muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5864, Karar No: 2008/5551, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5864 E.  ,  2008/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan 3. kişiler olup, yüklenici olan davalı aleyhine açtıkları davada dairenin süresinde teslim edilmemesi nedeniyle gecikme tazminatı ödetilmesini talep ve dava etmişlerdir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar, süresinde teslim edilmediğini ileri sürdükleri dava konusu ...Blok 1. kat ... nolu bağımsız bölümü beyanları ve tapu senedi suretine göre dava dışı arsa sahibi ...’den satın almışlardır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahibi arasında imzalanmıştır. Davacılar ile davalı yüklenici arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Davacılar arsa sahibinin halefi olarak dava açma hakkının bulunduğunu ileri sürerek bu davayı açmış ve mahkemece de aynı gerekçeyle dava kısmen kabul edilmiş ise de, davacılar tarafından sözleşmeden doğan hakların arsa sahibince kendilerine BK’nun 162 ve devamı maddeleri uyarınca temlik edildiği ileri sürülmemiş ve yazılı temlik sözleşmesi sunulmamıştır. BK’nun 163. maddesi gereğince alacağın temliki kapsamında sözleşmeden doğan şahsi hakkın temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça geçerli olmaz.

Aralarında akdi ilişki bulunmadığı ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan dava dışı arsa sahibince sözleşmeden doğan hak ve alacaklar yazılı olarak kendilerine temlik edilmediğinden arsa sahibinden daire satın alan davacılar yükleniciden gecikme tazminatı talep edemezler. (Dairemizin 23.11.2006 gün 7468 E.-6797 K. sayılı ilâmı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.03.2008 gün 2008/15-279 Esas 2008/277 Karar sayılı ilâmı). Bu durumda mahkemece davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12404, Karar No: 2012/18792, Tarih: 13.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12404 E.  ,  2012/18792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde; eşinin uzun süredir evliliğin kendisine yüklediği görevleri yapmadığı, çoğu zaman eve gelmediği, evin geçimi için gerekli parayı vermediğini, bu sebeple aç ve perişan durumda kaldığını ve bir yıl önce de baba evine döndüğünü belirterek 500 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı cevabında, davacının evi kendisinin terk ettiğini, sigortadan aylık 400 TL emekli maaşı dışında geliri olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş olup, hükmü davalı temyiz etmektedir.Yargılamaya ilişkin tensip tutanağı ve yargılamanın 29.12.2011 tarihli celsesinde davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakıldığı belirtildiği halde diğer celselerde ve karar başlığında “Aile Mahkemesi Sıfatıyla” davaya bakıldığının belirtilmemiş olması, maddi hataya dayalı kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.Ancak, dosyada mevcut zabıta aracılığı ile yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında, davalının 800 TL SSK'dan emekli maaşı olduğu, bankaya 32 ay boyunca 400 TL kredi borcu ödediği, oğlu tarafından babasına 100-200 TL yardımda bulunulduğu belirtilmiş, davalı cevabında ayda 400 TL emekli maaşı olduğunu açıklamıştır. Davalının aylık geliri tam ve sağlıklı saptanmamış, hükmedilen nafakayı ödeyecek ekonomik gücü olup olmadığı denetime imkan verecek şekilde araştırılmamıştır.

Mahkemece, tarafların ekonomik ve sosyal durumları tam ve sağlıklı biçimde araştırılıp saptandıktan sonra hak ve nesafet gereğince nafaka takdir edilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17086, Karar No: 2021/10950, Tarih: 01.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17086 E.  ,  2021/10950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251.

maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 01/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42209, Karar No: 2022/4593, Tarih: 17.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42209 E.  ,  2022/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesindeki ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301. maddesindeki ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, Dairemizce benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 14.05.2020 tarih, 2018/20-292 Esas ve 2020/194 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanık müdafisinin mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna dair vermiş olduğu dilekçesinde temyiz nedeni olduğu kabul edilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-) "2010 , 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1.maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

2-) "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/3837, Karar No: 2005/4047, Tarih: 22.12.2005

7. Hukuk Dairesi 2005/3837 E., 2005/4047 K.

**7. Hukuk Dairesi 2005/3837 E., 2005/4047 K.**

**- KAÇAK VE YİTİK KİŞİLERDEN KALN TAŞNMAZLAR**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca davacılar Ruşen ve Vehbi tarafından duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda murafaa için öngörülen 10.000.000.000 lirayı geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verilip tetkik hakiminin raporu okundu. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 119 ada 1 ve 131 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 16537,45 m2 ve 35940,70 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı Ruşen ve Vehbi ile davalı hazine adına paylı olarak tesbit edilmiştir. Taşınmazların kadastro tesbitleri 09.01.1997 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı Ruşen ve Vehbi 04.05.2000 tarihinde satınalma, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmaziardaki hazine payına yönelik olarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir,

Dava ve temyize konu 119 ada 1 ve 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, tutanaklarında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak taraflar adına paylı olarak tesbit edilmiştir.

Davacı taraf dava ve temyize konu taşınmazlarda hazine adına tesbit edilen paylara yönelik olarak dava açmıştır. Tarafların tutunduğu kadastro tes-bitine dayanak yapılan tapu kayıtlarının dava ve temyize konu taşınmazlara ait olduğu yanlar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık, davacı tarafın dava ve temyize konu taşın-mazlardaki hazine payını satın alıp, almadığı taşınmazlardaki hazine payının imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılıp kazanılmayacağı yönünde toplanmıştır. Kadastro tesbitine dayanak yapılan tapu kayıtlarının oluşma nedeni ve kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri dikkate alındığında, davacı tarafın Ahar Mahallere Nakledilen Eşhasın Emval ve Duyun ve Matlubatı Metrukesi Hakkında 17 Zilkade 1333 ve 13 Eylül 1331 tarihli Kanunu Muvakkatin, Nisan 1339 gün ve 333 sayılı Kanunla değiştirilen 2. maddesi hükmünce; bu nitelikteki mallarda tasarrufun her türlü muvazaadan ari "arınmış" yazılı bir belge ile kanıtlaması zorunludur. Davacı tarafın tutunduğu tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri özellikle "Voturoğlu" olarak tarif edilen sınır yerleri dikkate alındığında, dayanılan tapu kayıtlarının kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yüzölçümü ile belirleneceği, miktar fazlasından oluşan kesimin ise kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca devlete (hazineye) kalan taşınmazlardan olduğunun kabulü gerekir.

Bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Gerçekten öğretide ve Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre, kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca, devlete kalan taşınmazların satışının geçerli olabilmesi için niteliği az yukarıda açıklanan yazılı bir belgeye dayanılması gerekir. Somut olayda davacı taraf bu nitelikte yazılı bir belgeye dayanmadığı gibi bu doğrultuda bir iddia öne sürüp, tesbitte saptanan hukuksal olgunun da aksini yöntemine uygun şekilde kanıtlayamamıştır. Mahkemece bu yönler dikkate alınarak oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün (ONANMASINA), ilam harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3345, Karar No: 2011/13642, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3345 E.  ,  2011/13642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili davacı-alacaklının, davalı-borçluya karşı çeke dayalı olarak 7.500,00 TL. asıl alacak üzerinden ilamsız icra takibi başlatıldığını, söz konusu çekin arkası yazılmadığından adi yazılı belge niteliğinde olduğunu, bu durumda cirantaların sorumluluğundan bahsedilemez iken keşidecinin sorumluluğunun devam ettiğini, çekteki imzanın davalı şirketin yetkilisine ait olduğunu ve bu hususta açıkça imzaya itiraz bulunmadığını, bu nedenle davalının icra takibine yaptığı itirazının haksız olduğunu, davalının haksız itirazının iptali ile davacı lehine %40 tazminat verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirkete Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligat çıkarılmış olup, davalı taraf davaya cevap vermemiş, davalı vekili yargılama sırasında 08/03/2010 tarihli oturum için mazeret dilekçesi ve ekinde vekaletname örneği sunmuş ise de, beyanda bulunmadığı gibi dilekçe de vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; takibin dayanağı çekin 28/01/2009 keşide tarihli 7.500,00 TL. bedelli olup, bankaya ibraz edilmediği, bu hali ile kambiyo vasfında olmadığı, takibe sadece çeke dayalı olarak geçildiği, işbu davanın davacısının hamil, davalısının keşideci olup, davanın TTK’nun 644.maddesine dayalı sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı dava olduğu, TTK’nın 644. maddesi uyarınca hamilin keşideciye karşı açtığı davada kanıt yükünün davanın niteliği gereği keşidecide olduğu, keşidecinin çekin bedelsiz olduğunu ya da takip alacaklısı davacıdan önceki lehtara ödendiği hususunun kanıtlanması gerektiği, davalı tarafça çekin bedelsiz olduğu veya lehtara ödendiği hususunun iddia edilmediği gibi kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının Ankara 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/4260 sayılı dosyasında 7.500,00 TL. asıl alacağa itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, 7.500,00 TL. asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hükmolunan meblağın %40’ı oranında hesaplanan 3.000,00 TL. icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10320, Karar No: 2013/10522, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10320 E.  ,  2013/10522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 154 ada 5 parsel sayılı taşınmaza komşu 154 ada 2, 3, 6, 9, 10, 75, 76 ve 78 parsel sayılı taşınmazların edinme sebeplerini de gösterecek şekilde kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin Tapu Müdürlüğünden getirtilmesi,

2- Dava konusu taşınmaza komşu 154 ada 4 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1937 tarih 169, 170, 173 nolu vergi kayıtlarının Kocaeli İl Özel İdaresi tarafından dosyaya gönderildiği bildirilmekte ise de gelen kayıtların miktar ve sınırları itibariyle söz konusu kayıtlar olmadığı, Kirazoğlu Çiftliğine ait kayıtlar olduğu anlaşılmakla İl Özel İdaresine tekrar yazı yazılarak (gönderilen cevabın ve 154 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanağı da eklenmek suretiyle) doğru vergi kayıtlarının ve komşu 154 ada 2 parsele uygulanan 1937 tarih 171 nolu, komşu 154 ada 10 parsele uygulanan 174 nolu, komşu 154 ada 9 parsele uygulanan 172 nolu, komşu 154 ada 6 parsele uygulanan 175 nolu vergi kayıtlarının istenilmesi, gelen cevapların ilgili hakim tarafından kontrol edilerek eksikliğe meydan verilmemesi, bu işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.