muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11834, Karar No: 2023/11747, Tarih: 12.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11834 E.  ,  2023/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/650 E., 2023/177 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının da eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan toplu ... sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/203 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 23...2022 tarihli ve 2022/2035 Esas, 2022/2464 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.11.2022 tarihli ve 2022/13075 Esas 2022/13886 Karar sayılı ilâmı ile; belirsiz süreli ... sözleşmesinin aylık ücrete ilişkin 7 nci maddesinde belirtilen oranın %7 olduğu, ancak İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu oran %11 kabul edilerek dava konusu alacakların hesaplandığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporunda resen yapılan düzeltmelere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, davacı gibi sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücret ve diğer mali sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ve diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağını, davacının ücretinin korunarak üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile ... ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir."

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22102, Karar No: 2014/8619, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22102 E.  ,  2014/8619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkındaki yaralama eylemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK’nin 50/1-f maddesine göre sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde “temizlik işlerinde çalıştırılması” şeklinde seçenek yaptırımı uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafındaki, “temizlik işinde” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir işte” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkındaki 4320 sayılı kanuna aykırılık eylemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra, 20.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6284 sayılı Yasanın 23. maddesi ile 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun yürürlükten kaldırılmış olduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 7. maddesi de dikkate alınarak sanık lehine olan kanunun uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/21150, Karar No: 2012/7266, Tarih: 10.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/21150 E.  ,  2012/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların önceden kasıtlı suçtan hükümlülüklerinin bulunması nedeniyle, mala zarar verme suçu ile yakınan ...'e yönelik hırsızlık eyleminde 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıkların, halı sahada maç yapan yakınan ...’e ait araç içerisinde arka koltukta bulunan çanta içerisindeki eşofman takımı, kazak, 10 TL para ve cep telefonu ile aynı araçta hırka içerisine sarılı olan ve yakınan ...’a ait bulunan kol saati, cep telefonu ve cüzdanını aldıklarının anlaşılması karşısında; eşyaların iki ayrı kişiye ait olduğunu bilebilecek durumda oldukları düşünülüp yakınanlar sayısınca hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasten işlemiş oldukları suç nedeniyle mahkum olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezalarına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin bölümden “müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp yerine, “sebep oldukları tutar kadar ayrı ayrı” ifadesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3389, Karar No: 2025/1410, Tarih: 24.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/3389 E.  ,  2025/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/393 E., 2024/49 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil istemine ilişkin davada verilen karar ile ilgili yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilip, davalı vekilinin duruşmalı inceleme talebi değerden reddedildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili 01.11.2016 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; tapuda davalı adına tarla vasfıyla kayıtlı Kahramanmaraş ili, Onikişubat ilçesi ... mahallesi 7101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı adına yapılan tespit ve tescilinin hatalı olduğunu, 2004, 2012 ve 2014 hava fotoğrafları incelendiğinde zilyetliğin olmadığının görüldüğü, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17. madde şartlarının oluşmadığını ve parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; tapu kaydı ve zilyetliğe dayanarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili cevabında; tapu kaydı ve zilyetliğe dayanarak davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "Dava konusu taşınmazın 30/04/2018 tarihli orman bilirkişi raporuna göre 1952, 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarında üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmayan hali arazi olduğu ve çevresinde de tarımsal faaliyet bulunmayan hali araziler olduğu, yine 2010, 2014 ve 2017 tarihli uydu fotoğraflarında ise taşınmazda herhangi bir tarımsal faaliyet olmadığı, taşınmazın hali arazi şeklinde olduğu ve zeminin işlenmediği, fen ve ziraat bilirkişi raporunda da parselin evveliyatının kullanılmayan, hali arazi niteliğinde yer olduğu, son yıllarda taşınmazın doğu tarafında bir bölüme ev temeli açıldığı ve halen de hali arazi özelliğini devam ettirdiği, üzerinin işlenmediği imar ihyanın olmadığının belirtildiği, tarımsal amaçlı olarak kullanılmadığı anlaşılmakla dava konusu taşınmazın, üzerinde zirai faaliyet yapılmayan, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve halen işlenmemiş hali arazi niteliğinde olduğu ve taşınmazın davalı adına yapılan tespitinin yanlış olduğu ve taşınmaz üzerinde davacının