muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8121, Karar No: 2009/10884, Tarih: 29.06.2009

kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, ... henesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak mahkemece kadastro komisyonunun kararı ile mera olması nedeni ile orman sınırları dışına çıkarılan ve komisyon tutanağına ekli krokide 101 ada 1 numaralı parselin güneyinde taralı olarak görüş ayrılığına konu olan bölge olarak 184535,02 m2 yüzölçümü ile gösterilen taşınmaz için tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği araştırılmalı; tespit tutanağı düzenlenmiş ise tutanaklar getirtilerek 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla tespit tutanağında yazılı hak sahiplerinin davaya dahil edilip husumet yaygınlaştırılıp taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı da araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 29/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13302, Karar No: 2013/18150, Tarih: 02.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13302 E.  ,  2013/18150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılmaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur." Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde. 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK'nun "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı" belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; suç tarihinin 06.11.2009 olduğu gözetilip, Aydem Elektrik Dağıtım A.Ş.nin özelleştirilme sürecinin ne zaman kesinleştiği ve özelleştirme işlemi nedeniyle devir işleminin ne zaman yapıldığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3964, Karar No: 2024/4221, Tarih: 20.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3964 E.  ,  2024/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/116 E., 2023/15 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

1- İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında, dava dışı arsa sahiplerinin arsa paylarına karşılık daire almak üzere sözleşme konusu arsayı dava dışı kooperatife devrederek üye oldukları ve hisselerini davacıya devrettikleri, sözleşmedeki hakların devredilmediği, davalılar ile akdi ilişkinin bulunmadığı, davalılara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 19.02.2016 tarihli, 2014/9091 E. ve 2016/903 K. sayılı ilamıyla, 10.07.2006 günlü noterde düzenlenen “Üyelik Devir Sözleşmesi” içeriğinde ise, sözleşmeyi imzalayan arsa sahiplerinden ... ve ...., davalılar ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği almaları gereken daire nedeniyle olan üyeliklerini ve sözleşmeden doğacak her türlü haklarını davacıya devrettiklerinden davacının haklarını devreden arsa sahipleri yönünden aktif husumetinin bulunduğu, İlk derece mahkemesince, davacının arsa sahiplerinden ...'in de sözleşmedeki haklarını temlik alıp almadığı sorulup buna ilişkin delil sunulması halinde bu husus da dikkate alınmak suretiyle davanın esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3- İlk derece mahkemesince, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davacı vekilinin hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaya, davalı vekilinin taraflar arasında herhangi bir hukuki ilişki olmadığına ilişkin taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harçların ilgilisinden ayrı ayrı alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37949, Karar No: 2016/20309, Tarih: 01.12.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/37949 E.  ,  2016/20309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

Uyuşmazlık, Kadastro çalışmaları esnasında davalılar adına yapılan tespitin iptali ile çekişmeye konu sınırların orman vasfı ile hazine adına kayıt edilmesine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı gereği dava konusu, belirgin şekilde Dairemizin inceleme kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay (20.) Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dava dosyasının Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5165, Karar No: 2015/12828, Tarih: 18.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5165 E.  ,  2015/12828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/248297

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/154 (E) ve 2014/354 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlardan dolayı anılan Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kovuşturma sırasında ya da hüküm verildikten sonra zararın tamamen tazmin edilmesi halinde etkin pişmanlık nedeniyle CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmekte ise de, Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra işlenen suçlar yönünden, TCK'nın 168. maddesinin aynı kanun ile eklenen 5. fıkrasında, zararın soruşturma tamamlanmadan giderilmesi halinde kamu davası açılmayacağının öngörülmesi karşısında, katılan kurumun yazısından, taksitlendirilmiş borcun 11.02.2014 tarihinde kamu davası açılmadan önce ödendiği anlaşılmış olmakla, kurum zararının soruşturma tamamlanmadan giderilmesinin 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu olarak kabul edilip zararın giderilmesiyle kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden mahkemece düşme kararı verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/780, Karar No: 2021/8111, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/780 E.  ,  2021/8111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçlarından şüpheli... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/04/2019 tarihli ve 2019/8380 soruşturma, 2019/5552 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Malatya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/04/2019 tarihli ve 2019/1697 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/12/2019 gün ve 16029-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2020 gün ve 2019/135867 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçlarından şüpheli Nurettin Gökhan Tay hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/04/2019 tarihli ve 2019/8380 soruşturma, 2019/5552 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Malatya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/04/2019 tarihli ve 2019/1697 değişik iş sayılı kararını kapsayan takım evrak incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin alınan ifadesine göre, olay günü çevre yolu üzerinde aracı ile seyir halinde olan müştekinin yan yola geçmek için yavaşlayıp sağa sinyal vermesi üzerine, arka tarafta aracı ile seyir halinde olan şüphelinin bir kaç kez selektör yaptığı, müştekinin aracıyla hızlanmasına rağmen şüphelinin müştekinin aracını takip etmeye başladığı, takip edildiğini anlayan müştekinin ise tali ve yan yollara girdiği ancak şüphelinin ısrarla takibini sürdürerek yol kesmek suretiyle müştekinin aracının durdurduktan sonra el kol hareketleri yaparak aracından indiği ve müştekiye ait araca yumruk ile vurması üzerine hemen aracı ile yola devam eden müştekiyi tekrar takip ederek bu defa da aracı ile arkasından çarparak kazaya sebebiyet verdiği; şüphelinin alınan ifadesinde ise olayın oluşuna ilişkin müştekinin ifadesini doğrular nitelikte beyan verdiği, ancak beyanında müştekinin kendisine el kol hareketi yaparak hakaret ettiğinden dolayı konuşmak için aracını durdurmasını istediğini savunduğu anlaşılmakla; şüphelinin söz konusu aracını takip ettiği ve aracı ilk kez durdurmasından sonra müştekinin yola devam etmesi üzerine takibe devam ederek arkasından çarparak kazaya sebebiyet verdiği hususunun tarafların da kabulünde olduğu, dolayısıyla şüphelinin seyir halindeki bir aracın önünü kesmek suretiyle durdurması, ısrarla takibine devam etmesi ve nihayetinde araca çarpması suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, diğer taraftan sanığın müştekinin kullandığı araca çarpıp zarar verme eylemini kasten veya olası kastla gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususundaki delillerin takdir ve değerlendirmesinin de mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet Savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibariyle itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Somut olayda, müştekinin alınan ifadesine göre, olay günü çevre yolu üzerinde aracı ile seyir halinde olan müştekinin yan yola geçmek için yavaşlayıp sağa sinyal vermesi üzerine, arka tarafta aracı ile seyir halinde olan şüphelinin bir kaç kez selektör yaptığı, müştekinin aracıyla hızlanmasına rağmen şüphelinin müştekinin aracını takip etmeye başladığı, takip edildiğini anlayan müştekinin ise tali ve yan yollara girdiği ancak şüphelinin ısrarla takibini sürdürerek yol kesmek suretiyle müştekinin aracını durdurduktan sonra el kol hareketleri yaparak aracından indiği ve müştekiye ait araca yumruk ile vurması üzerine hemen aracı ile yola devam eden müştekiyi tekrar takip ederek bu defa da aracı ile arkasından çarparak kazaya sebebiyet verdiği; şüphelinin alınan ifadesinde ise olayın oluşuna ilişkin müştekinin ifadesini doğrular nitelikte beyan verdiği, ancak beyanında müştekinin kendisine el kol hareketi yaparak hakaret ettiğinden dolayı konuşmak için aracını durdurmasını istediğini savunduğu anlaşılmakla; şüphelinin söz konusu aracını takip ettiği ve aracı ilk kez durdurmasından sonra müştekinin yola devam etmesi üzerine takibe devam ederek arkasından çarparak kazaya sebebiyet verdiği hususunun tarafların da kabulünde olduğu, dolayısıyla şüphelinin seyir halindeki bir aracın önünü kesmek suretiyle durdurması, ısrarla takibine devam etmesi ve nihayetinde araca çarpması suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, diğer taraftan şüphelinin müştekinin kullandığı araca çarpıp zarar verme eylemini Ceza Genel Kurulu'nun 2014/483 Karar sayılı kararında da ifade edilen tarzda olayda kasten veya olası kastla gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususundaki delillerin takdir ve değerlendirmesinin de mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın yukarıda açıklanan nedenlerle itiraz merciince kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (MALATYA) 1. Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 26/04/2019 tarihli ve 2019/1697 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 13/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2455, Karar No: 2010/8344, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2455 E.  ,  2010/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazlara, hangi tarihte sulama kanalları yapılarak el atıldığı davalı idareden sorularak, varsa buna ilişkin belgelerin (ihale evrakları, yer teslim, geçici ve kesin kabul tutanakları vs. gibi) de aynı idareden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazlar toplulaştırma kapsamına alınıp alınmadığı, alınmış ve toplulaştırma işlemi bitmiş ise mevcut sulama kanallarının, kamu kesintisi olarak ayrılan bölümde kalıp kalmadığı, Tarım Reformu Genel Müdürlüğünden sorularak, buna ilişin belgelerin aynı idareden getirtilerek,

3-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday (sulu ve kuru ayrı olarak), mercimek ve pamuğun dekar başına verim miktarlarının ve 2009 yılına ilişkin ortalama masrafın İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6337, Karar No: 2012/5769, Tarih: 26.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6337 E.  ,  2012/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, yapılan harcama ve ödemelerden önceki rücu dosyasından kalan bakiye kusur farkı nedeniyle uğranılan Kurum zararının tazminini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı tarafından davalılar hakkında açılan ve kesinleşen önceki rücu davasında, davalıların toplam kusurlarının %98 olduğu, talep gibi ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışların %87,5’inin hüküm altına alındığı, hükmolunan miktarın mahsubu ile bakiye % 10,5 kusur karşılığı kurum zararı bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih ....ayılı kararında da belirtildiği şekilde, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiği, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan

gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, ölen sigortalının her bir hak sahibi yönünden ilk peşin sermaye değerinin bakiye %10,5 kusura tekabül eden kısmı hesaplanarak bu miktara hükmolunması gerekirken önceki davada artışlarada hükmolunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün “2.” bendinde yer alan peşin değerli gelire ilişkin “2.748,89” rakamlarının silinerek, yerine, “866,44” rakamlarının yazılmasına, harca ilişkin “3.” bendinde yer alan “148,44” rakamlarının silinerek, yerine, “46,78” rakamlarının yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan.... alınmasına, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.