muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12172, Karar No: 2024/72, Tarih: 08.01.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk görevlilerinin görevini ifa ettikleri sırada, erkek bir şahıs tarafından ... sokak içerisinde Diyarbakırlılar'ın gelene gidene uyuşturucu sattıkları ihbarı üzerine, bildirilen sokağa gidildiğinde sokağı gözetledikleri sırada sanıkların çöp konteynerin alt kısmında bir şey karıştırdıkları ve konteynerin başında beklediklerinin görülmesi üzerine sanıkların yanına gidildiği, konteynerin altına bakıldığında ağzı açık bir poşet içerisinde uyuşturucu madde ile sanık ...'nın üzerinde paranın ele geçirildiği tespit edilmekle sanıklar hakkında kamu davası açılmışsa da, sanıkların yapılan üst aramalarında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ihbarda sanıkların isimlerinin bildirilmediği bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların suçu işlemediklerini bildirir istikrarları savunmalarının aksine ispat eder mahiyette her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin elde edilmediği gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil elde edilmediğine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/45 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6763, Karar No: 2024/13733, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6763 E.  ,  2024/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/674 E., 2023/776 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, yalnızca 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen“2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en son 02.02.2010 tarihli faturanın stopaj gelir vergisi indiriminde kullanılması nedeniyle 21.03.2010 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10452, Karar No: 2015/12190, Tarih: 30.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10452 E.  ,  2015/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/262807

MAHKEMESİ : Tokat(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2014/48 (E) ve 2014/188 (K)

Hakaret suçundan sanık M.. E..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62 ve 52. maddelerinden 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Tokat 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2014/48-188 esas- karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/262807 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, mahkemesince sanık hakkında odasına gelen diğer sanığa hitaben "...mazeret bildirmeden yanıma geleceksin, benim emirlerimi sorgulamayacaksın lan." şeklinde sözler söyleyerek üzerine atılı hakaret suçunu işlediği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca sanığın tecziyesine karar verilmiş ise de, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22/04/2013 tarihli ve 2013/20340 esas, 2013/7312 sayılı ilâmında yer alan "...ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, bahse konu sözlerin sanık tarafından söylendiğine ilişkin savunmasının aksini kanıtlar nitelikte cezalandırılmasına yeter derecede soruşturma ve kovuşturma aşamalarında dinlenen ve mahkemece diğer delillere nazaran üstün tutulan tanık beyanları da dahil delil bulunmaması karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Hakaret suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olmak üzere karar verildiği, infaz aşamasında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, suçun sübut bulup bulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.04.2012 gün ve 10/438-141 sayılı kararında belirtildiği üzere, öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

Hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, suçun sübut bulup bulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.04.2012 gün ve 10/438-141 sayılı kararında belirtildiği üzere, öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir. (Ceza Genel Kurulu'nun 23/03/2010 tarih ve 2/29-56 sayılı kararı da bu doğrultudadır.)

İnceleme konusu somut olayda; Müşteki sanıkların çalışma düzeninden kaynaklanan sorunları bulunduğu, olay günü de denetimli serbestlik şube müdürü olan müşteki sanık M.. E..'ın, aynı kurumda öğretmen olan müşteki sanık A. Ö.. odasına çağırdığı, yine aralarında çıkan tartışmada sanık M.. E..'ın müşteki A.Ö.'e “mazeret bildirmeden yanıma geleceksin, benim emrimi sorgulamayacaksın lan” dediği, iddiasıyla dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda tüm deliller toplanıp, tanık beyanları, müşteki sanıkların iddia ve savunmaları ile taraflarca tutulan tutanaklar bir bütün halinde değerlendirilip delil tartışması yapılarak sanığın eyleminin sübut bulduğu gerekçesiyle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Ceza Genel Kurulunun 25.10.1993 gün ve 260/281 sayılı kararında belirtildiği gibi, olaya ilişkin tüm deliller toplanıp, değerlendirilip suçun oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğuna göre, delil takdiri yapılarak verilen bu karar aleyhine, takdirde yanılgıya düşüldüğünden ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle, kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağından, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, kanun yararına bozma isteminin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 30.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12096, Karar No: 2012/48597, Tarih: 19.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12096 E.  ,  2012/48597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi gereğince gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; “2 ay 20 gün süre ile temizlik,inşa, yapım vs iş kollarında çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “temizlik, inşa,yapım vs iş kollarında çalıştırılmasına”' ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a)Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hırsızlığa teşebbüs suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan ceza verildiği halde suçun gece işlendiği gerekçesiyle TCK'nın 143.maddesi uyarınca ceza artırılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin en üst oranda artırım yapılması,

c)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi gereğince gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; “7 ay 3 gün süre ile temizlik,inşa, yapım vs iş kollarında çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2113, Karar No: 2015/15728, Tarih: 14.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2113 E.  ,  2015/15728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.09.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/18736, Karar No: 2018/1197, Tarih: 05.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18736 E.  ,  2018/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadığını bildiren ...'nün karar başlığında, katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA, 05/02/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17098, Karar No: 2006/16023, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/17098 E.  ,  2006/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 01.12.1994-10.12.2005 tarihleri arası tarım Bağ-Kuir sigortalısı olduğunun tesbitiyle, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 01.12.1994- 10.12.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 01.12.1994- 10.12.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden ihtilaf konusu dönemde davacının 1995 yılı 1. dönemde 48 gün, 2. dönemde 19 gün kısa süreli S.S.K.'na tabi sigortalı çalışmalarının bulunduğu, davacının 1994 yılında teslim ettiği ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 1995 yılında yapıldığı anca posta makbuzu fotokopisinin okunaksız olması sebebiyle kesintinin yapıldığı ay ve günün anlaşılmadığı, bu tarihten sonra 1996 yılından 2004 yılına kadar aralıksız olarak prim kesintilerinin yapılmış olduğu, ziraat odasına 10.03.2004 tarihinde kayıt olduğu, davalı Kurumca 01.04.2006 tarihi itibariyle tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının 01.01.1996 -10.12.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi doğru ise de kesintinin yapılmadığı 1994 yılında tarım ... sigortalısı olarak kabul edilmesi, 1995 yılında kesintinin yapıldığı tarih tam olarak tesbit edilmeden 1995 yılının tamamı yönünden ve kısa süreli S.S.K. 'na tabi sigortalı olduğu süreler dışlanmaksızın çifte sigortalılığa yol açacak şekilde tesbit kararı verilmiş bulunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; 1995 yılında kesintinin yapıldığı tarihi Marmarabirlik 996 sayılı Tarım Satış Kooperatifinden sormak çıkacak sonuca göre S.S.K.'na tabi olduğu sigortalı süreli dışlamak suretiyle hüküm kurmaktır.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1928, Karar No: 2015/5693, Tarih: 16.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1928 E.  ,  2015/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan uyarlama talebinin kabulü ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan uyarlama talebinin reddi ile mevcut hükmün aynen infazına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66-96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlü müdafiin temyiz istemi, 5271 sayılı CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip, gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, inceleme yapılmaksızın dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8806, Karar No: 2014/10189, Tarih: 04.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8806 E.  ,  2014/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde Dairemizin iade kararı üzerine çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu ile irtibatını gösterir kroki düzenlenmişse de bu krokide orman sınır noktaları gösterilmediğinden denetmeleye elverişli değildir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait orijinal ve orman sınır nokta ve hatlarının açıkça gösterildiği orman kadastro haritasının dosyaya getirtilmesi,

2) Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.