muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11287, Karar No: 2024/3605, Tarih: 02.04.2024

II. CEVAP

1.Davalılar vekili asıl dava yönünden cevap dilekçesinde özetle; husumet, derdestlik, yetki, ehliyet, görev, zamanaşımı, dava şartı yokluğu itirazları olduğunu, davacının müvekkil şirketin işçisi olmadığını, bu sebeple davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının müvekkil şirket çalışanı olmayıp müvekkil şirket nezdinde geçirmiş olduğu hiçbir iş kazası olmadığını bu sebeple davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalılar vekili birleşen davalar yönünden cevap dilekçesinde özetle; husumet, derdestlik, yetki, ehliyet, görev, zamanaşımı, dava şartı yokluğu itirazları olduğunu, davacının her ne kadar davasını belirsiz dava olarak ikame etmişse de; bu hususun 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesine açıkça aykırı olduğunu, davacının uğradığını iddia ettiği maddi zararın tespit edilebilir nitelikte olduğunu, bu kapsamda eksik yatırılan harcın 1 haftalık kesin süre içinde ikame edilmesini, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini, davacının, 15.12.2015 tarihinde yaşanan olayın iş kazası olması hususuna itiraz ederek, olay karşı yanın kendisine yapılan uyarıya rağmen -buzlu havada demir malzemeye basmak istemesi ve doğal olarak ayağının kayması- sonucu oluştuğundan iş kazası niteliğinde olmadığını, müvekkil şirketin tüm işçilerine iş güvenliği eğitimi ve koruyucu malzemeler verdiğini, davacının da hem eğitim hem de koruyucu malzemeleri aldığına dair kendi imzasını taşıyan işyeri belgeleri mevcut olduğunu, işyeri ekipmanı-aracı vs. tümünü kurallara uygun şekilde kullanmak zorunda olduğunu, işçinin uyması gereken kuralları ihlal ettiğini, kaza günü işbaşı yapmadan evvel işyeri yetkilileri çalışanların tamamını "don olaylarının olduğu, yüksek ve kaygan yerlere çıkılmaması gerektiği" yönünde ikaz ettiklerini, Jandarma olay yeri tutanağında bu hususta gerekli tedbirlerin alındığının belirtildiğini, davacının acil ve rutin bir işi olmamasına rağmen, sadece kendi isteğiyle ve hiçbir talimat almaksızn -tankın üstünde bulunan vanaların kontrolünü yapmak için, hiçbir gereklilik olmamasına rağmen, buzlu havada merdivenlerden çıkarken bastığı borunun don olmasından dolayı ayağı kaymış- ve düştüğünü, bu husus davacının birebir kendi verdiği ifadesi olduğunu, davacının amirlerin emrine de karşı gelerek yukarı çıktığını ve kendi dikkatsziliği sonucu kaza geçirdiğini, davacı ifade tutanaklarında tamamen kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucu meydana geldiğini, olayda kimsenin kusuru olmadığını da açıkça kabul ettiğini, davacının tüm tedavi giderlerini üstlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile asıl dava yönünden davanın reddine, Ankara 7. İş Mahkemesinin 2019/83 E. sayılı dosyası ve Ankara 47. İş Mahkemesi 2021/1218 E. sayılı dosyaları yönünden davanın kabulü ile 199.510,03 TL maddi tazminatın kaza tarihi 15.12.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, Ankara 1. İş Mahkemesi 2021/103 E. dosyası yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı ...’nın uğradığı elem ve ıstırap sonucu doğan manevi zararı nedeniyle 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 15.12.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, davacı ...’nın uğradığı elem ve ıstırap sonucu doğan manevi zararı nedeniyle 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 15.12.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ile davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle,davacılar için hüküm altına alınan manevi tazminatın az olduğunu, maddi tazminat yönünden hesaplamalarda meydana gelecek değişiklilerden dolayı fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu, davacıların ayrı ayrı davacı olmalarına rağmen manevi tazminat yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle, davacıya verilen bir görev olmadığını, işi olmadığı halde kazanın meydana geldiği bölgeye yöneldiğini, meydana gelen kazada müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini illiyet bağının kesildiğini, maluliyet oranları arasında çelişki bulunduğunu, davacıya yapılan ödemelerin mahsup edilmediğini, tazminata ilişkin bilirkişi raporları arasında çelişki olduğunu bunun giderilmediğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını iki kez ıslahının mümkün olmadığını, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen taraflarına maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK inceleme raporu ve dosyada aldırılan kusur raporları birbiri ile uyumlu olup iş güvenliği için düşme tehlikesi olan yerlerde gerekli önlemleri almadığı, vanaların bulunduğu yere güvenli şekilde ulaşımı sağlamadığı için atfedilen kusurun oluşa uygun olduğunun anlaşıldığı, maluliyet (YSK) raporunun 05.02.2020 tarihinde davalı tarafa tebliğ edilip süresinde itirazda bulunulmadığından maluliyete ilişkin davalı istinafının isabetli olmadığı, davalı işverenin kazada %80 kusurlu olduğu, hükme esas alınan rapor ve ek raporda kusur %20 yazsa da SGK tarafından bağlanan gelirin ilk PSD'si ve yapılan geçici iş göremezlik ödemesinin %80'i mahsup edilerek hesaplama yapıldığının anlaşıldığı, maaş olarak yapılan ödemelerin tazminattan mahsup edilmemesinin isabetli olmadığı, kaza tarihi, kusur durumu, tedavi süreci, oluşan kalıcı maluliyet, düşme nedeniyle davacıda oluşan çok sayıda kırık dikkate alındığında hüküm altına alınan manevi tazminatların hakkaniyete uygun olduğu, davacılar aynı vekille temsil edildiğinden manevi tazminat yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesinin emsal kararlarla uyumlu olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/(1) b)1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ile davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanun'un 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3. Değerlendirme

