muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7119, Karar No: 2016/2639, Tarih: 17.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7119 E.  ,  2016/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ...Köyü 872 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 23.12.2013 gününden önce; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 872 parsel sayılı taşınmazın 23.12.2013 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 24.04.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin

4-Dava konusu taşınmazın ve emsal alınarak incelenen 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4550, Karar No: 2014/7140, Tarih: 15.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4550 E.  ,  2014/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin sanıklara Sosyal Güvenlik Kurumu'nca son ödemenin yapıldığı 01/06/2011 tarihi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahla evli iken, sanık ...' nın 23/08/1976 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için muvazaalı olarak boşandıkları, boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettkleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleriiddia edilmiş ise de;

Somut olayda; sanıkların resmi nikahla evli iken, sanık ...' nın 23/08/1976 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için muvazaalı olarak boşandıkları, boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettkleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleriiddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9272, Karar No: 2014/7512, Tarih: 24.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/9272 E.  ,  2014/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/65-2013/440

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında yapılan 30.08.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca ruhsat tarihinden itibaren 20 ayda teslimi gereken müvekkillerine ait bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini, eksik ve kusurlu iş bulunduğunu ileri sürerek, asıl davada ıslahla 18.000,00 TL eksik iş, 11.250,00 TL kusurlu iş, bedeli ile 70.577,00 TL gecikme tazminatı ve iskan için gerekli olan 12.919,00 TL harç ve masraf , 52.913,94 TL yapı denetim ücreti toplam 165.659,00 TL'nin faiziyle tahsilini istemiş, birleşen davada da aynı miktarın tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların, bağımsız bölümlerini teslim alarak tasarrufta bulunmaları nedeniyle gecikme tazminatı isteyemeyeceklerini, yapı denetim ücretinin arsa sahiplerine ait olduğunu, bu ücretin ödenmemesi nedeniyle yapı kullanım izin belgesinin alınamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; yapı denetim ücretinin arsa sahiplerine ait olduğu, yapı kullanım izin belgesi alınmamasına rağmen arsa sahiplerince bağımsız bölümlerin teslim alınarak tasarruf edildiği, eşit paylarla taşınmaza sahip olan arsa sahiplerinin eksik iş sebebiyle 18.000,00 'er TL, kusurlu işler nedeniyle 11.250,00 'şer TL, yapı kullanım izni masrafları nedeniyle 12.919,00 'ar TL olmak üzere toplam 42.169,00'ar TL alacakları bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile 42.169,00 er TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki 03.08.205 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 6. maddesinde; inşaatın süresinde bitirilip teslim edilmediği takdirde , yüklenici tarafından arsa sahibine aylık 1.500,00 Euro ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede öngörülen bu ifade açıkça maktu belirlenmiş gecikme tazminatı olup cezai şart olarak kabulü mümkün değildir. Hal böyle olunca, işin sözleşme ile belirlenen teslimi gereken tarihten bağımsız bölümlerin kullanıma engel olmayacak şekilde teslim edildiği tarihe kadarki dönem içinde oluşan gecikme tazminatının arsa sahiplerine ödenmesi gerekirken sözleşmenin 6. maddesine yanlış anlam verilerek teslim sırasında ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş, teslimi gereken tarih ile yüklenicinin bağımsız bölümleri kullanımına engel olmayacak şekilde arsa sahiplerine teslim ettiği tarihe kadarki gecikme tazminatının belirlenerek hüküm altına alınmasından ibarettir.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesinde, inşaatın iskanı da alınarak teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Nitekim arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri götürü bedelli sözleşmeler olup, aksi kararlaştırılmadıkça işin yapı kullanım izin belgesi alınarak teslimine kadar doğacak masraflar yükleniciye aittir. 13.07.2001 günü yürürlüğe giren 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkındaki Kanun'dan sonra düzenlenen 03.08.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde anahtar teslimi taahhüdü bulunmakla yüklenicinin yapı denetim hizmet bedelinden de sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, mahkemece yapı denetim sözleşmesi ve mevzuatı çerçevesinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak yapı denetim şirketine ödenmesi gereken miktarın bulunarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı yorumla bu istemin reddine karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl ve birleşen davada davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/738, Karar No: 2020/11759, Tarih: 03.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/738 E.  ,  2020/11759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın, suç tarihinde yolda yürürken sanıkla karşılaştığı, sanığın, katılana hitaben "ben Develi ilçesindenim, bu akşam Almanya'ya gideceğim, burada bulunan arsamdaki otlar ve çöpleri temizlemek için adama ihtiyacım var, sen temizler misin" dediği, katılanında bunu kabul ettiği, bunun üzerine sanığın, katılana boş bir arsayı kendi arsası olarak gösterdiği, arsayı temizlemek için 250,00 TL'ye anlaştıkları, sanığın katılana bu arsanın yanındaki Apartmanını göstererek, "benim evim burası ben kahvaltı yapacağım, yengen bekliyor, bana bir tane ekmek al gel" dediği, katılanın fırına giderek ekmek alıp, geldiği, sanığa ekmeği verdiği, bu sırada açık kimliği tespit edilemeyen başka bir şahsın katılan ve sanığın yanına gelip, sanığa "... İlköğretim okulu yanında oğlun araba ile kaza yapmış" dediği, bu sözler üzerine sanığın telaşlı bir şekilde okul tarafına doğru koştuğu, açık kimliği tespit edilemeyen şahısla birlikte katılanın da sanığın peşinden gittikleri, okulun yanına geldiklerinde, sanığın telefonla konuşuyor gibi yaptığı, daha sonra ellerini dizine vurarak, katılana "araba haşat olmuş, yengen 2.000 TL'yi ve ceketimi aşağı indirecek sende varsa bana para ver" dediği, bunun üzerine katılanın 1.l00,00 TL parayı sanığa verdiği, sanığın katılana "ben arabanın yanına gideceğim, evime git yengenden parayı ve ceketimi al, gel" dediği, katılanın da sanığın daha önce gösterdiği apartmanın önüne gittiği, burada biraz bekledikten sonra, bina görevlisine sanığı sorduğunda, bina görevlisinin böyle bir şahsın olmadığını söylediği iddia olunan olayda; Sanık savunmaları, katılan beyanları, teşhis ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2012 tarih 2012/13 Esas 2015/516 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2012 tarih 2012/13 Esas 2015/516 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16071, Karar No: 2013/13180, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16071 E.  ,  2013/13180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2012 tarih ve 2010/81-2012/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2002/3907, 166293, 196878, 2002/8203, 188326, 165872, 2005/12316, 2001/9470 sayı ve "vesteloptimumpc", "vestel white", "vestel smart pc", "vestel maximum pc", "vestel internet-tv", "vestel", "vestel", "vestel" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "ezzsteel+şekil"  ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2008/37497 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun davacının tanınmış "Vestel" ibareli markalarına çok benzer olduğu gibi 11 ve 35.sınıflar yönünden malların aynı başvuru kapsamındaki diğer mallar için ise benzerlik bulunduğunu, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu iddia ederek, 2010-M-413 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; davalı başvuru ile davacı markaları arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını, zira okunuş, görünüm, anlam ve genel izlenim olarak işaretlerin benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili şirket tarafından tescili talep edilen "ezzsteel" ibaresinin davalı şirket sahibi Ahmet Abdel Aziz Ezz'in soy adındaki "Ezz" ve İngilizce'de "çelik" anlamına gelen "Steel" kelimelerinden türetildiğini, davacının iddialarının aksine, işitsel, görsel, kavramsal ve genel izlenim olarak davacının "Vestel" ibareli markalarına benzemediğini, davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının da dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre;davalı başvurusunun asıl unsurunun, dilimizde her hangi bir anlama gelmeyen "ezzsteel" sözcüğü olduğu; "steel" ibaresinin İngilizce'de çelik anlamına geldiği; dolayısıyla ülkemiz ortalama tüketicisi yönünden bir anlamı olmayan "ezz" ve "steel" kelimelerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş, fantazi bir sözcük olduğu, yine başvurudaki "turuncu çember formundaki şekil" ilavesinin ayırt ediciliği bulunmayan, tali unsur niteliğinde bulunduğu; üç hece ve sekiz harften oluşan asıl unsurun "ezz-si-tiil" şeklinde telaffuz edildiği, davacı markasının asıl unsurunun ise "VESTEL" ibaresinden oluştuğu dilimizde bir anlamı olmayan altı harf ve iki heceden oluşan bu sözcüğün de "ves-tel" şeklinde okunduğu, her iki kelimenin de dilimizde bir anlamı olmaması nedeniyle kavramsal benzerlikten de söz edilemeyeceği; bu nedenle ortalama tüketicinin çağrışım suretiyle dahi davacı markalarını hatırlaması, idari, ticari, ekonomik bir bağ olduğu yanılgısına kapılması ihtimali olmadığı gibi; davacının elektronik ve elektrikli ev eşyalarında tanınmışlığı bilinen markaları ile bağlantı kurarak onun tanınmışlığından yararlanması, ihtimalinin bulunmadığı; yine işaretler benzer olmadığından davacı markalarının itibar ve tanınmışlığına zarar vermesi veya ayırt ediciliğini zedelemesi koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1218, Karar No: 2018/8636, Tarih: 07.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1218 E.  ,  2018/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zamanaşımı süresi içerisinde suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.