muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4253, Karar No: 2025/3120, Tarih: 28.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4253 E.  ,  2025/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3497 E., 2024/1632 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/2752 E., 2022/2147 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin Bingöl İli Genç İlçesi hudutları dâhilinde, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından verilmiş Sicil: .. (ER:...) sayılı IV. Grup maden işletme ruhsatı bulunduğunu, bu ruhsata ilişkin olarak davalı ile müvekkili arasında 29.05.2019 tarihli rödövans sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin maden siciline kayıt edildiği 07.01.2020 tarihinden itibaren davalının üretime geçtiğini, ancak ... tarafından 04.11.2020 tarihinde mahallinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen tetkik raporunda; davalının maden üretimi yapmaya elverişli olan maden sahasının dışında çalışmalar yaptığının ve ÇED (Çevresel Etki Değerlendirmesi), GSM (Gayrisıhhi Müessese) ve Orman İzinleri ile rödövans sözleşmesine aykırı davranışları bulunduğunun tespit edildiğini, bundan sonra müvekkili şirket tarafından da Genç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/8 Değişik İş ve 2021/5 Değişik İş sayılı dosyaları ile delil tespiti yaptırıldığını, söz konusu raporlara göre; davalının daha fazla maddi kazanım elde etmek ve müvekkilinin ruhsat haklarına zarar vermek maksadıyla ÇED, GSM ve Orman İzinlerine aykırı çalışmalar yaptığının, sözleşme ile taahhüt ettiği yükümlülüklere uymadığının tespit edildiğini, müvekkili şirkete ait olup maden üretim tesisi stok alanı içerisinde bırakılan rödövans sözleşmesi kapsamı dışında olan bir kısım madenin üretim tesisinden müvekkilden izinsiz bir şekilde alındığını, yine tesisin teslimi sırasında bir takım makine, teçhizat, elektrik tesisatı ve taşınmaz yapılar ile kiralananın davalıya teslim edildiğini, delil tespiti dosyasında tüm elektriksel bağlantıları (%90) sökülerek tesisin kullanılamaz halde olduğunun ve makine teçhizat olarak ortalama tesisin %38’inin eksik olduğunun tespit edildiğini, tesisteki taşınmaz hüviyetinde bulunan prefabrik yapının yerinde olmadığını, hatta elektrik kablolarını eriterek içerilerindeki bakırı dahi sattıklarını, sözleşmeye aykırı davranışlar nedeniyle maden üretim tesisinin üretim yapılamaz hale getirildiğini ileri sürerek; sözleşme gereği teslim edilen taşınır ve taşınmazlara verilen zararın bedeli olarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının sözleşmeye konu maden sahasını müvekkili şirkete işletilebilir olarak teslim etmediğini, 10 yıl süreli sözleşmenin halen devam ettiğini ve kiralanan alanın davalı kullanımında bulunduğunu, ancak geri verme borcu ifa edildikten sonra dava açılabileceğinden bu aşamada hukuki yarar da bulunmadığını, kiralanandaki menkullerin hor kullanıldığı ve tüketildiği iddialarının gerçek dışı olduğunu, kullanılabilir şekilde teslim edilmediğini, aksinin davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini, itiraz edilen delil tespiti raporlarına dayanılamayacağını, işletmenin çalıştırılmasını engelleyen ayıplar gerekli izinlere ilişkin olup davacıya bildirildiğini, ancak ayıpların giderilmeyerek üretim yapılmasının önüne geçildiğini, Maden Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca alınması gerekli izinleri ruhsat sahibi olarak davacının almadığını, rödövansçı firma olan müvekkili şirketin almasına da muvafakat etmemesi sonucunda faaliyetin durdurulduğunu, maden sahası içerisindeki kabloların çalındığına dair soruşturma dosyası bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının cevher bedeline ilişkin talebinin iş bu dosyadan tefriki ile ayrı esasa kaydına, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin dava ve karar tarihi itibariyle halen devam ettiği, sözleşme uyarınca davalı tarafından zarar verildiği iddia edilen taşınır ve taşınmazların iade yükümlülüğünün henüz doğmadığı, dolayısıyla davacı tarafın zarar verildiği iddia edilen taşınır ve taşınmazlar yönünden işbu davayı açmakta hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine

karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının makine ve teçhizatlar bedeline ilişkin 250,00 TL, tesisin elektriksel bağlantılar (elektrik tesisat) bedeline ilişkin 250,00 TL, bina ve yapılara verilen zarar bedeline ilişkin 250,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ettiği, ancak taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin halen devam ettiği, taraflarca feshedildiğine ve kiralanan yerin tahliye edildiğine ilişkin dosyada bir belge bulunmadığından sözleşmenin halen ayakta olduğu, bu itibarla davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın sözleşme gereği teslim edilen taşınır ve taşınmazlara verilen zararın tahsili istemine ilişkin olduğunu, sözleşmenin sona ermemesi gerekçesiyle verilen ret kararının doğru olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğunu, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerin incelenmediğini, tesisin kullanılamaz hale getirilmesine yönelik eylemlere istinaf aşamasında da devam edildiğini, Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/390 E. sayılı dosyasında sözleşmenin iptalinin istenildiğini, belirtilen dosyada davalı şirketin hileli bir şekilde bölünme yoluna gittiğinin de ortaya konulduğunu, bu şekilde muvazaalı ruhsat devirleri yapılarak davalı şirketin içinin tamamen boşaltıldığını, sözleşmenin pratikte sona erdiğinin açık olduğu halde devam ettiği kanaatinin davacının zararını daha da artırdığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, rödövans sözleşmesinden kaynaklanan hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 316. maddesi hükmü uyarınca, kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı Kanun'un 334. maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak, kiracı sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp, münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde; kiracının kiralananı geri verme yükümlülüğünün kira sözleşmesinin bitiminde doğacağı kira sözleşmesi devam ederken kiracının geri verme yükümlülüğü doğmadığı gibi hor kullanma tazminatı borcu da doğmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66119, Karar No: 2013/10109, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66119 E.  ,  2013/10109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın evinin bahçesinde çamaşır asmakta olan mağdurdan su istediği, mağdurun su getirmesinden sonra sanığın mağdura yönelik inançla ilgili bir takım sözler sarf etmeye başladığı, önce falına bakayım dediği, daha sonra altınların ve paran varsa çoğaltayım inanmıyorsan önce bulgur getir çoğaltayım dediği, mağdurun bir miktar bulgur getirdiği, bulguru tülbentin içine saklayan sanığın bulgurların çoğaldığına mağduru ikna ettiği, bir takım dualar okur gibi davrandığı, ikna olan mağdurun bu kez kolundaki bilezikler ile yüzüğünü sanığa verdiği, sanığın da bunları bir tülbent içerisine koyduktan sonra yine kendisince bir takım dualar okuyarak bir gün boyunca tülbenti açmamasını, kimseye söylememesini tembihlediği, daha sonra mağdurun verdiği bilezikleri gizli bir şekilde tülbent içerisine koymayarak kendisinde bıraktığı ve evden uzaklaştığı, ertesi günü tülbenti açan mağdurun içerisinde bileziklerinin olmadığını gördüğü, böylelikle sanığın bir takım dualar okuyarak kıymetli şeylerin çoğaldığına mağduru inandırarak bileziklerini aldığı, dini duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği, sanığın kovuşturma sırasında sağladığı haksız menfaati pişmanlık göstererek iade ettiği, ayrıca sanığın yakalandıktan sonra tutanak düzenlenmesi sırasında kimliği konusunda adının...olduğunu söylemek suretiyle resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan bulunmak suçunu işlediği anlaşıldığından, atılı suçların sübut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde öngörülen, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanarak başkası hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlaması gerektiği,sanığın savunmasında adının ... olduğu halde,beli bir kişiden bahsetmeksizin babasının kendisine seslendiği şekliyle ...dını kullandığı beyan etmesi,sanığın bildirdiği...isimli gerçekte var olan bir şahıs tespit edilip bu kişi hakkında yürütülen her hangi bir soruşturma ya da kovuşturma bulunmaması karşısında, sanığın subut bulan eyleminin TCK'nun 206. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu, ayrıca sanığın mağdura ait altınları ele geçirmek amacıyla bir takım dualar okuyarak mağduru etki altına alıp, kendisinin olağan üstü meziyetlere sahip olduğu konusunda ikna ederek haksız menfaat temin etmesi dikkate alındığında, eyleminin dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunun unsurları bakımından gerçekleştiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer C. Savcısı ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan ''30 gün, 15 gün, 12 gün ve 240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine sırasıyla ''5 gün, 2 gün, 1 gün ve 20.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12806, Karar No: 2012/940, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12806 E.  ,  2012/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/06/2011 tarih ve 2011/15-2011/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı belediyenin bastırdığı takvimde müvekkiline ait tablonun yayınlandığını, manevi ve mali haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, FSEK 68,70 maddeleri gereğince 15.000 YTL maddi, 5.000 YTL manevi tazminatın davalıdan aralık 2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini, FSEK 78. maddeye göre gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takvimin İstanbul'da basıldığını, mahkemenin yetkili olmadığını, amaçlarının insanlara sanatı sevdirmek olduğunu, yaptıkları eylemin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı tarafından basılan takvimin niteliğine göre ülke çapında yayılıp kullanıldığının kabulünün gerektiği, FSEK 14.maddeye göre umuma arzın manevi haklardan olduğu, ilk defa kamuya arzdan sonra takip eden eylemlerinde manevi hak ihlali oluşturduğu, eserlerinin kopyalanması ve çoğaltılması yoluyla davacının mali haklarının zedelendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, FSEK 68.madde gereğince belirlenen 21.000 TL maddi tazminattan şimdilik talep edilen 15.000 TL'nın ve FSEK 70.madde gereğince 2.000 YTL manevi tazminatın 31.12.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, FSEK 78.madde gereğince gazetede ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarını reddi ile asıl davaya yönelik hükmün ONANMASINA,

2-Ancak; bozma ilamı sonrası Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi’nin 2009/8 esas sayılı dosyasının işbu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği halde, birleşen dava hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5396, Karar No: 2006/6751, Tarih: 15.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5396 E.  ,  2006/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 1 parsel sayılı 287.810,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ancak, orman kadastrosu sırasında davalı adına tespit edildiği, orman kadastrosunun iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Orman Yönetiminin dava dilekçesi ile bu dilekçesine eklediği 03.01.2006 günlü inceleme raporu ve onun eki harita ve belgelerden ... Köyünde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi gereğince yapılan ve kısmi ilana çıkartılan orman kadastrosu sırasında muhtelif adalarda toplam 21 adet parselin orman niteliği ile tesbit tutanaklarının düzenlendiği, ancak numarası yazılı orman sınır noktaları ile sınırlandırılan bu orman parsellerinin dışında kalan ve ekli haritada yerleri gösterilen bir bölüm arazi parçasının orman sayılmayarak orman parsellerinin dışında isimleri yazılı kişilerin zilyetliğinde bırakıldığını, orman parselinin yüzölçümünün eksik yazıldığını, eski tarihli memleket haritasında orman olan taşınmaz bölümünün orman sınırı içinde alınmasını ve orman parseline eklenmesini istediği, davanın orman niteliği ile tesbiti yapılan parsel hakkında açılmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim davacı temsilcisi temyiz dilekçesinde de bunu açıklamaktadır.

Mahkemece davanın orman niteliği ile tesbiti yapılan parsel hakkında açıldığı, bu nedenle bu davayı açmakta Orman Yönetiminin hukuki yararı bulunmadığı düşüncesiyle davanın reddine karar verilmişse de bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

Mahkemece davanın orman niteliği ile tesbiti yapılan parsel hakkında açıldığı, bu nedenle bu davayı açmakta Orman Yönetiminin hukuki yararı bulunmadığı düşüncesiyle davanın reddine karar verilmişse de bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca

yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ... ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile ... ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışanda bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.

2) 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

2) 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce bu madde hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, kadastro çalışma alanı sınırlarında orman bulunduğu takdirde; durum çalışmaya başlamadan iki ay önce Orman Genel Müdürlüğüne bildirilmekte ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından bu yerde bulunan ormanların sınırlaması ve orman sınırı dışına çıkarma işlemleri 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre orman kadastro komisyonlarınca tesbit ve haritasına işaretlenerek tutanaklarıyla birlikte kadastro ekiplerine teslim edilmekte ve bu yerlerin ölçü ve harita işlemleri orman kadastro komisyonunun düzenlediği harita ve tutanaklar esas alınarak kadastro ekiplerince ikmal edilmekte, eğer iki ay içinde orman kadastro komisyonları orman sınırını belirlemezse, kadastro alanı sınırları arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenerek, çalışmalar yürütülmekte ve arazi kadastro ekiplerince bu şekilde tesbit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılmakta ve yasanın 9. maddesine göre yapılan itirazlar aynı yasanın 10. maddesi hükmüne göre komisyonlar tarafından incelendikten sonra ister orman kadastro komisyonları tarafından, isterse arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenen orman parsellerine ait tesbit tutanakları ile aynı çalışma alanında bulunan diğer taşınmazların kadastro tutanaklarına göre yapılan tesbitlere dayanılarak, düzenlenen askı cetvelleri ile pafta örnekleri 30 gün süre ile ilan edilmekte ve askı ilan süresi içinde itiraz edilmeyen tesbit tutanakları kesinleştirilerek aynı Yasanın 12. maddesi gereğince tapuya tesil edilmekte, askı ilan süresi içinde kadastro mahkemelerinde dava açılan parsellerle ilgili uyuşmazlıklar 3402 Sayılı Yasanın 25, 26, 27, 28, 29 ve 30. madde hükümlerine göre karara bağlanmakta, daha önce orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyularak bu ormanlar hakkında aynı Yasanın 22/4. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmakta idi.

Ancak, 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi değiştirilmiş ve "çalışma alanında orman bulunması ve 6831 Sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak, bu çalışmalarda kadastro ekibine, Orman Genel Müdürlüğü taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin ... Müdürlüklerince görevlendirilerek bir yüksek ziraat mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren yedi gün içerisinde iştirak ettirilmesi zorunludur. Bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re'sen devam ettirilir" şeklini almıştır.