muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14576, Karar No: 2023/7391, Tarih: 01.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14576 E.  ,  2023/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/770 E., 2020/1101 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacının İstinaf Başvurusunun Kabulü ile Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/79 E., 2017/362 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kendisine ait olup kendi nam ve hesabına ücret karşılığı yolcu taşıma işinde işlettiği, aynı zamanda sevk ve idaresinde bulunan ticari minibüsüyle tek taraflı ölümlü ve yaralanmalı trafik kazası yaptığını, davalı tarafından ticari amaçlı yolcu taşımacılığı işinde kullanılan aracın, kaza tarihinde geçerli bir Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasının bulunmadığının tespit edildiğini, kazada hayatını kaybeden yolculardan Halil Gürbüz mirasçılarının, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmaması nedeniyle, bu sigorta türü kapsamında teminat altına alınmış haklarının ödenmesi için müvekkili kuruma müracaat ettiklerini, hak sahiplerine toplam 91.666,00 TL ödeme yapıldığını, ödenen bedelin rücuen tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu açıklayıp itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde davalının kusurunun bulunmadığını, lastik patlamasının kazaya etken olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davaya konu taşımanın il içinde yapıldığı, taşımanın 4925 sayılı kanun kapsamında kalmadığı, davalının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu taşımanın 4925 sayılı kanun kapsamında kaldığını, davalının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi yaptırmakla sorumlu olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu taşımanın 4925 sayılı kanun kapsamında kaldığını, davalının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi yaptırmakla sorumlu olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Hazine Müsteşarlığı 2009/15545 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına istinaden 28.06.2010 tarihinde çıkarmış olduğu 2010/8 sayılı genelge ile zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının kapsam, muafiyet ve istisnalarını yeniden belirlemiştir. Anılan genelge'nin yürürlük tarihi 01.07.2010 tarihi olup bu tarihten önce il içi taşımaları Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti dışında bırakan bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu kaza, 05.05.2008 tarihinde meydana gelmiştir. Buna göre kazanın meydana geldiği tarih itibariyle il içi taşımalarda kullanılacak araçlar için Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırılması zorunludur. Nitekim Elazığ Valiliği'nin 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe giren "Karayolu Yolcu taşımacılığı Yönergesi"sinde de il içi yolcu taşımacılığı yetki belgesi verilmesi için taşımada kullanılacak araçların Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırılmış olması gerektiği belirtilmiştir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde yolcu taşımacılığı yapan davalı ...'ın maliki ve sürücüsü olduğu 23 Y 5057 plakalı minibüsün kaza tarihi olan 05/05/2008 tarihi itibariyle Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı taraf, kazanın ticari taşımacılık sırasında meydana gelmediğini, kazada vefat eden Halil Gürbüz'ün hatır taşımacılığı kapsamında taşındığını savunmakta ise de Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın soruşturma dosyasında yer alan mağdur beyanlarına göre kazanın davalıya ait aracın Elazığ-Karakoçan arasında yolcu taşıdığı sırada meydana geldiği anlaşılmaktadır." gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, kabul edilen miktar üzerinden %20 oranında hesaplanan 18.383,61 TL icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın gerekçesinde davaya konu kazaya karışan aracın kaza tarihinde geçerli Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesinin bulunduğu yazılmıştır, ancak kaza tarihinde geçerli bir Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi yoktur, delil listesinde belirtilen poliçe de Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi olmadığından kararın gerekçesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep edmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; lastik patlamasının kazaya etken olduğunu, taşımanın 4925 sayılı kanun kapsamında kalmadığını, davalının poliçe yaptırma zorunluluğu bulunmadığını, ölenin araçta hatır içi taşındığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesinin bulunmamasına dayalı rücuan alacak talebini içeren itirazın iptali davasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, Türk Ticaret Kanunun 1472 vd maddeleri, ... Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesi, B.K.’nun 162 ve devamı maddeleri, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; kaza tarihi itibari ile taşımanın il içi olup olmadığına bakılmaksızın davaya konu taşıma için Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi yaptırılmasının zorunlu olmasına, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü hususların yerinde düzeltilebilir hata olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davacıya ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14077, Karar No: 2023/2854, Tarih: 21.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14077 E.  ,  2023/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/547 E., 2022/1788 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/168 E., 2020/176 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Temel Transporttan 17.11.2014 tarihinde resmi çıkış yapıldıktan sonra ara vermeksizin davalı Temel Transport ile birlikte diğer davalı Mim Tasarım'ın muhasebe ve finans işini 6 ay yürüttüğünü iş bu sürelerin hizmet tespitini, Mim Tasarım şirketinde, işe girişinin yapıldığı 06.05.2015 ile sözleşmenin fesholunduğu 18.09.2015 arası eksik ödenen sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden ödenmesini talep etmiş olup açıklama dilekçesinde, 23.10.2012 ile 18.09.2015 tarihleri arasında kesintisiz şekilde muhasebe müdürü olarak çalıştığını, 17.11.2014 ile 06.05.2015 arası sigortasız çalıştığı dönemde aylık net 4000 Tl elden, 23.10.2012 ile 17.11.2014 arası aldığı son brüt ücretinin 5944, 81 TL olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirketler vekil cevap dilekçesinde; davacının sigorta kaydı yapılmaksızın çalıştığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının 06.05.2015 tarihi itibariyle davalı Mim Tasarım’da muhasebe ve finansman müdürü olarak çalışmaya başladığını, 14.09.2015 tarihinde istifasını sunduğunu ve 18.09.2015 tarihinde SGK’dan çıkışının verildiğini, davacının çalışmış olduğunu iddia ettiği 6 aylık dönemde işsizlik ödeneği alıp almadığının tespitinin gerektiğini, davacının bu dönemde işsizlik ödeneği aldığının tespitinin aynı dönemde fiili çalışması olmadığı anlamına geldiğini, davacının ücretinin ücret bordrolarındaki kadar olduğunu, ücret bordrolarında yazılı ücretten daha yüksek ücretle çalıştığını yazlı delille ispat etmesi gerektiğini beyan edip, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum resmi kayıtlarının incelenerek sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesi, mutlaka tanık dinlenmesi gerekiyorsa, tanıkların çalışıldığı iddia edilen işyerindeki işi bilen ve tanıyan, aynı zamanda dönem bordrolarında adı geçen kişilerden olması, kurumun yazlı kayıtları ile çelişen tanık beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğini, tanık beyanları değerlendirilirken; işyerinde yürütülen işin niteliği, tanıkların iş ve işyeri hakkındaki bilgileri, tanıklık edilen dönemin üzerinden geçen sürenin uzunluğu, tanık beyanlarının hayatın olağan akışı ile çelişkili olmasının dikkate alınması gerektiğini, davacının son aldığı ücrete yönelik iddiada bulunduğunu, davacının yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranması gerektiğini, davacının hangi tarihler arasında ne kadar ücret aldığını somutlaştırması gerektiğini, ücret tespitinin son ücretten geriye doğru asgari ücrete oranlama yapılarak belirleme yapılmasının mümkün olamayacağını, belirterek; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının, davalı Temel Transport Uluslararası Taşımacılık İth. İhr. Dahili Ticaret Temsilcilik A.Ş.'de; 2014 yılı Kasım ayında 13 gün 2.624,57 TL fark, 2014 yılı Aralık ayında 30 gün 6.056,70 TL fark, 2015 yılı Ocak ayında 30 gün 6.056,70 TL fark, 2015 yılı Şubat ayında 30 gün 6.056,70 TL fark, 2015 yılı Mart ayında 30 gün 6.056,70 TL fark, 2015 yılı Nisan ayında 30 gün 6.056,70 TL fark, 2015 yılı Mayıs ayında 4 gün 807,56 TL fark; davalı Mim Tasarım Yapım ve Turizm A.Ş.'de; 2015 yılı Mayıs ayında 26 gün 3.012,24 TL fark, 2015 yılı Haziran ayında 30 gün 3.762,87 TL fark, 2015 yılı Temmuz ayında 30 gün 3.758,25 TL fark, 2015 yılı Ağustos ayında 30 gün 3.762,87 TL fark, 2015 yılı Eylül ayında 18 gün 2.526,24 TL fark ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde, ücret iddiasının yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini, çalışma iddiasının kayıtlı tanıklarla ispatlanması gerektiğini belirterek; mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kayıtlı tanıkların beyanları ile davacının çalışmalarının ispatlandığı, davacının ücret iddiasının banka kayıtlarıyla ispatlandığı, mahkeme kararının yerinde olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde, istinaf gerekçesi ile aynı sebeplerle kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Dava, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortaları Kanun’un 86 ncı maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır.

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Tanık beyanları değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren, işçi ve işyeriyle ilişkileri düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça bordrolu, komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar da dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

2.Öte yandan, prime esas kazanç tutarı tespiti, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288 inci maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288 inci maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 289 uncu maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82 inci maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288 inci maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82 nci madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

3. Değerlendirme

1.Eldeki davada, davacının her iki davalı şirkette muhasebe müdürü olarak çalıştığını beyan etmiş olması karşısında, işçinin bordrolarının düzenlenmesinde, kuruma verilmesinde etkili olup olmadığı araştırılarak, sorumlu ise kendisine ait bilgileri doğru olarak verdiğinin kabul edilmesi gerektiği hususu göz önüne alınmak suretiyle karar verilmelidir.

3. Değerlendirme

1.Eldeki davada, davacının her iki davalı şirkette muhasebe müdürü olarak çalıştığını beyan etmiş olması karşısında, işçinin bordrolarının düzenlenmesinde, kuruma verilmesinde etkili olup olmadığı araştırılarak, sorumlu ise kendisine ait bilgileri doğru olarak verdiğinin kabul edilmesi gerektiği hususu göz önüne alınmak suretiyle karar verilmelidir.

2.Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda talep edilen dönemle ilgili öncelikle ücret ödemesine ilişkin yazılı delilin veya banka kaydının olup olmadığı araştırılmalı, varsa bu bilgi ve belgelerde celp edilmeli, banka kayıtları ile kuruma bildirilen dönem bordroları karşılaştırılarak inceleme yapılmalı; kıyaslama yapmak suretiyle karar verilmeyeceği hususu gözetilerek toplanan deliller değerlendirilerek ve ücretin ispatı konusunda yukarıda bahsedildiği üzere yazılı delil arandığı şayet yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belge ya da bilgi bulunması halinde tanıkla da ispatın mümkün olabileceği hususları göz önüne alınarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40089, Karar No: 2017/9767, Tarih: 27.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40089 E.  ,  2017/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle, davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 27/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.