muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/783, Karar No: 2025/1043, Tarih: 21.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/783 E.  ,  2025/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/362 E., 2023/506 K.

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme, tefecilik, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizi yönünden; sanığa yüklenen suçun 5464 sayılı Kredi Kartları ve Banka Kartları Kanunu'nun 36 ncı maddesinde tanımlanan “gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme” suçunu oluşturduğu, atılı suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Hazinenin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı;

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hüküm yönünden; hükmün uyarlama yargılaması sonucunda verildiği ve temyizinin mümkün olmadığı,

Sanık müdafinin tefecilik ve sahte fatura düzenleme suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik temyizinde hukuki yarar bulunmadığı,

Anlaşılmıştır.

Diğer hükümler yönünden; yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A)Sanık Müdafinin Tefecilik ve Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Düşme Hükümlerine Yönelik Temyizi Yönünden

Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B)Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Katılan Vekili ve Sanık Müdafinin Temyizleri Yönünden

Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B)Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Katılan Vekili ve Sanık Müdafinin Temyizleri Yönünden

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 tarihli ve 66-96 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 98 ilâ 101 inci maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca itiraz yolu olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

C)Tefecilik Suçundan Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret fiilinin, hem TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen "tefecilik" suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen "gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme" suçunu oluşturması; TCK'nin 241. maddesinin genel ve 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinin özel norm niteliğinde olması karşısında; “özel normun önceliği” kuralı gereğince, eylemin 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunun'un 36. maddesinde düzenlenen "gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme" suçunu oluşturduğu, atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Hazine vekilinin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, şikayetçi Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

D) 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

D) 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmediğinden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilgili kısmında yer alan “düşürülmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “düşmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

E)Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek Suçundan 2010 Yılı İçin Düşme, 2011, 2012 ve 2013 Takvim Yılları İçin Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafi ve Katılan Vekilinin Temyizleri Yönünden

1. Konya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 03.04.2014 tarihli ve 2014-A-852/14 sayılı vergi suçu raporunda her ne kadar dava şartı olan rapor değerlendirme komisyon mütalaası ile vergi tekniği raporunun dosyada bulunduğu belirtilmiş ise de, ilgili belge ve raporun dosya içeriğinde bulunmadığı bu sebeple atılı suçun suç tarihinin tespitinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, ilgili belge ve raporun dosya arasına konulması ve suç tarihinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre;

2. Kabule göre;

a)15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66/6. maddesinde yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği, bu nedenle 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden de suç tarihinin 2013 tarihi olup zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla, 2011 takvim yılı için Tebliğnamede bu yöne değinen düşünceye iştirak edilmemiş, açıklanan gerekçe ile Mahkemece 2010 takvim yılı ayrılarak bu yıla ilişkin atılı suçtan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,

b) 5271 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile eklenen; "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün, ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği ve inceleme konu suç tarihinin 26.12.2012 olması nedeniyle bu hususun yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden hatalı gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13112, Karar No: 2013/2246, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13112 E.  ,  2013/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmeye teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel istismar suçundan mahkûmiyetine, diğer suçtan 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.07.2009 gün ve 2005/1634 Esas, 2009/250 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek mahallinde incelenmesi gerektiğinden, temyiz incelemesinin nitelikli cinsel istismar suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 13.05.2004 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 15.05.2004 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalında düzenlenen 31.10.2007 tarihli raporda fiil nedeniyle mağdurenin ruh sağlığında bozulma ortaya çıktığı ve psikiyatrik izleminin gerekli olduğunun belirtilmiş olmasına rağmen, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.07.2008 tarihli mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin raporda çocuk psikiyatrisi uzmanının bulunmaması karşısında, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerde, bir çocuk psikiyatrisinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8575, Karar No: 2008/12710, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8575 E.  ,  2008/12710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Bilirkişiler kesinleşen orman kadastro haritasını memleket haritası üzerine aplike ederek dava konusu parselin konumunu gösterdiklerini bildirmiş iseler de, orman tahdit haritası, kadastro paftası üzerine ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmediği gibi, kesinleşen orman sınır noktalarının yerleri de tahdit haritası üzerinde gösterilmemiş, orman kadastro haritasındaki açı ve eğimlerde gözle görünür şekilde farklı olduğu görülmüştür.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5911, Karar No: 2014/1809, Tarih: 24.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5911 E.  ,  2014/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/34787

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 05/12/2012, 2011/473 (E) ve 2012/536 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Ömer hakkında maktul Engin'i kasten öldürme suçundan açılan kamu davası hakkında bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüş, sanık ile ilgili kurulan bir hüküm bulunmadığından sanık Ömer müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Sanıklar Ahmet ve Mahmut hakkında maktul Engin'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık Mahmut hakkında aynı suç nedeniyle kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

A-Hükmün gerekçe bölümünde iddia makamının mütalaasından sonraki kabule ilişkin bölümde (s.6) "Sağır dilsiz olan maktul E.. S..'un sağır dilsiz olan C.. D.. ile gayri resmi evli olduğu, sanıkların da sağır dilsiz oldukları, maktulle sanık Ömer'in aynı mahallede ikamet ettikleri ve evlerinin yakın olduğu, sanık Ö.. E.. ile C.. D.. arasında ilişki olduğuna dair dedikodu olduğu, olay günü sanık Ö.. E..'ın sanıklar A.. M.. ve M.. Y.. ile açık kimlik bilgileri ve adresleri tespit edilemediği için haklarında ayırma kararı verilen şüpheliler Yusuf, Hüseyin ve Ş.. D.. isimli şahıslar ile birlikte sağır dilsizler lokalinde sohbet ettikleri sırada aralarında Ö.. E.. ile C.. D.. arasında ilişki olduğuna dair dedikoduya konuştukları, gerçekte böyle bir şey olmadığı için Ö.. E...'ın yanındaki arkadaşlarına birlikte gidip C.. D.. ile bu konuyu konuşalım dediği, birlikte C.. D..'in ikamet ettiği eve geldikleri, sanık M.. Y..'in kapıyı çaldığı, C.. D..'in kapıyı açtığı, M.. Y..'in C.. D..'e Ö.. E.. ile ilişkileri olduğuna dair çıkan dedikodularla ilgili konuşmak istediği, C.. D.. ile M.. Y.. arasında tartışma çıktığı, bu esnada evde içerde olan maktulün de dışarı çıktığı, C.. D.. ile şüphelilerin yanına giderek tartışmaya dahil olduğu, tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve evin avlusunun dışına sokağa taştığı, sanık A.. M..'ın ele geçirilemeyen sopa ile maktulün başına vurduğu, sanık Ö.. E..'ın da üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak E.. S..'un göğsüne doğru sapladığı, maktulün kurtularak ....Caddesine doğru kaçmaya başladığı, ancak yaralanmanın etkisiyle cadde üzerinde bulunan ekmek fırınının önünde yere düştüğü, olay yerine çağrılan ambulans ile hastaneye kaldırılan maktulün aynı gün öldüğü, sanıklar A.. M.. ve Ö.. E..'ın bu şekilde üzerlerine atılı kasten öldürmek suçunu işledikleri sonucuna varılmıştır.

Sanık M.. Y..'in sopa ile vurarak maktulün ölümüne sebebiyet verdiği iddia edilmiş ise de M.. Y..'in diğer sanıklar ile birlikte C.. D.. ile bahse konu dedikoduyu konuşmak için Ceylan'ın evine geldiği sabit ise de bu sanığın olaya katıldığı ve olayda sopa ya da benzeri bir cisim kullandığına ilişkin olarak mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir." denilerek maktulün öldürülmesi nedeniyle sanıklar Ahmet ve Ömer'in cezalandırılmasına, sanık Mahmut'un ise beraatine karar verildiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasında sanık Ömer hakkında herhangi bir hüküm kurulmaksızın, sanık Mahmut hakkında ise müsnet suçtan hem beraat hem de mahkumiyet hükmü kurularak, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde hükmün karıştırılması,

B-Sanık Ahmet hakkında sağır ve dilsiz oldukları gerekçesiyle TCK.nun 33. maddesi yollaması ile aynı Kanunun 31/3. maddesi uygulanmış ise de, sanığın sağır ve dilsiz olduğuna dair denetime imkan verecek şekilde rapor aldırılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

C-Sanıklar Ömer ve Ahmet'in tutuklu bulunması nedeniyle haklarındaki evrakın tefrik edilmesi karşısında, sanıklara yüklenen suça ilişkin aynı olay içinde kavgaya karışan kişiler ile ilgili Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/21839 no'suna kayden yürütülen soruşturma sonucunun araştırılarak,kamu davası açılıp açılmadığının tespiti, açılmış olması durumunda, dosyaların birleştirilmesi olanağının araştırılması, karar verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip dosya arasına konulması, kanıtların birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

D-Maktul Engin'e ait üzerinde kan lekeleri olduğu tahmin edilen gömlek, pantolon ve alınan tırnak örnekleri ile sanık Ömer'e ait olup üzerinde kan lekeleri bulunan tişört ve pantolonun kriminal incelemesinden sonra polis laboratuvarı tarafından mühürlü evrak ile gönderilmesi sonucunda adli emanetin 2011/6427 sırasına kaydının yapıldığının anlaşılması karşısında, sözkonusu incelemelere ilişkin ekspertiz raporlarının dosya arasına alınarak değerlendirilmesi sonuca göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

E-Sanık Ahmet'e isnat edilen suçun cezasının alt sınırı nazara alındığında, 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesinin zorunlu müdafii tayini öngörmesi karşısında, müdafii huzurunda sorgusunun yapılması gerekirken, 14/02/2012 tarihli duruşmada sanık Ahmet müdafiinin mazeret sunduğu ve mazeret de kabul edildiği halde, sanığın müdafii hazır olmaksızın aynı tarihli duruşmada yapılan sorgusu ile yetinilerek hüküm kurulması suretiyle, CMK.nun 150 ve 151.maddelerine muhalefetle savunma hakkının kısıtlanması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanık Ahmet müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenlerine göre, kasten öldürme suçundan kurulan hükümleri temyiz etmeyen sanık Mahmut'a bozma ilamının CMUK.nun 325. maddesi gereğince sirayetine, 24/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7018, Karar No: 2022/9840, Tarih: 03.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/7018 E.  ,  2022/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,