muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/4318, Karar No: 2025/6131, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4318 E.  ,  2025/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1203 Esas, 2024/1030 Karar

Taraflar arasındaki davada Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2004/245 Esas, 2004/268 Karar sayılı kararı ile kısıtlı ... ve ... 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendileri ...'ün velayeti altında bırakılmalarına karar verilmiş, davacı ... 19.06.2020 havale tarihli dilekçesi ile, ...'ün vasilik görevini yerine getiremediğinden bu sebeple kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmesi üzerine mahkemece verilen 17.07.2020 tarihli ek karar ile kısıtlıların adresinin Esenyurt İstanbul olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ek karar ile Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli, 2020/1002 Esas, 2020/866 Karar sayılı dosyası ile mahkemelerinin yetkili olduğunun tespiti ile kısıtlı ... ve ...'ün kısıtlanmalarına ...'ün vasiliğinin devamına karar verilmiştir.

HSYK kararı ve mahkeme hakimleri tarafından yapılan protokol gereği Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/1002 Esas, 2020/866 Karar sayılı dosyası Büyükçekmece 7. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş ve 2024/1203 Esasına kaydı yapılmıştır.

Büyükçekmece 7. Sulh Hukuk Mahkemesi 08.01.2025 tarihli ve 2024/1203 Esas, 2024/1030 Karar Sayılı Kararı ile kısıtlı ...'ün vefatı nedeniyle bu kısıtlı hakkında vesayetin sona erdirilmesine, vasi ...'ün ise kısıtlandığı anlaşıldığından resen vasi adayı olarak belirlenen ...'ün beyanının alınmasına karar verdiği, vasi adayı ...'ün beyanı doğrultusunda kısıtlı ...'ün adresinin Boyabat olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Somut olayda,Büyükçekmece 7. Sulh Hukuk Mahkemesince kararında yetkili olduğu belirtilen Boyabat Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine dosyanın gönderilmesi gerekirken dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. İki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması koşulu henüz gerçekleşmemiş olup yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4004, Karar No: 2020/5303, Tarih: 04.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4004 E.  ,  2020/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekilleri Av. ... ve Av. ...t'a” ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın asıla tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2020 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2019/8582, Karar No: 2022/3539, Tarih: 21.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8582 E.  ,  2022/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanu'nun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Yasanın 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7383, Karar No: 2014/14589, Tarih: 06.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7383 E.  ,  2014/14589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2010/417-2013/1582

Taraflar arasında görülen kişisel eşyanın iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların Ankara 2.Aile Mahkemesinin 2008/1448 E. 2009/1362 K. Sayılı ilamı ile boşandıkları, henüz kesinleşmediği, davalı kadının, müvekkili şehir dışında iken nerede ise ev eşyasının tamamını taşıdığı, Sincan 1. Aile mahkemesinin 2008/163 D.İŞ sayılı dosyasında kalan eşya üzerinde tespit yaptırıldığı, evde bulunanların tespit edildiğini ancak kocaya ait bazı eşyaların halen davalı kadında olduğunu bunların 1 adet Milas el dokuma yün halı, 1 adet koltuk takımı, 5 adet hediyelik eşya ve aksesuar, 2 takım kırlent, 1 takım puf, Tepe Mobilya dan alınmış eşya, Teknoart Firmasından ev sinema sistemi, telsiz telefon, dvd player, 1 adet yatak, muhtelif mutfak eşyası, evdeki tüm avize ve aydınlatma takımları, mutfaktaki oturma grubu, 1 adet genç odası, Samsonette marka bavul seti, 2 adet el örmesi yolluk, 1 adet Afgan halısı olduğunu beyanla sözkonusu eşyanın tamamının iadesi, olmazsa fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL nin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının talep ettiği ve davalının evden götürdüğünü iddia ettiği eşyanın varlığı ve aidiyeti ile ilgili ispata yönelik delilleri sunamadığı, iddiasının mevcut delillerle kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-) Dava, hukuki niteliği itibariyle kişisel eşyanın aynen iadesi, olmazsa bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden kimseye düşer. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, her ne kadar davacı vekili, davalı kadının, müvekkili şehir dışında iken nerede ise ev eşyasının tamamını taşıdığını ileri sürmüş ise de, yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarıyla İadesi istenen bir adet Afgan Halısı dışında diğer eşyalar yönünden davacının MK. 6.maddesi gereğince iddiasını ispat edemediği anlaşılmıştır.

Somut olayda, her ne kadar davacı vekili, davalı kadının, müvekkili şehir dışında iken nerede ise ev eşyasının tamamını taşıdığını ileri sürmüş ise de, yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarıyla İadesi istenen bir adet Afgan Halısı dışında diğer eşyalar yönünden davacının MK. 6.maddesi gereğince iddiasını ispat edemediği anlaşılmıştır.

Ancak, bununla birlikte davacı delil listesinde her türlü hukuki delil ibaresiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, dava dilekçesinde sayı ve nitelikleri belirtilen eşyaların davalı tarafından götürüldüğü konusunda yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-)Ayrıca oluş ve kabule göre de; davalı tanığı H.. Ç..nın ifadesiyle dava dilekçesinde adı geçen 1 adet Afgan Halısının davalı tarafından götürüldüğü sabit olmasına rağmen, Afgan Halısı yönünden de davanın reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13969, Karar No: 2013/802, Tarih: 30.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/13969 E.  ,  2013/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna sürüklenen ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2012 gün ve 2010/68 Esas, 2012/25 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii ve öğrenmeyle Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2012 gün ve 2010/68 Esas, 2012/25 Karar sayılı hükmün tebliğname düzenlendikten sonra 08.10.2012 tarihinde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından da temyiz edildiği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6417, Karar No: 2011/6555, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6417 E.  ,  2011/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacının Kadıköy 8. Noterliği'nden keşide ettiği 05.05.2008 gün 9024 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle, davalı iş sahibinin alacaklı temerrüdüne düşürüldüğünün anlaşılmasına ve davacı tarafça yapılıp davalı tarafça teslim almaktan kaçınılan dolaplar ve malzemelerin istemi halinde davalıya iade edileceğinin tabiî bulunmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.792,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6955, Karar No: 2012/4388, Tarih: 29.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6955 E.  ,  2012/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktul ...'i öldürme, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, bozma nedenleri saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede kasten öldürme suçu yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden suçun niteliğine vesair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamadeki düşünce gibi ONANMASINA;

B) Sanığın, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs ve maktul ...'i öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanığın, babasının ölümünden sonra dul kalan annesi ...'yı kayın biraderi ...'la evlendirmek istediği, bu duruma karşı çıkan annesinin, mahalleden tanıdığı maktul ... ile ikamet ettikleri ...'den olayın olduğu ... ili ...'a birlikte kaçarak buraya yerleştikleri, sanığın oğlu olan mağdur ... ile birlikte cep telefonu satış işi yaptıkları, bu arada sanığın telefonla bir çok kez maktul ve annesini arayarak her ikisini de öldüreceğini söylediği, olay günü de ikamet ettiği ... ili merkez ... köyünden, maktul ve annesinin ikamet ettiği ... ilçesine gelerek, daha önceden yaptığı araştırma sonucu yerini öğrendiği maktule ait dükkana geldiği, maktul ve mağdur ...'ın dükkanda olduğu sırada içeriye girdiği ve hiçbir şey söylemeksizin elinde taşıdığı mavi dosyanın arasına gizlediği tabancayı çıkartarak önce maktule sonra babasının vurulduğunu görmesi üzerine tezgahın arkasına gizlenen mağdura hedef alarak ateş ettiği, maktulün üç tane başına, dört tane de göğsüne isabet alıp öldüğü, mağdurun ise omurundan aldığı isabetle hayati tehlike geçirerek, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde felç kaldığı olayda;

a) Sanığın, annesinin maktulle kaçıp, kayın biraderiyle evlenmemesi nedeniyle maktule husumet beslediği, bu yönde olaydan önce bir çok kez maktulü telefonla arayarak öldüreceğini söylediği, kabule elverişli makul bir süre geçmesine rağmen eylem kararlılığından dönmeyip, soğukkanlı şekilde belli bir hazırlık yaparak, sebat ve ısrarla öldürme eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla;

Maktule yönelik eylem yönünden, 5237 sayılı TCK'nun 82/l-a maddesi uyarınca tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşü1erek kasten öldürme suçundan hüküm kurulması;

Maktule yönelik eylem yönünden, 5237 sayılı TCK'nun 82/l-a maddesi uyarınca tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşü1erek kasten öldürme suçundan hüküm kurulması;

b) Dosya içeriğinde bulunan nüfus kaydına göre,mağdurun 06.09.1993 doğumlu olup TCK.nun 6.maddesi uyarınca "çocuk" olduğu anlaşıldığı halde, "çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK.nun 82/l-e ve 35.maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81 ve 35.maddeleri uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini;

c ) Kabule göre de;

Sanığın mağdura yönelen kasten öldürmeye teşebbüs suçunda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında üst sınırdan ceza belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, CMUK.nun 326.maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı da gözetilerek hükümlerin tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA; 29/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

29.05.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’in yokluğunda 31.05.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/3453, Karar No: 2017/2760, Tarih: 19.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3453 E.  ,  2017/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen men'i müdahale, tazminat, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.11.2014 tarih ve 2014/8283 Esas, 2014/7329 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen 2003/451 E. sayılı davada davalı ... vekili ile birleşen 2004/226 E. sayılı davada davalı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici ... arasında düzenlenen 10.08.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine aykırı olarak binanın imara, ruhsata aykırı ve eksik ve ayıplı olarak inşa edildiğini, davalıya sözleşmede öngörülenden daha fazla arsa payının devredildiğini ileri sürerek, fazla olarak devredilen % 15 arsa payının tapusunun iptali ile davacı adına tescilini, 10.300.00 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinin 04.03.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faziyle davalıdan tahsilini, imara ve ruhsata aykırılıkların masrafı yükleniciden alınarak giderilmesi ve aykırı kısımların yıkılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2003/451 E. sayılı davada davacı vekili, inşaat sözleşmesine, imara ve ruhsata aykırı imalat nedeniyle 10.08.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini, sözleşme nedeniyle davalı yüklenici ...'a devredilen ve adı geçen davalı tarafından diğer davalılara devredilen arsa paylarının tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen 2003/451 E. sayılı davada davalı ... vekili, müvekkilinin inşaatı sözleşme ve yasaya uygun olarak tamamlayarak 10.11.2000 tarihinde davacıya teslim ettiğini, teslim ile birlikte davacının arsanın 124/191 payını müvekkiline devrettiğini, teslim tarihinden 17 ay sonra açılan davada zamanaşımının gerçekleştiğini savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2004/226 E.sayılı davada davacı vekili, asıl ve ilk birleşen davanın yargılaması sırasında birleşen davada davalılardan ...'ın payını eşi ...'a, ...'ın payını ...'a, davalı ...'ın payının bir kısımını ...'e devrettiğini ileri sürerek, payı devralan davalılar üzerine olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescilini, davalıların müdahalelerinin men'i ile tahliyelerini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2004/226 E. sayılı davada davalı ... vekili, müvekkilinin tapuya güven ilkesi uyarınca iyiniyetle pay devraldığını savunarak, davanın reddini istemiş; diğer davalılar yargılamalara katılmamış, davaya cevap vermemişlerdir.