muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7151, Karar No: 2012/3367, Tarih: 26.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7151 E.  ,  2012/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

KARAR

Hükmün müdahil Metin Pehlivan'a tebliğine ilişkin tebliğ parçası dosya arasında bulunmamaktadır. Hüküm, adı geçene tebliğ edilmiş ise, tebligat parçasının bulunduğu yerden alınarak dosya arasına konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin açıklanması, hüküm hiç tebliğe çıkarılmamış ise, bu noksanlığın yerine getirilmesi, temyiz süresinin beklenmesi,

Bundan ayrı, Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/128 Esas sayılı dosyası incelenmek ve iade edilmek koşuluyla bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına alınması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3770, Karar No: 2018/9214, Tarih: 19.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3770 E.  ,  2018/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.02.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nin 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacılar, maliki oldukları 288 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan geçit kurulmasını istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne, 288 parsel lehine 03.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda 4. alternatif olarak belirtilen güzergahtan 295, 300 ve 301 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

TMK'nin 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedene, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacılar adına kayıtlı 288 parsel sayılı taşınmazın batı ve güney sınırında 03.01.2012 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokiden anlaşıldığı üzere yola ulaşımı engelleyen su kanalı bulunduğu ancak fen bilirkişi raporunda yola bağlantı sağlayacak seçenekler belirtilirken bu hususun değerlendirilmediği, mahkemece de kanal üzerinden geçit kurulup kurulamayacağının ilgili kurumdan sorulmadığı görülmektedir. DSİ'ye ait kanal üzerinden bu şekilde geçit hakkı tesisi doğru değildir. Kaldı ki; taşınmazın kuzeyinde de kadastral yol bulunduğu halde bu yola bağlanabilecek seçenekler de araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece, konusunda uzman bilirkişilerin katılımı ile yeniden keşif yapılarak davacıların maliki olduğu 288 parselin kuzey sınırında bulunan yola veya kanaldan geçmeyen başka geçiş seçenekleri araştırılmalı, aleyhine geçit kurulabilecek taşınmaz malikleri davada taraf olmalı, güncel değer tespit edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34303, Karar No: 2017/4482, Tarih: 11.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34303 E.  ,  2017/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6222 sayılı Kanunu'nun 18/9. maddesinde düzenlenen suçun ön ödemeye tabi olması ve hakkında spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbiri uygulanan sanığın mernis adresine çıkarılan önödeme ihtarı içeren tebligatın, muhatabın askerde olması nedeniyle iade edilmesi nedeniyle, Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." hükmüne göre, iade üzerine tebligatın sanığın askerlik adresine çıkarılması gerekirken, mernis adresine usulüne aykırı olarak yapılan tebligat ile yetinilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 75/3. maddesi yollamasıyla, aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkemesince önödeme işlemi yaptırılmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6792, Karar No: 2017/1848, Tarih: 05.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/6792 E.  ,  2017/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Eylemin basit cinsel saldırı suçunu oluşturması nedeniyle bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2013 gün ve 2012/288 Esas, 2013/50 Karar sayılı ilama yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılması

İlk derece mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasına bakan Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan 19.02.2013 gün ve 2012/288 Esas, 2013/50 Karar sayılı ilamla eylemin basit cinsel saldırı suçunu oluşturması nedeniyle bu suçtan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı sanık müdafiin itirazı üzerine inceleyen Salihli Ağır Ceza Mahkemesi tarafından vaki itirazın kabulü ile Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi kararının kaldırılmasına dair verilen 12.06.2013 günlü, 2013/940 D.İş sayılı kararın,5271 sayılı CMK'nın 271/4. maddesi gereğince kesin olması sebebiyle temyiz yeteneği bulunmadığından, dosyanın mahkemesine İADESİNE, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/973, Karar No: 2025/1657, Tarih: 25.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/973 E.  ,  2025/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1020 E., 2024/1807 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/175 E., 2024/270 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-6. maddesinde; "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük asık ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile Orman Kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hüküm düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacılar, Sinop ili, Boyabat ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında ırmak yatağı olarak tescil harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Dava konusu edilen taşınmazın, hükme esas alınan ve teknik bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen taşınmazın değerinin ziraat bilirkişi raporunda 42.526,23 TL olarak tespit edildiği, nizalı taşınmaza ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-6. maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre, dava konusu edilen temyize konu toplam miktar 42.526,23 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.291,55 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7928, Karar No: 2023/570, Tarih: 13.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7928 E.  ,  2023/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1374 E., 2022/2358 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 3. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2021/90 E., 2022/21 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; ikamet ettiği sitenin yapı işlerini dava dışı ...Yapı Konut İmalat San. Tic. Ltd. Şti.'nin üstlendiğini, ilgili yapının izin ve denetim işlerini ise yine dava dışı D&K Yapı Denetim Ltd. Şti.'nin üstlendiğini, yapı denetim şirketince hazırlanan ruhsatın sahte olup olmadığının ...Yapı Konut İmalat San. Tic. Ltd. Şti.ne ihtarda bulunularak sorulması üzerine şirketçe ihtara cevap verilmediğinden ikamet ettikleri sitenin elektriklerinin kesildiğini, belediyenin inşaat elektriği verdiği dönemde bu elektrik kullanılarak ikamet edilmesinde bir kanuna aykırılık olmadığını, davalıya başvurularak söz konusu uyuşmazlığın tarafı olunmadığının ve abonelik sözleşmesi uyarınca elektrik kullanma hakları olduğunun beyan edildiğini ancak sonuç alınamadığını iddia ederek; kesilen elektriğinin kesin olarak açılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacının ikamet ettiği sitenin izin ve denetim işlerini yerine getiren D&K Yapı Denetim Ltd. Şti. tarafından verilen 06.01.2017 tarihli dilekçe ile söz konusu konutlara ilişkin olarak hazırlanan elektrik abonelik dosyalarının yapı denetim kısmında kendilerine atfen atılı bulunan imzanın şirket yetkilisi tarafından atılmadığının bildirildiğini, bir yapıya hangi şartlarda elektrik bağlanacağının yönetmelikle düzenlendiğini, mevcut şartları sağlamadığı tespit edilen abonelerin elektriğinin kesilmesinin mevzuat gereği olduğunu, elektrik kesintisinin söz konusu yönetmelik çerçevesinde ve mevzuata uygun olarak yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilinin söz konusu sitede site sakinleri ile ayrı ayrı abonelik sözleşmelerinin tesis edildiğini ve taraflar arasında halihazırda ihtilaf bulunmadığını beyan etmesi karşısında davanın konusuz kaldığı, davalının dava açılmasına sebebiyet verdiği ve yargılama giderlerinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davalının davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, mevzuata uygun şekilde hareket etmesine rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda sorunun yapı denetim şirketi ile yapı sahibi şirket arasında meydana gelen sahte evrak nedeniyle ortaya çıktığı, mevzuat çerçevesinde işlem yapan davalı şirketin, davanın açılmasına sebebiyet verdiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle; davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; belgeyi kendilerinin hazırlamadığını, belgenin sahte olduğunu iddia eden tarafın bunu ispatlaması gerektiğini, belge sahte olsa dahi iyi niyetli olarak ve davalı ile imzaladıkları sözleşmeye güvenerek konutlara taşındıklarını, davalının soyut beyana dayanarak elektriği kesmesinin Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne aykırı olduğunu, olayda kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını, aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektriğin kesilmesi suretiyle yürütülen muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 inci maddesi; "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." hükmünü içerir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektriğin kesilmesi suretiyle yürütülen muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 inci maddesi; "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." hükmünü içerir.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle elektrik hizmetini sunan davalı şirketin ilgili mevzuat hükümleri uyarınca işlem tesis ettiği anlaşılmakla, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5323, Karar No: 2015/6693, Tarih: 22.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5323 E.  ,  2015/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi Canlı Mahallesi 624 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Dava konusu 624 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan ...Mahallesi 536 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorulması istendiği halde; emlak beyannamelerinin gönderilmiş olduğu anlaşılmıştır. Dava konusu 624 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan Sadıkpaşa mahallesi 536 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 624 parsel sayılı taşınmaza dayanak tapu kaydında, 509 nolu parsel olduğu, ifraz neticesi oluştuğu anlaşıldığından, 509 nolu parselin ifrazı neticesinde İmar Kanunu 15, 16 ve 17. maddeler gereğince düzenleme görüp görmediği veya terk işlemlerinin yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmışsa buna dayanak belgelerin belediye imar müdürlüğünden,

