muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/682, Karar No: 2018/2640, Tarih: 12.04.2018

. Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... ve arkadaşlarına iadesine, 12.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2369, Karar No: 2019/9031, Tarih: 09.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2369 E.  ,  2019/9031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hükmün verildiği tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

B) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı gözetilerek; sanık hakkında, adlarına tesis ettirdikleri mükellefiyetlerinde 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan davada, suça konu sahte faturaların dosya içerisinde olmadığı, ancak; Dairemizin 09.07.2018 tarihli 2016/7292 Esas 2018/6338 Karar sayılı ilamı ile faturaların sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi gerektiğinden bahisle yapılan bozmaya uyulmasına rağmen, faturaların bulunamadığı belirtilerek her iki suç yönünden de beraat hükümleri kurulmuş ise de; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından; sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması; kimliği belirlenecek şirketin muhasebecisi ile ... ve ....’ın 5271 sayılı CMK'nin 48. maddesine göre kendilerine aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmeleri; suç konusu faturalar sanığa ve tanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmedikleri takdirde sanık ile tanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı veya tanıkları tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilip alınmasına sanığın iştirakinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7016, Karar No: 2014/22473, Tarih: 29.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7016 E.  ,  2014/22473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2008/171-2013/539

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılmak suretiyle yıkılan yapıların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılmak suretiyle yıkılan yapıların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden;Davacı tarafından,Kadastro çalışmaları esnasında tescil harici bırakılan taşınmazlar üzerinde inşa edilen yapılarla ilgili olarak Maliye Hazinesi tarafından, kıyı kenar çizgisinde kaldığından bahisle men i müdahale ve kal davası açıldığı, ne var ki hazine tarafından açılan dava devam ederken, dava konusu yapıların, Karadeniz sahil yolu iyileştirme projesi kapsamında, yol yapım çalışmaları esnasında davalı K.. M.. tarafından kamulaştırmasız el atılmak suretiyle yıkıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda dava konusu yapılara kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atan davalı K.. M.. hakkında açılan davada işin esasına girilip yapıların bulunduğu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup olmadığı, davalı adına tapu kaydının bulunup bulunmadığı araştırılıp, Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesi de göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4663, Karar No: 2022/4410, Tarih: 28.09.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4663 E.  ,  2022/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dava tazminat, meni meni müdahale kal, tapu iptali ve tescil, kira alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne yönelik verilen hüküm davalı karşı davacı vekilince duruşmasız, davacı karşı davalı ... vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 28.09.2022 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan asıl ve birleşen davada davacı birleşen davalarda davalı vekili Avukat ....., geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı arsa sahibi vekili asıl davasında, mülkiyeti müvekkiline ait ...., İli, ....., İlçesi, ....., Mh. Ada No : ...., Parsel No : 166’da tapuya kayıtlı arsa vasfındaki taşınmaz üzerine inşaat yapılması hususunda davalı yüklenici ile Diyarbakır 2. Noterliğinin 25.12.2002 tarih 46899 yevmiye no.lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin binayı projeye aykırı inşa ettiği gibi süresinde bitirmediğini, aynı zamanda binada eksik ve kusurlu imalatlar bulunduğunu iddia ederek, projeye aykırı duvarın yıkılması ile şimdilik 10.000,00 TL eksik ve ayıplı iş giderim bedeli ve kira tazminatının tahsilini talep etmiş, 02.03.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile eksik iş bedeli talebini 50.000,00TL’ye ve kira tazminatı talebini ise 57.000,00 TL’ye çıkartarak toplam 107.000,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; birleşen 2012/523 Esas sayılı ek davada ise 33.945,00 TL eksik ve ayıplı iş giderim bedeli istemiştir.

Birleşen 2007/641Esas ve 2007/2790 Esas sayılı davalarda davacı yüklenici vekili, müvekkilinin sözleşme edimlerini yerine getirdiğini, 25 ve 26 no.lu bağımsız bölümlerin sözleşmeye göre müvekkiline bırakılması gerektiğini ancak davalı arsa sahibinin devre yanaşmadığını, müvekkilinin kira kaybından dolayı zararının doğduğunu ileri sürerek, 25 ve 26 no.lu bağımsız bölümlerin arsa sahibi adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescillerine ve bu 2 taşınmaz yönünden şimdilik 2.000,00 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda; asıl davada ceza-i şartın seçimlik olduğu, davacı arsa sahibinin ifayı seçmesi nedeniyle seçimlik ceza talep edemeyeceği gerekçesiyle ceza-i şarta dayalı tazminat ve kal talebinin reddine, eksik ve ayıplı iş bedeli ile ilgili asıl ve ek davaların kabulüne, birleşen davalarda yüklenicinin iskan ruhsatını almadığı, kendi edimini yerine getirmediği gerekçesiyle tapu iptal ve tescil istemi ile kira zararının tahsili istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda; asıl davada ceza-i şartın seçimlik olduğu, davacı arsa sahibinin ifayı seçmesi nedeniyle seçimlik ceza talep edemeyeceği gerekçesiyle ceza-i şarta dayalı tazminat ve kal talebinin reddine, eksik ve ayıplı iş bedeli ile ilgili asıl ve ek davaların kabulüne, birleşen davalarda yüklenicinin iskan ruhsatını almadığı, kendi edimini yerine getirmediği gerekçesiyle tapu iptal ve tescil istemi ile kira zararının tahsili istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi sonucunda (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 2017/1172 Esas – 2017/3093 Karar ve 06.11.2017 tarihli kararı ile, arsa sahibi tarafından talep edilen alacağın seçimlik ceza olmayıp, sözleşmede de düzenlendiği gibi kira tazminatı olduğu, arsa sahibinin inşaatın geç tesliminde kira tazminatı talep edebileceği gerekçesiyle arsa sahibi lehine; yüklenicinin iskan alma masraflarını birlikte ifa kuralı uyarınca depo etmesi durumunda sözleşme uyarınca kendisine düşen bağımsız bölümlerin tapu iptal ve tescilini talep edebileceği gerekçesiyle de yüklenici lehine bozulduğu anlaşılmıştır.

Bozma kararı sonrasında mahkemece yapılan yargılama sonrasında, arsa sahibi tarafından açılan asıl davanın kısmen kabulü ile meni müdahale ve kal istemlerinin reddine, kira tazminatı isteminin 21.682,08TL bakımından kısmen, eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin tahsili istemiyle açılan asıl ve birleşen ek davaların tam kabulüne, yüklenici tarafından depo edilen masraflar karşılığında birlikte ifa kuralı uyarınca yüklenicinin açtığı birleşen davalarda tapu iptal ve tescil talebinin kabulüne, kira zararı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre asıl – birleşen 2012/523 Esas davalarda davalı, birleşen 2007/641 Esas, 2007/2790 Esas sayılı davalarda davacı yüklenicinin tüm, asıl – birleşen 2012/523 Esas davalarda davacı, birleşen 2007/641 Esas, 2007/2790 Esas sayılı davalarda davalı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı yüklenici tarafından açılan ve asıl dava ile birleşen 2007/641 Esas sayılı tapu iptal ve tescil istemli davada, dava konusu bağımsız bölümlerin davalı arsa maliki adına olan tapusunun iptali ile davacı yüklenici adına tesciline yönelik mahkeme kararı isabetli ise de, yüklenicinin henüz edimlerini yerine getirmediğinden arsa sahiplerinin, dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazları davacı yükleniciye vermemekte haklı olduğu, davanın açılmasına sebebiyet vermediği anlaşıldığından mahkemece arsa sahipleri aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl – birleşen 2012/523 Esas davalarda davalı, birleşen 2007/641 Esas, 2007/2790 Esas sayılı davalarda davacı yüklenicinin tüm, asıl – birleşen 2012/523 Esas davalarda davacı, birleşen 2007/641 Esas, 2007/2790 Esas sayılı davalarda davalı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca asıl davada davacı arsa sahibinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının “D” bendinin “1-a” bedinde yer alan “davalı ...'dan” kelimelerinin çıkartılmasına, yerine “davacı şirketten” kelimelerinin yazılmasına, yine “2-a” bendinde bulunan “ davaların kabul ve ret oranı dikkate 2.139,50 TL sinin davalı ...'dan alınarak davacı ...'ne VERİLMESİNE, geriye kalan yargılama giderinin” kelimelerinin çıkartılmasına, yine “2-b ve 3.” bentlerinin tamamen çıkartılmasına, kararın değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 8.400,00TL duruşma vekalet ücretinin asıl dava davalısı yükleniciden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı arsa sahibine verilmesine, peşin alınan harcın talep halinde temyiz eden ...'a iadesine, aşağıda yazılı harcın asıl ve birleşen 2012/523 E. Sayılı davalarda davalı, birleşen 2007/641 E. ve 2007/2790 E. davalarda davacıdan alınmasına,

karara karşı 15 gün içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulabilineceğine, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20076, Karar No: 2020/15033, Tarih: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20076 E.  ,  2020/15033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

.... Çocuk Mahkemesi’nin 14.11.2013 tarihli ve 2013/328 Esas, 2013/629 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan mahkumiyete ve suça sürüklenen çocuklar ... ve...hakkında ise hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyete karar verildiği, mahkûmiyet hükümlerinin suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından daha önce temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay ..Ceza Dairesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/2299 Esas, 2016/6431 Karar sayılı ilamı ile incelenerek red ve onama kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden ihbar üzerine yapılan yargılama sonucu kurulan hüküm yönünden ise dosyanın Dairemize temyiz incelemesine geldiği anlaşılmakla; dosyalar arasında bulunan bağlantı sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek ... Ceza Dairesine ait olduğu, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 03.11.2020 tarihli kararı ile ... Ceza Dairesi’nin 01.12.2020 tarihinde kapatılmasına ve bakmakta olduğu tüm işlerin ...Ceza Dairesi’ne devrine karar verildiği, bu nedenle temyiz incelemesi yapma görevinin .... Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE, 09.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2877, Karar No: 2012/4718, Tarih: 06.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2877 E.  ,  2012/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 23.01.2012 gün ve 2011/5011 Esas 2012/264 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazına davalı kooperatifin derin ark açarak 900 m²'lik kısmını kullanılamaz hale getirdiğini ileri sürerek, davalının taşınmaza müdahalesinin men'ine ve yapılan arkın kapatılarak eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Köy Hizmetleri Müdürlüğü tarafından 1989 yılında yapımı tamamlanan beton arkın davacının taşınmazına ulaşmadan bitirildiği, beton kanallardan gelen suların davacının taşınmazına zarar verdiği, davacının tarlası içerisindeki toprak arktan doğan zarardan davalı kooperatifin sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının müdahalesinin men'ine, 1.000,00 TL eski hale getirme tazminatı ile 195.00 TL maddi zararın davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 23.01.2012 tarih, 2011/5011 E. 2012/264 K. sayılı ilamıyla, “Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünce 1989 yılında yapılan ve davacının parselinin başına kadar getirilen beton sulama kanalının, davacıya ait 765 parsel sayılı taşınmazdan geçirilmediği için kanaldan gelen suların davacının tarlasına ve komşu taşınmazlara zarar vermemesi amacıyla davacının tarlası içerisinden açılan toprak arkın, davacının tarlasına zarar verme kasdıyla açılmadığının anlaşılması karşısında, davacının işbu davayı açmakta T.M.K. 2.maddesindeki iyiniyet kuralları kapsamında korunmaya değer hukuki yararı bulunmadığı gözardı edilerek davanın reddi yerine yanılgılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi” ve “davacının maddi tazminat talebi olmamasına rağmen HUMK 74 (HMK 26) maddesini ihlal eder şekilde talep aşılarak maddi tazminata hükmolunması” gerekçeleriyle bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davacı taşınmazına vaki müdahalenin men’i ile eski hale getirilmesi istemlerine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 35. maddesi, “Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz” hükmünü, "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı TMK’nun 683/2. maddesi, “Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.” hükmünü düzenlenmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 35. maddesi, “Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz” hükmünü, "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı TMK’nun 683/2. maddesi, “Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.” hükmünü düzenlenmiştir.

HUMK’nun 382 ve devamı maddelerinde ve 6100 sayılı HMK'nın 297 ve devamı maddelerinde, hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması gerekmektedir.

Yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile müdahalenin men’ine, 1.000,00 TL eski hale getirme, 195,00 TL davacının maddi zararının tazminine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 23.01.2012 tarih, 2011/5011 E. 2012/264 K. sayılı ilamıyla yukarıda anılan nedenlerle bozulmuştur.

... ili, ... ilçesi, ... Köyü, 765 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğu, dava dışı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nce yapılan beton sulama kanalının davacı taşınmazına kadar geldiği, sulama kanalının tahliye sisteminin olmaması nedeniyle davacıya ait taşınmaza beton kanaldan gelen fazlalık suyun boşaldığı, bu nedenle de davalı kooperatifin davalıya ait taşınmaz üzerinde 1 metre eninde ve 130 m. uzunluğunda ark yaptığı, ark boyunca davacının bir kısım yerinin daha kullanılmaz hale geldiği, beton kanaldan gelen fazlalık suyun bu arktan geçerek davacı taşınmazının yanında bulunan dereye boşaldığı dosya kapsamı ile sabittir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar ışığında, davacının taşınmazına davalı tarafça el atılan kısmın açıkça belirlenip, gerektiğinde fen bilirkişisinden bu hususta ek rapor alınmak suretiyle davacı taşınmazına vaki müdahalenin önlenmesi yönündeki hükmün infazı kabil bir şekilde kurulması gerekirken, talep te aşılarak "taşınmaza yapılan müdahalenin men'ine" şeklinde karar verilmesi doğru olmamış, kararın yapılan bu açıklamalar ve anılan Dairemiz kararında belirtildiği gibi, HUMK’nun 74. (HMK’nun 26) maddesi çerçevesinde bozulması gerekmiş ise de, davanın reddedilmesi gerektiğinden bahisle mahal mahkeme kararının bozulmasına ilişkin Dairemiz kararı doğru olmamış, Dairemizin 23.01.2012 tarih, 201/5011 E. 2012/264 K. sayılı ilamının HUMK’nun 74. maddesi ile ilgili gerekçe kısmı (HMK’nun 26) dışında kalan bölümü kaldırılarak, yukarıda açıklanan gerekçelerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.01.2012 tarih, 201/5011 E. 2012/264 K. sayılı kararı kısmen kaldırılarak, mahalli mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 06.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.