muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15967, Karar No: 2022/13162, Tarih: 26.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15967 E.  ,  2022/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili; 29.03.2020 tarihinde davalı ... nezdinde dar kasko poliçesi ile sigortalı olan aracın bariyerlere çarpmasına bağlı gerçekleşen trafik kazasında davacıya ait aracın hasara uğradığını ancak hasar bedelinin davalı ... tarafından ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini ıslah ile toplam 140.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın reddine karar verilmiş; ... kararına karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; ... kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kasko sigortasında aslolan, gerçek zararın giderilmesidir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında dar kasko poliçesi düzenlenmiş, poliçede aracın sadece tam hasara uğrama hali teminat altına alınmıştır. Poliçe içeriğine göre aracın tam hasarlı sayılması için KDV hariç onarım masraflarının sigortalı aracın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerinin % 60'ını aştığının eksper raporu ile tespiti gerekmektedir.

Dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporunda aracın hasar bedeli hesaplanmış, ancak hesaplamada değişecek parçaların anlaşmalı orjinal parça tedarikçisinden temini durumunda % 40 iskonto uygulanması gerektiği kabulü ile parça fiyatlarına % 40 iskonto uygulanmıştır. Bahsi geçen iskontonun uygulanması halinde onarım masrafları aracın kaza tarihindeki rayiç değerinin % 60'ını geçmediğinden araç tam hasarlı sayılmayarak başvurunun reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporunda aracın hasar bedeli hesaplanmış, ancak hesaplamada değişecek parçaların anlaşmalı orjinal parça tedarikçisinden temini durumunda % 40 iskonto uygulanması gerektiği kabulü ile parça fiyatlarına % 40 iskonto uygulanmıştır. Bahsi geçen iskontonun uygulanması halinde onarım masrafları aracın kaza tarihindeki rayiç değerinin % 60'ını geçmediğinden araç tam hasarlı sayılmayarak başvurunun reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan ve taraflar arasında düzenlenen dar kasko poliçesinde, aracın sadece tam hasara uğraması teminat altına alındığından parça tedariki ve onarım yapılacak servise ilişkin düzenlemeye yer verilmemiştir. İskontoya ilişkin poliçe içerisinde herhangi bir düzenleme bulunmadığı gibi, kanunda da böyle bir düzenleme bulunmamaktadır. Buna göre parça fiyatları üzerinde iskonto dikkate alınmadan hesaplama yapılarak, aracın tam hasara uğrayıp uğramadığı değerlendirilmeli ve sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6680, Karar No: 2014/1058, Tarih: 14.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6680 E.  ,  2014/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/110-2013/241

-KARAR-

Davalı kooperatif adına temyiz dilekçesinin kooperatif yönetim kurulu başkanı A.. K.. tarafından imzalandığı anlaşılmış ancak, dosyada imza sirküleri bulunmadığından temsil yetkisinin kapsamı konusunda tereddüte düşülmüştür. Temsil yetkisinde olduğu gibi, temyiz yetkisi de 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 60., anasözleşmenin 44/9 ve 46. maddelerine göre belirlenmelidir.

Mahkemece, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan davalı kooperatifin temyiz tarihi itibariyle ve en son temsil ve ilzama yetkili yönetici veya yöneticilerinin isimleri ile temsil yetkilerinin kapsamı sorularak, temyiz dilekçesini imzalayan A.. K.. münferit imza ile yetkili ise işlem yapılmaksızın dosyanın iade edilmesi; A.. K.. ile birlikte diğer yönetim kurulu üyelerinden birinin müştereken kooperatifi temsile yetkili olmaları halinde A.. K.. dışındaki yöneticilerden birinin; şayet A.. K.. dışında başka yöneticilerin temsile yetkili olduğunun bildirilmesi halinde, yetkili diğer kişi ya da kişilere temyiz dilekçesi ile işbu geri çevirme kararı tebliğ edilerek temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda yazılı bir dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10837, Karar No: 2016/13060, Tarih: 19.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10837 E.  ,  2016/13060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.09.2013 gününden önce, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 2229 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 13.09.2013 kamulaştırma (değerlendirme), 159 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi (03.02.2011) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 2229 ada 1 sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 159 ada 4 parsel parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... parsel sayılı taşınmazın 03.02.2011 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tapu kaydı ve akit tablosunun ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3174, Karar No: 2015/1885, Tarih: 18.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3174 E.  ,  2015/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 17/11/1999 - 30/06/2004 tarihleri arasında kapıcı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini, okur yazar olmamasına rağmen fesih esnasında davalı tarafından iş akdinin sonlandırıldığı, bazı evraklar imzalatılıp 1500,00 TL ödeme yapıldığını bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen sigorta primi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş akdi feshedilirken tüm alacaklarının ödendiğini ve ibraname imzalatıldığını ve başka bir alacağının da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, davalının dosyaya ibraz ettiği ibranamenin geçerli olup olmadığı hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davalı davacının fesih esnasında tüm alacaklarını ödediğini ve bunun üzerine davacının ibraname imzaladığını bildirmiş; davacı ise okur-yazar olmadığını bu nedenle imzaladığı ibranamenin geçerli olmadığını iş akdi feshedildiğinde kendisine 1.500,00 TL. ödeme yapıldığını bildirmiş, mahkemece davacının dosyaya sunduğu vekaletnamenin okur-yazar olmayanlara yönelik düzenlenen türden bir vekaletname olduğunu, bu nedenle davacının okur-yazar olmadığı belirtilerek; tarihsiz ibranamenin geçersiz olduğu kabul edilmek suretiyle yapılan 1.500,00 TL. ödeme de kıdem tazminatından mahsup edilerek hüküm kurulmuştur. Dosya arasında bulunan tarihsiz ibranamenin maktu olduğu, bir kısım boşluklarının el yazısı ile doldurulduğu, altında davacının isim ve imzasının bulunduğu, içeriğinde ise davacının 582.185.800 TL. ihbar tazminatı ve 1.051.155.000 TL. kıdem tazminatı alacağının ve diğer alacaklarının ödendiğini ve başka bir alcağı bulunmadığını bildirir ifadeler bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı dosyaya, okur-yazar olmayanlara yönelik olarak hazırlanan bir vekaletname sunmuş ise de dosya incelendiğinde davalının sunmuş olduğu işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinde davacının imzası bulunduğu anlaşılmaktadır. Yapılacak iş davacının okur-yazar olup olmadığı araştırılmalı, davacıya ait işyeri şahsi dosyası ve davacının imzasının bulunma ihtimali olan diğer belgeler de toplanmak suretiyle çıkacak sonuca göre ibranamenin geçerli olup olmadığı ve buna bağlı olarak da davacının kararı temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmesizin eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 18.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24168, Karar No: 2015/39209, Tarih: 03.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24168 E.  ,  2015/39209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/261610

