muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/469, Karar No: 2018/2048, Tarih: 19.06.2018

Burada amaçlanan kişinin örgütün ulaştığı yapılanma itibarıyla dağılmasını sağlama imkanından yoksun olması durumunda bile etkin pişmanlık hakkında yararlanabilmesidir.

Kanun koyucunun TCK 221/2, 3 ve 4. fıkranın 1. cümlesinde pişmanlık ve gönüllülük esas almasına rağmen 221/4-son maddesinde ceza indirimi için sadece örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermek şartını aramıştır. TCK 221/4-son maddesinde aranan şart yeterli bilgi ve belge verip vermediği değerlendirilip, yeterli bilgi ve belge vermişse TCK 221/4-son madde uygulanacak, yeterli bilgi ve belge vermediği mahkeme tarafından takdir edilecektir. Mahkeme bu takdiri objektif kurallar ve dosyadaki bilgi ve belgeleri esas alarak yapacaktır. Nitekim Yargıtay 9. Ceza Dairesi 14.05.2007 tarih 2006/7296 E. 2007/4161 K. Sayılı ilamında "yakalanan sanığın 5237 sayılı TCK'nın 221/4 maddesinde öngördüğü şekilde örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili yeterli bilgi ve belge vermediği, bu nedenle yasada aranan şartların oluşmadığı gözetilmeden..." diyerek kararı aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmıştır. Yine 9. Ceza Dairesi, 05.03.2011 tarih 2012/450 E. 2012/2884 K. sayılı ilamında "dosya kapsamından yakalandığı ve soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini söylediği anlaşılan sanığın, vermiş olduğu bilgiler değerlendirilerek hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi..." diyerek kararı bozmuştur. Dikkat edilirse Dairede kanun düzenlemeye uygun olarak 3. fıkrada ve 4. fıkranın 1. cümlesinde yer alan pişmanlık ve gönüllük şartını gerçekleşip gerçekleşmediğine bakmadan kanunun aradığı örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçla ilgili elverişli bilgi verip vermediği şartını aramıştır. Sanıklara kollukta ve Savcılık aşamasında etkin pişmanlık hakları hatırlatılıp, sanıklar bu haklarını kullanarak bilgi veriyor ve bu bilgiler hüküm kurulmasında esas delil olarak kullanılıyor. Kanunun aradığı anlamda elverişli bilgi verdikleri kabul ediliyor. Artık bu kişilerin yargılama aşamasında ifadelerinden vazgeçmeleri 221/4-son cümlenin uygulanmasına engel değildir. Zira kanun koyuucu burada sadece elverişli bilgi verilmesini arıyor.

