muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2198, Karar No: 2020/14203, Tarih: 28.10.2020

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir

İncelenen somut olayda, müşteki ... ... tarafından şüpheli ... hakkında müştekiye silah doğrulttuğu ve notere götürerek vekaletname verdirttiği iddiasıyla şikayetçi olunduğu, yapılan soruşturma neticesinde Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/08/2019 tarihli ve 2019/279 soruşturma, 2019/2486 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Müşteki, şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiğinden bahisle anılan karara itiraz etmiştir.

İncelenen somut olayda, müşteki ... ... tarafından şüpheli ... hakkında müştekiye silah doğrulttuğu ve notere götürerek vekaletname verdirttiği iddiasıyla şikayetçi olunduğu, yapılan soruşturma neticesinde Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/08/2019 tarihli ve 2019/279 soruşturma, 2019/2486 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Müşteki, şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiğinden bahisle anılan karara itiraz etmiştir.

Müşteki, şüpheli beyanları ve dosya içerisinde bulunan Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılğının 22/02/2019 tarihli ve 2019/5818 soruşturma, 2019/3326 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile 26/02/2019 tarihli ve 2019/2196 soruşturma, 2019/3109 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar incelendiğinde, şüpheli hakkında aynı olayla ilgili daha önce de soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle "aynı şikayete ilişkin daha önceden Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca farklı soruşturmalar yürütülmüş olup, sonucunda takipsizlik kararları verildiği ve Cumhuriyet Başsavcılığımızca da yürütülen soruşturmada da aksi yönde herhangi bir delilin elde edilemediği" gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan açıklamalara göre, itirazın kabulüne dair karar hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Kocaeli 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/10/2019 tarihli ve 2019/3605 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/348, Karar No: 2021/2930, Tarih: 30.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/348 E.  ,  2021/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün asıl dosya davacısı birleşen dosya davalı ... ve asıl ve birleşen dosya davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacılar vekili, 331 ve 329 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davanın davacısı ... 09.07.2013 tarihli celsede vermiş olduğu imzalı beyanında, davasından feragat ettiğini bildirmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, 331 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyada, bir kısım davalılar davayı kabul ettiklerini belirtmişler, bir kısım davalılar da davanın reddini savunmuştur.

Asıl davanın davacısı ... 09.07.2013 tarihli celsede vermiş olduğu imzalı beyanında, davasından feragat ettiğini bildirmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, 331 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyada, bir kısım davalılar davayı kabul ettiklerini belirtmişler, bir kısım davalılar da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle, asıl dava yönünden, davacılardan ...'in talebinin feragat nedeniyle reddine, asıl dava davacısı ... ile birleşen davacıların talebinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Daire’nin 13.12.2018 tarihli ve 2017/16665 Esas 2018/2105 Karar sayılı ilamı ile ‘… Dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 331 ve 329 parsel sayılı taşınmazlar davacılar ve davalılar ile davacıların ve davalıların murisleri adına müşterek mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlıdır. Muhdesat tespiti davalarında davanın değeri ise, davacılar kendi paylarına karşılık gelen tapu kaydını da dava konusu etmediklerine göre, davacıların tapudaki payları dışında, davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcı ile aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. maddesi uyarıca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden her bir davalının tapu payları/veraset ilamlarındaki payları oranında sorumlu tutulmaları gereklidir. Mahkemece yazılı şekilde yargılama gideri, harç ve vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, yapılan hesaplamalara esas alınan değerler denetime açık bir şekilde gerek gerekçeli kararda gerekse hükümde açıkça belirtilmemiştir. O halde; mahkemece, denetime açık bir şekilde, yukarıda belirlenen ilkeler gözetilerek yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir…’gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemesi’nce yeniden yapılan yargılama neticesinde, asıl dava yönünden, davacılardan ...'in talebinin feragat nedeniyle reddine; ...'in talebinin kabulü ile; 329 ve 331 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde yer alan ve fen bilirkişisi raporunda gösterilen tüm muhdesatların davacı ...'e aidiyetinin tespitine, birleşen dava yönünden, davanın kabulü ile; 331 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde yer alan fen bilirkişi raporunda ayrı ayrı harflerle gösterilen muhdesatların, birleşen davacılar, ..., ... , ..., ... ve ...'e aidiyetinin tespitine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava; muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, muhdesatın tespiti davalarında, davanın konusu (müddeabih) muhdesat iddiasını kabul etmeyen davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup, buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. madddesi uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden davalıların tapudaki hisseleri gözönünde bulundurulmak suretiyle sorumlu tutulmaları gerekir.

Yine, 6100 Sayılı HMK'nun 312/1. maddesinde; davayı kabul eden davalı, davada mahkum olmuş gibi yargılama masraflarını ödemeye mecburdur. Ancak, Harçlar Kanunu'nun 22. maddesi hükmü uyarınca; kabul, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa karar ve ilam harcının 1/3' ü, daha sonra olur ise 2/3'ü alınır.

Somut olayda, Mahkemece, asıl dava yönünden davayı kabul eden ..., ... ve ...’ın paylarına düşen harçlar hesaplanmış, geri kalan bakiye harcın ise davacı ...’den alınmasına karar verilmiştir. Ancak, dosya kapsamına göre, davayı kabul etmeyen davalılar da olduğu açıktır. Ayrıca, davayı kabul eden, davalılardan harç alınırken, tapu paylarına düşen harç hesaplanıp ardından az yukarıda bahsi geçen Harçlar Kanunu'nun 22. Maddesi uyarınca hesaplanan harcın 1/3 ünün alınması gerekirken, toplam harcın 1/3ü üzerinden hesap yapılması da yanlış olmuştur. O halde, bakiye harcın, yargılama giderlerinin davacıdan değil, davalılardan alınmasına ve kabul edenlerin harçları hesaplanırken, tapu paylarına düşen harç hesap edildikten sonra, 1/3 oranında harcın alınmasına karar verilmesi gerekirken, bu hususların göz önüne alınmamış olması doğru olmamıştır. Yine, birleşen dava yönünden, davalılar aleyhine vekalet ücretine hükmedilirken, asıl dosya davacısı ...’e ait muhdesat bedellerinin de, hesaba katılarak, temyiz eden birleşen davalılar İbrahim ve Seher aleyhine fazladan vekalet ücretine hükmedilmesi ve birleşen davada vekalet ücreti yönünden Seher’in kabul beyanının göz önüne alınmaması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel Mahkeme hükmünün 3. fıkrasındaki '' Asıl dava yönünden davacı ...'in talebinin kabulüne bağlı olarak, davacının hissesine düşen miktar düşüldükten sonra Harçlar Kanunu Uyarınca tahsili gereken toplam 8.633,86 TL harçtan, başlangıçta tahsil edilen 2.289,30 TL 'nin mahsubu ile, bakiye 6.344,56 TL harcın, dava davalılarca duruşmadan önce kabul edildiğinden hesaplanan 2.114,85 TL harcın davalılardan, ...’ın (30/960) hissesine düşen 66,09 TL ile, ...’ın (30/960) hissesine düşen 66,09 TL ile ...’İn (3/64) hissesine düşen 99,13 TL ile ...’ın (3/64) hissesine düşen 99,13 TL ile ...’in (3/64) hissesine düşen 99.13 TL ile ...’ın (16/960) hissesine düşen 35,09 TL nin , ismi yazılan davalılardan yine eksik kalan 1716,12 TL nin davacı ...’ten alınarak hazineye irad kaydına ’ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine '' Asıl dava yönünden davacı ...'in talebinin kabulüne bağlı olarak, davacının hissesine düşen miktar düşüldükten sonra Harçlar Kanunu Uyarınca tahsili gereken toplam 8.633,86 TL harçtan, başlangıçta tahsil edilen 2.289,30 TL 'nin mahsubu ile, bakiye 6.344,56 TL harcın, kabule göre, ...’dan 145,24 TL, ...’ten 294,43 TL, ...’ten 230,75 TL, ...’ten 230,75 TL, ...’dan 38,73 TL nin , bakiye 3.625,35 TL nin tapuda payı olan diğer davalılardan tapudaki payları gözetilerek alınmasına’ ibaresinin eklenmesine, hükmün 4.bendindeki ‘Asıl dava yönünden; davacı ... tarafından sarf edilen harç bedeli olarak 2.289,30 TL, seksen adet tebligat ve posta bedeli olarak 583,50 TL, keşif bedeli olarak 438,75 TL ve keşif vasıta ücret bedeli olarak da 75,00 TL'den oluşan toplam 3.386,55 TL yargılama giderinin, davacının kendi hissesine düşen miktar düşüldükten sonra 105,83 TL sinin ...’dan 158,74 TL sinin, ...’dan 158,74 TL sinin davalı ...’ten 158,74 TL sinin ...’ ten 56,44 TL nin davalılardan ...’dan alınarak Davacı ... ... verilmesine’ ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine ‘Asıl dava yönünden; davacı ... tarafından sarf edilen harç bedeli olarak 2.289,30 TL, seksen adet tebligat ve posta bedeli olarak 583,50 TL, keşif bedeli olarak 438,75 TL ve keşif vasıta ücret bedeli olarak da 75,00 TL'den oluşan toplam 3.386,55 TL yargılama giderinin tüm davalılardan tapudaki payları gözetilerek alınmasına’ ibaresinin eklenmesine, birleşen davada hükmün 9.bendindeki ‘…1843,97 TL'sinin davalılardan ...’den,…, 1.843,97 TL'sinin ...'den 3.319,14 TL'sinin...'ten alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacılara verilmesine…’ ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine 11.bent olarak, 1.767,85 TL vekalet ücretinin ...'den, 3.182,14 TL vekalet ücretinin ...'ten alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacılara verilmesine…’ibaresinin eklenmesine, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, asıl ve birleşen dosya davalısı ..

..'den 3.319,14 TL'sinin...'ten alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacılara verilmesine…’ ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine 11.bent olarak, 1.767,85 TL vekalet ücretinin ...'den, 3.182,14 TL vekalet ücretinin ...'ten alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacılara verilmesine…’ibaresinin eklenmesine, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1 ) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’un 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2846, Karar No: 2010/4381, Tarih: 28.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2846 E.  ,  2010/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., ..., ... ... ve ... Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.10.2009 gün ve 439/603 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı ... vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.09.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., ... ve Ankara ... vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır. Davalı ... vekili ayrıca, taşınmazın davalı ... adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Mahkemece, “davacı tarafından taşınmazın etrafına tel örgü çekilmesi, hayvan gübresi ya da hafriyat dökülmesi, baraka yapılması gibi işlemlerin imar ve ihya sayılamayacağı, imar – ihya koşullarının kanıtlanmadığı, taşınmazın uzman bilirkişi ziraat mühendisinin raporuna göre 7. sınıf tarım arazisi olduğu, bu durumda taşınmazın imar – ihya ve ıslah edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine” hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil davasıdır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil davasıdır.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz, teknik bilirkişi Mesut Hacımirzaoğlu ve arkadaşının dosyaya sunduğu 21.4.2008 günlü rapor ve krokileri ile dosyadaki bilgi ve belgelere göre, kadastro çalışmaları sırasında “hali arazi niteliği” ile tesbit dışı bırakılan yerlerdendir. Dava dilekçesinde de, taşınmazın taşlarının ve otlarının temizlenerek kültür arazisi haline getirildiği açıklanmıştır. Yapılan nitelendirme gözönünde tutulduğunda dava konusu yerin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi kapsamında kalan imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Böyle bir yerin kazanılabilmesi için kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinme koşulları yanında imar ve ihya koşullarının da gerçekleşmesi gerekir. Kural olarak 20 yıllık kazanma süresi imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren başlar. Keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi Nazif Yılmaz, 9.5.2008 havale tarihli raporunda; “…dava konusu alan kuzeybatıdan güneydoğuya doğru bir kısmı %15-20, bir kısmı da %3-4 eğim derecesinde olup, dik ve hafif eğimli göründüğü kadastro çalışmalarında hali arazi niteliğiyle tesbit dışı bırakıldığı, zeminin %3-4 eğimli olan kısmının sürülü olduğu, nohut ekili bulunduğu, %15-20 eğimli olan kısmı ise, yamaç şeklinde olup, sürülü olmadığı, içerisinde 4,5..10,12 cm çapında taşların yer aldığı, kuzey tarafının tarla doğusunun hali arazi ev ve bahçesi, güneyinde yol ve hali boş arazi bulunduğu, toprak etüdleri sınıflandırmasına göre; sığlık, hafif eğim, orta karşılık ve şiddetli erozyon sorunlarına sahip bu arazinin 7. sınıf arazi kullanım kabiliyetini haiz olduğu…” açıklanmıştır. 1947 doğumlu davacı tanığı Nihat Saban beyanında; “…taşınmazın davacının ve babasının kullanımından önceki hali olsa olsa mera olur…” açıklamasında bulunmuştur ve çevre araziden de bunun anlaşıldığını bildirmiştir. Yerel bilirkişi 1949 doğumlu Tahsin Şahin’de, dava konusu yerin davacı tarafından kullanılmaya başlamadan önce otlakiye olduğunu, köy hayvanlarının buralarda otlatıldığını, şimdi köyde hayvan kalmadığından hayvanların buralarda otlamadığını, eskiden beri dava konusu taşınmazda köy hayvanlarının otlatıldığını açıklamış ve davacı tanığının beyanı doğrultusunda açıklamada bulunmuştur.

Belirlenen bu somut ve hukuki olgular ile taşınmazın öncesinin mera olduğu, davacı tanığı ve bilirkişi beyanı ile dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Uzman bilirkişi ziraat mühendisinin raporuyla da taşınmazın 7. sınıf tarım arazisi olduğu saptanmıştır. 4342 sayılı Mera Kanununun 3/d bendinde; “…mera; hayvanların otlatılması ve onun otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olduğu” biçiminde tanımlanmıştır. Aynı kanunun 4. maddesinde de, mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya beldeye ait olduğu, bu gibi yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu açıklanmıştır. Yapılan bu tanımlamalar karşısında meralar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın kazanmayı sağlayan zilyetlik ile imar ve ihya yoluyla edinilmeleri mümkün bulunmamaktadır. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmemektedir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı ... vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın TMK. nun 713/6. maddesi gereğince ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Bir yerin anılan madde ve fıkra gereğince ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilebilmesi için o yerin özel mülkiyete konu olabilecek nitelikteki yerlerden olması gerekir. Uyuşmazlık konusu taşınmazın öncesi mera olduğu, köy hayvanlarının buralarda otlatıldığı, ancak köyde hayvanların kalmaması nedeniyle otlama işleminin son zamanlarda yapılmadığı dosya kapsamı ile saptandığına göre, mera olan bir yerin özel mülkiyete konu olabilecek biçimde tapuya tescili mümkün bulunmamaktadır. Meralar; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B ve TMK. nun 715. maddeleri ile 4342 sayılı Mera Kanunu hükümleri uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, TMK.nun 999. maddesi gereğince tescile tabi olmayan yerlerdendir. O halde, davalı Hazinenin tescil isteğine ilişkin temyiz itirazları da açıklanan nedenlerle yerinde bulunmamaktadır.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön görülmemektedir.

Davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunmadığından reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün belirtilen nedenlerle ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8565, Karar No: 2008/12721, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8565 E.  ,  2008/12721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Bilirkişiler kesinleşen orman kadastro haritasını memleket haritası üzerine aplike ederek dava konusu parselin konumunu gösterdiklerini bildirmiş iseler de, orman tahdit haritası, kadastro paftası üzerine ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmediği gibi, kesinleşen orman sınır noktalarının yerleri de tahdit haritası üzerinde gösterilmemiş, orman kadastro haritasındaki açı ve eğimlerde gözle görünür şekilde farklı olduğu görülmüştür.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.