muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1294, Karar No: 2021/3311, Tarih: 15.03.2021

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Yargıtay'dan geçerek kesinleşen İzmir 5. İş Mahkemesi'nin 2010/953 Esas ve 2011/257 Karar sayılı kararı gözetilerek yapılan yargılama sonucunda, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, 506 sayılı Yasa'nın 3/II-D hükmünde yapılan değişiklik öncesinde de davacının işyerinde geçen hizmeti gerek Kurum ve gerekse işveren tarafından hizmet akdi kapsamında tüm sigorta kollarına tabi olarak ihtilafsız kabul edilmekle, davalıya ait işyerinden kısmi bildirimlerin bulunduğu 01.07.1990 – 30.04.1995 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli çalıştığını tespit ederek davayı kabul eden mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçeleriyle;

“İzmir 9. İş Mahkemesi'nin 24.09.2018 tarih, 2016/431 Esas ve 2018/376 Karar sayılı kararına yönelik davalı ile fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Feri müdahil Kurum vekili, gerekli kanıtların toplanmadan, eksik inceleme, çelişkili tanık beyanları ve eksik bilirkişi raporu hükme esas alınarak, dava tam olarak ispatlanmadan karar verildiği gerekçeleriyle,

Davalı işveren vekili, sundukları deliller ve istinaf sebeplerinin Bölge Adliye Mahkemesince incelenmediği, tartışılmadığı, emsal kararların dikkate alınmadığı, afaki tanık beyanları ve işçi lehine yorum ilkesiyle kendilerine sorumluluk yüklendiği, 506 sayılı Kanunun 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceğini, tanıkların uyuşmazlığa konu dönemi kapsayacak şekilde çalışmalarının bulunmadığı, bir takım tanıkların davalı işverenle husumetli oldukları, bir kısım tanıkların ise iddiaları doğrulamadığı, bilirkişi raporunun yetersiz olup bilirkişinin halı dokuma işiyle ilgili bilgisinin olmadığı ve buna göre hesaplama yapmadığı gerekçeleriyle ve usule ilişkin itirazlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacının, davalı işverene ait halı atölyesinde el halısı dokuma işinde çalıştığı, uzun vade sigorta kollarına tabi kısmi bildirimlerinin olduğu, dinlenen tanıkların da çalışmayı doğruladıkları iddia ve tanık beyanlarıyla sabittir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacının, davalı işverene ait halı atölyesinde el halısı dokuma işinde çalıştığı, uzun vade sigorta kollarına tabi kısmi bildirimlerinin olduğu, dinlenen tanıkların da çalışmayı doğruladıkları iddia ve tanık beyanlarıyla sabittir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği açıktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme karşısında; 09.07.1987 – 05.08.2003 arası dönemde anılan Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19600, Karar No: 2012/12075, Tarih: 15.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19600 E.  ,  2012/12075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması yönündeki istemi, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine,

Mahkemece, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına karar verilirken, gösterilen gerekçe dosya içeriğine uygun, yasal ve yeterli görülmekle, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine;ancak,

1- Tokat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06/04/2010 tarih ve 2010/409 değişik iş sayılı kararı ile katılanlar vekilinin itirazı yerinde görülerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 14/01/2010 tarih, 2009/115 esas, 2010/7 sayılı kararın kaldırılmasına karar verilmesinden sonra açılan duruşmada; sanık müdafii 20.05.2010 tarihli hakim havaleli dilekçeyle, hükmün verildiği son oturuma yasal mazereti sebebiyle katılamayacağını ifade ettiği ve mahkemece mazaret dilekçesi okunarak dosya içerisine konulmasına karşın, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, sanık ve müdafinin yokluğunda hüküm kurularak, savunma hakkının kısıtlanması,

2- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden,

sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazayı tek taraflı ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kabul edildiği halde, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini ile eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11201, Karar No: 2012/13623, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11201 E.  ,  2012/13623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine, atılı diğer suçlardan beraatine dair Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2012 gün ve 2011/259 Esas, 2012/121 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Nüfus kayıt örneğine göre 09.01.1989 doğumlu olup suç tarihi itibarıyla 21 yaşı içerisinde bulunduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi sonucu verilen Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 23.03.2011 tarihli raporunda, kendisinde hafif derecede zeka geriliğinin bulunduğu, bu durumun olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına engel teşkil edebilecek mahiyet ve derecede olmadığı belirtildikten sonra dismorfik görünüm, işitme kaybı ve görme güçlüğü nedeniyle kendisini savunamayacağının açıklanmış olması karşısında, mağdurenin anlatımları, sanığın savunmaları, mağdurenin annesi tanık ...'in açıklamaları, doktor raporları ve tüm dosya içeriğinden, eylemin mağdurenin rızasıyla işlenip herhangi bir zorlayıcı hareketin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, tüm dosya içeriği göz önüne alınarak sanığın kanıtlanan eyleminin suç oluşturmadığı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanık ...'ın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için mahalline en seri biçimde bildirilmesi hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 25.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27003, Karar No: 2019/8795, Tarih: 22.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/27003 E.  ,  2019/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Müşteki Vekilinin temyiz talebine dair incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suçtan Zarar Gören Vekilinin temyiz talebine dair incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme ve Denetleme Kurulu'nun kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, anılan kuruma duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nin 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve suçtan zarar gören vekilin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8732, Karar No: 2011/10432, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/8732 E.  ,  2011/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.11.2001 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.2001-7.12.2010 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.2001-7.12.2010 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının fındık kooperatif kaydının 18.10.1996 tarihinden itibaren başlayıp devam ettiği, tarım kredi kooperatifi ve Ziraat odasına kayıtlı olmadığı, teslim ettiği ürün bedellerinden ilk prim kesintisinin Ekim 2001 tarihinde yapıldığı, sonraki yıllarda ... kesintisi ya da prim ödemesinin bulunmadığı, ...'a kayıt tescilinin olmadığı görülmüştür.

Mahkemece davacının ...'a ilk prim kesintisinin olduğu Ekim 2001 tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.2001 tarihinden itibaren dava tarihine kadar tespite karar verilmesi yerinde ise de, dava kabul edildiği halde, davacının kendisini Avukatla temsil ettirdiği nazara alınarak davacı yararına Avukatlık ücreti verilmesi gerekirken Avukatlık ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına bir bend olarak eklenerek “5-Davacı taraf kendisini Avukatlı temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.100,00-TL Avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hüküm bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9925, Karar No: 2010/6232, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9925 E.  ,  2010/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete temizlik ürünleri satarak teslim etmesine rağmen bedelini ödemediği gibi, ürünleri uzun süre uhdesinde beklettikten sonra almaktan vazgeçtiğini bildirmesi üzerine alacağın tahsili için başlattıkları takibin davalının borca itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı firmadan daha önce aldıkları temizlik ürünlerinin bedellerini ödediklerini, son olarak 27.06.2008 tarihinde 338.52 TL’lık ürün aldıklarını ancak ürünlerle ilgili kalite belgelerinin getirilmemesi nedeniyle davacı firmadan bir daha temizlik ürünü almama ve kalanları da iade etme kararı aldıklarını, ancak davacının kalite standartlarına uymadığı için bozulan ürünleri geri almadığı gibi herhangi bir sipariş formu olmamasına rağmen 16.07.2008 tarihinde müvekkili firmaya mal teslimi yapmak istediğini, şirket müdürü ... tarafından teslimatın kabul edilmediğini, daha sonra davacının malları tekrar davalı şirkete gönderdiğini bu defa olay hakkında bilgisi olmayan şirket çalışanı ...’e teslim edildiğini, malları iade etmek istemelerine rağmen davacı şirketçe kabul edilmediğini, bu malzemeden davalı şirketçe kullanılan malzeme bedeli olan 698.50 TL’nin 20.11.2008 tarihinde ödedikten sonra kalan malları da iade ettiğini, dava konusu malzemelerle ilgili taraflar arasında satış sözleşmesi olmadığını, malzemelerin emri vaki yapılarak müvekkili şirkete gönderildiğini, davacının davasının MK.nun 2.maddesine aykırı olduğunu bildirerek davanın reddini , %15’ten az olmamak üzere tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, taraflar arasında süregelen ticari ilişki olduğu, son siparişin de davalı elemanınca yapıldığı ve gönderilen ürünlerin bir kısmının kullanılarak 698.50 TL’lik bedelin ödenmesi olguları birlikte değerlendirildiğinde davalı şirketin satılan malları kabul ettiği sonucuna varıldığı, malların standartlara uygun olmadığı (ayıplı olduğu) hususunda delil bulunmadığı gibi yasal sürede ayıp ihbarı da yapılmadığı ve satın almaktan tek taraflı vazgeçme mümkün olmadığı, takipten önce temerrüte düşmediğinden işlemiş faiz talep edilemeyeceği, ödenen 698.50 TL’nin de mahsubu gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile takibin 3.501.28 TL üzerinden devamına, asıl alacağın %40’ı oranında 1.501.28 TL’nin de davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4272, Karar No: 2024/2712, Tarih: 05.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4272 E.  ,  2024/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/193 E., 2023/292 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında 2006 şeklinde eksik yazılan suç tarihinin 2006 ve 2007 takvim yılları olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılındığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.