muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/465, Karar No: 2025/333, Tarih: 22.01.2025

TTK m. 54/1.a.4 hükmüne ilişkin madde gerekçesi aynen şu şekildedir: “Bu bent karıştırılmayı, yani 6762 sayılı Kanunun 57 nci maddesinin (5) numaralı bendinde kullanılan terimle iltibası düzenlemektedir. (4) numaralı alt bendin ilkeleri ve amacı, 6762 sayılı Kanunun 57 nci maddesinin (5) numaralı bendi ile özdeş olmasına rağmen lafızda farklıdır. Ancak, bu değişiklik 6762 sayılı Kanundaki hükmün öğreti ve mahkeme kararlarındaki birikiminin feda edilmesi, uygulanamaz kabul edilmesi anlamını taşımamaktadır. Çünkü, karıştırılma (iltibas) kavramı, pozitif hukuklar üstü anlamı ve işlevi ile varlığını sürdürmektedir. MarkKHK "iltibas" yerine "karıştırılma"yı kullandığı ve bu terim öğreti ve içtihatlarda yerleşmeye başladığı için, burada da aynı terim tercih edilmiştir. Bu sebeple bentte basit ancak kapsamı geniş bir ifadeye yer verilmiştir. "Karıştırılma", yanıltmayı, kandırmayı, yanlış algılattırmayı da kapsar. Hüküm, karıştırılmayı dış görünüş (tanıtım, takdim-görsellik) ve duyuruş (ses yönünden benzerlik) bağlamında düzenler. İç benzerlikten doğan karıştırılma (meselâ elektrik devrenin veya yarı iletken topografyasının benzerliği) hükmün kapsamı dışındadır. İç benzerlik "karıştırılma" kavramı ile tanımlanmaz. Dış görünüm koruması, takdim, şekil, tasarım ve donanım korumasıdır. Karıştırılma nesnel değerlendirmeyi gerektirir. 6762 sayılı Kanun hükmü, başkasının "ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları ile iltibasa meydan verebilecek surette, ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları" cümle parçasına yer vermiştir. Oysa, anılan ayırt edici işaretlere ilişkin karıştırılma koşulu, hüküm ve sonuçlarıyla birlikte kendi özel kanun hükmünde kararnamelerinde, yani MarkKHK'da, EndTasKHK'da, CoğİşKHK'da ve unvanla ilgili olarak TK'da ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Burada tekrar edilmeleri hem gereksizdir, hem de yorum güçlüklerine sebep olmaktadır. Anılan cümle parçalarının burada yer almaları, haksız rekabete ilişkin hükümlerin fikrî mülkiyete ilişkin düzenlemelerde kümülatif uygulanması yönünden de gerekli görülemez.” şeklindeki ifadeden, esasen hâlihazırda kümülatif koruma ilkesinin geçerli olduğu, ancak bu ilkenin varlığının da belirtilen cümle parçalarının maddede yer almalarını gerektirmediği anlamı çıkmaktadır. Dolayısıyla, gerekçedeki ifadelerin kümülatif uygulama ilkesini destekler şekilde anlaşılması ve TTK’nın karıştırılma ihtimaline ilişkin düzenlemesinin, fikrȋ mülkiyet mevzuatının yanında, ondan bağımsız olarak uygulanabileceğinin kabulü gerekir. Şu hususun özellikle belirtilmesi gerekir: özel hukuki düzenlemelerin korudukları konu ile haksız rekabetin koruduğu konu farklıdır. Şöyle ki, bir markanın taklit edilmesi marka hakkına zarar verebileceği gibi haksız rekabete de yol açmaktadır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ayırtedici işaretlerin ayrı ayrı sayılmamış olması, fikri mülkiyete ilişkin düzenlemelerle haksız rekabet hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmez. (Prof

. Şu hususun özellikle belirtilmesi gerekir: özel hukuki düzenlemelerin korudukları konu ile haksız rekabetin koruduğu konu farklıdır. Şöyle ki, bir markanın taklit edilmesi marka hakkına zarar verebileceği gibi haksız rekabete de yol açmaktadır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ayırtedici işaretlerin ayrı ayrı sayılmamış olması, fikri mülkiyete ilişkin düzenlemelerle haksız rekabet hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmez. (Prof. Hamdi Yasaman – Prof Reha Poroy, Ticari İşletme Hukuku, 20. Baskı. 2024, s. 410. vd) SMK hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle TTK.nun haksız rekabet hükümleri kadük hale gelmemiştir. Aksinin kabulü aşkın yorumdur.(Prof.Arslan Kaya-Prof.Koray Demir,Rekabet ve Haksız Rekabet Hukukunun Esasları, Baskı 2024, s.122 vd) Haksız rekabet koruması fikri haklar korumasını tamamlayan bir konumda olmayıp bağımsız ve kendi kurallarını takip eden bir koruma olduğundan haksız rekabet kaynaklı talepler fikri haklar korumasından bağımsız olarak ileri sürülür. O halde korumanın şartları mevcut olduğu halde haksız rekabet hükümleri fikri mülkiyet hukukuna ilişkin hükümler yanında doğrudan ve birinci dereceden uygulama alanı bulur (Ünal Tekinalp Fikri Mülkiyet Hukuku 5.Bası s.37, 2012)

