muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7837, Karar No: 2019/1950, Tarih: 05.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7837 E.  ,  2019/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı kurulması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-Gerekçeli kararın asli müdahale talep eden ...’a doğrudan doğruya Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Asli müdahiller ... ve ...’ye gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçenlere gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3-... İli, İncesu İlçesi, Süksün/Hürriyet Mahallesi, 308 ada 379 parsel sayılı taşınmaza ait güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2-Asli müdahiller ... ve ...’ye gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçenlere gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3-... İli, İncesu İlçesi, Süksün/Hürriyet Mahallesi, 308 ada 379 parsel sayılı taşınmaza ait güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

4-Davaya konu ve davacının lehine geçit hakkı tesisi talep ettiği 308 ada 378 ve 379 sayılı parselin etrafındaki kadastral yolları gösterir şekilde geniş pafta örneğinin ilgili kadastro müdürlüğünden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3632, Karar No: 2012/5335, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3632 E.  ,  2012/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "tespit dayanağı olan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile bu kayıtların yüzölçümlerinin arttırılması ile ilgili dava dosyalarının getirtilmesi, yüzölçümlerinin arttırılması hakkındaki ilamların davacı Hazine açısından bağlayıcı olup olmadığının araştırılması, tapu kayıtlarının uygulanmasında komşu parsel kayıtlarından faydalanılması, bölgede mayın sahası olarak tespit tapu kayıtları kapsamında kalan ve kamulaştırılan alan ile ilgili harita ve belgelerin getirtilmesi, uygulanarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11894, Karar No: 2014/7022, Tarih: 04.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11894 E.  ,  2014/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2013/817-2013/70

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren bünyesinde 28.5.2009-02.11.2012 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, yapılan fesih işleminin geçersiz olduğunu beyanla iş akdinin feshinin geçersizliğine, işe iadesine, çalışmadığı 4 aya kadar maaşının kendisine ödenmesine, işe başlatılmaz ise 8 aylık kadar tazminatın davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iki gün üst üste mazeretsiz olarak devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini belirterek, haksız ve dayanaksız davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda davalı işyerinde günde üç vardiya şeklinde sürekli bir çalışma yapıldığı ve çalışanların üç vardiya halinde haftanın altı günü çalıştığı dosya içindeki belge ve bilgilerle sabittir. Dosya içindeki 2012/Ekim ayı vardiya çizelgesine göre davacının 25-30 Ekim 2012 tarihlerinde sabah vardiyasında görevlendirilmiştir. Davacı 28 ve 29 Ekim 2012 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmemiştir. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 6. maddesinde davacı talep halinde genel tatil günlerinde çalışmayı kabul etmiştir. Davacının bu kabulü nazara alındığında genel tatil günlerine denk gelen bu günlerde mazeretsiz olarak işe gelmemesi davalı işveren yönünden İş Kanunun 25/2-g maddesi uyarınca haklı fesih nedeni oluşturmaktadır. Davacı devamsızlığını makul gösterecek mazeretini ispat edememiştir. Mahkemece davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yapılan feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 162.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 04.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4456, Karar No: 2024/2668, Tarih: 12.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4456 E.  ,  2024/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/869 E., 2023/1870 K.

Altınkan

DAVA TARİHİ : 30.03.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/251 E., 2019/124 K.

- K A R A R -

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif üyeliğinin tespiti davasında davacının kesin hüküm nedeniyle aynı taleple ilgili dava açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından mahkeme gerekçesinin hukuki olmadığı, davacının kesin hüküm gereği ortaklık payının bahşettiği haklardan yararlanamaması halinde muhatabının kooperatif değil, payın diğer ortağı olduğu, kararın sonucu itibariyle doğru olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilmesi halinde ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması gerekmekte ise de, kararın sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Dairesine gönderilmesine, 12.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3424, Karar No: 2018/2284, Tarih: 03.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3424 E.  ,  2018/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından tüm sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri müşteki kurum vekili tarafından, sanık ...... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümleri ise o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Uygulama Esasları Tebliği’ne göre, bal üreticisi olan çiftçilerin devlet desteklemesinden faydalanması için, diğer şartlar yanında en az 50 kovan faal arısının bulunması, bu kovanların tarım müdürlüklerine tespit ettirilmesi ve üretmiş oldukları süzme balları üretim izni almış işletmelere sattıklarına ilişkin müstahsil makbuzu ile tarım müdürlüklerine müracaat etmelerinin gerektiği,

Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Uygulama Esasları Tebliği’ne göre, bal üreticisi olan çiftçilerin devlet desteklemesinden faydalanması için, diğer şartlar yanında en az 50 kovan faal arısının bulunması, bu kovanların tarım müdürlüklerine tespit ettirilmesi ve üretmiş oldukları süzme balları üretim izni almış işletmelere sattıklarına ilişkin müstahsil makbuzu ile tarım müdürlüklerine müracaat etmelerinin gerektiği,

Bu tebliğ kapsamında bal üreticisi olan sanıkların, destekleme priminden yararlanmak amacıyla suç tarihlerinde Diyarbakır ...’ne başvurarak kendilerine ait olduklarını belirttikleri kovanları müdürlük teknik elemanları aracılığıyla tespit ettirerek sattıklarına ilişkin müstahsil makbuzlarını da ibraz edip destekleme parasını talep ettikleri, ancak daha sonra yapılan kontrollerde sanıkların beyan ettikleri ve ilk tespitte belirlenen kovan sayıları üzerinden, arıcılık tekniği gereği kış bakımı çerçevesinde gündeme gelen zayıf kovanların birleştirilmesi işlemi sonucu en üst düzey kayıp oranı olan yüzde 25 uygulanarak, ilk beyan ve kayıp yüzdesine göre olması gereken kovan sayısı ve daha sonra inceleme nedeniyle yapılan kontroller sonucu tespit edilen gerçek kovan sayılarının karşılaştırılması neticesinde, sanık ... 55 adet, ...'ın 53 adet, ... ...'ın 32,... ...'ın 195, ...'ın 75, ...'ın 27, ...'ın 126, ...'ın 153, ...'ın 13, ...'ın 127, ...'ın 243, ...'ın 45, ...'ın 22, ...'ın 100, ...'ın 20, ...'ın 45, ...'ın 22, ...'ın 16, ...'ın 115, ...'ın 262, ...'ın 32, ... ...'ın 57, .... ...'ın 178, ...'ın 118, ...'ın 56, ...'ın 87, ...'ın 207, ...'ın 62, ...'ın 75, ...'ın 46, ...'ın 35, ...'ın 70, ...'ın 262, ...'ın ise 150 adet fazla kovan beyan etmiş olduğunun belirlendiği, bu sanıkların kabulü mümkün olmayan sayıda fazla kovan beyan edip, başka işletmelere ait kovanları kendi kovanları gibi tespit ettirerek gerçekte üretmedikleri bal için ya da ortalama verimden daha fazla ürettikleri ancak mevzuat gereği destekleme alamayacakları bal miktarı için haksız destekleme almak amacıyla Tarım İl Müdürlüğü’ne müracaatta bulundukları, ayrıca ... Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ....Gıda şirketine ait müstahsil makbuzları dikey basılmış iken, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın, satmış oldukları bal karşılığında, diğer sanık ......’dan aldıkları ve destekleme başvurusu sırasında kullandıkları ...Gıda şirketine ait 5 adet müstahsil makbuzunun yatay basılmış olması nedeni ile sahte olduğu, banka hesabına konulan tedbir nedeni ile sanıklara her hangi bir destekleme parası ödemesinin yapılmaması nedeni ile dolandırıcılık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanıkların bu surette teşebbüs halinde nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

1) Tüm sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik olarak müşteki kurum vekili tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

1) Tüm sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik olarak müşteki kurum vekili tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Kovuşturma aşamasında usulüne uygun olarak davetiye tebliğiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan müşteki Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü’nün hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, müşteki Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olarak o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz başvurusnun incelenmesinde,

a) Sanık ... oğlu ... açısından yapılan incelemede, Sanığın tüm aşamalarda ki “suçlamaları kabul etmediğine, kendisinin Seyhan’da arıcılık yaptığına, ancak isim benzerliğinden dolayı .. ...’a ilişkin Kızıltepe’de daha sonra kontrol üzerine yapılan tespitin kendisininmiş gibi kayıt edildiğine” ilişkin istikrarlı savunmaları ve bu savunmaları doğrular içerikte isim benzerliğinden dolayı sanık hakkında karışıklık olduğuna ilişkin Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın yazısı karşısında, sanık ... oğlu ... hakkında verilen beraat hükümlerinde,

b) Diğer sanıklar açısından yapılan incelemede, sanıkların gerçekte kovan sahibi olarak ve bal üretimi yaptıkları, Tarım Müdürlüğü elemanlarınca yerinde yapılan denetim sonunda destekleme parasının ödenmesine karar verildiği, sanıkların Tarım Müdürlüğü elemanlarının denetim imkanını ortadan kaldırdıklarına veya müstahsil makbuzlarının sahteliğine dair dosya içerisinde her hangi bir delilin olmadığı, kaldı ki aynı müdürlük elemanları tarafından daha sonra yapılan kontrollerde eksikliğin tespit edildiği, dolayısıyla sanıklar tarafından gerçekleştirilen hileli hareketlerin, müdürlük çalışanlarının denetim olanağını ortadan kaldırmamış olması nedeniyle eylemin basit yalan düzeyinde kaldığı, ayrıca iklim koşullarına bağlı olarak daha sonra yapılan tespitte kovan sayısının ilk tespitten az olmasının mümkün olması ve sanıkların tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediklerine yönelik savunmaları karşısında, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde her hangi bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet Savcısının suçların sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet Savcısının suçların sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ......, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik olarak o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz başvurusnun incelenmesinde,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın üretilen balları sanık ...'a sattıklarına ve bu sanığın da ... isimli firma adına düzenlenen müstahsil makbuzunu verdiğine, sanık .....’un bahse konu makbuzu imzalanmış ve yazılmış halde daha sonradan getirdiğini, yanlarında yazıp imzalamadığına ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanları ile sanık .....’un ise “sahte olduğu iddia olunan müstahsil makbuzları ile kendisinin bir ilgisinin olmadığına” ilişkin istikrarlı savunmaları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu sahte olduğu iddia olunan ...şirketine ait sanıklar ...,...., ..., ... ve ... adına kesilmiş müstahsil makbuzlarının sahte olup olmadığı ve sahte ise makbuzlarındaki imza ve yazıların bu sanıklar ve sanık ......'a ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre, sanıkların savunmalarının doğru olup olmadığı araştırılarak, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/986, Karar No: 2022/118, Tarih: 10.02.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2018/986 E.  ,  2022/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “iflâsın ertelenmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen iflâsın ertelenmesi talebinin reddi ile davacıların iflâsına ilişkin karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi: