muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8285, Karar No: 2014/16932, Tarih: 22.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8285 E.  ,  2014/16932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖNEN ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2010/284-2013/532

Taraflar arasında görülen ziynet alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nişan ve düğünde takılan ziynet eşyalarının, davalı tarafından annesine bırakıldığını, müvekkiline ziynetlerin iade edilmediğini ileri sürerek, 79.442,00 TL değerindeki ziynet eşyalarının mümkünse aynen, olmadığı takdirde bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının evden ayrılırken ziynetlerin çoğunu yanında götürdüğünü, ziynetlerin bir kısmının davacının da muvafakati ile bozdurularak düğün borçlarının ödendiğini, bir kısmının ise davacının hastalığı sırasında yapılan ilaç ve hastane masraflarına harcandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 23.920,00 TL ziynet bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, iadesi mümkün değilse bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden kimseye düşer. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise ziynetlerin düğün borçları için bozdurulanlar ve davacının tedavi giderleri için harcananlar dışında kalan kısmının davacı kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Bu bağlamda kural olarak davacı kadın, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını, ziynetlerin müşterek hanede ya da davalıda kaldığını ispat etmek zorundadır. Zira; olağan olan ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Davacı, dava konusu edilen ve mahkemece reddedilen ziynet eşyalarının, eşi tarafından elinden alındığını ve iade edilmediğini başvurulan delillerle ispat edememiştir.

Davacı dava dilekçesinde sair delillere de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına, mahkemece reddedilen ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamış olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11131, Karar No: 2016/3741, Tarih: 22.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11131 E.  ,  2016/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklardan ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yakınanların sahibi olduğu... saatçilikten 22.11.2008 günü bir takım müşteri çek ve senetleri ile toplam değeri 600 bin TL civarında olan markalı kol saatlerinin çalındığı, soruşturma faili meçhul olarak yürütülmekteyken, hazırlık aşamasında tanık olarak beyanları alınan ...''ın yakınanlara ulaşarak, üzerlerinde firmalarının etiketi olan saatlerinin sanıklar ... ve ... tarafından kendisine piyasa fiyatının altına satılmak istendiğini söylediği, yakınanların bu durumu kolluk görevlilerine bildirmesi üzerine sanıklar ... ve ...'in anneleri ... ile birlikte kaldığı İstanbul adresinde arama yapıldığı, emanette bulunan 10 adet saat ile yakınanın kendisinin olduğunu teşhis ettiği 7 adet ... marka saatin bu adresten elde edildiği, sanıklardan ...'in kendi odasında ve yatağının yanındaki komidinin üst çekmecesinden çıkan saatlerden haberinin olmadığını savunduğu, diğer sanık ...'ın ise saatleri kapalıçarşıda ... lakaplı birinden aldığını söylediği, ..'in ise saatleri ortağı ...'ın getirdiğini ve bilgisinin olmadığını, yakınanlara isimlerini veren ... ile husumetli olduklarını beyan ettiği, ayrıca .. ile ... arasında ...'ın saati ... isimli kişiden aldığına yönelik telefon görüşmesinin de kolluk tarafından tutanağa bağlandığı olayda, öncelikle her ne kadar yakınan saatleri teşhis etmiş ise de saatlerin seri numarasının sigorta şirketine teslim edilirken bildirilen 15.01.2010 tarihli tutanak ekinde numaralar ile uyumlu olmadığı ancak bu durumun seri numarası yerine marka ve model numarası yazılmasından da kaynaklı olabileceği değerlendirildiğinden bulunan saatlerin yakınandan çalınan saatler olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespitinden sonra tanık ...'ın mahkeme huzurunda yeminli beyanları saptanıp, dosya içerisinde telefon numarası bulunan ... isimli şahıs da araştırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik ve yetersiz soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2221, Karar No: 2008/3630, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2221 E.  ,  2008/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.10.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında soyisim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 267, 198 ve 49 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında "..." yazan soyadının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Nüfus Müdürlüğünden gelen nüfus kayıtlarından davacı ile aynı adı taşıyan başka kişilerinde olduğu anlaşılmaktadır. Dosyada dava konusu taşınmazların tapulama tutanakları ve malikin üst soyunu gösteren nüfus kaydı da mevcut değildir. Öncelikle eksik olan bu belgeler getirtilerek kayıtta adı geçen kişi ile bu belgeler arasında bağlantı sağlanmalıdır. Tapu malikinin kayıtta adı geçen kişi ile aynı kişi olduğu hususunda tereddüt bulunduğu takdirde aynı isimdeki kişiler isticvap edilerek dinlenmeli ve gerek görülürse yerel bilirkişi ve tanıklarda hazır bulundurularak keşif yapılarak oluşan sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24916, Karar No: 2013/15035, Tarih: 15.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/24916 E.  ,  2013/15035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... 'a yönelik yaralama suçundan verilen düşme kararının usul ve Kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafıinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit ve katılan ...'a yönelik yaralama suçlarında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Sair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sabıkasız olan suça sürüklenen çocuğun fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış olması karşısında, hükmolunan cezaların TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafıinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12522, Karar No: 2006/15522, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12522 E.  ,  2006/15522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 295 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından,

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 295 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19834, Karar No: 2014/12971, Tarih: 26.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19834 E.  ,  2014/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın mal varlığına yönelik bazı suçlarda etkin pişmanlığı düzenleyen 168.maddesinde, failin, azmettiren veya yardım edenin etkin pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde mağdurun rızası aranmaksızın, kısmi geri verme veya tazmin halinde ise mağdurun rıza göstermesi koşuluyla ve etkin pişmanlığın gerçekleştiği yargılama aşaması dikkate alınarak ceza indirimi öngörülmüş, öte yandan aynen geri verme veya tazmin tedbiri aynı Kanunun 50/1. maddesinde hapis cezasına seçenek yaptırımlar arasında gösterilmiş ise de, yasal bir indirim nedeninin, bundan yararlanmama iradesini ortaya koyan failin cezasını etkisiz kılacak biçimde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, böyle bir uygulamanın mağdurun zararını soruşturma veya kovuşturma aşamalarında gidermeyen faillere yeni bir olanak tanırken, soruşturma veya kovuşturma aşamalarında zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı, maddenin düzenleniş amacının da bu şekilde yorumlanamayacağı nazara alınmadan, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın giderilmesi tedbirine dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ... Kargo... A.Ş. ticari ünvanlı şirketin Başkent Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Hoşdere irtibat Bürosu'nda birim yönetmeni olarak 20.02.2008 tarihinde tanık ...'nin (önceki birim yönetmeni) kasa devri ile çalışmaya başlayan sanığın, annesinin rahatsızlanması nedeniyle mazeret iznine ayrıldığı bildirilen 03.05.2008 (Kasa Bülteni Tutanağı tanzimi: 09.05.2008 tarihli) itibariyle; katılan şirketin Denetim Direktörlüğünün 10.05.2008 tarih ve 35 sayılı "Soruşturma Raporu" ile kovuşturma aşamasında mahkemece aldırılan 19.03.2010 tarihli bilirkişi (Muhasebe İşletme Bilim Uzmanı) raporu kapsamlarına göre 22.121 TL kasa açığına neden olması eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında yukarıda belirtilen eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7285, Karar No: 2024/3697, Tarih: 21.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7285 E.  ,  2024/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1647 E., 2023/2020 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/9 E., 2023/247 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve kişisel eşyanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından asıl davanın reddine, karşı davada kadının boşanmaya bağlı fer'î nitelikteki maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının ziynet eşyasına ilişkin davasının tefrikine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının ailesine sormadan ortak hayata ilişkin hiç bir kararı alamadığı, kadının her tartışmada ortak haneyi terk ettiği, erkeğin ticari faaliyetlerini ifşa ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, çocukları erkeğe göstermemekle tehdit ettiği, kadının erkeğe karşı duyarsızlaştığı, sevgisi ve ilgisinin azaldığı, erkeğin ailesine saygı göstermediği, kadının istememesi nedeniyle erkeğin 4 yıldır bayramlarda ailesinin ziyarete gidemediğini, erkeğin kadına biriktirmesi için verdiği parayı erkeğin işi nedeniyle olan borcu için vermediği ve kadının iddialarını kabul etmediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, ziynet eşyası talebinin reddine, kadının davasının reddine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; evlilik birliği içindeki problemin erkeğin kök ailesinden kaynaklandığı, erkeğin kök ailesinin yıllardır kadını istenmediği, hor gördüğü, küçük düşürdüğü, erkeğin babasının kadın psikolojik şiddet uyguladığı, erkeğin borçlanmasının sorun olduğu, erkeğin kök ailesinin ''Biz senin tüm borçlarını kapatacağız yeter ki sen eşinden boşan, boşanma davası aç'' dediği, erkeğin borçlarının kapanması için bu davayı açtığı, erkeğin iddialarını kabul etmediğini iddia ederek erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile ortak çocukların her biri yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata 150 gram altın ziynet eşyasının kadına iadesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli kararı ile özetle; davacı-karşı davalı erkeğin eşi ile kendi babası arasında denge kuramadığı, davalı-karşı davacı kadının ailesinden yakınlarıyla görüşmesini engelleyerek duygusal şiddet uyguladığı, aile içi tartışmaların kavgaya dönüşmesini engelleyemediği, davacı-karşı davalı erkeğin babasının davalı- karşı davalı kadını istememesinden dolayı kadının eşinin ailesine mesafeli davrandığı, davalı-karşı davalı kadınının eşinin bakıma muhtaç annesi ile ilgilenmediği, taraflar arasında en son davacı-karşı davalı kocanın eşine kredi çekmesi hususunda baskı uyguladığı, davalı- karşı davacı kadının kredi çekmek istememesi üzerine davacı-karşı davalı erkeğin eşine ''ondan nefret ediyorum, bir araya gelmemiz imkansız'' şeklinde sözler söylediği, yaşanan tüm olaylardan sonra evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, davalı- karşı davacı vekilinin 05.03.2021 tarihli duruşmadaki ''müvekkilim kesinlikle boşanma istememektedir'' şeklindeki beyanlarının ve 30.11.2021 tarihli duruşmadaki beyanlarının davadan feragat niteliğinde olduğu ve davalı-karşı davacı kadının feragat beyanı nedeniyle, davacı-karşı davalı erkeğin beyan tarihine kadar varolan kusurların affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerektiği, gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının tam kusurlu olduğu, bu aşamadan sonra tarafları birlikte yaşamaya zorlamanın kanunen de mümkün görülmemesi nedeniyle davacı-karşı davalı erkeğin boşanma talebinin kabulüne, davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği, karşı dava açılırken ziynet eşyası davası yönünden dava değeri belirlenerek peşin harcın yatırılmadığı, 26.01

.01.2021 tarihli ön inceleme duruşma zaptında, davacı vekiline, ziynet eşyası davası yönünden dava değerini belirlemesi ve belirlediği değer üzerinden üzerinden peşin harcı yatırması için iki haftalık süre verildiği, davacı vekili tarafından verilen bu kesin süre içinde ziynet eşyası talebi yönünden 3 aylık süre içinde peşin harcın yatırılmadığı, davacının ziynet eşyalarına ilişkin talebinin ziynet eşyalarına ilişkin talebinden bağımsız nitelikte bir talep olup, ayrıca nisbi harca tabi olduğu ve nisbi harç tamamlanmadan yargılamaya devam olunamayacağı anlaşıldığı, ziynet eşyasının iadesi davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; asıl davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir yoksulluk nafakasına, karşı davada; kadının boşanma davasının feragat nedeniyle reddine, kadının ziynet eşyasına ilişkin davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.