muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10374, Karar No: 2019/19659, Tarih: 18.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10374 E.  ,  2019/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suça konu kasadaki parayı, iş yerinde bulunan dolaptaki anahtarı kullanmak suretiyle açarak alması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9544, Karar No: 2015/4084, Tarih: 12.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9544 E.  ,  2015/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜNYAN ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/149-2014/17

Taraflar arasındaki ziynet ve eşya iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde: Müvekkili A.. K..'ın davalı M.. K.. ile evli iken mahkememizin 2010/198 Esas ve 2010/203 Karar sayılı dosyası ile boşandıklarını, davalı babası ve abisinin düğün sabahı müvekkiline düğünde ve nişanda takılan 105 adet çeyrek altını, 8 adet adana burma bileziği, 1 takım seti, ve bir kol saatini, 3 adet yüzüğü ve küpelerini ve toplanan 3.000,00 TL'yi alarak evden ayrıldıklarını, eve tekrar geldiklerini altlarında araba olduğunu, davalının müvekkileye ait altınları bozdurduğunu ve üzerine de paraları koyarak araba aldığını, netice olarak fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 10,00 Tl. (Ziynet ve dava dilekçesinde ayrıntıları yazılı çeyiz eşyaları yönünden ) yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini, masraf ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yerel Mahkemece taraf teşkili sağlanmış davalı duruşmalara katılmamıştır

Yerel mahkemece yapılan yargılama süreci neticesinde;davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ; sözkonusu hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)Dava dilekçesinde davacıya ait takılar ayrı ayrı izah edilmemiştir.

6100 Sayılı HMK md.31 uyarınca;

Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.

Sözkonusu yasal düzenleme uyarınca; davacıya ait takıların ayrı ayrı açıklaması istenmeli bu doğrultuda tanık beyanları yeniden alınmalı, gerektiğinde bilirkişiden bildirilen miktar ve niceliğe göre ek rapor alınarak elde edilecek sonuç dairesinde hüküm tesisi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla davanın reddi cihetine gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Sözkonusu yasal düzenleme uyarınca; davacıya ait takıların ayrı ayrı açıklaması istenmeli bu doğrultuda tanık beyanları yeniden alınmalı, gerektiğinde bilirkişiden bildirilen miktar ve niceliğe göre ek rapor alınarak elde edilecek sonuç dairesinde hüküm tesisi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla davanın reddi cihetine gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

2-) Taraflar arasında görülen boşanma davasında verilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 06.07.2010 Tarih 2009/9357 Esas 2010/13495 Karar Sayılı İlamından "...davalı (birleşen dosya davacısı) kadının eşini istemediğini söylemesine ve hakaretlerine karşılık; davacı (birleşen dosya davalısı) kocanında birlik görevlerini yerine getirmediği, ailesinin davalı (birleşen dosya davalısı kadına) şiddet uygulayıp evden kovmalarına sessiz kaldığı ...." anlaşılmakla; iş bu yargılama dosyasında davacı kadının evden şiddet görerek ayrıldığı sabit olduğundan; dava dilekçesinde bildirilen ve davacı tarafından ispatlanacak eşyalar yönünden davanın kabulü gerekirken ,eksik inceleme ve araştırmayla tanıklara dava dilekçesinde ki eşyalara yönelik somut açıklamalar yaptırılmaksızın sözkonusu eşyalar yönünden davanın tamamen reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25214, Karar No: 2014/1516, Tarih: 28.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25214 E.  ,  2014/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çanakkale İş Mahkemesi

Tarihi :14.12.2012

No :2010/164-2012/285

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan H.. Ö.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre davacı Kurum vekilinin tüm, davalı H.. Ö.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 07.01.2001 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Kurumun Anılan maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması ve tazminat hesabının bu şekilde yapılması gerekmektedir.

Öte yandan, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönünün de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri; yaş, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermekte olup, sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiği, hak sahiplerinden Berna’nın evlenmek ile Gökhan’ın ise onsekiz yaşını doldurması ile gelirden çıktığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiği gerçeği karşısında, 92. Maddenin uygulanması ile indirilmiş ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının esas alınması, gelirlerinin kesilmesi ile bağlanan gelirleri fiili ödemeye dönüşen hak sahipleri yönünden, fiili ödeme ile ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelir, fiili ödeme miktarından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi, aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarının esas alınması, davalıların kusur karşılığı tazmin ile sorumlu oldukları miktarın belirlenmesinden sonra, ilk rücu davasında hükmolunan miktarların mahsubu ile bakiye Kurum alacağı belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gereği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı H.. Ö.. avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalı, bozma sonrası yapılacak yargılamada, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumu hukuksal gerçeğinin gözetilmesi gereği de unutulmamalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan H.. Ö..'a iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2410, Karar No: 2011/2546, Tarih: 18.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2410 E.  ,  2011/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, iptal edilen (Çek)ten dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Yasası ve ilgili Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay (19).Hukuk Dairesine ait olduğundan, dosyanın görev yönünden (19).Hukuk Dairesi Başkanlığı’na SUNULMASINA, 18.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6785, Karar No: 2014/4334, Tarih: 21.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6785 E.  ,  2014/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sürücü belgesi bulunmayan sanığın, olay gecesi idaresindeki motosiklet ile, seyir halinde olduğu sokağın girişinde ve sanığın seyrine göre sağında tek yön ve yaya geçidi levhası bulunduğu halde, kavşağa çıkışı olmayıp sadece kavşaktan giriş yapılabilen sokaktan ters yönden seyrederek ışıksız 4 yönlü kavşağa çıkış yapmak istediği sırada, kavşakta solundan gelen ... idaresindeki oto ile kavşak içinde çarpışmaları sonucu meydana gelen olayda; sanığın kavşağa ters yönden girerek kazaya sebebiyet verdiği ve atılı suçu bilinçli taksirle işlediği, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Taksirli suçlarda TCK nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden TCK nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. :
Yargıtay — Esas No: 2015/43209, Karar No: 2018/5426, Tarih: 09.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/43209 E.  ,  2018/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kardeşi olan davalı ... ve dava dışı diğer kardeşleri ... ile ...'in ortak malik oldukları taşınmazların paylaşımı konusunda anlaşamamaları üzerine dava dışı ... tarafından ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, satış kararı üzerine bu taşınmazların açık arttırma ihalesi ile ... dışındaki 3 kardeşe çeşitli bedellerde ihale edildiğini, kardeşleri M.Hüsamettin Dinner ile davalı ...'in ekonomik durumlarının iyi olmaması ve çiftçilikle uğraşmayacaklarını düşünmeleri nedeniyle, kendisinin ihale bedelini, KDV, damga vergisini, harç ve vs bedelleri ödemesi için anlaştıklarını, kendisinin satış sonucu davalı ... ve dava dışı ...'in hissesine düşen taşınmazların masraflarını bankadan kredi çekerek karşıladığını, davalı ve diğer ortak kardeşinin ihaleye konu taşınmazlarda tapu kayıtlarında adlarına kayıtlı kendi hisseleri düşüldükten sonra diğer kardeş ...'in hisseleri için ödenen 93.500,00 TL, KDV için 10.709,00 TL, Damga vergisi için 2.604,90 TL, tapu harcı için 1.411,50 TL, Tellaliye vergisi için 4.053,00 TL olmak üzere satış dosyası için toplam 112.278,70 TL ödediğini, davalı ...'in dava konusu taşınmazlardaki hissesi olan 1/3 hissesine isabet eden 37.425,00 TL'nin ihale tarihi olan 04/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya borcunun olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, toplam 13.500,00 TL alacağın, ödemenin yapıldığı 14.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacıya borcunun olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, toplam 13.500,00 TL alacağın, ödemenin yapıldığı 14.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazların ihalesi sırasında, davalı kardeşi lehine yaptığı masrafları istemiş; davalı, ihale masrafları için bankalara yapılan ödemeleri tek başına davacının yapmadığını, birlikte ödemede bulunduklarını, davacıya borcunun olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, dosyaya kazandırılan 30.10.2014 tarihli bilirkişi raporu gereğince hüküm tesis edilmiştir. Anılan bilirkişi raporunda, yapılan ödeme kayıtları incelenmek suretiyle, ödemelerin kimin tarafından yapıldığına dikkat edilmek suretiyle tespit yoluna gidilmiştir. Üzerinde davacının ismi bulunan ödeme belgeleri yönünden, 40.500,00 TL'nin davacı tarafından ödendiği kabul edilmiş ancak üzerinde ödemenin kimin tarafından yapıldığına ilişkin kayıt bulunmayan bakiye 71.778,70 TL'lik kısmın ise ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından ödendiğinin usulüne uygun belgeler ile ispat edilemediği değerlendirilerek üç kardeş tarafından birlikte ödendiği kabul edilmiştir. Davacı, her ne kadar ispat hususunda tanık deliline dayanmış ise de, mahkemece olayda davacının tanık deliline dayanamayacağı değerlendirilerek, bilirkişi raporu kabulü doğrutusunda hüküm tesis edilmiştir. Oysa dava konusu olayda, kardeşler arası bir ilişki mevcut olup, 6100 sayılı HMK'nun 203/1-a maddesi gereği tanık ile ispat mümkündür. O halde, mahkemece, davacının tanıklarının dinlenmesi ve ispat hususundaki değerlendirmenin akabinde yapılması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19077, Karar No: 2014/6313, Tarih: 07.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19077 E.  ,  2014/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15357, Karar No: 2007/14230, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15357 E.  ,  2007/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7654, Karar No: 2006/13406, Tarih: 13.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7654 E.  ,  2006/13406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...; 29.09.2005 tarihinde ... İlçesi ... Köyünde bulunan 104 ada 133 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde, 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yörede yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle parselin zilyedine husumet yönelterek dava açmıştır. Kadastro Müdürlüğünün 02.12.2005 gün 4885 sayılı yazı cevabında; ... Köyünde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca öncelikle orman kadastrosunun yapılarak ilan edildiği, arazi kadastrosunun çalışmalarına 06.06.2005 tarihinde başlanıldığı, 31.08.2005 tarihinde sonuçlandırıldığı, ancak askıya çıkarılmadığı, çekişmeli taşınmazında kadastro tespit tutanağı düzenlenmekle birlikte henüz askı ilanı yapılmadığından tutanak aslı ve krokilerinin gönderilemediğini bildirmesi üzerine mahkemece, kadastro mahkemesinde davanın görülebilmesi için kadastro tespit tutanağının düzenlenmesinin gerekli olduğu, çekişmeli taşınmaz hakkında dava koşulu gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve dava tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz bu işlem sırasında orman sınırları dışında bırakılmış, kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ancak henüz askıya çıkarılmamıştır.

Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek çekişmeli yer hakkında tespit tutanağı düzenlenmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;