muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3150, Karar No: 2013/15806, Tarih: 26.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/3150 E.  ,  2013/15806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan icra takibinde borçlu R.K'ın 3. kişi Erko İnşaat Tic. Ve Turizm Ltd. Şti.deki payının haczine karar verilmesi üzerine, adı geçen 3.kişinin icra müdürlüğü işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece,  istemin kabulüne karar verildiği  anlaşılmıştır.

6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesine göre, limited şirketlerde ortaklardan birinin kişisel alacaklısı, şirket devam ettiği sürece haklarını borçlu şirket ortağının şahsi mallarından, şirket bilançosu gereği o ortağa düşen kar payından ve şirket fesholunmuş ise tasfiye payından alabilir. 6762 Sayılı TTK'nun 522 ve 523.maddelerinde limited şirketlerde cebri icraya ilişkin koşullar düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler karşısında limited şirketlerde ortağın şahsi borcundan dolayı, ortaklık payının doğrudan haczi mümkün olmayıp, sadece ortağın kar payı, masraf ve avans alacağı veya tasfiye halinde, tasfiye bakiyesine katılma hakkı haczedilebilir. 6762 Sayılı TTK'nun 522.maddesinde alacaklıya tanınan borçlu ortağın limited şirketteki hissesini haciz hakkı, satış isteme hakkından yoksundur. Zira, limited şirketlerde pay kural olarak bölünmez. Ancak, bunun istisnası devir veya miras yolu ile intikalde mümkün olup, pay önce bölünür, sonra devir veya intikal edilir. Ayrıca pay kavramı ortaklık hak ve yükümlülüklerinin tamamını ifade eder.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 133.maddesi 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinden farklı bir düzenlemeye yer vermiştir. Bu düzenlemeye göre, sermaye şirketlerinde alacaklılar, alacaklarını, o ortağa düşen kâr veya tasfiye payından almak yanında, borçlularına ait olan, senede bağlanmış veya bağlanmamış payların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun taşınırlara ilişkin hükümleri uyarınca haczedilmesini ve paraya çevrilmesini isteyebilirler. Haciz, istek üzerine, pay defterine işlenir.

Bunun dışında, alacaklılar, tüm ticaret şirketlerinde alacaklarını, ortağın şirketten olan diğer alacaklarından da alabilme ve bunun için haciz yaptırabilme yetkisini de haizdir.

Yapılan bu değişiklik sonucu, sermaye şirketi olan limited şirketlerde ortaklardan birinin kişisel alacaklısına, 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinin aksine, ortağın ortaklık

payının haczini ve paraya çevrilmesini isteme hakkı tanınmıştır.

Bunun dışında, alacaklılar, tüm ticaret şirketlerinde alacaklarını, ortağın şirketten olan diğer alacaklarından da alabilme ve bunun için haciz yaptırabilme yetkisini de haizdir.

Yapılan bu değişiklik sonucu, sermaye şirketi olan limited şirketlerde ortaklardan birinin kişisel alacaklısına, 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinin aksine, ortağın ortaklık

payının haczini ve paraya çevrilmesini isteme hakkı tanınmıştır.

Sözkonusu değişiklik madde gerekçesinde; “6762 Sayılı kanundaki sermayesi paylara bölünmüş şirketlerle anonim şirketlere ve hisse senetlerine özgülenmiş bulunan ikinci fıkra “sermaye şirketleri”ibaresi kullanılarak limited şirketleri ve senede bağlanmamış payları da kapsayacak tarzda genişletilmiştir. Haczedilecek ve paraya çevrilecek payın anonim, limited ve paylı komandit şirkete ait bulunması veya senede bağlanmış olup olmaması, herhangi bir hüküm farkı yaratmaz.”şeklinde açıklanmıştır.

Madde gerekçesinin devamında da belirtildiği üzere, hükmün diğer bir yeniliği, haczin ve paraya çevrilmenin hangi hükümlere göre yapılabileceğinin açıklığa kavuşturulmasıdır. 6102 sayılı TTK.nun 133/2.maddesi gereğince, limited şirketlerde borçlu ortağın payı İcra İflas Kanununun taşınırlara ilişkin hükümlerine göre haczedilecektir. Bu durumda, icra müdürlüğü, alacaklı tarafından borçlunun üçüncü kişi limited şirketteki hissesinin haczi istendiğinde, borçlunun hisse hakları şirkete haciz yazısı tebliğ olunarak haczedilebileceği gibi icra memuru mahalline (şirket merkezine) bizzat giderek, haczi şirkete tebliğ etmek ve pay defterine işlenmesini sağlamak suretiyle bu hususu tutanakla tespit ederek çıplak pay haczini yapabilir.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir husus da şudur:

6102 Sayılı TTK.nun 593/2.maddesinde getirilen bir diğer yenilikle limited şirketlerde, esas sermaye payının, ispat aracı olan bir senede veya nama yazılı senede bağlanabilmesine imkan tanınmıştır. Madde gerekçesinde, esas sermaye payını içeren nama yazılı senet çıkarılmasının, paya devir ve dolayısıyla dolaşım kolaylığı sağlamayacağı, 595 ve devamı hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş ve bu olanağın, limited şirket esas sermaye payını, anonim şirket payına dönüştürmeyeceği ve yaklaştırmayacağı, sadece ispatı ile gereğinde -limited şirkete ilişkin hükümler çerçevesinde- payın devrinde bazı kolaylıklar sağlayabileceği belirtilmiştir.

O halde, limited şirketlerde pay senetleri birer ispat vasıtası niteliğinde olup, pay senedinin teslimi ile ortaklık hakkı devir ve temlik edilemez ve yine aynı nedenle bu haklar üzerine rehin ve haciz konulamaz. Pay senetlerinin kazanılması ile sermaye payı devralınmış olmaz. Esas sermaye payının devredilebilmesi 6102 Sayılı TTK.nun 595 ve 596.maddesi hükümleri şartlarında mümkündür.

O halde, limited şirketlerde pay senetleri birer ispat vasıtası niteliğinde olup, pay senedinin teslimi ile ortaklık hakkı devir ve temlik edilemez ve yine aynı nedenle bu haklar üzerine rehin ve haciz konulamaz. Pay senetlerinin kazanılması ile sermaye payı devralınmış olmaz. Esas sermaye payının devredilebilmesi 6102 Sayılı TTK.nun 595 ve 596.maddesi hükümleri şartlarında mümkündür.

Buna göre pay senedinin teslimi ortaklık hakkının devrini sağlamadığından, pay senedinin haczedilmesi borçlunun, limited şirketteki ortaklık payının  haczedildiği sonucunu doğurmaz. Yukarıda da belirtildiği üzere, ortaklık payı, limited şirkete haciz yazısının tebliği ile haczedilebileceği gibi icra memurunun mahalline (şirket merkezine) bizzat giderek, haczi şirkete tebliğ etmek ve pay defterine işlenmesini sağlamak suretiyle bu hususu tutanakla tespit ederek pay haczini yapması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olaya gelince;

Alacaklı tarafından 09/08/2012 tarihinde borçlunun şikayetçi şirketteki hissesinin haczinin istendiği, icra müdürlüğünce haciz istemi kabul edilerek  şirkete haciz yazısı gönderildiği ve haciz yazısının aynı tarihte tebliğ edildiği görülmektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere haciz tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK.nun 133/2.maddesi gereğince, borçlunun limited şirketteki ortaklık payının haczi mümkün olup, mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde “Türk Milleti Adına” ibaresinin yazılması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı ve borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6651, Karar No: 2019/928, Tarih: 16.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6651 E.  ,  2019/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 09/07/2014 tarihli, 2013/24691 E., 2014/19649 K. sayılı ilamıyla bozulan 03/05/2012 tarihli hükümde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldığı halde, bozmadan sonra kurulan hükümde yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14193, Karar No: 2012/29773, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14193 E.  ,  2012/29773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toki ile İzmir-... Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 4.504 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece 2012/14193-29773

davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 10.7.2007 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3588, Karar No: 2010/5566, Tarih: 06.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3588 E.  ,  2010/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 14.4.2009 gün ve 2009/1386-1229 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi katılan davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 126 ada 10 parsel sayılı taşınmaz davalılar ... ve paydaşları adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın “..., ... Paşa Vakfiyesi” sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Hazine taşınmazın davalılar adına kadastroca oluşturulan tapu kaydının iptali ve yaylak olarak sınırlandırılması istemi ile davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Hükmün davacı ... tarafından temyizi üzerine dairemizin 14.4.2009 tarihli ilamı ile taşınmaz yaylak niteliği ile sınırlandırılmış olduğu halde yararlanma hakkına sahip olan, taşınmazın bulunduğu belde ya da köy tüzel kişiliği davaya dahil edilmek suretiyle taraf koşulunun oluşturulmaması nedeniyle usulden yapılan bozmaya karşı, katılan davacı ... süresi içerisinde karar düzeltme inceleme isteğinde bulunmuştur.

Dava dosyası incelendiğinde dava konusu taşınmazın ... adına tespit edildiği ... ve arkadaşları tarafından kadastro mahkemesine açılan davanın kabul edilerek taşınmazın ... ve paydaşları adına payları oranında tapuya tesciline karar verildiği, verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, anılan davada hazinenin taraf olmadığı dikkate alındığında katılan davacı hazinenin karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin yanılgıya dayalı 14.4.2009 gün 2009/1386-1229 E.K. sayılı BOZMA İLAMININ ORTADAN KALDIRILMASINA,

Dava konusu taşınmazın Kızıldağ Yaylası olarak bilinen ve memleket haritasında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebi ile yapılan yargılamada taşınmazın Hukuk Genel Kurulu’nun 29.5.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği sabittir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylağın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, sınırlarının daraltılması mümkün değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davacı ... Müdürlüğünün davasının reddi ile katılan davacı hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yukarda açıklanan nedenler ve hükümde gösterilen gerekçelere göre davacı ... ile davalılar ... ve ...’nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 28.11.2006 tarih 2004/648-2006/680 E.K. sayılı hükmünün ONANMASINA, peşin alınan 13,10 TL ilam harcının mahsubu ile geriye kalan 4,05’er TL harcın davacı ... ile davalılar ... ve ...’den alınmasına, 06.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8872, Karar No: 2015/1698, Tarih: 02.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8872 E.  ,  2015/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Şikayetçi : Kültür ve Turizm Bakanlığı

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 53/1, 54, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'nı temsile yetkili olan .... İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne 18/02/2014 tarihinde tebliğ olunan kararın 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince 25/02/2014 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 28/02/2014 tarihinde temyiz edildiği, hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca şikayetçi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kelkit İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan Kelkit ilçesi, .... köyüne giden kolluk görevlilerince, özel mülkiyete ait olan 117 ada, 4 sayılı parselde, sanık ... ile mahkumiyetlerine karar verilip haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar .... ve ...'in kazma ve kürekle izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede sanıkların 4,5 metre uzunluğunda ve 2,9 metre genişliğinde kazı yaptıklarının tespit edildiği, bunun üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanıklar verdikleri ifadelerde, olay yerinde kazı yapmaya karar verdiklerini ve kazı yaptıkları esnada kolluk görevlilerince yakalandıklarını beyan ettikleri, tüm dosya kapsamından mahkumiyet hükmü temyiz incelemesine gelen sanık ...'in, haklarındaki kararlar temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde, sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli yerlerden olmayan bölgede, kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığı ve eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11239, Karar No: 2011/2990, Tarih: 08.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/11239 E.  ,  2011/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını resen dikkate alarak yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalılar avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine,fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, hükme dayanak kılınan kusur raporuna göre, davalı işveren şirketin %55, davalı Kaan Yılmaz’ın %5 oranında kusurlu sayılmasına ilişkin Mahkeme kabulü yerinde görülmüştür.

Diğer taraftan, hükme dayanak kılınan kusur raporuna göre, davalı işveren şirketin %55, davalı Kaan Yılmaz’ın %5 oranında kusurlu sayılmasına ilişkin Mahkeme kabulü yerinde görülmüştür.

Ancak, %50 isteme göre 5928,80 TL ilk peşin değerli gelir ile, 696,56 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 111,21 TL tedavi gideri toplam 6.736,37 TL’nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, artışlar da dikkate alınarak, ayrıca, ilk peşin değerli gelir ve masraf yönünden gerek %50 istem, gerekse, %60 kusur karşılığı tutarlar gözetilmeksizin, toplam 18.095,99 TL’nin tahsiline hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (3) no’lu bende kadar olan kısmının tamamen silinerek yerine “1-Davanın kısmen kabulü ile 5.928,80 TL ilk peşin değerli gelir, 696,56 TL geçici işgöremezlik ödeneği ve 111,21 TL tedavi giderinden oluşan toplam 6.736,37 TL Kurum zararının gelirler yönünden onay tarihinden, masraflar yönünden sarf ve ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma verilmesine, 2-Kusur karşılığı ilk peşin değerli gelir ile geçici işgöremezlik ödeneği ve tedavi giderinden oluşan kusur farkı alacak yönünden fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına” hükümlerinin yazılmasına, (3) no’lu bentte yer alan “993.00” rakamlarının silinerek, yerine, “379,58” rakamlarının yazılmasına, (4) no’lu bentte yer alan “2.171.00” rakamlarının silinerek, yerine, “808,36” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.03.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20987, Karar No: 2013/4676, Tarih: 20.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/20987 E.  ,  2013/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeleri nedeniyle davaya katılma hakkı bulunan, soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde sanıktan şikayetçi olduklarını belirten ancak 05.07.2007 tarihli celsede davaya katılma hususunda beyanları alınmayan müştekiler ..., ... ve ...'ya, temyiz iradelerinin belirlenmesi bakımından yokluklarında verilen gerekçeli kararın tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin, eksik işlemler tamamlandığında Yargıtay'a geri çevrilmek üzere, karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.