muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12533, Karar No: 2013/12358, Tarih: 18.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12533 E.  ,  2013/12358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulu başkanı olan sanığın; genel kurul kararı olmaksızın sözleşme ile hisse satışı yaptığı tanık ...'ın ödediği 30.000 TL'yi kooperatif hesabına yatırmasına rağmen, tanığın elden ödediğini belirttiği 10.000 TL'yi kooperatif kayıtlarına almadığı, A blok ... katını kooperatif işlerini yapan ...'a kiralamasına karşın, bu durumu kayıtlara işlemeyerek kooperatif zararına sebebiyet verdiği, kooperatiften hisse satın alan ...'ın ödediği aidatları kooperatif hesabına yatırmadığı ve kayıtlarda belirtmediği, kooperatif üyesi olan ...'den aidat borçlarına karşılık aldığı 4.000 TL bedelli çeki kooperatif belgeleri arasına almadığı iddialarıyla açılan kamu davasında;

Sanığın, katılan ...'den alınan ve kayıtlara geçmeyen 4.000 TL bedelli çeki, kooperatife alınan boya malzemeleri karşılığında ... Boya ve Yardımcı Malzemeleri Tic. isimli firmaya verdiğini belirterek, buna ilişkin fatura ve tediye makbuzu sunması karşısında, suça konu çeki alan ve tediye makbuzunda ismi bulunan ... ile çeki bankadan tahsil eden kişinin tanık sıfatıyla dinlenmesi,

Kooperatife iş yapan ...'ın A blok ... katını aylık 50 TL karşılığında sanıktan kiraladığını ifade etmesi, sanığın ise bahse konu yere makinelerini koyması karşılığında yönetim kurulu ve tüm üyelerin bilgisi dahilinde ...'dan 20 TL alındığını, bunun karşılığında adı geçenin C blok 10. dairenin oda kapıları ile mutfak dolaplarının montajını ve A blok oda kapıları ile mutfak dolaplarının montajını yaptığını savunması karşısında, ...'ın tanık sıfatıyla dinlenerek, kooperatifteki işleri A blok ... katında kalma karşılığında yapıp yapmadığının sorulması,

...'ın kooperatife üye olma karşılığında ne kadar para ödediği araştırılarak, ...'un yerine kooperatife üye olan ...'nın 31/05/2005 tarihinde 7.900 TL, ...'ın ise 10/08/2005 tarihinde 12.000 TL ödemesi karşısında, ...'ın koopertife ödemesi gereken başka para bulunup bulunmadığının tespit edilmesi,

...'nın sanığa 25.000 Euro para verdiğinin ne şekilde sabit görüldüğünün hükmün gerekçesinde tartışılmaması,

Sanığın 21/01/2009 tarihli savunma dilekçesi ekinde sunduğu gider belgeleri arasında yer alan ve hükme dayanak yapılan 30/12/2009 tarihli bilirkişi raporunda değinilen ...'nın kooperatif hissesinin sanığa devrine ilişkin satış akdinin kooperatifle bir ilgisinin bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken noksan araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın 21/01/2009 tarihli savunma dilekçesi ekinde sunduğu gider belgeleri arasında yer alan ve hükme dayanak yapılan 30/12/2009 tarihli bilirkişi raporunda değinilen ...'nın kooperatif hissesinin sanığa devrine ilişkin satış akdinin kooperatifle bir ilgisinin bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken noksan araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Atılı suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10403, Karar No: 2016/10742, Tarih: 31.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10403 E.  ,  2016/10742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ... 2006 doğumludur. Kuşkusuz velayetin düzenlenmesinde, çocuğun üstün yararı, ana ve babanın isteklerinden önce gelir. Müşterek çocuk idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda çocuğa adli merci önünde kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerekliğini öngörmektedir. Mahkemece idrak yaşındaki ...'e görüşünü ifade etme olanağı tanınmadığı gibi, velayet düzenlenmesine esas olmak üzere herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Öyleyse mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuk, olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan çocuğun velayetine esas teşkil etmek üzere rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilip idrak çağındaki çocuğun tercihi de dikkate alınarak çocuğun üstün yararının velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması ve hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.05.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/16712, Karar No: 2016/4639, Tarih: 16.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16712 E.  ,  2016/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili hakkında yapılan ...... İcra Müdürlüğünün 2013/797 sayılı takip dosyasında davalıya olan borcunun yalnızca 804,61 TL olduğunu, yapılan takipte haciz esnasında icra tehdidi altında davalıya 2.000 TL ödendiğini ileri sürerek müvekkilinin ...... İcra Müdürlüğünün 2013/797 sayılı takip dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitini, müvekkilinin davalıya ödediği 2.000 TL nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında takip dosyasındaki borcun ödendiğini belirterek 804,61 TL nin düşülmesinden sonra 9.565,39 TL nin davalıdan istirdadını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının borcu haciz esnasında kabul ederek ödeme yaptığını, borç miktarının daha az olduğunu davacının ispatlaması gerektiği savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilamsız takibin dayanağı olan irsaliyeli faturada teslime ilişkin imza bulunmadığı ve bu faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olmadığı, davalının kendi defter kayıtlarına göre davacıdan takip tarihi itibariyle 804,61 TL alacaklı olduğu, bu miktar alacak için yapılan takip giderleri ve faizi ile birlikte davalının davacıdan 1.102,30 TL talep edebileceği, davacının toplamda icra dosyasına 10.370 TL ödediği, davacının borçlu olmadığı halde ödediği 9.267,70 TL nin davalıdan istirdadının gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava itiraz edilmeksizin kesinleşen ilamsız icra takibine karşı açılan menfi tespit davasıdır. Uyuşmazlık konusu takibini dayanağı 29.04.2010 tarih 5.732,59 TL lik fatura olup, kural olarak ispat külfeti davalıdadır. Alınan bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu faturanın davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu raporunun dördüncü sayfasında gösterilen tablodan anlaşılmaktadır. Bu durumda ispat külfeti davacıya geçmiş olup, faturanın ticari defterlerinde kayıtlı olması malın teslim alındığı anlamına geldiğinden, ödemenin davacı tarafından kanıtlanması gerektiği düşünülmeden dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13468, Karar No: 2022/14981, Tarih: 22.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13468 E.  ,  2022/14981 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 24. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.07.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de dava konusu alacaklar hakkında hiçbir hesaplama yapılmadan söz konusu talebin reddine hükmedilmesi karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle davacının temyiz talebinin reddine dair karar tesisi hatalı olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2022 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.11.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ..... ile davalı vekili Avukat .....geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Duruşma günü davacı vekili Avukat ..... ile davalı vekili Avukat .....geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.09.2013-07.12.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde müdür olarak görev yaptığını, işyerinde haftada 5 gün 09.00-18.00 saatleri arasında çalışıldığını ancak ... yoğunluğu nedeniyle haftada ortalama 2-3 gün 21.00-22.00 saatlerine kadar çalıştığını, müvekkiline fazla çalışma ücreti ödenmediğini, müvekkilinin Sosyal Güvenlik Kurumundan almış olduğu yaş haricinde emeklilik için diğer şartları taşıdığına dair yazı, fazla çalışma ücretinin ödenmemesi ve prime esas kazançlarının Kuruma gerçek ücret üzerinden yatırılmaması gibi nedenlerle ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... sözleşmesini fesih sebebinin kanunun getirdiği haktan faydalanmak ve emekli olmak değil yeni bir işyerinde çalışmak olduğunu, davacının fazla çalışma ücretinin ücretine dâhil olduğunu, müdür olarak çalışmak suretiyle kendi mesaisini kendisinin belirlediğini, bu nedenle fazla çalışmasının bulunmadığının işyeri kayıtları ile sabit olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının emeklilik nedeniyle ... sözleşmesini feshetmeden önce 28.11.2016 tarihinde ... sözleşmesi imzaladığı, buna göre fesih hakkını dürüstlük kuralına uygun kullanmadığı ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağı, taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesine göre davacının ücretine fazla çalışma ücretinin dâhil olduğu, davalı tarafça davacının işe giriş çıkış kayıtlarının sunulduğu, buna göre davacının aylık 22,5 saati aşan fazla çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu fazla çalışma ve kıdem tazminatı alacaklarının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin kanundan kaynaklanan bir hakkı kullanmasının hakkın kötüye kullanımı kabul edilemeyeceğini, feshin hakkın kötüye kullanılması olarak kabulü için işçinin işverene zarar vermek ya da ... duruma sokmak amacıyla hareket etmesinin şart olduğunu, müvekkilinin işverene zarar vermek ya da ... duruma sokmak kastı olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin kanundan kaynaklanan bir hakkı kullanmasının hakkın kötüye kullanımı kabul edilemeyeceğini, feshin hakkın kötüye kullanılması olarak kabulü için işçinin işverene zarar vermek ya da ... duruma sokmak amacıyla hareket etmesinin şart olduğunu, müvekkilinin işverene zarar vermek ya da ... duruma sokmak kastı olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının davaya konu işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplandığı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dayandıkları belgeler, hukuki ilişkinin nitelendirilmesi, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitleri ile uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre İlk Derece Mahkemesinin değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçe gösterilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olarak verilmesinin hukuka aykırı olduğunu zira davacının reddedilen alacağının miktarı belirli olmadığını, davacının kanundan kaynaklanan bir hakkı kullanmasının hakkın kötüye kullanımı olarak kabul edilemeyeceğini, hakkın kötüye kullanılması için işçinin işverene zarar vermek ya da ... duruma sokmak amacıyla hareket etmesi gerektiğini, fazla çalışmanın reddinin hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaş dışı emeklilik koşullarını sağlayan davacının kanundan kaynaklanan hakkını kullanarak işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde çalışmaya başlamasının hakkın kötüye kullanımı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) “Dürüst davranma” başlıklı 2 nci maddesi şöyledir:

“Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.

Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.”

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun “Kıdem tazminatı” kenar başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına 25.08.1999 tarihinde eklenen (5) inci bent şöyledir:

“Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.

Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.”

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun “Kıdem tazminatı” kenar başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına 25.08.1999 tarihinde eklenen (5) inci bent şöyledir:

"506 Sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle,

... son bulması hallerinde işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet aktinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye 30 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödenir. ..."

3. 4857 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte olan 1475 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi birinci fıkrasına 25.08.1999 tarihinde eklenen (5) inci bent uyarınca emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi hâlinde işçiye kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir.

3. İşçinin emeklilik sebebi ile ... sözleşmesini feshetmesinden kısa bir süre sonra, yeniden çalışmasını gerektirecek durumlar ortaya çıkabileceği gibi işçinin bu hakkını kendisi için daha olumlu sonuçlar doğurabileceğini düşündüğü bir başka işyerinde çalışma amacı ile de kullanması mümkündür. Kanunda tanınan bu hakkın amacı; işyerinde çalışarak yıpranan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ait yükümlülükleri tamamlayan işçinin, emeklilik için yaşı beklemesine gerek olmadan ... sözleşmesini feshine imkân tanımaktır. Emeklilik hakkının bu şekilde kullanılması hâlinde davacının 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına aykırı davrandığından söz edilemez. Kanunda tanınan emeklilik sebebi ile fesih hakkının kullanması ile birlikte kıdem tazminatına hak kazanılacağının kabulü gerekir. İşçinin hangi amaçla bu hakkı kullandığı, kıdem tazminatına hak kazanması açısından önem arz etmemektedir.

4. Somut olayda davacının emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirdiği gerekçesi ile ... sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının emeklilik nedeniyle ... sözleşmesini feshetmeden önce 28.11.2016 tarihinde dava dışı işverenle ... sözleşmesi imzaladığı böylece fesih hakkını dürüstlük kuralına aykırı kullandığı sonucuna varılarak kıdem tazminatının reddine hükmedilmiş ise de kanundan kaynaklanan hakkını kullanan davacı işçinin ... sözleşmesini feshetmeden önce diğer işyeri ile görüşme yapması ve hatta ... sözleşmesi imzalaması hakkın kötüye kullanımı olarak değerlendirilemez. Bu sebeple dava konusu kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2022 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,22.11.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde çalışmaktayken ... sözleşmesini yaş şartı dışında emeklilik şartlarının oluşması, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen ücretin gerçek ücreti yansıtmaması nedenleriyle feshettiği hâlde kıdem tazminatının davalı işverence ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücretinin tahsili amacıyla dava açmıştır. Davalı vekili ise, davacının işyerinden ayrılmasını müteakip başka bir bankada çalışmaya başladığını, salt şekilsel olarak ilgili kanun maddesine dayanılmasının davacının gerçek iradesini göstermeyeceğini, istifanın başka bir işyerinde çalışmak amacıyla yapıldığının açık olduğunu ve fesih hakkının davacı tarafça kötüye kullanıldığını, davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesi, davacının işten ayrıldığı tarihteki amacının aktif ... hayatını sonlandırmak olmadığı, bu nedenle kıdem tazminatı talep edemeyeceği, fazla çalışma alacağının bulunmadığı ve ücretlerinin gerçek ücret üzerinden Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Davacı tarafın mahkeme kararını istinaf etmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi yaptığı istinaf incelemesi sonucunda davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.