muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5352, Karar No: 2011/5719, Tarih: 04.10.2011

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

B) Hükme esas alınan ölü muayene, otopsi, olay yeri tutanakları, olay yeri inceleme raporu, ekspertiz raporu, teşhis tutanağı, nüfus ve sabıka kayıtları ile sanığın yokluğunda yapılan işlemlerin duruşmada okunarak sanık Nuri'den diyeceklerinin sorulmaması suretiyle CMK.nun 209, 214 ve 215 maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenler ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2405, Karar No: 2022/2905, Tarih: 08.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2405 E.  ,  2022/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 31. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Türk ... Sendikası üyesi olduğunu, 27. Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinden hâlihazırda yararlanmaya devam ettiğini, müvekkilinin işyerinden bir işçi personelin görevlendirilmesi ile ilgili emir üzerine yurtiçinde geçici olarak görevlendirildiğini, 25, 26 ve 27. Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinin "Geçici Görev, Kurs ve Seminer Ödenekleri" başlıklı 56. maddesi, 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 1, 3, 14 ve 15. maddelerinde düzenlenen harcırahlarının verilmediğini, harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceğini, müvekkilinin harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve gitmesine rağmen tarafına ödeme yapılmadığını, 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümleri uyarınca tarafına ödenmesi gereken harcırah ile yemek yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın öncelikle görev (yargı yolu) nedeniyle reddi gerektiğini, dava konusunun, 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre harcıraha hak kazanılıp kazanılmadığı hususuna ilişkin olup, Harcırah Kanunu hükümlerine göre harcıraha hak kazanılıp kazanılmadığı hususundaki husumetlerde tüm Kamu Görevlileri (işçiler dahil) için İdare Mahkemelerinin görevli olduğunu, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolduğunu, davaya konu olan ödemelerin Toplu İş Sözleşmesinde atıfta bulunulan 6245 sayılı Harcırah Kanunu ve bu kanun kapsamında amir hükümler çerçevesinde yapıldığını, 07.02.2019 tarihli Geçici Görev Harcırahı konulu emirde açıklanan hususlar doğrultusunda konaklama ve yemek ihtiyaçlarının emrine girdiği birlik tarafından karşılanan personele yurtiçi geçici görev (YİGG) harcırahı ödenmemekte olduğunu, konaklama ve yemek ihtiyaçlarından herhangi birisi karşılanmayanlara 1/2 oranında harcırah ödendiğini, davacıya yönelik yapılan işlemlerde herhangi bir mevzuata aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Toplu İş Sözleşmesine göre nakdi yemek yardımı alacağının mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, ilgili dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinin c bendinde harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceğini, müvekkilinin harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gitmesine rağmen tarafına ödeme yapılmadığını ileri sürerek yemek yardımı alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı vekili ise, toplu iş sözleşmesinin 66 maddesinin c bendinin önceki bentlerin de dikkate alınarak yorumlanması gerektiğini, geçici görevlendirilen yerde yemek ihtiyacının ayni olarak karşılanması halinde uygulanmayacağını savunmuştur.

İşyerinde uygulanmakta olan Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinde konuyla ilgili olarak;

“a.İşverence işçi sayısı 50'yi aşan işyerlerinde aşağıdaki esaslara ve Tabldot Yönergesine göre işyerinde hazırlatılarak işçilerin yalnız kendilerinin yemesi maksadı ile bir öğün yemek verilir.

Ancak, işçi mevcudu 50'den fazla olmasına rağmen vardiyalı çalışma veya işçilerden bir kısmının sürekli olarak işyeri dışında çalışması nedeniyle tabldot yiyecek işçi miktarı 50'nin altında olan veya işyeri üniteleri yemek paydosunda işçileri bir araya getiremeyecek derecede uzak olan işyerlerinde tabldot çıkarılmayabilir.

İşveren aynı garnizon içerisinde birbirlerine yakın ve yemeğin işçilere veya işçilerin tabldot çıkarılan işyerine taşınması güç olmayan birden fazla işyerinde (işyerlerinin bağlı oldukları Kuvvet Komutanlıkları ayrı olsa bile) toplam işçi sayısı elliyi aşıyorsa,

(1) Bu işyerlerinden birinde mevcut bir tabldot varsa tabldot çıkarılmayan işyerlerinin mevcut tabldottan yararlandırılması,

(2) Mevcut bir tabldot yoksa, bu işyerlerinden birinde ortaklaşa tabldot çıkarılması hususunda her türlü önlemi alır.

