muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12724, Karar No: 2023/8457, Tarih: 06.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12724 E.  ,  2023/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/349 E., 2020/343 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2023 tarihli ve 2023/24015 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarihli ve 2018/616 esas, 2018/4761 karar sayılı ilamında "Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi hâlinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usûl işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi hâlinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi hâlinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,.." şeklinde belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesi uyarınca sanığa etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi hâlinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği cihetle,

Somut olayda, sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmadığı gibi kovuşturma aşamasında, sanık tarafından katılan kuruma bir ödeme yapılıp yapılmadığı sorulup varsa ödediği miktarın bilirkişiye hesaplattırılacak olan katılan kurumun vergili ve cezasız ... zararını karşılaması durumunda sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun vergili ve cezasız ... zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usûlüne uygun süre verilmek suretiyle “Bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız ... zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun ... zararı soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi hâlinde bu bir dava şartı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması hâlinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği nazara alınarak, somut olayda katılan kurumun vergili ve cezasız ... zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, hükümlüye miktar da belirtilip usûlüne uygun süre verilmek suretiyle “Bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız ... zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulmamasına rağmen hükümlü tarafından tüm zararın soruşturma aşamasında karşılandığının anlaşılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesinin gerekmesine rağmen yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2020 tarihli ve 2020/349 Esas, 2020/343 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19664, Karar No: 2017/7219, Tarih: 24.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/19664 E.  ,  2017/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının vermiş olduğu bedelsiz arsadan almak istediğini ve müvekkilinden kendi özel giderlerine kullanmak için 3.500 TL para istediklerini, bu miktarın davalının hesabına yatırıldığını, ancak daha sonra bedelsiz arsayı vermediklerini bunun üzerine davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2008 yılında taahhüt ettiği yatırımı 2012 yılına kadar yapmadığı için tahsisi yapılan arsa tahsisinin iptaline karar verildiğini, davacı tarafından yatırılan paranın yönetim gideri ve katkı payı olduğunu, iadenin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece toplanan delillere göre, davalı tarafından 21.10.2008 tarihli bedelsiz arsa tahsis sözleşmesi ile davacıya arsa tahsisinin yapıldığı ancak arsanın bedelsiz olduğu, her ne kadar davacının sunduğu banka dekontunda davalı hesabına yatırılan paranın arsa tahsis bedeli olarak belirtilmiş ise de, parayı yatırarak dekonta bu şerhi yazdıranın davacının kendisi olduğu, davacının dekontunu sunduğu ve takibe koyduğu bedelin yönetim giderlerine ilişkin katkı payı olduğu, arsa tahsis bedeline ilişkin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı tarafından davalıya banka aracılığı ile gönderilen havalelere ilişkin dekont örneklerinde açıklama kısmında ... Arsa Tesis – Tahsis Bedeli” ibaresine yer verilmiştir.

Ancak davacıya verilmesi gereken arsa davalı tarafından verilmemiştir.

Davalı tarafından davacı yanca gönderilen paraların yönetim giderlerine ilişkin katkı payına ilişkin olduğu belirtilmiş ise de; banka dekontlarında yazılan açıklamanın aksinin davalı tarafından ispatlanması gerekir.

Bu nedenlerle davanın kabulü gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9745, Karar No: 2024/11914, Tarih: 18.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9745 E.  ,  2024/11914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/26 E., 2024/226 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı asıl işveren Karayolları Genel Müdürlüğüne ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, davalı İdarenin asıl işveren olduğunu, işyerinde Yüksek Hakem Kurulunun 02.10.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/455 Karar sayılı kararıyla toplu iş sözleşmesinin uygulanmaya başlandığını, davacı tarafın sendika üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen alacakların işverence hiç ödenmediğini iddia ederek çocuk yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, ... harçlığı, ikramiye ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, sendikanın işçi adına dava açma yetkisinin araştırılması gerektiğini, İdarenin ihale makamı olduğunu, davacı ile işçi işveren ilişkileri olmadığını, yüklenici şirketler ile İdare arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, alacağa dayanak olan toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadıklarını, bu nedenle de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ödeme yükümlükleri bulunmadığını, davacının rutin yol bakım ve onarım ile kar ve buz mücadelesi yapılması işine ait ihale kapsamında çalıştığını, ihalenin yapım ihalesi olduğunu, husumet itirazları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli kararı ile; davalı ... Müdürlüğüne ait bir kısım yolların bakım ve onarım gibi rutin işlerinin yapılan iş alım sözleşmeleri ile verildiği, sözleşme konusu karla mücadele, yol bakım vb. işlerin niteliği itibarıyla iş alımı kapsamında olduğu ve anahtar teslimi şeklinde olmadığı, davalı İdare ile yüklenici Şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacının toplu iş sözleşmesinin imzalandığı tarihinde sendika üyesi olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.06.2023 tarihli kararı ile; davalı Kurum ile dava dışı Şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu; davalı İdarenin alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumlu olmakla davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarından sorumlu olduğunun kabulü ile hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu, davacının Yol İş Sendika üyesi olduğu, yüklenici Şirketler ile işyerinde yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi kapsamında davacının alacağının bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara işletilen faiz türünde bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.12.2023 tarihli ilâmı ile; davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, 12.09.2019 tarihinde Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin 26 ncı maddesine göre işyerinde yemek verilmediğinde, davacıya ödenecek yemek bedelinin Yüksek Hakem Kurulu karar tarihi olan 12.09.2019 tarihinden itibaren belirlenmesi gerekirken yemek bedelinin 01.12.2018 tarihinden itibaren hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek ek bilirkişi raporu aldırılarak yemek ücreti yeniden hesaplanmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; İdarenin toplu iş sözleşmesi tarafı olmadığından talep edilen alacaklarından sorumlu olmadığını, müvekkili İdarenin ihale makamı olduğunu, dava kısmi dava olarak açılmasına rağmen son arabuluculuk tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yemek yardımı alacağının hesaplanmasına ve yargı harçlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yemek yardımı alacağının hesaplanmasına ve yargı harçlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı Kurum harçtan muaf olduğu hâlde İlk Derece Mahkemesince hüküm fıkrasının dokuzuncu bendinde davalıya harç yükletilmesi hatalı olmuştur.

3. Somut olayda davacı tarafça dosyaya vekâletnamenin sureti sunulmuştur. Vekâlet suret harcı 6100 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi kapsamında yargılama giderleri arasında yer almadığından vekâlet suret harcına davacının katlanması gerekirken bu giderin davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinde yer alan "Davacı tarafından yatırılan 343,10 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Davacı tarafından yatırılan 334,60 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacıya iadesine, vekâlet suret harcı olan 8,50 TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3993, Karar No: 2016/7857, Tarih: 04.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/3993 E.  ,  2016/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, evli olan katılan ile duygusal arkadaşlık kurarak bir süre birlikte yaşadığı, katılanın, ilişkiye son vermesi üzerine duyduğu tepki ile, katılana ait sesleri ve katılan ile yaptıkları bir piknikte cep telefonuyla çektiği video görüntülerini CD'ye aktararak, ses ve görüntülerin bulunduğu CD'yi, katılan ile olan ilişkisinden sözederek, katılanın eşine verilmek üzere, katılanın kayın biraderi olan tanık ....a bırakmak suretiyle ifşa ettiği olayda; katılanın, üçüncü kişiler tarafından görülmesini ve bilinmesini istemediği, evlilik dışı ilişkisini ortaya koyan, özel yaşam alanına ilişkin ses ve görüntülerin, ifşa edilmesi eyleminin TCK'nın 134/2-1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun kabülünde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, konuşma ve görüntülerin özel hayata ilişkin olmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4420, Karar No: 2013/8289, Tarih: 22.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4420 E.  ,  2013/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARDİN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/01/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece isteğin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldüTalep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı, çekişme konusu 32 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan murisin adının ve soyadının düzeltilmesi için eldeki davayı açmış olup, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak tapu kaydında “F.” yazan adın “ F.” olarak düzeltilmesi isteğinin kabulüne, soyadı düzeltilmesi isteğinin ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine

Ancak,  soyadı düzeltilmesi isteği reddedildiğine göre talebin niteliği gereği davalı taraf lehine vekâlet ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.

O halde, davalı lehine maktu avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  22.5.2013  tarihinde oyçokluğuyla  karar  verildi.

- KARŞI OY YAZISI -

Davacı, çekişme konusu 32 parsel sayılı taşınmazda 4/36 paydaş olan miras bırakanı babasının tapu kayıtlarında “F.” yazan adının “ F.“ olarak, “ A.” olan soyadının “ A.” olarak düzeltilmesini istemiş, yargılama sırasında soyadı değişikliği talebinden feragat etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile tapu kayıtlarında “ F.” olan adın “F.” olarak düzeltilmesine, soyadı değişikliğiyle ilgili talepten feragat edildiğinden isteğin reddine karar verilmiştir.

İlgili Tapu Müdürlüğünün temyizi üzerine mahkeme kararı, ret edilen istek yönünden davalıya maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesiyle oyçokluğuyla bozulmuştur.

Bilindiği üzere; davada kendisini vekil ile temsil ettirmiş olup da davayı kazanan taraf lehine yargılama giderleri ile birlikte yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretine hükmedilir. (HMK  m 323/1-ğ , m 326/1md , Av.K m 169) Hukuk Muhakemeleri Kanunun feragat ve kabul halinde yargılama giderlerini düzenleyen 312/1. maddesinde “Feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir. Feragat ve kabul, talep sonucunun sadece bir kısmına ilişkin ise yargılama giderlerine mahkumiyet, ona göre belirlenir” şeklinde özel düzenleme yapılmıştır

Öte yandan;  tapu kayıt maliklerinin tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesi ve bu şekilde doğru sicil oluşturulmasını sağlamaya yönelik bu tür davalar, mülkiyet anlaşmazlığı içermediği için Hukuk Muhakemeleri Kanunun 382/ ç-1 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı davası olarak görülmektedir. Çekişmesiz yargı işleri teknik olarak dava sayılmadığından, davacı ve davalı yoktur. İsteğin niteliği gereği,   verilen karar ile tapu sicilinde düzeltme yapılacağından tapu müdürlükleri ilgili sıfatıyla bu davalarda yer almakta olup Tapu Müdürlüğü ile talep eden arasında bir uyuşmazlık da   bulunmamaktadır.

Tapu kayıtlarının tutulması ve doğru sicil oluşturulmasını üstlenen devlet, nüfus kayıtlarına uygun olmayan malik kimlik bilgileri ve hukuksal duruma uymayan yanlış  düzenlenen kayıtlardan da sorumludur. Tapu kayıtlarının dayanağı olan kadastro tespit tutanaklarının düzenlenmesinde gerekli özen ve dikkatin gösterilmemesi ayrıca kayıt aktarımları sırasında yapılan yanlışlıklar sonucu TMK’nun m.1027 uyarınca bu tür uyuşmazlıklar Adli yargı önüne gelmektedir. Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde tapu kaydında bulunması zorunlu olan kimlik bilgileri tapu malikinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiş olup kayıt düzeltme isteğiyle açılan davalar da düzeltilen her kaydın ayrı bir dava olarak değerlendirilerek davanın kısmen kabul edildiği gerekçesi ile ret edilen istek için ilgili lehine vekalet ücreti hükmedilmesinin doğru olduğu söylenemez.  .

Somut olayda; tapu kayıtlarında ki kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istenen davacı miras bırakanına ait aile nüfus kayıtlarında, bir kısım aile fertlerinin soyadı “A.” bir kısmının soyadının “A.” olduğu, bu farklılık nedeniyle soyadı düzeltme isteğinden feragat edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davacının isteği 32 parselde paydaş olan miras bırakanının nüfus kayıtlarına uygun olamayan tapu kayıt bilgilerinin değiştirilmesine yönelik olup kayıtlarda malik adı değiştirilmiş olmakla davacının davasında haklı olduğu saptanmıştır. Ayrıca tapu sicillerinin doğru tutulması Devletin görevi olup davanın niteliği, Tapu Müdürlüğünün davada ilgili sıfatıyla yer aldığı dikkate alındığında vekille temsil edilen ilgili Tapu Müdürlüğü lehine vekalet ücreti tayini yerinde değildir. Belirtilen nedenlerle doğru olan kararın onanması görüşünde olduğumdan ilgili Tapu Müdürlüğü vekiline vekalet ücreti verilmesi yönündeki bozma kararına katılamıyorum.