muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14209, Karar No: 2016/2947, Tarih: 11.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14209 E.  ,  2016/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihi olan 31.05.2005'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21964, Karar No: 2023/5482, Tarih: 13.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21964 E.  ,  2023/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/242 E., 2015/640 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/242 Esas, 2015/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; hava koşulları nedeniyle denetime katılamadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; hava koşulları nedeniyle denetime katılamadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Sanığın 20.08.2014 tarihli kolluk tutanağından anlaşıldığı üzere uyuşturucu madde kullandığı şüphesiyle hakkında idrar testi yaptırıldığı, Bitlis Devlet Hastahanesince 20.08.2014 tarihli idrar testi sonucunda sanığın THC ve BENZODİAZEPİN değerlerinin pozitif çıkarak uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu nedenle sanık hakkında 04.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, söz konusu kararın 03.12.2014 tarihinde kesinleştiği ve Bitlis Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından denetime başlandığı, sanığın denetime uymaması üzerine 23.02.2015 tarihinde denetime uyması hususunda tebligat yoluyla uyarıldığı, ancak yapılan bu uyarıya rağmen sanığın eğitim ve iyileştirme faaliyetleri çerçevesindeki 05.03.2015 tarihli grup çalışmasına mazeretsiz olarak katılmadığı,

her ne kadar sanık savunmasında, maddi sıkıntılar nedeniyle bu faaliyete katılmadığını ifade etmiş ise de, bu savunmasını doğrular nitelikte dosya kapsamında herhangi bir delilin bulunmadığı, yine söz konusu sebeplerle mazeret dilekçesi sunarak mazeret beyanında bulunabilecekken böyle bir dilekçeyi denetimli serbestlik müdürlüğüne göndermediğinin anlaşıldığı, sanığın bu haliyle denetime uymamakta ısrar ettiği, yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat hasıl olmadığından ayrıca uyuşturucu madde kullanmakta ısrar etmesi nedeniyle gerçekleştirdiği eylemden pişmanlık duymadığı kanısına varıldığından sanık hakkında hükmedilen süreli hapis cezası için 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

18.12.2014 tarihinde denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlayan sanığın, 03.02.2015 tarihli bireysel ve vaka görüşmelerine katılmaması üzerine Komisyon tarafından uyarılmasına karar verildiği, 13.02.2015 tarihli uyarı yazısının iki kez tebligata çıkarılması nedeniyle 23.02.2015 ve 25.02.2015 tarihlerinde sanığa tebliğ edildiği ancak sanığın uyarı yazısının tebliğinden sonraki ilk görüşmesi olan 05.03.2015 tarihli grup çalışmasına katılmayarak yükümlülük ihlalinde bulunduğu, uyarılmasının ardından görüşmeye katılmaması nedeniyle ısrar koşulunun sağlandığı ve adli sicil kaydı ile UYAP'tan yapılan araştırmada sanığın bu suçu başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri sırasında işlemediği belirlendiğinden, Tebliğname'nin görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/242 Esas, 2015/640 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/242 Esas, 2015/640 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli ve 2015/242 Esas, 2015/640 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6479, Karar No: 2015/29357, Tarih: 20.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/6479 E.  ,  2015/29357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/63136

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/37 (E) ve 2014/6 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık F.. Ç.. hakkında mağdur H.. Ç..'ye yönelik tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık F.. Ç.. hakkında mağdurlar H.. Ç.. ve F.. Ç..'ye yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/633, Karar No: 2018/10379, Tarih: 06.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/633 E.  ,  2018/10379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-son, 22/3, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, bağlantı yolundan doğru giriş yaptığı iki şeritli ve iki yönlü yol üzerinden soluna doğru dönmek istediği esnada, düz istikamette seyir halinde olan katılan ...'nin idaresindeki otomobile sol ön kısmından doğru çarpması neticesinde katılanının vücudunda kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

1)5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, TCK'nın 50/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra paraya çevrilemeyeceğine ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında 6 ay hapis olarak belirlenen temel cezasının aynı kanunun 50/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi

2)Sanık hakkında TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, belirlenen temel ceza miktarında önce aynı kanunun 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza tür ve miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5392, Karar No: 2017/2086, Tarih: 20.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/5392 E.  ,  2017/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından sunulan iş sözleşmesine göre davacının ... Görevlisi olarak çalıştığı, bu nedenle karar gerekçesinde davacının spor programında istihdam edildiği şeklinde yer alan ibarelerin dosya içeriğine uygun olmadığı, ancak her ne kadar şirket yönetim kurulunun yaptığı toplantı sonucunda organizasyon değişikliği, haber yayınlarına son verildiği belirtilerek davacının iş sözleşmesi feshedilmişse de, feshin geçerli nedene dayandığını kanıtlama yükümü altında olan işveren davalının bu yükümünü yerine getirmediği, karar gerekçesinde de açıklandığı üzere davalı şirketi devralan şirketin yetkilisinin 27.11.2013 tarihinde bir televizyon kanalına çıkarak 15 gün önce davalı şirkete ait kanalı aldığını kendi ekibiyle geleceğini beyan ettiği, ancak devir işlemlerinin resmiyette fesihten sonra gerçekleştiği, tüm bunların davacının iş sözleşmesinin işyeri devri nedeniyle feshedildiğini gösterdiği, devrin fesih hakkı vermeyeceği bu nedenle feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13357, Karar No: 2013/17067, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13357 E.  ,  2013/17067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, dolmalık biber ve taze fasulyenin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1154, Karar No: 2016/4035, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1154 E.  ,  2016/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Tereke Hâkimliği)

Terekenin tasfiyesi istemi hakkında, Marmaris Sulh Hukuk ve Köyceğiz Sulh Hukuk (Tereke Hâkimliği) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İstem, ...'nin terekesinin tasfiyesine ilişkindir.

Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın MERNİS kayıtlarına göre son yerleşim yeri adresinin ".../..." ve yetkili mahkemenin Köyceğiz Sulh Hukuk (Tereke Hâkimliği) Mahkemesi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Köyceğiz Sulh Hukuk (Tereke Hâkimliği) Mahkemesince ise müteveffanın son yerleşim yeri adresinin ".../..." ve Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 22/2. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesince, yetkili mahkemenin Köyceğiz Sulh Hukuk (Tereke Hâkimliği) Mahkemesi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik karar verildiği, Köyceğiz Sulh Hukuk (Tereke Hâkimliği) Mahkemesince ise Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verildiği, Köyceğiz Sulh Hukuk (Tereke Hâkimliği) Mahkemesince, dosyanın yetkisizlik kararı verilen Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, hataen yargı yeri belirlenmesi amacıyla dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, birbirin yetkili ya da görevli sayan iki ayrı mahkemece verilmiş karşılıklı görevsizlik veya yetkisizlik kararının bulunması ve her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gereklidir. Somut olayda ise, mahkemelerce karşılıklı olarak verilip temyiz edilmeksizin kesinleşen iki ayrı mahkemeye ait yetkisizlik kararları bulunmamaktadır.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 05/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5039, Karar No: 2012/1862, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5039 E.  ,  2012/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının, müvekkili kooperatifin 839 nolu ortağı olduğunu, hakkında kooperatife olan borçlarından dolayı icra takibi başlatıldığını, davalının 19.08.2010 tarihinde takibe itiraz ederek dava konusu taşınmazın tapusunu devrettiğini, bu nedenle hiçbir borcu olmadığını bildirdiğini, ancak siteye üyeliğinin sonlandırılması ile ilgili herhangi bir bildirimde bulunmadığı ve üyeliği devam ettiği sürece genel kurulda alınan kararlara uymakla mükellef olduğunu, 31.12.2006 dan itibaren 2010 yılı 6. ayına kadar olan aidat ödemelerini, tedaş taksit ödemelerini ve ot ilaçlama ödemelerini yapmadığını ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kooperatifte adına kayıtlı bir taşınmazın bulunmadığını, babasına ait bir arsanın bulunduğunu, babasınında hiçbir hizmet almadığını, çöp, yol, ilaçlama, elektrik, su, spor tesisleri gibi imkanlarından yararlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 1.200,00 TL aidat, 600,00 TL tedaş ek ödemesi ve 338,00 TL işlemiş faizin, davacı kooperatifin genel kurul kararlarına dayandığı, likit alacağa haksız olarak itiraz edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/476 esas sayılı icra dosyasına yapmış olduğu itirazın 1.200,00 TL aidat, 600,00 TL ... ek ödemesi olmak üzere toplam 1.800,00 TL asıl alacak ve takip tarihine kadar işlemiş faiz olan 338,00 TL yönünden iptaline, asıl alacağın 1.200,00 TL lik kısmına takip tarihinden itibaren yasal faiz, 600,00 TL lik ... ek ödemesine takip tarihinden itibaren aylık % 12 faiz uygulanmasına, asıl alacak olan 1.800,00 TL nin % 40 oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının esasa ve faize ilişkin bakiye istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1) Dava, parasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen davalı ortak aleyhine, davacı kooperatifçe girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde ... ek ödemesiyle ilgili alınan genel kurul kararının iptalinin başkaca ortaklarca istendiği anlaşıldığından bu dosyanın getirtilerek değerlendirilmesi ve kesinleşmesi sonrasında oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

1) Dava, parasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen davalı ortak aleyhine, davacı kooperatifçe girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde ... ek ödemesiyle ilgili alınan genel kurul kararının iptalinin başkaca ortaklarca istendiği anlaşıldığından bu dosyanın getirtilerek değerlendirilmesi ve kesinleşmesi sonrasında oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacı kooperatifçe istenen aidatların ne olduğu, hangi hizmetler karşılığında istendiği ve davalının taşınmazı satması halinde bu ödemelerin talep edilip edilemeyeceği tartışılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2) Bozma neden ve şekline göre, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1742, Karar No: 2015/14530, Tarih: 01.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/1742 E.  ,  2015/14530 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ: KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2011/24-2014/53

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında . Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada 2, 117 ada 1, 18, 22, 120 ada 2 ve 121 ada 7 parsel sayılı sırasıyla 3.998.36, 2.782.51, 15.597.92, 26.663.89, 6.196.28, 10.989,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 116 ada 2, 117 ada 18 ve 22 parseller emlak kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, 117 ada 1, 120 ada 2 ve 121 ada 7 parseller ise vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ...... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ...... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tereke adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 116 ada 2, 117 ada 1, 18, 22, 120 ada 2 ve 121 ada 7 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.