muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6917, Karar No: 2017/118, Tarih: 11.01.2017

Tebligat Kanununun 21. maddesine göre "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar.

Bu maddeye göre yapılacak tebligatta tebliğ memurunun izleyeceği yolu gösteren Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29. maddesi ise;

"1- 21, 22, 23, 25, 26 ve 27'nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.

2- Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır" hükmünü içermektedir.

Somut olayda;

1-Gerekçeli karar; davacı ... Canpolat vekiline Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligatın yapıldığı haber verilen komşunun imzadan imtina edip etmediği hususunun tutanağa yazılmadığı anlaşılmakla tebligatın usulsüz olduğu görülmüştür,

./...

2015/6917-2017/118 -3-

2-Gerekçeli karar; davalı ... Canpolat ve Ragıp Canpolat’a yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve tebligatların usulsüz olduğu görülmüştür.

./...

2015/6917-2017/118 -3-

2-Gerekçeli karar; davalı ... Canpolat ve Ragıp Canpolat’a yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve tebligatların usulsüz olduğu görülmüştür.

İlk defa bildirilen adres, adres kayıt sistemindeki adres olsa bile, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesince ve Tebligat Yönetmeliği'nin 29 ve devamı maddelerince muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılabilir.

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre gönderilen tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davacı vekili ve davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21648, Karar No: 2021/12144, Tarih: 22.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/21648 E.  ,  2021/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi

Temyiz incelemesi, usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi sebebiyle, İlhan müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra olması nedeniyle CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Suçta kullanılan ...plaka sayılı aracın müsadere talebi konusunda mahkemesince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanması için müşterek faillerin "aynı yönde" hareket etmeleri ve bir olay üzerinde aynı amaç doğrultusunda üç sanığın da TCK'nın 188/3. maddesinde tanımlanan fiil ve aynı yönde hareket etme iradelerinin birleşmesi gerektiği anlaşıldığından, tüm dosya kapsamına göre sanık ... ve diğer sanıklar Ramazan ve İlhan'ın olayda ele geçen uyuşturucu maddeleri birlikte temin ettikleri, sattıkları ve aynı yönde hareket ettikleri anlaşılamadığından, sanıklar hakkında TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanık ...'ın, aleyhinde sanık ...’ın soyut beyanı dışında delil bulunmadığı aşamada, uyuşturucu maddenin İlhan tarafından dükkanına bırakılarak daha sonra alındığı yönündeki ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

3- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı kanunun 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesi uyarınca, ele geçirilen 5059,25 gr esrar miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/23061, Karar No: 2015/433, Tarih: 20.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/23061 E.  ,  2015/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar lehine temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "savunman ücretinin sanıklardan alınarak hazineye gelir kaydına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6214, Karar No: 2014/12082, Tarih: 19.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6214 E.  ,  2014/12082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/578-2013/250

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Gamze Ünal'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, kök miras bırakanları Cevriye'ye ait 24, 247, 405, 452, 975, 1054, 1434, 1435, 1436, 1437 ve 1507 parsel sayılı taşınmazların sicil kaydında murisin isminin hatalı olarak ''Huriye'' yazılı olduğunu ileri sürerek, ''Huriye'' yazılı ismin ''Cevriye'' olarak düzeltilmesi istekli açtığı eldeki davanın yargılaması neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince; ''...Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde "çoğun içerisinde az da vardır" kuralı gereğince bu yönde bir "tespit kararı" verilmesi gerektiği, davaya konu olayda mevcut duruma göre tapu maliki olarak görünen kişinin artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığından ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceğinden tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece dava konusu 1434, 1435, 1436, 1437, 1507, 975, 247, 452, 405 ve 1054 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen Huriye Düz ile davacının murisi Cevriye Düz'ün aynı kişi olup olmadığına ilişkin gerekli inceleme ve araştırmalar yapılarak oluşacak sonuca göre bir tespit hükmü kurulması gerekirken, taşınmazlardaki tapu kayıtlarındaki Huriye adının Cevriye şeklinde kimlik bilgilerinde düzeltme yapılmasının doğru olmadığı'' hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama neticesinde çekişmeye konu 24 nolu parselin malikinin farklı olduğu gerekçesi ile bu parsel yönünden davanın reddine, diğer taşınmazlar yönünden davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile taşınmazlarda malik gözüken ''Huriye Düz'' isimli kişi ile ''Cevriye Düz'' isimli kişilerin aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; çekişmeye konu 24 parsel sayılı taşınmazın dava dışı ''Osman Genç'' adlı kişi adına kayıtlı olduğu belirlenmek suretiyle bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Diğer taşınmazlarla ilgili temyiz incelemesine gelince;

Bilindiği üzere bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usulü kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; çekişmeye konu 24 parsel sayılı taşınmazın dava dışı ''Osman Genç'' adlı kişi adına kayıtlı olduğu belirlenmek suretiyle bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Diğer taşınmazlarla ilgili temyiz incelemesine gelince;

Bilindiği üzere bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usulü kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Öte yandan; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki; çekişmeye konu 452 ve 975 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları ile dayanaklarının (revizyon gören tapu kaydı, veraset ilamı, vekaletname vs.) getirtilmediği, kabul kapsamına alınan diğer taşınmazların kadastro tespitleri sırasında revizyon gören tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ve varsa bu tapu kayıtların dayanakları olan mahkeme kararları, satışa ilişkin akitler, veraset ilamları, vekaletnameler, iskan tutanakları ve iskana dayanak belgelerin getirtilip incelenmediği, özellikle kayıt maliki ''H. D..'ün'' revizyon gören tapu kayıtlarına göre hangi tarihte ve ne şekilde taşınmazlara malik olduğu belirlenerek davacının miras bırakanı ''Cevriye''nin de Medeni Kanunu'nun kabulünden önce öldüğünün bildirilmesi ve veraset ilamına da bu şekilde yansıması sebebi ile bu tarihlerin karşılaştırılarak değerlendirilme yapılmadığı, öte yandan evrak arasına alınan 13.02.2013 tarihli ''Tutanaktır'' başlıklı zabıta araştırması neticesinde düzenlenen belgede ''Huriye ile Cevriye'nin kardeş oldukları, aynı kişi olmadıkları'' belirtildiği halde bu tutanak içeriği üzerinde de durulmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca; bozma ilamında belirtilen hususlar ve yukarıda değinilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3039, Karar No: 2022/6544, Tarih: 02.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3039 E.  ,  2022/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23/02/2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (yapsat) talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10/06/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı şirket ile davacı arasında imzalanan adi yazılı sözleşme gereğince 256 ada 61 ve 62 sayılı parseller üzerinde inşa edilen ... Sitesinden davacının satın aldığı taşınmazda, davacının kat mülkiyeti hissesi oranında arsa payının davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Yargılama sırasında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili olduğundan bahisle Av. ... tarafından verilen harçsız dilekçe ile müvekkillerinin davalıdan alacaklı olduğunu ve taşınmaz üzerinde haciz kayıtları bulunduğunu, davacının amacının haciz sahiplerinin alacaklarını tahsil etmelerinin önüne geçmek olduğundan davaya müdahale taleplerinin kabulü ile davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 11.09.2018 gün 2016/605 Esas, 2018/5524 Karar sayılı ilamı ile “... sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Somut olaya gelince; yargılama aşamasında mahkemece 28.11.2014 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda davacının 62 sayılı parsel, B blok, 3. kat 14 numaralı dairede oturduğu ve kendisine düşen arsa payının 2/59 olduğu, yine mahkemece alınan 25.03.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda ise davacının 61 sayılı parsel, A blok, 5. kat 11 numaralı dairede oturduğu ve kendisine düşen arsa payının 2/30 olduğu, dosyaya ibraz edilen ve davacıya ait elektrik faturasında davacının adresinin A blok 4. kat 13 numara, su faturasındaki adresinin ise B blok 13 numara olduğu ve söz konusu binaların ilgili Belediye'den ruhsat alınmadan inşa edildiği ve yapı kullanım belgelerinin olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve davacı vekilinin müvekkilinin satın aldığı evin 62 sayılı parselde olduğuna yönelik itirazları karşılanmadan, 61 sayılı parselde kayıtlı taşınmazda davalı adına kayıtlı hissenin 30/30 olarak kabulü ile, 2/30 hissesinin iptal edilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca davacıya ait arsa payının 62 sayılı parselde olduğunun tespiti halinde, söz konusu parselin tapu kayıt maliki ...'ın da davaya dahil edilmesi gerekir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulması sonrası mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Somut olaya gelince; taraflar arasında taşınmazın devrine ilişkin yapılan sözleşmenin resmi şekilde yapılmadığı, dava konusu edilen taşınmazın davalı şirket adına değil diğer davalı ... adına kayıtlı olduğu ve davalı ... ile davacı arasında yapılmış herhangi bir taşınmaz satım sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar vermiş ise de; yukarıda belirtildiği üzere yüklenicinin aynı zamanda arsa sahibi olduğu "Yapsatçı" sıfatıyla hareket ettiği inşaatlardan bağımsız bölüm temlik alınmasında alacağın temliki hükümleri uygulanacağından, davacı ile davalı arasında yapılan adi yazılı taşınmaz satış sözleşmesi geçerli olup mahkemece taraf delilleri çerçevesinde değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.