muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3896, Karar No: 2017/8026, Tarih: 11.10.2017

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yapılacak yargılamada CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/518, Karar No: 2019/4261, Tarih: 13.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/518 E.  ,  2019/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Müşteki Hazine vekilinin temyiz talebine yönelik incelemede;

Bilirkişi raporuna göre sanığın kestiği ağaca ait dip kökün Hazine adına ham toprak vasfıyla tapuya kayıtlı parselde bulunması dolayısıyla fiilin TCK'nun 141. maddesindeki suçu oluşturabileceği anlaşılmakta ise de anılan fiilden usulünce açılmış kamu davası bulunmaması karşısında, Orman Kanunu'na aykırılık suçundan açılan davada suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı hâlde müşteki vekilinin kamu davasına katılan olarak kabulü, müştekiye Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddeleri uyarınca müşteki vekilinin temyiz isteğinin tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyiz talebine yönelik incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2797, Karar No: 2013/3052, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2797 E.  ,  2013/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 01.11.2012 tarihli tutanağına göre,kısıtlı adayının yerleşim yerinin "Boyabat" adresi olduğu, İskenderun adresinin ise çalışmak için gittiği yer olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2741, Karar No: 2018/7236, Tarih: 04.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2741 E.  ,  2018/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (sekiz kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (altı kez) mahkumiyeti ile (iki kez) beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece suç tarihlerinde on beş yaşından küçük olan mağdure 'nın velayet hakkına sahip annesi Zekiye'nin aşamalarda beyanı alınmaksızın yokluğunda yargılama yapılarak karar verildiği anlaşıldığından, gerekçeli kararın suç tarihi itibariyle mağdurenin velayet hakkına sahip kanuni temsilcisi olması nedeniyle davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan müşteki Zekiye'ye tebliğ edilmesi gerektiği ve ayrıca 11.01.2011 günlü, 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresine gönderilecek tebligatın mahallinde tespit edilecek duruma göre Tebligat Kanununun 21/1 veya 21/2. maddelerine istinaden tebliğinin gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılan ...'in duruşmada bildirdiği son adres olan "Mahallesi, Sokak...Evleri C/2 D.3" yerine çıkartıldığı ". Mahallesi,...Sokak Asude Evleri ..3" adresinin kapalı olduğu şerh düşülmek suretiyle 21. maddeye göre usulsüz tebliğ edildiği anlaşıldığından, hükümlerin müşteki Zekiye ile katılan ...'e tebliğiyle tebligat parçaları ile verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18624, Karar No: 2023/198, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18624 E.  ,  2023/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/675 E., 2022/1336 K.

DAVA TARİHİ : 04.....2021

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Osmangazi Üniversitesine bağlı Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde hizmet ihalesini alan şirketlerde aralıksız olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini, hâlen kadrolu işçi olarak davalıya ait hastanede çalışmakta olduğunu, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) üyesi olduğunu, kadroya geçirilmeden önce davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak düzenlendiğini, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde belirsiz süreli ... sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmede % kısmında oran yazılı olduğunu ancak davalı tarafça sözleşmede belirlenen oran dikkate alınmaksızın ücretin düşürüldüğünü ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirtilen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak kararlaştırıldığını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.04.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediği, ... sözleşmesinin 6 ncı maddesinde öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası olarak belirlenen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak belirlendiği gerekçesiyle davacının ... ... sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklarının bulunmadığı ancak davacının ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık-... arasında bağıtlanan ve 01.10.2020-31.03.2023 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi uyarınca ödenmeyen alacaklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve dava konusu alacak taleplerine ilişkin hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılması, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli olacak şekilde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin öngörülmediği ve davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen alacaklarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3922, Karar No: 2008/7518, Tarih: 08.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3922 E.  ,  2008/7518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2007

Davacı, ilk kesintisi tarihinden itibaren dava tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren dava tarihi olan 22.5.2007 tarihine kadar  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının 1.12.1995-22.5.2007 tarihleri arasında tarım bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren dava tarihi olan 22.5.2007 tarihine kadar  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının 1.12.1995-22.5.2007 tarihleri arasında tarım bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sattığı ürün bedelinden  tevkifat yoluyla tarım  Bağ Kur’a ilk prim kesintisinin 30.11.1995 tarihinde yapıldığı, 1997 ve 2005 yıllarına ait prim kesintilerinin bulunduğu,1996,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2006 ve 2007 yıllarında prim kesintisi yapıldığını gösteren bir belgenin dosyada bulunmadığı,  ziraat odası kaydının 30.10.2006 tarihinden beri devam ettiği, kooperatife  kayıtlı olmadığı ve  tarım arazisinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece prim kesintisinin  bulunduğu, 01.12.1995-31.12.1995, 01.01.1997-31.12.1997  ve 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde  ise de prim kesintilerinin olmadığı 01.01.1996-31.12.1996, 01.01.1998-31.12.2004 ve 01.01.2006-22.5.2007  tarihleri arasında kalan dönem yönünden   2926 sayılı yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu dönemin soyut zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  8.5.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18315, Karar No: 2019/3799, Tarih: 25.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/18315 E.  ,  2019/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükmün, 04/07/2012 tarihinde annesine tebliğ edildiği, tebliğat zarfının üzerinde duruşma gününe ilişkin ibarelerin yer aldığı, sanığın tebliğden sonra verdiği 05/07/2014 tarihli dilekçede, duruşmaya mazereti nedeniyle katılamayacağına dair ve el yazısı ile suçlamaları kabul etmediğini ve itiraz ettiğine dair ifadelerin yer aldığı, 23/07/2014 tarihli temyiz dilekçesi verdiği, sanığın ilk tebligatta duruşma gününe ilişkin bilgiler yeralması nedeniyle yanıltıldığının anlaşılması karşısında temyizin öğrenme süresinde yapıldığının kabulü ile dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Adli sicil kaydına göre hapis cezasından dolayı mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda TCK’nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

1-Tehdit suçuna ilişkin olarak, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümde ise,

Hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken yapılan hesap hatası sonucu 1860 TL adli para cezası yerine 1980,00 TL adli para cezası olarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmüş ise de, bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, uygulamaya göre sonuç para cezasının 1.860 TL ye indirilmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24005, Karar No: 2022/4576, Tarih: 16.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/24005 E.  ,  2022/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

15.01.2015 tarihli yakalama tutanağına göre ihbar üzerine olay yerine giden kolluk güçlerinin kanal boyunda sanığı görmesi üzerine durmasını ikaz ettikleri, hareketine devam eden sanığın tüfekle tekrar havaya ateş ettikten sonra tüfeği kanalın içine attığı, akabinde kolluk tarafından yakalanmak istenirken zorluk çıkararak ekip otosuna binmek istemediği, zor kullanılarak ve gaz sıkıldıktan sonra etkisiz hale getirildiği anlaşılmasına göre, sanığın eylemi TCK.nın 265/1-4, 43/2. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği halde yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.