muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/298, Karar No: 2017/1244, Tarih: 15.02.2017

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9511, Karar No: 2016/9331, Tarih: 03.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9511 E.  ,  2016/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Sanıklar ...., ...., .... ve ....'ün ayrı ayrı TCK'nın 157/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile,

Sanık ...'in TCK'nın 165/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ...., ...., .... ve ....'in eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek, temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ...'dan kiraladıkları kamyon ile mağdur ...'a ait fabrikaya temizlik malzemesi taşımak üzere geldikleri, burada sanık ...'in, kendisini .... olarak tanıtıp, .... adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sahte sürücü belgesini göstererek 41.613 TL değerindeki muhtelif gıda ve temizlik malzemesini aldıkları ve almış oldukları bu malzemeleri nakledecekleri yere götürmeyerek diğer sanık ...'e sattıkları, bu surette sanıkların dolandırıcılık ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunması karşısında;

Dolandırıcılık suçunun Emniyet Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından sayılan sahte sürücü belgesi kullanarak işlediğinin iddia ve kabul edilmiş olması karşısında, eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-d, maddesinde düzenlenen “kamu kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ve irtibat nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

.

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...., ...., ...., .... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9237, Karar No: 2023/879, Tarih: 22.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/9237 E.  ,  2023/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 24 ada 33, 56 ve 111 parsel sayılı taşınmazlar tapuda davalı adına kayıtlıdırlar.

2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 24 ada 33, 56 ve 111 parsel sayılı taşınmazların orman tahdit sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2013 tarihli ve 2011/296 Esas, 2013/527 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazların orman kadastro sınırları içinde kaldığı kabul edilerek, davanın kabulüne, dava konusu 24 ada 33, 56 ve 111 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescillerine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.04.2014 tarihli ve 2014/1707 Esas, 2014/4565 Karar sayılı kararıyla yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm tesisine yeterli ve elverişli olmadığı, bu nedenle yörede yapılan tüm tahdit tutanakları dosya arasına alındıktan sonra yapılacak keşif sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.04.2014 tarihli ve 2014/1707 Esas, 2014/4565 Karar sayılı kararıyla yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm tesisine yeterli ve elverişli olmadığı, bu nedenle yörede yapılan tüm tahdit tutanakları dosya arasına alındıktan sonra yapılacak keşif sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların 1949 yılı orman tahdit sınırları için kalan orman sanılan yerlerden ve eylemli olarak orman sahaları olduğu, sahaların tamamında tam kapalılıkta kızılçam ağaç topluluğu bulunduğu ve bu yerlerin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesine göre de orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla, davanın kabulüne, dava konusu 24 ada 33, 56 ve 111 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescillerine, alınması gereken 65.011,99 TL harçtan peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 48.758,24 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... İdaresi vekili, Orman Genel Müdürlüğünün harçlardan muaf olduğunu açıklayarak, hükmün bu yönüyle bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının Yargıtay bozma ilamında gösterilen usul ve yönteme uygun olmadığını, 1949 yılında yapılan orman tahdit sınırlarının zeminde bulunmadığını, 1976-1979 yıllarında yapılan orman kadastrosu sınırlarının belirlenmeye çalışıldığını, tahdit tutanağında adı geçen kişiler ve taşınmazlarının gösterilmediğini, usulüne göre bir inceleme yapıldığı taktirde davalının taşınmazlarının tahdit dışında kalacağının anlaşılacağını, taşınmaz üzerinde bulunduğu söylenen kızılçam ağaçlarının sonradan oluştuklarını ve 20-25 yaşlarında olduğunu, kesinleşen arazi kadastrosundan sonra yapılan orman kadastrosu ikinci kadastro niteliğinde olduğundan sonuçlarıyla birlikte geçersiz sayılacağından, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıkları, oluşacak duruma göre davacı lehine tapu kayıtlarının iptali ve tescile karar verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428, 439/2 nci maddeleri, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428, 439/2 nci maddeleri, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yönünden; İlk Derece Mahkemesince yargılama harçlarının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de karardan önce 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile ..., 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, bu Kanun'da belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman İdaresi aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıda belirtilen kısmının 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı ... İdaresi vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan “Alınması gereken 65.011,99 TL harçtan peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 48.758,24 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına,” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davacı ... İdaresinden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16596, Karar No: 2014/8773, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16596 E.  ,  2014/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...’ın, 21.10.2008 tarihinde Sakarya çarşı merkezinde karşılaştığı şikayetçi ...’ın yanına giderek Alman konsolosluğunu sorduğu, konsolosluğun yerini bilmediğini söyleyen şikayetçiye bu kez Erzurum’daki cenazesine gitmesi için acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek, ekonomik değeri bulunmayan altın kaplama imitasyon saati, değerli olarak göstererek satmak istediği, bu sırada kimliği tespit edilemeyen kişilerin yanlarına yaklaşarak kol saatinin değerinin çok yüksek olduğunu söyleyerek sanıkla pazarlık yaptıkları, buna rağmen sanığın şikayetçiyi yanına çekerek kendisinin zengin bir

insan olduğunu, paraya ihtiyacının bulunmadığını, kendisini çok sevdiğini belirtmesi üzerine şikayetçinin ikna olarak bahse konu saati 700,00 TL karşılığında satın aldığı, ancak bu saati kuyumcuya götürdüğünde altın olmadığını ve 5 TL değerinde imitasyon malzeme olduğunu öğrendiği; 18.05.2009 tarihinde ise sanığın bu sefer şikayetçi ...’ın yanına giderek aynı yöntemle imitasyon saati satmaya çalıştığı, 1000,00 TL karşılığında saati alacağını söyleyen şikayetçinin para bulma bahanesiyle oradan uzaklaştıktan sonra güvenlik görevlilerine haber vererek sanığı yakalattığı, şikayetçilerin sanığı kesin olarak teşhis ettikleri anlaşıldığından, sanığın şikayetçilerden Hasan’a yönelik eyleminin dolandırıcılık; Erhan’a karşı ise dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının tayininde, bir günün karşılığı olan miktarın takdirinde gösterilmeyen uygulama maddesinin TCK’nın 52/2. maddesi olarak mahallinde kararlara eklenmesi mümkün görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının tayininde, bir günün karşılığı olan miktarın takdirinde gösterilmeyen uygulama maddesinin TCK’nın 52/2. maddesi olarak mahallinde kararlara eklenmesi mümkün görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30766, Karar No: 2014/29307, Tarih: 25.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30766 E.  ,  2014/29307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yargılama esnasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 104,99 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/868, Karar No: 2021/1646, Tarih: 09.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/868 E.  ,  2021/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile müvekkili arasında 25.08.2008 ve 01.12.2009 tarihli iki adet endeks okuma işi hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeler gereğince davalının tasarrufunda bulunan sahalardaki müşterilere ait elektrik sayaçlarının endekslerinin okunması işinin yapıldığını, ancak davalının haksız olarak müvekkilinin hakedişlerinden 5510 sayılı Kanun’a göre %5 oranında kesinti yaptığını ileri sürerek yasal olmayan kesintinin iadesi için davalı aleyhine Bursa 20. İcra Müdürlüğünün 2011/87 sayılı dosyasında başlatılan takibe itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu %5 oranındaki indirimin Kamu İhale Kurumunun 25.10.2008 tarihli, 27035 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kamu İhale Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliği ile Kamu İhale Kurulu kararına göre kesildiğini ve yapılan kesintinin yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 04.11.2013 tarihli ve 2011/208 E., 2013/356 K. sayılı kararı ile; 5510 sayılı Kanun’un 81/1. maddesine eklenen 5763 sayılı Kanun’un 24/ı bendi ile özel sektör işverenlerinin malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarın Hazinece karşılanacağına dair düzenlemenin 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra davacı çalışanları için SGK'ya ödenmesi gereken primden beş puanlık yasal indirim nedeniyle davalı hizmet alan kurum tarafından yapılan kesintilerin davacıya ödenmesi gerektiği, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta kanuna aykırı olan Kamu İhale Tebliğinin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının kısmen iptaline, icra takibinin 213.269,09TL asıl alacak ve taleple bağlı kalınarak 37.816,27TL işlemiş avans faizi olmak üzere toplam 251.085,36TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak likit olduğundan asıl alacağın %40'ı olan 85.307,63TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 19.06.2014 tarihli ve 2014/1145 E., 2014/4718 K. sayılı kararı ile;