muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12707, Karar No: 2011/15792, Tarih: 12.07.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/12707 E.  ,  2011/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'nun zimmet suçundan beraatine, diğer suçtan hükümlülüğüne, diğer sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarı itibariyle sanık ... müdafiinin duruşma isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 318.maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında sanığın soyisminin nüfus kayıtlarına uygun şekilde "..." yerine "..." olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık hakkında mudilere ait hesaplardan; bazı mudilerin önceden boş olarak imzalayıp verdikleri dekontları veriliş amacı dışında kullanmak, bir kısım imzasız boş dekontları kullanmak suretiyle hesaplardan usulsüz olarak para çekmek ile teminat olarak bankaya bırakılan 40.000 TL'lik çekin tahsil edildiği halde ilgili hesap sahibi firmaya ödenmediği iddiasıyla dava açılmış olup,

1- Şikayetçi ... Petrol Tarım Hayvancılık ve Ürünleri İnşaat Nakliyat Sanayi Ticaret Ltd. Şti önceden kullandığı krediye karşılık vermiş olduğu 40.000 TL bedelli çekin tahsil edildiği halde adı geçen firmaya ödenmediği iddiasıyla ilgili olarak;

Sanığın üzerine atılı zimmet suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı da bulunmayan banka dışındaki şikayetçiler ... Petrol Tarım Hayvancılık ve Ürünleri İnşaat Nakliyat Sanayi Ticaret Ltd. Şti, ... Gıda Tarım Ürünleri Taşımacılık Ticaret Sanayi Ltd. Şti, ... ve ... vekillerinin temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Zimmet suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen mudilerin yasaya aykırı olarak davaya katılan sıfatıyla kabulü ile bu mudiler lehlerine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322.maddesi uyarınca, katılanlara vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın hükümden çıkartılıp yerine 1.250 TL vekalet ücretinin sanık ...'dan alınıp katılan bankaya verilmesine ibaresi eklenmek diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2.376 TL nisbi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına,

2- Mudilerin önceden boş olarak imzalayıp verdikleri bazı dekontları veriliş amacı dışında kullanmak, bir kısım imzasız boş dekontları kullanmak suretiyle hesaplardan usulsüz olarak para çekmek iddialarıyla ilgili olarak;

2- Mudilerin önceden boş olarak imzalayıp verdikleri bazı dekontları veriliş amacı dışında kullanmak, bir kısım imzasız boş dekontları kullanmak suretiyle hesaplardan usulsüz olarak para çekmek iddialarıyla ilgili olarak;

