muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25553, Karar No: 2013/33222, Tarih: 24.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25553 E.  ,  2013/33222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa/Nilüfer Tapu Müdürlüğü'nde kayıtlı 109 ada, 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 11 numaralı bağımsız bölümün ihalesi 11.02.2013 tarihinde yapılmış, borçlu malik tarafından kendisine usulüne uygun kıymet takdiri ve satış ilanı tebligatı yapılmadığı ileri sürülerek anılan ihalenin feshi için icra mahkemesine başvurulmuştur.

Şikayetçinin adres kayıt sistemindeki mernis adresine daha önce hiç tebligat yapılmaksızın icra emri, kıymet takdiri ve satış ilanının Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre şikayetçiye tebliğ edilmesi istendiği anlaşılmaktadır.

Takip dosyasında 6 Örnek icra emri, kıymet takdiri raporu ve taşınmaz satış ilanının tebliğ mazbatasının üzerine ''Mernis Adresi'' yazılarak tebliğe çıkarıldığı ve dağıtıcı tarafından Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre tebliğ edildiği ve bu tebliğlere dayanarak takip ve ihale işlemlerine devam edildiği görülmüştür.

2709 Sayılı 1982 Anayasası'nın "Hak Arama Hürriyeti" başlıklı 36.maddesine göre;  "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.''

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3.maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen 2.fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır''.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 16/2.maddesinde ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''  denilmiştir.

6099 Sayılı Kanunun Genel Gerekçesinde ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere Tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun da kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanununa intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.'' denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın  adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve  normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre  çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2.maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın  adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2.maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olur  ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir. Yasa koyucu 5490 sayılı Kanuna göre  doğru adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını  gütmüştür. Tebligat yasasının dar  yorumlanması geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında  Nüfus Müdürlüğü'ne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta  gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan  vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın  sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için,  öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30.maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere  iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay  Hukuk Genel  Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli 2009/12-563Es.2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür

. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere  iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay  Hukuk Genel  Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli 2009/12-563Es.2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciye yöneltebilmesi  usulüne  uygun olarak yapılacak tebligat  ile sağlanabilir.

Somut olayda şikayet konusu yapılan tebligatların, TK.'nun 10/2.maddesi gözardı edilerek, borçluya önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK.'nun 21/2 maddesine göre  çıkartıldığı ve söz konusu tebligatların bu hali ile usulsüz olduğu görülmüştür.

Öte yandan, satış ilanı borçluya, satışa hazırlanabilmesi, kendince gerekli duyuruları yapabilmesi ve daha fazla müşteri bulabilmesi için satıştan makul bir süre önce tebliğ edilmelidir.  Her ne kadar şikayetçi vekilinin  29.01.2013 tarihinde satışın durdurulması istemi ile icra mahkemesine başvurusu sebebiyle satış gününü 29.01.2013 tarihinde öğrendiği ileri sürülse de, taşınmazın 1. satışının 01.02.2013 tarihinde olacağı karar altına alındığından  açıklandığı üzere bu süre makul süre değildir.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9279, Karar No: 2011/10426, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9279 E.  ,  2011/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından 20.6.2010 tarihine kadar Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından 20.6.2010 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı yapılandırma yasasından faydalandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece istem 1.6.1997- 31.12.1997, 1.7.2000- 31.12.2006 tarihleri arasında Tarım ... sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı kanundan yararlandırılmasına karar verilmiştir.

2-Dava ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından 20.6.2010 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı yapılandırma yasasından faydalandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece istem 1.6.1997- 31.12.1997, 1.7.2000- 31.12.2006 tarihleri arasında Tarım ... sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı kanundan yararlandırılmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının ... ekicileri kooperatifine ortaklığının 30.3.2011 tarihinden başladığı, Tarım Kredi Kooperatifi üyeliğinin bulunmadığı, ziraat odasına 23.2.1998- 20.12.2005 tarihleri arasında kayıtlı bulunduğu, teslim ettiği ... ürünü bedellerinden ... şeker fabrikasının 2.6.2010 tarihli yazısında ilk prim kesintisinin 18.5.1996 tarihinde yapıldığı, sonraki kesintinin 16.4.1997 tarihinde ve 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007 yıllarında, 11.4.2011 yılında ise şeker fabrikasına teslim ettiği ürün bedellerinden 1996,1999,2005 yıllarında kesinti yapıldığının bildirildiği, davacının Tarım ... sigortalısı olarak 21.6.2010 tarihinde kayıt ve tescilinin olduğu, tapuda gayrimenkulünün olmadığının bildirildiği görülmektedir.

Mahkemece sonraki alınan ... şeker fabrikası bildirimine göre ilk kesintinin 16.4.1997 tarihinde yapıldığı nazara alınarak, 1.6.1997- 31.12.1997, 1.7.2000- 31.12.2006 tarihleri arasında Tarım ... sigortalılığının tespitine karar verilmesi yerinde ise de davacının 23.12.1998 tarihinden 20.12.2005 tarihine ve 15.6.2010 tarihinden dava tarihine kadar devam eden ziraat odası kaydına göre 1.1.1998- 31.6.2000 tarihleri arasındada tespite karar verilmemesi hatalı olmuştur.

Ayrıca ... şeker fabrikasının 2.6.2010 tarihli yazısında yukarıda arzedilen kesinti tarihlerinin doğruluğu yeniden araştırılarak, eğer bu kesintiler doğru ise kesinti tarihlerine göre, eğer 21.4.2011 tarihli kesinti tarihleri doğru ise yukarıda arzedildiği üzere 1.1.1998- 31.6.2000 tarihleri arasında da tesbite karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki deliller nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4307, Karar No: 2020/8723, Tarih: 06.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4307 E.  ,  2020/8723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suça konu mağazadan ürünlere takılı alarmları sökerek bir adet tişört ve pantolon çaldığı, sökme esnasında ürünlere takılı alarmların kırık ve kullanılamaz hale geldiği, hırsızlık konusunun tişört ve pantolon olduğu bu sebeple alarmların kırılarak çıkartıldığı anlaşılmakla mala zarar verme suçunun sübut bulduğu gözardı edilerek yanlış gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2813, Karar No: 2021/1285, Tarih: 21.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2813 E.  ,  2021/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “rücuen tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın husumet nedeniyle reddine ilişkin karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.08.2009 tarihinde davalı piyade üst teğmen ...’ın eylemi nedeniyle Hakkari Çukurca bölgesinde görev yapan piyade teğmen ...in sakatlandığını ve uğradığı maddi ve manevi zararların tazmini için ... aleyhine Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde dava açtığını, yapılan yargılama sonucunda 250.000TL maddi tazminat ile 40.000TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı idarece ödenmesine karar verildiğini, kesinleşen mahkeme kararı uyarınca dava dışı Naim Demirel vekili tarafından Ankara 7. İcra Müdürlüğünün 2012/11270 sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını ve icra dosyasına farklı tarihlerde toplam 398.413,78TL ödeme yapıldığını, yapılan ödeme nedeniyle oluşan idare zararından suç teşkil eden eylemiyle zarara yol açan ve Jandarma Genel Komutanlığı Van Askeri Mahkemesi kararı ile mahkumiyetine karar verilen davalı ...'ın sorumlu olduğunu, ancak kendisine tebliğ edilen ödeme yazısına rağmen davalının herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek, 398.413,78TL tutarın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; dava konusu alacağın dayanağının ... aleyhine Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde açılan dava olduğunu, bu nedenle eldeki davanın ... tarafından açılması gerekirken İçişleri Bakanlığı tarafından açıldığını, oysa ki davacı İçişleri Bakanlığının dava konusu alacak üzerinde bir hakkı ve taraf sıfatının bulunmadığını belirterek, davanın husumet yokluğundan reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; dava konusu alacağın dayanağının ... aleyhine Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde açılan dava olduğunu, bu nedenle eldeki davanın ... tarafından açılması gerekirken İçişleri Bakanlığı tarafından açıldığını, oysa ki davacı İçişleri Bakanlığının dava konusu alacak üzerinde bir hakkı ve taraf sıfatının bulunmadığını belirterek, davanın husumet yokluğundan reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli ve 2014/472 E., 2015/97 K. sayılı kararı ile; davada rücu hakkının Milli Savunma Bakanlığında olduğu konusunda bir çekişme bulunmadığı, davacı İçişleri Bakanlığı ile Milli Savunma Bakanlığının iki ayrı tüzel kişilik olduğu, davanın yanlış Bakanlık tarafından açıldığı, davacı vekili tarafından davacı isminin düzeltilmesi talep edilmiş ise de yapılan hatanın ismin yanlış yazılması şeklindeki bir maddi hata ve tarafın kimliğinde makul nedene dayalı yanılma niteliğinde olmadığı, davada taraf değişikliği yapma hakkının ancak husumet ehliyeti bulunan tarafa ait olduğu, eldeki davada İçişleri Bakanlığının husumet ehliyeti bulunmadığından taraf değişikliği yapmasının mümkün olmadığı, hatalı davacı ismine dayanarak dava açan avukatın da taraf değil vekil olması nedeniyle HMK’nın 124. maddesinin uygulama imkânının bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2015/8099 E., 2015/8923 K. sayılı kararı ile;

“...Dosya içeriğinden, dava dışı ...in ... aleyhine Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nde maddi ve manevi tazminat davası açtığı ve kabul edildiği, mahkeme kararına dayanarak ... aleyhine icra takibi yaptığı ve ödemenin anılan bakanlık tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı idare vekilinin 18.03.2015 tarihli ön inceleme duruşmasındaki beyanında davacı bakanlık isminin yanlış yazıldığı, ödemeyi yapan ve tahsilâtı talep edenin ... olduğu, davacı isminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesine göre düzeltilmesini istediği anlaşılmaktadır.

HMK'nun 124. maddenin 3. fıkrası uyarınca dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir.

Şu durumda hem ... hem de İçişleri Bakanlığı'nı hazine avukatlarının temsil etmesi, dosya içeriğinden de ...'nın ödemeyi yapan ve rücuen tazminat talebinde bulunan olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece HMK'nun 124/3 maddesi gereği davacı adının maddi hata olarak kabul edilip işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

9. Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/573 E., 2015/474 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesi tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

10. Mahkemenin yukarıda belirtilen bu kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.06.2016 tarihli ve 2016/4-1259 E., 2016/948 K. sayılı kararıyla; direnmeye ilişkin kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının usul ve yasaya uygun bulunmadığı gerekçesiyle usulün öngördüğü niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulması için karar bozulmuştur.

11. Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2016 tarihli ve 2016/540 E., 2016/666 K. sayılı kararı ile; Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen usulî eksiklik giderilmek suretiyle yeniden direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dosya kapsamına göre, davacı adının ... yerine İçişleri Bakanlığı olarak yazılmasının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK)124/3. maddesi gereğince maddi hata olarak kabul edilip edilmeyeceği, burada varılacak sonuca göre eldeki davada taraf değişikliği yapmanın mümkün olup olmadığı ve mahkemece işin esasının incelenmesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. Bilindiği gibi taraf sıfatı, dava konusu yapılan sübjektif hakla davanın tarafları arasındaki ilişkiyi ifade etmekte olup, dava dilekçesinde davacı ve davalı olarak gösterilmiş kişilerin maddi hukuk bakımından gerçekten hak sahibi veya yükümlü konumunda bulunup bulunmadığına ilişkin bir kavramdır. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde kullanılmaktadır. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin açması, kime karşı hukukî koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere yöneltilmesi gerekir.