muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2412, Karar No: 2022/2912, Tarih: 08.03.2022

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Toplu İş Sözleşmesine göre nakdi yemek yardımı alacağının mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, ilgili dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinin c bendinde harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceğini, müvekkilinin harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gitmesine rağmen tarafına ödeme yapılmadığını ileri sürerek yemek yardımı alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı vekili ise, toplu iş sözleşmesinin 66 maddesinin c bendinin önceki bentlerin de dikkate alınarak yorumlanması gerektiğini, geçici görevlendirilen yerde yemek ihtiyacının ayni olarak karşılanması halinde uygulanmayacağını savunmuştur.

İşyerinde uygulanmakta olan Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinde konuyla ilgili olarak;

“a.İşverence işçi sayısı 50'yi aşan işyerlerinde aşağıdaki esaslara ve Tabldot Yönergesine göre işyerinde hazırlatılarak işçilerin yalnız kendilerinin yemesi maksadı ile bir öğün yemek verilir.

Ancak, işçi mevcudu 50'den fazla olmasına rağmen vardiyalı çalışma veya işçilerden bir kısmının sürekli olarak işyeri dışında çalışması nedeniyle tabldot yiyecek işçi miktarı 50'nin altında olan veya işyeri üniteleri yemek paydosunda işçileri bir araya getiremeyecek derecede uzak olan işyerlerinde tabldot çıkarılmayabilir.

İşveren aynı garnizon içerisinde birbirlerine yakın ve yemeğin işçilere veya işçilerin tabldot çıkarılan işyerine taşınması güç olmayan birden fazla işyerinde (işyerlerinin bağlı oldukları Kuvvet Komutanlıkları ayrı olsa bile) toplam işçi sayısı elliyi aşıyorsa,

(1) Bu işyerlerinden birinde mevcut bir tabldot varsa tabldot çıkarılmayan işyerlerinin mevcut tabldottan yararlandırılması,

(2) Mevcut bir tabldot yoksa, bu işyerlerinden birinde ortaklaşa tabldot çıkarılması hususunda her türlü önlemi alır.

(1) Bu işyerlerinden birinde mevcut bir tabldot varsa tabldot çıkarılmayan işyerlerinin mevcut tabldottan yararlandırılması,

(2) Mevcut bir tabldot yoksa, bu işyerlerinden birinde ortaklaşa tabldot çıkarılması hususunda her türlü önlemi alır.

Tabldot çıkarılan işyerlerinde kazana girecek erzak ve ekmek karşılığı olarak günlük yoklamaya göre, puantaja girecek işçilere normal her bir çalışma günü üzerinden bu sözleşmenin birinci yılında 9,26 TL tahakkuk ettirilerek tabldot heyetlerine verilir.

Bu yardım toplu iş sözleşmesinin ikinci yılının birinci ve ikinci altı aylarında ücret zammı oranında ve ücretin zamlandığı tarih itibarıyla artırılacaktır.

Ancak, askeri işyerlerinde bulunan askeri personele verilen günlük besin tutarlarındaki değişmeler nedeniyle ve yalnızca tabldot heyetlerine ödenmek kaydıyla, sözleşmenin birinci ve ikinci yılları içinde yukarıdaki belirtilen miktarları aşmamak şartıyla artırım yapma yetkisi işverene aittir. Bu artırım bütün işyerlerinde (Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı işyerleri dahil) aynı anda ve aynı miktarda uygulanır. (Bakan yetkisi ile ödenen fark, kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmaz).

Yemeğin hazırlanması, pişirilmesi ve yedirilmesi sırasında gerekli taşıma, yakıt, temizlik vs. malzeme giderleri işverence karşılanır. Ancak, acil hallerde tabldotla ilgili zorunlu harcamalar yemeğin kalitesini düşürmemek kaydıyla tabldot başkanının teklifi ve işveren vekilinin onayı ile tabldot faiz gelirlerinden karşılanabilir. Bu hallerde yapılacak harcama 1.000 TL'yi geçemez.

