muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/422, Karar No: 2009/579, Tarih: 23.12.2009

01.10.1966 gün ve 6/7104 sayılı Suriye Uyrukluların Mallarının Tespiti ve Bu Mallara el Konulması Hakkındaki Yönetmeliğin 1.maddesinde; Suriye uyruklu tüm özel ve tüzel kişilerin Türkiye’de bulunan taşınır ve taşınmaz mallarına Hazinece el konulacağı, 11.maddesinde ise Hazinenin müdahil olarak katılması gerektiği öngörülmüştür.

Yine aynı yönetmenliğin 12. maddesindeki “Suriye uyruklu özel ve tüzel kişilere ait olup da kiraya verilmiş olan taşınmaz malların kiracılarından kira bedellerini peşin olarak ödemiş olanlarla, ödedikleri kiranın vadesi bitmiş olanlar, müteakip kira bedellerini o yerin mal dairesine yatırmaya mecburdurlar” amir hükmü uyarınca ecrimisil karşılığına da hükmedilerek, bedelin emanete alınması gerekir.

Yukarıda sözü edilen Yasa ve Bakanlar Kurulu Kararları ile Yönetmelik hükümlerinin içeriğinden;

Suriye uyruklu olup taşınmazı kamulaştırılan kişilerin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 13. maddesi uyarınca kamulaştırma işleminin taşınmaz malikine, ölü ise mirasçılarına usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olması ve aynı yasanın 14. maddesinde yazılı 30 günlük hak düşürücü süre içinde bedel arttırım davası açıldığında da işin esasına girilerek inceleme yapılıp, sonucuna göre karar verilmelidir.

Buna göre Suriye uyruklu olup, 1981 yılında vefat eden davaya konu taşınmazın tapu maliki A. B,..’un taşınmazı 1998 yılında kamulaştırıldığından, hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işleminin tapu malikine ve mirasçı davacıya kamulaştırma tarihinde yürürlükte bulunan Kamulaştırma Kanunun 13. maddesi uyarınca usulüne uygun tebligat yapılmadığı ve dava konusu taşınmaza da el konulduğu anlaşıldığından, Hazine de davaya dahil olduğundan işin esasına girilip inceleme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek  direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince  duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek  direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince  duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı M.B..vekili; müvekkilinin murisi Y.. oğlu A. B.. adına kayıtlı bulunan dava konusu 8445 ada 1 parsel sayılı taşınmaza, murisin 27.09.1981 tarihinde vefatından sonra davalı idarece kamulaştırma yapılmadan okul inşa edilmek suretiyle fiilen el atıldığını, kamulaştırma işlemi yapılmış olsa dahi kamulaştırma belgelerinin davacıya yada murisine tebliğ edilmediğini, murisin 27.09.1981 tarihinde öldüğü dikkate alındığında idarenin tebligat yapmış olması halinde dahi tebligatın yok hükmünde sayılması gerektiğini, o nedenle davanın kamulaştırmasız el koyma hükümlerine göre çözümlenmesi, 4650 Sayılı Yasa yürürlüğe girmeden önce tebligat çıkarılmışsa davanın kamulaştırma bedelinin arttırılması davası olarak nitelendirilmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 750.000 YTL kamulaştırma bedeli ile 5.000 YTL ecrimisilin bedelinin dava tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek oranda faizi ile birlikte davalı idareden tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmesini” talep ve dava etmiştir.

Davalı Mersin İl Özel İdare Müdürlüğü vekili; davacının murisi A. B..’un Suriye uyruklu olması nedeniyle 1062 sayılı Kanun hükümleri gereğince taşınmaza Hazinece el konulduğuna dair tapuya şerh verildiğini, bu nedenle davacı tarafça açılan davanın dinlenemeyeceğini, dava konusu taşınmazın ilköğretim okulu olarak kamulaştırıldığını ve kamulaştırma belgelerinin tebliğ tarihine göre davanın süresinde açılmadığını, davacının ecrimisil talebine de hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin, “1062 Sayılı Kanun gereğince yürürlüğe konulan 01.10.1966 tarih ve 6/7104 sayılı Kararname ve 25.09.1967 tarih ve 6/8890 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ve Suriye Uyruklu Gerçek ve Tüzel Kişilerin Hazinece El Konulan Mallarının İdaresi Hakkındaki Yönetmelik gereği bu taşınmazların Suriye uyruklu maliklerinin Türkiye’deki mal, hak ve yönetimi görevi Maliye Bakanlığına “Milli Emlak Genel Müdürlüğüne” verilmiş olup, kamulaştırma evrakının 25.11.1998 tarihinde Defterdarlık makamına tebliğ edildiği ve tebliğ tarihine göre davanın süresinde açılmadığı” gerekçesiyle “davanın reddine” dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı nedenle bozulmuş; Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Dava konusu 8445 ada 1 numaralı parsel davacının mirasbırakanı Suriye uyruklu Y. oğlu A.. adına kayıtlı olup, tapunun beyanlar hanesinde taşınmaza 1062 sayılı Kanun uyarınca Hazinece el konulduğuna dair şerh bulunduğu; mirasbırakanın 1981 yılında vefatından sonra taşınmazın davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği ve kamulaştırma belgelerinin İçel Defterdarlığı’na 25.11.1998 tarihinde tebliğ edildiği, tapu maliki Y. oğlu A..’in tek mirasçısı olan davacı yada muris adına kamulaştırma belgelerinin tebliğe çıkarılmadığı ve eldeki davanın Defterdarlığa yapılan tebliğ tarihine göre 30 günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığı çekişme dışıdır.

Uyuşmazlık; Suriye uyruklu olup taşınmazına 1062 sayılı Kanun uyarınca Hazinece elkonulan muris ya da mirasçısına kamulaştırma işleminin tebliğ edilmesinin gerekip gerekmediği, Defterdarlığa yapılan tebligat tarihinin 30 günlük hak düşürücü süre başlangıcına esas alınıp alınamayacağı, buna göre tapu maliki yada mirasçısının bedele yönelik olarak dava hakkının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

28 Mayıs 1927 tarih ve 1062 Sayılı Hudutları Dahilinde Tebaamızın Emlakine Vaziyed Eden Devletlerin Türkiye’deki Tebaaları Emlakine Karşı Mukabelei Bilmisil Tedabiri İttihazı Hakkında Kanun’un 1. maddesinde “İdari mukarrerat veya fevkalade veya istisnai kanunlarla Türkiye tebaasının hukuku mülkiyetini kısmen veya tamamen tahdit eden devletlerin Türkiye’deki tebaasının hukuku mülkiyeti dahi İcra Vekilleri Heyeti karariyle hükümet tarafından mukabelei bilmisil olmak üzere kısmen veya tamamen tahdit ve menkulat ve gayrimenkulatına vaziyet olunabilir.” hükmü öngörülmüş; anılan maddeye dayanılarak, Bakanlar Kurulu’nun 13.01.1939 gün ve 2/17317 sayılı kararıyla “Türkiye’deki Suriyelilere ait gayrimenkullerin ahara ipotek veya ferağ edilmemesi hususunda” karar alınmıştır.

14.02.1942 gün ve 2/17317 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile; “Suriye ve Lübnan tabiiyetini haiz kimselerde alacağı bulunduğu iddiasiyle müracaat edecek olan üçüncü şahısların, bu kimselerin memleketimizdeki gayrimenkullerin ayınları üzerine haciz vazettirmek suretiyle sattırarak alacaklarını istifa edememeleri ve bunların istimlak olunan gayrimenkullerinin istimlak bedelinin, emlak meselelerinin Hükümetimizle Suriye ve Lübnan arasında kat’i surette halline değin Hazine elinde emaneten muhafaza edilmesi” yönünde karar verilmiş; 18.11.1957 gün ve 4/9697 sayılı Kararnamede ise, anılan kararnamenin az yukarıda içeriği açıklanan kararnameler eki olduğu belirtildikten sonra, “Mezkûr kararnameler ile 1’inci madde hükmüne aykırı olarak yapılacak taleplerin mahkeme ve icra mercilerince nazarı itibara alınmaması, tapuca intikâl muamelesi yapılmaması ve Hazinenin ittilâını teminen hadiselerin bu makamlar tarafından derhal mahallî Mal Dairesine bildirilmesi, Suriye tabiiyetli şahıslara ait Türkiye’deki gayrimenkuller üzerinde inşaat yapmak veya fidan dikmek suretiyle bu gayrimenkullerin (arsa ve arazinin) Medeni Kanunun 648-655’inci maddelerine istinaden temellükü hakkı tanınmaması, Suriye tabiiyetli şahısların hissedar bulunduğu gayrimenkullerin hissedarların ittifakı dahi olsa rızaen anlaşma suretiyle taksim ve ifraz edilmemesi, şûyuun izalesinin ancak mahkeme kararı ile mümkün olabilmesi, mahkemece gayrımenkulün satışı suretiyle şûyuun izalesine karar verildiği takdirde Suriye tabiiyetli şahsa düşecek satış bedelinin, emlâk  meselelerinin Hükümetimizle Suriye arasında kati surette halline kadar, Hazine elinde emaneten muhafaza edilmesi gerektiği” kabul edilmiştir.

Nihayet, 01.10.1966 Tarih ve 6/7104 Sayılı Suriye Uyrukluların Mallarının Tesbiti ve Bu Mallara El Konulması Hakkında Yönetmeliğin 1. maddesinde, “Suriye uyruklu bütün özel ve tüzel kişilerin, Türkiye’de bulunan taşınmaz ve taşınır - zati ve ev eşyası hariç malları ile bütün hak ve menfaatlerine 28.05.1927 gün ve 1062 sayılı Kanun hükümleri gereğince Hazinece elkonulduğu” belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olguların ortaya koyduğu sonuç şudur:

1062 sayılı Kanun ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan Bakanlar Kurulu Kararları ve Yönetmelik hükümlerine göre, Suriye uyruklu olup Türkiye de taşınmazı bulunan şahıslar yönünden özel bir düzenleme getirilmiş; anılan düzenlemeler sonucu Türkiye de taşınmazı bulunan şahısların mülkiyet hakları sınırlandırılmış olmasına karşın, ortadan kaldırılmamıştır.

Açıklanan mevzuat içeriğinden, somut olayda olduğu gibi, tapu maliki ve mirasçılarının mülkiyet hakkının devam ettiği ve taşınmaza ilişkin olarak her türlü dava hakkının bulunduğu; bunun yanında bedelin Hazine tarafından idare edilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Açıklanan mevzuat içeriğinden, somut olayda olduğu gibi, tapu maliki ve mirasçılarının mülkiyet hakkının devam ettiği ve taşınmaza ilişkin olarak her türlü dava hakkının bulunduğu; bunun yanında bedelin Hazine tarafından idare edilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

O halde, taşınmaza ilişkin her türlü dava hakkı bulunan tapu maliki ya da mirasçılarına, kamulaştırma işleminin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 13. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olması ve aynı yasanın 14. maddesinde yazılı 30 günlük hak düşürücü sürenin, usulüne uygun olarak yapılacak tebliğden itibaren başlatılması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

Diğer bir ifadeyle, taşınmaz mal sahibi ya da mirasçıları dışında yapılan tebliğ işlemi usulüne uygun olmadığından, 30 günlük hak düşürücü sürenin başlangıcına esas alınması olanaklı değildir.

Sonuç olarak, kamulaştırma işleminin tapu malikine tebliğe çıkarılmadığı, davacı mirasçıya yapılmış usulüne uygun bir tebligat bulunmadığı, Defterdarlığa yapılan usulsüz tebligatın da Kamulaştırma Kanununun 14. maddesinde yer alan 30 günlük hak düşürücü sürenin başlangıcına esas alınamayacağı göz önünde tutularak; mahkemece işin esasına girilmesi ve davanın kamulaştırmasız elkoyma hükümleri çerçevesinde ele alınarak çözümlenmesi zorunludur.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen ve aynı yöne işaret eden Özel Daire bozma ilamına uyulması gerekirken, davanın reddine dair önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma ilamında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,  istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 23.12.2009 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/914, Karar No: 2023/1277, Tarih: 02.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/914 E.  ,  2023/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz masraflarının süresinde yatırılmamış olması sebebiyle kararın davalı ... tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararın davalı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; tarafların birlikte maliki olduğu 148 ada 12 parsel, 252 ada 14 parsel, 328 parsel ve 1113 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... cevap dilekçesinde; satış yapılmasını istediğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulü ile 148 ada 12 parsel, 252 ada 14 parsel, 328 parsel ve 1113 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar vermiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılardan ... temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, temyiz masraflarının süresinde yatırılmamış olması sebebiyle kararın davalı ... tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına dair karar verildikten sonra davalı ... tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl kararın temyizinde; muristen intikal eden başka taşınmazlar da olduğunu ve bu taşınmazların satışının da yapılmasını istediği halde talebinin dikkate alınmadığı hususuna itiraz etmiştir. Ek kararın temyizinde ise; temyiz masraflarını mahkemece verilen sürede yatırdığı halde gözardı edildiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının paydaşlığın satış suretiyle giderilmesini istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

2. Davacı davasından feragat etse bile davalılardan birinin davaya devam etmek istemesi halinde mahkemece davaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmelidir. Bu nedenle davacının davadan feragat beyanına karşı hazır bulunan davalılardan diyecekleri sorulmalı, davaya devam etmeyi istemeleri halinde yargılamaya devam edilmelidir.

3. Değerlendirme

2. Davacı davasından feragat etse bile davalılardan birinin davaya devam etmek istemesi halinde mahkemece davaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmelidir. Bu nedenle davacının davadan feragat beyanına karşı hazır bulunan davalılardan diyecekleri sorulmalı, davaya devam etmeyi istemeleri halinde yargılamaya devam edilmelidir.

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesinin davalı ...’un temyiz masraflarını süresinde yatırmamış olması sebebiyle kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair 06.05.2016 tarihli ek kararı, dosya kapsamına sunulan dekont uyarınca temyiz eden davalı tarafından mahkemesince tanınan süre içerisinde masrafların yatırıldığı anlaşıldığından doğru görülmemiş, bu nedenle ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş ve temyiz incelemesine geçilmiştir.

2. Somut olaya gelince; davacının 23.01.2023 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

V. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ...’un ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle 06/05/2016 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz olunan 10.10.2014 tarihli İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2172, Karar No: 2010/7475, Tarih: 17.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2172 E.  ,  2010/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden,

2- Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyaları ile Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesinin 1966/3 - 1972/2 Esas ve Karar sayılı dava dosyasının Mahkemesinden,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 124 ada 1, 2, 128 ada 1 ila 6, 129 ada 1, 2, 3, 130 ada 5 ila 104 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/634, Karar No: 2021/8973, Tarih: 20.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/634 E.  ,  2021/8973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,