muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/701, Karar No: 2011/4541, Tarih: 22.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/701 E.  ,  2011/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve dahili davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.07.2008 gün ve 309/114 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde; babası ... ...’den kalan 116 ada 7 ve 16 sayılı parsellerin kadastro çalışmaları sırasında davalı kardeşi ... adına tespit ve tescil edildiklerini, taşınmazların ½ payının kendisine ait olduğunu, 45-50 yılı aşkın bir zamandan beri aralıksız, çekişmesiz olarak babası ...’ın zilyet ve tasarrufunda iken ölümü ile kendilerine intikal ettiğini açıklayarak anılan parsellerin tapu kayıtlarının ½ oranında iptali ile adına tapuya kayıt ve tescil edilmesini istemiştir.

Davalı ... 20.4.2007 tarihli yargılama oturumunda; davacı ile anne ve baba bir kardeş olduklarını, iddia edildiği gibi taşınmazların babadan değil, annelerinden geldiğini, anneleri ...’in ilk kocası olan ...’ten 4, ikinci kocası ...’dan ise 2 çocuğu bulunduğunu, annelerinin ölümünden sonra terekenin paylaşılmadığını, bu nedenle davacı kardeşinin ½ payı değil, 1/6 payı bulunduğunu açıklayarak delillerini bildirmesi için süre istemiş, 4.5.2007 tarihli cevap dilekçesinde ise; 116 ada 7 sayılı parselin 45-50 yıl önce yapılan paylaşımda annesi ...’in ilk eşinin ölmesi nedeniyle ¼ oranında annesine düştüğünü, 4 üvey, 2 öz çocuk olmak üzere 6 kardeş olduklarını, ablalarının paylarını başka yerden aldıklarını, dava konusu 7 sayılı parselin yerini de kendisine verdiklerini, 45-50 yıl önce yapılan paylaşımda babasına düşen tarlanın babası tarafından satıldığını, 116 ada 16 sayılı parsel olduğunu, satılan bu parselin yerini yaklaşık 40 yıl sonra sattığı şahıstan geri aldığını, kadastroda da kendisine yazıldığını, 116 ada 18 sayılı parselin ise, davacı ... adına tespit ve tescil edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece 4.12.2007 tarihli yargılama oturumu ara kararı ile tarafların miras bırakanları ... ve ......’in mirasçılarının davaya dahil edilmesi için davacı vekiline süre verildiği ve mirasçılarının 10.12.2007 tarihli dahili dava dilekçesi ile davaya katılmalarının sağlandığı, yöntemine uygun bir biçimde dahili dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, 116 ada 7 sayılı parselin tarafların anneleri ...’ten kaldığı gerekçesiyle 1/6 pay oranında mirasçıları, 116 ada 16 sayılı parselin ise ...’in ikinci kocası muris ...’dan kaldığı görüşüyle mirasçıları davacı ... ve davalı ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından davanın kabulünün yerinde olmadığı, davacı ... vekili tarafından ise, vekil edenine az pay verildiği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 116 ada 7 sayılı parselin tarafların anneleri ...’ten kaldığı gerekçesiyle 1/6 pay oranında mirasçıları, 116 ada 16 sayılı parselin ise ...’in ikinci kocası muris ...’dan kaldığı görüşüyle mirasçıları davacı ... ve davalı ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından davanın kabulünün yerinde olmadığı, davacı ... vekili tarafından ise, vekil edenine az pay verildiği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Dava, her şeyden önce mirasçılar arasında açılıp yürüyen bir dava olduğundan davacı ancak miras payı oranında iptal ve tescil isteğinde bulunabilir. HUMK.nun 74. maddesi uyarınca da mahkeme, istekle bağlı olmak koşuluyla hüküm kurabilir. Miras bırakan ...’in ilk kocası ...’ten olma çocukları tarafından yöntemine uygun bir biçimde harç yatırmak suretiyle açılmış bir dava ve istek bulunmadığına göre bunlar açısından da istek aşılarak hüküm kurulmuş bulunması az önce açıklanan HUMK.nun 74. maddesine aykırılık oluşturur. Kaldı ki, adı geçen mirasçıların davaya dahil edilmek suretiyle de taraf teşkilinin sağlanması mümkün değildir.

Davacı ... dava dilekçesinde; taşınmazların babası ...’dan kaldığını belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunmuş, daha sonra 4.12.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle beyanını düzelterek dava konusu taşınmazların annesi ve babasından kaldığını bildirmiştir. Davalı ... ise, dava konusu taşınmazların önce annesinden kaldığını ve paylaşımın yapılmadığını, daha sonra ise 116 ada 16 sayılı parselin babası ...’a ait olduğunu, onun tarafından üçüncü kişiye satıldığını ve yaklaşık 40 yıl sonra üçüncü kişiden bu parseli satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Görüldüğü gibi taşınmazların hangi muristen veya kimden kaldığı hususunda taraflar arasında bir görüş birliği bulunmamaktadır. Ne var ki, yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve kısmi tanık beyanları ile tarafların bu yöndeki kaçamaklı beyanları gözönünde tutulduğunda dava konusu yapılan her iki taşınmazın tarafların öz annesi ...’in ilk kocası ...’ten kaldığı anlaşılmaktadır. ...’in dosyadaki bilgilere göre yaklaşık 50 yıl önce öldüğü ifade edilmektedir. Muris ...’in, ...’ten olma dört mirasçısı ve ...’ten sonra evlendiği ...’dan ise iki mirasçısı bulunmaktadır. Dosyadaki bilgilere göre ...’in ölümünden sonra ...tarafların babası ... ile evlenmiştir. Dosyadaki bilgilere göre dava konusu 116 ada 16 ve dava dışı aynı ada 17 sayılı parselin ...tarafından ...’a verildiği anlaşılmaktadır. Veriliş biçimi ve ...’a intikali konusunda herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmamaktadır.

Tüm dosya kapsamı gözönünde tutulduğunda 116 ada 7 ve 16 sayılı parsellerin esasen ...’in ilk kocası ...’ten kaldığı, ölümü ile mirasçılarına geçtiği, ...’in terekesinin mirasçıları arasında paylaşıldığına ilişkin bir bilginin elde edilemediği, bu nedenle terekenin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmaktadır. Elbirliği mülkiyetine tabi bir taşınmazın bir veya birkaç mirasçı tarafından üçüncü kişiye yani ikinci kocası ...’a satılması hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. ...’ında herhangi bir şekilde kullanımına terk edilen ve elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olan, kendisine ait bulunmayan bir taşınmazı satması da olanaklı değildir. Hayatın olağan akışı ve aile birlikteliği göz önünde tutulduğunda ...’ten ...ve diğer mirasçılara gelen dava konusu taşınmazların ekip, biçmek yani kullanılmak amacıyla ...tarafından ikinci kocası ...’a verildiğinin kabulü gerekir. Kısaca dava konusu edilen taşınmazların ...’in terekesine dahil taşınmazlar olduğu ve terekenin paylaşıma tabi tutulmadığı konusunda duraksamamak gerekir. Miras bırakan ..., ikinci eşi ...’dan önce 1994 tarihinde öldüğüne göre, ... aynı zamanda ...’in mirasçısı olup eşinden kendisine gelen payı ...ve kendisinden olan çocuklara intikal etmektedir. (Muris ... 2006 tarihinde ölmüştür). Her ne kadar 116 ada 16 sayılı parsel ... tarafınan üçüncü kişiye satılmış ise de, ...'ın ölümünden sonra oğlu davalı ... üçüncü kişi ile uyuşmazlık çıkarttığı, satılan çok az yer olduğunu ileri sürmesi ve üçüncü kişininde bunu uygun görmesi üzerine satılan yer dışında kalan fazlalığın üçüncü kişi tarafından davalı ...'e iade edildiği ve kadastro çalışmalarında 116 ada 16 sayılı parsel ile davalı ..., satılan kısmın ise üçüncü kişi adına tespit ve tescil edildiği dosya kapsamı ile sabittir. Böylece satılmayan ve 116 ada 16 parsel ile davalı ... adına tespit ve tescil edilen yerin muris ...'in terekesine döndüğünün kabulü gerekir. Terekeye dahil bir taşınmaz üzerinde bir veya birkaç mirasçı tarafından sürdürülen zilyetlik tüm mirascılar adına sürdürülmüş sayılır. Çünkü mirasçılar arasında zamanaşımı işlemez.

Şu halde mahkemece yapılacak iş; ...’in ilk kocası ..., ...ve ikinci eşi ...’ı da kapsayan veraset belgesinin alınması için taraflara süre ve imkan tanınması, veraset belgesi alınıp dosyaya sunulduğunda veraset belgesindeki davacı ...’nin payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, dava açmayan diğer mirasçılar da göz önünde tutularak hatalı bir biçimde her iki parsel bakımından iptal ve tescile karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Yapılan bu açıklamalar karşısında davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.

