muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9045, Karar No: 2022/6637, Tarih: 23.05.2022

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Yasanın 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3500, Karar No: 2010/10528, Tarih: 13.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3500 E.  ,  2010/10528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesı Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı üniversiteye kayıt yaptırdığını, kayıt ücreti olarak 7.250 TL ödediğini, daha sonra özel yetenek sınavı ile devlet üniversitesini kazandığını, kaydını sildirdiğini, hizmet almadığı halde ödediği bedelin iade edilmediğini ileri sürerek bedelin iadesini istemiştir.

Davalı, eğitim-öğretim ve sınav yönetmeliğinin 11.maddesine göre kayıt ücretinin iade edilemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı üniversiteye kayıt yaptırdığını, daha sonra özel yetenek sınavı ile devlet üniversitesini kazandığını, kaydını sildirdiğini, hizmet almadığı halde kayıt ücreti olarak ödediği bedelin iade edilmediğini belirterek eldeki davayı açmıştır. Davalı taraf kayıt ücretinin, eğitim-öğretim ve sınav yönetmeliğinin 11.maddesine göre iade edilemeyeceğini savunmuştur. Mahkemece, üniversite yönetmeliğinde yer alan, kaydı silinen öğrencinin öğretim ücretinin iade edilmeyeceğine ilişkin hükmün tüketici aleyhine açık dengesizliğe yol açan haksız şart olduğu, üniversite yönetmeliğinin 11. maddesinin davacıyla müzakere edilmediğinin anlaşıldığı, davacının ise eğitim ücretinin yarısını peşin olarak yatırdığı halde hiç eğitim almadığının anlaşıldığı, bunun 4077 sayılı kanunun 6. maddesi gereği haksız şart olduğunun kabulü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. 25.1.2007 tarih ve 26414

sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ... Üniversitesi Eğitim-Öğretim ve sınav Yönetmeliğinin 11. maddesi, ”Kayıt sildirmek isteyen öğrenciler bir dilekçe ile Rektörlüğe başvururlar. Kayıt silme işlemleri tamamlanan öğrencinin durumu, ilgili Dekanlık veya Müdürlüğe bildirilir. Kaydı silinen öğrencinin öğretim ücreti iade edilmez.” hükmünü ihtiva etmektedir. Davalı kurum Yönetmeliğin bu hükmü halen geçerli ve yürürlükte olduğuna göre , yönetmelik hükmüne üstünlük tanınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşence ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5311, Karar No: 2008/11050, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5311 E.  ,  2008/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fesih davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan aldığı mobilyaların ayıplı çıktığını ileri sürerek satış sözleşmesinin iptaline, ödediği bedellerin iadesi, davalı elindeki senetlerin iptali ile 1.000,00 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin iptaline, 450,00 YTL’nin davalıdan tahsiline, davalı elinde bulunan bonoların iptaline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Mahkemece taraflar arasındaki satış sözleşmesinin iptaline ve davacının ödediği bedelin iadesine karar verildiğine göre, davacı elinde bulunan satıma konu eşyaların da davalıya iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususta hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davacı, 1.000,00 YTL manevi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin ikinci bölüm ikinci kısmındaki

2008/5311-11050

düzenleme gereğince reddedilen manevi tazminat isteği için de maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi de ayrıca usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı kısmının 3 nolu bendinden sonra gelmek üzere “15.4.2003 tarihli satım sözleşmesine konu 1 magic koltuk takımı ile 1 zigon sehpanın davalıya iadesine” söz ve rakamlarının eklenmesine, ayrıca hükmün 4 nolu bendinden sonra gelmek üzere “reddedilen manevi tazminat talebi için 150,00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” söz ve rakamlarının eklenmesine, hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3693, Karar No: 2012/25428, Tarih: 27.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3693 E.  ,  2012/25428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların iki ayrı vekaletnameyle yetkilendirdikleri aynı vekillerle temsil edildikleri anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafi ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

1- TCK'nın 51/2. maddesi hapis cezasının ertelenmesi “ mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki haline getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşuluna bağlı tutulabilir hükmünü içermekte olup, madde ve gerekçesinde zararın maddi veya manevi zarar olup olmadığına dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Benzer düzenleme CMK'nın 171/2-d maddesinde ki kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve aynı kanunun 231/6-c maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerde de yer almış olup her iki maddede de mağdurun veya kamunun uğradığı zararın giderilmesi öngörülmüştür. Düzenlemelerde kamunun zararının giderilmesinin öngörülmesi ve zarar giderme sırası olarak öncelikle aynen iade veya suçtan önceki hale getirme öngörüldüğü, bunların mümkün olmaması halinde tazmin suretiyle zararın giderilmesi öngörüldüğünden, bu zararın maddi zarar olduğu gözetilmeden manevi zarardan bahsedilerek koşullu erteleme kararı verilmesi,

2-Gözaltında ve tutuklukta geçen sürelerin TCK’nın 63. maddesi gereğince cezadan mahsubuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

( Muhalif )

Muhalefet Görüşü :

5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin 2. fıkrasında; “Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir.

( Muhalif )

Muhalefet Görüşü :

5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin 2. fıkrasında; “Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir.

Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhâl salıverilir.” hükmüne yer verilmiş, fıkranın gerekçesinde; “Ertelemede denetim süresi içerisinde hükümlü bakımından söz konusu olabilecek yükümlülükler açısından da bazı yenilikler getirilmiştir. Örneğin erteleme sadece mağdurun değil, kamunun uğradığı zararın da tamamen tazmini koşuluna bağlanabilir hâle getirilmiştir.” açıklaması yer almış, gerek fıkranın uygulanma koşulları gerekse zarardan ne anlaşılması gerektiği konusunda bir bilgiye yer verilmemiştir.

Anılan hüküm, mülga 765 sayılı TCK’nın 93. Maddesindeki; “Cezaların tecili kararının infazı hukuku şahsiyenin mahkûm tarafından rızasıyla ifasına veya teminine talik olunabilir.” hükmünün benzeri olup, her iki hüküm arasında özde bir farklılık bulunmamakla birlikte, yeni hüküm, kamunun uğradığı zararı da bu kapsama dâhil etmiş, eski yasadaki hukuki şahsiye yerine yeni yasa zarar ifadesini tercih etmiş, eski hükümde yalnızca şahsi hakkın ödenmesi bir koşul olarak öngörülmüşken, yeni yasa, zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi seçeneklerini de, seçimlik yöntemler olarak kabul etmiştir. Mülga 765 sayılı TCK ve 1412 sayılı CMUK döneminde, şahsi hak davasının bulunması nedeniyle, anılan hüküm bu düzenlemeler doğrultusunda yorumlanmış, ancak, yeni ceza adalet sistemde şahsi hak davasına yer verilmemesi nedeniyle müessesenin yeniden yorumlanması ve uygulama şartlarının belirlenmesi zorunluluk arzetmiştir.

Her iki düzenlemede, zarar ve şahsi hak anahtar kavram olduğundan, bu kavramların anlam ve kapsamının belirlenmesi gerekmektedir.

765 sayılı TCK’nın 93. Maddesindeki, hukuku şahsiye (şahsi hak) nin maddi zararımı yoksa manevi zararı mı kapsadığı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide bir birlik bulunmamakla birlikte öğretide;

Önder; Hukuku şahsiye tabirinden ne anlaşılması gerektiği meselesinin ihtilaflı olduğunu, bazı yazarlara göre yalnızca maddi zararın bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürenler olduğu gibi, aksi kanaatte olanların da olduğunu belirttikten sonra; “şahsi hak tabirine bu kadar dar bir mana verilmesini haklı gösterebilecek bir sebep bulmak güçtür. Şahsi hak tabiri hukuku umumiyenin mukabili olarak kabul edilmiştir. Bu sebeple, hukuku şahsiye tabirine maddi zarar, maddi olmayan zarar ve manevi zararlar”ın girdiğini, (Önder; Ceza Hukukunda Tecil ve Benzeri Müesseseler, sh. 285)

İçel ve diğerleri; ….tazmini sözkonusu olan şahsi hakların, maddi ve manevi bütün zararları kapsamına alacak şekilde yorumlanması gerektiğini, bu zararların kişilerin uğradığı zararlar olduğunu,(İçel-Sokullu Akıncı-Özgenç-Sözüer-Mahmutoğlu-Ünver;Yaptırım Teorisi, 2. Baskı, sh. 395)

Dönmezer-Erman da, manevi tazminatın da para ile tespit olunduğu hallede, bunu TCK’nın 93. maddesi anlamında şahsi haklar manasında anlamamanın makul bir sebebinin bulunmadığını (Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, Cilt 3, 12. Baskı, sh.59)

Erem ise; Ceza Kanununun, hukuku şahsiye tabirini geleneğin etkisiyle, hukuku umumiyenin mukabili bir manada kullandığını, bu sebeple hukuku şahsiye tabirinin en geniş manada alınması gerektiğini, para karşılığı olan bütün hakların hukuku şahsiyeye dahil olduğunu, (Erem, Türk Ceza Hukuku, Cilt II. , 12. Baskı, sh.318)

İfade etmişlerdir.

Görüldüğü gibi, fıkradaki zararın maddi zararımı yoksa manevi zararı mı kapsadığı konusunda öğretide büyük bir çoğunluk tarafından, tazmini istenen zararın maddi ve manevi bütün zararları ifade ettiği kabul edilmekle birlikte (Koca-Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 4. Baskı sh. 469, 470; Önder, Ceza Hukuku Dersleri, sh. 622) eserinin ilk üç basısında zarardan anlaşılması gerekenin maddi ve manevi zararlar bütünü olduğunu kabul eden Özgenç, son baskıda, zarardan kast edilenin maddi zararlar olduğunu belirterek, zararın söz konusu olduğu hallerde, zararın giderilmesinin ertelemenin bir şartı olarak kabul edilmesi gerektiğini, zarar doğuran suçlarda, maddi zarar giderilmeden erteleme kararının verilemeyeceğini ifade etmiştir.

(Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 5. Bası, sh. 634 vd.)

(Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 5. Bası, sh. 634 vd.)

Yargıtay CGK’nın 03.02.2009 gün ve 250/13 sayılı kararında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden giderilmesi gereken zararın maddi zarar olduğunun belirtilmesi üzerine, yargı kararlarında benzer müesseselerde yönünden de, kast edilenin maddi zarar olduğu eğilimi belirmiştir. Anılan kararda, hakim tarafından belirlenmesi gereken zararın maddi zarar olduğu ifade edilmiş ise de, hükmün açıklanmasını geri bırakılması müessesesi yönünden pratik zorunluluklarla kabul edilen bu ilkenin tazmini bir koşul olarak öngören diğer kişiselleştirme kurumların yönünden kabul edilmesi mümkün olmadığı gibi bu müesseselerin ruhuna da aykırı olup, manevi zarar talebinin olduğu hallerde, bu zararın giderilmesinin gerekmediği gibi bir sonuca ulaşmak da yasa tarafından tanınan bir hakkın yargı kararıyla sınırlandırılması sonucuna yol açar, bu nedenle işlenen suçun niteliği, tarafların konumu ve talepleri dikkate alınarak, belirli bir zararın tazmini koşuluyla erteleme kararı verilmesi mümkün olup, bunun her somut olay açısından, olayın özelliği dikkate alınarak belirlenmesi gerekmektedir. Hakim bu değerlendirmeye yaparken, failin ekonomik durumunu, işlenen suçun niteliğini, mağdurun taleplerini göz önünde bulundurarak, mağdur haklarını güvenceye alan, sanık açısından da yerine getirilmesi mümkün, işlenen suçla ilgili, ıslah ve tazmin amacına hizmet eden bir koşul veya miktar belirlemelidir.

Yeni TCK ve CMK’da şahsi hak davasına yer verilmemesi nedeniyle, şartlı erteleme kararı verilebilmesi için mağdur tarafından kişisel haklarla ilgili bir talepte bulunulması veya bu konuda hukuk mahkemesine dava açılması beklenmemeli veya geçmiş yasal düzenlemelerin etkisiyle ancak böyle bir dava açıldığı taktirde bu şartla erteleme kararı verilebileceği kabul edilmemeli, talep veya dava bulunmadığı taktirde de şarta bağlı erteleme kararı verilmesine imkan sağlanmalıdır.

Ancak koşullu erteleme kararı verilirken sanık ve mağdur haklarını dengeleyen, hakların özünü zedelemeyen bir çözüm benimsenmemelidir. Örneğin ertelemeye liyakat koşulunu taşıdığı halde, yerine getirilemeyecek bir tazminat miktarı belirlenmek suretiyle, sanık lehine olan bir müessesenin sanık aleyhine sonuç doğurmasına yol açmamalı, müessese uygulanırken, mağdur açısından da titiz davranılmalı, örneğin hakaret suçunda, mağdurun bir talebi olmamasına karşın, belirli bir miktar paranın ödenmesi koşuluyla erteleme kararı verilmemeli, resen kişilerin onur ve saygınlığına veya manevi üzüntülerine maddi bir değer biçilmemelidir. Ancak tarafların talepte bulunmaları halinde de, sadece maddi zararın istenebileceği şeklinde bir ön kabulle hareket edilmemelidir.

İnceleme konusu somut olayda, katılanlar tarafından talep edilen herhangi bir zarar bulunmamaktadır, zararın talep edilmesi şartlı olarak erteleme kararı verilmesini bir ön koşulu değil ise de, ölümle sonuçlanan olayda, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan, katılanların uğradıkları maddi ve manevi zararların tespiti mümkün değildir, bu konuda tarafların beyanı alınmadığı gibi kendisi de bir araştırma yapmamış, ölümle sonuçlanan müessif bir olayda afaki olarak “suçtan doğan zararların giderilmesi koşuluyla şartlı ertelemenin doğru olacağı gerekçesiyle, doğan zararların giderilmesi ile kusur durumu da gözetilerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 5000 TL manevi tazminatın katılanlara defaten ödeme koşuluyla cezanın ertelenmesine” karar verilmiştir. Manevi tazminat miktarının belirlenmesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile işlenen suç nazara alınmak suretiyle hakim tarafından resen belirlenebilecek ise de, mahkemece ekonomik ve sosyal durum araştırması yapılmamıştır. Diğer yönden, ölümle sonuçlanan bir olayda, belirtilen bu miktar katılanların mağduriyetini gidermeye yeterli bir miktar olmadığı gibi ödeme gücü bulunmadığını ifade eden sanık açısından da yerine getirilmesi gereken uygun bir şart olarak değerlendirilemez. Hangi ölçüyle tayin edildiği anlaşılamayan bu miktarın ödenmesi koşuluyla erteleme kararı verilmesi bu nedenle isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekirken, manevi zararın ödenmesi koşuluyla erteleme kararı verilemeyeceği ve zararı sadece maddi zarardan ibaret gören yüksek çoğunluğun bozma gerekçesine bu nedenle katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2012/6644, Karar No: 2012/7312, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6644 E.  ,  2012/7312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda, atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2011 gün ve 2009/236 Esas, 2011/400 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar aynı maddenin 12. fıkrasına göre itiraza tâbi olup bu aşamada temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin bu kararlara yönelik temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilip merciince değerlendirileceği gözetilerek, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5020, Karar No: 2016/2461, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5020 E.  ,  2016/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Kemalpaşa İlçesi Yukarımahalle 76 ada 41 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 76 ada 41 parsel sayılı taşınmazın 20/03/2014 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen Yukarımahalle 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 04.04.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen Yukarımahalle 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen Yukarımahalle 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 03/09/2013 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Yukarımahalle 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.