muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11861, Karar No: 2010/1087, Tarih: 28.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/11861 E.  ,  2010/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... adına Av.... ile ... arasındaki dava hakkında........ Mahkemesi sıfatıyla verilen 18.03.2008 günlü ve 305/128 sayılı hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yargıtay incelemesine konu dava dosyasında hükmü temyiz eden davalı ... tarafından nispî temyiz harcı yatırılması gerekirken, temyiz harcının eksik yatırılmış olduğu anlaşılmıştır.

25.01.1985 günlü 1984/5-1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca “Temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise, temyiz isteğinin reddi gerekir.Şayet temyiz harcı hesap edilip kalemce istenmemişse, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın ödenmesi işlemi tamamlattırılır ve verilen sürede harç ödenmezse temyiz isteği red edilir. Red hâlinde ise, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir.”.

Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalı ... tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır.

Böyle olunca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse anılan ret kararının hükmü temyiz eden davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan geri gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2018/2160, Karar No: 2018/7131, Tarih: 16.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/2160 E.  ,  2018/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a- Kenevir ekme

b- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Her iki suçtan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

B- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43266, Karar No: 2013/1453, Tarih: 17.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/43266 E.  ,  2013/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık adına çıkarılan gerekçeli karar tebligatının birlikte ikamet ettiği belirtilen babasına yapıldığı tarihte, sanığın cezaevinde tutuklu/hükümlü olduğunun anlaşılmasına göre; tebligat usulsüz, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek ve sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 05.10.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan değerlendirmede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18022, Karar No: 2017/3973, Tarih: 05.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/18022 E.  ,  2017/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 13.11.2011 tarihinde toplam değerleri 11.370,00TL olan koltuk takımı, yemek odası takımı, oturma odası takımı ve TV ünitesi aldığını, ürünlerin geç teslim edildiğini ve gelen eşyaların ise hem eksik hem de defolu olduklarını, durumu davalı şirkete defalarca bildirmesine rağmen kendisini sürekli oyaladıklarını ve davalı tarafından aleyhinde icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, ayıplı teslim edilen ürünlerin davacıya iadesiyle, aleyhine başlatılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tesptine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının toplam 12.269,00TL bedelli 6 adet sözleşme ile ürün aldığını, kendisinin yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının 2.405,00TL ödeme yaptığını ancak bakiye bedeli ödememesi üzerine, aleyhinde 31.07.2013 tarihinde 9.864,00TL bedelli takip başlattıklarını, davacının teslim edilen ürünlerde ayıp olduğuna ilişkin süresinde ihbarda bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasında imzalanan 13/11/2011 tarihli 1.700,00TL bedelli, 13/11/2011 tarihli 220,00TL bedelli, 13/11/2011 tarihli 660,00TL bedelli, 13/11/2011 tarihli 1.900,00TL bedelli, 13/11/2011 tarihli 2.600,00TL bedelli, 13/11/2011 tarihli 450,00TL bedelli sözleşmelerin iptaline, ayıplı ürünlerin iadesine, davacının ... 36.İcra Müdürlüğünün 2013/21888 Esas sayılı dosyası ile ilgili borçlu olmadığının tespitine, takibin ferileri ile iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı ürünlerin ayıplı olduğunu, aleyhinde haksız icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş; davalı, ayıp nedeniyle ihbarın süresinde yapılmadığını, davacının kötüniyetli olduğunu savunmuş; mahkeme ise, bilirkişiler marifetiyle ürünler üzerinde yaptırılan incelemede, ürünlerin ayıplı olduğu, söz konusu ayıpların maldan yararlanmayı engellediği ve davacının ürünlerden beklediği faydayı sağlayamadığı hususlarının tespit edildiğini, ayrıca taraflar arasındaki sözleşmelerin davalı tarafından tek taraflı olarak hazırlandığını, davacının aleyhine, satıcının lehine hükümler içerdiğini ve matbu sözleşme olduğunu, sözleşmelerin de bu haliyle geçersiz kabul edilmesi gerektiğini, bu sebeple davacının davasında haklı olduğunu benimseyerek, davanın kabulüne karar vermiştir. Davaya konu sözleşmeler incelendiğinde, mahkemenin kabulünün aksine sözleşmelerin geçersiz olmadığı, aksine usulüne uygun düzenlenmiş oldukları değerlendirilmiştir. Ancak, dosya kapsamından, davacının satın almış olduğu ürünlerdeki ayıpların ihbarını süresinde yapıp yapmadığı anlaşılamamakla birlikte mahkeme de bu hususta bir inceleme yapmamıştır. İhbar yükümlülüğünün süresinde yerine getirildiğinin yazılı ispat yükü davacıya düşmektedir. O halde, mahkemece, anılan hususta inceleme yapılması ve sonucuna karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/643, Karar No: 2013/1604, Tarih: 27.11.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/18-643 E.  ,  2013/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.10.2011 gün ve 2009/60 E., 2011/403 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 28.02.2012 gün ve 2011/11993 E., 2012/2023 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının A.Y.. Türk-Kazak Üniversitesi öğretim görevlisi olduğunu, master ve doktora yapmak amacıyla Türkiye’ye getirildiğini, davalının üniversitenin burslu öğretim görevlisi olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmeye göre burs süresinin sonunda üniversiteye dönerek görev yapmayı yüklendiğini, davalının Gazi Üniversitesi'ndeki eğitimini tamamladığını, Kazakistan’daki görevine dönmesi için adına noter vasıtası ile ihtar çekildiğini ancak ihtarname adına tebliğ edilememesine rağmen birlikte oturduğu kişiye tebliğ edildiğini buna rağmen görevine başlamadığını, böylece taahhüdünü ihlal ettiğini, eğitimi dönemince adına burs kapsamında 56.620 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla bu miktarın muacceliyet tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiş, mahkemece yargılamanın devamı sırasında alınan bilirkişi raporları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı Z. F..’in 13.11.2003 tarihinde davacı üniversite tarafından tıpta uzmanlık eğitimi yaptırmak amacı ile imtihana tabi tutulduğu, önce Türkçe dil eğitimine alınıp daha sonra bu eğitimde üstün başarı gösterenlerin uzmanlık eğitimine alınmasına karar verildiği, 16.01.2004 tarihli yazı ile de tıpta uzmanlık eğitimine başlatıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen  Türkiye’de Lisansüstü Eğitim-Öğretim Yaptırılan Öğrenciler İçin Hizmet Sözleşmesi’nin 10. maddesine göre “Türkiye’deki üniversitelerin Yüksek Lisans, Doktora veya diğer lisansüstü eğitim programlarına göre öğrenimini tamamladıktan sonra Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi'nde kendi uzmanlık sahasındaki bir görevde ve emsallerine uygun ücret ödenmek şartıyla öğretim görevlisi olarak en az beş sene çalışmak…” üzere taahhütte bulunulmuş, 02.03.2004 tarihli Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığı yazısı ile de bilgi ve görgülerini artırmak üzere 4 yıl süre ile Türkiye’ye davet edilmiş, bilahare Gazi Üniversitesi Üroloji Anabilim Dalında uzmanlık eğitimine başlanılmış, davalının eğitim süresinin dolmamasından dolayı Gazi Üniversitesi'nin  yazısı üzerine 29.01.2008 tarihli Ahmet Yesevi Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanı oluru ve 21.02.2008 tarihli AYÜ.MHB.2008/75 sayılı yazı ile de 31.03.2009 tarihine kadar eğitim süreleri uzatılmış, ancak aynı üniversitenin mütevelli heyet başkanlığının değişmesi üzerine 21.08.2008 tarihinde yazmış olduğu yazı ile de kendi üniversiteleri bünyesinde hastanelerinin faaliyete geçeceği gerekçesiyle 05.09.2008 tarihi itibariyle burslu öğrencilerinin ilişiklerinin kesilmesi talep edilmiş, Gazi Üniversitesi Rektörlüğü'nün 04.09.2008 tarih ve 8220-13714 sayılı yazısında davalının Tıp Fakültesindeki ihtisas eğitimini tamamlamış olmasına rağmen tez çalışmasını bitirmediğinden görev süresinin 6 ay süre ile uzatılmasının uygun olacağı, 10.09.2008 tarihli 8359-13995 sayılı yazısında da davalının başasistan konumunda olduğu, gerekli pratik çalışmalarında eksikliklerin bulunduğu, 6 ay daha çalışmaya ihtiyacının olduğu bildirilmiş; davacı üniversitenin 12.09.2008 tarihli yazısı ile de hastanenin ihtiyacı göz önüne alınarak 1 ay süre ile uzatılması uygun görülmüş, 10.10.2008 tarihi itibariyle davalının görevi sonlandırılmış, kendisine teorik ve uygulamalı çalışmalar yaptığına dair belge verilmiştir. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı'nın 29.04.2010 tarihli mahkemeye yazdığı müzekkeresinde, davalının Üroloji Anabilim Dalındaki resmi uzmanlık süresini tamamlayabilmesi için 5 aylık çalışma süresi ile tez yapması gerektiği, bu şartları yerine getirdiği taktirde üroloji eğitimini tamamlayacağı bildirilmiştir. A. Y.. Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığının Burs Yönetmeliğinin 12

. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı'nın 29.04.2010 tarihli mahkemeye yazdığı müzekkeresinde, davalının Üroloji Anabilim Dalındaki resmi uzmanlık süresini tamamlayabilmesi için 5 aylık çalışma süresi ile tez yapması gerektiği, bu şartları yerine getirdiği taktirde üroloji eğitimini tamamlayacağı bildirilmiştir. A. Y.. Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığının Burs Yönetmeliğinin 12. maddesinin (d) bendine göre, tıpta uzmanlık eğitimi için gelen burslu araştırma görevlilerine en fazla dört yıl; bilgi ve görgü artırma eğitimi için gelen burslu araştırma görevlilerine ise en fazla bir yıl süreyle burs verileceği düzenlenmiştir.

Tüm bu bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, davalının, davacı üniversite tarafından Türkiye’de tıpta uzmanlık eğitimi yaptırılmak amacıyla sınava tabi tutulduğu, başarılı olması üzerine önce Türkçe eğitimine daha sonrada Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Anabiliminde uzmanlık eğitimine alındığı, imzalamış oldukları sözleşmeye göre de eğitimini tamamladıktan sonra beş yıl süre ile mecburi hizmette bulunma taahhüt edildiği, burs yönetmeliğine göre uzmanlık eğitimi için dört yıl burs verileceğinin düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davalının eğitim yaptığı alanın eğitim süresinin beş yıl olduğu, eğitiminin tamamlanması için altı aylık süresinin kaldığı, bu süreyi tamamlamaması halinde uzmanlık diplomasını alamayacağı, bununda sonucu itibariyle görmüş olduğu eğitim süresinin kariyerine hiçbir katkı yapmayacağı açıktır. Burs sözleşmesi dört yıl burs verileceğini düzenlemiş olsa bile davalının eğitiminin başladığı anabilim dalının eğitim süresi asgari beş yıl olup, davacı üniversite tarafından burs kesilse bile, sözleşmedeki zorunlu hizmet şartın yerine getirilebilmesi için uzmanlık eğitiminin tamamlanması gerekmektedir. Kaldı ki uzman olarak yapılacak hizmet daha nitelikli olacaktır. Bunun yanında davalıdan, yıllarca yapmış olduğu ve sadece altı aylık bir süresi kalan, kariyerinde önemli bir yer tutacak olan uzmanlık eğitimini sonlandırması halinde hem üniversitenin ve hem de davalının bu durumdan fayda sağlamayacağı aşikardır... O halde davacı Üniversitenin taahhütname uyarınca davalıya uzmanlık eğitimini tamamlaması için taahhütnamedeki edimini yerine getirmesi ve onun uzman doktor olma hakkını elde etmesini sağlaması ve ondan sonra da taahhütname uyarınca davalıdan mecburi hizmetini yapmasını talep etmesi ve gelişmelere göre taahhütname hükümlerinin tatbikini istemesi gerektiği düşünülmeden mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, eğitim, öğretim giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, "taraflar arasındaki sözleşme gereğince davacının davalıyı tezli uzmanlık eğitimine göndermediği, davalının Türkiye'de aldığı eğitimin davacı tarafından çalıştırmak için yeterli görüldüğü" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire'ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş, Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yerel Mahkemece, "taraflar arasındaki sözleşme gereğince davacının davalıyı tezli uzmanlık eğitimine göndermediği, davalının Türkiye'de aldığı eğitimin davacı tarafından çalıştırmak için yeterli görüldüğü" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire'ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş, Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu ününe gelen uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen 01.04.2004 tarihli sözleşmedeki zorunlu hizmet şartının yerine getirilebilmesi için, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Anabilim Dalındaki resmi uzmanlık süresinin tamamlanmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasındaki 01.04.2004 tarihli sözleşmenin 10. maddesi ile doktora veya diğer lisans üstü eğitim programlarına göre öğrenimlerini tamamladıktan sonra öğretim görevlisi olarak beş yıl çalışılacağının taahhüt edilmiş bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca, tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9740, Karar No: 2014/6268, Tarih: 10.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/9740 E.  ,  2014/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda kurulan 22.06.2005 tarihli hükmün, sanığa 23.02.2006 tarihinde kovuşturma aşamasında bildirdiği adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ olunmuşsa da,bu adresin sanığa daha önce tebligat yapılan adres olmaması nedeniyle tebligatın geçersiz olduğu,ancak sanığın,müddetnamede mahsup edilen tutukluluk süresine itirazını dile getirdiği 03.07.2007 tarihinde hükmü öğrendiğinin anlaşılmasına karşın hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 23.03.2009 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle,sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE), 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16870, Karar No: 2014/5731, Tarih: 27.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16870 E.  ,  2014/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyaya davalı ... vekili olarak vekalet sunan avukat ... ...'un beyanına başvurulmak sureti ile adı geçen davalının , dosyada dava konusu taşınmazın mevcut tapu malikleri veya mirasçıları ile bağlantısını gösterir şekilde bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

2-Tapu maliklerinden ... ... vekili olarak kendisine mahkeme kararı tebliğ edilen Avukat ...'in vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldı. Adı geçen vekilin varsa vekaletnamesinin dosyaya konulması aksi halde davalı ... ...'a mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Dava konusu 1291 (ifraz sonucu 1520) parsel sayılı taşınmazın 22.06.2004 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, ayçiçeği ve şeker pancarının 2004 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (özellikle ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.