muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12572, Karar No: 2013/18226, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12572 E.  ,  2013/18226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre "kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı" belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı dairemize gönderdiği cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Meram Elektrik Dağıtım A.Ş. suç tarihinden önce özelleştirilmiş olup, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkının bulunmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3500, Karar No: 2018/5636, Tarih: 25.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3500 E.  ,  2018/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ...'ya velayeten kendi adlarına asaleten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle “Davacılardan ... ve ...’nın yangın esnasında evde bulunmalarından dolayı yaşadıkları korku nedeniyle yararlarına manevi tazminata hükmedilmiş olmasının sonuç olarak hukuka uygun olmasına göre” davacıların “vekalet ücreti dışında yer alan” tüm, davalılardan ... ile ...’un aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan ... ile ...’un diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılardan ... ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ...’nın maliki olduğu taşınmazda diğer davalılara çatı onarımı yaptırdığı esnada gerekli tedbir ve özeni göstermemeleri nedeniyle yangın meydana geldiğini; yangının, müvekkillerinin ikamet ettiği taşınmazın çatı katına sıçrayarak, evin tamamının zarar görmesine neden olduğunu, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/61 Değişik iş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, davalılardan ...’nın sigortası tarafından maddi zararlarının bir bölümünün karşılandığını belirterek, tespit dosyasında yapılan yargılama giderleri ile beraber sigorta şirketi tarafından karşılanmayan maddi zararlarının ve yangın esnasında evde bulunan müvekkillerinin manevi zararlarının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davaya konu yangının, davalıların kusuru ile meydana geldiği gerekçesiyle; alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, yangın nedeniyle zarar gören eşyaların bedeli, tadilat yapım maliyeti, iki aylık kira bedeli, ulaşım bedeli ve tespit masrafları da tazminat tutarına eklenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davaya konu yangının, davalıların kusuru ile meydana geldiği gerekçesiyle; alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, yangın nedeniyle zarar gören eşyaların bedeli, tadilat yapım maliyeti, iki aylık kira bedeli, ulaşım bedeli ve tespit masrafları da tazminat tutarına eklenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a) Dosya kapsamından; dava konusu yangında zarar gören eşyalar yönünden düzenlenen bilirkişi raporunda; koltuk takımı, orta sehpa, fiskos sehpa, televizyon sehpası, masa ve sandalye takımı, vitrin, genç odası takımı, başlık ve banyo dolabı yönünden mükerrer şekilde piyasa fiyatı ile aynı eşyaların kullanılabilir hale getirme bedelinin hesap edildiği ve mahkemece, bu bilirkişi raporu hükme esas alınarak belirlenen bedelin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, zarar gören eşyalara ilişkin temizlenerek kullanılabilecek olanlar için kullanılabilir hale getirme bedeli; kullanılamayacak durumda olanlar için ise piyasa bedelinden yıpranma payı düşülmek suretiyle bulunacak miktarın esas alınması gerekirken; yeterli olmayan eşya bilirkişi raporu hükme esas alınarak, yangında zarar gören eşyaların bir bölümünün piyasa değerleri ile beraber mükerrer şekilde aynı eşyaların kullanılabilir hale getirme bedeline hükmedilmesi usul ve yasaya uygun değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Dava dilekçesinde, tespit giderlerinin de davalılardan tahsili istenmiştir. 22/03/1976 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince delil tespiti giderleri de yargılama giderlerindendir. Şu durumda, yargılama giderleri arasında karar verilmesi gereken tespit masraflarının da maddi tazminata eklenerek, hüküm altına alınıp üzerinden faiz yürütülmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davalılardan ... ve ... yararına BOZULMASINA; davacıların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının (2-a) bendinde yer alan bozma nedenine göre bu aşamada incelenmesine yer olmadığına; davacıların vekalet ücreti dışında yer alan tüm temyiz itirazları ile davalılardan ... ve ...’un diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3052, Karar No: 2012/2155, Tarih: 26.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3052 E.  ,  2012/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 165 ada 24 parsel sayılı 3.861,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğunu öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı tarafın tutunduğu 3.3.1971 tarih ve 58 yevmiye nolu tapu kaydı getirtilip uygulanmamış, davalı taraf adına kayıtlı 16.8.2008 tarih 1 ve 2 sayılı tapu kayıtlarının uygulaması ise yerel bilirkişi sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden, soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada, anılan tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmüne göre kayıtların haritaya dayanması halinde kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirlenmesi gerekir.

