muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/818, Karar No: 2008/7406, Tarih: 29.05.2008

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde mecurun temiz ve boş olarak teslim edildiği yazılmıştır. Şu hale göre davacının eksiksiz olarak almış olduğu mecura kullanma amacına uygun olarak yapmış olduğu faydalı ve zaruri masraflar ve imalatların mecurun tahliyesi nedeniyle mecurda kalması sonucu davalının sebepsiz zenginleşmesi oluşur. Taraflar arasındaki hukuki ilişkinin BK.410 ve sonraki maddelerinde düzenlenen vekaletsiz ... görme hükümlerine göre çözülmesi gerekir. Davacı BK’nun açıklanan maddesi gereğince davalı nam ve hesabına yaptırılan faydalı ve zaruri giderler ile değer arttırıcı giderlerin yapım tarihleri itibari ile değerlerinden mecuru kullanmadığı döneme isabet eden kısmını isteyebilir ise de, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan kalemler arasında bahçenin naylon branda ile çevrilmesi ile tabela bedeli olarak 2.225,00 YTL, çimlendirme, ağaçlandırma ve süs bitkisi ile bahçe düzenlemesi yapım bedeli olarak 3.550,00 YTL ‘de bulunmaktadır. Oysa sayılan kalem giderlerin, sökülerek götürülmesi mümkün olmayan ve mecurda bırakılması zorunlu olan imalatlar olup olmadığı, veya kullanılmakla tüketilen türden olup olmadığı hususları araştırılmamıştır. Mahkemece naylon bıranda ve tabelanın sökülüp götürülmesinin mümkün olup olmadığı, çimlendirme, ağaçlandırma ve süs bitkilerinin kalıcı olup olmadığı hususları araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesis usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davalı, dava tarihinden önce davacıya gönderdiği ve 28.7.2006 tarihinde davacıya tebliğ edilen 21.7.2006 tarihli ihtarında takip eden yıllar için verilmiş bulunan bonoları davacıya iade etmeye hazır olduğunu bildirdiğine göre bu bonolar yönünden dava açılmasına sebep olmadığından davacı yararına bu kısma isabet eden yargılama gideri ve vekalet ücreti verilmesi de yanlış olup hükmün bozulması gerekir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 29.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7690, Karar No: 2009/3906, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7690 E.  ,  2009/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlığın kompakt arşiv dolabı imalini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12907, Karar No: 2013/13224, Tarih: 02.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/12907 E.  ,  2013/13224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi sebep gösterilerek önel verilmeksizin tek taraflı olarak derhal feshedildiğini, ancak ihbar ve kıdem tazminatının bugüne kadar ödenmediğini, davalının 5917 sayılı yasayı sebep göstererek iş akdini feshetmesinin yasal kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmemesi için bir mazeret olmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

Davalı Kurumun 1606 sayılı Kanunu'nun 3685 sayılı kanun ile değişen 1. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine;

“ 3- Davalı Harçtan muaf olduğundan Kurum aleyhine bakiye harca hükmedilmesine yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı, 302.00.- TL BH VSH PH IH, 16.00.-TL Müzekkere gideri 20.00.-TL tebligat, 200.00.-TL bilirkişi giderinin toplamı olan 538.00.-TL yargılama giderinden davalı kurum harçdan muaf olduğundan harçlar hariç olmak üzere kabul ve red oranından hesaplanan takdiren 230,68TL nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, yersiz alınan 302.00 TL harcın isteği halinde davacıya iadesine “bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/137, Karar No: 2020/3429, Tarih: 24.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/137 E.  ,  2020/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 29 parsel sayılı 90.637,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadimden beri köy halkı tarafından mera olarak kullanıldığı belirtilerek, kamu orta malı-mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün, miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edilen 133 ada 2 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğunu ileri sürerek, bu kısmın tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında muris ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 133 ada 29 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...'nin 20.04.2016 havale tarihli raporu eve eki krokide (B) harfi ile gösterilen kısmının tapu kaydının iptali ile bu kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı adına tesciline karar verilen (B) harfi ile gösterilen temyize konu taşınmaz bölümü yönünden davacı taraf yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahallinde icra edilen keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler, davacının iddiasına konu bölümün sınırlarını bilmediklerini, öncesinde bu yerin davacı ve murisi tarafından ekilmekle birlikte 30-40 yıldır kullanılmadığını beyan etmiş, zirai bilirkişi raporunda ise dava konusu bölümün tek yıllık madımak, aslan dişi, kara yonca ve çim türlerine ait otsu bitkilerle kaplı olduğu belirtilmiş olup, zirai bilirkişi raporuna ekli fotoğraflarda da bu bölümü, taşınmazın kalan kısmından ayıran bir unsur bulunmadığı ve taşınmazın kendiliğinden yetişen otlarla kaplı olduğu görülmektedir. Şu halde, sözü edilen hususlar bir arada değerlendirildiğinde davacı tarafın taşınmaz üzerinde iktisaba elverişli bir zilyetliğinin bulunmadığı, bir diğer ifade ile davacı tarafın zilyetlikte taşınmaz edinme koşullarının lehine oluştuğunu ispat edemediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, temyize konu taşınmaz bölümü yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Kabule göre de; tüm mirasçılar adına tescile karar verilmesi gerekirken sadece davacının karar başlığında gösterilip adına karar verilmesi de, usule aykırı olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7184, Karar No: 2018/12121, Tarih: 30.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/7184 E.  ,  2018/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 30.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/4734, Karar No: 2023/9953, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4734 E.  ,  2023/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/305 Esas, 2021/329 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 3. Tüketici Mahkemesinin 04.06.2021 Tarihli ve 2020/394 Esas, 2021/142 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda tüketicinin yerleşim yeri adresinin Tarsus olduğunun anlaşıldığı, taraflar arasındaki sözleşmenin de Tarsus'da düzenlendiğinin anlaşıldığı, davalı vekilinin cevap süresi içinde yetki itirazında bulunduğundan eldeki davaya bakmakla Antalya Mahkemelerinin yetkili olmayıp Tarsus Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.09.2021 Tarihli ve 2021/305 Esas, 2021/329 Karar Sayılı Kararı

Davanın tüketicinin açtığı menfi tespit talebine ilişkin olduğu, dava konusu itibariyle kesin yetkinin bulunmadığı, davalının cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunarak icra dosyasının Mersin ilinde açıldığı nazara alınarak Mersin Nöbetçi Tüketici Mahkemesine dosyanın gönderilmesini talep ettiği, kesin yetkinin bulunmadığı hallerde davacı tarafça yetkili mahkeme usule uygun olarak seçilememişse yetkili mahkemenin seçilmesi hakkı cevap dilekçesiyle davalı tarafa geçeceğinden, seçimlik olarak düzenlenen yetkili yerlerden birinin seçilmesi halinde dosyanın yetkisizlik kararı ile davalı tarafça seçilen mahkemeye gönderilmesi gerekeceği ancak davalı tarafça yetkili mahkemelerden biri olan Mersin Nöbetçi Tüketici Mahkemesi seçilmişse de Antalya 3. Tüketici Mahkemesi tarafından dosyanın Tarsus Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesince Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçe gösterilerek gönderildiği, bu sebeple usule uygun verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) “Menfi tesbit ve istirdat davaları” başlıklı 72 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu belirtilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlenmiş olup menfi tespit davalarında yetki kesin değildir. Bu davalarda kesin yetki kuralı bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla genel ve özel yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı davasını, bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Somut olayda, yerleşim yeri Tarsus/Mersin olan davacının, yetkisiz Antalya Tüketici Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak icra takibinin yapıldığı yer olan Mersin Tüketici Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazın da bulunduğu anlaşılmaktadır. Mersin Tüketici Mahkemeleri tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da Antalya 3. Tüketici ve Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Mersin Nöbetçi Tüketici Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin Nöbetçi Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9414, Karar No: 2012/13107, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9414 E.  ,  2012/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 30.12.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup alınacak cevap yazılarının,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan zeytinin 2009 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21933, Karar No: 2012/14842, Tarih: 13.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21933 E.  ,  2012/14842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1- 03.04.2008 tarihli kaza tespit tutanağı içeriğinde maktülün taşıt yoluna girdiği için kusurlu olduğunun belirtildiği, 26.05.2008 tarihli keşif sonucu düzenlenen üçlü bilirkişi raporu içeriğinde ise maktülün araçtan inmesi esnasında pardesüsünün aracın demir aksamlarına takılması ve sanığın bu esnada yola devam etmesi üzerine maktülün sağ arka teker altında sürüklenerek öldüğünün belirtildiği, mahkemenin ise gerekçeli kararında maktülün nasıl olduğu tam olarak anlaşılmaz bir şekilde sanığın kullandığı minibüsün sağ arka tekeri altına girdiği ve yaralanması sonucunda öldüğünün kabulüyle ve hangi şekilde maktülün hayatını kaybettiği tam olarak belirtilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde kararı verilmesi,

2- Olayda asli kusurlu bulunsa da adli sicil kaydı olmayan ve her aşamada pişman olduğunu beyan eden sanık hakkında yasal gerekçeler gösterilmeden hakkında şikayetin devam etmesi ve katılan tarafın acısı gibi yasal olmayan gerekçelerle sonuç cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/800, Karar No: 2015/8469, Tarih: 18.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/800 E.  ,  2015/8469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2012/181-2014/10

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30/01/2014 gün ve 2012/181 - 2014/10 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/10/2014 gün ve 2014/5815 - 2014/16071 sayılı kararı aleyhinde davalı N.Gıda İnş. Temizlik ve Kozmetik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30 yıllık tiyatro sanatçısı olduğunu, davalı reklam ajansının talebi üzerine diğer davalı şirkete ait “N.” adlı suda eriyen konsantre içecek ürünün reklam çekimlerine icracı sanatçı olarak katıldığını, kendisine yapılan çekimin pilot çekim olduğu söylenerek cüzi bir rakamın ödendiğini, ancak söz konusu reklam filminin iki yıl boyunca pek çok tv ve radyo kanalında yayınlandığını ileri sürerek, 15.000 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23.09.2009 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek tazminat talebini 56.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı N. Gıda İnş. Tem. ve Kozmetik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 21.10.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı N. Gıda İnş. Tem. ve Kozmetik San. ve Tic. Ltd. Şti vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı N.Gıda İnş. Temizlik ve Kozmetik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı N. Gıda İnş. Temizlik ve Kozmetik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.