muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5069, Karar No: 2024/6789, Tarih: 25.09.2024

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu çekişmeli yazılımın, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, davalının siparişi üzerine davacı ... tarafından istihdam edilen çalışanlar tarafından meydana getirildiği, somut olayda çekişmeli bilgisayar programının eser sahipliği ve bu kapsamda, mali ve manevi hak sahipliğinin FSEK 8. maddenin "Bir eserin sahibi, onu meydana getirendir" hükmü uyarınca, kural olarak davacı tarafından istihdam edilen gerçek kişilere ait olduğu, davacının ise FSEK m. 18/2. hükmü uyarınca sadece eserden ... mali hakların kullanım yetkisini edineceği, istisna sözleşmesi kapsamında, çekişmeli eserin davalı Oda tarafından, davacıya sipariş verilmiş olmakla, mali hakları kullanma yetkisinin sipariş verene ait olması için yanlar arasındaki eser sipariş (ve güncelleme) Sözleşmesinde açık bir hüküm olması gerektiği, bu nedenle, sipariş veren Oda'nın çekişmeli bu eserden (yazılımdan) ... mali hakları kullanma yetkisini FSEK'in 52. maddesine uygun olarak yazılı biçimde, Sözleşme ile devir almış olması; bir başka ifadeyle daha yazılımın sipariş verilmesi anında, eserle ilgili mali hakların tamamının veya bir kısmının (kullanılması yetkisinin) sipariş verene devrinin taahhüt olunması (FSEK m. 50); eserin vücuda getirilmesinden sonra da, yine FSEK'in 52. maddesine uygun biçimde tasarruf muamelesi ile taahhüt alana (davalı Oda'ya) devir olunması gerektiği, sözleşme ve protokolün, esas itibariyle çekişmeli yazılım ve üzerindeki mali haklardan değil, kaynak kodlarının mülkiyeti ve her türlü tasarruf yetkisinden söz ettiği, ilkeyi belirleyen cümleden sonra gelen "Bu protokol ile yüklenici kodlar üzerindeki mülkiyet hakkını, sözleşme ve protokol şartları ile sınırlı olmak üzere işveren ile paylaşmayı kabul ve taahhüt eder. Burada belirlenen paylaşım alanları dışında da kaynak kodları üzerindeki yüklenicinin hak ve yetkileri devam etmektedir." ifadeleri ile Protokolün 4. maddesindeki "Kodlar işveren tarafından görevlendirilecek kişilerce ve yüklenicinin denetiminde incelendikten sonra kapalı ve mühürlü bir zarf içerisine konularak yazılı belge karşılığında teslim edilecektir." hükmü birlikte değerlendirildiğinde, mülkiyetin konusunun kodları içeren dijital taşıyıcı olduğu sonucuna ulaşıldığı, sözleşme ve protokol hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasında, davalı Oda tarafından davacıya sipariş verilen bir yazılım oluşturulması (istisna) sözleşmesi olduğu, sözleşme niteliği itibariyle, FSEK m. 50 anlamında, ileride meydana getirilecek bir bilgisayar programının (eserin) mali haklarının kullanım yetkisinin, belirli bir bedel karşılığı süresiz olarak davalı Oda'ya bırakılması (ruhsat/lisans verilmesi) taahhüdünden ibaret bulunduğu, davalı Oda'ya yazılım üzerindeki mali hakların tamamı veya bir kısmının devri değil, sözleşme kapsamında kalmak koşuluyla kullanım yetkisinin (ruhsatının) bırakılması niteliğinde bulunduğu, davalının 01.08

. 50 anlamında, ileride meydana getirilecek bir bilgisayar programının (eserin) mali haklarının kullanım yetkisinin, belirli bir bedel karşılığı süresiz olarak davalı Oda'ya bırakılması (ruhsat/lisans verilmesi) taahhüdünden ibaret bulunduğu, davalı Oda'ya yazılım üzerindeki mali hakların tamamı veya bir kısmının devri değil, sözleşme kapsamında kalmak koşuluyla kullanım yetkisinin (ruhsatının) bırakılması niteliğinde bulunduğu, davalının 01.08.2011 tarihi itibariyle, en son ve güncel kaynak kodları kullanma yetkisini haiz olduğu, davacının kaynak kodların ilk üç yılın sonunda (01.08.2011) veya ilave üç yıl için yenilenmesi halinde 01.08.2014 tarihi itibariyle çekişmeli kaynak kodların en son güncellenmiş halini davalı Oda'ya vermeyi taahhüt etmesinin, sözleşmeye süresiz sınırsız bir ruhsat niteliği kazandırıp kazandırmayacağının tartışılması gerektiği, dosya kapsamında ne davacının Şubat 2013 tarihine (davacının sözleşmeyi feshetmesi anına) kadar yaptığı ödemeler ve niteliği, ne de davalı yanın kullanımlarının, yazılımın hangi tarihli versiyonunu kapsadığı, yazılımın anılan fesih tarihinden sonra davalı tarafından bir başka firmaya yeniden yaptırılıp yaptırılmadığı konularında yeterli bir bilgi, belge ve delil bulunmadığı, sözleşme uyarıca davacı ..., davalı Oda için OBYS yazılımı geliştirecek ve toplamda 36 aylık bakım-güncelleme desteği sağlayacağı, davaya konu OBYS programının davalı Oda'ya kullanım hakkının verildiği yani lisanslandığı, davalı Oda'nın davaya konu OBYS programını kullanma hakkının olduğu, bununla birlikte bakım güncellemesi yapılmayan dönem olduğu belirtilen Şubat 2013 sonrası ve 2014’e kadar, 2015, 2016, 2017 yılları için davacı tarafın bakım onarım adı altında bir alacağının olmadığı, “Sözleşmenin Sona Ermesi” başlıklı, 12

. maddesinde, normal koşullarda sözleşmenin, düzenlenme tarihinden itibaren üç yıl geçtiğinde kendiliğinden sona ereceği hususunda anlaştıkları, bu halde, yüklenici / davacının teknik destek yükümlülüğü ve Oda'nın ödeme yapma yükümlülüğünün ortadan kalkacağı, tarafların, sözleşmenin üç yıl daha uzatılması ve koşullarını belirlemek üzere yazılı bir sözleşme imzalamadıkları, sözleşmenin kendiliğinden ve üç yıl için uzatılmış sayılmasının kabul edilmesinin hukuken mümkün olmadığı, Şubat 2013 tarihine kadar, bakım onarım yönünden taraflar fıilen sözleşmenin edimlerini yerine getirmeye devam etmişler ise (ki bu konuda bir mutabakat olduğu belirtilmelidir), bu tarihe kadar yerine getirilen edimlerin karşılığının ödenmesi istenebileceği, nitekim davacının da bakım onarım bedelinin fiilen verilen hizmetin sona erdiği Şubat 2013 tarihini de kapsayacak şekilde ödendiğini ifade ettiği, ancak, fiili edimlerin sona erdirilmesinden sonra, taraflar arasında üç yıllık yeni bir sözleşmenin bulunduğu (veya sözleşme süresinin uzatıldığı) şeklindeki bir kabule dayalı olarak, davacının “kullandırma bedeli” adı altında bir lisans bedeli istemesine imkan bulunmadığı gibi, davalının da, Şubat 2013 tarihinden sonraki tarihler için bir güncelleme / bakım onarım hizmeti verilmesini ve güncel kodların kendisine teslimini talep hakkı bulunmadığı, zira açıklandığı üzere, taraflar arasında imzalanan sözleşmede OBYS programının kaynak kodu teslimi ve kullanımının belirli şartlara bağlandığı, sözleşmede kaynak kodlarının kapalı zarfta güncel sürümünün davalı Oda’ya teslim edileceği, ancak kullanımının belirli şartlara bağlandığının görüldüğü, bu nedenle şubat 2013 tarihinden soraki döneme ait, davacı tarafından yapılmış bir kaynak kodu güncellemesi olmadığı, dolayısıyla davacı ...’in bu tarihten sonraki güncel kaynak kodlarının davalı Oda'ya devretme, kullanılmasına müsaade etme zorunluluğu olmadığı gibi; davacının da, davalıdan kullanım bedeli veya lisans ücreti adı altında bir ödeme talep etmesine imkan bulunmadığı, davacı ..., eser üzerindeki manevi hakların sahibi olmadığından manevi hak ihlaline dayalı bir tazminat istemesi hukuken imkan dahilinde olmadığı, davacıya kaynak kodlarını mahkemeye sunması için süre verilmesine rağmen sunulmadığı, bu hususta inceleme yapılamadığında telif tazminatı ile ilgili iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu çekişmeli yazılımın, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, davalının siparişi üzerine davacı taraflndan istihdam edilen çalışanlar tarafından meydana getirildiği, somut olayda çekişmeli bilgisayar programının eser sahipliği ve bu kapsamda, mali ve manevi hak sahipliğinin kural olarak davacı Şirket tarafından istihdam edilen gerçek kişilere ait olduğu, davacının ise FSEK m. 18/2 hükmü uyarınca sadece eserden ... mali hakların kullanım yetkisini edineceği, davacı, eser üzerindeki manevi hakların sahibi olmadığından manevi hak ihlaline dayalı bir tazminat istemesi hukuken imkan dahilinde olmadığı, sözleşme ve Protokol hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasında, davalı tarafından davacıya sipariş verilen bir yazılım oluşturulması (istisna) sözleşmesi olduğu, sözleşmenin niteliği itibariyle, FSEK m. 50 anlamında, ileride meydana getirilecek bir bilgisayar programının (eserin) mali haklarının kullanım yetkisinin, belirli bir bedel karşılığı süresiz olarak davalıya bırakılması (ruhsat / lisans verilmesi) taahhüdünden ibaret olduğu, diğer yandan davacıya mali haklarının sözleşme sonrasında ihlal edilip edilmediği konusunda kaynak kodlarını mahkemeye sunması için davacıya süre verilmiş ise de davacı tarafça kaynak kodlarının mahkemeye sunulmayacağının bildirilmiş olması nedeniyle bu iddianın ispat edilemediği, sözleşme kapsamında bir alacağının da bulunmadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ iNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Huhuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasında akdedilen ve davalı Oda için ilişkisel nesne tabanlı ve tek sicil mantıklı güncellenebilir, geliştirilebilir ve yenilenebilir bir veri tabanı tasarlanması ve bu veri tabanı üzerinden yürütülecek uygulamalara ilişkin kaynak kodlarının oluşturulması ... hizmetini içeren Oda Bilgi Yönetim Sistemi Sözleşmesi kapsamında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’ nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı FSEK'nın 8,18,50 ve 52'nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10095, Karar No: 2018/8641, Tarih: 30.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10095 E.  ,  2018/8641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanaklarından olan, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi “Limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.” , 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 22.07.1998 gün ve 4369 sayılı Kanun’un 21. maddesiyle değişik 35. maddesi; “Limited şirket ortakları şirketten tahsil imkânı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.” hükmünü taşımakta iken; 04.06.2008 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak bazı maddeleri dışında aynı gün yürürlüğe giren 5766 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 3. maddesiyle, 35. maddede yer alan, “şirketten tahsil imkanı bulunmayan” ibaresi "şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan" şeklinde değiştirilmiş ve aynı maddeye; “Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.”

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan 2012/12-2013/5 döneme ilişkin amme alacağından (prim borçlarından); davacı, şirket ortaklığındaki hissesi oranında sorumlu olduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9334, Karar No: 2010/10222, Tarih: 11.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/9334 E.  ,  2010/10222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.12.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 156 parsel numaralı taşınmazının genel yola bağlantısının bulunduğunu, ancak dar olduğu için kullanıma elverişli olmadığını belirterek 153 ve 159 parsellerden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 156 parsel sayılı taşınmaz yararına, ...ve ... parsel sayılı taşınmazlardan, fen bilirkişisi rapor ve krokisinde... harfi gösterilen...m²’lik yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarından davacının taşınmazının cephesi bulunan yolun en dar yerinin kaç metre genişlikte olduğu anlaşılamamaktadır. Ayrıca, tesis edilen hükümde 156 parsel sayılı taşınmaz yararına ne kadar genişlikte geçit tesis edildiği belirtilmemektedir.

Davacının nispi geçit ihtiyacından bahsedebilmek için mevcut yolun genişliğinin 2,5-3 metreden dar olması gerekmektedir.

Mahkemece yapılması gereken iş fen bilirkişisinden ek rapor alınarak; 156 parsel nolu taşınmazın cephesi bulunan yolun en dar yerinin genişliğinin ne kadar olduğu tespit ettirilmeli, yolun genişliği 2,5-3 metreden az ise 156 parsel sayılı taşınmazın geçit ihtiyacında olduğu düşünülerek, genişliği 2,5-3 m olacak şekilde geçit tesisine karar vermek olmalıdır. Eğer mevcut yolun en dar yerinin genişliği 2,5-3 m ve üzerinde ise 156 parsel sayılı taşınmazın geçit ihtiyacı içerisinde olduğundan söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar vermek olmalıdır.

Belirtilen hususlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18644, Karar No: 2021/3238, Tarih: 02.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18644 E.  ,  2021/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yurtdışında ikamet eden müştekinin açık adresini bildirmesine rağmen adli yardım sözleşmesine göre yurtdışı istinabe işlemleri yapılmaksızın yargılamaya devamla karar verilmiş olma karşısında, müşteki gerekçeli karar tebliği üzerine vermiş olduğu temyiz dilekçesi ile davaya katılma iradesini ortaya koymuş olmakla CMK 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20675, Karar No: 2014/8277, Tarih: 26.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20675 E.  ,  2014/8277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/166666

MAHKEMESİ : Honaz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

NUMARASI : 2010/183 (E) ve 2011/182 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki Olay Yeri Tespit Tutanağına göre; “Çalınan malzemelerin bulunduğu yerlerin tespiti için fabrika içine girildiğinde katılanın ifadesinde belirttiği 450 metre kare işlenmiş mermer taşlarının fabrika içinin kapısının hemen yanında olduğu, 2 adet matkabın malzeme odasının içerisinde bulunduğu, 6 adet mermer makinesi motorlarının fabrika iç kapısının hemen girişinde bulunduğu, 1 adet elektrik ölçüm cihazının fabrikanın içinde giriş kapısına göre sağ iç kısımda olduğu, kanal ızgaralarının ise fabrikanın içerisinde bulunan su kanal tahliyesi kapakları olduğu ve duvar kenarlarında bulunduğunun” belirtilmesi karşısında, sanığa atılı eylemin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinin 2.cümlesinde "bina ve eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında" işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7271, Karar No: 2016/9457, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7271 E.  ,  2016/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davası hakkında ... 2. Tüketici ve ... 9. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı daire satışı nedeniyle bedelin iadesi, ... ilçesinde bulunan dairenin tapu kaydının iptali ve davalılar adına tescili istemine ilişkindir.

... 2. Tüketici Mahkemesi, davanın, gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... ilçesinin ... Tüketici Mahkemesinin yetki alanı dışında olduğu, ... Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 9. Tüketici Mahkemesi ise davanın, gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... Tüketici Mahkemlerinin yargı alanı ... Ağır Ceza Mahkemesi ile aynı olup ..., ... ve ... ilçeleri ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının talebi, taşınmazın tapu kaydında mülkiyet değişikliğini gerektirmesi nedeniyle, taşınmazın aynına ilişkin bulunmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesi uyarınca "taşınmazın ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek" davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemeleri "kesin" yetkilidir. çekişmeli taşınmaz ... ilçesi bulunmakta olup ... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... ilçesi ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunduğuna göre ... 2. Tüketici Mahkemesi kesin yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2116, Karar No: 2015/15735, Tarih: 14.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2116 E.  ,  2015/15735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.09.2015 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı, davalı eşinin bir başka kadınla zina yaptığını ileri sürerek, bu sebeple boşanmalarına karar verilmesini istemiş, mahkemece “davalının zinasının kanıtlanamadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanan bir boşanma isteğinin de mevcut olmadığı” gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davalının, çalıştığı işyerinde bir başka kadınla mesai saatlerinde işyerinde, bu saatler dışında da, olağanın üstünde çok sayıda telefonla görüşmelerinin ve iletişiminin bulunduğu, aynı kadınla sokakta el ele birlikte görüldüğü yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalının gerçekleşen bu tutum ve davranışı, Türk Medeni Kanununun 185/3. maddesinde yer alan eşlerin sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşturur.

Zina, özel ve mutlak boşanma sebebidir. Kanun koyucu, zinayı özel boşanma sebebi kabul etmekle, bu olayın tek başına evlilik birliğini temelinden sarstığını kabul etmiş, bu halde ayrıca birliğin temelinden sarsılıp sarsılmadığının araştırılmasına gerek görmemiştir. Dolayısıyla, “zinaya” dayanan bir boşanma talebi, “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma isteğini de içerir. Toplanan delillerle gerçekleşen olaylar, zina sebebiyle boşanma kararı verilmesine yeterli değil ise, aynı olaylar yüzünden, evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış ise, bu sebeple boşanma kararı verilebilir. Buna engel yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Davalının gerçekleşen eylemleriyle, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK. m.166/1) karar verilecek yerde davanın reddi doğru bulunmamıştır. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama yönünde oluşan görüşüne iştirak edemiyorum. 14.9.2015