muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10626, Karar No: 2017/9915, Tarih: 06.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/10626 E.  ,  2017/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalı işverenin “…davacının hırsızlık suçlaması üzerine işyerini terk ederek gittiği…” savunmasını ispata yönelik kesin ve inandırıcı delil sunmadığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Usul açısından;

a- Davacı davalı işveren emrinde 25.07.2008-08.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek dava açmıştır.

Hizmet süresi taraflar arasında ihtilaflı olmayıp, davacının 25.07.2008-08.06.2012 tarihleri arasında 3 yıl 11 ay 13 gün çalıştığı halde karar gerekçesinde davacının çalışma süresinin 14.10.2009-11.12.2013 tarihleri arasında 4 yıl 1 ay 27 gün olduğunun belirtilmesi hatalıdır.

b- Dava kısmi dava olup, her kısmi davanın kabul edilen alacaklar açısından davacının hak ettiği miktarları belirleyecek tespit hükmü içermesi gerekirken, mahkemenin gerekçeli kararında davacının hangi alacak kaleminde, kaç TL. hak ettiğinin belirtilmemesi hatalıdır.

3- Esas açısından;

Fazla çalışma yapılıp, hafta tatili ve genel tatillerde çalışıldığını ispat yükü davacı işçiye aittir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını iddia etmiş, bu iddiasını ispat için tanık deliline dayanmış, ancak bu dosyaya özgü tanık dinletmek yerine, 27.09.2013 tarihli duruşmada, ... İş Mahkemesi’ nin 2011/140-144 arası 2011/787 esas sayılı dosyalarına ait 24.11.2011 tarihli “ ... “ isimli davacı tanığının dinlenildiği duruşma zaptını ibraz ederek, dosyanın bu haliyle bilirkişiye tevdiini talep etmiştir.

Bilirkişi, dosyadaki belgeler ile “ ... “ isimli davacı tanığının dinlenildiği başka işçilere ait duruşma zaptını değerlendirerek rapor düzenlemiştir.

Mahkemece bu rapora dayanılarak davacının kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerini hüküm altına almıştır.

Öncelikle, her dava kendi delilleri ile değerlendirilmelidir. Davacı taraf fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerini ispat için bu dosyaya özgü delil ibraz etmemiş, tanık dinletmemiştir.

Mahkemece bu rapora dayanılarak davacının kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerini hüküm altına almıştır.

Öncelikle, her dava kendi delilleri ile değerlendirilmelidir. Davacı taraf fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerini ispat için bu dosyaya özgü delil ibraz etmemiş, tanık dinletmemiştir.

Rapora esas “ ... “ isimli davacı tanığının dinlenildiği başka işçilere ait duruşma zaptının davacı ile bir ilişkisi yoktur. Dava dilekçesinde açıklanmamakla birlikte İşveren Vekilinin hazırlıktaki beyanından davacının bekçi olarak çalıştığı, tanığın beyanında adı geçen davacıların ise farklı görevlerde bulundukları anlaşılmaktadır. Aynı işyerinde çalışmak, aynı çalışma koşullarına tabi olunduğu anlamına gelmez. Her işçinin çalışma düzeninin yaptığı işe göre değişeceği bir gerçektir. Bu nedenle Mahkemece bu davadan 1,5 yıl kadar önce başka işçilerin davalarında dinlenilen ve davacıya yönelik hiçbir açıklama içermeyen “ ... “ isimli tanığın beyanına itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır. Davacı fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını ispata yarar delil sunmadığından, davacının bu taleplerinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 06.06.2017 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11766, Karar No: 2012/28922, Tarih: 03.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11766 E.  ,  2012/28922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ürgüp Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı koca tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen, müşterek çocuğun hastalığı ve tedavisi ile ilgilenmeyen davalı kocanın, kendisine ağır hakaretlerde bulunan davacı kadına göre daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken davalının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş, (HUMK.m.d. 438/son) davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.l74/l) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/33091, Karar No: 2013/26369, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/33091 E.  ,  2013/26369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... sözleşmesinin geçerli ve haklı nedene dayanmaksızın işverence feshedildiğini, kalp krizi geçirdiğini ve kendisine ... göremezlik raporu verildiğini, bu raporda bir yıl süre ile ağır işlerde çalışamayacağının belirtildiğini, feshin gerçek nedeninin bu olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, davalı işyerinde 15.04.2010-19.12.2010 ve 03.01.2011-16.10.2012 dönemlerinde üretim işçisi olarak çalıştığını son bir yılda sürekli rapor alarak üretimi sekteye uğrattığını, 2010 yılı Ekim ayına kadar davacının 50 gün rapor aldığını, davacının genellikle üretimin yoğun olduğu dönemlerde ve hafta tatili ile birleştirecek şekilde raporlar aldığını, sık sık mazeret ileri sürerek aldığını, bu mazeretlerin aciliyet içermediğini, bu durumun da işçiler arasında huzursuzluk yarattığını, ... sözleşmesinin 4857 ... Kanunu'nun 25/2-e maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının verimsiz bir çalışması bulunduğu kabul edilse dahi bu durumun hastalığından kaynaklandığını, davacının verilen işleri yapmaya çalıştığını, görev değişikliğine itiraz etmediğini, diğer yandan da davacının değişik nedenlerle sık sık rapor aldığını bu durumunda üretimin aksamasına ve işgücü planlamasında sıkıntılar doğmasına yol açabileceğini ancak yinede 4857 sayılı Kanun'un 25/2 maddesi anlamında işveren yönünden haklı fesih nedeni bir eyleminin saptanmadığını, dolayısıyla ... akdinin feshinin davacı işçinin yeterliliğine dayalı olduğunu, davalı işverenin fesihten önce davacının savunmasının alınması zorunluluğuna uymadığını, bu durumunda 4857 sayılı Kanun'un 19/2-c.1 maddesine göre davacınında savunması alınmadan yapılan feshin geçersiz olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli ... sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve ... ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda ... ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, ... ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle ... ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden davacının ... akdi; sık sık rapor aldığı, bu raporların değişik nedenlerden kaynaklandığı, destek istenen her aşamada ilk tepki olarak öncelikle rahatsız olduğunu ileri sürdüğü, amirlerine karşı lakayık bir tavır sergilediği, bu durumun ... ortamında huzursuzluk ve ciddiyetsizlik yarattığı, işverenin güvenini kötüye kullandığı gerekçesi ile 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden davacının ... akdi; sık sık rapor aldığı, bu raporların değişik nedenlerden kaynaklandığı, destek istenen her aşamada ilk tepki olarak öncelikle rahatsız olduğunu ileri sürdüğü, amirlerine karşı lakayık bir tavır sergilediği, bu durumun ... ortamında huzursuzluk ve ciddiyetsizlik yarattığı, işverenin güvenini kötüye kullandığı gerekçesi ile 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesi davalı işveren tarafından 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi uyarınca feshedilmiş olup feshin nedeni olarak davacının birden çok davranışına dayanılmıştır. Her ne kadar 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi ağırlığında bir eylemin varlığı kanıtlanmış değil ise de; aynı Kanun'un 19/2. ve 25/son maddesi hükümleri gereğince savunma alma zorunluluğu bulunmaması ve davacının davranışlarının fesih için geçerli sebep teşkil ettiğinin anlaşılması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 21.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2939, Karar No: 2018/6337, Tarih: 30.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2939 E.  ,  2018/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ...., ...., ....); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar .... ile ....)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 03.05.1997 doğumlu olup suç tarihi dönemde on beş yaşından küçük olan mağdure ....'nin maruz kaldığı cinsel istismar eylemi sonrasında Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı yurtta kaldığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının her aşamada kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunduğu halde mahkemece gerekçeli hükmün Bakanlık İl Müdürlüğüne tebliğ edilmediği anlaşıldığından, anılan tebligat eksikliğinin ikmaliyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/590, Karar No: 2014/13037, Tarih: 25.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/590 E.  ,  2014/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/100295

Mahkeme : ADANA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 25/01/2012 - 2011/258 esas ve 2012/13 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen suç konusu 291 gramdan ibaret esrarı, satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, bu suç yerine uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3697, Karar No: 2010/4448, Tarih: 15.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3697 E.  ,  2010/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz... Beldesi,... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... Kır ve... Kır adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «...ı» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı...olan köyün kuruluş tarihi ... Bakanlığı ... ... ...Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ...Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların

tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.