muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9173, Karar No: 2015/10092, Tarih: 11.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/9173 E.  ,  2015/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi ... Köyü ... (ifraz ile ...) parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, 1 ve 2. ürün mısırın sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin Sarıçam Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3437, Karar No: 2010/7084, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3437 E.  ,  2010/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü Kamaha mevkii 126 ada 12 parsel sayılı 84,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ağaçlık niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, taşınmazın Mart 1949 tarih 139 sıra numaralı tapu kaydı ile murisi ... oğlu Hakkı ...’a ait olduğunu, tesbitinin iptalini ve muris Hakkı ... adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve Hakkı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli parselin bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi gereğince yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Her ne kadar, çekişmeli parsel ağaçlık olduğu halde orman sayılan yerlerden olup olmadığı yöntemince belirlenmemiş, komşu parsel tesbit tutanakları ve dayanağı olan tapu kayıtları getirtilmemiş ve tapu uygulaması komşu parsel kayıtları ile denetlenmemiş, mahkemece yapılan keşif sonunda ziraat uzmanı bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin %50-60 eğimli üzerinde yaşlı orman ağaçları bulunan zemin ... otları ile kaplı yer olduğu, keşifte dinlenen yerel bilirkişi sözleri ve ... bilirkişi raporuyla davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının çekişmeli parseli kapsadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de; davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının geldiği Mayıs 1314 tarih 2 sıra numaralı sicilde D: Yol, B: ... Vereseleri tarlası, ... Yine Yol ve Güneyi ... Kızı ... tarlası ile çevrili olup, bu kayıttan ifrazen gelen davacı tarafın tutunduğu Mart 1949 tarih ve 39 sıra numaralı tapu kaydında ise D: Tarıkıam, K: Tarıkıam, B: ... uhdesinde kalan parça, G: ... uhdesinde kalan mahal olduğu, keşifte kök tapu kaydının sınrıları itibariyle uygulama yapılarak, bu kaydın dava dışı aynı ada 11 parselle birlikte çekişmeli parseli de kapsadığı yerel bilirkişi tarafından bildirilmişse, ne kök kayıttaki ... kızı ... tarlası nede müfrez dayanılan kayıttaki ... uhdesinde kalan yer gösterilmediği, gösteilen ... vereseleri taşınmazının sınırda bulunduğu bildirilen ... soy adlı kişilerin taşınmazlarından sonra geldiği bildirildiği gibi gösterilen kuzeydeki ve doğudaki yol sınırlarında, coğrafi yada yerel hiçbir isim belirtilmemesi nedeniyle, bu yol sınırlarının her yere uyabilecek sınır olduğu, bu şartlar altında dayanılan tapu kaydının çekişmeli parseli kapsadığının söylenemeyeceği, belirlenen eylemli

durumu nedeniyle çekişmeli parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilecek yerlerden olmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZLUMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 26/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17845, Karar No: 2015/24168, Tarih: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17845 E.  ,  2015/24168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/1543-2014/580

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9551, Karar No: 2012/10991, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9551 E.  ,  2012/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2012 gün ve 2010/179 Esas, 2012/65 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümler yönüyle re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmesi ve incelemenin de sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 17.10.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve sanık ... adına ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanıklar hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri hakkındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 14.11.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutdu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin ONANMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

08.11.2012 tarihinde verilen işbu karar 14.11.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık ... müdafiin gıyabında, sanık ... müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/2590, Karar No: 2012/10475, Tarih: 15.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2590 E.  ,  2012/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil ve tazminat

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali, tescil ve tazminat davasının reddine dair Küre Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.01.2012 gün ve 68/3 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3608, Karar No: 2017/5371, Tarih: 30.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3608 E.  ,  2017/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

"Değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanığı varken, yanlızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda sanığın katılana ait altın küpeleri alarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması ve yağma suçunun katılanın konutunda işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 149/1-d maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yargılama giderinin 6352 sayılı Yasanın 100.maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasının "18 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20.-TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100.maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine" şeklinde düzeltilmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16595, Karar No: 2012/15691, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16595 E.  ,  2012/15691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı süreninin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine muhalefet edilmesi mahallide düzeltilebilir bir hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/07/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5581, Karar No: 2019/10626, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5581 E.  ,  2019/10626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan ... ile ...’nin mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sundukları 13.07.2015 havale tarihli müşterek imzalı dilekçe ile mevcut şikayetlerinden vazgeçtikleri ve sanık müdafisinin de 14.07.2015 günlü dilekçesi ile şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından, vaki feragat nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, vaki şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13148, Karar No: 2010/5224, Tarih: 11.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13148 E.  ,  2010/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.07.2008 tarih ve 2006/388-2008/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2003/3515 sayılı tasarım tescil belgesine konu 1. ve 11. sıradaki koltuk tasarımlarının yeni olmadığını, davalıdan önce piyasaya sunulduğunu ileri sürerek, davalı adına tasarım tescil belgesine konu 1. ve 11. sıradaki koltuk tasarımlarının hükümsüzlüğünü ve 10.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı adına tescilli tasarımlardan 1 ve 11 nolu koltuk tasarımlarının yeni olmadığı, davalıdan önce piyasaya sunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2003/3615 sayılı tasarıma konu 1 ve 11 nolu koltuk tasarımlarının hükümsüzlüğüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16092, Karar No: 2014/23801, Tarih: 25.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16092 E.  ,  2014/23801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

ÇOCUK :...

DAVA TÜRÜ :5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Bayramiç Cumhuriyet Başsavcılığınca suça sürüklenen ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/1. maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeni ile kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen küçük hakkında Türk Ceza Kanununun 31/2. maddesi yollamasıyla 5395 sayılı yasaya göre çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur. 5237 sayılı yasanın 31/1. maddesinde 12 yaşını doldurmayan çocuklarla ilgili "ceza sorumluluklarının olmadığı ve ceza kovuşturması yapılamayacağı, ancak çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği" belirtilmiştir. Bu durumda 12 yaşından küçük bir çocuğun ceza kovuşturmasının tarafı olamayacağı, suç kovuşturması yapılmayacağı, alınacak tedbirler açısından Çocuk Koruma Kanununun getirdiği ilkelere bakılması gerektiği, 5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince, çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince aile mahkemesi sıfatıyla verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. (HGK'nun 16.01.2013 tarih 2012/2-563 esas, 2013/69 karar) Öyleyse mahkemece yargılamaya "aile mahkemesi" sıfatıyla devamla işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de;

Çocuklara özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına yönelik istek, çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu nedenle davanın, hakkında güvenlik tedbiri uygulanması istenen çocuğa, ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi. 25.11.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/1375, Karar No: 2015/3688, Tarih: 16.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1375 E.  ,  2015/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen banka kartları ve kredi kartları sözleşmesine istinaden davalıya kredi açıldığını, ancak sözleşme hükümlerine uyulmadığını, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; takip tarihi itibari ile davacı banka alacağının toplam 3.109,17 TL olduğu, davalının bu kısma yönelik itirazının haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

Kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.