muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/474, Karar No: 2012/188, Tarih: 08.05.2012

5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesinden sonra, failin bizzat pişmanlık göstererek, mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde, 765 sayılı TCK’nın 523. maddesinden farklı olarak mutazarrır (zarar gören)  kavramı yerine mağdur kavramı kullanılmış olup, suç eşyasını satın alan kişiler zarar gören olarak kabul edilmesine rağmen mağdur olarak nitelendirilmeyeceğinden, sadece suçun mağdurunun zararının giderilmesi yeterlidir. Başka bir anlatımla suç eşyasını satın alan ya da kabul eden kişilerin zararının karşılanmaması maddenin uygulanmasına engel oluşturmaz.

TCK’nın 168. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, kısmen geri verme veya tazmin halinde ayrıca mağdurun rızası da aranır. Başka bir anlatımla iade veya tazminin kısmi olması halinde, mağdurdan kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin sorulması gerekmektedir.

Mağdura ait otomobil kapıları kilitlenerek park edildikten sonra çalınmış, mağdurun hırsızlığı fark etmesinden birkaç saat sonra terk edilmiş vaziyette bulunmuş, üzerinde bulunan teyp, iki adet hoparlör, bir adet telefon ahizesi ile çakmak ve gözlüğün olmadığı anlaşılmış, bir süre sonra başka bir suç nedeniyle yakalanan hükümlü, mağdura ait otomobili arkadaşlarıyla birlikte çaldığını itiraf etmiş, ayrıca otomobilden aldığı teyp, hoparlör ve telefon ahizesini sattığı şahsın adını söyleyerek eşyaların bu şahıstan alınarak mağdura iadesini sağlamıştır. Hükümlünün, mağdurun kısmi iadeye rıza göstermesi halinde, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma olanağı bulunduğundan, öncelikle mağdura kısmi iadeyi kabul edip etmediği sorulmalı, mağdurun kabul etmesi durumunda hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi hükmü uygulanmalıdır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, uyarlama yargılaması sonucu hükümlü Müslim hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ve Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının olanaklı olup olmadığı, olanaklı olduğunun kabulü halinde ise mağdurdan kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin sorulması için yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Özel Daire ve Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının olanaklı olup olmadığı, olanaklı olduğunun kabulü halinde ise mağdurdan kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin sorulması için yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Mağdur Osman’nın 29.01.1995 günü saat 06.30’da kolluğa başvurarak kendisine ait aracın park edildiği yerden çalındığını bildirdiği, kollukça yapılan araştırma sonucunda aracın, aynı gün saat 09.00 sıralarında terk edilmiş olarak bulunduğu, yapılan incelemede araca ait teyp, hoparlör, araç telefonuna ait ahize, dükkan anahtarları ve güneş gözlüğünün araçtan alındığı, direksiyonun arka kısmında yer alan silecek kolunun kırıldığı, direksiyonun altında yer alan kabloların kesilmiş olduğunun tespit edildiği,

İncelemeye konu olmayan hükümlüler Ahmet ve Erdal’in başka hırsızlık eylemleri nedeniyle Denizli Emniyet Müdürlüğü tarafından 09.02.1995 tarihinde yakalanmaları üzerine inceleme konusu suça ilişkin ikrar içerikli anlatımlarda bulundukları, bu anlatımlar üzerine kollukça 09.02.1995 tarihinde yine incelemeye konu olmayan hükümlü Ramazan’in evinde yapılan aramada suça konu 1 adet teyp, 2 adet hoparlör ve 1 adet telefon ahizesinin ele geçirildiği ve 11.02.1995 tarihli tutanakla mağdura teslim edildiği,

Devam eden soruşturma sırasında yakalanan ve 14.02.1995 tarihinde ifadesi alınan hükümlü Müslim savunmasında özetle; diğer hükümlüler Ahmet ve Erdal ile birlikte hırsızlık yapmak için gezerken gece saat 03.00 sıralarında Kirişhane Mahallesinde Doğan SLX marka araç gördüklerini, hükümlü Ahmet’ın spatula ile aracın sol ön kapısını açtığını, aracı düz kontak yaparak çalıştırdıklarını, aracı İncilipınar mevkiine kadar götürüp araçta bulunan 1 adet teyp, 2 adet hoparlör, 1 adet araç telefonu ahizesini aldıklarını,

Sorguda; eylemi diğer hükümlüler Ahmet  ve Erdal’in anlatımları gibi gerçekleştirdiklerini, gözcülük yaparak olaya katıldığını,

Mahkemede ise benzer şekilde anlatımlarda bulunarak; hırsızlık konusu malları satması için hükümlü Ahmet’e verdiklerini, onun da hükümlü Ramazan’a 600.000 liraya sattığını, bu parayı aralarında paylaştıklarını ifade ettiği,

Mağdur Osman beyanlarında özetle; olay gecesi aracını evin önüne park ettiğini, sabah evden çıktığında aracını bıraktığı yerde bulamayınca polise müracaat ettiğini, yapılan arama sonucu aracının İncilipınar mevkiinde terk edilmiş vaziyette bulunduğunu, araçtan teyp, hoparlör, telefon ahizesi, çakmak ve gözlüğünün alındığını, bilahare teyp, hoparlör ve telefon ahizesinin kendisine teslim edildiğini, çakmak ve gözlüğünü alamadığını, sanıkların eylemleri nedeniyle aracında hasar oluştuğunu ifade ettiği,

Yapılan keşifte görüşü alınan bilirkişinin, hırsızlık suçunun araç üzerinde değişiklik yapılmadan ön kapının alt tarafında bulunan açıklıktan spatula olarak tabir edilen aletle kilit piminin ittirilmesi sonucu kapı açılarak işlendiğini belirttiği,

Aşamalarda suça konu çakmak ve gözlüğün mağdura iade edilmediği,

Anlaşılmaktadır:

Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlüğünde pişmanlık; “yaptığı bir işin veya davranışın olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” olarak açıklanmaktadır.

5237 sayılı TCY’nın 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değiştirilmiş bulunan 168. maddesi;

“(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

(3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

(4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır” şeklindedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında da açıklandığı üzere 765 sayılı TCY’nın 523. maddesi, “iade ve tazmin esasına” dayalı bir düzenleme iken, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesi tazminden çok “pişmanlık” esasına dayanmaktadır.

Öğretide hakim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç. Dr. Mustafa Ruhan Erdem, Yrd. Doç. Dr. R. Murat Önok, 4. baskı, s.520-523; 5237 sayılı Yasa Kapsamında Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Sedat Bakıcı, Ankara-2008, s.934 vd.; Hırsızlık Suçları, Erdal Noyan, Ankara-2007, s.396 vd.; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Ankara-Şubat 2007, c.2, s.1318 vd.)

Yasa koyucunun da, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde, “tek başına iade ve tazmine” değil, “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiği madde ile ilgili Meclis Komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır (TC Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara-Şubat/2005, s.616).

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu eşyanın ele geçirilmesi, kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçmesi gibi hallerde failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin uygulanma koşulları oluşmayacaktır. Buna karşın, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşulu yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, söz ve/veya davranışlar yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hükümlü ve iki arkadaşının gece sayılan zaman dilimi içerisinde mağdura ait otomobilin kapı kilidini spatula ile açarak araçta bulunan 1 adet teyp, 2 adet hoparlör, araç telefonuna ait ahize, çakmak ve güneş gözlüğünü aldıkları, mağdurun şikayeti üzerine olay günü saat 09.00 sıralarında aracın terk edilmiş şekilde bulunduğu, hükümlü ve arkadaşlarının işlemiş oldukları başka hırsızlık suçu nedeniyle yapılan soruşturma sırasında yakalandıkları, yapılan soruşturma sırasında hırsızlık konusu eşyaların bir kısmını hükümlü Ramazan’a sattıklarını ifade ettikleri, hükümlü Ramazan’ın ikametinde yapılan aramada suça konu 1 adet teyp, 2 adet hoparlör ve 1 adet telefon ahizesinin bulunduğu ve 11.02.1995 tarihli teslim tutanağı ile mağdura teslim edildiği, buna karşın hırsızlığa konu çakmak ile gözlüğün aşamalarda mağdura iade edilmediği tartışmasızdır.

Dosya kapsamına göre, hükümlü ve arkadaşlarının aşamalarda işledikleri hırsızlık suçundan pişmanlıklarını gösteren söz ve davranışları bulunmamaktadır. Hırsızlık konusu malların bir kısmının yapılan arama sonucu suç eşyasını satın alma suçundan mahkumiyetine karar verilen Ramazan ’dan ele geçirilip mağdura teslim edilmesi, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde ifade edilen “pişmanlık göstererek” yapılan iade olarak kabulü olanaklı değildir.

Bu itibarla, hükümlü hakkında etkin pişmanlık hükümlerini uygulamaya yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuca göre, kısmi iade nedeniyle mağdurun rızasının aranıp aranmayacağına ilişkin bir değerlendirme yapılmasına gerek görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

Bu itibarla, hükümlü hakkında etkin pişmanlık hükümlerini uygulamaya yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuca göre, kısmi iade nedeniyle mağdurun rızasının aranıp aranmayacağına ilişkin bir değerlendirme yapılmasına gerek görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11928, Karar No: 2017/5861, Tarih: 28.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11928 E.  ,  2017/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılardan ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenen dava dosyasında ... bilirkişi raporunda 1954 – 1988 tarihli hava fotoğrafları üzerinden inceleme yapıldığı belirtildiği halde, bu incelemenin stereoskop aleti yardımıyla üç boyutlu biçimde yapılıp yapılmadığı belirtilmediğinden ve keza dava konusu yerler hava fotoğrafları üzerinde gösterilmediğinden dolayı bilirkişi raporu denetlenememiştir. Bu nedenle 1954 ve 1984 tarihli hava fotoğraflarının ve 1955 tarihli memleket haritasının mahkemede olduğu anlaşılmakla, yalnızca 1984 tarihine ait hava fotoğrafına dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritası bulunduğu yerden getirtilerek, bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen, ziraat ve ... bilirkişilerine verilerek 1954-1984 tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, ve üzerindeki bitki örtüsünün ve varsa ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup-bulunmadığını bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin bulunup bulunmadığını, var ise imar ihyanın ne zaman tamamlandığı, süregelen zilyetlik bulunması halinde niteliği gibi hususların ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir şekilde(tüm parseli ve bununla birlikte dava konusu yerleri ayrı ayrı ayrıca gösterir şekilde), müşterek imzalı ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21318, Karar No: 2014/10495, Tarih: 16.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21318 E.  ,  2014/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A- hakkında mağdur ...’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile mağdur ...’a karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere karşı temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK.nun 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorguları esnasında mahkemece suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, zorunlu müdafii için ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına; karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- hakkında mağdur ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yakalama ve muhafaza tutanağına göre, ihbar üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuğun fındığı çaldığı yeri göstererek henüz müracaatı olmayan mağdur ...’a fındığın tesliminin sağladığının belirlenmesine göre iade nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 168/1.maddesi gereğince pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

2-Suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK.nun 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorguları esnasında mahkemece suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11474, Karar No: 2013/13872, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11474 E.  ,  2013/13872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 07.05.2013 günlü geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, pamuk ve dane mısırın sulu şartlarda 2011 ve 2012 yılları itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin .... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4772, Karar No: 2013/7981, Tarih: 12.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4772 E.  ,  2013/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkili ile davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, yapılacak binadan 1, 3 ve 5 numaralı dairelerin davacıya özgülendiğini, konutların imal edilerek davalılara teslim edildiğini, 20.11.2006 tarihinde iskân ruhsatının alındığını, bu duruma rağmen müvekkiline düşen 1 numaralı bağımsız bölümün devredilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölüm tapusunun davacı yüklenici adına satış yetkisinin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin iskân ruhsatı için gerekli tüm harcamaları yaptığını, sözleşme gereğince iskân masraflarından yüklenicinin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili, müvekkillerinin iskân ruhsatının alınması için bina yöneticisi olan dava dışı ... isimli kişiye 17.000,00 TL verdiklerini, bu para harcanarak iskân ruhsatının alındığını ileri sürerek, şimdilik 16.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; binanın iskân ruhsatının alındığı, iskân ruhsatı için birleşen davada davacıların 8.887,01 TL ödeme yaptığı, birlikte ifa kuralına göre hüküm tesis edilmesi gerektiği belirtilerek, asıl davanın kabulü ile 1 No'lu bağımsız bölümün davalılar adına tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile 8.887,01 TL’nin temerrüt faiziyle davalı yükleniciden tahsiline, asıl ve birleşen davada verilen kararların birlikte ifasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Birleşen davada davalı ... Harita Ltd. Şti.’nin birleşen davaya yönelik temyiz itirazları bakımından;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davalı ... Harita Ltd. Şti.’nin birleşen davaya yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Asıl davada taraf vekillerinin temyiz itirazları yönünden;

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'nın 74. ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine göre hakim tarafların iddia ve savunmaları ile bağlıdır; talepten başkasına veya fazlasına hükmedemez.