muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7653, Karar No: 2006/13411, Tarih: 13.10.2006

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı Çevre ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, malik henesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak davanın esasının incelenmesi gerekirken henüz tesbit tutanağı düzenlenmediği, bu nedenle dava koşulu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13.10.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1503, Karar No: 2016/860, Tarih: 08.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1503 E.  ,  2016/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...Köyü çalışma alanında bulunan 130 ada 182 parsel sayılı 4.417,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit hisseyle ..., ..., ...ve ...... adına tespit edilmişken Hazine'nin vergi kaydı miktar fazlası yönünden Kadastro Komisyonu'na yaptığı itiraz üzerine Hazine adına tespit edilmiş, Kadastro Mahkemesinin 2001/.... Esas ve 2007/....Karar sayılı kararıyla hükmen 17.10.2007 tarihinde ... adına tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir kısmını 16.12.1993 tarihli senetle satın aldığı iddiasına dayanarak tapu iptal ve adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kadastro tespitinden önce taşınmazda özel parselasyon yapılarak harici satış sözleşmesi ile davacıya taşınmazın 142,10 metrekarelik kısmının satıldığı, ....Köyünde imar planının bulunmadığının kabulü ile taşınmazı hisselere ayıran özel parselasyon planı ve satış sözleşmesinin geçersiz olduğu, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile arsa satış sözleşmesine göre davaya konu taşınmazda, kadastro öncesi davacı tarafından harici senet ile alınan 142,10 metrekarelik kısımda kazandırıcı zamanaşımı yolu ile kazanma koşullarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli değildir. Taşınmazın, "tarla" vasfında ve özel mülkiyete konu yerlerden olduğu Kadastro Mahkemesinin 2001/.... Esas ve 2007/..... Karar sayılı kararıyla hükmen belirlenmiştir. Dava, tapu dışı yolla satın almaya dayalı mülkiyetin aktarılmasına yönelik tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davacı, taşınmazın 142,10 metrekarelik kısmını 16.12.1993 tarihinde senetle satın aldığı iddiasına dayanmış, dava dilekçesi ekinde özel parselasyon planı eklemiştir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişinin satış ve zilyetlik hususunda ayrıntılı bilgisi bulunmadığı gibi, tanık beyanlarının da yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla zilyetlik hususu yeterince açıklığa kavuşturulmamıştır. Doğru sonuca varabilmek için yerel bilirkişiler ve HMK 31. maddesi uyarınca davayı aydınlatma görevi kapsamında Hakimin taraflara gerektiğinde yeni tanık bildirme hakkının hatırlatılması suretiyle ve davacı taraf dayandığı takdirde satış senedinde tarlayı satan .... ile senet tanıkları ... ve ... ile muhtar ...marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak, temyize konu taşınmaz bölümünün davacıya satılıp satılmadığı, zilyetliğin devredilip devredilmediği, üzerindeki zilyetliğin kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle sürdürüldüğü kesin olarak belirlenmeli, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyanlara neden üstünlük tanındığı kararda tartışılıp gerekçelendirilmeli, satış yapılarak taşınmazın zilyetliğinin davacıya devredildiği saptandığı takdirde özel parselasyon haritasına değer verilerek ifraz haritası uygulanmalı, fen bilirkişisinden çekişmeli taşınmazın paftası ile özel parselasyon haritasını çakıştırarak raporunda göstermesi istenilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/361, Karar No: 2016/361, Tarih: 27.12.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/361 E.  ,  2016/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

2016/Bşk-361 2016/361 2013/316403

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14 ve 6. Ceza

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanıklar hakkında nitelikli yağma, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesince 30.12.2011 gün ve 349-362 sayı ile sanıkların, nitelikli yağma, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 13.02.2013 gün ve 15125-2233 sayı ile; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı içerisinde karar verilebileceği belirtilerek nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine, mala zarar verme suçu yönünden şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2014 tarihli tebliğnamesi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 14. Ceza Dairesince 30.05.2016 gün ve 7693-5237 sayı ile;

