muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12273, Karar No: 2008/898, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/12273 E.  ,  2008/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararında, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan İl ... Müdürlüğü veri cetvelinde kullanılan verilerin kuru ... arazilerine ait olup olmadığı açıklanmadığı, bilirkişilerin değerlendirmesine göre dava konusu taşınmazın kuru ... arazisi olduğu saptandığından münavebeye alınan buğday, kuru soğan, ... lahana ve marul ürünlerine ait 2006 yılı itibariyle kuru şartlarda dekara ortalama üretim miktarı, kg başına toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin ... İl Müdürlüğünden temin edilerek dosyaya konulması istenilmiş ise de, dosyaya getirilen verilerin sulu ya da kuru ... arazilerine ait olup olmadığı bildirilmediği gibi ... lahana ve marul ürününün üretim masraflarını gösterir maliyet çizelgesi de gönderilmemiştir. Gelen verilerin ise önceki yıllara göre fahiş değerleri ifade ettiği, aynı yerden gelen dosyalardaki veriler incelendiğinde 2006 yılı için bildirilen verilerin gerçekle bağdaşmadığı anlaşılmıştır.

Bu sebeple dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, kuru soğan, ... lahana ve marulun kuru şartlarda yetişip yetişmediği tespit edilip bu ürünlerin kuru şartlarda dekar başına üretim miktarı, ortalama satış fiyatı ve masrafını (üretim giderini) gösteren 2003, 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ait verilerin her birinin ayrı ayrı ... İl Müdürlüğünden temin edilip dosyaya konulması ve mahkemece gelen belgelerin geri çevirme kararına uygun olup olmadığının denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2371, Karar No: 2012/9038, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2371 E.  ,  2012/9038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, elektrik abonesi olan davalı hakkında borcundan dolayı yürütülen icra takibine vaki itirazın iptali ile davalının %40 'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalıya usule uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalı cevap vermemiş, duruşmalara da icabet etmemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, asıl alacak yönünden itirazın iptaline, gecikme zammı ve KDV yönünden davanın reddine, asıl alacağın %40'ı oranında davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı kurum, ödenmeyen alacağı yönünden 6183 sayılı yasa uyarınca talepte bulunmuş ise de, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinde borcun ödenmemesi halinde tahsilde 6183 sayılı yasanın uygulanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Bununla birlikte; davacı somut olayda çoğun içinde az da vardır kuralı çerçevesinde yasal faiz isteyebilecektir. Mahkemece bu doğrultuda araştırma yapılarak davacının isteyebileceği yasal faiz miktarı belirlenmeli ve bu yasal faiz ile KDV hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açılanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.425.30 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan 808.50 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 3.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3023, Karar No: 2011/4317, Tarih: 19.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3023 E.  ,  2011/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/10/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2007 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/04/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, sazan balığı yetiştirdiği suni gölete, davalı şirkete ait petrol ve petrol türevi maddeler karışması nedeniyle gölette yetiştirdiği balıkların öldüğünü belirterek uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, boru hattından sızıntı olsa da bunun hemen durdurulduğunu, balıkların suya ham petrol karışması nedeniyle öldüğü iddiasının doğru olmadığını, Tarım İl Müdürlüğü tarafından yapılan incelemenin tahmine dayalı olduğunu, ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davacı, 04.02.2008 günlü ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini arttırmış; ancak, arttırılan kısım için faiz yürütülmesini istememiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, istek aşılıp ıslah edilen tutara ıslah gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, istek aşılıp ıslah edilen tutara ıslah gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat tutarına ilişkin ikinci paragrafının silinerek yerine ikinci paragraf olarak “14.790,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu tutarın 6.000,00 TL’na 07.02.2007 gününden itibaren yasal faiz yürütülmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2921, Karar No: 2020/3945, Tarih: 09.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2921 E.  ,  2020/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava; hizmet sözleşmesinden ( evde temizlik hizmeti) kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 23. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine 09/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/801, Karar No: 2021/8984, Tarih: 20.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/801 E.  ,  2021/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 38. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1 - Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Karar tarihinde Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün verildiği duruşmada bizzat veya SEGBİS ile hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek CMK’nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/901, Karar No: 2014/5640, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/901 E.  ,  2014/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Süresi içinde yapılmayan sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar..., ..., ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'in tüm temyiz itirazları ile sanık ... ve müdafii ile katılan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların gece vakti ormanlık alana araçla götürüp cebir ve tehdit kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı aynı mekanda birbirini takiben nitelikli cinsel istismar suçunu gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmaları nedeniyle haklarında zincirleme suç hükümlerini düzenleyen aynı Kanunun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

Sanık ... hakkında her iki suçtan kurulan hükümde tekerrüre esas alınan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.1999 gün ve 1997/391 Esas, 1999/285 Karar sayılı ilamının ne zaman infaz edildiğine ilişkin yazı cevabı denetime olanak verecek şekilde getirtilmeden sanık hakkında TCK. 58. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2609, Karar No: 2010/4123, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2609 E.  ,  2010/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 20.12.1993 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanılarak alacağın tahsili istemiyle davacı arsa sahibince açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına kısmen bozulmuş, bozmaya uyularak mahkemece, bilirkişinin hesapladığı eksik işlerin bedellerinin tahsiline dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hükmüne uyulan bozma ilâmında davalının diğer temyiz itirazları reddedilmiş ve hüküm sadece eksik işler bedeli yönünden eksik araştırma sebebiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmakla ilk kararda hükmolunan 5.000,00 TL’lik kira bedeline ilişkin hüküm kesinleşmiş ve davacı yararına bu konuda kazanılmış hak oluşmuştur. Bu nedenle mahkemece 5.000,00 TL’lik kira alacağının tahsiline karar verilmesi yerine reddi doğru olmamıştır.

Diğer yandan bozma ilâmında 23.02.2004 tarihli teslim tutanağı esas alınarak hükme varılması gerektiğine değinilmiştir. Teslim belgesinde binanın 2., 4., 6. katlarında bulunan 3 adet dairedeki mutfaklarda bulunan mermer tezgâhın yerinden alınacağı ve 225 cm boy x 120 cm tezgâh üstü dolaplar yapılacağı ve ayrıca dükkanın demir doğramasının da yapılacağı kabul edilmiştir. Mahkemece hüküm altına alınan eksik işlerin bedeli arasında teslim belgesinde yer alan bu imalâtların bedeli bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece bilirkişiden alınacak ek raporla az yukarıda belirtilen dolap ve doğramanın yapım bedellerinin saptanması ve davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu konudaki istemin reddi doğru olmamış, kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun bulunmuştur.

15.H.D.

2010/2609

2010/4123

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8944, Karar No: 2013/6748, Tarih: 18.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/8944 E.  ,  2013/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesiyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/2013 gün ve 2013/24 E, 2013/27 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/11819, Karar No: 2014/1007, Tarih: 17.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/11819 E.  ,  2014/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2012 tarih ve 2011/283-2012/76 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmiş ve duruşmaya davalı-borcu üstlenen ... vekili Av.... gelmiş ise de, davacılar vekilinin 17/01/2014 tarihli temyizden feragat dilekçeside göz önüne alınarak dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın (... A.Ş.) ... Şubesi’ne 17.11.1999 tarihinde %26 faiz oranı ile 16.05.2000 vadeli olarak 46.000 USD yatırdığını, parasını çekmek istediğinde paranın ... bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendisinin bu yönde talimatının olmadığını ileri sürerek, 51.946,00 USD’nin (46.000 USD’si ana para, 5.946,00 USD’si vade tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere) vade tarihi olan 16.05.2000 tarihi itibariyle TL karşılığı olan 32.041,00 TL’nin bu tarihten itibaren tahsil tarihine kadar 3095 sayılı Yasa’nın 2/2. maddesi gereğince işleyecek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile kıyı bankasının ayrı tüzel kişilikler olduğunu, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı bankada dava konusu hesabının bulunduğu, yatırılan paranın dava dı... şirketine havale edildiği, bu havalenin davalının kendine çıkar sağlamak amaçlı olduğu, paranın kıyı bankasına aktarılmadığı, bilirkişiler 16/11/1999 tarihi itibariyle bankaya yatan 46.000,00 USD’nin bu tarih itibariyle TL karşılığını 22.998,00 TL olarak hesap edip buna göre faiz hesabı yaparak dava tarihi itibariyle 22.998,02 TL asıl alacak ve 109.879,50 TL birikmiş faiz hesaplamışlar ise de mahkemece yapılan incelemede bilirkişi raporunda hesap hatası yapıldığı tespit edilmiş olup ana paranın 31.942,66 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 31.942,66 TL’nin davaya konu hesabın vadesinin dolduğu 16/05/2000 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir

Kararı, davalı ...Ş.-borcu üstlenen ... vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkeme kararı davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de aynı vekil tarafından verilen 17.01.2014 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat