muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12089, Karar No: 2023/1711, Tarih: 22.03.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.10.2012 tarihli ve 2012/5515 Esas, 2012/11461 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararı araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/30 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabul kısmen reddine, Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, Hazine aleyhine açılan davanın kabulüne, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 30.04.2018 tarihli ve 2016/8353 Esas, 2018/6778 Karar sayılı ilamı ile orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada dava konusu taşınmazın öncesinin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 Sayılı Kanun) 1/J maddesi kapsamında eğimi % 12'yi aşan ve dolayısıyla toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu, yörede orman kadastrosunun yapılarak taşınmazın tahdit sınırları dışında bırakıldığı tarihten dava tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı, taşınmazın davacı adına tesciline yetecek zilyetlik süresinin dolmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli ve 2018/132 Esas, 2019/2 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın öncesinin 6831 sayılı Kanun'un 1/J maddesi kapsamında eğimi % 12'yi aşan ve dolayısıyla toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamında eğimi % 12'yi aşan (toprak muhafaza karakteri taşıyan) çalılık niteliğindeki taşınmazda sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği, orman kadastrosunun yapıldığı ve dava konusu taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığı 1998 tarihinden itibaren kadastro tespit tarihine kadar zilyetlik süresinin dolmadığı ve davacı lehine tescil koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalı Kadastro Müdürlüğü hakkında verilen önceki hüküm kesinleştiğinden Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan dava yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşımadığını, davacının taşınmazı davacının imar ihya ettiğini, kazanmaya yeterli zilyetlik süresinin bulunduğunu, aynı bölgede benzer taşınmazlar hakkında kadastro tespitlerinin iptali ile hak sahipleri adına tescile karar verildiğini, davanın kabulü gerekirken reddinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin 1 inci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Kanun

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20131, Karar No: 2015/272, Tarih: 14.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20131 E.  ,  2015/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇUMRA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/154-2014/60

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının murisine ait olduğu iddiasıyla dava konusu ...ada 2 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın 1209/2400 payının Hacı Ahmet kızı Z..G.. adına, 1191/2400 payının da Hacı Ahmet kızı Zeynep adına kayıtlı olup, her iki pay bakımından eksik ya da yanlış yazılan malik soyadının Ç... olarak düzeltilmesi isteğiyle eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, dava konusu ..... ada 2 parsel sayılı taşınmazın toplulaştırma işlemi ile.....ada 4 ve ..... ada 28 parsellerden oluştuğu, kayıt malikinin edinimin her iki taşınmazda da 19.10.1989 tarihli kadastro işlemine dayalı olup, kadastro tutanaklarında “ tapu kayıtları ile Hacı Ahmet kızı Zeynep adlarına kayıtlı iken ölümü ( 1953 – 1975 ) ile bilinmeyen mirasçılarının zilyetliğinde olduğu” belirtilmek suretiyle tespit işlemi yapıldığı, ancak mahkemce kök kayıtlar getirtilip bir inceleme yapılmaksızın karar verildiği, öte yandan kayıt maliki olduğu iddia olunan Hacı Ahmet kızı Z.. Ç.. 03.02.1957 tarihinde öldüğü halde, kadastro tutanaklarında ölüm tarihleri olarak 1975 ve 1953 yıllarının gösterildiği, mahkemece bu çelişki üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın geldisini teşkil eden Temmuz 341 tarih 94 ve 178 sıra numaralı tapu kayıtları getirtilip, bu kayıtlar üzerinde yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca bir inceleme yapılması, birbirleriyle tutarlılık göstermeyen kadastro tutanakları ile nüfus kaydındaki ölüm tarihleri üzerinde durularak çelişkinin giderilmesi, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3473, Karar No: 2019/2417, Tarih: 28.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3473 E.  ,  2019/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25/10/2016 tarih ve 2016/670-2016/740 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 26.03.2019 günü hazır bulunan davacılar-karşı davalılar vekili Av. Şafak Karahan ile davalı-karşı davacı vekili Av. Ayşegül Güneşli dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar-karşı davada davalılar vekili, müvekkili Doğan TV Digital Platform İşletmeciliği A.Ş.'nin "D-Smart" markası ile 2007 yılından bu yana "ödemeli yayıncılık pazarında faaliyet gösteren uydu yayın platformlarından biri olduğunu, müvekkilinin platform üzerinden hizmetlerin verilebilmesi için çok sayıda firma ile sözleşmeler imzaladığını, bunlardan birinin de Sinema TV, Sinema TV2, Sinema TV Aile, Sinema TV 1001, Sinema TV HD, Sinema TV HD2 ve Sinema TV 1001 HD isimli televizyon kanallarının yayıncısı olan davalı Sinema Televizyon Yayıncılık ve Prodüksiyon A.Ş. olduğunu, müvekiller ile davalı arasında 01.01.2010 tarihli Sinema TV Uydu Dağıtım Sözleşmesi ve ek sözleşmeler imzalandığını, davalının televizyon kanallarının D-Smart dijital platform üzerinden yayınlanması hakkını 31.12.2013 tarihine kadar basit ruhsat şeklinde aldığını, sözleşmenin “süre” başlıklı maddesinde öngörülen şartlara uygun olarak davalıya noter kanalıyla gönderilen 03.04.2013 tarihli ihtarname ile sözleşmenin yenilenmeyip 31.12.2013 tarihi itibariyle feshedildiğinin bildirilmesinden sonra davalının iletiminisağladığı TV kanallarında, internet sitesinde, twittter ve facebook hesaplarında tüketicileri yanlış bilgilendiren ifadeler kullanarak, müvekkillerinin iş ve eylemlerini kötüleyerek haksız rekabet içine girdiğini, müvekkilinin ticari sır niteliğinde olan sinema TV paketine üye olan abone sayısının kamuoyuna gerçeğe aykırı olarak ifşa edildiğini, müvekkilinin keyfi hareket ettiği vurgusu yapıldığını, müvekkilinin Sinema TV abonelerine el koymayı hedeflediğini, abonelerin müvekkili aleyhine topluca hareket etmeleri yönünde telkinde bulunduğunu, davalının 6102 sayılı TTK'nın 54 ve 55. maddelerinde düzenlendiği şekilde kötüleme vb. suretlerle haksız rekabet teşkil edecek eylemlerde bulunduğunu ileri sürerek, davalının fiilinin haksız rekabet olduğunun tespitine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiş, karşı davanın reddini istemiş, birleşen davada, davalının iletimini sağladığı TV kanallarında, internet sitesinde, twittter ve facebook hesaplarında ve Sabah Gazetesi 19.12.2013 tarihli nüshasında yer alan ilanda müvekkillerinin marka hakkına ve markalarının itibarına tecavüz teşkil eder eylemlerde bulunduğunu, davalının söz konusu eylemlerinin önemli bir kısmının aynı zamanda müvekkilinin iş ve işletmesini hedef aldığını, haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkilinin markasının itibarını zedeleyici ilanlar verdiğini, 556 sayılı KHK’nın 9. ve 68. maddeleri uyarınca markaya tecavüz halinin değerlendirilmesi gerektiğini, D-Smart marka itibarının zedelenmesi, marka üzerinden işletme değerine zarar verilmiş olmasından dolayı tecavüzün men ve ref'i ile şimdilik 10.000 TL itibar tazminatı/manevi tazminat ve 90.000 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiş, karşı davada, davacıların sahibi oldukları D-Smart platformunda, müvekkilinin sahibi olduğu kanalları taşımakla yükümlü olduklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, taraflar arasında Uydu Dağıtım Sözleşmeleri ve ek sözleşmelerin 31/12/2013 tarihinden geçerli olmak üzere ve sözleşmede yer alan fesih hükümlerine uygun olarak sonlandırıldığı, sözleşmenin sonlandırılmasının hemen öncesinde ve sonrası davalının D Smart platformu üzerinden yayın yapan kanallarında, resmi internet sitesinde ve resmi sosyal medya hesaplarında yazılan ve yayınlanan ifadelerin 6102 sayılı TTK'nın 55/1-a-1 maddesinde tanımlanan, başkalarının faaliyetlerini veya ticari işlerini yanlış, yanıltıcı veya gereksiz yere incitici açıklamalarla kötüleme kapsamında olduğu, davalı-karşı davacının mevcut ifadelerin yasal sınırlar içinde bilgilendirme amaçlı olduğu savunmalarının yerinde olmadığı, mevcut ifadelerin bilgilendirme sınırını aştığı ve yasada tanımlanan haksız rekabeti oluşturduğu, karşı dava yönünden davalının TEKEL niteliğinde hizmet sunmadığı, yasal mevzuat hükümleri, RTÜK, Rekabet Kurulu Başkanlığı, BTK'dan gelen yazı cevaplarına göre, karşı davacı medya hizmet sağlayıcısının, davacıya ait platforumunda taşınmasına ilişkin talebin tespit davası konusu edilemeyeceği, mahkemenin bu konuda görevli olmadığı, yasal düzenlemeler doğrultusunda ve HMK'da düzenlenen tespit davası koşullarının bulunmadığı, karşı davanın konusunu teşkil eden hususta karar verme yetki ve görevinin ancak RTÜK'e ait olabileceği, uydu platform işletmeciliği faaliyetinin RTÜK ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu düzenlemeleri çerçevesinde yürütülen bir faaliyet olduğu, birleşen dava yönünden uyuşmazlığın marka haklarına tecavüz olmayıp, ilan yoluyla haksız rekabete ilişkin olduğu, bu kapsamda Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin görevli olmadığı tespiti karşısında asıl dava kapsamında haksız rekabetin varlığının tespit ve önlenmesine karar verildiği, olay tek ve hukuki nitelendirmesi hakime ait olmakla birleşen dava yönünden aynı hususta, tek eylem karşısında (objektif dava birleşmesinden söz edilemeyeceğinden) haksız rekabetin varlığının tespit ve önlenmesi yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, işbu birleşen davada, davacılar 10.000 TL itibar/manevi tazminat ve 90.000 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep etmiş olduklarından, maddi ve manevi tazminat taleplerinin marka hakkına tecavüz eylemine bağlı olarak talep edilmiş olmasına göre haksız rekabet olarak nitelendirilen eyleme bağlı olarak maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulmadığına, bu talepleri TTK’nın 56/(1)-d ve e maddelerine dayalı talepler olarak değerlendirildiğinde, davacı yanın mevcut olay sebebiyle haksız tecavüze uğradığı sabit ise de maddi zararın doğduğu sabit olmadığı, haksız tecavüz yüzünden zarar gören kişi TBK'nın 58

. maddesinde gösterilen şartlar mevcut ise manevi tazminat verilmesini isteyebileceği, yollama yapılan bu madde uyarınca manevi tazminat için hukuka aykırılığın varlığı yeterli olup, ayrıca özel bir kast veya ağırlığın şart olmadığı, ancak olayın mahiyetine, boyutlarına ve itibar tazminatı istenmiş olmasına göre, davacının markasıyla ilgili itibar tazminatı koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalı eylemlerinin TTK’nın 55/1-a-1 maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve davalı yanın basın yayın organları internet ve twitter gibi araçlarla haksız rekabet niteliği taşıyan dava konusu edilen yayınlarının men'ine, hükmün ilanına, karşı davanın reddine, birleşen davada taraflar arasındaki uyuşmazlık haksız rekabet olarak nitelendirilerek bu konuda asıl davada karar verilmiş olmakla birleşen dava dosyasında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen dosyada davacı yanın koşulları oluşmayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, davalının iletimini sağladığı TV kanallarında, internet sitesinde, twittter ve facebook hesaplarında ilan, beyan ve telkinlerinin 6102 sayılı TTK'nın 54. ve 55. maddelerinde düzenlendiği şekilde kötüleme vb. suretlerle haksız rekabet teşkil etmesi nedeniyle haksız rekabetin tespiti ve hükmün ilanı, karşı dava; davacı yanın D-Smart Logolu Platformda davalı şirket kanallarını taşıma yükümlülüğü bulunduğunun tespiti ve birleşen dava ise marka hakkına tecavüzün tespiti ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere birleşen davada davacılar vekili, davalının iletimini sağladığı TV kanallarında, internet sitesinde, twittter ve facebook hesaplarında ve Sabah Gazetesi 19.12.2013 tarihli nüshasında yer alan ilanda müvekkillerinin marka hakkına ve markalarının itibarına tecavüz teşkil eder eylemlerde bulunduğunu, davalının söz konusu eylemlerinin önemli bir kısmının aynı zamanda müvekkilinin iş ve işletmesini hedef aldığını, haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkilinin markasının itibarını zedeleyici ilanlar verdiğini, 556 sayılı KHK’nın 9. ve 68. maddeleri uyarınca markaya tecavüz halinin değerlendirilmesi gerektiğini, davalının ilan ve reklamlarında gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğunu, ilan ve reklamların asıl amacının yanıltıcı, incitici beyanda bulunmak olduğunu, ilan ve reklamlarda müvekkilinin markasının kullanım biçiminden değerini düşürme ve küçümseme amacı güdüldüğünün anlaşıldığını, KHK gereği tecavüz fillerinin men ve ref'inin istenmesi imkanının bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilerince tespit edilen ve davaya konu yapılan tecavüzler ile müvekkil markasını haksız ve hukuka aykırı olarak izinsiz kullanılması yanında yanlış yanıltıcı ve incitici beyanlarla kötülemek suretiyle müvekkilinin D-SMART markası üzerindeki hakkına tecavüz etmesi, D-SMART marka itibarının zedelenmesi, marka üzerinden işletme değerine zarar verilmiş olmasından dolayı tecavüzün men ve ref'i ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Bu durumda, birleşen davadaki uyuşmazlığın temel noktasının davalının iletimini sağladığı TV kanallarında, internet sitesinde, twittter ve facebook hesaplarında ve Sabah Gazetesi 19.12.2013 tarihli nüshasında yer alan ilanların davacıların marka hakkına ve “D-SMART” ibareli markalarının itibarına tecavüz teşkil edip etmediği, tecavüz bulunduğunun tespiti halinde maddi ve manevi tazminatın tespiti ve taktirine ilişkin olması nedeniyle aralarında irtibat bulunan asıl dava, karşı dava ve birleşen davaların görevli ihtisas mahkemesi olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. O halde mahkemece, asıl dava, karşı dava ve birleşen davalara konu uyuşmazlıkların niteliği ve davalar arasındaki bağlantının varlığı nedeniyle görevli ihtisas mahkemesi olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğundan davaların Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde birlikte görülmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, asıl ve birleşen davalarda verilen kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.