muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/90, Karar No: 2018/3082, Tarih: 29.03.2018

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında 01/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçu nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince yürütülen soruşturma sonucunda, anılan Kanun'un 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, erteleme süresi zarfında belirtilen yükümlülüklere aykırı davranmadığı ve yasakları ihlal etmediği takdirde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verileceğine dair ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13/10/2016 tarihli ve 2016/38721 soruşturma, 2016/2010 sayılı kararının gereğinin takdir ve ifası için Gebze Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderilmesini takiben, Gebze Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce şüphelinin 02/05/2016 tarihli savunmasında bildirdiği ve aynı zamanda mernis adresi olan ... Sokak 32/2 ... adresine 14/10/2016 tarihli ve 2016/943 D.S. sayılı çağrı kağıdının gönderilerek şüpheliye, 5237 sayılı Kanun'un 191/3. maddesi gereğince hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, bunun gereklerini yerine getirmek için tebliğden itibaren 10 gün içerisinde Gebze Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne başvurması gerektiği ve başvuracağı yerin adresinin bildirildiği, ayrıca haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmaksızın belirtilen süre içerisinde başvurmadığı takdirde hakkındaki dosya kaydının kapatılacağı, dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderileceği ve hakkında kamu davası açılabileceğinin ihtar edildiği, bu ihtarlı çağrının ise şüpheliye 24/10/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın, şüphelinin belirtilen süre zarfında denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığı gibi herhangi bir mazeret de bildirmediği, bunu takiben anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüphelinin aynı adresine 10 günlük yasal süre içerisinde başvurulmaması nedeniyle ikinci kez 10 günlük süre verildiği bu süreye de uyulmaması halinde denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı ihtarını içerir davetiyenin tebliğ edildiği, şüphelinin bu tebligata rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği ve haklı ve belgelendirilebilir geçerli bir mazereti de bulunmadığı, böylelikle de şüphelinin yükümlülüklerine uymama konusunda ısrar etmesi üzerine, kaydının kapatılarak dosyanın ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/4

... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilen ve buna aykırı hareketin sonuçları kendisine birden çok kez açıklanıp ihtar edilen şüphelinin, yükümlülüklerine uymamada ısrar etmiş olduğu gözetilmeden, iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın bu nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, ... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/06/2017 tarihli ve 2017/955 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu’nun; 10. maddesinde, “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklinde düzenleme yer aldığı,

21. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında ise; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.“ şeklinde düzenlemeler yer aldığı,

Somut olayda, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen şüpheliye tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için uyarılı ilk başvuru davetiyesinin gönderildiği, “tebliğden itibaren 10 gün içinde müracaat etmezse hakkında dava açılacağı” uyarısını içeren bu davetiyenin şüphelinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği bilinen son adresi ve aynı zamanda mernis adresi olan adreste şüphelinin bulunmaması nedeniyle 24/10/2016 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca mahalle muhtarına tebliğ edildiği, birinci uyarının bu şekilde yapılmış olduğu, bu tebliğ ve uyarıya rağmen şüphelinin süresi içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyerek yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesi üzerine ikinci kez uyarılı başvuru davetiyesi gönderildiği ve “tebliğden itibaren 10 gün içinde müracaat etmezse yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş sayılarak hakkında dava açılacağı” uyarısını içeren bu ikinci davetiyenin de mernis adresi ve bilinen son adresi olan aynı adreste yine şüphelinin bulunmaması nedeniyle 08/11/2016 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca mahalle muhtarına tebliğ edildiği, bunun da ikinci uyarı olarak kabul edilmesi gerektiği, ancak şüphelinin yapılan bu tebliğlere rağmen 10 gün içinde kuruma başvurmamak suretiyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmeyerek, ikinci kez yükümlülüklerini ihlal ettiği,

Anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece iddianamenin iadesi kararında, “şüphelinin yapılan tebligatlardan haberi olmadığı, tebligatların tamamen adres kayıt sisteminde belirtilen adrese ilişkin olması nedeni ile kanun gereği yapılmış olduğu” gerekçesine yer verilmiş ise de, tebliğ yapılan adres sanığın bilinen son adresi olup aynı zamanda mernis adresi de olduğu ve tebliğe elverişli olmadığının anlaşılması durumunda Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 2. fıkrası uyarınca aynı Kanun’un 21. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ yapılmasının yasaya aykırı olmadığı,

Bu hali ile yasaya uygun şekilde yapılan iki uyarılı başvuru davetiyesine rağmen kuruma müracaat etmeyen şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu" gerçekleştiği, anlaşıldığından, iddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Bu hali ile yasaya uygun şekilde yapılan iki uyarılı başvuru davetiyesine rağmen kuruma müracaat etmeyen şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu" gerçekleştiği, anlaşıldığından, iddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; ... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/06/2017 tarihli ve 2017/955 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19692, Karar No: 2016/4162, Tarih: 03.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/19692 E.  ,  2016/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların içinde bulunduğu araç ile bölünmüş yolda ters istikamette gittiğinin görülmesi üzerine, görevli polis memurlarınca dur ikazında bulunulduğu, ancak aracın durmayarak kaçmaya devam ettiği, yapılan takip neticesinde aracın durdurulduğu, müşteki polislerin temyiz dışı ... evraklarını istediği sırada, sanığın "evrakları verme, alkolmetreyi üfleme, bişey yapamazlar" şeklindeki sözlerle söylendiği, gerekli tahkikatın yürütülmesi için görevli polis memurları tarafından karakola davet edilen sanığın bu sırada polis memuru olan katılanı yaralaması şeklindeki eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “sanığın eyleminin basit direnme kapsamında kaldığı, müşteki polis memurunda meydana gelen yaralanmanın itiş kakış sırasında meydana geldiği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle beraat hükmü verilmesi

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3424, Karar No: 2006/4777, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3424 E.  ,  2006/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.11.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera olarak sınırlandırılan taşınmazın daha sonra dava dışı belediye adına özel mülk olarak tescil edildiği; belediye tarafından da tapuda üçüncü kişilere satıldığı, öncesi mer'a olan çekişmeli yerin özel mülkiyete konu etmeyeceği iddiası ile tapu iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece yasa gereği davacının açılan davadan vazgeçmiş sayılmasına, karar kesinleştiğinde davacı tarafından yatırılan taşınmazın emlak ve rayiç bedelleri toplamının yarısı olan 4.872.50 YTL.nin davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davacı Hazinenin temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

4342 sayılı Mer’a Kanununun geçici 3. maddesinde 5334 sayılı kanunla değişiklik yapılmış, yasa 3.5.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

5334 sayılı kanunla yapılan değişiklikten sonra 4342 sayılı Mer’a Kanununun geçici 3. maddesi “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen, imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz. Açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mer’a olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken doğrudan gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedelleri toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalardan Hazine adına tesciline veya mer’a olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” şeklindedir. Görülüyor ki, yasanın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında taşınmazların emlak ve rayiç bedelleri toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedeli Hazineye ödemesi gereken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişiler; 1. fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına ve tescil edilmesi gerekirken doğrudan adlarına tescil yapılanlardır. Somut olayda ise, dava konusu taşınmaz önce dava dışı belediye adına tescil edilmiş, ondan bedel ödenmek suretiyle davalı tarafından satın alınmıştır. Davalı yasanın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında sözü edilen adına doğrudan tescil yapılan gerçek ya da özel hukuk tüzel kişisi olmadığından davalının Hazineye bir bedel ödemesi gerekmez. Esasen dava konusu taşınmaz bedel talep edilmeksizin belediye adına tescili gereken yerlerdendir. Hazinenin belediyeden isteyemeyeceği bedeli taşınmazı belediyeye bedel ödeyerek satın alan davalıdan talep etmesi düşünülemez. Her ne kadar, hükmüne uyulan Dairemiz ilamında “... taşınmazın emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı belirlenerek davalıya ödenmesi hususunda önel verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi...” gerektiğinden söz edilmişse de, bozmadan sonra 4342 sayılı Mer’a Kanununun Geçici 3. maddesinde 5334 sayılı kanunla değişiklik yapılarak yeni bir yasal düzenleme getirildiğinden burada usuli kazanılmış haktan da söz edilemez. Hal böyle olunca, mahkemece davalıdan bedel tahsil edilmesizin Mer’a Kanunu’nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası doğrultusunda işlem yapılmalıdır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı Hazinenin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12338, Karar No: 2011/14411, Tarih: 28.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12338 E.  ,  2011/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.01.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 27.12.1996 tarihinde "kerpiç ev, ahır ve arsası cinsi ile" davalı adına senetsizden tescil edilen 266 parsel sayılı taşınmazın 1992/173 Esas, 1993/143 Karar sayılı hüküm ve 25.10.2001 tarihli idari tahkikat tutanağı gereğince mera olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılması, müdahalenin önlenmesi ve kal istemiştir.

Davalı, taşınmaza ait tapu kayıtlarının bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma isteğine ilişkindir.

Dava konusu 266 sayılı parselde davalının 03.10.1962 tarihli 2 ve 3 sıra no'lu ve 13.03.1981 tarihli 39 sıra no'lu tapu kayıtları ile ve bunların dışında zilyet olarak kullanmakta olduğu yerin güneyinde kalan ve daha önce taraflar arasında görülüp temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılan Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesinin 1992/173 Esas, 1993/143 Karar sayılı dosyasında teknik bilirkişi ... tarafından düzenlenen 29.06.1993 tarihli rapor ve krokide toplamı 1350 m2 olarak gösterilen yerin "mera" olduğu 1992/173 - 1993/143 sayılı dosyada davalı tarafından kabul edilmiştir.

Bu durumda mahkemece; mahallinde yeniden keşif yapılarak 1992/173 esas ve 1993/143 karar sayılı dosyadaki 29.06.1993 tarihli kroki zemine uygulanmalı, "mera" olduğu kabul edilen bu kısım ile ilgili davanın kabulü ile sınırlandırma kararı verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1270, Karar No: 2015/3615, Tarih: 24.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1270 E.  ,  2015/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/44989

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2009

NUMARASI : 2007/832 (E) ve 2009/587 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın istinabe ile ifadesinin alındığı Bartın Asliye Ceza Mahkemesindeki sorgusunda duruşmadan bağışık tutulmayı istediği ve huzurda bizzat savunmada bulunacağını bildirmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5929, Karar No: 2015/8409, Tarih: 02.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5929 E.  ,  2015/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda tarih ve numarası belirtilen mahkeme kararının temyizen tetkiki esnasında, asıl davaya ilişkin dava dilekçesi, tevzi formu ve tensip zaptı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen bir kısım belgelerin dosya içerisinde yer almadığı tespit edilmiştir. Dosyanın, ekleri ile birlikte, bir bütün halinde ve eksiksiz olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10052, Karar No: 2019/10291, Tarih: 24.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10052 E.  ,  2019/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şeklide çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanıklar müdafisinin katılmadığı anlaşıldığından incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık anlatımları, doktor raporları, olayın intikal şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurenin, sanıklar tarafından cebir, tehdit veya hileyle hürriyetinden yoksun kılındığına ve sanık ...'in rızası dışında mağdureyle cinsel ilişkiye girdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna konu eylemlerin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturup, mağdurenin babası müşteki ...'in 15.06.2011 tarihli savcılık beyanında ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 73/5. maddesi gereğince iştirak halinde işlenen suçlarda sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçmenin diğerlerini de kapsaması nedeniyle anılan vazgeçme diğer sanık ...'e de sirayet edeceğinden, her iki sanık yönünden davaların düşmesine ve sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna konu eylemin ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı gözetilerek mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Mağdurenin olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin olarak usulüne uygun şekilde teşekkül eden Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 11.11.2013 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığında olaydan kaynaklanmış ve etkilenme mahiyetinde depresif belirtiler tespit edildiği halde sanık ... hakkında belirlenen cezanın koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 103/6. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.