muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13905, Karar No: 2024/10605, Tarih: 25.09.2024

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Yargılama Giderleri" başlıklı 324 üncü ve devamı maddelerinde de "tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri" yargılama giderleri arasında sayılmıştır. Ayrıca mahkemelerce verilecek hüküm ve kararlarda yargılama giderlerinin ve kimlere yükletileceğinin gösterilmesi gerektiği de aynı Kanunda gösterilmiştir.

CMK'nin "beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi halinde gider" başlıklı 327 nci maddesi gereği; "...kişi, sadece kendi kusurundan kaynaklı giderleri ödemeye mahkum edilir, ...bu kişinin önceden ödemek zorunda olduğu giderler, Devlet Hazinesince üstlenilir..." şeklindedir. Maddeye göre, ceza yargılamasında sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve kendisini vekille temsil ettirmesi halinde sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve bu ücretin haksız yargılamaya sebebiyet veren Devlet Hazinesince ödenmesi gerektiği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Ceza yargılamasında ilk derece mahkemelerince verilen hükümlere karşı başvurulacak olağan kanun yollarından birisi olan istinaf, temyiz kanun yolundan farklı özellikler içermektedir.

İstinaf kanun yoluna ilişkin hükümler, CMK'nin 272 ila 285 inci maddeleri arasında düzenlenmekte olup, bölge adliye mahkemesi dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra, İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığı takdirde istinaf başvurusunun esastan reddine, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesinin kararında CMK'nin 289/1 inci maddesi "g ve h" bentleri hariç diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması halinde hükmün bozulmasına, diğer hallerde gerekli tedbirleri aldıktan sonra davanın yeniden görülmesi ve duruşma yapılmasından sonra, bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddi veya İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması olanaklıdır.

Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince yapılan inceleme sonucu duruşma açılarak davanın yeniden görülmesine karar verilmiş, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verilmiştir. Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığının nedeni ise; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan duruşma sonucunda beraatine karar verilen sanık lehine hem ilk derece yargılaması hem de istinaf kanun yolu yargılaması için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi konusundadır.

Sanık kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği ilk derece ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda hakkında verilen "mahkumiyete ilişkin" hüküm aleyhine istinaf kanun yoluna başvurulmasını üzerine, ilgili ilk derece ceza mahkemesi kararlarını inceleyen bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, CMK'nın 280. maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verip yapmış olduğu yargılama neticesinde sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı vermesi halinde, yalnızca istinaf kanun yolu yargılaması için değil, aslında ilk derece mahkemesince sanık hakkında hukuka uygun ve doğru karar verilmiş olsa idi lehine hükmedilmesi muhakkak olan vekalet ücretine de ayrıca hükmetmesi gerekli olacaktır.

Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince İlk Derece Mahkemesince görevlendirilen müdafi veya vekilin bölge adliye mahkemelerinde görülen duruşmalı davalar katılması halinde yeniden ücret ödenmesinin mümkün olup olmadığı hususunda Türkiye Barolar Birliği tarafından, ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden görüş sorulması üzerine, verilen 24.01.2017 günlü yanıt yazıda;

“Müdaf'i veya vekil, soruşturma evresinde ifade alma ve sorguya, kovuşturma evresinde ise bir oturuma katılmakla Tarifede belirlenen meblağı almaya hak kazanır. Müdafi veya vekil ilk defa İlk Derece Mahkemesinde görevlendirilerek bir oturuma katılmış ve daha sonra istinaf aşamasında da duruşmaya katılmış ise Tarifede ilk derece mahkemeleri ye bölge adliye mahkemeleri için belirlenen ücreti ayrı ayrı alacak, ancak ilk defa istinaf duruşmasında görevlendirilmiş ise Tarifede bölge adliye mahkemeleri için öngörülen ücreti almaya hak kazanacaktır.” şeklinde görüş bildirilmiştir.

İstinaf kanun yolu incelemesi usulü ile ilk derece mahkemelerinin yargılama usullerinin farklılıklar içermesi, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren ve yargılama sonucu haklı çıkan taraf lehine avukatlık asgari ücret tarifesinin karar tarihindeki düzenlemesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesinin zorunlu olması karşısında; yerel mahkeme hükmünün hukuka aykırı olduğunu belirleyerek mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yalnızca istinaf kanun yolu yargılaması için değil, İlk Derece Mahkemesi tarafından aslında doğru ve hukuka uygun tespit yapılıp sanığın beraatine karar verilseydi hükmedilmesi gerekecek olan vekalet ücretine de hükmetmesi yerinde ve doğru bir uygulama olup, sanık lehine yalnızca istinaf kanun yolu yargılaması için vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini benimseyen sayın çoğunluğun onama kararındaki görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2009/7529, Karar No: 2011/2232, Tarih: 03.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7529 E.  ,  2011/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ: AV....

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.03.2009 tarih ve 2007/455 - 2009/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, müvekkilinin yokluğunda yapılan 29.09.2006 tarihli ortaklar genel kurulunda sermayenin artırılmasına karar verildiğini, bu toplantıya ilişkin olarak müvekkiline usulüne uygun bir çağrının yapılmadığını, anasözleşmenin 13 ncü maddesinde sermaye artırımına ortakların oybirliği ile karar vereceklerinin düzenlendiğini, bu durumda müvekkilinin çağrılmadığı genel kurulda alınan sermaye artırımı kararının hükümsüz olduğunu ileri sürerek, anılan ortaklar genel kurul kararının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımının usul ve yasaya uygun bir şekilde yapıldığını, davanın yasal sürede açılmadığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, anasözleşmenin 13. maddesinde esas sermayenin artırılmasına ilişkin kararların oy birliği ile alınacağının kararlaştırılmasına rağmen davacının çağrılmadığı genel kurulda sermaye artırımına karar verildiği, bu nedenle alınan kararın yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davaya konu 29.09.2006 tarihli ortaklar genel kurul kararının hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin 29.09.2006 tarihli ortaklar kurulu kararının hükümsüzlüğünün tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, anasözleşmenin 13. maddesi hükmü uyarınca esas sermayenin artırılmasına ilişkin kararların oybirliği ile alınması gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece anasözleşmenin 13 ncü maddesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm verilmiş ise de, davaya konu ortaklar kurulu kararından önce anasözleşmenin anılan maddesi değiştirilerek sermaye artırımı için gerekli olan oybirliği şartı kaldırılmış, buna

ilişkin değişiklik 20.03.2003 tarihinde tescil edilip, 01.04.2003 tarihli ticaret sicili gazetesinde ilan edilmiş olması nedeniyle davaya konu ortaklar kurulu kararının geçerli olup olmadığının anılan değişiklik nazara alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

ilişkin değişiklik 20.03.2003 tarihinde tescil edilip, 01.04.2003 tarihli ticaret sicili gazetesinde ilan edilmiş olması nedeniyle davaya konu ortaklar kurulu kararının geçerli olup olmadığının anılan değişiklik nazara alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece yapılan anasözleşme değişikliği üzerinde durulup davaya konu ortaklar kurulu kararının yapılan değişiklik uyarınca değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sözkonusu değişiklik nazara alınmadan eski anasözleşme hükmü uyarınca yapılan değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11206, Karar No: 2013/17582, Tarih: 25.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11206 E.  ,  2013/17582 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kural olarak iki kişi arasında mevcut olan bir hukuki ilişkiye (temele) dayanan, henüz doğmamış olmakla birlikte ilerde doğması muhtemel bulunan alacaklara müstakbel alacak denir. Müstakbel (beklenen) ya da doğacak alacaklar için haciz ihbarı ya da haciz yazısı gönderilebilmesi, üçüncü kişi ile borçlu arasında süregelen bir hukuki ilişkinin varlığına bağlıdır. Hukuki münasebetin varlığı ve bu ilişki nedeniyle borçluya ödenecek ve devamlılık arz eden bir alacağın bulunduğu hallerde, üçüncü kişiye haciz yazısı gönderilebilir. Müstakbel (beklenen) bir alacaktan bahsedilebilmesi için, bir hukuki ilişkinin (temelin) mevcut olması, bu hukuki ilişkiden doğacak alacağın cinsinin ve borçlunun (olayda borçlunun çalıştığı kurumun) belli olması yeterlidir. Alacağın miktarının belli olup olmaması veya böyle bir alacağın doğmama ihtimalinin bulunması önemli değildir. İşçiler ve memurların işveren nezdinde işleyecek ücret alacakları, müstakbel alacaklara örnek olarak gösterilebilir (Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku EI Kitabı-sh 428 vd..). Kanun, ücret hacizlerinde, bu anlamdaki müstakbel alacakların haczedilebileceğini açıkça kabul etmektedir (İİK. 83, 355, 356.).

Bu durumda borçlunun çalıştığı kurumdan ileride emekli olması halinde alacağı emekli ikramiyesine haciz konulmasında bir usulsüzlük bulunmadığı halde, bu yöne ilişkin şikayetin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

Ayrıca haczedilmezlik şikayetinin kabulü halinde borçlu lehine nasıl hesaplandığı anlaşılmayan 2.450,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2008/12634, Karar No: 2008/16942, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12634 E.  ,  2008/16942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Çiğdemli Köyünde yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 318 ada 1 - 2 ve 4 nolu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10397, Karar No: 2011/49, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10397 E.  ,  2011/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tarım sigortalılık başlangıcının 15.5.1994 olduğunun tesbitiyle, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, ilk prim kesinti tarihi olan 15.5.1994 tarihinin Tarım ... sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tesbitine ilişkindir. Mahkemece, 2926 sayılı Yasaya göre 1.6.1994 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalılığının kabulüne, aksi işlemin iptaline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasada 506 sayılı Yasanın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasanın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasanın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan re'sen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’a re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi

mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasanın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, ilgili Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedellerinden ...'a 15.5.1994, 12.4.1996, 15.5.1997, 15.6.1998, 15.4.1999, 15.6.2000, 15.6.2001 tarihlerinde prim kesintisi yapıldığı, tevkifata istinaden 1.6.1994 tarihinde ...'a kayıt ve tescilinin yapıldığı, davacının aile reisi olmadığından bahisle tescil tarihinin davalı Kurumca değiştirilerek, bildirgenin ...'a intikal tarihi olan 17.6.2008 tarihini takip eden aybaşı olan 1.7.2008 tarihi olarak değiştirildiği, ziraat odası kaydının 13.6.2008 tarihinden devam ettiği, Tütün Fabrikası kaydının 1994 yılında başladığı ,Tarım Kredi Kooperatif üyesi olmadığı, tapu kayıtlarının sorulmadığı, zabıta araştırmasının, muhtar ilmuhaberinin olmadığı, tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığının ilgili kuruluşlardan (T.C.Ziraat Bankası , Tarım Müdürlüğü gibi) sorulmadığı, Belediye Emlak kaydının araştırılmadığı, yani 2926 sayılı Kanunun 10. maddesindeki koşulların araştırılmadığı, keza davacının dava dilekçesinde "geçmişte yatırılan primlerin iade edildiği" beyanı karşısında 2001-2008 yılları arasında davacıya herhangi prim ödemesi olup olmadığının araştırılmadığı görülmüştür.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11512, Karar No: 2012/13450, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11512 E.  ,  2012/13450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal bedel iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.06.2009 tarihinde davalının mobilya mağazasından 5 parça yataklı kanepe ve koltuk takımı aldığını, koltukların bir kısmının ...'taki annesinin evine teslim edildiğini, kanepelerin pimlerinin kırıldığını ve kırlentlerin boyasının koltuk üzerine çıktığını, ürünlerin ayıplı olduğunu belirterek ödediği 3.300 TL bedelinin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı arızaların kullanıcı hatasından kaynaklandığını, mobilyaların ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.100 TL satış bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece mobilyaların bedelinin dava tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Satılan mobilyalar halen davacının kullanımında olması nedeniyle, satış bedelinin mobilyaların davalıya iadesi tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını Gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasının ikinci bendindeki “dava tarihinden” sözlerinin karardan çıkartılarak yerine dava konusu mobilyaların davalıya iade edildiği tarihten sözlerinin yazılmasına kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 46,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1374, Karar No: 2012/2496, Tarih: 13.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1374 E.  ,  2012/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur durumlarına, paranın satın alma gücüne, davacının zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına ve kişilik haklarına yapılan saldırının derecesine göre davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanunun 42. ve 44. maddeleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.m. 174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat takdiri gerekirken, bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı dava dilekçesiyle 15 adet normal altın bileziğin, dava tarihindeki rayiç bedelinin tahsilini istemiş, ilk hükmün bozulmasından sonra vekili, 14.12.2009 tarihli dilekçe ile bu talebe "bir gerdanlık, bileklik ve yüzükten" oluşan set takımını, 08.03.2011 tarihli dilekçe ile de "15 adet çeyrek altını" ilave ederek ıslahla talebini artırmıştır. Yargıtayca karar bozulduktan sonra ıslah mümkün değildir (04.02.1948 tarihli ve 10/3 sayılı İçt.Bir. Kararı). Bu yön gözetilmeden 15 adet çeyrek altın ve bir adet set takımının bedelinin hüküm altına alınması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.02.2012 (Pzt.)