muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19570, Karar No: 2014/8878, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19570 E.  ,  2014/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; karı koca olan sanıkların, katılanın evinin bulunduğu sokak girişine araçla gelerek sokağa girişi engelleyecek şekilde durdukları, aracıyla seyir halinde olan katılanın sanıklardan yolu açmalarını istediği, sanıklardan ...'in yol vermek için araçla manevra yaptığı sırada aracın kaldırıma çarpması sonucu hasar oluştuğu, her iki sanığın buna sinirlenerek zarardan katılanı sorumlu tutup, fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek sanıklardan ...'in içinde kor halinde kömür külleri olan bir tenekeyi alıp müştekinin aracının üstüne doğru fırlatmak suretiyle araca zarar verdiği anlaşılmakla, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3747, Karar No: 2018/6744, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3747 E.  ,  2018/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden :Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi- Sayısı :25.05.2018- K.D-2018/21439

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 24.10.2017 tarihli 2017/7983 Esas ve 2017/6988 Karar sayılı onama kararı

Mahkeme Kararı : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2012 tarihli ve 2010/1130 E. 2012/542 K. Sayılı "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarına ilişkin mahkûmiyet kararı

Suç : 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak

YARGITAY KARARI

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan sanık ... hakkında Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 18.04.2012 tarihinde 2010/1130 Esas 2012/542 Karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 24.10.2017 tarihinde ve 2017/7983 Esas ve 2017/6988 Karar sayı ile sanık hakkındaki hükümlerin onanmasına oybirliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; " Sanık hakkındaki yargılamaya konu dava; Güven Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret Şirketi ile EET İç ve Dış Ticaret A.Ş. hakkında yapılan vergi incelemesinde, paravan oldukları hususunda varılan sonuç üzerine, sanığın şirketi hakkında yapılan karşıt inceleme ile Vergi Usul Yasasına aykırı davrandığının tespitine dayanmaktadır. Karşıt incelemeye konu olan Güven

Sıvacı-Vatan Ajans Reklam Promosyon Matb. Kırt. Bilg. ve Dahili Ticaret Şirketi ile

EET İç ve Dış Ticaret A.Ş. yetkilileri hakkında açılmış bir dava bulunup bulunmadığı araştırılmamış ve faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin bulunup bulunmadığının ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle sanık hakkındaki hükümlerin bozulması istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, faturaları düzenleyen mükellefleri tanımadığını, başka mükelleflerle çalıştığını, sahte fatura kullanmadığını, kullanmışsa da bilmeyerek kullandığını savunması; fatura bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli bir ödeme belgesinin sunulmaması; faaliyet alanının anket hizmetleri olması nedeniyle yeterli üretim, mal girişi ya da stok araştırması yaptırılmasının mümkün olmaması; sahte fatura tutarlarının satılan hizmet maliyetine oranının 2006 yılı için %81.55, 2007 yılı için %100 gibi çok yüksek oranlarda olması; sahte fatura düzenleyen mükellefler hakkkında yapılan vergi incelemelerine ilişkin raporların dosya arasında bulunması, haklarında suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması ve sanığın bu mükellefleri tanımadığını savunması karşısında, sahte fatura düzenleyen mükellefler hakkında açılan dava dosyalarının getirtilmesinin sonuca etkili olmayacağı anlaşıldığından dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre, Dairemizin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULU'na GÖNDERİLMESİNE, 11.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5042, Karar No: 2021/9963, Tarih: 20.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5042 E.  ,  2021/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki satışı yapılan aracın ayıplı olduğundan bahisle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada Antalya 2. Asliye Hukuk ile İstanbul 27. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki satışı yapılan aracın ayıplı olduğundan bahisle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalının adresinin Ümraniye/İstanbul olduğu, bunun yanında taraflar arasında akdedilen 18/07/2017 tarihli Üsküdar 24. Noteri tarafından düzenlenen 09973 yevmiye nolu araç satış sözleşmesinin İstanbul ilinde yapıldığı, taraflar arasındaki sözleşmenin Antalya'da yapılmamış olduğu, davalının yetki itirazında haklı olup, dava bakımından Antalya Mahkemelerinin yetkili olmadığı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde; genel yetki kuralı düzenlenmiş olup, buna göre genel yetkili mahkeme davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu gerekçesiyle davalının yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İstanbul 27. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalının usulünce yapılmış bir yetki itirazının bulunmadığı, kaldı ki davacının yerleşim yeri adresinin .../Antalya, davalının yerleşim yeri adresinin Ümraniye/İstanbul olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin İstanbul İlinde düzenlenmesinin tek başına İstanbul Mahkemelerini yetkili kılmayacağı, BK’nın 89. maddesi gereğince, davaya konu sözleşmede aksi bir hüküm (ifanın gerçekleştirileceği yere ilişkin) kararlaştırılmadığından sözleşmeden doğan para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, davacının yerleşim yeri mahkemesi olan Antalya Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin bu davaya bakmaya yetkili olduğu, davalı adresinin Ümraniye/İstanbul olduğu belirtilerek İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerine yetkisizlik kararı verilmiş ise de Ümraniye İlçesinin İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemeleri yargı çevresinde bulunduğu, eldeki davada Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olması, ne davacının, ne davalının adresi ne de davanın ilk olarak açıldığı yer itibariyle mahkemenin bu davada yetkili olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Az yukarıda anılan BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemeleri de yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2960, Karar No: 2014/7492, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2960 E.  ,  2014/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 7.5.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8097, Karar No: 2014/376, Tarih: 14.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/8097 E.  ,  2014/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/319040

Mahkemesi : Didim (Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09.06.2011

Numarası : 2010/883 - 2011/398

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan hacizli malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğü bulunan sanığın, teslim edilen mahcuz mallardan koltuk takımı ve buzdolabını görümcesi K..Ö..'in evine bırakmak suretiyle tasarrufta bulunduğunun 21.02.2011 tarihli kolluk tutanağı ile tespit edilmesi karşısında, sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13739, Karar No: 2015/19439, Tarih: 26.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/13739 E.  ,  2015/19439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Nafaka

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 02.03.2015 gün ve 16703-3204 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan Dairemizin bozma ilamı ile davalı­-davacı kadının karar düzeltme dilekçesinin, vekilini mahkeme karar tarihinden sonra 26.06.2014 tarihinde azleden davacı-davalı erkek asile doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliği doğru değildir. Bu nedenle dosyanın, Dairemizin bozma ilamı ile davalı-davacı kadının karar düzeltme dilekçesinin davalı-davacı erkeğe usulüne uygun olarak tebliği ile karar düzeltme süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.26.10.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/6551, Karar No: 2007/7990, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6551 E.  ,  2007/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02.11.2006 gün ve 2006/11487-12424 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.