muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8261, Karar No: 2012/10160, Tarih: 31.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/8261 E.  ,  2012/10160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/136001

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/12/2010, 2008/159 (E) ve 2010/522 (K)

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Avukat .... yasal süresi içersinde verdiği temyiz dilekçesinde hükmü katılan Cemal vekili olarak temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra yapılan Ümran, Melek yönünden ve Emre'ye velayeten Cemal yönünden temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2-Dosya içeriğine göre; sanıkların, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Gasp Büro Amirliği'nde görevli oldukları, çalıntı olduğu bildirilen 34 VV 5561 plaka sayılı aracı, yağma suçundan aranan Hakan ve İsmail isimli kişilerin kullandıklarının ihbar edildiği, bunun üzerine sanıkların, sivil ekip otosu ile olay yerine geldikleri,

Mağdur Sedat'ın idaresindeki .... plaka sayılı araç içinde maktul Emrah'ta olmak üzere toplam yedi kişinin bulunduğu, Güler sokakta park halinde olan bu araçtan, aynı sokak üzerinde bulunan ekip otosuna doğru ateş edilmesi üzerine, sanıkların dur ihtarı yaparak siren çaldıkları, mağdurun idaresindeki aracın, rampa aşağı, geriye doğru gitmeye başladığı ve bu araçtakilerin ekip otosuna ateş etmeye devam ettikleri, sanıkların da bu aracın lastiklerine doğru ateş ettikleri, bu sırada... plaka sayılı aracın trafo binasına çarparak durduğu, bu araçtan inen ve kaçmaya çalışan şahıslardan bazılarının sanıklara doğru ateş etmeye devam ettikleri, maktulün, araç dışında karanfil sokak üzerinde, otopsi raporuna göre iki mermi isabetiyle sol scapula ve sol el bilek kemik kırıklarıyla müterafik büyük damar delinmesi sonucu mekanik asfiksiden öldüğü, mağdurun ise iki mermi isabetiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesi'nin 06.11.2007 gün ve 2259 sayılı, 31.12.2007 gün ve 2792 sayılı raporlarına göre, olay yerinden elde edilen 5 adet kurusıkı kovanın maktulün içinde bulunduğu araçtan ele geçen blow marka tabancadan, iki adet kuru sıkı kovanın ise farklı kuru sıkı fişek atan tabancadan atıldığının, 27 adet kovanın sanıklar Oğuz ve Kemal'e ait tabancalardan ve sanıklara zimmetli MP 5 marka silahtan atıldığının tespit edildiği, maktulden çıkartılan mermi çekirdeğinin sanıklara ait tabancalardan ve sanıklara zimmetli silahtan atılmadığının, kurşun parçasının ise teşhise elverişli özellik taşımadığının belirlendiği, maktul ve mağdurun kim ya da kimlerin silahından çıkan kurşunla vurulduğunu gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafii, maktulden katılan Cemal vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 31/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2743, Karar No: 2012/6777, Tarih: 16.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2743 E.  ,  2012/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 20.07.2010 tarihinde davalı ...Mobilya’dan ...marka koltuk takımı aldığını, takımın sırt kısmında ve oturma kısmında lekeler olduğunu teslimin akşam vakti yapılması nedeni ile ertesi gün farkettiğini belirterek, ayıplı mal nedeni ile ürüne ödediği bedelin faizi ile iadesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ürünün ayıplı mal niteliğinde olduğunun kabulü ile, davanın kabulüne, ürüne ödenen 1620,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davanın ayıplı mal nedeni ile bedelin iadesi davası olduğu anlaşılmaktadır. Bu kapsamda “ Birlikte ifa” kuralları gereği davacının almış olduğu ürünleri iade etmeden bedelin iadesini istemesi mümkün bulunmadığına göre, mahkemece iade konusunda da bir karar verilmesi ve hükmedilecek faizin de iade tarihinden itibaren yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde usul ve yasaya aykırı hüküm tesisi bozma nedenidir.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacı lehine 550,00 TL ücreti vekalet takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacı lehine 550,00 TL ücreti vekalet takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz talaplerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz talebinin kabulü ile “ Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan ”1620 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine “ Dava konusu ...marka altılı koltuk takımın davalılara iadesi ile, bedeli olan 1620,00 TL nin iade tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibarelerinin yazılmasına, Hüküm fıkrasının 4. fıkrasında yer alan “1100 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibarelerinin hükümden çıkarılarak “ Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT ye göre hesap edilen 550.00 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibarelerinin yazılmasına kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12982, Karar No: 2015/45981, Tarih: 14.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12982 E.  ,  2015/45981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/249726

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2009/24 (E) ve 2011/82 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda, sanığın yanında kimliği belirlenemeyen bir şahıs daha olduğu halde mağdurun önüne keserek 5 TL para istedikleri, mağdurun parası olmadığını söyleyince bu kez cep telefonunun olup olmadığını sordukları, mağdurun cep telefonunun da olmadığını beyan ettiği; kendisine yönelik bıçak çekilmesi üzerine, mağdurun cebinden çıkardığı ve suç tarihi itibariyle 2,02 TL karşılığında olan ve değer olarak az kabul edilmesi gereken 5 Riyal parayı çıkarıp verdiği, parayı alan sanık ve arkadaşının daha fazla para talep etmek veya mağdurun üzerini aramak gibi bir eylemleri söz konusu olmaksızın kaçmaya başladıkları, sanığın kovalamaca sonucu yakalandığı somut olayda, koşulları oluştuğu halde TCK'nın 150/2.maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11986, Karar No: 2014/5216, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11986 E.  ,  2014/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2013/764-2013/70

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Hakem Heyetince verilen 02/04/2013 gün 2012/2117.42 Esas ve 2013/603 Karar sayılı kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce Daire’mize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı şirket temsilcisi firmalarının rent a car hizmeti sunduğunu belirtip, müvekkiline ait davalıya kasko sigorta sözleşmesi ile sigortalı aracın ikame araç hizmeti için müşteriye teslim edildiğini ve aracın tek taraflı kaza sonucu hasarlandığını bildirerek 39.000,00 TL hasar bedeli ile 2.800,00 TL 40 günlük kira bedeli kaybı olmak üzere toplam 41.800,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sigortalı araçta sürücü değişikliği yapıldığını ileri sürerek davacının doğru ihbar yükümlülüğünü kasten yerine getirmediğini ve iyiniyet kurallarına aykırı biçimde sigorta kapsamında olmayan bir olayı sigorta teminatı içindeymiş gibi bildirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hakem heyetince toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacı tarafça ihbar yükümlülüğünün kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı şekilde yerine getirilmediği belirtilerek başvurunun reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyi niyet esasına dayalı sözleşme türlerindedir.

K. Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması vey aaracın böyle bir cisme çarpması müsademesi devrilmesi düşmesi yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.

Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin K. Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin K. Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, K. Sigortası Genel Şartlarının B.1.5. maddesi ve Türk Ticaret Kanunu’nun 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.(HGK 10.12.1997 gün ve 1997/11-772-1043; HGK 16.12.1998 gün ve 1998/11-872-905; HGK 22.12.2010 gün ve 2010/17-655-688 sayılı ilâmları) Uyuşmazlık, rizikonun belirtilen şekilde meydana gelip gelmediği, dolayısıyla rizikonun teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olaya bakıldığında; kaza tesbit tutanağında, olay mahalline gelindiğinde, aracın gidiş istikametine doğru yolun solundaki kafes tel örgüsü ile örülü beton direklere aracının ön kısmı ile çarparak şarampole düşmüş vaziyette olduğu, kaza yerinde araçta tek başına olduğunu beyan eden H. Ö. bulunduğu ve aracın ön sağ koltuğunun yatık vaziyette olduğu, H. Ö.’ın araç sürücüsü olduğuna dair görüş ve kanaate varılmadığı belirtilmiştir. Yapılan alkol muayenesinde H.Ö.in alkolsüz olduğu tespit edilmiştir. Davalı sigorta şirketince hasar bedelinin araçta sürücü değişikliği yapıldığı ve araç sürücüsünün kaza anında yalnız olmadığı, doğru ihbar yükümlülüğünün kasten yerine getirilmemiş ve iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususun sanki teminat içindeymiş gibi ihbar edildiği bildirilerek ödenmediği anlaşılmaktadır.Hakem heyetince, araç sürücüsü olduğu belirtilen H. Ö.’ın aracın hasarlı halinden hiç yara almadan çıkmasının olağan dışı bir durum olduğu, aracın H. Ö.tarafından kiralandığı beyan edilmesine rağmen kira sözleşmesinde aracı kiralayanın Y. Ü. olduğu, ancak Y. Ü.’nün de aracı arkadaşı olan H. Ö.’a emaneten verdiğine ilişkin beyan bulunduğu, davacı şirketin A.Sigorta A.Ş.’ye yazdığı yazıda kazaya karışan aracın H. Ö.’a ikame araç olarak kiraya verildiğinin belirtildiği, olayın çelişkili olduğu bildirilip, ihbar yükümlülüğünün kasden ve iyiniyet kurallarına aykırı bir şekilde yerine getirilmemesi sonucu rizikonun teminat kapsamına girmemesi nedeniyle başvuru reddedilmiştir.

Davalı vekili, kazanın davacı vekilinin belirttiği şekilde olmadığını, sürücü değişikliği yapıldığını belirtmiş ise de aksini ispata yarar somut deliller ileri sürmüş değildir. Ayrıca davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı şekilde bildirdiği sabit olmamıştır. Kazada sigorta şirketinin belirttiği gibi sürücü değişikliği yapılmış olsa dahi bu durum tek başına sigorta teminatı dışında kalan haller kapsamında olmayıp sigorta teminatı dışında kaldığının davalı sigorta şirketi tarafından ispatı gerekir. Açıklanan nedenle doğru ihbar mükellefiyetinin kasten yerine getirilmediği veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu teminat içinde imiş gibi ihbar edildiği ve ispat yükünün yer değiştirdiği, kazanın davalı sigorta şirketinin iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde dahi teminat dışı olduğu somut delillerle kanıtlanamamıştır.

Dosya arasındaki deliller ve kaza tespit tutanağına göre davacı aracının hasarlandığı sabit olup, rizikonun kasko sigortası geçerlilik süresi içinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı itibariyle, sigortacı ileri sürdüğü hususları ispat edebilmiş değildir.

O halde, dava konusu hasarın kasko sigortası teminat kapsamında kaldığı kabul edilerek, sigortalı araçta oluşan gerçek zarar ve kira bedeli kaybı yönünden tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2.Davacıya ait aracın kasko poliçesinde, araç üzerinde Türkiye İ. Bankası B. cad. Ç. Şubesinin rehin hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır. Dain ve mürtehin sıfatı bulunan dava dışı bankanın, tazminatın davacıya ödenmesine muvafakatı olup olmadığı konusu araştırılmamıştır. Bu durumda dain ve mürtehin sıfatı olan Türkiye İ. Bankası A.Ş. B.Cad. Ç. şubesinin muvafakatı olup olmadığınının araştırılması, bankanın muvafakati sağlandığı takdirde davanın incelenmesine devam edilerek sonuçlandırılması, aksi halde davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde bu husus araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Ç. Ş. O.San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5359, Karar No: 2011/8997, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5359 E.  ,  2011/8997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 15.01.2007 tarihli dilekçe ile açtığı davada; 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, ... köyünde 101 ada 1 sayılı parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp, Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek, 15.12.2006 tarihinde 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik taşınmaz içinde bulunan ve davalı tarafından kullanılan alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu olan yer hakkında 101 ada 155 parsel numarası ile tarla niteliği ile davalı adına düzenlenen kadastro tespit tutanağı kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğu nedeniyle mahkemeye gönderilmiş, Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu 101 ada 155 sayılı parselin tespit gibi tesciline, davacının hukuk mahkemesinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece; davanın ilan süresi içinde açılmaması nedeniyle görevli mahkemenin hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi, 3402 sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

Mahkemece; davanın ilan süresi içinde açılmaması nedeniyle görevli mahkemenin hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi, 3402 sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

6831 sayılı Yasanın 4999 sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tespiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir ... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile Çevre ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması

konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.

konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.

2) 3402 sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu; 3402 sayılı Yasanın 4/3. maddesi 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce bu madde hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, kadastro çalışma alanı sınırlarında orman bulunduğu takdirde; durum çalışmaya başlamadan iki ay önce Orman Genel Müdürlüğüne bildirilmekte ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından bu yerde bulunan ormanların sınırlaması ve orman sınırı dışına çıkarma işlemleri 6831 sayılı Orman Yasası hükümlerine göre orman kadastro komisyonlarınca tespit ve haritasına işaretlenerek tutanaklarıyla birlikte kadastro ekiplerine teslim edilmekte ve bu yerlerin ölçü ve harita işlemleri orman kadastro komisyonunun düzenlediği harita ve tutanaklar esas alınarak kadastro ekiplerince ikmal edilmekte, eğer iki ay içinde orman kadastro komisyonları orman sınırını belirlemezse, kadastro alanı sınırları arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenerek, çalışmalar yürütülmekte ve arazi kadastro ekiplerince bu şekilde tespit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılmakta ve yasanın 9. maddesine göre yapılan itirazlar aynı yasanın 10. maddesi hükmüne göre komisyonlar tarafından incelendikten sonra ister orman kadastro komisyonları tarafından, isterse arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenen orman parsellerine ait tespit tutanakları ile aynı çalışma alanında bulunan diğer taşınmazların kadastro tutanaklarına göre yapılan tespitlere dayanılarak, düzenlenen askı cetvelleri ile pafta örnekleri 30 gün süre ile ilan edilmekte ve askı ilan süresi içinde itiraz edilmeyen tespit tutanakları kesinleştirilerek aynı Yasanın 12. maddesi gereğince tapuya tesil edilmekte, askı ilan süresi içinde kadastro mahkemelerinde dava açılan parsellerle ilgili uyuşmazlıklar 3402 Sayılı Yasanın 25, 26, 27, 28, 29 ve 30. madde hükümlerine göre karara bağlanmakta, daha önce orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyularak bu ormanlar hakkında aynı Yasanın 22/4. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmakta idi.