muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4927, Karar No: 2008/12348, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4927 E.  ,  2008/12348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, davalı bankanın temizliğinin yapılması işini konu ... ... sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9451, Karar No: 2021/4562, Tarih: 24.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9451 E.  ,  2021/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;katılanın internet üzerinden ''gönülden sevenler'' isimli evlilik sitesine girerek burada kendisini avukat ... olarak tanıtan şahısla bu site üzerinden ve telefonla görüşmeye başladığı, görüşmeler esnasında sanığın katılana internet bankacılığını kullanıp kullanmadığını sorduğu, katılanın kullanmadığını belirtmesi üzerine internet bankacılığı öğreteceğinden bahisle katılanın telefonuna hesabının bulunduğu bankalardan gelen şifre mesajlarını kendisine söylemesini istediği, katılana İNG BANK ve Halkbank tarafından internet bankacılığı kurulumu için gelen şifreleri sanığa söylediği, bu esnada da katılana ait İNG Bank Şanlıurfa Şubesinde mevcut hesabından 1.860 TL, Halkbankası Antakya Şubesi hesabından ise kira ödemesi adı altında sırasıyla 3725 TL, 1900 TL ve 1900 TL'nin katılanın izni ve rızası dışında sanığa ait Türkiye İş Bankasında mevcut hesabına havale edildiği ve bu paraların aynı gün bir kısmının Türkiye İş Bankası Kırıkkale 2. Şube ATM'den çekilip bir kısmının ise ... isimli şahsın hesabına havale edildiği iddia olunmuştur.

Somut olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek gönülden sevenler derneğine üye olmadığına,Türkiye İş Bankası Kırıkkale Şubesinde mevcut hesabını yalnızca kardeşine 2009-2010 yılında askerde iken bankamatik kartıyla para çekmesi için verdiği esnada kullandığını, bu tarihten sonra bankamatik kartını hiç kullanmadığını beyan etmesi, Türkiye İş Bankası A.Ş'nin 30.05.2016 tarihli yazı cevabında; katılana ait banka hesabından sanığa ait hesaba havale edilen paralardan 360 TL ve 640 TL'nin cep anahtar yöntemiyle çekildiği belirtilmesine rağmen cep anahtar uygulamasının ilk kurulum anındaki mobil onay mesajının gönderildiği GSM hattı ve bu hattın kime ait olup kim tarafından kullanıldığının araştırılmaması, katılan adına hem İNG Bank hemde Türkiye Halk Bankası AŞ üzerinden kurulan internet bankacılığında yalnızca İNG Bank yönünden kurulumu esnasında bağlantıyı sağlayan IP bilgisine yer verilip Türkiye Halk Bankası AŞ yönünden IP araştırması yapılmamış olması, sanığın savunmasında geçen ve sanığa ait UYAP'tan temin edilen nüfus kayıt örneğine göre tek erkek kardeşi olan ...'ın beyanına başvurulmaması, yine sanığa ait hesap döküm cetvelinde yer alan ve katılanın hesabından havale edilen 3.070 TL ve 82 TL'nin Ziraat Bankası müşterisi olan ... isimli şahsa ait hesaba havale edilmesi nedeniyle bu şahsın araştırılarak tanık sıfatıyla bilgi ve görgüsüne başvurulmaması, katılan ile sanığın tanıştığı ve görüşmeye başladığı iddia olunan ''gönülden sevenler'' isimli sitede katılanın iletişim kurduğu ... isimli bir şahıs adına açılmış hesap ve kullanıcının bulunup bulunmadığı ve kayıtlı bilgilerinin ve erişim sağladığı GSM hattı ya da IP numarasının araştırılmamış olması, Microsoft A.Ş'ye soruşturma aşamasında yazılan yazıda katılanla irtibat sağlayan mail adresinin katılanın bildirdiği adres olan ...@hotmail.com yerine avukat-...@hotmail.com olarak yanlış bildirilmesi nedeniyle bu adres ile ilgili bir bilgiye rastlanılmadığına dair cevap verilmiş olması karşısında;

Katılan adına Türkiye Halk Bankası AŞ üzerinden kurulan internet bankacılığında kurulumu esnasında bağlantıyı sağlayan IP bilgisinin Türkiye Halk Bankasından sorularak bu IP'nin kime ait olduğunun tespiti,Türkiye İş Bankası A.Ş'de sanığa ait hesaba dair cep anahtar uygulamasının ilk kurulum anındaki mobil onay mesajının gönderildiği GSM hattı ve bu hattın kime ait olup kim tarafından kullanıldığının ilgili banka ve GSM operatöründen sorulması,sanığın kardeşi olan tanık ...'ın CMK'nın 48. maddesi gereğince tanık sıfatıyla dinlenerek abisi olan sanığa ait banka kartını kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise hangi tarihlerde kullandığı, para çekim işlemleri yapıp yapmadığı, dosya kapsamındaki mevcut Türkiye İş Bankası Kırıkkale ATM'sine ait video görüntülerinin fiziken izletilerek görüntülerdeki şahısları, özellikle 3 ve 4 nolu şahısları tanıyıp tanımadığı, ... isimli tanıdığının olup olmadığının sorulması,katılanın hesabından kendi hesabına para havale edilen ...'un kimliği, açık adresi, iletişim bilgileri Ziraat Bankası AŞ'den araştırılarak bu şahsın da CMK'nın 48. maddesi gereğince tanık sıfatıyla dinlenerek hesabına havale edilen paranın ne için ve kim tarafından gönderildiği,sanık ve tanık ...'ı tanıyıp tanımadığı, yine bu tanığa da mevcut Türkiye İş Bankası Kırıkkale ATM'sine ait video görüntülerinin fiziken izletilerek görüntülerdeki şahısları,özellikle 3 ve 4 nolu şahısları tanıyıp tanımadığının sorulması; ...'un Ziraat Bankası A.Ş'de mevcut TR......619252995001 IBAN nolu hesabına gönderilen havalelerin kim tarafından ne zaman ve ne şekilde çekildiği veya harcandığının Ziraat Bankası A.Ş'den sorulması; ''gönülden sevenler'' isimli sitede katılanın iletişim kurduğu ... isimli bir şahıs adına açılmış hesap ve kullanıcının bulunup bulunmadığı ve kayıtlı bilgilerinin ve erişim sağladığı GSM hattı ya da IP numarasının ilgili siteden sorulması, Microsoft A.Ş'ye yeniden yazı yazılarak katılanla irtibat sağlayan katılanın bildirdiği adres olan ...@hotmail.com adresine bağlı e-posta ve windows live messanger programına 20.11.2012-29.11.2012 tarihleri arasında erişim sağlayan IP bilgilerinin gönderilmesinin istenilmesi, katılanın şikayetinde bildirdiği ve kendisini arayan 0 553... nolu GSM hattının 20.06.2012-29.01.2013 tarihleri arasında arayan-aranan numara,mesaj bilgileri ve sinyal aldığı baz istasyon bilgilerinin gönderilmesi için BTK'ya yazı yazılarak bu GSM hattının gerçek kullanıcısının kim olduğunun tespiti suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere; katılanın banka hesaplarına oluşturulan internet bankacılığı yoluyla girip kendisine ait banka hesabına para havale ederek çekmek ve başka hesaba havale yapmaktan ibaret eylemlerin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, TCK'nın 245/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen ve Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hapisten çevrili 7000 TL adli para cezası ve doğrudan 350 TL adli para cezasına hükmolunduğu ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis ve adli para cezalarının ilk hükümde tayin edilen adli para cezaları üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12310, Karar No: 2014/18946, Tarih: 27.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/12310 E.  ,  2014/18946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4708 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... Belediye Başkanlığının davaya katılma hakkı bulunmaması nedeniyle katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, anılan idari adına vekili tarafından yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca oyçokluğuyla REDDİNE,

II-Müşteki ... Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 260/1.maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ... Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunduğu üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla kabul edilerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müşteki ... Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

4708 sayılı yapı denetimi hakkındaki kanunun 10.maddesine göre "Bakanlık, bu kanunun uygulanmasında yapı denetim kuruluşlarının işlem ve faaliyetlerini denetleme yetkisine sahiptir." yapı denetim elemanları 1.maddeye göre proje ve yapı denetimini sağlamakla görevli olup porjeyi belediyenin tasdik etmesi nedeniyle projeye aykırı olarak işlem yapılması halinde projeyi tasdik eden belediye halkı temsilen zarar görmektedir. Zira villa ruhsatı olan bir yapı beş kat apartman yapıldığında belediyenin imar planına aykırı bir işlem yapıldığı gibi ruhsat harcı da ona göre eksik alınmış olur. Bakanlık ise 10.maddeye göre sadece denetleme yetkisi olup doğrudan bir zarar görmemektedir. Dolayısıyla somut olayda Belediye müdahil olabilir, Bakanlık olamaz.

İzah edilen nedenlerle çoğunluğun red kararına ve Bakanlığın temyizinin reddi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/3490, Karar No: 2021/14278, Tarih: 16.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3490 E.  ,  2021/14278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2021/105-2021/220

İlk Derece

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

Dava, sigorta primine esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı asil, Mayıs 2000-10 Eylül 2012 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, gerçek maaşının asgari ücretin en az iki katı hatta daha da üzerinde olmasına rağmen sigorta primlerinin asgari ücretten yatırıldığını, maaşının asgari ücret kısmını bankadan, üzerini ise elden aldığını ileri sürerek, prim farklarının davalı şirketçe ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08.03.2018 günlü celsede; işyerinde en son 1.400,00 TL net ücret aldığını, 2005 yılında ise 1.000,00 TL ücret aldığını, ödemenin önceki yıllarda elden, banka zorunluluğu geldiğinde ise asgari ücretin bankadan, kalan kısmının elden ödendiğini, çalıştığı süre boyunca asgari ücretle hiç çalışmadığını beyan ederek, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı işveren vekili, hak düşürücü süreden davanın reddinin gerektiğini, davacının çalıştığı süre boyunca hizmetlerinin Kuruma eksiksiz bildirildiğini ve primlerinin ödendiğini, davacının asgari ücretin üzerinde bir ücretle çalıştığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, dosya kapsamında dinlenen bordro tanıklarının işyerinde elden ödeme yapıldığı iddiasını doğruladığı, kıdem tazminatı bordrosunda davacının son brüt ücretinin 1.803,88 TL olarak belirtildiği, TUİK kayıtlarında tespit edilen ücretin, davacının kıdem tazminatı bordrosunda yazılı tutardan yüksek olduğu, yazılı delil niteliğinde olan kıdem tazminatı bordrosu kaydına geçen tutarın davacının son ücreti olduğu gerekçeleriyle, davanın kabulü ile; davacının davalı işyerindeki çalışmalarının asgari ücretin 1,4164 katı ile gerçekleştiğinin tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, ... 2. İş Mahkemesinin 2017/278 Esas 2020/135 Karar sayılı kararında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı vekili, emsal ücret araştırması ve TUİK kayıtları ile tüm hizmet dönemi yönünden belirlenen oran üzerinden sigorta primine esas kazançların tespitinin mümkün olmadığını belirterek, hukuka aykırı verilen kararın bozulmasını istemiştir.

Fer’i müdahil Kurum vekili, gerçek ücretin tespitinin kamu düzeni ilişkin olduğundan bahisle eksiksiz ve hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde ispatlanması gerektiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

İnceleme konusu eldeki davada; emsal ücret araştırması, tanık beyanları ve kıdem tazminat bordrosu esas alınarak, davacının davalı işyerinde asgari ücretin 1.4164 katı ile çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, dosyada mevcut davacı imzalı ve imzaya itiraz edilmeyen ücret bordrolarının varlığı karşısında, davacıya yapılan ödemenin yalnızca hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekili ve fer’i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekili ve fer’i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. Maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2151, Karar No: 2007/2902, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2151 E.  ,  2007/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.