muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/305, Karar No: 2012/14140, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/305 E.  ,  2012/14140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence herhangi bir sebep gösterilmeden feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının görev tanımında yer alan, yapmakla ödevli olduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davranışının derhal feshi gerektirir nitelikte olduğunun işverence kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işverence davacıdan rafta bulunan son kullanma tarihi geçmiş ürünlerin reyondan kaldırılarak işyerinde belirlenen prosedüre göre işlem yapmaması, görevini düzenli yapmaması, müşteri ile alaycı şekilde konuşması şeklinde meydana gelen eylemleri nedeniyle savunmasının istendiği, davacının yazılı savunmalarında olayları inkar etmeyerek kendine göre mazeret beyan ettiği, davacının bu eylemleri nedeniyle defalarca yazılı ihtar bildirimlerinin yapıldığı, davacının tekrarlayan bu davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-h maddesi gereğince feshedildiği sabittir.

İşverence feshe dayanak yapılan olaylarla ilgili yazılı belgeler sunulmuş, belge içerikleri davalı tanıklarının beyanlarıyla doğrulanmıştır. Bu durumda mahkemece davanın reddi gerekirken; herhangi bir yasal gerekçe gösterilmeksizin, salt görgüye dayalı bilgileri olmayan davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmek suretiyle işverence tutulan tutanakların gerçek durumu yansıtmadığı ve haklı neden oluşturulmaya çalışıldığı yolundaki afaki kabullerle davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 21.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28655, Karar No: 2013/18806, Tarih: 21.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28655 E.  ,  2013/18806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümle- rinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması so- nunda; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.1998 tarih, 24-43 esas ve karar sayılı ilamının aynen muhafazasına dair (BOYABAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2012 gün ve 2011/57 esas, 2012/6 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.04.2005 tarihli Resmi Gazete’de ya- yımlanarak 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, hükümlüye para cezası tayin edilirken her aşamada “bir” Yeni Türk Lirası küsurunun atılmaması miktar itibariyle cezanın infazı mümkün olmadığından sonuca etkili görülmemiş, 28.10.1998 tarihli ke- sinleşmiş kararda suça konu sahte paranın müsaderesine karar verilmiş olup, 20.12.1999 tarihli müzekkereyle gereğinin takdiri Boyabat Cumhuriyet Başssavcılığından istenilmiş olmakla ve uyarlama yargılamasında kesin hüküm değiştirilemeyeceğinden tebliğname- deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 31.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20815, Karar No: 2013/7060, Tarih: 04.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/20815 E.  ,  2013/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2006 ve 05/07/2010 tarihli tebliğnameler ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle değer az kabul edilerek hükmolunan cezadan 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle, cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının kullanılmış olması nedeniyle, duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Yakınandan 15.00 TL para ve altın künye yanında yağmalanan cep telefonunun yerinin hükümlü tarafından yeri gösterilip yakınana teslimini sağlandığının anlaşılması karşısında; kısmi geri verme konusunda yakınanın onayı sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168/3-4. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 04/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10441, Karar No: 2012/16254, Tarih: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10441 E.  ,  2012/16254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık müdafiinin 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

VDENR-2010-X-007/6 sayı ve 22.01.2010 tarihli vergi inceleme raporunda sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında vergi tekniği raporları düzenlendiğinin belirtilmesi karşısında; şirket yetkilileri hakkında düzenlenen tüm vergi raporlarının getirtilmesi, vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirketlerin yasal defterleri ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırılıp toplanan deliller bütün halinde değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2127, Karar No: 2007/2893, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2127 E.  ,  2007/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11779, Karar No: 2012/9417, Tarih: 12.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11779 E.  ,  2012/9417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEVREK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2012

Yanlar arasında görülen tapu  iptali  ve tescil  davası  nedeniyle  ittihaz edilen  tedbir  kararına  itirazın reddine  ilişkin kararın temyizi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine  ilişkin olarak verilen karar davalı B..tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  raportör üyenin  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,hukuki  ehliyetsizlik  ve  muris  muvazaası  hukuksal  nedenlerine  davalı tapu  iptal  ve  mirasçılar  adına  tescili  isteğine  ilişkindir.

Davacılar, R.'ın  mirasçıları  olup, murislerinin davalılara yapmış  olduğu  taşınmazların temliki  sırasında  hukuki  ehliyetten  yoksun  bulunduğunu, bundan  istifade  eden  davalıların   taşınmazların  temlikini  sağladıklarını, kaldıki, kendilerinden  de  mal  kaçırma   gayesiyle  işlemin   gerçekleştirildiğini  ileri  sürerek  çekişmeye  konu  edilen  147  ada  5  parsel de  dahil  olmak  üzere  birçok  taşınmazın  sicil  kayıtlarına  ahara  devir  ve temlikinin  önlenmesi  bakımından  tedbir kararı  verilmesini  istemişler  ve  mahkemece de   tüm  taşınmazlar  bakımından  17.5.2012  tarihinde   sicil  kayıtlarına  tedbir  konulmuş  ve  davalılar  vekili   anılan  bu  tedbir   kararına   çekişmeye konu  edilen  taşınmazlarda  147  ada  5  sayılı parselin miras bırakan  Ramazan'la ilgisinin  bulunmadığını  bildirerek  itiraz etmiş ve  mahkemece  itirazın   reddine  karar  verilmiştir.