(1) Bu işyerlerinden birinde mevcut bir tabldot varsa tabldot çıkarılmayan işyerlerinin mevcut tabldottan yararlandırılması,

(2) Mevcut bir tabldot yoksa, bu işyerlerinden birinde ortaklaşa tabldot çıkarılması hususunda her türlü önlemi alır.

Tabldot çıkarılan işyerlerinde kazana girecek erzak ve ekmek karşılığı olarak günlük yoklamaya göre, puantaja girecek işçilere normal her bir çalışma günü üzerinden bu sözleşmenin birinci yılında 9,26 TL tahakkuk ettirilerek tabldot heyetlerine verilir.

Bu yardım toplu iş sözleşmesinin ikinci yılının birinci ve ikinci altı aylarında ücret zammı oranında ve ücretin zamlandığı tarih itibarıyla artırılacaktır.

Ancak, askeri işyerlerinde bulunan askeri personele verilen günlük besin tutarlarındaki değişmeler nedeniyle ve yalnızca tabldot heyetlerine ödenmek kaydıyla, sözleşmenin birinci ve ikinci yılları içinde yukarıdaki belirtilen miktarları aşmamak şartıyla artırım yapma yetkisi işverene aittir. Bu artırım bütün işyerlerinde (Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı işyerleri dahil) aynı anda ve aynı miktarda uygulanır. (Bakan yetkisi ile ödenen fark, kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmaz).

Yemeğin hazırlanması, pişirilmesi ve yedirilmesi sırasında gerekli taşıma, yakıt, temizlik vs. malzeme giderleri işverence karşılanır. Ancak, acil hallerde tabldotla ilgili zorunlu harcamalar yemeğin kalitesini düşürmemek kaydıyla tabldot başkanının teklifi ve işveren vekilinin onayı ile tabldot faiz gelirlerinden karşılanabilir. Bu hallerde yapılacak harcama 1.000 TL'yi geçemez.

Tabldot faiz gelirlerinin yüksek olduğu işyerlerinde tarafların mutabakatı ile bu faiz gelirlerinden işçi lehine sosyal amaçlı harcama yapılabilir.

b.İşyeri işçi sayısı 50'yi aşmayan veya a fikrasında belirtilen nedenlerle tabldot çıkarılmayan işyerlerinde çalışan işçilere, harcıraha hak kazanmayacak şekilde geçici göreve gönderilen işçilere, tabldot çıkarılan işyerlerinde yılda bir ayı geçmemek üzere oruç tutan veya doktor raporuyla yemek yemeyen işçilere bu maddenin a bendinde belirlenen (Bakan yetkisi hariç) yemek yardımı nakit olarak ödenir.

c.Harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımı 2,5 kat olarak nakden ödenir…” hükümleri bulunmaktadır.

Söz konusu hükümlerin birlikte yorumlanması sonucunda; “Yemek yardımı” başlıklı 66. maddenin a bendinde, yemek yardımının ayni olarak sağlanmasının koşulları düzenlenmiş olup, işyerinde çalışan işçi sayısının esas alındığı (50 işçi) ve anılan maddenin bütün fıkraları dikkate alındığında kural olarak yemek yardımının ayni olarak sağlanması olduğu anlaşılmaktadır. Yemek yardımının hangi hallerde nakdi olarak yapılması gerektiği ise aynı maddenin b bendinde belirtilmiş olup, b bendinde nakdi ödemeye ilişkin istisna kapsamında sayılan işçiler arasında davacı gibi harcırahlı işçilerin bulunmadığı görülmektedir.

Hâl böyle olunca anılan maddenin c bendinde her ne kadar harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakten ödeneceği belirtilmişse de, söz konusu bendin, a ve b bendinden ayrı olarak düşünülmesi mümkün değildir. Zira a ve b bentleri genel kuralı ve istisnasını ortaya koymuş olup, davalı işyerinde yemek yardımının ayni olarak sağlanması kuralı ve bu kuralın istisnaları ayrıca ve açıkça belirtildiğinden c bendinde harcırahlı olarak yurt içinde geçici görevlendirilenlerden yemek yardımını ayni olarak sağlayanların ayrıca nakten ödemeden faydalanamayacağı sonucuna varmak gereklidir. Öte yandan c bendinde yemeğin ayni olarak sağlanmasına rağmen ayrıca ve açıkça 2,5 kat olarak nakten ödeneceği de belirtilmemiştir. Bu itibarla davacının harcırahlı olarak geçici görevli olduğu dönemde ayni olarak (kazandan beslenme/kazandan yararlanma) yemek yardımından faydalandığı takdirde toplu iş sözleşmesinin 66/c bendinden yararlanamayacağı ancak yemek yardımının ayni olarak sağlanmadığı takdirde söz konusu bendin uygulanabileceği kabul edilmelidir. Aksinin kabulü işverence yemek yardımının ayni olarak sağlanması halinde dahi işçinin ayrıca 2,5 kat nakten ödemeden de yararlanacağı anlamına gelir ki, söz konusu maddenin bu şekilde yorumlanması yerinde olmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının geçici olarak görevlendirildiği dönemler yönünden puantaj takip çizelgesi tanzim edildiği ve bu belgelerde davacının ayni yemek yardımından faydalandığına ilişkin “evet” seçeneğinin işaretli olduğu günlerin bulunduğu ve davacı imzasının da mevcut olduğu görülmektedir. Bu durumda davacının geçici olarak görevlendirildiği her dönem için ayrı ayrı tanzim edilen imzalı “puantaj takip çizelgeleri” ve dosya kapsamında mevcut geçici görevlendirmeye ilişkin diğer işveren kayıtları birlikte nazara alınarak davacının yemek yardımından ayni olarak faydalandığının sabit olduğu günler için nakdi yemek yardımı alacağının hesaplanmaması gereklidir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor almak suretiyle bu hususlar değerlendirilmeksizin karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5806, Karar No: 2012/14807, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5806 E.  ,  2012/14807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkil şirket ile davalı şirket arasında 07.05.2008 tarihinde ''Gazlı ve Gazsız Ürün Bayilik Bölgesi Direkt Satış Noktası Sözleşmesi'' akdedildiğini, sözleşme uyarınca davalının ''Han mah. Camii sokak, Heykel karşısı, no: 18/A Susurluk/Balıkesir adresinde sözleşme konusu ürünleri satışa sunacağını bildirdiğini, bu beyan üzerine akdedilen sözleşmede davalının belirttiği adresin ''satış noktası'' olarak belirlendiğini, sözleşmenin 8. maddesi uyarınca davalının satış noktası olarak belirlenen adresteki ''işyerini ve işletmesini müvekkil şirketin izni olmadan kısmen de olsa başkasına satmamayı, devretmemeyi, kiraya vermemeyi...işyerini başka bir yere taşıması halinde de sözleşme hükümleri ile bağlı kalmayı'' kabul ettiğini, müvekkil şirketin sözleşme uyarınca kendi üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiğini ancak davalının müvekkile bildirim yapmaksızın satış noktası olarak belirttiği işyeri adresindeki faaliyetlerine son vererek sözleşme hükümlerini ihlal ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, sözleşme gereği fatura karşılığında, pazarlama faaliyetlerine katkı payı olarak davalıya ödenen 5.900 TL'nin ve sözleşme hükümlerinin ihlal edilmesinden dolayı doğan 10.000 TL tutarındaki cezai şart alacağının şimdilik 5000 TL tutarındaki kısmının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkil şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 07.05.2008 tarihli Gazlı ve Gazsız Ürün Bayilik Bölgesi Direkt Satış Noktası Sözleşmesinde, Han mah. Camii sokak, Heykel karşısı, no: 18/A Susurluk/Balıkesir adresinin davalı şirketin tebligat adresi olarak belirtildiğini, sözkonusu sözleşmede satışın sadece bu adreste yapılacağına ilişkin herhangi bir kısıtlama ve yasaklama bulunmadığını, belirtilen adresin şube adresi olduğunu ve bu adresteki şubenin 17.03.2009 tarihinde kapatıldığını, müvekkilin davacı şirketin ürünlerini halen müvekkil şirketin merkez adresi olan Balıkesir karayolu 10. km, Ulusoy Outlet Park, Susurluk/Balıkesir adresinde satışa sunmaya devam ettiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki ihtilaflı hususun davacının davalı ile aralarındaki sözleşmeyi, davalının işyerindeki faaliyetine son vermesi nedeni ile feshedip edemeyeceği noktasında toplandığı, davacının iddiasını açıkça, davalının satış noktası olarak belirttiği işyeri adresindeki faaliyetine son vererek sözleşme hükümlerini ihlal etmesine dayandırdığı, oysa sözleşmede, davalının Han mah. Camii sokak, Heykel karşısı, no:18/A, Susurluk/Balıkesir adresinin tebligat adresi olduğunun açıkça yazılı olduğu, sözleşmenin hiçbir maddesinde davalının münhasıran bu adreste satış yapacağının yazılmadığı, ayrıca Susurluk Ticaret Odası kayıtlarına göre davalı şirketin odaya kayıt olduğu 17.03.2008 tarihinde adresinin fiilen faaliyet gösterdiği Balıkesir karayolu, Outlet Tesisleri olarak yazılı olduğu, davalının taraflar arasındaki sözleşmeyi ihlal eder bir davranışının bulunmadığı, dolayısıyla davacının sözleşmeyi feshinin haksız olduğu vicdani kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1297, Karar No: 2014/4990, Tarih: 24.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1297 E.  ,  2014/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyüne komşu bulunan...Köyü sınırları içinde görünen 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağı, kadastro çapı, davalı ise dava dosyası, kesinleşmiş ise tapu kaydının, varsa tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, ayrıca...Köyü kadastro çalışma alanına ilişkin kadastro paftası ile dava konusu yerin bulunduğu her iki köyün (... Köyü ve...Köyü) kenarlaştırılmış pafta örneğinin,

2) Ormancı bilirkişinin raporuna ekli hava fotoğrafında tarih belirtilmediğinden bu hava fotoğrafının tarihinin belirtilmesi, bu hava fotoğrafı 1959 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafı değil ise 1959 tarihli memeleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafı getirtilmeli, ayrıca 1970-1980'li yıllara ait memleket haritası ve bunların dayanağı hava fotoğrafları getirtilmeli, memleket haritası ile bunların dayanağı hava fotoğrafları ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskopik incelemesi yapılarak taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiğini, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunun detaylı olarak belirtildiği müşterek imzalı rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/22760, Karar No: 2020/7549, Tarih: 17.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/22760 E.  ,  2020/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hakaret suçlarından verilen hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede,

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/1. maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca, suça sürüklenen çocuklar bakımından üst sınırı üç yılı geçmeyen suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/64, Karar No: 2020/132, Tarih: 25.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/64 E.  ,  2020/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 2018/230 Değişik iş

Sanık ... hakkında basit dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2016 tarih ve 249-646 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince 01.11.2017 tarih ve 39-275 sayı ile sanığın TCK'nın 158/1-d, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 60.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin oy çokluğu ile verilen hükmün sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince 13.03.2018 tarih ve 205-554 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.04.2018 tarih ve 2018/258 sayı ile;

"...İstinaf talebi esastan red edilmiş ise de kararın yasaya aykırı olduğu değerlendirilmiştir.

Şöyle ki;

...'na atılı eylemin borç ödemesi yükümlülüğü yerine getirilmeden ipotek tesisine dayalı menfaat temini suretiyle atılı dolandırıcılık suçunun işlenmesidir.

Dolandırıcılık suçunun işlendiğinden söz edebilmek için bir kimsenin hileli hareketlerle kandırmak suretiyle menfaat temin etmektir. İpotek tesisi kayıtsız şartsız borç içeren bir işlem olup, taraflar arasındaki hukuksal işlemlerle zarar uğrutalmasından söz edebilmek için hukuksal işlemlere konu davaların en azından karara bağlanması gerekmektedir. Dosya kapsamındaki bilgilere göre konuya ilişkin İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 E, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/422 E, İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/338 E. sayılı dava dosyaları ve icra dosyaları bulunduğu anlaşılmıştır. Dosya içerisine İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 E. sayılı dosyaya ilişkin karar örneği alınmış ise de kararın kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamıştır.

Taraflar arasındaki hukuksal ihtilaflara ilişkin davaların neticelenmesi ise, oluşacak duruma göre sanığın eyleminin nitelendirilmesi usul ve yasaya uygun olacaktır." görüşüyle, itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

CMK'nın 308/A maddesi uyarınca inceleme yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince 17.04.2018 tarih ve 205-554 sayı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra sanık müdafisinin, yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebinin İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince 17.07.2018 tarih ve 39-275 sayı ile kabule değer olmadığına ve reddine ilişkin karara yönelik itirazının, itiraz mercisi İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesince 24.07.2018 tarih ve 2018/230 Değişik iş sayı ile reddine karar verilmiştir.