muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9783, Karar No: 2010/11886, Tarih: 02.12.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/9783 E.  ,  2010/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddine ,

2-Dava, davacıda iş kazası sonucu oluşan % 41 iş göremezlik oranı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak çalışmakta iken uğradığı iş kazası sonucu % 41 oranında malul kaldığını ve olayda işverenin yeterli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 5.129.26 TL maddi ve 25.000.00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

28.01.2008 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, iş kazasının meydana gelmesinde davalı şirketin iş güvenliğinin gerektirdiği özeni ve dikkati göstermemesi nedeniyle sorumlu olduğunu belirtirken davalı işverenin tam kusuruna dayanmış, yargılama sırasında alınan kusur raporuna göre davacının %25,davalı iş verenin ise %75oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir.Bu durumda mahkemece talep edilen manevi tazminattan bir miktar indirim yapılmak suretiyle 23.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine;

"1-Davanın kısmen kabulü ile 3.250.85 TL maddi ve 23.000.00TL manevi tazminatın 17.6.2005 olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 575.00 TL avukatlık ücreti ile manevi tazminat davasının kabul edilen kısmı üzerinden taktir edilen 2.700.00 TL olmak üzere toplam 3.275.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; red edilen maddi tazminat miktarı üzerinden aynı tarife gereğince hesaplanan 575.00TL,ve reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 575.00 TL olmak üzere toplam 1,150.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

3-Alınması gereken 1.417.54 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 408.10 TL harcın düşümüyle eksik bulunan 1.009.44 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına; davacı tarafından yatırılan 408.10.TL nispî harç, 14.00TL başvuru harcı olmak üzere toplam 422.10 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 630.00 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre hesaplanan 529.20 TL ‘sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinden bırakılmasına;" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 2.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27488, Karar No: 2018/6341, Tarih: 12.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/27488 E.  ,  2018/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan ...Eskişehir Gayrimenkul A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının en son temizlik personeli olarak ... Holding A.Ş. bünyesindeki ... Tem. Tur. Hiz. A.Ş. işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini alacaklarının tam ve zamanında ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve birtakım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Eskişehir Gayrimenkul Gel. Yat. Tic. Ve A.Ş.('...Eskişehir') vekili, davalı ... şirketinin müvekkilleri şirkete ait olan ...Plus AVM'de temizlik işlerini üstlendiğini, İstanbul Güneşli Vergi Dairesi'nin ... şirketinin müvekkilleri şirketteki hak ve alacaklarına haciz konulduğuna ilişkin bildirimi üzerine ... şirketi'nin 36.787,88 TL alacağının Güneşli Vergi Dairesi'ne ödendiğini beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... Holding A.Ş. ve ... Tem. Tur. Hiz. A.Ş. vekili, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını belirterek açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararını Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalılardan ... Holding A.Ş. açısından davanın husumetten reddine, diğer davalılar bakımından da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, kanuni süresi içinde davacı ... davalı ...Eskişehir vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Eskişehir'in tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davalılar ... Holding A.Ş. ve ... Tem. Tur. Hiz. A.Ş. şirketleri arasındaki hukuki ilişkinin niteliği bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı ...Ş. bünyesindeki ... Tem. Tur. Hiz. A.Ş. işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğunu, ... Holding A.Ş.'nin de alacaklardan sorumlu olduğunu iddia etmiş, davalı ... ve ... şirketleri ise, davacının ...'nin işçisi olduğunu, davalı ...'da çalışmasının bulunmadığını savunmuşlardır. Davalı ...Eskişehir ise, davalı ... şirketinin müvekkilleri şirkete ait olan ...Plus AVM'de temizlik işlerini üstlendiğini beyan etmiştir.

Davacı, davalı ...Ş. bünyesindeki ... Tem. Tur. Hiz. A.Ş. işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğunu, ... Holding A.Ş.'nin de alacaklardan sorumlu olduğunu iddia etmiş, davalı ... ve ... şirketleri ise, davacının ...'nin işçisi olduğunu, davalı ...'da çalışmasının bulunmadığını savunmuşlardır. Davalı ...Eskişehir ise, davalı ... şirketinin müvekkilleri şirkete ait olan ...Plus AVM'de temizlik işlerini üstlendiğini beyan etmiştir.

