muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23477, Karar No: 2015/5582, Tarih: 09.03.2015

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının (sebeplerinin) kapsamı dışında kalmış olan kısımları (bölümleri) kesinleşir.Bozma kararına uymuş olan mahkeme bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.Yani kesinleşmiş olan bu bölümler, o bölümler lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Baki Kuru:Hukuk Muhakemeleri Usulü,6.baskı,Cilt V, İstanbul 2001, sh. 4762). Bu sonuç, aynı zamanda Yargıtay’ın 04.02.1959 tarih ve 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın da bir gereğidir. Yargıtay’ın bu konuda pek çok emsal kararı bulunmaktadır (bkz.Y.HGK.nun 22.04.1999 tarih, 11/290-296 sayılı kararı). Yargıtay, tarafların bildirdiği temyiz sebepleriyle bağlı değilse de (HUMK.m.439/2), tarafların temyiz talebiyle bağlıdır.Yargıtay hükmün temyiz edilmeyen(ve bu nedenle de kesinleşen) bölümü hakkında temyiz incelemesi yapamaz ve hükmün temyiz edilmeyen bölümünü bozamaz. HUMK.439/2.maddesi hükmü, hükmün yalnız temyiz edilen bölümü hakkında uygulanır (Baki Kuru, age.Cilt V, Sh.4626). Bu bakımdan, temyiz edilen hükmün,daha önce Yargıtay denetiminden geçerek, bozma konusu yapılmamış bölümleri, onama hükmünde olduğu ve varsayımsal onama kararı kesinleştiği takdirde; kısmi temyiz gibi sonuç doğurur ve hükmün onanmış sayılan bölümleri kesinleşir ve bu nedenle HUMK. 439/2. maddesi uyarınca, Yargıtay’ın tarafların gösterdiği temyiz sebepleriyle bağlı olmadığı gerekçesiyle yeniden temyiz denetimine tabi tutulamaz.

”Kamu düzeni ilkesi” atlanmış veya gündeme gelmiş olsa bile, yerel mahkeme kararlarının kesinleşen bölümleri hakkında hükmün kesinleşmeyen bölümleriyle ilgili temyiz incelemesi sırasında, kesinleşen bölümlerine yönelik yeniden temyiz incelemesi yapılamaz. Hükmün kesinleşen bölümleriyle ilgili olarak, Yargıtay’ın temyiz inceleme aşaması için yukarda açıklanan biçimde inceleme yapma yükümlülüğü, yerel mahkemelerin elindeki davaları sonuçlandırması bakımından da geçerlidir. Yerel mahkeme, temyiz süresinin geçirilmesi veya hükmün kısmen temyizi ya da Yargıtay tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucu hükmün bir bölümünün bozmaya konu edilmemesi ve bu nedenlerle kesinleşmesine rağmen, hükmün o bölümü hakkında kendiliğinden önceki hükme aykırı karar verir ya da Yargıtay hükmün o bölümü kesinleştiği halde, o bölümü yeniden temyiz incelemesine tabi tutup o bölüm hakkında kesinleşme sonucuna aykırı olarak yeni bir karar verirse; bu kararların hukuki sonucu ne olacaktır? Kuşkusuz, bu şekildeki yerel mahkeme kararlarının temyiz edilmeleri üzerine Yargıtay tarafından düzeltilmesi olanaklıdır.Ancak Yargıtay bu şekilde hatalı bir bozma kararı verip,yerel mahkeme bu bozma kararına direnmezse ne olacaktır? Yargıtay uygulaması ve öğreti görüşü, bu gibi kararların “yokluk” hükmüyle sakat olacağı ve Yargıtay’ın haber aldığı böyle bir yanlışlığı düzeltilebileceği şeklindedir (Baki Kuru; age.Cilt V. sh.4565; Y.7.HD. 18.19.1985 t.371/11115 Esas ve Karar-YKD 1985/12,sh.1795; Y.9.HD. 13.12.1967 t.1057/1095- Mustafa Çemberci-İş Mahkemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 1969,sh.205).Varılan bu sonuçlar, aynı zamanda Medeni Usul Hukuku’nun temel ilkelerinden “hukuki güvenlik ilkesi”nin de bir gereğidir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm ilkesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; hukuk devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup; hukuk kurallarının herkese eşit ve adil bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. maddesi’nde Cumhuriyetin nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir Hukuk Devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk devleti kişilerin hukuki güvenliğini gözeten ve sağlayan bir devlettir. Hukuki güvenlik ilkesi, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesi, tutum ve davranışlarını buna göre güvenle düzene sokabilmesi anlamına gelir. Hukuk devleti hukuk kurallarının onu yasalaştıranlar da dahil olmak üzere, her kişi ve kuruluşu bağlamasını ifade eder. Hukuk devleti kavramının özünü devlet organlarının hukuka bağlılığı yani, yönetimin eylem ve işlemlerini hukukun içinde kalarak yerine getirmesi oluştur. T.C. Anayasa'sının 36. maddesi; “Herkes… adil yargılanma hakkına sahiptir” hükmünü içerir. Türkiye’nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin adil yargılanma başlığı taşıyan 6. maddesinde; “Herkes … davasının …. hakkaniyete uygun …… olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir.” denilmektedir. Adil yargılanma hakkının en önemli alt kavramlarından birisi, “silahların eşitliği ilkesi”dir. Yargılamada taraflar arasında adil, hakkaniyete uygun bir denge kurulması gerekir. Anayasa’nın 2. maddesiyle benimsenen hukuk devletinde, hukuki güvenliği sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi vazgeçilmez temel unsurlardandır. Hukuk Devletinde yasama, yürütme ve yargının hukuka bağlı olması gerekir. Yargısı hukuka bağlı olmayan bir Devlette vatandaşların kendilerini güvencede hissedebileceklerini söylemek mümkün değildir. Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir. Kesin hükme saygı uluslar arası hukuk düzenine özgü hukukun genel ilkelerinden biri olarak da kabul görmektedir. Eğer bir hukuk sistemi içerisinde yargının verdiği ve bağlayıcı olan bir kesin hüküm işlevsiz bir duruma getirilmiş ise, adil yargılanma hakkının sağladığı güvencelerden söz edemeyiz.

Somut olayda, Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin yukarda açıklanan mahkemenin 3. kararı esas yönünden, Yargıtay’ın 3. bozma ilamında bozmaya konu edilmeyerek kesinleşmiştir. Kesin hüküm gücü kazanan bir kararın, Yargıtayca yeniden bozmaya konu edilmesi, yerel mahkemenin bozmanın kapsamı dışına çıkarak yeniden karar vermesi; kamu düzenini bozacak ve hukuki güvenlik ilkesini çiğneyecek bir sonuç yaratır. Kamu düzeni ilkesi burada asıl olarak kesinleşmiş olan kararın yenden ele alınmasını değil; aksine ele alınmamasını gerektirir. Kuşkusuz, kıyı olan bir kamu malının gerçek kişiler mülkiyetinde kalması kabul edilemeyeceğinden; devletin burada yapacağı iş “fedakarlığın denkleştirilmesi ve denkleştirici adalet anlayışı uyarınca belirlenecek uygun bir bedel karşılığında kamulaştırma işlemine başvurmaktır. Bu bakımdan, davanın esasına ilişkin olarak verilen gerek yerel mahkemenin davanın esasına ilişkin temyize konu 5. kararı gerekse Yargıtay 1.HD.nin 4. kararları yoklukla sakattır. Açıkladığım sebeplerle temyiz edilen hükmün “davanın esası hakkında verilen davanın reddi kararının kesinleştiği ve bu sebeple davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı şeklinde bir karar verilmesi gerekirken; esas hakkında kesinleşmeye aykırı olacak şekilde yeniden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi gerektiğini düşünüyorum. 09.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2016/18858, Karar No: 2019/7562, Tarih: 13.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18858 E.  ,  2019/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde katılma yolu ile davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı tarafından keşidecisi davalı-borçlu ... Gıda Yemekçilik Temizlik Hizmetleri Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi olan ... şubesine ait 19.01.2013 tarih ve ... seri nolu çek nedeniyle çek bedelini tahsil amacı ile bu borçlu aleyhine Adana 10.İcra Müdürlüğünün 2013/1277 sayılı icra takibi yapıldığını, takibin kesinleştiğini, bu sırada davalı-borçlu aleyhine davalı ... tarafından Adana 14.İcra Müdürlüğünün 2012/11663 sayılı icra takibi yapıldığını, ancak yaptığı araştırmada davalı ...'un Adana Sanayiinde lastik tamiri ile uğraşan bir esnaf olduğunu, araştırma yapıldığı taktirde ...'un bu miktar bir paranın alacaklısı olamayacağını, icra dosyasında borçlu şirket yetkilileri tarafından ödeme taahhüdünde bulunulmasına ve borç ödenmemesine rağmen alacaklı ... tarafından İİK.m.340 uyarınca cezalandırılmasının istenmediğini, borçlu şirketin hak edişlerinden başka tüm borçluların araçlarına ve taşınmazlarına haciz konulmasına rağmen bu zamana kadar paraya çevrilmesinin istenmediğini, dolayısı ile bu icra dosyasındaki alacağın gerçek bir alacak olmadığını, müvekkilinin alacağının tahsilini engellemek amacı ile kurgulanmış muvazaalı bir alacak olduğundan Adana 14.İcra Müdürlüğünün 2012/11663 sayılı icra takibinin iptalini istemiştir.

Davalı ... vekili, Adana 14.İcra Müdürlüğünün 2012/11663 sayılı icra takibindeki alacağının gerçek bir alacak olduğunu, icra takibinde takibin kesinleşmesinden sonra borçlu şirketin ticari itibarının sarsılmaması ve şirket yetkililerin de isteği ile icra dairesinde borcun yapılandırılıp taahhütte bulunduklarını, borçluların taahhütlerini yerine getirmemeleri üzerine UYAP üzerinden taşınmaz, araç, SGK, mernis sorgulaması yapılarak taşınmazlar ve araçlar üzerine haciz konulduğunu, 3.şahıslarda olduğunu öğrendikleri hak ve alacaklar için haciz yazısı gönderildiğini, bir kısım menkul malın haczedildiğini, borçlu şirketin kasaları,masa ve çekmeceleri araştırılarak çekmecede çıkan 700,00 TL'nin haczedildiğini, yapılan tüm işlemlerin bahse konu alacağın gerçek bir alacak olduğunu gösterdiğini, muvazaalı olmadığını, davalı ...'un borçlu şirket adına ödediği çeklerin en iyi ispat vasıtası olduğunu, çekin kayıtsız şartsız bir borç ikrarı olduğunu, ticari defterlere çeklerin işlenmemesinin çeki geçersiz kılmayacağını, sorumluluğu ortadan kaldırmayacağından bahisle haksız davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Gıda Yemekçilik Temizlik Limited Şirketi vekili, davaya konu alacaklısı olduğu icra takibindeki muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, davacı iddiasının ispatlanamadığını, haksız davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalı ... Gıda Yemekçilik Temizlik Hizmetleri Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi tarafından diğer davalı ...'a verilen 09.03.2012 düzenleme, 10.09.2012 ödeme tarihli 785.000,00 TL bedelli, 05.04.2012 düzenleme, 20.09.2012 ödeme tarihli 830.000,00 TL bedelli, 30.04.2012 düzenleme, 15.10.2012 ödeme tarihli 742.000,00 TL bedelli ve 10.05.2012 düzenleme, 30.10.2012 ödeme tarihli 863.000,00 TL bedelli bonolar nedeniyle yapılan muvazaalı takip işleminin Adana 10.İcra Müdürlüğünün 2013/1277 sayılı icra takibi yönünden iptaline ve bu senetle ilgili borçlu ... Gıda Yemekçilik Temizlik Hizmetleri Malzemeleri Ticaret Limited Şirketinin araçlarına konan haczin fekkine, davalı ...'un Adana 14.İcra Müdürlüğünün 2012/11663 sayılı icra takibinde tahsil ettiği meblağın Adana 10.İcra Müdürlüğünün 2013/1277 sayılı icra takibindeki alacakla sınırlı olmak üzere dosyasına iadesine karar verilmiş; hüküm, katılma yolu ile davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde ve davanın hukuki nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Tasarrufun iptali davalarında tasarrufun iptal edilmesiyle davacı alacaklıya İİK 283 madde hükmüne göre haciz ve satış yetkisi isteme yetkisi verilmesi gerekir. Mahkemece hükümde bunun gösterilmemesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK.nin geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nin 438/7.maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 1. bendine "iptaline" ibaresinden sonra gelmek üzere “alacaklıya haciz ve satış isteme yetkisi verilmesine" ibaresinin eklenmesine hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 5.534,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5764, Karar No: 2010/7578, Tarih: 29.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5764 E.  ,  2010/7578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2008 gün ve 2006/105 - 2008/62 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.02.2010 gün ve 2008/9657 - 2010/1053 sayılı kararı aleyhinde davalı TPE Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bal emtiasını içeren "ZARA" ibareli markanın sahibi olduğunu, anılan markaya iltibas ve tecavüz oluşturan davalı Birliğin " ZARA BALI" ibareli menşe adını içeren coğrafi işaret tescil başvurusunun, müvekkili adına tescilli marka hakkına tecavüz oluşturacağı, ayrıca coğrafi işaret tescili için gerekli nitelikleri taşımadığı gerekçesiyle itirazda bulunulduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı'nın itirazı reddi kararına karşı yapılan itiraz hakkında bir karar da verilmeden tescil başvurusunu hukuka aykırı olarak kesinleştirdiğini ve coğrafi işaret tescil belgesinin davalıya gönderildiğini ileri sürerek, "ZARA BALI" ibareli coğrafi işaret başvurusunun tesciline ilişkin TPE kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, 544 sayılı KHK.’nin 1. ve 3. maddeleri ile 555 sayılı KHK.’nin 6. maddesi gereğince coğrafi işaret tescil görevinin kurumlarına ait olduğunu, coğrafi işaret tescil başvurusunun Resmî Gazetede yayının müteakip yapılan itirazın reddi üzerine kesinleştiğini ve bu nedenle tescilinin hukuka uygun bulunduğunu, zira 555 sayılı KHK’ nin Markalar Dairesi'nin itirazın reddine dair tesis etmiş olduğu kararlara karşı ilgililerin itirazına yer vermediğini, davacının bal emtiasını içeren tescilli markasının bulunmasının coğrafi işaretin tesciline engel oluşturmadığını, "ZARA BALI" ibareli işaretin menşe adı olarak coğrafi işaret tescili için gerekli nitelikleri taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Birlik vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı TPE Başkanlığı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPE Başkanlığı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı Birlik vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı TPE Başkanlığı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPE Başkanlığı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4353, Karar No: 2016/8149, Tarih: 19.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4353 E.  ,  2016/8149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma kararına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece alınan ek rapordan taşınmaz üzerinde seyrek çam fidanları bulunduğu ve inşaat tabelasının ise keşif sırasında kaldırılmış olduğu görülmüştür.

Kamulaştırmasız el atmadan bahsedilebilmesi için el atmanın kalıcı olması ve sahiplenme kastının bulunması gerekir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dikilen çam ağacı fidanlarının taşınmazın tamamını kapsayıp kapsamadığı ve ağaçların davalı idare tarafından dikilip dikilmediği de anlaşılamamaktadır. Taşınmaza fiili ve kalıcı el atma olmadığı takdirde idari yargının görevli olabileceği hususu da nazara alınarak, mahallinde yapılacak keşif sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5890, Karar No: 2010/13612, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5890 E.  ,  2010/13612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Alacaatlı Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller 2010/5890-13612

hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12741, Karar No: 2011/9832, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12741 E.  ,  2011/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, resen tesbit edilecek tarihler arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından resen tespit edilecek tarihler arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem 1.4.1995-1.6.2006 tarihleri arasında kabul edilmiştir.