet eden bir kişinin adına kayıtlı olmalı. (Sözleşme EK\_C5. maddesi, 15481 sayılı BKK 16 ve 19/5. maddesi, Gümrük Yönetmeliği 392/1. maddesi, Seri no: 1 sayılı Tebliğ 5/1 maddesi)

2- Taşıt getirmek isteyen kişi, son 185 gün kesintisiz olarak Türkiye Gümrük Bölgesi dışında bulunmalı. (15481 sayılı BKK 19/5 maddesi, Seri no: 1 sayılı Tebliğ 6/4-5. maddesi)

3- Taşıtı getiren kişinin, mülkiyet belgesi yoksa veya mülkiyet belgesinin bir başka kişiye ait olması halinde kendisine geçici ithalat hakkı tanınmış olmak kaydıyla taşıtın kullanımına yetkili olduğuna ilişkin geçerli bir belge veya vekaletname olmalı. (Sözleşme EK-C 7/b maddesi, Gümrük Yönetmeliği 392/1 maddesi, Seri no: 1 sayılı Tebliğ 5/5, 23 maddeleri)

4- Giriş ayniyetine ve tahsis amacına uygun olarak kullanılmalıdır. (Gümrük Yönetmeliği 381 maddesi)

5- Geçici ithaline izin verilen kişisel kullanıma mahsus taşıt araçlarına en fazla 24 ay (730 gün) süre verilir bu süre sonunda taşıtın çıkması gerekir. (15481 sayılı BKK 20/5 maddesi, Seri no: 1 sayılı Tebliğ 6/2 maddesi)

6- Taşıtı getiren geçici taşıt getirme hakkı sahibi olan kişinin taşıtsız yurt dışına çıkması halinde taşıtın başkası tarafından kullanılmayacağına dair taahhütname vermesi gerekir. (Seri no: 1 sayılı Tebliğname 27. maddesi)

5- Geçici ithaline izin verilen kişisel kullanıma mahsus taşıt araçlarına en fazla 24 ay (730 gün) süre verilir bu süre sonunda taşıtın çıkması gerekir. (15481 sayılı BKK 20/5 maddesi, Seri no: 1 sayılı Tebliğ 6/2 maddesi)

6- Taşıtı getiren geçici taşıt getirme hakkı sahibi olan kişinin taşıtsız yurt dışına çıkması halinde taşıtın başkası tarafından kullanılmayacağına dair taahhütname vermesi gerekir. (Seri no: 1 sayılı Tebliğname 27. maddesi)

Yukarıda belirtilen maddelerden de anlaşılacağı gibi kişisel kullanıma mahsus yabancı plakalı araca uygulanan geçici ithalat rejimi, üç süreci kapsamaktadır.

Şöyle ki:

Birincisi, aracın yurt içinde getirilme amacına uygun olarak kalma süreci,

İkincisi, aracın yurt içinde getirilme amacına uygun olarak kalma süreci,

Üçüncüsü ise aracın geçici ithalat rejimi süresi sonunda yurt dışı edilmesi süreci.

Her üç süreçte öngörülen kurallara aykırılık suretiyle yurda gümrük vergilerini ödemeksizin araç sokulması mümkün müdür sorusu akla gelebilir. Teorik olarak mümkün olabilir. Ancak böyle bir sonuca varabilmek için somut olayın özellikleri ve failin olaydaki kastının belirlenmesi önemlidir. Öncelikle failin olayın başından beri yurda gümrük vergilerini ödemeksizin araç ithal etme kastıyla hareket edip etmediğini tespit etmek gerekir. Bu tespitin sağlıklı yapılabilmesi için failin aracın yurda girişi sırasında uygulanan kurallara (1. süreç kuralları) aykırı davranıp davranmadığı, yurt içinde kullanımı sırasında kurallara aykırı davranarak (2. süreç kuralları) aracın ayniyetinde (kaporta, boya plaka, motor-şase değişikliği, trafiğe hile ile tescil gibi) değişiklik yapıp yapmadığı, aracı yurt dışına çıkarma kurallarına (3. Süreç kuralları) aykırı olarak çıkarmış gibi gösterip göstermediği ve failin savunması hususları araştırılmalıdır. (Seyfettin Çilesiz, Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu Açıklaması, 5. Baskı, ... 2018/sh. 203-205)