Somut olayda, davacının SGK kayıtlarına göre, ... şirketinde çalıştığı, ticaret sicil kayıtlarından iki şirketin de adresinin aynı olduğu, ... Holding A.Ş.'nin kurucusu Yalçın Karaman'ın, ...'ın yönetim kurulu üyeliği ve başkanlığına getirilen ... Holding A.Ş. adına gerçek kişi temsilcisi olduğu görülmektedir. Diğer yandan, davacı tanıklarından ... "Davacı NEO Alışveriş Merkezi'nde temizlik görevlisi olarak çalışıyordu. Davacıyla beraber NEO Alışveriş Merkezi'nde ... Holding A.Ş. işçisi olarak 1 yıl kadar birlikte çalıştık...... A.Ş.'nin iflas etmesi nedeniyle işi bıraktığını biliyorum.” şeklinde beyanda bulunmuş olup, davalı ...Eskişehir tanığı bu hususta beyanda bulunmamış, diğer davalılar da tanık dinletmemişlerdir.

Mahkemece davacının ...' da çalışmasının bulunmadığı belirtilerek davalı ... adına açılan davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de yukarıda bahsedilen hususların değerlendirilmediği ve yeterli araştırma yapılmadığı görülmektedir. Buna göre, davalılar arasındaki ilişki ve aralarında organik bağ olup olmadığı incelenmeli, gerekirse yeniden ilgili işverenliklerle ilgili ticaret sicil kayıtları ve mevcutsa hizmet alım sözleşmeleri ile ekli şartnameleri getirtilmeli, davalılar arasındaki ilişkinin niteliği ve ardından davacının çalışma yeri tespit olunmalıdır. Ticaret Sicil Kayıtları ile Sosyal Sigortalar Kurumu kayıtları da getirtilip deliller hep birlikte değerlendirilerek davalıların sorumluluk hususunun tespit edilmesi gerekir. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3- Diğer yandan, dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalılardan ... Holding A.Ş. hakkında iflas kararı verildiği anlaşılmaktadır. ... Holding A.Ş.' nin iflasına ne zaman karar verildiği tespit edilmeli, oluşacak sonuca göre iflas idaresine tebligat yapılarak taraf teşkili sağlanmalıdır. Taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye/ilgililere iadesine, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5385, Karar No: 2018/1930, Tarih: 27.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5385 E.  ,  2018/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait marketin önünde bulunan dolaptan değeri 22.50 TL olan içecekleri çalması şeklinde gerçekleşen olayda, ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/144, Karar No: 2015/450, Tarih: 26.03.2015

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/144 E.  ,  2015/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca “Özürlü Evde Bakım Hizmeti” ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve dosyanın Yargıtay'a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/294, Karar No: 2017/1547, Tarih: 23.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/294 E.  ,  2017/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 28.06.2016 tarih 2016/314 esas 2016/396 karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.12.2016 tarih 2016/1341 esas 2016/2042 karar sayılı gönderme kararıyla;

6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307. maddesinde yapılan deşiklik ve ekleme ile yine 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. madde uyarınca yeniden incelenmek üzere dairemize gönderilmekle dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü;

Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 12.12.2013 tarih 2013/251 esas 2013/673 karar sayılı hüküm temyiz üzerine dairemizce incelenerek,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve suça konu eserle ilgili şikayet olmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında; İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 25/10/2011 tarih ve 2011/27 Esas 2011/476 sayılı kararı ile verilip kesinleşen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 esas, 2016/380 karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarih 2016/314 esas 2016/396 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7970, Karar No: 2009/8162, Tarih: 01.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7970 E.  ,  2009/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı ... ...'in Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve 222 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442.maddesi uyarınca 170.00.TL para cezası ile 32.30 TL red harcının karar düzeltme isteğinde bulunandan alınmasına,