muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3129, Karar No: 2010/5840, Tarih: 25.05.2010

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini ve sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, yüklenici aleyhine açılan davanın tefrikine, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ... etmek zorundadır. Denilebilir ki, temlik işlemine dayalı davalarda, arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekir. O yüzden, mahkemenin yüklenici aleyhindeki davanın tefrikine karar vermesi HUMK'nun 47.maddesine uygun düşmemiştir.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tafsiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından bu bloktaki hak temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları ..., ..., ...., ... ..., 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2).bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine, 25.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7908, Karar No: 2023/1497, Tarih: 08.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/7908 E.  ,  2023/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı 14.08.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; ... Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığını, ... C.Başsavcılığının 2016/64146 soruşturma sayılı evrakı ile FETÖ/PDY terör örgütüne üye olma ve Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya teşebbüs suçlaması ile 17.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını, ... 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.07.2016 tarih ve 2016/330 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığını, ... C.Başsavcılığının 2017/75452 soruşturma sayılı evrakı ile hakkında ek takipsizlik kararı verilerek 18.05.2017 tarihinde tahliye edildiğini, hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan ek takipsizlik kararı verilirken iltisaklı olduğuna dair dedikodu duyduğu yönündeki tanık beyanına dayanarak silahlı terör örgütü üyeliği suçundan cezalandırılması talebi ile hakkında ... 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/228 Esas sırasına kayıtlı kamu davasının açıldığını, 21.07.2017 tarihinde silahlı terör örgütü üyeliği suçundan da tahliyesine karar verildiğini, haksız olarak gözaltında ve tutuklu kaldığı bu süreler içerisinde madden ve manen mağdur olduğunu belirterek 105.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 20.09.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; maddi ve manevi tazminat istemlerinin yersiz ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2018 tarihli ve 2017/358 Esas, 2018/399 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2018/3488 Esas, 2019/3125 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2018/3488 Esas, 2019/3125 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin esastan reddi ile onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan tutuklandığı ve tutuklama müzekkeresinin infaz edildiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/75452 soruşturma sayılı dosyası incelendiğinde; 16.07.2016 tarihinde gözaltına alınan davacının ... 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/330 sorgu sayılı kararı ile Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak ve Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs etme suçlarından 19.07.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan soruşturma neticesinde ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2017 tarih, 2017/75452 soruşturma sayılı kararı ile Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs etme suçundan hakkında “ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” verildiği ve davacının bu suçtan aynı günü tutukluluğu “resen” sonlandırılarak tahliye edildiği, kararın kesinleştiği, Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak suçundan ise tutukluluğunun devam ettiği nihayetinde, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/75452 soruşturma, 2017/15136 esas ve 2017/2450 sayılı iddianamesi ile bu suçtan ... 24. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, bu mahkemenin 21.07.2017 tarihinde verdiği bir karar ile anılan bu suçtan da tahliye edildiği davanın henüz karara bağlanmadığının anlaşıldığı, öte yandan; her iki suçtan tutuklanan davacı hakkında ayrı iki tevkif müzekkeresi bulunduğundan öncelik infaz durumlarının önem arz ettiği, zira, tazminat talebinin Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs etme suçuyla ilgili haksız tutuklamaya dayandırıldığı, davacının tutukluluğunu geçirdiği ... 6 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 07.11.2017 tarihli cevabi yazılarından anlaşılacağı üzere davacı ...'in anılan cezaevine 20.07.2016 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs etme ve Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından ... 7.Sulh Ceza Hakimliğinin 19.07.2016 tarih ve 2016/330 sayılı tevkif müzekkereleriyle giriş yaptığı, aynı günü Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs etme suçuna yönelik tevkif müzekkeresinin infazına başlandığı, 18.05.2017 tarihine gelindiğinde davacının ... C.Başsavcılığının 18.05.2017 tarih, 2017/75452 sayılı re'sen tahliye kararı ile Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs etme suçundan resen tahliye edilmesi üzerine aynı tarih ve sayılı tevkif müzekkeresi üzerinden bu defa Silahlı terör Örgütü Üyesi olmak suçuyla ilgili tutukluluğunun infazına başlandığı, davacının bilahare ... 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.07.2017 tarih ve 2017/228 esas sayılı tahliye kararı ile bu suçtan tutukluluğunun sonlandırılması üzerine ... 7.Sulh Ceza Hakimliğinin 19.07.2016 tarih ve 2016/330 sayılı tevkif müzekkeresinin tamamen infazına son verildiği tespit edilmiştir.

