muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9578, Karar No: 2016/6327, Tarih: 21.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9578 E.  ,  2016/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1602 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, haşhaş, sılajlık mısır ve pancara ait sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1821, Karar No: 2018/8630, Tarih: 07.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1821 E.  ,  2018/8630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 17/02/2014 tarihli raporlarının suça sürüklenen çocukların 17/02/2014 tarihinde işledikleri isnat edilen iş yerinden hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocukların işledikleri işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2251, Karar No: 2011/3551, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2251 E.  ,  2011/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1366 ada 5 sayılı parsel üzerindeki yapının 18 numaralı bağımsız bölümünü dava dışı yüklenici ... Ltd.Şti.’den satın aldığını, yüklenici aleyhine aynı yer tüketici mahkemesinin 2009/138 esasında tapu iptal ve tescil davası açtığını, açılan davanın derdest olduğunu, kendisine arsa sahipleri aleyhine de dava açmak üzere mehil verildiğini, her iki dosyanın birleştirilmesini ve tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu 18 numaralı bağımsız bölümün yüklenici şirket adına tapuda kayıtlı olduğunu, taraf sıfatları bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların pasif dava ehliyeti bulunmadığından söz edilerek dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Görüldüğü üzere davacı, yüklenicinin yaptığı temlik işlemine dayanarak arsa sahiplerini davalı göstermek suretiyle eldeki davayı açmıştır. Gerçekten, Borçlar Kanununun 162.maddesi uyarınca davacı, yüklenicinin yaptığı temlik işlemine dayanarak bu tür bir davayı açabilir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü kişi arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, yükleniciye şahsi hak sağlayacağından, yüklenici kazanacağı şahsi hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, Borçlar Kanununun 162. ve 163.maddelerine dayanarak üçüncü kişilere de temlik edebilir. Ne var ki, temlik işleminin tarafı olmayan arsa sahibi, üçüncü kişinin ifa talebi üzerine Borçlar Kanununun 167.maddesine dayanarak temlik işlemi olmasaydı yükleniciye karşı ne gibi itiraz ve def’iler ileri sürebilecekse, bunları temellük eden üçüncü kişiye karşı da ileri sürer hale gelir. Kısaca bu tür davalarda, temellük eden üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağı hak kazandığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. Dolayısıyla yüklenicinin temliki işlemine dayanan davalarda, bir bakıma arsa sahibi ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Bu bakımdan, yüklenici aleyhine açılan dava dosyası ile birleştirilmek üzere açılmış bulunan eldeki davada, davalı arsa sahiplerine husumet düşer.

Mahkemece yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak, açılmış bulunan davanın derdest olan dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesi yerine, davalıların pasif dava ehliyeti bulunmadığından bahisle husumet noktasından reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9195, Karar No: 2009/10647, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9195 E.  ,  2009/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,3.6.1991-30.4.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalıs olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava davacının 3.6.1991 - 30.4.2006 tarihleri arasında çakışan SSK çalışmaları dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava davacının 3.6.1991 - 30.4.2006 tarihleri arasında çakışan SSK çalışmaları dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Öte yandan Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılan incelemede, davacının tarım ... sigortalısı olarak 1.5.1990 tarihinde kayıt ve tescil edildiği, tescil tarihinden sonra 3.6.1991 - 1.7.1991 tarihleri arasında 10 gün, 19.11.1997 - 22.12.1997 tarihleri arasında 32 gün kısa süreli 506 sayılı yasaya tabi zorunlu sigortalı çalışmaları nedeniyle tarım ... sigortalılığının 3.6.1991 tarihi itibariyle durdurulduğu davalı kurumca davacının prim ödemesi ve talebi üzerine 1.5.2006 tarihinde yeniden tescilinin yapıldığı, ziraat odası kaydının 2005 yılından itibaren devam ettiği, tapuda 17.5.1995 tarihinde alınan 2706 m2, 1.5.2002 tarihinde alınan 21400 m2, 12.12.2005 tarihinde alınan 51.600 m2 ve 4.4.2006 tarihinde alınan 19.350 m2 tarlasının bulunduğu, tarımsal kooperatiflere ortaklığının bulunup bulunmadığının mahmece araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;Gaziantep ilinde faaliyet gösteren tarımsal amaçlı tüm kooperatiflere müzekkere yazılarak davacının ortak ise kayıt tarihini sormak çıkacak sonuca göre tüm deliller birarada değerlendirilerek bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 6.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11575, Karar No: 2010/22, Tarih: 18.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11575 E.  ,  2010/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür; sanığın yakınana ait işyerinin camını kırarak geceleyin içeriye girip hırsızlık suçunu işlemeye kalkıştığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve 151/1. maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulmaması ve 5237 sayılı TCK.nun 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘58. maddenin uygulanmasına’ ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6106, Karar No: 2019/18174, Tarih: 27.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6106 E.  ,  2019/18174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça konu yerin, müştekiye ait işyerinden farklı yerde, depo olarak kullanılan yer olduğunun anlaşılması karşısında; suça konu yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği ve iş yeri eklentisi olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12124, Karar No: 2017/6314, Tarih: 31.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12124 E.  ,  2017/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

06.03.2012 tarihinde yargılama esnasında vefat eden sanık ... adına ruhsatlı olup suçta kullanılan tabancanın müsaderesine yönelik; vefat edenin mirasçılara yasal haklarını kullanabilmeleri bakımından, yokluklarında verilen hükmün yöntemince tebliğ edilmesi tebliğ evrakları dosyaya konulup temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri alınıp, ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz başvurusunda bulunmamaları halinde, Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dava dosyasının iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15767, Karar No: 2017/263, Tarih: 19.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15767 E.  ,  2017/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ..., ... ve ... 'ün avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve ... 'ten alınmasına 19.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8449, Karar No: 2022/607, Tarih: 16.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8449 E.  ,  2022/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarih ve 2017/413 - 2018/223 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza muhakemesi hukukunda savunmanın ayrılmaz parçası olan “müdafilik” kavramı üzerinde durmak gerekecektir.

Müdafii; şüpheli veya sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatı ifade eder (CMK m. 2/1-c).

Müdafilik ihtiyari veya zorunlu olabilir. 1412 sayılı CMUK'un, kişisel savunmada kural olarak isteğe bağlı/ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş, sınırlı hallerde ise kişilerin kendilerini yeterince savunamayacakları ve kamusal bir kurum olan savunmanın zaafa uğrayacağı kabulünden hareketle zorunlu müdafilik sitemini getirmiştir. 5271 sayılı CMK'nın ise zorunlu müdafilik sistemini, istisna olmaktan çıkararak adeta kural haline getirecek şekilde genişletmiştir(C.G.K. 17.12.2009 t. 2008/1-172 E. 2009/26 K.).

Şüpheli veya sanık soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında bir veya birden fazla müdafiinin yardımından yararlanabilir. Müdafiyi kendisi ya da kanuni temsilcisi seçebilir. Müdafii seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafii görevlendirilir. Bu haller isteğe bağlı müdafiliktir. Kanunumuz bazı hallerde ise zorunlu müdafiliği benimsemiştir. Bu durum Ceza Genel Kurulunun gündemine birçok kez gelmiştir.

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2016 tarih ve 2016/17-939, 2016/465 sayılı kararında açıklandığı üzere; “1412 sayılı CMUK'un, kişisel savunmada kural olarak ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş ve sınırlı bazı hallerde zorunlu müdafilik sistemini getirmişken; 5271 sayılı CMK'nın zorunlu müdafilik sistemini, önemli ölçüde genişletmiştir.

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2016 tarih ve 2016/17-939, 2016/465 sayılı kararında açıklandığı üzere; “1412 sayılı CMUK'un, kişisel savunmada kural olarak ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş ve sınırlı bazı hallerde zorunlu müdafilik sistemini getirmişken; 5271 sayılı CMK'nın zorunlu müdafilik sistemini, önemli ölçüde genişletmiştir.

5271 sayılı CMK’ya göre; müdafii bulunmayan şüpheli veya sanığın, çocuk, kendini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz olması (CMK’nın 150/2. maddesi), soruşturma veya kovuşturma konusu suçun cezasının alt sınırının beş yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi (CMK’nın 150/3. maddesi), resmi bir kurumda kusur yeteneğinin araştırılması için gözlem altına alınmasına karar verilecek olması (CMK’nın 74/2 maddesi), tutuklama talebiyle mahkemeye sevk edilmesi (CMK’nın 101/3. maddesi), davranışları nedeniyle hazır bulunmasının duruşmanın düzenli olarak yürütülmesini tehlikeye sokacağı anlaşılan sanığın yokluğunda duruşma yapılması (CMK’nın 204/1. maddesinde) ve kaçak sanık hakkında duruşma yapılması (CMK’nın 247/4. maddesinde) hallerinde, şüpheli veya sanığın istemi bulunmasa, hatta açıkça müdafii istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır”.

Öncelikle somut olayın “5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerekip gerekmediği, bu kapsamda “beş yıllık ceza süresinin belirlenmesinde suçun temel şekli için kanunda öngörülen cezanın mı dikkate alınacağı yoksa, suçun nitelikli halleri ve ağırlaştırıcı nedenlerinin de beş yıllık cezanın belirlenmesinde dikkate alınıp alınamayacağı”, hususları yönünden irdelenmesi gerekmektedir.

Adil yargılanma hakkı, Anayasanın 36/1. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6/1. maddesinde de; “Herkes davasının, … cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, adil ve kamuya açık olarak, … görülmesini isteme hakkına sahiptir..” denilerek teminat altına alınmıştır.