muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/32889, Karar No: 2019/15867, Tarih: 18.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/32889 E.  ,  2019/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 05.04.2012 tarih, 2011/708 esas 2012/330 karar sayılı hüküm temyiz üzerine dairemizce incelenerek,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/042/014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 02.05.2013 tarih ve 2012/679E-2013/402 K sayılı karar, Bakırköy 1. Fikri Ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 05.09.2012 tarih ve 2011/693 E-2012/490 K sayılı karar, Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 15.05.2012 tarih ve 2012/58 E-2012/496 K sayılı karar ve Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 05.04.2012 tarih ve 2011/707 E-2012/329 K sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/6772, 2015/11061, 2015/12953 ve 2015/6383 Esasına kayıtlı olan dava dosyalarının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında,

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkünse birleştirmesi, suç, iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 esas, 2016/380 karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarih 2016/73 esas 2016/366 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nin 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nin 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8830, Karar No: 2017/1771, Tarih: 23.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8830 E.  ,  2017/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2015 tarih ve 2014/817-2015/1011 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/03/2017 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 2009 yılında faaliyete başlamış olduğunu, ayrıca davalı şirket ile ... San. ve Tic A.Ş arasında hakim şirket-bağlı şirket ilişkisi mevcut olduğunu, gerek davalı şirkette gerekse dava dışı ... San. ve Tic. A.Ş müvekkillerinin azınlık konumunda olduklarını, davalı şirketin hakim ortaklarınca davacılara şirket kurulduğu günden bu yana şirketin işleyişi ile ilgili olarak bilgi verilmediğini, davalı şirket ile ilgili alınan kararlarda da oy kullanmalarının engellendiğini, bu doğrultuda müvekkillerinin şirketin işleyişi ile ilgili bilgi almak adına davalı şirkete 2013 yılı başlarında hukuki bir süreç başlatmış olduklarını, davalı şirket tarafından 2013 yılı genel kurul toplantısının da kanunda öngörülen süre içerisinde yapılmadığını, bu nedenle davalı şirkete ihtarname keşide edilerek 2013 yılı genel kurul toplantısının derhal yapılması hususunun ve kar dağıtımı yapılması hususunun ihtar edildiğini, ihtarnamenin tebliğinden sonra davalı şirket tarafından 2013 yılı genel kurul toplantısının 16.05.2014 tarihinde yapıldığını, daha sonra söz konusu genel kurulun sermaye arttırımına ilişkin maddesinin tadili için 07.07.2014 tarihinde olağan üstü genel kurul toplantısının yapıldığını, bu toplantılardan 16.05.2014 tarihli genel kurul toplantısının kar dağıtımı yapılmasına ilişkin 10/a maddesi görüşülmüş olmasına rağmen herhangi bir oylama yapılmadığını ve karar alınmadığını, 07.07.2014 tarihli olağan üstü genel kurul toplantısının sermaye arttırımına ilişkin 2. maddesinin azınlık durumunda olan müvekkillerinin haklarını sınırlandırmaya yönelik olduğunu, alınan kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu, hakim ortakların imza yetkilerinin olmasını da kullanarak kararları tamamen kendi insiyatifleri ile alarak şirketi idare ettiklerini, davalı şirketin kredi borçları göz önüne alındığında sermaye arttırımının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 16.05.2014 tarihli genel kurulun 10/a maddesinin geçersizliğinin tespitini ve 07.07.2014 tarihli olağanüstü genel kurulunun 2 nolu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul kararının iptal ya da butlana konu edilebilmesi için gerçekleşmiş bir genel kurul toplantısı ve alınan bir genel kurul kararı olması gerektiğini, geçersizliğinin tespiti talep edilen 16.05.2014 tarihli genel kurulun 10/a maddesi ile ilgili görüşme yapılmış ise de herhangi bir karar alınmadığını, ayrıca maddenin görüşülmesi sırasında da davacıların herhangi bir taleplerinin olmadığını, 07.07.2014 tarihli olağanüstü genel kurulunun 2 nolu kararının konusunun iç kaynaklardan sermaye arttırımı olduğunu, sermaye arttırımının yatırımlar ve büyümenin getirdiği bir zorunluluk olduğunu, tüm sermaye şirketlerinin temel hedeflerinin büyümek ve kar etmek olduğunu, davacı şirketin piyasa şartlarında rekabet etme zorunluluğu olduğunu, kullandığı işletme kredileri nedeniyle kar dağıtımının mümkün olmadığını, şirketin zaman içinde yatırımlar nedeniyle karlılığı ve duran varlıkları artsa bile kısa vadede nakit sıkıntısının olduğunu, peynir sektöründe faaliyet gösteren şirketin büyümek ve piyasada kalabilmek için sürekli yatırım faaliyeti gerektiğini, alınan kararda yasaya, ana sözleşmeye, objektif iyi niyet kurallarına ve eşit davranma ilkesine aykırı davranılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu genel kurul kararlarından 16.05.2014 tarihli olağan genel kurulun 10/a maddesinde kar payı dağıtımına ilişkin sadece müzakere yapıldığı, herhangi bir oylama yapılmadığı gibi alınmış bir karar da bulunmadığı, iptal edilmesinde davacıların korunmaya değer hukuki bir menfaatlerinin olmadığı gerekçesi ile bu madde bakımından davanın reddine; 07.07.2014 tarihli olağanüstü genel kurulun 2. maddesinde oy çokluğu ile alınan dönem karının tamamının sermayeye eklenmesine ilişkin genel kurul kararının ise, gerek geçmiş 5 yıldır hiç kar payı dağıtılmamış olması, gerek TTK 519/2-c maddesi gereğince %5 oranındaki dağıtımın bile yapılmamış olması, yine, halihazırdaki dönem karının tamamının sermaye artışında kullanılması, davacıların azınlık payı göz önüne alındığında karın belli bir oranının pay sahiplerine dağıtılmasının şirketin yatırım ve hedeflerini önemli ölçüde etkilemeyeceği göz önüne alınarak azınlık pay sahibi olan davacıların kar payı dağıtılmasını istemekte haklı oldukları gerekçesi ile bu karar yönünden davanın kabulü ile kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

