muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6012, Karar No: 2013/21051, Tarih: 03.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/6012 E.  ,  2013/21051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Maliye Hazinesi adına vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçtan doğrudan zarar gören Maliye Hazinesinin “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek, duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilemediğinden usulüne uygun olarak yeniden davetiye çikırtalması gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 234. maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, şikayetçi Maliye Hazinesi vekili, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19621, Karar No: 2016/1983, Tarih: 16.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19621 E.  ,  2016/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım-şebeke hise bedeli iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 884 ada, 3 parselde bulunan .... 27 nolu dairenin maliki olduğunu, taşınmazın su aboneliğinin yapılması için davalı kuruma başvurduğunu, idare tarafından abone olabilmesi için 3.206,23-TL kanal katılımı bedeli, 3.206,23-TL şebeke hisse bedeli ödenmesinin istendiğini, davalının müvekkilinden istediği bu bedelin hukuki dayanağının bulunmadığını, davalı tarafından konutun bulunduğu siteye ve konutuna kanalizasyon tesisi yapılmadığı, foseptik kullandıklarını, davalı tarafından içme suyu şebeke tesisi yapılmadığını, içme suyu şebekesinin bedelinin kooperatiflerinden karşılanıp inşa edildiğini, davalı idare tarafından ısrarla tahsili istenen bedeli, mağdur olmamak için yatırarak abone olduklarını ve içme suyu bağlatıldığını, davalı tarafından yeni içme suyu şebeke tesisi yapılmadığını, su şebekesinin tamamen siteyi inşa eden kooperatif tarafından yapılıp bedelinin üyeler tarafından karşılandığını ileri sürerek, davalı idarenin haksız tahsil etmiş olduğu toplam 6.412,46-TL nin 22.12.2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ; öncelikle usule ilişkin olarak zamanaşımı, hak düşürücü süre, yetki ve derdestlik itirazları bulunduğunu, esasa ilişkin olarak ise, dava konusu tahsilat işleminde yasaya aykırılık bulunmadığını, ferdi aboneliğe geçiş sırasına ilk malikten alınan kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin Belediye Gelirleri Yasası ile ASKi Tarifeler Yönetmeliği'ne uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ; öncelikle usule ilişkin olarak zamanaşımı, hak düşürücü süre, yetki ve derdestlik itirazları bulunduğunu, esasa ilişkin olarak ise, dava konusu tahsilat işleminde yasaya aykırılık bulunmadığını, ferdi aboneliğe geçiş sırasına ilk malikten alınan kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin Belediye Gelirleri Yasası ile ASKi Tarifeler Yönetmeliği'ne uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve ''...su ve kanalizasyon bağlantıları yapılmayan binalara iskan izni verilmesi mümkün olmadığı gibi, katılma payı ödenmeden bu hizmetlerden yararlanılması da mümkün değildir. Bu bağlamda su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının yükümlüsü, yapı kullanma izni almakla yükümlü olan kişidir. Dolayısıyla su ve kanalizasyon hizmetlerinden faydalanmayan binaya iskan izninin verilmesi söz konusu değildir. Bu durumda, bir defa alınması gerekli su ve kanalizasyon harcamaları katılma payının iskan izni alınırken ödenmiş olması Yasa gereği olup, yapı kullanma izni (iskan izni) alınmış bir binaya malik ya da kiracı olarak yerleşen kişiden bir kez daha katılım payının alınmasının yasal dayanağı yoktur (bu yönde bkz. Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 05.02.2007 tarih ve 11904/1270 sayılı kararı). Somut olayda; davacının su aboneliği sözleşmesi akdettiği tarihte, teslim aldığı binanın yapı kullanma izninin mevcut olduğu, dolayısıyla bu izin koşulu uyarınca şebeke hissesi ile kanal katılım payının konut malikinden daha önce alınmış olduğu; bundan başka Yargıtay 13 Hukuk Dairesinin 12.02.2010 tarih ve 11262/1605 sayılı kararı doğrultusunda yapılan araştırmaya göre, konutun bulunduğu mahalde iskan izni tarihinden sonra herhangi bir yenileme çalışmasının veya yeni tesis imalatının yapılmadığı ve davalının tahsil ettiği bedeli iade etmesi gerektiği,'' gerekçesiyle; davanın kabulü ile 6.412,46 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden, yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır.

Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3.maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3.maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın bulunduğu sitenin ada içi içme suyu şebeke hattının, siteyi inşa eden kooperatif tarafından yapıldığı, ancak bahse konu yerdeki imar yolundaki Aski içme suyu hattı branşman noktasından bağlantı yapıldığı, davalı Aski Genel Müdürlüğü İnşaat Dairesi Başkanlığının 03.04.2012 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; her ne kadar davacının malik olduğu taşınmazın bulunduğu sitedeki şebeke suyu hatları, siteyi yapan kooperatif tarafından yapılmış ise de, söz konusu hatların davalı idareye ait, davacı taşınmazının bulunduğu bölgedeki kanalizasyon ve içme suyu tesislerine bağlantısının olup olmadığı ve davacının bu hizmetten yararlanıp yararlanmadığı,konusunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmalı ve gerekirse bu konuda keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmalı, sözkonusu bağlantı ve davacının hizmetten yararlandığının tespiti halinde, davacı taşınmazının bulunduğu sitedeki şebeke suyu hatlarının kooperatif tarafından yapılmasının, davacı açısından kanal katılım ve şebeke hisse bedeli bakımından bir muafiyet getirmediği nazara alınmalı, sonrasında ise bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7956, Karar No: 2024/24701, Tarih: 05.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/7956 E.  ,  2024/24701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Hükümler düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, atılı suçu işlemediğine,

2. Sanık ...'in evinde kaldığından parmak izinin çıkmasının olağan olduğuna,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın ele geçen maddeleri oğul otu olarak bildiğine, hata hükümlerinin uygulanabilirliği tartışılmadan hüküm kurulduğuna,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

4. Arama, el koyma ve ifade alma işlemlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

Sanık ...'ın, mesleğinin hemşire olduğunu beyan etmesi dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 188/8. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2953, Karar No: 2015/6401, Tarih: 13.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2953 E.  ,  2015/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez), basit cinsel saldırı (1 kez)

HÜKÜM : Uyarlama talebinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından verilen hükümler yönünden kabulü ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet (3 kez), basit cinsel saldırı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden uyarlama talebinin reddi ile mevcut hükmün aynen infazına

İlk derece mahkemesince verilen 04.11.2014 tarihli Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66/96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlü müdafiin temyiz istemi 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip

gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, inceleme yapılmaksızın dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15004, Karar No: 2009/944, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15004 E.  ,  2009/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 8.4.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki satış vaadi şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.7.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz kaydındaki arsa payı devri karşılığı uyarınca yapılan temlik işlemine dayanılarak konulan şerhin arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi nedeniyle kaldırılması istemiyle açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Tapu Kanununun 26.maddesinde yapılan değişiklikle satış vaadi sözleşmesiyle tanınan satın alma hakkının şerhi olanaklıdır. Aynı maddede şerhten itibaren 5 yıl içinde satış yapılamaz veya irtifak ... tesis veya tapuya tescil edilmezse ... bu şerh tapu sicil müdürü veya memuru tarafından re'sen terkin olunacağı hükmü de bulunmaktadır. Bu tür şerhlerin kaldırılma yöntemlerinden biri de mahkeme kararı alınmasıdır. Gerçekten davacı davalı yararına konulan şerhin dava dışı yüklenici ile yapılan arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesine istinaden konulduğunu ancak sözleşmenin mahkeme hükmü ile geriye etkili feshedildiğini, kayıtta şerhin kalmasının bir anlamı bulunmadığını ... sürerek dava açmıştır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 16.12.1996 günlü davacılar ile dava dışı yüklenici arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin mahkeme hükmü ile feshedildiği, hükmün 19.6.2007 tarihinde

kesinleştiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin geriye etkili olarak fesih edilmesi o sözleşmenin hiç yapılmamış olması sonucu doğurur. Kısaca geriye etkili fesihte artık ne yüklenici ne de ondan temlik işlemi ile bağımsız bölüm alan kişi arsa sahiplerinden ayın (bağımsız bölüm) isteyemez. Yüklenicinin arsa sahiplerinde isteyebileceği sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre inşaatın getirdiği fiziki seviyeye orantılı bedel olacağından davalı yararına konulan 12.10.1999 günlü ve 3702 yevmiye şerhinde bir anlamı yoktur.

Mahkemece yapılan bu saptamalara göre davanın kabul edilmesinde yanılgı bulunmadığından davalının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.1.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/228, Karar No: 2015/12571, Tarih: 12.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/228 E.  ,  2015/12571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kredi kartı borcunun ödememesi üzerine yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

Kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.

5464 sayılı BKKKK’nun 44/1. maddesine göre: ”Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 22. ve 23. maddeleri hükümleri uygulanır.” Belirtilen yasal düzenleme ile tüketici sıfatını haiz kart hamilleri tarafından kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) aleyhine kredi kartı uyuşmazlığı nedeniyle açılacak davalarda tüketici mahkemeleri görevli kılınmıştır. Bu konuda uygulama birliği bulunduğundan tartışma da yaşanmamıştır.