muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13086, Karar No: 2019/6223, Tarih: 20.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/13086 E.  ,  2019/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tarafların babası ...’un 17.8.2004 tarihinde vefat ettiğini, murisin vefatından sonra mirasçıların bir araya gelerek miras taksim sözleşmesi yaptıklarını, ayrıca tarafların annesi ...’un da 17.10.2009 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önce 22.11.2006 tarihli vasiyetname düzenlediğini açıklayarak, 225 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki işyerinin miras taksim sözleşmesinde özellikleri tanımlanan bölüm mülkiyetinin, miras taksim sözleşmesi ile anne ...’a bırakılıp, anne ...’un az yukarıda bahsedilen vasiyetname ile davacıya bıraktığı beyan edilen 225 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 1.katında yer alan dairenin tamamının olmaz ise taşınmazın ½ mülkiyetinin, miras taksim sözleşmesi ile anne ...’a bırakılan 225 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 2.katında yer alan dairenin 1/2 mülkiyetinin, miras taksim sözleşmesi ile anne ...’a bırakılan 423 ada 1 parselde kayıtlı deponun 1/2 mülkiyetinin vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından dayanılan miras taksim sözleşmesinin doğru olduğunu, ancak 225 ada 8 parsel sayılı taşınmazın arsa olarak görünmesine rağmen üzerinde üç daire ve bir dükkan bulunduğunu, bu taşınmazdaki dairenin davacı adına tescili için kat irtifakı/kat mülkiyetinin kurulması ve miras taksim sözleşmesine göre bu işlemlerin masraflarının taraflarca birlikte karşılanması gerektiğini, davacının bu işlemlerin yapılması için vekil edenine başvurmadığını, bu haliyle vekil edeninin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, miras taksim sözleşmesi ile davacıya bırakılan bir taşınmazın davacı tarafından satıldığını, diğer bir taşınmazın ise kiraya verildiğini, davacının iyiniyetli olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “Davacının davasının kabulü ile ... Mahallesi, 1. Kat 1 Nolu bağımsız bölümdeki davacı ve davalının tam hisse ile malik bulunduğu tapu kaydının iptali ile davacı ... adına 1/2, davalı ... adına 1/2 oranında tapuya kayıt ve tesciline, ... Mahallesi, 2. Kat 2 Nolu bağımsız bölümdeki davacı ve davalının tam hisse ile malik bulunduğu tapu kaydının iptali ile davacı ... adına 1/2, davalı ... adına 1/2 oranında tapuya kayıt ve tesciline, ... Mahallesi, Bodrum+Zemin Kat 5 Nolu bağımsız bölümdeki davacı ve davalının tam hisse ile malik bulunduğu tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 5 nolu bağımsız bölümün eklenti değeri olan ve davacı tarafça bankaya depo edilen 4.000,00 TL'nin kararın kesinleşmesine müteakip, davalıya ödenmesine,... Mahallesi, Bodrum+Zemin Kat 6 Nolu bağımsız bölümdeki davacı ve davalının tam hisse ile malik bulunduğu tapu kaydının iptali ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, ... ili, Merkez ilçe, Küme Mahallesi, Bodrum Kat 4 Nolu bağımsız bölümdeki davacı ve davalının tam hisse ile malik bulunduğu tapu kaydının iptali ile davacı ... adına 1/2, davalı ... adına 1/2 oranında tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, dosyaya ibraz edilen miras taksim sözleşmesine göre, muristen intikal eden taşınmazlardan, ... Caddesi No:36 adresindeki dükkanın yarısı ile ...Sokakta bulunan daire davacı tarafa isabet ettiğine, davacı tarafça bu taşınmazlardan ...Sokakta bulunan daireye ilişkin olarak bir talepte bulunulmadığına, davalı tarafından miras taksim sözleşmesine dayalı olarak usulünce açılmış bir karşı dava bulunmadığına, tarafların annesi ... tarafından yapılan 22.11.2006 tarihli vasiyetname, ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/21 Esas ve 2010/26 Karar sayılı ilamı ile iptal edildiğine göre, miras taksim sözleşmesine istinaden davacıya bırakılan ... Caddesi No:36 adresindeki dükkanın yarısına yönelik talebin kabulü ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre ise; hüküm kurulurken, taşınmazların tapu kayıt bilgilerine yer verilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak şekilde sadece adres bilgilerinin yazılması ile yetinilmesi de isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 20.6.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11926, Karar No: 2006/15833, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/11926 E.  ,  2006/15833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının iki ayrı dava konusu yapılacak talepleri birleştirilerek açılan davada davacı yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti verilme gerekirken verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında vekalet ücreti ile ilgili 6.parağrafın silinerek yerine “Taraflar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde geçerli avukatlık ücret tarifesine göre takdiren ayrı ayrı maddi tazminat için 2.127.76 YTL, manevi tazminat için 360.00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine red edilen kısın yönünden takdiren 400.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine.” Yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12910, Karar No: 2017/13113, Tarih: 21.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/12910 E.  ,  2017/13113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, ihtiyati tedbir, aile konutu şerhi konulması ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.11.2017 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıdaki yazılı harcın İlgün'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Şeref'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2019/2155, Karar No: 2020/5918, Tarih: 16.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2155 E.  ,  2020/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18.10.2018 tarih ve 2017/230-2018/1055 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin duruşmalı olarak asıl davada ve birleşen İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 Esas ve İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 Esas sayılı davalarda davalılar vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,duruşma için belirlenen 15.12.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ile davalı Otonom Bilgi Tek. San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı şirketin 5 ortağından birisinin müvekkili olduğunu, 04.06.2004 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında düzenlenen gerçek dışı hazirun cetveli ile baba oğul hissedarların % 48 olan hisse oranlarının % 56'ya çıkarılarak şirket yönetimine el konulduğunu, bu genel kurul toplantısında alınan kararların ve bu kararlara dayanılarak pay defterine yapılan kayıtların iptali için dava açıldığını, kesinleşen karara göre, genel kurul kararlarının iptaline, davacının davalı şirkette ayrı ayrı 26 paya sahip olduklarının tespitine karar verildiğini, davalı şirketin 30.07.2004 tarihli olağanüstü genel kurulunda sermaye payının yükseltildiğini, bu genel kurul kararlarının iptali için dava açıldığını, davalı şirketin 03.08.2006 tarihli ihtarnamesi ile şirket sermayesinin 10.000.- TL'den 100.000.-TL'ye yükseltilmesi nedeniyle, müvekkili tarafından taahhüt edilen 23.400.-TL sermayeden 30.10.2005 tarihine kadar ödenmeyen 4.000.-TL'lik, sermaye borcunun ödenmesinin iptal edildiğini, müvekkillerinin şirketin organsız kalması nedeniyle ihtarnameyi gönderenin temsil ve yetkili olmaması üzerine işlem yapamadığını, 30.07.2004 tarihli genel kurul toplantısında şirket sermayesinin 100.000.- TL'den 500.000.- TL'ye yükseltildiğini, eski sermayenin tamamı ödenmeden sermaye artırımına gidilemeyeceğini, davalı şirketin 01.01.2004 tarihli açılış bilançosuna göre ortakların sermaye taahhütlerini ödediklerini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirkete sermaye taahhüdünden dolayı borçlu olmadığının tespitine, elinden alınan 4.000.-TL nominal değerdeki 40 adet hissesinin iadesine, hisselerin müvekkili adına pay defterine işlenmesine, 2.000.-TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Birleşen (İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/107 E.) davada davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle 40 payın davalı adına tescil edildiğini iddia ederek, davaya konu 40 adet hissesinin iadesine ve hisselerin pay defterine işlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen (İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 E.) davada davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle şirketin sermayesinin 20.03.2010 tarihinde artırıldığını, şirket sermayesinin 1000 hisseye bölünmüş iken 620.000.-TL olan sermaye tutarına göre 6200 adet hissenin 248 adedinin müvekkiline ait olduğunu iddia ederek, bedelsiz sermaye artırımı kararıyla oluşan yeni hisse ve sermaye oranları sonucunda 208 adet hissenin davacıya iadesine karar verilmesi talep etmiştir.