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2015

EK KARAR TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2014/105 (E) ve 2015/54 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3959, Karar No: 2020/1363, Tarih: 08.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3959 E.  ,  2020/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan 3. kişi olup, yüklenici olan davalı aleyhine açtığı davada dairede ve ortak alanlarda bulunan eksik imalâtların tespiti ile masrafları davalı şirkete ait olmak üzere davacı tarafından davalı şirketin ediminin ifasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eksik imalâtların olduğunu ileri sürdüğü dava konusu Mersin ili Yenişehir ilçesi, Bahçe Mahallesi 19KII. pafta, 2253 ada, 9 parsel üzerine inşa edilecek binadan 6 nolu bağımsız bölümü beyanları ve dosya kapsamına göre dava dışı arsa sahibi ...'dan satın almıştır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahibi arasında imzalanmıştır. Davacı ile davalı yüklenici şirket arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacı tarafından sözleşmeden doğan hakların arsa sahibince kendisine BK'nın 162 ve devamı maddeleri uyarınca temlik edildiği ileri sürülmemiş ve yazılı temlik sözleşmesi sunulmamıştır. BK'nın 163. maddesi gereğince alacağın temliki kapsamında sözleşmeden doğan şahsi hakkın temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça geçerli olmaz.

Aralarında akdî ilişki bulunmadığı ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan dava dışı arsa sahibince sözleşmeden doğan hak ve alacaklar yazılı olarak kendisine temlik edilmediğinden arsa sahibinden daire satın alan davacı, yükleniciden eksik imalâtların giderilmesini talep edemez.

Bu durumda mahkemece davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2908, Karar No: 2007/3278, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2908 E.  ,  2007/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/352, Karar No: 2022/386, Tarih: 26.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/352 E.  ,  2022/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 69-164

Sanık ...'nın TCK’nın 150. maddesi delaletiyle 106/2-c, 43/2, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.09.2013 tarihli ve 795-472 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 27.11.2017 tarih ve 14410-5463 sayı ile;

"...Sanık hakkında açılan kamu davasında, alacağını tahsil amacıyla yakınanı tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında; davaya bakma, delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 04.01.2018 tarih ve 31-2 sayı ile verilen görevsizlik kararı doğrultusunda yargılamaya devam eden ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 28.03.2019 tarih ve 69-164 sayı ile; sanığın, aynı suçtan TCK’nın 150. maddesi delaletiyle 106/2-c, 43/2, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 21.06.2021 tarih ve 2603-11905 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.07.2021 tarih ve 76332 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.07.2021 tarih ve 76332 sayı ile;

"...Ceza muhakemesi sistemimizde hükümlerin temyiz edilebilmelerinin kural, temyiz edilememelerinin ise istisna oluşu, hukuk normlarının yorumlanmasında, Anayasanın 36. maddesinde düzenlenen 'Hak arama hürriyeti' ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde hüküm altına alınan mahkemelere erişim hakkının gözetilmesi gerekliliği, Sözleşmeye ilişkin Ek 7 numaralı Protokolünün 'Cezai Konularda Temyiz Hakkı' başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında; ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğuna ilişkin düzenlemeler birlikte dikkate alındığında, kamu davasının asli bir süjesi olan sanığın, adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı olduğunda herhangi bir tereddüt bulunmamakla birlikte, 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK'nın yürürlükten kaldırılmasına rağmen 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası ile, bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağına ilişkin istisnai bir düzenlemeye yer verilmesi nedeniyle, somut olayda, 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesine göre bir hafta olduğu, ayrıca, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlama tarihinden sonra 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı hâllerde, temyizde sebep gösterme zorunluluğunu da dikkate alan kanun koyucu, 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde değişiklik yaparak 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında verilen kararlar bakımından temyiz süresini yedi günden on beş güne çıkarmış ise de, 1412 sayılı CMUK'nın temyiz süresine ilişkin hükümlerine de atıf yapma imkanı bulunduğu hâlde bilinçli bir şekilde bu yönde bir düzenlemeye yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu son karar tarihi 28.03.2019 olmakla birlikte bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce dosyanın Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle sanık müdafiinin, usulüne uygun şekilde tefhim edilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun şekilde yapılan karara yönelik onbirinci günde gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinden sonra olduğu ve bu nedenle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.09.2021 tarih ve 20597-13794 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA