muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4681, Karar No: 2006/5932, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4681 E.  ,  2006/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12.4.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1600 parsel sayılı taşınmaz kayıt malikinin soyadının kayda eklenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bir diğer önemli husus da düzeltim sırasında nüfus kaydına uyumlu düzeltim yapılması zorunluluğudur. Eldeki davada davalı kayıt malikinin soyadının “Karık” olduğunu ileri sürmüş ise de nüfus müdürlüğünden gelen kayıtlarda malik “İlyas oğlu ...” olarak geçmekte kayıtlarda soyadı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca da nüfusta yer almayan soyadının tapu kaydına işlenmesi kayıtların uyumluluğu ilkesi ile çelişki oluşturmaktadır. Mahkemece davanın yazılı nedenlerle reddi gerekirken aksine düşüncelerle kabul kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11397, Karar No: 2018/8272, Tarih: 12.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11397 E.  ,  2018/8272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Temyize konu taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı ve dava tarihinden geriye doğru 20 yıl önceki hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı,

2)Yöreye ait orman tahdit haritasının dava konusu taşınmazlara uygulanmasıyla dava konusu taşınmazların tahdit haritasına göre konumu belirlenerek taşınmazların orman tahdit sınırının içerisinde kalan bölümlerinin infaza elverişli biçimde yüz ölçüm olarak ve krokisinde gösterilmek suretiyle tespit edildiği müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/12/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19616, Karar No: 2015/38193, Tarih: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19616 E.  ,  2015/38193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı CMK’nun 150/2. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman ve 5271 sayılı CMK’nun 234/2. maddesi gereğince katılan ....’ya zorunlu vekil görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ve vekile ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından müdafii ve vekil ücretine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/578, Karar No: 2020/2893, Tarih: 14.09.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/578 E.  ,  2020/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, 186 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tarafların birlikte hissedar oldukları taşınmazı kendi aralarında ve bina üzerindeki hakların aynen korunması şartıyla yıkılıp yerine yeni bir bina yapılması hususunda anlaşmışlardır. Davalı taraf daha sonra söz konusu eski binayı yıkarak yerine yeni bir inşa etmiş olup ve akabinde de 07.02.2014 tarihinde kat irtifakı tesis işlemi yapılarak yeni parsel numarası alınmıştır. Davacının yeni yapılan binada da 123,00 m2 arsa payına sahip olup arsa payı hakkı aynen korunmuş olmasına rağmen, yıkılan binada da bu arsa payı oranı karşılığında zemin katta 85,00 m² dükkanı bulunmakta iken, yeni yapılan binada arsa payında herhangi bir değişme olmamasına rağmen, davacıya zemin katta 48,00 m² dükkan verilmiştir. Davacının arsa payında her hangi bir azalma olmamasına rağmen zemin katta kendisine bırakılan dükkanın m²'de azalma olmuştur. Bu azalmaya bağlı olarak da davalının dükkanının m²de yükselme olmuştur. Tüm bu nedenlerle 186 ada, 61 parsel sayılı taşınmazdaki 236/332 arsa paylı kat irtifakının terkin edilmesine, yapılacak bilirkişi incelemesine göre çıkacak sonuca göre yeniden arsa paylı kat irtifakının tesisi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2019/647 Esas - 2019/1016 Karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5167, Karar No: 2016/3288, Tarih: 25.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/5167 E.  ,  2016/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2015 tarih ve 2015/172556 sayılı yazısı ile;

Gerçeğe aykırı bilirkişilik yapmak suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20.02.2014 tarihli ve 2014/543 soruşturma, 2014/413 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2014 tarihli ve 2014/274 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Şikayetçi vekilinin, 22.01.2014 tarihli şikayet dilekçesi ile müvekkilinin taraf olduğu .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/49, 2010/1588 ve 2009/1069 esas sayılı dava dosyaları ile ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/500 esas sayılı dava dosyasında bilirkişilik yapan şüphelilerin mahkemelere sundukları raporun gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğini ileri sürdüğü olayda, dosya içerisindek... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/1069 esas sayılı dosyasına bilahare sunulan 03.10.2013 tarihli harita mühendisi bilirkişi raporunda, önceki keşiflerde bilirkişilerce alınıp işlenen koordinatların altı derecelik koordinat sistemi olarak 1/25000'lik harita üzerine yani ruhsattaki çalışma alanı koordinatları ile irtibatlandırmanın mümkün olmadığı, dosyada görülen koordinat sistemi ruhsatın esasını oluşturan bahis konusu koordinat sistemi ile hiçbir bağlantısı olmadığı gibi dosya incelemesi sırasında çalışma alanının sınırlarının da 23.05.2009 tarihli keşif sonucu çizilen krokilere doğru işlenmediğinin tespit edildiğinin bildirilmesi karşısında, şikayetçi vekilinin dilekçesinde ileri sürülen hususların araştırılması gerektiği gözetilmeden, ilgili mahkeme dosyalarına ait bilirkişi raporu, duruşma zabıtları ve gerekçeli karar örneklerinin getirtilmesi ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu verilen karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Genel Müdürlüğü 11.05.2015 gün ve 94660652-105-49-4613-2015-9182/29843 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak dairemize gönderilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I ) Olay:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Genel Müdürlüğü 11.05.2015 gün ve 94660652-105-49-4613-2015-9182/29843 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak dairemize gönderilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I ) Olay:

Şikayetçi vekilinin, 22.01.2014 tarihli şikayet dilekçesi ile müvekkilinin taraf olduğu .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/49, 2010/1588 ve 2009/1069 esas sayılı dava dosyaları ile...Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/500 esas sayılı dava dosyasında bilirkişilik yapan şüphelilerin mahkemelere sundukları raporun gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğinden bahisle şikayetçi olduğu, şüpheliler ...,... hakkında yapılan soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2014 tarih ve 2014/543 soruşturma, 2014/413 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararıyla, şikayete konu davaların hiçbirinin kesinleşmediği ve bilirkişi raporlarının gerçeğe aykırı olup olmadığının Yargıtay denetiminden geçmesiyle ortaya çıkabileceği, müşteki vekilince gerek yargılama aşamasında gerekse temyiz aşamasında bilirkişi raporlarına itiraz edebilmesinin hukuken mümkün olduğu ve yeniden bilirkişi raporu aldırılmasını talep etme imkanının da bulunduğu, bu kapsamda delil tespiti de yapabileceği ve/veya yaptırabileceği, bu aşamada da yargısal karar niteliğinde bulunan bilirkişi raporuna itibar edip etmeme, yeniden bilirkişi raporu aldırma hususunda takdir yetkisinin Türk Milleti adına yargılama yetkisine haiz bağımsız mahkeme hakimlerine ait olduğu, şikayet dilekçelerinde belirtilen bilerek gerçeğe aykırı rapor tanzim edildiği iddialarının soyut iddiadan ibaret kaldığı, bu itibarla soruşturma evresi sonunda, toplanan delil, bilgi ve belgelerden, soyut iddiası dışında, şüphelilerin yüklenen suçu işlediğini ve kasıtlarının varlığını gösterir, dava açmaya yeter kanıt ve emare bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, ....Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2014 tarihli ve 2014/274 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müştekinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara, müşteki vekili tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara, müşteki vekili tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise; “(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hakimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkum eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir. (4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Müşteki vekilinin başvurusu üzerine şüpheli ve tanık beyanları alınmadan, müracaat konusu ile ilgili bilirkişi incelemesi yaptırmadan ilgili mahkeme dosyalarına ait bilirkişi raporu, duruşma zabıtları ve gerekçeli karar örneklerinin getirtilmesi ile yetinilmek suretiyle 20.02.2014 tarihinde bilerek gerçeğe aykırı rapor tanzim edildiği iddialarının soyut iddiadan ibaret kaldığı, bu itibarla soruşturma evresi sonunda, toplanan delil, bilgi ve belgelerden, soyut iddiası dışında, şüphelilerin yüklenen suçu işlediğini ve kasıtlarının varlığını gösterir, dava açmaya yeter kanıt ve emare bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, itiraz merciince, soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulüyle, soruşturmanın tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV ) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2014 tarihli ve 2014/274 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12150, Karar No: 2014/21434, Tarih: 24.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12150 E.  ,  2014/21434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/04/2014

Numarası : 2012/200-2014/267

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı, davalı işyerinde işe girdiği tarihten emekli olduğu tarihe kadar sürekli davalı belediye nezdinde alt işverenler tarafından çalıştırıldığını son alt işveren tarafından kendisine kıdem tazminatı adı altında 2.000,00 TL'nın banka kanalı ile ödendiğini bu paranın mahsubu ile mevcut kıdem tazminatının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale yolu ile işi alt işverene tümü ile devrettiğini, işverenlik sıfatı kalmadığını işçinin bütün haklarının yüklenici tarafından ödendiğini, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacıya ödenen kıdem tazminatı miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının imzalamış olduğu 28/12/2011 ve 29/12/2011 tarihli ibranamelerde “nakden ve bankadan” 5.848,49 TL. kıdem tazminatı aldığı yazılıdır. Bu miktarın 2.000,00 TL.'si banka kanalı ile ödenmiştir. Her ne kadar 2012 tarihli Borçlar Kanunu gereği bu tarihten sonra ibranamelerdeki işçi alacaklarının tam olarak banka kanalı ile ödenmesi düzenlemesi getirilmiş ise de bu tarihten önce yapılan ödemelerde düzenlenen ibranamelerde miktar yazıyor ise, bu ödeme ibraname olarak kabul edilmese bile içerdiği miktar ile sınırlı olarak makbuz olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı alacağı hesaplamasında 5.848,49 TL. düşülmesi gerekirken 2.000,00 TL. mahsup edilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.