muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10632, Karar No: 2010/2786, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10632 E.  ,  2010/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu müvekkillerinin çocuğunun öldüğünü ve bu nedenle zarar gördüklerini ileri sürerek, toplam 15.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılara 14,585,34 TL ödeme yaptıklarını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıların talep edebilecekleri tazminatın 2.959,20 TL olduğu, davacılara bundan fazla 14.585,34 TL ödeme yapıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, destek tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davacı tarafa zararın fazlasıyla ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, somut olayda dava 07.04.2008 tarihinde açılmış, ödeme yargılama esnasında 13.08.2008 tarihinde yapılmıştır.

Bu durumda mahkemece, ödeme dava açıldıktan sonra yapılması nedeniyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı ..., zararı yargılama esnasında ödemiş olup, HUMK.nun 94/2 maddesi uyarınca, davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden davanın kabul ve red oranına göre sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde davacı tarafın tamamından sorumlu tutulması isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4650, Karar No: 2025/4798, Tarih: 08.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4650 E.  ,  2025/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/7 E., 2024/794 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dinar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/365 E., 2023/378 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur, nafaka miktarları, karşı davanın kabulü yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve eksik inceleme yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Davalı-davacı erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığı gibi İlk Derece Mahkemesi kararını sınırlı olarak istinafa getiren tarafın açıkça istinaf etmediği konularda da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesinin hükmünün erkek vekili tarafından yoksulluk nafakası yönünden istinaf edilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf itirazının kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesisine karar verildiği anlaşılmış olmakla İlk Derece Mahkemesi kararını yoksulluk nafakası yönünden istinaf etmeyen erkek vekilinin temyiz hakkı bulunmadığından erkek vekilinin bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı-davalı kadın vekilinin tüm; davalı-davacı erkek vekilinin kusur, tazminatlar eksik incelemeye yönelik temyiz itirazları yönünden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı-davalı kadın vekilinin tüm; davalı-davacı erkek vekilinin kusur, tazminatlar eksik incelemeye yönelik temyiz itirazları yönünden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı-davalı kadın vekilinin tüm; davalı-davacı erkek vekilinin sair yönlerden temyiz itirazlarının reddi ile hükmün temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ...'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30103, Karar No: 2013/32457, Tarih: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30103 E.  ,  2013/32457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı borçlu ile aralarında 29.9.2008 tarihinde yapılan sözleşme ile davalı tarafa 2 adet kanepe, 1 adet sehpa ve koltuk takımı satıldığını, söz konusu borcun taksitler halinde ödenmesi kararlaştırılmış olmasına rağmen borçlu davalının borçlarını vadesinde ödememesi nedeniyle ... 4. İcra Müdürlüğünün 2010/1012 esas sayılı takip dosyası ile davalı borçlu aleyhine takibe giriştiklerini, davalının haksız olarak borca itiraz ettiğini, sözleşmede cezai şart ve akdi faiz kararlaştırıldığını, davalı tarafından yapılan 1.000 TL 'lik ödemenin asıl alacakla ilgili olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;2.364,61 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, mobilya satım sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkin olup,uyuşmazlığın 4077 Sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 2013/30103-32457

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA,ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13935, Karar No: 2014/23, Tarih: 09.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/13935 E.  ,  2014/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Sanık ... hakkında 22.05.2005 tarihli Botaş boru hattına yönelik işlenen hırsızlık suçundan verilen hükmün incelenmesinde,

5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı ve katılan kurum vekili yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında yakınanlar ..., ...’a yönelik yağma; sanık ... hakkında ise yakınan ...’a karşı yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

./..