TTK’nın karıştırılma ihtimaline ilişkin düzenlemesi, mehaz İsviçre hukukundan aynen aktarılan başkasının malları, iş ürünleri, faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almaya ilişkin TTK m. 55/1.a.4’tür. Bu hükümle, ürünlerin kaynağı konusunda tüketicinin kafasını karıştırma ihtimali olan fiillerin engellenmesi, piyasada açıklık ve şeffaflığın sağlanması amaçlanmakta, bu suretle rakiplerin yanı sıra tüketicilerin ve toplumun da menfaatleri korunmaktadır. Piyasada oluşması muhtemel karışıklığın engellenmesi, rekabetten beklenen işlevlerin sağlanması açısından da önem taşımaktadır.

Öte yandan AB hukukunda da kümülatif koruma ilkesi açıkça kabul edilmiştir. Yönerge ve Tüzük Tasarısı‟ndaki düzenlemelerde tasarımların marka, patent, faydalı model gibi Topluluğun fikri mülkiyet mevzuatı ile korunmasının üye ülke hukuklarındaki fikri mülkiyet mevzuatına göre ayrıca korunmalarına engel olmayacağı belirtilmiştir. Ancak, kümülatif olarak koruma üye ülke mevzuatlarına bırakılmış olup, ilkenin nasıl uygulanacağı gösterilmemiştir. Sınai Mülkiyet Kanunun genel gerekçesi ve madde gerekçeleri incelendiğinde, Sınai mülkiyet haklarının kanunla düzenlenme ihtiyacı yanında, uluslararası sözleşmeler ve AB mevzuatıyla uyumun arttırılması ve daha nitelikli ve etkin işleyen çağdaş bir sınai mülkiyet sistemine geçişin sağlanması için mevcut sistemin revize edilmesi gereğinin ortaya çıktığı, bu çerçevede marka, coğrafi işaret, tasarım, patent ve faydalı model haklarına ilişkin önemli yenilikler getiren düzenlemelerin yapıldığı, mevcut sistemde yer almayan geleneksel ürün adı korumasının sisteme dahil edildiği ve düzenlemelerde Ticaretle Bağlantılı Fikri Mülkiyet Anlaşması (TRIPS), Paris sözleşmesi, yeni 2015/2436 sayılı Avrupa Birliği (AB) Marka Direktifi ve 2015/2424 sayılı AB Marka Tüzüğü, Patent kanunu anlaşmasına (PLT) uygun olarak kanunun hazırlandığı belirtilmiştir. Dolayısıyla kümülatif koruma AB müktesabına da uygundur.

Sonuç olarak; Dairenin hiç değişikliğe uğramadan süre gelen görüşünde bir değişiklik yapılmasını gerektirecek hukuki bir değişiklik bulunmadığından kümülatif korumanın uygulanması gerektiği kanaatiyle kararın onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2015/4849, Karar No: 2015/5628, Tarih: 26.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/4849 E.  ,  2015/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 32, 261 ve 268. maddeleri uyarınca hüküm fıkrasında, kanun yolu için başvurulacak merciinin, süresinin ve şeklinin açıkça gösterildiği, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, savunmasının alındığı ve kimliğinin tespiti sırasında bildirdiği ve aynı zamanda da merniste kayıtlı ikamet adresine Tebligat Kanununun 21/2 maddesi gereğince usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık ...'un temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 26.03.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4732, Karar No: 2024/9494, Tarih: 26.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4732 E.  ,  2024/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/505 Esas, 2024/295 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen faydalı model hükümsüzlüğü davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kötü niyetle “İnsan Tüketimi İçin Süt Tedarik İstasyonu” başlıklı buluşu 2015/11106 sayılı faydalı model belgesi ile kendi adına tescil ettirdiğini, süt otomatının ilk olarak 1994 yılında kamuya sunulduğunu, çeşitli ülkelerde bu makinenin tescilli olduğunu, alınan araştırma raporu uyarınca diğer ülkelerdeki tesciller nedeniyle makinenin yenilik ve buluş olma kriterini taşımadığını, 1 numaralı istemin çok geniş düzenlendiğini, 27.04.2017 tarih ve 2017/20 sayılı Çiğ Sütün Arzına Dair Tebliğde (2017/20 sayılı Tebliğ) çiğ süt makineleri için şartların belirtildiğini, anılan Tebliğin 10 uncu maddesinde zorunlu kılınan teknik istemlerin, davalı tarafından kötü niyetle faydalı model tesciline konu edildiği, bu teknik hususların zorunlu olduğu, makinelerde yer almaması halinde Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından oldukça yüksek cezalar kesildiği, tebliğe aykırılık gerçekleştirmek istemeyen müvekkilinin tebliğde belirtilen şartlara uygun şekilde makine ürettiğini, davalının belirtilen şartları faydalı model olarak tescilinin hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek 2015/11106 tescil numaralı faydalı modelin hükümsüzlüğünü talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkilinin faydalı model hakkına tecavüzünün tespit dosyasına sunulan bilirkişi raporu ile belirlendiğini, dava konusu buluşun yenilik ve buluş niteliği şartlarını taşıdığını, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından hazırlanan araştırma raporu neticesinde buluşun patentten faydalı modele çevrildiğini, gerekli şartların sağlanıp faydalı model belgesinin alındığını, patent başvurusunun 2017/20 sayılı tebliğden önce gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu 2015/11106 sayılı faydalı modelin teknik alandaki uzman kişi tarafından uygulamaya koyulacak yeterlilik ve açıklık içerdiği, tüm istemleri itibariyle yeni ve sanayiye uygulanabileceği, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, faydalı model hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 142, 144 ve 83 üncü maddeleri.

3.551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 156 ve 165 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1675, Karar No: 2011/3014, Tarih: 11.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1675 E.  ,  2011/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/ 2010/311240

MAHKEMESİ :(İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :08/07/2010 gün ve 212/183

SUÇ :Adam öldürmeye teşebbüs

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan sanık D.. A.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,35/2,29,62. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/07/2010 gün ve 212/183 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü hakkında 765 sayılı TCK. gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar Sayılı 20.06.2006 günlü kararı uyarınca, hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen karardan sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun lehe olması nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasında hükümlünün aleyhe bozma yasağından yararlanması söz konusu olmayıp ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının bulunmadığı gözetilerek, 765 sayılı TCK.na göre verilen ve kesinleşen hükümde, hükümlünün anne ve babasının müştekinin de içinde bulunduğu kişiler tarafından basit şekilde dövülmesinden ibaret eylemin hafif haksız tahrik olarak kabul edilerek, aynı yasanın 51/1.maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/4 oranında indirim yapıldığı halde, uyarlama yargılaması sonucunda yine eylemin hafif haksız tahrik kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, 1/4 yerine oluşa uygun düşmeyecek şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14284, Karar No: 2013/178, Tarih: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/14284 E.  ,  2013/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ... Canpolat'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, tehdit suçundan beraatine dair Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2012 gün ve 2010/282 Esas, 2012/119 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümlerin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki vesayet ve kayyımlık yetkileri ile 53/1-a, b, d ve e fıkralarındaki hakları bakımından cezanın infazının tamamlanmasına kadar uygulanacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK.nın 53/1-c. maddesindeki hakların tamamından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümlerin çıkarılarak, yerlerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usûl ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26461, Karar No: 2013/27146, Tarih: 01.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26461 E.  ,  2013/27146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur ... 'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

13/05/2010 tarihli duruşmada mağdur ...'ın şikayetten vazgeçtiğini bildirmesine göre, katılan sıfatını almadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

İddianame ile müsaderesi istenen suç eşyası ile ilgili mahallinde karar verilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

a) Kızı ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b) Eşi ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "kamuya yararlı temizlik işlerinde çalıştırılmasına" ibaresinin hükme yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK'nin 50/1-f maddesi ile ilgili bendinde yer alan "kamuya yararlı temizlik işlerinde çalıştırılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/866, Karar No: 2023/5901, Tarih: 06.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/866 E.  ,  2023/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2194 E., 2022/1530 K.

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/31 E., 2021/107 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca davacı Hazineye ait ... ,... parsel ..., 3.774,20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 160 ada 3 parsel numarası ve 3.633,05 m2 yüzölçümü ile; davalı ... Belediyesine ait eski 3427 parsel ..., 6.942,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 160 ada 6 parsel numarası ve 7.239,06 m2 yüzölçümü ile tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; kendisine ait parselin yüz ölçümünde davalı parsel lehine azalma olduğunu iddia ederek eski hale getirilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazlara ilişkin uygulama kadastrosu çalışmalarının Kanun ve yönetmelik hükümlerin uygun olarak yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine, çekişmeli taşınmazların uygulama kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince eksik araştırma ve inceleme yapıldığın açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe