muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7173, Karar No: 2022/108, Tarih: 10.01.2022

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9701, Karar No: 2019/3588, Tarih: 26.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9701 E.  ,  2019/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; davacı ...'nun yargılama esnasında reşit olduğu anlaşıldığından; öncelikle davacı ... tarafından Av.... ve Av. ...'in yetkilendirildiğini gösterir vekaletname bulunması halinde dosyaya eklenmesi, vekaletname bulunmaması veya dosyaya sunulmaması halinde gerekçeli kararın davacı asile tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, bu süre içerisinde davacı asil ... tarafından temyiz dilekçesi sunulması halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9900, Karar No: 2015/4328, Tarih: 28.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/9900 E.  ,  2015/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın matbaacılık yaptığı ve bu iş yerinin muhasebeciliğini sanık ...'nun yaptığı, bu iş yerinde sanıklar ... ve ...'in müşterek çocukları Zuhal Güzel, ... ve ...'ın müşterek çocukları ... ile diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın çalışmadıkları halde 02.04.2008 - 02.05.2008 tarihleri arasındaki muhtelif tarihlerde sigortalı olarak gösterilip gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...'a ait işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, ...'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması, ödenmese bile ilgili kurumun alacaklarını her zaman tahsil etme imkanının bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/41273, Karar No: 2017/23109, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41273 E.  ,  2017/23109 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ve davacı Posta ve Telgraf Teşkilatı Aş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını,sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını,zamlı ücretlerin ödenmediğini,ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını,yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili,şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Telekominikasyon İnş... vekili,ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını,sözleşmede ücret dışında yol yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Temyiz başvurusu :

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatine göre yasal ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılmıştır.Davacı tanıkları ile davalı tanığının yemek molası olarak kullandıkları süre bakımından beyanda bulunduğu,ara dinlenme konusunda beyanlarının net olmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyleyken, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacı tanıkları ve davalı tanığı yeniden dinlenilerek ara dinlenme hususunda beyanları alınarak ara dinlenme süresinin netleştirilmesi gereklidir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21858, Karar No: 2019/9885, Tarih: 07.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21858 E.  ,  2019/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde sekreter olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshi üzerine işe iade davası açtığını, kesinleşen işe iade kararı doğrultusunda işverence tekrar işe başlatılmasına rağmen işverenin olumsuz davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin devamının mümkün olmadığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından İzmir 25. Noterliğinin 03.03.2015 tarihli ihtarnamesi ile feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı bir sebep olmadan feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği, feshin haklı bir sebebe dayanmadığı kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde iş sözleşmesini İzmir 25. Noterliğinin 03.03.2015 tarihli ihtarnamesi ile haklı sebeple feshettiğini açıklamıştır. Davacının bu beyanı ve tüm dosya kapsamına göre iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir. Hal böyle iken, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, iş sözleşmesini fesheden taraf lehine ihbar tazminatına hükmedilmesi yerinde değildir. Davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken, mahkemece hatalı hukuki değerlendirme yapılarak yazılı şekilde talebin kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6499, Karar No: 2024/8342, Tarih: 26.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6499 E.  ,  2024/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1333 Esas, 2023/1526 Karar

HÜKÜM :Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2019/254 E., 2021/726 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekilleri dava dilekçesinde; davalı şirketin müvekkilleri hakkında iyi niyet çerçevesinde hareket etmediklerini, 29.03.2019 tarihli olağan genel kurulda alınan kararların yasaya aykırı olarak alındığını, kar avansı ve kar dağıtımı yapılmamasına ilişkin kararın iptali gerektiğini ileri sürerek 29.03.2019 tarihli olağan genel kurul toplantısının 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 numaralı genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iptali talep edilen genel kurul toplantısının 4 numaralı kararında şirketin bilanço ve gelir tablolarının okunup müzakere edilip oy çokluğuyla kabul edildiği, 5. Numaralı kararında ise şirketin faaliyet raporunun okunarak müzakere edilerek oy çokluğuyla kabul edildiği, davacıların bilanço, gelir tabloları ve faaliyet raporunu şirket merkezindeki ilan panosunda asılı bulunacağının taraflara tebliğ edildiği ve tebliğ tebellüğ şerhini içeren Gölcük 4. Noterliği belgesinin dosya içerisine alındığı, bu nedenle davacıların 4. ve 5. Numaralı kararların iptaline ilişkin taleplerinin yerinde görülmediği, yine davalı şirketin olağan genel kurulunda alınan kar avansı ve kar dağıtımı yapılmamasına karar verildiğine ilişkin kararın iptali talep edilmiş ise de mahkemece yaptırılan bilirkişi defter incelemesi neticesinde davalı şirketin 2018 yılında zarar ettiği için kar dağıtımının mümkün olmadığı konusunda rapor alındığı, ibra kararı alma yetkisinin genel kurulun devredilemez yetkilerinden olduğu, genel kurul toplantısının ibraya ilişkin 7 numaralı kararında şirket müdürleri olan ...'ın ve ...'ı temsilen kanuna aykırı şekilde oy kullanıldığının görüldüğü, ancak bu kişilere ait paylar kapsam dışı dahi bırakılmış olsa ibraya ilişin oy hakkı bulunan ...'ın 88.000 payı olduğu ve olumlu oy kullanıldığı için salt çoğunluğun saylandığı, ... ve ... tarafından kullanılan olumsuz oyların ise 87.287 olduğu, bu haliyle de ibraya ilişkin kararın geçerli olduğu ve davacıların bu yöndeki talebinin de reddinin gerektiği, davalı şirketin olağan genel kurul toplantısı 8 numaralı kararında bağımsız denetçi seçimine ilişkin karar alındığı, somut uyuşmazlıkta ... Bağımsız Denetim ve Yeminli Mali Müşavir A.Ş. ortaklarından biri veya ortaklarının yanında çalışan kişi ya da kişilerin denetlenecek şirkette pay sahibi olup olmadığı, şirketin yöneticisi veya çalışanı olarak denetçi olarak atanmasından üç yıl önceki bu sıfatı taşıyıp taşımadığı, denetlenecek şirketin defterlerinin tutulmasında veya finansal tablolarının düzenlenmesinde denetleme dışında katkıda bulunup bulunmadığı gibi hususların araştırılması için İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı ve seçilen ... Bağımsız Denetim Yeminli Mali Müşavirlik A.Ş. ortaklarından biri veya ortaklarının yanında çalışan kişi ya da kişilerin denetim dışında bir destek verip vermediği hususunda yapılan araştırma sonucunda herhangi bir delil veya belgeye rastlanılmadığı, 9 numaralı kararın ise 21.12.2018 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan sermaye artırımı kararından sonra kullanılmayan rüçhan hakları nedeniyle eksik kalan sermayenin diğer ortaklar tarafından kullanılmasına ilişkin olduğu, davacıların 21.12.2018 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan sermaye artırma kararına karşı iptal davası açtığı, sermaye kararının iptali ile birlikte bu davanın konusuz kalacağından buna ilişkin iptal talebinin de yerinde görülmediği, bu nedenle davalı şirketin 29.03

.12.2018 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan sermaye artırımı kararından sonra kullanılmayan rüçhan hakları nedeniyle eksik kalan sermayenin diğer ortaklar tarafından kullanılmasına ilişkin olduğu, davacıların 21.12.2018 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan sermaye artırma kararına karşı iptal davası açtığı, sermaye kararının iptali ile birlikte bu davanın konusuz kalacağından buna ilişkin iptal talebinin de yerinde görülmediği, bu nedenle davalı şirketin 29.03.2019 tarihli olağan genel kurulunda alınan 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 nolu kararların iptaline ilişkin talep dosyada mevcut olan delil durumu ve yasal mevzuat karşısında yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 29.03.2019 tarihli olağan genel kurul toplantısında 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 numaralı gündem maddeleriyle alınan kararların iptalini ve geçersizliğini gerektir nitelikte sakatlık hali bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 400 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 420 nci maddesi, 437 inci maddesinin birinci fıkrası, 617 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 619 uncu maddesinin birinci fıkrası, 620, 621 ve 622 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davacılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, 29.03.2019 tarihli genel kurulda alınan 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 numaralı kararların iptali istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince de davacılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dava konusu 29.03.2019 tarihli genel kurul toplantısı yapılmadan önce 21.12.2018 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında şirketin sermayesinin 7.500.000,00 TL'den, beheri 25,00 TL olmak üzere 18.382,175 TL'ye çıkartılmasına, ...'ın 10.200.000,00 TL'ye karşılık gelen 408.000 paya, ...'ın 3.800.000,00 TL'ye karşılık gelen 152.000 paya, ...'ın 2.200.000,00 TL'ye karşılık gelen 88.000 paya, ...'ın 1.636.625,00 TL'ye karşılık gelen 65.465 paya ve ...'ın 545.550,00 TL'ye karşılık gelen 21.822 adet paya sahip olduğuna karar verilmiştir. Bu karar 31.12.2018 tarihinde ticaret siciline tescil, 11.01.2019 tarihince ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Sermaye arttırımından önceki sermaye miktarı 7.500.000,00 TL olup buna göre ortak payları ...'ın 3.825.000,00 TL'ye karşılık 1020 paya, ...'ın 1.425.000,00 TL'ye karşılık 380 paya, ...'ın 825.000,00 TL'ye karşılık gelen 220 paya, ...'ın 1.068,75 TL'ye karşılık 285 paya ve ...'ın 356.250,00 TL'ye karşılık 95 paya sahip olduğu şeklindedir.