muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13216, Karar No: 2013/8745, Tarih: 09.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/13216 E.  ,  2013/8745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ...'a yönelik); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (mağdure ...'e yönelik) suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; sanığın, mağdure Seda Nur'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüs ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine, mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eyleminin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2009 gün ve 2007/144 Esas, 2009/139 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulduğu halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.03.2011 günlü, 2010/13723 sayılı tebliğnamede mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili görüş belirtilmeyip, çocuğun basit cinsel istismarı suçuna ilişkin görüş belirtildiği anlaşıldığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2070, Karar No: 2020/5671, Tarih: 03.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2070 E.  ,  2020/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04.07.2017 gün ve 2016/717 E. - 2017/631 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 18.02.2019 gün ve 2017/4402 E. - 2019/1289 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalının dava dışı Dönüşüm Grup Yedek Parça Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti. adında kurulacak şirkete sermaye koymayı taahhüt ettiklerini, bu kapsamda müvekkilinin 30.12.2011 tarihinde 150.000,00 TL, diğer ortak davalının da 30.05.2012 tarihinde 75.000,00 TL sermaye koyma taahhüdü altına girdiklerini, bu hususta tanıklar huzurunda sözleşme imzalandığını, müvekkilinin söz konusu sermaye borcunu yerine getiremediği için bononun davalı tarafından haksız ve yetkisiz bir şekilde icra takibine konulduğunu, müvekkilinin davalıya, bahse konu senede ilişkin veya başka herhangi bir borcunun bulunmadığını, senedin sebepten mücerret olmadığını ileri sürerek davalı tarafından müvekkili aleyhine Eskişehir 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2299 Esas sayılı icra takip dosyasına dayanak bono nedeniyle müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine % 20'den aşağı olmamak üzere haksız takip tazminatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının, aynı iddialarla icra hukuk mahkemesinde açılan davadan tarafların sulh olması nedeniyle feragat ettiği için işbu davayı açamayacağını, borcunu kabul ettiğini, takibe konu bononun taraflar arasında imzalanan sözleşmede bahsi geçen bono olmadığını, sebepten mücerret olduğunu, davacının şirkete ait giderleri ödemediğini, sermaye koyma borcunun yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3586, Karar No: 2020/16368, Tarih: 30.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/3586 E.  ,  2020/16368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tutanağı, katılanın kovuşturma aşamasındaki beyanı ve onu teyit eden tanık ...'nun beyanı, doktor raporu, olayın gerçekleştiği katılanın evinin önünde ele geçen 2 adet 7,65 mm çaplı boş kovan ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın ekmek almak için evinden dışarı çıktığı esnada, daha önceden husumetli olduğu sanık ...'in kullandığı, sanık ...'ın ise yolcu konumunda bulunduğu motorsiklet ile katılanın evinin önünden geçerken sanık ...'nin ele geçmeyen silah ile katılana ateş edip yaralaması şeklinde gelişen olayda, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2020 gününde gerekçe yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Suç tarihinden önce sanıklar ile katılan arasında husumet bulunduğu ve suç günü geceleyin sanıkların yapmış oldukları planlamaya uygun olarak sanık ...'ın sevk ve idaresi altındaki plakası belirlenmeyen motosiklet ile diğer sanık ...'in katılanın ikamet ettiği evin önüne geldikleri esnada sanık ... ...'e ait olduğu değerlendirilen ve fakat ele geçmeyen 7,65 mm çapında ... marka olduğu tespit edilen tabanca ile katılana 3 el atış yapılıp 2 adedinin isabet ettiği olayda her ne kadar dosyada mevcut Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 03.01.2013 tarih ve 2013/1498865 sayılı raporda katılanın ''yaşamını tehlikeye sokan'' bir yaralanma olmadığı belirtilmiş ise de taraflar arasında önceden husumet bulunması, atış mesafesi, atışın geceleyin ve hareket halindeki bir araçtan yapılıp bu sebeple istenen amacın hasıl olmaması ve atış sayısı ile kullanılan silahın elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleminin sübutu halinde ''öldürmeye teşebbüs'' suçunu oluşturması ihtimali ve diğer suç için de aradaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle delillerin takdir ve değerlendirmesi ile suç nitelemesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle hükümlerin bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine iştirak edilmemiştir. 30.09.2020

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2018/7060, Karar No: 2019/13310, Tarih: 12.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/7060 E.  ,  2019/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Müştekiye ait suça konu cep telefonunun emanet olarak bırakıldığı kafedeki kilitli dolaptan çalınması şeklindeki olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında, tanımadığı ve açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği ... isimli kişiden suça konu cep telefonunu değerinin altında 120 TL karşılığında satın aldığını beyan etmesi karşısında, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair dosya kapsamında mahkumiyetine yeter delil bulunmamakla birlikte, eyleminin TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23324, Karar No: 2013/705, Tarih: 16.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/23324 E.  ,  2013/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9538, Karar No: 2013/999, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/9538 E.  ,  2013/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 216 ada 23 ve 217 ada 9 parsel sayılı sırasıyla 1385.74 m2 ve 1045.61 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar sit alanı içinde kalması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiş, tutanakların beyanlar hanesinde davacı ...'ın kullanımında ve Korunması Gerekli Kültür Varlığı olduğu belirtilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 216 ada 23 ve 217 ada 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, taşınmaz üzerinde korunması gerekli “Tabiat ve Kültür Varlığı“ bulunmadığı, doğal sit alanlarının zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olduğu, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1538, Karar No: 2009/6570, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1538 E.  ,  2009/6570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı,1.1.1994 dava tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, 01.01.1994 ila dava tarihi olan 21.08.2008 tarihi arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.01.1994 ila dava tarihi olan 21.08.2008 tarihi arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, 01.01.1994 ila dava tarihi olan 21.08.2008 tarihi arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.01.1994 ila dava tarihi olan 21.08.2008 tarihi arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 1994 yılının Haziran ayında yapıldığı ve dava tarihine kadar her yıl devam ettiği, Ziraat Odasına da 1987 yılından beri kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, ilk ... prim tevkifatının yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.07.1994 tarihinden itibaren davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 01.01.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “01.01.1994” tarihi silinerek, yerine “01.07.1994” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 07.05.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/742, Karar No: 2011/64, Tarih: 06.04.2011

1. Hukuk Dairesi 2010/10-742 E., 2011/64 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/10-742 E., 2011/64 K.**

**- HİZMET TESPİTİ**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Geçici Madde 7 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 417 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 418 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 423 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 94 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "hizmet tespiti" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.11.2007 gün ve 2005/739 E., 2007/1283 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 02.06.2009 gün ve 2008/6525 E., 2009/10050 K. sayılı ilamı ile;

1-Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmaları, 01.08.1995-12.05.2000 tarihleri arasındaki dönemi kapsar biçimde ve eksiksiz olarak davalı Kuruma bildirilmiş olup; davalı Kurum tarafından gönderilerek dosya içeriğine katılan 1996/1 dönem bordrosu ile davalı işveren tarafından sunulan ve Kuruma 30.05.1996 tarihinde intikal ettiği anlaşılan 1996/1 dönem bordrosu içeriğinde, davacının 1996/1 dönemde de 120 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiğinin anlaşılmasına karşın; bildirimi yapılan sürenin yeniden tespitinde davacının hukuki yararının bulunmadığı yönü gözetilmeksizin, davacının 1996/1 dönem çalışmalarının kuruma bildirilmemiş olduğu gerekçesiyle tespitine karar verilmesi;

2-Dosyaya sunulan ücret tediye bordroları, Kuruma bildirilen ücret düzeyi üzerinden düzenlenip davacının imzasını içerdiği halde; banka ekstresinde yer alan maaş ibareli miktarlar esas alınarak, davacının 2000 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ayları net ücretinin 250,00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

İmzalı ücret tediye bordroları ile banka ekstresi arasındaki çelişki üzerinde durularak; davalı işverenin banka hesabına yatan miktar içerisinde iş avanslarının da bulunduğu, bu nedenle banka ekstresindeki değerlerin ücret olarak nitelenemeyeceği yönündeki itirazıyla ekstrede maaş adı altındaki farklı aylara ilişkin ödemeler arasındaki çelişki de gözetilip; davacı tarafından açılan işçilik haklarına ilişkin davanın akıbeti araştırılıp anılan dosya içeriği ve işyeri kayıtları ile sunulan imzalı belgelerin bağlayıcılık değeri yönünden inceleme yapılarak, davacının sigorta primi ödemesine esas gerçek ücretinin yöntemince belirlenmesi gereği üzerinde durulmamış olması;

3-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.05.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, "Yargılama giderleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423. maddesinde sayılarak, 6. bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

3-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.05.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, "Yargılama giderleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423. maddesinde sayılarak, 6. bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan, aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HUMK m. 417/I c.1). Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır (HUMK m. 417/ I c.2).

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Yargılama giderlerinin davada haksız çıkmış olan tarafa yükletilmesine ilişkin açıklanan ana kuralın bazı istisnaları vardır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesinin birinci fıkrasında "kanunen musarrah olan hallerden maadasında" (kanunen açıkça belirtilmiş haller dışında) deyimi ile bu istisnalar kastedilmektedir.

Buna göre; davalı, ilk oturumda davayı kabul ederse ve hal ve durumu ile kendisi aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş ise yargılama giderlerine mahkûm edilemez (HUMK m. 94/II). Yine, davada haklı çıkmış olan taraf, bilerek ve isteyerek davayı uzatırsa veya gereksiz masraf yaparsa ya da elinde bulunup da hükme etkisi olan belgeleri zamanında karşı tarafa bildirmezse, davayı kazanmış olmasına rağmen yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkûm edilebilir (HUMK m. 418).

Sigortalılık süresinin tespitine yönelik davaların taraf ve niteliğinden hareket edilerek, kısmen haklı çıkma durumunda dahi yargılama giderlerinin tümünden davalının sorumlu tutulması gerektiği, reddedilen süreler yönünden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmeyeceğine yönelik olarak yasalarda özel bir düzenleme öngörülmemiştir.

O halde; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 94 ve 418. maddelerinde öngörüldüğü gibi özel bir sebep bulunmayan hallerde, yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi, taraflar kısmen haklı çıkarsa, haklı çıktıkları oranda paylaştırılması yasa gereğidir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.03.2006 gün ve 2006/1-163 Esas, 2006/76 sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

Davada, kısmen kabule karar verildiğine ve yukarıda açıklanan genel kuralın aksine, HUMK 94 ve 418.maddelerinde öngörüldüğü gibi özel bir sebep de bulunmadığına göre, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılarak," kısmi redden dolayı davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması; ayrıca davalı işveren şirket unvanının karar başlığına yanlış yazılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.