muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15288, Karar No: 2017/7519, Tarih: 06.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15288 E.  ,  2017/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...’ın aynı zamanda MERNİS adresi de olan sorgusu esnasında bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre çıkarılan tebligatın tanınmadığı gerekçesiyle iade edildiği, bunun üzerine aynı Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken yapılmadığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın 7201 sayılı Kanunun 21/2. maddesine göre sanık ...’a tebliği ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip, ek tebliğname de düzenlenerek iadesinin temini amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8131, Karar No: 2020/9292, Tarih: 17.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/8131 E.  ,  2020/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun

ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2239, Karar No: 2016/9731, Tarih: 21.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2239 E.  ,  2016/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın müşteki ...’ya karşı dolandırıcılık eylemi nedeniyle TCK’nın 158/1-f-son, 62, 53, 58 Sanığın müşteki...’a karşı dolandırıcılık eylemi nedeniyle TCK’nın 158/1-g-son, 62, 53, 58 Sanığın müşteki ...’a karşı dolandırıcılık eylemi nedeniyle TCK’nın 158/1-g-son,62,53,58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyetlere dair hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, gazete ve internet sitelerine ilan verip kendisi ile irtibata geçen katılanlara kendilerine gemi adamı belgesi alınacağı ve iş bulunacağı vaadinde bulunarak, katılanlarla daha sonra yüzyüze gelip, anlaşmalar yaptıktan sonra katılan ...’ten 100 Amerikan Doları, ...’dan 1400 TL, Vejdin’den 800 TL'yi elden teslim aldıktan sonra işyerini kapatıp ortadan kaybolduğu bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Katılanlar ... ve ...’in sanığın gazete ve internete vermiş olduğu ilanlar üzerine sanığın işyerine giderek yüzyüze görüşüp, anlaşmaları yaptıktan sonra katılan ...’ten 100 Amerikan Doları, ...’dan 1400 TL, Vejdin’den 800 TL.yi elden teslim aldığı anlaşılmakla, her bir katılana karşı eylemlerinin basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-c maddesinde yer alan "kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" açısından, hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7303, Karar No: 2020/887, Tarih: 06.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/7303 E.  ,  2020/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası ile aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla eksik inceleme, tedbir ve yoksulluk nafakası, tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince; davacı-karşı davalı erkek tarafından, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m.166/1) dayalı boşanma davası ile kadın lehine TMK m. 197 gereğince hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılması azaltılması taleplerinin reddine, davalı-karşı davacı kadının evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m.166/1) dayalı karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 900-TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile, 10.000- TL maddi ve 20.000-TL manevi tazminata karar verilmiş, bu karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı az olduğu gerekçesiyle miktarlar artırılarak kadın yararına 20.000-TL maddi ve 30.000-TL manevi tazminata hükmedilmiş, erkeğin boşanma talebi ile birlikte davalı-karşı davacı kadın için, Kadıköy 4. Aile Mahkemesinin 2009/1027 esas, 2010/905 karar sayılı dosyasında hükmedilen tedbir nafakasının öncelikle tamamen kaldırılmasını, aksi takdirde azaltılması talebine yönelik isteklerin ayrı harca tabi olduğu, dosyada mevcut peşin harcın boşanma davasına yönelik olup tedbir nafakasına ilişkin davası yönünden noksan harcın ikmali için ve yoksulluk nafakası yönünden kadının gelir durumunun araştırılmak üzere, ilk derece mahkemesi kararından tedbir nafakasının kaldırılması/indirilmesi ve yoksulluk nafakasına ilişkin hüküm fıkralarının kaldırılarak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, tarafların diğer istinaf itirazlarının ise esastan reddine dosya üzerinden karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesinin yukarda belirtilen iki konuda dosyayı ilk derece mahkemesine gönderme kararının yasal dayanağı olarak 6100 sayılı HMK'nın 353. maddesi gösterilmiştir. Bölge adliye mahkemesince, eksiklikler tamamlandıktan sonra hüküm kurulması gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, HMK 353/l-a-6. maddesi uyarınca karar verildiği görülmektedir. HMK 353/l-a-6. maddesinde ise ilk derece mahkemesince tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir. İşbu dosyada, ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri deliller toplanmış, tanıkların beyanları alınmıştır. Bu durumda ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbirinin toplanmamış veya gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemiş olmasından söz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinde, bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri tadadi olarak değil tahdidi olarak sayılmıştır. Kanunda sayılan geri gönderme sebepleri arasında ''Delilerin eksik toplanması" bulunmamaktadır, "Delillerin hiç birinin toplanmaması ve gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemesi" vardır. O halde kanundaki düzenleme karşısında bölge adliye mahkemesince delillerin eksik toplanması sebebiyle dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyizinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararda bu hususlara işaret edilmiş, ancak eksik delillerin toplanması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Az yukarıda da açıklandığı üzere ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri deliller toplandığından Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/l-a-6. maddesi uyarınca eksik hususların ikmali için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, eksik delillerin toplanması konusunda özellikle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353, 354 ve 357. maddeleri ele alındığında da, kanundaki düzenleme karşısında bölge adliye mahkemesince verilen kararın yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu maddelere bakacak olursak;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-b-3 maddesinde; "Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir."

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 354. maddesinde “(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince inceleme, davanın özelliğine göre heyetçe veya görevlendirilecek bir üye tarafından yapılır.

(2) İnceleme sırasında gereken hâllerde başka bir bölge adliye mahkemesi veya ilk derece mahkemesi istinabe edilebilir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 354. maddesinde “(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince inceleme, davanın özelliğine göre heyetçe veya görevlendirilecek bir üye tarafından yapılır.

(2) İnceleme sırasında gereken hâllerde başka bir bölge adliye mahkemesi veya ilk derece mahkemesi istinabe edilebilir.

Yine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 357/3. maddesinde "İlk derece mahkemesinde usulüne uygun olarak gösterildiği halde incelenmeden reddedilen veya mücbir sebeple gösterilmesine olanak bulunmayan deliller bölge adliye mahkemesince incelenebilir.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler değerlendirildiğinde de, eksik delillerin bölge adliye mahkemesince toplanması gerektiği anlaşılmaktadır. O halde bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı kadının emekli maaşının olduğu ve kafe işlettiği iddiası karşısında davacı-karşı davalı erkeğin de ailesinden miras kalan gayrimenkulleri ve kira gelirleri olduğu iddiası dikkate alınarak, kadının emekli maaşı yanında başka geliri olup olmadığı, erkeğin de malvarlığı olup olmadığı ve malvarlığı varsa bunlardan gelir elde edip etmediği araştırılarak sonucuna göre yoksulluk nafakası konusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri yanında, tazminat ödemekle yükümlü kılınan tarafın tespit edilen ekonomik ve sosyal durumu tazminat miktarının belirlenmesinde dikkate alınacak en önemli unsurlardandır. O halde, yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere, HMK m. 353/l-b/3 gereğince, bölge adliye mahkemesince gerekli ekonomik ve sosyal durum araştırması yapıldıktan sonra maddi ve manevi tazminatın miktarının belirlenmesi gerekirken, bu hususlarda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı-karşı davalı erkek, dava dilekçesinde boşanma davası yanında kadın lehine Kadıköy 4. Aile Mahkemesinin 2009/1027 esas, 2010/905 karar sayılı dosyasında hükmedilen tedbir nafakasının öncelikle tamamen kaldırılmasını ya da azaltılmasını talep etmiş ve tek dava için harç yatırmıştır. Davacının birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı harca tabi iki davası bulunmaktadır. Dava açarken alınan başvuru harcı her iki davayı da kapsar. Bölge adliye mahkemece, tedbir nafakasının kaldırılması/azaltılması davası yönünden tedbir nafakasının bir yıllık tutarının toplamı üzerinden nispi harcın tamamlanması için süre verilip sonucuna göre işlem yapılması gerekirken (Harçlar Kanunu m. 30-32), bu eksiklik giderilmek üzere bu dava yönünden de dosyanın yasal dayanağı olmayan yazılı gerekçe ile ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir (HMK m. 353/1-b/3).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, tarafların nafakalara ve tazminatlara ilişkin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 06.02.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/66905, Karar No: 2013/10221, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66905 E.  ,  2013/10221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda, katılan ...'ın, eşi ... adına kayıtlı ... plakalı aracını satmak için internet üzerinden ilan verdiği,temyize gelmeyen sanıklardan ...'ın bu ilanı görmesi üzerine aracı satın alacağını beyan ederek bu konuda müştekiyi inandırarak müştekiye satacağı araç ile ilgili olarak temyize gelmeyen diğer sanık kardeşi ... adına satış yetkisini içerir vekaletname getirmesini, kendisinin işlerinin olduğunu, gelemeyeceğini beyan ederek müştekiyi satmak istediği araç ile birlikte kendisinin ikamet etmekte olduğu Gönen İlçesi Gölbaşı Köyü'ne gelmesini sağladığı ve burada katılanı evlerine çıkarıp ...'nın babası olan ve sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde olan diğer sanık ...'in de olduğu halde, katılan ve yanında bulunan tanık ...'a ikramda bulunup oyaladıkları, bu sırada sanıklardan, ... ve ...'in katılanın koltuk üzerine bıraktığı arabanın anahtarını alıp aracı Burdur ilinde katılana çıkarttıkları vekaletnameye istinaden ... isimli şahısa satışını sağladıkları ve bu sırada evde bulunan katılanı sanık ...'nın oyalayarak zaman kazandırdığı, oğlunun geleceğini söylediği, katılanın aracı satmaktan vazgeçtiğini söylemesi üzerine senet verme teklifinde bulunduğu, sanık ...'nın Antalya'da olduğunu ve oraya gelmeleri halinde parayı bulup vereceğini söylemesi üzerine, sanık ...'nın yol masrafı olarak katılana bir miktar para verdiği ve bu şekilde diğer sanıklar ... ve ... ...'e yardımda bulunarak atılı suça iştirak ettiği anlaşılmakla, dolandırıcılık suçuna yardım etmesi nedeniyle mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında hapis cezasının yanı sıra adli para cezasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hapis cezasının yanı sıra adli para cezasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.