muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2144, Karar No: 2007/2899, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2144 E.  ,  2007/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4282, Karar No: 2006/7687, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4282 E.  ,  2006/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/230, Karar No: 2009/1768, Tarih: 12.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/230 E.  ,  2009/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan N.’yi bakıp gözetmesi için S. A. ve eşi ile anlaştıklarını, muristen zorla ve hile ile alınan vekaletname kullanılarak 5, 6, 2527 parseller ile 188 parseldeki 7 nolu dairenin S.A.ve eşi tarafından yakınları olan davalı Z.ile babaları olan davalı K.’e satış suretiyle devredildiğini ayrıca murisin ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek, davalılar adına olan kayıtların iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Z., taşınmazları iyiniyetle ve gerçek değer üzerinden satın aldığını, muris ve yakınlarını tanımadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davalı F., murisin yatalak hasta olarak hastaneye bırakıldığını, kimsenin ilgilenmediğini, yardım toplayarak hastanede bakıldıktan sonra evine getirildiğini, bakıcı arandığı için murisle anlaştığını ve kendisine üç yıl süreyle baktığını, murisin isteği üzerine eşine verilen vekalet ile evi babasına sattıklarını, paranın bir kısmını murise verildiğini bir kısmıyla da birikmiş tedavi masraflarını ödediklerini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “… davada ehliyetsizlik ve vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayanıldığı, öncelikle ehliyetsizlik iddiası yönünden gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, murisin ehliyetli olduğunun saptanması durumunda vekalet görevinin kötüye kullanılması yönünden gerekli inceleme ve araştırmanın yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle …” bozulmuş hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava ehliyetsizlik ve vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, davacı vekilinin mazeret dilekçesi ile birlikte verdiği 18.9.2008 tarihli dilekçesi ile Ankara 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/454 Esas 1990/486 Karar sayılı dosyasına delil olarak dayandığı görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece verilen kesin mehil içerisinde delillerin ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın reddinin yasal olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davacının delil olarak dayandığı dava dosyasının getirtilerek değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hatalı değerlendirme ve eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda, mahkemece verilen kesin mehil içerisinde delillerin ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın reddinin yasal olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davacının delil olarak dayandığı dava dosyasının getirtilerek değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hatalı değerlendirme ve eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/122, Karar No: 2025/1119, Tarih: 12.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2025/122 E.  ,  2025/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/649 E., 2024/1632 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü ;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2020/187 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.07.2024 tarihli ve 2023/649 Esas, 2024/1632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi;

Kararın gerekçesiz olduğuna ve yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Kolluk güçlerine sanığın ismi verilerek yapılan ihbar akabinde sanığın ikametinde fiziki takip başlatan kolluk güçleri, sanığın ikametinden çıkan kullanıcı tanık ...'in üzerinde metamfetamin maddesi ele geçirmiş, tanığın maddeyi sanıktan aldığını söylemesi üzerine söz konusu ikamette yapılan aramada ve sanığın üzerinde metamfetamin maddesi ve paketlemeye yarayan alüminyum folyo ele geçirilmiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesinde yer alan hüküm gereğince, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4 maddesi uygulanırken ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmaması, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ifadesi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9417, Karar No: 2022/7474, Tarih: 08.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9417 E.  ,  2022/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanu'nun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5198, Karar No: 2010/10843, Tarih: 21.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5198 E.  ,  2010/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, asıl davasında; miras bırakan babasının gerek düzenlemiş olduğu 18.7.1973 tarihli vasiyatname ile gerekse yaptığı bağış ve satış işlemleriyle damadı ve yeğeni olan davalı... ile ikinci eşinden olma çocukları diğer davalılara kazandırımlarda bulunduğunu, anılan tasarruflarla saklı payının zedelendiğini ileri sürerek, tenkis istemiş; birleşen davasında, miras bırakanının, tenkis davasında konusunu oluşturan dört parça taşınmazını kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalılara temlik ettiğini belirterek, tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğinde bulunmuştur. Bilahare, davacının vefatı nedeniyle dava mirasçıları tarafından takip edilmiş olup, çekişmeli 125 ada 7 sayılı parselin ahara temliki nedeniyle davalarını bu parsel yönünden tazminata dönüştürdüklerini bildirmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı..., dışındaki davalılar bakımından tenkis davasının kabulleri nedeniyle tenkis isteminin kabulüne, ... mirasçıları hakkında atiye terk nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar Yüksek 2.Hukuk Dairesince bozulmasından sonra ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal ve tescil davasının birleştirilmesi üzerine birlikte görülen davaların yargılaması sonucunda; davacıların, dahili davalılar ..., ..... hakkında açtığı davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar ve dahili davalılar bakımından davanın kabulü ile tenkisen belirlenen bedellere hükmedilmiştir.

Karar, davalılar ..... ve .....vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.10.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat ....... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vs.vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılar ......ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.514.63.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan ve dahili davalılardan alınmasına, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5223, Karar No: 2020/119, Tarih: 29.01.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/5223 E.  ,  2020/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile istenildiği halde; Kadastro Mahkemesinin 2007/172 Esas sayılı dava dosyası, Göle Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/157 Esas sayılı dava dosyası, çekişmeli tüm taşınmazları dıştan çevreleyen parsellerin kadastro tespit tutanakları ile tapu kayıtları, dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak yapılan toprak tevzi çalışmalarına ilişkin evrak getirtilmemiştir. Bu nedenle;

1- Kadastro Mahkemesinin 2007/172 Esas sayılı dava dosyasının,

2- Göle Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/157 Esas sayılı dava dosyasının,

3- Çekişmeli taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazların ada ve parsel numaralarının belirlenerek, kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile kadastro tespitinde uygulanan kayıtların, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucunda oluşan tapu kayıtlarının, taşınmazlar kadastro dışında başka bir nedenle (hükmen, ihdasen) tapuya kayıt edilmiş iseler buna ilişkin tüm bilgi ve belgenin getirtilerek dosyasına konulması,

4- Çekişmeli taşınmazlarla ilgili olarak Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalar sonucu oluşturulan bu tevzi parsellerine ait tevzi haritası, tevzi parsellerinin dayanağı olan belirtmelik tutanaklarının okunaklı ve onaylı örnekleri ile belirtmelik tutanaklarında taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtları var ise bu kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin ve varsa haritalarının eksiksiz olarak getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.