muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/245, Karar No: 2014/13170, Tarih: 02.07.2014

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Meram Elektirik Dağıtım A.Ş.'nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 24.03.2010 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 02.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5160, Karar No: 2013/7144, Tarih: 15.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5160 E.  ,  2013/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat, sözleşmenin feshi ve men'i müdahale davaları sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.05.2013 gün ve 1570 Esas, 2970 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalılardan...., ... ve ...'in kooperatifin eski yönetim kurulu üyeleri, diğer davalı ...'in ise kooperatif ile gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayan arsa sahibi olduğunu, sözleşmenin genel kurulun yapılacağı tarih belirlendikten kısa süre önce düzenlendiğini, ...'in ...'in kız kardeşinin kocası olduğunu, ...'in sözleşme yapıldıktan sonra yapılan genel kurulda aday dahi olmadığını, sözleşme yapılan arsanın kooperatifin çalışma alanı ile ilgisi olmadığını, arsa sahibinin taşınmaz üzerine yapılacak binadan alacağı katlara karşılık taşınmaz mal satış vaadinde bulunmadığını, arsa sahibine başka taşınmazlar üzerindeki dört adet dükkanın verilmiş olduğunu, bu hali ile sözleşmede büyük bir çelişki bulunduğunu, kooperatifin ihtiyacı olmayan arsa karşılığında inşaatı bitmiş dört adet dükkanın peşinen arsa sahibine teslim edildiğini, imar çapına göre sözleşmede belirtilen arsa üzerine herhangi bir bina yapılmadığının görüleceğini, sözleşme tarihinden bu yana dükkanların kiraya verilerek gelir elde edildiğini ileri sürerek, davalı ... ile kooperatif arasında yapılan gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini, dört adet dükkandaki haksız müdahalenin men'ini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile uğranılan 10.000,00 TL zararın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, eski yönetim kurulu aleyhine dava açılmasına ilişkin bir genel kurul kararı bulunmadığını, kooperatifin zararına yönelik talebin nedeninin belli olmadığını, dükkan verilip karşılığında arsa alınmasının bir takas işlemi olduğunu, haksız müdahalenin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; denetim kurulu üyelerinin yargılama sırasında vekaletnamelerini ibraz ederek davaya muvafakatları olduğunu bildirdikleri, dönemin yönetim kurulu üyesi olan davalılarla, taşınmaz sahibi olan davalının işbirliği içinde olduğu, yapılan işlemlerin kooperatife karşı hile mahiyetinde olduğu, dükkanlar mülkiyetine geçmesine rağmen arsa sahibi ...'in tapuda payını kooperatife devretmediği, sözleşme ile taahhüt edilen edimler arasında aşırı dengesizlik bulunduğu dönemin yöneticileri olan davalıların davalı

yararına davacı kooperatifi zarara uğrattıkları, davacı kooperatifin söz konusu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini talep etmekte haklı olduğu, hile ile yapılan sözleşmenin baştan itibaren geçersiz olup, karşılıklı edimler ifa edilmişse bunların geri verilmesi gerektiği, sözleşme ile davalı ...'e verilen dükkanların sözleşmenin feshi nedeniyle davacıya iadesi ve bu nedenle davalı ...'in müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davalı ...'in dükkanların teslim tarihinden dava tarihine kadar iyi niyetli olarak yapılmayan bu sözleşme nedeniyle yararlandığı, bu nedenle davacı kooperatifin yararlanmadığı göz önüne alındığında, talep doğrultusunda 10.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalı ...'tan tahsili gerektiği, dönem yöneticileri olan diğer davalılar ise davalı ... ile işbirliği içinde olup, davacı kooperatifin zararına işlem yaptığından 6762 sayılı TTK'nın 336/5 maddesi gereği bu meblağdan davalı ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, dava konusu dükkanlara davalı ...'in müdahalesinin önlenmesine, taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 06.05.2013 tarih ve 1570 esas, 2970 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...'in karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5283, Karar No: 2018/1029, Tarih: 08.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5283 E.  ,  2018/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sahte fatura kullanma suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmadığı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, 2006 takvim yılında kullanıldığı iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenerek belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre;

a)Suç tarihine göre, lehe yasa değerlendirmesi yapılmaması ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezasından teşdiden üst sınırdan mı, yoksa 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 3 yıldan 5 yıla kadar olan hapis cezasından dolayı alt sınırdan mı ceza verildiğinin anlaşılamaması nedeniyle denetimden yoksun hüküm kurulması,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Suç tarihinin suça konu faturaların en son 2006 takvim yılı Aralık ayına ait KDV beyannamesine konu edilerek kullanıldığı "21.01.2007" olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında “2005” olarak yanlış gösterilmesi,

d) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8803, Karar No: 2022/550, Tarih: 25.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/8803 E.  ,  2022/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından katılma yoluyla tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadının katılma yolu ile temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin verdiği hükme karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığından davalı-karşı davacı kadının katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı kadının katılma yoluyla temyizi dilekçesinin REDDİNE, yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının yoksulluk nafakası yönünden KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 25.01.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/12049, Karar No: 2013/3055, Tarih: 10.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12049 E.  ,  2013/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 06/09/2012 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sivas Emniyet Müdürlüğü Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünde trafik polisi olarak görev yapan sanıkların görevleri esnasında mağdura ait aracı durdurarak yaptıkları kontroller sonunda aracın camlarının filmli olması nedeniyle ceza yazmaları gerektiğini söyledikten sonra kullandıkları resmi ekip aracının olmayan döşemelerini göstererek yaptırılacağı bahanesiyle ve bu ad altında mağdurdan 300-400 TL para istedikleri, mağdurun ise yanında o kadar para olmadığını ancak daha sonra bu parayı kendilerine verebileceğini belirterek yanlarından ayrıldığı, ertesi gün sanıkların mağduru telefonla aramaları üzerine parayı vermeden sanıklardan kurtulamayacağını anlayan mağdurun şikayetçi olduğu, seri numaraları alınmış toplam 300 TL parayı alan mağdurun telefonla irtibat kurduğu, kararlaştırılan buluşma yerine giderek söz konusu parayı verdiği esnada emniyet birimlerince suçüstü yapılarak sanıkların yakalandığı anlaşılmakla sanıkların para istediği esnada mağdurda verme niyetinin tam olarak oluşmaması, istenen parayı daha sonra vereceğini beyan etmesinin o anda sanıklardan kurtulma amacına yönelik olması, sanıkların yakalanması için yapılan anlaşmanın serbest irade ürünü olmamasına göre rüşvet anlaşmasının tam olarak oluşmadığı nazara alındığında sanıkların eyleminin yapmaları gereken bir işi yapmamak amacıyla rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden hüküm kurulması,

.../...

-2-

Trafik polisi olup 2918 sayılı Yasanın 114/1. maddesinde belirtilen suç veya ceza tutanağını tanzim görevi bulunan sanıklar hakkında aynı Yasanın Ek 11. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

.../...

-2-

Trafik polisi olup 2918 sayılı Yasanın 114/1. maddesinde belirtilen suç veya ceza tutanağını tanzim görevi bulunan sanıklar hakkında aynı Yasanın Ek 11. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince belirtilen madde ve fıkradaki hak ve yetkilerin tamamının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sadece memuriyet hak ve yetkilerinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyları dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde sanıkların 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmalarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/7657, Karar No: 2022/12171, Tarih: 19.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7657 E.  ,  2022/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Tatvan 2. Asliye Hukuk ile İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, araç satış sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Tatvan 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki ihtilafın İskenderun Noterliği’nde yapılan araç satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklandığı, dava konusu sözleşmenin ifa yerinin İskenderun olduğu, davalılar tarafından süresinde yapılan yetki itirazı bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta HMK’nın 6. maddesi gereği davalı ...'nin yerleşim yeri olan Ceylanpınar Mahkemelerinin ve HMK’nın 10. maddesi gereği sözleşmenin ifa yeri olarak İskenderun Mahkemelerinin yetkili olduğu, buna göre birden fazla yetkili mahkeme bulunması nedeniyle HMK 19/2 gereği davalının cevap dilekçesinde seçtiği mahkemesi gerektiği ancak usulüne uygun yetki itirazı bulunmadığı gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazını "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi halde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkansız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhal bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Dosya kapsamında davalı ... vekili cevap dilekçesinde, İskenderun veya Viranşehir Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği, davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Tatvan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Tatvan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3156, Karar No: 2014/4256, Tarih: 10.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3156 E.  ,  2014/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Çekişmeli 182 ada 62 parsel sayılı taşınmazın kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tespit tutanağının onaylı örneği ile varsa kadastro sırasında uygulanan kayıtların tesis ve tedavüllerinin,

...- Çekişmeli 182 ada 62 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu kaydının tedavül görüp görmediği sorularak, tapu kayıt maliklerinin verasete esas nüfus kayıt örneklerinin (kapalı kayıt kalmayacak şekilde),

...- Çekişmeli taşınmazlara komşu 182 ada 60, 65, 64 ve 63 parsel sayılı taşınmazların kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, varsa tespit dayanağı belgelerinin (tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte), tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4270, Karar No: 2012/5655, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4270 E.  ,  2012/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ayçiçeği, kuru fasulye ve şeker pancarı ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.