muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/840, Karar No: 2010/17147, Tarih: 26.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/840 E.  ,  2010/17147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 13.04.2009 ( Cezaevi Müdürlüğü kaydı 13.05.2009 ) tarihli, Van 2.Asliye Ceza Mahkemesine gönderdiği dilekçesinde kararı temyiz etmek istemediğini, cezanın onaylanmasını istemiş olması nedeniyle, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz başvurusunun incelenmesinde;

I. İşyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, yalnızca özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin olanaklı bulunduğu gözetilmeden, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCY'nın 116/2-4, 62/1.maddesiyle hükmolunan 10 ay hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve aynı Yasanın 50/1-d maddesi gereğince 10 ay süreyle Van il merkezindeki internet cafelere gitmekten yasaklanma tedbirine; mala zarar verme suçundan TCY'nın 151/1, 62/1.maddesiyle hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve aynı Yasanın 50/1-d maddesi gereğince 4 ay süreyle Van il merkezindeki sinemalara gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden ayrı ayrı 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II. Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Olay yeri inceleme raporunda, yakınana ait işyerinin alüminyum giriş kapısının kilit dilinin dışarıda, kilit dili hizasında ve kilit dili karşı kasa üzerinde alet izleri olduğunun saptanmış olmasına göre, sanığın eyleminin, TCY’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlenen hırsızlık suçlarında uygulama olanağı bulunan aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

2. Kolluğa ... Hastanesi yakınında bulunan bir işyerine kuşkulu davranan bir kişinin girmeye çalıştığının bildirilmesi üzerine, olay yerine giden kolluğun işyerine 300-350 metre mesafede sanığı görüp kuşkulanarak durdurdukları, kabaca yapılan üst yoklamasında hırkasının cebinde bol miktarda madeni paranın bulunması üzerine yapılan kimlik yoklamasında hırsızlık suçundan kaydının olduğunun anlaşıldığı, sanıkla yapılan görüşmede yakınanın işyerinden bozuk paraları çaldığının söylediğinin ve 21.90 liranın yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, yakınandan TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra sonucuna göre anılan maddenin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA , 26/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9752, Karar No: 2012/14140, Tarih: 03.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/9752 E.  ,  2012/14140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın muhafaza edilmek üzere kendisine teslim edilen soğutucu dolabını hurdacıya sattığını beyan etmesi karşısında unsurları yönünden oluşan suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11412, Karar No: 2013/13621, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11412 E.  ,  2013/13621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, S.S. ...Köyü Sulama Kooperatifine ait olan ve tarlasından geçen sulama kanal ve köprülerini yıkması eyleminin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia olunan somut olayda; 28/06/1983 tarihinde S.S. ...Sulama Kooperatifine devredilen ... ...Yeraltısuyu Sulama Tesisi'ne ait sulama kanalı ve bir kısım eklentileri ile ilgili olarak sanığın, 06/09/2006 tarihli savcılık ifadesinde ve genel olarak aşamalardaki savunmalarında "... 2004 yılının Nisan ayında yıkarak yeni kanallar açtığını..." belirtmesi, bu savunmanın 10/11/2008 tarihinde mahallinde yapılan keşifte beyanları alınan tanıklar....ve ...

tarafından doğrulanır görünmesi, ünvanı belirtilen Kooperatif tarafından sanık aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan ve

2005/105 E. no'lu dosyada görülen hukuk davasının 12/07/2005 tarihinde açılmış olması, dönemin kooperatif başkanı olduğunu bildiren tanık ...'ın "sanığın kendi kooperatiflerinden su almak yerine ...Sulama Kooperatifinden su alması" öncesinde kanalları tahrip ettiğini söylemesi karşısında; iddianamede tavsif olunan suça konu fiillerin 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girdiği 01/06/2005 tarihinden önce gerçekleşip gerçekleşmediğinin kesin surette tespit olunarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, ... İlçesi... Komisyonu Kararının verildiği 28/04/2006 gününün suç tarihi olarak esas alınıp uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3407, Karar No: 2024/4744, Tarih: 13.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3407 E.  ,  2024/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2023/187 E., 2023/300 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 07.07.1998-05.05.2015 tarihleri arasında davalı Şirketin LNG İşletme Müdürlüğü nezdinde kılavuz kaptan olarak çalıştığını, aralıksız çalışmasına rağmen belirli süreli ... sözleşmeleri düzenlendiğini, ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, hak ettiği diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirkette 07.07.1998-05.05.2015 tarihleri arasında kılavuz kaptan olarak çalıştığını, çalıştığı süre zarfında sözleşmesi yenilenerek çalışmaya devam ettiğini, davacının serbest meslek erbabı olarak çalıştığını, kılavuz kaptanların 854 ... ... ... Kanunu'na (854 ... Kanun) göre gemiadamı sayıldıklarını, kılavuz kaptanlarda ... süresi sınırlamasının olmadığını, davacının sözleşme hükümlerine aykırı olarak istirahat süreleri yanında vardiyalarında da başka limanlarda kılavuz kaptanlık yaptığının teftiş kurulu raporu ile sabit olduğunu, ... sözleşmesinin bu tespite göre haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2020/229 Esas, 2021/174 Karar ... kararı ile; 854 ... Kanun'a göre haftalık yasal çalışma süresinin 48 saat olduğu, davacının haftada 72 saat çalışarak haftalık 24 saat fazla çalışma yaptığı, ayın iki haftasında haftanın 7 günü çalıştığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmeler ve çalışma çizelgelerine göre davalı işyerinde sekiz kaptanın çalıştığı, dörder kişinin ikili vardiya hâlinde 15'er gün çalıştığı, buna göre davacının ... ... ve genel tatil günlerinin 1/2'sinde çalıştığı, davacının yıllık izin kullandığını gösterir belgelerin davalı tarafça ibraz edilemediği, davacı alınan beyanında hiç yıllık izin kullanmadığını ifade ettiği, hizmet süresine göre yıllık izin ücretine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2021/3087 Esas, 2022/1200 Karar ... kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının maddi deliller ve hukuksal gerekçelere dayandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.02.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/2828 Karar ... ilâmı ile; gemiadamının çalışma ve dinlenme süresine ilişkin uluslararası düzenlemeler ile 854 ... Kanun hükümleri birlikte dikkate alındığında kılavuz kaptan olarak ayda iki hafta günde 24 saat gemide olan davacının fazla çalışma ücretine hak kazanmadığı, hâl böyle olunca davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; fazla çalışma ücreti talebinin reddedilmesinin ve alacaklara yasal faiz uygulanmasının hatalı olduğunu, %30 oranında yapılan indirimin haksız olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin fahiş olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, taleplerin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı vekili; davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, taleplerin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti yönünden bozma ilâmına uygun şekilde hüküm kurulup kurulmadığı, alacaklara uygulanan faizin türü ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 854 ... Kanun'un 26, 27 ve 28 inci maddeleri ile karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14663, Karar No: 2006/14748, Tarih: 07.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14663 E.  ,  2006/14748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih                :  12.6.2006

Davacı,  ilk Bağ-Kur primi kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren   tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1999 tarihinden itibaren   tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren   tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1999 tarihinden itibaren   tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım  kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının sattığı ürün bedelinden ilk pirim kesintisinin 20.4.1999 tarihinde yapıldığı bu tarihten sonraki pirim kesintilerinin mahkemece araştırılmadığı, kooperatif kayıtlarının tespiti için yazılan müzekkereye yanıt verilmediği ve ilçede ziraat odasının bulunmadığı, davacının adına  zirai arazi kayıtlarının bulunduğu görülmüştür

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.5.1999-31.12.1999 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı tarımsal faaliyetin de kanıtlanamadığı 1.1.2000-11.4.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş;davacıya ihtilaflı olan 1.1.2000-11.4.2006  tarihleri arasındaki dönemde davacıya ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan  pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek pancar ekicileri kooperatifi ile zirai amaçlı kooperatiflere kayıtları varsa  tarihlerinin tespit edilerek, ilçede ziraat odası olmadığına göre Çorum Ziraat Odasından kaydının bulunup bulunmadığı sorularak  kayıtlı ise  tarihini gösteren belgeyi getirterek, davacının zirai amaçlı banka kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp  tüm deliller  birlikte değerlendirilip  bir sonuca gitmek gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2076, Karar No: 2018/7010, Tarih: 23.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2076 E.  ,  2018/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-7201 Sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Olayımıza gelince; davalılar ... ve...'na gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edildiği bilinen son adrese tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu, öte yandan davalı ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanılamadığı, ayrıca davalı ...'in dosya içerisine alınmış nüfus kayıt örneğine göre 19.11.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından mahkemece, davalı ...'in mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilerek gerekçeli karar tebliğ edilmeyen mirasçısı var ise bu mirasçıları ile davalılar ...,... ve ...'a gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenilmesi, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/313 Esas sayılı dava dosyası karara çıkmış ise (kesinleşme şerhli) karar suretinin, karara çıkmamış ise dava dilekçesi suretinin mahkemesinden temin edilerek evraka eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.