muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6830, Karar No: 2015/14010, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6830 E.  ,  2015/14010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davaların kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, şirketleri tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan ... plakalı ve ... plakalı araçların, 07.10.2013 tarihinde, davalı ...'ya ait olan ve diğer davalı ...'nun hayvan sürücüsü olduğu büyükbaş hayvanların yola kontrolsüzce çıkması sonucu maddi hasarlı trafik kazası yaptığını, her iki araçta oluşan hasar bedellerini kasko poliçesi kapsamında sigortalılarına ödeyip haklarına halef olduklarını belirterek asıl davada 2.999,00 TL'nin; birleşen davada ise 6.365,00 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, kazada kusurlarının bulunmadığını, hayvanlarını her yanı çevrili tarla içinde tuttuklarını ve hayvanların buradan kaçmasıyla kaza oluştuğunu, kazaya yol açan hayvanlar davalı ...'ya ait olup diğer davalı ...'nun hayvanlar ile alakasının bulunmaması nedeniyle bu davalı yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davanın kabulü ile 2.999,00 TL'nin ödeme tarihi olan 08.11.2013'ten işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen

tahsiline; birleşen davanın kabulü ile 6.365,00 TL'nin ödeme tarihi olan 12.12.2013'ten işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 570,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6226, Karar No: 2015/4283, Tarih: 16.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6226 E.  ,  2015/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın 30/09/2010 tarihli savunmasında belirttiği, olayın tek tanığı olabilecek olan kapıcılık yapan şahsın 5271 sayılı CMUK'un 210/1. maddesi gereğince beyanı alınmadan ve gerekirse müşteki ve sanık ile yüzleştirmesi yapılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihinin 25/06/2008 - 30/06/2008 tarihleri arasında belirlenemeyen zaman dilimi olmasına karşın, gerekçeli karar başlığında 25/06/2008 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/455, Karar No: 2021/8988, Tarih: 20.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/455 E.  ,  2021/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ve önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK’nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8401, Karar No: 2014/294, Tarih: 09.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/8401 E.  ,  2014/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2010

NUMARASI : 2003/1161-2010/235

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi A.. T.. mirasçıları vekilince tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar A.. T.. mirasçıları tarafından 16/09/2003 tarihli dilekçe ile asliye hukuk mahkemesinde açılan davada Temmuz 1961 tarih ve 94 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak bu kayıt kapsamında kalan yere davalılar İ.. D.. ve arkadaşlarının elatmasının önlenmesi istenmiştir. Dava aynı tapu kaydına dayanılarak A.. T...mirasçıları ile M.. E.. ve M.. D.. tarafından 22/10/1997 tarihinde Orman Yönetimine karşı açılan elatmanın önlenmesi ve tahdide itiraz davası ile birleştirilmiştir.

D.. Y.., bu yerin bir bölümünün kendisine ait olduğu, köy tüzel kişiliği ise çekişmeli taşınmazın tamamının köy merası olduğu iddiası ile ayrı ayrı davaya katılmışlardır.

Mahkemece; katılan D.. Y..’ın davasının müracaata bırakılmasına, M.. T.. ve arkadaşlarının İ.. A.. ve arkadaşlarına karşı açmış olduğu elatmanın önlenmesi davasının reddine, A..T.. ve arkadaşlarının Orman Yönetimine karşı açmış olduğu tahdide itiraz davasının reddine, katılan köy tüzel kişiliğinin davasının kabulü ile fen bilirkişisi krokisinde sarı renkle gösterilen yere davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm A.. T.. mirasçıları vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, elatmanın önlenmesi ve 6831 sayılı Kanunun 11. maddesinde hükmünü bulan tapu kaydına dayalı orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu M.. K.. 1988 yılında orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 25/01/1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Dosya içeriğinden; mahkemece hüküm kurulmasından sonra, ancak hükmün taraflara tebliğinden önce yörede genel arazi kadastrosuna başlandığı; çekişmeli yerlerin 6999 ada 155; 7001 ada 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 ve 7002 ada 1 parsel altında tutanaklarının düzenlenerek temyize konu dava dosyası nedeniyle malik hanelerinin boş bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Bu hali ile davacılar A..T.. mirasçıları tarafından İ.. D.. ve arkadaşlarına karşı açılmış bulunan elatmanın önlenmesi davası kadastro tespitine itiraz davasına dönüşmüştür.

Bu hali ile davacılar A..T.. mirasçıları tarafından İ.. D.. ve arkadaşlarına karşı açılmış bulunan elatmanın önlenmesi davası kadastro tespitine itiraz davasına dönüşmüştür.

Katılanlar D.. Y.. ile köy tüzel kişiliğinin davaları da aynı nedenle kadastro tespitine itiraz davası niteliğini almıştır. Bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlenmesi ile birlikte genel mahkemelerin görevi biter ve uyuşmazlığın çözümünde kadastro mahkemeleri görevlidir. Görev kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gereklidir. Bu nedenle, davacılar A. T.. mirasçıları tarafından İ.. D.. ve arkadaşlarına karşı açılmış bulunan elatmanın önlenmesi davası ile katılanların davası yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmelidir.

Davacılar A..T..mirasçıları ile M.. E.. ve M.. D.. tarafından tapu kaydına dayanılarak Orman Yönetimine karşı 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmüne göre açılmış bulunan orman kadastrosuna itiraz davası yönünden ise şimdi olduğu gibi genel mahkemeler görevlidir.

Bu nedenle, mahkemece orman kadastrosuna itiraz davası diğer davalardan ayrılmalı; kadastro tespitine itiraz davası yönünden görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarılmalıdır.

Orman kadastrosuna itiraz davası yönünden mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki;

Davacılar ilk tesisi Mayıs 1929 tarih, 102 numaralı ve Temmuz 931 tarih, 63 numaralı tapu kaydına dayanmışlardır. Kayıt 25 dönüm tarlanın 20 dönümünün bölünerek ahara satılması ve 5 dönümünü uhdesinde bırakması nedeniyle K.. oğlu H..M.. adınadır. Doğuda işbu tarladan müfrez tarik, batıda Hüseyin tarlası, kuzeyde Karagöl gediği, güneyde ise Kandil Beleni hudutlarını içermektedir. Gittilerinde önce tamamı A..T..'e, daha sonra da A..dir tarafından 14/20 payı uhdesinde bırakılıp 2/20 payı M.. D.. ve M.. E..oğlu'na musavatan satılmıştır. Mahkemece, bu kayıt yerel bilirkişi eliyle yöntemince uygulanıp çekişmeli taşınmazlara ait olup olmadığı belirlenmemiştir. 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmüne göre orman kadastrosuna itiraz davasının açılabilmesinin ön koşulu çekişmeli yere ait tapu kaydının varlığıdır. Kaydın çekişmeli yerlere ait olmaması halinde davanın dinlenme olanağı yoktur.

Kaydın taşınmaza uyması halinde ise, 4785 sayılı Kanun karşısında geçerli bir kayıt olup olmadığı; geçerli bir kayıt ise miktarı ile geçerli olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Dosyaya 1988 ve 1994 tarihli iki ayrı orman kadastrosuna ait bir kısım tutanaklar getirtilmişse de bunlara ait işe başlama, devam ve sonuçlarının ilân tutanakları getirtilmemiştir.

Mahkemece yapılan ilk keşifte yer alan orman bilirkişisi tarafından taşınmazların bir bölümünün M.. K.., bir bölümünün Merkez G.. M..de kaldığı açıklanmıştır. Bu yerlerin her birinde yapılmış olan orman kadastro evraklarının ayrı ayrı ve eksiksiz dosya arasında yer alması zorunludur.

Dosyaya 1988 ve 1994 tarihli iki ayrı orman kadastrosuna ait bir kısım tutanaklar getirtilmişse de bunlara ait işe başlama, devam ve sonuçlarının ilân tutanakları getirtilmemiştir.

Mahkemece yapılan ilk keşifte yer alan orman bilirkişisi tarafından taşınmazların bir bölümünün M.. K.., bir bölümünün Merkez G.. M..de kaldığı açıklanmıştır. Bu yerlerin her birinde yapılmış olan orman kadastro evraklarının ayrı ayrı ve eksiksiz dosya arasında yer alması zorunludur.

Bu nedenle, mahkemece kadastro tespitine itiraz davası konusunda ayırma kararı verildikten sonra dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri ile revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlara ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydının çekişmeli yerleri kapsayıp kapsamadığı, 4785 sayılı Kanun karşısında hukuken değer taşıyıp taşımadığı, değişebilir sınırları içerdiğinden 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilmesi gerekip gerekmediği üzerinde durulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1860, Karar No: 2011/17025, Tarih: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1860 E.  ,  2011/17025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun mahkemeye başvurusu, taşınmazla ilgili olarak 22.05.2009 tarihinde yapılan ihalenin feshine yöneliktir. Şikayet dilekçesinde borçlu vekili; müvekkiline yapılan  satış ilanı tebligatının usule uygun tebliğ edilmediği iddiasında  bulunmuştur. Mahkemece  satış ilanı tebligatının usulüne uygun tebliğ edildiği, ihalenin usulüne uygun yapıldığı belirtilerek, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Borçlunun ipotek senedinde yazılı adresinin: “N....B. 204. Sk.B ...Bursa” olduğu, asıl icra dosyası olan Bursa 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/9642 E. Sayılı dosyasında çıkartılan tebligatların bu adreste yapıldığı, ancak satışın yapıldığı Gemlik İcra Müdürlüğü’nün 2008/1792 Tal. Sayılı dosyasına yazılan talimat yazısında borçlu adresinin 204 Sokak olması gerekirken 240. sokak olarak yazıldığı ve borçluya 35. maddeye göre yapılan satış tebligatının da bu yanlış adrese çıkartıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle borçluya yapılan satış ilanı tebligatı, ipotek senedinde yazılı olan adresten farklı bir adrese çıkartıldığından usulsüzdür.

İİK’nun 127.maddesi gereğince satış ilanının bir suretinin alakadarlara tebliği zorunludur. Yukarıda belirtildiği üzere alacaklıya yapılan satış tebligatı, Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olarak yapıldığından, satış ilanı tebliği zorunluluğu bu hali ile yerine getirilmediğinden, bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/508, Karar No: 2006/2007, Tarih: 13.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/508 E.  ,  2006/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurulunca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesine göre değerlendirme tarihi itibarıyla dekar başına üretim gideri 208.000.000 TL/dekar olmasına karşın bilirkişi kurulunca daha az alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yükseltilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,13.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2116, Karar No: 2019/13247, Tarih: 11.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2116 E.  ,  2019/13247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure ile ilgili Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 31.01.2013 tarihli raporun içeriği itibarıyla yetersiz olması karşısında, dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilip suç tarihinde akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar ve çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı ve mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında yeniden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.