muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14711, Karar No: 2012/9031, Tarih: 17.05.2012

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; gelire girildiği 01.09.2003 günü itibarıyla %28 olan sürekli iş göremezlik derecesinin zaman içerisinde azalmayla %20,2 oranına gerilemiş olması karşısında, anılan değişimin gelire girme tarihi itibarıyla sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir tutarına etkisi yöntemince belirlenerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yalnızca %20,2 oranı benimsenerek yapılan hesaplamayla karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17112, Karar No: 2023/686, Tarih: 16.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17112 E.  ,  2023/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/1106 Esas, 2016/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı, sanığın şikayetçiye karşı cinsel taciz suçunu işlemiş olduğu sanığın soruşturma aşamasındaki beyanıyla sabit olmasına rağmen şikayetçinin beyanı dahi alınmadan delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçinin ... İlçesi ... Mahallesi ... Caddesi No:39'da ... Temizlik Şirketi bulunduğu, sanık ...'un kendi beyanına göre ... isimli arkadaşından şikayetçinin 0553 138 .. .. numaralı telefonunu eskort numarası olarak alıp müştekiyi aradığı ve telefonda şikayetçiye Bafralı olduğunu ve evde bir temizlik yapılacağını söylemesi üzerine müştekinin sanığa temizliğin önceden randevu alınarak yapılacağını ve 2 günden önce olamayacağını söylediği, bunun üzerine sanığın "Beni siz yanlış anladınız, ben sizi 2 saatliğine alacağım, siz anlamadınız mı, bana numaranızı ... verdi" şeklinde sözlerle tacizde bulunduğu anlatımıyla sanık hakkında cinsel taciz suçundan kamu dava açıldığı görülmüştür.

2. Yargılama neticesinde mahkeme tarafından, sanığın savunması ve müştekinin hazırlık beyanlarının sanığın savunmasını kısmen doğrulaması karşısında ortada cinsel taciz suçunun oluştuğuna dair, sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı vicdani kanısına varıldığı gerekçe ve değerlendirmesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama neticesinde mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama neticesinde mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/1106 Esas, 2016/254 Karar sayılı kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12546, Karar No: 2014/14365, Tarih: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12546 E.  ,  2014/14365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, katılan kurumdan yaşlılık aylığı almakta iken, yaşlılık aylığını artırmak için tüm sigorta kollarına tabi çalışacağını beyan ederek yaşlılık aylığının kesilmesi için katılan kuruma başvurduğu, bir şirket adresini belirterek, bu yerde 15.10.2007-18.10.2007 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığını bildirdiği, 19.10.2007 tarihinde işten ayrıldığı, katılan kuruma başvurarak tekrar yaşlılık aylığı tahsis edilmesini istediğini beyan ettiği, katılan kurumca yapılan denetim sonucunda, sanığın bildirdiği şirketin ortağı olduğu, kuruma bildirdiği çalışmaların fiili olmadığı, sanık tarafından bildirilen çalışmanın emekli aylığını yükseltmeye yönelik ve hizmet akdine dayalı olmayan sahte hizmetlerden ibaret olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın sahte sigortalı bildiriminde bulunmak suretiyle menfaat sağladığı ve bu eylemi ile dolandırılık ve sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından düzenlenen rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair sanık savunmalarının aksine mahkumiyetini gerektirir yeterli, kesin somut delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4325, Karar No: 2024/1556, Tarih: 16.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4325 E.  ,  2024/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/173 E., 2022/167 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

1- İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaa edilen binadaki eksik ve kusurlu işlerin giderim bedelinin hesap edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 12.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı arsa maliki ve davalı yüklenici vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2018/5615 Esas, 2019/2261 Karar sayılı ilamıyla ve mahkemece hükme esas alınan ikinci raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan saptanan ve giderilmesi istenebilecek eksikliklerin hangilerinin davacı arsa sahibine kalan bağımsız bölümlerde, hangilerinin ortak alanlarda olduğu ve bunların ayrı ayrı tespit tarihi itibarıyla mahalli piyasa rayiçleri ve giderim bedeli ile davacı arsa sahibinin kendisine ait bağımsız bölümlerdeki eksikliklerin giderim bedelinin tamamını, ortak alanlardaki eksikliklerin giderim bedelinden de arsa payına isabet eden kısmını isteyebileceği dikkate alınarak, bunların miktarı konusunda davacı arsa sahibinin itirazlarını da karşılayacak şekilde gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınması gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, 10.100,00 TL 'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine ilişkin ikinci kararına davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; olaya uygun, içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı bulunan bilirkişi raporuna yönelik itirazlar ek rapor ile karşılandığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11726, Karar No: 2014/17382, Tarih: 12.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11726 E.  ,  2014/17382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali, maluliyetin tespit edildiği tarihi takip eden ay başından itibaren malüllük aylığı tahsisi ve hak ediş tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosyanın incelenmesinde, davacının, çalışma gücünü en az 2/3’ünü kaybetmiş durumda olduğu ve maluliyet başlangıç tarihinin 11.03.2008 olarak tespit edildiğine ilişkin Adli Tıp Genel Kurulu’nun 03.10.2013 tarihli raporu doğrultusunda; mahkemece, Kurum işleminin iptaline, maluliyetin tespit edildiği 11.03.2008 tarihini takip eden ay başından itibaren malullük aylığı tahsisine, hak ediş tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de; davacının, 20/07/2009 tarihinde maluliyet aylığı tahsisi için Kuruma başvurduğu dikkate alındığında; mahkemece, 5510 sayılı Yasanın 27/a maddesi gözetilerek yazılı istek tarihini takip eden ay başından itibaren maluliyet aylığı bağlanması ve faiz talebinin reddine karar verilmesi ile yargılama giderlerinin buna göre paylaştırılması ve davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, yerinde görülmemiştir.

3- 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi gözetilmeksizin, davalı SGK' nın harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1- Hükmün ilk paragrafı silinerek yerine “Davacının davasının Kısmen Kabülüne, Kurum işleminin iptali ile davacının % 66 oranında meslekten kazanma gücünü kaybettiğinin tespitine, yazılı istek tarihi olan 20.07.2009 tarihini takip eden ay başından itibaren malullük aylığı tahsisine, fazlaya ilişkin talebin reddine ” yazılmasına;

2- Hükmün 2. Nolu bendinin sonuna gelmek üzere, “davalı Kurum vekil ile temsil olunduğundan hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücreti tarifesi gereğince 1.500,00.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak dava Kuruma verilmesine” yazılmasına;

2- Hükmün 2. Nolu bendinin sonuna gelmek üzere, “davalı Kurum vekil ile temsil olunduğundan hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücreti tarifesi gereğince 1.500,00.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak dava Kuruma verilmesine” yazılmasına;

3- Hükmün 3. Nolu bendinin silinerek, yerine, “Davacının yaptığı, 5 müzekkere gideri 48,00 TL, 1 tebligat gideri 7,00 TL, 350,00 TL Adli Tıp ücreti olmak üzere toplam 405,00 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 202,50 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geri kalanının davacı üzerinde bırakılmasına,” yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3945, Karar No: 2016/5959, Tarih: 15.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/3945 E.  ,  2016/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tanık beyanları nazara alındığında; sanığın olay günü ailesi tarafından evine getirilip bakım ve gözetimine bırakılan yedi yaşındaki mağdurenin odasında bilgisayar oynadığı sırada elini kıyafetinin içerisine sokarak cinsel organını okşadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından; mağdure ile ilgili olarak soruşturma evresinde aldırılan ruh sağlığı raporunun heyet oluşumu ile süre itibariyle yetersiz olduğu nazara alınıp Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden birisine sevk edilerek yeni rapor aldırıldıktan sonra sanık hakkında 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda yapılan değişiklikte gözetilerek çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11505, Karar No: 2023/10087, Tarih: 03.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11505 E.  ,  2023/10087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4521 E., 2023/786 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk ( ...) Mahkemesi

SAYISI : 2020/120 E., 2022/282 K.

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2018/199 Esas, 2019/316 Karar sayılı kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2019/3850 Esas, 2020/169 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hizmet alım ihaleleri kapsamında ... Elektrik İletim AŞ (...) Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde bulunan iletim trafo merkezleri ve entegre tesislerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işlerini ...’nin değişik yerlerinde 176 işçi ile yürüttüğünü, davacı Şirketin işletme merkezinin ... İli Avanos ilçesinde bulunduğunu, yetki tespiti kapsamında değerlendirilen 16 işyerinden üçünün işkolunun farklı olduğunu, bir işyerinde ise işin tamamlandığını, bu işyerlerinde çalışmış veya çalışan işçiler için toplu ... sözleşmesi yapılması imkânı olmadığını, Bakanlıkça tespit edilen çalışan ve sendika üyesi olan işçi sayılarının doğru olmadığını, davacı Şirketin faaliyet gösterdiği işyerlerinde yürütülen işlerin hemen hemen hepsinin ayrı hizmet alım ihaleleri sonucu bağıtlanan ayrı sözleşmeler kapsamında yüklenildiğini ve yüklenilen işlerin her birinin işe başlama ve bitiş sürelerinin ayrı olduğunu bu nedenle her bir işyeri için ayrı toplu ... sözleşmesi imzalanması gerektiğini, her bir işyeri için sendika çoğunluğunun ayrı ayrı belirlenmesi gerektiğini, ... Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması İle Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanun’un (6552 sayılı Kanun) yürürlüğe girmesinden sonra ...’ın ihalelerinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine tabi hâle geldiğini, bu durumda 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun (4735 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca firmaların kamu işveren sendikalarını yetkilendirme ve toplu ... sözleşmeleri ile ortaya çıkacak sendikal hakların fiyat farkı olarak firmalara ödenmesinin mümkün olacağını, 6552 sayılı Kanun'un getirdiği istisnai düzenlemelerin işbu itiraza konu ihaleler için de uygulanması, işletme toplu ... sözleşmesinin yapılmaması, her bir işyeri için ayrı ayrı işyeri toplu ... sözleşmesi imzalanması, her bir işyeri için ayrı ayrı yetki şartlarının değerlendirilmesi, kamu işveren sendikalarının sürece dâhil edilmesi, neticede oluşacak fiyat farklarının firmalara ödenmesinin sağlanması, böylece mağduriyetlerin ortadan kaldırılmasının hem pratikte hem de hukuken bir zorunluluk olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğünün 28.03.2018 tarih 25964 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 42 nci maddesi uyarınca Bakanlığa yapılan yetki tespit başvurularının aynı Kanun’un 41 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince Bakanlığa gönderilen üyelik ve üyelikten çekilme bildirimleri ile işverenler tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi bildirimlerinin birlikte değerlendirilmesiyle sonuçlandırıldığını, aynı Kanun’un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında “bir gerçek ve tüzel kişiye veya bir kamu kurum ve kuruluşuna ait aynı ... kolunda birden çok işyerinin bulunduğu işyerlerinde, toplu ... sözleşmesinin ancak işletme düzeyinde yapılabilir” hükmüne yer verildiğini, aynı işverene ait aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması hâlinde işletme olarak tespit yapıldığını, dava dilekçesinde her hizmet alım sözleşmesinin ayrı ayrı işyeri toplu ... sözleşmesine konu olması gerektiğinin iddia edildiğini, yetki tespit başvurusunun 6356 sayılı Kanun’un 42 nci maddesine göre yapılması nedeniyle işyerlerinin ayrı ayrı değerlendirilmesinin mümkün olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... Sendikası davaya cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın davalı Bakanlığın 28.03.2018 tarih ve 25964 sayılı yetki tespiti işleminin iptali talebine ilişkin olduğu, davalı Sendika tarafından 22.03.2018 tarihinde davalı Bakanlığa yetki tespit başvurusunda bulunulduğu, 28.03.2018 tarih 25964 sayılı tespit yazısı ile Sendikanın gerekli çoğunluğu sağladığının tespit edildiği, 28.03.2018 tarih 25964 sayılı yetki tespitine göre davacı Şirketin İşkolları Yönetmeliği'nin 14 No.lu enerji işkolunda faaliyete bulunan 183 işçinin bulunduğu ve 140 işçinin sendika üyesi olduğundan bahisle yetki tespitine karar verildiği, dosya kapsamında bulunan yetki tespitine esas alınan sendika üyesi olan işçilere dair incelemede sendika üyesi olan davacı Şirketin işçi sayısının 138 olduğu tespit edilmekle Sendikanın Kanunda belirtilen gerekli çoğunluğu sağladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla Mahkemece yapılan tespitlerin hatalı olduğu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç