muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4378, Karar No: 2013/5227, Tarih: 22.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/4378 E.  ,  2013/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık trafik kazası nedeniyle oluşan zararın tahsili istemine ilişkin olup temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilen dosya Yargıtay'a 21/01/2013 tarih ve 1 sayılı Başkanlar Kurulu kararının yürürlük tarihi olan 01/02/2013'ten sonra gelmiş olmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 22/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11195, Karar No: 2019/8446, Tarih: 09.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11195 E.  ,  2019/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

I) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

II) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1) Gerekçeli kararın dahili davalılardan ... ve ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun anlaşılmasıyla gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen dahili davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

1) Gerekçeli kararın dahili davalılardan ... ve ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun anlaşılmasıyla gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen dahili davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2) Davaya konu 47288 ada 5 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından muris İhsan Kahraman’ın dosyadaki 16.11.1984 tarihli mirasçılık belgesine göre mirasçılarından ...’ın UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt bilgilerine göre vefat ettikleri anlaşılmış olup bu kişilerin mirasçılık belgelerinin dosyada bulunmaması sebebiyle taraf teşkili denetlenemediğinden adı geçen paydaşlara ait mirasçılık belgelerinin ilgililerinden temini ile dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8063, Karar No: 2021/3735, Tarih: 10.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8063 E.  ,  2021/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Bu açıklamalar ışığında; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;olay günü kolluk görevlilerince gerçekleştirilen devriye görevi esnasında durumundan şüphe edilerek durdurulan sanığın, yapılan kimlik kontrolü sırasında üzerinde nüfus cüzdanının bulunmadığını beyan ederek kendisini amcasının oğlu mağdur ... olarak tanıttığı, kolluk görevilerince yapılan sorgulamada mağdur ...'nın da başka suçtan aranmasının olduğunun belirtilmesi ve sanığın kimlik tespiti amacıyla polis merkezine götürüldüğü esnada gerçek adının ... olduğunu beyan ettiği anlaşılan somut olayda; 09.04.2015 tarihli tutanağın sanığa ait gerçek kimlik bilgileri ile düzenlendiği ve gerçeğe aykırı olarak beyan ettiği isme göre düzenlenmiş herhangi bir belgenin bulunmadığı hususları birlikte gözetildiğinde; sanığın başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili

olarak göstermediği bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun unsurlarının oluşmadığı, kolluk görevlilerine verilen isme göre de bir resmi belgenin düzenlenmemesi nedeniyle TCK'nın 206/1. maddesinde tanımlanan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan'' suçunun da oluşmadığı, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. maddesinde düzenlenen "Kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğu, bunun da aynı maddeye göre idari yaptırımı gerektirdiği somut olayda; Gaziosmanpaşa Kaymakamlığı'nın 09.04.2015 tarihli idari yaptırım karar tutanağına göre sanık hakkında Kabahatler Kanunu'nun 40 maddesi gereğince kimliği bildirmeme kabahatini işlediği gerekçesiyle 100 TL idari para cezası verildiği anlaşılmakla sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 10.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3712, Karar No: 2012/9666, Tarih: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3712 E.  ,  2012/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/19597

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/09/2011, 2000/260 (E) ve 2011/241 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Doğan'ın mağdur Sadık'a karşı tasarlayarak öldürme suçuna azmettirme eyleminin sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin bulunmadığı takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Doğan müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olaydan üç ay kadar önce mağdur Sadık'ın kardeşi Hüseyin ile aralarında geçen tartışma sırasında, sanık Doğan ve eniştesi olan Erdoğan'ın Hüseyin'e küfredip sopalarla saldırması üzerine, Hüseyin'in bıçakla sanık Doğan'ı yaralayıp, Erdoğan'ı ise öldürdüğü, söz konusu olaya Hüseyin'in kardeşi olan mağdur Sadık'ın herhangi bir dahlinin bulunmadığı, olay sonrası sanık Doğan'ın, sırf Hüseyin'in kardeşi olmasından dolayı kangütme saiki ile mağduru öldürmek için plan yaparak, haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri kesinleşen sanıklar Kadir ve Hurşit'i mağduru öldürmeye azmettirdiği, olay günü ise hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık Hurşit'in mağduru takip ederek, bulunduğu kaporta dükkanının önünde dört el ateş edip yaraladığı olayda;

a-Sanığın, eylemini tasarlayarak ve kangütme saiki ile işlediği anlaşıldığı halde; sanık hakkında TCK.nun 82/1-a ve j fıkraları uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin; vasıfta hataya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 82/1-a fıkrası uyarınca hüküm kurulması;

b-Kabule göre; mağdur Sadık'ın, sanığa yönelik herhangi bir haksız hareketi bulunmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibari ile sanığın kazanılmış haklarının CMUK.nun 326. maddesi uyarınca korunmasına, 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4910, Karar No: 2016/7239, Tarih: 06.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4910 E.  ,  2016/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168, 53 maddeleri uyarınca 9 ay hapis ve 900 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ile sanığın 1,5 yıl süren arkadaşlıkları olduğu, sanığın maddi problemleri olduğunu söyleyerek müştekiden bankadan kredi çekmesini istediği ve kendisinin döner sermayeye para yatınca ödeyeceğini belirttiği, bunun üzerine müştekinin bankadan kredi çekerek 12.000 TL'yi sanığa verdiği, sanığın ilk altı ay kredi taksitlerinin ödediği ancak diğer taksitleri ödemediği, müştekinin sanığın kendisini bu şekilde dolandırdığını iddia ettiği olayda;

Sanığın dolandırıcılık kastı bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3796, Karar No: 2011/6734, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3796 E.  ,  2011/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4424, Karar No: 2013/10889, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4424 E.  ,  2013/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret eylemi ile ilgili olarak hükmolunan sonuç cezanın 8.840,00 TL olması gerekirken hesap hatası sonucunda 7.080,00 TL olarak hesaplanarak sanığa eksik adli para cezası tayin olunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır.

tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; sanığın aşırı alkollü halde kullandığı otomobili ile trafik ekibinin trafik uygulaması yapmak için yol üzerine yerleştirdikleri dubalara çarparak aracının altına alıp kaçtığı, sanığın takip sonucu yakalanması üzerine İzzet Baysal Polis Karakolu’na götürüldüğü, alkollü araç kullanan sanık hakkında ceza tutanağı düzenlendiği, sanığın katılanlara hitaben "size bunun hesabını soracağım, yarın sizi arabamla çiğneyeceğim” demek suretiyle tehdit ettiği,ayrıca sinkaflı şekilde “sizin yaptığınız şerefsizliktir, adi herifler” diyerek hakaret ettiği,sanığın polis karakolunda taşkınlıklarına devam ederek ilk yardım dolabına yumruk attığı, bundan dolayı dolabın camını kırmak suretiyle zarar verdiği, sanığın bu suretle atılı suçları işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6330, Karar No: 2013/11851, Tarih: 21.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/6330 E.  ,  2013/11851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 28/05/1993 doğumlu olup, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11. maddeleri uyarınca, işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde uzman hekim raporu alınıp, sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut

./..

-2-

olayda sanığın suç ortakları ...,... ile birlikte yakınana bıçak doğrultarak cebinde bulunan 15 TL. parayı aldıkları bu sırada yakınanın,... isimli şahsın elinde bulunan bıçağı ani bir hareketle alması üzerine sanıkların yakınanın üzerinde bulunan diğer para ve eşyaları alamadan olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/267, Karar No: 2010/331, Tarih: 16.06.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/1-267 E., 2010/331 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/1-267 E., 2010/331 K.**

**- KADASTRO TUTANAKLARININ KESİNLEŞMESİ VE HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tapu iptali, el atmanın önlenmesi ve kal" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine, dair verilen 26.06.2008 gün ve 2004/599 E., 2008/694 sayılı kararın incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 10.02.2009 gün ve 2008/10665 E., 2009/1611 sayılı ilamı ile;

(...Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ile el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, maddi anlamda kesin hüküm, yargısal (kazai) kararlara tanınan yasal gerçeklik (hakikat) vasfıdır.Bu vasıf yargısal (kazai) kararların gerçeğe (hakikata) uygun olarak verildiğinin kabul edilmesini zorunlu kılar.Kesin hüküm kuralı, haklı ve adil kararların korunması yanında, kişiler arasındaki çekişmelerin sonsuza dek davam etmesini önlemek, toplumun istikrar ve düzenini sağlamak, hukukun ve yargının güvenirliğini korumak amacıylada kabul edilmistir.Bütün yasal yollar kapandıktan ve verilen hüküm kesinleştikten sonra, aynı davanın tekrar yargı önüne getirilmesi, toplumda sonu gelmeyen çekişmelere, huzursuzluklara, istikrarsızlıklara, kazanılmış hakların her zaman ortadan kaldırılabileceği endişesine neden olur.Çelişkili kararların çıkmasına sebebiyet verir.Bu itibarla, tarafları,mevzuu ve sebebi aynı olan Devletin iştiraki, hakimin tarafsız araştırması ve iradesi ile kurulan, tüm yasal yollardan geçmek suretiyle; diğer bir anlatımla şekli yönüylede kesinleşen önceki hükmün korunmasında kamunun büyük yararı bulunmaktadır.

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237.maddesinde düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı gibi, mahkemece kendiliğinden (resen) gözönünde tutulur.Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Somut olaya gelince; çekişme konusu 1014 parsel sayılı taşınmazın müfrez parsel olduğu ve ana parsel olan 118 nolu parselin, kadastro tespiti sırasında tapu kayıtları uygulanmak suretiyle gerçek kişiler adına tespit edildiği, hazine tarafından taşınmazların 2510 sayılı iskan yasası uyarınca verildiği ve kadastro tespiti sırasında uygulanan kayıtların mükerrer olarak tesis edildiği,ayrıca iskan fazlası olması sebebiyle fazlalığın hazineye ait olduğu ileri sürülmek suretiyle açılan ve Çatalca Tapulama Hakimliğinde görülüp kesinleşen 04.10.1968 tarih 1968/1 E.-1968/19 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.