(2) Dava, davacıların azlık hissedarı oldukları davalı anonim şirketin 16.05.2014 tarihli 2013 yılı genel kurulunun 10/a maddesindeki kar payı dağıtımının görüşülmesine ilişkin gündem maddesinin geçersizliğinin tespiti ve aynı maddenin karara bağlanmasına ilişkin 07.07.2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının 2. maddesi ile alınan kar payının tamamının sermayeye eklenmesi kararının yasaya aykırılığı nedeniyle iptali davasıdır.

Mahkemece, 07.07.2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının 2. maddesi ile alınan kar payının tamamının sermayeye eklenmesi kararının iptali talebi yönünden davanın kabulüne ve anılan kararın iptaline karar verilmiştir.

İptaline karar verilen 07.07.2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının 2. maddesi ''Artırılan sermayenin artırım şekli ile ilgili açıklamalar yapıldı. Yapılan açıklamaya göre 207 TL bilançodaki enflasyon düzeltmesi olumlu farklarından 2.299,793 TL bilançodaki geçmiş yıllar karlarından karşılanacağı bilgisi ... tarafından verildi...Yapılan oylamada 36.504 payın red oyuna karşılık 663.496 payın kabul oyu ile oyçokluğu ile esas sermayenin 7.000.000 TL'siden 9.300.000 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiştir.'' şeklinde olup, kar dağıtıp dağıtılmaması ve sermaye artırımına ilişkindir.

Daha önceki tarihli şirket genel kurul toplantısında sermayenin 10 milyona çıkarılmasına karar verilmiş, bu karara muhalif kalınmamış, dava açılmamıştır ve karar kesinleşmiştir. Davaya konu genel kurul toplantısında artırılmasına karar verilen miktar 9.300.000 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiştir. Önceki genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımı kararına muhalefet edilmeyip, davaya konu genel kurul toplantısında alınan sermaye artırım kararının iptalinin talep edilmesi iyiniyet kurallarına aykırı olup, bu talep yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabul kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 27,00 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7175, Karar No: 2011/6634, Tarih: 05.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/7175 E.  ,  2011/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09.11.2010 gün ve 146/242 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, miras yoluyla intikal, eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak dava konusu 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda davalı dışında başka paydaşlar bulunduğu halde davanın yalnızca bir paydaşa yöneltildiği bildirilerek, taraf teşkilinin sağlanamaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz paylı mülkiyet hükümlerine tabi olarak davalı ... ile dava dışı paydaşları adına tapuda kayıtlıdır. Paylı mülkiyette paydaşlar arasında mecburi dava arkadaşlığı mevcut olmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı söz konusudur. Paylı mülkiyette her paydaşın payı oranında bağımsız mülkiyet hakkı mevcut olup, bu payda tasarruf edebilir. Her ne kadar davacı 114 ada 1 parselin tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemişse de; diğer paydaşlar aleyhine harcını yatırmak suretiyle usulüne uygun dava açılmadığından, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, aleyhine dava açılmış olan 1/7 pay maliki ... yönünden delillerin toplanıp tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sadece bir paydaş aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle usul ve yasaya aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici madde 3’ün yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5980, Karar No: 2023/10352, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5980 E.  ,  2023/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/390 Esas, 2023/122 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.06.2022 Tarihli ve 2022/76 Esas, 2022/179 Karar Sayılı Kararı

... (... Paşa) Vakfının mazbut vakıf olduğu ve Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temsil edildiği, Vakıflar Genel Müdürlüğünün yerleşim yerinin de Ankara olduğu, tüm bu sebeplerle Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.02.2023 Tarihli ve 2022/390 Esas, 2023/122Karar Sayılı Kararı

Davalı tarafından sunulan bir yetki itirazının mevcut olmadığı, eldeki davada kesin yetki halinin de mevcut olmadığı ve bu nedenle davanın açıldığı mahkeme olan Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin eldeki davada yetkili olduğu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, ... Paşa Kerimesi ... Vakfı Evladı olduklarının tespit edilmesi, vakfın galle fazlasından faydalandırılmalarına karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

" Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

3. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, kesin yetki kuralının mevcut olmadığı ve yetki itirazının da bulunulmadığı tespit edilmekle bu durumda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Somut olayda, kesin yetki kuralının mevcut olmadığı ve yetki itirazının da bulunulmadığı tespit edilmekle bu durumda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.