Önceden imzalanarak sanığa mudiler tarafından verilen boş dekontları kullanarak ve bazı imzasız dekontlar ile sanık tarafından para çekmek eylemlerinin; tanık beyanlarında anlatıldığı gibi taraflarca da benimsendiği ve süregelen uygulama olduğu cihetle bu hesapların kontrolünün mudiler tarafından sanığa bırakıldığının kabulü gerektiğinden suçun sübutu halinde eylemin emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı gözetilmeden zimmet olarak kabulü,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilleri ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5711, Karar No: 2011/2511, Tarih: 26.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5711 E.  ,  2011/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Yaylacık Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 04.10.2010 gün ve 40/799 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2417, Karar No: 2023/3105, Tarih: 27.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2417 E.  ,  2023/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3511 E., 2022/4031 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/231 E., 2022/180 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında 03.03.1998-02.08.2016 tarihleri arasında ev hizmetleri, bahçe ve köpek bakımı görevlisi olarak aralıksız çalıştığını, iş akdinin haksız ve sebepsiz olarak müvekkilinin feshedildiğini, işten çıkartıldığı tarih itibari ile aylık net ücretinin agi hariç 1.400,00 TL olduğunu, müvekkilinin davalı işveren yanında 03.03.1998-02.08.2016 tarihleri arasında aralıksız çalışmasına rağmen çalışmalarının SGK'ya bildirilmediğini ve sigortasız çalıştırıldığını beyan ederek müvekkilinin davalı işveren yanında 03.03.1998-02.08.2016 tarihleri arasındaki sigortasız çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Feri Müdahil kurum vekili, Kurumun feri müdahil olarak davaya katıldığını, davacının ... sicil ... unvan ile ...... 03-83 sicil ... unvanlı işyeri dosyaları incelenmiş olup, ... TC kimlik numaralı ... adına mezkur işyerlerinden düzenlenmiş herhangi bir denetim, müfettişlik raporu bulunmadığı, şikayet ya da ayrıca bir muamele safhası tespit edilemediğini beyanla davanın reddine talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; davacı tanıkları her nekadar davacının davalı işyerinde ev hizmetlerinde çalıştığın beyan etmiş iseler de; tanıkların davalının sürekli çalışanları olmadıkları gibi davacının tespit isteminde bulunduğu sürenin çok küçük bir kısmında ve aralıklı olarak davalıya ait eve gittikleri, tanıkların davacının çalışmasını gün içindeki çalışmasını doğrudan gözlemleme imkanlarının olmadığı oldukça sınırlı olduğu, beyanlarının çoğu kez doğrudan kendi gözlemlerine dayanmadığının anlaşıldığı, bununla birlikte davacı ile herhangi bir husumetlerinin olmadığı anlaşılan tanık ... ve ...'un beyanlarında davacının davalıya ait bahçede kendi adına ürün yetiştirdiği ve bunların satışından geçimini sağladığını, davalıya ait evde çalışmadığını beyan ettikleri, davacının davasını ispatlayamadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hatalı karar verildiğini, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalı yanında hizmet akdi ile çalıştığını hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlayamadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde yer verdikleri hususları belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 03.03.1998-02.08.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesidir. 506 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 03.03.1998-02.08.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davacı 03.03.1998-02.08.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Somut dosyada; davacı, davalıya ait evde ev işlerinde, bahçe ve köpek bakımı işlerinde sürekli çalıştığını belirtmektedir. Davalıya ait ev işleri mahiyetli iş yeri kaydı bulunmadığı ve davalıya ait diğer iş yerlerinden de davacının bildiriminin yapılmadığı görülmektedir. Diğer yandan dosya içerisinde bulunan belgelerden davalının çalışmanın geçtiği evi ve bahçeyi 16.05.2016 tarihinde Yahya Erdem'e sattığı ve davacının 04.01.2012-08.03.2017 tarihleri arasında 4/1-b kapsamında tarım sigortalısı olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, öncelikle davacının beyanı alınarak; çalışmasının nasıl olduğu, hangi işleri yaptığı, çalışmasının tam zamanlı olup olmadığı, çalışmanın hangi adreste geçtiği, davalının evinde yatılı kalıp kalmadığı, ücretini nasıl aldığı gibi hususlar tespit edilerek çalışmanın mahiyeti belirlenmelidir. Ayrıca davalının evinin çevresinde ikamet eden komşular ve onların nezdinde çalışanlar tespit edilerek tanık olarak beyanları alınmalı, tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde çelişkiler giderilmeli, dinlenen tanıklara ilişkin ikamet veya çalışma kayıtları celp edilerek beyanları denetlenmeli, dava konusu dönemde davacıya ve davalıya ait ikamet kayıtları celp edilmeli, davalının çalışmanın geçtiği adreste hangi tarihler arasında ikamet ettiği ve davacının bu adresi ikamet adresi olarak bildirip bildirmediği tespit edilmeli, ihtilaf konusu dönemde görev yapan muhtar ve azaların çalışma ile ilgili beyanları alınmalı, davacının tarım sigortalılığına ilişkin sicil dosyası kurumdan celp edilmeli, bu şekilde çalışmanın varlığı ve süresi, tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı çalışma olup olmadığı açıklıkla belirlenmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz giderinin istek halinde ilgiliye iadesine,27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/289, Karar No: 2012/3, Tarih: 31.01.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/2-289 E.  ,  2012/3 K.**

* HIRSIZLIK SUÇU

* TEMYİZ

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 491

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 522

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 523

* CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) (647) Madde 4

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 35

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Erol hakkında, 765 sayılı TCY’nın 491/ilk ve 522. maddeleri gereğince hükmolunan 7 ay hapis cezasının, 647 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca katılan kurumun zararının tazmini seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin, Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesince sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 16.10.2007 gün ve 93–877 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 11.07.2011 gün ve 54884–23195 sayı ile;

“Sanık müdafiinin, yüzüne karşı 16.10.2007 günü verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakta ise de, kararda temyiz süresinin başlama şekli gösterilmeyerek sanık müdafiinin yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilmekle;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı ‘kasıtlı bir suçtan mahkûm olmama’ koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Kaçak elektrik kullanmak suretiyle hırsızlık suçuna ilişkin zararın, iddianame tarihinden önce rızaen ve tamamen iade ve tazmin edilmesinin, 765 sayılı TCK’nın 523/1. maddesi gereğince cezadan indirim nedeni olduğu, yasal bir indirim nedeninin aynı zamanda hapis cezasını tamamen ortadan kaldıracak şekilde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, böyle bir uygulamanın yakınanın zararını gidermeyen hükümlüye yeni bir olanak tanırken, soruşturma evresinde zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı da gözetilmeden, sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 491/ilk ve 522. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 ay hapis cezasının, 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendinde belirtilen aynen tazmin tedbirine çevrilmesine karar verilmesi ve sanığın sabıkasına esas ilamı getirtilerek hakkında TCK’nın 81. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ancak;

Suç tarihi itibariyle tutanağa konu evde kullanılan priz, lamba ve elektrikli aletlerin sayısı, kullanım süreleri ve kurulu güç dikkate alınarak tutanak tarihindeki normal tarife üzerinden kaçak elektrik bedeli bilirkişiye hesap ettirildikten sonra 765 sayılı TCK’nın 522. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, katılan idarenin bildirdiği, içinde ceza ve KDV miktarlarının da bulunduğu kaçak elektrik tarifesi uyarınca hesaplanmış değerlerin toplamı esas alınarak, bu miktarın da fahiş olarak kabulüyle sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.06.2011 gün ve 76901 sayı ile;

“Küçükçekmece Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2007 gün ve 93–877 sayılı dosyası incelendiğinde; sanığın elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olarak yargılandığı, mahkemece suçun sübutuna ilişkin delillerin toplandığı, sanığın suçu işlediği kanısına ulaşıldığı ve mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün hazır bulunan sanık savunmanının yüzüne okunduğu, başvurulacak yasa yolu süresi ve merciinin bildirildiği, ancak yasa yoluna başvuru süresi şeklinin açık biçimde belirtilmediği, sanık savunmanının hükmü 08.01.2008 tarihinde temyiz ettiği tespit edilmiştir.

Burada tartışılması gereken sorun, sanık savunmanının hazır bulunduğu son duruşmada temyiz süresinin başlama şeklinin belirtilmemesinin hükmün temyiz süresini geçirme konusunda sanık savunmanı için gerekli bir mazeret teşkil edip etmeyeceğidir.

Ceza Muhakemesi Kanunu içerik bakımından savunma hakkının en üst düzeyde korunmasını sağlayan hükümlere sahiptir. Bu hakkın korunması için sağlanan olanaklardan birisi de sanığın savunman yardımından yararlanması olarak göze çarpmaktadır. Savunman yalnızca suçun sübutuna ilişkin savunma yapmakla yükümlü değildir. Aynı zamanda usul hükümleri yönünden de sanık haklarını koruyucu iş ve işlemleri yapma görevi savunmana aittir. Kanunu bilmemek mazeret sayılmamakla birlikte; hukuk fakültesi mezunu olmayan, bu konuda asgari düzeyde yeterli donanıma sahip bulunmayan, usul işlemleri ile ilgili bilgisizliğinin bir hakkın zayi olması sonucunu doğurmasına engel olmak üzere sanığın, bu hükümleri bilmesi gereken bir avukatın yardımından yararlandırılması da savunma hakkını korumaya yönelik bir düzenlemedir. Çünkü avukat; belirli bir hukuki ve mesleki eğitimi almış, usul işlemlerinin nasıl yapılması gerektiğini, buna ilişkin süreleri, işlemin muhatabı olan mercii bilen ya da yasadan kolaylıkla öğrenme pratiğine sahip olan kişidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/14 sayılı kararında da işaret edildiği üzere, sanık savunmanının, yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin o anda başladığını bilmesi gerekir. O halde, sanık savunmanı tarafından süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmelidir. Aksi düşünülse dahi, bu kez katılan yönünden yasa yolu bildiriminin açıklamalı olarak tebliğ edilmesi gerekir. Çünkü sanık savunmanı için kabul edilen koşullar katılan taraf için de aynen geçerlidir. Yüksek Dairenin sanık savunmanının temyiz istemini kabul ettiği koşullar çerçevesinde katılan vekilinin bugün bir temyiz dilekçesi verdiği düşünüldüğünde, bozma kararının da bir hüküm ifade etmeyeceği açıkça ortaya çıkacaktır.

Bu nedenle sanık savunmanının temyiz isteminin süresinde olduğu yönündeki gerekçe ile hükmün incelenmesine karar verilmesi yasaya aykırıdır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilen ve suçun sübutu ile eylemin nitelendirilmesinde bir uyuşmazlık ve bu kabulde de dosya içeriği itibarıyla herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümdeki, “kararın yedi gün içerisinde mahkeme kalemine başvurularak temyiz edilebileceği” şeklindeki yasa yolu bildiriminin yeterli olup olmadığı ile buna bağlı olarak sanık müdafiinin hükmü süresinde temyiz edip etmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

16.10.2007 tarihli hükmün sanığın yokluğunda, ancak müdafiinin yüzüne karşı verildiği, hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ilişkin bildirimin ise, “kararın yedi gün içinde mahkeme kalemine başvurularak temyiz edilebileceğinin sanığa hatırlatılmasına” şeklinde açıklandığı,

Dosya içerisinde sanık müdafii tarafından verilen herhangi bir süre tutum dilekçesinin bulunmadığı, buna karşın gerekçeli kararın 07.01.2008 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiince de 08.01.2008 günü temyiz edildiği, temyiz dilekçesi içeriğinde de, “gerekçeli temyiz dilekçemizi sunuyoruz” ibaresine yer verildiği,

Yerel mahkemece dosyanın 14.02.2008 tarihli “dosya gönderme formu” ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, dosya gönderme formunda sanık müdafiine ilişkin “süre tutum tebliğ tarihi” bölümünde, aynı zamanda hüküm tarihi de olan 16.10.2007 tarihinin gösterildiği,

Özel Dairece “kararda temyiz süresi başlangıç şekli gösterilmeyerek sanık müdafiinin yanıltıldığı, bu nedenle temyizin süresinde olduğu” kabul edilerek temyiz incelemesi yapıldığı ve hükmün bozulmasına karar verildiği,