muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3076, Karar No: 2012/10571, Tarih: 25.09.2012

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddeleri gereğince, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Dosyada bulunan ve Ziraat Mühendisi Osman Dutucu tarafından düzenlenen 20.10.2008 tarihli raporda, dava konusu taşınmazın köyün çok uzağında olduğu, yaklaşık 40-50 yıl işlenmediği, yeni işlendiği ve nadas halinde olduğu, üzerindeki bitki örtüsünün tipik mera özellikleri gösterdiği, hayvan otlatmaya müsait bir yapıda olup, mera olarak değerlendirilebileceği, üzerindeki otların biçilecek kadar büyüyemeyeceği, çayır özellikleri göstermediğinin belirtildiği, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre ise, taşınmazın davacı tarafından 60 yıldan beri kullanıldığı, son 5-10 yıldan beri de üzerinde işlemeli tarım yapılmadığı ve sadece otunun biçilerek kullanıldığının bildirildiği, bu haliyle taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetlik konusunda yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile ziraat bilirkişi raporu arasında çelişki oluştuğu halde, mahkemece ziraat bilirkişi raporunda belirtilen olgular gözönünde bulundurulmadan yerel bilirkişi ve tanıkların soyut beyanlarına göre karar verildiği, uzman ziraat bilirkişi raporundaki olgulara niçin değer verilmediği konusunda bir açıklamada bulunulmadığı, diğer taraftan dava konusu taşınmaz ham toprak niteliği ile tespit gördüğü ve davacı da zilyetlik iddiasıyla dava açtığı halde, taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı, öncesi itibariyle orman olup olmadığı ve hukuki durumu öncesi itibariyle araştırılmamıştır. Yetersiz araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde; Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı ile ziraat bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile

yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği taktirde 3402 sayılı Yasanın 30/1 maddesi gereğince tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması " gereğine değinilmiştir. Mahkemece, çekişmeli 106 ada 82 nolu taşınmazın (B) ile gösterilen bölüm üzerinde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının bulunduğu, yaklaşık 20 yıldır davacının göç etmesi nedeniyle kullanılmadığı, ancak, bu durumun terk olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne ve 106 ada 82 nolu taşınmazın bilirkişi raporuna ekli krokide (B) ile gösterilen 8294,30 m2 yüzölçümlü bölümün davacı ...adına tesciline, kalan bölümlerin tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda, çekişmeli taşınmazda davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü yolunda hüküm kurulmuştur.

Ne var ki, yerel bilirkişi beyanlarına göre çekişmeli taşınmaz yaklaşık yirmi yıldır kullanılmamaktadır, bu durumda zilyetlik terkedilmiştir.

Açıklanan yön gözetilerek, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ve gerekçelerle kabul yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, yerel bilirkişi beyanlarına göre çekişmeli taşınmaz yaklaşık yirmi yıldır kullanılmamaktadır, bu durumda zilyetlik terkedilmiştir.

Açıklanan yön gözetilerek, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ve gerekçelerle kabul yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, 25/9/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13626, Karar No: 2013/18478, Tarih: 19.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13626 E.  ,  2013/18478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik nedeni ile davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile bayilik sözleşmesi yaptığını, sözleşmeye istinaden müvekkilinin davalıya teminat mektubu verdiğini, davalının 100.000-TL' lik ek teminat daha istediğini, önceki sözleşmede olmayan bu şartın müvekkilince yerine getirilmediğini, davalı şirketçe hiçbir neden yokken müvekkilinin verdiği banka teminat mektubunun paraya çevrildiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, sebepsiz olarak paraya çevrilen teminat mektubu bedeli olan 50.000-TL' nin ve müvekkilinin itibarının zedelenmesi nedeniyle uğradığı 10.000-TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının ... olduğunu, ayrıca sözleşmedeki yetki şartında da ... Mahkemelerinin yetkili kılındığını, davanın ticari dava olduğunu, bu nedenle ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu, davacının ihtara rağmen sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının adresinin ... olduğu, süresi içinde yetki itirazında bulunduğu, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin C bendi başlığı altında düzenlenen sipariş teslim ve ödeme şartları kısmının incelenmesinde, malın teslim yerinin ... olduğu (HMK 10 maddesi gereğince sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin yetkili olduğu), kaldı ki bunun yanında HMK 17. maddesi gereğince, "tacirler veya kamu tüzel kişileri aralarında doğmuş ve ya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılabilirler" maddesi gereğince, davacının gerçek kişi tacir, davalının ise tüzel kişi tacir olduğu, tacirler arasında yetki sözleşmesi yapabileceği, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinde ... Mahkemelerinin yetkili kılındığı belirtilerek, yetkisizlik nedeniyle davanın reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi' ne gönderilmesine, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin yetkili ve görevli mahkemece değerlendirilmesine karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7229, Karar No: 2013/11560, Tarih: 20.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7229 E.  ,  2013/11560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası AŞ. vek. Av. ... ile davalılar 1) ... Bira Dağ. Paz. Nak. Tic. Ltd. Ti. 2) ... 3) ... vek. Av. ... 4) ... 5) ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29.12.2011 gün ve 400-496 sayılı hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 24.01.2013 tarihli önceki geri çevirme kararında aleyhine hüküm kurulan davalılar ..., ... ve ...’e kararın tebliğine dair belgeye rastlanmadığından eksikliğin giderilmesinden sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri gönderilmesine karar verilmiş ancak yerel mahkemece geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın Dairemize iade edildiği görülmüştür.

Zira, davalılar ... ve ...’ya dava dilekçesinin tebliği için “... Mah. ... Sokak No: 79/3 ...” adresine çıkartılan tebligata verilen meşruhatta “Muhatap adres bırakmadan adresten ayrılmış yeni adres bilinmiyor iade” ibarelerinin yazıldığı, davalı ... için aynı adrese çıkarılan ikinci tebligatta TK’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, davalı ...’ya ise tebligat yapılmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca dosya içerisinde bulunan İstanbul 11. İcra Müdürlüğüne cevaben verilen emniyet müdürlüğü yazısına ek tutanak başlıklı 02.09.2008 tarihli yazıda adı geçen davalıların “... Mah. ... Sokak No:79” yerde bulunmadıkları, tanıyan ve bilenin olmadığı, bu şahısların ...’den sorulduğunda bulunabileceği bildirilmiştir. Hal böyleyken mahkemece geri çevirme kararımız üzerine söz konusu davalılara, daha önce tebligat yapılamayan ve adreste bilinmedikleri belirtilen adrese TK 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Ancak Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için davalılara daha önce usulüne uygun tebligat yapılması gerekir.

Bu itibarla kararın, aleyhlerine hüküm kurulan davalılar ... ve ...’ya Tebligat Kanunu ve tüzüğüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13076, Karar No: 2007/13016, Tarih: 25.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13076 E.  ,  2007/13016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2007

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemesinden verilen diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar sulh hukuk mahkemesince verilen alacak ve inkar tazminatına ilişkin olup belirgin biçimde Dairemizin inceleme görevi dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3856, Karar No: 2010/228, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3856 E.  ,  2010/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin aynı zamanda hissedar olduklarını, davalı şirkete sermaye artırımı için teminat olarak verdikleri bonoların herhangi bir yönetim kurulu kararı olmaksızın ve muaccel hale gelmeden doldurulması suretiyle icra takibine konu edildiğini belirterek müvekkillerinin davalı şirkete borcu olmadığının tespiti ile senetlerin ve takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların aynı iddia ile İcra Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın retle sonuçlandığını, teminat iddiasının yazılı belgeyle kanıtlanmasının gerektiğini, davacıların sermaye artırım taahhütleri nedeniyle borçluluk hallerinin oluştuğunu, şirkete olan taksitlerini yerine getirmediklerini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı yanın senedin vade kısmının anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasını yazılı olarak kanıtlayamadığı, davaya konu bonoyu vermekle vadeyi bildiği ve sermaye artırımı taahhüt borcunun muaccel olduğu, taahhüt edilen sermayenin ödendiği de ileri sürülmediğinden ve borç mevcut olduğundan senedin teminat olarak verildiği savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın ve davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2693, Karar No: 2008/8156, Tarih: 11.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2693 E.  ,  2008/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-Vekil ... Arsa Ofisi Koll. Şti. Veli ...- ... Ort. 2-Veli ... Arsa Ofisi Villa İnş. Ltd. Şti. vekili avukat ... 3-Veli ... arsa Ofisi Koll. Şti. ... Ort. 4-Veli ... Arsa Ofisi Koll. Şti. Çan ... Ortaklığı 5-Veli ... İnş. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.10.2007 gün ve 1348-406 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkemenin, ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazdığı 20.2.2008 tarih ve 1999/1348 2007/406 sayılı yazısı ile adli müzaharet kararı verilen dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi istenilmiş ise de temyize cevap dilekçesi ile hükmü temyiz eden davalılardan Veli ... Arsa Ofisi Kollektif Şirketi ile Veli ... Arsa Ofisi Villa İnş. Taah. Turizm Ltd. Şti için verilmiş bir adli müzaharet kararına rastlanılmadığı gibi bu davalılar yönünden 25.10.2007 günlü oturumda bu yöndeki talebin reddedildiği anlaşılmaktadır. Adı geçen davalılar hakkında verilmiş bir adli müzaharet kararı verilmiş ise eklenerek gönderilmesi, yok ise bu hususun tevsikinden sonra adı geçen davalılardan 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B.K uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödendiği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK 434/3 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

2-Adı geçen davalılar yönünden verilmiş bir adli müzaharet kararını bulunması veya süresi içerisinde istenilen harcı ikmal etmeleri durumunda karşı temyiz dilekçelerinin davacı tarafa tebliğinden ve cevap süresi beklenildikten sonra dosyanın iadesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte belirlenen eksikliklerin giderilmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13634, Karar No: 2019/17051, Tarih: 05.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13634 E.  ,  2019/17051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı CMK'nın 272-3.a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 420 TL adli para cezası ile ilgili olarak ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin reddine dair, 21/02/2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 05/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3249, Karar No: 2014/7140, Tarih: 10.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3249 E.  ,  2014/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/94-2013/288

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını tahsil için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının, davacı bankadan almış olduğu kredi kartını kullanımından doğan borcu ödememesi üzerine davacı banka tarafından hesabın kat edildiği, davacının takip tarihi itibariyle davalıdan 8.987,34 TL miktarında alacaklı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

Kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı Yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı Yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı Yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı Yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.