muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4278, Karar No: 2018/9394, Tarih: 26.09.2018

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18603, Karar No: 2015/12899, Tarih: 23.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18603 E.  ,  2015/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirket tarafından işletilen otelde kat hizmet görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin 24.04.2012 tarihinde haksız nedenle feshedildiğini beyanla hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma , ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının devamsızlık yapmak suretiyle işe gelmediğini bu hususun tutanaklarla tespit edilmiş olduğunu davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından davacının işe gelmediğine dair tutanakların tutulduğu ancak davacının işe devam etmeme konusunda mazeretinin olup olmadığın sorulmadığı ve akdin feshine yönelik bir ihtarda çekilmediği bu nedenle iş akdinin davalı işveren tarafından haksız biçimde sonlandırıldığı ve devamsızlık tutanak tanıklarının çelişkili beyanda bulundukları, uzun yıllar aynı iş yerinde çalışan işçinin nedensiz yere çekip gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı iş akdinin 24.04.2012 tarihinde işverence haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, işveren ise davacının 20.04.2012, 21.04.2012, 22.04.2013 ve 23.04.2012 tarihlerinde işe gelmediğini belirterek devamsızlık tutanağı tutarak davacının iş akdinin 24.04.2012 tarihinde haklı nedenle sona erdirildiğini ileri sürmüştür. Devamsızlık tutanak tanıklardan birisi tanık olarak dinlenmişse de tutanaklarla ilgili bilgi ve görgüsünün sorulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece tutanak tanığı yeniden dinlenerek tutanaklar gösterilip beyanı alındıktan sonra davacının bugünlerde iş yerine gelip gelmediği belirlenip iş akdinin davacı tarafından işe gelmeme suretiyle eylemli olarak feshedildiği anlaşılır ise davacının ödenmeyen işçilik alacakları da bulunduğu gözetilerek davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4279, Karar No: 2006/7691, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4279 E.  ,  2006/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2321, Karar No: 2011/4050, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2321 E.  ,  2011/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 06.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 41 ve 42 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında "... oğlu ..." olarak geçen malik isminin "... oğlu ..." şeklinde düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece kayıt malikinin baba adının "..." soyadının "..." olduğunun tespitine karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı dava konusu taşınmazların kayıt malikinin kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydında düzeltilmesini istemiştir. HUMK'nun 74. maddesi uyarınca hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda da; davacının istemi tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesi olduğu halde sadece kayıt malikinin isminin tespitine karar verilmesi düzeltme talebi konusunda hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 30.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11332, Karar No: 2016/8095, Tarih: 05.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11332 E.  ,  2016/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine gönderilen gerekçeli kararın tebliğ edilemeden iade gelmesi üzerine, mernis adresi de bulunmadığından, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin, aynı adrese daha önce usulüne uygun tebligat yapılmadığından usulsüz olması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine 02.09.2014 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

I- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri getirtilip denetime elverişli olacak şekilde dosyaya konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen cezasının infazının durdurulmasına, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal tahliyesine, 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1189, Karar No: 2010/3704, Tarih: 01.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1189 E.  ,  2010/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 21/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 167 parsel sayılı taşınmazı davalıların haksız kullandıklarını ileri sürüp, elatmanın önlenmesine ve 6.600,00YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar İ.ve M., dava konusu taşınmazda davalı İ.ın bir kullanımı olmadığını, davalı M.in taşınmazda paydaş olup payını kullandığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, dairece; “davalı D.’nun davadan önce öldüğü belirlenerek anılan davalı yönünden 04.05.1978 tarih, 4/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek davanın reddi doğrudur. Ne var ki, diğer davalılar hakkında yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi . .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamından sonra davalı M. hakkındaki elatmanın önlenmesi isteğinin davacının payını ahara satması sebebiyle davada sıfatının kalmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davalı M. ecrimisilden sorumlu tutularak hüküm kurulduğuna göre, davada vekille temsil edilen davacı lehine avukatlık ücreti takdir ve tayin edilmemiş olması doğru olmadığı gibi, hakkında elatma olgusu bulunmadığı benimsenerek aleyhine açılan dava reddedilen davalı İ. bakımından dava öncesi yapılan tespit dosyasında İ.’ın taşınmaza elattığı belirlenmiş olmasına karşın mahkemece anılan tespit dosyası değerlendirilmeden neticeye gidilmesi de doğru değildir.

Her ne kadar, İ.hakkındaki elatmanın önlenmesi davası davacının taşınmazda mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı kalmadığı için sıfat yokluğu sebebiyle reddedilmiş ise de, anılan davalının tespit dosyasında belirtildiği şekilde öncesinde bir elatma olgusunun saptanması halinde taşınmazı kullanması sebebiyle malik olmayan zilyedin zilyet olmayan malike ödemekle yükümlü olduğu ecrimisilden sorumlu tutulacağında kuşku yoktur.

Öyle ise, davacının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle, HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.4.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2382, Karar No: 2009/5572, Tarih: 12.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2382 E.  ,  2009/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2008

Taraflar arasında görülen davada:

Davacı, maliki olduğu 25 sayılı parsele davalının taşkın yapı inşa etmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiş, ecrimisil isteğinden feragat etmiştir.

Davalı, davacının şimdiki eşi o zaman ki patronu olan N.. S... 'ten pay satın aldığını ve özel parselasyona göre kendisine gösterilen yere binasını inşa ettiğini belirtip davanın reddini, aksi halde taşan kısmın temliken adına tescil edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davalının elatmasının önlenmesine ve enkaz bedelinin davalıya ödenmesine karar verilmiş, ecrimisil isteği ise feragat nedeeniyle reddedilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.5. 2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Ahmet İmamoğlu ile temyiz edilen vekili Avukat Ş... C... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asilin ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi,bu sırada temyiz eden vekili avukat M...Y... 'un geldiği görüldü, mazereti kabul edilip dinlendi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalının el atmasının önlenmesine ve taşkın yapının enkaz bedelinin davalıya ödenmesine karar verilip ecrimisil isteği feragat nedeniyle reddedilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın davacıya ait taşınmaza taşkın biçimde bina inşa ettiği anlaşıldığına ve temyiz edenin sıfatına göre yazılı olduğu üzere hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne var ki, davada yıkım isteği bulunmadığı ve yıkıma karar verilmediği halde, binanın yıkılacak kısmının değerinin de dava değerine katılarak davalıya fazla harç ve vekalet ücreti yükletilmesi doğru değildir. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8641, Karar No: 2020/5211, Tarih: 06.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/8641 E.  ,  2020/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.01.2016 tarih ve 2015/9742 Esas, 2016/224 Karar sayılı bozma ilamında özetle; "Çekişmeli taşınmazın malik hanesi açık olup, mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi uyarınca gerçek hak sahibi re'sen belirleneceğinden, Hazine ve köy tüzel kişiliğinin davaya dahil edilmesi gerektiği, taşınmazın eylemli durumuna ilişkin olarak, mahallindeki keşifte yapılan mahkeme gözleminde, taşınmaz üzerinde kuşburnu, alıç, arduç cinsi ağaçlar ile tek ve çok yıllık otsu bitkilerin bulunduğunun ve eğimli ve taşlı yapıda olduğunun belirtildiği, orman ve ziraat bilirkişi raporlarının mahkeme gözlemini doğruladığı, ayrıca, keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerce, taşınmazın yaklaşık 20-30 yıldır kullanılmadığının bildirildiği, bu haliyle taşınmazda iradi terk olgusunun gerçekleştiğinin anlaşıldığı belirtilerek, Hazine ve köy tüzel kişiliğinin davalı olarak davaya dahil edilmesi ve bundan sonra 3402 sayılı Kanu'nun 30/2. maddesi de gözetilerek, taşınmazın belirlenecek niteliğine ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, davaya konu ... ili ... ilçesi Karaşar köyü "..." mevkiinde bulunan 102 ada 12 parsel sayılı taşınmazın "ham toprak" vasfı ile Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.