muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2121, Karar No: 2007/2620, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2121 E.  ,  2007/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2000, Karar No: 2010/6268, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2000 E.  ,  2010/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının getirtilerek dosya içine konulması,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının getirtilerek dosya içine konulması,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulamadığı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmaza ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 124 ada 4, 6, 7 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3847, Karar No: 2016/5500, Tarih: 31.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3847 E.  ,  2016/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 24, 64 ve 5951 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece aldırılan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri tarım müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografik yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının % 5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınması suretiyle bedel belirlenmesi gerekir.

Buna göre; dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olduğu tespit edildiğine göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu ilçe genelinde ekilmesi mutat ürünlere ilişkin dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderlerini gösteren veri cetveli ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek, kuru arazide ekilmesi mutat ürünler münavebeye alınarak getirtilen cetvelde yer alan veriler esas alınmak suretiyle ve %6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve %4 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu 64 parsel üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle 2011 yılı rayiç değerlerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu 64 parsel üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle 2011 yılı rayiç değerlerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14900, Karar No: 2020/6410, Tarih: 20.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/14900 E.  ,  2020/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.10.2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden taraflardan kimse gelmediğinden incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildi. Dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu 173 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, 2004 yılında yaylaya gittiğinde davalılardan ...’nin dava konusu taşınmaza ev yaptığını, evi kaldıracağını beyan ederek kendisini oyaladığını, aynı şekilde 2007 yılında yaylaya gittiğinde de diğer davalı ...’in taşınmaza ev yaptığını ve onun da evi kaldıracağını beyan ederek kendisini oyaladığını açıklayarak, davalıların elatmasının önlenmesine, binaların kal’ine ve enkazların davalılara teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., dava konusu taşınmazı önceki malik ...’ten haricen satın aldığını, ...’in tapuyu devretmeden öldüğünü, davacının da ...’ten pay satın aldığını ancak taşınmazın tamamını kendi adına tescil ettirdiğini beyanla davanın reddini savunmuş, davalılardan ... ise, dava konusu taşınmazı babası diğer davalı ...’nin ...’ten haricen satın aldığını, daha sonra üzerine ev yaptıklarını, ancak taşınmazın tamamının tapuda davacıya satılıp devrinin yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... İli, ... İlçesi ... Mahallesi 111 ada 173 parsele davalıların elatmalarının önlenmesine, yapılan binaların kal’ine karar verilmesi üzerine; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

2.6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda; Mahkemece, davanın kabulüne, ... İli, ... İlçesi ... Mahallesi 111 ada 173 parsele davalıların el atmalarının önlenmesine, yapılan binaların kal’ine karar verilmiş ise de, taşınmaz üzerinde, kal’ine karar verilen yapılardan başkaca yapılar da bulunduğundan, yapıların hangi yapılar olduğunun belirtilmemesi ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna atıf yapılmaması ve raporun kararın eki sayılmasına karar verilmemiş olması doğru değilse de; anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Davalıların temyiz itirazları yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulü ile hüküm fıkrasındaki “önlenmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere "DAVALILAR TARAFINDAN", (1) nolu bendinin sonuna “...Kadastro Teknikeri Adem Altıntaş tarafından düzenlenen 30.03.2009 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına...” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davalıların sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8597, Karar No: 2015/9914, Tarih: 07.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8597 E.  ,  2015/9914 K.**

* HIRSIZLIK

* DENETİM SÜRESİ İÇİNDE KASTEN YENİ BİR SUÇ İŞLENMESİ

* GERİ BIRAKILAN HÜKMÜN AÇIKLANMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 231

* ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KANUN (5560) Madde 23

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir.

Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, 28.04.2011 tarihli hükümden farklı olarak hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, 28.04.2011 tarihli hükümden farklı olarak hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19724, Karar No: 2023/7002, Tarih: 09.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19724 E.  ,  2023/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/300 E., 2023/75 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9048, Karar No: 2013/10884, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/9048 E.  ,  2013/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacı ...'ın orman kadastro tutanaklarında adı geçen ... ile ilgisinin bulunup bulunmadığı; ayrıca kadastro mahkemesinin 2004/ 24 Esas sayılı dosyasının davacıcısı olan ... oğlu ... ile hısımlık ilişkisi bulunup bulunmadığı hususlarını açıklar şekilde nüfus aile kayıt tablosunun getirtilmesi,

2) Dairemiz iade kararı üzerine alınan ek bilirkişi raporunda orijinal pafta ile orijinal orman kadastro harita örneklerinin kullanılmadığı anlaşıldığından dava dosyasının, yeniden bu bilirkişilere verilerek; orijinalinden kopya edilmiş, kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4453, Karar No: 2010/11083, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4453 E.  ,  2010/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 tarih ve 2008/711-2008/1486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan çekilen bir krediye kefil olduğunu, davalı bankanın çekilen kredinin ödenmemesi nedeni ile müvekkiline ait emekli hesabından 2007 yılının Temmuz ayında 2.500 TL, 2008 yılının Mart ayında 2.000 TL olmak üzere kesinti yaptığını, bunun üzerine yapılan kesintinin yasal dayanağı bulunmadığını bildirir ihtarname gönderdiklerini, davalının kesinti yaptığı paradan 1.500 TL'ni iade ettiğini, bakiye kısmı iade etmediğini ileri sürerek, 3.000 TL nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın davacıya genel ticari kredi sözleşmesi ve bireysel kredi sözleşmesi ile kredi kullandırdığını, kredinin ödenmediğini ve 16.07.2007 tarihinde muaccel hale geldiğini, kredi sözleşmeleri gereğince davaya konu kesintilerin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka şubesi tarafından dava dışı ...'in aralarındaki kredi sözleşmesine aykırı davranması nedeni ile adı geçen ve bu sözleşmelerde kefil olan davacı aleyhine icra takibi yaptığı, davacının Ziraat Bankası Karşıyaka şubesinden emekli maaşı aldığı, herhangi bir karara dayanmaksızın davalının bu hesaptan para çektiği, her ne kadar davacı kredi sözleşmelerinde kefil ise de bu sözleşmelerde davacının emekli maaşının haczedileceğine dair bir hüküm bulunmadığı gerekçesi ile 3.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emekli maaşından yapılan haksız kesintiden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalı banka, bireysel kredi sözleşmesinin 5 ve 9 ncu maddeleri ile genel ticari kredi sözleşmesinin 12 nci maddesi hükmüne dayanmıştır. Mahkemece kredi sözleşmelerinde emekli maaşının haczedilebileceğine dair bir hüküm bulunmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.