muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28586, Karar No: 2015/747, Tarih: 19.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28586 E.  ,  2015/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/05/2010-11/09/2013 tarihli tebliğnameleri ve 09/09/2013 tarihli kenar yazısı ile dosya Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, olay günü gece 22.30 sıralarında yanlarında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir arkadaşları daha olduğu halde cadde üzerindeki park halindeki araçların kapılarını hırsızlık maksadıyla kurcaladıkları esnada devriye görevini ifa etmekte olan polis memurları yakınanlar ... ve ... tarafından fark edilmeleri üzerine kaçmaya başladıkları, sanık ...'ın kovalamaca sonucu yakalandığı, diğer sanık ... ile kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahsın ise kaçmayı başardıkları, sanık ...'ın yakalandığında, kaçmak amacıyla görevli polis memurlarına direndiği ve aralarında boğuşma yaşandığı, yakınan ... boğuşma esnasında yere düşerek elinde kırık oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanık ...'ın eyleminin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesine uyan dolaylı yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve .... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23209, Karar No: 2014/7884, Tarih: 24.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23209 E.  ,  2014/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/272781

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2010

NUMARASI : 2008/863 (E) ve 2010/395 (K)

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

Gerekçeli karar başlığına, 01.10.2004-03.10.2010 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 22.10.2004 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içerisinde fotokopileri bulunan suça konu 6 adet "özel faturanın" bir özel faturada bulunması gereken tarih, sayı, mühür ve imza gibi unsurları içerdiğinin anlaşılması karşısında, suça konu özel faturaların aldatma kabiliyeti olup olmadığının tartışılması gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma isteyen 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Sanık O.. E..'in; Davizan Firmasında 1 ay kadar çalıştığını, suça konu sahte belgeleri kendisinin düzenlemediğini, diğer iki sanığın suçu kendisine yıktığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından öncelikle suça konu özel faturaların geçerliliğinin ilgili gümrük müdürlüklerinden mutaden araştırılıp araştırılmadığının Ege İhracaatcılar Birliğinden sorulup, mutad araştırma yapılmadığının anlaşılması halinde, suç tarihinde sanıklardan L.. Ç..'nın yanında çalışan ve gümrükteki işlerini takip eden M. H

.. A..'ın tanık sıfatıyla ifadesinin alınıp,suça konu özel faturalardaki el yazılarının, rakamların ve imzaların sanıklar O.. E.., L.. Ç.. ve İ.. D.. ile adı geçen M. H.. A..'ın eli ürünü olup olmadıklarının bilirkişi aracılığıyla tespit edildikten sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkümiyetlerine hükmolunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden, suça konu 6 adet sahte özel faturanın farklı tarihlerde düzenlendiğine ya da kullanıldığına ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmayıp, aynı anda Ege İhracaatcılar Birliğine verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından ve belge sayısının TCK.nun 61. maddesi uyarınca nazara alınarak anılan Yasanın 7/2. maddesi gereğince, resmi belgede sahtecilik suçundan her iki yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak, cezanın kişiselleştirilmesinden sonra lehe yasanın tespiti gerekirken, 765 sayılı Yasanın lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37670, Karar No: 2015/22552, Tarih: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37670 E.  ,  2015/22552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 2011 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/23507 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8850, Karar No: 2022/10356, Tarih: 22.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8850 E.  ,  2022/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ...... haklarında mağdure...'ye yönelik); fuhuş (sanıklar... haklarında müşteki ...'ya yönelik); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ... haklarında mağdure...'ye yönelik)

HÜKÜM : Sanıklar...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve sanıklar......'in çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık ... müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANAMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17650, Karar No: 2017/2027, Tarih: 20.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/17650 E.  ,  2017/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Klüb ile 12/07/2010 tarihinde iki sezon için profosyonel futbolcu sözleşmesi imzaladığını ancak sözleşme ile kararlaştırılan ücretin bir kısmının ödenmediğini ileri sürerek sözleşme gereği hakettiği ücretin ödenmeyen 311.372,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 255.389,00 TL nin davacıya ödendiğini, bakiye borcun ise şifahen yapılandırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı yanca temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan 12/07/2010 tarihli profosyonel futbolcu sözleşmesi kapsamında ödenmeyen ücretin tahsili istemine ilişkindir. Davacı 311.372,00 TL bakiye alacağı olduğunu ileri sürmüş davalı ise davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporunda, davacıya yapılan toplam ödemenin 205.389,00 TL olduğu bildirilmiş ve hakedilen ücret bu ödeme düşülerek tespit edilmiştir. Davalı bu rapora itiraz etmiş ve yapılan ödemelerde bir adet 50.000 TL tutarında dekontun hesaba dahil edilmediğini bu nedenle yapılan ödemelerin eksik hesaplanarak davacının alacağının hatalı belirlendiğini savunmuştur. Bu noktada uyuşmazlık borcun varlığında değil miktarında toplanmaktadır. Rapor ve ek raporda .../10/2010 keşide tarihli 50.000 TL tutarlı çek tartışılarak neticeye ulaşılmış ise de davalı yanın itirazlarında dile getirdiği 05/07/2010 valör tarihli 50.000 TL tutarlı banka dekontu üzerinde araştırma yapılmamış gerekçede neden hesaba dahil edilmediği tartışılmamıştır. Ödeme defi yargılamanın her aşamasında dile getirilebilr bir defi olup, mahkemece davalı yanca kök rapora itirazla sunulan 50.000 TL tutarlı banka dekontunun tartışılmaması eksik inceleme sonucunu doğurur. Hal böyle olunca Mahkemece bahsi geçen ödeme hakkında gerekli inceleme yapılarak ve taraf iddia ve savunmaları toplanarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14367, Karar No: 2012/2882, Tarih: 27.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14367 E.  ,  2012/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı, eski hale getirme süresince yoksun kalınan kira bedeli ve makul süre tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hor kullanma tazminatı, makul süre ve eski hale getirme süresinde kira kaybı alacağına ilişkin temyizine gelince:

Hükme esas alınan 1.1.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda, taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre, kiralanan konut olarak, yeni ve eksiksiz, kullanılmamış beyaz eşyalı olarak kiralanmıştır. Sözleşmenin özel bölüm 8. maddesinde "kiracı kiralananı boşaltmak istediği takdirde, en az bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmeyi taahhüt eder" şartı vardır. Tarafların serbest iradeleriyle sözleşmeye konulan bu şart geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı vekili kiralananın anahtarlarının tevdi mahalline teslim edildiğini ve oradan teslim alındığını belirtmiş, davalı ise kiralananı 2009 yaz ayları sonunda sözleşmenin 8. maddesine göre ihtarla bildirerek tahliye ettiğini savunmuştur.

Kiralananın tahliye edildiğinin kabul edilebilmesi için, fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiralananın fiilen boşaltılarak anahtarının teslim edildiğinin kanıtlama yükümlülüğü kiracıya aittir. Her ne kadar kiracı kiralananı fiilen 2009 yaz aylarında boşalttığını belirtmiş ise de, kiralanana ait anahtarların Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/9 D. İş sayılı dosyasında tevdi yeri tayin edilen mahkeme yazı işleri müdürü ....'a teslim edildiği ve kararın davacıya 21.1.2010 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tevdi yeri kararının davacıya tebliğ tarihi olan 21.1.2010 tarihinin anahtar teslim tarihi olarak kabulü icab eder.

Kural olarak, tahliyenin sözleşmeye uygun olarak gerçekleştirilmesi halinde, davalı kiracı anahtar teslim tarihine kadar gerçekleşen kiralardan sorumludur. Tahliyenin sözleşmeye uygun olarak gerçekleştirilmemiş olması halinde ise, ayrıca makul süre kirasından da sorumludur. Sözleşmenin 8. maddesinde makul süre olarak bir aylık süre öngörülmüştür. Kiracı sözleşmenin 8. maddesine göre, 7.8.2009 keşide, 8.10.2009 tebliğ tarihli ihtarla kiralananı tahliye ettiğini ve sözleşmenin 15. maddesine göre de sözleşmeyi yenilemeyeceğini ihtar etmiş ise de, kiralananı verilen süre içinde tahliye etmediğinden bu ihtar usulüne uygun ihtar olarak kabul edilemez. Bu nedenle davalının, anahtar teslim tarihinden itibaren sözleşmeyle kararlaştırılan bir aylık makul süre tazminatı ile sorumlu tutulması gerekirken, 2 aylık süre ile sorumlu tutulması doğru değildir.

Davacı anahtarı teslim aldıktan sonra kiralananda, Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 4.2.2010 gün ve 2010/6 D. İş sayılı dosyasında, kiralananda meydana gelen hasar, zarar ve ziyan için tespit yaptırmıştır. İnşaat mühendisi Bilirkişi..... tarafından hazırlanan 18.3.2010 tarihli raporda, kiralananda hor kullanma nedeniyle oluşan zararların eski hale getirme bedeli olarak 28.975 TL gerektiğini ve bu hasarların 15 gün içinde giderilebileceği belirtilmiştir. Bu rapor davalıya tebliğ edilmiş ve davalı bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Davalı yokluğunda yapılan delil tespitine ve alınan bilirkişi raporuna gerek tespit aşamasında, gerekse dava aşamasında itiraz etmiştir. HMK.nun 403.(HUMK nun 373) maddesi gereğince, delil tespiti yokluğunda yapılmış olan karşı taraf delil tespitine itiraz edebilir. İtiraza uğramış olan delil tespiti raporu hükme esas alınamaz.

O halde mahkemece, deliller mevcut ise, konusunda uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle, değilse dosya üzerinde, tespit raporu da değerlendirilerek belirlenen kalemlerin hangilerinin hor kullanmadan hangilerinin normal kullanmadan kaynaklandığının ve ne kadar sürede eski hale getirilebileceğinin belirlenmeli, taraf ve Yargıtay denetimine açık şekilde bilirkişi raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yukarıda açıklanan hususlar göz ardı edilerek, itiraza uğramış olan tespit raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2 nolu bente açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/651, Karar No: 2018/5698, Tarih: 17.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/651 E.  ,  2018/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı-birleştirilen davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.02.2011; birleştirilen davalı aleyhine 15.09.2011 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kısmen kabul kısmen reddine; birleştirilen davanın reddine dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı birleştirilen davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptal ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten harici sözleşme ile ev satın aldığını ve davalı şirket yetkilisinin taşınmazın tamamını diğer davalı ...'a resmi senetle sattığını, davalıya yapılan satışın muvazaalı olup gerçek bir satış olmadığını belirterek 174 ada 1 sayılı parselde bulunan 8 numaralı bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde satış bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tapu kaydının incelenmesinde; davaya konu bağımsız bölüm malikinin ... olduğu anlaşılmakla davacı vekili tarafından son kayıt maliki ... aleyhine açılan ve işbu dosya ile birleştirilerek karara bağlanan davada da davacı vekili, birleşen davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile davacı adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde satış bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili müvekkilinin tapu kaydında malik sıfatı veya yüklenici sıfatı olmadığından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini, birleşen dosyada davalı ... kendisinin iyiniyeli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl dava yönünden; davalı ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacı vekilinin tapu iptal ve tescile yönelik olan davasının reddine, alacak ile ilgili davanın kabulüne 41.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yasal faiziyle birlikte davalı ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, bileştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden; davalı ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacı vekilinin tapu iptal ve tescile yönelik olan davasının reddine, alacak ile ilgili davanın kabulüne 41.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yasal faiziyle birlikte davalı ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, bileştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Somut olaya gelince:

I- 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1-"Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."