Tabldot faiz gelirlerinin yüksek olduğu işyerlerinde tarafların mutabakatı ile bu faiz gelirlerinden işçi lehine sosyal amaçlı harcama yapılabilir.

b.İşyeri işçi sayısı 50'yi aşmayan veya a fikrasında belirtilen nedenlerle tabldot çıkarılmayan işyerlerinde çalışan işçilere, harcıraha hak kazanmayacak şekilde geçici göreve gönderilen işçilere, tabldot çıkarılan işyerlerinde yılda bir ayı geçmemek üzere oruç tutan veya doktor raporuyla yemek yemeyen işçilere bu maddenin a bendinde belirlenen (Bakan yetkisi hariç) yemek yardımı nakit olarak ödenir.

c.Harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımı 2,5 kat olarak nakden ödenir…” hükümleri bulunmaktadır.

Söz konusu hükümlerin birlikte yorumlanması sonucunda; “Yemek yardımı” başlıklı 66. maddenin a bendinde, yemek yardımının ayni olarak sağlanmasının koşulları düzenlenmiş olup, işyerinde çalışan işçi sayısının esas alındığı (50 işçi) ve anılan maddenin bütün fıkraları dikkate alındığında kural olarak yemek yardımının ayni olarak sağlanması olduğu anlaşılmaktadır. Yemek yardımının hangi hallerde nakdi olarak yapılması gerektiği ise aynı maddenin b bendinde belirtilmiş olup, b bendinde nakdi ödemeye ilişkin istisna kapsamında sayılan işçiler arasında davacı gibi harcırahlı işçilerin bulunmadığı görülmektedir.

Hâl böyle olunca anılan maddenin c bendinde her ne kadar harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakten ödeneceği belirtilmişse de, söz konusu bendin, a ve b bendinden ayrı olarak düşünülmesi mümkün değildir. Zira a ve b bentleri genel kuralı ve istisnasını ortaya koymuş olup, davalı işyerinde yemek yardımının ayni olarak sağlanması kuralı ve bu kuralın istisnaları ayrıca ve açıkça belirtildiğinden c bendinde harcırahlı olarak yurt içinde geçici görevlendirilenlerden yemek yardımını ayni olarak sağlayanların ayrıca nakten ödemeden faydalanamayacağı sonucuna varmak gereklidir. Öte yandan c bendinde yemeğin ayni olarak sağlanmasına rağmen ayrıca ve açıkça 2,5 kat olarak nakten ödeneceği de belirtilmemiştir. Bu itibarla davacının harcırahlı olarak geçici görevli olduğu dönemde ayni olarak (kazandan beslenme/kazandan yararlanma) yemek yardımından faydalandığı takdirde toplu iş sözleşmesinin 66/c bendinden yararlanamayacağı ancak yemek yardımının ayni olarak sağlanmadığı takdirde söz konusu bendin uygulanabileceği kabul edilmelidir. Aksinin kabulü işverence yemek yardımının ayni olarak sağlanması halinde dahi işçinin ayrıca 2,5 kat nakten ödemeden de yararlanacağı anlamına gelir ki, söz konusu maddenin bu şekilde yorumlanması yerinde olmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının geçici olarak görevlendirildiği dönemler yönünden puantaj takip çizelgesi tanzim edildiği ve bu belgelerde davacının ayni yemek yardımından faydalandığına ilişkin “evet” seçeneğinin işaretli olduğu günlerin bulunduğu ve davacı imzasının da mevcut olduğu görülmektedir. Bu durumda davacının geçici olarak görevlendirildiği her dönem için ayrı ayrı tanzim edilen imzalı “puantaj takip çizelgeleri” ve dosya kapsamında mevcut geçici görevlendirmeye ilişkin diğer işveren kayıtları birlikte nazara alınarak davacının yemek yardımından ayni olarak faydalandığının sabit olduğu günler için nakdi yemek yardımı alacağının hesaplanmaması gereklidir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor almak suretiyle bu hususlar değerlendirilmeksizin karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8998, Karar No: 2010/7205, Tarih: 03.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/8998 E.  ,  2010/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/137257

MAHKEMESİ :(ANKARA) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :28/02/2008 - 64/73

SUÇ :kasten öldürme

A.. Ö..'ı kasten öldürmekten, F.. A..'i kasten, T.. C..'ı olası kastla yaralamaktan, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık S.. Ç.., işbu suçlara yardımdan sanık Y.. T..'nin yapılan yargılanmaları sonunda: S.. Ç..'in hükümlülüğüne, S.. Ç..'in T.. C..'ı yaralama, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten, Y.. T..'nin atılı suçlardan beraatlerine ilişkin (ANKARA) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/02/2008 gün ve 64/73 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık Selçuk müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar Selçuk ve Yunus'un genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz bulunmadığından, bu suçlardan verilen hükümler inceleme dışı bırakılmış ve belirtilen hükümleri de temyiz kapsamında görerek onanması yönünde görüş bildiren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-Sanık Selçuk müdafii, katılan Muzaffer vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz kapsamlarına göre; sanıklar Selçuk ve Yunus’un kasten insan öldürme, mağdur Ferhat’ı kasten yaralama, mağdur Taner’i olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden yapılan incelemede;

2-Sanık Selçuk müdafii, katılan Muzaffer vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz kapsamlarına göre; sanıklar Selçuk ve Yunus’un kasten insan öldürme, mağdur Ferhat’ı kasten yaralama, mağdur Taner’i olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre; olay yerinde ele geçen toplam dört adet 9 mm. çaplı boş kovandan üç adedinin tek bir silahtan atıldığının ve bu kovanların Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 03.11.2006 tarih ve 2006/16820 sayılı raporu ile; 19.12.2005 günü, A. A. isimli şahsın işyerinin önünde ateş edilmesi ve ızrar olayıyla ilgili ele geçirilen dört (4) adet; 15.01.2006 günü, "Görevli Memurlara Ateşli Silahla Mukavemet ve Çalıntı Oto" olayıyla ilgili olarak ele geçirilen iki (2) adet; 14.06.2006 günü "Meskun Mahalde Ateş Etme, İşyerlerine ve Otoya Kurşun İsabeti" olayıyla ilgili olarak ele geçirilen dört (4) adet; 29.06.2006 günü, Altındağ İlçe Emniyet Müdürlüğü Demir Fırka Karakol Amirliği idaresi olan .. Caddesi ile...Sokak Kavşağında ateş edilmesi sonucu mesken ve işyerine mermi çekirdeği isabet etmesi olayıyla ilgili olarak ele geçirilen oniki (12) adet; 03.08.2006 günü, Altındağ, ... Caddesi üzerinde silahla ateş etme olayıyla ilgili olarak ele geçirilen üç (3) adet; 12.08.2006 günü "Otoya Kurşun İsabeti" olayıyla ilgili olarak ele geçirilen bir (1) adet; 13.08.2006 günü, Altındağ, ...Mahallesi,.. Caddesi ile ... Sokak girişinde silahla ateş etme olayıyla ilgili ele geçirilen dokuz (9) adet; 24.08.2006 günü, Altındağ, .. Mahallesi, .. Sokak, No: 24 sayılı yer önünde meydana gelen "6136 SKM Ateşli Silahla Yaralama" olayıyla ilgili olarak ele geçirilen altı (6) adet kovan ile irtibatlı olduklarının belirtilmesi karşısında;

Belirtilen olaylar ile ilgili olarak yapılan soruşturmaların sonuçları araştırılarak, mağdur Ferhat ile sanıklar Selçuk ve Yunus’un bu olaylarla ilgileri olup olmadığı, bu olayların mağdur ve şüpheliler ile birbirlerini tanıyıp tanımadıkları hususları araştırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık Selçuk müdafii ile katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 03/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/128, Karar No: 2001/130, Tarih: 19.06.2001

Ceza Genel Kurulu 2001/4-128 E., 2001/130 K.

**Ceza Genel Kurulu 2001/4-128 E., 2001/130 K.**

**- BİR MEMURA HUZURDA GÖREVİNDEN DOLAYI HAKARET ETMEK VE ONU DÖVMEK

- SUÇ ADEDİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 266 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 269 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 271 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevli memura hakaret ve etkili eylem suçlarından sanık Yusuf'un görevli jandarma erine hakaret suçundan TCK.nun 266/1. maddesi uyarınca 2" ay hapis ve 91.260.000 lira ağır para cezasıyla, görevli jandarma erine etkili eylemde bulunmak suçundan TCK.nun 456/4 ve 271/1. maddeleri uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının toplanarak sonuçta 4 ay 20 gün hapis ve 91.260.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin (Araklı Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 16.5.2000 gün ve 15/44 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesince 17.4.2001 gün ve 3827/4434 sayı ile, "Eylem yanlış olarak nitelendirilmiş, TCK.nun 266/1, 269. maddeleri yerine iki ayrı suçtan hüküm kurulmuş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı" belirlemesine yer verilerek onanmıştır.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 6.5.2001 gün ve 103943 sayı ile;

"TCK.nun 269. maddesi, cebir, şiddet ve tehdidi hakaret suçunu ağırlaştıran bir neden sayarak bu suçu mürekkep (bileşik) suç haline getirmiştir. Burada sözü edilen cebir ve şiddet; bir hastalığı ve mutat iş güçten kalmayı gerektirmeyecek şekilde derecede, memura yönelik hakaret ve taarruzu daha da şiddetlendirmek amacını güden ve mağdurun şahsı, fizik bütünlüğü üzerinde yapılan bir hareket olarak öngörülmüştür.

Cebir ve şiddet "cismen eza vermek" veya "hastalığı mucip olmak" boyutuna varmışsa, artık ağırlaştırıcı neden olan "cebir" ve "şiddet" boyutuna aşmış olan ayrı bir etkili eylem suçu söz konusu olmaktadır.

Somut olayda sanık, jandarma eri olan mağdura sövmüş, yumrukla vurup üç gün de iyileşecek biçimde yaralamıştır.

Yerel Mahkemenin, sanığın görevli memura sövme ve müessir fiilini iki ayrı suç kabul ederek yaptığı uygulama isabetlidir.

Özel Daire eleştirisi ise iki yönüyle yasaya aykırıdır. Öncelikle, eleştiri doğrultusunda hüküm kurulması halinde verilecek ceza, mevcut uygulama ile müessir fiil ve hakaret suçları nedeniyle verilen toplam cezadan daha hafif olup, eleştirideki düşüncenin aksine sanık lehine sonuç verecektir.

Diğer yandan, Özel Dairenin aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu aykırılığın bozma nedeni yapılamadığına ilişkin kabulü, suç vasfı yönünden bu yasağın söz konusu olamayacağı yolundaki yerleşik uygulamaya da ters düşmektedir." görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire kararında yer verilen eleştirinin hükümden çıkarılarak Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

Diğer yandan, Özel Dairenin aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu aykırılığın bozma nedeni yapılamadığına ilişkin kabulü, suç vasfı yönünden bu yasağın söz konusu olamayacağı yolundaki yerleşik uygulamaya da ters düşmektedir." görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire kararında yer verilen eleştirinin hükümden çıkarılarak Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

Sanığın, karakolda görevli jandarma eri olan mağdur Muhammet'e sinkaflı küfürler edip sonra da yumruklayarak yüzünün sol tarafında ekimoz oluşturacak, iş ve gücüne engel olmayıp üç günde iyileşecek şekilde yaraladığı olayda; Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluş ve sübutta bir. uyuşmazlık bulunmayıp, çözülecek hukuki sorun sanığın eyleminin TCK.nun 266, 456/4 ve 271. maddelerine temas eden görevli memura sövme ve etkili eylem suçlarını mı yoksa TCK.nun 266 ve 269. maddelerine uyan bileşik suç niteliğindeki cebir ve şiddet kullanarak görevli memura sövme suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir.

Uygulama ve öğretide bileşik (mürekkep) suç diye adlandırılan suç tipi iki şekil arzedebilir. Birincisinde biri diğerinin unsurunu oluşturan iki suç vardır. Bu durumda her iki suçun niteliği değişmekte ve yasa koyucu bu iki suçu bir başka suç olarak tavsif etmektedir. İkinci halde ise bir suç diğerinin ağırlaştırıcı nedeni olarak düzenlenmiştir. Bu takdirde kendisinde ağırlaştırıcı neden bulunan suçun niteliği değişmemekte ve kanuni adı aynı kalmaktadır.

Bileşik suçun birinci haline yağma suçu, ikinci haline ise, bina içinde hırsızlık suçu örnek olarak gösterilebilir.

Bileşik suçun ikinci haline bir başka örnek de TCK.nun 266, 267. ve 268. maddelerinde yazılı suçların cebir şiddet ve tehditle işlenmesi halidir. Çünkü 269. madde bu suçların ortak ağırlaştırıcı nedeni olup anılan maddelerde belirtilen suçların cebir, şiddet veya tehditle işlenmesi durumunda, aslında birer basit suç olan bu suçlar, bünyesinde ağırlaştırıcı neden bulunan bileşik suç haline dönüşmektedir.

Bileşik suçun her iki halinde de unsur veya ağırlaştırıcı neden olan suç, bu niteliğini aşıp bağımsız suç haline gelmedikçe bu suçtan dolayı ayrıca ceza tayin edilemez. Ancak ağırlaştırıcı neden olma niteliğini aşıp boyutları itibariyle bağımsız suç aşamasına ulaşırsa o zaman bu suçtan da ayrıca ceza tayin edilmesi gerekir.

Kullanılan cebir ve şiddetin hangi aşamada ağırlaştırıcı neden, hangi aşamada bağımsız suç oluşturacağının belirlenebilmesi için, Yasada geçen cebir, şiddet kavramlarının açıklanması, TCK.nun 269. ve 271. maddelerindeki hukuki düzenlemelerin, doktrindeki görüşlerden de yararlanılarak ortaya konulması gereklidir.

Kullanılan cebir ve şiddetin hangi aşamada ağırlaştırıcı neden, hangi aşamada bağımsız suç oluşturacağının belirlenebilmesi için, Yasada geçen cebir, şiddet kavramlarının açıklanması, TCK.nun 269. ve 271. maddelerindeki hukuki düzenlemelerin, doktrindeki görüşlerden de yararlanılarak ortaya konulması gereklidir.

Cebir, sözlük anlamıyla, "bir şeyi yaptırmak için maddi veya manevi kuvvet kullanma" dır. Belirli bir eylemin zorla yaptırılmasıdır. Başka deyişle, cebir, tabi iradeyi, istenilen hareketi yapmaya fizik kuvvetle zorlamadır. (Cihan Erol, Cebir Kullanma Cürmü, İstanbul 1978, s. 8)

TCK.nun 269. maddesinde sözü edilen cebir ve şiddet Kaynak Yasanın 195. maddesinde "violenza" terimi ile ifade edilmiş ve "maddi cebir" anlamında (Erem Faruk, Tehdit ve Cebir Kullanma Suçu, ABD, 1952, sayı 7, s. 874), tehdit ise "manevi cebir" anlamında kullanılmıştır. (Gözübüyük, Abdullah Pulat, Türk Ceza Kanunu Şerhi, 5. bası, Cilt 2, s. 1101)

Kaynak Yasanın gerekçesinde ise, hakaret ve taarruz suçunun ağırlaştırıcı nedeni olan maddi cebrin; memurun bedenine yönelik olmaması, hürriyetinin kısıtlanması şeklinde ortaya çıkması gerektiği belirtilmektedir.

Doktrinde ise Prof. Dr. Sahir Erman; TCK.nun 269. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen cebir ve şiddetten maksat, memurun hastalığını veya alışılmış iş ve gücünden kalmasını gerektirmeyecek biçimde kendisine yöneltilen ve yapılan hakaret ve taarruzu daha da şiddetlendirmek amacını güden fiillerdir. Şayet cebir ve şiddet hastalığa neden olmak ya da cismen eza vermek boyutlarına ulaşmışsa, hakaret ve taarruz suçundan verilecek ceza 269. madde ile artırılamayacak, oluşan bağımsız etkili eylem suçundan gerçek içtima kuralları gereğince TCK.nun 456. ve 271. maddeleri ile uygulama yapılacaktır demektedir. (Erman-Özek, Kamu İdaresine Karşı İşlenen Suçlar, İstanbul 1992, s. 407)

Dr. İsmet Polatcan'da; tahkir niteliği bulunmayan cebrin 269. madde kapsamına dahil olamayacağını belirtmektedir. (Dr. ismet Polatcan, Memur ve Resmi Heyetlere Karşı Hakaret ve Sövme Cürümleri, İstanbul 1983, s. 177)

Dr. İsmet Polatcan'da; tahkir niteliği bulunmayan cebrin 269. madde kapsamına dahil olamayacağını belirtmektedir. (Dr. ismet Polatcan, Memur ve Resmi Heyetlere Karşı Hakaret ve Sövme Cürümleri, İstanbul 1983, s. 177)

Ceza Yasamızın sistematiğini incelediğimizde ise, Yasamızın 271. maddesinde, "memura cismen eza verecek veya hastalığını mucip olacak müessir fiil işleyen failler hakkında TCK.nun 456. maddesine göre verilecek cezaların belirli oranlarda arttırılmasını öngören ve Kaynak Yasada bulunmayan bir düzenlemeye yer verildiği görülmektedir. 271. madde, etkili eylem suçuna ilişkin 456. maddenin bütününe atıf yaptığından, anılan maddenin 4. fıkrasında yer alan basit etkili eylem suçunu da kapsamaktadır. Bu da göstermektedir ki Yasa Koyucumuz, "Devlet Yönetimi Aleyhine Cürümler" başlıklı fasıl içinde hem 269. hem de 271. maddelerdeki düzenlemeleri gerçekleştirmekle, memura hakaret ve taarruz suçunun ağırlaştırıcı nedeni olan maddi cebrin, memura cismen eza vermesi veya hastalığını gerektirmesi halinde basit şiddet ve cebir boyutunu aşacağını, artık bağımsız etkili eylem suçunu oluşturacağını öngörmüştür. Nitekim, bu görüş yaygın biçimde öğretide de kabul edilmiştir.

Bu görüşten hareketle, sanığın kullandığı cebir ve şiddetin ağırlaştırıcı neden mi. olduğu yoksa ayrı bir etkili eylem suçunu mu oluşturduğu belirlenirken dikkate alınması gereken ilk husus sanığın kastıdır. Kast, her olayda eylemin niteliği göz önünde tutularak takdir edilmelidir. Memurun şahsı ve fizik bütünlüğünü hedef alan bir hareket olarak TCK.nun 269. maddesinde öngörülen maddi cebrin (zor, şiddet), hakaret ve taarruzu daha da şiddetlendirmeye yönelik fiiller olması, memuru küçültmek, aşağılamak kastı ile yapılması gerekir. Aksi halde, failin kastı ve eylemin niteliğine göre başka suçlar oluşabilecektir. Örneğin cebir ve şiddetin; memurun görevine taalluk eden bir işi yaptırmaya veya yaptırmamaya yönelik olarak kullanılması durumunda TCK.nun 254., memurun görevini yerine getirdiği sırada direnmeye yönelik olması halinde 258., etkili eylem kastıyla kullanılması durumunda ise 456. maddelerindeki suçlar oluşacaktır.

Dikkatle alınması gereken ikinci husus ise, cebir ve şiddetin mağdur üzerinde yarattığı etkidir. Sanığın yönelttiği cebir ve şiddetin ayrı bir etkili eylem suçunu oluşturduğunun kabul edilebilmesi için, bu eylem nedeniyle mağdurun sağlığının bozulması, akli melekelerinde karışıklık oluşması veya cismen eza duyması gereklidir.

Bu nedenle, görevli jandarma erine huzurunda söven ve yumrukla vurarak üç günde iyileşecek biçimde yaralayan sanığın eylemleri nedeniyle görevli jandarma erine sövme suçundan TCK.nun 266/1. maddesi, görevli jandarma erine etkili eylem suçundan da TCK.nun 456/4. ve 271/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin Yerel Mahkeme hükmünü onayan Özel Daire ilamı sonucu itibariyle isabetlidir.