muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8182, Karar No: 2011/12409, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8182 E.  ,  2011/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 20.02.2001 tarihli dava dilekçesiyle ... ilçesi, ... köyü 1529 parselin (14500 m2) 1991 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında orman sınırı içine alındığını bildirerek, tapu kaydı bulunan taşınmazın orman sınırlamasının iptaline karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, taşınmazın 1982 yılında yapılan çalışmada kısmen Nilüfer Serisine ait bu köydeki Doğantepe Devlet Ormanında kaldığı ve orman kadastrosunun 28.04.1983 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle hakdüşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Orman Yasasının (1744 sayılı Yasa ile değişik) 28.04.1982 tarihinde 1 yıl süre ile ilan edilip 28.04.1983 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, orman kadastrosunun ilan edilip kesinleştiği tarihlere göre, temyize konu davanın 1 yıllık hakdüşürücü süre içinde açılmadığı, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesine eklenen "Ancak tapulu gayrimenkullerde tapu sahiplerinin 10 yıllık süre içinde dava açma hakları mahfuzdur" cümlesinin 22.05.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3373 sayılı Yasaya göre yapılan çalışmalarla ilgili olduğu, temyize konu dava ile ilgisinin bulunmadığı, kaldı ki orman kadastrosunun kesinleştiği 1983 yılından itibaren bu sürenin dahi çoktan geçirildiği belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 02.11.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13048, Karar No: 2019/3672, Tarih: 27.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13048 E.  ,  2019/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine, bir kısım davalılar...... mirasçıları ... ve ark. vekili, davacı-davalı ... mirasçıları ... ve ark. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmaz bölümleri ayrı ayrı göstedrilmek suretiyle taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 27/05/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3480, Karar No: 2011/20195, Tarih: 22.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/3480 E.  ,  2011/20195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1, TCK 59. maddesine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

Sanığın aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın kullandığı faturaların sahte olduğunu bilmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12558, Karar No: 2019/14393, Tarih: 26.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12558 E.  ,  2019/14393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının T.C. ...'na bağlı bulunan ... Devlet Hastanesi'nde 01.01.2006 tarihi ile 10.03.2014 tarihi arasında, hastanede temizlik ve teknik servis hizmetlerinde çalıştığını, davacının hastanede sürekli olarak taşeron firmalar üzerinden gösterildiğini, çok sayıda taşeron işverenliği adı altında fakat davalı T.C. ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde, hastane emrine tabi olarak aynı işi yapmak sureti ile devam ettirildiklerini, davalı ...'nın asıl işveren diğer davalı .... Medikal Tıbbi Ürünler Gıda Sağlık Temizlik Hizmetleri Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti'nin ise son alt işveren sıfatı ile işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu, davacının 10.03.2014 tarihinde emekli olmak için hizmet sözleşmesini sona erdirerek emekli olduğunu, kıdem tazminatı almaya hak kazanmasına rağmen kıdem tazminatının davacıya ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatının davalılardan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, öncelikle müvekkili Kuruma husumet yöneltilmesinin yerinde olmadığını, davacının müvekkili kurumun personeli olmadığını, bu yönüyle hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın husumet yönünden reddi ile doğru hasım ile davanın yürütülmesinin gerektiğini, davacının müvekkili kurum ile hiç sözleşme imzalamadığını, iş ilişkisine girmediğini, müvekkili kuruma ihale ile hizmet vermiş bulunan firmalar nezdinde son olarak ihaleyi alan ... Medikal Tıbbı Ürünler Gıda Sağlık ve Temizlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti'de çalıştığını, davacının ihaleyi alan şirketin işçisi olarak çalışmakta olduğunu, bu nedenle davalı tarafın ilgili yüklenici firmalar olması gerektiğini ve davanın ilgili firmalara da ihbarının gerektiğini savunarak, haksız olarak açılan davanın müvekkili Bakanlık yönünden usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, ... Kamu Hastanesi Birliği Genel Sekreterliği ( ... Devlet Hastanesi adına) ile imzalamış oldukları 10.12.2013 tarihli sözleşme ile 01.01.2014 - 31.12.2015 tarihleri arasında alt yüklenici olarak hizmet vermeye başladıklarını, davacıyı 01.01.2014 tarihinde imzaladıkları sözleşme kapsamında işbaşı yaptırdıklarını ve davacının ... Kamu Hastanesi Birliği Genel Sekreterliği adına yazmış olduğu dilekçesine istinaden 10.03.2014 tarihinde emekli olabilmesi için işten çıkış işlemi yaptıklarını, davacının Kanun ve hizmet akdinden doğan hiçbir şekilde maddi ve manevi alacağının kalmadığını, çalıştığı süre ile ilgili her türlü dava açma hakkından feragat ettiğini, çalışma süreleri içerisinde davacının fazla çalışma, genel tatil ve ulusal bayram tatillerinde çalışmadığını, çalışmadığı için de herhangi bir ücret ödenmediğini, 11.02.2014 tarihli izin dilekçesi ile 20 gün izin kullandığını, herhangi bir yıllık izin alacağının olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde herhangi bir hak ve alacağının olmadığını, davacının tüm çalışma dönemlerine ilişkin kanuni sorumluluğun asıl işveren T.C. ...' ında olduğunu ayrıca zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı iş akdini yaşlılık aylığı bağlanarak emekli olduğu için kendisi feshetmiş olup, bu fesih şeklinde kıdem tazminatı için faiz başlangıcı SGK' dan alınan ilgili belgenin işverene verilmesi halinde işverene verildiği tarih verilmemesi halinde ise dava tarihidir. Somut olay bakımından söz konusu belgenin işverene verildiğine dair veri bulunmadığından kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve davalı bakanlık harçtan muaf olduğu halde aleyhine harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki "...fesih tarihi olan 10.03.2014 tarihinden itibaren..." sözcükleri ile tarihin hükümden silinerek yerine "... dava tarihi olan 19.02.2015 tarihinden..." sözcükleri ile tarihin yazılmasına,Hüküm kısmının harç ve yargılama giderlerine ilişkin,

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki "...fesih tarihi olan 10.03.2014 tarihinden itibaren..." sözcükleri ile tarihin hükümden silinerek yerine "... dava tarihi olan 19.02.2015 tarihinden..." sözcükleri ile tarihin yazılmasına,Hüküm kısmının harç ve yargılama giderlerine ilişkin,

"Alınması gerekli olan karar harcı 688,56 TL olup, daha önceden peşin harç 85,39 TL, ıslah harcı: 87,00 TL olmak üzere toplam 172,39 TL alınmış olmakla, kalan 516,17 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak alınarak hazineye gelir yazılmasına,

Davacı tarafından peşin ödenen 172,39 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından yapılan başvurma harcı: 27,70 TL, 20 tebligat gideri:185,00 TL, müzekkere gideri:16,00 TL, bilirkişi ücreti: 300.00 TL, dosya gidiş dönüş posta ücreti ve havale gideri: 41,00 TL olmak üzere toplam 569,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki paragraflarının hükümden çıkarılarak yerlerine;

" T.C. ... harçtan uaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 688,56 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 85,39 TL. peşin harç ile 87,00 TL. ıslah harcı toplamı 172,39 TL' nin mahsubu ile bakiye 516,17 TL harcın davalı ... Medikal Tıbbi Ürünler Gıda Sağlık Temizlik Hizmetleri Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti' nden alınarak alınarak hazineye irat kaydına,

Davacı tarafından peşin ödenen 172,39 TL harç ile başvurma harcı 27,70 TL olmak üzere toplam 200,09 TL harcın davalı ... Medikal Tıbbi Ürünler Gıda Sağlık Temizlik Hizmetleri Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti.' nden alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından yapılan 20 tebligat gideri:185,00 TL, müzekkere gideri:16,00 TL, bilirkişi ücreti: 300.00 TL, dosya gidiş dönüş posta ücreti ve havale gideri: 41,00 TL olmak üzere toplam 542,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" paragraflarının yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Medikal Tıbbi Ürünler Gıda Sağlık Temizlik Hizmetleri Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti.'ne iadesine, 26/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11601, Karar No: 2016/6837, Tarih: 20.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11601 E.  ,  2016/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2013 tarihli ve 2013/56674-61 sayılı soruşturma dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kasten yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 21.12.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 03.01.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda mağdur olarak gösterilen ve davacının gözaltına alınmasından 34 gün sonra 27.10.2013 günü ifadesi alınan ...'ın kavgaya hiç karışmadığını, kimse tarafından yaralanmadığını ve kimseden şikayetçi olmadığını belirtmesi, kararda başka bir mağdur veya şikayetçinin de bulunmaması, davacının kasten yaralama veya genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarını işlediğine dair hakkında hiçbir kişinin iddiasının ve bu hususta bir delilin bulunmaması, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın da buna istinaden verilmesi, davacı hakkındaki isnat edilen eylemin sabit olmasının ve fakat şikayetten vazgeçme nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin söz konusu olmaması karşısında, davacının CMK'nın 144/1-c maddesinde belirtilen kişilerden olmadığı gözetilerek, davanın kabulü ile gözaltında kalınan süreye göre hukuka aykırılığı vurgulamaya ve tespite yönelik sembolik bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi yerine yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17172, Karar No: 2014/28963, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17172 E.  ,  2014/28963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/890-2013/929

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, genel tatil ikramiye ve gece vardiya ücret alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı üniversite vekili, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, ihale makamı olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, son ihalenin alınamadığını, davacı ile aralarında imzalanan iş sözleşmesinin 10. maddesi gereği dört ay askı halinde iş sözleşmesinin devam ettiğini, askı süresi bitmeden davacının dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirket tarafından iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalı üniversitenin asıl işveren olarak tazminatlardan müştereken müteselsilen sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"1-Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

2-Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

3-Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

2-Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

3-Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneği bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.