Dosya  içeriği ve  toplanan  delillerden; 147  ada  4  parsel  sayılı  taşınmazın  13.5.1982  tarihinde  yapılan   kadastro   sırasında  malik  hanesinin  açık  bırakılarak kadastro   komisyonuna  intikal   ettirildiği ve komisyonca   anılan  taşınmazın  tescil  harici  bırakılmasına  karar  verildiği ve  buna  karşı  soyadı Karan  olan  şahıslarca  Hazine  ve Belediye  Başkanlığ  aleyhine  Devrek   Asliye   Hukuk  Mahkemesinde 991/ 521  esas  sayı ile  imar  ve  ihya   hukuki  sebebine   dayalı  olarak  açılan   tescil  davasının  kısmen  kabul  edilerek " A"   harfi  ile  gösterilen   bölüm  yönünden  mülk   edinme   koşullarının  gerçekleştiği  gerekçesiyle   dava  kabul  edilerek  davacılar  adına  tescil  kararı   verildiği  ve  bu  991/521  esas,993/ 495   karar  sayılı  ve  26.10.1993  tarihli  mahkeme  kararının  dereceattan  geçmek   suretiyle kesinleştiği ve  böylece  tescil  kararı  verilen  ve  " A"  harfiyle  gösterilen  bölümün  147  ada  4  sayılı  parselden  ifraz   edilerek  147  ada  5   parsel   olarak  soyadı  Karan  olan  davacılar   adına  sicil   kaydının  oluştuğu ve  kayıt   maliklerinden  S., Ö.,N. ve F.'e  ait  payların   satış  suretiyle   davalılardan  B.'ye  intikal   ettiği  ve  B.'ninde  bu  şekilde   söz  konusu taşınmazda  pay  sahibi  olduğu daha  sonra  da   üzerinde  yapılandığı  ve  kat   mülkiyeti  kurulan  muhtelif bağımsız  bölümlerin  oluştuğu  anlaşılmaktadır.

Bu  belirlemeye  göre   147  ada   5  parselin  evveliyatının muris  R.'la ilgisinin  bulunmadığı  sabit  olup iddia  gözetildiğinde  diğer  taşınmazların yanında  sicil kaydı  üzerine  mahkemece tedbir  kararı  konulmuş olması  doğru  değildir.Esasen temyiz de  bu  yönde  olup  sadece   bu  parsele  ilişkin  bulunmaktadır.

Öyle  ise  bu  parsel  bakımından   ihtiyati  tedbir  kararına  yönelik  itirazın  kabul  edilerek  sicil  kaydına    düşürülen  tedbir  kararının  kaldırılmasına   karar  verilmesi  gerekirken  yanılgılı  değerlendirme  ile  itirazın  reddine  karar  verilmiş  olması  isabetsizdir.

Hal böyle  olunca, davalı  B.'nin   temyiz  itirazı    yerindedir. Kabulü  ile  bu  parsele  ilişkin  olmak  üzere  kararın  (6100 sayılı HUMK'nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2621, Karar No: 2014/3591, Tarih: 10.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2621 E.  ,  2014/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan 21.06.2005 tarihli beyanından masasının altında evrak koyduğu yerde bulunan kilidinin bulunduğu yerden alınıp dolabın açılarak içindeki çantaların çalındığının anlaşılması karşısında sanığın eylemi TCK'nın 142/2-d. maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin 1. fıkrasının (b). bendi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8165, Karar No: 2016/13484, Tarih: 05.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8165 E.  ,  2016/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatil, çocuk yardımı ile harcırah ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını, ihtara rağmen mazeret bildirmediği gibi işe de dönemdiğinden haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini, alacak isteklerinin yarinde olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacının da içinde olduğu bir kısım işçilerin (şehirler arası şoför), şoförlük yanında hamallık işlerinin de yaptırıldığını, araç arızası gibi olaydan doğan zararların ücretlerinden kesildiğini, üç yıldan beri harcıraha zam yapılmadığını bildirerek tutanak tutukları ve ve işverene ilettikleri bu aşamadan sonra davacının ve bir kısım işçinin iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmıştır. Davacı haksız çıkarıldığını ileri sürmüş ise de bu konuda dinelettiği tanıklardan ikisinin görgüye dayalı beyanlarının bulunmadığı geri kalan tek tanığın ise hem davacı ile birlikte işten ayrıldıklarırnı, hemde işvrenin davacıyı kürt olduğu için çıkarıldığını ileri sürerek çelişkiye düştüğü görülmüştür. Dosya içeriğine göre davacının işyeri şartlarının sağlanması sebebi ile işyerinden ayrılarak iş sözleşmesini eylemli ve haklı feshettiği kanaati olaya daha uygun olduğundan ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.Kaldı ki aynı mahkeme aynı olayda iş sözleşmesi aynı şekilde sona eren başka bir işçinin haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiği gerekçesi ile ihbar tazminatının reddine karar vermiş ve bu karar Dairemizin 2015/8475 esas dosyaında onanmıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirmeye dayalı mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/9123, Karar No: 2015/4050, Tarih: 11.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9123 E.  ,  2015/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davacıların dayanağı 13.12.1967 tarih ve 24 sıra nolu tapu kaydının yörede yapılan genel arazi kadastrosunda revizyon görüp görmediği, görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tutanağı ve eklerinin, davalı ise dava dosyasının, görmemiş ise işlem görmeme nedeninin ...nden sorularak cevabî yazının,

2- Orman bilirkişi tarafından keşifte uygulanan 1987 yılı memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile 1954 yılı hava fotoğrafından elde edilen memleket haritası bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen 1987 yılı memleket haritası ve haritanın yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile 1954 yılı hava fotoğrafı ve bu fotoğraftan elde edilen memleket haritasının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.