muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3891, Karar No: 2024/10631, Tarih: 26.12.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kurumun harçlardan muaf olduğunu, Yerel Mahkemenin faiz başlangıç tarihini hatalı belirlediğini ileri sürerek istinaf yoluna başvuruda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairenin iade kararı sonrası dosya arasına alınan hükme esas bilirkişi raporuna göre; sulu kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki davaya konu taşınmazın sulu vasfına ve Yargıtay içtihatlarına uygun olarak kapitalizasyon faiz oranı %4, objektif değer artışı %10 uygulanmak suretiyle sonuç metrekare değerinin 47,22 TL olarak tespit edilmesinde ve muhdesat (kavak ağacı) bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun kanuna uygun olduğu anlaşılmakla davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda meyve bahçesi verim miktarlarının yüksek, üretim masraflarının düşük alındığını, meyve ağacı sayısının fazla alındığını, kapitalizasyon faizinin %6 oranında alınması gerektiğini, %30 oranında uygulanan objektif değer artışının yüksek olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemenin, dava dilekçesini ve duruşma gününü taraflara kendiliğinden tebliğ edip taraf teşkilini sağlaması, 6100 sayılı Kanun'un amir hükmü gereğidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemenin, dava dilekçesini ve duruşma gününü taraflara kendiliğinden tebliğ edip taraf teşkilini sağlaması, 6100 sayılı Kanun'un amir hükmü gereğidir.

3. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında "bu parsel üzerindeki ağaçlar ... oğlu Ali Şimşek'in mirasçılarına aittir" beyanı bulunmasına rağmen Mahkemenin ilk kararında bu ismi yazılı kişinin veraset ilamının dosyaya alınmadığı ve mirasçılarının davaya dahil edilmediği görülmekle İlk Derece Mahkemesi kararı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılmış olup; İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılamada ... oğlu Ali Şimşek mirasçılarının davaya dahili için dilekçe verildiği ancak mirasçılardan Zeliha Şimşek'e davetiye gönderilmediği gibi karar başlığında da isminin geçmediği, dolayısıyla davaya dahil edilmediği anlaşıldığından 2942 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin 5 inci fıkrası uyarınca davaya dahil edilip 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilerek yargılamaya devam olunması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4. Bozma neden ve şekline göre davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2513, Karar No: 2008/5501, Tarih: 01.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2513 E.  ,  2008/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAİSALI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına tespit ve tescil edilen 110 ada 77 ve 78 parsel sayılı taşınmazların, Hazinenin adına kayıtlı olan 12.11.1959  tarih ve 4 sıra nolu tapu kaydı kapsamında ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki zilyetlikle iksitap edilemeyecek yerlerden olduklarını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişme konusu taşınmazların ecdadından irsen intikal ettiklerini ve eklemeli olarak 100 yılı aşkın zilyetliklerinin bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, Dairece; " ... eksik soruşturma ile hüküm kurulmuş olması doğru değildir..." gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davaya konu yerlerin Hazinenin dayandığı tapu kapsamında kalmadığı ve kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulamasına göre orman sayılmayan yerlerden olmadığı keşfen saptandığından bahisle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Hükmüne uyulan Daire bozma kararında, uygulamanın yeterli olmadığı belirtilerek, davacının dayandığı tapu kaydının ne şekilde uygulanacağı açıklanmak suretiyle kapsamının belirlenmesi gereğine değinilmiştir.

Ne varki, bozmaya uyulduğu halde, bozma gereklerinin değinildiği şekilde yerine getirildiği söylenemez.

Bilindiği üzere; bozmaya uyulmakla bozma kararı lehinde olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve bozma ilamında değinilen hususlar yönünden araştırma, uygulama ve inceleme yapılması zorunlu hale gelir.

Somut olayda, davacı Hazine, 12.11.1959 tarih ve 4 sıra nolu " Doğusu; Sofu Dede Deresi, Batısı İncirgediği Yolu, Kuzeyi; Orman 1.Kırburun Sırtı, Güneyi; Sofu Dede Kapuzu ve Kılınçtaş" sınırlarını ihtiva eden 275601 m2 yüzölçümlü tapu kaydına dayanmıştır. Ancak, bu tapu kaydı mahallinde yerel bilirkişi aracılığıyla gereği şekilde uygulanmamış ve sınırları arz üzerinde belirgin nokta halinde gösterilip, uzman bilirkişi krokisinde keşfi izlemeye olanak verecek biçimde yansıtılmamıştır.

Öte yandan, dayanılan bu kaydın başka parsellere revizyon görüp görmediği, görmüş ise hangi parsellere revizyon gördüğü  hususları üzerinde de durulmamıştır.

Öyle ise, dayanılan tapu kaydının varsa komşu parsel kayıtlarından da yararlanarak kapsamının tereddüde yer vermeyecek biçimde saptanması, buna göre dava konusu edilen ve kadastro ile davalı adına tespit ve tescil edilen 110 ada ve 77 ve 78 sayılı parsellerin bu kaydın kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Öte yandan, dayanılan bu kaydın başka parsellere revizyon görüp görmediği, görmüş ise hangi parsellere revizyon gördüğü  hususları üzerinde de durulmamıştır.

Öyle ise, dayanılan tapu kaydının varsa komşu parsel kayıtlarından da yararlanarak kapsamının tereddüde yer vermeyecek biçimde saptanması, buna göre dava konusu edilen ve kadastro ile davalı adına tespit ve tescil edilen 110 ada ve 77 ve 78 sayılı parsellerin bu kaydın kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Ayrıca, davacı Hazine tapu kaydının yanı sıra dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduklarınıda ileri sürmüş, ne varki, mahkemece Hazinenin bu iddiası üzerinde de durulmamış, özellikle davalının çekişmeli taşınmazları Türk Medeni Kanununun 713, 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17.maddeleri çerçevesinde edinip edinemeyeceği yönünde yeterli araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinildiği ve daha önceki bozmada gösterildiği biçimde araştırma ve uygulama yapılması, toplanan ve toplanacak olan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/247, Karar No: 2024/514, Tarih: 06.02.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/247 E.  ,  2024/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi(İlk Derece)

Taraflar arasındaki hakem kararına itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında imzalanan 04/02/2020 tarihli İnşaat Yapım Sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile davacı şirketin uğradığı kar kaybı ile sözleşme nedeni ile alınan teminat mektuplarının iadesi için hakem heyeti oluşturularak hakem heyetine başvurulduğunu, hakem heyetinin 17.06.2021 tarihli kararı ile taleplerin reddettiğini belirterek hakem heyetinin 02.06.2022 tarihli kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; karşı tarafın kâr kaybı taleplerinin mesnetsiz olduğunu, müvekkili şirketin kayıtlarına göre cari hesap bakiyesinin 679.161,11 TL borç bakiyesi verdiğini, bu nedenle mevcut senetlerin elde teminat olarak tutulduğunu, karşı tarafın seçtiği hakemin tüm süreç içerisinde yanlı davrandığını, sürecin uzaması için elinden geleni yaptığını, kararı imzalamaktan dahi imtina ettiğini, bilirkişi raporunun karşı taraf aleyhine gelmesi ile tahkim sürecini açıkça hakem ...’in engellediğini beyan ederek iptal talebinin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı 12.04.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararıyla; davanın, HMK 295/2 gereğince iki hakem tarafından verilen kararın geçersiz olduğu, Yargıtay içtihatlarına göre üç hakemli hakem heyetinde, iki hakem tarafından diğer hakemin gıyabında müzakere edilip hükme bağlanan hakem kararının geçersiz olduğu da kabul edildiğinden, bu durum taraflarca ileri sürülmese dahi HMK 439. maddesindeki iptal sebeplerinin değerlendirilmesi dikkate alınarak resen gözetilebilecek hususlardan olduğu için HMK 439/2-ğ maddesi gereği kararın kamu düzenine aykırı olması nedeniyle talebin kabulü ile, dava konusu hakem kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.09.2023 tarih, 2023/2416 esas, 2023/2676 karar sayılı ilamıyla, “..somut olayda; Hakem ... 07.03.2022 tarihli 3. toplantının tarihi kendisine bildirilmesine rağmen hafta içi toplantıya katılmasının mümkün olmayacağı mazereti ile katılmamış, bu durum 07.03.2022 tarihli toplantıda tutanak altına alınmış ve bu toplantıda bir sonraki toplantının karar toplantısı olacağı kararlaştırılmıştır. 02.06.2022 tarihinde yapılan karar toplantısında ise toplantının tarihi Hakem ...’e 7 gün önceden telefonla bildirilmesine rağmen mazeretine binaen toplantıya katılamayacağını bildirdiği bu toplantıda tutanak altına alınmıştır. Davacı vekili tarafından, Hakem ...’e toplantının tarihinin bildirilmediği yönünde hakem dosyasında, karara şerh düşülen karşı oyda ve dava dilekçesinde buna ilişkin bir itiraz yoktur. Başkan ... ve hakemlerden ...’ın katıldığı toplantıda oy çokluğuyla karar alınmış, karar alındıktan sonra Hakem ...’in isteği doğrultusunda muhalif üye olarak görüşleri karara şerh düşülmüştür. Bu durumda somut olayda Hakem ... usulüne uygun olarak çağrılmasına rağmen toplantıya katılmadığından diğer iki hakemin aynı yönde oyu ile alınan karar geçerli olacaktır. Bu nedenle hakem kararının iptal edilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan tüm bu nedenlerle ve tüm dosya kapsamı sonucunda, davacının hakem kararının iptaline ilişkin açmış olduğu davasının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 439. maddede sayılan şartların oluşmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dairemizin bozma ilamı doğrultusunda ve aynı gerekçelerle hakem kararına yönelik iptal talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hakem heyetince verilen kararın 1 yılı geçen sürede verildiğini, muhalif üyenin toplantıya katılmaması ve 1 yıl boyunca toplantılarda bir araya gelinmemiş olmasının süreyi uzatarak kendilerine çıkar sağladıklarını gösterdiğini, dosyadaki bilirkişi raporunun da objektif olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 439. maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 439. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4666, Karar No: 2015/3254, Tarih: 21.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4666 E.  ,  2015/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :1-Gizliliğin ihlali, 2-Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1-2. maddesi uyarınca

temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtaya

gönderilmesi

Temyiz edenler : 1-Sanık ... müdafii ( Asliye

Ceza Mahkemesinin 15.01.2010 tarih ve 2008/890 E.

2010/4 K. sayılı kararına yönelik)

2-O Yer Cumhuriyet savcısı ( Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2010 tarih ve 2008/890 E.

2010/4 K. sayılı kararına yönelik)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı incelendiğinde, sanık hakkında Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2010 tarih ve 2008/890 - 2010/4 sayılı kararı ile gizliliğin ihlali suçundan beraat ve adil yargılanmayı etkileme suçundan mahkumiyet hükümlerinin verildiği ve bu kararın sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2013 tarihli yazısı ile; 05.07.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi ve yine geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca değerlendirilme yapılması için dosyanın mahkemeye iade edildiği ve mahkemenin 05.03.2013 tarih ve 2013/74-137 sayılı kararıyla sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın da 08.05.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında Mersin Asliye Ceza Mahkemesince basın yoluyla hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının 23.12.2014 tarihinde kesinleştiği ve Asliye Ceza Mahkemesine kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararın değerlendirilmesi için ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca "Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur" hükmü nedeniyle mahkemenin yargılamaya devam ederek yeni bir hüküm kurması gerektiğinden, ortada temyizen incelenecek bir hüküm bulunmaması nedeniyle dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21879, Karar No: 2016/574, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21879 E.  ,  2016/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2014

NUMARASI : 2010/239-2014/839

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yerleşim alanı ve sokakların oluşturulduğu gözlemlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren edinme sebebini, maliklerini ve tarihlerlerini gösterir tüm tedavül kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğü'nden getirtildikten sonra,

Mahkemece, davacıların dava konusu yeri 2000 yılında intikal yoluyla edinirken, zeminde bu yolların oluşup oluşmadığı ve gerektiğinde tanıklar da dinlenerek, tapu malikleri arasında harici ve rızai bir taksimin mevcut olup olmadığı, tapu maliklerinin tümünün benimsediği ve uzunca bir süre itiraz etmediği fiili bir kullanım durumunun oluşup oluşmadığı, bu konuda düzenlenmiş özel parselasyon haritası veya varsa fiili kullanım haritasının bulunup bulunmadığı araştırılarak, mevcut ise taraflardan temin edilip, zemine uygulanmak suretiyle davacıya ait payın bulunduğu yerin tespit edilmesi, yine davacı tarafın taşınmazdaki payının nerede bulunduğu açıkça kendilerinden de

sorulup işaretlettirilmesi, ayrıca tapudaki diğer paydaşların adına davetiye çıkartılarak, fiili kullanım ve özel parselasyon hususlarının da beyanları alınarak, davacıların paydalarının rızai taksim ile yolda kalan yere rastlayıp rastlanmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi:

2-Kabule göre de;

Islah olunan miktar üzerinden davanın tam kabulüne karar verildiği halde davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7991, Karar No: 2021/7846, Tarih: 08.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7991 E.  ,  2021/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 40. İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Güner Durmuş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre; “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”.