zilyet olmadığı kanaati hasıl olmakla, her ne kadar davalı tarafça ıslah dilekçesi sunulmakla yargılama sonrasında bir takım belgeler sunulmuş ise de, davalının var olduğunu iddia ettiği tapu kaydını, daha önce delillerin bildirilmesi gereken sürede bildirmediği gibi davacı tarafından da bu savunmanın genişletilmesi kapsamında sunulan belgelere muvafakat edilmediği, HMK 145 ve ilgili maddeleri gereğince delil bildirmenin süreye bağlı olduğu, kanunda belirtilen süreden sonra delil gösterilemeyeceği kanaati oluştuğu ve bu nedenle itibar görmediği" gerekçesiyle, davacı tarafından açılan davanın kabulüne, 7101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince "Çekişme konusu 7101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2011 tarihinde yapılan kadastro çalışmasında senetsizden 3402 sayılı yasanın 14 ve 17.madelerine göre davalı adına tespit gördüğü ancak keşifte uygulanan 1985 ve 1999 yılı hava fotoğraflarına göre taşınmazda tarımsal faaliyet olmadığı, hali arazi niteliğinde olduğu, imar ihya yapılmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunun tespit edildiği, davacı tarafça taşınmazı kapsadığı ileri sürülen tapu kaydı bilgilerinin cevap dilekçesi ile delil listesinde gösterilmediği, bu nedenlerle mahkemenin kabul kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu" gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi neticesinde; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/7241 Esas, 2022/2118 Karar sayılı ilamıyla; "Dosya içeriğinden, dava konusu 7101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın senetsizden 09/11/2010 tarihinde 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddeleri uyarınca davalı adına tespit edildiği, kadastro tespitinin 21.01.2011 tarihinde kesinleştiği ve davalı adına tapuya tescil edildiği, davalının cevap dilekçesinde tapu kayıtlarına dayandığı ve dilekçe içerisinde de dava konusu yerin Attar ...’ye ait tapu kaydı sınırları içerisinde bir yer olduğunu belirttiğinin anlaşıldığı, somut olayda, davalının taşınmazın öncesinde tapulu olduğunu savunduğu, cevap dilekçesinde tapu kayıtlarına dayandığı ve dilekçe içerisinde de dava konusu yerin Attar ...’ye ait tapu kaydı sınırları içerisinde bir yer olduğunu belirttiği gözetildiğinde tapu kayıtlarının sunulmasının yeni delil sunma niteliğinde olmamasına rağmen İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince dayanılan tapu kayıtlarının yeni delil olarak kabul edilip dikkate alınmamasının doğru olmadığı, hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince öncelikle davalının dayanmış olduğu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte yeniden yerel Tapu Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilip, usulünce tercüme ettirilmesi, tapunun kadastro sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin tespit edilmesi, revizyon görmüş ise ilgili parsellere ait tutanakların getirtilmesi, mahallinde yeniden keşif yapılması ve getirtilen tapu kayıtlarının uygulanması suretiyle 3402 sayılı Kanun'un 13/B-c maddesi gereğince dayanılan tapuların hukuki geçerliliğini koruyup korumadığının değerlendirilmesi, davalının dava konusu taşınmazı tapu maliklerinden aldığı yönündeki iddialarına yönelik delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılmış ve İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda; "Dava konusu 7101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2011 tarihinde yapılan kadastro çalışmasında senetsizden 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. madelerine göre davalı adına tespit gördüğü ancak keşifte uygulanan 1985 ve 1999 yılı hava fotoğraflarına göre taşınmazda tarımsal faaliyet olmadığı, hali arazi niteliğinde olduğu, imar ihya yapılmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunun tespit edildiği, davalı tarafın dayandığı tapu kaydının ise dava konusu taşınmazla ilgisinin bulunmadığı, Onikişubat İlçe Tapu Müdürlüğünün 27.10.2023 tarihli yazı cevabında belirtildiği üzere dava konusu 7101 ada 3 parselin 21.01.2011 tarihli kadastro çalışmalarında oluştuğu ve herhangi bir zabıt kaydına dayanmadığı, davalı tarafın dayanmış olduğu tapu kaydından gelmediği, Kanuni Evvel 329 tarih 21 sıra numaralı kaydın revizyon görmediği, tercüme evraklarından dava dışı başka parsellere ilişkin tapu kayıtlarının tespit edildiği, bu hali ile davalı tarafın savunmasına dayanak tapu kaydının dava konusu taşınmazla ilgisi bulunmadığı ve savunmalarının yerinde olmadığı" gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu 7101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyulmuş olmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmeden ve dahi eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilmiştir.

Şöyle ki; bozma ilâmında davalının dayandığı tapu kaydının, tüm tedavülleri ile birlikte getirtilip keşif yapılarak uygulanması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, İlk Derece Mahkemesince keşif yapılmadan, diğer bir deyişle davalının dayandığı tapu kaydı uygulanmadan karar verilmiştir. Öte yandan, İlk Derece Mahkemesince yapılan orman araştırmasının da usulüne uygun olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Zira, dosya arasında bulunan ve bozma öncesi alınan orman bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 1996 yılında orman kadastro çalışması ile 2010 yılında 6831 sayılı Kanun'un 4999 sayılı Kanun'la değişik 9. maddesi uyarınca düzeltme çalışması yapıldığı ve taşınmazın orman sınırları dışında kaldığı belirtilmiş, fakat dosya arasında bu çalışmalara ilişkin çalışma tutanakları ve haritalar bulunmadığı gibi usulüne uygun tahdit uygulaması da yapılmadığından bilirkişinin bu tespiti denetlenememiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeyle denetime elverişli olmayan bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemez.