muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3134, Karar No: 2016/4275, Tarih: 26.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/3134 E.  ,  2016/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Belediye Başkanı olan sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında 28/02/2008 ila 26/06/2008 ve 20/01/2009 ila 25/03/2009 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak göreve gelmeyen özel kalem müdürleri hakkında herhangi bir işlem yapmama şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden ve suç kastının nasıl yenilendiği, eylemlerin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan aynı Kanunun 257/1. maddesi uyarınca iki ayrı icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29043, Karar No: 2013/18362, Tarih: 04.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29043 E.  ,  2013/18362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 63/1. maddeleri

gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14.05 sıralarında, sanık Kaptan Sokak üzerindeki Ender Kahvehanesi önünde park halinde bulunan çekici ile Turna Sokak istikametine hareketi sırasında, kaplama içerisinde bulunan yaya ...’e çarpıp üzerinden geçmesi sonucunda ...'in öldüğü olayda; trafik bilirkişisi ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi raporlarına göre sanık tali kusurlu kabul edilmiş ise de, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı, ağır vasıta kullanan sanığın klavuz yardımı almaması ve olayın anlatılan oluş şekli, yayanın ölüm biçimi dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın olayda kusurunun olmadığına, mahkûmiyet için yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, tali kusurlu sanık hakkında teşdiden ceza verilemeyeceğine, hapsin para cezasına çevrilmesi veya ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10011, Karar No: 2010/11730, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10011 E.  ,  2010/11730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden HUMK'nun 409. maddesi uyarınca müracaata bırakılmasına, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 03.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise yükleniciye yapılan temlike karşılık ödenen 89.000 Alman Markının Türk Lirası karşılığının tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı yüklenici, davaya cevap vermemiş, arsa sahipleri ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yüklenici hakkındaki davanın işlemden kaldırılmasına, davayı takip eden arsa sahipleri aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere davadaki istemin dayanağı yüklenicinin yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile ondan temlik alan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi bu şekilde bir temlik varsa temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki; üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapılmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak hakkına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir(BK. m.167). Kısaca bu gibi davalarda üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağının kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. O yüzden, denilebilir ki temlik işlemine dayalı davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Davanın arsa sahibi ve yükleniciye karşı açılması ve bunlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunması sebebiyle yüklenici ve arsa sahiplerinin davadaki varlığı ayrı ayrı düşünülemez. Çekişmenin esası hakkındaki hükmün bunların tamamına karşı kurulması gerekir.

Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak yüklenici hakkındaki davanın işlemden kaldırılması, diğer davalılar hakkındaki davanın reddi yukarıdan beri yapılan açıklamalara uygun düşmemiştir. Kaldı ki, dosyanın yüklenici yönünden işlemden kaldırılmasına karar verilmesinden sonra 10.12.2009 tarihinde davacı yüklenici hakkındaki davayı da yenilemiştir.

Bütün bunlardan sonra yapılması gereken iş; davacının yenileme talebi de dikkate alınarak her iki davalı yönünden de uyuşmazlığın esası hakkında karar vermek olmalıdır.

Hüküm açıklanan sebeplerle bozulmalıdır.

Kabule göre de; dava yüklenici ile sözleşme yapan muris ...’nun mirasçısı ... tarafından açılmış olup, karar başlığında davacı olarak görülen ...’nun diğer mirasçıları ... ve ...’nun usulüne uygun olarak açılmış bir dava ile davada yer almaları sağlanmadığından davacı olarak görülmeleri de yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7620, Karar No: 2021/10160, Tarih: 24.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7620 E.  ,  2021/10160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezanın, üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmemesi,

2. Müştekinin 07.05.2014 tarihli kolluktaki beyanında ele geçen malzemelerin kendisine ait olduğunu ve fakat 2 adet matkap ve bir adet küçük jet taşının eksik olduğunu ifade etmesi karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce 23.10.2014 tarihinde erteleme yapılmaksızın hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen suça sürüklenen çocuk hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken, suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının bu kez ertelenmesine karar verilmesi,

4. Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4. Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

5. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

6. Kabule göre de;

Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması karşısında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2.fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21, Karar No: 2009/7252, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/21 E.  ,  2009/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; davada 16.000,00 TL zararın tazmini istenmiş, mahkemece istem aynen hüküm altına alınmıştır. Davacı yargılama sırasında vekille temsil olunmuştur. Bu itibarla davacı lehine vekâlet ücreti takdiri gerekirken bu hususta karar verilmemesi yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir. Nevar ki düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle tüm davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının hüküm fıkrasına son paragraftan önce “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.900,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün ilave edilmiş bu yeni şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

aşağıda yazılı bakiye 147,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ten, bakiye 206,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... ve ...'ten alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5925, Karar No: 2022/1929, Tarih: 01.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5925 E.  ,  2022/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01/ 03/2022 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av.... ile temyiz eden davalılar ... ile ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf ihbar olunan Hazine vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili Av.... ile davalılar vekili Av.... ve Av. ...'ın dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerekmektedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince babalık davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekillerinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 03.11.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2012/893, Karar No: 2012/6433, Tarih: 24.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/893 E.  ,  2012/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel evrakta sahtecilik, vergi usul kanununa aykırılık

HÜKÜM : 1- Özel evrakta sahtecilik suçu nedeniyle; beraat

2- Vergi usul kanununa aykırılık suçu nedeniyle; CMK'nun 223/7. maddesi gereğince açılan davanın reddi

1- Katılan vekilinin sanık ... hakkında Kadir Uysal’a ait faturaları 20.08.2001 ve 30.10.2001 tarihinde sahte olarak düzenlemesi nedeniyle açılan davanın mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 29.01.2006 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında özel evrakta sahtecilik ve sahte fatura tanzim etmek suçlarına ilişkin kısmın mükerrer olduğu ve reddi gerektiği gerekçeleri gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak, sanık ... hakkında 2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında 29.01.2006 tarihli iddianamede bahsedilen... Petrol Ürünleri şirketine ait 2 adet sahte faturayı kullanmak fiili hakkında İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2007/437 esas sayılı kamu davasının mükerrer olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "özel evrakta sahtecilik, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 30.10.2001, 01.04.2001 ve 26.10.2001 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13721, Karar No: 2011/1903, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13721 E.  ,  2011/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 30.04.2010

No : 440-206

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesi talebinde bulunan vekili, tarım, hayvancılık ve gıda sektöründe faaliyette bulunan müvekkili şirketin ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasıyla borca batıklıktan kurtulabileceğini belirterek, müvekkili şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şirketin son üç yılda kâr getirici faaliyetinin olmadığı, sermaye artırımı kararına rağmen ortakların sermaye koyma borcunu ödemedikleri, şirket ortaklarına ait taşınmazların şirkete ayni sermaye olarak konulmasına ilişkin taahhüde de uyulmadığı, yeni ortak alımı konusunda bir gelişme sağlanmadığı, bu haliyle bilirkişi raporlarında da tespit edildiği üzere borca batık şirketin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun kabul edilemeyeceği, somut tedbirler içermediği belirtilerek iflasın ertelenmesi talebinin reddine, şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm talep eden şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/194, Karar No: 2021/1234, Tarih: 17.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/194 E.  ,  2021/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ile suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine, suça sürüklenen çocuğun ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyizi mümkün olmadığından, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 150/2 ve 188/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafisinin hazır bulunduğu celsede hüküm kurulmasının zorunlu olduğu gözetilmeden müdafinin yokluğunda duruşma yapılarak mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4028, Karar No: 2020/15081, Tarih: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4028 E.  ,  2020/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin ikametinin önünde direksiyon kilidi ile kilitli bulunan elektrikli bisikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK’nın 142/1-e maddesi ile uyumlu olduğu, yine, suça sürüklenen çocuk ...’in 01.07.2015 tarihli duruşmada, müştekinin zararının sadece 200,00 TL’yi geçmeyen kısmını karşılayabileceğini, müştekinin ise 16.09.2015 tarhli beyanında, kısmi iadeye muvafakatinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 09.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.