Birleşen (İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 E.) davada, davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle davalı şirketin 20.03.2010 tarihli genel kurulda bedelsiz sermaye artırımı kararı ile oluşan yeni hisse ve sermaye oranına göre 208 adet hissenin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, asıl ve birleşen davada davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, birleşen davada davanın reddini istemiş, karşı davasında ise 31.12.2002 tarihli hisse devir sözleşmesi gereğince davacı adına davalı şirkete ödenen 4.000.-TL sermaye ödemesinin, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak; asıl dava ve birleşen, 45 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 Esas ve Birleşen 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 Esas sayılı davaların kabulüyle, toplam 6.200 şirket hissesinin 248 hisse payının (153 adetinin davalı ..., 87 adedinin ...'den 8 adedinin ...) davalı gerçek kişilerden alınarak, pay defterine kaydına ve davacıya iadesine, davacının asıl davadaki maddi tazminat talebinin reddine, 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/107 Esas sayılı dosyası bozma kapsamı dışında kaldığından, bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada ve temyize konu birleşen davalarda (İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 E. ve İstanbul 46.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 E.) davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca, tarafların tüm delilleri toplanıp inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 294/4 fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa karar yazıp tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda ise; mahkemece, kısa kararda "asıl dava ve birleşen İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/107 Esas sayılı davanın kabulüyle, toplam 6.200 şirket hissesinin 40 payının davacı adına pay defterine kaydına, hisselerin davacıya iadesine, davacının manevi tazminat talebinin reddine, birleşen İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 Esas ve Birleşen İstanbul 46 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/20 Esas sayılı davalarının kabulüyle, toplam 6.200 şirket hissesinin 208 payının davacı adına pay defterine kaydına, hisselerin davacıya iadesine," karar verilmiş iken, gerekçeli kararda "asıl dava ve birleşen, 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 Esas ve Birleşen 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 Esas sayılı davaların kabulüyle, toplam 6.200 şirket hissesinin 248 hisse payının (153 adetinin davalı ..., 87 adedinin ...'den 8 adedinin ...) davalı gerçek kişilerden alınarak, pay defterine kaydına ve davacıya iadesine, davacının asıl davadaki maddi tazminat talebinin reddine, 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/107 Esas sayılı dosyası bozma kapsamı dışında kaldığından, bu konuda karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde hüküm kurulduğu görülmüştür.

Bu durum karşısında, kısa ve gerekçeli kararlar arasında çelişki oluştuğu gibi infazda da tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkemece yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında, kısa ve gerekçeli kararlar arasında çelişki oluştuğu gibi infazda da tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkemece yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre de; asıl davada davacının talebi, 40 adet hissenin tarafına iadesi ile pay defterine işlenmesi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Birleşen İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/107 esas sayılı dosyasındaki talebi de, davalı ... adına tescil edilen 40 adet hissenin tarafına iadesi ile pay defterine işlenmesine ilişkindir. Birleşen dosyadaki davacının talebi mahkemenin 30.12.2013 tarihli kararı ile reddedilmiş ve taraflarca temyize konu edilmediğinden Dairemiz bozma ilamının dışında kalarak kesinleşmiştir. Asıl ve birleşen davadaki talepler aynı olup, birleşen davanın reddine karar verilmişken aynı talepleri içeren asıl davanın kabulüne karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Birleşen İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 esas sayılı dosyasında, davacı vekili dava dilekçesinde, ... adına tescilli 40 adet hissenin davalılara devredildiğini, 40 adet hissenin bedelsiz sermaye arttırımı neticesinde 248 adet hisse olduğunu, 40 hisse için 2009/107 esas sayılı dosyada dava açıldığını, sermaye arttırımı neticesinde yeni oluşan 208 adet hissenin tarafına iadesini talep etmiştir. Ancak mahkemece, kısa kararda 208 adet hissenin iadesine karar verilmişken, gerekçeli kararda kısa kararla çelişki yaratacak ve davacının talebini de aşacak şekilde 248 adet hissenin davalı gerçek kişilerden alınarak davacıya iadesine karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4- Ayrıca, davacının asıl davada manevi tazminat talebi olup, mahkemece kararın gerekçesinde manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddi gerektiği açıklanmışken, hüküm fıkrasında "maddi tazminat talebinin reddine" şeklinde hüküm kurulması da doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

5- Bozma sebep ve şekline göre, asıl davada ve temyize konu birleşen davalarda (İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 E. ve İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 E.) davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

5- Bozma sebep ve şekline göre, asıl davada ve temyize konu birleşen davalarda (İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 E. ve İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 E.) davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) ve kabule göre de (2) (3) (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle asıl davada ve temyize konu birleşen davalarda (İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 E. ve İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 E.) davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA; (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada ve temyize konu birleşen davalarda (İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 E. ve İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 E.) davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı şirkete verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine,16.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10060, Karar No: 2020/4544, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10060 E.  ,  2020/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken adli para cezasına esas belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar olan 20,00 TL ile çarpılması suretiyle hesaplan meblağın 6.000,00 TL olması gerekirken hesap hatası sonucu 2.000,00 TL olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11228, Karar No: 2014/17097, Tarih: 01.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11228 E.  ,  2014/17097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/406213

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

NUMARASI : 2010/132 (E) ve 2011/81 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın, başkasının kimlik bilgileriyle internet üzerinden katılan ban- kaya kredi kartı başvurusunda bulunduğu olayda, sanığın bankaya herhangi bir belge ibraz edip etmediği, katılan bankanın suça konu kredi kartını üretmeden önce sanığın eyleminden haberdar olup olmadığı hususları tespit edilip sonucuna göre bankanın suça konu kredi kartını başvurunun sahteliğini tespit ettikten sonra ürettiğinin anlaşılması halinde 5464 sayılı Kanunun 37/2. maddesi gözetilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamam- lanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince, CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının korunması suretiyle (BOZULMASINA), 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.