muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12467, Karar No: 2020/5805, Tarih: 15.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12467 E.  ,  2020/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma öncesi verilen 02.01.2014 tarihli ilk hükümde hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 168. maddeleri gereğince 7 ay 5 gün hapis cezasına hükmedildiği, müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 25.01.2018 gün ve 2015/1438 E., 2018/339 K. sayılı ilamı ile hükmün, kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle bozulmasına karar verildiği, bilahare mahkemece verilen 06.06.2018 tarihli hükmün de Dairemizin 16.05.2019 gün ve 2018/5575 E., 2019/9069 K. sayılı ilamı üzerine mahkemece bozmaya uyularak verilen 03.12.2019 tarihli hükümde hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b,143, 31/3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına, ancak kazanılmış hakkı saklı tutularak sonuç cezanın önceki ilk hükümle tayin edilmiş olan 7 ay 5 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiği halde, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevirmenin zorunlu olduğundan bahisle aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince 4.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlğını bozma suçundan neticeten 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2.400,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkrasından ".. suça sürüklenen çocuğun neticeten 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, " ibaresi çıkarılarak yerine "..suça sürüklenen çocuğun cezasının 2.400,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13018, Karar No: 2014/18741, Tarih: 10.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/13018 E.  ,  2014/18741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/172846

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.04.2014 gün ve 2014-8693/29698 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.05.2014 gün ve KYB. 2014/172846 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık Y.. Ç..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2013/229 esas, 2013/288 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Sanığın elektrik borcunu ödememesi sebebiyle elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip Enerjisa Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerektiği nazara alınmadan sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 11.06.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 17.05.2012 tarihli mühürleme işleminin, özel hukuk tüzel kişisi olan Enerjisa Başkent Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi görevlilerince tatbik edilmiş olması karşısında, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 gün ve 2013/229 Esas, 2013/288 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13362, Karar No: 2025/4682, Tarih: 09.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13362 E.  ,  2025/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/229 Esas, 2024/278 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Zonguldak 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.04.2023 Tarihli ve 2023/102 Esas, 2023/162 Karar Sayılı Kararı

Davalı olan BEDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 19 uncu maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak yetki ilk itirazında bulunduğu, "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir” 6100 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının muris Mahir’e karşı BEDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından Kastamonu 2. İcra Dairesinin 2016/8090 Esas, sayılı dosyasındaki takibinde yine davalı şirketin Kastamonu şubesi tarafından başlatıldığı, Zonguldak 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ne genel yetki ne de özel yetki kapsamında yetkili olmadığı görülerek, cevap dilekçesin yetkili olduğu bildirilen Kastamonu Adliyesi yargı çevresinde kaldığı görülerek genel yetki kuralı gereği Zonguldak 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizliğine karar vermek gerekmiştir.

B. Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.09.2024 Tarihli ve 2023/229 Esas, 2024/278 Karar Sayılı Kararı

Davanın mirasın hükmen reddi istemine ilişkin olduğu, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu ve zorunlu dava arkadaşlarının usul işlemlerini birlikte yapmak zorunda olduğu, yetki itirazının davalılarca birlikte ileri sürülmesi yasa gereği bulunduğu, yalnız bir davalı tarafından ileri sürülen yetki itirazının hukuki sonuç doğurmayacağından mahkememizin yetkisizliğine,dava şartı noksanlığı bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) ve 115 inci maddesinin ikinci fıkrası maddeleri uyarınca davanın usulden reddine ve karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanun (4721 sayılı Kanun) uyarınca terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davacının davayı, yetkisiz Zonguldak 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalılara geçmiş ve davalı şirket vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Kastamonu Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11798, Karar No: 2015/8187, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11798 E.  ,  2015/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2014/1500-2015/279

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Zonguldak 1. Sulh Hukuk ve Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “No:47 D.Köyü Çaycuma/ZONGULDAK” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “G.Mahallesi 6. Sokak Küme Evleri No:28 Kilimli/ZONGULDAK” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Çaycuma Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının G.Mahallesi 6. Sokak Küme Evleri No:28 Kilimli/ZONGULDAK” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/830, Karar No: 2020/1454, Tarih: 24.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/830 E.  ,  2020/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, nitelikli şekilde hırsızlık

HÜKÜM : Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 gün ve 2018/162 esas, 2019/104 sayılı kararı;

1- Suça sürüklenen çocuk ... için;

a- Kasten öldürmek suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine (Hüküm: TCK.nin 81, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası),

b- Nitelikli hırsızlık suçundan beraat. (Hüküm: TCK.nin 142/2-a, 143/1, 146/1, 31/3, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası-ertelemeli).

2- Suça sürüklenen çocuk ... için;

a- Kasten öldürmek suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine (Hüküm: beraat)

b- Nitelikli hırsızlık suçundan beraat. (Hüküm: TCK.nin 142/2-a, 143/1, 146/1, 31/3, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası-ertelemeli)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümler yönünden katılan vekilinin sunmuş olduğu temyiz dilekçesi temyiz sebeplerini içermediğinden, temyiz istemlerinin aynı Kanunun 294 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, Üye ...’in tüm temyizlerin geçerli olduğuna dair karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz talebinden sonra suça sürüklenen çocuk...’ün onama talepli 10.01.2020 tarihli dilekçe gönderdiği anlaşılmış ise de bu tarihte henüz 18 yaşını doldurmadığı anlaşılmakla, müdafiinin iradesi üstün tutulduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında bu suçtan verilen beraat hükümlerinin suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz etmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/07/2019 gün ve 2019/1451 E. 2019/2256 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında bu suçtan verilen beraat hükümlerinin suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz etmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/07/2019 gün ve 2019/1451 E. 2019/2256 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ile maktulün daha önceden tanıştıkları, suça sürüklenen çocukların anlatımı ile devam edegelen süre içinde; maktulün evinde alkol ve esrar kullandıkları, maktulün suça sürüklenen çocuklara evdeyken çeşitli zamanlarda sarkıntılık yaptığı, maktulden suça sürüklenen çocuklara yönelen, mahkeme kabulünce haksız tahrik oluşturan eylemlerinin Türk Ceza Kanunu kapsamında korunduğu, suça sürüklenen çocukların yaşlarının 15 yaşından büyük olmaları karşısında maktulün suça sürüklenen çocuklara karşı cinsel istismar niteliğindeki hareketlerine rıza göstermeleri karşısında bu yönüyle suç teşkil edemeyeceği, suça sürüklenen çocukların maktulün eylemlerine rağmen alkol ve esrar kullanmak, kendilerine fayda sağlama amacıyla maktulün bu hareketlerine de rıza göstermek suretiyle evine gitmeye devam ettikleri, suça sürüklenen çocuk ...’in Savcılık ifadesinde kabul ettiği üzere olaydan üç gün önce eski iş yerinden maktulü öldürme amacıyla silah çaldığı ve apartman boşluğuna silahı sakladığı, olay günü de suça sürüklenen çocukların maktule ait eve gitmeye karar verdikleri, suça sürüklenen çocukların yola çıkmadan önce bodrum kata suça sürüklenen çocuk ...’in sakladığı silahı alarak maktulün evine doğru yola çıktıkları, yolda gittikleri esnada suça sürüklenen çocuk ...'in, diğer suça sürüklenen çocuk ...’ye "geri dönelim mi" diye sorduğu, suça sürüklenen çocuk ...’nin "buraya kadar gelmişiz, ne döncez" dediği, suça sürüklenen çocuk ...’in de "hadi bakalım şimdi de yapsın da görelim, bu gece bir olay olacak" şeklinde sözler söylediği, suça sürüklenen çocuk ...’nin bu minvalde suça sürüklenen çocuk ...’in üzerinde bulunan silahı bildiği ve mermiden bir tane alıp cebine dahi koyduğu, suça sürüklenen çocukların maktulün evine girdikten sonra maktulün alkol almaya gittiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ...’in silahı çıkartarak mermiyi hazırlayarak silahı yastığın arkasına koyduğu, suça sürüklenen çocuklar ve maktulün alkol ile uyuşturucu madde kullandıkları, daha sonrasında maktulü, yanında oturan suça sürüklenen çocuk ...’ye yaklaşarak elini suça sürüklenen çocuğun bacağına koyduğu ve yukarıya doğru götürmeye başladığı, suça sürüklenen çocuk ...’in yastığın arkasına koymuş olduğu silahı çekerek maktule doğru 1 el ateş etiği, maktulün boynundan vurulduğunun kabulü karşısında,

A- Suça sürüklenen çocuk ...’in üç gün önceden maktulü öldürmek üzere silah çaldığı, olay günü de makul bir süre geçmesine rağmen verdiği karardan caymadığı, olay günü de sebatlı irade ile sakin ve soğukkanlı hareket ederek, diğer suça sürüklenen çocuk ...’in de ona eşlik ettiği, yaptıkları plan gereği tasarlayarak suça sürüklenen çocuk ...'in maktulü öldürdüğü ve suça sürüklenen çocuk ...'in bu hususu önceden bildiğinin anlaşıldığı halde,

1-Suça sürüklenen çocuk ...'in TCK'nin 82/1-a maddeleri gereğince,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'nin TCK'nin 82/1-a, 39. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

B- Suça sürüklenen çocuk ...'in maktulün eylemlerine rağmen alkol ve esrar kullanmak ve kendisine fayda sağlamak amacıyla maktulün evine gitmeye devam ettiği, yaşı itibariyle bu eylemleri değerlendirme yetisinin olduğu, buna rağmen maktulü şikayet etmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ve bozmayı gerektirmiş olup, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ve suça sürüklenen çocuk ...'in öldürme suçu ile ilgili olarak yapılan suç vasfının değerlendirilmesinde ve haksız tahrik uygulanması konusunda; Üye ...'ın suç vasfının kasten öldürme olduğuna ve haksız tahrik uygulanması gerektiğine yönelik esastan red düşüncesi, suça sürüklenen çocuk ...'nin kasten öldürme suçundan beraati hakkındaki (Üye ...'in TCK'nin 37. maddesince cezalandırılması gerektiği, Üye ...'ın mahkemenin yapmış olduğu uygulamanın yerinde olup esastan reddinin gerektiğine dair) BOZULMASINA, CMK'nin 304/2-b maddesi uyarınca dosyanın Ordu 1. Ağır Ceza mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/06/2020 gününde suç vasfı ve haksız tahrik açısından oy çokluğuyla ve CMK'nin 229/3 maddesi gereğince karar verildi.

KARŞI OY:

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/07/2019 gün ve 2019/1451 Esas 2019/2256 Karar nolu ilamı ile suça sürüklenen çocuklar ... ... ile...hakkında verilen ilk derece kararının Esastan reddine ilişkin kararın katılan vekilince ve ... vekilince temyiz istemi üzerine heyetimizce yapılan inceleme sonrasında;

Suça sürüklenen çocuk ...'in mahkemece kabul edilen suç vasfına, suça sürüklenen çocuk ...'nin ise eyleminin sübutuna ilişkin değerlendirmenin yerinde olmadığı, her iki suça sürüklenen çocuk tarafından eylemin haksız tahrik altında olmaksızın tasarlanmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmaktayım.

Ancak, suça sürüklenen çocuk ...'nin de ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde olduğu bu nedenle TCK'nin 37. maddesi anlamında sorumlu tutulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan karara bu yönü ile muhalifim.

Ancak, suça sürüklenen çocuk ...'nin de ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde olduğu bu nedenle TCK'nin 37. maddesi anlamında sorumlu tutulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan karara bu yönü ile muhalifim.

Zira; olaya bütünü ile baktığımızda, her iki Suça Sürüklenen Çocuğunda maktül ile tanışıklıkları bulunmakta, zaman zaman bir araya gelmektedir. Olaydan üç gün önce ...'in suçta kullanılmak üzere silah alıp apartman bodrumuna sakladığından ...'nin de haberi bulunmakta, olay günü de birlikte maktulün evine gitmeye karar verip, silahı sakladıkları yerden aldıkları, maktulün evine giderken ...'in , ...'ye “geri dönelim mi” diye sorduğunda, ...'in de, “buraya kadar gelmişiz, ne döneceğiz” demek suretiyle eylem üzerinde kurduğu hakimiyetini ve kararlılığı da göstermiştir.

Bu durumda eyleme iştirakinin 5237 sayılı Yasanın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluk görüşüne muhalifim.

KARŞI OY:

Tasarlama yönünden;

Suça sürüklenen çocuk ...'in, maktulün daha önceden sarkıntılıkta bulunması ve yeniden sarkıntılıkta bulunması halinde onu öldüreceğini söylemesi ve şarta bağlı olarak suçu işlemesi karşısında, eylemin tasarlanarak gerçekleştirilmediğini düşündüğümden bu yönüyle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Suça sürüklenen çocuk ...'nin TCK'nin 39/2 maddesinden sorumlu tutulmasına ilişkin karara gelince;

TCK'nin 39/2 maddesinde suça yardım düzenlenmiştir. Bir hareketin suça yardım olarak kabul edilebilmesi için, suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak şarttır. Bu sayılanlardan herhangi biri yoksa kişi TCK'nin 39/2 maddesinden sorumlu tutulamaz. Dairemizin çoğunluk kararında suça sürüklenen çocuk ...'nin diğer suça sürüklenen çocuğun öldürme suçunu işleyeceğinden haberdar olduğu denilerek sorumluluğu cihetine gidilmiştir. Suça sürüklenen çocuk ...'nin TCK'nin 39/2 maddesinde düzenlenen hangi normu ihlal ettiği belirtilmemiştir. Suça sürüklenen çocuk ...'nin diğer suça sürüklenen çocuğun öldürme suçunu gerçekleştireceğini bilmesi ve o sırada bilerek olay yerinde bulunması TCK'nin 39/2 maddesinden sorumlu tutulması için yeterli değildir. Suça sürüklenen çocuk ...'in hareketinin TCK'nin 39/2 maddesinde sayılanlardan birine uyması zorunludur. Suça sürüklenen çocuk ...'in tek başına eylemi gerçekleştirdiği, suça sürülenen çocuk ...'nin yardımına ihtiyacı olmadığı gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk ...'nin ne şekilde yardımda bulunarak suçun icrasını kolaylaştırdığı ortaya konulamadığından, bu nedenle İstinaf Mahkemesinin kararının doğru olduğunu düşündüğümden, suça sürüklenen çocuk ...'nin TCK'nin 39/2 maddesi gereğince, öldürme suçundan yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiğine dair karara katılmıyorum.

Tahrik yönünden;