Davacının tazminat talebi ele alındığında, bu talebin şimdilik süre yönünden reddi gerektiği, zira, tutuklama her iki suçla ilgili olmasına rağmen müzekkerelerinin tek bir sayı üzerinden düzenlendiği gözetildiğinde hangi tutukluluğun daha önce infaz edildiğinin pratikte bir önem arzetmediği (zira; kişi bir suçtan tahliye olsa dahi diğer suçtan da tutuklu olduğu için bırakılmayacağı) zaten bu hususta yasal bir düzenleme bulunmadığı (diğer deyişle; Silahlı Terör Örgütü Üyesi olmaktan dolayı tutukluluğunun daha önce infaz edildiğinin kabulüne mani bir hal bulunmadığı), davacının tazminat istemi bu aşamada ele alındığında ileride şu şekilde sorunlarla karşılaşılabileceği; davacı Silahlı Terör Örgüt Üyeliği ile ilgili davada mahkum olduğu takdirde “ek soruşturmaya yer olmadığına dair” karar verilen Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs etme suçu ile ilgili tutukluluk süresinin mahkumiyetten mahsubu gündeme gelebileceği, öte yandan Yargıtay 12. CD'nin kökleşmiş içtihatlarına göre, mahsubun tazminata engel teşkil etmediği ama bunun “tam” değil “sembolik” bir tazminat olduğu, şu an zaten “sembolik” tazminat verilmesinin düşünülemeyeceği, hem mahsup hem de tazminat yönünden “tam” kabul söz konusu olmaması ve de davacının tazminat talebine gerekçe gösterdiği sair tüm hususların ancak Silahlı Terör Örgüt Üyeliğinden açılan davanın kesinleşmesinden itibaren sağlıklı değerlendirilebileceği adına, davacının işbu davasının şimdilik süre yönünden reddi gerektiği takdir ve kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talepli davaların niteliği gereği davacıdan harç alınamayacağının gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanunun 280/1-c ve 303/1-f maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte eksiklik olduğundan, istinaf yoluna başvurulan hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin hükümden tamamen çıkartılması suretiyle CMK'nın 280/1-c ve 280/1 (a) madde delaletiyle CMK 303/1-f maddeleri gereğince istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/75452 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs suçundan 19.07.2016-18.05.2017 tarihleri arasında 303 gün tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği ve tutuklama tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa tabi olduğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Dava dosyası incelendiğinde davacının Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 19.08.2016 tarihinde tutuklandığı, her iki suç için ayrı tutuklama müzekkeresi düzenlendiği, ... 6 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 07.11.2017 tarihli cevabi yazısında davacının 20.07.2016 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından ... 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.07.2016 tarih ve 2016/330 sayılı tevkif müzekkereleriyle giriş yaptığı, aynı gün Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçuna yönelik tevkif müzekkeresinin infazına başlandığı, 18.05.2017 tarihinde davacının ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2017 tarih, 2017/75452 sayılı re'sen tahliye kararı ile Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçundan resen tahliye edilmesi üzerine aynı tarih ve sayılı tevkif müzekkeresi üzerinden bu defa silahlı terör örgütü Üyesi olmak suçuyla ilgili tutukluluğunun infazına başlandığı anlaşılmıştır.

Dairemizce UYAP üzerinden yapılan incelemede silahlı terör örgütüne üye olmak suçuna ilişkin olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/75452 soruşturma numaralı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, bu mahkemenin 21.07.2017 tarihinde verdiği kararla bu suçtan tahliye edildiği, yapılan yargılama sonucunda ... 24. Ağır Mahkemesinin 2017/228 Esas, 2019/265 Karar numaralı kararı ile davacının beraatine karar verildiği, beraat kararının 03.07.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosyada, dava açıldığında ve hüküm kurulduğunda henüz dava açma süresi başlamamış ise de, yargılama sırasında, tazminat davasına konu dayanak kararın kesinleştiği, dolayısıyla hükmün kesinleşmesine ilişkin dava şartının yargılama aşamasında gerçekleştiği anlaşıldığından, “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması”nı yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasa'nın 141 inci maddesinin son fıkrası uyarınca yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2018/3488 Esas, 2019/3125 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6515, Karar No: 2013/16461, Tarih: 08.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6515 E.  ,  2013/16461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dosya içerisinde gerekçeli kararın adi ortaklığın ortaklarından olan ... Temizlik Hiz. Ltd. Şti.’ne tebliğine ilişkin tebligat parçasına rastlanmamış olmakla tebliğ edilmiş ise eklenerek gönderilmesi, tebligat yapılmadı ise gerekçeli kararın tebliğ edilerek gerekirse HUMK'nun 434.maddesindeki prosedür işletilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7788, Karar No: 2013/10422, Tarih: 18.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7788 E.  ,  2013/10422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... TÜKETİCİ MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dilekçesinde, müvekkilleri olan davacıların aynı binada oturan taşınmaz malikleri olduklarını, davalı kurum tarafından, abonelik işlemleri sırasında kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında her bir davacıdan 303 TL. alması gerektiği halde, ayrı ayrı 2013 TL. aldığını beyan ederek, alınan fazla bedellerin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, talep edilen bedellerin Belediye Gelirleri Kanunu’nun 87 ve 88. maddeleri ile,....Tarifeler Yönetmeliğinin 89.maddesi gereğince yapılan bir tahakkuk olduğunu ve mevzuata uygun bulunduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza ilişkin yapı kullanma ruhsat tarihinin 26.08.2009 olup, ruhsat alınma tarihinden sonra, yörede yeni bir hizmetin yapılmadığı, bölgeye yeni hizmet götürülmediği, bu nedenle de davacılardan alınan kanal katılım ve şebeke hisse bedellerinin yasal olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacıların, davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ...Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ...Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.