1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla davacılar ile davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekillerinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacılar ile davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekillerinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu hususları da dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacılar ile davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Davacılar ile davalılar .... Türkiye Ankara Şubesi ve Tek Tıbbi Atık Taşıma ve Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekillerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililerden alınmasına,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17121, Karar No: 2022/13667, Tarih: 21.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17121 E.  ,  2022/13667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 35. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6453, Karar No: 2010/7136, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6453 E.  ,  2010/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, dava konusu bağımsız bölümler yönünden davacı kooperatife satış yetkisi verilmesi istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı yüklenici kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 18.08.1995 günlü Samsun 3. Noterliği’nce düzenleme şeklinde yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davacı kooperatif yüklenici, davalı ... ile sözleşmede imzası bulunan dava dışı diğer kişiler arsa sahibidir. Davacı kooperatif vekili, müvekkili kooperatifin diğer dört arsa sahibiyle sorunlarını hallettiğini, davalı ...’ün adına kayıtlı bağımsız bölümler yönünden satış yetkisi vermediğini belirterek, satış yetkisi verilmesi istemiyle bu davayı açmıştır.

Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesinde inşaatın anahtar teslimi suretiyle bitirileceği kabul edilmiştir. “Anahtar teslimi” ibaresi iskân ruhsatının alınmasını da içerir. Sözleşmenin 12. maddesinde “kooperatife kalan dairelerin tapu devir işlemleri, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümler tamamlanıp tesliminden sonra yapılacaktır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Dosyada bulunan 24.12.2002 tarihli noter teslim zaptından arsa sahiplerinin kendilerine ait 296 ada 4 parsel üzerindeki F blokta bulunan 14 adet bağımsız bölümün anahtarını teslim aldıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde bulunan Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/946 E.-2005/72 K. sayılı dava dosyasıyla, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/224 E.-2004/921 K. sayılı dava dosyalarının incelenmesinden, davalı dahil tüm arsa sahiplerinin gecikme tazminatı ve ayıplı işlerin giderilme bedeli isteklerinin karar altına alındığı, bu dosyaların kararlarının kesinleştiği belirlenmiştir.

Davalıyla diğer arsa sahiplerinin ve yüklenici kooperatifin imzaladığı 18.08.1995 tarihli sözleşmede iskân ruhsatı alma yükümlülüğünün davacı kooperatifte olduğu tartışmasızdır. Davacı kooperatifin iskân ruhsatını almadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kooperatif diğer arsa sahipleriyle anlaşmış olsa dahi, davalı arsa sahibi iskân ruhsatı alınana kadar yeterli sayıda bağımsız bölümün satış yetkisini davacı kooperatife vermemekte haklıdır. Ancak, davalı arsa sahibinin adına kayıtlı ve davacı kooperatife ait olduğu uyuşmazlık konusu olmayan bağımsız bölümlerin tamamının satış yetkisini vermemesi, noter teslim tutanağıyla kendilerine ait bağımsız bölümleri teslim almış olmaları da dikkate alındığında, iyiniyet kurallarıyla bağdaşmaz. Mahkemece bu şekilde değerlendirme yapılıp, hüküm oluşturulması gerekirken, davacı kooperatifin davasının tamamen reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; iskân ruhsatının alınmamış olması dikkate alınarak, bu iş için yeterli sayıda bağımsız bölüm yönünden satış yetkisi verilmesi isteminin reddedilmesinden, kalan dava konusu bağımsız bölümler yönünden satış yetkisi verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın temyiz eden davacı kooperatif yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31612, Karar No: 2013/4302, Tarih: 27.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31612 E.  ,  2013/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan firmada özel güvenlik görevlisi olarak çalışan ve olay tarihinde diğer bir kısım çalışanla birlikte gece vardiyasında görev alan sanığın saat 04:00 sularında hamile olan eşinin rahatsızlandığından bahisle kendisini almaya gelen bir otomobille firmadan ayrıldığı, aynı gece bahse konu firmanın bina vasfında bulunan hangarının arka kapı kilidi kırılarak 2.000 TL değerinde olduğu belirtilen hurda malzemenin hırsızlandığının anlaşıldığı olayda; sanığın “ifade sahibi” sıfatıyla alınan 07.01.2008 tarihli kolluk ifadesinde eşi hamile olduğu için evden telefon gelmesi üzerine durumu arkadaşlarına bildirerek ... Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesine gittiğini belirtmesine karşın, aynı tarihte bu kez “şüpheli” sıfatıyla alınan kolluk ifadesinde eşinin rahatsız olduğuna dair aldığı telefon üzerine otomobille kendisini almaya gelen yakınlarınca eve bırakıldığını ancak eşini hastaneye götürmediğini beyan ettiği, sanığın aynı ifadesinin devamında bu kez, önceki ifadesinde eşini hastaneye götürdüğünü söylerken yalan söylediğini, eve gitmesindeki amacının istirahat etmek olduğunu belirttiği ancak sanığın eşi olan tanık ...'ın 07.01.2008 tarihli kolluk ifadesinde sanığın saat 06:00 sularında kendisini telefonla arayarak nöbeti devralacak iş arkadaşının gecikecek olması dolayısıyla eve geç kalacağını söylediğini, sanığın saat 09:45 sularında eve gelmesini müteakip üzerini değiştirip tekrar işe gideceğinden bahisle evden ayrıldığını belirttiği, görüldüğü üzere sanığın ilk ifadesinde eşini hastaneye götürdüğü yönündeki anlatımının doğru olmadığı sonraki ifadesinde kendisince kabul edildiği gibi, eve istirahat etmek için gittiği yönündeki anlatımının da sanığın eşi olan tanık ...'un anlatımı ile yalanlandığı, sanığın sözü edilen kaçamaklı anlatımlarının yanı sıra, aynı işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalışan tanık ...'in, saat 23:30 sularında oturdukları kulübede bulunan anahtar dolabındaki otopark anahtarının yerinde olmadığını, saat 06:30 sularında baktığında ise bahse konu otopark anahtarının anahtar dolabındaki yerine bırakılmış olduğunu fark ettiği yönündeki anlatımı, hırsızlanan hurda malzemenin bulunduğu yerde boş un çuvallarının bulunduğunun belirtilmiş olmasına göre; tanıklar ... ve ...'ın 04:00 sularında işyerinden ayrılan sanığın pantolonunun ve montunun üzerinde beyaz toz kütlesi olduğunu gördükleri yönündeki anlatımları, tanık ...'ın sanığı üzerindeki toz birikintisi nedeniyle uyarması ve bunun nedenini sorması üzerine sanığın bir şey söylemeden pantolonunu ve montunu eliyle silkeleyerek temizlemesi ve sanık ...'ın, sanığın tedirgin tavırlar sergilediği yönündeki ifadesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.