muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10459, Karar No: 2019/18654, Tarih: 15.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10459 E.  ,  2019/18654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdurun soruşturma aşamasında sıcağı sıcağına alınan beyanı, bu beyanla uyumlu kovuşturmada ''arkamdan birisi vurdu, kola şişesi ile vurulup vurulmadığını da bilmiyorum ancak olaydan sonra yerde kola şişesi gördüğüm için kola şişesi ile vurulduğunu tahmin ediyorum'' şeklindeki beyanı ve mağdurun yaralanması nedeniyle aldırılan adli raporda mağdurun "baş oksipital bölgede kesi" tespit edilmesine göre, eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla yaralama suçunu oluşturduğu ve suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilerek yargılamaya devamla sanıkların atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1991, Karar No: 2015/3239, Tarih: 08.07.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/1991 E.  ,  2015/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yerleşim yeri olmayan Antalya iline otobüs ile seyahat etmekte iken bagajında yapılan arama esnasında ele geçirilen net 1230 gram esrar ile yakalanmış olması ve dosyadaki diğer deliller dikkate alınarak, sanığın eyleminin satmak ya da başkasına vermek amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılarak hukukî durumunun belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturmaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/201, Karar No: 2012/11916, Tarih: 01.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/201 E.  ,  2012/11916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında tayin edilen gün adli para cezası süresinin adli para cezası miktarına çevrilmesi ve para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarının 2. paragrafının başına "TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca" ve 3. paragrafının başına "TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca" ibareleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14252, Karar No: 2018/22018, Tarih: 15.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14252 E.  ,  2018/22018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silvan Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz olunan karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken hiç ödenmeyen temyiz harçlarının ve temyiz tebliğ giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmemesi sebebiyle, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin bölge adliye mahkemesi ek kararına ilişkindir.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince temyiz harç ve giderinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için gönderilen muhtıra davalı ... vekiline 20.06.2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. Harcın süresinde yatırılmaması sebebi ile bölge adliye mahkemesince 05.07.2018 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı vekilince, temyiz harç ve giderlerinin 28.06.2018 tarihinde ... kanalı ile dosya hesabına gönderildiği savunulmuşsa da; muhtıranın usulüne uygun olduğu ve ödenmesi gereken miktarın açıkça mahkeme veznesine yatırılması gerektiğinin belirtildiği, ayrıca ... kanalı ile yapılan ödemenin de kanuni bir haftalık süre geçirildikten sonra yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemesinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 05.07.2018 ve 08.08.2018 tarihli ek kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca kıyas yoluyla uygulanacak 344. maddesine uygun olduğundan, bu kararlara yönelik temyiz isteminin reddi ile 05.07.2018 ve 08.08.2018 TARİHLİ EK KARARLARIN ONANMASINA, 15.10.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47088, Karar No: 2015/2768, Tarih: 05.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47088 E.  ,  2015/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeni ile kendisinden haksız olarak tahsil edilen 2.597,00 TL’nin iadesi amacıyla davalı banka hakkında ilamsız icra takibi yaptığını ancak davalının icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İİK'nun 50. maddesi gereğince yetkili icra dairesinde icra takibi yapılmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafından yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır. Mahkemece, yetkili icra dairesinde takip yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İİK'nun 50/1.maddesinde HMK'nun yetki konusundaki hükümlerinin kıyasen uygulanacağı belirtilmiş olup HMK'nun 6. maddesinde davalının yerleşim yeri mahkemesi genel yekili mahkeme olarak belirlenmiş ve 4077 sayılı yasanın 23/3. madde ve fıkrasına göre de tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceğine dair özel yetkiye ilişkin düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemelere göre eldeki davanın, davacının seçimine göre hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılması mümkündür. Davacı, yetkili icra dairesi yönünden seçimlik hakkını 4077 sayılı yasanın 23/3. maddesine göre tüketicinin ikametgahı yer icra dairesi yönünde kullanmış olup takibin yetkili icra dairesinde yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde; mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19206, Karar No: 2018/12096, Tarih: 29.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/19206 E.  ,  2018/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 25/04/2008-04/02/2013 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, hiçbir gerekçe olmadan işten çıkartıldğını, davacının sürekli olarak günde 12 saat çalıştığını, çoğu zaman iş bitene kadar çalışmasına devam ettiğini, yaklaşık olarak 1.500,00 TL fazla mesai alacağı olduğunu, fakat kendisine fazla mesai alacağı ödenmediğinini, davacının son aldığı maaşın brüt olarak 1.739,00 TL olduğunu, 1 senelik yıllık izin alacağın olduğunu, davacının ayda bir kez hafta tatili izni kulandığını iddia ederek fazla mesai ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarına dair 750,00 TL'lik alacağın davalıdan tahsilini talep etmektedir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin belirlenebilir olduğunu buna rağmen 6100 sayılı yasa hükümlerine aykırı olarak dava türünün belirlediğini, davacının dava türü ve değerine yönelik değişiklik yapmasına muvafakat etmediklerini, davacının çalışma süresine dair hak edişlerini eksiksiz olarak kendisine ödendiğini, davalı işyerinde çalışmaların denkleştirme usulüne uygun olarak yapıldığını, bu nedenle davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece tanık beyanlarına göre hesaplanan ve hüküm altına alınan fazla mesai ücretinden, karineye dayalı makul indirim yapılması gerekirken bu alacaklardan indirim yapılmaması isabetsizdir. Yapılacak indirim oranı, makul olmalı, hakkın özünü etkilememelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3741, Karar No: 2022/5220, Tarih: 23.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/3741 E.  ,  2022/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmazın tapu kaydı üzerine konulmuş olan 1. derece ipotek şerhinin sehven işlenmemesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi’nce esastan reddine ilişkin karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazın tapu kaydı üzerine konulmuş olan 1. derece ipotek şerhinin sehven işlenmemesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi’nce esastan reddine ilişkin karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu İstanbul İli, Üsküdar İlçesi, Kısıklı Mah., Büyükçamlıca Sokağı'nda kain 156 pafta, 787 ada, 1 parselde kayıtlı arsa nitelikli taşınmazın tapu kaydına davacı şirket lehine 23/07/1993 tarihli ve 5639 yevmiye sayılı birinci derecede 120.000,00 TL ipotek tesis edildiği, 1 nolu parselin 3 nolu parsel ile 24/02/1994 tarihinde 1062 yevmiye nolu tevhit işlemi ile birleştirildiği ve yeni oluşan 787 ada, 4 parsel sayılı taşınmazın kütük sayfasına davacı şirkete ait 23/07/1993 tarihli 5639 yevmiye sayılı birinci dereceden 120.000,00 TL ipoteğin nakledilmesi işleminin sehven atlandığı ve bu taşınmaza dava dışı Halk Bankası A.Ş. lehine birinci dereceden başlayarak ipotekler tesis edildiği, davacı şirket vekili Aşkın Tuba Erder'in 09/09/2002 tarihli dilekçesi ile 787 ada, 1 parselde kayıtlı arsanın 787 ada, 3 parsel sayılı arsa ile tevhit edilerek 787 ada, 14 parselin oluştuğunu ancak davacı şirket lehine tesis edilen ipoteğin 4 parsel sayılı taşınmaz kaydında görülemediğini, bu nedenle herhangi bir hak kaybına uğramamak için 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde birinci derecede 120.000,00 TL'lik ipoteğin mevcut olduğu hususunda tarafına yazılı cevap verilmesini talep ettiği, Üsküdar 3. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 09/09/2002 tarihli cevabi yazısı ile 23/07/1993 tarihli 5639 yevmiye nolu 120.000 TL'lik ipoteğin birinci sırada/derecede olması gerekirken sehven unutulmak suretiyle yeni sayfasına tescil edilmediğini, bu nedenle yeni sayfada görülmediğinden dava dışı Halk Bankası A.Ş. lehine 1 - 2 - 3- 4 - 5 - 6 derecelerde ipotek tesis edildiğinin işbu vekile bildirildiği, dilekçe cevabının yukarıda zikredilen vekile 09/09/2002 tarihinde verildiği, buna ilişkin vekilin imzasının da alındığı, davalı idare vekilinin süresinde zamanaşımı definde bulunduğu, eldeki davanın ise 26/11/2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15826, Karar No: 2014/16912, Tarih: 24.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15826 E.  ,  2014/16912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Somut emsal alınan 201 ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

...-Somut emsal olarak incelenen Küre Mahallesi'nde bulunan 201 ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan ........2007 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

...-Dava konusu taşınmaz (884 ada ... parsel) ile somut emsal alınan (201 ada ... parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24191, Karar No: 2012/30504, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24191 E.  ,  2012/30504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 08.05.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36871, Karar No: 2016/6614, Tarih: 21.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/36871 E.  ,  2016/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kasap sorumlu olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haksız yere işi bıraktığını, çalışırken hak kazandığı tüm ücretlerin ödendiğini, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafından davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle işverence haklı olarak feshedildiği iddia edilmiş ise de, davalı tarafın bu iddiasını ispat edemediği, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve ihbarsız olarak fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine de hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük 12 saatlik çalışmasından yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1,5 saat ara dinlenme süresinin indirilmesi gerekirken 1 saatlik ara dinlenme kabul edilmesi hatalıdır.

3- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük 12 saatlik çalışmasından yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1,5 saat ara dinlenme süresinin indirilmesi gerekirken 1 saatlik ara dinlenme kabul edilmesi hatalıdır.

3- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26248, Karar No: 2019/23866, Tarih: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26248 E.  ,  2019/23866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesine işverence haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.