muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3188, Karar No: 2013/20162, Tarih: 24.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/3188 E.  ,  2013/20162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunduğunun gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1- Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- TCK’nın 53/1.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin açıkça karar yerinde gösterilmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle teblignameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26885, Karar No: 2016/21710, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26885 E.  ,  2016/21710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 09.06.2009-31.03.2015 tarihleri arasında aralıksız olarak Kemalpaşa Belediyesinde temizlik işlerinde çalıştığını, davacı müvekkilinin Kemalpaşa Belediyesi'nde 09.06.2009 tarihinde işe başlamış olmasına rağmen, kesinleşmiş, mahkeme ve Yargıtay kararlarına göre muvazaalı alt işveren olan....'nde gösterildiğini, son olarak davalı şirket nezdinde çalıştığını, davalılar arasındaki ilişkinin işçi teminine yönelik ve muvazaalı olduğunu, davacı ve diğer işçileri TİS'den yaralandırmamak için içverenin işçileri davalı alt işveren nezdinde sigortalı gösterdiği ve ardından davalı işverenin müvekkilinin iş akdini sözlü olarak feshettiğini, müvekkiline 01/04/2015 tarihinden sonra işyerinde işbaşı yapamayacağının söylendiğini, müvekkilinin işten çıkarılma sebebini sorması üzerine kendisine Belediye Başkanlığı'ndan kendilerine gelen emrin bu yönde olduğunu söylediklerini ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının öncelikle davalı ... Başkanlığına iadesini, olmadığı takdirde davalı şirkete işe iadesi ile sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı şirket ile aralarında muvazaa olmadığını, hizmet alımına dayalı husumet itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, muvazaaya dayalı husumet itirazında bulunmuş, davacının iş akdine ihale dönemi bittiğinden geçerli nedenle son verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı bir sebebe dayanılmaksızın, yazılı fesih bildirimi yapılmadan ve 4857 sayılı Kanunun 19. maddesindeki şekle aykırı olarak feshedildiği, davalılar arasında yasal asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunduğu, ilişkinin muvazaaya dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı şirkete işe iadesine, mali sonuçlardan davalıların müşterek müteselsil sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Öncelikle; toplanan deliller ve fesih sebebine göre işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığına dair Mahkemenin tespiti yerinde görülmüş olup davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Öncelikle; toplanan deliller ve fesih sebebine göre işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığına dair Mahkemenin tespiti yerinde görülmüş olup davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya kapsamından; davacının 09.06.2009-31.03.2015 tarihleri arasında davalı ...'ye ait temizlik işlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. SGK kayıtlarına göre davacının, davalı ... işyerinde ilk olarak 09.06.2009 tarihinde dava dışı .... nezdinde çalışmaya başladığı, 30.09.2013 tarihine kadar bu işveren nezdinde; sonra 01.10.2013-31.12.2013 tarihleri arasında davalı şirkette, 01.01.2014-31.08.2014 tarihleri arasında dava dışı Yamanlar Sağlık Hizmetleri İnş. Taah. ....nde ve en son olarak 01.09.2014-31.03.2015 tarihleri arasında yine davalı şirket nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalılar arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılmış ise de; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16.01.2014 tarih ve 2013/7776 -2014/512 E.-K. sayılı ilamı, yine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 27.6.2013 tarih ve 2013/5017 -2013/12102 E.-K. sayılı ilamı gibi kesinleşmiş kararlar ile davalı ... ile Kemalpaşa Bel-İmar Teknik ve Hiz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu sonucuna varılmıştır. Yine, Dairemizin 2015/33660, 2015/33714 ve 2016/7737 E.sayılı ilamlarında da davalı ... ile davalı Şirket arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, dosyadaki davacı ve davalı tanık beyanlarına göre davacının çalıştığı süre içerisinde emir ve talimatları davalı ... yetkililerinden aldığı, çalışma şartlarını davalı Belediyenin belirlediği ve işin yapılması sırasında kullanılan araçların da davalı Belediyeye ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalı şirketten yapılan son hizmet alımının konusu da “Kemalpaşa Belediyesi Temizlik İşleri Müdürlüğü`nce 01.01.2015-31.03.2015 tarihleri arasında çöp toplama ve kentsel temizlik hizmetinin 115 (yüz on beş) personel ile yaptırılması işi"dir. Bu tespitlere göre, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve yasal olmayan bir alt işverenlik kurulduğu anlaşılmakla davacının gerçek işveren Kemalpaşa Belediyesi işyerine iadesi gerekmektedir. Ayrıca davalı şirket de muvazaalı işlemin tarafı olup kendi muvazaasından faydalanamayacağından işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu tutulmalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı ... tarafından yapılan feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının, davalı ...'na ait işyerlerinde İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı ... Başkanlığınca süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılarca müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı ... tarafından yapılan feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının, davalı ...'na ait işyerlerinde İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı ... Başkanlığınca süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılarca müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için Kemalpaşa Belediye Başkanlığına süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Davacı tarafından peşin yatırılan 27,70 TL harcın alınması gerekli 29,20 TL harçtan mahsubu ile eksik 1,50 TL harcın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu toplam 458,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı ...Temizlik Hizm. İletişim ... diğer davalı ...'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/61, Karar No: 2013/1409, Tarih: 25.09.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/6-61 E.  ,  2013/1409 K.**

* TAŞINMAZI YENİ İKTİSAP EDEN MALİĞİN, ESKİ MALİK İLE YAPILAN KİRA SÖZLEŞMESİNİN TARAFI OLMASI VE KİRALAYAN SIFATINI KAZANMASI

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 254

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 310

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen, 01.03.2011 gün ve 2009/490 E., 2011/100 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 19.07.2011 gün ve 2011/7152-8350 sayılı ilamı ile;

(...Dava, 30.000 TL kira parasının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, müvekkillerinin dava konusu 91 No'lu parselde bulunan 4 ve 5 No'lu bağımsız bölümleri 10.3.2004 tarihinde satın alarak davalı hakkında ihtiyaç sebebiyle tahliye davası açtıklarını, davanın kabulle sonuçlanıp kiralananın 13.11.2006 tarihinde icra marifeti ile tahliye ettirildiğini, bu davalarda 4 No'lu bağımsız bölüm için yıllık 10.800 TL, 5 No'lu bağımsız bölüm için yıllık 21.600 TL kira parası üzerinden harç yatırıldığını, davalının yıllık kira parası ve harca bir itirazda bulunmadığını, satın almanın kendisine bildirildiği 25.3.2004 tarihinden tahliye tarihine kadar da kira parası ödemediğini belirterek, şimdilik 30.000 TL kira parasının reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, ortada taraflar arasında belirlenmiş bir kira sözleşmesi ve sabit bir kira bedelinin bulunmadığını, istem kira alacağına yönelik olsa da kira tespiti niteliğinde olup süresinde açılmadığını, önceki davalarda harç miktarına itiraz edilmemesinin kira bedellerinin kabul edildiği anlamına gelmediğini, müvekkilinin önceki maliklere peşin ödemeler yaptığından ikinci kez istenemeyeceğini, davacıların talep ettiği kira paralarının da fahiş ve afaki olduğunu, emsal sözleşmelere göre gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davacıların 25.3.2004-13.11.2006 arası kira parasının tahsili için açtıkları davada mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 28.4.2009 gün ve 3221-3811 sayılı kararı ile, taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi olmayıp, davacılar daha önce taraflar arasında görülen tahliye davalarında gösterdikleri yıllık kira bedeline göre istemde bulunmuşlarsa da, davalının kira miktarına karşı çıkması nedeniyle kira parasının davacı tarafından kanıtlanması gerektiği, kira parasının emsal kira sözleşmeleri, keşif ve bilirkişi incelemesi ile belirlenemeyeceği, mahkemenin tarafların yerine geçerek kira parasını saptayamayacağı, yıllık kira miktarına göre de davacının kira miktarını ya yazılı delillerle kanıtlaması ya da yemin deliline dayanması gerektiğine işaretle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamından sonra davacılar vekili 30.3.2010 tarihli dilekçesi ile yemin deliline dayanmayacaklarını bildirmiştir. Yine bozmadan sonra mahkeme vergi dairelerinden muhtasar beyannameleri celp ederek, uyuşmazlık konusunda ilk raporu veren bilirkişi heyetinden ek rapor alıp yine aynı sonuca vararak davanın kabulüne karar vermiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Davacı yan kira miktarını yazılı delillerle kanıtlayamamıştır. Bu konuda celp edilen vergi kayıtları kira miktarının ne kadar olduğunu kanıtlama konusunda yeterli delil değildir. Davacı da yemin deliline dayanmayacağını beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 25.3.2004-13.11.2006 arası kira parasının tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, müvekkillerinin dava konusu 91 no'lu parselde bulunan 4 ve 5 no'lu bağımsız bölümleri 10.3.2004 tarihinde satın alarak davalı hakkında ihtiyaç sebebiyle tahliye davası açtıklarını, davanın kabulle sonuçlanıp kiralananın 13.11.2006 tarihinde icra marifeti ile tahliye ettirildiğini, bu davalarda 4 no'lu bağımsız bölüm için yıllık 10.800 YTL, 5 no'lu bağımsız bölüm için yıllık 21.600 YTL kira parası üzerinden harç yatırıldığını, davalının yıllık kira parası ve harca bir itirazda bulunmadığını, satın almanın kendisine bildirildiği 25.3.2004 tarihinden tahliye tarihine kadar da kira parası ödemediğini belirterek şimdilik 30.000 YTL kira parasının reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortada taraflar arasında belirlenmiş bir kira sözleşmesi ve sabit bir kira bedelinin bulunmadığını, istem kira alacağına yönelik olsa da kira tespiti niteliğinde olup davanın süresinde açılmadığını, önceki davalarda harç miktarına itiraz edilmemesinin kira bedellerinin kabul edildiği anlamına gelmediğini, müvekkilinin önceki maliklere peşin ödemeler yaptığından ikinci kez istenemeyeceğini, davacıların talep ettiği kira paralarının da fahiş ve afaki olduğunu, emsal sözleşmelere göre gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemenin; davacıların taşınmazı iktisap ettiğini davalıya bildirdikleri tarihten itibaren davalının taşınmazda fuzuli işgalci durumuna düştüğü bu tarih esas alınmak suretiyle davacıların fuzuli işgal tazminatına hak kazandıkları gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin verdiği karar; Özel Daire’ce, yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kiralananı yeni iktisap eden davacı alacaklıların alacaklarını, taşınmazı iktisap ettiklerini kiracıya bildirdikleri tarihten itibaren, davalı kiracı ile eski malikler arasında yapılmış kira sözleşmesine göre mi, yoksa bu tarihten itibaren davalı fuzuli işgalci kabul edilerek ecrimisil hesabına göre mi isteyebilecekleri noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacılar, davalının kiracısı olduğu 4 no'lu dükkanı 26.2.2004 ve 5 no'lu dükkanı 10.3.2004 tarihinde satın aldıktan sonra davalıya 25.3.2004 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile kiralananlara iş yeri olarak ihtiyaçlarının bulunduğunu, kiralananın tahliye edilmesini, tahliye tarihine kadar geçen süre için de aylık 1.000 Euro kira bedeli ödenmesini istemişler, sonrasında her bir kiralanan için ayrı ayrı iktisap ve iş yeri ihtiyacı hukuki sebebine dayanarak tahliye davaları açmışlardır. Bu davalarda 4 no'lu bağımsız bölüm için yıllık 10.800 YTL, 5 no'lu bağımsız bölüm için yıllık 21.600 YTL harca esas değer göstermişlerdir. İşbu dava ile de ihtarın tebliğ tarihi olan 25.3.2004 ile, tahliye tarihi olan 13.11.2006 tarihleri arasında ödenmeyen kira paralarının tahsili istenmiştir. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 254 maddesinde, “İcarın akdinden sonra, mecur, mucir tarafından ahara temlik yahut icraen takibat veya iflas tariki ile kendisinden nezedildiği takdirde; müstecir, mecurun ahiren maliki olan üçüncü şahıstan ancak kabulü şarti ile icarenin devamını ve mucirden akdi icra yahut tazminat ita etmesini isteyebilir.

Bununla beraber icar edilen şey bir gayrimenkul olduğu takdirde, akit daha evvel feshe müsait olmadıkça kanunen ihbar caiz olan miada kadar üçüncü şahıs, icara riayet etmekle mükellef tutulur ve feshi ihbar etmediği takdirde akdi kabul etmiş addolunur.

Ammenin menfaati için istimlake dair olan hususi hükümler mahfuzdur.”  denilmiştir.

Bununla beraber icar edilen şey bir gayrimenkul olduğu takdirde, akit daha evvel feshe müsait olmadıkça kanunen ihbar caiz olan miada kadar üçüncü şahıs, icara riayet etmekle mükellef tutulur ve feshi ihbar etmediği takdirde akdi kabul etmiş addolunur.

Ammenin menfaati için istimlake dair olan hususi hükümler mahfuzdur.”  denilmiştir.

Benzer bir düzenlemeye 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 310.maddesinde de yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmazı yeni iktisap eden malik, sözleşmenin tarafı olmakta ve kiralayan sıfatını kazanmaktadır.

Eldeki davada, davacıların taşınmazı önceki kiralayandan iktisap ettikleri ve bu hususu ihbarname ile davalı kiracıya bildirdikleri hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı da önceki malik ile yapılmış kira sözleşmesine karşı çıkmadığına göre, davacılar kira sözleşmesinin tarafı haline gelmiştir ve önceki malik ile yapılmış olan kira sözleşmesine dayanarak dava açmalarında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu durumda, uyuşmazlığın da, el atmanın önlenmesi ve haksız işgal tazminatı kurallarına göre değil, kira sözleşmesine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Kural olarak, davalı kiracı, davacıların talep ettiği kira miktarına karşı çıktığına göre taşınmazı iktisap eden davacılar, kiralayan sıfatı ile talep ettikleri aylık kira miktarını kanıtlamak zorundadırlar. Mahkemece, ilk bozmadan sonra vergi dairelerinden getirtilen muhtasar beyannameler ile kira miktarının kanıtlanması doğru olmadığı gibi, davalının fuzuli şagil kabul edilerek, haksız işgal tazminatı belirlenmesi de doğru olmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacılar, dava dilekçesinde talep ettikleri kira miktarını kanıtlayamamışlardır. Ancak, davalı vekili 06.10.2008 tarihli dilekçede ve ilk bozmadan sonra 11.03.2010 tarihli duruşmada, 2004 yılı kirasının 6.500.TL olduğunu kabul etmiştir. Davacılar vekili de, ilk bozmadan sonra 19.01.2010 tarihli duruşmada, davalı tarafın kabul ettiği 2004 yılı kira bedelinin 6.500.TL olduğuna dair beyana dayandıklarını söylemiştir. Bu durumda, taraflar arasında 2004 yılı kira bedelinin 6.500.TL olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.  Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre; Mahkemece yapılacak iş, davacılar, 25.3.2004-13.11.2006 tarihleri arası kira parasının tahsilini istediklerine göre, 2004 yılı kira bedelinin 6.500.TL olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda açıklanan bu değişik nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan bu değişik nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:     Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine aynı kanunun 440.maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2653, Karar No: 2025/1778, Tarih: 05.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/2653 E.  ,  2025/1778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/97 Değişik İş 2023/97 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-1927

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/296891

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 27.02.2021 tarihinde karıştığı trafik kazasında, yaya olan müvekkilinin yaralandığını, sürekli ve geçici iş göremezliğe uğradığını ayrıca bakıcı ve tedavi gideri talebinde bulunduğunu açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.300,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 443.560,52 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; usule uygun başvuru yapılmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusur durumunun tespitinin gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı ve tedavi giderinden sorumlu olmadıklarını, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini ve vekalet ücretinin 1/5 olarak uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada bulunan maluliyet ve kusur raporlarının denetime elverişli ve oluşa uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 422.837,45 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 19.758,86 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 464,21 TL bakıcı gideri ve 500,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 443.560,52 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan bir ödeme var ise mahsubunun gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak hüküm altına alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından, bakıcı ve tedavi giderinden sorumlu olmadıklarını belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe