muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15158, Karar No: 2020/2938, Tarih: 10.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15158 E.  ,  2020/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19546, Karar No: 2012/1133, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/19546 E.  ,  2012/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakında mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadı- ğından, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a) Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

b) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince ve bu maddenin 6 fıkrasına göre uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendiril- mesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde

görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19112, Karar No: 2014/12027, Tarih: 16.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19112 E.  ,  2014/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/309913

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2009/67 (E) ve 2010/197 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Temyiz talebinde bulunmayan sanık H.. A..'ın mağduru telefonla arayarak hacdan gelmesi sebebi ile kutladığı ve kendisini de Sultanahmet Camii imamı Emin hoca olarak tanıtarak yakınlık kurduğu ve hemşehrisi olan birine protez kol yaptırmak için yardım toplandığını, 800 TL açık olduğunu, yardım edip etmeyeceğini sorduğu, mağdurun kabul etmesi üzerine bir kolu sakat olan sanık Recep'in mağdurun yanına parayı almak için gittiği, kendisi için para toplandığı ve E.. H..'nın parayı almak için gönderdiğini söylediği, ancak mağdurun daha önceden Sultanahmet Camii Derneği ile görüşerek Emin isimli bir kişi olmadığını tespit ettiği ve polisi aradığından sanıkların parayı almadan yakalandıkları olayda, sanıkların kendilerini imam olarak tanıtmalarının yakınlık kurma amacına yönelik olduğu, Recep'in protez kolunun duygu sömürüsünde kullanıldığı ve protez kol yaptırmak için yardım topladıklarını beyan etmelerinin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde TCK’nın 158/1-a maddesi gereğince hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın CMUK'nın 325.maddesi gereğince temyiz talebinde bulunmayan sanık H.. A..’a sirayetine, 16/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9549, Karar No: 2018/2675, Tarih: 05.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9549 E.  ,  2018/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu... Köyü 203 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tutanak örneğinden davalı olduğu anlaşıldığından dava dosyasının ve kesinleşip tapuya tescil edilmişse güncel tapu kaydının getirtilerek,

2) Dava konusu taşınmaza ilişkin tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtildikten sonra, dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ve dosyada yer alan 1947 tarihli hava fotoğrafı ve 1956 tarihli memleket haritasının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/422, Karar No: 2014/7177, Tarih: 17.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/422 E.  ,  2014/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 55 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 26.03.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mah. 61 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.08.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mah. 61 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ... Mah. 61 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 19.08.2011 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Davaya konu edilen taşınmazın şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32297, Karar No: 2018/11747, Tarih: 14.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32297 E.  ,  2018/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan ... Temizlik Yemek Sağlık İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile ücret ve fazla çalışma alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı Süvari Temizlik Limited Şirketi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Süvari Temizlik Şirketi'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusundadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı fazla çalışma yaptığını iddia etmiş ve fazla çalışmalarını tanık deliline dayandırarak ispatlama yoluna gitmiştir. Mahkemece davacının bildirdiği bütün tanıklar dinlenmemiş, fazla çalışma alacağının sübut bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı fazla çalışma yaptığını iddia etmiş ve fazla çalışmalarını tanık deliline dayandırarak ispatlama yoluna gitmiştir. Mahkemece davacının bildirdiği bütün tanıklar dinlenmemiş, fazla çalışma alacağının sübut bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

HMK md.27 uyarınca yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanıkların dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. Davacı taraf açıkça tanıkların dinlenmesinden vazgeçmemiştir. O halde davacının delil listesindeki tanıklarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddelerinde gösterilen usul çerçevesinde dinlenmesi ve sonucu uyarınca tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9967, Karar No: 2014/13392, Tarih: 08.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9967 E.  ,  2014/13392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2014/106-2014/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında gemi inşa sözleşmesinin ve bu sözleşmeye ek protokollerin imzalandığını, ancak geminin süresinde müvekkile teslim edilmediğini, taraflar arasında ihtilaf doğunca hakem heyetine başvurulduğunu, hakem incelemesi esnasında talep sonuçlarını artırmalarına rağmen hakemlerin "görev belgesi uyarınca yetkilerinin dava dilekçesinde gösterilen taleplerle sınırlı olduğu" gerekçesiyle artırılmış talep hakkında değerlendirme yapmadığını, oysa tahkim yargılaması esnasında iddia ve savunmanın genişletilebildiğini, bu itibarla hakem kararının iptalinin gerektiğini ileri sürerek 27.02.2014 tarihli hakem kararının iptali ile 20.06.2013 tarihli taleplerinin de değerlendirilmesi gerektiği yönünde karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; taraflarca kararlaştırılan bir tahkim yerinin bulunmadığı, HMK'nın 425/1'inci maddesi gereğince tahkim yeri olarak "- ...- ..." adresinin belirlendiği, tarafların ticari faaliyet adreslerinin ... ve ... olduğu, HMK'nın 439/1'inci maddesinde "iptal davasının tahkim yerindeki mahkemede açılacağının" düzenlendiği, bu itibarla davanın ... ... Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkisine girdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/192, Karar No: 2020/6769, Tarih: 03.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/192 E.  ,  2020/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatları, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 03.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.