muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1378, Karar No: 2013/17819, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/1378 E.  ,  2013/17819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın ... idaresinde bulunan araca çarptığını, araçta yolcu olarak bulunan davacı ... ’in yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL. maddi tazminatın davalılardan 40.000 TL. manevi tazminatın davalılar ... ve ...’dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığının, davalı ... şirketinin ikametgahı olan Ümraniye ... mahkemelerinin yetkili olduğunu dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın ...’te meydana geldiğini, davalıların ikametgahının ... olduğunu belirterek dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; HMK'nin 16. maddesi gereğince haksız fiilin gerçekleştiği yer olan kaza yeri mahkemesinin tüm davalılar bakımından ortak yetkili yer olduğu, HMK'nin 7/I. maddesinde de ortak yetkili mahkemenin bulunması halinde davanın burada görülmesi gerektiği gerekçesi ile davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK.nun 6.maddesine göre ,”Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.” HMK.nun 7. maddesine göre ise ”Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır”.Aynı Kanun'un 16. maddesine göre dava haksız fiilin vuku bulduğu, zararın meydana geldiği, zararın meydana gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. Bunların yanında ve öncelikle 2918 sayılı KTK'nın 110. maddesi uyarınca, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, ihtiyari ve zorunlu sorumluluk sigortası yapan şirketler aleyhine de işleten ve sürücü ile birlikte açılması halinde hem bu kanun hemde HMK.nun 6. maddesi uyarınca bu davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde de açılabilir. KTK'nın 110. madde son cümlesinde yer alan kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de, dava açılabileceği kuralı kesin yetki kuralı olmayıp, davacıya tanınan bir seçimlik haktır. HMK'nin haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde de esasen HMK'nin 7/I-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir.

Dava sebebi olan haksız fiil halinde HMK'nin 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olması gözönüne alındığında bu maddenin amacına aykırı bir yorumla HMK 7/I. maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yerin tüm davalılar için kesin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesi ve HMK'nin 6. maddesinde düzenlenen genel yetkili mahkeme yetkisinin kaldırdığı şeklindeki yorumlanamaz.

Bir dava için birden fazla ( genel ve özel ) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir.

Dava konusu olayda, dava haksız fiilden kaynaklanan tazminata ilişkindir. Davacı davasını Adana Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açmıştır.Dosya içerisinde bulunan belgelere göre davacının ikametgahının Adana olduğu anlaşılmaktadır. Bu hale göre mahkemece HMK.nun 16. maddesi gereğince haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir hükmü

gereğince davanın davacının ikametgahı mahkemesinde açıldığı gözetilerek işin esasına girilip tarafların iddia, savunma ve delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/269, Karar No: 2015/12998, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/269 E.  ,  2015/12998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan ve idarece ödenmesi talep edilen 34.510,57 TL'nin tamamından borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekilerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekili Av.... ile davalı vekil Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 06.09.2005 tarihinde ....nda eğitime başlayıp 30.08.2007 tarihinde astsubay rütbesiyle göreve başladığını, mecburi hizmetine karşılık olarak talep edilen 34.510,57 TL borcun ödenmesinin talep edildiğini talep edilen borcun 17.000,00 TL sinden borçlu olmadığının tespitini istemiş, alınan bilirkişi raporunda yargılama sırasında yürürlüğe giren ....’nun 112. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik, .... ile 09.11.2013 tarih ve 28816 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, " 17.12.2005 tarihli ...."in 1. maddesi uyarınca davacının borçlu olmadığı miktar tespit edilmiş, mahkemece bu rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davalı idare tarafından dosya içerisine gönderilen 27 Ekim 2008 tarihli maliyet çizelgesinde personel gideri 19.997,66TL, temizlik gideri 205,93 TL, ...nın 10.08.2009 tarihli yazı ekinde sunulan Öğrenci ve Erbaş -Er Maliyetleri kitapçığında personel gideri 10.094,98 TL, temizlik gideri 135,60 TL olarak bildirilmiş olup idarenin maliyet çizelgeleri arasındaki çelişki giderilmeden dava tarihinde yürürlükte bulunan yasalar uyarınca davacının borçlu olmadığı miktarın tespitinde personel giderini 10.094,98 TL olarak, dava tarihi itibariyle ve yargılama sırasında yürürlüğe giren yasalar uyarınca borçlu olunmayan miktarın tespitinde temizlik giderini 99,27 TL olarak hesaplayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Davacının kalan mecburi hizmet süresi ile orantılı ana para borcu 4.703,94 TL, faiz borcu 711,11 TL olarak tespit edilmiş olmasına rağmen davacının borçlu olmadığı miktarın hesaplanması sırasında idarece talep edilen faiz dahil 34.510,57 TL'den davacının borçlu olduğu miktarların düşülmesi sırasında hesap hatası yapılarak borçlu olunmayan miktarı 22.247,44 TL olarak tespit eden rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Kabule göre de; Davacının kalan mecburi hizmet süresi ile orantılı ana para borcu 4.703,94 TL, faiz borcu 711,11 TL olarak tespit edilmiş olmasına rağmen davacının borçlu olmadığı miktarın hesaplanması sırasında idarece talep edilen faiz dahil 34.510,57 TL'den davacının borçlu olduğu miktarların düşülmesi sırasında hesap hatası yapılarak borçlu olunmayan miktarı 22.247,44 TL olarak tespit eden rapora göre hüküm kurulmuş olması,

3-Taraflar yararına hükmedilecek vekalet ücreti ve yargılama giderinin dava tarihindeki haklılık durumuna göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine,17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23104, Karar No: 2014/8312, Tarih: 28.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23104 E.  ,  2014/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/102742

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2009

NUMARASI : 2008/176 (E) ve 2009/9 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP sisteminden alınan sanığa ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 12.02.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCY’nın 64/1.maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ü.. A.. savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10559, Karar No: 2008/11331, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10559 E.  ,  2008/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin hesaplanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin belirlenmesi, bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin esas tutulması suretiyle bilirkişi raporunda tüm bu unsurların cevapları da ayrı ayrı belirtilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin saptanması gerekir. Bilirkişi kurulunca anılan bu Yasa hükmü uyarınca Yargıtay uygulamaları da gözetilerek dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi kabul edilen bölümü için bu niteliğine göre münavebeye alınacak ürünlerin değerlendirme yılı (2006) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınarak bu taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması durumunda getireceği net gelir bulunmalıdır.

Bunun için de somut olayda (İlçe Tarım Müdürlüğünce de sulu arazide bu münavebe sistemi öngörüldüğünden) bilirkişi kurulunca buğday ve karışık sebze (Taze Fasulye, Kuru Soğan, Lahana, Biber, Hıyar, Domates) ürünlerinin bir yıl buğday, bir yıl karışık sebze olmak üzere iki yılda iki ürün üzerinden getireceği net gelirin hesaplanması gerekirken Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ters düşecek biçimde sadece karışık sebze ürününe göre değerlendirme yapılarak net gelirin hesaplanmış olması,

2-Dosyaya getirtilen ... İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde dekar başına ortalama verim lahanada 5250 kg., biberde 3000 kg., güzlük hıyarda 2750 kg., domateste 5500 kg.; ortalama satış fiyatları lahanada 0,50 YTL/kg., biberde ve güzlük hıyarda 1,0 YTL/kg., domteste 0.75 YTL/kg; ortalama dekara üretim gideri lahanada 592,05 YTL, biberde 663,73 YTL, güzlük hıyarda 565,90 YTL, domateste 750,34 YTL; ... İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde ise, lahana için dekar başına verim 1500 kg, ortalama satış fiyatı 0,50 YTL, ortalama dekara üretim gideri ise 338,55 YTL olarak bildirildiği halde bilirkişi kurulunca çevre il ve ilçelerden gelen ortalama değerler belirlenirken bu verilerin dikkate alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9763, Karar No: 2015/5900, Tarih: 17.06.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/9763 E.  ,  2015/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 188/3-4, 62/1, 52/2, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 188/3-4, 62/1, 52/2, 53/1, 63, 58/6-7, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Sanık ... yönünden duruşmalı, usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından sanık ... yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

1- Olayın etraflıca aydınlatılması ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması bakımından;

a- 22.10.2014 tarihli "olay, yakalama, üst arama, geçici muhafaza altına alma ve teslim tutanağı"nı düzenleyen, aramayı bizzat icra eden, uyuşturucu maddeyi ele geçiren ve muhafaza altına alan kolluk görevlilerinin tanık olarak duruşmaya çağrılarak anılan tutanakta ve mahkemenin kabulünde belirtilen "zula"nın nasıl ve ne şekilde olduğunun, uyuşturucu maddenin ilk bakışta gözüküp gözükmediğinin kesin ve net olarak belirlenmesi hususunda bilgi ve görgülerinin ayrıntılı olarak tespiti,

b- Suça konu maddenin taşındığı ... plakalı aracın kayıt maliki malen sorumlu ... tanık sıfatıyla duruşmaya davet edilip aracın suç tarihinde kime ait olduğu ve ne maksatla kimin zilyetliğinde bulunduğu hususunda bilgi ve görgüsünün etraflıca tespit edilmesi,

c- Sanık ...'ın kolluk görevlilerine sürücü belgesini ibraz ettiği ... ehliyetinin araçta bulunma sebebinin, aracın zilyedinin ve genelde sürücüsünün kim olduğu hususlarında sürücü belgesi kullanılan . .. tanık sıfatıyla dinlenmesi,

d- Kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklarda ve gerekçede belirtilen ... Sulh Ceza Mahkemesinin 10.10.2014 tarih 2014/600 değişik iş sayılı arama kararının denetime olanak verecek biçimde aslının ya da onaylı suretinin dosya arasına alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- ... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan uyuşturucu maddeye ilişkin numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b- Suçun işlenmesinde kullanılan ...plakalı aracın kayıt maliki ... davadan haberdar edilmemesi ile anılan aracın müsaderesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

b- Suçun işlenmesinde kullanılan ...plakalı aracın kayıt maliki ... davadan haberdar edilmemesi ile anılan aracın müsaderesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

17.06.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...nın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'un yokluğunda 24.06.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/16317, Karar No: 2014/18707, Tarih: 01.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/16317 E.  ,  2014/18707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2012/36-2014/50

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/03/2014 tarih ve 2012/36-2014/505 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirkette nama yazılı hisse sahibi olduğunu, davalı şirketin 2009-2010 yıllarına ilişkin 19/01/2012 tarihli olağan Genel Kurul Toplantıya ilişkin çağrının usulüne uygun yapılmadığını, toplantıda alınan tüm kararların kanuna, ana sözleşmeye ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 19/01/2012 tarihli genel kurul toplantısında alınan 1,3,4,5,6,7,8 ve 9 nolu kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, toplantıya çağrının usulüne uygun yapıldığını, genel kurulun davacıların katılımı ile gerçekleştiğini, alınan kararda yasaya ve objektif iyi niyet kurallarına aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenen genel kurul kararının 5. maddesinde şirketin safi karını sermayeye eklemek yerine olağan üstü yedek akçe olarak ayırması, öte yandan da 8. maddede sermaye artırımına gidilmesinin kendi içinde çelişki oluşturduğu, zira şirketin paraya ihtiyacı olduğu ve artırımda kullanılabilecek iç kaynaklar da bulunduğuna göre doğrudan bu kaynağın kullanılması, ihtiyaç hala giderilemiyorsa geri kalan kısım için dış kaynaklardan artırım yapılması gerektiği, aksi takdirde mevcut ortaklar bedelsiz pay alma hakkında mahrum kalacakları gibi daha sonra yapılacak dış kaynaklı artırımda da hisselerine tekabül edecek rüçhan hakkı karşılığı yeni payların azalması nedeniyle de mağdur edilmiş olacakları, TTK.nın 381.maddesinde atıf yapılan dürüstlük kurallarının da bunu gerektirdiği, genel kurulda alınan diğer kararların iptali için somut bir gerekçe bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin 19/01/2012 tarihli genel kurul toplantısında kabul edilen gündemin 5 ve 8. maddelerine ilişkin kararların iptaline, diğer iptal taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu iptali istenen genel kurulda, şirketin 2010 yılı 7.179.503,45 TL tutarındaki net karından 743.753,30 TL'nin 2009 yılına ait geçmiş yıllar zararına mahsup edilmesine, 321.787,50 TL tutarında yasal yedek akçe ayrılmasına, geriye kalan 6.113.962,65 TL'lik kısmının ise olağan üstü yedek akçe olarak şirket bünyesinde bırakılmasına ve sermaye arttırımına karar verilmiştir. Genel kurul bilançoya göre ortaya çıkan kazancı dağıtmaktan keyfi bir şekilde sarfınazar edemez ise de, şirketin mali yapısının güçlendirilmesi, ortaklığın gelişmesi ve şirketin finansmanının sağlanması gibi haklı sebeplerle kârın dağıtılmayarak, olağanüstü yedek akçeye ayrılması mümkündür. Bilirkişi raporu ile şirketin sermaye ihtiyacı saptandığına göre, mahkemece sermaye ihtiyacının şirket iç kaynaklarından karşılanması gerektiğinden bahisle, kar payı dağıtılmaması ve sermaye arttırımı kararının afaki iyi niyet kurallarına ve kanuna aykırı olduğu kabul edilerek iptaline karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/124, Karar No: 2013/5537, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/124 E.  ,  2013/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2011 gün ve 2009/276 Esas, 2011/171 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinde yer alan velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle öz kızlarına nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği halde, cezalarının infazından sonra başlamak üzere aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.