muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19291, Karar No: 2021/312, Tarih: 12.01.2021

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E.-Finlandiya kararı 2007; Sürmeli-Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde, şüpheli tarafından birden fazla kez aranmak suretiyle huzurunun bozulduğunu beyan etmesi karşısında; HTS kayıtları getirtilip incelenerek müştekiyi arayan numaranın kime ait olduğunun tespit edilmesi, müştekinin belirtilen süre içerisinde aranıp aranmadığının araştırılması ile müştekiyi arayan numaranın tespit edilmesi halinde hat sahibinin şüpheli sıfatıyla ifadesinin alınması gerekirken eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Bakırköy 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/10/2019 tarihli ve 2019/6214 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 12/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21072, Karar No: 2010/5211, Tarih: 30.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21072 E.  ,  2010/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davası ile kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asli davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, birleştirilen dava ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasının kabulüne, kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Davalara konu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü ile emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, sokakta kalan ve kamulaştırmasız el atılarak yol haline getirilen bölümler yönünden ilçe belediyesinin sorumlu olması nedeniyle kabul kararı verilmemesi de doğrudur. Ancak;

Tapu malikinin yargılama aşamasında öldüğü ve mirasçılarının davada vekil vasıtasıyla temsil edilmesine rağmen karar başlığında isimlerinin yazılmaması ve ölü şahıs adına hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-Gerekçeli kararın davalı sütunundaki (...) adının sonuna mirasçıları kelimesi eklenerek 1-... ..., 2-... ... (...), 3-... ... 4-... ...) adlarının yazılmasına,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. fıkrasındaki (davacıya), 2. bendin 1. fıkrasındaki (davacıya), 2. fıkrasındaki (davacının), 5. fıkrasındaki (davacıya), (davacının) ve (davacı ...) 6. fıkrasındaki (davacı) ve (davacıya), 7. fıkrasındaki (davacıdan), 8. fıkrasındaki (davacıya) kelimelerinin çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla, (davalılara), (davacılara), (davacılara), (davacıların), (davacılara), (davacılar), (davacılara), (davacılardan), (davacılara) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1199, Karar No: 2019/66, Tarih: 08.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/1199 E.  ,  2019/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ... ve Mustafa), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ...'ın atılı suçtan beraatine, Mustafa hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, Halit hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 14.09.2012, 26.12.2012, 20.03.2013 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik itirazların reddine dair Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.05.2013 günlü, 2013/663 Değişik iş sayılı kararda mahkeme başkanının ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından katılan mağdure vekilinin 21.03.2013 ve 10.04.2013 tarihli temyiz dilekçeleriyle suça sürüklenen çocuklar ..., Halit ile Mustafa haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve Mustafa hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan, ... müdafiin 21.03.2013 tarihli temyiz dilekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan, Mustafa müdafiin 22.03.2013 havale tarihli temyiz dilekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ile kişiyihürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarını da temyiz etmelerine rağmen, tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13974, Karar No: 2012/17813, Tarih: 09.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13974 E.  ,  2012/17813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/06/2010 tarih ve 2008/450-2010/384 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/11/2012 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı bulunduğu davalı şirketin 22.03.2005 günlü olağan genel kurul toplantısında yasal nisap olmaksızın esas sermayenin artırıldığını ileri sürerek, kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iptali istenen dava konusu sermaye arttırım kararının alındığı 22/03/2005 tarihi itibariyle 3.750,00 TL ödenmemiş sermaye borcunun bulunduğu, şirket anasözleşmesinde davacının ve diğer şirket ortaklarının sermaye taahhütlerinin geriye kalan 3/4'nü şirketin tescil tarihi olan 27/02/2004'den itibaren 3 yıl içinde ödemelerinin öngörüldüğü, henüz bu süre dolmadan davacıya apel öneli verilemeyeceği, bu durumda sermaye arttırımı konusundaki kararın batıl olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/60, Karar No: 2015/1155, Tarih: 04.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/60 E.  ,  2015/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait galeride çalışan sanığın, tanık ... tarafından iş yerinden satın alınan ve bir kısmı peşin olarak ödenen aracın ödenmeyen kısmını, katılan adına tanık ...'ten tahsil etmesine rağmen, söz konusu parayı katılana iade etmeyip kişisel kullanımında harcamak suretiyle; ve ayrıca tanık ...'ten parayı aldığını gizlemek amacıyla yargılama konusu olan ve tüm dosya kapsamına göre sahte olduğu tespit olunan senedi düzenleyip katılana vererek üzerine atılı olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16075, Karar No: 2007/23079, Tarih: 11.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/16075 E.  ,  2007/23079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2007

Davacı, 1.1.1995 - 21.8.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.01.1995-21.08.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.01.1995-21.08.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim ,irketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden 1994,1995 1996 yıllarında   tevkifatların yapıldığı 01.09.2006 tarihinde davalı kurumca tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği adına kayıtlı tarımsal arazisinin bulunduğu, mahkemece davacının  Antakya Ziraat Odasına  ve Tarım Kredi kooperatifi ile  Çukobirlik Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı araştırılmadan sonuca gidildiği   görülmektedir.

Davacının kararı temyiz etmediği gözetilerek mahkemece kesintinin  bulunduğu 01.01.1995-31.12.1996 tarihleri arasında kalan dönem yönünden  verilen tesbit kararı yerinde  ise prim kesintisinin bulunmadığı  1997,1998,1999,2000,2001,20002,2003,2004,2005 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar araştırılmaksızın  yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş.davacının Antakya Ziraat Odası, Tarım Kredi kooperatifi ve Çukobirlik Çukurova Pamuk Yerfıstığı Yağlı Tohumlar Tarım Satış  Kooperatifler Birliği üyesi olup olmadığı.kayıtlı ise hangi tarihte üye olduğu kaydının devam edip etmediği, ayrıca  kayıtlı olduğu başka ziraat odası  bulunup bulunmadığı  yeniden sorularak  ,  tevkifat olmayan yıllar yönünden 2926 Sayılı Yasanın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar araştırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece ,yasal ve dairemizin giderek Yargıtay ‘ın  da benimsediği ilkeler karar gerekçesinde belirtilmesine rağmen ,hatalı değerlendirme ile bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4476, Karar No: 2021/5500, Tarih: 30.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4476 E.  ,  2021/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından 08.01.2021 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen boşanma davasında ilk derece mahkemesince 12.11.2019 tarihinde (yani bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından sonra) davanın kabulüne ve ferilerine karar verilmiş karar sırasıyla istinaf ve temyiz kanun yollarından geçerek kesinleşmiştir.

Davacı kadın tarafından "Maddi hatanın düzeltilmesi" talebinde bulunulmuş, ilk derece mahkemesince ek kararla talebin reddine karar verilmiştir. 08.01.2021 tarihli bu ek karar yeni bir karar olup öncelikle istinaf yoluna tabidir. Dosyanın istinaf incelemesi yapılması için ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4080, Karar No: 2022/2020, Tarih: 15.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4080 E.  ,  2022/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 70 km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli, asfalt kaplama D-100 otoyolu üzerinde Harem istikametine doğru gündüz vakti seyri sırasında olay mahalline geldiğinde gidiş istikametine göre sağ tarafta bulunan 1. Köprü ayrımına doğru yöneldiği esnada yol kenarındaki bariyerleri aşmak suretiyle kaplamaya girerek yolun sağından soluna doğru geçiş yapmaya çalışan yaya ...'a sol şerit üzerinde çarpması sonucu, yaya geçişine kapalı bariyerlerle bölünmüş otoyolu kullanan, yaya ...'ın asli ve tam kusuru ile kendi ölümüne sebebiyet verdiği olayda; kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 23/10/2015 tarihli bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 12/01/2016 tarihli raporunda, sanık sürücünün bariyerlerle bölünmüş ve yaya geçişine kapalı yolda seyri esnasında seyir istikametine göre yolun sağından kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarptığı olayda atfı kabil kusuru bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin oluşa, kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1326, Karar No: 2024/92, Tarih: 11.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/1326 E.  ,  2024/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Mahkemede görülen asıl dava tazminat, birleşen dava alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri ek kararına karşı asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 27.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, inşaatın temel üstü ruhsatı alınmasından sonra 12 ayda bitirilerek teslim edileceğinin ve bitirilmediği takdirde yüklenici şirketçe müvekkiline her bağımsız bölüm için ayrı ayrı olmak üzere rayiç üzerinden kira bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının sözleşmede kararlaştırılandan bir kat fazla inşa ettiğini, bu fazla inşaatın sözleşme hükümlerine, imar durumuna, ruhsata ve projeye aykırılık oluşturduğunu, eksik imalatların bulunduğunu ileri sürerek, binanın projesinin uygun hale getirilmesini, eksik imalatların belirlenerek bunların davalı şirketçe ikmalini, binanın iskanının alınarak davacıya teslimini, eksiklerin tamamlanmadığı takdirde bedel tespit edilerek davalıdan tahsilini, fazla yapılan 2. ... kat ruhsat ve projeye uygun ise bu fazla inşaat neden ile oluşan kazancının tespit edilerek davacının payına düşen bedelin tahsilini, davacıya ait iki dairenin her biri için gecikilen her ay için geçerli olmak üzere 02.10.2008 tarihinden itibaren eksiklerin ikmal edilip, projeye aykırılıkların giderilerek, iskan izni alınarak davacıya teslim edileceği güne kadar aylık rayiç kira bedellerinin tespitini ve davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili yüklenicinin aralarındaki sözleşme gereğince arsa sahibi davalıya ait 5 no’lu bağımsız bölüme fazladan imalat yapıldığını, sözleşmedeki edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek, 4.000,00 TL'nin faiziyle davalı arsa malikinden tahsiline karar verilmesini ve sözleşme gereğince müvekkili yükleniciye isabet eden 10 no’lu bağımsız bölüm üzerine konulan ipoteğin fekkine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2. Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili yüklenicinin aralarındaki sözleşme gereğince arsa sahibi davalıya ait 5 no’lu bağımsız bölüme fazladan imalat yapıldığını, sözleşmedeki edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek, 4.000,00 TL'nin faiziyle davalı arsa malikinden tahsiline karar verilmesini ve sözleşme gereğince müvekkili yükleniciye isabet eden 10 no’lu bağımsız bölüm üzerine konulan ipoteğin fekkine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşme gereğince davalı şirketin davacıya ait taşınmaz üzerinde inşaat yapmasının kararlaştırıldığını, sözleşme gereğince davalı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan kendi edimlerini yerine getirdiğini, inşaatın projesine uygun olarak yapıldığını, inşaatın tamamlanarak davacı arsa sahibine teslim edildiğini, aralarındaki sözleşmeye göre iskan ruhsatının alınmasının yükleniciye ait olmadığını, iskan ruhsatının alınmasının davacı arsa malikine ait olduğunu, davacıya teslim edilmesinden sonra dairede davacı tarafından projeye aykırı büyüme ve tadilatlar yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde birleşen davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI