muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2299, Karar No: 2019/7672, Tarih: 02.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2299 E.  ,  2019/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/01/2016 gün ve 2011/176 - 2016/10 sayılı kararı bozan Daire'nin 12/02/2018 gün ve 2016/7528 - 2018/954 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SKY" ibareli tanınmış markalarının dünyanın 120 ülkesi ve uluslararası tescillerin yanında Türkiye'de 38. ve 41. sınıflarda tescil edildiğini, davalıların ortak hissedarlara sahip bağlantılı şirketler olduklarını, davalı Anadolu Yayıncılık A.Ş.'nin "SKY" ve "SKY TV" ismiyle TV kanalı olarak, www.skytv.com.tr alan adıyla internet alanında, "SKY RADYO", "SKY FM", "SKY RD" isimleriyle radyo kanalı olarak, "SKY SPOR" ismiyle TV programı olarak, Avrupa Yayıncılık A.Ş.'nin www.skytv.com.tr alan adıyla internet üzerinde, Yeryüzü Yayıncılık A.Ş.'nin "SKY JAZZ RADYO" ismiyle radyo kanalı olarak, Sky Haber Ajansı A.Ş.'nin ticaret unvanı olarak kullanmak suretiyle müvekkilinin "SKY" unsurlu markalarına tecavüz ve haksız rekabet ettiklerini, bu yollarla kötüniyetle haksız kazanç sağlamak istediklerini, müvekkilinin uzun zamandın "SKY" markası altında TV ve radyo yayıncılığı hizmeti verdiğini, marka için yüksek bütçeli reklam harcamaları yaptığını, kanallarının ve çalışanlarının bir çok ödül aldığını, Digitürk platformu aracılığıyla Türk izleyiciye ulaştığını, hali hazırda Tivibu platformunda Türkiye'de hizmet verdiğini, davalılardan Anadolu Yayıncılık A.Ş.'nin 97/6797 sayılı "SKY" ibareli marka tescili varsa da sadece 35. ve 41. sınıfta bir kısım hizmetleri içerdiğini, 38. sınıf hizmetlerdeki tescil talebinin ise müvekkilinin markaları nedeniyle reddedildiğini ileri sürerek davalıların "SKY" ibareli tüm haksız kullanımlarının müvekkili markalarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile önlenmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 29.09.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile davalılardan Sky Haber Ajansı A.Ş.'nin unvanının terkinini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalılar Yeryüzü Yayıncılık A.Ş., Sky Haber Ajansı A.Ş., Avrupa Yayıncılık A.Ş. aleyhine açılan davaların reddine, davalı Anadolu Yayıncılık A.Ş. aleyhine açılan davanın kabulü ile davalının "SKY" unsurlu kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile önlenmesine dair verilen kararın davacı vekilince ve davalı Anadolu Yayıncılık A.Ş vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalı Anadolu Yayıncılık A.Ş.’nin ‘‘SKY’’ ibaresinin kullanımında kötüniyetli olmasına göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3342, Karar No: 2024/2479, Tarih: 15.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3342 E.  ,  2024/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1185 E. 2022/2581 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince kararın

temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.04.2022 tarihli ve 2020/110 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanıklar Nihat ve Kemal hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/1185 Esas, 2022/2581 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, olası kast, meşru savunma ve zorunluluk hali ile haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraat etmesi gerektiğine, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, olası kast, meşru savunma ve zorunluluk hali ile haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraat etmesi gerektiğine, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde inceleme dışı sanık ...'ın katılana nerede olduğunu sorarak katılanın bulunduğu yere sanıklar ..., ..., ... ile birlikte araç ile geldikleri ve katılanı da alarak sanık ...'ın ikametine gittikleri, sanıkların alkol almaya başladıkları, bir süre sonra sanıklar ..., ... ve katılan arasında uyuşturucu madde ile ilgili bir tartışma yaşanmaya başladığı, tartışma sırasında sanık ...'ın katılana hakaret içerikli sözler söyleyerek katılanı dövmeye başladığı, sonrasında sanık ...'ın eline almış olduğu pompalı tüfeği sanık ...'e vererek katılanı kastederek vurmasını istediği, daha sonra sanık ...'ın ikametten dışarı çıktığı, sanık ... dışında diğer iki sanığın da ikametten ayrıldıkları, ikamette katılan ile sanık ...'in tek başına kaldıkları, sanık ...'in elinde bulunan tüfekle katılana doğru ateş ettiği, katılanın kendisini açık olan pencere camından aşağı doğru attığı, sanık ...'in bu kez de camdan aşağı doğru ateş ederek katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, (6) derece kemik kırığına ve organlardan birinini işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunması, katılan ve tanık beyanları, Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.09.2019 tarihli ve 08.03.2021 tarihli adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanıkların savunması, katılan ve tanık beyanları, Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.09.2019 tarihli ve 08.03.2021 tarihli adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayın oluş şekli ve meydana gelen tehlike ve zarar gözetildiğinde belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, olayda olası kast, meşru savunma ve zorunluluk halinin uygulama koşullarının oluşmadığı, katılandan sanıklara yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/1185 Esas, 2022/2581 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9306, Karar No: 2023/10244, Tarih: 25.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9306 E.  ,  2023/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2057 E., 2023/1186 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/57 E., 2021/140 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin aylık tahsis talebine istinaden 01.01.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığını, davalı Kurum tarafından sigortalılık başlangıcına esas hizmetinin staj süresi olmasına rağmen sehven uzun vadeli sigorta süresi olarak değerlendirildiğinin tespiti üzerine aylığının 26.10.2019 tarihinden itibaren kesilerek yapılmış aylık ödemelerinin yersiz ödeme olarak tahsilinin talep edildiğini, yapılan işlemde müvekkilinin bir dahili olmadığını, Kurum hatasından kaynaklanan neden ile aylığının iptali ile yersiz ödeme tahakkukunun usül ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davalı Kurum tarafından davacıya bağlanan yaşlılık aylığının iptaline ilişkin işlemin iptali ile davacının Kuruma borçlu olmadığının tespitine, geçmişte verilen emeklilik kararının müvekkili hakkında geçerli olması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kusuru ile emeklilik aylığının kesildiğini, bu zamana kadar yersiz ödenen 68.262,99 TL 'nin bulunduğunu, bunun iadesinin gerektiğini, Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; "Davacı müvekkilinin emekli aylığına hak kazandığını öğrenebilmek adına SGK’ya başvurduğunu, Kurum gerekli özen ve dikkati göstermeksizin hesaplamalar yaptığını ve müvekkiline emekli olabileceği bildirildiğini ve bu doğrultuda gerekli işlemler bizzat Kurum tarafından yapıldığını, aylık bağlama kararı ve ödemeler Kuruma ait belgeler esas alınarak yapıldığını, müvekkilinin hiçbir hilesi veya müdahalesi olmadığını, dava sürerken, müvekkil Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği Geçici 35 inci maddesi uyarınca bu ilerlemiş yaşında güçlükle kendi iş kolunda bir iş bulduğunu, çalışarak primlerini ödediğini, eksiklikler tamamlanarak Şubat 2021 tarihinde emekli aylığı yeniden bağlandığını, bu durumda davalı Kurum tarafından geriye dönük maaşların iadesini isteme hakkı da ortadan kalktığını, bilirkişi raporuna göre “İptal edilen staj dönemi sonrası davacının uzun vadeli sigortalılık başlangıcının 01.09.1998 olarak kabulü halinde davacının 44 yaş 5082 prim ödeme gün sayısı ile tahsis şartlarını taşımadığı, yaş ve gün bakımından eksiklik olduğu, tahsis talep tarihi itibariyle davacının aylığının kesilmesinin yerinde olduğu, aylık kesilmesi sonrası borç kaydedilmesinin de yerinde olduğu, 05.12.2017 tarihli 30261 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren sosyal sigorta işlemleri yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına ilişkin sosyal sigorta işlemleri yönetmeliğine eklenen geçici 35 inci maddesinin sadece gün sayısına ilişkin olup yaşı kapsamadığından uygulama yerinin olmadığı” ileri sürülmüşse de bu tespitin hukuka aykırı olduğunu mahkemenin bu görüşe göre karar verdiğini, bilirkişi raporunun sonuç kısmında hatanın SGK'dan kaynaklanması nedeniyle hem gün hem de yaş şartının tamamlanabileceği, bu durumda; "Davacının eksik 218 prim ödeme gün sayısına ilişkin prim borcunun tahakkuk ettirilerek bu sürelerin 506 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak kabulü gerekeceği, davacının 45 yaşını ikmal edeceği 13.01.2016 tarihini takip eden 01.02.2016 tarihinden geçerli olarak 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığına müstahak olabileceği, davacının eksik 218 prim ödeme gün sayısına lişkin tahakkuk edecek borç tutarları ile davacıya 0l.0l.2015-01.02

.01.2016 tarihini takip eden 01.02.2016 tarihinden geçerli olarak 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığına müstahak olabileceği, davacının eksik 218 prim ödeme gün sayısına lişkin tahakkuk edecek borç tutarları ile davacıya 0l.0l.2015-01.02.2016 tarihleri arası yapılmış olan yersiz ödemelerin 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında aylıklarından kesilmek suretiyle tahsil edilmesi gerekeceği sonuç ve kanaatine varıldığı" bildirildiğini, Bilirkişi Raporunda " Kurum hatalı işleminin oldukça uzun bir süre (yaklaşık 6 yıl) uzun süre geçtikten sonra tespit edilmesi sonucu davacının 45 yaş ve prim ödeme gün sayısını yerine getirme imkanını kullanmaması nedeniyle iadesi gereken yersiz ödeme tutarının artmasına neden olunduğu, bu zararın meydana gelmesinde davacıya bir sorumluluk yüklenemeyeceği" müvekkile kusur yüklenemeyeceğini ve bu nedenle hem prim hem de yaş eksikliğinin tamamlanabileceği ve sadece son aylık ödenen tarihten eksik hizmet süresi kadar geriye gidilerek tespit edilecek sürede 0l.0l.2015-01.02.2016 tarihleri arası yapılmış olan yersiz ödemelerin aylıklardan kesilmek suretiyle tahsilinin gerekeceği görüşü bildirildiğini, Kurum'un hatası olmasaydı müvekkil kısa bir süre daha çalışacağını ve şartlarda hiçbir eksiklik söz konusu olmadan emekli olacağını, kendisi, emeklilik hesaplamasını yapan memura güvenerek çalışma hayatından çekildiğini, mahkemenin kararıyla ortaya konan pratik, vatandaşların Kurum'un emeklilik kararına hiçbir zaman güvenememeleri, kendilerinden artık çalışmalarının beklenemeyeceği ilerlemiş yaşlarında her an aylıklarının kesilmesi ve bunca zaman alınan ödemelerin iadesinin isteneceği korkusuyla yaşamalarına neden olacağını, bu tutum, özel Kanun maddelerine varmadan önce; iyi niyet ilkesi, hukuki ön görülebilirlik ilkesi, orantılılık ilkesi gibi hukuk devletinin en temel ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, AYM, aynı konudaki ... kararında SGK'nın bu yöndeki uygulamasının, objektif iyi niyet kuralları ve orantılılık ilkesi gözetildiğinde mülkiyet hakkının ihlali olduğuna hükmettiğini, Burada ödemenin yersiz olduğunun tespitine kadar geçen sürenin uzunluğu da dikkate alındığını, (... Başvurusu, 2015/18918, K.T:28/11/2018)(Ek-1)

AYM'ye göre; "Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan geçmişe yönelik borç çıkarılması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği kural olarak kabul edilmelidir." (Fatma Ülker Akkaya Başvurusu, 2014/18979, K.T: 22/2/2018)(Ek-2)

Kurumun, müvekkil adına ödenen primleri bunca yıl kullanmasına rağmen, bu primler nedeniyle hak kazanılan aylığın iadesini istenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, bu konudaki Yargıtay kararlarında yapıldığı gibi bir iyi niyet değerlendirmesi yapılacak olursa, Kurum işleminin kabul edilemez olduğunu, "Kurumca hiçbir araştırma yapılmaksızın davacı tarafından 4247 sayılı Kanun'a göre yapılan başvuru kabul edilmiş ve davacı zorunlu sigortalı sayılarak 31.12.1996 tarihine kadar olan prim borçları Kurum'a ödenmiş ve Kurum tarafından da kabul edilerek uzun süre (7 yıl) kullanılmıştır. Bu tarihten itibaren dava konusu olan 25.12.1996 tarihine kadar olan olan primlerin de ödendiği anlaşılmaktadır. Davacıyı kendi hatalı işlemi nedeniyle yıllarca sigortalı sayan Kurumun, davacıya sigortalı olduğu inancını verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesi iyi niyetten uzaktır. Yargıtay H.G.K.’nun 01.10.1997 gün, 1997/10-578 E., 1997/758 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; davacının, Sosyal Güvenlik Hukuku İlkeleri ve Medeni Kanunu’nun 2 nci maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak primleri ödenen dönemin zorunlu sigortalı kabul edilmesi gerekir." (Yargıtay (kapatılan) 21. H.D., E. 2006/12994 K. 2006/8852 T. 25.09.2006) (Ek-3) (Yargıtay (kapatılan) 21. H.D., E. 2006/15815 K. 2006/12311 T. 13.11.2006) (Yargıtay (kapatılan) 21. H.D., E. 2007/11312 K. 2008/5540 T. 8.4.2008) Davanın İstinaf Mahkemesince yeniden görülmesine ve Yerel Mahkemece hükmedilen 22.06.2021 tarih ve 2020/57 E., 2021/140 K. davanın reddine yönelik kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle kaldırılmasına ve haklı davanın taleplerinin tamamı yönünden tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; "... 3. İş Mahkemesi'nin 23.06.2021 tarihli, 2020/57 Esas - 2021/140 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum tarafından davacıya bağlanan yaşlılık aylığının iptaline ilişkin işlemin iptali ile davacının Kuruma borçlu olmadığının tespitine, emeklilik kararının geçerli olması gerektiğinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2787, Karar No: 2015/2826, Tarih: 25.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2787 E.  ,  2015/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/1497-2013/1847

Taraflar arasındaki davadan dolayı .......... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.11.2013 gün ve 1497-1847 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesi sırasında gerekli görüldüğünden;

......... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/781 E. 2012/903 K. sayılı vasiyetnamenin açılmasına dair dosyanın merciinden temin edilerek evrakına eklenmesi (........ Noterliğinin 02.05.2006 tarih ve 2650 yevmiye numaralı vasiyetnamenin de dosya içerisinde bulunduğunun kontrol edilerek) ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.