muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/649, Karar No: 2023/150, Tarih: 15.03.2023

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Değerlendirmeler

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Katılan mağdure ...’in aşamalarda özetle; olay günü sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’yle beraber bir büfeden birkaç tane bira aldıklarını, eve dönüp bu içkileri tükettiklerini, sanığın bir süre sonra bulundukları yerden ayrılarak başka bir odaya gittiğini, kendisinin de ...’yle birlikte diğer odaya geçerek cinsel ilişkiye girdiğini, ilişki esnasında bir ara seslerinin yükseldiğini, bu sesleri duyan sanığın kapıya gelerek ne olduğunu sorduğunu, cevap vermemeleri üzerine gittiğini, sanığın ...’yle cinsel ilişkiye girdiklerinden haberdar olmadığını, bu hususu ...’den öğrendikten sonra kendisine "Sen nasıl böyle bir şey yaparsın? Sen salak mısın?" diyerek tepki gösterdiğini beyan ettiği, sanığın ise aşamalarda özetle; 09.06.2017 tarihinde katılan mağdure ile inceleme dışı sanık ...’nin kendisi yokken evine geldiklerini, ... ile katılan mağdurenin, evine geldiklerini öğrendikten yaklaşık 1,5-2 saat sonra eve döndüğünü, hep birlikte evden ayrıldıklarını ancak aynı gün hem katılan mağdurenin pantolonunda hem aracın arka koltuğunda hem de evde bulunan mavi çarşafta kan lekeleri olduğunu gördüğünü, 10.06.2017 tarihinde ise ...’nin çağırması üzerine ... ve katılan mağdureyi aracına aldığını ve hep birlikte eve gittiklerini, çok kısa bir süre kalıp işlerini hâllettikten sonra evden çıktıklarını, seradan dönüp banyo yaptığı kısa bir süreden sonra evde sesler duyduğunu, katılan mağdureyle ...’nin bulundukları odanın kapısını tıklattığını ancak kimsenin cevap vermediğini, ...’nin, seradan döndükten sonra kendisine katılan mağdureyle cinsel ilişkiye girdiklerini söylediğini, bunun üzerine katılan mağdureye "Sen nasıl böyle bir şey yaparsın? Sen salak mısın?" diyerek kızdığını, katılan mağdureyle ...’nin cinsel ilişkiye gireceklerinden haberdar olmadığını, bu niyetle evini onların kullanımına açmadığını savunduğu olayda;

Katılan mağdurenin aşamalarda olay günü sanığın evinde hep birlikte alkol aldıklarını, sanığın bir süre sonra bulundukları yerden ayrılarak başka bir odaya gittiğini, kendisinin de inceleme dışı sanık ...’yle birlikte diğer odaya geçerek cinsel ilişkiye girdiğini, ilişki esnasında bir ara seslerinin yükseldiğini, bu sesleri duyan sanığın kapıya gelerek ne olduğunu sorduğunu, cevap vermemeleri üzerine gittiğini, sanığın, ...’yle cinsel ilişkiye girdiklerinden haberdar olmadığını, bu hususu ...’den öğrendikten sonra kendisine "Sen nasıl böyle bir şey yaparsın? Sen salak mısın?" diyerek tepki gösterdiğini açık ve net bir şekilde beyan etmesi, sanığın katılan mağdurenin pantolonunda, aracının arka koltuğunda ve evindeki mavi çarşaf üzerinde kan lekeleri olduğunu gördükten sonra bu lekelerin ne şekilde meydana geldiğini sorması üzerine ...’nin verdiği cevaplar neticesinde katılan mağdure ile ...’nin cinsel ilişkiye girdiklerini anladığını, katılan mağdureyle ...’nin cinsel ilişkiye gireceklerinden haberdar olmadığını ve evini bu niyetle onların kullanımına açmadığını savunması, inceleme dışı sanık ...’nin istikrarlı bir şekilde katılan mağdureyle cinsel ilişkiye girmediğini ifade etmesi, tanık ...Karaca’nın savcılıkta alınan beyanında 10.06.2017 tarihinde sanıkla buluştuklarında sanığın, evinde bulunan çarşafta kan lekesi gördüğünü söyleyerek katılan mağdureyle ...’nin cinsel ilişkiye girmiş olabileceklerini ima ettiğini ancak açıkça söylemediğini belirtmesi ve yapılan bu görüşmeden sonra karakola gidilerek katılan mağdure hakkında kayıp müracaatında bulunulması, tanık ...'in aşamalarda; sanığın, katılan mağdureyle ...'nin cinsel ilişkiye girdiklerini bizzat ...'den duyarak öğrendiğini kendisine anlattığını beyan etmesi, sanığın ... ile katılan mağdurenin evine geldiklerini serada bulunduğu esnada cep telefonuna gönderilen bir mesajla öğrenmesi, tanık ... ile katılan mağdure arasındaki telefon mesajlarının içeriklerinde sanığın evinde katılan mağdureyle ...'nin cinsel ilişkiye girdiklerini bildiğine dair bir kayda rastlanılmaması, sanığın evini ...’yle katılan mağdurenin cinsel ilişkiye girmelerini sağlamak için temin ettiğine ve böylelikle suçun icrasını kolaylaştırdığına dair bir iddianın da bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın inceleme dışı sanık ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğine dair oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanması, başka bir ifadeyle sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği hâlde, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; haklı nedene dayanmayan itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; haklı nedene dayanmayan itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 18.04.2019 tarihli ve 8831-9224 sayılı onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 03.07.2018 tarihli ve 1623-1313 sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararının, sanık ...’a atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olmadığının gözetilmemesi nedeniyle istinaf isteminin kabulü yerine esastan reddedilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararının kaldırılarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanığın cezasının infazına başlanılmış ise İNFAZININ DURDURULMASINA, sanığın bu suçtan cezaevine alınmış olma ihtimali bulunduğundan, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL SERBEST BIRAKILMASI için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, İlk Derece Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla, ulaşılan bu sonuç karşısında infazın durdurulmasına oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11221, Karar No: 2013/13502, Tarih: 30.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11221 E.  ,  2013/13502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne

var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu

Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ifrazen oluşan bir kısım parsellerin 359.000 m2 yüzölçümlü mera vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın önce belediye adına sonra tahsisen davalı adına tescil edildiği ve üzerinde betonarme tek katlı bina bulunduğu, dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte incelenerek ve davacıya yapılan tahsisin niteliği de araştılarak yerinde şehir plancısı, ziraatçı bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, 2981 sayılı Kanunun 10/c. maddesi ve imar planı uygulama haritaları Belediyeden sağlanmalı ve bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, böylelikle ortaya çıkacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırlan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3290, Karar No: 2025/6274, Tarih: 14.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/3290 E.  ,  2025/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2115 E., 2024/2638 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, mazeret dilekçesinin reddedilmesi nedeniyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ve sanığın suç işleme kastı bulunmadığından beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanmış ve müdafii huzurunda savunması alınmış ise de, müdafiin hazır bulunmadığı duruşmada mahkûmiyete karar verilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-(e) maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14087, Karar No: 2007/16820, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14087 E.  ,  2007/16820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 111 ada 13 parsel sayılı 61.235 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... 2001 tarih 22 nolu tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla ve koru cinsiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazın kesinleşen mahkeme kararıyla orman olarak tesciline karar verildiği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin A=35014 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, B=26220 m2 bölümünün davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 13 parsele revizyon gören tapu kaydının geldisini oluşturan Mart 1952 tarih 17 numaralı kaydın asliye hukuk mahkemesinin 1951/354-82 sayılı Orman Yönetiminin taraf olmadığı tescil kararı ile oluştuğu, bitişikteki taşınmaz hakkında ise Hazine ile ... Köyü Tüzelkişiliği arasında görülen asliye hukuk mahkemesinin 1995/349 sayılı dava sonunda 249.800 m2 yerin orman kadastro sınırları dışında kalmakla birlikte eylemli orman olduğu gerekçesiyle orman olarak tesciline karar verildiği ve 111 ada 11 numaralı orman parselinin oluştuğu, mahkemece asliye hukuk mahkemesinin 1995/349 sayılı dosyasında bulunan krokinin uygulanması sonucu 13 parselin (A)=35014 m2 bölümünün kroki kapsamında kaldığının ve orman olduğunun üzerinde meşe ve kızılçam ağaçları bulunduğunun belirlenmesi sonucu 4999 Sayılı Yasa hükümleri gözönünde bulundurularak bu bölüm hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.