muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4854, Karar No: 2010/7993, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4854 E.  ,  2010/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3625, Karar No: 2012/5159, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3625 E.  ,  2012/5159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 316 ada 3 sayılı 79,12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 316 ada 3 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın iki katlı kargir ev niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve  kadastro tespitine  itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine  göre yapılıp  kesinleşmeyen  orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/745, Karar No: 2015/7279, Tarih: 30.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/745 E.  ,  2015/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 21.02.2012 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 27.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin .... Noterliği'nin 08.02.1989 tarihli ..... yevmiye no'lu satış vaadi sözleşmesi ile davalının dava konusu taşınmazlarda kendisine murislerinden düşen veya düşecek paylarının tamamını satın alarak kesintisiz fiilen malik sıfatı ile kullandığını, tapuda devir yapılmadığını belirterek tapu kaydının iptaliyle davacılar adına payları oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, kanal vasfında olan taşınmazlar yönünden davanın reddine, diğer dava konusu parseller yönünden davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı payların iptaliyle davacılar adına veraset ilamındaki payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükme esas alınan ..... Noterliği'nin 08.02.1989 tarihli 2238 yevmiye no'lu satış vaadi sözleşmesinin vaat borçlusu davalının vekili ile vaat alacaklısı davacıların murisi ... arasında düzenlendiği, "murisimiz ....'ün vukuu vefatı ile mirasının diğer mirasçılar meyanında müvekkilim ... (.....'e) de intikali lazım gelen ........ 1, 49, 62, 63, 64, 65, 66 ve 67, ........ Köyü 16, 25, 73, 157, 158 ve 182 parsellerdeki murisi ....'e ait hisseden müvekkilime de intikal eden hisseyi irsiyeyi şayıalarının tamamını ki ceman (14) parça gayrimenkulden müvekkilim ... (.....)'e intikali lazım gelen hisseyi şayıalarının tamamını 110.000,00 TL bedelle ...'e satışını vaat ve taahhüt eylediği" hususlarını içerdiği anlaşılmaktadır

Dosya kapsamına göre, vaat borçlusu davalının murisi .... 02.09.1980 tarihinde, annesi ...... ise 28.04.2000 tarihinde vefat etmiştir. Dava konusu satış vaadi sözleşmesi ile davalı ... sadece babası ......'ten intikal edecek miras paylarının satışını vaat etmiştir. Mahkemece, davalının babasından intikal eden pay dışında diğer murisi annesi .....'den intikal eden payı da kapsar şekilde tüm payların iptaliyle davacı adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından davalı ... (......)'ün babası ......'ten ve annesi .....'den intikal eden payları denetlenememektedir. Bu nedenle mahkemece dava konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtları üzerinde inceleme yapılarak gerekirse bu hususta bilirkişilerden rapor alınarak davalı ...'ın dava konusu taşınmazlarda sadece babası .....'ten intikal edecek miras payları belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6285, Karar No: 2014/13193, Tarih: 14.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6285 E.  ,  2014/13193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/620

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının su abonesi olmak için davalı idareye başvurduğunda kendisinden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında toplam 10.717 TL tahsilat yapıldığını,bu tahsilatın haksız olduğunu beyan ederek, ödenen bedelin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88.maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A) Kanalizasyon tesisi yapılması,

B) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda, her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir. Öyle ise mahkemece, bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5663, Karar No: 2014/14916, Tarih: 26.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5663 E.  ,  2014/14916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/75650

MAHKEMESİ : Bafra Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.12.2011

NUMARASI : 2011/11 Esas, 2011/189 Karar

SANIK : S.. D..

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), kasten yaralama ve tehdit (3 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan Çiğdem'in sanık sıfatıyla yargılandığı ve temyize konu olmayan iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına ilişkin olarak atanan Av. M.. B..ı'nın katılanın mağduru olduğu suçlar yönünden kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, adı geçen vekilin katılan Çiğdem'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin kötü muamele suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ve katılanlar Çiğdem ve Derya vekili ile katılan SHÇEK vekilinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Mağdure Çiğdem'in 13.01.2009 tarihli beyanı haricindeki aşamalardaki sanığın eylemlerini ayrıntılı şekilde anlattığı istikrarlı ve samimi tüm ifadelerine, mağdure Derya'nın da aynı nitelikteki beyanlarına, mağdurelerin kuruma yerleştirilmelerinden sonra psikolog ve sosyal hizmet uzmanı tarafından hazırlanan 13.10.2010 ve 16.10.2010 tarihli görüşme raporlarına, kovuşturma aşamasında psikolojik danışman tarafından düzenlenen 07.02.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna, bu rapor içeriğinde belirtilen tanık Aslı ve sanığın oğlu Yiğitcan'ın beyanlarına, mağdurelerin beyanlarını destekler mahiyetteki anneleri Fatma ve tanık Aslı'nın anlatımlarına, ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın suç tarihi olan 2007 ve 2008 yıllarında, mağdure Çiğdem'e, cebir ve tehdit kullanarak dudağından öpme, göğüslerini sıkma, cinsel organını okşama, eliyle cinsel organını tutturma ve mastürbasyon yaptırma ve mağdure Derya'ya da cinsel amaçla vücudunu okşama, eliyle cinsel organına dokunma ve cinsel organını eline vererek okşatma gibi çocuğun basit cinsel istismarı suçu kapsamındaki eylemleri gerçekleştirdiğinin sabit olduğu, mağdureler için alınan Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 13.12.2010 tarihli raporlarında mağdurelerin olay nedeniyle ruh sağlıklarının bozulduğunun da belirtildiği dikkate alındığında, sanığın mağdure Çiğdem'e yönelik eylemlerinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan TCK.nın 103/1, 103/3, 103/4, 103/6. ve 43. maddeleri ve mağdure Derya'ya yönelik eylemlerinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan TCK.nın 103/1, 103/3, 103/6. ve 43. maddeleri kapsamında kaldığı anlaşıldığından, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilerek mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kötü muamele suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Kötü muamele suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 232. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü muamele suçu; kasten yaralama ve tehdit gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında aile bireylerine karşı işlenen eylemleri (çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi) kapsadığı, iddianamede sanığın kötü muamele suçunu oluşturacak eylemlerinden söz edilmediği anlaşıldığından dosya kapsamındaki tüm deliller değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve tehdit suçlarından hüküm kurulması gerekirken kasten yaralama ve tehdit suçlarında eylemlerin kötü muamele suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin, katılanlar Çiğdem ve Derya vekili, katılan SHÇEK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10312, Karar No: 2022/9512, Tarih: 26.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10312 E.  ,  2022/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 75. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,