muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13024, Karar No: 2011/9831, Tarih: 14.11.2011

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından resen tespit edilecek tarihler arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem 1.4.1995-1.6.2005 tarihleri arasında kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un ... bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının ... Kooperatifi kaydı, Tarım Kooperatifi kaydı olmamakla birlikte, ziraat odasına 28.3.2005 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, sattığı ürün bedellerinden ilk prim kesintilerinin 30.3.1995 tarihinde yapılıp diğer kesintilerin 29.3.1996, 30.4.1998, 30.4.1999,, 31.5.2001, 29.4.2005, 28.4.2006, 30.4.2007 tarihlerinde olduğu, Tarım ... sigortalısı olarak 1.6.2005 tarihinde kayıt ve tescilinin bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece ilk kesintinin bulunduğu 30.3.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 1.4.1995-31.12.2001 tarihleri arasında verilen tespit kararı yerinde ise de 1.1.2002-1.6.2005 tarihleri arasında tespite esas kesintisi bulunmadığından, bu sürelerin reddi gerekirken salt zabıta araştırması, muhtar beyanı ve 28.3.2005 tarihinde başlayan ziraat odası kaydına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum Avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7757, Karar No: 2014/6258, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7757 E.  ,  2014/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/63454

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.02.2014 gün ve 2013/2936/9313 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.02.2014 gün ve KYB 2014/63454 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık M.. B..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 3.600 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2013/29 esas, 2013/800 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre, sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip Çalık Yedaş A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 12.10.2011 tarihli mühür bozma tutanağına konu 16.09.2011 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 gün ve 2013/29 E. 2013/800 K. sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1528, Karar No: 2016/4925, Tarih: 30.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1528 E.  ,  2016/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.12.2014 gün ve 2014/335-1083 sayılı hükmü onayan Dairemizin 15.12.2015 gün ve 2015/2020-6410 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın kabulüne dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 15.12.2015 gün, 2015/2020 Esas ve 2015/6410 Karar sayılı onama ilâmına karşı yine davalı vekili tarafından süresi içerisinde karar, düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle 24.400,00 TL alacağın takip tarihinden itibaren avans faiziyle tahsili için itirazın iptâli ile takibin devamına ve asıl alacağın %20'si tutarında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararın verildiği oturumdan önceki 26.11.2004 tarihli oturumda davalı vekiline bilirkişi raporunun tebliğine, mazeretin son kez kabul edildiğinin kendisine ihtarına karar verilmiş ve bu ara kararına göre tebliğ yapılmıştır. Oturum arasında davalı taraf bilirkişi raporuna itiraz etmiş ancak 29.12.2014 tarihli oturumda davacı vekilinin esas hakkında beyanları sorulduktan sonra inceleme ve araştırmaya gerekli başka husus kalmadığı anlaşıldığından açık duruşmaya son verildiği bildirildikten sonra karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 186/1. maddesine göre; mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Somut olayda davalı son duruşmaya gelmemişse de HMK'nın 186. maddesi gereğince sözlü yargılama için ayrı bir yargılama günü verilmeden, böylece usuli işlemler tamamlanmadan esas hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama ilâmının kaldırılması ve mahkeme kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 15.12.2015 gün, 2015/2020 Esas ve 2015/6410 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün davalı yararına BOZULMASINA, sair karar düzeltme istemlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7055, Karar No: 2010/9430, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7055 E.  ,  2010/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.455 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait,,

kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22518, Karar No: 2011/164, Tarih: 17.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/22518 E.  ,  2011/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç zabıt varakasının muhteviyatında sanık "daha önceden ... mevkiinde hızarlı motorla kesip hazırladığını emvali evime yakacak olarak götürüyordum" dediği yine hazırlıkta C.Savcılığına vermiş olduğu ifadesinde suç tutanağındaki anlatımın doğru olduğunu suça konu ağaçları motorlu testere ile kesip aradan bir buçuk ay süre geçtikten sonra traktöre yükleyip götürürken ormancılar tarafından yakalandığını, mahkemede de aynı şekilde suçunu açıkça ikrar ettiği, dinlenen zabıt mümziilerinin yeminli beyanlarında sanığın suça konu ağaçları motorlu testere ile kesip traktörle naklederken suç üstü yakaladıklarını, sanığın dinlenen tüm zabıt mümziilerin beyanlarına karşı bir diyeceğinin olmadığını beyan ettiği, hem emvallerin kesildiği yerde hem de orman deposunda sanıkta yakalanan emvalleri inceleyen uzman orman yüksek mühendisinin raporunda suça konu aynı emvaller olduğunu yaş ve yapacak evsafda tomruk olduğunu tesbit ettiği 22.11.2005 tarihli ilk rapordan aynı bilirkişiye keşifte yemin yaptırıldığından bilahare alınan 5.3.2008 tarihli ek raporunda sonuca etkili görülmediğinden sanığın suçu subüta erdiğinden tebliğnamedeki bozma karşı düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4941, Karar No: 2013/26496, Tarih: 24.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/4941 E.  ,  2013/26496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 62, 50, 51 ve CMK'nın 231. maddelerinde düzenlenen kanuni ölçütler yerine, TCK'nın 61.maddesinde düzenlenen ... cezanın belirlenmesine ilişkin kriterler esas alınarak ''suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman failin güttüğü amaç ve saik'' ten söz edilerek kanuni olmayan gerekçelerle söz konusu kurumların uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Tüm sanıklar hakkında halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçundan kurulan hükümlerde, TCK'nın 213. maddesinde düzenlenen suçun oluşması için belirli kişi veya kişilere yönelik olmayıp, belirli olmayan kişilerden oluşan ülkenin belli bir bölgesinde yaşayan halkın tehdit edilmesi gerekmekte olup, sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, sanıkların, müştekilerin işyerine gelerek silahla tehdit etmesi eyleminde mağdurların da belli olması sebebiyle sanıkların eyleminin TCK'nın 106/2-a,c maddesinde düzenlenen nitelikli tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

3-Sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesindeki kanuni ölçütler yerine, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen ... cezanın belirlenmesine ilişkin kriterler esas alınarak ''suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman failin güttüğü amaç ve saik'' ten söz edilerek kanuni olmayan gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1423, Karar No: 2016/5264, Tarih: 24.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1423 E.  ,  2016/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK’nın 152/1-a, 31/2, 62, 50, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli para cezası seçenek yaptırımı uygulanırken, "TCK'nın 50/1-a" maddesi yerine, tüm seçenek yaptırımların düzenlendiği "TCK'nın 50." maddesinin dayanak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun adliye içerisinde bulunduğu sırada başka suçlardan getirilen çocuklarla tartıştığı ve kızgınlıkla adliye içindeki yangın dolabının camına vurduğu ve camın kırıldığı, suça sürüklenen çocuğun bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği anlaşılmakla verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12294, Karar No: 2014/16514, Tarih: 10.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12294 E.  ,  2014/16514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/567-2014/299

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkete ait yurtiçi ve yurtdışındaki şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurtdışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.