Yine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin istikrar kazanan uygulamalarında ve son zamanlarda da artan Kanun'un maksadı dışında gelişen olaylar karşısında araç sahibi kişinin o aracı yurt dışından getirirken başlangıçtaki kastının ve aracı sonradan alan kişinin (dosyadaki sanığımızın) kastının belirlenmesi önem arz etmektedir. Şöyle ki; Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2020/3257-2020/1941K; 2017/11192-2018/14740; 2012/984-2013/685 K. sayılı kararlarında da belirtildiği gibi kaçakçılık kanununa göre yurtdışından antrepo ve geçici depolama, geçici ithalat, dahilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimlerine göre eşya getiren kişileri, bu eşyayı gümrük işlemine tabi tutmadan serbest dolaşılma sokma fiillerinin kabahat mi veya suç mu olduğunun tespiti bakımından eşyayı, belirtilen rejimler kapsamında yurda getirirken olayın başında güttükleri amaç ve kastları önem arzetmektedir. Bu rejimler kapsamında yurda eşya getiren kişiler, başlangıçta rejim hükümlerine uygun olarak ... ve işlem yapmak amacıyla eşyayı yurda getirip de sonradan kastlarını değiştirerek kabahat oluşturan kaçakçılık fiilini işlemiş olacaklardır. Bu na karşılık belirtilen rejimler kapsamında eşyayı yurda getirirken başlangıçta bu rejimleri kullanarak gümrük işlemi yaptırmamak ve bu suretle gümrük vergisi ödemeyerek yurt içinde serbest dolaşıma eşya sokmak kastıyla yurda araç ithal ettiklerinin tespiti halinde ise fiilin, olayın işlem özelliği de gözetilerek 5607 SK'nun 3 maddesinin ilgili fıkrasındaki kaçakçılık suçunu oluşturabilecektir.

Somut olayda delil olarak yakalama tutanağı, gümrük müdürlüğünün araç giriş çıkışına ilişkin müzekkere cevapları ve en önemlisi sanık ... Sütçü'nün aşamada değişmeyen samimi beyanlarıdır. Adı geçen sanık savunmalarında özetle; 2004 yılı Mart ayında araç almak için ...'a gittiğini, galericilerin bulunduğu Bahçelievler ilçesinde araç ararken suça konu .. marka aracı gördüğünü, aracın başındaki kendini... olarak tanıtan şahsın kendisine aracı satma teklifinde bulunduğunu, yabancı plakayı gördüğü için bu aracı Türkiye de kullanamayacağını ona söylediğini, ...'nun ise belgeleri yenileteceğini, süreleri dolduğunda giriş çıkış yaparak aracın ülkede kalma sürelerini uzatacağını, hatta bu yönü ile kendisine vekalet vereceğini söylediği, bir galericinin de bu durumu teyit ettiğini, beş bin TL'sini peşin dört bin sekizyüz TL sonradan verilmek üzere toplamda dokuzbin sekizyüz TL'ye denk gelen ABD doları üzerinden anlaştıklarını, aracı bir süre kullandığını, daha sonra kalma süresi bitmesine rağmen ...'ya ulaşamadığını, aracın üzerindeki ... plakaya sahip aracında kendisinde olduğunu, arızalandığı için bu plakayı suça konu araçta kullandığını belirtmiştir. Yani sanık ... aracın ... isimli kişi tarafından turistlik amaçla değil satılmak üzere yurt dışından getirildiğini bilmektedir. Böyle bir aracın ikinci el olduğu için kişiler tarafından doğrudan ithali mümkün değildir. Keza sanık da açıkça bu aracı Türkiye'de kullanamayacağını söylemiştir. Bu durumda sanığa isnat edilen 5607 sayılı Kanun'undaki suç kasıtla işlenen suçlardan olduğundan, TCK 21/1. maddesine tanımlanan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile daireler tarafından kabul edilen durum itibari ile suçun kanundaki unsurlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendirilen kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak hususları birlikte değerlendirildiğinde daha açık ifade ile failin olay öncesi, sırası ve sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmektedir. Henüz açıklandığı üzere sanık ...'ta araç sahibi ...'nun daha önce de bu işleri yaptığını söyleyip aracı ona satmak istemesi, pazarlık yapması itibari ile 5607 sayılı Kanun anlamında gümrük işlemlerine tabi tutulması gereken aracı bu eksiklerine rağmen satın almıştır. Sanık ...'ın bu aracın yurt dışından getirilmesi sırasında ... ile birlikte hareket ettiği konusunda dosyada delil yoktur ve fakat aynı Kanun'un 3/5 maddesi anlamında gümrük kaçağı olduğunu bildiği eşyayı satın alıp nakletmesi ve kullanması ayrı bir müstakil suç olarak değerlendirilmesi gerekir.