muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7119, Karar No: 2018/5816, Tarih: 03.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7119 E.  ,  2018/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 2. Çocuk Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 15/05/2014 - 2014/250 esas ve 2014/276 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Üzerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın, olay öncesi kullandığını söylediği maddelerin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığı gibi, yakalanmasına müteakip kan ve idrar testi yaptırılarak uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmadığı için, suçun maddi delili elde edilmediğinden, savunmasının aksine; kaçtıkları metruk binadaki oda içerisinde bulunan dolapta ele geçirilen 1,4 gram esrarla ilgisi olduğuna ve atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8819, Karar No: 2018/1507, Tarih: 12.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8819 E.  ,  2018/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların aşamalarda yaptıkları savunmalarında; olay gecesi sadece sanayi sitesindeki 39. Sokakta yer alan iş yerinden hırsızlık yaptıklarını, dava konusu iş yerinden hırsızlık yapmadıklarına dair beyanları ile suçlamayı kabul etmedikleri, müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz kuralı gereğince yaşı büyük olduğu için hakkında ayrı dava açılan temyiz dışı sanık ...'in sonradan inkar ettiği kolluk tarafından müdafi hazır olmaksızın alınan ifadesi dışında, suça sürüklenen çocukların yüklenen suçları işlediğine ilişkin, mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden üzerlerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/594, Karar No: 2024/941, Tarih: 15.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/594 E.  ,  2024/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/813 E., 2022/821 K.

DAVA TARİHİ : 18.07.2012

KARAR : Kısmen kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı kadın vekili

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı kadın vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava/cevaba cevap dilekçesinde özetle, müvekkilinin ziynet eşyalarını güvenli olarak saklanabilmesi için davalı erkeğe verdiğini, davalının takıları köydeki evde sakladığını, 21.04.2012 tarihinde erkeğin mutsuz olduğunu ve boşanmak istediğini belirttiğini, 01.05.2012 tarihinde de evden kişisel eşyalarını alıp bir daha eve gelmediğini, tarafların kendi ev eşyalarını kendilerinin aldığını, bu nedenle takıların davacıya verildiğini, eşyalarIN davalının ailesi tarafından alınmadığını, faturalardan evlilik sonrası eşyaların alındığının görüleceğini, ayrıca takıların kadının kişisel malı olduğunu, taraflar arasında takı karşılığında ev eşyası alınacağına ilişkin bir anlaşma bulunmadığını belirterek düğünde takılan 200 çeyrek altın, 6 tam altın, 3 yarım altın, 19 tane 22 ayar, 1 tane 14 ayar bilezikten oluşan ziynet eşyalarının aynen teslimine, mümkün değil ise fiili ödeme tarihindeki değeri üzerinden tahsiline, dava tarihinden itibaren de faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının iddia ettiği kadar olmamakla birlikte 150 civarı küçük altın ve muhtelif ölçülerde bilezik takıldığının doğru olduğunu, davacı ve davalının aynı yöreden olduğunu, buranın adetlerine göre nişanda takılan takıların kız tarafına, düğünde takılan takıların erkek tarafına ait olduğu, ev eşyalarının önemli bir kısmının müvekkilinin ailesi tarafından alındığını, bir kısmının evlilik sonrasında alındığının da kabul edildiğini ancak bu süre içinde tarafların müvekkilinin ailesinin evinde oturduğunu ve kira vermediğini, kira bedelinin sonradan alınan ev eşyası bedelini geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.11.2014 tarihli ve 2013/241 Esas, 2014/732 Karar sayılı kararıyla; davalı taraf düğünde takılan takıların örf ve adet gereği erkek tarafına ait olduğunu beyan ettiğinden takıların davalı yan uhdesinde olduğunun kabulü gerektiği, davalı tanığı Zekeriya ifadesinde düğünde takılan takıların kime takıldı ise ona ait olduğu yönünde adetleri olduğunu beyan ettiği, buna göre taraflara takılan takıların kime takıldıklarını gösterir şekilde bilirkişilerden rapor alındığı,tanık Müberiye'nin davacıya 30 çeyrek altın ve bir tanede büyükannesinin taktığını beyan ettiği,bu beyanın bilirkişi raporunu doğruladığı ve 31 çeyrek altının, 11 bilezik,1 tane 14 ayar fantezi bilezik yönünden de davanın ispatlandığı, erkeğe takılan bileziğin niteliği gereği kadına takılan takılar kapsamında olması nedeni ile o bilezik yönünden de davanın kabulünün gerektiği, bir kısım bileziklerin davalının annesine teslim edildiği anlaşılmış ise de bu bileziklerin davacıya tekrar iade edildiği anlaşılmakla bu bilezikler yönünden davanın ispatlanamadığı, davalıya takılan diğer takıların nitelikleri itibarı ile sadece kadına takılan takılar niteliğinde sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından reddedilen ziynet miktarı yönünden; davalı vekili ise davanın kabulü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/2539 Esas, 2016/842 Karar sayılı ilâmıyla; davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde ise düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına bağışlanmış olduğu ve artık kadının kişisel malı sayılması gerektiği, davalının annesi Müberiye'nin tanık olarak verdiği beyanda 5 adet burma bileziğin davacıya iade edildiğini ispata yeterli olmadığı, bu durumda Mahkemece düğünde taraflara takılıp da davacıya iade edildiği ispatlanamayan, davalıya da takılan 1 adet 22 ayar 13 gr bilezik, 3 yarım altın, 2 tam altın, 80 çeyrek altın ve 5 adet burma bilezik de dahil altınlar hakkında davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 30.05.2016 tarihli, 2016/234 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararıyla, düğün sırasında erkeğe takılan takılar için bağış iradesinin davacıya değil davalıya yöneltildiği, erkeğe takılan takıların erkek tarafından yatırım amacı ile kullanılabileceği, tanık Zekeriya'nın da örf ve adete göre beyanı bulunduğu, ayrıca 5 adet burma bilezik yönünden davalının annesi de olsa tanık Müberiye'nin bilezikleri kadının kolunda gördüğüne ilişkin yeminli olarak beyanda bulunduğu gerekçesi ile direnme kararı verilmiş ve 31 çeyrek altın (150x31=4.650.00 TL), 22 ayar 11 adet bilezik (toplamı 176 gr karşılığı 15.104.00 TL), 22 ayar bir bilezik (13 gr dan 1.115.00 TL), bir tane 14 ayar fantazi bilezik (14 ayar 14 gr dan 756.00 TL) nın aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde bedelleri toplamı 21.625.00 TL'nın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan alınarak,davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.04.2021 tarihli ve 2017/3-1038 Esas, 2021/458 Karar sayılı kararıyla, düğün sırasında takılan ziynet eşyası ve paraların kim tarafından ve hangi eşe takılırsa takılsın aksine bir anlaşma ya da örf ve adet kuralı olmadığı takdirde kadına bağışlanmış sayılacağı ve artık kadının kişisel malı kabul edileceği, dosyada davalının genel kuralın aksine örf ve adetleri bulunduğunu iddia ettiğine göre bunu ispat külfetinin kendisine düşeceği, ispatlamak amacıyla da muhtar olan tanık Zekeriya'yı dinlettiğini, tanığın davalının iddia ettiği örf adetten farklı bir örf ve adete ilişkin beyanda bulunduğu, dinletilen bu tanığın beyanı ile Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına yansıyan yaygın örf ve adet karşısında daha köklü bir adetin varlığının ispatlayamadığı, bunun yanında Mahkemece davalının annesi Müberiye'nin beyanına itibar edilerek 5 adet burma bilezik yönünden davanın reddine karar verildiği, davacının da karara karşı itirazda bulunmayarak davalı yönünden usulü kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle 5 adet burma bilezik yönünden direnme kararının yerinde olduğu, ayrıca davalıya takılan 1 adet bilezik yönünden davacının talebi mahkemece kabul edildiğinden bozma kararından 1 adet 22 ayar 13 gr bilezik ifadesinin karardan çıkartılması gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesi kararından 1 adet 22 ayar 13 gr ifadesinin çıkartılmasına, direnme kararının değişik gerekçe ile bozulmasına oy çokluğu ile karar verilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

D. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 24.11.2021 tarihli ve 2021/652 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararıyla; 5 adet burma bilezik ile ilgili davalının usulü kazanılmış hakkı doğduğundan bu 5 bilezik dışında davalıya takılan altınların da davacıya bağışlanmış sayılacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 11 adet geniş bombe bilezik (22 ayar, 16 gr. toplam bedeli:15.104.00TL), 1 adet fantazi bilezik, (14 ayar, 14 gr. 756.00TL), 1 adet bilezik (22 ayar, 13gr. 1.115.00TL), 1 takım set (14 ayar, 28 gr. 1.512.00TL), 1 yüzük (14 ayar, 7gr. 378.00 TL), 2 adet ziynet altın (22 ayar, 7gr. 1.200.00TL), 3 adet yarım altın (22 ayar, 35gr. Toplam:900.00 TL), 95 adet çeyrek altın (22 ayar, 17,5 gr. toplam 14.500.00TL) ziynet eşyasının davacıya aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde toplam bedeli 35.465.00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

2.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili davanın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na (1086 sayılı Kanun) tabi olduğunu, bu nedenle usulü kazanılmış hak oluşmayacağını belirterek 5 adet burma bilezik ve filli ödeme tarihine hükmedilmemesi yönünden; davalı vekili ise nispi harcın tamamlanmadığını belirterek davanın kabulü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

3.Dairemizin 09.05.2022 tarihli 2022/3153 Esas, 2022/4125 Karar sayılı kararı ile, kadının dava dilekçesinde talep edilen ziynetler dışında 1 takım set ve 1 yüzük yönünden de talep aşılarak hüküm kurulduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına, davacının tüm, davalının ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

4. Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuş ve Dairemizin 17.10.2022 tarih, 2022/8849 Esas, 2022/8223 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, 11 adet geniş bombe bilezik (22 ayar 16 gr.) toplam bedeli:15.104.00 TL, 1 adet fantazi bileklik (14 ayar 14 gr) 756.00 TL, 1 adet bilezik (22 ayar 13 gr.) 1.115.00 TL, 2 adet ziynet altını (22 ayar 7 gr.) Toplam:1.200.00 TL, 3 adet yarım altın (22 ayar 35 gr) Toplam:900.00 TL, 95 adet çeyrek altın (22 ayar 17,5 gr.) Toplam:14.500.00 TL ziynet eşyasının davacıya aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde toplam bedeli 33.575.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili 5 adet bileziğin reddi ve fiili ödeme tarihine hükmedilmemesi, davalı vekili davanın kabulü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili 5 adet bileziğin reddi ve fiili ödeme tarihine hükmedilmemesi, davalı vekili davanın kabulü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 12.10.2023 tarihli ve .2023/5762 Esas, 2023/4722 Karar sayılı kararıyla, temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı gerekçesiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı kadın vekili özetle; dava konusu tüm altınların kabulü gerektiğini, beş bileziğe itiraz edilmediğine ilişkin yorumun 6100 sayılı Kanuna göre olduğunu, oysa davanın 1086 sayılı Kanun zamanında açıldığını, ayrıca fiili ödeme tarihindeki değerin verilmesi gerektiğini belirterek kararın düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamına uygun hüküm kurulup kurulmadığı, karar düzeltme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci ve 439 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 1.470.00 TL para ceza ile 891.50 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17375, Karar No: 2015/31726, Tarih: 10.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17375 E.  ,  2015/31726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2011/459-2014/44

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, temizlik elamanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının temizlik elamanı olarak çalıştığını, davacının iddialarını gerçeği yansıtmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalılarca haksız feshedildiği davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. Ziraat Bankası vekili, alacakların zamanaşımına uğradığı ve bankaya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ve resen gözetilecek nedenlerle temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı ünvanının gerekçeli kararda T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü yerine Şube adının yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçinin fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak fazla çalışma taktiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile ispatlanmasına rağmen mahkemece takdiri indirim yapalmamıştır. İşçinin hastalık, mazeret izni gibi durumları dikkate alınarak hergün fazla çalışma yapamayacağından, ayrıca yaptığı işe ve çalışma şekline göre fazla çalışma alacağından makul bir oranda takdiri indirim yapılması gerekirken, hesaplanan fazla çalışma alacağının tamamının hüküm altına alınması isabetsizdir.

3-Davalı banka 4603 sayılı Yasa'nın 11.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan kurum aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2025/961, Karar No: 2025/5614, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/961 E.  ,  2025/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/72 Esas, 2024/144 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mucur Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 23.01.2024 Tarihli ve 2023/173 Esas, 2024/17 Karar Sayılı Kararı

İş Mahkemelerinde açılacak davalarda davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi yetkili olduğu, somut uyuşmazlıkta dosya arasına celp edilen evraktan da açıkça görüldüğü üzere davacının bağlı bulunduğu Afşin Sosyal Güvenlik Merkezinin dava konusu işlemin yapıldığı yer olarak göründüğü, davalı kurum da anılan hüküm uyarınca yetkili mahkemenin Afşin Nöbetçi İş Mahkemesi olması gerektiğini belirterek yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Afşin İş Mahkemesinin 23.05.2024 Tarihli ve 2024/72 Esas, 2024/144 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamında yapılan incelemede, davacının tarımsal faaliyetinin Mucur ilçesinde gerçekleştiği, tarımsal faaliyete ilişkin vergi, oda ve esnaf sicil memurluğu kayıtlarının burada bulunabileceği, tarımsal faaliyet neticesinde prim tevkifatlarının buradan yapıldığı, tarımsal faaliyette bulunulduğu iddia edilen döneme ilişkin varsa teftiş raporlarının Mucur ilçesinde bulunan sosyal güvenlik kurumunda olabileceği, yine davacının başvurusu neticesinde kurum tarafından arşiv kayıtlarının ilgili şeker fabrikasının Kırşehir ili Mucur ilçesinde bulunması sebebiyle dosyanın Kırşehir'e gönderildiği, başvuru işlemlerinin buradan devam ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (506 sayılı Kanun) uyarınca sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”