muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11637, Karar No: 2014/14213, Tarih: 22.09.2014

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan bankacılık sözleşmesinin 18. maddesi ile nakit teminat için bloke rehin talimat mektubu içeriğinde uyuşmazlıklarda İstanbul Merkez Mahkemelerinin yetkili olacağının kararlaştırıldığı, tarafların tacir sıfatını taşdığı, bu itibarla yetki sözleşmesinin HMK'nın 17. maddesi uyarınca tarafları bağladığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nun 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Taraflar, sözleşmeyle yetkili kıldıkları mahkeme yanında kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa, bunu ayrıca sözleşmede belirtmelidirler. Aksi halde, davanın yalnız yetki sözleşmesiyle belirlenen mahkeme(ler)de açılması gerekir (HMK. 17. madde). Somut olaya gelindiğinde, mahkemece her ne kadar taraflar arasında yapılan sözleşmede HMK'nun 17. maddesine uygun şekilde yetkili mahkeme olarak İstanbul Merkez Mahkemeleri yetkili kılındığı gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş ise de; davacı tacir olmadığını iddia ettiğine göre davacının tacir olup olmadığı konusunda taraf delilleri toplanıp değerlendirilmeden mahkemenin yazılı şekilde hüküm kurmuş olması isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5359, Karar No: 2014/2802, Tarih: 05.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5359 E.  ,  2014/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, şantaj, hakaret, müstehcenlik

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine, hakaret (iki kez) ve şantaj suçlarından mahkûmiyetine, müstehcenlik suçundan mükerrer açılan davanın reddine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hakaret (iki kez) ve şantaj suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile müstehcenlik suçundan mükerrer açılan davanın reddine ilişkin kararın incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen davanın reddi kararının ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince,

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma, müşteki ile tanık...'in beyanları nazara alındığında suç tarihinden önce Adapazarı ilinde

-2-

yaşayıp evli olan sanığın internet üzerinden Ankara ilinde oturup başkasıyla evli olan mağdure ile tanışarak arkadaşlık kurmasının ardından ilerleyen zaman içerisinde sık sık buluşup cinsel ilişkiye girdiği mağdurenin kendisinden ayrılmak istemesi üzerine bunu kabul etmeyip elinde bulunan önceki ilişkilerden birisine ait görüntü kaydını kullanmak suretiyle şantaj yaptığı ve son olarak 10.04.2008 tarihinde geldiği Ankara'da buluştuğu mağdurenin kullandığı araçla köy yoluna giden sanığın araç içerisinde mağdureyi tehdit edip sağ kolu ile başına vurmak suretiyle 17.04.2008 günlü, 13077 sayılı doktor raporunda belirtildiği gibi sağ kol üst dışta 3 cm.lik, alt dış kısımda 2 cmlik ekimoz oluşup saçlı deride her iki temporalde hafif ödem meydana gelecek ve bundan dolayı yaşamını tehlikeye sokmayıp yaranın etkisi basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaraladıktan sonra cinsel organını zorla mağdurenin ağzına soktuğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından eylemine uyan TCK.nın 102/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10815, Karar No: 2023/2152, Tarih: 24.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10815 E.  ,  2023/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/319 Esas, 2016/675 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası (d) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun 'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/319 Esas, 2016/675 Karar sayılı kararının katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/1834 Esas, 2021/4481 Karar sayılı kararı ile temel ceza belirlenirken orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadığı nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/646 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası (d) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; yüklenen suçun sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, ek savunma hakkı tanınmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; yüklenen suçun sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, ek savunma hakkı tanınmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'nın suça sürüklenen çocuk ...'in kardeşi olduğu, olay günü ... ile ... isimli kişi arasında iş yerinde yaşanan tartışmada ...'in ...'ya tokat attığı, suça sürüklenen çocuk ...'in bunu duyması üzerine iş yerine giderek ... ve abisi ile tartıştığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın aynı işyerinde çalışması nedeniyle kavgaya aracı olmaya çalıştığı sırada suça sürüklenen çocuk ...'in katılanı bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Katılan suça sürüklenen çocuğun kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında hemotoraksa, pnömotoraksa ve böbrek laserasyonuna neden olan yaralanmalarının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/1834 Esas, 2021/4481 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin son cümlesi uyarınca açıkça ek savunma hakkı tanınmamışsa da, bozma ilamı okunarak beyanlarının alınması ve bu doğrultuda aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca orantılılık ilkesi gereği alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayiniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçuna ilişkin cezanın beş yılın üzerinde belirlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin son cümlesinin tatbik imkanı kalmadığından bu husus eleştiri nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte bulunan adlî muayene raporları karşısında eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/646 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14865, Karar No: 2023/4589, Tarih: 09.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14865 E.  ,  2023/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; müvekkillerinin maliki olduğu ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 1595,1597,1808 ve 1832 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle tapu kayıtlarının kesinleşen mahkeme kararıyla kısmen iptal edilmesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek hesaplanacak tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı temsilcisi cevap dilekçesine özetle; dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde tarım yapılamayacak kumluk yerlerden oldukları, bu niteliği itibarıyla kamu malı olduklarını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.03.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.03.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu; tapu kaydının iptali nedeniyle davacının gerçek zararına ilişkin tazminat miktarının belirlenmesinde değerledirme tarihinin tapu iptal ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarihi olduğu bu tarih itibarıyla tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliğinin ve değerinin belirlenmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 27.09.2018 tarihli ve 2017/23 Esas, 2018/181 Karar sayılı kararı ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

