muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8301, Karar No: 2018/1692, Tarih: 26.02.2018

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda; davalı, tv ve kondisyon aleti dışında dava konusu eşyaların uhdesinde olduğunu kabul etmiş, dava konusu kahve makinesi, elektrikli ızgara, ... TV, dizüstü bilgisayar ve kondisyon bisikletinin, evlilik sırasında hediye edildiğini, klimaların zaten daha önceden var olduğunu, buz dolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, fırın, ocak, salon koltuk takımı, oturma odası, yatak odası, yemek masa, sandalye takımının ise müşterek kullanım için alınan eşyalar olup, bedellerinin ortak ödendiğini, bu eşyalar alındığında sigortalı olarak çalıştığını, ayrıca evlilik hediyesi altınların da bozdurularak bir kısım beyaz eşyanın bedelinin ödediğini, tespit sırasında evde olmayan 127 ekran ... tv ve kondisyon aletinin arızalı olup, davacının kardeşine teslim edildiğini savunmuştur. Yapılan savunma çerçevesinde uyuşmazlık; eşyaların davacıya iadesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmakta olup, ispat yükü davalıdadır.

Davalı kadın, dava konusu kahve makinesi, elektrikli ızgara, ... TV, dizüstü bilgisayar ve kondisyon bisikletinin, kendisine ve müşterek çocuklarına hediye edildiğini ve eşyaların bir kısımının da evlilik sırasında hediye edilen ziynetler bozdurularak ve çalıştığı için kendisinin de bedelini ödediği eşyalar olduğunu savunmuş ise de; yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarıyla iadesi istenen bir kısım eşyaların davalıya ve müşterek çocuğa hediye edildiği savunmasının ispat edilemediği gibi, elektrikli ızgara ve kahve makinesinin evlilikten önce alındığı, fırınlı ocak ve buzdolabının davacının kurulu evinde bulundukları ayrıca, tv ve kondisyon aletinin davacıya iade edildiğinin ispatlanamadığı ve aksi yönde tanık beyanları bulunduğu gözetilerek, belirtilen eşyalar yönünden de davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1452, Karar No: 2024/5125, Tarih: 17.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1452 E.  ,  2024/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/689 E., 2023/448 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından her takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere (toplam 4 kez) 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 26.05.2012 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükmün; ... 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2022/689 Esas, 2023/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; öncelikle beraatine, aksi kanaatin oluşması hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin ve diğer lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Başkent Vergi Dairesinin mükellefi olan sanığın, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek mal veya hizmet satışına dayanmayan komisyon karşılığı fatura düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığa yüklenen eylemin zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu makbuz suretleri ile hüküm tarihinden önce vergi borcunu yasal ferileri ile ödediğini ileri sürmesi karşısında; bu durumun araştırılarak, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2022/689 Esas, 2023/448 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16794, Karar No: 2014/14811, Tarih: 24.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/16794 E.  ,  2014/14811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleştirilen dosya davalısı vekili tarafından, davalı ... ve davalı birleştirilen dosya davacısı ... aleyhine 26.11.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davacı ...'nın davasının kabulüne birleştirilen sayılı dosyada davacı ...'nın davasının reddine dair verilen 01.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-davacı ... vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davalı ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Hükmü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekiline 40,00 TL yurtdışı tebligat ücretinin maliyeye yatırtılarak makbuzunun dosya içerisine konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11945, Karar No: 2019/19287, Tarih: 12.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11945 E.  ,  2019/19287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.11.2014 yerine 20.03.2014 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5653, Karar No: 2017/10165, Tarih: 05.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5653 E.  ,  2017/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosya içine alınarak; dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/12/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6034, Karar No: 2018/14554, Tarih: 03.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/6034 E.  ,  2018/14554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı T.C. ...'nın asıl işveren olduğu ... ... Eğitim Araştırma Hastanesi'nde temizlik işçisi olarak 01/02/2011- 01/04/2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, mesaiden kaynaklanan haklarını alamadığını, Mart ayı ücretinin ödenmediğini, yıllık ücretli izin haklarından 4 gün yararlanabildiğini bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum olarak temizlik hizmeti sunan firmalarla 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmesi Kanunu'na göre hizmet satın aldığını, davacının son olarak "... Temizlik Ltd. Şti."ye bağlı olarak çalıştığını, ücretinin bu şirketler tarafından yapıldığını, kurum olarak iş sahibi ihale makamı olduklarını ve asıl işveren sıfatı taşımadıklarını savunarak,davanın husumetten reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının 1.2.2011-1.4.2013 tarihleri arasında ... ... Eğitim Araştırma Hastanesi'nde taşeron işçisi olarak çalıştığı, çalıştığı serviste görevini gereği gibi yerine getirmediği gerekçesiyle 14.03.2013-15.03.2013 ve 29.03.2013 tarihlerinde hakkında tutanaklar tutulduğu, 29.3.2013 tarihli tutanakta davacının görevli servis hemşiresine hakaret ettiği ve tehditte bulunduğunun belirlendiği, ... kayıtlarına göre 1.4.2013 tarihinde 04 koduyla haklı neden bildirilmeksizin işveren tarafından işten çıkarıldığı, 3.4.2013 tarihli tutanağa göre ise davacının verilen görevleri yapmadığından ve daha önce uyarılmasına rağmen hareketlerini devam ettirmesi nedeniyle 1.4.2013 tarihinde iş akdinin İş Kanunun 25/2.maddesi gereğince feshedildiğinin belirtildiği, davacı her ne kadar fazla mesai yaptırılması ve ücretlerinin zamanında ödenmemesi nedeniyle iş akdini kendisi feshettiğini belirtmiş ise de, bu iddiasını ispatlayamadığı gibi işveren tarafından yapılan feshin ise haklı nedene dayanması nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı, tanık beyanlarına ve bilirkişi raporuna göre fazla mesai yaptığı iddiasını da ispatlayamadığı, ücret ve yıllık izin talebi yönünden ise ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından son ay ücretinin ödendiği ve yıllık iznin kullandırıldığı ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 13.12.2016 tarihli 2015/6256 Esas, 2016/22165 Karar sayılı ilamı ile "mahkemece dinlenen tanık beyanlarından davacının temizlik hizmeti dışında diğer işlerde çalıştırıldığı bunun davacının iş şartlarında esaslı değişiklik olduğu ve bu durumun 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 24/2-f maddesi uyarınca davacı işçiye haklı nedenle fesih hakkı verdiğinden davacının kıdem tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyarak yapılan yargılamada davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece harçtan muaf olan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5 ve 6 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine ayrı ayrı;

"5- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, harca hükmedilmesine yer olmadığına,

6- Davacı tarafından yatırılan 0,25 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine," bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6651, Karar No: 2007/8000, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6651 E.  ,  2007/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15351-16227 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi

gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 tarih ve 2006/15351-16227 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.