muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31283, Karar No: 2016/1465, Tarih: 01.02.2016

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; müştekinin, şüphelilerin kendisine apartman önünde zabıtaların bulunduğu halde hakaret ettiklerini, şüpheli Şengül'ün de kendisine taş atmaya çalıştığını ancak zabıtaları görünce vazgeçtiğini belirterek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, şüphelilerin atılı suçları inkarı ile dinlenen iki komşu tanığın şüpheliler lehine beyanından sonra yeterli delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Ancak şikayete konu eylemler sırasında, tüm tarafların olay yerinde zabıta memurlarının da bulunduğunu beyan etmelerine rağmen, zabıta görevlilerinin tanık olarak ifadelerine başvurulmadığı, müştekinin takipsizlik kararına itiraz dilekçesinde zabıta görevlilerinin isimlerini ve çalıştıkları birimi de göstermesine karşın itirazının reddedildiği görülmektedir. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/01/2015 tarih ve 2015/186 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 01.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2260, Karar No: 2019/4914, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2260 E.  ,  2019/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi 31/3. maddesinden önce uygulanmaş ise de; netice ceza değişmediğinden, TCK'nun 142/1-b, 143, 168/1, 31/3. maddeleri ile belirlenen "10 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken "5 ay 16 gün" hapis cezası yerine " 5 ay 13 gün" hapis cezasına, yine aynı Yasa'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca "3.320 TL" adli para cezası yerine "3.260 TL " adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki hüküm ve hükmün açıklanmasına esas alınan ilamın

konusunun da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüğe aykırı davranılması olduğunun anlaşılması karşısında; 14/05/2015 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşılık, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

konusunun da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüğe aykırı davranılması olduğunun anlaşılması karşısında; 14/05/2015 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşılık, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2956, Karar No: 2018/4579, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2956 E.  ,  2018/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla), ... 3. İş ile ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk ( İş mahkemesi sıfatıyla )Mahkemesi davacının çalıştığı iddia ettiği yerin ... Adliyesi yargı sınırları içerisinde olduğu ve yetkili mahkemenin Yargıtay kararları ışığında ... İş Mahkemeleri tarafından görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 3. İş Mahkemesince de her ne kadar ... 3. İş mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ... Asliye Hukuk Mahkemesince yetki yönünden davanın reddine karar verilerek ... 3. İş Mahkemesine gönderilmiş ise de yetkili mahkemenin birden fazla bulunduğu, davacının işlemlerini yürüten ... Genel Müdürlüğünü temsilen ... ... İl Müdürlüğü, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının bulunduğu ... mahkemeleri ve davacının çalıştığını iddia ettiği ... mahkemeleri yetkili olmakla birlikte davacı taraf yetki hususundaki seçimlik hakkını ... Şubesi olarak nitelendirdiği ... mahkemelerinde açtığı, ... Başkanlığını temsil yetkisini ... ... İl Müdürlüğü olması sebebiyle davacının seçimi doğrultusunda yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi ( ... davalarıyla yetkili ) olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... İş Mahkemesince yetkili mahkemenin birden fazla bulunduğu, davacının işlemlerini yürüten .... Genel Müdürlüğünü temsilen ... ....İl Müdürlüğü, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının bulunduğu ... mahkemeleri ve davacının çalıştığını iddia ettiği ... mahkemelerinin yetkili olduğu anlaşılmakla, .... Başkanlığını temsil yetkisini ... ... İl Müdürlüğü olması sebebiyle davacının seçimi doğrultusunda yetkinin ... İş Mahkemesi olduğu gerekçesi ile dosya ... İş Mahkemesine gönderilmiş ise de ... İş Mahkemesi ile ... 3.İş Mahkemesi arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı ortaya çıktığından karar kesinleştiğinde yetkili mahkemenin belirlenmesi için tarafların başvurusu halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine gönderilmesine kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça itiraz edilmese de, hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Tüm dosya kapsamından; davacı işçinin işini yaptığı adresinin ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15440, Karar No: 2016/1655, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15440 E.  ,  2016/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk ve Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kayyım atanması istemine ilişkindir.

Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kayyım talep edilenin MERNİS adresinin "... Mahallesi ... sokak No: .../... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının güncel nüfus kayıtlarına göre yerleşim yerinin “... mahallesi ... Sokak No: .../... .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5176, Karar No: 2020/6635, Tarih: 17.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5176 E.  ,  2020/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında boşanmaya sebep olan olaylarda "Davalı erkeğin bağımsız konut temin etmediği, annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, kadını hor gördüğü, toplumda küçük düşürdüğü, fiziksel şiddet uyguladığı, davacı kadının ise, fiili ayrılık sonrası ben artık gelmeyeceğim, istemiyorum gibi ifadeler kullandığı, fiili ayrılıktan sonra vefat eden erkeğin babasının cenazesine katılmadığı gibi telefon açıp taziyede bulunmadığı, gerçekleşen kusurlu davranışlara göre erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu" gerekçesiyle kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, “...Gerçekleştiği sabit görülen ancak sonrasında evlilik birliğine devam edildiği için affedildiği ya da en azından hoşgörü ile karşılandığı anlaşılan bazı vakıaları da kusur belirlemesinde dikkate alması hatalı olmuş ise de; toplanan delillerden, davalı erkeğin çocuklarının olmaması konusunda kadını suçlama, sevmediğini söyleme, annesinin zoruyla evlendirildiğini dile getirme ve aşağılama, davacı kadının da boşanmak istediğini dile getirme ve taziyede bulunmama kusurlarının sabit olduğu, bu durum karşısında erkeğin ağır kadının ise az kusurlu olduğu, dolayısıyla mahkemenin kararının sonuç itibariyle doğru olduğu..." gerekçesiyle davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin istinaf talebinin kusur belirlemesine yönelik kısmen kabulüne karar verildiği halde hüküm kısmında davacı erkeğin istinaf talebinin tümden reddine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7547, Karar No: 2019/8583, Tarih: 26.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7547 E.  ,  2019/8583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kuruma ait rögar (kanalizasyon) hattının tıkanması sonucu binaya ait pis su hattının tıkanarak patlaması sonucu müvekkiline sigortalı konutta hasar meydana geldiğini, 4.810,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, olayın davalının kusuru nedeniyle meydana geldiğini açıklayıp davalıdan kusur sorumluluğu sebebiyle ödenen miktarın rücuen tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili; sigortalı konuttun bulunduğu binanın pis su hattının tıkanması sonucu meydana gelen olayda müvekkilinin kusuru olmadığını, zira bu pis su hattının binanın sorumluluğunda olduğunu, binanın mimari projeye uygun olup olmadığının, iskan ruhsatı bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 4.810,25 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilince, davalının sorumluluğunda olan rögarın tıkandığı iddiası ile sigortalı konutta oluşan ve sigortalıya ödenen hasarın tahsili talep edilmiş, davalı tarafça; konutun projeye uygun kullanılıp kullanılmadığının, olay tarihinde binada geri tepme vantilinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, binanın bağlantı ruhsatı ve kanal vizesi bulunmadığından davalı kurumun sorumlu olmadığını savunmuş, mahkemece davalının savunmaları hükmün gerekçesinde tartışılmayarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece alınan 05.06.2015 tarihli inşaat bilirkişisinin raporunda; söz konusu binanın, bölgeden imar geçmeden önce yapıldığı, imar affı ile yasadan yararlandığı,

mevcut binanın yol kotundan 290 cm aşağıda yapıldığı, yapının tabi zemin kot vizesi ve kanal vizesi olmadığı için binanın hattının yoldan geçen kanala kaçak olarak bağlandığı, binanın, yasa öncesi ruhsatsız olarak yapılan, belediye ve askinin insiyatifi dışında caddeden geçen kanal şebekesine kaçak olarak bağlanan binalardan olduğu belirtilmiş, anılan rapora itiraz üzerine keşif sonucu alınan raporda; mimari projede kanalizasyon hattı ve rögar bağlantısına ilişkin herhangi bir bilgi ve çizimin yer almadığını, bina atıksularının aski hattına cazibe ile takılı olduğu ve binanın bahçesinde bulunan iki rögarda da atıksuyun geri tepmesini önleyecek düzenek bulunmadığı, parsel bacalarında atıksuyun geri tepemsini önleyecek tedbir bulunmadığından apartman yönetiminin teknik açıdan sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Zararın davalının sorumluluğunda bulunan rögar hattında gerçekleşen tıkanıklık sebebiyle meydana geldiği sabit olup, kanal bağlantı ruhsatının bulunmaması veya binanın geri tepmeyi engelleyici sisteminin bulunmaması tesis sahibi olan davalının BK 58.maddesi hükmüne göre zarardan sorumluluğuna ilişkin illiyet bağını ortadan kaldırmaz ise de; bilirkişi raporunda belirlenen maddi olgular (binanın atıksuyunun kanal şebekesine kaçak olarak bağlanması, binada geri tepmeyi önleyici önlemlerin bulunmaması gibi) göz önüne alındığında sigortalının davranışları zararın artmasına etken olup 818 Sayılı BK 43 ve 44.maddeleri gereği davacının (sigortalının) müterafık kusuru dikkate alınarak tazminattan belirlenecek oranda indirim yapılması mümkün olabilir.

Buna göre; mahkemece yapılacak iş; sigortalı konutta davaya konu su basması olayı nedeniyle sigortalının müterafık kusurunun da değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar vermek olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1593, Karar No: 2014/7945, Tarih: 09.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1593 E.  ,  2014/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/749-2013/379

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı yüklenici S. B. arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme gereği, müvekkiline isabet eden A blok 2 numaralı bağımsız bölümün yükleniciye verilen vekaletname ile üçüncü kişiye satıldığını, bir kaç kez el değiştirerek en son 08.04.2010 tarihinde davalıya satıldığını, 08.11.2010 tarihinde ise müvekkili ile dava dışı yüklenicinin karşılıklı olarak inşaat sözleşmelerini feshettiklerini, feshin geriye etkili olup, üçüncü kişiden bağımsız bölüm satın alan davalının iyiniyetinin korunamayacağını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiş, 20.02.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle de, tapu iptali ve tescil istemi kabul görmez ise A bloğun tamamının davacı tarafından yaptırıldığının tespitiyle dava konusu bölümün değerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, feshedilen sözleşme ile müvekkilinin dava konusu bağımsız bölümü iktisabı arasında 17 yıllık süre geçtiğinden zamanaşımı süresinin dolduğunu, davalının bağımsız bölümü tapuya güvenerek iyiniyetle iktisap ettiğini, davacı ile dava dışı yüklenicinin fesih sırasında karşılıklı olarak ibralaştıklarını, davalıya karşı işbu davanın açılamayacağını ve davalıya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davaya konu bağımsız bölümün, davacının verdiği vekaletnameye istinaden 1997 yılında A. Ö.'e satıldığı, akabinde birkaç kez el değiştirerek 08.04.2010 tarihinde davalıya satıldıktan sonra davacının dava dışı yüklenici ile aralarındaki inşaat sözleşmelerini 23.11.2010 tarihinde feshettikleri, karşılıklı olarak birbirlerini ibra ettikleri, davacının dava dışı yükleniciden hak ve alacağı kalmadığını kabul ettiği, davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan zarara yönelik davasını dava dışı yükleniciye yöneltmesi gerektiği, tapuya güven ilkesine dayanarak bağımsız bölümü satın alan davalıya karşı dava açılamayacağı gerekçesiyle, davanın asıl talebine ve terditli talebine yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı arsa sahibi ile dava dışı yüklenici S. B. arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmenin karşılıklı feshi nedeniyle, tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığında tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı arsa sahibi ile dava dışı yüklenici S. B. arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmenin karşılıklı feshi nedeniyle, tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığında tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından dava konusu A blok 2 numaralı bağımsız bölümün, davacının verdiği vekaletnameye dayanılarak 24.04.1997 tarihinde A. Ö.'e, 20.10.2003 tarihinde B. Ö.'e, 05.04.2010 tarihinde A. K.'a, ondan da 08.04.2010 tarihinde son malik olan davalı S.. S.. 'ya satıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye pay devri amacıyla verilen payın sözleşmenin geriye etkili feshi nedeniyle tasfiyesi kapsamında iadesi istendiğinden tapuda pay sahibi olup olmamasına bakılmaksızın sözleşmenin tarafı olan dava dışı yüklenici S. B.'ın davada taraf olarak yer alması gerekmektedir. Bunun yanında, davalı ve dava dışı 3. kişilerin dava konusu bağımsız bölümü arsa sahibi ya da yükleniciden değil, arada malik olan 3. kişilerden satın aldığı anlaşılmaktadır. Bu durum, ileride rücu ilişkisi ve payın ilk olarak kimden alındığının tespiti açısından önem arzettiğinden eldeki bu davanın sonucundan etkileneceklerinden ve en önemlisi HMK'nın 27. maddesi uyarınca savunma yapma ve delilleri ibraz etme hakları bulunduğundan, dava konusu taşınmazın davalıdan önceki malikleri olan A. Ö. B. Ö.ve A. K. isimli kişilerin de davada taraf olarak yer almaları sağlanmalıdır. Belirtilen eksikliğin bir an için davanın ihbarı yoluyla giderilmesi düşünülebilirse de, mahkemece taraflar, taraf işlemi olan ihbar yoluna zorlanamayacağından ve ihbar olunan kişi HMK'nın 64 ve 69. madde hükümleri uyarınca davanın tarafı haline gelemeyeceğinden davanın tarafı olmaları sağlanmalıdır. Davada taraf olmayanın durumu tartışılarak onun leh veya aleyhinde bir karar verilemez. Anılan kişilerin yokluğunda görülen böyle bir davada verilen kararın onlara karşı infaz edilmesi ve kesin hükümden söz edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle mahkemece, davacıya, dava dışı kalan adı geçen kişiler zorunlu dava arkadaşı olmadığından, bu kişilere karşı dava açması için süre verilmesi, açtığında birleştirilmesi ve onların da varsa savunma ve delillerinin toplanması, değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.