muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24532, Karar No: 2015/13823, Tarih: 17.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24532 E.  ,  2015/13823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen silahın, ... Laboratuvarı müdürlüğü eks pertiz raporuna göre, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri atmaya elverişli olduğu ve tabancanın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığı gösterir nitelikte herhanği bir bulgu ve emare görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilerek ... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki ... Kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde ... Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde özel şekil ve nitelikteki fişeklerin geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun ancak 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan silahla işlenebileceği nazara alınıp sonucuna göre sanığın her iki suçtan hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1122, Karar No: 2007/1860, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1122 E.  ,  2007/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ... yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı taraflar temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14518, Karar No: 2015/10110, Tarih: 10.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14518 E.  ,  2015/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2011/671-2013/755

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.06.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 24.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan O.. K.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25,20 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8889, Karar No: 2016/4821, Tarih: 20.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8889 E.  ,  2016/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ..., ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu 140 ada 3, 102 ada 1, 161 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşip tapuya kaydedilmiş iseler tapu kayıtları ve dayanakları birlikte getirtilerek,

2) Mahkemece, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1955 yılı hava fotoğrafları ile tespit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları var ise bulunduğu yerlerden istenerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının hükme esas alının raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1955 yılı hava fotoğrafları ile tespit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların açıklandığı, taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık durumlarını belirtir müşterek imzalı açıklamalı raporun alınarak,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3774, Karar No: 2009/4911, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3774 E.  ,  2009/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bilirkişi kurulunca bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazında içerisinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu yere özgü (lokal) veriler üzerinden kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin Dairenin geri çevirme kararı üzerine .... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen ve ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi esas alınarak bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

2- Tamamı 21620 m2 olan taşınmazın 2409.43 m2’si kamulaştırılmış, geriye teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2400.55m2 ve (C) harfi ile gösterilen 16810,02 m2 olmak üzere iki ayrı parça kalmıştır.

Mahkemenin hükmüne esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kamulaştırmadan arta kalan (C) harfi ile gösterilen kısma değer kaybı verilmemesi, (A) harfi ile gösterilene ise değer düşüklüğü verilmiş olması doğrudur. Ancak; (A) harfi ile gösterilen kısmın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu gözönünde tutulduğunda en çok %10 oranında değer kaybı verilmesi gerekirken, %5 ve %6 oranındaki kapitalizasyon faizine göre hesaplanan değerler arasındaki farkın değer düşüklüğü olarak kabul edilmesi ve bu miktarın kamulaştırma bedeline eklenmiş olması yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 625,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7363, Karar No: 2013/9047, Tarih: 12.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/7363 E.  ,  2013/9047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2009 gün ve 2005/847 Esas, 2009/401 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece temel ceza belirlenirken ve alt sınırdan uzaklaşılırken TCK.nın 61. maddesine uygun şekilde yasal gerekçe gösterilmiş olması nedeniyle gerekçe gösterilmediğine ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun hükme esas alınan 29.07.2009 tarihli raporunda da görüşülen işin uzmanı Çocuk Psikiyatristi Doç. Dr. ... tarafından 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 24/1. maddesine uygun olarak yapılan muayene kaydında ruh sağlığının bozulduğu yönünde görüş bildirilmiş olması nedeniyle, heyetin kanuna uygun oluşmadığına ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29, Karar No: 2023/3819, Tarih: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/29 E.  ,  2023/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/56 E., 2016/588 K.

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Kararın suça sürüklenen çocuk ...'ün yüzüne karşı verilmiş olması nedeniyle gerekmediği halde 12.05.2016 tarihinde yapılan tebligat suça sürüklenen çocuğa yeni bir temyiz süresi ve temyiz hakkı vermeyecek ise de; karar tarihinde Manisa T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olan suça sürüklenen çocuğa 05.05.2016 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun 16.05.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan cezaların miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanık, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE karar verilmiştir.

B. Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2014 tarihli ve 2014/3522 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında; Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2014 tarihli ve 2014/2953 Esas No.lu iddianamesi ile ise sanık hakkında; şikâyetçinin ... isimli iş yerinin önünde bulunan kilitli içecek dolabının kapağını, bağlantı demirini kırıp zarar vererek açıp dolaptan 4 adet Cola, 4 adet Fanta ve 5 adet küçük su çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53/1., suça sürüklenen çocuklar hakkında ise aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/588 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, suça sürüklenen çocukların aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 31/3, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığına,

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine,

Sanık ...’ın temyiz istemi, dosyayı temyiz ettiğine,

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuğun olayda suçu olmadığı, resen gözetilecek nedenlere,

Suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz istemi, cezayı haklı bulmadığı, kendisini SEGBİS ile ifade edemediği, Mahkemeye çağrılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ve suça sürüklenen çocukların 19.07.2014 tarihinde gece saat 04.30 sıralarında şikâyetçinin sahibi olduğu ... isimli iş yerinin önünde, kaldırım üzerinde bulunan kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış içecek dolabının kilidini kırıp içerisindeki meşrubatlardan 5-6 adetini bulunduğu yerden alıp götürmek suretiyle çaldıkları, sanık ... suçlamayı kabul etmemiş ise de, suça sürüklenen çocukların suçlamayı ikrar ettikleri, sanık ...'ın suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar edilmediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar suçu ikrar etmiş, suçu sanık ile birlikte gerçekleştirdiklerini söylemişlerdir.

3. İddianamade her ne kadar sanık ve suça sürüklenen çocukların toplam 13 şişe meşrubat ve su çaldıkları belirtilmiş ise de, şikâyetçi dolaptaki bir çok içecekten sadece 4-5 tanesini çaldıklarını söylemiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden,

2. Suça sürüklenen çocuklar suçu ikrar etmiş, suçu sanık ile birlikte gerçekleştirdiklerini söylemişlerdir.

3. İddianamade her ne kadar sanık ve suça sürüklenen çocukların toplam 13 şişe meşrubat ve su çaldıkları belirtilmiş ise de, şikâyetçi dolaptaki bir çok içecekten sadece 4-5 tanesini çaldıklarını söylemiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden,

Tüm dosya kapsamı, yakalama tutanağı, olay yeri krokisi, suça sürüklenen çocukların ikrarı ve hep birlikte aynı gece birlikte başka bir suça karıştıkları nazara alındığında, suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz itirazları reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden,

5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün 1. maddesinde açıklanan nedenlerle Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.05.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/588 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün 2. maddesinde açıklanan nedenlerle, Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 05.05.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/588 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

B. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün 2. maddesinde açıklanan nedenlerle, Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 05.05.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/588 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.