Sonuç olarak, sanık ...'ın; Mahkemenin, gerekçeli kararında esas olarak kollukta ve savcılıkta etkin pişmanlık hakkını kullanan ...'ın kendi konumu ve diğer örgüt üyeleri hakkında terör örgütünün bölge yapılanmasındaki konumları işledikleri suçları ve bu suçların delillerle ilgili verdiği bilgiler esas alınarak teşhis ettiği 29 kişi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında bu kişilerin terör örgütüyle bağlantılı kişiler olduğu tespit edildiği, verdiği bilgilere dayanılarak suçun aydınlatıldığı, dolayısıyla sanığın verdiği bilgilerin elverişli ve kanunun aradığı anlamındaki bilgi olduğu suçun aydınlatılmasında ve suçlunun cezalandırılmasında kullanıldığı tespit edilmesine rağmen sanığın içinde bulunduğu konum, yer ve ortam itibariyle yargılama aşamasında vazgeçmesi hakkında TCK 221/4. maddesinde yer alan etkin pişmanlık halinin uygulamasına engel bir durum değildir. Nitekim TCK 221/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık halinin uygulanması şartlarından biri "pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermek" olduğu halde kanun koyucu TCK 221/4. fıkranın 2. cümlesindeki pişmanlık halinin uygulanması şartları arasında sadece "failin örgüt yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermek" şartını aradığı gerekçe ve kanun metninde belirtmiştir. Kanun koyucu esas itibariyle TCK 221. maddenin 1, 2, 3, 4/1 cümle maddelerinde cezasızlık hali öngörerek etkin pişmanlığın şart koştuğu halde 221/4 -2. cümlede ise sadece failin örgüt yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar hakkında elverişli bilgi vermesini yeterli şart koşarak bilgi kanalının kapatılmaması ve örgüt ve mensuplarıyla etkin bir mücadele yolunu amaçlamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması (TCK 221/4-2) gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/25823, Karar No: 2016/1933, Tarih: 25.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/25823 E.  ,  2016/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bir adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibinde borçlunun, ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu belirterek icra dosyasının yetkili Bakırköy İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden alınan ihtiyati haciz kararına dayanılarak .... İcra Müdürlüğü'nde takip başlatılabileceği gerekçesi ile yetki itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu'nun, 15/01/2014 tarih ve 2013/12-476 E, 2014/5 K. sayılı kararında, ihtiyati haciz kararının verildiği mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesinde ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin, icra takibi için yetkili hale gelemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, alacaklı, .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 20/08/2014 tarih ve 2014/123 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile takibe başlamış ise de, yukarıda açıklandığı üzere ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer, icra takibi için yetkili hale gelmez. Bu durumda, yetki itirazının İİK'nun 50. maddesi atfı ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun genel yetki kuralları kapsamında incelenmesi gerekir.

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla HMK'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı olan akdin yapıldığı icra dairesi de takipte yetkilidir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK l0. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK l0. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

İtiraza konu takibe dayanak yapılan çekte keşide yerinin..., muhatap bankanın bulunduğu yer ile itiraz eden borçlunun yerleşim yerinin .../.... olduğu ve bu adreste ödeme emri tebliğ edildiği görülmektedir. Açıklanan yetki kurallarına göre, alacaklının ....veya ...İcra Müdürlüğü'nde takip başlatması gerektiği halde yetkili olmayan Osmaniye İcra Müdürlüğünde icra takibi yaptığı anlaşılmaktadır.

Birden fazla yetkili icra dairesi bulunması halinde HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak, borçlu bu yerlerden birini tercih etmelidir.

Somut olayda, borçlunun itiraz dilekçesinde dosyanın .... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesini talep ettiği görülmekle, mahkemece, yetki itirazının kabulü ile ...İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.
Yargıtay — Esas No: 2013/11504, Karar No: 2013/15016, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11504 E.  ,  2013/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, domates ve mısırın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) asgari ve azami verileri gösterir şekilde gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.08.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4585, Karar No: 2023/5494, Tarih: 17.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4585 E.  ,  2023/5494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen aidiyetin tespiti istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile 2926 sayılı Kanun kapsamında 24784 arşiv numaralı sigortalılık dosyasındaki hizmetin davacıya aidiyetinin tespiti talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davacının sigortalılığın devamı talepli davasını kabul etmediklerini, hukuka uygun olmayan davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin18.04.2014 tarihli ve 2012/84 Esas, 2014/314 Karar sayılı kararıyla; ürün bedellerinden yapılan prim tevkifat listelerine istinaden resen tescil işlemi yapılan 7817 467 774 sicil nolu (24784 arşiv nolu) Bağ-Kur dosyasının davacıya ait olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemiz 18.12.2014 tarih 2014/18246 Esas, 2015/21630 Karar sayılı ilamı ile "... Mahkemece yapılacak iş, öncelikle tanık sıfatıyla dinlenen ... kızı 1960 doğumlu, ... (...)'ın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124 üncü maddesi kapsamında yöntemince davaya katılımı sağlanarak göstereceği deliller toplanmalı, 1960 doğumlu ... adına iki bildirgenin varlığı karşısında, her ikisini düzenleyen muhtarların, düzenlenen bildirgelerin hangi ... ve/veya ... adına düzenlendiği ortaya konulmalı, sonrasında uyuşmazlığın esasına girilerek tüm kanıtlar irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak, 16.04.2019 tarih 2016/16 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararı ile "SGK da yapılan işlem sırasında muhtemelen baba adlarının aynı ve isimlerinin aynı olması sebebi ile bir karışıklık yaşanarak iki farklı kişi olan davacı ... ile dahili davalı olan Emine Akbunar Yarar'ın belgelerinin karıştığı, 7817 467 774 Bağ-Kur numarası ile sigortaya kayıtlı olan davacının kuruma yaptığı yaşlılık aylığı başvurusunun bu karışıklık sebebi ile iptal edildiği, yapılan araştırmalar ve tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığından" davanın kabulü ile belirtilen sicil numarasındaki bağkur hizmetinin dosyamız davacısına ait olduğunun tespitine ve sigortalılığının devamına, karar verilmiştir.

