muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10382, Karar No: 2016/9229, Tarih: 26.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10382 E.  ,  2016/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava : İşkolu Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Sendika vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı Sendika vekili, davalı şirkete ait işyerlerinin girdiği işkolunun tespiti için davalı Bakanlığa yaptıkları başvuru üzerine, Bakanlıkça 24.12.2014 tarih 29215 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/93 sayılı işkolu tespit kararı ile, .... Sokak No:.... .../..., ......Yol No:... ...., ... Mahalles.... Caddesi No:... ...., .... Mahallesi .... Caddesi No:.... .... ve .... adreslerinde bulunan işyerlerinde plastik ve metal mamullerin imalatı, montajı, dahili ticareti ve ihracı işinin yapıldığı ve bu işyerlerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 12 sıra numaralı “Metal” işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, tespitin hukuka aykırı olduğunu, zira işyerlerinde ana üretim olarak plastik otomotiv parçaları üretildiğini, yapılan üretimde kullanılan hammaddelerin plastik türevi olduğunu, bu nedenle plastik parça üretimi yapan işyerlerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 4 numaralı “Petrol, Kimya, Lastik, Plastik ve İlaç” işkolunda yer aldığını iddia ederek davalı Bakanlığın 2014/93 sayılı işkolu tespit kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davalı şirketin ....(....) üyesi olduğunu, .... Mahallesi .... Caddesi No:... .... adresindeki işyerinde ... ile toplu iş sözleşmesi yapıldığını, aynı Sendika'ya .....tarafından davalı şirkete ait diğer işyerlerinde toplu iş sözleşmesi yapmak üzere yetki verildiğini, zorunlu dava arkadaşlığı nedeni ile ... ile işveren sendikasının davaya dahil edilmesi gerektiğini, davalı şirkete ait dört ayrı işyerinde de metal imalatı yapıldığını, işyerlerine verilen .... Kodlarının ... numaralı işkolundaki faaliyetlerle ilgisi bulunmadığını, otomotiv ağır sanayiinde yer alan ..., ..., ... gibi firmalara yan sanayi olarak hizmet verildiğini, adı geçen firmaların yaptıkları işin mahiyeti gereği “Metal” işkolunda yer aldıklarını, .... üyesi olduklarını, ... ile toplu iş sözleşmesi yaptıklarını, dolayısıyla “Metal” işkolunda yer alan firmalara yapılan üretimin lastik ve türevleri olmadığını, davalı tarafından hammadde olarak metal alındığını, 68 adet metal AR-GE projesi ile AR-GE Merkezi Belgesi almaya hak kazandıklarını, yapılan üretimin plastik olmayıp kaçınılmaz olarak plastiğin de kullanıldığını, üretimin otomotiv sanaiyinin ihtiyacı olan metal parçaların imalatına ilişkin üretim akış şemasının değerlendirildiğinde plastik üretiminin yapılmadığını, .... İl Müdürlüğü 07/11/2012 tarih ve 19.419.628 sayılı yazısı ile işkolunun “Metal” olarak belirlendiğini ve bu nedenle 01/01/2013 tarihinden itibaren “Metal” grubunda tehlike derecesi priminin ödenmekte olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili iş kolu tespitinin yerinde olması nedeni ile davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili iş kolu tespitinin yerinde olması nedeni ile davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalı .... vekili işkolu tespitinin yerinde olduğunu belirtmiş; dahili davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, alınan bilirkişi heyeti raporuna itibar edilerek, davalı şirkete ait işyerlerinde yapılan işlerin 12 numaralı Metal İşkoluna girdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, .... tarafından yapılan işkolu tespitinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

İşkolu kavramı, sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır. İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 inci maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak tanımlanmıştır.

6356 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.”

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” İş Mahkemelerinin yetkisi kamu düzenine ilişkin olduğundan, anlaşma ile bertaraf edilemeyeceği gibi genel yetki kuralları da uygulanmaz. Bu halde, yetki itirazı ilk itirazlardan olmadığından, taraflar yargılama bitinceye kadar yetki itirazında bulunabileceği gibi, mahkeme de yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yetkisizlik kararı verebilir.

Açıklanan kanuni düzenlemelere göre, işkolu tespitine itiraz davalarında, işyerinin bulunduğu yer iş mahkemesi kesin yetkilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ç maddesine göre de, yetkinin kesin olduğu hallerde, mahkemenin yetkili bulunması hususu dava şartlarındandır. Yine 6100 sayılı Kanun'un 115/2 inci maddesine göre de, dava şartı yokluğu durumunda mahkemece davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Açıklanan kanuni düzenlemelere göre, işkolu tespitine itiraz davalarında, işyerinin bulunduğu yer iş mahkemesi kesin yetkilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ç maddesine göre de, yetkinin kesin olduğu hallerde, mahkemenin yetkili bulunması hususu dava şartlarındandır. Yine 6100 sayılı Kanun'un 115/2 inci maddesine göre de, dava şartı yokluğu durumunda mahkemece davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, .... tarafından 24.12.2014 tarih 29215 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/93 sayılı işkolu tespit kararı ile, .... Sokak No: ..../...., .... No....., .... Mahallesi .... Caddesi No: ...., ... Mahallesi.... Yolu Caddesi No:.... ..../ .... ve .... adreslerinde bulunan işyerlerinde plastik ve metal mamullerin imalatı, montajı, dahili ticareti ve ihracı işinin yapıldığı ve bu işyerlerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 12 sıra numaralı “Metal” işkolunda yer aldığına ilişkin tespit yapılmıştır. Görüldüğü üzere, işkolu tespiti yapılan işyerlerinin bir kısmı ....'da bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, ....'da bulunmayan işyerlerine ilişkin işkolu tespitlerinin iptali bakımından, mahkeme yetkili olmadığından yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, esas hakkında karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

....'da bulunan ve mahkemenin yetkili olduğu işkolu tespitine itiraz davası bakımından ise, tespiti yapılan 12 numaralı işkolunda yer alan sendikaların dava sonucundan etkilenecek olmaları sebebiyle davaya dahil edilmesi gereklidir. Buna rağmen sadece işyerlerinde örgütlü Sendika'nın huzuru ile davanın bitirilmesi doğru olmamıştır.

Tüm bu nedenlerle, taraf teşkili, mahkemenin yetkili olup olmadığı hususları mahkemenin resen gözeteceği hususlar olduğundan, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine bakılmadan bozma nedeni yapılması gerektiğinden karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının ....'da bulunan işyerleri yönünden esasa ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik, ....'da bulunmayan işyerleri yönünden tüm temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6410, Karar No: 2019/6311, Tarih: 21.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6410 E.  ,  2019/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 02/04/2004-20/02/2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2011/698 E .- 2015/256K. Sayılı 06/10/2015 günlü kararı ile davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemenin “davanın kabulüne ” dair ilk kararının Dairemizin 2015/20222E. - 2016/11621K. 26.09.2016 günlü bozma ilamı ile “ davacının prime esas ücretinin tespiti konusunda talebi olmadığı halde bu konuda karar verilmiş olması hatalıdır. Bunun yanı sıra bilirkişi raporunda sözü edilen sevk irsaliyesi gibi işçilik alacakları dosyasındaki deliller getirtilmeden, dönem bordrolarının tamamı istenip re'sen bordro tanıkları belirlenip dinlenilmeden, komşu işyeri tanıkları araştırılmadan davacının bildirdiği iki tanığın beyanı ile eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası komşu işyeri araştırması yapıldığı fakat tespit edilemediği, 2005/02-2008/12 arası dönem bordrolarının celp edildiği, bir kısım bodro tanıklarının dinlediği ancak, eksikliklerin giderilemediği, çalışmanın mahiyetinin tam anlamıyla açığa kavuşturulmadığı, bozmaya uyulduğu halde, bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

9/5/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Somut olayda, daha önce Dairemizin bozma ilamında belirtildiği gibi davacının prime esas ücretinin tespiti konusunda talebi olmadığı halde bu konuda karar verilmiş olması hatalıdır. Bunun yanı sıra bilirkişi raporunda sözü edilen sevk irsaliyesi getirilmeden, ayrıca ihtilaflı dönemin tamamında çalışan ayrıca davacının işe giriş ve çıkış sürelerini net olarak belirten tanıklar dinlenmeden yetersiz tanık beyanlarıyla, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, bilirkişi raporunda sözü edilen sevk irsaliyesi getirtmek, ihtilaflı dönemde çalışması bulunan bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, tanıkların hizmet döküm cetvellerinin kurumdan getirtmek, tanıkların bu dönemde çalışmaları olup olmadığını tespit etmek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletmek, davacının prime esas ücretinin tespiti konusunda talebi olmadığı ve tarafların talepleri ile bağlı olunduğunu da göz önünde bulundurarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Madencilik Müh Ot Nak İnş San ve Tic Ltd Şti'ne iadesine 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1093, Karar No: 2012/45854, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1093 E.  ,  2012/45854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.01.2005'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2778, Karar No: 2018/7254, Tarih: 04.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2778 E.  ,  2018/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, onsekiz yaşını ikmal ettikten sonra 31.05.2013 tarihinde talimat mahkemesince yapılan sorgusu esnasında müdafii istemediğini beyan ettiği, mahkemesince suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yokluğunda verilen 19.06.2013 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa 13.04.2018 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk tarafından süresinde temyiz edilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34416, Karar No: 2018/2158, Tarih: 28.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/34416 E.  ,  2018/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi meslek birliği tarafından sunulan belgelerin yanında, davaya konu sanatçıların temsilinin üye oldukları meslek birliği tarafından yapıldığını ve bu meslek birliği ile ... arasında karşılıklı temsili ispatlar nitelikte hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içinde sunulmadığı ve davaya katılmasına karar verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 28/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17213, Karar No: 2014/17513, Tarih: 13.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17213 E.  ,  2014/17513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİNCAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/399-2014/109

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Talep, tapu kayıtlarında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1367 esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasına konu 770 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olan “L.. kızı Z.. Y..’ın” tapu kaydında sehven “L.. kızı Z..” olarak yer aldığını, nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydının düzeltilmesi için tarafına yetki verildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, dava konusu 770 parsel sayılı taşınmazın tapulama ile 1964 yılında tescilinin yapıldığı halde, mahkemece, anılan taşınmazın kadastro tutanağı ve kadastro işlemine esas kayıt ve belgeler merciinden getirtilmediği gibi kaydı düzeltilmesi istenen L.. kızı Z.. Y..’ın anne, baba ve kardeşlerini gösterir şekilde kök nüfus kayıtları temin edilmemiş olup, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden ise, çekişmeli 770 parselin tapu kaydına istinaden tapulama işlemi yapıldığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamıyla kadastro dayanağı tapu kayıtlarının da ilk tesisinden itibaren tedavüllerinin temin edilmemiş olduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde araştırma ve incelemenin yapılması, davacı iddiası bakımından ve ilgisi yönünden dava konusu 770 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine esas alınan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tedavüllerini içerir şekilde merciinden getirtilmesi, kaydı düzeltilmesi istenen L.. kızı Z.. Y..’ın anne, baba ve kardeşlerini gösterir şekilde kök nüfus kayıtları temin edilmesi, taşınmazın mahallinde keşif yapılarak, mahalli bilirkişi ve davacı tanıkları da yeniden dinlenilmek suretiyle anılan taşınmazın malikinin kim olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13574, Karar No: 2020/857, Tarih: 03.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13574 E.  ,  2020/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Gerekçeli kararın davalılardan ..., ... ve ...’na doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,