muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1323, Karar No: 2010/5958, Tarih: 26.05.2010

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili ile tazminat isteklerine ilişkin olup, Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı çerçevesinde yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, miras bırakanın, davalılara satış suretiyle yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle, davanın  kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, miras bırakanın maliki olduğu 64 parsel sayılı taşınmazını 29.4.1982 tarihinde 1/2'şer paylarla davalı çocukları B. ve R.'ye satış yoluyla temlik ettiği, temlikten sonra davalılar adına kayıtlı 64 sayılı parsel ile dava dışı İ. A.'a ait 63 nolu parselin tevhit edilerek çekişme konusu 74 sayılı parselin oluştuğu, bu şekilde davalılar ve dava dışı İ. paydaş haline geldikleri 74 sayılı parsel üzerine inşaat yapılması için Borçlar  Kanununun 355 ve müteakip maddelerinde öngörüldüğü üzere  dava dışı yüklenici ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıkları ve davalıların 64 sayılı parselden gelen paylarına karşılık olmak üzere, 2 nolu 93/1554 arsa paylı bağımsız  bölümün 48/1554 payının 24/1554'şer pay oranında; 7 nolu bağımsız bölümün tamamının 1/2'şer pay oranında davalılar B.ve R.'ye; 8 nolu bağımsız bölümün davalı R.'ye, 14 nolu bağımsız bölümün davalı B.'a; diğer bağımsız  bölümlerin ise dava dışı arsa sahibi İbrahim ile yükleniciye özgülendiği ve adlarına sicil kaydının oluştuğu; davalılar  B. ve R.'nin adlarına kayıt oluştuktan sonra, 7 nolu bağımsız  bölümü üzerlerinde bırakarak, diğerlerini satış suretiyle dava dışı kişilere devrettikleri dosya kapsamıyla sabittir.

O halde, bu belirlemeler karşısında, davalıların üzerinde bıraktıkları 7 nolu bağımsız bölüme tahsis edilen arsa payının, davacı S.'nın miras payı olan 1/9 oranında iptal ve tesciline; davalılara kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile özgülenen diğer bağımsız bölümler elden çıkartılmış olduğundan, bu bağımsız bölümler  bakımından değer  belirlenerek, davacı  Seniha'nın miras payı oranında bedelin hüküm altına alınması gerekirken, bu hususlar gözetilmeksizin, davalıların satış suretiyle ahara temlik  ettikleri bağımsız bölümler  yönünden de iptal ve tescil hükmü kurulması doğru olmadığı gibi, davalılar dışında taşınmaz maliki olan İbrahim ve yüklenici ile bunların temlik ettikleri kişilere ait bağımsız bölümleri de kabul  kapsamına almak suretiyle HUMK.'nun 74.maddesi hükmü gözardı edilerek, istek dışına çıkılarak karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Diğer  taraftan; miras bırakanın, çekişme konusu 438 ada 1 ve 439 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardaki 70/504'er payını eşit hisselerle ve davaya konu edilmeyen 454 ada 7 parsel sayılı taşınmazının tam mülkiyet olarak aynı şekilde eşit hisselerle 1.10.1981 tarihinde satış suretiyle davalılara temlik ettiği kayden sabittir.

Diğer  taraftan; miras bırakanın, çekişme konusu 438 ada 1 ve 439 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardaki 70/504'er payını eşit hisselerle ve davaya konu edilmeyen 454 ada 7 parsel sayılı taşınmazının tam mülkiyet olarak aynı şekilde eşit hisselerle 1.10.1981 tarihinde satış suretiyle davalılara temlik ettiği kayden sabittir.

O halde, yapılan temliki işlemin muvazaalı olduğu belirlendiğine göre, çekişme konusu 438 ada 1 ve 439 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardaki davalıların maliki oldukları 35/504'er paydan davacı S.'nın miras payı oranında ayrı ayrı iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde 70/4536 payın iptal ve tesciline karar  verilmiş olması doğru olmadığı gibi; yukarıda sözü edilen aynı akitle temlik edilen 454 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ilişkin bir dava açılmadığı halde bu parselinde kabul kapsamına alınarak bu parsel yönünden de iptal ve tescile hükmedilmiş olması da doğru değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen hususlar yönünden davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3775, Karar No: 2021/8565, Tarih: 20.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3775 E.  ,  2021/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 19.02.2015 tarihli 2014/165 E 2015/56 K sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 27.02.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuğun 01.10.2015 tarihinde hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlediği ve bu suçlardan yapılan kovuşturma sonucunda Trabzon Çocuk Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/242 E 2016/52 K sayılı kararıyla TCK’nın 116/2-4, 119/1-c 31/2, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince 7.300,00 TL adli para cezasına, 142/2-h 143, 31/2 naddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına, 151/1 31/2, 52/2-4 maddeleri gereğince 1.200,00 TL direk adli para cezasına hükmedildiği, mala zarar verme suçundan hükmedilen adli para cezasının kesin olması nedeniyle 25.02.2016 tarihinde kesinleştiği belirtilerek ihbarda bulunulması üzerine inceleme konusu hüküm açıklanmış ise de, ihbara konu mala zarar verme suçu ile birlikte işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının temyizi üzerine dosyanın Dairemizde bulunması nedeniyle bu suçlara ilişkin hükümlerin henüz kesinleşmediği, dolayısıyla ihbara konu mala zarar verme suçundan hükmedilen 1.200,00 TL adli para cezasına ilişkin kararın, bu suçla birlikte işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarına ilişkin Dairemizin kararından sonra, CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamında kalabilme ihtimali bulunduğundan ihbara konu olamayacağı; suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydının incelenmesinde deneme süresi içinde 18.08.2015 tarihinde işlediği TCK’nın 142/2-h maddesine uyan suça istinaden Trabzon Çocuk Mahkemesinin 17.05.2016 tarih 2015/238 E 2016/138 K sayılı 17.06.2016 tarihinde kesinleşen mahkumiyet ilamı nedeniyle hükmün açıklanma koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmediği tespit edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/2626, Karar No: 2018/9087, Tarih: 18.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2626 E.  ,  2018/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçlun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yüklenen suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143. maddesi ile verilen cezada artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanık hakkında TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmasına“ ilişkin bölümün çıkartılarak sanık hakkında TCK’nın 142/1-a-b ve 62/1 maddelerine göre verilen, neticeten 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle ,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yüklenen suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Ancak;

Sanığın yüklenen suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/558, Karar No: 2020/979, Tarih: 09.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/558 E.  ,  2020/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik eylemi nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarih, 2014/73 esas ve 2015/10 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 05.06.2017 tarih, 2016/2939 esas ve 2017/2122 sayılı kararı ile ;

1-)Mahkemece dosyamızın bizzat taraflarını ilgilendiren Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/29 esas, 2014/64 karar sayılı dosyasının getirilip incelenmesine rağmen TCK'nin 29. maddesi açısından gerekçeli kararda değerlendirme yapılmaması,

2) TCK'nin 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması”

Gerekçeleriyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece “bozma ilamının 2 numaralı bendine ilişkin olarak uyulmasına karar verildiği ancak 1 numaralı bendinde belirtilen husus yönünden önceki hükümde direnilmesine karar verildiği”, yine bu hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine ise;

Dairemizin 10.07.2018 tarih, 2018/1426 esas – 2018/3352 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK’nin 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 26.11.2019 tarih ve 2018/1-380 esas, 2019/969 sayılı kararı ile;

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2017 tarihli ve 48-36 sayılı mahkûmiyet hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna,

Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin,cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/712, Karar No: 2006/1547, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/712 E.  ,  2006/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2002 gününde verilen dilekçe ile tapuda soyadı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davaları, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 13.maddesi uyarınca, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda isim düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde

./..

-2-

2006/712-1547

saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı 21.11.2002 tarihli dilekçesi ile dava konusu 2173, 2172, 2222, 2220, 2217, 2157, 2119, 2314, 2449, 822parsel sayılı taşınmazlarda murisinin tapuda “İnce” yazılı soyadının nüfus kaydına uygun olarak “... ” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davaya konu taşınmazlardan 2449 parsel sayılı taşınmazda davacıların murisinin hissesi olmadığından reddine, diğer parseller yönünden malik hanesinin “... ” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı ... Sicil Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Medeni Kanunun 1027. maddesi gereğince tapuda isim düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Tapu Kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup, kamu düzenine ilişkin kayıt düzeltme davalarından mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığının saptanması gerekir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Mahkemece, taşınmazların bulunduğu yer nüfus müdürlüğünden kayıtta adı geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmamış, Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı

./..

-3-

2006/712-1547

./..

-3-

2006/712-1547

araştırılmamış, tanık dinlenilmemiş, sadece kaydı düzeltilmek istenen kişinin nüfus kayıtları ve tapu kayıtları ile yetersiz bilgi içeren dayanak tapulama tutanakları incelenmek suretiyle karar verilmiştir. Mahkemece mülkiyet nakline yol açmamak için; ilgili nüfus müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmeli, Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalı, İstem konusunda tanık dinlenilmeli, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılarak tapuda kayıtlı kişi ile isim tashihi istenen kişinin aynı kişi olup olmadığını tespit etmek suretiyle, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda sonuca varılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2317, Karar No: 2025/763, Tarih: 27.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2317 E.  ,  2025/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1481 E., 2024/193 K.

DAVALILAR : 1-... vekilleri Avukat ... 2-...inşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/203 E., 2021/345 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin miktar itibariyle reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı arsa maliki ile diğer davalı şirket arasında Bursa İli, ... İlçesi, Millet Mahallesi, 3130 ada, 5 parselde kayıtlı taşınmaza ilişkin 01.04.2014 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin davalı yüklenici şirket uhdesinde kalan A blok, 18 no'lu bağımsız bölümü 03.04.2017 tarihli satış sözleşmesi ile satın aldığını, satış bedelinin tamamını davalı şirkete ödediğini ve taşınmazın zilyetliğinin müvekkiline devredildiğini, davalı arsa maliki ile müteahhit arasında çıkan ihtilaflardan dolayı müvekkili adına tapuda devir işlemlerinin halen yapılmadığını belirterek; dava konusu taşınmazın davalı arsa maliki adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, bu talebin kabul edilmemesi halinde ise dava konusu bağımsız bölümün dava tarihi itibari ile değerinin tespiti ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı yüklenici şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçede; dava konusu taşınmazın davacıya sözleşme ile satıldığını, müvekkilinin davalı arsa sahibi imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, bu sebeple de davacıya dava konusu taşınmazı devrettiğini, ancak müvekkili şirketin iradesi ve insiyatifi dışında gerek kendi, gerekse taşeronlara ait Sosyal Güvenlik Kurumu borçlarının ödenememesi sonucunda söz konusu taşınmaz üzerinde tasarruf hakkının kısıtlandığını, bu nedenle tapu devrini gerçekleştiremediğini, bu aşamada ekonomik gücü olmamakla birlikte vergi/prim affına ilişkin beklenti içinde olup müvekkilinin yükümlülüklerini yerine getireceğini, müvekkilinin iyiniyetinin gözetilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.