muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/418, Karar No: 2017/517, Tarih: 05.12.2017

Ceza Genel Kurulunun 11.03.1993 gün ve 25-67, 21.06.1993 gün ve 155-184 ile 27.12.1993 gün ve 169-354 sayılı kararlarında da konut; "kişilerin, devamlı veya geçici olarak yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmalarına elverişli yerlerdir" şeklinde tanımlanmış,

Öğretide, uyuşmazlık konusu olan "eklenti" kavramı ile ilgili olarak "doğrudan doğruya veya dolaylı olarak konuta bağlı olup fiilen konutun kullanılmasına özgülenen veya onu tamamlayan, o yerin başkasına aidiyetini simgeleyen, engellerle dış dünyadan ayrı tutulmuş yer" (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Murat R. Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 15. Baskı, Ankara, 2017, s. 528); "binaya doğrudan veya dolayısıyla bağlı olan ve binanın hizmetine tahsis edilen, onu tamamlayan mahaller" (Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Yenerer Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt 1, 3. Baskı, İstanbul, 2016, s. 321); "konuta bitişik veya yakın olması şart olmayan, dış dünyadan belirli işaretlerle ayrılan ve rıza hilâfına girildiğinde konuttakilerin huzur ve sükûnunun bozulduğu yerler" (Veli Özer Özbek, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 12. Baskı, Ankara, 2017, s. 432) şeklindeki tanımlamalara yer verilmiştir.

Bir yerin eklenti sayılabilmesi için etrafının mutlaka çevrili olması veya kapı ile kapalı ve kilitli olması şart değildir. Önemli olan o yerin başkasının hâkimiyetinde bulunduğunu ve başkalarının buraya girmesine rıza gösterilmeyeceğini belirtecek şekilde çit, tel örgü, ağaç dalları vb. gibi dış bir engelle ayrılmış olmasıdır. (Mahmut Koca, İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, Ankara, 2015, s. 560)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılanın depo olarak kullandığı bahçe içinde bulunan müstakil binanın giriş kapısını zorlayarak içeri giren sanıkların, buradaki bir takım eşyayı alıp uzaklaştıkları sırada katılan tarafından görülerek yakalandıkları olayda; katılanın ikamet ettiği ev ile suça konu yerin aynı bahçe içerisinde bulunması, bahçede sokak ile irtibatı kesen bir bahçe kapısının olması, inceleme dışı sanık ... müdafiin suça konu yerde bahçe duvarı olduğuna ilişkin beyanı ile daha önceden aynı yerde meydana gelen başka bir hırsızlık olayı nedeniyle düzenlenen tutanaktaki, müstakil evlerin bulunduğu bahçenin duvar ile çevrilmiş olduğuna dair tespit işlemi birlikte değerlendirildiğinde; depo amacıyla kullanılan ve katılanın ikamet ettiği ev ile aynı bahçe içerisinde bulunan, başkalarının buraya girmesine engel olacak şekilde giriş ve çıkışı demir kapı ile sağlanan, etrafı dış bir engel olan duvarla çevrili suça konu yerin "konut eklentisi" vasfında olduğunun ve etrafı duvar ile çevrili söz konusu bahçe içine girilmekle dahi konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluşacağının kabulü gerekmektedir.

Bu nedenle sanıkların konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün düzeltilerek onanmasına dair Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1136, Karar No: 2020/6347, Tarih: 02.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1136 E.  ,  2020/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı ... ve ... 'nın yolcu olduğu araca tam kusurlu olarak çarpmasıyla oluşan kazada davacıların ağır biçimde yaralandığını, davacıların Artvin- Trabzon ve İstanbul'da tedavi görmek zorunda kaldıklarını, bu tedaviler nedeniyle birçok masraf yapıldığı gibi diğer davacı çocukların da davacı anne babalarıyla ilgilenebilmek için işlerinin aksadığını ve yol- konaklama- yemek vs. masrafı yapmak zorunda kaldıklarını, tüm davacıların manevi zarara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 17.165,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müteselsilen tahsilini ve 37.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı ... ile ...'den müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, davacı ...'nın maddi tazminat isteminin reddine, diğer davacılar için 696,00 TL. polisevi konaklama bedeli, ... için 134,00 TL. uçak bileti bedeli ile 320,00 TL. yemek ve yol masrafı, ... için 210,00 TL. yemek ve yol masrafı, ... için 150,00 TL. yemek ve yol masrafı olmak üzere toplam 1.510,00 TL. maddi tazminatın davalı ... ve ...'ten müteselsilen tahsiline; davalı ... sigorta A.Ş'ye yönelik açılan maddi tazminat davasının reddine; davacı ... için 8.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... ve ... için 2.500,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve ...'ten müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen hükmün, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 18.12.2017 tarih, 2015/526 Esas ve 2017/11735 Karar sayılı ilamı ile; "kazaya sebep olan aracın trafik sigortacısı olan davalı sigorta şirketinin, kazadaki yaralanmalardan kaynaklanan tedavi, ulaşım masrafları ile birlikte, hasta yakınları tarafından yapılan, doğrudan zarar kapsamında kalan yemek, ulaşım vs. masraflarından da sorumlu olduğu gözetilip, davacılar yararına belirlenen maddi tazminatlardan davalı sigorta şirketinin de diğer davalılarla birlikte sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı biçimde hüküm tesisinin doğru olmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, davacı ...'nın maddi tazminat isteminin reddine; diğer davacılar için 696,00 TL. polisevi konaklama bedeli, ... için 134,00 TL. uçak bilet bedeli, ... için 320,00 TL. yemek ve yol masrafı, ... için 210,00 TL. yemek ve yol masrafı, ... için 150,00 TL. yemek ve yol masrafı olmak üzere toplam 1.510,00 TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline; davacı ... için 8.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... ve ... için 2.500,00'er TL. manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve ...'ten müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılmış olmasına; daha önce temyize konu edilen ve bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenemeyecek olmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; fazla alınan temyiz peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11578, Karar No: 2011/12644, Tarih: 25.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11578 E.  ,  2011/12644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuya satış vaadi şerhi konulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne ve bir kısım davalılar yönünden davanın reddine dair verilen 28.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı arsa sahibi ile davalı yüklenici ... arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılan dava konusu B-blok 4 no'lu daireyi 27.06.2006 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını belirterek bu sözleşmenin tapu kaydına şerh verilmesini istemiştir.

Arsa sahibi davalılar, yüklenici Muzaffer edimlerini yerine getirmediğinden sözleşmeyi feshettiklerini, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin karar Dairemizce "... satış vaadi sözleşmelerinin yasal düzenlemeler uyarınca tapu kaydına şerhi idari yoldan mümkün olmadığı takdirde sözleşme alacaklısı, sözleşmeden kaynaklanan kişisel hakkı kuvvetlendirmek ve üçüncü kişilere karşı bu hakkı ileri sürebilmek için mahkemeden dava yoluyla şerh isteğinde bulunabilirler. Ancak bu davanın şerhin kaydına işleneceği kayıt maliklerine de yöneltmelidir. .... Açılan davanın pasif dava ehliyeti yokluğundan reddi gerekir..." gerekçesi ile bozulmuş, bozmadan sonra kayıt maliklerine karşı dava açılmış ve eldeki dava ile birleştirilmiştir.

Arsa maliklerinin, yüklenici ... ile 2005 tarihinde yaptıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde inşaatın 24 ay içinde yapılıp bitirileceği kararlaştırılmış, bu süre içinde inşaat yapılmadığından tarafları karşılıklı ihtarlarla sözleşmeyi feshetmişlerdir.

Sözleşmenin vaat alacaklısı olan davacı, ile davalı arsa sahipleri arasında herhangi bir sözleşme yoktur. Davacı ile davalı arsa sahipleri arasındaki hukuki ilişkinin nedeni alacağın temliki işlemidir. Alacağın temliki, borçlunun rızası gerekmeksizin eski alacaklı üçüncü kişi ile yeni alacaklı arasında yazılı olmak koşulu ile yapılan devir işlemidir. Borçlu bu işlemin ancak temliki öğrendiği anda tarafı olur. Sözleşmeye taraf olmakla BK'nun 167. maddesinden yararlanacak olan borçlu, eski alacaklıya karşı ne tür itiraz ve defileri ileri sürebilecekse bu haklarını yeni alacaklıya (davacı 3. kişiye) karşı da ileri sürebilir.

Somut uyuşmazlıkta; arsa sahipleri ile ilk yüklenici davalı ... aralarında düzenledikleri arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesini karşılıklı olarak feshetmişlerdir. Yüklenici ... bu sözleşmeye dayanarak hak kazanmadığından alacağın temliki ile davacı yüklenici ile arasındaki sözleşmenin tapuya şerhini isteyemez. Başka bir anlatımla dava tarihi itibari ile davalı yüklenici ...'nın tarafı bulunduğu bir inşaat yapım sözleşmesi bulunmadığından davacının bu yüklenici ile yapmış olduğu satış vaadi sözleşmesini tapuya şerh ettirmesi olanaklı değildir.

Açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23707, Karar No: 2017/14117, Tarih: 07.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/23707 E.  ,  2017/14117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanmadan

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Gerekçeli kararın davacı kadına tebliği için kalemde düzenlenen tebligat mazbatasında tebliğ memurunun adı-soyadı veya sicili ile imzası bulunmadığı gibi tarihinde bulunmadığı yine davalı erkeğin temyiz dilekçesinin davacı kadına tebliği için düzenlenen tebligat mazbatasında tebliğ memurunun adı-soyadı veya sicili bulunmadığı için yapılan tebliğler geçersizdir (Tebligat Kanunu m. 23/9). Açıklanan sebeple davacı kadına gerekçeli karar ile davalı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliği ile cevap ve temyiz süresi de beklenildikten ve

2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı ve 6217 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davalı erkekten temyizi nedeniyle alınması gerekli 51,84 TL. nispi temyiz harcı yerine 29,20 TL. maktu harç alınmış olduğu, bu nedenle 22,64 TL. nispi temyiz harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/3371, Karar No: 2012/4058, Tarih: 16.04.2012

**18. Hukuk Dairesi         2012/3371 E.  ,  2012/4058 K.**

* EĞITIM VE ÖĞRETIM GIDERLERININ TAHSILI

* FAIZIN BAŞLANGIÇ TARIHI

* SARF TARIHI

* TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ PERSONEL KANUNU (926) Madde 115

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: NOTERLİKÇE DÜZENLENEN, DAVALILAR TARAFINDAN İMZA­LANAN DÜZENLEME ŞEKLİNDEKİ BORÇ SENEDİNDE, ALACAĞIN FAİZİYLE TAHSİL OLUNCAYA KADAR BORCUN BİR HÜKME HACET KALMAKSIZIN ÖDENECEĞİ TAAHHÜT EDİLMİŞTİR. DAVALI TARAFINDAN YÜKÜMLÜNÜN ASKERİ OKULA KAYDI SIRASINDA İMZALANAN YÜKLENME SENEDİNDE İSE, YÜKÜMLÜ VE KEFİLİN ÖDEYECEĞİ TAZMİNATIN FAİZ BAŞLANGIÇ TARİHİ “SARF TARİHİ” OLARAK BELİRTİLMİŞTİR. SARF TARİHİ, İLGİLİ KURUM TA­RAFINDAN YAPILAN HER BİR KALEM MASRAFIN YAPILDIĞI TARİHTİR. EĞER SARF TARİHLERİNİN TESPİTİ MÜMKÜN DEĞİLSE FAİZİN BAŞLANGIÇ TARİHİ EĞİTİM VE ÖĞRETİM DÖNEMİ SONUNUN YA DA MASRAFIN YAPILDIĞI YILI TAKİP EDEN YIL BAŞI OLARAK KABUL EDİLMELİDİR.

BUNA GÖRE, YÜKÜMLÜYE YAPILAN MASRAFLARIN YAPILDIĞI YILI TAKİP EDEN TAKVİM YILININ BAŞINDAN İTİBAREN İŞLEMİŞ FAİZİNİN HESAP EDİLİP BUNA GÖRE DAVALILARIN BORÇLU OLDUĞU FAİZ MİKTARININ TESPİTİ GEREKİRKEN, İLİŞİK KESME TARİHİNİN FAİZ BAŞLANGICINA ESAS ALINMASI İSABETSİZDİR.

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 11.946,82 TL faiz alacağının yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili is­tenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici neden­lere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve davalılar F.Vural ve Ahmet tarafından da imzalanan Antalya Dördüncü Noterliği’nce 12.03.2003 tarih ve 7199 yevmiye ile düzenlenen düzenleme şeklinde borç senedinde alacağın faizi ile tahsil olununcaya kadar borcu bir hükme hacet kalmaksızın ödemeyi taahhüt et­tikleri belirtilmiştir. Yine davalı F.Vural tarafından yükümlünün G…’ye kaydı sırasında imzalanan Uluborlu Noterliği’nce 19.09.2000 tarih ve 548 yevmiye ile düzenlenen yüklenme senedinde ise, yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faiz başlangıç tarihi “sarf tarihi” olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse, faizin başlangıç tarihi eğitim ve öğretim dönemi sonunun ya da masrafın yapıldığı yılı takip eden yıl başı olarak kabul edilmelidir.

Yukarıdaki esaslar gözetilerek somut olaya bakıldığında, 2000 yılı Eylül ayında G…’de eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü H.Sinem’in 27.09.2002 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiği; masraf çizelgesinin incelenmesinde ise, yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılın sonu itibarıyla tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren işlemiş faizinin hesap edilip buna göre davalıların borçlu olduğu faiz miktarının tespiti gerekirken, ilişik kesme tarihinin faiz başlangıcına esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde oldu­ğundan kabulü ile hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BOZULMA­SINA), 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7799, Karar No: 2025/2630, Tarih: 26.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7799 E.  ,  2025/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/4554 Esas, 2024/1498 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/64 Esas, 2023/511 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve tapudan yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ..., ...Mahallesi yeni 235 ada 2 parsel (eski 36 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin çok düşük olduğunu savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, kaldırma kararı öncesi tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitiş tarihi olan 12.04.2019 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.01.2020 tarihine kadar; kaldırma kararı sonrası tespit ve depo edilen fark bedele ise 19.04.2019 tarihinden son karar tarihi olan 27.10.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilerek işlemiş faiziyle birlikte derhal davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, dava konusu taşınmazın arsa vasfında kabul edilemeyeceğini, aksinin kabulü halinde dahi hesaplamanın hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, arta kalan alanda değer azalışı oranını kabul etmediklerini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, davalının mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; arsa niteliğindeki davaya konu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin doğru olduğu, taşınmazın tespit edilen birim metrekare değerinin yerinde olduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda %50 değer azalışı oluşacağına ilişkin değerlendirme yerindedir.