muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/75, Karar No: 2019/2352, Tarih: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/75 E.  ,  2019/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... müdafi sıfatı ile Av. ...’un temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında verilen hükümler müdafii sıfatıyla Avukat ... tarafından temyiz edilmiş ise de, adı geçen avukatın dosyada müdafii sıfatı ile görev yapmadığı ve dosyada yetki belgesi veya vekaletnamesinin de bulunmadığı, bu nedenle hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK’nun 142/1-a, 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 11 ay hapis cezasından TCK’nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 17 ay 5 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nun 116/2-4, 199/1-c maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 12 ay hapis cezasından TCK’nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde sanıklar hakkındaki sonuç cezanın ''1 yıl 17 ay 5 gün'' yerine ''2 yıl 5 ay 5 gün'' olarak, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde sonuç cezanın ''1 yıl 18 ay'' yerine ''2 yıl 6 ay'' olarak düzeltilmesi, sanıklar hakkında hükümlerdeki TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nun 53. maddesinin sanıklar hakkında uygulanmasına" cümleleri eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerde cezanın alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir neden tespit edilemediği belirtilmesine karşın, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

2-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 31/2. maddesi gereğince işlediği hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme fiillerinin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin rapor alınması gerektiği gözetilmeden, sadece hırsızlık suçu nedeniyle düzenlenmiş yetersiz raporla yetinilerek hüküm kurulması,

4-Suça sürüklenen çocuk ...'ın üzerine atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağının değerlendirilmesi açısından, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu da alınmadan ve aynı kanunun 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden suça sürüklenen çocuğun 15 yaşını doldurduğu kabul edilip sosyal araştırma raporu ile yetinilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Suç tarihindeki sabıka kaydına göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın sabıkasız olduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda suçun niteliği gereği maddi bir zararın söz konusu olamayacağı, suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak atılı suçtan tayin edilen hapis cezasının ertelendiği de gözetilerek; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının talebe bağlı olmaksızın cezanın kişiselleştirilmesi normlarından önce ve re’sen tartışılması zorunluluğu karşısında, sanık hakkında CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

6-5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve önceden hapis cezası ile mahkum edilmeyen suça sürüklenen çocuk ... 'a verilen kısa süreli hapis cezalarının, aynı Yasa'nın 50/1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

7-Hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmedilen 1 yıldan az hapis cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuk ile ilgili olarak TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin 1 yıldan az ve alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

7-Hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmedilen 1 yıldan az hapis cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuk ile ilgili olarak TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin 1 yıldan az ve alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili, sanık ..., sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10849, Karar No: 2020/4861, Tarih: 03.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10849 E.  ,  2020/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde, hükmü sadece hırsızlık suçu yönünden temyiz ettikleri belirlenmekle; anılan suç bakımından yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

13.02.2015 günü saat 19:30 ile 14.02.2015 günü saat 09:00 saatleri arasında tam olarak tespit edilemeyen bir zaman diliminde, katılana ait mağazaya kapıya zarar verilip girilerek, muhtelif giyim eşyaları, 30-40 TL civarında bozuk para ile faturaların bulunduğu kasanın çalındığı, olayla ilgili yürütülen soruşturmada, işyerinde yerde bulunan ''... Yapı Market'' ibareli naylon poşet üzerine ele geçen parmak izlerinin sanığa ait olduğu tespit edildiği olayda; katılanın 13.02.2015 günü ... Yapı Market'ten işyeri için bir kısım malzeme alıp, bu malzemeleri de “...” ibareli poşetle işyerine getirdiğini, işyerinde malzemeleri kullandıktan sonra “...” ibareli naylon poşeti dolaba kaldırdıklarını, soruşturmada polis görevlilerinin poşeti dolap önünde, yerde bulduklarını, poşete daha önce kendisinden başka kimsenin eli değmediğini belirttiği, sanığın aşamalarda suçu kabul etmeyerek, bir dönem taksi şöförlüğü yaptığı, o dönemde taksisine binen müşterilerinin poşetlerinin taşınmasına yardım ettiğini savunduğu, sanık müdafiinin 20.10.2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise sanığın olay tarihinde SGK'lı olarak ... adlı kişinin yanında çalıştığını, zaman zaman çalıştığı işyeri adına ... Yapı Market'ten alışveriş yaptığını, sanığın işyeri muhasebe kayıtlarına göre, 13.02.2015 günü saat 16:12'de de bahse konu ... Yapı Market'ten alışveriş yaptığına dair fatura bulunduğu, sanığı yaptığı alışveriş sırasında eşyaları poşetlerken birden fazla poşete dokunmuş olabileceğini, aynı gün aynı yerden alışveriş yapan katılanın da sanığın dokunduğu poşetlerden birine aldığı malzemeleri koyup işyerine götürmüş olabileceği, böylelikle sanığın suça konu işyerine ele geçen poşette parmak izinin bulunduğunu ileri sürmesi karşısında; sanık ve müdafiinin tutarlı olmayan ve yerinde görülmeyen savunmalarına itibar edilmeyerek, yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

Diğer temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği gibi poşet üzerinde parmak izinin nasıl çıktığını bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanıktan bilirkişi marifetiyle yeniden parmak izi alınarak olay yerinden elde edilen parmak izi ile kıyaslanması sonucunda düzenlenecek rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4858, Karar No: 2021/8859, Tarih: 14.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4858 E.  ,  2021/8859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayyini istemine ilişkin olarak açılan davada...1. Sulh Hukuk, ... 7. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, nüfus aile kaydının tetkikinde kayyım tayini istenen küçük ..."ın yerleşim yeri adresinin “Çıplaklı Mah. 1001. Sok. No:30/1 .../...” olduğu, ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 7. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçüğün davanın açıldığı tarih itibariyle yerleşim yeri adresinin ''Çıplaklı Mah. 1001 sk. No:30/1 .../...” olması nedeniyle yetkili mahkemesinin ... Sulh Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, küçüğün adresinin "... olduğu, bu nedenle yetkili mahkemenin...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde “(1) Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemelerce verilen yetkisizlik kararı kesinleşmiş ise de, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı...1. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise davaya bakmakla yetkili mahkemenin...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek bu kararında kesinleşmesi üzerine dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir. Oysa ki, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında görevli olduğu belirtilen...1. Sulh Hukuk Mahkemesininde ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yerinin belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14152, Karar No: 2012/1762, Tarih: 09.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/14152 E.  ,  2012/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 141/1, 35, 53/1-2, 63, 2 ay 20 gün hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan; sanık ...'nın, Mudanya Sulh Ceza Mahkemesinin 30.9.2004 tarih ve 2004/318-387 sayılı hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

11.11.2004 günü saat 21.00 sıralarına damadı ...'ın işyerine gelen yakınan ... ...'nın masa üzerine bıraktığı çantasından cep telefonunu alan sanık ...'ı gören yakınanın "ne yapıyorsun, telefonu neden aldın" diyerek bağırdığı, sanığın cep telefonunu yere attığı, bağırma sesini, duyan yakınan ... ...'ın sanıklara müdahale etmesi üzerine, sanıkların yakınan ...'a vurdukları ve ...'ın tornavida çekmesinden sonra, birlikte kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların kendilerini suçtan kurtarmak ve kaçmak amacıyla, yakınanı tehdit etmek şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCY'nın 495/2.maddesi yollamasıyla 497/2. maddesine uyan yağma suçunu, 5237 sayılı TCY’nın dolaylı yağma suçuna yer vermemiş olması da gözetilerek, eylemin anılan Yasa da 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35/2, 53, 106/2-a-c, 62/1, 53, 63.maddelerine uyan hırsızlık ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması ve 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

I-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

I-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 11.11.2004 günü saat 21.00 sıralarına damadı ...'ın işyerine gelen yakınan ... ...'nın masa üzerine bıraktığı çantasından cep telefonunu alan sanık ...'ı görmesi üzerine "ne yapıyorsun, telefonu neden aldın" diyerek bağırdığı,sanığın cep telefonunu yere attığı, bağırma sesini, duyan yakınan ... ...'ın sanıklara müdahale etmesinden sonra, sanıkların yakınan ...'a vurdukları ve ...'ın tornavida çekerek, birlikte kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların kendilerini suçtan kurtarmak ve kaçmak amacıyla, yakınanı tehdit etmek şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCY'nın 495/2.maddesi yollamasıyla 497/1. maddesine uyan yağma suçunu, 5237 sayılı TCY’nın dolaylı yağma suçuna yer vermemiş olması da gözetilerek, eylemin anılan Yasa da 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35/2, 53, 106/2-a-c, 62/1, 53, 63.maddelerine uyan hırsızlık ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması,

3- Sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.