muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/986, Karar No: 2022/118, Tarih: 10.02.2022

.03.2015 tarihine kadar olan dönemde sadece ... Taahhüt ve Sanayi A.Ş.’nin durumunda iyileşme meydana geldiği, diğer beş şirketin borca batıklık durumunda iyileşme olmadığı gibi, aksine bu şirketlerin durumlarında gerileme meydana geldiğinin anlaşıldığı, bilirkişi kurulu raporlarında, borca batıklık oranının Yargıtayın yerleşik uygulamasına uygun olacak şekilde hesaplandığı, ayrıca kefaletlerden kaynaklanan yükümlülüklerin, sadece asıl borçlu şirket malî tablolarında değerlendirildiği, davacı ... şirketlerinin iyileştirme projesi çerçevesinde barajlarda üretilecek enerjinin satışından ve yurt dışı müteahhitlik hizmetlerinden elde edilecek gelirlerle borca batıklıktan kurtulacağı esasına dayandıkları, alınan raporlarda, davacı şirketlerin sahip olduğu HES’lerden elde ettiği ve edebileceği gelirlerin değerlendirmesinin yapıldığı, HES gelirleriyle ... Enerji Üretim A.Ş.’nin ve ....’nin borca batıklıktan kurtulmalarının mümkün olmadığının teknik verilere uygun olacak şekilde açıkça ortaya konulduğu, bozma kararında belirtilen yol inşaatlarının ise Suudi Arabistan, Nijerya, Kamerun, Azerbaycan ve Türkmenistan'da yürütülen inşaat işleri olduğu, bu işlerin önemli bir kısmının ise Türkmenistan’da bulunan inşaat işleri olduğu, yurt dışındaki yol inşaatlarının mevcut durumlarının bilirkişilerce tespiti mümkün olmadığından yurt dışı inşaat işleriyle ilgili olarak davacı şirketlerin sunduğu verilere itibar edilmesinin zorunlu olduğu, dava dilekçesinde sadece Türkmenistan’daki işlerin parasal değerinin 560.000.000USD olduğu belirtilmesine karşın, bilirkişi asıl raporunda belirtildiği üzere 05.11.2012-30.06.2015 tarihleri arasında yurtdışında gerçekleştirilen işlerden dolayı kayyum hesaplarına gelen hakediş tutarlarının toplamının dört yıllık süreçte 40.252.872,40USD ve 2.229.489,09EURO olup, bu tutarın Türkmenistan’daki işlerin parasal değerinin %10'undan daha az olduğu, davacı şirketler hakkında iflâs erteleme kararı verilmesinin üzerinden yaklaşık beş yıl geçmiş olmasına rağmen, genel olarak dava konusu şirketlerin malî durumlarında olumlu bir gelişme gözlenmediği, bu durumda, en azından iyileştirme projesinin bu güne kadar başarılı olamadığı sonucunun ortaya çıktığı, bilirkişi kurulu üyesi mali müşavirin somut veriye dayanmayan muhalefet şerhine itibar edilmediği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, iflâsın ertelenmesi talebine ilişkin eldeki davada, Özel Dairece verilen birinci bozma kararı sonrası alınan asıl ve ek bilirkişi raporlarının hükme esas alınıp alınamayacağı, buradan varılacak sonuca göre mahkemece verilen kararın yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

15. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce iki husus ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir. Bunlar;

(1)- Mahkemece verilen 23.12.2015 tarihli ikinci kararda yer almamasına rağmen direnme kararının gerekçesinde 24, 25, 26, 27 ve 28. bentlerde İİK’nın 179/b-4. fıkrasında 6728 sayılı Kanun’un 3. maddesiyle yapılan değişiklik ile 673 sayılı ve 669 sayılı KHK uyarınca iflâsın ertelenmesi davalarına ilişkin yapılan düzenlemelere göre değerlendirmelerde bulunulması karşısında, mahkemece verilen direnme kararının yeni gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu birinci ön sorun olarak tartışılmış, yapılan görüşmelerde yeni hüküm bulunmadığına ve temyiz inceleme görevinin Hukuk Genel Kuruluna ait olduğuna oy birliğiyle karar verilerek birinci ön sorun aşılmıştır.

(2)- Mahkemece, davacı şirketlerin iflâsına dair verilen 23.12.2015 tarihli kararda, yargılama aşamasında verilen tedbir kararlarının kaldırılmasına ve kayyum heyetinin görevine son verilmesine dair bir karar verilmediği hâlde, Özel Dairenin 07.12.2016 tarihli ikinci bozma kararından sonra verilen direnme kararında, mahkemece verilen her türlü tedbir kararlarının kaldırılmasına ve kayyum heyetinin görevine son verilmesine karar verilmesi, mahkemece davacı şirketlerin iflâsına dair verilen 23.12.2015 tarihli kararda iflâsın açılma tarihi “23.12.2015 günü saat 11.11.” olarak belirtilmesine rağmen, direnme kararında iflâsın açılma tarihinin “22.11.2017 saat 12.32” olarak gösterilmesi karşısında, mahkemece verilen ikinci karar ile direnme kararı arasında çelişki bulunup bulunmadığı, direnme kararının usul yönünden bozulmasının gerekip gerekmediği hususu ikinci ön sorun olarak tartışılmış, yapılan görüşmelerde çelişki bulunmadığına oy birliğiyle karar verilerek ikinci ön sorun da aşılmak suretiyle işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

IV. GEREKÇE

16. Uyuşmazlık konusu itibari ile öncelikle iflâsın ertelenmesi ile ilgili olarak açıklama yapılmasında ve uygulanması gereken yasal düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

16. Uyuşmazlık konusu itibari ile öncelikle iflâsın ertelenmesi ile ilgili olarak açıklama yapılmasında ve uygulanması gereken yasal düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

17. Sermaye ortaklıkları ile kooperatiflerin borçlarının artı varlığından fazla olması hâlinde istem üzerine iflasına karar verilir. Ancak yönetim ve temsille görevli kimseler ya da alacaklılardan biri, ortaklık ya da kooperatifin malî durumunun iyileştirilmesi olanağı bulunduğuna ilişkin bir iyileştirme projesi göstererek iflâsın ertelenmesini isteyebilir. Mahkeme projeyi inandırıcı bulursa iflâsın ertelenmesine karar verir (Türk Hukuk Lûgatı, Ankara 2021, s. 545).

18. İcra ve İflas Kanunu’nun 179. maddesi, 7101 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un (7101 sayılı Kanun) 3. maddesi ile değiştirilmiş, aynı Kanun’un 179/a ve 179/b maddeleri ise yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak İİK’nın Geçici 14. maddesi uyarınca, 7101 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihte görülmekte olan iflâsın ertelenmesi ve konkordato talepleri hakkında talep tarihinde yürürlükte bulunan hükümlerin uygulanmasına devam edileceği belirtilmiş olup, somut uyuşmazlıkta İİK’nın 179. maddesi ile 179/a ve 179/b maddelerinin 7101 sayılı Kanun ile değiştirilmeden ve yürürlükten kaldırılmadan önceki hükümlerinin dikkate alınması gerekmektedir.

19. İcra ve İflas Kanunu’nun 7101 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile değiştirilmeden önceki 179. maddesi; “Sermaye şirketleri ile kooperatiflerin borçlarının aktifinden fazla olduğu idare ve temsil ile vazifelendirilmiş kimseler veya şirket ya da kooperatif tasfiye halinde ise tasfiye memurları veya bir alacaklı tarafından beyan ve mahkemece tespit edilirse, önceden takibe hacet kalmaksızın bunların iflâsına karar verilir. Şu kadar ki, idare ve temsil ile vazifelendirilmiş kimseler ya da alacaklılardan biri, şirket veya kooperatifin malî durumunun iyileştirilmesinin mümkün olduğuna dair bir iyileştirme projesini mahkemeye sunarak iflâsın ertelenmesini isteyebilir. Mahkeme projeyi ciddî ve inandırıcı bulursa, iflâsın ertelenmesine karar verir. İyileştirme projesinin ciddî ve inandırıcı olduğunu gösteren bilgi ve belgelerin de mahkemeye sunulması zorunludur.

Mahkeme, gerekli görürse idare ve temsille vazifelendirilmiş kimseleri ve alacaklıları dinleyebilir. İflâsın ertelenmesi talepleri öncelikle ve ivedilikle sonuçlandırılır.” düzenlemesini içermektedir.

Aynı Kanun’un mülga 179/a maddesi;

“ Mahkeme, iflâsın ertelenmesi isteminde bulunulması üzerine, envanter düzenlenmesi ve yönetim kurulunun yerine geçmesi ya da yönetim kurulu kararlarını onaylanması için derhal bir kayyım atar; ayrıca şirketin ve kooperatifin malvarlığının korunması için gerekli diğer önlemleri alır.

Aynı Kanun’un mülga 179/a maddesi;

“ Mahkeme, iflâsın ertelenmesi isteminde bulunulması üzerine, envanter düzenlenmesi ve yönetim kurulunun yerine geçmesi ya da yönetim kurulu kararlarını onaylanması için derhal bir kayyım atar; ayrıca şirketin ve kooperatifin malvarlığının korunması için gerekli diğer önlemleri alır.

Kayyımın atanmasına ilişkin karar, kayyımın mahkemece belirlenmiş görevleri ve temsil yetkisi ile bunların sınırları ve iflâsın ertelenmesine ilişkin talep 166 ncı maddenin ikinci fıkrasındaki usul ile mahkeme tarafından ilân ve ticaret siciline tescil ettirilir. Mahkeme bu arada erteleme talebini karara bağlar.

İflâs ertelenmişse kayyım her üç ayda bir şirketin projeye uygun olarak iyileştirme gösterip göstermediğini mahkemeye rapor eder, mahkeme bu rapor üzerine veya gerek gördüğünde alacağı bilirkişi raporuna göre, erteleme istemini değerlendirir ve iyileştirmenin mümkün olamayacağı kanaatine varırsa erteleme kararını kaldırır.’’

Mülga 179/b maddesi;

“Erteleme kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hiçbir takip yapılamaz ve evvelce başlamış takipler durur; bir takip muamelesi ile kesilebilen zamanaşımı ve hak düşüren müddetler işlemez.

Erteleme sırasında taşınır, taşınmaz veya ticarî  işletme rehniyle temin edilmiş alacaklar nedeniyle rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılabilir veya başlamış olan takiplere devam edilebilir; ancak bu takip nedeniyle muhafaza tedbirleri alınamaz ve rehinli malın satışı gerçekleştirilemez. Bu durumda erteleme süresince işleyecek olup mevcut rehinle karşılanamayacak faizler teminatlandırılmak zorundadır.

206 ncı maddenin birinci sırasında yazılı alacaklar için haciz yoluyla takip yapılabilir.

Erteleme süresi azami bir yıldır. Bu süre kayyımın verdiği raporlar dikkate alınarak mahkemece uygun görülecek süreler ile uzatılabilir; ancak uzatma süreleri toplamı dört yılı geçemez. Kayyım, mahkemenin belirleyeceği sürelerde iflâsı ertelenenin faaliyetleri ve işletmenin durumu konusunda düzenli olarak mahkemeye rapor verir.

İflâsın ertelenmesi talebinin reddi ya da erteleme süresi sonunda iyileşmenin mümkün olmadığının tespiti üzerine mahkeme, şirketin veya kooperatifin iflâsına karar verir. Erteleme süresi dolmamakla birlikte, mahkeme kayyımın verdiği raporlardan şirketin veya kooperatifin malî durumunun iyileştirilmesinin mümkün olmadığı kanaatine varırsa, erteleme kararını kaldırarak şirketin veya kooperatifin iflâsına karar verebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

20. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) “Sermayenin kaybı, borca batık olma durumu” başlıklı 376. maddesi;

“(1) Son yıllık bilançodan, sermaye ile kanuni yedek akçeler toplamının yarısının zarar sebebiyle karşılıksız kaldığı anlaşılırsa, yönetim kurulu, genel kurulu hemen toplantıya çağırır ve bu genel kurula uygun gördüğü iyileştirici önlemleri sunar.

20. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) “Sermayenin kaybı, borca batık olma durumu” başlıklı 376. maddesi;

“(1) Son yıllık bilançodan, sermaye ile kanuni yedek akçeler toplamının yarısının zarar sebebiyle karşılıksız kaldığı anlaşılırsa, yönetim kurulu, genel kurulu hemen toplantıya çağırır ve bu genel kurula uygun gördüğü iyileştirici önlemleri sunar.

(2) Son yıllık bilançoya göre, sermaye ile kanuni yedek akçeler toplamının üçte ikisinin zarar sebebiyle karşılıksız kaldığı anlaşıldığı takdirde, derhâl toplantıya çağrılan genel kurul, sermayenin üçte biri ile yetinme veya sermayenin tamamlanmasına karar vermediği takdirde şirket kendiliğinden sona erer.

(3) Şirketin borca batık durumda bulunduğu şüphesini uyandıran işaretler varsa, yönetim kurulu, aktiflerin hem işletmenin devamlılığı esasına göre hem de muhtemel satış fiyatları üzerinden bir ara bilanço çıkartır. Bu bilançodan aktiflerin, şirket alacaklılarının alacaklarını karşılamaya yetmediğinin anlaşılması hâlinde, yönetim kurulu, bu durumu şirket merkezinin bulunduğu yer asliye ticaret mahkemesine bildirir ve şirketin iflasını ister. Meğerki, iflas kararının verilmesinden önce, şirketin açığını karşılayacak ve borca batık durumunu ortadan kaldıracak tutardaki şirket borçlarının alacaklıları, alacaklarının sırasının diğer tüm alacaklıların sırasından sonraki sıraya konulmasını yazılı olarak kabul etmiş ve bu beyanın veya sözleşmenin yerindeliği, gerçekliği ve geçerliliği, yönetim kurulu tarafından iflas isteminin bildirileceği mahkemece atanan bilirkişilerce doğrulanmış olsun. Aksi hâlde mahkemeye bilirkişi incelemesi için yapılmış başvuru, iflas bildirimi olarak kabul olunur.” hükmünü haizdir.

21. Türk Ticaret Kanunu’nun “Konkordato” başlıklı 377. maddesinde ise; yönetim kurulunun veya herhangi bir alacaklının, TTK’nın 376. maddesinin 3. fıkrası uyarınca yapacağı iflâs talebiyle birlikte veya bu kapsamda yapılan iflâs yargılaması sırasında İİK’nın 285 ve devamı maddeleri uyarınca konkordato da talep edebileceği düzenlenmiştir.

22. İcra ve İflas Kanunu’nun 179. maddesi uyarınca borca batık hâle gelen şirketin iflâsının ertelenmesi, borca batık durumda bulunan şirket tarafından sunulan, somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukukî korunma yoludur.

23. İflâsın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı iyileştirme projesi kapsamında şirketin malî durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir.

23. İflâsın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı iyileştirme projesi kapsamında şirketin malî durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir.

24. Şirketin, iflâsın ertelenmesi talebi ile birlikte mahkemeye sunduğu yeni nakit sermaye konulması dâhil nesnel ve gerçek kaynakları ve önlemleri gösteren iyileştirme projesi ile, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunu gösteren bilgi ve belgeleri de mahkemeye sunması zorunludur (Kuru, Baki: İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İstanbul 2013, s. 1169).

25. Bir sermaye şirketinin borca batıklık bildiriminde bulunarak iflâsın ertelenmesini istemesi hâlinde, bu durumun mahkemece re’sen tespiti gerekir. Bu tespitin yapılmasında, davacının sunduğu delillere ek olarak, mahkemece gerekli görülen diğer delillerin toplanması, bu kapsamda ilgisi görülen kamu kurumlarından alınacak bilgiler, yapılacak keşif ve mahkemece atanacak bilirkişilerce düzenlenecek raporlar da değerlendirilmelidir. Mahkemece alınacak bilirkişi raporunda projenin ciddi ve inandırıcılığı olup olmadığı, sermayenin, kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut ve belgelere dayalı olarak tespit edilmelidir. İflâsın ertelenmesine karar verilebilmesi için, borca batıklık olgusunun öncelikle gerçekleşmiş olması gerekmektedir.

26. İflâsın ertelenmesi davalarında mahkemece, erteleme isteyen davacı şirketin malî durumunun yargılama sonuna kadar incelenmesi ve iyileştirme projesinin uygulanabilir olup olmadığının denetlenmesi gerekir. Bununla birlikte mahkemece atanan kayyumun görevlerinden biri ise, erteleme sürecinde şirketin malî durumundaki değişiklikler ve şirket yetkililerinin iyileştirme projesine riayeti konusunda mahkemeye bilgi vermektir.

27. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı şirketler vekilince, TTK’nın 376. ve 377. maddeleri uyarınca şirketlerin yetkili organlarının aldığı karar ile, İİK’nın 179/a maddesi kapsamında borca batıklığı gösteren şirket bilançoları ve iyileştirme projesi sunularak iflâsın ertelenmesi talebinde bulunulmuş, ilk derece mahkemesince verilen 23.12.2015 tarihli ikinci karar ile, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları, kayyum raporları değerlendirilerek davacı şirketlerin iyileştirme projesi inandırıcı bulunmayarak iflâs erteleme taleplerinin reddi ile iflâslarına karar verilmiştir.

28. Özel Dairenin 21.02.2014 tarihli ve 2013/7061 E., 2014/1234 K. sayılı birinci bozma kararından sonra ilk derece mahkemesince bilirkişi kurulundan alınan 28.09.2015 tarihli asıl rapor ve 06.11.2015 tarihli ek raporunun incelenmesinde, davacı şirketlerin tümü açısından kümülatif borca batıklık hesabı yapılarak her bir şirket hakkında ayrı ayrı borca batıklık tespitinin yapılmaması yerinde olmadığı gibi mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda, grup şirketler açısından kefalet ilişkisi yönünden değerlendirme yapılırken borcun, asıl borçlu şirket üzerinde gösterilmesi ve kefalet veren şirketin pasifinde ayrıca yer verilmemesi ilkesine uygun belirleme yapılması gerekirken, bir borca ilişkin kefaletin birden fazla şirketin pasif hesabında gösterilmesi de doğru olmamıştır.

29. Davacı ... şirketler, inşaat ve HES alanında da faaliyet göstermekte olup, grup şirketler tarafından yapımına devam edilen yol inşaatlarının güncel durumu ile bir kısmının tamamlandığı, bir kısmının ise bitme aşamasına geldiği ileri sürülen HES projelerinin güncel piyasa rayiç değerlerinin tam olarak tespit edilmediği, bilirkişilerce bu hususta denetime elverişli yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

30. Dosyaya sunulan 06.11.2015 tarihli ek raporda, bilirkişilerin farklı görüşleri nedeniyle mali müşavir bilirkişilerden birinin muhalif görüşünü 10.11.2015 tarihli ayrı bir rapor ile mahkemeye sunduğu, raporunda grup şirketler arasında hâkim konumda olan davacı ... Holding A.Ş.'ye ilişkin ödenmemiş sermaye borcu ile ilgili farklı değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla, mahkemece bu hususta yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak iflâs kararı verilmesi hatalı olmuştur.

31. Mahkemece, yapılan yargılama aşamasında grup şirketlere tayin edilen kayyum heyetinin verdiği raporlar ile bilirkişi kurulunun asıl ve ek raporları arasında da çelişki olduğu anlaşılmaktadır. İflâsın ertelenmesi davasında, davacı şirketlerin borca batıklık durumunun tespitinde sadece davanın açılması sırasındaki mevcut durumun tespiti ile yetinilmemesi, yargılamanın devamı sırasında da iflâsın ertelenmesini isteyen şirketlerdeki gelişmelerin mahkemece dikkâte alınması gerekmektedir. Görevine devam eden kayyum heyeti tarafından dosyaya sunulan 30.09.2017 tarihli raporda, yatırımı devam eden dört HES’ten üç tanesinin eksikliklerinin tamamlandığı, Berke HES, Ekincik HES ve Sütlüce HES’in işletmeye açıldığı, Ayranlı HES’in ise inşaat seviyesinin %73 oranında olduğu, kamu borçlarının şirketler tarafından yapılandırıldığı, ödemelere devam edildiği, şirketlerin faaliyetlerini sürdürdüğü, faaliyet kapsamında olan borçların ödendiği, iflâs kararının sonuçlarına rağmen şirketlerin borca batıklık durumlarını azalttığı yönünde tespitlerde bulunulmuş olup, mahkemece direnme kararı verilmeden önce dosyaya sunulan 30.09.2017 tarihli kayyum heyeti raporunun değerlendirilmemesi yerinde değildir.

32. Öte yandan, mahkemece verilen ikinci kararda iflâsın açılma tarihi “23.12.2015 günü saat 11.11.” olarak belirtilmiş, direnme kararında ise “22.11.2017 saat 12.32” tarihi itibariyle iflâsın açılmasına karar verilmiştir. İflâsa tâbi bir borçlu hakkında Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde iflâs kararı verilmesiyle iflâs açılmış olur. İflâsın kaldırılması veya kapatılmasına karar verilmedikçe aynı borçlu hakkında ikinci bir iflâs kararı verilemez buna iflâsın tekliği adı verilir (Muşul, T.: İcra ve İflas Hukuk Esasları, 2005, s. 642). İflâsın tekliği ilkesi gereğince de farklı iflâs tarihlerinin belirlenmesi doğru olmamıştır.

33. Bu durumda mahkemece, şirketlerin faaliyetleri konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak eksikliklerin giderilmesi, yargılama süresince görev yapan kayyum heyetince düzenlenen raporların bilirkişilerce değerlendirilmesi, her bir şirket ile ilgili ayrı ayrı borca batıklık tespiti ile iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcılığı hususunu tespit eden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

34. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

35. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14156, Karar No: 2008/694, Tarih: 23.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14156 E.  ,  2008/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.09.2004 gün ve 2004/3139-8338 sayılı bozma kararında özetle; “Dava konusu parsel de içinde olmak üzere aynı gün Dairede incelemesi yapılan ... Mahallesinin 418 ada 6, 7 ve 8 parseller ile birlikte birçok parselin Hazine tarafından davaya konu edildiği, bunlara komşu parsellerin de aynı şekilde davalı olduğu, mahkemece ... yüzölçümlü bu taşınmazların her biri için ayrı keşifler yapıldığı, orman bilirkişi tarafından taşınmazların durumu memleket haritasında incelenmekle birlikte orijinal renkli (elle boyama olmayan) ve kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmek suretiyle konumlarının gösterilmediği” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile 448 ada 38 parselin (A) ile gösterilen 14010,67 m2’lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile gösterilen 6138,25 m2’lik bölümünün ise, tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinde önce 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılmış orman kadastrosu yoktur.

Daha önce temyiz incelemesi yapılan ... Mahallesi 448 ada 7, 9, 40, 41, 43, 45, 48 ve 449 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar ile çekişmeli 448 ada 38 nolu parselin Hashalan’dan kaldığı ve çocukları tarafından paylaşıldığı, davalıların ...’ın çocukları ve torunları olduğu, taşınmazların hayvan otlatmak ve otunu biçmek suretiyle kullanıldığı, hiçbir zaman ... alanı olarak kullanılmadığı, büyük bir kısmının yer yer meşe ağaçları ile kaplı olduğu, memleket haritasında açık alanda gösterilen alanlarda dahi kümeler halinde meşe ağaçlarının bulunduğu, arazilerin genel eğiminin % 10-25 arasında olduğu, ziraat-orman ve ... bilirkişi tarafından verilen raporlar ile dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. 448 ada 7, 9, 40, 41, 43, 45, 48 ve 449 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar ile çekişmeli 448 ada 38 nolu parselin belgesizden tespiti yapılmıştır. Mahkemece ... fotoğrafları ve memleket haritası uygulanmak sureti ile birbirine bitişik olan bu parsellerde yeşil ... bölümler hakkında Hazinenin davasının kabulüne, beyaz alan olarak işaretlenen bölümlere