muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2590, Karar No: 2015/16000, Tarih: 16.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2590 E.  ,  2015/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı erkeğin müstakil konut temin etmeyerek davalı eşini kendi ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı, evlilik birliğini fiilen sonlandırmak ve ailesinin evine dönmesini sağlamak amacıyla eşini gecenin geç saatlerinde sokakta bıraktığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8619, Karar No: 2013/6814, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/8619 E.  ,  2013/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’in temyiz dilekçesinde ruh sağlığının bozuk olduğu için askerlikten muaf tutulduğuna dair raporu ekleyerek yeniden rapor alınması gerektiğini beyan ettiği, mahkemece sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesi'nden alınan 09/10/2006 tarihli 6132 protokol nolu rapora göre sanıkta antisosyal kişisel bozukluk tespit edildiği ,bu durumunda ceza ehliyetini ortadan kaldıran akıl hastalığı bulunmadığının ve ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi sonucu mahkemece sanık hakkında TCK 32. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmışsa da ,

Sanığın bu durumunun 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında kalıp kalmayacağı hakkında TCK 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda CMK nın 74. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınacak rapor ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9377, Karar No: 2012/637, Tarih: 12.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/9377 E.  ,  2012/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : 1- Sanık Hacı Yadigar hakkında:

a- TCK'nın 142/1-b, 143/1, 145/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 152/1-a, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

İddianamede bir olay açıklanırken başka bir olaydan söz edilmesi, ikinci bir eylemden dolayı da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği gibi hükümde ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verileceğinden iddianameye konu olayda mala zarar verme suçundan dava açılmadığı halde ek savunma verilerek sanık hakkında bu suçtan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

a) Suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğini gösterir kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden temel cezanın TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin

bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda uygulama koşulları da bulunmadığı halde çalınan malın değeri az kabul edilerek cezadan indirim yapılması;

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/260, Karar No: 2010/1843, Tarih: 22.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/260 E.  ,  2010/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolayı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa HUMK’nun 292.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HUMK.m.236) yemin (HUMK.m.344) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davada yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı gibi bir delile dayanılmadığı gibi davalının ileri sürülen vakıayı ikrarı da bulunmamaktadır. Davacıya evlenme vaadinde bulunan dava dışı Hanım’a yurt dışından havale yapılmış olması ancak koşulları varsa sebepsiz kalan paranın iadesini isteme yetkisi verirse de inanç ilişkisine dayanarak mülkiyet aktarım yetkisi tanımaz.

Ne var ki, davacı delil dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece yapılacak iş, davacıya yemin teklifini hatırlatmak bunun sonucuna göre karar vermek olmalıdır.

Değinilen yön gözardı edilerek istemin yazılı bazı gerekçelerle kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri vedrilmesine, 22.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15334, Karar No: 2013/5652, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15334 E.  ,  2013/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fenni hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 324, 1051 ve 1052 parsellerin cinsinin tarla ve ham toprak olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil; 3402 Sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3543, Karar No: 2016/6498, Tarih: 30.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3543 E.  ,  2016/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (...)

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (...), çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet (...)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nm 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delilerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları

yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/314, Karar No: 2015/12059, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/314 E.  ,  2015/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 16.12.2013 gününden önce; emsal taşınmazın ise satış tarihi olan 10.01.2012 gününden önce, imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 3658 parsel sayılı taşınmazın 16.12.2013 olan değerlendirme, 2823 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 10.01.2012 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 3658 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 2823 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7729, Karar No: 2013/18641, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/7729 E.  ,  2013/18641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 20,00 TL para çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15196, Karar No: 2013/5649, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15196 E.  ,  2013/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 1063, 1064 ve 1065 parsellerin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 Sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil; 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Karar Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 16/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12090, Karar No: 2021/1774, Tarih: 22.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12090 E.  ,  2021/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; belediyeden kiraladığı taşınmazda inşa ettiği turistik tesisi işlettiğini, 28/08/2010 tarihinde meydana gelen yangında tesisin tamamen yandığını, Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespite katılan bilirkişi tarafından yangının enerji nakil sistemlerinin şartname ve yönetmeliklere uygun olarak seçilmemesi, tesisin orman içinde yer almasına rağmen özensiz ve dikkatsiz çekilmesinden dolayı yangının çıktığının belirtildiğini, yangının meydana gelmesinde tamamen davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL tazminatın yangın tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 25/08/2011 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 161.000 TL'ye arttırmıştır.

Davalı; davacının davasına dayanak yaptığı tespit raporlarının gerçeğe ve hukuka aykırı olduğunu, yangın dair tespitin 15/09/2010 tarihinde, yangından 17 gün sonra yapıldığını, yangından hemen sonra yapılan incelemede ise, dava konusu tesiste çıkan yangın nedeniyle abone kablosunun yandığı, abonenin iç tesisatındaki kablodan kaynaklı oluşan kısa devrenin elektrik direğindeki ...’ya giden özel hat kablosunun bağlantılarını kestiği, yani yangının davacının kendi iç tesisatından kaynaklı meydana geldiğinin tepit edildiğini, tespit edilen zarar miktarının da yanlış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.