muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30503, Karar No: 2024/2804, Tarih: 18.03.2024

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, malen sorumlu ve sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Son suçun işlendiği tarihin 10.07.2014 olduğu gözetilerek, sanığın; 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollaması ile aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanık hakkında kurulan hüküm, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihlerinin 15.05.2014 ve 10.07.2014, iddianame düzenleme tarihlerinin ise 22.07.2014 ve 26.08.2014 olduğu,

Sanık hakkında itirazın reddi ile kesinleşen Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/53 Esas, 2021/1006 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 08.07.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 18.07.2014 olduğu, anlaşılmakla;

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, sanığa ait kesinleşen dosyanın getirtilip incelenerek ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yapılacak ihtaratta sanığa 15.05.2014 ve 10.07.2014 tarihli eylemlerde ele geçen kaçak akaryakıtın toplam gümrüklenmiş değerinin bildirilmesi gerekirken, 10.07.2014 tarihli eylemde ele geçen kaçak akaryakıt bakımından ödeme teklifi yapılmayarak eksik miktarda ihtarat yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yapılacak ihtaratta sanığa 15.05.2014 ve 10.07.2014 tarihli eylemlerde ele geçen kaçak akaryakıtın toplam gümrüklenmiş değerinin bildirilmesi gerekirken, 10.07.2014 tarihli eylemde ele geçen kaçak akaryakıt bakımından ödeme teklifi yapılmayarak eksik miktarda ihtarat yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

4.Gerekçeli karar başlığında 10.07.2014 tarihli suç tarihinin yazılmaması, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle malen sorumlu ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4016, Karar No: 2023/5575, Tarih: 04.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4016 E.  ,  2023/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzincan 3. Asiye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/146 E., 2022/471 K.

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.12.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.04.2016 tarihli kararı ile ön ödeme ve basit yargılama usulü yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2016 tarihli kararı ile ön ödeme ihtaratına uygun olacak şekilde ödeme yapılmadığı gerekçesiyle basit yargılama usulü uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine, Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli kararı ile genel hükümlere göre yargılama yapılarak ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildi.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istekleri; beraat kararı verilmesi yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın bahçesindeki kuru otları yakarak tutuşturması sonucu çıkan yangında, katılana ve müştekiye ait ahırların yandığı iddiasına ilişkindir.

2. Adli Tıp Kurumu'nun 05.10.2018 tarihli raporunda sanığın ceza sorumluluğunun olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4468, Karar No: 2009/7547, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4468 E.  ,  2009/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ...

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 3.503.00 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 1.920.00 YTL’nın, 08.12.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, 2918 sayılı KTK'nun 20/d maddesi uyarınca noterlerce yapılmayan araç satışlarının geçersiz olmasına göre, davacı vekili ile davalı ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına ve

../...

-2-

2009/4468

2009/7547

aşağıda dökümü yazılı 77.50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 15.60 TL peşin harcın onama harcından mahsubuna 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2009/50327, Karar No: 2010/12439, Tarih: 19.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/50327 E.  ,  2010/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/56310

MAHKEMESİ : Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2007

NUMARASI : 2007/322

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1917, Karar No: 2014/6439, Tarih: 20.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1917 E.  ,  2014/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkeme kararının davacı ... mirasçıları ... ..., ... ve ...'ye tebliğine ilişkin tebliğ belgesinde, muhatabın adreste bulunmama nedeni açıklanmadığı gibi adreste bulunmama halinde keyfiyetin tebliğ olunacak şahsa haber verilmesi için mümkün olan en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirildiğine ilişkin bir ibareye de rastlanılmadığı, dolayısıyla 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığı gibi, ...'ye yapılan tebligatı alan kişiye de neye istinaden tebliğ edildiği belirlenemediğinden usulsüz olup, bu nedenle gerekçeli kararın davacı ..., ... ..., ... ve ...'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Çekişmeli 25 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak içeriğinde bahsedilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/86 Esas sayılı dava dosyasının,

3- Dava konusu 25 ve 29 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas olan ve 4753 sayılı Yasa'ya göre oluşturulan 1266 ve 1267 numaralı toprak tevzi parsellerinin dayanağı olan belirtmelik tutanakları, tablendikatif, toprak tevzi haritaları ve belirtmelik tutanaklarında taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtları var ise bu kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, ayrıca bu kayıtların kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediklerinin Kadastro Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazının, varsa revizyon gördükleri parsellere ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmişseler tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

4- Davacı tarafın dayandığı 1936 tarih ve 127 tahrir numaralı, 1947 tarih ve 362 ve 363 tahrir numaralı, 1956 tarih ve 257 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediklerinin sorulması, varsa revizyon gördüğü parsellerin Kadastro tutanakları ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin, hükmen kesinleşmiş olmaları halinde ilgili mahkeme ve Yargıtay ilamı örneklerinin,

5- Çekişmeli 25 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 26 ve 747 sayılı parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa dayanağı olan kayıtların, tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, şayet davalı iseler ilgili dava dosyalarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3483, Karar No: 2023/6909, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3483 E.  ,  2023/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/473 Esas, 2022/110 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bafra 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.03.2022 Tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/95 Karar Sayılı Kararı

Alacaklısının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın İstanbul Şubesi olduğu, borçlusunun ise davacının murisinin olduğu icra takibi sebebiyle terekenin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddi davasının açıldığı, davalı tarafça kanuni süresinde ileri sürülmüş bir yetki itirazında bulunulduğu ve davalının yerleşim yerinin İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 32. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2022 Tarihli ve 2022/473 Esas, 2022/110 Karar Sayılı Kararı

Davalı tarafın usulüne uygun bir yetki itirazının bulunmadığı, mirasın hükmen reddi davalarında genel yetki kurallarının uygulanacağı, cevap dilekçesinde davalının yetki itirazında İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerini gösterdiği, ancak işlemi yapan yerin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın ... şubesi olduğu, ilgili yerin Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemeleri yargı çevresi içerisinde bulunduğu, yetki itirazında bulunan tarafın yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi göstermesi gerektiği, İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili mahkemelerden biri olmadığı, dolayısıyla davalının yetki itirazının da usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu (4721 sayılı Kanun) uyarınca terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

2. Dosya kapsamından, ... Sosyal Güvenlik Merkezi'nin göndermiş olduğu ödeme emri nedeniyle davacının murisinin mirasını hükmen reddinin tespitini talep ettiği, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın ... şubesinin Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, Bafra ilçesinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmakta ise de, seçme hakkı kendisine geçen davalının cevap dilekçesinde yetkisiz olan İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği ve bu nedenle davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Bafra 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bafra 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7633, Karar No: 2013/9097, Tarih: 03.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7633 E.  ,  2013/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kişisel eşyanın iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen veya bedeli 36 451,00 TL'nin yasal faizi ile tahsili istenilmiştir.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında; ziynet eşyalarına ilişkin talebin reddine karar verilmesi ile birlikte bir kısım çeyiz eşyalarını iadeye hazır olduklarını belirterek, fazla istemin reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının talep ettiği eşyalar ile tanıkların ifadelerin de belirttiği eşyalar arasında tutarsızlık bulunduğu gerekçesi ile çeyiz eşyaları ile ilgili davanın ispatlanamadığından dolayı reddine;

Ziynet eşyalarına ilişkin olarak ise; davalıda kaldığı anlaşılan 6 bilezik, 1 set, 1 kelepçeli bilezik, 2 yüzük, 30 küçük altın ve 1 saat bedeli 13.620,00.TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri iddiasını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Somut olayda; davacı dava dilekçesi ekinde listeli olan çeyiz ve ziynet eşyaları ile düğünde takılan parayı istemekte olup, davacının evden apar topar atıldığı tanık beyanları ve ceza dosyası ile sabit görülerek mahkemece, ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne, ancak diğer eşya ve para yönünden dinlenen tanık beyanlarında çelişik ifadeler bulunduğu gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde ''her türlü yasal delil'' demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, kendisine teslim edilmeyen eşyalar ve takılan para yönünden, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile bu istemler yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, eşya (ziynet) alacağı davalarında davacının seçimlik hakkı vardır. Davacı dava konusu çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini isteyebileceği gibi, bu isteklerden yalnız birini de dava konusu yapabilir.

Olayımızda davacı vekili dava konusu ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini istediğine göre istek dışına çıkılarak ve gerekçesi belirtilmeksizin doğrudan bedele hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Olayımızda davacı vekili dava konusu ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini istediğine göre istek dışına çıkılarak ve gerekçesi belirtilmeksizin doğrudan bedele hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları üzerinde durularak davalıda kaldığı iddia olunan eşyalar için davacıya yemin verme hakkı hatırlatılmak ve sonucuna göre davalıda kaldığı anlaşılan çeyiz eşyalarının dava tarihi itibariyle değerleri, konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13873, Karar No: 2020/5578, Tarih: 10.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13873 E.  ,  2020/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) UYAP kayıtlarına göre, suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı 19/06/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, başka dosya için alınmış raporun hükme esas alınarak yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.