D.İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 27.09.2018 tarihli ve 2017/23 Esas, 2018/181 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 27.09.2018 tarihli ve 2017/23 Esas, 2018/181 Karar sayılı kararı ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

D.İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 27.09.2018 tarihli ve 2017/23 Esas, 2018/181 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucu; bozma sonrası duruşmalara ... Mal Müdürlüğü görevlilerinin katıldığı ve dava konusu taşınmazlarla ilgili tazminat alacağı için davacı tarafın icra takibi başlattığını, ödeme yapıldığını beyan ettikleri, akabinde dosyaya İcra Dairesinde yapılan ödemenin dekontunun sunulduğu, bunun üzerine mahkemece her ne kadar ödemenin uyuşmazlığı sonlandırdığı düşünülmüş ise de Maliye Bakanlığının 13.01.2012 tarihli ve 56 sayılı onayına göre davada Hazine adına sulh, kabul ve feragat işlemleri yapabilme yetkisi muhakemat müdürlüğüne, müdürlük olmayan yerlerde yetkilendirilen Hazine avukatlığının hukuki görüşü ile ilçelerde mal müdürünün teklifi üzerine kaymakama ait olduğu, bu doğrultuda; dosya kapsamında usulüne göre sunulmuş feragat, sulh, kabul beyanı bulunmadığı gibi, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 32 inci vd. maddeleri gereği kesinleşmeyen ilamın icrasının icra dairelerinden istenebileceği ve icrada yapılan bu işlemlerin davanın esasına dair olmadığı gözetilmeden karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk karara istinaden yapılan ödemeler olduğunu, bunlar dikkate alınmadan ve belirlenen bedelden düşülmeden tazminat bedeli belirlenmesinin doğru olmadığını, davacıların Hazineye iade borçlarının olduğunu, davanın şartlarının oluşmadığını, hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu kayıtlarındaki hata nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemi hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

3.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4.4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5.4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 605 parsel sayılı 452.800 m² yüzölçümündeki taşınmazın 1982 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 06.10.1969 tarihli, 13 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak tarla cinsi ile Recep Bilginer ve müşterekleri adlarına tespit edildiği, itiraz üzerine kadastro komisyonunca 1595, 1597, 1808, 1832 ve dava dışı parsellere ayrıldığı, 1597 ve 1832 parsel sayılı 1.500 m² yüzölçümlü, 1808 parsel sayılı 1.368 m² yüzölçümlü taşınmazların tarla cinsi ile 13.06.1996 tarihinde satış yoluyla davacıya geçtikleri, Hazine tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/146 Esas, 2012/179 Karar sayılı ilamıyla 1597, 1808 ve 1832 parsellerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldıkları gerekçesiyle tapu kayıtlarının iptaline, sicilden terkinine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 16.06.2014 tarihinde kesinleştiği, 1595 parsel sayılı 1.500 m² yüzölçümündeki taşınmazın tarla cinsi ile 13.06.1996 tarihinde satış yoluyla davacıya geçtiği, Hazine tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/166 Esas, 2012/195 Karar sayılı ilamıyla bu parselin de kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline, sicilden terkinine karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinden geçerek 20.03.2014 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 29.04.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3.Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak biçilmesinde, taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9551, Karar No: 2013/9143, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/9551 E.  ,  2013/9143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "uzman bilirkişilere uygulattırılacak hava fotoğraflarından da yararlanılmak suretiyle, çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak tanık ve bilirkişilerin taşınmaz başında dinlenilmesi ve bu suretle çekişmeli taşınmazın zilyetlik durumunun tespit edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 27.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.