muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17426, Karar No: 2022/14049, Tarih: 28.12.2022

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2939, Karar No: 2019/7872, Tarih: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2939 E.  ,  2019/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticeside ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı ve davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

6100 sayılı HMK m. 119/1-e gereğince davacının, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini bildirmek, 194. madde gereğince de taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırma yükümlülüğü vardır. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

HMK 31. madde gereğince, Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.Davaya konu talebin somutlaştırılmaması halinde önce hâkim, 31. madde ve 119/1-e gereğince davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini davacıdan istemeli, gerekirse tarafa açıklattırma yaptırmalı, bu eksiklik giderildikten sonra yargılamaya devam etmelidir.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. (benzer 5510 sayılı Kanun m. 86/8.) maddesine göre Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Kanunda yer alan 5 yıllık süre, hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerekir. Yönetmelikle tespit edilen belgelerin bu meyanda işe giriş bildirgesinin verilmesi durumunda hak düşürücü sürenin işlememesi, ancak iş bu belgelerin içerdiği işe başlama tarihinden sonraki dönem için söz konusudur.Yönetmelikte sayılan belgelerden birisinin verilmiş olması halinde artık hak düşürücü süreden söz edilemez.

Anılan maddenin yorumunda Yargıtay uygulamasına göre, sigortalının çalıştığı işyerinden askerlik nedeniyle ayrılıp terhisini müteakip aynı işyerinde çalışmaya devam etmesi durumunda, davacıya ödenen ücretten sigorta priminin kesildiği hallerde, Kurumun denetim elemanlarınca davacının çalışmasının tespit edildiği durumlarda hak düşürücü süreden bahsedilemez. Ayrıca çalışmanın blok çalışma niteliğinde olması yani kesintisiz devam etmesi halinde hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi, mevsimlik çalışmanın bulunması ve bu çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde de çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, mevsimlik çalışmanın sona erdiği yılın sonu esas alınması gerekir. Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu'nun 05.02.2003 gün ve 2003/10-7 E., 2//353 K.; 27.04.2011 gün ve 2011/10-52 E.-2011/221 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda; davacının ... Üniversitesi bağlı ... Meslek Yüksek Okulunda 28.08.1989-30.08.2002 tarihleri arası dönemde hizmet akdine dayalı sigortalı olarak temizlik görevlisi olarak çalıştığı, sadece 1645 günlük hizmet süresinin davalı Kuruma bildirildiği, bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesini istediği, mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile davacının bildirilen süreler dışında 16/11/1994-30/06/1997 arasında 585 gün ve 01/11/1997-30/08/2002 tarihleri arasında 1763 gün olmak üzere toplam 2348 gün davalı işveren bünyesinde çalıştığının tespiti yönünde hüküm tesis edildiği görülmüş olup hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında, Mahkemenin davacının davalı Üniversite işyerlerinde geçtiğini belirttiği dava konusu dönemdeki çalışmasının kimlerin yanında gerçekleştirdiği, işe hangi tarihte girdiği, hangi tarihte çıktığı, ücretinin kim tarafından ödendiği, dava konusu dönem içerisinde dava dışı ... İnş.San.Tic.Koll.Şti.’nin ... sicil no.lu işyerinden, 1997/2. dönem 60 gün, 1997/3. dönemden 72 gün (işten çıkış tarihi:30.10.1997) hizmet bildirimi yapıldığı görülmekle, bu işyerindeki çalışmasının gerçek olup olmadığı araştırılmalı, mevcut tanık beyanları ile sübuta varılması hatalı olduğundan ayrıca dinlenen tanıkların da 15.11.1994 tarihinden sonra davacının vizeli işçi olarak ... Meslek Yüksek Okulu tarafından hizmet akdi ile çalıştırılmadığı yönündeki beyanları karşısında ... Meslek Yüksek Okulu’nun o dönemdeki idareci ve diğer görevlileri belirlenerek kamu tanığı sıfatıyla davacının çalışma süresi,biçimi yönünde beyanları alınmalı, davalı Üniversitenin 15.11.1994 tarihinden sonra vizeli işçi çalıştırma uygulamasını sona erdirdiği belirtildiğinden davalı Üniversiteden, ... Meslek Yüksek Okulunun temizlik işleri ile ilgili temizlik şirketi ile dava konusu dönem olan 1989-2002 yılları arasında sözleşme yapılıp yapılmadığı, temizlik görevlisi çalıştırılmasına ilişkin vize işlemlerinin hangi yıllar için verildiği, vize verilmeyen yıllar için temizlik işinin nasıl yürütüldüğü belirlenmeli, 1989-2002 yılları arasında temizlik işinin ihale ile bir temizlik şirketine verilmiş olduğunun anlaşılması halinde ise Mahkemece bu şirketin davaya dahil edilmesi gerekmektedir.

Kabule göre de, Mahkemece hizmet döküm cetveline göre, davacının 1997/2. ve 3. dönemlerde dava dışı ... İnş.San.Tic.Koll.Şti.’nin ... sicil no.lu işyerinden çalışması olduğu ve bu çalışmadan sonraki ilk çalışmasının da 2002/3. dönemde başladığı gözetildiğinde, 1997-2002 yılları arasındaki talebin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığının değerlendirilmediği, davacı tarafından dava dışı ... İnş.San.Tic.Koll.Şti.’ndeki çalışmasının gerçek olmadığı, çalışmanın ... Meslek Yüksek Okulu bünyesinde geçtiğinin iddia edilmesi halinde ... İnş.San.Tic.Koll.Şti.’ndeki çalışmalarının iptali gerekeceğinden ... İnş.San.Tic.Koll.Şti.’nin de bu durumda davaya dahil edilerek çalışmasının gerçek olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bunun yapılmayarak mevcut araştırma ve değerlendirmelere göre hüküm kurulmuş olması da isabetsiz bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davalı SGK Başkanlığı ve davalı ... Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörlüğü vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1071, Karar No: 2022/6089, Tarih: 15.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/1071 E.  ,  2022/6089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Beden ve ruh sağlığın bozacak şeklide çocuğa cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığında bozulma olup olmadığının tespiti bakımından, mahkemece İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu ölçüleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile oluşturulacak en az beş kişilik bir heyetten rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, mağdureye ilişkin Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi tarafından çocuk psikiyatristinin katılımı olmadan düzenlenen 10.02.2014 günlü rapora istinaden uygulama yapılması karşısında, aradan geçen zaman nedeniyle yeniden rapor aldırılamayacağı gözetilerek TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmayacağı nazara alınıp, buna göre belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8361, Karar No: 2016/7402, Tarih: 08.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8361 E.  ,  2016/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıkların önceye dayalı aralarındaki tehdit olayı nedeni ile tartışmaya başladıkları, bu tartışma esnasında sanık ...'ın katılan ....'ın aracına zarar verdiği ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3899, Karar No: 2020/3502, Tarih: 26.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3899 E.  ,  2020/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’un ayrı yargılanan sanık Selman Bür ve hakkında yaş küçüklüğünden takipsizlik kararı verilen ... ile birlikteki müşteki ...’ın yetkilisi olduğu Haliliye CHP İlçe Teşkilatındaki suça konu televizyonlar ile müşteki ...’nın iş yerinin dış kısmında bulunan jenaratörü çalması şeklindeki eylemlerine uyan, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 141/1, 31/2 maddelerinde tanımlanan, suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/865, Karar No: 2022/11128, Tarih: 20.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/865 E.  ,  2022/11128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Malen sorumlunun usulüne uygun katılma talebinin bulunmadığı gibi mahkemece de katılmasına karar verilmediğinden, malen sorumlu vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1. 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında l. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi üzerine sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

3. TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

4. Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine, TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi

5. İyiniyetli 3. kişiye ait nakil aracının zula sökülmek suretiyle hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi

3. TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

4. Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine, TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi

5. İyiniyetli 3. kişiye ait nakil aracının zula sökülmek suretiyle hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/06/2022 tarihinde I nolu karar yönünden oy çokluğu, II nolu karar yönünden oy birliğiyle karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Malen sorumlunun CMK 260 maddesinin 2 cümlesinde belirtilen katılan sıfatı alabilecek surette suçtan zarar gördüğü, sanıktan şikayetçi olmaksızın "aracın iadesini istiyorum" demesi, katılma yerine geçeceğinden, incelenen dosyada sadece aracın müsaderesine yönelik sınırlı katılma hakkının doğduğundan malen sorumlu vekilinin talebinin kabulü ile davaya katılmasına karar verilip dosyanın bu yönüyle de incelenmesi gerektiğinden sayını çoğunluğun (I) numaralı red kararına muhalifim. 20/06/2022

KARŞI OY

Ceza davalarında davaya katılma hususunu geçmeden önce “mağdur”, “suçtan zarar gören” ve “malen sorumlu” kavramları ile “kamu davasına katılma” kurumu üzerinde de durulması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK’nun 237. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.” şeklindeki hüküm ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup hâlinde belirtilmiştir. Bu düzenleme, 1412 sayılı CMUK’nın 365. maddesindeki; “Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir.” hükmü ile benzerlik göstermekte ise de yeni hükme, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir. Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada Cumhuriyet savcısının yanında yer almasına öğreti ve uygulamada “Davaya katılma” veya “Müdahale” denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi “Katılan” ya da “Müdahil” sıfatını almaktadır.