muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9270, Karar No: 2014/960, Tarih: 12.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9270 E.  ,  2014/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/243-2012/253

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı H.. E.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. O.. E.. ile davalı L.. S.. vekili Av. Ş.. T.., diğer davalılar H.. Ö.. ve H.. E.. vekilleri Av. H.. S.. gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesine dayalı olarak tapu iptali ve tescil istemi ile açılmış olup, mahkemece davalı H.. E.. yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın esastan reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, arsa payı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince dava konusu 10 ve 17 no’lu bağımsız bölümlerin kendisine verilmesi gerektiğini ancak bilgi ve talimatı dışında davacı arsa sahibi ve vekili H.. E..’in birlikte hareket ederek bu bağımsız bölümleri davalılardan L.. S..’a sattıklarını ve tapuda devrettiklerini belirterek haksız yapılan devirlerin iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahibi ve vekili H.. E.. ise, bu bağımsız bölümlerin yüklenicinin sözlü talimatları doğrultusunda satıldığını ve satış bedeli olan 145.000 TL’den 45.000 TL ‘sinin yüklenicinin arsa payı inşaat sözleşmesi gereğince ödemesi gereken borcuna mahsuben H.. E..’e , bakiye 100.000 TL’yi ise yükleniciye ödendiğini, diğer davalı Lütfi ise, bağımsız bölümleri yükleniciden 145.000 TL bedelle satın aldığını, tapuda devrin arsa sahibi vekili davalı Haydar tarafından yapıldığını ve satış parasından 45’TL’sini yüklenicinin borcu nedeniyle H.. E..’e ödediğini bakiye 100.000,00 TL’yi davacı yükleniciye ödediğini ve iyi niyetli 3. kişi olduğunu savunmuşlardır.

Dosya kapsamındaki belgelerden, davalı arsa sahibi H.. Ö.. tarafından yüklenici aleyhine Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/533E sayılı dava dosyası ile sözleşmenin feshi davası açıldığı, daha sonra da davadan feragat edildiği, böylece sözleşmenin ayakta olduğu ihtilaf konusu değildir. Davalı Lütfü, dava konusu bağımsız bölümleri yükleniciden satın aldığını, tapuda devrin ise arsa sahibinin vekili tarafından yapıldığını ve satış parasının ödendiğini belirtmiştir. Yüklenici ise bunu inkar etmiştir. Davalı Lütfü’nün diğer davalı H.. E..’in bacanağının kardeşi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda üçüncü şahıs konumunda olan Lütfü 10 ve 17 no’lu bağımsız bölümleri yükleniciye ait olması nedeniyle yükleniciden satın aldığını, davalı arsa sahibi de bu bağımsız bölümleri yüklenicinin talimatı ile sattığını ve satış parasının ödendiğini ıspat etmek durumundadır. Belirtilen husus yani bağımsız bölümlerin yüklenicinin talimatı ile satıldığı ve satış parasının yükleniciye ödendiği ispat edilememiş olup, bu durumda uyuşmazlığın sözleşmedeki edimlerin birlikte ifa kuralına göre çözümlenmesi gerekeceğinden taraflar arasında imzalanan arsa payı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin tüm edimlerini yerine getirip getirmediği dava konusu bağımsız bölümleri hakedip etmediği hususları üzerinde durularak gerektiğinde keşifde yapılarak konusunda uzman bilirkişi heyetinden açık, denetime elverişli rapor alınıp, oluşacak uygun sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ve eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre; davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19884, Karar No: 2024/8759, Tarih: 18.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/19884 E.  ,  2024/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/245 E., 2016/116 K.

SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı tehdit ve hakaret suçlarından neticeten hükmolunan 660,00 TL ve 2.000,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Genç Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2015 tarihli iddianamesi ile her iki sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ayrıca sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında tehdit suçundan 660,00 TL adli para cezası, hakaret suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması, her iki sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 1 yıl 14 ay hapis cezası, şantaj suçundan 1 yıl 1 ay hapis cezası ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmaları, her iki sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, lehe delillerin dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, ilişkindir.

3. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin tehditle alıkonulduğuna, katılan lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanık ...'in temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, ilişkindir.

3. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin tehditle alıkonulduğuna, katılan lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ...'in 2014 yılı içerisinde tarihi tam olarak tespit edilemeyen bir zamanda mağdure ...'yı ikamet ettiği Doğanca Köyünde zorla bir yere götürerek ve tehdit etmek suretiyle burada mağdurenin çıplak fotoğraflarını ve video görüntüsünü çektiği, bu çekimi de sanık ...'in cep telefonu ile yaptığı, yine çekim esnasında sanık ... ile görüştüğü ve iş tamam dediği, bu olaydan sonra yine tam olarak tespit edilemeyen bir zamanda, sanıklar ... ve ...'in, mağdure ...'yı, ...'in kullandığı taksiye zorla bindirerek Diyarbakır yolu üzerinde Küpar mevkiine götürdükleri, burada ellerinde bulunan fotoğrafları ailesine göstermekle şantaj yaptıkları, ayrıca sanıkların mağdurenin rızası dışında çekmiş oldukları fotoğraflardan birini tanık N. O.'a verdikleri, her iki sanığın anlatılan şekilde üzerlerine atılı zincirleme şekilde çocuğa karşı cebir ve tehdit kullanmak suretiyle birden fazla kişi ile cinsel amaçlı hürriyeti tahdit, zincirleme şekilde şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını iştirak halinde işledikleri, mağdure Aslı'nın mağdure ...'yı kendisi ile ilgili uyardığını öğrenen sanık ...'in mağdure Aslı'ya mesaj atmak suretiyle tehdit ve hakarette bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden

Sanık hakkında mağdure Aslı'ya yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanık ...'in temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.06.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.06.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

1. Sanıklar hakkında, sanıkların yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verildiği sırada, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinin yazılmaması, yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Sanıkların aşamalardaki suçu inkara yönelik istikrarlı savunmaları, mağdure ...'nın beyanları, tanık ifadeleri, cep telefonu inceleme tutanağı, adli muayene raporları, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında isabetsizlik görülmediğinden, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/245 Esas, 2016/116 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/245 Esas, 2016/116 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

C. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/245 Esas, 2016/116 Karar sayılı kararında katılan vekilinin temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15128, Karar No: 2014/12887, Tarih: 14.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/15128 E.  ,  2014/12887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro esnasında tespit harici bırakılan yere ilişkin tescil isteğine ilişkin olup, uyuşmazlığın çözümünde taşınmazın orman olup olmadığı yönünden araştırma yapılması gerekmektedir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 20. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2669, Karar No: 2011/3045, Tarih: 12.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2669 E.  ,  2011/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/45534

MAHKEMESİ :(ERZİNCAN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :09/11/2010 gün ve 101/133

SUÇ :Adam öldürmek ve hırsızlık

Adam öldürmek ve hırsızlık suçlarından sanık S.. S.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,62/1,765 sayılı TCK.nun 491/3,523/1,59/2 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ERZİNCAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/11/2010 gün ve 101/133 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü S.. S.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 59, 31, 33, 491/3, 523/1, 59/2 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Yargılama Yasası'nın 230, maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230 maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması;

2-Kabule göre de;

a)Hırsızlık suçunda; 765 sayılı TCK.na göre verilmiş ve kesinleşmiş hükmün, kabule göre de 5237 sayılı TCK ile kurulacak hükme göre lehe olduğu tespit edildiği takdirde, "uyarlama isteminin reddine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda çelişki ve tereddüt oluşturacak biçimde 765 sayılı TCK.nu ile kesinleşen hükmün yeniden kurulması;

b)Lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılaması, yasa gereği zorunlu olup, yargılama giderlerinin hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi;

Usul ve yasaya aykırı olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair cihetleri incelenmeksizin, kısmen resen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16477, Karar No: 2015/20276, Tarih: 09.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16477 E.  ,  2015/20276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/71986

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2012/206 (E) ve 2013/26 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin, kısa kararda miktarını belirtip ayrıntısını gerekçeli kararında gösterdiği yargılama giderine ilişkin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu yönde bozma isteyen düşüncesine katılınmamıştır.

Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamında suça sürüklenen çocuğa mala zarar verme suçundan doğrudan 1500 TL adli para cezası verildiği görülmekle; doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanması istendiği halde, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı da verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1378, Karar No: 2013/2019, Tarih: 07.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1378 E.  ,  2013/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../.../2011 tarih ve 2010/715-2011/918 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile yaptığı sözleşme uyarınca davalının ...-... Haziran 2010 tarihinde Tahran’da düzenlenecek organizasyona müvekkilinin yetkilisini götürmeyi, orada kendi faaliyet alanları ile ilgili ... firma ile görüştürmeyi taahhüt ettiğini, müvekkilinin sözleşme bedelini peşin ödemesine rağmen davalının edimini tam olarak yerine getirmediğini, taahhüt edildiği gibi ... firma ile görüşme yapılmadığını, kendi sektörleri dışında bir iki firma ile görüşüldüğünü, ... firma ile görüşme sağlanamaması halinde ödenen bedelin iade edileceğinin taahhüt edilmesine rağmen iade edilmediğini ileri sürerek, 6.369 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, davacının görüşeceği firmaların e posta yolu ile bildirilmesine rağmen davacının müşterilerle irtibata geçip ön görüşme yapmadığını, davacının organizasyona katılan diğer firmalarla görüştüğünü, organizasyonun olduğu tarihlerde İran’da rejim karşıtı izinsiz siyasi eylemler nedeniyle zaman zaman polis ve askeri birliklerin sokağa çıkma yasağı uyguladığını, bu nedenle de bazı İranlı firmaların güvenlik nedeniyle toplantıya katılmadıklarını, bu durum sözleşmede yer aldığı üzere mücbir sebep sayıldığından davacının katılım bedelini talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca davacının İran’a götürüldüğü, orada çeşitli iş görüşmeleri yaptığı, organizasyonun yapıldığı tarihte davacı ile görüşmesi sağlanan kişilerin az olmasının sebebinin tanık beyanlarına göre organizasyonun yapıldığı sırada bazı siyasi gösteriler olduğu, bu olaylardan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, davalının sözleşme çerçevesinde edimini yerine getirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki 02.04.2010 tarihli sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Davalı taraf sözleşme ile üstlendiği edimin ifasını o tarihlerde mevcut mücbir sebep nedeniyle gerçekleştiremediğini savunmuştur. Mahkemece de yukarıda yazılı gerekçe itibariyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin .... maddesinde mücbir sebep, grev, siyasi kriz gibi nedenlerle programın gerçekleştirilememesi halinde, alınan ücretin iade edilmeyeceği kabul edilmiştir. Ancak, sözleşmenin ifasını olanaksız kılan mücbir sebebin varlığını ispat külfeti bu durumu iddia eden davalı tarafa aittir. Duruşmada dinlenen davalı tanığı sözleşmede kararlaştırılan tarihte Tahran’da gerçekleşen bir olay nedeni ile sokağa çıkmanın tehlikeli olduğunu beyan etmiştir. Dosyada mevcut deliller itibariyle sözleşmeyle taahhüt edilen organizasyona bir kısım İran uyruklu müşterilerin katıldığı anlaşıldığına göre anılan tarihte mücbir sebep olarak kabulünü gerektirir bir siyasi krizin ve sokağa çıkma yasağının bulunup bulunmadığı, böyle bir durum söz konusu olması halinde dahi davalının tüm iş bağlantılarını sözleşmeye uygun olarak gerçekleştirdiği halde kararlaştırılan tarih ve yerde toplantının imkansız hale geldiğini kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan, belirtilen hususlarda ispat külfetinin davalı tarafa ait olduğu dikkate alınarak inceleme ve değerlendirme yapılmak gerekirken eksik inceleme neticesi yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.