muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14414, Karar No: 2024/1258, Tarih: 14.02.2024

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının eşi ...’in kayıtlarda görünen adreslerde ikamet etmediği, bir dönem kardeşi ve eniştesinin adresini, bir dönem arkadaşı ...’ın adresini ikamet olarak gösterdiği ancak bu adreslerde ikamet etmediği, bu adresleri gerçeğe aykırı olarak beyan ettiği, tanık ...’ın beyanının da bu durumu teyit ettiği, davacının eski eşinin ailesinin oturduğu binanın başka bir katında oturduğu, eski eşin zaman zaman bu binada kalan annesi için gelip gettiği, uyuşmazlık konusu 2008-2016 tarihleri arasında 2009 yılında tarafların aynı aile sağlık hekimliğinde kayıtlı oluşları, 2009 yılı mahalli idareler seçiminde aynı sandıkta oy kullanmaları,kamu tanığı olarak dinlenen kurum denetmeni ...'ın ifadesi ve sunduğu belgeler, bu belgeler arasında bulunan aksi ispat edilememiş davacının kardeşlerinin yazılı imzalı beyanları değerlendirildiğinde tarafların uyuşmazlık konusu dönemde birlikte yaşamadıkları yönünde kanaatin oluşmadığı bir diğer anlatımla mevcut delil durumuna göre kurum denetim raporundaki tespitlerin aksinin kanıtlanamadığı sonuç ve kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili;davacının, eski eşinden şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşandığını, boşandıktan sonraki dönemde hiçbir şekilde bir araya gelmediğini ve kesinlikle birlikte yaşamadığını, babasının ölümünden neredeyse 5 yıl sonra ölüm aylığı almak için Kuruma başvurduğunu, boşandıktan bir süre sonra gidecek yeri olmadığından kayınpederine ait "Karapınar Mah. 24. Cad. No:15/3 Yıldırım/..." adresinde ikamet etmeye başladığını, davacının çaresizlikten dolayı boşandığı eşinin ailesine ait apartmanda oturuyor olmasının aleyhine yorumlanamayacağını, raporda belirtilen ve müvekkili ile o dönem husumetli kardeşlerinin beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, yersiz aylık borcu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, yersiz aylık borcu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 96 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle seçmen kayıtları, MEDULA kayıtları, denetim raporu, araştırma tutanakları, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3271, Karar No: 2019/6056, Tarih: 10.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3271 E.  ,  2019/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

A)Davacı Talebi : Davacının, davalı şirkete ait işyerinde 02.08.2002-18.10.2011 tarihleri arası dönemde geçen çalışmalarının, asgari ücretin 2,76 katı prime esas kazanç düzeyinde ücretle geçtiğinin tespiti talep edilmiştir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap davanın reddi gereğini savunmuştur.

... Özel Sağlık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.; yöntemince dava dilekçesi tebliğine karşın, yanıt dilekçesi vermemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde özetle ;"Yargıtay’ca onanarak kesinleşen ve işbu Tespit davası için güçlü delil niteliğinde bulunan ... 10.İş Mahkemesinin 22.6.2015 tarihli, 2015/65 E. ve 2015/319 K. sayılı kararında; davacı ...’un son ücretinin (net 2200,00.-TL ücrete göre) günlük 73,33.-TL olduğu ve bu ücretinin brüt asgari ücretin 2,76 katı olduğu tespit edilmiş bulunmakta ise de; Davacının son ücretinin neti olan 2200,00.-TL üzerinden bölünmek suretiyle günlük 73,33.-TL bulunduğu gibi, 2011/Haziran ayındaki brüt asgari ücretin 2,76 katı olduğu belirlenmiştir. Ancak, davacı 18.10.2011 tarihine kadar çalıştığı görüldüğünden, hesaplamanın net 2200,00.-TL.nin brüt ücreti olan 3070,48.-TL.nin, 2011/Ekim ayındaki brüt asgari ücret olan 837,00.-TL.na bölünerek (3070,48 / 837,00)= 3,66 oranı üzerinden yapılması" Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen kararın; HMK 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemesinde; davalı şirket adına ... sicil numarasıyla tescilli işyerinde 02.08.2001-18.10.2011 tarihleri arası dönemde çalışan ve çalışmaları asgari ücret düzeyinde kazanç üzerinden tam olarak SGK Başkanlığı'na

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen kararın; HMK 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemesinde; davalı şirket adına ... sicil numarasıyla tescilli işyerinde 02.08.2001-18.10.2011 tarihleri arası dönemde çalışan ve çalışmaları asgari ücret düzeyinde kazanç üzerinden tam olarak SGK Başkanlığı'na

bildirilen davacı; ilk yıl kasiyerlik, sekreterlik. ön muhasebe ve personel müdürlüğü görevleriyle çalıştığını, sonrasında şirket müdürü olarak çalıştığını beyan etmiş; dosya kapsamındaki kayıtlardan, 03.04.2001 tarihli kararla, 10 yıl süreyle şirket müdürlüğüne atandığı Ticaret Siciline kaydedilen davacının, 10.12.2003-12.12.2007 tarihleri arası dönemde ... Şube müdürlüğü, sonrasında ise ... Tıp Merkezinde şirket müdürü olarak görev yaptığı; ücret alacaklarının tahsili amacıyla açtığı davalar sonucu verilen kesinleşmiş kararlar yanında; 2008-2009 yıllarında, asgari ücreti aşan ücret tutarının yatırıldığı banka kayıtları , tanık anlatımları ve emsal ücret araştırmasına ilişkin bilgilerin de dosya kapsamına alındığıbelirtilerek İstinaf kanun yoluna başvuran SGK Başkanlığı vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların bir bölümünün yukarıda sıralanan gerekçeler ışığında yerinde bulunduğu; ancak, kanıtların takdiri ve kanunun olaya uygulanmasındaki hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak; HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerektiği açıklanarak,

1- SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle; İzmir 9. İş Mahkemesi'nin, 09.02.2017 tarihli, 2015/414 E, 2017/25 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına;

2-Davanın Kısmen Kabulüne,

... T.C. kimlik ve ... sigorta sicil numaralı davacı ...’un; davalı işveren ... Özel Sağlık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. adına ... sicil numarasıyla tescilli işyerinden 25.04.2006 – 18.10.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının, asgari ücretin 2,76 katı düzeyinde prime esas kazanç düzeyinde ücretle geçtiğinin tespitine; fazlaya ilişkin istemin reddine,karar verilmiştir.

E)Temyiz :

Fer’i Müdahil Kurum vekili ve Davalı işveren vekili verilen kararı ücretin asgari ücret olduğunu belirterek temyiz etmişlerdir.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava; 02/08/2002- 18/10/2011 tarihleri arasında davalı işyerinden eksiksiz bildirilen hizmet sürelerine ilişkin prime esas gerçek kazancın asgari ücretin 2,76 katı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

E)Temyiz :

Fer’i Müdahil Kurum vekili ve Davalı işveren vekili verilen kararı ücretin asgari ücret olduğunu belirterek temyiz etmişlerdir.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava; 02/08/2002- 18/10/2011 tarihleri arasında davalı işyerinden eksiksiz bildirilen hizmet sürelerine ilişkin prime esas gerçek kazancın asgari ücretin 2,76 katı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Hizmet tespiti davaları, niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine imkan tanımasına karşılık, ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2010 tarihli, 2005/21-409 E., 2005/413 K.; 19.10.2011 tarihli, 2010/10-480 E. 2010/523 K.; 19.06.2013 tarihli, 2011/10-608 E., 2011/649 K.; ve 19.06.2013 tarihli, 2012/10-1617 E., 2013/850 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200.) maddesinde yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesi mümkündür (1086 sayılı HUMK m. 292 (6100 sayılı HMK m. 202).

506 sayılı Kanun'un 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nın 288. (HMK'nın

200.) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır.” Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması hâlinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Hâl böyle olunca, ücret miktarı HMK’nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle HUMK'nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan, buna göre araştırma yapılması gerekmektedir.

Hâl böyle olunca, ücret miktarı HMK’nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle HUMK'nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan, buna göre araştırma yapılması gerekmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ...’un alacak dosyasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücretinin asgari ücretin 2.76 katı olarak hesaplandığı ve hükmün kesinleştiği, davacının davasını kesinleşmiş alacak dosyasına ve Ziraat Bankası banka hesap hareketlerine dayandırdığı, yapılan yazışmalardan davalı işverenin maaş ödemelerini T.Finans Bankası aracılığı ile gerçekleştirdiği, T.C.Ziraat Bankası hesap hareketlerinde delil olarak sunulan “maaş ödemesi” açıklamalı ödemelerin davacının kendisi tarafından elden yatırıldığı, sunulan ücret bordrolarının bir kısmının davacı tarafından imzalandığı (2008/1-12 aylar arası), anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; talebin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. ve 292. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. ve 202.) maddelerindeki hükümler çerçevesinde ispat edilmesi ve sadece tanık beyanları veya emsal ücret araştırması yapılarak sonuca gidilmesinin hukuka uygun olmadığı, davacının müdür olarak çalıştığını iddia ettiği, müdür pozisyonunda bulunan bir kişinin Kurumla olan ilişkide resmi belgeleri denetlemeye en yetkili kişi olduğu gözetildiğinde bordrolardaki ücreti aşan miktarda ücret talep etmesi mümkün olmadığı gibi davacının kendisinin banka hesabına yatırdığı “maaş ödemesi”adı altındaki dekontlara delil olarak dayanması hukuken mümkün değildir.Zira hukuken hiç kimse kendi muvazaalı işlemine dayanamaz. Buna göre, davacının iddiasının ancak yazılı belgelerle kanıtlanabileceği anlaşılmakla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

G)SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililerine iadesine, 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3937, Karar No: 2013/4624, Tarih: 03.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3937 E.  ,  2013/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Mahkeme ilamı, davalı kooperatife tebliğe çıkarılmış ve karar davalı kooperatif yönetimi adına başkan... ve başkan yardımcısı ... tarafından temyiz edilmiş, ancak adı geçen kişilerin kooperatifi temsile yetkili olup olmadıkları anlaşılamamıştır.

Mahkemece, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gerekçeli kararın tebliğ tarihi itibariyle kooperatifin yetkili temsilci ya da temsilcilerinin sorularak, hükmü temyiz eden başkan... ve...'ın temsile birlikte yetkili olmamaları halinde yetkili diğer kişi ya da kişilerin temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda imzalı yazılı dilekçeleri alınıp, usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bir tutanakla belirlendikten sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5686, Karar No: 2011/3596, Tarih: 25.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5686 E.  ,  2011/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 Sayılı TCK'nın 179/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04/06/2008 tarihli oturumda pişmanlığını dile getiren ve geçmişinde hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin edilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması ve yine yasal olmayan gerekçe ile tecile yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1 . maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14567, Karar No: 2015/6252, Tarih: 02.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/14567 E.  ,  2015/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı ile yapılan harici sözleşme ile davalıdan taşınmaz satın aldığını, taşınmazdan kadastro geçtiğini ancak davalının itirazı üzerine adına tescil görmediğini,taşınmazın mülkiyetinin verilmemesi nedeniyle sözleşmeye göre ödediği bedeli ve cezai şart bedelini tahsil etmek üzere icra takibi yaptığını,davalının itirazı üzerine davalı hakkındaki takibin durduğunu,sözleşmeye konu yerin tapusuz olması nedeniyle sözleşmenin geçerli olduğunu,Kumru Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/110 esas sayılı dosya ile iritibatı nedeniyle birleştirilmesi gerektiğini ileri sürerek;18.720 TL'nin 10.02.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,Parmak izi taşıyan sözleşmenin muhtar ve iki aza tarafından tasdiki şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sözleşmenni geçerli olmadığını ve cezai şartın geçersiz olduğunu ,kaldı ki davacının iddia ettiği sözleşmeden sonra kendisine ait yerin davacının zilyetliğinde bulunduğunu ve davacı adına tescil edildiğini,ayrıca davacının kendisi hakkında yaptığı icra takibinin devam etmesi nedeniyle bu alacak talebine ilişkin olarak davacının hukuki yararın bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki taşınmaz satışına ilişkin harici sözleşmenin geçerli olmadığı ve davacı alıcının ödediği bedeli talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı tarafından, davalı ve 26.10.2003 tarihli sözleşmede satıcı sıfatıyla yer alan kişiler aleyhine harici satış sözleşmesine dayalı olarak satış bedeli ve sözleşmedeki cezai şartın tahsili amacıyla icra takibi yapıldığı,bu takip üzerine davalı ve Melek Söz tarafnıdan davacı ... aleyhine harici satış sözleşmesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle menfi tespit istemi ile Kumru Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/110 esas sayılı dosyasına konu davanın açıldığı,bu dosyanın halen derdest olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 45. maddesi “aynı mahkemede yürütülmekte olan davalar aralarında bağlantı bulunması halinde, davanın her safhasında istek üzerine veya kendiliğinden mahkemece birleştirilebilir” hükmünü içermekte olup, aynı maddenin 3. fıkrasında, “ davaların aynı sebepten doğması veya biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde bağlantı var sayılır” hükmü bulunmaktadır. Eldeki dava da davacı, davalı ile yapıldığı iddia edilen 26.10.2003 tarihli “Gayrimenkul Hisse Satış Sözleşmesi” ne dayanmış olup, Kumru Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/110 esas sayılı dosyasına konu menfi tespit istemine ilişkin icra takibinin dayanağının da aynı sözleşme olduğu anlaşılmaktadır. O halde, eldeki davanın konusunu oluşturan taleple diğer dava dosyasındaki taleplerin aynı sözleşmeye dayalı olduğu, bu iki dava arasında hukuki ve fiili irtibatın bulunduğu ve bir dosyada verilecek hükmün diğerini etkileyebilecek nitelikte olduğunun kabulü zorunludur. Bu itibarla az yukarıda anılan dava dosyası ile eldeki davanın birleştirilerek yargılamanın sürdürülmesi gereklidir. Mahkemece, açıklanan dava dosyası ile birleştirilerek yargılamanın devam ettirilmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca tarafların diğer itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14288, Karar No: 2009/16411, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14288 E.  ,  2009/16411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, 10 ilâ 30 nolu orman sınır noktaları görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/11/2009 günü oybirliği ile karar verildi.