muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17817, Karar No: 2009/1687, Tarih: 09.02.2009

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 08.02.2001 tarihinde ilk olarak Sındırgı Ziraat Odasına kayıt olduğu,12.05.2005 tarihinde bu kaydın silindiği,21.02.2007 tarihinde davacının tekrar Ziraat Odasına kayıt olduğu ve kaydının devam ettiği, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 12.04.1994 tarihinde Tekel Müdürlüğünce yapıldığı,ayrıca 1995,1996,1997, 1998,1999, 2000, 2001,2003 yıllarında da tarım ... prim kesintisi bulunduğu, 2002,2004,2005,2006,2007 yıllarında prim kesintisi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının tarım ... sigortalılık başlangıcının 01.05.1994 olarak kabulü ile 01.05.1994 ile ziraat odası kaydının silindiği 12.05.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin olarak verilen hüküm yerinde ise de,bu dönemden sonra prim kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanmadığı halde 13.05.2005-21.02.2007 tarihleri arasındaki döneme yönelik istemin kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. Bendinin silinerek, yerine, “Davanın kısmen kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 12.04.1994 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1994 tarihi ile 12.05.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına: kısmen red nedeniyle hüküm fıkrasına,“500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin bir bend olarak eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13028, Karar No: 2025/1852, Tarih: 12.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13028 E.  ,  2025/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/194 E., 2024/160 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait şirkette 1998 yılından iş akdini feshettiği tarih olan 27.12.2016 tarihine kadar nizasız ve fasılasız olarak çalıştığını beyanla, 1998-27.12.2016 tarihleri arasındaki çalışma sürelerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde: davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının 27.12.2016 tarihiyle 28.02.2017 tarihleri arasında mazeret bildirmeksizin işe gelmediği halde iyi niyetle çıkışının yapılmadığını, mazeret bildirmesi için gönderilen ihtarname sonrası davacı tarafından sigorta primlerinin eksik yatırıldığı iddiasıyla müvekkiline ihtarname gönderildiğini, müvekkilinin kuru meyve işiyle iştigal ettiğini, dönemsel olarak çalışan işçi sayısının arttığını ve çalışanların çoğunun mevsimlik işçi olarak çalıştığını, şirkette çalışanların sigorta girişlerinin yapılıp primlerinin yatırıldığını, davacının da 26.01.2000 tarihinden 2008 tarihine kadar mevsimlik işçi olarak çalıştığını ve çalıştığı gün sayısı kadar primlerinin yatırıldığını, 2001-2002-2003-2004-2005 yıllarında davacının kesintisiz olarak çalışmadığını, 2008/Şubat ayında işten ayrıldıktan sonra sezon başlamadan 07.07.2008 tarihinde işe başlayamayacağını müvekkiline bildirildiğini ve müvekkilini ibra ettiğini, 01.02.2008 tarihinde tekrar işe girdiği 28.07.2011 tarihine kadar müvekkili şirkette çalışmadığını ve çalıştığı süre boyunca da sigorta primlerinin eksiksiz Kuruma bildirilip yatırıldığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının 1998 yılında hangi ayda ve günde işe başladığına dair net bir ifade bulunmadığını, hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiğinden çalışma iddiasının duraksamaya yer vermeyecek şekilde aydınlatılması gerektiğini, Yargıtayın kararlılık kazanan uygulamalarına göre davanın ispatı için mutlaka yazılı delillerin varlığı aranması gerekip tanık anlatımlarının da bu yazılı delilleri desteklemesi gerektiğini beyanla, fer'i müdahil SGK Başkanlığı aleyhine hüküm kurulmamasını yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli kararı ile hizmet tespit talebinin kısmen kabulüne, .... TC no.lu davacı ...'ın ... Tarım Ürünleri A.Ş.'ni birleşme yoluyla devralan 187953.35 sicil numaralı ... Gıda A.Ş'ye ait kayısı işletmesi iş yerinde 23.10.1999-27.12.2016 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli çalıştığı, raporlu ve izinli olduğu günler hariç 6001 gün çalışıp 2323 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 3678 günlük çalışmasının ise kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; Mahkemece yapılacak iş; davacının hizmet tespitini talep ettiği dönem yönünden, dava dışı ...Tütün Kağıt A.Ş. iş yerinden yapılan 14.06.1999-30.06.1999, 14.06.2001-21.06.2001, 11.06.2002-30.06.2002, 08.07.2003-11.07.2003, 19.07.2005-22.07.2005 arasında bildirimlerinin çalışmayı kesintiye uğratacağı da gözetilerek anılan bildirim dönemleri ve yukarıdaki ilke kapsamında hak düşürücü süre kapsamında kalan söz konusu dönemler belirlenip değerlendirilmesi gerekirken aksi kabul ile hüküm tesisi bozma nedenidir. gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hizmet tespit talebinin kısmen kabulüne, 1998-22.10.1999 dönemi itibariyle ispatlanamayan davanın reddine, 23.10.1999-21.08.2005 dönemi itibariyle hak düşürücü süre sebebiyle davanın reddine, 22.08.2005-27.12.2016 dönemi itibariyle .... TC no.lu davacı ...'ın .... Tarım Ürünleri A.Ş.'ni birleşme yoluyla devralan .... sicil numaralı .... Gıda A.Ş.'ne ait kayısı işletmesi iş yerinde asgari ücretle kesintisiz olarak 4087 gün çalıştığı, 2008 günlük çalışmasının kuruma bildirildiği , 1894 günlük çalışmanın kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili:

a.Bilirkişi raporunda itirazlarının değerlendirilmediğini,

b.Sigortasız çalıştırmanın söz konusu olmadığını,

c.Davacının bildirimlerinin kesintili olmasının mevsimlik işçi olduğunu gösterdiğini,

d.Davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini,

e.Usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili:

a.Kararın hatalı olduğunu,

b.Çalışmanın yazılı delille kanıtlanması gerektiğini, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

c.Davacının bildirimlerinin kesintili olmasının mevsimlik işçi olduğunu gösterdiğini,

d.Davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini,

e.Usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili:

a.Kararın hatalı olduğunu,

b.Çalışmanın yazılı delille kanıtlanması gerektiğini, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6437, Karar No: 2020/705, Tarih: 13.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6437 E.  ,  2020/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Tüketici ve Adana 2. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Adana 2. Tüketici Mahkemesince, davalı tüketicinin ".... No:45 İç Kapı No:1 .../..." adresinde ikamet ettiği, 6502 sayılı Kanunun 73/5. fıkrasına göre davanın davalının ikametgahının bulunduğu ... Tüketici Mahkemesinin bakması gerektiği belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Tüketici Mahkemesi ise, somut uyuşmazlıkta da seçimlik yetki halleri mevcut olup, davalının usulüne uygun bir yetki itirazı da bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 19. maddesinde" (1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. (3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usûlüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." şeklinde düzenlenmiştir.

HMK'nın 16. maddesinde düzenlenmiş ve söz konusu maddede "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmüne yer verilmiştir. Bununla birlikte haksız fiilin trafik kazasından kaynaklandığı görülmekle 2918 sayılı KTK'nın 110/2. madde ve fıkrasında yetkili mahkemeye ilişkin olarak "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." düzenlemesine yer verilmiştir. Yetkili Mahkemenin birden fazla olduğu hallerde seçimlik hak davacıya aittir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, her ne kadar davalı taraf süresi içinde cevap dilekçesi sunmuş olsa da, cevap dilekçesinde yetki ilk itirazı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Usûlüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği (HMK 19/son), bu nedenle, Adana 2. Tüketici Mahkemesinin yetkili mahkeme olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Adana 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13684, Karar No: 2016/4610, Tarih: 09.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13684 E.  ,  2016/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ... ...'ye ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

09.03.2016 (Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2012/15775, Karar No: 2014/11535, Tarih: 23.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15775 E.  ,  2014/11535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Mağdurenin ruh sağlığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 20.10.2010 tarihli raporunun oybirliği ile karara bağlanamamış olması nazara alınıp Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/1-b maddesi hükmü uyarınca, Adli Tıp Genel Kurulundan görüş alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi ve dosyada mevcut sabıka kaydına göre tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. madde hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin, eleştiriler dışında, unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6543, Karar No: 2014/3649, Tarih: 27.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6543 E.  ,  2014/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 02.07.2013

Numarası : 2012/335-2013/632

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklandığı iddia olunan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı, sözlü anlaşmayla 4.000,00+KDV=4.720,00 TL bedel karşılığı davalı belediyenin hizmetlerinin tanıtımını amaçlayan haber reklam ve tanıtım işlerini üstlendiğini, bu işle ilgili çalışmaların İlk-Ha gazetesinin Ekim 2011 sayısının 03.11.2011 tarihli Bursa ilavesinde yayınlanarak edimin yerine getirildiğini, iş bedeli karşılığı düzenlenen 01.11.2011 tarih 000831 nolu 4.720,00 TL bedelli irsaliyeli faturanın kargoyla davalıya gönderildiğini, davalı tarafından faturanın teslim alınmasına rağmen bedelin ödenmediğini, faturaya itiraz edildiğini ileri sürerek 4.720,00 TL alacağın tahsilini istemiştir.

Davalı Belediye vekili cevabında, taraflar arasında yazılı ya da sözlü olarak kurulmuş bir akdi ilişki bulunmadığını, davacının iddia ettiği çalışmalar belediyenin haberi ve onayı olmaksızın yapıldığından davacının bedel talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6 ve 6100 sayılı HMK’nın 190. maddeleri uyarınca akdi ilişkinin varlığını ispat yükü davacı yüklenicidedir.

HMK’nın 200. maddesi uyarınca 2.500,00 TL’yi geçen hukuki işlemlerin senetle ispat olunması zorunludur. Davacı akdi ilişkinin varlığını yazılı delille ispat edememiş ise de, dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış, HMK’nın 228. maddesi uyarınca davalıya ihtarlı yemin davetiyesi tebliğ edilmiş, davalı yemin için tayin olunan gün ve saatte özrü olmaksızın hazır bulunmamıştır. Bu durumda HMK’nın 229. maddesi uyarınca akdi ilişkinin varlığının ikrar edildiği kabul edilmelidir. Mahkemenin akdi ilişkinin yemin deliliyle kanıtlandığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık yapılan işin bedeli konusunda toplanmaktadır. Davacı düzenlenen faturalara göre 4.720,00 TL bedele hak kazandığını iddia ederken, davalı faturalara itiraz etmiş ve istenen bedeli kabul etmemiştir. Akdi ilişkinin kurulduğu ve

Yanlar arasındaki uyuşmazlık yapılan işin bedeli konusunda toplanmaktadır. Davacı düzenlenen faturalara göre 4.720,00 TL bedele hak kazandığını iddia ederken, davalı faturalara itiraz etmiş ve istenen bedeli kabul etmemiştir. Akdi ilişkinin kurulduğu ve

davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 366. maddesine göre, iş bedelinin taraflarca kararlaştırılmamış olması durumunda bedelin yapılan şeyin kıymetine ve müteahhidin masrafına göre, yani yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi gerekir. Hakedilen iş bedelinin belirlenmesi hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunludur. Mahkemece fatura bedelinin hayatın olağan akışına göre makul olduğunun belirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın istenen bedelin aynen hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Yapılacak iş, konusunda uzman bilirkişiden alınacak raporla, gazetede yayımlanan haber reklam ve tanıtım çalışmalarından dolayı davacının ne miktar alacağa hak kazandığını işin yapıldığı tarihteki piyasa rayiçleriyle belirlemek, fatura bedelinin piyasa rayiçlerine uygun olup olmadığını denetlemek, sonucuna göre karar vermek olmalıdır. Mahkemece çözümü hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın yazılı şekilde davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1504, Karar No: 2023/7027, Tarih: 09.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1504 E.  ,  2023/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2411 E., 2017/2402 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma ve kovuşturma evraklarının tamamının fotokopi olduğu anlaşılmakla; soruşturma ve kovuşturma evraklarının tamamının ... veya ... gibidir onaylı örneklerinin getirtilip, denetime olanak sağlayacak şekilde dosyaya eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7264, Karar No: 2012/13415, Tarih: 05.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7264 E.  ,  2012/13415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre, temyiz itirazının sadece 2002 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından bu hükme hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.08.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13931, Karar No: 2020/11725, Tarih: 07.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/13931 E.  ,  2020/11725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanığa tebliği için gönderilen tebligat parçasında, sanığın cezaevinde bulunduğu ve ayn konutta ikamet eden annesine 27.02.2014 tarihinde tebligat yapıldığının belirtildiği, UYAP kayıtlarından yapılan sorgulamada ise sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde olmadığı gözetilerek, yoklukta verilen kararın tebliğ edildiği 27.02.2014 tarihinde sanığın cezaevinde olup olmadığının araştırılması için mahallinde gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.