muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5944, Karar No: 2008/6116, Tarih: 17.10.2008

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazları yönünden,

a)Asıl davada davacı arsa sahipleri “… 27.10.1994 tarihli sözleşmenin aynen ifasını ve bu cümleden olmak üzere davacılara düşen konut ve dükkan olan bağımsız bölümlerin sözleşme hükümlerine göre aynen bitirilip tamamlanmasını …” istemişlerdir. Böylece arsa sahipleri eksik işler yönünden aynen ifa talep etmişler, daha sonra verdikleri 03.03.2006 tarihli dilekçe ile ıslah talebinde bulunarak eksik işler bedelinin tahsilini istemişlerdir. Davacıların bu şekilde ıslah yoluna başvurarak eksik işler bedelini talep etmelerine yasal bir engel yoktur. O halde ıslah harcı da yatırıldığından ıslah talebi gözetilerek eksik işler bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, davacıların ıslah talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

b)Asıl davada arsa sahipleri sözleşme gereği kendilerine ait olacak bağımsız bölümlerin tescilini de talep etmişlerdir. Mahkemece “davaya konu taşınmazda ferdileştirme yapılmamış olduğu” gerekçesiyle davacıların istemi reddedilmiştir. Oysa davacıların talebi sözleşme hükümlerine dayalı olduğundan kooperatifin henüz ferdi mülkiyete geçmediğinden sözedilerek talebin reddi doğru değildir. Harcı da ikmâl edilerek davacıların tescil istemi yönünden inceleme yapılıp hüküm kurulmalıdır.

c)Birleşen 2000/416 Esas sayılı davada sözleşme dışı işler bedeli olarak 55.480,00 YTL’ye hükmedilmiştir. Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde binanın dış görünümü ve ortak yerlerindeki iyileştirmeler, yükleniciye ait bağımsız bölümlerin de değerini arttıracağından bunlar fazla iş kabul edilemez ve yüklenici arsa sahiplerinden bedel isteyemez. 04.06.2004 tarihli ek bilirkişi raporunda yazılı işlerden bir kısmı binaların geneli ile ilgili olup arsa sahipleri gibi yüklenici kooperatif de bu işlerden yararlandığından, sözleşme dışı iş olarak kabul edilmesi doğru değildir. Bu durumda arsa sahiplerinin itirazları gözetilerek hangi işlerin sözleşme dışı iş olduğu gerekçeleri de gösterilmek sureti ile yeniden belirlenmeli ve bu işlerin yapıldıkları 1999 yılı piyasa rayiç bedelleri üzerinden tutarına hükmedilmelidir. Davacı arsa sahiplerinin itirazları nazara alınmadan 2000 yılı piyasa rayiçleri üzerinden hesaplanan bedele hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Davalı ve karşı davacı kooperatif temyizine gelince;

3-Davalı ve karşı davacı kooperatif temyizine gelince;

a)Davacı arsa sahipleri yüklenici kooperatife keşide ettikleri 26.03.1999 tarih ve 3821 yevmiye nolu ihtarnamede kendilerinin bir iyiniyet ifadesi olarak yüklenici kooperatif tarafından sözleşmenin bitiminin 20.04.1999 tarihi olarak ileri sürülmesini kabul ettiklerini belirtmişlerdir. Görüldüğü gibi asıl davada ifa süresinin 2 ay uzadığını ve işin teslim tarihinin 20.04.1999 olduğunu davacı arsa sahipleri de kabul etmiştir. O halde, gecikilen sürenin 20.11.1999 tarihi yerine 20.09.1999 tarihinden başlatılması, böylece 1 ay 9 günlük süre yerine 3 ay 9 günlük süre için gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

b)Birleştirilen 2000/229 Esas sayılı davada mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda davalı kooperatif yararına vekâlet ücreti tayini gerekirken davacılar yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

c)Birleştirilen 2000/416 Esas sayılı davada davacı yüklenici kooperatif 30.000,00 YTL’nin tahsilini istemiş, 28.03.2006 tarihinde ıslahla bu miktarı 55.480,00 YTL’ye yükseltmiştir. Mahkemece ıslahla artırılan miktar dahil olmak üzere kabul edilen tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. BK’nın 101/I. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davada ıslah ile talep edilen miktar yönünden ıslah tarihinden önce davalı usulüne uygun olarak temerrüde düşürülmediği halde ıslah ile talep edilen alacağa ıslah tarihi yerine, asıl dava tarihinden faiz yürütülmüş olması doğru olmamıştır. Asıl davada talep edilen kısım için dava tarihinden, ıslahla artırılan kısım için ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümüne dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi kabul şekli açısından bozma nedenidir.

Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı ve karşı davalı arsa sahipleri, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalı ve karşı davacı kooperatif yararına BOZULMASINA, 550,00’şer YTL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak birbirlerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 17.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1223, Karar No: 2019/5910, Tarih: 09.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/1223 E.  ,  2019/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın askerlik görevini yaptığı sırada tebliğ edildiği ancak Tebligat Kanununun 14. maddesi "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." hükmü gereğince usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizinin süresinde olduğu belirlenerek temyiz talebinin reddine dair verilen 30.12.2014 tarihli Ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b,116/1,119/1-c,151/1, 31/3. maddesindeki suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 16.06.2011 inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4366, Karar No: 2015/29403, Tarih: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4366 E.  ,  2015/29403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı(Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, muayene için getirildiği hastanede ilaç dolabına tekme atıp dolabın camını kırmak suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve tanık beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Sanığın, zararı soruşturma sırasında giderdiği belirtilip buna göre cezada indirim yapılmasına rağmen, uygulama maddesi olarak TCK'nın 168/1 yerine TCK'nın 168/2 maddesinin hüküm fıkrasına yazılması,

b-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “TCK'nın 168/2” ibaresinin çıkartılarak, yerine, “TCK'nın 168/1” ibaresinin yazılması ile hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20077, Karar No: 2021/8826, Tarih: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20077 E.  ,  2021/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunun 11.11.2020 günlü, 2794 sayılı cevabi yazısında, bozma ilamına konu hususla ilgili rapor düzenlenebilmesi için kişinin muayenesi zorunlu olup, sunulan ölüm belgesine göre ilgilinin vefat etmesi sebebiyle evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağının belirtilmesi karşısında, sanığın istismar eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu hususunun şüphede kalmasından dolayı hakkında 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı gözetilip, buna göre belirlenecek lehe Kanun hükümleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19560, Karar No: 2014/17906, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19560 E.  ,  2014/17906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...19. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada ... 19. İş ve ... 19.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Talep, davalı ... şirketinin davalı...' nin yaptırdığı ... Vadisi 2., 3. ve 4. etap inşaat işi ihalesini aldığını, diğer davalı ...' ın da buranın temizlik işlerini aldığını, davalı ...' ın bu projenin 2. ve 4. etabının temizlik işini davacıya yaptırdığı ancak ücretlerin ödenmemesi üzerine davalılar aleyhine yapılan icra takibi ne vaki itirazın iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, ... 19.İş Mahkemesince davacı ile davalılar arasındaki ilişkinin hizmet akdinden değil istisna akdinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... 19.Asliye Hukuk mahkemesine gönderildiği, ... 19.Asliye Hukuk mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve hükmün davalı ... tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 20.06.2012 gün, 2012/6404-16169 sayılı kararı ile dosyanın sair yönleri incelenmeksizin İş Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle bozulması üzerine, ... 19.Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiş,... 19.İş Mahkemesi ise dosyayı merci tayini için Dairemize göndermiştir. Bahsi geçen Yargıtay ilamı, niteliği itibariyle kesin olup, mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır. Bu nedenle, dosyanın, ... 19.İş Mahkemesince davaya görevli mahkeme sıfatıyla bakması gerekirken dosyanın yeniden merci tayini için Yargıtay'a gönderilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1804, Karar No: 2010/2976, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/1804 E.  ,  2010/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 18.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, murisine ait 2277 parsel sayılı taşınmazdaki “ ... oğlu, ... ” kaydının “... oğlu, ... ”; 2158 parsel sayılı taşınmazdaki “ ... oğlu, ... ” kaydının da “... oğlu, ... ” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, davacı murisine ait 2277 ve 2158 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki nüfus bilgilerinin, nüfus kayıtları ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir. Kaydında düzeltme yapılması istenen taşınmazların vergi kaydına dayalı olarak tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Taşınmazların bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığının tespiti için yapılan kolluk araştırmasında, tapu kayıt

maliki “... ’ın” bulunmadığı, “... ’ın” ise ölmüş olduğu belirlenmiştir. Keşif sırasında dinlenen davacı tanığı ise, 2158 sayılı parselin kayıt maliki “... ’ın” vefat ettiğini söylemiştir. Mülkiyet aktarımına neden olmamak için kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanmalıdır. Bu nedenle, nüfus müdürlüğünden, 2158 ve 2277 parsel sayılı taşınmazların kayıt maliki “ ... oğlu, ... ” ve “ ... oğlu, ... ” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

Mahkemece, mülkiyet aktarımına neden olacak biçimde eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17191, Karar No: 2020/9480, Tarih: 28.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17191 E.  ,  2020/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 11.04.2016 tarih, 2016/1952- 2016/6677 E-K sayılı kararı ile mahkemenin kararının onanmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2020 tarih ve KD-2020/50583 sayılı itirazı ile suça sürüklenen çocuğun kısa kararın açıklandığı oturumda, başka suçtan aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 30.01.2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığının belirtmesi suretiyle yasaya aykırı olan hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince bozulması isteminde bulunması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2020 tarih ve KD-2020/50583 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin 11.04.2016 tarih, 2016/1952- 2016/6677 E-K sayılı ilamın KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 30.01.2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20084, Karar No: 2015/965, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20084 E.  ,  2015/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...Mah. 59 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ...Mahalleler Mahallesi 59 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 31.05.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2692 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.05.2009 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 2692 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ...Mahallesi 2692 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 26.05.2009 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Yarhasanlar Mahallesi 2692 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19924, Karar No: 2013/13635, Tarih: 15.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19924 E.  ,  2013/13635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1,50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay tarihinde, sanığın kullandığı kamyonla meskun mahal dışında gündüz saat 14.30 sularında, tek yönlü iki şeritli 7 metre genişlikte düz hafif eğimli ıslak yolda giderken, kendisiyle aynı firmada çalışan ve aynı yöne giden kamyon sürücüsü arkadaşı ...'ın yolun ortasındaki su kanalına aracıyla devrildiğini 200 metreden görmesine rağmen hızın da etkisiyle duramayarak, arkadaşını su kanalından çıkarmak için yardıma gelen başka ... sürücüsü olan ölene ve su kanalındaki arkadaşının aracına çarpması şeklinde gelişen olayda, sanığın asli ve tam kusurlu oluşu da dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, sanığa asgari hadden temel ceza tayini,

2- Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.