muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1446, Karar No: 2013/154, Tarih: 30.04.2013

Öte yandan Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 gün, 2012/1152 esas, 2013/20 sayılı dosyasına konu olan olayda; uygulama şartları bulunmadığı halde sanık hakkında CMK.nun 231. maddesi uygulanmış, daha sonra suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklanmış ve temyiz davası açıldığında, yerel mahkeme kararı 'ilk karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK.nun 231. maddesinin olayda uygulanma olanağı bulunmadığından yapılan lehe değişiklik nedeniyle mahkemenin değerlendirme yapması gerektiğinden' bahisle bozulmuştur. Yerel mahkemece önceki hükümde direnilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu üç ay önce verdiği anılan kararında, 'yerel mahkemenin karar tarihinde, CMK.nun 231. maddesini değerlendirme imkanı bulunmamaktadır. Yasal koşullar gerçekleşmediğinden anılan hükmün tartışılması ve hatta uygulanması hukuki dayanaktan yoksundur. Bu karara dayanılamaz. Yasal değişiklikle sanık lehine kabul edilen CMK.nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının mahkemece tartışılması gerekir' denerek direnme kararı bozulmuştur.

Açıklanan nedenlerle ve Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 gün, 1152/20 sayılı emsal kararı da gözetildiğinde, içtihat değişikliğine gidilmesi için hukuki bir zorunluluk bulunmadığı, adil yargılamanın sadece davanın erken bitmesi olmayıp, ilgililerin haklarının korunduğu ve kullanıldığı, savunma hakkının kısıtlanmadığı, karardan sonra yasa koyucu tarafından sanık lehine kabul edilen yasal değişikliklerden yararlanmasının sağlandığı, yasal olmayan yok hükmündeki gerekçelere itibar edilmeyen bir yargılama olduğu gözetilerek davanın uzayacağı, mahkemenin görüşünü değiştirmeyeceği veya yeniden aynı görüşü bildirmesinin pratik bir yararı olmayacağı, davanın bir an önce kesinleşmesi gerektiği görüşlerinin 'adil yargılanma hakkı' ile bağdaşmadığı, karardan sonra 5728 sayılı Yasa ile CMK.nun 231. maddesinde yapılan değişiklik üzerine mahkemece hukuken geçerli, dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan on Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle itirazın kabülüne karar verilmesi gerektiği yönünde karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2013 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 30.04.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1856, Karar No: 2012/4014, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1856 E.  ,  2012/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.11.2008 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemiyle girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve inkar tazminatı istemleriyle açılmıştır.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, işin esası bakımından da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere dava, icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmıştır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, icra takibinin ...’de yapıldığı, itiraz üzerine eldeki davanın da ... mahkemelerinde açıldığı anlaşılmaktadır. Davalı aynı zamanda icra dairesinin yetkisine de itiraz etmiştir. Hiç kuşkusuz, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli bir takibin bulunmasına bağlıdır. Gerek icra dairesinin yetkisine, gerekse buna bağlı olarak mahkemenin yetkisine itiraz söz konusu ise, mahkemenin yapacağı inceleme sonucunda icra dairesi yetkili ise çekişmenin esasının incelenmesi, yetkili değilse ortada geçerli icra takibi bulunmadığından davayı reddetmesi gerekir (Yargıtay HGK.20.03.2002 tarihli, 2002/13 -241 E. 208 K. sayılı ilamı).

İcra dairelerinin yetkisini düzenleyen İcra ve İflas Kanununun 50/1.maddesi hükmüne göre ilamsız icra takiplerinde HUMK’nun yetkiye ilişkin hükümleri kıyas yoluyla uygulanır. Buna göre ilamsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun yerleşim yeri icra dairesidir (HUMK m.9). Bunun dışında aktin ifa olunacağı yer icra dairesi de özel olarak yetkilidir (HUMK m.10). Ayrıca, taraflar yetki sözleşmesi düzenleyerek yetkili olmayan bir icra dairesini de yetkili kılabilir (HUMK m.22).

Somut uyuşmazlıkta; davalı borçlu şirketin iş yeri merkezi, takip talepnamesinde belirtildiği gibi ...’dır. Sözleşmenin ifa edileceği yer ise davalı şirketin ...’ndaki fabrikasıdır. Ayrıca taraflar arasında, icra dairesinin yetkisine ilişkin bir yetki sözleşmesi bulunmadığı da çekişmeli değildir. Bunlardan dolayı, yetkili icra dairesi ya ... veya ... İcra Müdürlüğü olup, eser sözleşmelerinde uygulama yeri olmayan Borçlar Kanununun 73.maddesi uyarınca, alacaklının yerleşim yeri olan ... İcra Müdürlüğünün yetkili olarak kabulüne olanak yoktur.

Bütün bu saptamalar doğrultusunda, takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığı, yetkili icra dairesinin ... veya ... İcra Dairesi olduğu ve ortada geçerli bir takibin bulunmadığı gözetilerek bundan ötürü itirazın iptali davasının reddine karar verilmesi gerekirken, çekişmenin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/45327, Karar No: 2011/116, Tarih: 24.01.2011

**9. Hukuk Dairesi         2009/45327 E.  ,  2011/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18-21. maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili hem davalı ..., hem de davacının işvereni olan ... İLİ SOSYAL VE YARD. VE DAY. VAKFI’NI davalı göstererek, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18-21. maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Vakıf vekili, davacının Devlet Bakanlığının sokakta yaşayan çocukların sokaktan kurtarılması projesi sebebi ile geçici olarak Bakıcı anne olarak işe alındığını, Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne bağlı bulunduğu Bakanlıkça kadro tahsis edilip personel alındığından artık hizmetine ihtiyaç kalmamış olması sebebiyle işten çıkarıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı gösterilen Valilik Makamının işveren sıfatı olup olmadığı üzerinde durulmadan, davacı ile davalı vakfın 6'şar aylık 2'den fazla iş sözleşmesi akdettikleri, yapılan işin devamlılık gerektirmesi gözönüne alındığında iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir davanın tarafları (veya taraflardan biri) o davada gerçekten (davacı veya davalı olarak) taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme, taraf sıfatına haiz olmayan kişi yönünden, dava konusu hakkın esası (mevcut olup olmadığı) hakkında inceleme yapıp karar veremez. Mahkeme, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine karar verir. Kimin işçi ve işveren olduğu, İş Kanunu'nun kapsamında bulunduğu, maddi hukuk sorunu olup, husumet çerçevesinde "sıfat"a ilişkin bu sorunun hâkim tarafından kendiliğinden "resen" nazara alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının bakıcı anne olarak yenilenen sözleşmeler ile davalı Vakıf tarafından işe alındığı, Valilik makamının onay makamı olduğu, davacının işverenin tüzel kişiliğe sahip davalı vakfın olduğu, Valilik makamının işverenlik sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece ... yönünden husumet nedeni ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

Dosya içeriğine göre davacının bakıcı anne olarak yenilenen sözleşmeler ile davalı Vakıf tarafından işe alındığı, Valilik makamının onay makamı olduğu, davacının işverenin tüzel kişiliğe sahip davalı vakfın olduğu, Valilik makamının işverenlik sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece ... yönünden husumet nedeni ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

Davacının iş sözleşmesinin davalı Vakıf tarafından hizmetine ihtiyaç kalmadığı gerekçesi ile feshedilmiştir. Yenilenen sözleşmeler ile belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini ispat yükü işverendedir. Davalı işveren geçerli feshi kanıtlayamadığı gibi yargılama aşamasında dayanılan norm kadro standartlarının belirlenmesine ilişkin esaslarda da “cetvelden fazla personelin bulunması halinde mevcut personelin görevine devam edeceği, ancak kadro standartlarına düşene kadar eleman alınmayacağı, geçici personelin görev süresinin işletme faaliyeti ile sınırlı olduğu, faaliyetin sona ermesi halinde iş sözleşmesinin feshedileceği” düzenlenmesin yer verildiği, bu açıdan da feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı ... yönünden davanın husumet nedeni ile REDDİNE

3. Davalı ... İLİ SOSYAL VE YARD. VE DAY. VAKFI yönünden davanın KABUL ile

a) Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

b) Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

c) Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

4. Davalı Vakıf harçdan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine,

5.Davacının yaptığı harçlar hariç 57.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

6.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100,-TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 24.1.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9289, Karar No: 2013/13385, Tarih: 26.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9289 E.  ,  2013/13385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin dairesine su aboneliği kurulması için davalıya başvurduğunu, davalı tarafından toplam kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep ve tahsil edildiğini öne sürerek, haksız olarak ödenen bedelin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, yapı kullanma ruhsatından sonra davalı tarafından yeni hat veya ıslah çalışması yapılmadığı, bu nedenle kanal katılım ve şebeke hisse bedeli talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan .. tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan .. tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı kendisinden istenilen kanal katılım bedelinden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda seçenekli görüş sunulmuştur. Raporda birinci görüş olarak, davacının 2.182,70 TL sorumlu olduğu belirlenmiştir. İkinci görüş olarak ise, taşınmazın yapı kullanma belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içme suyu tesisi yapılmadığı veya mevcut hatların iyileştirilmediği, bu nedenle dava konusu bedellerin talep edilemeyeceği açıklanmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporundaki ikinci görüş benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesi dava tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmediğinden mahkemenin bu yöndeki gerekçesi de isabetli bulunmamıştır.

Bu nedenlerle mahkeme, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile bilirkişi raporu da dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26334, Karar No: 2017/4734, Tarih: 25.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26334 E.  ,  2017/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı kadın vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davacı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

25.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/9513, Karar No: 2024/6955, Tarih: 03.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9513 E.  ,  2024/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/491 D.İş, 2022/490 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-16650

DAVA TARİHİ : 18.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi -İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/42339

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine,İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.06.2020 tarihinde davalı tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) poliçesiyle teminat altına alınan aracın yapmış olduğu tek taraflı trafik kazasında yolcu konumunda bulunan davacının yaralanarak malul kaldığını, tazminat ödemesine yönelik başvurmalarına rağmen davalı ... şirketince herhangi bir cevap verilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 36.350,00 TL sürekli maluliyet tazminatı, 1.020,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.020,00 TL geçici bakıcı gideri, 1.260,00 TL rapor ücreti ile 450,00 TL yol masrafı olmak üzere toplam 40.100,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazanın karayolunda gerçekleşmediğini, özel mülk içerisinde gerçekleştiği bariz olan kazada davalının sorumluluğunun bulunmadığını, piknik dönüşü traktöre alınan dört yolcu ile birlikte yamaç ve dar bir toprak yolda geri manevra yapmaya çalışıldığı sırada sebebi tespit edilemeyen bir şekilde traktörün geriye doğru şarampole girip devrildiğini, traktörden savrularak çevreye dağılan yolcuların da yaralandığının tespit edildiğini, Karayolları Trafik Kanunu'nun 131 inci maddesi gereğince traktörle insan taşınması yasaklamış olup davalının kaza sonucu oluşan hasarlara ilişkin hiçbir sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından sunulan ifade tutanağına göre sürücünün bağ evinde pikniğe gittikleri, piknik bittikten sonra dönüş yapmak için patika yolda geri manevra yaparken şarampole düştüklerinin beyan edildiği, Jandarma Olay Yeri Görgü Tutanağında patika yolda tarlada, olay yerine geçilmesi için diz boyu baraj suyu üzerinden sadece riskli şekilde traktör geçişi yapılabileceği, bu şekilde geçiş yaptıktan sonra patika yolda kaza yapıldığının tespit edildiğinin belirtildiği, bir patika yolun karayolu kapsamında sayılması için karayoluna bağlantısı olması ve kamunun kullanabileceği bir yol olması gerektiği, somut olaydaki bağ evine geçişte Jandarma tarafından tutulan tutanağa göre diz boyu baraj suyu üzerinden tehlikeli bir geçişle ancak geçilebildiği, bunun da herkesin kullanabileceği bir yol geçişi olmadığı, sadece traktörün tehlikeli şekilde geçebileceği bir geçiş olduğu anlaşıldığından, yolun karayoluna bağlantı köy yolu kapsamında değerlendirilemeyeceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; davaya konu kazanın karayolu ile bağlantılı yolda meydana geldiğini, Hakem Heyetleri tarafından verilen kararın mevzuata ve Yargıtay'ın müstekar içtihatlarına açıkça aykırı olduğunu, kabul etmemekle beraber kararda, yol üzerinden sadece traktörlerin geçiş yapabileceği ifade edilmiş olup davacının yola elverişli araç olan traktör içerisinde yolcu olarak bulunmakta olduğunu, kaldı ki dava konusu kazanın meydana geldiği yolun umuma açık bir şekilde karayoluna bağlantısı bulunduğunu, kazanın meydana geldiği yol umuma açık olduğu gibi çevre sakinleri olan bağ, bahçe ve tarla sahipleri tarafından sıklıkla kullanılmakta olup yolun bir bölümünün su altında kalmasının davalı ... şirketinin sorumluluğunu bertaraf etmeyeceğini, ayrıca bir yolun tehlikeli olup olmamasının o yolda meydana gelen kazaların sorumluluk kapsamında kalıp kalmamasına etki edemeyeceğini, yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yolların karayolu tanımı içinde olup kazaya konu yolun fiilen kullanılıp kullanılmadığı dahi araştırılmaksızın davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay içtihatlarına göre dava konusu olaya benzer ve hatta daha zorlu arazilerde gerçekleşen kazalar karayolu ile bağlantısının var olmasından bahisle sorumluluk kapsamına alındığını, ayrıca Tahkim Heyeti'nin kaza mahallinin karayoluna dahil olup olmadığı noktasında şüphesi var ise Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine tabi olan tahkim yargılamasında her zaman için olay mahallinde keşif yapabilme imkanı varken keşif ve bilirkişi incelemesi dahi yapmaksızın davanın doğrudan reddinin kabul edilemeyeceğini, davacının işbu kazada kafasında kırıklar meydana gelmiş olup gözünden %25 oranında malul kaldığını, buna rağmen dava konusu kazanın meydana geldiği yol, köy ve kaza mahalli dahi görülmeden ve bilinmeden kazanın sorumluluk dışı kaldığı gerekçesiyle reddedilmesinin hukuka erişim hakkı kısıtlandığı gibi adil yargılanma hakkının da ihlal edildiğini ileri sürerek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç