muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/58, Karar No: 2013/3018, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/58 E.  ,  2013/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2012 gün ve 2012/208 Esas, 2012/333 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresi içinde yapılmayan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanığın öz kızına karşı gerçekleştirdiği eylemleri nedeni ile hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10713, Karar No: 2017/5922, Tarih: 26.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/10713 E.  ,  2017/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına “2005” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu son fatura tarihi 22.08.2005 olup, KDV indiriminde kullanılması sebebiyle 21.09.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nun 66/1e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2005 takvim yılı hesabının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmesi, kullanılan son faturanın tarihine göre 3065 sayılı KDV Kanununun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca suç tarihi olan 21.09.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25696, Karar No: 2013/11301, Tarih: 24.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25696 E.  ,  2013/11301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2012/12628, Karar No: 2013/14290, Tarih: 04.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12628 E.  ,  2013/14290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVATÜRÜ:Tapu iptali ve tescil

KARAR

Kadastro esnasında dava dışı 101 ada 3 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 27.09.1984 tarih 13 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavüllerinin (geldi ve gitti kayıtlarını gösterir biçimde) bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne İADESİNE, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19063, Karar No: 2012/28404, Tarih: 25.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/19063 E.  ,  2012/28404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı adı geçen kurumun dilekçesine istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun katılan olarak gösterilmesi, suç tarihinin tespit tarihi olan “24/11/2007” tarihi olduğu gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında “27/11/2011” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 25/11/2004 tarih ve 212 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen dava konusu taşınmazda, onarımda bulunma hususundaki talebi üzerine, müze görevlileri tarafından yerinde yapılan inceleme sonucunda dava konusu evin uzun yıllardır kullanılmaması ve tahribata açık bulunmasından dolayı yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bulunduğunun, bu itibarla müze müdürlüğü kontrolünde basit onarım geçirmesinde sakınca olmadığının belirlenmesi üzerine, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 24/09/2007 tarih ve 3059 sayılı kararı ile sanığın dava konusu taşınmazda basit onarım kapsamında uygulama yapabileceğine karar verildiği, ancak mahkemece icra edilen keşfe katılan inşaat bilirkişisi raporu ile sanık tarafından dış cephede sıva tamiratı ile pencere pervazları da dahil olmak üzere boya ve badana yaptırıldığı, çatıda oluklu sac kaplama yapılıp üzerindeki kiremitlerin değiştirildiği, evin dış kapısının değiştirilmiş olduğu, zemin kat ve birinci katının iç kısımlarında çürüyen ve bozulan yerlerin onarılarak badana ve boya yapıldığı, ana yapıya zarar vermeden seyyar su ve elektrik tesisatı çekildiği, bu işlemlerin basit onarım kapsamında bulunduğu, mutfak kısmında tezgahın yenilendiği, üst dolap ile tezgah arasına fayans döşendiği, tezgahın üzerindeki mermerin değiştirildiği, tezgah altındaki dolapların yeniden yapıldığı, bu işlemlerin basit onarım kapsamında bulunmadığı hususlarının tespit edildiği, yargılama aşamasında Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 14/09/2009 tarih ve 5295 sayılı kararı ile dava konusu tescilli yapıda basit onarım dışında kalan mutfak tezgahının ve dolaplarının yenilenmesi şeklindeki uygulamaların korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli yapıda geriye dönülmeyecek nitelikte uygulamalar olmadığından uygun olduğuna karar verildiği anlaşılmış olup,

Bizatihi taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunan dava konusu taşınmazda gerçekleştirilen ve izin kapsamındaki basit onarım dışında bulunan, inşai ve fiziki müdahale teşkil eden uygulamaların, koruma altına alınan kültür varlığında geri dönüşü mümkün olmayacak şekilde zarara neden olmadığının belirlenmesi karşısında, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 28/02/1995 tarih ve 378 sayılı ilke kararı da dikkate alınarak dava konusu fiziki ve inşai uygulamaların icrası için Koruma Kurulu'na sunulmuş bir proje ve alınmış bir izin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre, 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeksizin eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9580, Karar No: 2009/10809, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9580 E.  ,  2009/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı ... aleyhine 04.03.2003 tarihli dilekçe ile tapu iptali ve tescil, ıslahla tazminat, birleşen davada davalı ... aleyhine 13.10.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tazminat davasının kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 23.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleşen dava, yüklenicinin temliki işlemine dayanılarak açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici ..., davacının bedeli ödemediğini,davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davanın davalısı arsa sahibi ..., sözleşmenin ifa olanağı bulunmaması nedeniyle mülkiyet aktarımı istenemeyeceğinden davanın reddini savunmuştur.

