muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11566, Karar No: 2016/14415, Tarih: 11.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/11566 E.  ,  2016/14415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, alacak isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep temiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve hafta tatili çalışma ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Davalı taraf davacının fazla mesai yaptığında ücretinin ödendiğini beyan etmiştir. Davacının bazı aylara ait puantajlarda aylık fazla çalışma saatlerinin yazılı olduğu ve bodrolarda da “ek kazanç” hanesinde ödeme rakamlarının bulunduğu görülmüştür. Davalı açık temyizinde de bordrodaki ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını ileri sürmüştür. Bu durumda her iki tarafa bodroda yer alan “ek kazanç” hanesinde ödemenin niteliği sorulmalı, fazla mesai ücreti olduğunun anlaşılması durumunda bu defa banka kanalı ile ödenip ödenmedikleri denetlenmelidir. Banka kanalı ile ödeme söz konusu ise bordrolar ve puantajlar imzasız olduğundan davacının ispat etmesi durumunda ödenenden daha fazlasını talep etme hakkı da bulunduğu dikkate alınmalıdır. Fazla mesai ücretinin bulunması durumunda; banka kanalı ile varsa yapılan ödemede işçinin ihtirazi kayıt koyma imkanı bulunmayacağından bu ödemelerin mahsup edilmesi süreti ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

Kabule göre davacının hizmet süresi olarak taleple bağlı kalarak fazla mesai alacağı dışındaki alacakların 31.01.2010 tarihine kadar hesaplanmasına rağmen fazla mesai alacağı bakımından işten çıkış tarihinin 31.01.2011 olarak kabul edilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3881, Karar No: 2022/4493, Tarih: 07.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3881 E.  ,  2022/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51, 51/3-6-7-8 (Her iki sanık hakkında da)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketinin işveren, ...l Cephe Sistemleri Alüminyum Pvc Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketinin yüklenici konumunda bulunduğu sözleşme gereği Neorama İş Merkezinin cephe kaplama işleri yürütülmekteyken, yüklenici firmanın ustabaşı ...'un bir kat aşağı inmek için binanın 3. katındaki yaptığı demir profile bastığı esnada, profilin kaynak yerinden çıkmasıyla, 5 metre aşağıya 2. kata düşerek, hayatını kaybettiği olayda,

Mesleği inşaat teknikeri olan sanık ... ...'nın fiilen yüklenici firmanın şantiye şefliği görevini yürüttüğü, idaresi altındaki şantiyede yeterli ve etkin bir kontrol mekanizması kurulmasını sağlayarak iş güvenliğini sağlamak için temin edilen kişisel koruyucu donanımın kullanılıp kullanılmadığını denetlemesi, yüksekte çalışma esnasında korkuluk gibi güvenlik önlemleriyle düşmenin engellenmesini sağlaması gerekirken aksine davranışlarıyla, tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği,

Yüklenici firma sorumlusu sanık ...'ın şantiye şefi olarak inşaat teknikeri tayin ettiği, olay tarihinde yürürlükte bulunan 27787 numaralı ve16/12/2010 Resmi Gazete yayım tarihli Yapı Müteahhitlerin Kayıtları ile Şantiye Şefleri ve Yetki Belgeli Ustalar Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinin 14. fıkrasına göre inşaat teknikerinin şantiye şefi atanabilmesi için şantiye alanının 1500 metrekarenin altında olması gerektiği, olaya konu şantiyenin 5044 metrekare büyüklüğünde olduğu gözetildiğinde, işin yapımının mühendis bir şantiye şefi gözetiminde yapılması gerekirken mevzuata uygun ehil bir mimar yahut mühendisi görevlendirmeyen sanığın çalışmayı işçilerin insiyatifine terk ederek, denetim görevini yerine getirmediğinden tali kusuruyla ölüme sebep olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, hükmün usul ve Yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafinin kusur durumuna, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1684, Karar No: 2013/10458, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1684 E.  ,  2013/10458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ...'in temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü sanığın müştekinin park halindeki kamyonetinin camını kırarak, araçtan parfüm, gözlük ve kol saati aldığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın olay sonrası yakalandığında koluna taktığı kol saatini çaldığını beyanla kolluk görevlilerine teslim ederek suça konu kol saatinin emanete alınmasını sağlaması karşısında, TCK'nın 168/4. maddesine göre müştekiye kısmi iadeye rızasının olup olamadığı sorulmadan ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hakkında hapis cezasına hükmolunan sanığa TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

4- Emanetin 2006/226 sırasına kayıt edilen kol saatinin müştekiye iadesi talep edilmesine rağmen bu konuda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16071, Karar No: 2021/792, Tarih: 20.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16071 E.  ,  2021/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu oluşur. Bu kapsamda somut olay incelendiğinde; evden hırsızlık olayı nedeniyle ihbar üzerine yapılan araştırma sonucu hırsızlık şüphelisi olarak ifadesini alan kolluk görevlilerine kendisini ... olarak tanıtan ve adı geçenin kimlik bilgilerini veren sanıkla ilgili hırsızlık suçundan yürütülen soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılıp, dosya getirtilerek tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13694, Karar No: 2012/18333, Tarih: 30.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/13694 E.  ,  2012/18333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı ve bu nedenle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14 maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yakınana ait aracın camını kırarak atılı suçu işleyen sanık hakkında, zamanaşımı içerisinde mala zarar verme eylemi ile ilgili yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın çaldığı eşyalar ile birlikte olay yerinden ayrıldıktan sonra bir başka sokak üzerine kolluk görevlileriyle karşılaştığı, takip edilmesini önlemek amacıyla suça konu eşyaları yere atarak kaçmaya çalıştığı ancak kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı gerekçelerle sanığın cezasından anılan Yasanın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılıp, eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14546, Karar No: 2018/19637, Tarih: 04.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14546 E.  ,  2018/19637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin dava konusu 78 parsel sayılı taşınmazı 03/01/2011 tarihinde satın aldığını, dava konusu taşınmaza komşu 60 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalıların taşkın bina inşa etmek sureti ile vekil edeninin taşınmazına el attığını belirterek dava konusu taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesine, taşkın,,,,in kal'ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, vekil edenlerinin 60 parsel sayılı taşınmazı 02/05/1967 yılında satın aldığını, 08/03/1969 tarihinde taşınmaz üzerindeki binanın,,,,ına başlandığını ve 08/03/1972 tarihinde,,,,ın tamamlandığını, zamanaşımının gerçekleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların taşınmazı üzerindeki yapının, davalıların arsası üzerine %100 oranda oturtma durumunun mümkün olmadığı, davalıların iyi niyetli bulunduğu, her iki taşınmazın tedavül görerek el değiştirdikleri böylece el atmanın önlenmesi davasının yasal koşullarının gerçekleşmediği, yine bina saçağı olarak gösterilen yerin davalılar tarafından kullanılmadığı gibi kiraya da verilmediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza taşkın,,,, nedeniyle yapılan müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil bedeli tahsiline ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 78 parsel sayılı taşınmazın davacı adına satış işlemi ile 03/01/2011 tarihinde kayıtlı olduğu, 78 parsel sayılı taşınmazın komşu parselinin 60 parsel sayılı taşınmaz olup davalıların bu taşınmazda malik olduğu, mahkemece yapılan keşif sonrası alınan 02/12/2013 tarihli fen bilirkişi raporuna göre, 60 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının 78 parsel sayılı taşınmaza 7,58 m2 ,,,,,,,, ettiği, ayrıca 60 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının 78 parsel sayılı taşınmazdaki saçak payının da 9,58 m2 olduğunun tespit edildiği, 17/03/2014 tarihli ek fen bilirkişi raporunda ise, ,,,,,,,,lü yapının olduğu bölgenin çoğu yerinde bu tür ,,,,,,,,lerin olduğu, bölgede yapılan kadastro çalışmalarının eski yıllarda yapılmış olması nedeni ile o yıllarda yapılan kadastro çalışmalarının günümüzdeki kadar hassas olmadığı,,,,,ın yapılması sırasında günümüz teknolojisi kullanılsa bile,,,,ı parsele yüzde yüz oturtmanın mümkün olmadığının belirlendiği, yine 28/03/2014 tarihli,,,, ek bilirkişi raporunda da, ,,,,,,,,lü kısmın yıkılması durumunda binanın fahiş zarar göreceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse ,,,,,,,,,,,, Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Somut olayda, mahkemece az yukarıda bahsi geçen 17/03/2014 tarihli ek fen bilirkişi raporunda yazılı olan, ,,,,,,,,lü yapının olduğu bölgenin çoğu yerinde bu tür ,,,,,,,,lerin olduğu, bölgede yapılan kadastro çalışmalarının eski yıllarda yapılmış olması nedeni ile o yıllarda yapılan kadastro çalışmalarının günümüzdeki kadar hassas olmadığı,,,,,ın yapılması sırasında günümüz teknolojisi kullanılsa bile,,,,ı parsele yüzde yüz oturtmanın mümkün olmadığı hususları gözönüne alınarak el atmanın önlenmesi davasının reddine karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki, mahkemece yapılan keşif sonrası alınan 02/12/2013 tarihli fen bilirkişi raporunda, 60 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının 78 parsel sayılı taşınmaza 7,58 m2 ,,,,,,,, ettiği, ayrıca 60 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının 78 parsel sayılı taşınmazdaki saçak payının da 9,58 m2 olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda, davacının taşınmazına davalı tarafından taşkın,,,, nedeni ile müdahale edildiği tespit edilmesine rağmen mahkemece bu hususun gözönüne alınmaması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, toplanmış ve toplanacak deliller çerçevesinde, mülkiyet hakkına değer verilerek davacının talepleri hakkında bir karar vermek olmalıdır. Tüm bu hususlar düşünülmeden yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 04/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27975, Karar No: 2020/10830, Tarih: 19.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27975 E.  ,  2020/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda alınan savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun yeteri kadar teşhise elverişli fotoğrafının temini ile dosya içerisinde bulunan olay yerine ait kamera kaydına ilişkin CD’nin üzerinde, bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle, kamera kaydı görüntülerinden tespit edilen şahsın, suça sürüklenen çocuk olup olmadığının tespitinden sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Suça sürüklenen çocuğun işyerinde bulunan anahtarları alarak çelik kasayı açmak suretiyle 45.000 TL. parayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK’nun 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğunun gözetilmemesi,

2-Ceza tayin edilirken hırsızlanan malın değerinin, 61. maddeye göre cezanın bireyselleştirilmesi esnasında “Suç konusunun önem ve değeri” ile “Meydana gelen zararın ağırlığı” kriterleri bağlamında alt sınırdan ayrılma nedeni olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza süresi

yönünden kazanılmış hakkının korunması gerektiği gözetilmeyerek, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, TCK'nun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

4-Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre, 685 TL. adli tıp raporu giderinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.