muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9311, Karar No: 2020/263, Tarih: 08.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9311 E.  ,  2020/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, sanığın eylemini birden fazla kişiyle işlediğinin anlaşılmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uygulanmadan eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 08/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6269, Karar No: 2011/6601, Tarih: 03.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/6269 E.  ,  2011/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/113630

Salih Küre'yi kasten öldürmekten ve ...'yi kasten yaralamaktan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2010 gün ve 49/154 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur ... davaya katılan sıfatını almadığından, vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten insan öldürmek ve kasten yaralamak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru müdafaaya, suç vasfına, tahrikte indirim oranına, takdiri indirim sebebinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan ... vekilinin tahrik bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 03.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13149, Karar No: 2017/10233, Tarih: 19.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/13149 E.  ,  2017/10233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza tayin edilirken çalınan malın değerinin, TCK'nın 61. maddeye göre, cezanın bireyselleştirilmesi esnasında “Suç konusunun önem ve değeri” kriteri bağlamında alt sınırdan ayrılma nedeni olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre,suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, eleştiri dışında, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7689, Karar No: 2015/7039, Tarih: 04.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7689 E.  ,  2015/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2011/191-2014/202

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar A..-E.. K.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan A.. K.. ve E.. K.. vekili avukat H..D..e davalı asil E.. K.. gelmiş olup, diğer taraftan gelen olmadığından onların duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında 28.04.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, inşaatın tamamlandığını, davalıların 1 numaralı bağımsız bölümün tamamı ile 3 numaralı bağımsız bölümün 1/2'sinin tapularını devretmediklerini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapularının anılan oranlar üzerinden iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan A.. ve E.. K.. vekili, sözleşmeye uygun proje yapılmadığı gibi, kat irtifakının da sözleşmeye aykırı olduğunu, deponun kalorifer dairesi ve sığınağın bulunduğu yere imal edildiğini, sığınağın ise daireye dönüştürüldüğünü, sığınağın daireye dönüştürülmesi nedeniyle doğan değer artışından arsa sahiplerine düşen payın ödenmesi gerektiğini, arsa sahipleri dairelerinin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı alacaklarının doğduğunu, eksik ve ayıplı imalat yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalılar ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu 3 numaralı bağımsız bölümün taraflarca satılarak parasının paylaşıldığı, projeye aykırı imalatların giderilmesinin her zaman istenebileceği, davacının edimlerini yerine getirdiği, davalıların harcını yatırarak dava açmadıklarından talepleri hakkında değerlendirme yapılamayacağı gerekçesiyle, 3 numaralı bağımsız bölüme ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, 1 numaralı bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar A..-E.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1)Dosya içerisindeki 28.04.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi incelendiğinde, yüklenicisinin davacı İ.. T.., arsa sahiplerinin ise M.. B.., E.. E.., E.. K.. ve A.. K.. olduğu; 05.05.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi incelendiğinde, yüklenicisinin davacı İ.. T.., arsa sahibinin ise A.. K.. olduğu, her iki sözleşmenin konusunun Balıkesir İli, Erdek İlçesi, Y..Mahallesi, 2.. Ada, 1.. Parsel sayılı taşınmaza ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

1)Dosya içerisindeki 28.04.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi incelendiğinde, yüklenicisinin davacı İ.. T.., arsa sahiplerinin ise M.. B.., E.. E.., E.. K.. ve A.. K.. olduğu; 05.05.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi incelendiğinde, yüklenicisinin davacı İ.. T.., arsa sahibinin ise A.. K.. olduğu, her iki sözleşmenin konusunun Balıkesir İli, Erdek İlçesi, Y..Mahallesi, 2.. Ada, 1.. Parsel sayılı taşınmaza ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Dava dilekçesiyle, davacı yüklenici İ.. T.. husumeti arsa sahiplerinden M.. B.., E.. E.., E.. K.. ve A.. K..'a yöneltmiş, diğer arsa sahibi A..K..ise husumet yöneltmemiştir.

Öte yandan, davacı yüklenicinin davaya konu edilen bağımsız bölümler dışında kalan ve sözleşme gereği teslim alması gereken diğer bağımsız bölümlere ilişkin hakkını devraldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, davaya konu edilen bağımsız bölümlerin arsa sahipleri bakımından teminat olarak bırakılan bağımsız bölümler olduğunun anlaşılması, davalı arsa sahiplerinin savunmalarında da davacının edimini tam olarak yerine getirmediğini belirtmeleri karşısında, bu davada verilecek kararla hukuki durumu etkilenebilecek olan A..K.. karşı dava açması için davacı tarafa makûl süre verilerek, açılan dava bu dava ile birleştirildikten sonra yapılacak yargılama sonucunda işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu eksiklik giderilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalılardan A..-E.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan A..-E.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılardan A..-E.. K.. yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılardan A.. ve E.. K.. yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4617, Karar No: 2011/2335, Tarih: 18.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4617 E.  ,  2011/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/02/2010 - 2010/123 değişik iş

SUÇ : Sahte para basmak, kalpazanlık

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/90456

Y A R G I T A Y İ L A M I

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Muhtelif suçlardan dolayı Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/1990 tarihli ve 1990/244 müteferrik sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezasına hükümlü B.. T..'in cezasını infaz ederek Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/1991 tarihli ve 1991/93 sayılı kararı ile şartla salıverilmesini müteakip, bihakkın tahliye tarihi dolmadan 27-28/02/2002 tarihinde yeni bir suç işlemiş olması dolayısıyla kalpazanlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 316/3-4, 318, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 90,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/1990 tarihli ve 1990/244 müteferrik sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezasından dolayı şartla tahliye kararının geri alınması için 765 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince ihbarda bulunulmasına dair Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2005 tarihli ve 2002/135 esas, 2005/212 sayılı kararı üzerine, şartları oluşmadığından şartla tahliyenin geri alınmasına yer olmadığına ilişkin Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 31/07/2007 tarihli ve 2007/579 müteferrik sayılı kararını müteakip, ikinci kasti suç işlemesi üzerine şartla tahliye kararının geri alınmasına, 27-28/02/2002 tarihi ile bihakkın infaz tarihi olan 08/12/2016 tarihleri arasındaki süresinin aynen infazına dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/2010 tarihli ve 2010/36 değişik iş sayılı kararına itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2010 tarihli ve 2010/123 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/04/2007 tarihli ve 2007/1-32 esas, 2007/97 sayılı kararında açıklandığı üzere; infaza ilişkin uygulamaların kazanılmış hak oluşturmadığı gözetilerek yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/04/2007 tarihli ve 2007/1-32 esas, 2007/97 sayılı kararında açıklandığı üzere; infaza ilişkin uygulamaların kazanılmış hak oluşturmadığı gözetilerek yapılan incelemede,

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17. maddesindeki "Şartla salıverilmiş olan hükümlü, geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir cürümden dolayı şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olur veya mecbur olduğu şartları yerine getirmez ise, şartla salıverilme kararı geri alınır. Bu takdirde suçun işlendiği tarihten sonraki kısım hükümlünün ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir ve şartla salıverilmeye esas teşkil eden hükmün infazı ile ilgili olarak bir daha şartla salıverilmeden yararlanamaz” hükmü ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12. maddesinde yer alan "Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır" hükmü karşısında, hükümlü B.. T..'in cezasını infaz ederek Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/1991 tarihli ve 1991/93 sayılı kararı ile şartla salıverilmesini müteakip, bihakkın tahliye tarihi dolmadan deneme süresi içerisinde 27-28/02/2002 tarihinde yeni bir suç işlemiş olması dolayısıyla, ikinci suç tarihi olan 27-28/02/2002 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 08/12/2016 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Kilis Ağır Ceza Mahkemesince şartları oluşmadığından şartla tahliyenin geri alınmasına yer olmadığına ve Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesince Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/2010 tarihli ve 2010/36 değişik iş sayılı kararına itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet bulunmadığından bahisle Yüksek Adalet Bakanlığının 08.04.2010 ve 21903 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2010 gün ve 2010/90456 sayılı tebliğnamesine bağlı dava dosyası, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22/06/2010 gün ve 2010/6664 esas, 2010/8999 sayılı görevsizlik kararı ile birlikte Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- OLAY:

Hükümlü B.. T.. hakkındaki dosya içeriğinden;

1- Adıgeçen hükümlünün çeşitli suçlardan dolayı Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.1990 tarihli ve 1990/ 44 değişik iş sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle "müebbet ağır hapis" cezasına hükümlü olduğu;

2- Cezanın infazı sürerken, 3713 sayılı Yasa hükmünden yararlanarak, 26.04.1991 tarihinden geçerli olmak üzere Hatay Ağır Ceza Mahkemesince 1991/93 sayılı kararı ile şartla salıverildiği;

Hükümlü B.. T.. hakkındaki dosya içeriğinden;

1- Adıgeçen hükümlünün çeşitli suçlardan dolayı Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.1990 tarihli ve 1990/ 44 değişik iş sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle "müebbet ağır hapis" cezasına hükümlü olduğu;

2- Cezanın infazı sürerken, 3713 sayılı Yasa hükmünden yararlanarak, 26.04.1991 tarihinden geçerli olmak üzere Hatay Ağır Ceza Mahkemesince 1991/93 sayılı kararı ile şartla salıverildiği;

3- Bihakkın tahliye tarihi olan 08.12.2016 tarihi dolmadan 27-28/02/2002 tarihinde işlemiş olduğu kalpazanlık suçundan 765 sayılı TCK.nun 316/3-4, 318, 59/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 90.00 YTL. adli para cezasıyla 07.06.2005 tarihli ve 2002/135 esas, 2005/212 karar sayılı ilamı ile hükümlendirildiği, kararın 06.03.2007 tarihinde onanarak kesinleştiği;

4- Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 31.07.2007 tarihli ve 2007/579 müteferrik sayılı kararı ile, koşulları oluşmadığından şartla tahliyeye ilişkin kararın geri alınmasına yer olmadığına karar verildiği;

5- Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2010 tarihli ve 2010/36 değişik sayılı kararı ile, hükümlünün ikinci suçu işlediği 27-28/02/2002 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 08/12/2016 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği;

6- Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2010 tarih ve 2010/123 değişik iş sayılı kararı ile; itirazen şartla tahliye kararının kaldırılmasına karar verildiği;

Anlaşılmaktadır.

2- KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN ÖZÜ:

3713 sayılı Yasa hükmünden yararlanarak, koşullu salıverilen hükümlünün, deneme süresi içerisinde ikinci kez kasti bir suç işlemesinden ötürü cezalandırıldığından, bakiye cezasının aynen infazına ilişkin itiraz merciince kararın kaldırılmasının yerinde olup olmadığının saptanmasına yöneliktir.

3- HUKUKSAL DEGERLENDİRME;

Öğretide "olağanüstü temyiz" olarak da isimlendirilen yasa yararına bozma yasa yolunun koşulları ve sonuçları 5275 sayılı CMK.nun 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Yasanın 309. maddesinde Adalet Bakanlığı'na, 310. maddesinde ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına tanınan bu yetki, hakim veya mahkemelerce verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılığı gidermeyi amaçlayan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu biçimde kesinleşmiş bir karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay'ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay Ceza Dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay'ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse talep reddedilecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay Ceza Dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay'ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse talep reddedilecektir.

İnfaza yönelik uygulamalar kazanılmış hak oluşturmayacağından yapılan uygulama hatalarının her zaman düzeltilmesi mümkündür. 765 sayılı TCK. nun 17. maddesinde "koşullu salıverilmiş olan hükümlü, geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir cürümden dolayı özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkum olan veya zorunlu olduğu koşulları yerine getirmez ise, koşullu salıverilme kararı geri alınır. Bu takdirde suçun işlendiği tarihten sonraki kısım hükümlünün ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir ve koşullu salıverilmeye esas teşkil eden hükmün infazı ile ilgili olarak bir daha koşullu salıverilmeden yararlanamaz" demektedir. Keza yeni 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12. Maddesinde düzenlenen "koşullu salıverilen hükümlünün denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yükletilen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır" hükmü yer almaktadır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.09.1997 tarihli ve 2858/2849 esas ve karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, " ... hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına konu suçu 3713 sayılı kanunla belirtilen 08.04.1991 tarihinden sonra 23/01/1993 tarihinde işlemiş olması nedeniyle, 08/04/1991 tarihinden sonra 3713 sayılı Kanunda istifadeye konu olan mahkumiyetlerin deneme süresi içerisinde kasti bir cürüm işlemesi halinde, TCK.nun ve 647 sayılı Kanun hükümlerinin işlerlik kazanacağı gibi, 3713 sayılı Kanun özel amaçlı kanun olup, belli bir zaman dilimi ile sınırlı olarak kendi kısıtlamaları içinde sadece şartla tahliyeden istifade sürelerini kısalttığı, şartla salıverilen hükümlülerin yükümlülüklerini kaldırmadığı, hükümlünün deneme süresi içinde 23/11/1993 tarihinde kasdi bir cürüm işleyerek şartla tahliye koşullarını ihlal etmiş olduğu cihetle, TCK.nun 17. maddesi uyarınca bakiye cezasının aynen infazı gerektiği ... " vurgulanmıştır. Dairemizin aynı doğrultuda "24/03/1995-565/788; 07/04/1995-851/986; vb." yerleşik uygulaması istikrar kazanmıştır.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.04.1994 tarihli ve 2297/2257 esas ve karar sayılı ilamında; "şartla salıverilmiş hükümlünün geri kalan süre içinde kasıtlı bir cürümden dolayı hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olursa şartla tahliye kararı geri alınır ve suçu işlediği tarihten sonraki kısım ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir." vurgusu Dairemizin uygulamasına uygundur.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.04.1994 tarihli ve 2297/2257 esas ve karar sayılı ilamında; "şartla salıverilmiş hükümlünün geri kalan süre içinde kasıtlı bir cürümden dolayı hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olursa şartla tahliye kararı geri alınır ve suçu işlediği tarihten sonraki kısım ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir." vurgusu Dairemizin uygulamasına uygundur.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.12.1993 tarihli ve 9864/11613 esas ve karar sayılı ilamında; "hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına ilişkin suçu 3713 sayılı Kanunda belirtilen 08.04.1991 tarihinden sonra 21.08.1991 tarihinde işlediği nedeniyle, 08.04.1991 tarihinden sonra 3713 sayılı Kanundan istifade ile mahkumiyetlerin deneme süresi içerisinde kasdi bir cürüm işlemesi halinde TCK. ve 647 sayılı Kanun'un işlerlik kazanacağı gibi, 3713 sayılı Kanun özel amaçlı bir kanun olup, belli bir zaman dilimi ile sınırlı olarak kendi kısıtlamaları içinde sadece şartla tahliyeden istifade sürelerini kısalttığı, şartla salıverilen hükümlerinin yükümlülüklerini kaldırmadığı, hükümlünün deneme müddeti içinde 21/08/1991 tarihinde kasti bir cürüm işleyerek şartlı tahliyenin şartlarını ihlal etmiş olduğundan, TCK.nun 17. maddesi uyarınca bakiye cezasının aynen infazı gerektiği ... " öngörülmüştür.

Yüksek Yargıtay'ın örneklenen kararlarını çoğaltmak mümkündür. Dairelerin uygulamaları aynı doğrultuda olduğu görülmektedir.

Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi, 22/02/2010 tarihli ve 2010/123 değişik iş sayılı kararına esas aldığı Dairemizin 05/06/2000 ve 2000/1394-1779 esas ve karar sayılı içtihadının yorumunda yanılgıya düşmüştür. Şöyleki; 08/04/1991 tarihinden önce işlenen suçlardan alınmış şartla tahliye kararlarının geri alınmasının yok sayılacağı, bu tarihe kadar işlenen suçlarla ilgili mahkumiyete ilişkin cezaların tutuklu ve hükümlülerin 3713 sayılı özel yasadan yararlanacağı, "iyi hallilik" koşulu ve "şartla tahliyenin geri alınması" koşulu aramamıştır.

Bu nedenle, 08/04/1991 tarihinden önce işlenen suçlarla ilgili şartla tahliyenin geri alınması söz konusu değildir.

Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine; hükümlünün koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ilişkin aynı yer 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararını kaldırmasına ilişen kararı, yasa hükmüne ve yerleşik uygulamaya aykırı olduğundan CMK.nun 309 maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV- SONUÇ VE KARAR;

Bu nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Osmaniye 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2010 tarihli ve 2010/123 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.