muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1376, Karar No: 2012/7442, Tarih: 14.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1376 E.  ,  2012/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15.12.2011 gün ve 224/543 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, Erdemler köyü 187 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın atalarından kaldığını, kadastro çalışmaları sırasında bu taşınmazın kenarındaki bir kısım alanın yol olarak tespit gördüğünü, yıkılan kadim duvarı tamir ederken durumu öğrendiklerini, taşınmazda 40 – 50 yıllık ağaçların yer aldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı köy tüzelkişiliği davanın reddini savunmuş; davalı Hazine beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tensiple belirlenen 22.09.2011 günlü ilk oturuma yapılan tebligata rağmen davacı ... gelmediği gibi mazeret de bildirmemiş, takip eden 15.12.2011 günlü oturum da adı geçen davacının yokluğunda yapılmış, yargılama sadece davacı ...’in katılımıyla sürdürülmüştür.

187 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 20 yılı aşkın bir zamandan beri nizasız fasılasız, malik sıfatıyla ve eşit hisselerle Süleyman çocukları Fahri ve ...’in zilyet ve tasarrufunda olduğu, zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden bulunduğu belirtilerek 23.05.2007 tarihinde tespitin yapılıp, 13.07.2007 tarihinde kesinleşerek davacılar adına tescil edildiği, bu taşınmazın kenarında yer alan ve dava konusunu teşkil eden bölümün de bu tarihte paftasında yol olarak bırakıldığının kabulü gerektiği, eldeki davanın 28.06.2011 günü açıldığı görülmüştür.

Bu durumda, Dairenin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre tespit tarihinden itibaren davanın açıldığı tarihe kadar iki yıllık makul süre geçirilmiştir. Tespit sonrası hukuki neden için ise taşınmazın paftasında yol olarak bırakıldığı tarihten itibaren davanın açıldığı tarihe kadar kazanmayı sağlayan yirmi yıllık süre dolmamıştır. Açıklanan ilkeler gözönünde tutularak davacı ... yönünden, karara esas teşkil eden fenni bilirkişi raporunda B harfiyle belirtilen 55 m2'lik yere yönelik davanın reddine, davacı ... yönünden ise davanın tefriki ile davanın açıldığı tarih gözetilerek HUMK.nun 409. maddesi uyarınca işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken, bu kurallar göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hazine vekilinin temyiz itirazı açıklanan bu nedenlerle yerindedir, kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK. nun 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2841, Karar No: 2017/4870, Tarih: 24.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2841 E.  ,  2017/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 25/04/2013 tarih 2012/250 esas ve 2013/174 karar sayılı hüküm temyiz üzerine dairemizce incelenerek,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve suça konu eserlerle ilgili olarak şikayet bulunmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında: Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 01.11.2012 tarih ve 2012/520 Esas, 2012/661 sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/8160 Esasında ve Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 20.06.2013 tarih ve 2012/297 Esas, 2013/546 sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/14352 Esasında kayıtlı olan, dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu, nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 esas, 2016/380 karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 22/11/2016 tarih 2016/477 esas ve 2016/622 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması, suçun mağduru toplumu oluşturan

bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21536, Karar No: 2019/8977, Tarih: 17.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21536 E.  ,  2019/8977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasının sol kapağında “Davalı vekilinin sunmuş olduğu klasör dolapta” notu olmakla birlikte dosya ekinde bulunmadığından söz konusu klasör eklendikten, incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan; davacıya ilişkin dava konusu dönemi de kapsayan güncel hizmet döküm cetveli, davacının davaya konu dönemde çalışmış olduğu işverenlerin kimlik bilgileri (unvanları, adresleri) ve işyeri tescil detay bilgileri ile davacının çalıştığı işyerlerindeki işe giriş-çıkış bildirgeleri temin edilerek eklendikten, yine incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan, davacının davaya konu dönemde çalıştığı işverenler ile davalı Belediye arasındaki hukuki ilişkiyi gösteren kayıtlar ile hizmet alım sözleşmeleri-şartnameleri eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11560, Karar No: 2022/12333, Tarih: 16.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/11560 E.  ,  2022/12333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın en son bildirdiği adres ile MERNİS adresinin farklı olduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın en son bildirilen adrese tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligat usulsüz olduğundan, öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 43. maddesinin uygulanması esnasında artırım oranının en az 1/4 olduğu gözetilmeden, kanuni oranın altında 1/6 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

b- TCK'nın 43. maddesinin uygulanması esnasında artırım oranının en az 1/4 olduğu gözetilmeden, kanuni oranın altında 1/6 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10038, Karar No: 2024/5387, Tarih: 16.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/10038 E.  ,  2024/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/747 E., 2023/50 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmemesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplere ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğinden bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İncelemeye konu 16.04.2013 tarihli olayda; sanığın ikametinde arama kararına istinaden yapılan aramada, odunluk olarak kullanılan bölümde istiflenmiş ve başka eşyaların arkasına gizlenmiş kolilerde 139 karton kaçak sigara ele geçirildiği,

Zincirleme suça konu olup Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş 08.04.2013 tarihli olayda ise; ikametinde yapılan aramada, 473 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında; ikametinde ele geçen kaçak sigaraların ... tarafından, kendisi evde yokken ve haberi olmadan eşine bırakılmış olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği görülmüştür.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Olayın oluş şekli, sanığın aşamalardaki savunmaları, bozma ilâmları, ele geçen kaçak eşya miktarının Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ticari miktar ve mahiyette olması ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Zincirleme suça esas kesinleşen dosyadaki suça konu eşyanın gümrüklenmiş değeride dikkate alınarak 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanabileceği gözetilerek; bahse konu kesinleşen dosyanın, incelemeye konu dosya içerisine alınarak o dosyadaki eşyaya ilişkin gümrüklenmiş değer tespiti varsa bu değer esas alındıktan, bulunmuyor ise değer tespit ettirildikten sonra sonucuna göre 3 üncü maddenin yirmiüçüncü fıkrasındaki indirim oranları belirlenmesi ve yapılacak lehe kanun değerlendirmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde zincirleme suça konu eylemlerde ele geçen ve kaçak eşya miktarı az olan eşyaya ait gümrüklenmiş değerin pek hafif olduğu belirtilmek suretiyle hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapıldıktan sonra, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin ödeme ihtaratı yapılmayan, kovuşturma aşamasında ise bozma ilâmı da kendisine tebliğ edilen ve duruşmada okunan sanığa yasal düzenlemenin ihtar edildiğinin anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde (1,2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6712, Karar No: 2024/4004, Tarih: 06.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6712 E.  ,  2024/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/363 E., 2015/81 K.

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafiince suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinde de bulunulmuş ise de suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükme yönelik yapılan itiraz üzerine merciince kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği yönünden; tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,4,6, 43/1, 31/3, 109/2,3-f,5, 43/1, 31/3 ve 106/1-1, 31/3 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/363 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun;

a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 6, 43/1, 31/3 ve 62. maddesi uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1,3-f, 5, 43/1, 31/3 ve 62. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasınına,

c) Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 31/3 ve 62. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasınına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği