muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17455, Karar No: 2022/1780, Tarih: 21.02.2022

alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Yasanın 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13886, Karar No: 2022/80, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13886 E.  ,  2022/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ile ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, murisin yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi, ... Sokak, No:7 İç Kapı No:4 .../ ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, vasiyetnameyi düzenleyenin ... ve ... olduğu, ...'ın son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:2K İç Kapı No:7 .../ ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

"Kesin yetki" kuralı içeren Türk Medeni Kanunu’nun 596. maddesinde açıkça, vasiyetnamenin, "mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hakimi" tarafından açılacağı belirtilmiştir. Kesin yetki kuralı, ilgili tarafından ileri sürülmese bile, davanın her aşamasında mahkemece gözetilmelidir. Somut olayda ilgili vasiyetnamenin müteveffalar ... ve ... tarafından hazırlandığı, müteveffa ...’ın nüfus kayıt örneğinden; yerleşim yerinin .../Manisa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4908, Karar No: 2023/5985, Tarih: 04.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4908 E.  ,  2023/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) uyarınca tedbir istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; Trabzon Çocuk Mahkemesiyle Kayseri 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarihli ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre;Trabzon Çocuk Mahkemesiyle Kayseri 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16333, Karar No: 2010/7336, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16333 E.  ,  2010/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... mahallesinde bulunan bağımsız bölümü konut olarak satın aldığını, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağı olmadığını belirterek, kanal katım ve şebeke hisse bedeli olarak ödediği 85.38 TL.nin tahsili ile davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni’ne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi

2009/16333-2010/7336

(ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, 31.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19657, Karar No: 2013/7078, Tarih: 02.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19657 E.  ,  2013/7078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ile ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ve hafta tatili alacağının ödetilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacağından mahkemece takdir edilen indirim oranının yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalıştığı süre içerisinde sadece otobüs şoförü olarak çalışmadığı, zaman zaman başka işlerde de çalıştığı anlaşıldığından bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından mahkemece yapılan indirim dosya içeriğine göre yetersiz kaldığından tanık beyanları ve yapılan işin niteliği dikkate alınarak hesaplanan tutarlar üzerinden % 50'den az olmamak suretiyle indirim yapılarak fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10274, Karar No: 2012/24265, Tarih: 16.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10274 E.  ,  2012/24265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili ile Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, arkadaşı olan ve Almanya ülkesinde ikamet eden ...'nun annesine ait olduğu iddia edilen sikkeleri Buldan ilçesine giderek ...'den teslim aldığı, aynı gün İzmir Adnan ... Hava Alanında, dış hatlara ait x-ray cihazı kontrolünde, bilgisayar çantası içerisinde, plastik kutuda yer alan ve müze görevlileri tarafından düzenlenen rapor ile tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunduğu belirlenen 79 adet sikke ele geçirildiği, sanık ...'ın savunmasında, arkadaşı olan ve Almanya'da ikamet eden ...'nun kendisini telefonla arayarak annesinden hatıra olarak kalan bir kısım eşyaların Buldan ilçesinde bulunan ... tarafından kendisine verileceğini, bu eşyaları İstanbul ilinde ikamet eden ...'na teslim etmesini istediğini, Buldan ilçesine giderek eşyaları teslim aldığını, eşyaların niteliğini bilmediğini beyan ettiği, tanık ...'in de, ...'nun kendisini arayarak vefat eden annesinin evinde eski sikkeler olduğunu, bunları ...'a teslim etmesini, onun da eserleri müzeye teslim edeceğini söylediğini, bu nedenle eserleri ...'a verdiğini ifade ettiği anlaşılmakla;

1- Sanık ...'nun beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Sanık ...'nun, diğer sanık ... tarafından suça konu eserlerin Buldan ilçesinden alınması ve İzmir Adnan ... Hava Alanı dış hatlar terminaline götürülmesi şeklinde gelişen icra hareketlerine iştirak ettiğine dair, atılı suçu inkara yönelik savunmasının aksine, mahkumiyetine yetecek delil bulunmadığı, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği kabul edilmekle;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın suçunun sabit olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 67. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, ancak olayın gelişimi, sanık ...'ın eserler ile birlikte İstanbul'a gideceğini beyan etmesine rağmen yurt içi yolcu

2- Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 67. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, ancak olayın gelişimi, sanık ...'ın eserler ile birlikte İstanbul'a gideceğini beyan etmesine rağmen yurt içi yolcu

statüsüne sahip olanların kullanamayacağı dış hatlara ait x-ray noktasında yakalanması ve eserlerin ele geçiriliş biçimi nazara alındığında sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 68. maddesine temas eden “kültür ve tabiat varlıklarını yurt dışına çıkarma” suçuna teşebbüs suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, sanık hakkında anılan eylem ile ilgili olarak Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulup kamu davası açılması halinde incelenen dosya ile birleştirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıklarının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Suça konu sikkelerin “Korunması Gerekli Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıklarının Tasnifi, Tescili ve Müzelere Alınması Hakkındaki Yönetmelik” hükümleri uyarınca işlem yapılmak üzere Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca zoralımına da karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5727, Karar No: 2023/4909, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5727 E.  ,  2023/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2013/48 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, altıncı fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, altıncı fıkraları, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2013/48 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/1808 Esas, 2021/9579 Karar sayılı kararı ile ''Suç tarihi dönemde on bir yaşında olan mağdurenin aşamalarda babası ile üvey annesi olan sanıkların değişik tarihlerde kendisine yönelik gerçekleştirdikleri cinsel istismar eylemlerine ilişkin tutarsız ve çelişkili ifadelerde bulunması, olaylara dair verdiği ayrıntılar ile durumu anlattığını bildirdiği tanık ...'ın ifadeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve mahkemece söz konusu beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmemesi karşısında, maddi hakikatin ortaya çıkarılması için mağdurenin teminiyle mevcut ifadeler okunduktan sonra her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.