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ...,.... hakkında ... boru hattına yönelik 22.05.2005- 06.08.2005-30.11.2006 tarihlerinde yapılan hırsızlık suçları ile, sanık ... hakkında aynı yere dönük 06.08.2005- 30.11.2005 tarihlerinde yapılan hırsızlık suçlarından verilen beraat kararlarının incelenmesine gelince,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ...,.... hakkında ... boru hattına yönelik 22.05.2005- 06.08.2005-30.11.2006 tarihlerinde yapılan hırsızlık suçları ile, sanık ... hakkında aynı yere dönük 06.08.2005- 30.11.2005 tarihlerinde yapılan hırsızlık suçlarından verilen beraat kararlarının incelenmesine gelince,

Dosya kapsamına göre, dinlenen gizli tanığın eylemleri sanıkların gerçekleştirdiğini bizzat sanık ...’dan duyduğunu, ....boru hattından çalınan ham petrolün ... ilçesinde faaliyet gösteren ... ve ...petrol istasyonlarına satıldığını beyan etmesi, yine Jandarmaya isimsiz yapılan ihbarda suçları sanıkların işlediklerinin belirtilmesi, eylemlerin gerçekleştirildiği arazinin sanıklar ... ve ...’ın babalarına ait olması, olayların gerçekleştiği tarihlerde sanıkların aralarında yaptıkları telefon görüşmelerinin yoğunluğu dikkate alınarak; öncelikle eylem tarihlerinde söz konusu boru hattının basınç düşme tarih ve zaman aralığı ile sanıklarca yapılan telefon görüşmelerinin tarih ve zaman aralığının örtüşüp örtüşmediği belirlenip, ayrıca çalınan ham petrolün satıldığı belirtilen ... ve ...'ün yetkililerinin temin edilip beyanlarına başvurulup, bu konuyla ilgili herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25926, Karar No: 2013/103, Tarih: 14.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25926 E.  ,  2013/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakalama tutanakları, sanık ve dosya dışı sanık ...'nin beyanına göre; sanığın diğer dosya dışı sanıkla 216 Sokakta bulunan katılana ait inşaat alanından suça konu kabloları kesip toplayarak olay yerinden uzaklaştıktan sonra yürürken 222 Sokakta devriye görevini ifa eden polis tarafından görülmeleri üzerine kabloları yere atarak kaçtıkları fakat dosya dışı sanık ...'nin yakalanması üzerine suç konusu kabloları aldıkları yeri göstererek iadeyi sağladığı, kovuşturma aşamasında dinlenen tutanak mümziilerinin ise; sanıkları kabloları keserken görmeleri üzerine fark edildiklerini anlayan sanıkların kabloları atıp kaçmaya başladıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar ve tutanak mümziileri dinlenmek suretiyle, sanık beyanları ve tutanaklar ile tutanak mümziilerinin beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek, eylemin kalkışma aşamasında kalıp kalmadığı, şayet kalkışma aşamasında kalmış ise, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması, eylem tamamlanmış ise, dosya dışı sanık ...'nin suç konusu kabloları aldığı yeri göstererek iadeyi sağladığı gözetilerek 5237 Sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6082, Karar No: 2018/1390, Tarih: 14.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6082 E.  ,  2018/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 13/04/2011 tarih 2010/493 esas ve 2011/275 karar sayılı hüküm temyiz üzerine 7. Ceza Dairesince incelenerek,

1- Mahkemenin incelemeye konu 2010/493 E. - 2011/275 K. sayılı dosyası ile aynı gün incelemesi yapılan Dairemizin 2013/8836 E. sayılı dosyası ve 2014/14186 E. sayılı dosyası ile bu dosyada birleştirilmesine karar verilen Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2010/310 E., 2010/871 E., 2010/315 E. sayılı dosyaları, yine temyiz incelemesi yapılıp karara çıkan Dairemizin 2014/3414- E. - 2014/7061 K., 2013/4896 E. - 2013/22282 K. sayılı dosyalarında sanık hakkında aynı neviden 5846 sayılı Yasa'ya muhalefetten kamu davalarının açılmış olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 gün ve 2013/7-591 E. - 2014/171 Karar sayılı kararında belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme tarih aralıkları, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden, söz konusu dava dosyalarının birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre; yasal olmayan yoldan çoğaltılarak elde edildiği anlaşılan dava konusu bandrolsüz CD/DVD'lerin müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 esas, 2016/380 karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarih 2015/70 esas ve 2015/264 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, kanundaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, kanundaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan

maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,