Getirtilmesinden ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12095, Karar No: 2014/14726, Tarih: 07.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12095 E.  ,  2014/14726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2011/995-2014/56

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, izin ücreti, genel tatil ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, izin ücreti, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 15/05/2013 ve 24/09/2013 tarihli celselerde davacı vekiline delil ikame avansını ve bilirkişi ücretini iki hafta içinde ikmal etmesi için süre verildiği, ancak davacı vekilince verilen kesin süre içinde yatırılması istenen giderlerin yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece bilirkişi incelemesi için gereken giderin yatırılması kapsamında davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, bilirkişi incelemesi için gereken giderin yatırılması kapsamında davacıya bir ara kararla süre verilmiş, verilen kesin süre içerisinde, istenen giderin yatırılmadığı gerekçesiyle mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece bilirkişi incelemesi için gereken giderin yatırılması kapsamında davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, bilirkişi incelemesi için gereken giderin yatırılması kapsamında davacıya bir ara kararla süre verilmiş, verilen kesin süre içerisinde, istenen giderin yatırılmadığı gerekçesiyle mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dava açarken yatırılan gider ile yargılama sırasında davacıdan bilirkişi incelemesi yaptırılması için istenen gider bir birinden farklı iki usul işlemidir. Dava açarken istenen gider, gider avansı olduğu halde, yargılama sürerken bilirkişi incelemesi yaptırılması için istenen gider delil ikamesi avansıdır. Bu iki usul işlemi HMK'da farklı maddelerde düzenlenmiş olup hüküm ve sonuçları bir birinden farklıdır. Gider avansı HMK'nun 120 nci maddesinde, gider avansının dava şartı olduğu aynı yasanın 114 üncü maddesinde, dava şartının bulunmamasının hukuki sonuçları ise aynı yasanın 115 inci maddesinde düzenlenmiştir. Delil ikamesi avansı ise HMK'nun 324 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Gider avansının yatırılmış olması bir dava şartı olup gider avansının yatırılmaması durumunda dava, dava şartı yokluğundan usulden reddedilir. Delil ikamesi avansının yatırılmaması durumunda ise talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Gider avansı kalemleri içinde, delil ikamesi avansı kalemlerinin bulunmaması gerekir. Bir başka anlatımla, gider avansı hesaplanırken, delil ikamesi avansında yer alan kalemler (örneğin bilirkişi ücreti, keşif gideri) gider avansı hesabına dahil edilmemelidir. Bu nedenle, somut olayda mahkemece davacıdan istenen bilirkişi ücreti gider avansı olmayıp, delil ikamesi avansıdır. Az önce de belirtildiği üzere delil ikamesi avansının yatırılmamasının hüküm ve sonuçları, gider avansının yatırılmaması hüküm ve sonuçlarından farklıdır.

Mahkemece davacıdan istenen giderin yatırılmasına ilişkin davacıya süre verilmesine dair ara kararda; istenen giderin gider avansı mı yoksa delil ikamesi avansı mı olduğu açıkça belirtilmelidir. İstenen giderin miktarı net olarak kararda yer almalıdır. İstenen giderin nereye ve hangi süre içerisinde yatırılması gerektiği açıkça yazılmalıdır. Verilen sürenin kesin olup olmadığı ara kararında açıkça belirtilmelidir. Verilen kesin süre içerisinde giderin yatırılmaması durumunda bunun hüküm ve sonuçları açıkça ve tek tek ara kararda yazılmalıdır. Verilen kesin süre içerisinde giderin yatırılmaması durumunda bunun hüküm ve sonuçlarının açıkça ve tek tek davacıya (ya da vekiline) anlatıldığı da ara kararda yer almalıdır.