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu 3.3.1971 tarih ve 58 yevmiye ile davalı taraf adına kayıtlı bulunan 16.8.2008 tarih 1 ve 2 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluştukları günden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak belirlenmeli, başka taşınmazlara revizyon görmüş ve davalı oldukları saptandığı takdirde HUMK’nun 45 ve yeni 6100 sayılı HMK’nun 166. maddeleri hükümleri uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dava konusu 165 ada 24 parsel sayılı taşınmaza komşu 165 ada 21 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 16.8.2002 tarih ve 4, 165 ada 23 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 22.2.1985 tarih ve 1, ile 165 ada 30 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 11.11

.8.2002 tarih ve 4, 165 ada 23 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 22.2.1985 tarih ve 1, ile 165 ada 30 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 11.11.2005 tarih ve 2 sayılı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri getirtilerek denetlenmeli, komşu taşınmazların dayanağı kayıtların dava konusu taşınmazı ne okuduğu üzerinde durulmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümü tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden anılan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı, belirlenmeli ve yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kanunları uyarınca Hazine ye intikal edip etmediği hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de dava konusu taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine ye intikal eden yerlerden olduğu sonucuna varıldığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, davalı ...’ün dava konusu taşınmaz üzerinde 20 yıla ulaşan müstakil zilyetliğinin bulunmadığı anlaşıldığından bayi ... ... yönünden de belgesiz araştırması yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5482, Karar No: 2024/1811, Tarih: 06.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5482 E.  ,  2024/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/386 Esas, 2022/1007 Karar

DAVALILAR : 1. ...

2. ...

3. ...

4. ...

5. ...

6. ... vekilleri Avukat ...

İHBAR OLUNAN : ...(TMSF) vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/105 E., 2020/682 K.

Taraflar arasındaki sorumluluk nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ortağı ve yöneticisi olduğu Alfemo Dış Tic. A.Ş.'ye İzmir 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2016/3664 D.İş sayılı kararıyla kayyım atanmasına karar verildiğini, bu tarihten itibaren şirket yönetiminin TMSF tarafından görevlendirilen davalılar tarafından yerine getirildiğini, şirketin yönetim kurulunu oluşturun davalı kayyımların şirketi zarara uğrattıklarını, kötü yönetimin Crediform kredi derecelendirme kuruluşu raporlarına yansıdığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 50.000,00 TL'nin Alfemo Dış Tic. A.Ş.'ye ödenmesine ve müvekkilinin ortaklıktan dolayı uğradığı zararın payı oranında hesaplanarak şimdilik 50.000,00 TL'nin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; 691 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (691 sayılı KHK) 11 ... maddesi ve bu maddenin göndermesi ile 6755 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler İle Bazı Kurum Ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun'un (6755 sayılı Kanun) 37 ve 38 ... maddeleri gereğince atanan kayyımların hukuki ve cezai sorumlulukları açısından yargı bağışıklığına sahip olduklarını, 6723 sayılı Danıştay Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 32 nci maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 133 üncü maddesine eklenen beşinci fıkra ile bu madde uyarınca kayyımların görevleriyle ilgili iş ve işlemlerden dolayı tazminat davalarının devlet aleyhine açılabileceğini, dava dilekçesinde belirtilen kredi kurumuyla bir anlaşma bulunmadığı için bu kuruma mali veriler verilmediğini, bu kuruluş hakkında hukuki ve cezai başvuru yapılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, 6758 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun

'un (6758 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin birinci fıkrası düzenlemesi ve söz konusu maddenin atıf yaptığı 6755 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrasında yer ... düzenlemeler göz önüne alındığında davalı kayyımlar hakkında dava açılamayacağı ve dava açılması için gereken dava şartının mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 115 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kayyım heyetinin kötü yönetiminin açık olduğunu, müvekkilinin ortağı olduğu diğer şirket olan Yatpa Dayanıklı Tüketim A.Ş. hakkında yapılan yargılamada Mahkemenin Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verdiğini, eldeki davada doğrudan red kararı verilmesinin doğru olmadığını, davalıların hukuki, idari, cezai ve mali sorumluluğu bulunduğunu, Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarih 2018/31 E., 2020/38 K. numaralı kararı ile açıkca 6755 sayılı Kanunun 37 nci maddesinin suçtan ve sorumluluktan kurtulmaya yönelik perdeleme olarak kullanılacağının belirtildiğini, kanun metninin bu geniş yoruma imkan sağlamadığını, kamu gücüne dayanan yetkinin kullanımının şeffaflığının sağlanması gerektiğini, kayyımların kötü niyetli olarak şirketi zarara uğrattıklarını, müvekkilinin ortağı olduğu şirketlerin kötü yönetim nedeniyle satış noktasına geldiğini, zararın artmaması için kayımların görevden el çektirilmesine dair tedbir kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 133 üncü maddesinin beşinci fıkrasında; bu madde uyarınca atanan kayyımların görevleri ile ilgili iş ve işlemlerinden dolayı tazminat davalarının 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılacağının düzenlendiği, aynı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise, istemin zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinde ve eğer o yer ağır ceza mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir ağır ceza dairesi yoksa en yakın ağır ceza mahkemesinde karara bağlanacağının belirtildiği, bu yasal düzenlemelere göre bu tür davalara bakmakla ağır ceza mahkemesi görevli ise de davanın devlete karşı dava açılması gerektiği, her şekilde kayyım olarak atanan kişilere karşı doğrudan dava açılamayacağı, hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemeleri arasında görevsizlik kararı verilemeyeceği ve 6100 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin uygulanamayacağının açık olduğu, davacının emsal olarak gösterdiği kararın pratikte görevsizlik kararı değil davanın usulden reddi kararı olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme