muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33792, Karar No: 2021/4840, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/33792 E.  ,  2021/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan her iki sanık hakkında;

TCK'nın 158/1-e-son, 62, 52, 53.maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet,

Özel belgede sahtecilik suçundan her iki sanık

hakkında; TCK'nın 207/1, 62 ve 51.maddeleri

gereğince ayrı ayrı erteli mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27/07/2006 - 28/07/2006 - 18/10/2006 - 27/10/2006 ve 30/01/2007” tarihlerinin suç tarihi olarak gösterilmesi gerekirken suç tarihinin “2008” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların İlçe Tarım Müdürlüğünden bal desteklemesi alabilmek için, bal satışı yapılmış gibi sahte müstahsil makbuzu düzenleyerek İlçe Tarım Müdürlüğüne müracaat ettikleri, sanık ...’ün 27/10/2006 tarihli 8.500kg bal karşılığı 22.100,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 5.100TL destekleme aldığı, temyiz dışı sanık ...’ın 27/07/2006 tarihli 5.000kg bal karşılığı 15.000,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 3.000TL destekleme aldığı, temyiz dışı sanık ...’in 27/10/2006 tarihli 5.000kg bal karşılığı 10.000,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 3.000TL destekleme aldığı ve sanık ...’in 28/07/2006 tarihli 5.000kg bal karşılığı 15.000,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 3.000 TL destekleme aldığı, bu şekilde sanıkların üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık ile özel belgede sahtecilik suçlarını işledikleri kabul olunan somut olayda;

1- Sanık ... müdafiinin temyiz telebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 18.04.2013 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, 03.09.2013 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 11.09.2013 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 18.04.2013 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, 03.09.2013 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 11.09.2013 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 207/1 maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık olaganüstü dava zamanaşımının suç tarihleri olan “27/07/2006 - 28/07/2006 - 18/10/2006 - 27/10/2006 ve 30/01/2007” günü ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun sabit olduğu kanaatine varan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanığın 20/09/2012 tarihli 10. celsede alınan ek savunmasında; bal teşvik priminden aldığı parayı devlete ödediğini beyan ettiği, temyiz aşamasında da sanık müdafiinin Dairemize gönderdiği 23/05/2018 havale tarihli dilekçesinde; sanığın kamu zararını giderdiğini belirtip, dilekçe ekine ödemeye ilişkin vergi dairesi alındısını eklediği ancak bu belgenin içeriğinin okunamadığı anlaşılmakla; söz konusu kurum zararının ödenip ödenmediği, ödenmiş ise hangi tarihte, kim tarafından ve ne şekilde ödendiği hususunda araştırma yapılarak, sanık hakkında TCK’nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, (mahkemece belirlenen sonuç adli para cezası miktarı aynı olsa da) yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle hatalı uygulama yapılması,

c- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11290, Karar No: 2024/331, Tarih: 16.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11290 E.  ,  2024/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/42 E., 2015/197 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 103 üncü maddenin birinci fıkrası , altıncı fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; mağdurenin detaylı ve tutarlı olarak beyanda bulunduğuna, ruh sağlığının bozulduğuna, tanık ...'ın alkollü olduğundan sızıp olayı görmediğine, tanık ...'ın yaşı küçük olduğundan eylemleri anlamlandıramadığına, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/197 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13690, Karar No: 2016/11294, Tarih: 12.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13690 E.  ,  2016/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ikametinde yapılan aramada 1 adet tabanca ve aracında yapılan aramada 1 adet sustalı bıçak ele geçirilen sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca asgari hadden uzaklaşılarak cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, aynı yasanın 13/1 ve 15/1. maddelerinden ayrı ayrı hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4413, Karar No: 2014/13855, Tarih: 19.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4413 E.  ,  2014/13855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/142 Karar no:2013/780

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının davası ve fer'ileri ile kusur belirlemesi yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın tüm, davacı-davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Elmas'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Serdar'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere bozma sebebinde oyçokluğuyla diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2014(Prş.)

KARŞI OY

Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanma yüzünden kaybedilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına göre, davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi tazminat miktan hakkaniyete uygundur. Bu sebeple sayın çoğunluğun maddi tazminatla ilgili bozma kararma katılmıyorum. Hüküm bu yönden de onanmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2014/1398, Karar No: 2014/20839, Tarih: 27.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1398 E.  ,  2014/20839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca “kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına” çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde “temizlik hizmetleri kamuya yararlı hizmet çeşidinde çalıştırılmasına” karar verilmesi,

2) 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4 maddesinin “ Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir. ” hükmü karşında yargılama giderinin 20 TL'nin altında olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 50/1-f maddesinin uygulanması ile ilgili fıkrasındaki “temizlik hizmetleri kamuya yararlı hizmet çeşidinde çalıştırılmasına tedbirine çevrilmesine ” ifadesinin hükümden çıkarılması ve yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine” cümlesinin eklenmesi ile hükmün yargılama giderlerine ilişkin “ Resmi ödenekten yapılan 3 adet davetiye gideri olarak 18,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsil edilerek hazineye irat kaydına,” şeklindeki fıkrasından “ sanıktan tahsil edilerek hazineye irat kaydına ” ifadesinin çıkarılması ve yerine “kamu hazinesi üzerinde bırakılmasına “ ifadesinin eklenmesi ile hükmün sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19474, Karar No: 2015/10697, Tarih: 01.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19474 E.  ,  2015/10697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/486-2014/47

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili davacının 05/06/2010-28/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin gerek evlilik ve gerekse ücretlerin ödenmemesi nedeniyle kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği ve feshin haklı olup olmadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır. Fesih bildirimi karşı tarafa ulaştığı anda sonuçlarını doğurur. Ulaşma, muhatabın hâkimiyet alanına girdiği andır.

Mahkemece iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından evlilik nedeniyle haklı feshedildiği kabul edilmiş ise de davalının Bursa 10.Noterliğinin 28/02/2013 tarihli ihtarnamesi ile iş sözleşmesini davacının görevini gereği gibi yapmaması ve yaptığı hatalı işlemler sonucu şirketi zarara uğrattığından davacı işçiden önce feshedildiği anlaşılmıştır. Bu durumda davalı feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı işyerinde işyeri belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak davacının hatalı işlemleri nedeniyle davalıyı zarara uğratıp uğratmadığı, uğratmış ise zararın miktarı belirlenip çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının işyerinde 2 yıl 8 ay çalıştığı dikkate alındığında Mahkemece mazeret, hastalık, izin gibi sebeplere dayalı olarak fazla çalışma alacağından yapılan %10 hakkaniyet indirimi az olup yerleşik içtihatlara da aykırı olmakla daha makul seviyede indirim yapılması açısından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2777, Karar No: 2018/8264, Tarih: 02.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2777 E.  ,  2018/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda tüm dosya içeriğine göre; sanığın pazarda yalnız başına dolaşan katılanın yanına gelerek önce ablasının çocuğunun nasıl olduğunu sorduğu, katılanın da sanığın ablasını tanıdığını düşünerek çocuğun öldüğünü söylemesi üzerine sanığın da annesinin öldüğünü söyleyip cebinden yaklaşık 3.300,00 TL'yi çıkartıp katılana verdiği, akabinde katılana hitaben '' parayı ver şurada bir hocaya verelim, sen de kıymetli eşyan varsa ver, okutalım bereketi artsın. '' dedikten sonra katılanın paraları ve kolundaki bileziği çıkartıp sanığa verdiği, akabinde sanıkla beraber bir apartmana girdikleri, apartmanda kimliği tespit edilemeyen bir kişinin daha katılanı karşılayıp onbir numarada mevlüt olduğunu söyleyerek katılanı asansöre bindirip sanıkla beraber kaçtıkları, böylece sanığın hileli söz ve davranışlarla katılanın dini duygularını istismar ettiği, katılandan haksız menfaat sağladığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin bu niteliği itibariyle TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.