Yargılama sırasında davacı vekilince dosyaya sunulan 26.9.2006 tarihli dilekçede; arsa sahibi ile yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle davaya konu bağımsız bölümün tescilinin mümkün olmadığından davanın tazminat davasına dönüştürülerek davacının zararının tespiti ile davalı yüklenici ...’dan tahsilini ve diğer davalı hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle düşürülmesini istemiştir.

Mahkemece, arsa sahibi ... aleyhine açılan davanın reddine, tazminat talebinin kısmen kabulü ile davalı ...’dan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili26.9.2006 tarihli dilekçesiyle tapu iptali ve tescile yönelik isteminden vazgeçerek davasını sadece yükleniciye hasren rayiç değer bedelinin tazminen tahsiline karar verilmesini istemiş, arsa sahibine yönelttiği davasını da takip etmeyeceğini bildirmiştir. Dilekçe tarihini taşıyan yargılama oturumunda davacı vekilinin bu isteği mahkemece değerlendirilerek, arsa sahibine yöneltilen dava hakkında işlemden kaldırılması kararı verilmiştir. Yargılamanın bitirildiği tarihe kadar HUMK 409/5 maddesinde öngörülen 3 aylık süre geçtiğinden, mahkemece buna yönelik bir karar kurulmasa da yazar hale getirilmese bile arsa sahibine yöneltilen dava açılmamış sayılma durumuna gelmiştir.Yargılama bitirilirken usule ilişkin bu kural ve sonuç gözden kaçırılarak, arsa sahibi hakkında esasa ilişkin bir husumet devam ettiriliyormuş kabul edilmek suretiyle onun aleyhindeki davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bir davanın esastan reddi ile, işin takipsiz bırakılmasından ötürü açılmamış sayılma kararı verilirken takdir edilecek vekalet ücretleri farklı miktarlarda olacaktır. Açıklanan nedenlerle arsa sahibine yöneltilen davanın açılmamış sayılmasına karar verilecek yerde davanın reddine karar verilmesi yanlış olduğundan hütmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.10.2009 gününde oyBirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13739, Karar No: 2009/14684, Tarih: 25.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13739 E.  ,  2009/14684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.02.2009 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale, kal ve temliken tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 06.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... Karakaya vd. Vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalılardan ...'ın Fransada ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Hükmü duruşmalı temyiz eden ... Karakaya vd. vekiline 28,00 TL yurtdışı tebligat ücretinin Maliye'ye yatırtılarak makbuzunun dosya arasına konulduktan sonra dosyanın tekrar gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 25.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18630, Karar No: 2015/6691, Tarih: 22.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18630 E.  ,  2015/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... Köyü 1841 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı mirasçılarından Sevim Çolak tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve kavunun, 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7919, Karar No: 2015/15239, Tarih: 11.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7919 E.  ,  2015/15239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; eşinden dul aylığı alan ...'in, ... isimli dul kişi ile 1995 tarihinde tanıştığı ve bu tarihten itibaren de gayri resmi birlikte yaşamaya başladıkları, bu birliktelikten 16/11/1995 doğumlu ..., 18/08/1998 doğumlu ... ve ... isimli 3 çocuklarının olduğu, sanık ...'in gayrı resmi birlikte yaşadığı ... isimli şahıs tarafından tanınarak ..., ... ve ...'un nüfusuna alındığı, bilahare ...'in kayınpederi olan ve ...'in babası ...'in şikayeti üzerine SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Sanığın eski eşinin ölümünden sonra, başka biri ile bir arada yaşamasını engelleyen ve birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında; bir arada yaşayıp resmi nikah işlemi yapmamasının maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,

dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13297, Karar No: 2020/1354, Tarih: 05.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13297 E.  ,  2020/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Dava konusu 204 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kamulaştırma şerhi nedeniyle, kamulaştırma işlemi tamamlanmış ise ifrazının sağlanıp sağlanmadığı hususunun araştırılarak cevabının bildirilmesi,

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Dava konusu 204 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kamulaştırma şerhi nedeniyle, kamulaştırma işlemi tamamlanmış ise ifrazının sağlanıp sağlanmadığı hususunun araştırılarak cevabının bildirilmesi,

2- Davalılardan ...’na yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşıldığından adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.