muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4260, Karar No: 2024/9230, Tarih: 31.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4260 E.  ,  2024/9230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 08.06.2021

SAYISI : 2021/45 E., 2021/644 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER :Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmen ret, kısmen bozma

Her ne kadar 14.11.2021 tarihli Tebliğnamede kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik görüş bildirilmiş ise de, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz kanun yoluna başvuruda bulunulmadığı belirlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, mahkumiyetine dair verilen kararların istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun( 5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafii Av. ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... Müdafii Av. ...'a 05.01.2024 tarihli tebliğ olunan karara karşı on beş günlük kanuni temyiz süresinden sonra sunduğu 29.02.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile kararları temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinden sonra sunduğu temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ile sanık ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230, 289/g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiilleriyle bunun hukuki nitelendirmesinin belirtilmesi suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği nazara alınarak Mahkemenin hangi eylem yada eylemleri kabul ettiği, her bir sanık ve suça sürüklenen çocuğun diğer sanıkların hangi eylemine ne şekilde iştirak ettiği, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan katılan mağdure ... hakkında yaşa ilişkin aldırılan rapora neden itibar edilmediği ve bu rapor içeriğindeki tespite göre diğer katılan mağdure Sultan'ın yaşı konusunda neden herhangi bir değerlendirme yapılmadığı konularında denetime elverişli gerekçe içermeden Anayasanın 141. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 230. ve 289/g maddelerine muhalefet edilerek gerekçesiz hükümler kurulması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

2. 5271 sayılı Kanun'un 188/1. maddesi gereğince "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiin hazır bulunması şarttır. (Ek cümle: 7070 S.K m.5 - 1.2.2018) “Müdafiin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir.” amir hükmü gereğince sanık ... müdafiinin sağlık sorunlarını mazeret göstermesine rağmen Mahkemesince sanık müdafiinin mazereti hakkında olumlu yada olumsuz karar verilmeden hükümler kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı halde istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

3. 5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” hükmüne yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tanığı konumunda bulunan olay günü katılan mağdureler ile katılanın gördüğünü beyan ettikleri ...'ın duruşmaya getirtilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmelerinden sonra toplanacak delillere göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık ... Müdafii Av. ...'ın Temyiz İstemi ile Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

III. KARAR

A. Sanık ... Müdafii Av. ...'ın Temyiz İstemi ile Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii Av. ...'ın temyiz istemi ile sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden sanık müdafilerinin, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafileri, suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık ... müdafii Av. Gülkin Çeliker ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, farklı gerekçeler ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16928, Karar No: 2017/5222, Tarih: 19.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16928 E.  ,  2017/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davaların kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

25.11.2011 günü gerçekleşen iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınmasına ilişkin davanın mahkemece yapılan yargılamasında düzenlenen bilirkişi raporuyla, kazanın oluşunda davalı işveren şirketin %75, davalı ...’in %10, ve sigortalının %15 oranında kusurlu oldukları saptanmıştır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler ışığında, somut olay değerlendirildiğinde: mahkemece 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi 1. ve 4. fıkralarına göre hesaplama yapılmaksızın davalıların toplam % 85 kusur oranı esas alınarak, kararı temyiz eden davalı ...Ş. ve kararı temyiz etmeyen davalı ... yönünden fazlaya hükmedildiği görülmüştür.

Mahkemece yapılması gereken;

Gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalı işverenin sorumluluğuna düşen kısmının hesaplanmasında,işverenin kusur oranının %75, üçüncü kişi diğer davalı ...’in kusur oranının % 10 olarak tespit edildiği gözetildiğinde, işverenin kendi kusur oranına üçüncü kişinin kusurunun yarısının ilave edilmek suretiyle yani % 80 oranı üzerinden yapılacak hesaplamayla, bulunacak miktar üzerinden,

Cenaze gideri yönünden ise, davalı işverenin sorumluluğu, bu masrafların tamamının üzerinden üçüncü kişi ile birlikte toplam kusur oranları olan %90’ından yapılacak hesaplamayla bulunacak miktar üzerinden, sorumluluklarının belirlenerek hüküm kurulması gerekmektedir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, kararı temyiz etmeyen ... açısından davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmek suretiyle, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç :Hüküm fıkrasının tamamen silinerek,

1-)Davanın kabulü ile, 53.953,92 TL ilk peşin değerli gelirin (......’lik kısmından sorumlu olmak üzere) 29/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte,

278,80TL cenaze yardımının 05/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma verilmesine,

2-)Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 3.704,63 TL harcın, (....3.668 TL’sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına,

278,80TL cenaze yardımının 05/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma verilmesine,

2-)Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 3.704,63 TL harcın, (....3.668 TL’sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına,

3-)Davacı tarafından yapılan toplam 649,10 TL masrafın (.....’nin 642,60TL’sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-)Davacı Kurum kendisini avukat ile temsil ettirdiğinden dosyanın karara çıktığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık ücret tarifesine göre hesaplanan 6.265,59 TL. ücreti vekaletin, ( .....’nin 6.218,03 TL’sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

5-)Reddedilen kısım üzerinden, .......kendisini avukat ile temsil ettirdiğinden dosyanın karara çıktığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık ücret tarifesine göre hesaplanan 432,40 TL. ücreti vekaletin, davacı Kurumdan alınarak, davalı ...Ş,’ye verilmesine,

6-)HMK m.333/1 gereğince hükmün kesinleşmesinden sonra yatırılan avansın kullanılmayan kısmının yatıran taraflara iadesine, yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...Ş.'ye iadesine, 19.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/2905, Karar No: 2019/6863, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2905 E.  ,  2019/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, Yargıtay'ca incelenmesini gerektiren temyiz yolu bulunmadığından, yasal süre içerisinde yapılan itiraz için gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla engel hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocukların mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezalarının, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve 35/3. maddesi uyarınca da sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

3-Sanıkların kolluğa teslim ettikleri araçlar bakımından mağdurunun belirlenme olanağı ve suçun mağduruna iade edilebilme imkanı bulunan hallerde TCK'nun 55/1. maddesine göre kazanç müsaderesine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümlere ilişkin verilen erteleme kararları yönünden, TCK'nun 51/3. maddesine göre denetim süresi belirlenmesi, TCK'nun 51/6 maddesi uyarınca da bu süre zarfında sanıklara ve suça sürüklenen çocuğa bir yükümlülük yüklenip yüklenmeyeceğinin belirtilmesi gerektiği halde bu hususlarda bir karar verilmemesi,

5-Sanıklar bakımından; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18979, Karar No: 2019/6267, Tarih: 16.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18979 E.  ,  2019/6267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava muvazaa sebebi ile tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

1-Davalının yargılama aşamasında davadan önce ikamet ettikleri Hollanda'da boşanma davası açtıkları ve boşanmalarına karar verildiğini beyan etmiş olduğu ve buna ilişkin evraklar sunduğu görülmüştür. Taraflardan buna ilişkin evraklar istenilerek çevirisi de yapılmak suretiyle evraka eklenilmesi;

2-Yine taraflarca ileri sürülen boşanma davası dosyası olan Fatih 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/106 esas sayılı dosyasının da bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8015, Karar No: 2015/13849, Tarih: 09.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/8015 E.  ,  2015/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işten kendisinin ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, fazla çalışma hesabında ara dinlenmesinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, günde 11 saati aşan çalışmadaki fazla çalışma hesabında ara dinlenmesinin 1,5 saat düşülerek hesaplama yapılma gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Somut olayda, günde 11 saati aşan çalışmadaki fazla çalışma hesabında ara dinlenmesinin 1,5 saat düşülerek hesaplama yapılma gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11078, Karar No: 2013/1410, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11078 E.  ,  2013/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm müdahil Orman Yönetimi ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ilgili yerlerden getirtilip, dosyasına konulduktan sonra;

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5258, Karar No: 2015/18170, Tarih: 09.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5258 E.  ,  2015/18170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .. İli .. İlçesi .. Köyü 1585 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şekerpancarı ve silaj mısırın sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı 2013 ve 2014 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin Çamlıyayla Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.