muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9717, Karar No: 2012/3234, Tarih: 05.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9717 E.  ,  2012/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2009 tarih ve 2008/339-2009/518 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin, müvekkili ile aralarındaki cari hesaba dayalı olarak davacı aleyhine icra takiplerine giriştiğini, davalının iddia ettiği 190.000 TL'lik alacağa karşılık 335.000 TL'lik ipotek bedeli ve menkul haczi bulunmasına rağmen, davalının müvekkili şirketin bayii ve müşterilerine sözkonusu icra takip dosyaları üzerinden haciz ihbarnameleri yolladığını, davalının müvekkilinin bayii ve müşterilerinin borcu bulunmadığını bilebilecek durumda olduğunu, bununla da yetinmeyen davalının müşterilerin tamamına yakınına telefon ederek bundan sonra davacı ile alışverişlerini kesmelerini bildirdiğini, böylece müşteri ve bayileri kendisi ile doğrudan satış ilişkisine zorlamak ve davacıyı piyasadan silmek istediğini, davalı tarafından yapılan bu işlemlerin hakkın kötüye kullanılması sonucu oluştuğunu, haksız ve kötüniyete dayalı bu işlemler sırasında müvekkilinin ticari itibarının sarsıldığını ve müşterilerinin ticari ilişkisini kesmesi nedeniyle maddi zarara uğradığını, kötüniyetli haciz işlemleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edilebileceğini ileri sürerek, 40.000 TL manevi ve şimdilik 40.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borçlunun üçüncü şahıslarda olan mal ve alacaklarının haczine ilişkin İİK'nun 89. maddesinde düzenlenen bir hakkın kullanımı nedeniyle müvekkili şirketin suçlanmasının haksız olduğunu, ayrıca davacı hakkında bir çok icra takibinin mevcut olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının bir takım satışlarının düşmesinin ekonomik koşullarla ilgili olduğu, bu nedenle davalının yasal haklarını kullanmasından dolayı maddi ve manevi tazminat takdiri gerekmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, cari hesaptan kaynaklanan talepler nedeniyle uğranılan zarar dışında Ege bölgesi bayisi olan davalının müşterilerine telefon açarak kendisiyle alışveriş yapılmamasını istemek suretiyle haksız rekabette bulunduğunu ileri sürmüş ve bu hususta tanık deliline dayanmıştır. TTK'nun 56 vd. maddelerine dayalı haksız rekabet iddiası her türlü delille kanıtlanabilir. Bu bakımdan, mahkemece söz konusu iddia yönünden olayların belgeye dayalı olması gerekçesiyle tanık dinlenmesine yer olmadığına karar verilmesi ve haksız rekabet yönünden delliller toplanmadan davanın reddedilmesi doğru değildir. O halde, davacı tarafça bildirilen tanıklar dinlenilmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle haksız rekabete yönelik davanın da reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7790, Karar No: 2024/14904, Tarih: 16.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7790 E.  ,  2024/14904 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/732 E., 2022/74 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLAR TARİHİ : 14.02.2015

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şikayetçinin evinin kapısının zorlanarak açıldıktan sonra, kapının arkasındaki kömürlüğün anahtarı ile kömürlüğün açılarak, kömürlükte bulunan 932,00 TL değerindeki Oleo Mac marka ot biçme makinesinin çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-d maddesinden hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez" hükmü uyarınca, hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrüre ilişkin hükümler fıkrasında yer alan "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3522, Karar No: 2022/5813, Tarih: 06.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3522 E.  ,  2022/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması, yasaya aykırı; sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının ise suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‘nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3095, Karar No: 2018/12322, Tarih: 09.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3095 E.  ,  2018/12322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tutanak tarihinde suça konu yerde tespit edilen sayacın keşif tarihinde değiştirildiği durumu dikkate alınarak, kurulu güce göre tüketilmesi muhtemel kullanım miktarı ile sayaç üzerindeki endeksin karşılaştırılması, sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket etmediğinin tespit edilmesi halinde sanık hakkında beraat hükmü kurulması; sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi durumunda ise; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/768, Karar No: 2017/6535, Tarih: 19.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/768 E.  ,  2017/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetmi ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu parsel sayılı taşınmazın komşu taşınmazları olan 5411, 55619, 5284 ve 5283 sayılı taşınmazlar hakkında davacı ... Yönetimi tarafından 5831 sayılı Tapulama Kanununun 8. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4. maddesi ile 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesine göre yapılan çalışmalar sonucunda Hazine adına orman dışına çıkarılan taşınmazların eylemli orman olduğu iddiasıyla açılmış başka davalar olup olmadığı varsa sonuçlarının ne olduğunun araştırılarak bu husustaki bilgi ve belgelerin dosya içine alınmasına,

2) 1980 yılından öncesine ait memleket haritasının ve yapımında kullanılan dayanağı hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, 31.10.1981 tarihinden önce nitelik kaybının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti ile davaya konu taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi , sayısı, yaşı , kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2721, Karar No: 2015/2573, Tarih: 25.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2721 E.  ,  2015/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece “...çalışmanın meslek ve sanat eğitimine yönelik olduğu, diğer bir deyişle davacının çırak olduğu belirgin bulunduğundan tüm sigorta kollarına tabi bir çalışma olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı, bu hususun mahkemenin 2013/657 Esas sayılı dosyasında sabit olduğu, dolayısıyla davacının davalı işyerinde hizmet sözleşmesi uyarınca çalışması olmadığından herhangi bir alacağı bulunmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davacının çırak olarak çalışıp çalışmadığı ve İş Kanunu kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

İş mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir asliye hukuk mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine açılan dava "iş mahkemesi sıfatıyla" açılmamış ise, mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda, asliye hukuk mahkemesi ara kararı ile davaya "iş mahkemesi sıfatıyla" baktığını belirterek davaya bakmaya devam eder.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, işçinin İş Kanunu kapsamında kalmaması halinde iş mahkemesine açılan davada, dava dilekçesinin görev nedeni ile reddi ve davanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırı olacaktır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının 5 bendi uyarınca, “İşçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 77-89 hükümleri hariç çıraklar hakkında” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, işçinin İş Kanunu kapsamında kalmaması halinde iş mahkemesine açılan davada, dava dilekçesinin görev nedeni ile reddi ve davanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırı olacaktır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının 5 bendi uyarınca, “İşçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 77-89 hükümleri hariç çıraklar hakkında” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunun 3/C maddesine göre çırak, “çıraklık sözleşmesi esaslarına göre bir meslek alanında mesleğin gerektirdiği bilgi ve beceri ve iş alışkanlıklarını iş içerisinde geliştiren kişi” olarak tanımlanmıştır. Kanunu’nun 9. maddesi uyarınca, ilköğretim okulunu bitirmiş ve 14-19 yaş arasında olanlar, bir mesleğe hazırlık amacı ile çıraklık dönemine kadar işyerlerinde aday çırak olarak eğitilebilirler. Ancak, 10. maddeye göre 19 yaşından gün almış olanlardan daha önce çıraklık eğitiminden geçmemiş olanlar, yaşlarına ve eğitim seviyelerine uygun olarak düzenlenecek mesleki eğitim programlarına göre çıraklık eğitimine alınabilir. Aday çırak veya çıraklar, mesleğin özelliklerine göre haftada sekiz saatten az olmamak üzere genel ve mesleki eğitim görürler. Bu eğitime katılmaları için aday çırak ve çırak öğrencilere ücretli izin verilir. Mevsime göre özellik arz eden mesleklerde teorik ve pratik eğitim belirli aylarda bloklaştırılmış olarak yapılabilir. Yasanın 18. maddesine göre, 20 ve daha fazla personel çalıştıran işletmeler, çalıştırdıkları personel sayısının yüzde beşinden az, yüzde onundan fazla olmamak üzere mesleki ve teknik eğitim okul ve kurumu öğrencilerine beceri eğitimi yaptırır. Vardiya usulü veya mevsimlik olarak faaliyet gösteren işletmelerde eğitim görecek öğrenci sayısının tespitinde gündüz vardiyasında veya faaliyet gösterdiği mevsimde çalışan personel sayısı esas alınır. 20. maddeye göre İşletmelerde beceri eğitimi gören öğrencilerin teorik eğitimi, mesleki ve teknik eğitim okul ve kurumlarında veya işletmelerin eğitim birimlerinde yapılır. Çalışma saatleri içinde yapılacak teorik eğitim haftada oniki saatten az olamaz. Bu eğitim yoğunlaştırılmak suretiyle de yapılabilir. Teorik eğitim günlerinde öğrenciler ücretli izinli sayılır.

1475 sayılı İş Kanununda 18 yaşını bitirmemiş çıraklar İş Kanunu kapsamı dışında sayılmışken,4857 sayılı İş Kanunu’nda böyle bir sınırlama getirilmemiştir. Dolayısı ile 4857 sayılı İş Kanunu zamanında kişi 18 yaşını bitirse bile, mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını almaya devam ediyor ve gelişmesi gerekiyor ise çıraklık konumu değişmeyecektir. Çırak ile işveren arasındaki uyuşmazlık iş mahkemesinde değil, görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir. Zira işveren ile çırak arasında iş ilişkisi var ise de yapılan iş gereği, çırak İş Kanunu hükümlerinden yararlanamamaktadır.

Ancak çırak ile işveren arasında İş Kanunu’nun 77 ila 89. maddeleri arasında iş güvenliği ile ilgili bir uyuşmazlık doğması halinde, görevli mahkeme yasanın açık hükmü gereği İş Mahkemesi olacaktır.

Somut olayda, davacı tarafça davanın iş mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde açıldığı, yargılamaya iş mahkemesi sıfatıyla devam olunduğu ve karar verildiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 7.12.2012 tarih ve 2012/6697 – 2012/24967 E-K sayılı kararı ile davacının talep konusu dönemde çırak olduğu anlaşılmakla, yukarıdaki yasal düzenlemeler karşısında davanın genel görevli mahkemece görülmesi gerekir. Şu halde mahkemece yapılacak iş ara kararı ile davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla baktığını belirtip esas hakkında bir karar vermek olmalıdır. Mahkemece iş mahkemesi sıfatıyla davaya bakılıp davacının çırak olması nedeniyle hizmet akdi ile çalışmadığından herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1193, Karar No: 2015/2503, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1193 E.  ,  2015/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/845 E., 2013/439 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14508 E., 2013/17505 K. sayılı ilamıyla;

(... Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.