muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5845, Karar No: 2024/6697, Tarih: 12.06.2024

Davacının Bilkent Üniversitesinde öğretim üyesi olarak görev yaptığı dikkate alınarak, kısa vadeli sigorta kollarından primin yatırıldığı ancak 01.11.1993 tarihinden uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu dönem olan 30.09.1999 dönemine kadar olan sigortalılık hizmetinin tesbiti ve davacının talep tarihi olan 01.10.1993 tarihinden sonraki aybaşı olan 01.11.1993 tarihinden itibaren uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu dönem olan 30.9.1999 dönemine kadar olan sigortalı hizmetinin tesbiti gerektiğinden 01.10.1993 ile 31.10.1993 tarihleri arasındaki tespit talebinin reddine karar verilmesi gerektiği..." gerekçesi ile

"Davacının davasının kısmen kabulü ile

Davacının davalı ... Üniversitesinde öğretim üyesi olarak 01.11.1993 yılı ile 30.09.1999 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine 01.10.1993 ile 31.10.1993 tarihleri arasındaki tespit talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mahkemece reddedilen dönem yönünden verilen işe giriş bildirgesinin Kuruma yazılı başvuru mahiyetinde olduğunu, ayrıca Kanun gereği istek tarihinden sonraki 1 aylık süre nedeni ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin müvekkilinin yargılamanın uzun sürmesi yanında ayrıca külfet altına soktuğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, müvekkili Kurumun harçtan muaf olmasına rağmen aleyhe harca hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesi özetle, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "...Davacının işyeri kayıtları incelendiğinde; 14.01.1952 doğumlu davacının 01.10.1993 tarihinden itibaren fiilen çalışmaya başladığı, Güzel Sanatlar Fakültesinde öğretim görevlisi olduğu, davacı ile birer yıllık her yıl tekrarlanan sözleşmeler veya uzatma sözleşmelerinin düzenlendiği, 27.10.1993 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden davacının 01.10.993 tarihinde işe başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin bulunduğu, dava konusu 01.10.1993-30.09.1999 tarihleri arasında kısa vadeli sigorta kollarından sigortalı sayıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı adına sigortalı işe giriş bildirgesinin verilmiş olması ve bu dönemde ücretinden kısa vadeli sigorta primi kesintisi yapılması nedeniyle, davacının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sigortalı olmayı istediğinin kabul edilmesi gerektiği, uzun seneler ülkemizde çalışan bir kişinin uzun vadeli sigorta kollarından sağlanan yardımlardan yararlanmayı istemesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemece "davacının 16.10.1989 - 30.06.2000 tarihleri arasında davalı işverenlikte 506 sayılı Kanun kapsamında bordrolarda belirtilen ücret üzerinden çalıştığının tespitine" karar verilmesi doğrudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2013/21-794 E., 2014/435 K. sayılı kararında ifadesini bulan "...Türk uyruklu olmayan kimsenin uzun vadeli sigorta kollarından yararlanabilmesi için Kanunun öngörmüş olduğu yazılı istek koşulu, Kuruma başvurmanın kanıtlanması çerçevesinde değerlendirilmelidir. Diğer bir ifade ile isteğin Kuruma yazılı olarak bildirilmesi koşulu, geçerlik değil ispat koşuludur.

Örneğin yazılı başvuru olmasa bile işe giriş bildirgesi imzalanarak Kuruma verilmişse yazılı istek koşulu gerçekleşmiş sayılır. Hatta işe giriş bildirgesi verilmese bile malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortası primleri ödenmiş olmasına karşın yabancı uyruklu kişi itiraz etmemişse, kendisi sigortalı sayılacaktır (Aslanköylü ..., Sosyal Sigortalar Kanunu Yorumu, 1. Cilt, Ankara 2004, s.259 vd.)..." görüş de bu yöndedir. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 18.04.2013 tarih ve 2013/4996-7946 E.K. sayılı kararı da benzer niteliktedir.

506 sayılı Kanun'un 3/II-A maddesini değiştiren 4958 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihine kadar olan dönemde, yabancıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmaları için yazılı istek arandığı, davacının 01.10.1993 tarihinde işe girdiğini belirten işe giriş bildirgesinin süresinde Kuruma intikal ettirildiği ve bildirgede kısa vadeli sigorta kollarına tabi olmayı içeren bir kayıt bulunmadığı, bu şekilde verilen işe giriş bildirgesinin yabancı uyruklu sigortalılar için 506 sayılı Kanun'un 3/II-A maddesinde öngörülen yazılı istek yerine geçeceği kabul edilerek, bildirgeyi takip eden aybaşından itibaren davacı adına kısa vadeli sigorta kollarından prim yatırılan 01.11.1993-30.09.1999 tarihleri arasında, davacının 506 sayılı Kanun kapsamında uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışmış sayılmasına karar verilmesi doğru olup, davalı ... Rektörlüğünün 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesiyle değişik (b) bendi ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendine göre harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın hükmün 4 ve 5 inci bentlerinde harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 16.04.2015 gün ve 2015/2035 E. 2015/7569 K. sayılı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf isteminin ise 6100 sayılı HMK.'nın 353/1-b.2 bendi uyarınca kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılarak, yerine aşağıdaki şekilde karar vermek gerektiği" gerekçesiyle;

"1-Davacı vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,

2-Davalı ... vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca kabulüne,

3-Ankara 13. İş Mahkemesi'nin 10.11.2021 tarih ve 2020/574 E. ve 2021/605 K. sayılı kararının kaldırılmasına yerine,

4-Davanın kısmen kabulüne,

5-Davacının davalı ... Üniversitesinde öğretim üyesi olarak 01.11.1993 yılı ile 30.09.1999 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine 01.10.1993 ile 31.10.1993 tarihleri arasındaki tespit talebinin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 506 sayılı Kanun'un 79/1 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21357, Karar No: 2019/1511, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21357 E.  ,  2019/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-...... alınan ...... İlçesi, ...... Mahallesi 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin satış senedi ile tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, ...... alınan taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi oldukları ve imar parseli iseler kesilen, değil iseler kesilecek DOP oranı ilgili ......... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz ile ...... alınan taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında değerlendirme tarihi olan 2015 yılı için ......... Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili ......Dairesinden araştırıldıktan,

4-Şehir Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile ...... kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye,Hükümet ........., ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

5-Dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki 1/1000 ölçekli ilave - revizyon uygulama imar planın yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kesinleşip kesinleşmediği sorularak ve dava konusu taşınmazın konumu da imar paftasında işaretlenmek suretiyle getirtildikten,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26753, Karar No: 2022/2900, Tarih: 18.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26753 E.  ,  2022/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece müşteki sanıklar ..., ... ve ...’ün yokluğunda hüküm verilmesi ve müşteki sanıkların beyanları ile yurt dışında ikamet ettiklerinin belirlenmesi karşısında, temyiz iradelerinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın müşteki sanıkların yurt dışı adreslerine tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz davası istemi hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, ilgili eksikliklerin giderilmesi ve gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten sonra temyiz dilekçesi verilmesi halinde ek tebliğname düzenlenlenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 18/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4960, Karar No: 2015/4481, Tarih: 26.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4960 E.  ,  2015/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs, Gizliliğin ihlali

Hüküm : TCK'nın 288. maddesinden beraat, 5187 sayılı

Kanunun 19/1. maddesi uyarınca mahkumiyet,

kovuşturmaya ilişkin temyiz işlemlerinin

ertelenmesine dair ek karar, temyiz incelemesi için

dosyanın Yargıtaya gönderilmesine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.06.2012 tarihinde verilen kararın sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi sonrası, mahkemece 6352 sayılı Kanun uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine dair ek karar verilmiş olup, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 2. fıkrası "birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur." hükmü uyarınca .... Asliye Ceza Mahkemesince yapılan ihbar sonucu, mahkemenin duruşma günü belirleyip hazır bulunması gereken kişileri de çağırmak suretiyle yargılamayı sürdürerek yeni bir hüküm kurması ve kararı kanun yollarına başvuru hakkı bulunanlara tefhim veya tebliğ ettikten sonra temyiz edilmesi halinde Yargıtaya göndermesi gerekirken, önceki temyize atfen 29.01.2015 tarihli ek karar ile "dosyanın Yargıtaya gönderilmesi" şeklinde karar verilmiş ise de, ortada temyizen incelenecek bir hüküm bulunmaması nedeniyle, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahallline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23382, Karar No: 2013/29025, Tarih: 12.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23382 E.  ,  2013/29025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizlerin kapsamına göre tebliğnamede adı geçen diğer sanıklar ve şikayetçilerle ilgili hükümlere yönelik temyiz istemi bulunmayıp, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

1- Sanığın, aşamalardaki ifadelerinde suça konu silahın gaz tabancası olduğunu savunması, tabanca ile birlikte bilyeli mermi ele geçmemiş olması ve dosyada mevcut ekspertiz raporunda, söz konusu tabancanın ses ve gaz fişeği atan yarı otomatik bir tabanca olduğu belirtildikten sonra, “... namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı; mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğunun...” belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilerek Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26999, Karar No: 2013/41308, Tarih: 20.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/26999 E.  ,  2013/41308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Zamanaşımına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz dilekçesinin içeriğine göre kararın temyize tabi olduğu anlşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi kararı verilmiş olmasına göre yedi eminde bulana tırmık, balta ve küreğin sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümden "müsadereye dair" parağraf karardan çıkarılarak yerine "yedieminde bulunan tırmık, balta ve küreğin sahibine iadesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16307, Karar No: 2010/4183, Tarih: 13.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/16307 E.  ,  2010/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınanın parasını ve saatini yağmaladıktan sonra bankaya kadar silah tehdidiyle götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 Sayılı TCK’nun 109/2 ve 109/3-b bentleri uyarınca, haklarında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yağma eyleminin, silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (c) bendi ile birlikte (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanakları varken, yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması,

3-) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16700, Karar No: 2016/2166, Tarih: 11.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16700 E.  ,  2016/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesi uyarınca davalıya kullandırılan kredi kartından doğan alacağın tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini, takibin durduğunu, itirazın iptali davası açmak için öngörülen 1 yıllık süre geçmiş olduğundan itirazın iptali davası açılmadığını, davalının itirazında haksız olduğunu ileri sürerek müvekkili bankanın davalıdan olan alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının haksız kazanç elde etme çabası içerisinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre; davalının aleyhine başlatılan takibe yapmış olduğu itirazın kısmen haksız olduğu gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

5464 sayılı BKKKK.'nun 44/2. maddesi uyarınca, kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olmadığı açık olup görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı Yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı Yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı Yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.