muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4093, Karar No: 2013/4790, Tarih: 28.03.2013

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21 nci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31 nci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş

./...

2013/4093-4790 S.3

olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz.

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 12.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile dava dışı Gama Industry Arabıa Ltd. şirketi tarafından davacıya ödeme yapıldığını ve ibraname alındığını beyanla dosyaya yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren bir kısım belgelerle birlikte miktar içermeyen, iş bitimi nedeniyle hazırlandığı belirtilen ve Türkçe olarak düzenlenmiş ibranameleri sunmuştur.

Davacı vekili 21.12.2012 tarihli duruşmada ödeme belgelerinin bilirkişi tarafından değerlendirildiğini, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ibraname olduğu beyan edilen bir kısım yabancı dilde düzenlenen belgelerin tercümeleri bulunmadığından dikkate alınamadığı, diğer ibranamelerin ise dava dışı şirket tarafından verildiği, davalının ödemeyi usulüne uygun olarak ödeme belgeleri ile ispat edemediği gerekçesiyle ibranamelerin dikkate alınmadığı belirtilmiştir. ./...

2013/4093-4790 S.4

Davalı vekili tarafından daha sonra ödeme belgelerinin tercümelerinin dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı tarafından, dava dışı şirket tarafından ödeme yapıldığı belirtilerek yabancı dilde düzenlenen bir kısım belgelerle, miktar içermeyen ve kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği belirtilen Türkçe düzenlenmiş ibranameler dosyaya sunulmuş ise de düzenlenme anında yabancı dilde hazırlandığı anlaşılan ve davacı vekilinin işçinin içeriğini anlayamayacağı belgenin işçi açısından bağlayıcı olamayacağı savunması ile miktar içermeyen ve Türkçe olarak düzenlenen belgelerin ise matbu olarak ve tarih doldurularak düzenlendiği tespiti karşısında bir yılın altında olmasına rağmen kıdem tazminatı ödendiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının varsa davacının banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3-Davacı, davalı şirkete ait yurt içi ve yurt dışı şantiyelerinde 1999-2010 yıllarında çalıştığını ileri sürmüştür.

Davacı ve davalı tanıkları davacının çalışma süresine ilişkin beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde üç dönem halinde 05.11.1999- 30.11.2000, 16.08.2003-24.01.2004 ve 05.10.2007-30.03.2010 tarihleri arasında toplam 4 yıl 22 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hizmet süresini ispat yükü davacı taraftadır.

Davacıya ait hizmet cetvelinde davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin hizmet bildirimlerini yapan işverenlerin kimler olduğu anlaşılamamaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde üç dönem halinde 05.11.1999- 30.11.2000, 16.08.2003-24.01.2004 ve 05.10.2007-30.03.2010 tarihleri arasında toplam 4 yıl 22 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hizmet süresini ispat yükü davacı taraftadır.

Davacıya ait hizmet cetvelinde davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin hizmet bildirimlerini yapan işverenlerin kimler olduğu anlaşılamamaktadır.

Dosyaya sunulan 06/09/2007 tarihli ve 1 yıl süreli olarak Türkiye İş Kurumunda düzenlenmiş yurt dışında çalışacak işçilere ilişkin sözleşme bulunduğu, sözleşmenin taraflarının davacı ile davalının işveren vekili olarak imzalarının bulunduğu görülmektedir.

Davalı temyiz dilekçesinde davacının davalı işyerinde 11.11.1999-12.11.2001, 14.01.2002-31.03.2005, 13.07.2005-15.10.2006 ve 01.06.2007-07.06.2008 tarihleri arasında kesintili çalışmasına rağmen mahkemece davacının 05.11.1999-30.11.2000, 16.08.2003-24.01.2004 ve 05.07.2007- 30.03.2010 tarihleri arasında çalıştığının kabul edilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararı temyiz etmiştir. ./...

2013/4093-4790 S.5

Dosyaya davalı tarafça sunulan yabancı dilde düzenlenen ödeme belgelerinde davacının 11.11.1999- 12.10.2001, 14.01.2002-31.03.2005, 13.07.2005-15.10.2006, 01.06.2007-07.06.2008 tarihleri arasında çalıştığı gösterilmiştir. Davalı tarafından Ankara 12. İş Mahkemesi'nin 2010/957-2012/1032 E.K. sayılı dosyasına sunulan belgelerde ise davacının 05.11..1999-30.11.2000 tarihlerinde Türkiye/Tüpraş Aliağa şantiyesinde çalıştığı, taşeron işçisi olabileceği, 16.08.2003-24.01.2004 tarihleri arasında Libya WCB şantiyesinde çalıştığı, mücbir sebep nedeniyle Libya arşivlerine ulaşılamadığı belirtilmiştir.

Davacının yurda giriş çıkış kayıtları dosyada bulunmamaktadır.

Mahkemece davacının çalışma döneminin belirlenmesi için davacının yurda giriş çıkış kayıtlarının getirtilmesi, uyuşmazlık konusu olan dönemde davacının hizmet cetvelinde görülen işverenlerin kimler olduğu SGK'dan sorularak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hizmet süresi belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16512, Karar No: 2014/5384, Tarih: 20.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16512 E.  ,  2014/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada verilen 15/02/2011 gün ve 2005/945-2011/29 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/06/2013 gün ve 2011/9927 - 201312798 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 31.03.1988 tarihinde kurulduğunu,baresini ticaret unvanı ve markasında kullanmaya başladığını, bu ibarenin ortakları arasında yer alan r'ın adının ilk harflerinden oluştuğunu, başta tekstil, gıda ve malların bir araya getirilmesi hizmetleri olmak üzere çoğu sınıfı kapsayan kullanımının bulunduğunu, müvekkilinin ve markasının tanınmaya başlaması sonrası kötüniyetli kişilerin markadan faydalanmaya çalıştığını, davalının kullanmadığı halde ibareli markaları adına tescil ettirdiğini, bu markanın öncelik hak sahibi müvekkili olduğunu, davalının kullanımının bulunmadığını, kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 99/22898, 2002/32921, 2002/32922, 2003/21404, 2005/18215, 2005/18216, 2005/18217 ve 2005/18218 numaralı markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarakgelir kaydedilmesine, 20/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8292, Karar No: 2016/4879, Tarih: 12.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/8292 E.  ,  2016/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istisamrı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 04.05.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti;

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunankanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9812, Karar No: 2015/11184, Tarih: 01.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9812 E.  ,  2015/11184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından, kusur belirlemesi, velayetler ve nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise, tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının iştirak nafakasının miktarı dışında kalan tüm temyiz itirazları, davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayetleri anneye verilen müşterek çocuklarından ... 1999, Yusuf 2002, ... 2005, ... 2009 doğumludur. Kuşkusuz velayetin düzenlenmesinde, çocukların üstün yararı, ana ve babanın isteklerinden önce gelir. Çocuklardan ... ve ... idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklan Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun, kabul edildiği durumlarda çocuğa adli merci önünde kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerekliğini öngörmektedir. Mahkemece müşterek çocuk ... dinlenmiş ve çocuk velayetinin babasına verilmesini istemiştir. İdrak yaşındaki diğer çocuk Yusufa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmadığı gibi, tüm çocukların velayet düzenlenmesine esas olmak üzere herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Öyleyse, mahkemece yapılacak iş; çocuklardan Yusuf un olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması ve mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan çocukların velayetine esas teşkil etmek üzere rapor alınması çocukların istekleri de dikkate alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocukların üstün yararının velayetlerinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması ve hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre tarafların iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.06.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/94, Karar No: 2020/1628, Tarih: 25.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/94 E.  ,  2020/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer'i müdahil Kurumu vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

01.12.1993 - 01.01.2001 arasında davalı yanındaki hizmetinin tüm sigorta kollarına tabi geçtiğinin tesbiti istemine ilişkindir

II-CEVAP:

Davalı ... vekili, süre uzatımı talebinde bulunmuş, davacının 93-2000 dönemi ... 28/07/2000'den itibaren Türk vatandaşı olmak kaydı ile 01/12/1993 den itibaren müzik ve sahne sanatları fakültesinde sahne uygulayıcısı olarak görev yaptığını, 28/12/1993 tarihli işe giriş bildirgesi ile sigortaya bildirildiğini, 506 sayılı Yasanın 3/2. maddesine göre Türk uyruklu olmayanların kurumdan yazılı istekte bulunması halinde uzun vadeli sigorta kollarından yararlanabileceğini böyle bir talep olmadığından kısa vadeli sigorta kolları üzerinden bildirim yapıldığını, emsal olarak bildirilen kararlarda işe giriş bildirgesinin yazılı istek yerine geçeceği gerekçesinin yasal olmadığı, yazılı talep olmadıkça uzun vadeli sigorta kollarından yararlandırılmanın mümkün bulunmadığı belirtilerek davanın reddi istenilmişti.

Fer'i müdahil konumundaki ... vekili ise davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile davacının 01/12/1993 - 31/12/2000 döneminde davalı üniversiteye ait 133860 sicilli iş yerinde 506 sayılı Yasanın 79. maddesi kapsamında tüm uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacak şekilde ücret bordrolarında yazılı ücrete göre belirlenen dönemin prime esas kazanç miktarı üzerinden çalıştığının tespitine , karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile davacının 01/12/1993 - 31/12/2000 döneminde davalı üniversiteye ait 133860 sicilli iş yerinde 506 sayılı Yasanın 79. maddesi kapsamında tüm uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacak şekilde ücret bordrolarında yazılı ücrete göre belirlenen dönemin prime esas kazanç miktarı üzerinden çalıştığının tespitine , karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

506 sayılı Yasa'nın 3/II-A maddesini değiştiren 4958 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 06/08/2003 tarihine kadar olan dönemde, yabancıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmaları için yazılı istek arandığı, davacının 01/12/1993 tarihinde işe girdiğini belirten işe giriş bildirgesinin süresinde Kuruma intikal ettirildiği ve bildirgede kısa vadeli sigorta kollarına tabi olmayı içeren bir kayıt bulunmadığı, bu şekilde verilen işe giriş bildirgesinin yabancı uyruklu sigortalılar için 506 sayılı Yasa'nın 3/II-A maddesinde öngörülen yazılı istek yerine geçeceği kabul edilerek, davacı adına kısa vadeli sigorta kollarından prim yatırılan 01/12/1993 - 31/12/2000 tarihleri arasında, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışmış sayılmasına ilişkin Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı ve fer'i müdahil Kurum avukatları, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-İş mahkemelerince verilen ve HUMK hükümlerine göre temyiz edilen kararlarda temyiz süresi tebliğ tarihinden itibaren 8 gün, katılma yolu ile temyiz süresi ise temyiz dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren 10 gündür. Bölge Adliye Mahkemelerince verilip HMK hükümlerine göre temyiz edilen kararlarda temyiz süresi, 20.07.2016 - 24.10.2017 tarihleri arasında 8 gün, 25.10.2017 tarihinden sonra ise 2 haftadır. Katılma yolu ile temyiz süresi ise 2 haftadır.

Yine HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kanuni süre geçtikten sonra verilirse, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar vermesi gerekir. Ancak temyiz edilen karar temyiz süresi geçtiği halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verebilecektir.