muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2084, Karar No: 2007/2583, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2084 E.  ,  2007/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2022, Karar No: 2010/6656, Tarih: 12.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2022 E.  ,  2010/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden,

2- Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 101 ada 1 ila 17, 31, 131 ada 1 ila 66 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7636, Karar No: 2009/1524, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7636 E.  ,  2009/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ...Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, yüklenici ... A.Ş tarafından açılmış olup, imalât bedelinin ödenmemesi sebebiyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatına ilişkindir. Birleşen davada ise iş sahibi ... A.Ş tarafından, ayıplı imalât bedelinin ödetilmesi istemi ile ikame olunmuş, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise açılmamış sayılmasına dair verilen karar davalı ve karşı davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-k.davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Açılan karşı dava, davacı vekilinin 23.05.2006 tarihli celseye katılmaması ve mazeretinin kabul edilmemesi, davalının da davayı takip etmemesi sebebiyle aynı celse işlemden kaldırılmış ve sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, davalı ve karşı davacı vekili 16.11.2006 tarihinden itibaren oturumlara katılmış ve 19.12.2006 tarihinde ise açtığı karşı dava yönünden inceleme yapılmasını istemiştir. Mahkemece bu talep üzerine gerekli inceleme de yapılmıştır. Bu durumda karşı davanın 3 aylık süreden sonra 19.12.2006’da yenilendiği anlaşılmakla, harcı yatırılmak suretiyle de yenilenmesi mümkün bulunmadığından davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Ancak, iş sahibince yapılan imalâtın ayıplı bulunduğu savunulduğundan ve bu savunma mahsup itirazı niteliğinde olup, mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiğinden imalâtın ayıplı olup olmadığı değerlendirilmelidir. Bu yönden dosya üzerinde yapılan incelemede iş sahibinin imalâtın ayıplı olduğuna dair bir ihbarda bulunmadığı ve imalâtın ayıplı olduğunu delillendirmediği görülmektedir. Nevar ki, karşı dava üzerine yüklenici vekilince dosyaya sunulan 29.04.2004 tarihli dilekçe ile 2003 yılı imalâtının ayıplı olduğunu ve iade alınacağını kabul etmiştir. Bu sebeple mahkemece 2003 yılı imalâtının yükleniciye iadesi şartıyla bu yıl imalâtı için saptanan bedelin yüklenici alacağından düşülerek, yüklenici tarafından açılan davanın sonuçlandırılması gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden davalı ve karşı davacı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ...’ne geri verilmesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19691, Karar No: 2018/7408, Tarih: 06.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19691 E.  ,  2018/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tedbir Nafakası-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı-davalı kadın vekili Av....'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-davacı erkek vekili Av. ... vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/7914, Karar No: 2012/5796, Tarih: 27.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7914 E.  ,  2012/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadereye ilişkin verilen karara karşı temyiz talebinin reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtik- ten sonra temyiz edildiği anlaşılmakla, yerel mahkeme tarafından temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine ilişkin kararın (ONANMASINA), 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29749, Karar No: 2020/1161, Tarih: 10.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/29749 E.  ,  2020/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Kanun'un "Dava süreleri" başlıklı 26. maddesi;

"Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının bir muhakeme şartı olarak, günlük süreli yayınlar yönünden dört ay, diğer basılmış eserler yönünden altı ay içinde açılması zorunludur.

Bu süreler basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği tarihten başlar. Basılmış eserlerin Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmemesi halinde yukarıdaki sürelerin başlama tarihi, suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği tarihtir. Ancak bu süreler, Türk Ceza Kanununun dava zamanaşımına ilişkin maddesinde öngörülen süreleri aşamaz.

Sorumlu müdürün ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin karşı çıkmasına rağmen yayımlatıldığı iddia edilen eserden dolayı yayımlatan aleyhine açılacak dava yönünden süre, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilecek beraat kararının kesinleşmesinden itibaren başlar.

Sorumlu müdürün yayımlanan eserin sahibini bildirmesi durumunda, eser sahibi aleyhine açılacak davada süre, bildirim tarihinden itibaren başlar.

Kovuşturulması şikâyete bağlı suçlarda dava açma süreleri, suç için kanunun öngördüğü dava zamanaşımı süresini aşmamak şartıyla, suçun işlendiğinin öğrenildiği tarihten başlar.

Kamu davasının açılması izin veya karar alınmasına bağlı olan suçlarda, izin veya karar için gerekli başvurunun yapılmasıyla dava açma süresi durur. Durma süresi dört ayı geçemez."

Hükümlerini içermektedir.

Davaya konu somut uyuşmazlıkta; sanığın, suça konu düzeltme ve cevabın yayımlanmasına dair kesinleşen hakim kararına, düzeltme ve cevap metnini 20.07.2012 tarihli haftalık yerel gazetede değiştirerek yayımlamak suretiyle, uymaması şeklindeki eyleminin, ilgili Cumhuriyet savcılığı tarafından katılanın (şikayetçinin) 31.08.2012 (havale) tarihli dilekçesiyle yaptığı şikayet üzerine öğrenilmesi, 5187 sayılı Kanun'a göre "6 aylık" dava açma süresinin son gününün 28.02.2013 günü olmasına rağmen, sanık hakkında 12.09.2014 tarihinde düzenlenen iddianame ile kamu davasının açılması karşısında;

Yerel mahkemece "kamu davasının altı aylık yasal süre içinde açılmadığı" gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yerel mahkemece "kamu davasının altı aylık yasal süre içinde açılmadığı" gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 26. ve CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7652, Karar No: 2014/8096, Tarih: 12.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7652 E.  ,  2014/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/36-2013/676

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat İ. M.gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye göre davalı yükleniciye isabet eden iki adet daireyi, 17.06.2009 günlü sözleşme ile satın aldığını ve bedeli karşılığında, davalıya 3 adet senet verdiğini, ancak davalının edimlerini yerine getirmediğini, böylece senetlerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek, davacının senetler nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında, davadan sonra yapılan 21.02.2010 günlü sözleşme gereğince, dairelerden birinin, davacı adına tescil edildiği halde, bedelinin ödenmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 16.06.2009 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibine üç adet bağımsız bölüm verileceği kararlaştırılmış, 17.06.2009 tarihinde imzalanan satış sözleşmesi ile ilave olarak yüklenici tarafından, arsa sahibine, iki adet bölümün satışı öngörülmüş, satış bedeline karşılık da arsa sahibince yükleniciye üç adet bono verilmiş, eldeki davada da, bu bonolardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istenmiştir.

Gerçekten de, daha sonra taraflar arasında düzenlenen 21.02.2010 tarihli sözleşmede; 2, 4, 5, 6 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerin arsa sahibine ait olacağı kararlaştırılmış; bunlardan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, arsa sahibine verileceği anlaşılan 4, 6 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerin tapuda onun adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Ne var ki, arsa sahibine satılacağı anlaşılan 2 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin, kat irtifakı tesisi sırasında yüklenici adına tescil edildiği, yüklenicinin de, 18.01.2011 tarihinde 5 numaralı bölümü M. B.'a, 2 numaralı bölümü ise, M. E.'e devrettiği, tapu kayıtlarından tespit edilmiştir. Hal böyle olunca, satım sözleşmesine konu iki adet bağımsız bölümün de üçüncü kişilere devredilmesi karşısında, davalının taahhüdünü yerine getirmediği, bu nedenle de dava konusu bonoların bedelsiz kaldığı nazara alınarak, davanın kabulü gerekirken, dosyadaki delil durumuna aykırı şekilde, hatalı değerlendirme sonucu reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Değinilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

Değinilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17426, Karar No: 2022/14049, Tarih: 28.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17426 E.  ,  2022/14049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AKÇAABAT 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan

kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ve önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,