muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/55, Karar No: 2014/5842, Tarih: 01.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/55 E.  ,  2014/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2009/338-2013/358

H.. H.. ile Çamlı Yem Besicilik A.Ş. aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabulüne dair Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2013 gün ve 338/358 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat D.. M.. ve karşı taraftan H.. H.. vekili Avukat H.. G.. geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı H.. H.. vekili, 490, 386 ve 387 parseller arasında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının işletme tesisleri ve çeşitli muhdesatlar yapmak sureti ile müdahalede bulunduğunu ileri sürerek haksız müdahalenin önlenmesine, bu bölümler üzerindeki yapıların kal'ini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın yersiz açıldığını, dava konusu bölgeyi kullanmak için izin talebinde bulunduklarını, halen sonucunun beklendiğini bu nedenle izin taleplerinin akıbetinin beklenmesini ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalının Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan bölgeye çeşitli tesisler yaparak kullandığı kanaatine varılmakla; davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda A,B,C harfleriyle gösterilen bölümlere yönelik müdahalenin önlenmesine, aynı bölümler üzerindeki yapıların kal’ine karar verilmesi üzerine; hüküm, duruşma istekli olarak davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlere yönelik haksız müdahalenin önlenmesi ve üzerindeki yapıların kal’ine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir.

Dava; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlere yönelik haksız müdahalenin önlenmesi ve üzerindeki yapıların kal’ine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir.

Mahallinde yapılan 16.01.2007 ve 23.10.2009 tarihinde yapılan keşif sırasında düzenlenen teknik bilirkişi raporlarında, dava konusu yerde kıyı kenar çizgisinin 24.10.1984 tarihinde onaylandığı belirlenmiş, krokili raporda ise A, B, C harfleriyle gösterilen bölümlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, C harfiyle gösterilen Kuluçkahanenin 164 m2’lik A ve B ile gösterilen bölümlerin tamamının kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını bildirmiştir. Yine aynı mahkemeden temyiz incelemesine gönderilen tarafları aynı olan Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06.06.2013 tarih 2006/296 Esas 2013/359 Karar sayılı dosyasında aynı kuluçkahanenin belli bölümlerinin P.. Deniz Ürünleri A.Ş. adına kayıtlı ve sayılı parsel kapsamında kaldığı açıklanmış, kayıt maliki şirketin davalı Çamlı Yem ve Besicilik A.Ş.'nin ticari markası olduğu bildirilmiştir. Mahkemece az yukarıda yazılı parsellere ait tapu kayıtları ve dayanak belgeleri getirtilerek taşınmaz başında uygulanmamış, kayıt maliki P.. Denizcilik Ürünleri A.Ş. ile davalı Çamlı Yem ve Besicilik A.Ş.'nin ilişkisi üzerinde durulmamış, dava konusu yerlerin tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki duraksama giderilmemiş, ayrıca irtibat nedeniyle her iki dava dosyasının birleştirilerek karar verilmesinin yargılama ekonomisi bakımından yararlı olacağı gözönünde tutulmamıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan araştırma ve incelemeler yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Şirket vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacı taraftan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14301, Karar No: 2010/6162, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14301 E.  ,  2010/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Alacaatlı Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni Alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.462,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

2009/14301-2010/6162

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon Şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon Şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan Sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 4.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16464, Karar No: 2014/2565, Tarih: 26.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16464 E.  ,  2014/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/156-2012/296

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.02.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili gelmedi. Karşı taraftan davacı Hazine vekili Av. U. S. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tapulama sırasında ... parsel sayılı taşınmazın portakal bahçesi ve ev niteliği ile sınırlandırılıp dava dışı H. K. adına tapuya tescil edildiği ve onun da taşınmazın 504/974 payını davalıya 09.08.1996 tarihinde satış yoluyla devrettiği ve sonrasında 18.03.1999 tarihinde yapılan rızai taksim ile oluşan dava konusu .... parsel sayılı taşınmazın davalı adına tescil edildiği ve taşınmazın üzerinde iki katlı binanın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tapulama sırasında ... parsel sayılı taşınmazın portakal bahçesi ve ev niteliği ile sınırlandırılıp dava dışı H. K. adına tapuya tescil edildiği ve onun da taşınmazın 504/974 payını davalıya 09.08.1996 tarihinde satış yoluyla devrettiği ve sonrasında 18.03.1999 tarihinde yapılan rızai taksim ile oluşan dava konusu .... parsel sayılı taşınmazın davalı adına tescil edildiği ve taşınmazın üzerinde iki katlı binanın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte incelenerek yerinde şehir plancısı, ziraatçı bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, imar planı uygulama haritaları Belediyeden sağlanmalı ve bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, böylelikle ortaya çıkacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2140, Karar No: 2012/5885, Tarih: 12.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2140 E.  ,  2012/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, hükümde gösterilen gerekçelere ve davalı ...'ın 20.09.2011 tarihli duruşmadaki kabul beyanına göre, davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ...'ın yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

HUMK’nun 94. maddesinde feragat veya kabul eden tarafın aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mecbur olduğu, davalının hal ve vaziyeti ile aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması ve ilk duruşma oturumuna kadar davayı kabul etmiş olması halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı ..., 17.06.2011 tarihli ilk duruşmaya gelerek davayı kabul ettiğini bildirmiş, mahkemece yanında kimliğini tespit edecek belge olmadığı gerekçesi ile davalının kabul beyanı alınmamış, bir sonraki duruşmaya davalı ... kimliği ile gelerek usulüne uygun şekilde kabul beyanında bulunmuştur. İkinci duruşma günü verilmesinin davalı ...'ın yanında kimliğini bulundurmamasından kaynaklanmadığı, temyize gelmeyen davacı ... ile diğer davalı ... arasında görülen karşılıklı davalardan kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davalı ...'ın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükümün 5.bendinin hüküm yerinde çıkarılmasına yerine 5. bent olarak "Asıl davada alınması gereken 295.06 TL harçtan peşin ödenen 222.75 TL harcın mahsubu ile kalan 72.31 TL harcın davalı-davacı ...'ten alınarak Hazine'ye irat kaydına, peşin ödenen 295.06 TL harcın davalı-davacı ...'ten alınarak davacı-davalı ...'e ödenmesine" sözlerinin yazılmasına, 6 ve 7 nolu bentlerde geçen "...davalı ... ...'tan..." sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20681, Karar No: 2014/5889, Tarih: 18.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20681 E.  ,  2014/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ...'ün kayden maliki bulunduğu 9299 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında soyadının “...” olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıt malikinin kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde “...” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacı miras bırakanı olduğu, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarında soyadının düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğü harç alınmasına yer olmadığına,

18.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/255, Karar No: 2016/1499, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/255 E.  ,  2016/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Bala Sulh Ceza Hakimliğiyle Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinde bulunan Bala Sulh Ceza Hakimliğiyle Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği arasında meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığının çözüm yerinin CMK'nın 17/1. maddesi uyarınca müşterek görevli Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.