Davalı ...’in temyiz itirazları ise, açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün belirtilen sebeplerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 1.828,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine ve 1.845,20 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26540, Karar No: 2016/13452, Tarih: 27.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26540 E.  ,  2016/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 02/07/2015

NUMARASI : 2013/40-2015/346

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Esenyurt Belediye Başkanlığı ile İ.. M.. yönünden husumetten reddine, İ.. B.. yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile Davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan Esenyurt Belediye Başkanlığı ve İ.. M.. yönünden davanın husumetten reddine, taşınmazın kanal olarak el atılan bölümleri ile kanal ile yol arasında kalan ve fiilen kullanılamayacak bölümleri yönünden İ.. B.. aleyhine açılan davanın kabulüne, imar planında rekrasyon alanında kalan taşınmaz bölümü yönünden ise yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı İ.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak davalı İ.. B..n'ca kanal olarak el atılan ve bu kanal ile yol arasında kalan ve fiilen kullanılamayan bölümlerinin bedelinin bu davalıdan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı İ.. B.. vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın 11.02.2010 tarihinde Esenyurt Kıraç 3.Etap 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen rekrasyon alanında kısmen yolda kaldığı anlaşılmıştır.

Buna göre taşınmaza kısmen el atılmakla imar uygulamasına fiilen başlanmış olduğundan proje bütünlüğü dikkate alınarak imar planında rekrasyon alanında kalan kısım bedeline de hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde bu kısma ilişkin isteminin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Dava vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davalı İ.. B..ndan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12984, Karar No: 2011/5268, Tarih: 02.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12984 E.  ,  2011/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2009 tarih ve 2008/518-2009/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın şirketin kurucu ortağı, diğer davalıların ise ortak ...'ın mirasçıları olduğunu, şirket ortaklarının ana sözleşmeyle sermaye taahhüdünde bulunduklarını, davalıların ihtara rağmen borçlarını ödemediklerini ileri sürerek, davalıların şirket ortaklığından çıkarılmalarını, hisselerinin şirkete devrini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin sermaye borcunu kendilerine ait araçları şirket yararına çalıştırmak suretiyle yerine getirdiklerini, borcun yerine getirilmesi konusunda haklarında takip yapılmadığını, davacı şirketin amacının sermaye borcunun ifası değil, müvekkillerini ortaklıktan çıkarmak olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şirket ortaklarının ana sözleşmeyle sermaye taahhüdünde bulundukları, davalıların borcu ihtara rağmen yerine getirmedikleri, ihraç kararının ekseriyetle alınması gerektiği, ancak 4 ortaklı olması nedeniyle bunun yerine getirilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalıların ortaklıktan çıkarılmalarına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9256, Karar No: 2013/15491, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9256 E.  ,  2013/15491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.06.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ........ ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurt dışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tespitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tespitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kıdem tazminatının ödendiği bir kısım çalışma döneminin tasfiye edildiği gerekçesiyle tazminata esas sürenin tespitinde nazara alınmaması ve zamanaşımı defi ileri sürülmekle önceki çalışma sonrasında, ara verilen dönemin on yılı aştığından önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanmaması yerindedir.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kıdem tazminatının ödendiği bir kısım çalışma döneminin tasfiye edildiği gerekçesiyle tazminata esas sürenin tespitinde nazara alınmaması ve zamanaşımı defi ileri sürülmekle önceki çalışma sonrasında, ara verilen dönemin on yılı aştığından önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanmaması yerindedir.

Diğer taraftan, davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Ayrıca, 21.12.2012 havale tarihli dilekçeyle, davacının bir kısım çalışma dönemine ilişkin alacaklarının banka aracılığıyla ödendiği ileri sürülerek, banka hesap numarası bildirilmiştir. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamış, bildirilen banka hesap dökümleri ise celp edilmemiştir. Bu kez davalı vekilince, temyiz dilekçesi ekinde, ibranamelerde yazılı meblağların ödendiği iddiasıyla, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuştur. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Bu halde, mahkemece, davacı asil isticvap olunmaksızın ve davalı vekilince bildirilen banka hesabına ilişkin hesap dökümleri celp edilip incelenmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, öncelikle, bildirilen banka hesabına ilişkin hesap dökümleri ilgili bankadan istenilmeli; sonrasında yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerde belirtili rakamlarda ödemelerin yapılıp yapılmadığına dair, davacı asil 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169 ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalıdır. Neticeye göre, dosya kapsamı bir değerlendirmeye tabi tutularak, gerekirse ek bilirkişi raporu alınmasıyla sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17667, Karar No: 2006/16786, Tarih: 26.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/17667 E.  ,  2006/16786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Hatay İş Mahkemesi

Tarih               : 11.9.2006

Davacı  1.1.1994-1.4.2006 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1994 yılından  itibaren tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.10.1994-1.4.2006 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.