muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/204, Karar No: 2015/11429, Tarih: 28.09.2015

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir.

Kuşkusuz, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-l,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Dava tarihi 14.03.2013'tür. Bu durumda davanın niteliği itibariyle görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan mahkemece görevsizlik kararı verilmesi ve davanın görev yönünden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6468, Karar No: 2012/23523, Tarih: 04.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/6468 E.  ,  2012/23523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında ilamların icrası yoluyla icra takibinde bulunulduğu borçlu vekilince İcra Mahkemesine başvurularak icra emrine dayanak ilam sureti eklenmediğinden bahisle icra emrinin iptalinin talep edildiği, ayrıca mükerrerlik ve ilama aykırılık şikayetlerinde bulunulduğu, mahkemece icra emri tebligatı içerisinde icra emri ve takip dayanağı belgenin bulunmadığı gerekçesi ile icra emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 32.maddesi aynen; “para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince icra müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24.maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir” hükmünü içermektedir. Anılan maddede icra emriyle birlikte dayanak ilamın borçluya gönderileceğine dair yasal bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Mahkemece borçlunun bu konudaki şikayetinin reddi yerine genel haciz yoluyla yapılan takiplerde uygulanması gereken İİK.nun 58 ve 61.maddelerindeki prosüdürün gerekçe gösterilerek yazılı şekilde karar verilmesi İİK.nun 32. maddesine aykırıdır. Kaldı ki borçlunun taraflarına gönderilen icra emri tebligatı içerisinde icra emri bulunmadığı yönünde bir şikayeti olmadığı gibi şikayet dilekçesi ekinde sunulan tebligat parçasından da icra emrinin borçluya gönderildiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, borçlunun dayanak ilam suretinin gönderilmediğine ilişkin şikayetinin reddi ile diğer istemleri hakkında inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9415, Karar No: 2013/13152, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9415 E.  ,  2013/13152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KAYIT DÜZELTİM İSTEMLİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 28.02.2013 gün ve 1095-218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacının murisi olup, kayıt maliki olduğu iddia edilen ..... ile evli bulunduğu ..., merkez, daire 30, hane 10 da bulunan nüfus aile tablosu ile, anne baba ve kardeşlerini de gösterir nüfus kayıt örneklerinin ilgili yerlerden temin edilerek dosya arasına alınması, geri çevirmeyle istenilen kayıtların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığının denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9757, Karar No: 2010/3540, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9757 E.  ,  2010/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının muhtelif abonelikleri nedeniyle tahakkuk ettirilen faturaları ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 86.873.613.000-TL asıl alacak ve su bedeli, 740.508.252.000-TL gecikme cezası, 126.474.811.620-TL gecikme cezası KDV’si olmak üzere toplam 953.356.676.620-TL’nin, asıl alacağa uygulanacak gecikme cezası ve KDV’si ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, atık su bedelinin çevre temizlik vergisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, bu vergiden muaf olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 79.526,35-YTL asıl alacak, 3.953,70-YTL yasal faiz, 854.472,61-YTL gecikme zammı ve KDV’si olmak üzere toplam 937.952,66-YTL’nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazla talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin Takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin Takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının muhtelif su abonelikleri nedeniyle tahakkuk ettirilen fatura borçlarını ödemediğini ileri sürerek, ödenmeyen bedelin tahsilini istemiştir. Davalı, talep edilen bedellerin atık suya ilişkin olduğunu, atık su bedellerinin çevre temizlik vergisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, faturaların iptali için vergi mahkemelerinde açılan davaların lehine sonuçlandığını, şimdi aynı fatura bedellerinin tahsilinin talep edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; davaya konu edilen bazı dönem faturalarının iptali için davalı tarafından vergi Mahkemesine ayrı ayrı davalar açıldığı, genel bütçeli bir idare olan davalının 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun mükerrer 44. maddesine göre çevre temizlik vergisinden ve atıksu bedelinden muaf olduğu gerekçesiyle bir kısım tahakkuk işlemlerinin ptal edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, kesinleşen vergi mahkemesi kararları ile iptal edilen davaya konu tahakkuk işlemlerinin tespit edilerek su borcundan düşülmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının bütün, davalının sair temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 1,55 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 12.663,00 TL peşin alınan harcın davalıya iadesine, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2769, Karar No: 2019/14920, Tarih: 07.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2769 E.  ,  2019/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Beykoz Devlet Hastanesinde çalışan müştekinin soyunma odasındaki dolabında bulunan cüzdanından 300,00 TL para çalması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin gerçekleştiği yerin kamu kurumu ve aynı zamanda bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9308, Karar No: 2022/6688, Tarih: 13.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/9308 E.  ,  2022/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi)

(2013/485 Esas, 2014/284 Karar)

SUÇ : Zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemlerin zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında Ardahan Kalesi'nin temizliği, otların biçilmesi ve kale içerisindeki yapıların yıkılması işlerinde çalışma izni bulunmayan Azerbaycan kökenli işçi çalıştırılmasına rağmen ödeme emri belgeleri ve harcama pusulalarının işi gerçekleştirmeyen özel güvenlik ve temizlik firmasında çalışan işçiler ile yakınları adına düzenlenmesi ve bu şekilde çalışma izni olmayanlara haksız kazanç sağlanmasına ilişkin görevi kötüye kullanma olarak kabul edilen eylemi sebebiyle kamunun işinin görüldüğü, bu itibarla ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zararın meydana gelmediği gözetilerek, Ardahan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün ihtiyacı olan bilgisayar, yazıcı, masa, sandalye ile internet kurulumu şeklindeki mal ve hizmet alımında Ankara Ticaret Odasının bildirmiş olduğu piyasa fiyatlarından yüksek bedeller ile alım yapılması nedeni ile kamu zararının oluştuğu şeklindeki eylem yönünden, Kültür ve Turizm Bakanlığı müfettişi Nuran Altunel tarafından düzenlenen 30/10/2012 tarihli ön inceleme raporu ile 19/02/2014 tarihli bilirkişi raporunda, Aktüel Bilgisayar isimli firmadan 1 adet bilgisayar alındığı ve buna dair fatura düzenlendiği halde, 8 adet bilgisayar alındığı yönündeki tespite yer verildiği hususunun açıklığa kavuşturulması için ilgili firmadan kaç adet bilgisayar alındığının net olarak tespit edilmesi sureti ile rayiç bedelleri belirlendikten sonra, sanığın Ankara Ticaret Odasının bildirdiği fiyatların alınan mal ve hizmetlerin çıplak bedelleri olduğu, bu bedellere herhangi bir nakliye, işçilik ve kurulum ücreti dahil edilmediği şeklindeki savunması üzerinde de durularak, kamu zararı bulunup bulunmadığı ile varsa miktarının tespit edilmesi, sonucuna göre CMK'nin 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yüklenen suçu TCK'nin 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Yüklenen suçu TCK'nin 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 13/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12950, Karar No: 2013/14906, Tarih: 31.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12950 E.  ,  2013/14906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketicinin açtığı su aboneliğinin tesisi ve kanal katılım ile şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tesbiti davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ... ili ... ilçesi, ... mevkii 18971 ada 2 parselde bulunan ... ... ... Villaları 26/B numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, dava konusu taşınmazın iskanının 01.03.2011 tarihinde alındığını, söz konusu ada ve parsel üzerinde bulunan...Konut Yapı Kooperatifinin ada içi ve dışı su şebekesi ve kanalizasyon şebeke hatlarını kendi imkanlarıyla yaptığını, davalı kuruma su aboneliği için müracaat ettiğinde kanal katılım bedeli ve su şebekesi hisse payı için toplam 7.350 TL tutarın yatırılmasını, aksi takdirde ferdi aboneliğin yapılamayacağını ve su akışından istifade edilemeyeceğinin ifade edildiğini, dava dışı kooperatifin 26.02.2007 tarihinde 118.775,35 TL kanal katılım payı, 30.04.2008 tarihinde 122.694,42 TL su tesisleri katılım payı olmak üzere toplam 241.469,42 TL ödemek zorunda kaldığını, alınan ücretlerin yerinde olmadığını belirterek, ... nin talep ettiği fahiş kanal katılım bedeli ve şebeke hisse payı ödenmeksizin tedbiren su aboneliğinin yapılmasına, kanal katılım payı ve şebeke hisse payından sorumlu olmadığının tespitine, kanal katılım bedeli ve şebeke hisse payı ödemeksizin ferdi su aboneliğinin gerçekleştirilmesine, zorunlu tutulan kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılması konusunun tüketicinin isteğine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, davacının iddia ettiği gibi dava dışı kooperatifin ada iç ve dış bağlantılarını yapmış olabileceğini, ancak bu bağlantının ...'nün mevcut ana hattına bağlandığını, talep edilen bedellerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 2.731,83 TL yönünden borçlu olmadığının tespiti ile davalı kuruma borcunun 4.618,17 TL olduğunun tespitine, belirtilen bedelin yatırılması halinde taraflar arasında su aboneliği sözleşmesinin kurulmasına, davacının mekanik sayaç takılmasına ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Uyuşmazlık, davacının malik olduğu taşınmaza su abonesi olmak için kanal katılım ve su şebekesi hisse payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

1-)Uyuşmazlık, davacının malik olduğu taşınmaza su abonesi olmak için kanal katılım ve su şebekesi hisse payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Buna göre; mahkemece, bu konuda mahallinde bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle inceleme ve araştırma yapılmalı, özellikle davalı kurumun anılan konut alanında ada içi ve ada dışı tesisleri ile mevcut ana hatların kim tarafından yapıldığı, davalı tarafça dava konusu yere hizmet götürülüp götürülmediği, ayrıntılı olarak araştırılmalı ve sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre; mahkemece, bu konuda mahallinde bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle inceleme ve araştırma yapılmalı, özellikle davalı kurumun anılan konut alanında ada içi ve ada dışı tesisleri ile mevcut ana hatların kim tarafından yapıldığı, davalı tarafça dava konusu yere hizmet götürülüp götürülmediği, ayrıntılı olarak araştırılmalı ve sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Davacının dava dilekçesinde, sayaç seçiminin abonenin isteğine bırakılması yönündeki talebinin mahkemece mekanik sayaç takılması yönünde bir istem olarak değerlendirip, mekanik sayaç takılması talebinin reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır. ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 12.maddesinde yeni abonelikler için mekanik veya kartlı sayaç kullanımı hususunda idareye taktir hakkı tanınmış ise de, idarenin bu taktir hakkı kullanırken objektif iyiniyet kurallarına uygun davranması zorunludur. Elektrik, doğalgaz, su termal enerji, gibi mal ve hizmetlerin kullanım bedellerini belirlemeye yönelik ölçülmesinde gelişen teknolojinin kullanılması ve adaptasyonun gerekeceği hususunda duraksama olmamalıdır. 13. Hukuk Dairesinin emsal kararlarında da vurgulandığı üzere; davalı idarenin tüketicileri böyle bir zorunluluğu tâbi kılmasında maddi ve yasal bir dayanağın bulunmadığı, esasen kartlı sayaç zorunluluğunun, kaçak kullanıma ilişkin usulsüzlükleri önlemeye yönelik olduğu, ancak bu değişikliğin tatbikatta usulsüz kullanımı önlemeye yeterli olmadığı gibi bunun tüketici açısından yeni bir külfet durumuna geldiği, değişikliğin beklenen faydayı sağlayamayacağı kanaatine varılmıştır. Kaldı ki, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 5/3. maddesinde: “Aksine bir teamül, ticarî örf veya âdet yoksa, satıcı bir mal veya hizmetin satışını o mal veya hizmetin kendisi tarafından belirlenen miktar, sayı veya ebat gibi koşullara ya da başka bir mal veya hizmetin satın alınmasına bağlı kılamaz. Diğer mal satışı ve hizmet sağlama sözleşmelerinde de bu hüküm uygulanır.”düzenlemesi getirilmiştir. Davalı idarenin kartlı sayacı zorunlu tutması, 4077 sayılı Yasanın anılan ve emredici nitelikte bulunan bu hükmüne de açıkça aykırılık teşkil etmektedir. Bu sebeplerle, giderleri davacı tarafından karşılanmak koşuluyla, mekanik sayaç veya kartlı sayaç seçimi hususunun davacının muhtariyetinde bulunduğundan kartlı sayaç veya mekanik sayaç takılması seçiminin davacının seçimine bırakılması gerekirken bu yöndeki talebin, mekanik sayaç talebi olarak değerlendirilip mekanik sayaç takılması yönündeki talebin reddine ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Bozma sebebine göre, davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.