muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10814, Karar No: 2010/11198, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10814 E.  ,  2010/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, tapuda davalı adına tarla niteliği ile kayıtlı bulunan Kale Köyü 529 parsel sayılı 16700 m2 yüzölçümlü taşınmazın, yörede ilk kez yapılan ve 15/02/2007 - 15/08/2007 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastro sınırlarının kısmen içinde kaldığını, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin krokide (B)=6156.90 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan ve orman niteliğinde bulunan taşınmazın, tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6186, Karar No: 2016/6141, Tarih: 21.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6186 E.  ,  2016/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re’sen de temyize tâbi hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Sanık ile müdafiin kanuni süresinden sonra yaptıkları duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re’sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16131, Karar No: 2014/362, Tarih: 16.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/16131 E.  ,  2014/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, anne ve baba adının düzeltilmesi ile tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davada verilen yetki üzerine açtığı davada; davacının murisleri ... ve ...'ın kardeş olduklarının ve yine ...'ın nüfus kaydında ... olan ana adının Hava, ...'in nüfus kaydında ... olan ana adının da Hava olduğunun tespiti ile bu tespitler doğrultusunda nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece, davacı sulh hukuk mahkemesinden dava açma yetkisi almış ise de, bu davayı açmakta hukuki yararı ve sıfatının bulunmadığı, ölü şahısların kayıtlarında değişiklik yapılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya içerisinde mevcut nüfus kayıtlarına göre davacının İshak'ın mirasçısı olduğu görünmüyor ise de; dava dilekçesinde ekli duruşma zaptına göre, dava, ... Sulh Hukuk Mahkemesi 2011/441 esasta görülmekte olan davada verilen yetki üzerine açıldığından, davacının taraf olma sıfatının varlığının kabulü gerekirken aksi düşünce ile davanın reddi,

2-5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 36. maddesine göre; ilgililer nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme ve tespit davası açmak hak ve yetkisine sahiptirler. Bir kimsenin ölmesi sonucu kaydı kapalı hale geleceğinden, bu kişilerle ilgili sadece tespit davası açılabileceği Yargıtay uygulamaları ile kabul edilmiştir. Davacı vekili tespit ve davacının murisi olduğunu bildirdiği .... ve ...'in nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiş ise de, tüm kayıtlar toplanıp sonucuna göre kanıtlanması halinde tespite karar verilmesi gerekirken, ölü kişilerin kayıtlarında değişiklik yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle nüfus kayıtları ve ilgili belgeler de dosyaya getirtilip hukukları etkilenecek olan bütün mirasçılar davaya dahil edildikten sonra, işin esası ile ilgili kanıtlar toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar vermek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1050, Karar No: 2012/3553, Tarih: 23.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1050 E.  ,  2012/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatiften satın aldığı konutun, mimari projesinde ortak kullanım yeri olan depo konumunda olması ve tadil projesinin de onaylatılamaması sebebiyle tapusunu alamadığını, açtığı tescil davasının hukuki imkansızlık nedeniyle reddine, ödediği paranın iadesine karar verildiğini, 30.10.2010 tarihli taahhütname ile davalı kooperatif yönetiminin kaba inşaat halinde aldığı konuta yapmış olduğu ince işlerin bedelini ödemeyi taahhüt ettiğini ancak 10.000,00 TL ödenmesi yönündeki teklifin genel kurulca reddedildiğini ileri sürerek, satın aldığı konuta yapmış olduğu ince işler bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini toplam 14.261,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı kooperatif vekili, davacının açtığı davada konut için ödediği paranın güncellenerek iadesine karar verildiğini, diğer taleplerin reddedildiğini, kesinleşen kararın bu davadaki talepler yönünden kesin hüküm teşkil ettiğini ancak müvekkilinin davacı tarafından konuta yaptırılan çelik kapı, mutfak dolabı, demir korkuluk, yüklük ve lambri bedelini ödemeyi kabul ettiğini savunarak, bunun dışındaki işler yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/1 E. 2007/ 99 K. Sayılı dosyasında taşınmazın bedelinin tahsili yanında bu davanın konusunu oluşturan imalat bedellerini de talep ettiği, mahkemenin tapu iptali, tescil ve rayiç değer talebini reddederek satış bedeli olarak ödenen miktarın güncel değerini hüküm altına aldığı, kararın onandığı, Yargıtay ilamında bu yer için harcamalar yapılmış olsa bile bu harcamaların davalının malvarlığında artı değer meydana getirmeyeceğinden sebepsiz zenginleşmeye konu teşkil etmeyeceği ve davalıdan istenemeyeceğine karar verilerek talebin reddedildiği, bu davanın kesin hüküm niteliği taşıdığı, kesin hüküm bulunması sebebiyle davanın reddedilmesi gerektiği ancak davalının çelik kapı, mutfak dolabı, demir korkuluk, yüklük ve lambri imalatlarının bedelini ödemeyi kabul ettiği, bu imalatların dava tarihi itibari ile yıpranma payı da dikkate alınarak bedelinin 4.501,60 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.501,60 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18446, Karar No: 2013/16989, Tarih: 30.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18446 E.  ,  2013/16989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2012 tarih ve 2011/252-2012/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'nın 20.07.2010 başlangıç tarihli poliçe ile davalının sigortalısı olduğunu, poliçe tanzimi esnasında müvekkilinin herhangi bir sağlık sorunu olmadığı için beyanda bulunmadığını, ancak poliçenin yenilenmesi sonrasında 20.08.2010 tarihinde yaptırdığı tetkiklerde şüphe doğması üzerine yapılan incelemede müvekkiline meme CA tanısı konulduğunu ve Acıbadem Maslak Hastanesi'nde 14.10.2010 tarihinde tedavisine başlanıldığını, tedavinin gerçekleştirildiği hastanede tedavi için davalıdan yazılı provizyon istenilmesine rağmen verilmediğini, buna gerekçe olarak da bahse konu rahatsızlığın poliçe sigorta başlangıç tarihinden önce olduğunun ve beyan edilmediğinin gösterildiğini, oysa müvekkilinin rahatsızlığının 2-3 aylık bir dönemde ortaya çıktığını, rahatsızlığın 20.08.2010 tarihinde tespit edildiğini ileri sürerek hastalığın tedavisi için harcanan 12.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının poliçe düzenlenmesi ve yenilenmesi esnasında durumu bildirmediğini, sigortalının gerçeğe aykırı beyanda bulunması nedeniyle tedavi giderleri talebinin reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı talebinin yerinde olduğu ve yapılan harcamanın poliçe teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle 12.000 TL'nin 07/04/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 641,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4023, Karar No: 2022/2497, Tarih: 28.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4023 E.  ,  2022/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.03.2020 tarih ve 2019/269 E- 2020/246 K. sayılı kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne-usulden reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.03.2021 tarih ve 2020/1120 E- 2021/336 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun hizmet aldığı Global Temizlik İnşaat Eğitim Sağlık Güvenlik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin işçilerinden...'ün emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını, müvekkiline başvurarak kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiğini, işçiye ödenen 33.723,24 TL tazminatın rücuen tahsili maksadıyla Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/499 Esas sayılı dosyası ile alacak davası açıldığını, yargılama esnasında şirketin ticaret sicilinden re'sen silindiğinin anlaşıldığını, şirketin ihyası için taraflarına yetki ve süre verildiğini belirterek Global Temizlik İnşaat Eğitim Sağlık Güvenlik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iş bu dava ile tarafları ve konusu aynı olan davalar bulunduğunu, usul ekonomisi bakımından davaların birleştirilmesi gerektiğini, aksi halde davanın HMK 114(I) gereği reddi gerektiğini, 6102 sayılı Kanunun geçici 7. maddesine dayanarak yapılan terkin işlemlerinin usulüne uygun olduğunu, şirketin alacak ve borçlarının bilinmesinin mümkün olmadığından işbu davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini, tescile dair verilen kararlara karşı açılan davalarda Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün yasadan doğan zorunlu hasım durumunda bulunduğundan taraflarına yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmemesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gerek T.T.K.nun Geçici 7/4-a maddesi ve gerek tebliğin 6. maddesinde müdürlük tarafından yapılacak tebliğin şirketin kayıtlı son adresine ve temsil ve ilzama yetkili kişilere yapılması gerektiği açıklanmış olmasına rağmen davalı müdürlük tarafından "Global Temizlik İnşaat Eğitim Sağlık Güvenlik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi"nin yetkili temsilcilerine ihtar yapılmamış olması nedeniyle terkin işlemi yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 143764 sicil nosunda kayıtlı iken terkin edilen "Global Temizlik İnşaat Eğitim Sağlık Güvenlik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi"nin Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/499 E sayılı dava dosyası ve işlemleri ile sınırlı olmak üzere ihyasına, davalı ... Sicil Müdürlüğü yasal hasım olmakla yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamasına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilince sunulan Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 22.03.2017 tarih ve 2016/750 Esas-2017/220 Karar sayılı kararında; davacı ...tarafından 14. İş Mahkemesi'nde görülen 2014/384 Esas sayılı davada ihya davası açmak üzere süre verildiği belirtilerek davalı ... aleyhine Global Temizlik İnşaat Eğitim Sağlık Güvenlik San. ve Tic. AŞ'nin TTK'nın geçici 7. maddesi gereği açılan ihya davasının kabulü ile Global Temizlik ..AŞ'nin TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca herhangi bir dava dosyası ile sınırlı olmaksızın ihyasına karar verildiği, bu kararın istinaf edilmeksizin 10.11.2017 tarihinde kesinleştiği, ihyası istenen Global Temizlik İnşaat Eğitim Sağlık Güvenlik San. ve Tic. AŞ'nin ticaret sicil kayıtlarına göre dava tarihi itibarıyla faal olduğunun anlaşıldığı, bu durumda dava tarihi itibarıyla ihya istemine konu şirketin faal olduğu, ticaret sicilinden terkin edilmemiş olduğu, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın usulden reddine, kaldırma kararının sebep ve biçimine göre davacı vekilinin istinaf sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28/03/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 6102 sayılı TTK Geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ihyası (ek tasfiye) istemine ilişkindir.

Davacı, ihyası istenen şirket aleyhine Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/499 esas sayılı dosyasında alacak davası açmıştır. Mahkemece verilen yetkiye istinaden de eldeki dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı vekilinin istinaf talebi doğrultusunda "şirketin dava tarihi itibariyle faal olduğu ve davacının dava ikamesinde hukuki yararının bulunmadığı" gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmış, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi çoğunluk görüşü doğrultusunda red edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Uyuşmazlık, açılan başka bir davada şirketin ihyasına karar verilmesi, kararın ticaret sicilinde tescil edilmesi durumunda, başka bir dava için aynı şirketin ihyasının istenip istenemeyeceğine ilişkindir.

6102 sayılı TTK 31/2 maddesinde "Tescilin dayandığı olgu veya işlemlerin tamamen veya kısmen sona ermesi ya da ortadan kalkması durumunda sicildeki kaydın da kısmen veya tamamen silineceği" düzenlenmiş, Ticaret Sicil Yönetmeliği'nin 29/3 maddesinde de paralel bir hüküm getirilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayanağı, Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/750 esas, 2017/220 karar sayı ve 22.03.2017 tarihli kesinleşmiş kararı olup, bu dosyada 3. kişi davacı tarafından aynı şirket aleyhine Ankara 14. İş Mahkemesi'nin 2014/384 esas sayılı dosyasında verilen mehil üzerine ihya davası açılmış, mahkemece Geçici 7. madde gereğince şirketin ihyasına karar verilmiştir.

Dairemizin yerleşik uygulaması, 3.kişiler tarafından 6102 sayılı Yasa'nın Geçici 7. maddesine istinaden açılan davaların TTK 547 maddelerinde öngörülen ek tasfiye niteliğinde olduğu ve dayanak davaya münhasır, tasfiyeye karar verilmesi gerektiği yönündedir.

Dayanak karardan, ihya kararının Ankara 14. İş Mahkemesi'nin 2014/384 esas sayılı dosyasına münhasır verildiği anlaşılmaktadır. Kararın hüküm fıkrasında bu hususun açıklanmamış olması tavzihini gerektirir bir eksiklik olup, şirketin hiç terkin edilmemiş gibi bir sonuç doğurması mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü 6102 sayılı TTK Geçici 7. maddesi amacına aykırı ve hükmü işlevsiz bırakacak sonuç doğuracaktır.

Dayanak karardan, ihya kararının Ankara 14. İş Mahkemesi'nin 2014/384 esas sayılı dosyasına münhasır verildiği anlaşılmaktadır. Kararın hüküm fıkrasında bu hususun açıklanmamış olması tavzihini gerektirir bir eksiklik olup, şirketin hiç terkin edilmemiş gibi bir sonuç doğurması mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü 6102 sayılı TTK Geçici 7. maddesi amacına aykırı ve hükmü işlevsiz bırakacak sonuç doğuracaktır.

Şirket, Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 22.03.2017 tarihli kararı ile Ankara 14. İş Mahkemesi'nin 2014/384 esas sayılı dosyası için ihya edilmiştir. 6102 sayılı Yasanın 31/2 ve Yönetmeliğin 29/3 maddesi gereğince, bu dosyanın tasfiyesi tamamlandığında tasfiye memuru veya ilgililerin Ticaret Sicil Memurluğuna müracaatla şirketi tekrar sicilden terkin ettirmeleri mümkün olup, bu durumda eldeki davanın dayanağı dosyada şirket terkin durumunda olacak, davacı yeniden şirketin ihyasını talep etmek zorunda kalacaktır.

Bu durumda, davacının eldeki dava yönünden davada hukuki yararının bulunduğu izahtan varestedir.

Açıklanan bu nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/37606, Karar No: 2017/5534, Tarih: 15.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37606 E.  ,  2017/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 05/01/2013 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında, katılan kurum çalışanları tarafından kablonun kendilerine ait olduğu, olay yeri yakınında yeraltı kablo yenileme çalışmaları yaptıklarını, yer altında çıkardıkları eski kabloları 4-5 metre aralıklarla keserek kamyonete yüklediklerini, şahısların bu sırada kabloyu almış olabileceklerini söyledikleri, yapılan ihbara ve sanıkların ifadelerine göre suç yeri olarak belirlenen Malazgirt sokakta yapılan kontrolde sokak üzerinde katılan kuruma ait kablo olmadığı, yeraltı menhol kapaklarının kapalı olduğu bilgilerinin yer aldığı, sanıkların, suça konu kabloları kesilmiş halde yerde görüp aldıklarına dair savunma yaptıkları gözetildiğinde, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.