"İddianamedeki sevke, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 26.02.2016 Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 günlü, 2016/1 sayılı Kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi daha önce işin esasına girerek temyiz incelemesini yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.10.2016 gün ve 4926-6299 sayı ile;

"İddianamedeki sevke, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 26.02.2016 Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 günlü, 2016/1 sayılı Kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi daha önce işin esasına girerek temyiz incelemesini yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.10.2016 gün ve 4926-6299 sayı ile;

"Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 2010/105671 sayılı soruşturma ile sanıklar ..., ..., Mesut Erol ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, yağma, mala zarar verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 11.11.2010 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası nedeniyle Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesince 2010/349 Esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu 30.12.2011 tarihli karar ile sanık Mesut Erol hakkındaki evrakın tefriki ile diğer sanıklar hakkında yağma, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının dairemizce yapılan temyiz incelenmesi sonucu, 2012/15125 Esas ve 13.02.2013 tarihli karar ile yağma suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasına, ayrıca hakkında karar verilmeyen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı içerinde hüküm kurulabileceğinin belirtildiği, Mahkemesince yeniden yapılan yargılama ile mala zarar verme suçunun düşürülmesine, konut dokunulmazlığını bozma suçundan ceza verilmesine yer olmadığı ile daha önceden hüküm kurulmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise mahkumiyet kararı verildiği, sanıklar ve sanık ... savunmanının mahkumiyet kararına yönelik yaptıkları temyiz itirazı üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi tarafından 30/05/2016 tarih ve 2014/7693 Esas sayılı karar ile daha önce işin esasına girerek karar vermesi nedeniyle Dairemizin görevli olduğu yönünde görevsizlik kararı vermiş ise de; yukarıda açıklandığı üzere temyiz incelemesine tabi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili Dairemizce işin esasına girilerek inceleme yapılmadığından; uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Genel Kurulu kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 14. Ceza Dairesinin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 14 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 14 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 12.07.2007 gün ve 23-23 sayılı kararı başta olmak üzere bir çok kararında açıklandığı üzere bir işin Özel Dairece incelenip muktezaya bağlanmasından sonra artık müteakip işlere de aynı Özel Dairece bakılması esastır. Nitekim süreklilik kazanan bu uygulamalar sonucunda 2012 yılından itibaren yapılan iş bölümlerinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu Kararlarına paralel olarak dairelerin daha önce kendilerine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdikleri işlerden geri gelenlerine bakmaya devam edeceği düzenlenmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 30.06.2014 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" kısmının birinci maddesinde; "Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla geçerlidir" denildikten sonra, dördüncü maddesinde; "Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" hükmü getirilmiştir.

Şu halde, Özel Dairelerce yargılamalarına başlanılan ilk derece dosyalarının aynı Özel Daire tarafından bakılmasına devam olunması gerektiği kabul edilmelidir.

İncelemeye konu dosyanın daha önce sanıklar hakkında yağma, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları yönünden Yargıtay 6. Ceza Dairesince incelenerek 13.02.2013 gün ve 15125-2233 sayı ile muktezaya bağlandığı anlaşılmakla, hükmü temyizen inceleme görevi, 30.06.2014 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı iş sayılı iş bölümü kararı uyarınca önceki hükmü inceleyip görüş açıklayan Yargıtay 6. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olup Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.10.2016 gün ve 4926-6299 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2-Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14296, Karar No: 2009/16415, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14296 E.  ,  2009/16415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, 10 ilâ 30 nolu orman sınır noktaları görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/412, Karar No: 2016/6694, Tarih: 14.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/412 E.  ,  2016/6694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 13.10.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... Ltd. Şti. Yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı eşin maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı çocukların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; meydana gelen olayda % 40 oranında alt işveren ...'in, % 35 oranında asıl işveren ......Ltd. Şti.nin, % 25 oranında kazalının kusurlu oldukları, hükme esas alınan 12.01.2015 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda 5510 sayılı Yasanın 39. maddesine dayanılarak belirlenen zaradan ilk peşin sermaye değerinin yarısının tenzil edildiği anlaşılmaktadır.

Dava nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkindir. Bu tür davalarda öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, sonrasında ise haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Davaya konu iş kazası, 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra meydana geldiğinden, Kurumca rücu edilebilen peşin değer; kusurlu olan işveren bakımından 5510 sayılı Kanunun 21/1, kusurlu üçüncü kişiler bakımından ise aynı yasanın 21/4 maddesine göre belirlenmelidir.

Somut olayda, davacılara iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelir kısa vadeli sigorta kollarından bağlanan gelir olmasına rağmen hükme esas alınan hesaba ilişkin biirkişi raporunda uzun vadeli sigorta kollarından bağlanan gelirmiş gibi değerlendirilmesi ve asıl ve alt işverenlerin kusurlu bulunmalarına rağmen 3. kişiler kusurluymuş gibi ilk peşin sermaye değerlerinin yarısının indirilmesi hatalı olduğundan hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin davalı alt ve asıl işverenlerin kusurları oranında (% 75) indirilmesi suretiyle sigorta tahsisleri ile karşılanmayan zararın belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün hesaplanmasında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün hesaplanmasında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan; davalı . ... Ltd. Şti. Yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de hatalı olmuştur.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1397, Karar No: 2011/7966, Tarih: 12.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1397 E.  ,  2011/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 3 parsel sayılı 1162.86 m2 yüzölçümündeki ahşap iki katlı ev ve arsası niteliğindeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ölü olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle ... ... oğlu ... adına, 103 ada 5 parsel sayılı 846.68 m2 yüzölçümündeki arsa niteliğindeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... oğlu ... ... adına tespit edilmiştir. Davalı ...'in 103 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yönelik itirazı kadastro komisyonunca kabul edilerek taşınmazın ölü olduğu belirtilmek suretiyle ... oğlu ... ... adına tespitine karar verilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları miras yolu ile gelen hakka dayanarak askı ilan süresi içerisinde taşınmazlar için ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 103 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile ... mirasçıları adına veraset ilamındaki miras payları oranlarında tapuya tesciline, aynı ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile dosya içerisindeki 19/07/2010 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 439.33 m2 yüzöçümündeki bölümün ifrazı ile 103 adaya ait en son parsel numarası verilerek ... mirasçıları adına veraset ilamındaki miras payları oranlarında tapuya tesciline, teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 407,35 m2 yüzöçümündeki bölümün ise ... oğlu 1948 doğumlu ... ... adına tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 103 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar ..., Necla ve ... ve dahili davalılar ... ... mirasçılarının ortak miras bırakanı, ...'ten kaldığı yönünde, yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ortak miras bırakanın, ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun biçimde, bir paylaşmanın yapılıp, yapılmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak; paylaşmaya dayanan taraf bu olguyu ispatlamak zorundadır. Somut olayda, 103 ada 5 parsel sayılı taşınmazın haritasında (B) harfiyle gösterilen bölümün tarafların ortak miras bırakanı ...'ten kalmadığı, 103 ada 3 parselin tamamı ile aynı ada 5 parselin (A) harfi ile gösterilen bölümünün ise tarafların ortak miras bırakanı ...'ten kaldığı, taşınmazların yöntemine uygun paylaşılmadığı, ispat yükü kendisine ait olan davalıların paylaşmayı kanıtlayamadıkları, mahkemece yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir. Öte yandan, davalı ...'e dava dilekçesi Hasanbey Mahallesi, ... Sokak No:3 Mudanya/BURSA adresinde muhatapla birlikte sürekli mukim annesi ... imzasına tebliğ edilmiş, ayrıca davalı ... dava konusu taşınmazlardan 103 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yönelik itiraz dilekçesinde de aynı adresi göstermiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 140,00 TL harcın hükmü temyiz eden davalıya iadesine, 12.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.