muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20271, Karar No: 2014/15580, Tarih: 17.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20271 E.  ,  2014/15580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde TCK'nın 53/4 maddesine aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısım ile sanık hakkında TCK 53.maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16521, Karar No: 2015/2538, Tarih: 23.02.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16521 E.  ,  2015/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bisikletle yolda seyir halinde olan müştekinin bisiklet koluna takmış olduğu poşeti çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/2-b maddesiyle hüküm kurulması,

2-Suç tarihlerinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığına ilişkin doktor raporu alındıktan sonra TCK'nın 31/2 maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuğun sarfına sebebiyet verdiği 14,00 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken 20 TL'lik tutardan az olduğu halde sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 23/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9915, Karar No: 2021/14013, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9915 E.  ,  2021/14013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Boşanma istemine ilişkin olarak açılan davada Ankara 4. Aile Mahkemesi ve İzmir 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

Ankara 4. Aile Mahkemesince, tarafların nüfus kayıtlarının incelenmesinde mernis adreslerinin İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 1. Aile Mahkemesince, davalı vekilinin yetki itirazı yasal süresi içerisinde yapılmış ise de; dava dilekçesinde davalı erkeğin adresi "... Mahallesi .../.. Sokak, No:5/... /İzmir olarak belirtildiği gibi avukatına verdiği vekaletnamede de yine aynı adresin yer aldığı, davalı tebligatının bila ikmal dönmesi üzerine davalı vekilince davalının yeni adresinin ... Mahallesi .../5 Sokak, No:17/4 .../İzmir olarak bildirildiği, ayrıca davalı vekilinin 29/01/2020 tarihli duruşmadaki beyanında yetki itirazlarında İzmir mahkemeleri yetkilidir derken Karşıyaka Aile Mahkemesi'ni kastettiklerini, bu nedenle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Karşıyaka Aile Mahkemesine gönderilmesini talep etmiş ise de, davalının adresi itibariyle Karşıyaka ilçesinde ayrı adliye bulunduğundan Karşıyaka Aile Mahkemelerinin yetkili olduğu, dolayısıyla davalı vekilinin yetki itirazında yetkili mahkemeyi doğru belirtmediği, bu durumda yetkili mahkemeyi belirleme konusunda seçimlik hak davacı tarafa geçmiş olup TMK'nın 168. maddesi uyarınca davacı kadının davasını yerleşim yeri mahkemesi olan Ankara Aile Mahkemesinde açmış olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir.

Somut olayda; davanın, ... tarafından Ankara 4. Aile Mahkemesinde açıldığı, davalı vekili tarafından süresinde yetki itirazında bulunulduğu ve İzmir Aile Mahkemelerinin yetkili olduğunun ileri sürüldüğü, davalının yerleşim yerinin ise "Karşıyaka/İzmir " olduğu ancak davalı vekilinin de yetkisiz bir mahkemeyi seçtiği anlaşıldığına göre, davanın ilk açılan yer mahkemesi olan Ankara 4. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Ankara 4. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2017, Karar No: 2022/7990, Tarih: 17.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2017 E.  ,  2022/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2049 E., 2018/2491 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz isteminin reddi, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/2049 Esas, 2018/2491 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Katılanlar ... ve ... Yönünden

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükümleri suç vasıfları yönünden temyize hak ve yetkileri bulunan ... ve ... adlarına tebliğe çıkarılmadığı belirlenmiştir.

2. Katılan ... Yönünden

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunan ... adına tebliğe çıkarıldığı, ancak söz konusu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Şöyle ki 7201 sayılı Kanun'un "Bilinen adreste tebligat" başlıklı 10 uncu maddesinin birinci ve fıkralarına göre;

"Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/3 md.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

Mezkûr hüküm gereği yapılan inceleme neticesinde; katılan ...'in dava dosyasında bilinen en son adresinin; "....olduğu, katılan adına gerekçeli kararın tebliğinde esas alınan adresin ise ......" olduğu belirlenmiştir.

7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği öncelikle, adı geçen katılanların öncelikle bilinen en son adresleri esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, 7201 sayılı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca bu adreslere tebligat çıkarılıp söz konusu tebligatların bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresleri esas alınarak tebliğ yoluna gidilmesi gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerekmektedir.

Ancak inceleme konusu gerekçeli kararın, katılanlar ... ve ... adlarına hiçbir surette tebliği yoluna gidilmediği gibi katılan ... adına dava dosyasında bilinen en son adresi yerine farklı bir adresin esas alınması suretiyle tebliği yoluna gidildiği belirlenmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca, usûlüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin hükümler barındıran Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS), Türk hukuk sisteminin bir parçasıdır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) içtihadî değerlendirmeleri ile kapsamı belirlenen AİHS’in “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesi, bazı zımnî hakları da bünyesinde barındırır. Bu haklar arasında “çelişme ilkesi”, “silahların eşitliği ilkesi”, “mahkemeye erişim hakkı”, “duruşmaya etkili katılma hakkı”, “delil sunma hakkı” ve “gerekçeli karar hakkı” yer alır. (Fahri Gökçen Taner, Ceza Muhakemesi Hukukunda Adil Yargılanma Hakkı Bağlamında Çelişme ve Silahların Eşitliği, 2. Baskı, ..., 2021, s.52)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine göre olağan kanun yolları, yargılama sürecinin bir parçasıdır. (Dallos/Macaristan, B. No: 29082/95, 01.03.2001) Bu nedenle AİHM, AİHS’in 6 ncı maddesi ile öngörülen adil yargılanma hakkının yargılamayı bir bütün olarak kapsadığını kabul eder. (... Kück/Almanya, B. No: 35968/97, 12.06.2003, §§ 46-47; Khamidov/Rusya, B. No: 72118/01, 15.11.2007, § 170)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine göre olağan kanun yolları, yargılama sürecinin bir parçasıdır. (Dallos/Macaristan, B. No: 29082/95, 01.03.2001) Bu nedenle AİHM, AİHS’in 6 ncı maddesi ile öngörülen adil yargılanma hakkının yargılamayı bir bütün olarak kapsadığını kabul eder. (... Kück/Almanya, B. No: 35968/97, 12.06.2003, §§ 46-47; Khamidov/Rusya, B. No: 72118/01, 15.11.2007, § 170)

Ayrıca AİHM, Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No. 12945/87, 16.12.1992 kararında, ilgilisinin gerekçeden haberdar edilmemesinin AİHS’in 6 ıncı maddesi kapsamında gerekçeli karar hakkının ihlâli olduğunu açıkça ifade etmiştir. Söz konusu karara göre; “Gerekçeli karar, dinlendiklerini taraflara göstermek ve böylece kendi taraflarındaki kararın daha istekle kabul edilmesine katkıda bulunmak amacına hizmet eder. ... Gerekçeli karar, bir başvuru sahibinin mevcut herhangi bir temyiz hakkını yararlı bir şekilde kullanmasını sağlamak için önemlidir.” Aynı kararda, gerekçeli kararın taraflara süresinde tebliğ edilmesi zorunluluğu da vurgulanmıştır. Aksi hâlde taraflar kanun yolu mercilerine başvuru konusunda hak kaybı yaşarlar ki bu durum sadece gerekçeli karar hakkının değil, AİHM tarafından, AİHS’in 6 ncı maddesi kapsamında bulundukları belirlenen “çelişme ilkesi”, “silahların eşitliği ilkesi”, “mahkemeye erişim hakkı”, “duruşmaya etkili katılma hakkı”, “delil sunma hakkı” gibi hakların da ihlâli anlamına gelir.

Nitekim AİHM, gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi hususunda, gerekçeli karar hakkının yanı sıra özellikle mahkemeye erişim hakkı üzerinde durmuştur. AİHM, her ne kadar AİHS’in 6 ncı maddesi ile mahkemeye erişim hakkı açıkça düzenlenmemiş ise de söz konusu hakkın hukukun temel prensibi olduğunu, mahkemeye erişim hakkı bulunmaksızın adil, alenî bir yargılamadan söz edilemeyeceğini ve adil yargılanma hakkının içerdiği güvencelerden yararlanmanın olanaksız hâle geleceğini vurgular. (Golder/Birleşik Krallık, B. No: 4451/70, 21/2/1975, § 35) Mahkemeye erişim hakkı sadece ilk derece mahkemesine dava açma hakkını değil, kanun yollarına etkili bir şekilde başvurma hakkını da içerir. AİHM, mahkemeye etkili erişim hakkını hukukun üstünlüğü ilkesinin temel unsurlarından biri olarak kabul etmekte ve mahkemeye etkili erişim hakkının, mahkemeye başvuru konusunda tutarlı bir sistemin var olmasını ve dava açmak isteyen kişilerin mahkemeye ulaşmada açık, pratik ve etkili fırsatlara sahip olmasını gerektirdiğini ifade etmektedir. Bu sebeple hukukî belirsizliklerin ya da uygulamadaki belirsizliklerin tarafların mahkemeye erişimine zarar verdiği durumlarda bu hakkın ihlâl edildiğine karar verilmektedir. (Geffre/Fransa, B. No: 51307/99, 23/1/2003, § 34) O hâlde davanın taraflarına gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak bildirilmesi suretiyle tarafların, bu gerekçeye göre ayrıntılı itiraz/istinaf/temyiz nedenlerini bildirerek kanun yoluna etkili bir şekilde başvurma haklarının kamu gücüyle ihlâl edilmemesi, herkesin sahip olduğu adil yargılanma hakkına uygun davranılması zorunludur.

Keza Anayasa Mahkemesi de ... Eşlik, B. No: 2014/15969, 21.06.2017, § 48; Metin Duran, B. No: 2018/33546, 28.01.2021 kararlarında gerekçeli kararın ilgilisine tebliğ edilmemesi nedeniyle mahkemeye etkili erişim hakkının ihlâl edildiğine hükmetmiştir.

Mevcut açıklamalar ışığında, inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılanlara usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay — Esas No: 2015/12683, Karar No: 2016/4051, Tarih: 07.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/12683 E.  ,  2016/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :...

KARAR NO : ...

T.C.

YARGITAY

...Hukuk Dairesi

ESAS NO : ...

KARAR NO :...

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ...

TARİHİ : 21/04/2015

NUMARASI : 2014/269-2015/331

DAVACI : ...

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin iş yerinden 26/03/2014 tarihinde çalınan boş çeklerden birinin sahte imza ile tedavüle konulduğunu ve davalı tarafından ibraz edilen dava konusu 13/08/2014 keşide tarihli...nolu ve 6.700,00 TL bedelli çekteki yazıları ve imzası sahte olduğunu ileri sürerek davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çekin ... sözleşmesi kapsamında ciro edilerek müvekkiline verildiğini, çekin cirantası ...nun çekin faturaya dayalı alacak borç ilişkisi içinde ciro edildiğini bildirdiğini, imzanın sahteliği konusunda ceza soruşturmasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, çekteki imzanın davacı şirkete ait olmadığı belirlense bile sahteciliğin bilinmediğini, müvekkilinin dava açılmasına neden olmadığını, bu nedenle yargılama giderinden sorumlu olmayacağı savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece , davalı vekiline, çek aslının sunulması hususundaki ihtara rağmen davalı tarafça çek aslı kesin sürede ibraz edilmediği gibi, kabul edilebilir bir mazeret gösterip eski hale getirme de istenmediği, vekaletnamenin yeni alınmasının eski hale getirme gerekçesi olamayacağı, davalı vekilinin sunduğu vekaletnamenin de kesin sürenin başlama tarih olan 10/02/2015 tarihli olduğu, bu nedenle davalı vekilinin yeniden süre verilmesi talebinin yerinde görülmediği, davacı şirketin çek keşide tarihindeki yetkilisinin çekteki imzanın kendisine ait olmadığını bildirdiği, davacı şirket yetkilisine ait imza sirkülerindeki imza ile çekteki keşideci imzasının benzemediğinin kolayca fark edilebildiği, bankaca da çekin ibrazında bu hususun tespit ile çek arkasına şerh edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının dava konusu çekten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece verilen kesin süreye rağmen davalı tarafınden çek aslının ibraz edilmemiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

457,50 O.H.

114,40 P.H.

343,10 Kalan

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. T.G
Yargıtay — Esas No: 2017/5403, Karar No: 2017/4158, Tarih: 02.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/5403 E.  ,  2017/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... Ağır Ceza Mahkemesi ile Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme konusu olayda yetki ihtilafı meydana getiren ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olmasına ve anılan Yasanın 37/2. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında yargı çevresi içeresinde bulunan adli yargı ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmenin de bulunmasına göre;

Aynı bölge adliye mahkemesi yargı çevresinde bulunan ... Ağır Ceza Mahkemesiyle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nın 17. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/117, Karar No: 2020/2444, Tarih: 12.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/117 E.  ,  2020/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

1) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğunun saptandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suça konu faturaların 2008 yılı Mayıs ayı KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle 25/06/2008 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 olarak eksik yazılması,

b- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, suç tarihinin 25.06.2008 olmasına göre, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c- Kullanılan tüm faturaların aynı aya ait olması ve KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, aynı beyanname döneminde birden çok sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesiyle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, yasaya aykırı

d- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.