muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10655, Karar No: 2022/9854, Tarih: 03.10.2022

halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25901, Karar No: 2012/35865, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/25901 E.  ,  2012/35865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile kıdem tazminatı tavan farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin 01.03.1986 tarihinde işe girdiğini, belediyenin özelleştirdiği temizlik işlerinde özel temizlik şirketleri işçisi olarak çalıştığını, davacının 1989 yılında ildeki belediyelerin bölünmesi nedeni ile personel dağıtımı sırasında tüm hak ve alacakları, kıdemi vs.hakkı saklı olmak üzere davalı ... Belediyesine devredildiğini, davalı ... Belediyesinin hüküm ve tasarrufu altında çalışmalarını sürdürmekte iken 20.11.1999 tarihinde hak ve alacakları ödenmeden iş akdinin feshedildiğini, devir işlemi sırasında kağıt üzerinde de olsa 1 ay kadar... Büyükşehir Belediyesi bünyesinde görüldüğünden... Büyükşehir Belediyesini de dava etmek zorunda olduklarını iddia ederek kıdem tazminatı ile ihbar öneli içinde kıdem tazminatı tavanında meydana gelen artıştan dolayı kıdem tazminatı tavan farkının tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile davacının belediyenin Temizlik İşleri Müdürlüğünde 1'er aylık hizmet akitleri ile geçici işçi olarak 01.04.1989- 30.04.1989 arasında toplam 29 gün temizlik işçisi olarak çalıştığını 30.04.1989 tarihinde hizmet aktinin bitimi nedeni ile işten çıkarıldığından kendisine herhangi bir kıdem tazminatının ödenmediğini, İş Kanununun 14/1 Mad.uyarınca davacının müvekkili idareden kıdem tazminatı talep edebilmesi için hizmet akdinin en az 1 tam yıl sürmüş olmasının gerektiğini, Büyükşehir belediyesi statüsüne dönüştürülmüş bulunan belediyelerin taşınır ve taşınmaz malları ile personelinin ilçe belediyelerine devir ve dağılımı halinde yönetmeliğe göre yapılan personel devri, tüm hak ve borçları ile birlikte yapılmakta olduğundan, davacının hizmet süresine ilişkin kıdem tazminatına ilişkin hak ve borçlarının da ilçe belediyesine geçtiğini, bu nedenlerle davacının kıdem tazminatını talep edemeyeceğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının belediyede 31.03.1989 tarihinde işe girdiği iş akdinin feshedildiği 20.11.1999 tarihine kadar 10 yıl 7 ay 19 gün hizmetinin bulunduğunu, o tarihte yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 26.Maddesine göre işçilere hizmet akitlerinin feshi halinde her tam hizmet yılı

için 70 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödenmesinin taraflarca kabul edildiğini, buna göre davacının alacaklarının ödenerek iş akdinin feshedildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

için 70 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödenmesinin taraflarca kabul edildiğini, buna göre davacının alacaklarının ödenerek iş akdinin feshedildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının fark kıdem tazminatı ile kıdem tazminatı tavan farkı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Belediyesi vekili temyiz etmiştir

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacının kıdem tazminatı tavan farkı talep edip edemeyeceği hususu taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece gerekçe gösterilmeden davacı vekilinin yaptığı hesaplamaya itibarla kıdem tazminatı tavan farkı alacağı hüküm altına alınmıştır.

Davacıya davalı ... Belediyesi tarafından iş akdinin feshi üzerine kıdem ve ihbar tazminatı toplamının taksitler halinde ödenmesine karar verilmiş ve ilk taksit 21.12.1999 tarihinde ödenmiştir. İhbar tazminatının tamamı ödenmemekle birlikte tarafların rızası ile taksitler halinde de olsa ödenmeye başlandığından davacının kıdem tazminatı tavan farkı talep etmesi mümkün değildir. Bu nedenle talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/313, Karar No: 2023/4304, Tarih: 23.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/313 E.  ,  2023/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/408 E., 2021/406 K.

SAYISI : 2021/İHK-15753

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulüne / İtirazın Kısmen Kabulüne

SAYISI : K-2021/26879

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu trafik sigortalı araç ile müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu aracın çarpışması sonucu gerçekleşen trafik kazasında davacının malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 71.997,17 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; usulüne uygun şekilde başvurunun yapılmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH Yaşam Tablosuna göre 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kusur raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada tam kusurlu olduğunun tespit edildiği; ara karar doğrultusunda alınan raporda, davacının maluliyet oranının %5 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı; PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği" gerekçesiyle, davanın kabulü ile 71.997,17 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 04.11.2020 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuru sırasında zorunlu sunulması zorunlu evraklar ile başvuru yapılmadığından başvurunun reddi gerektiğini, tek taraflı başvuru sonucu alınan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, emniyet kemerinin takılı olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, başvuranın kaza nedeniyle elde ettiği gelirler araştırılarak tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, TRH Yaşam Tablosuna göre 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, tarifeye göre hesaplanacak vekalet ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulü ile "... Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 04.03.2021 tarih ve K-2021/26879 sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan itirazın kısmen kabulü ile kararın sonuç kısmının (3) nolu bendinde yer alan “10.159,63 TL” ibaresinin “4.080,00 TL” olarak düzeltilmesine, davalının avukatlık ücreti dışında kalan sair itirazlarının reddine, kararın düzeltilmiş hali ile infazına" diğer itirazlar yönünden kararın usul ve yasaya uygun gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ... kararına karşı yaptığı itiraz başvurusunda bildirdiği sebepler ile ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/348, Karar No: 2014/5076, Tarih: 18.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/348 E.  ,  2014/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2010/575-2011/587

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işverenin Kayseri Sofrası isimli restoranında 30/09/2009-19/09/2010 tarihleri arasında usta aşçı olarak çalıştığını ve hiçbir gerekçe gösterilmeksizin iş akdine son verildiğini, fazla mesai yaptığını, genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığını ileri sürerek ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının, devamsızlığı nedeni ile iş akdinin haklı olarak sonlandırıldığını, iddia ettiği alacakların varlığını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, fazla çalışma yaptığı iddiası ile alacak talebinde bulunmuş olup bu iddiasını tanık beyanları ile ispat etmiştir. Mahkemece, fazla çalışma olgusu takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile ispat edildiğinden taktiri indirim uygulanarak alacak hüküm altına alınmıştır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-Davacı, fazla çalışma yaptığı iddiası ile alacak talebinde bulunmuş olup bu iddiasını tanık beyanları ile ispat etmiştir. Mahkemece, fazla çalışma olgusu takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile ispat edildiğinden taktiri indirim uygulanarak alacak hüküm altına alınmıştır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunca verilen 05.04.2006 gün 2006/9-107E.2006/144 ve 14.06. 2006 gün ve 2006/9-374E. 2006/382K. Sayılı ilamında uyku ve sair ihtiyaçlar için geçen zaman çıkarıldığında günde 24 saat çalışan işçinin fiilen 14 saat çalıştığı kabul edilmiş bu kural dairemizce de benimsenmiştir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük çalışma süreleri tanık beyanları doğrultusunda Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında 16 saat diğer aylarda ise 12 saat olarak kabul edilmiş ve her iki dönem içinde 1'er saatlik ara dinlenme süreleri düşülerek hesaplama yapılmıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler doğrultusunda günlük 12 saatlik çalışmanın olduğu dönemlerde 1,5 saat, günlük 16 saatlik çalışmanın olduğu dönemlerde ise 2 saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7208, Karar No: 2007/8005, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7208 E.  ,  2007/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 30.11.2006 gün ve 2006/13820-14050 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.