muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7951, Karar No: 2010/11498, Tarih: 30.09.2010

4) 3402 Sayılı Yasanın 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra çıkartılan ve 26.09.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Taşınmaz Malların Sınırlandırma, Tesbit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin 17/b-2. maddesinin 9. fıkrasında "Askı ilan süresi içinde ormanın sınırlandırma ve tesbitine dava açılması durumunda, ormanın davaya konu edilen sınırları kesinleşmeyeceğinden, bu sınırlara bitişik gerçek veya tüzel kişilere ait taşınmazların tesbiti sırasında dava devam ediyorsa, ormanla müşterek sınırları davalı bırakılır ve tutanakları düzenlendikten sonra açıklayıcı bir yazı ile Kadastro Mahkemesine intikal ettirilir."

3402 Sayılı Yasanın 5. maddesinde; "Kadastro Müdürü çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemesinde, bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen davaların listesini alır ve bunu çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, vergi, harita ve diğer belge ve örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenlerine verir. Listenin müdür tarafından alınmasından sonra o çalışma alanında bulunan taşınmaz hakkında mahalli hukuk mahkemelerine açılan davalar, derhal kadastro müdürüne bildirilir"

Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7/a maddesinde; "Kadastro tutanağı henüz düzenlenmeden dava açılmışsa; çalışma alanında bulunan taşınmaz mallarla ilgili olarak ... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tespit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır."

Aynı Yönetmeliğin 5/a maddesinde; "Dava mülkiyete yönelik ise, taşınmaz mal teknisyenlerince ölçülüp tarafların iddiaları, varsa belgeleri muhtar ve bilirkişi beyanlarına göre değerlendirildikten sonra, sonuçları ve varacakları kanaatları tutanağın edinme sebebi sütununda etraflıca açıklanmak ve dosya numarası belirtilmek suretiyle maliki tayin edilmeden kadastro tutanağı düzenlenir."

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tespit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın

-6-

2010/7951 - 11498

11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu Köy Tüzel Kişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyet olanlara yöneltilebileceği dikkate alınarak mahkemece, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilemeyeceği, ancak yapılacak uygulama ve inceleme sonucunda dava konusu yerin orman olduğu belirlenirse, bu durumda yasal hasım olan Hazine, ... ve Köy Tüzel Kişiliğine yargılama gideri ve vekalet ücreti yükletilemeyeceği düşünülerek, dava dilekçesinde niteliği bildirilen taşınmazların tespit tutanağının, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle düzenlenip gönderildiği ve kamu düzeni nedeniyle, kadastro hakimi düzenli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan bölümleri üzerinde kim ya da kimlerin ne zamandan beri zilyet ettiği, onlar yararına kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek bu bölümün kim ya da kimler adına kaç pay oranıyla adına tescil edileceğinin kararda gösterilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ 1-: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- 2. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin diğer temyiz itirazları ile davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 30/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2136, Karar No: 2010/306, Tarih: 25.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2136 E.  ,  2010/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 119 ada 215 parsel sayılı 4.744,88 m² yüzölçümündeki taşınmaz Küre Sulh Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı, Küre Sulh Hukuk Mahkemesine açtığı meni müdahale davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak tespiti 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 5. maddesi hükmü uyarınca yapılan taşınmazların 30 günlük askı ilanın yapılması zorunludur. Askı ilanı yapılmadıkça kadastro hakiminin duruşma oturumunu açmaya yetkisi yoktur. Bu olgu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece resen gözetilmesi zorunludur.

O halde öncelikle 30 günlük askı ilanı yapılmalı, askı ilanlarının yapıldığını gösteren belgeler dava dosyasına konulmalı, sonra duruşma oturumu açılmalı, taşınmaz başında yerel bilirkişi ve uzman bilirkişi hazır olduğu halde keşif yapılmalı, usulüne uygun zilyetlik ve belgesiz araştırması yapılmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 74 TL harcın istek halinde davalı ...’a iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3403, Karar No: 2024/967, Tarih: 20.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3403 E.  ,  2024/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonucunda, ... ili Kaş ilçesi Kınık/Göçebeler Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 529 parsel ... 2.800,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 181 ada 45 parsel numarasıyla ve 2.778,99 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 528 parsel ... 3.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 181 ada 44 parsel numarasıyla ve 3.536,74 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş iken, komisyon kararıyla, 181 ada 45 parsel ... taşınmaz 2.767,48 metrekare; 181 ada 44 parsel ... taşınmaz ise 3.417,09 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ...; adına kayıtlı taşınmazın etrafının sulama kanalı ile çevrili olduğunu, ilk tesis kadastrosunda yapılan yanlışlık nedeniyle taşınmazının sulama kanalı içine kaydığını ve sınırlarının değiştiğini, davalı adına kayıtlı taşınmaz ile kendi taşınmazının sınırlarının sulama kanalı ile belli olduğunu ve sulama kanalının yıllardır değişmediğini, tesis kadastrosu sırasında da sınırların bu şekilde olduğunu ve uygulama kadastrosu sırasında eksik tespit yapıldığını ileri sürerek, uygulama tespitinin iptali ile davalı adına kayıtlı taşınmazda kalan kısmın adına tescilini istemiştir.

Davalı ...; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ...; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "uygulama kadastrosunun amacının fiili duruma uyularak yeni sınırlar oluşturmak olmadığı, uygulama niteliğini kaybeden tesis paftasının yeniden mevcut verilere göre düzeltilerek uygulanabilir hale getirilmesinden ibaret olduğu, tesis paftasının mevcut teknik belgelere göre yeniden uyarlanarak olması gereken sınırlar belirlendiğinde fiili kullanım sınırı buna uygun değil ise uygulama kadastrosu ile mülkiyet ihtilafları canlandırılamayacağından fiili kullanım sınırlarına itibar edilemeyeceği, mahalli bilirkişi ve tanıkların, taşınmazlar arasında tümsek şeklinde sınırın bulunduğunu ve davacının iddia ettiği su kanalının sınır olup olmadığı hakkında somut bilgilerinin olmadığına yönelik beyanlarından, davacı tarafça tespit öncesi bilinmeyen bir zamandan beri mevcut bir sınırın tespite kadar taraflar arasında sabit sınır haline gelecek biçimde bu şekilde kullanıldığının ispatlanamadığı, dava konusu kısmın fiilen zilyetliğinin davacı tarafından sürdürülmesinin uygulama kadastrosu anlamında sabir sınır ve sınırlandırma hatası olduğunun ispatlanamaması halinde davacıya bir hak bahşetmeyeceği, bilirkişi tarafından düzenlen kök ve ek raporların hükme esas almaya elverişli ve denetlemeye açık olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davaya konu taşınmazın tesis kadastrosunun 1973 yılında kesinleştiği, hava fotoğrafları ile de desteklenen bilirkişi raporuna göre tesis kadastro paftası ile uygulama kadastrosu sınırlarının uyumlu olduğu, davacının iddia ettiği ve mahalli bilirkişilerce de gösterildiği belirtilen sınırın mülkiyet uyuşmazlığına ilişkin olup kadastro öncesi nedenlere dayandığı ve 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, uygulama kadastrosu ile mülkiyet ihtilaflarının canlandırılamayacağı" belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/36080, Karar No: 2011/4149, Tarih: 03.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/36080 E.  ,  2011/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/265700

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2007

NUMARASI : 2007/50

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Katılan kurum vekilinin sanık Ş.. Ö.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık K.. D.. hakkında düzenlenen 20.06.2006 tarihli ek iddianame ile kamu davası açıldığı halde, kovuşturma evresinde bu sanık yönünden duruşmadan haberdar edilmeyen katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan yakınan kurumun vekilinin 5271 sayılı CMK.’nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören yakınan kurumun “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve “kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma” hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6457, Karar No: 2018/8487, Tarih: 24.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6457 E.  ,  2018/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirttiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 28.09.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %48,2 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan 52.031.48 TL gelir, 1.360,45 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 260,00 TL tedavi gideri nedeniyle oluşan Kurum zararının davalı işveren ... ve 3. kişi olarak söz konusu soğan kesme tasnif makinesininin pazarlamasını yapan davalı ..... müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayıl...........nun 21. maddesidir. Yargılama sonucunda davalı .........'nin %40 kusurlu, davalı ...'ın %40 kusurlu, kazalı işçi .....%20 kusurlu olduğu belirlenmiştir. Mahkemece hatalı hesap raporu doğrultusunda yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne, 5510 sayılı Yasanın 21/4 maddesi gereğince, davalı........oranı karşılığının 1/2 si 10.702,28 TL'nin, davalı işveren ...'dan %40 kusur oranı karşılığının 21.404,57 TL'nin, sarf ve onay tarihi olan 20/12/2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan tüm taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Dolayısıyla yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda hesaplama yapıldığında, işveren ...’ın peşin sermaye değerli gelir yönünden müteselsil sorumluluğu 31.218,88 TL, 3. kişi konumundaki davalı şirketin peşin sermaye değerli gelir yönünden müteselsil sorumluluğu ise de 20.812,59 TL kadar olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca masraflar yönünden her iki davalı da %80 oranda müteselsilen sorumlu olduğu anılan kanunun 21. maddenin 4. fıkrası gereği belirgindir. Böylece somut olayda işveren bakımından toplam sorumluluk miktarı 32.498,16, 3. kişi konumumdaki şirketin toplam sorumluluk miktarı 22.092,15 TL’dir. Davalı işveren ve 3. kişi konumundaki diğer davalının anılan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, öngörülen ilkeler ve özellikle değinilen 4. fıkra hükmü çerçevesinde belirlenmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinmesi ile yerine;

“1-Her ne kadar davalı işveren ve 3. kişi konumundaki şirketin sorumluluğu ıslah miktarı dışında kalmışsa da taleple bağlı kalınarak; davanın kabulü ile 32.106 TL kurum alacağının 3 kişi konumundaki şirketin sorumluluğu 22. 092,15 TL ile sınırlı olmak üzere peşin sermaye değerli gelir yönünden onay tarihinden geçici iş göremezlik ödeneği yönünden ödeme tarihlerinden tedavi giderleri yönünden ise sarf tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gerekli 2.193,60 TL karar ve ilam harcının davalılardan alınarak Hazineye irat kaydına,

3-Davacı kurum tarafından yapılan tebligat, müzekkere ve posta gideri, bilirkişi ücreti, ATK rapor ücreti olmak üzere toplam 1.368,36 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacı kuruma verilmesine,

4-Davalılar tarafından yapılan yargılama gideri bulunmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

5-Davacı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanıp takdir edilen 3.852,08 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı kuruma verilmesine,

6-Davacı Kurum tarafından yatırılan gider avansından kalan 131,64 TL den gerekçeli kararın tebliği için gerekli masraflar düşüldükten sonra artan kısmın karar kesinleştiğinde davacı kuruma iadesine,

7-Davalılar tarafından yatırılan gider avansı bulunmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

8-Davalı Değirmencioğulları ......i. tarafından yatırılan 50,00 TL delil avansının karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,” yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2014/14325, Karar No: 2014/17863, Tarih: 11.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14325 E.  ,  2014/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2014/25-2014/60

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Antalya İcra Daireleri Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu, davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiğini ve davacıya borcu bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın 6102 sayılı TTK.nun 4/1.maddesi uyarınca mutlak ticari davalardan olduğu ve Ticaret Mahkemesi’nde görülmesi gerektiği gerekçeleriyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

Kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.