C.Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27.01.2021 tarih 2020/751 Esas, 2021/788 Karar, sayılı ilamı ile "...Mahkemece; Türkiye Şeker Fabrikaları Afyon Şeker Fabrikası Müdürlüğü tarafından gönderilen tevkifat bilgisinde hudutları belirtilen tarlanın kimin tarafından kullanıldığı araştırılmalı, dahili davalı ... (Akbunar) davalı sıfatı ile beyanı alınarak hudutları belirtilen tarlanın kim tarafından kullanıldığı sorulmalı ve toplanan kanıtlar ışığı altında dava değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir." gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak, 17.05.2022 tarih 2021/95 Esas, 2022/146 Karar, sayılı kararı ile "...dahili davalı ... (...)'ın hayvancılıktan kaynaklı süt primlerini yatırdığını, Afyonkarahisar ili, ...köyü, domuzhüyüğünde iki parça yeri ektiğini, parsel numarasını bilmediğini, tarlanın birinden üç dönem, birinden de bir dönüm yer düştüğünü, üç kız kardeşin aralarında paylaştığını, herkesin kendi yerini ektiğini, tarlada kendine düşen yere bir ara pancar ektiğini, buğday,arpa ektiğini, Denizli iline gittikten sonra kız kardeşlerinin icar olarak verdiklerinin ve onların ektiklerini, parasını da kendisine gönderdiğini beyan etmiş olmakla, tanık beyanları gelen müzekkere cevapları ve tüm dosya içeriği göz önünde bulundurularak, 16498316806 TC. Kimlik numaralı ...'ın 24784 sayılı sigorta dosyasındaki 7817 467 774 nolu Bağ-Kur hizmetinin davacı ...'a ait olduğu," gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2926 sayılı Kanun kapsamında 24784 arşiv numaralı sigortalılık dosyasındaki hizmetin davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2926 sayılı Kanun kapsamında 24784 arşiv numaralı sigortalılık dosyasındaki hizmetin davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dukuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi,

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'unun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, Kurum kayıtları, nüfus kayıtları ve tanık anlatımlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28181, Karar No: 2017/342, Tarih: 16.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/28181 E.  ,  2017/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1)Suça sürüklenen çocukların iştirak halinde katılana ait jenaratörü, apartman içerisinden almaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden haklarında aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle basit hırsızlıktan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2)Kabule göre de; Suça sürüklenen çocukların olaya konu jenaratörü apartman içerisinden çıkarıp bir başka sokakta ilerledikleri sırada şüphe nedeniyle kolluk görevlileri tarafından durdurulmaları ve kesintisiz bir takibin söz konusu olmaması nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden TCK'nın 35.maddesine göre teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3)Suça sürüklenen çocukların diğer sokakta kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları sırada ellerinde bulunan jenaratörü nereden temin ettikleri sorulduğunda, aldıkları yeri göstererek herhangi bir başvurusu ve beyanı bulunmayan katılanın tespitini ve suça konu malzemenin iade edilmesini sağladıkları dikkate alındığında suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5349, Karar No: 2019/3462, Tarih: 16.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5349 E.  ,  2019/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan (mirasçı) ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu; gerekçeli kararın davalılardan ...’a tebliğe çıkarılmadığı görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.