muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1711, Karar No: 2023/2038, Tarih: 25.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1711 E.  ,  2023/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/414 E., 2022/515 K.

...

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/261 E., 2021/1083 K.

Taraflar arasındaki ihraç kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ile arsa karşılığı üyelik sözleşmesi düzenlemiş olan ...’dan anlaşmaya konu arsaları satın aldığını ve kooperatif yönetim kurulu kararı ile kooperatifin 854-855 numaralı üyeliklerini devralarak kooperatif üyesi olduğunu, sonrasında arsa üzerinde bulunan evin bina yapılacak olması nedeni ile davalının talebi üzerine tahliye edildiğini ve evin yıkıldığını, davacının üye olduktan sonra çeşitli adlar altında davalıya bir çok ödeme yaptığını, davalının davacıdan Kayseri 1. Noterliğinin 16.09.2019 tarihli, 15359 yevmiye no.lu ihtarı ve aynı noterliğin 16.09.2019 tarihli ve 15360 no.lu ihtarları ile arsa devri ya da paranın ödenmesi şeklinde taleplerde bulunduğunu, davacıya gönderilen hesap özetinin gerçek durumu yansıtmadığını, davacı tarafından ihtarlara Kayseri 13. Noterliğinin 27.09.2019 tarihli ve 23672 yevmiye no.lu ihtarı ile cevap verildiğini, buna karşılık davalının yeniden Kayseri 1. Noterliğinin 16.10.2019 tarihli ve 17290- 17293 yevmiye no.lu ihtarları ile talepte bulunduğunu, davacının cevaben Kayseri 13. Noterliğinin 30/10/2019 tarihli ve 27511 yevmiye no.lu ihtarı gönderdiğini, davalının son olarak Kayseri 1. Noterliği’nin 23.12.2019 tarihli ve 23100-23101 yevmiye no.lu ihtarı ile davacının ihraç edildiğini bildirdiğini, davacının ihracının mevzuata aykırı olduğunu, davalı hakkında çok sayıda icra takibi bulunduğunu, davacının davalının durumu nedeni ile haklı olarak birlikte ifa talep ettiğini, davalının aynı durumdaki üyeler arasında eşitlik kuralına riayet etmesi gerektiğini, davacının davalıdan 140 m² arsa alacağı bulunmakta olduğunu, davalının daire teslimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek ihraç kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının devraldığı taşınmazlar üzerinde gecekondu bulunmadığını ve davalının gecekondu yıkmadığını ve inşaatta yapmadığını, davacının cüzi miktarda abonelik ücretleri ödediğini, aidat ödemediğini, davacının ayni üyelik şeklinde üye olduğunu, davacının bu üyelikten kaynaklı arsa edim borcunu yerine getirmediğini, davacının birinci ve ikinci ihtarlara rağmen her iki üyelikten kaynaklı edimlerini yerine getirmediğini için ihraç edildiğini, davacının arsa edim borcunu yerine getirmediğini çektiği ihtar ile ikrar ettiğini, davacıya üyelikleri nedeni ile daire tahsis edildiğini, davacıya 854 no.lu üyelik için ... no.lu daire ve 855 no.lu üyelik için A 14 Blok 6. kat 12 no.lu dairenin tahsis edildiğini ve davacının fiilen kullandığını, davacının edimini yerine getirmediği için ihraç edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı tarafça davalı kooperatifin 30.11.2019 – 133 no.lu (854 üyeliği için), 30.11.2019 – 134 no.lu (855 no.lu üyeliği için) yönetim kurulu ihraç kararlarının iptali için dava açılmış ise de, davacının kendisine tahsis edilen dairelere karşı arsa devri yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeni ile ihracı kararlarının yerinde olduğu, bu hali ile davacının ihraç kararlarının yasaya ve sözleşmeye uygun olduğu, davacıya gönderilen ihtarlarda belirtilen borç miktarı ile bilirkişi raporunda tespit edilen miktar arasına makul sayılabilecek bir fark olduğu, davacının öncelikle arsa edimi borcunu yerine getirmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu arsaları devire hazır olduğunu bildirdiğini, arsalarda devirden kaçınılması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, bu nedenle arsa borcunun yerine getirilmemesi gibi bir durumun da söz konusu olmadığını, davalı tarafından gönderilen ihtarnamelerin ekinde müvekkiline hesap özetlerinin de tebliğ edildiğini, müvekkilinin kooperatife makbuz karşılığında ödediği paraların kooperatifçe gönderilen hesap özetlerinde yer almadığını, müvekkilinin üyeliklerden kaynaklı ödemeler dışında kooperatife bir borcunun olmadığını, ödemelerin üyeliklere ilişkin olduğunu, bilirkişilerin müvekkilinin makbuzu ile kanıtlanan ödemelerini tespit ettiklerini, buna rağmen kooperatifin kayıtlarında hiç bir ödemenin yer almadığını tespit ettiklerini, şeklen makbuzlarda aidat açıklaması yazmadığından kasıtla kooperatif hesaplarının yanlış olmadığı ve gönderilen ihtarnamelerin usulüne uygun olduğu yaklaşımının hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçelerinde belirttikleri müvekkili gibi arsa karşılığında üyeliği olup arsa borcunu yerine getirememiş olmasına rağmen üyeliği devam eden hakkında ihraç işlemi yapılmayan çok sayıda üyesinin olduğunu, davalı hakkında açılmış çok fazla sayıda icra takibi olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda davacının üyelik devri yoluyla davalı kooperatifte iki adet üyeliği bulunduğu, davacının kooperatif üyesi olmasına karşın arsa devir yükümlülüğünü yerine getirmediğinden davalı kooperatifçe davacıya birinci ve ikinci ihtarnameler gönderilip terditli olarak üyelik karşılığı olan arsa payı devir borcunun veya ihtarnamelerde belirtilen üyelik borcunun ödenmesini talep ettiği ancak kooperatifçe düzenlenen söz konusu ihtarnamelerde yerine getirilmesi istenilen arsa edimlerinin tam olarak nelerden ibaret olduğunun, davacıdan ödenmesi istenen borcun miktarının neye, hangi dönem ya da dönemlere ilişkin olduğunun açık ve anlaşılır şekilde belirtilmediği, davacının ödemesi gereken anaparanın ve varsa işlemiş temerrüt faizinin açıkça gösterilmediği, dolayısıyla davacıya gönderilen ihtarnamelerin Kooperatifler yasası ile ana sözleşme hükümlerine uygun şekilde yani usulüne uygun olarak düzenlenmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasında yapılan KKİS'de arsa sahibinin arsa edim borcunun ne olduğu net bir şekilde belirtildiği, dolayısıyla arsa sahibi davacının, kaç m² arsa edim borcu olduğunu bildiğini, davacıya gönderilen ihtarnamelerde de kaç m² arsa edim borcu olduğunun açık ve anlaşılır şekilde belirtildiği, davacıya çekilen tüm bu ihtarnamelerde hesap özetlerinin davacıya gönderildiği, davacının, ayni (arsa karşılığı) üye olup, üyelik aidatı yatırmdığı. ayni (arsa) borcu olan arsayı kooperatife devretmediği, Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararının kooperatif açısından telafisi imkansız sonuçlar doğuracağını, hiçbir üyenin edimini yerine getirmeyip, üyeler arasında hak kaybı yaşanacağını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9746, Karar No: 2024/11915, Tarih: 18.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9746 E.  ,  2024/11915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/27 E., 2024/227 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı asıl işveren Karayolları Genel Müdürlüğüne ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, davalı İdarenin asıl işveren olduğunu, işyerinde Yüksek Hakem Kurulunun 02.10.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/455 Karar sayılı kararıyla toplu iş sözleşmesinin uygulanmaya başlandığını, davacı tarafın sendika üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen alacakların işverence hiç ödenmediğini iddia ederek çocuk yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, ... harçlığı, ikramiye ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, sendikanın işçi adına dava açma yetkisinin araştırılması gerektiğini, İdarenin ihale makamı olduğunu, davacı ile işçi işveren ilişkileri olmadığını, yüklenici şirketler ile İdare arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, alacağa dayanak olan toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadıklarını, bu nedenle de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ödeme yükümlükleri bulunmadığını, davacının rutin yol bakım ve onarım ile kar ve buz mücadelesi yapılması işine ait ihale kapsamında çalıştığını, ihalenin yapım ihalesi olduğunu, husumet itirazları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli kararı ile; davalı ... Müdürlüğüne ait bir kısım yolların bakım ve onarım gibi rutin işlerinin yapılan iş alım sözleşmeleri ile verildiği, sözleşme konusu karla mücadele, yol bakım vb. işlerin niteliği itibarıyla iş alımı kapsamında olduğu ve anahtar teslimi şeklinde olmadığı, davalı İdare ile yüklenici şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacının toplu iş sözleşmesinin imzalandığı tarihinde sendika üyesi olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.06.2023 tarihli kararı ile; davalı Kurum ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu; davalı İdarenin alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumlu olmakla davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarından sorumlu olduğunun kabulü ile hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu, davacının Yol İş Sendika üyesi olduğu, yüklenici şirketler ile işyerinde yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi kapsamında davacının alacağının bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara işletilen faiz türünde bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.12.2023 tarihli ilâmı ile; davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, 12.09.2019 tarihinde Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin 26 ncı maddesine göre işyerinde yemek verilmediğinde, davacıya ödenecek yemek bedelinin Yüksek Hakem Kurulu karar tarihi olan 12.09.2019 tarihinden itibaren belirlenmesi gerekirken yemek bedelinin 01.12.2018 tarihinden itibaren hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek ek bilirkişi raporu aldırılarak yemek ücreti yeniden hesaplanmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; İdarenin toplu iş sözleşmesi tarafı olmadığından talep edilen alacaklarından sorumlu olmadığını, müvekkili İdarenin ihale makamı olduğunu, dava kısmi dava olarak açılmasına rağmen son arabuluculuk tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yemek yardımı alacağının hesaplanmasına ve yargı harçlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yemek yardımı alacağının hesaplanmasına ve yargı harçlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı Kurum harçtan muaf olduğu hâlde İlk Derece Mahkemesince hüküm fıkrasının onuncu bendinde davalıya harç yükletilmesi hatalı olmuştur.

3. Somut olayda davacı tarafça dosyaya vekâletnamenin sureti sunulmuştur. Vekâlet suret harcı 6100 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi kapsamında yargılama giderleri arasında yer almadığından vekâlet suret harcına davacının katlanması gerekirken bu giderin davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (10) numaralı bendinde yer alan "Davacı tarafından yatırılan 366,10 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Davacı tarafından yatırılan 357,60 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacıya iadesine, vekâlet suret harcı olan 8,50 TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1863, Karar No: 2010/5100, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1863 E.  ,  2010/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1966 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği dosyaya getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/04/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32, Karar No: 2019/69, Tarih: 23.05.2019

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2019/32 E.  ,  2019/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 3 ve 4. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 195-627

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 13.12.2007 tarih ve 179-291 sayı ile; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 20.02.2012 tarih ve 9145-3234 sayı ile; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 01.11.2012 tarih ve 113-169 sayı ile; sanığın tehdit suçundan mahkûmiyetine, kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık tarafından itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 20.12.2012 tarih ve 343 değişik iş sayı ile; itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş, yapılan yargılama sonucunda Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 21.02.2013 tarih ve 1-160 sayı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle dosyayı yeniden ele alan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 16.05.2018 tarih ve 195-627 sayı ile; kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmıştır.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 04.12.2018 tarih ve 5273-18831 sayı ile;

"Sanık hakkında verilen 13.12.2007 tarihli hükmün Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.02.2012 tarihli ve 2010/9145 Esas - 2012/3234 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmakla, mahkemece bozma kararına uyularak verilen 16.05.2018 tarihli hükme ait temyizen inceleme görevi;

Kararın tebliğname tarihinin 15.07.2018 olması, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 2018/1 sayılı iş bölümünün 21.02.2018 tarih ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe girmesi de dikkate alınarak, bu iş bölümünün ortak hükümler kısmının 4. maddesine göre temyiz incelemesinin, daha önce bozma kararı veren Dairece yapılması gerektiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 24.01.2019 tarih ve 8240-1032 sayı ile;