muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9659, Karar No: 2025/2563, Tarih: 10.03.2025

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/5391 Soruşturma, 2018/5014 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından yargılandığını, 17.07.2016 - 22.09.2016 tarihleri arasında 67 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 28.03.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davaları her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununda düzenlenmiş ise de özel hukuk yanı ağır basan bir dava olması nedeniyle bu Kanunda düzenlenme bulunmayan hallerde tazminat hukukunun genel prensipleri çerçevesinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun uygulanması gerekmektedir. Ceza Muhakemeleri Kanununun 280/1. maddesinde düzenlenen duruşma açılmadan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilebilecek haller bir suç kovuşturması sonucu verilen hükümler için geçerli olup doğrudan tazminat davalarında uygulanması mümkün değildir. Bu nedenle Hukuk Muhakemeleri Kanununun istinafa ilişkin hükümlerinin kıyas yolu ile uygulanması gerekmekte olup, aynı Kanunun 353. maddesi gereğince tazminat miktarlarının azaltılması veya artırılmasının duruşma açılmaksızın düzeltilerek esastan reddine karar verilmesinde bir engel bulunmadığından tebliğnamedeki tazminat miktarının arttırılmasının duruşma açılarak yapılması gerektiğine ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.UYAP'tan yapılan kontrolde kamuda aktif çalışan olarak görünen davacının geriye dönük maaş alacaklarının idare tarafından kendisine ödenmesi gerektiği anlaşıldığından, maaş maddi tazminat talebinin reddine karar verilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.UYAP'tan yapılan kontrolde kamuda aktif çalışan olarak görünen davacının geriye dönük maaş alacaklarının idare tarafından kendisine ödenmesi gerektiği anlaşıldığından, maaş maddi tazminat talebinin reddine karar verilmemesi,

2.Tazminat talebinin dayanağı olan soruşturma dosyasında davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği dikkate alınarak, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen 660,00 TL maktu vekalet ücretinin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihten faizi ile birlikte maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminata ilişkin kısmına "Davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 660,00 TL maddi tazminatın 06.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," vekalet ücretine ilişkin kısmındaki "2.520,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "2.479,2 TL" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3226, Karar No: 2021/4596, Tarih: 07.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3226 E.  ,  2021/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından 03.02.2021 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece 03.02.2021 tarihli ek kararla; temyiz talebinin süresinde olmaması nedeniyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar, hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyize konu 18.01.1991 tarihli korunma kararının kaldırılmasına ilişkin kararın, taraflara tebliğine ilişkin tebliğ evrakı dosyada bulunmamaktadır. Karar taraflara tebliğ edilmediğinden kesinleşmemiştir ve temyize tabidir. Bu nedenle yerel mahkemenin 03.02.2021 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- İşin esasının incelenmesine gelince;

a) Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi ergin olduktan sonra da çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı hüküm altına alınmıştır. ...`da çocuk mahkemesi bulunmamaktadır. Ne var ki karar tarihinden sonra davanın görüldüğü yerde aile mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunu'nun geçici 1. maddesinde; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Bu sebeple dosyanın aile mahkemesine devredilmesi gerektiği yönünden hükmün bozulması gerekmektedir.

b) Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 03.02.2021 tarihli ek kararın bozularak KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda 2/a. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 07.06.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13044, Karar No: 2014/16672, Tarih: 03.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13044 E.  ,  2014/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİZİP SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/584-2014/103

Taraflar arasında görülen tespit davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıt maliki ile davacının aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden çekişme konusu 238 parsel sayılı taşınmazın avlulu kerpiç ev niteliğinde senetsizden, vergi kaydına dayanarak, Habeş oğlu M.. Ö.. adına 23/03/1972 tarihinde tesbit edildiği, tesbitin itiraz edilmeksizin 09/08/1972 tarihinde kesinleştiği, Nüfus Müdürlüğü’den yapılan araştırmada 1913, 1927 ve 1992 doğumlu Habeş oğlu M.. Ö.. kayıtlarının bulunduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır. Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; dava konusu taşınmazın adına tesbit edildiği nüfusta kaydı bulunan birden fazla Habeş oğlu M.. Ö.. ile ilgili bir araştırma yapılmamıştır.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, sağ olan 20/04/1992 doğumlu Habeş oğlu M.. Ö..'ın taşınmazın maliki olamayacağı gözetilerek, davacının mirasbırakanı dışındaki Habeş ve Fattum oğlu 01/07/1913 doğum,15/04/1985 ölüm tarihli M.. Ö..’ın mirasçıları var ise tespit edilerek taşınmazda hak iddia edip etmediklerinin açıklığa kavuşturulması, taşınmazın maliki Habeş oğlu M.. Ö.. ile davacının mirasbırakanının aynı kişiler olup olmadığının yukarıdaki ilkeler ışığında duraksamaya yer olmayacak şekilde saptanması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, davacının mirasbırakanı ile kayıt malikinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, taşınmazın mirasbırakana ait olduğunun tespitine karar verilmesi de isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7302, Karar No: 2014/10628, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7302 E.  ,  2014/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Hükmün, yokluğunda karar verilen ... Temizlik Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesine, tebliğ edilmemiş ise hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432.maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8843, Karar No: 2014/8005, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8843 E.  ,  2014/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/77723

MAHKEMESİ : Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.06.2010

NUMARASI : 2009/233 Esas, 2010/284 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, olay tarihinde 38 yaşı içerisinde bulunup, kızı olan Gizem'in ameliyatı nedeniyle refakatçi olarak hastanede bulunan mağdureyi, eliyle işaret ederek başka bir odaya çağırdığı, mağdurenin sanığın çağırdığı odaya gitmesinden sonra elini mağdurenin omzuna koyarak yanağından bir kez öptüğü, mağdurenin ise "Sen ne yapmak istiyorsun" diyerek odadan çıktığı olayda; mağdure hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 31.03.2010 tarihli raporda; postravmatik stres bozukluğu tespit edilen mağdurenin, ruh sağlığının sanığın eylemi nedeniyle bozulduğu belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 102/5. maddesi uyarınca artırılmış ise de, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın ve ayrıca kısa ve ani gelişen bir hareketle mağdurenin omzuna elini koyarak yanağından öpen sanığın, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK.nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, dolayısıyla TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanma ihtimalinin bulunmadığı, bunlara göre de sanığın eyleminin yalnızca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete tâbi TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçu kapsamında kaldığı, katılan Songül ile vekaletnamesinde şikâyetten vazgeçme yetkisi bulanan katılanlar Songül ve Gamze vekilinin hükümden sonra 05.07.2010 havale tarihli dilekçe ile şikâyetten vazgeçtiklerini beyan etmiş olmaları karşısında, basit cinsel saldırı ve hakaret suçlarına ilişkin mahkemesince olarak sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14481, Karar No: 2022/4632, Tarih: 17.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/14481 E.  ,  2022/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut Emniyet Genel Müdürlüğü Samsun Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 24.07.2015 tarihli uzmanlık raporunda, suça konu tabancanın ses gaz fişeği istimal eden 9 mm. çapındaki ses gaz fişeklerinden tadil edilen özel nitelikli fişekleri de istimal edebilen yarı otomatik tabanca olduğu, namlusunun içerisinde gaz kanalı ve gaz ayırıcı parçasının mevcut olmadığı, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak bilye, saçma tanesi, kurşun küre yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunduğu, yapılan deneme atışlarında çapına uygun fişekleri patlattığının, bu itibarla ateşli silah tanımına uyum sağladığının belirtilmesi, raporda tabanca üzerinde sonradan tadilat olduğuna ilişkin bulgudan bahsedilmemesi, sanık üzerinde özel yapım fişek bulunmadığı ve boş kovan ele geçirilememiş olması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11729, Karar No: 2013/207, Tarih: 15.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/11729 E.  ,  2013/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava konusu 9474 ada ... parsel numaralı taşınmazın 31.01.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ...... Mahallesi .... ada ... parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan .../.../2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

...-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 10495/... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan .../.../2008 tarihli alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

...-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerlerini gösterir listenin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden,

...-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç ve yapının enkazlarının davalıya bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8886, Karar No: 2015/13775, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8886 E.  ,  2015/13775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2014/285-2014/735

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26.11.2014 gün ve 2014/18005 Esas - 2014/27527 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.