muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1, Karar No: 2019/2097, Tarih: 28.03.2019

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu, bu suçlarda temadinin kesildiği ana kadar gerçekleşen eylemlerin tek suç oluşturacağı; "Silahlı Terör Örgütünün Hiyerarşik Yapısına Dahil Olmamakla Birlikte Örgüte Bilerek ve İsteyerek Yardım Etme" suçunun ise temadi etmeyen suç olduğu nazara alınmalıdır.

Bu aşamada iddianamenin iadesi müessesi ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesi 2. fıkrasında ise "suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez" hükmü hususiyetle dikkate alınmalıdır.

Yine Dairemizin yerleşik içtihatlarında savunmanın suçun sübutu veya vasıflandırılması açısından önem arz ettiği durumlarda savunma alınmasının zorunlu olduğu vurgulanmıştır.

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde;

18.06.2018 tarihinde hakkında yakalama kararı çıkartılarak, toplanan deliller sonucunda suçun sübutu veya vasfına yönelik olarak 5271 sayılı Kanunun 170 maddesi kapsamında kamu davası açma mecburiyet bulunan savcılık makamının, her ne kadar kaçak olduğuna dair bir karar alınmamış ise de; 05.11.2018 tarihinde Silahlı Terör Örgütünün Hiyerarşik Yapısına Dahil Olmamakla Birlikte Örgüte Bilerek ve İsteyerek Yardım Etme suçundan tanzim ettiği iddianamenin şüpheli hakkında atılı suçun temadi eden suç vasfına haiz olmadığı ve hukuki nitelendirme nedeniyle iddianamenin iadesine sebebiyet verecek şekilde karar verilmesi, usul ve Kanuna uygun bulunmadığından kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ VE KARAR

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2018 tarihli ve 2018/1156 değişik iş sayılı kararının Ceza Muhakemesi Kanunun 309/3 maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7613, Karar No: 2022/15297, Tarih: 01.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7613 E.  ,  2022/15297 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında 314,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Konya Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 24/08/2021 tarihli ve MA 77431284 sayılı idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan idari yaptırımın kaldırılmasına ilişkin BOYABAT Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/09/2021 tarihli ve 2021/582 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.07.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2022 tarihli ve KYB. 2022-100202 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1- Boyabat Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/09/2021 tarihli kararında; ''...Hakim ve Cumhuriyet Savcılarının 2918 Sayılı Yasayı ihlal eden eylemlerinin kişisel suç olup, 2802 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 93. Maddesi kapsamında kaldığı, bu madde doğrultusunda trafik polis memurları tarafından sadece ihlale ilişkin tespit tutanağı düzenlenebileceği, doğrudan trafik para cezası verme yetkisinin bulunmadığının, kanunda idari para yaptırımın hangi merci tarafından verileceğine dair bir düzenleme bulunmayıp usul hükümlerinde kıyasın mümkün olmasına karşın, idari yaptırım kararının doğrudan cezaya ilişkin bulunması nedeni ile bu yaptırımın ya da yaptırımı uygulayacak mercinin kıyas yoluyla belirlenemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmakla; 2802 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 93. Maddesi amir hükmü gereğince, trafik zabıtasının itiraz eden Hakim hakkında belirtilen sebeplerden trafik idari para cezası karar tutanağını düzenleyemeyeceği yönünde Hakimliğimizde oluşan hukuki kanaat gereğince, itiraz eden hakkında tanzim olunan trafik para cezasının hukuka uygun olarak düzenlenmediği sonucuna varılarak...'' şeklindeki gerekçeler ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Somut olayda, kabahate konu eylemin gerçekleştiği 24/08/2021 tarihinde aracın kolluk birimlerince durdurulduğu ve araç sürücüsünün Murat Uzunöz olduğunun anlaşıldığı, aracın muayenesinin bulunmaması dolayısıyla araç tescil plakası üzerinden kayıt malikine idari para cezası yazıldığı, kabahatli Mustafa Demircan hakkındaki yaptırıma karşı, kabahatlinin oğlu olan ve eylem tarihinde Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi hakimi olarak görev yapan ...'ın başvuruda bulunması üzerine, yukarıda bahsi geçen gerekçeler ile itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de, Hakim ...'ın başvuru hakkının bulunmadığı gözetilmeden başvurunun usulden reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne ve idari yaptırım kararının kaldırılmasına karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun "başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinde yer alan "...(2) Başvurunun usulden kabulü halinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder. (3) İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir. Başvuru konusu idarî yaptırıma ilişkin işlem dosyasının tamamının bir örneği, cevap dilekçesi ile birlikte mahkemeye verilir. Mahkeme, işlem dosyasının aslını da ilgili kamu kurum ve kuruluşundan isteyebilir. Cevap dilekçesi, idarî yaptırım kararına karşı başvuruda bulunan kişi sayısından bir fazla nüsha olarak verilir" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, başvuruyu inceleyen Hakimlik tarafından anılan düzenlemeye aykırı olarak ilgili kuruma gerekli tebligat yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde, Esas No: 2022/7613

3- ... Plaka sayılı aracın tescil plakasına uygulanan idari para cezasının muterize tebliğini müteakip, hakim olduğunu bildirerek, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesi uyarınca hakkında işlem yapılması gerektiğinden bahisle itiraz etmiş olması karşısında, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/03/2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sayılı ilamında da değinildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin hakim olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) ve (2) numaralı nedenler yerinde görüldüğünden Boyabat Sulh Ceza Hakimliği'nin 03/09/2021 tarihli ve 2021/582 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, bozma nedenine göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (3) numaralı neden bakımından KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3800, Karar No: 2011/6733, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3800 E.  ,  2011/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10227, Karar No: 2016/2768, Tarih: 22.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/10227 E.  ,  2016/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Kasten yaralama ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından beraat, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikil cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 16.03.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av.... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 30.03.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle, kasten yaralama ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından verilen beraat kararları ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

22.03.2016 tarihinde verilen işbu karar 30.03.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/2340, Karar No: 2014/10268, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2340 E.  ,  2014/10268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/09/2013 tarih ve 2011/327-2013/356 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin, yapımcılığını ... Sanatsal İletişim Stüdyo Yapım Ltd. Şti.'nin üstlendiği, davalının Kanal D isimli televizyon kanalında yayınlanan.... isimli TV dizisinin senaristliğini yaptıklarını, müvekkillerinin yapım şirketi ve davalı şirketle herhangi bir sözleşmeleri olmadığını, ancak dizinin Kanal D'de yayınlanan bölümleri için senaryo ücretlerini aldıklarını, davalı şirket tarafından dizinin yurt dışında da 26 ülkeye satılmasına ve gelir elde edilmesine rağmen müvekkillerine herhangi bir telif bedeli ödemediğini ileri sürerek 10.000 TL tazminata üç katı oranında miktarın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, FSEK'nin 8/3. maddesi uyarınca davacıların eser sahipliği yönündeki iddialarını ve mali haklara sahip olduklarını ispatlamaları gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacılar .... ve ...'nun dizi film içinde senaryo yazarı olarak belirlenmiş olması nedeniyle FSEK kapsamında eser sahibi konumunda oldukları, her ne kadar davalı taraf dava dışı yapımcı şirketle dizinin yurt içi ve yurtdışı satışı konusunda anlaştığını beyan etmiş ise de, davacılarla yapılmış olan bir sözleşme ve hakların devredildiğine ilişkin bir sözleşme sunmadığı, bu nedenle bu davacıların eser sahibi oldukları dizinin yurtdışına satışından dolayı hak sahibi oldukları gerekçesiyle davacılar .... ve ... adına açılan davaların kabulü ile Neşe Ün için 9.215 TL, ... için 3.881 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili davacı tarafa ödenmesine, davacı ... adına açılan dava yönünden eser sahibi olmadığından yerinde olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 770,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13079, Karar No: 2020/866, Tarih: 03.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13079 E.  ,  2020/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm dava dışı Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1) Gerekçeli kararın davalılardan ..., ... ve .... doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2) ....İli, Merkez, ...Mahallesi, Çoruk mevkiinde bulunan davaya konu 1935 ada 6 parsel sayılı taşınmazın UYAP sisteminde bulunan Tapu Kadastro Bilgi Sistemi (TAKBİS) üzerinden tapu bilgisi sorgulandığında bu taşınmazın pasif durumda olduğu anlaşılmış olup adı geçen parsele ilişkin güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek evraka eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2018/10467, Karar No: 2018/15060, Tarih: 25.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/10467 E.  ,  2018/15060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan ... Polis Kriminal Laboratuarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan 13.02.2015 tarihli rapora göre, davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunan tahdit parçası çıkartılmış olduğundan mevcut haliyle saçma tanesi, kurşun, metal küre ve benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen özel nitelikli fişekleri de atabilecek özellikte bulunduğunun belirtilmesi, buna karşın sanıkta özel nitelikte imal edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4763, Karar No: 2024/3527, Tarih: 15.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4763 E.  ,  2024/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/514 E., 2023/711 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/42 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/514 Esas, 2023/711 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili, katılan ... vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemleri özetle; eylemin tasarlanarak işlendiğine, sanık lehine tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ceza miktarına,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin oranına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE