muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2109, Karar No: 2018/7562, Tarih: 03.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2109 E.  ,  2018/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/02/2017 tarih ve 2015/1245-2017/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı emtianın ... A.Ş'nin asıl taşıyan, Kadir Demir Uluslararası Taş. ve Tic. Ltd. Şti'nin alt taşıyan sıfatıyla davalılar tarafından taşındığını, emtianın tahliyesi esnasında hasarlı olduğunun tespit edilip buna ilişkin tutanak düzenlendiğini ileri sürerek sigortalıya ödenen 5.653,00 TL hasar tutarının 26.10.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Taş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşımanın müvekkiline ait araçla yapıldığını, yüklenen mallara araçta bir müdahalenin söz konusu olamayacağını, ekspertizin hasarın elleçleme esnasında meydana geldiğini belirttiğini, yükleme ve boşatma müvekkilince yapılmadığından bu esnada meydana gelen hasarda sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Nak. ve Tic. A.Ş. vekili, hasarın hangi aşamada gerçekleştiğinin belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Nak. ve Tic. A.Ş. vekili, hasarın hangi aşamada gerçekleştiğinin belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; "..." marka dizel motorun ...'e taşınması işinin davalılar tarafından üstlenildiği, motorun 04/03/2011 tarihinde İngiltere'den teslim alınarak 10/03/2011 tarihinde ...plaka numaralı dorseye yüklenerek ...'e getirildiği ancak tahliye edilirken hasarlı olduğunun belirlendiği, hasara ilişkin tutanağın düzenlendiği, sigortalının hasar bildirimi ve tazminat isteği üzerine davacı ... şirketi tarafından 26/10/2011 tarihinde 5.653,00 TL'nin sigortalı dava dışı şirkete ödendiği, davacının böylece sigortalısının haklarına halef olduğu, davalı taşıyıcının CMR’nin 17/1 maddesine göre eşyayı teslim aldığı tarihten teslim ettiği ana kadar eşyanın kısmen veya tamamen hasara uğramasından ve gecikmeden sorumlu olduğu, uyulan bozma ilamına göre davalı ... Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti'nin oluşan hasardan dolayı tam kusurlu olduğunun kabul edilemeyeceği, elleçleme sırasında gerçekleşen zarar nedeniyle elleçlemeye nezaretle yükümlü olmasından dolayı % 50 oranında müterafık kusurunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.826,50 TL’nin 26.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte adı geçen davalıdan tahsiline; diğer davalı ... Nakliye ve Tic. A.Ş. hakkındaki dava yönünden ise mahkemenin 19/11/2014 tarihli, 2014/743 esas ve 2014/546 karar sayılı kararı davacı tarafından temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41870, Karar No: 2017/7460, Tarih: 14.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/41870 E.  ,  2017/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ... Yapı İnş Ltd Şti'ye olan 46.000,00-TL sermaye borcunu ödediğini, bu paranın banka havalesi ile borçlu adına açıklamalı olarak gönderildiğini, gönderilen paranın faizi ile birlikte 57.215,42 TL'ye yükseldiğini, alacağın tahsili için başlattığı takibe davalı tarafından haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin faizi ile devamına ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporları dikkate alınarak ispatlanamayan davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporları dikkate alınarak ispatlanamayan davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile davalının sermaye borcunu ödemek için banka kanalı ile gönderdiği 46.000 TL'nin faizi ile birlikte tahsili için icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, davalı ise paranın havale edildiği tarihte sermaye borcunun muaccel olmadığını,kendisi yurt dışında yaşadığından davacı ile olan ticari ortaklıkları nedeniyle zaman zaman para gönderdiğini,havale edilen tutarında aslında kendisine ait olduğunu savunmuştur. Mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda 46.000 TL'nin davacı şirket tarafından gönderildiği belirtmiş,itiraz üzerine başka bir bilirkişiden alınan 2. raporda ise davalı ... veya Adres Yapı hesaplarından...'a gönderilen meblağ toplamının 54.795,45-TL olduğu,...'un Adres Yapı hesaplarına gönderdiği/yatırdığı meblağ toplamının ise 185.842,00-TL olduğunun anlaşıldığı, gönderilen bu meblağların takip ve dava konusu borç/alacak ile ilişkili olmadığı,...'un davalı şirket hesaplarına gönderdiği/yatırdığı toplamda 185.842,00-TL olan hesap hareketlerinin nedeninin...'un davalı şirkette de yetkili olmasından kaynaklanabileceği belirtmiştir. Bu durumda birinci ve ikinci bilirkişi raporları çelişkilidir. Hal böyle olunca, mahkemece konusunda uzman ve dosya kapsamına uygun uzman bir bilirkişi heyeti oluşturularak önceki raporlara yapılan itirazlarda karşılanmak üzere davacı şirket tarafından gönderilen bu paranın davalı ... Budak'ın, davacının iddia ettiği gibi davadışı Yapı şirketine olan sermaye borcu olarak gönderildiğinin belirlenmesi bakımından öncelikle davalının bu şirkete sermaye koyma borcu olup olmadığı, Yapı İnşaat Şirketinin ticari defterleri ile şirket genel kurullarında davalının sermaye borcu olduğunu belirtir bir karar alınıp alınmadığı, varsa miktarı ayrıca havale makbuzunda belirtilen tutarla bağlantısının bulunup bulunmadığı hususlarında açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken soyut gerekçelere dayalı bilirkişi raporları dikkate alınarak eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/133, Karar No: 2015/427, Tarih: 27.01.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/133 E.  ,  2015/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

Davada, kamulaştırma haritalarının hazırlanması işine ait 23.08.2011 tarihli eser sözleşmesinin yüklenici temerrüdü nedeniyle haklı nedenle feshedildiği ileri sürülerek sözleşme uyarınca ödenen avansın istirdadı için ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/605 E. sayılı dosyası ile başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı istenmiştir.

Davalı borçlu icra takibine itirazında yetkili icra dairesinin ... İcra Müdürlüğü olduğunu belirterek icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz etmiş, davaya cevabında da yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu belirterek mahkemenin yetkisine itiraz etmiş, devamla davanın esas yönden de reddini dilemiştir.

Mahkemece, 16.06.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında davalının icra dairesinin ve mahkemenin yetkisine yönelik itirazı İİK'nın 50, HMK'nın 10 ve TBK'nın 89. maddeleri uyarınca yerinde görülmeyerek reddedilmiş ise de nihai kararda bundan dönülmüş, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 5. maddesinde ... Mahkemelerinin yetkili olacağına dair yetki şartı bulunduğu, HMK'nın 17. maddesi uyarınca tacirler arasındaki uyuşmazlıklarda sözleşmeyle yetkili kılınan mahkemenin yetkisinin kesin nitelikte olduğu belirtilerek mahkemenin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığın kaynaklandığı sözleşme 23.08.2011 tarihinde 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu dönemde imzalanmış, dava ise 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra 15.09.2014 tarihinde açılmıştır.

HMK'nın “Zaman bakımdan uygulama” başlıklı 448. maddesinde “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır” hükmüne yer verildiğinden HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra açılan davalarda HMK'nın yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir. Ancak HMK'nın yürürlüğe girmesinden önce düzenlenen yetki sözleşmeleri bu kuralın dışındadır. Yetki sözleşmeleri usul hukuku bakımından sonuç doğurmakla birlikte kurulmaları ve geçerlilikleri bakımından maddi hukuk ilkelerine tabi olduğundan HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra da geçerliliklerini korur. Aksinin kabulü, müktesep hak müessesesine aykırı olacağı gibi sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan yasanın tanımış olduğu seçimlik hakları ortadan kaldırarak hak kaybına yol açacağından ve eşitlik ilkesine aykırı olacağından kabul edilemez.

Yanlar arasında düzenlenen 23.08.2011 tarihli sözleşmenin 5. maddesinde “sözleşmeden doğacak ihtilafların önce tarafların kendi arasında, anlaşma olmadığı takdirde ... mahkeme ve icra dairelerinde halledileceği” kararlaştırılmıştır. Yetki koşulunu içeren sözleşme 1086 sayılı HMUK'nın yürürlükte olduğu dönemde düzenlendiğinden sözleşmeyle yetkili kılınan ... Mahkemelerinin yetkisinin seçimlik yetki mi yoksa kesin yetki mi olduğu hususunun sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan HUMK hükümlerine göre belirlenmesi gerekir. HUMK'nın 22. maddesine göre yetki sözleşmesi ancak yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde yapılabilir, sözleşmeyle yetkili kılınan mahkemenin yetkisi de kesin yetki olmaz. Sözleşmeyle yetkili kılınan mahkemenin yanında kanunen yetkili genel ve özel diğer mahkemelerin yetkisi de devam eder. HMUK'nın yürürlükte olduğu dönemde akdedilen sözleşmeyle yetkili kılınan mahkemenin yetkisinin, sözleşme tarihinden sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesine dayanarak kesin yetki olduğu kabul edilemez.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan davalar davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yerinde (HUMK m.9/1, HMK m.6/1), sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde (HUMK m.10, HMK m.10), sözleşmeyle yetkili kılınan yer mahkemesinde (HUMK m.22, HMK m.17) açılabilir. Davacının seçimlik hakkı mevcut olup, davasını genel ve özel yetkili mahkemelerden herhangi birisinde açabilir.

Somut olayda icra takibi ...'da yapılmış, itirazın iptali davası da ...'da açılmıştır. Ancak, davalının yerleşim yeri ..., sözleşmenin ifa mahalli ..., ..., ..., ..., ve sözleşmeyle yetkili kılınan mahkeme de ... olup, ... mahkemelerinin yetkisi bulunmamaktadır. Eser sözleşmesinden doğan borçlar münhasır para borcuna ilişkin olmadığından 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 73/1 maddesinin ise olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. Davacı yasal süre içinde yetki ilk itirazında bulunduğundan mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi isabetlidir. Ancak davalı yetki ilk itirazında yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri olan ... Mahkemeleri olduğunu bildirdiğinden dosyanın ... Mahkemeleri yerine kesin yetki kuralının varlığından bahisle sözleşmeyle yetkili kılınan ... Mahkemelerine gönderilmesi yasaya aykırıdır. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7660, Karar No: 2016/2849, Tarih: 25.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/7660 E.  ,  2016/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR Av. ...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaları ile sigorta primine esas ücretinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve Ltd.Şti. vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışan davacının 08.02.2000-15.10.2007 tarihleri arasında asgari ücret ve sefer primi usulü çalışmasından dolayı esas kazancının tespiti ile buna göre Kurum kayıtlarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık davacının tır şoförü olarak çalıştığı dönemde asgari ücretin haricinde sefer başına aldığı harcırah (yolluk, sefer parası...vs.) miktarının prime esas kazançlar arasında sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinin uluslararası taşımacılık mahiyetinde numarası ile Kanun kapsamında olduğu, davacı adına 08.02.2000-02.02.2006 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden hizmet bildiriminde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının tır şoförü olarak asgari ücretten çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde geçen çalışma döneminde prime esas kazancının bilirkişi raporunda belirlenen miktar olduğunun tespitine hükmedilmiştir.

Hizmet veya ücret tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. HMK 200. maddesi, Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar ve değerleri iki bin beş yüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar ve değeri ödeme

.../...

- veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle iki bin beş yüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz, demekle, Kanunda ispat sınırı olarak gösterilen belli tutarı aşan hukuki işlemler ve senede karşı olan iddialar kural olarak yalnız senetle ispat edilebilir. Bu kaidenin istisnaları bulunmakta olup somut olayda ise bir istisna bulunmamakla birlikte senetle ispat şartı geçerlidir. Bir hukuki işlemin senetle ispatının gerekip gerekmediği o hukuki işlemin tümünün değerine göre belirlenir. Buna göre de,Ücret miktarı HMK'nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtlar, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanun'un 78.maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK'nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78.maddesine göre, "... günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır.", ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 29/07/2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde "Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur." hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde yolluklar prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanır. İşin karşılığı olmaktan ziyade işçinin görevi sırasında ihtiyaçlarını (otel, yemek vs. ihtiyaçları) karşılama amacına dayalıdır.

Harcırah (yolluk) işçinin görevli bulunduğu yerden başka yerlere geçici görevle gönderilirken yapacağı ek masrafa karşılık yapılan ödemeler olup, davalı işyeri tarafından her sefer için yapılan ödemelerin bu mahiyette kaldığı şüphesizdir. Çünkü davalı işyeri davacıya ücreti dışında sefer başına ödeme yaparken asıl amacı davacının yapacağı ek masrafları karşılamak olup, onun ücretini artırmak gibi bir amaç içinde değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda davacıya yapılan ödemelerin 506 sayılı yasanın 77. maddesinin 2. fıkrasında belirttiği şekilde yolluklar kapsamında kalması nedeniyle prime esas kazançlar arasında sayılamayacağı göz önünde bulundurularak davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Ltd. Şti.'ne iadesine, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8439, Karar No: 2018/1743, Tarih: 07.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8439 E.  ,  2018/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../02/2016 tarih ve 2014/1227-2016/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ...'da bulunan müşterisi M+B ... ... şirketi adına İsviçrede bulunan müşterisi ... ... şirketine gönderilmek üzere, 22.962 kg, 45 palet "strech film" cinsi eşyanın taşınması işi ile ilgili olarak davalı ile anlaştığını, ancak davalı şirketin, taşıma işini müvekkil şirketin talimatlarına ve usul ile yasaya aykırı gerçekleştirdiğini ileri sürerek oluşan ....332 EURO zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık %5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin davacı firmaya borcu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin iddia ettiği dava konusu zararın, T2transit refakat belgesinin davalının kusuru ile usulünce kapatılmamış olmasından değil, transit ticarete konu malın Eur1 belgesinin olmayışından dolayı tahakkuk ettirilen gümrük vergisinden kaynaklandığı, davalı taşıyıcının davaya konu edilen gümrük vergilerinden sorumlu tutulmasının mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi