muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1773, Karar No: 2011/5624, Tarih: 03.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1773 E.  ,  2011/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/34975

MAHKEMESİ :AYDIN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :24.09.2009 - 287/232

SUÇ :Kasten öldürme

M.. Ş..'yı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık E.. G..'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (AYDIN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2009 gün ve 287/232 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı öldürmeye teşebbüs olayının failleri olarak yargılanan ve savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Erhan ile Yakup'un ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152 maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı ve sanık Erhan müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6892, Karar No: 2015/11701, Tarih: 18.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6892 E.  ,  2015/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Malen sorumlu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede:

Yasal süreden sonra hükmü temyiz eden malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

I- Sanık ile katılan vekilinin temyizine gelince;

1-Her ne kadar katılanın uğradığı zararın tazmin suretiyle giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ... Mal Müdürlüğünün 07.12.2012 tarih ve 26929 seri numaralı makbuzla gümrük zararını hükümden önce ödediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulların oluşup oluşmadığının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Müsaderesine karar verilen nakil aracının, sanığın savunması ve aracın kayden maliki olan ...'in beyanlarına göre sanık tarafından gezmek üzere emaneten alındığının anlaşılması karşısında; aracın iyiniyetli üçüncü kişi durumunda olan sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.02.2015 tarihinde red ile 1 nolu bozma kararı oybirliğiyle, 2 nolu bozma kararı oyçokluğuyla karar verildi.

EK GEREKÇE

Suçta kullanılan nakil aracının yük taşımada kullanılan kamyonet cinsi araç olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın aşamalarda aracı gezmek amacıyla aldığına dair savunmalarına itibar edilemeyeceğinden, nakil aracının kayden malike ait olup olmadığının tespiti bakımından; aracın, fiilen kim tarafından kullanıldığının kolluk marifetiyle araştırılması, suç tarihinde kayıt malikinin sürücü belgesinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve geçmişe yönelik olarak varsa bu aracın sürücü olarak sanık ... hakkında trafik kurallarına aykırılıktan verilmiş para cezası bulunup bulunmadığı hususları araştırılıp birlikte değerlendirildikten sonra müsadere veya iade konusunda bir karar vermek gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun 2 nolu bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/13381, Karar No: 2011/3276, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13381 E.  ,  2011/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ağaçlar için 1.320TL değer belirlendiği ve toplam kamulaştırma bedelinin 8.680TL olduğu anlaşıldığı halde mahkemece, raporun sonuç kısmında toplam kamulaştırma bedelinin hesaplanması sırasında maddi hata sonucu ağaç değerinin 1.753TL alınması suretiyle 9.113TL kamulaştırma bedeline hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "9.113,00TL"nin hükümden çıkarılarak yerine "8.680TL" ve 2. bendin sonuna gelmek üzere "idarece fazla yatırılan 433TL'nın davacı idareye iade edilmesine" sözcükleri yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12876, Karar No: 2010/6417, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12876 E.  ,  2010/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davacıların oturdukları apartmanların yer aldığı sokağa baz istasyonu yerleştirilmesiyle ilgili olarak taraflar arasında çıkan muarazanın giderilmesine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 3.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 3.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/298, Karar No: 2015/2458, Tarih: 10.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/298 E.  ,  2015/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin arsa sahipleri olarak davalı yüklenici firma ile anlaştıklarını ve noterden 30.06.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmeye göre davalı yüklenici firmanın müvekkillerine teslim ettikleri arsa karşılığında 3 adet 175 m² alanlı daireleri ruhsat tarihinden itibaren 40 ay sonra eksiksiz olarak teslim edeceğini, ancak davalının sözleşme ile üstlendiği yükümlülüklerini yerine getirmediğini ileri sürerek, 3 adet dairenin metrekarelerinin bilirkişi marifetiyle ölçümünün yapılmasını ve eksik metrekare için oluşacak fiyat farkının sözleşmeye göre muacceliyet tarihinden itibaren şimdilik 5.000,00 TL'nin işleyecek ticari faiziyle ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla, süresinde teslim edilmeyen daireleri için gecikmeden kaynaklanan kira alacağının bilirkişi marifetiyle hesaplanarak sözleşmeye göre vade tarihinden itibaren şimdilik 2.000,00 TL'nin işleyecek ticari faiziyle ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla, taahhüdünü yerine getirmeyen yüklenici firmadan 30.000 Euro ( bugün itibarı ile 85.140,00 TL) cezai şartın sözleşme ifa tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutulması kaydıyla, yüklenici firmanın müvekkillerine 3 daire vermeyi taahhüt ettiğini, ancak 2 dairenin tapusunu müvekkilleri adına çıkarttığını, eksik olan 1 dairenin tescilinin müvekkili adına yapılması yönünde karar verilmesini, eğer yüklenici firma bu edimini yerine getirmeyecekse şimdilik 50.000,00 TL'nin sözleşme ifa tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla tahsilini, sözleşmeye aykırı olarak yapılan binalarda dairelerde oluşan cephe kaybı farkının bilirkişi tarafından hesaplanarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00'TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığa bakmala görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği ile davanın HMK'nın 114/1-c ve 115. maddeleri gereğince göreve ilişkin dava şartı yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığa bakmala görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği ile davanın HMK'nın 114/1-c ve 115. maddeleri gereğince göreve ilişkin dava şartı yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanun'un 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile .../...

S.2

tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu'nda 3/k. maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

S.2

tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu'nda 3/k. maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanun da kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir. Ayrıca, 26.06.2012 tarih ve 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değiştirilen 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olup, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu düzenlenmiştir. Bir yerde asliye ticaret mahkemesi bulunduğu takdirde, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve anılan Yasa'nın 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ve özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı da hüküm altına alınmıştır. Somut olayda uyuşmazlık, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 470. vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi” ne dayalı olup, anılan bu tür uyuşmazlıklar 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde tahdidi olarak sayılan mutlak ticari davalardan olmadığı gibi davacıların tacir sıfatı bulunmadığından, diğer anlatımla her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hukuk davası (nispi ticari dava) niteliğinde de bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözönünde bulundurulup 6100 sayılı HMK'nın 114/c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu şeklindeki hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.04 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25496, Karar No: 2015/35346, Tarih: 14.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/25496 E.  ,  2015/35346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/990-2014/654

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı site yönetiminde güvenlik görevlisi olarak 2010 Aralık ayından itibaren çalışmaya başladığını, 01/06/2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, ücretinin net 1.130,00 TL olduğunu, işten haksız çıkarıldığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek,kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin davalı sitede güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde çalışmaya başladığını,tüm hak ve alacaklarını imzalı bordro karşılığı herhangi bir itirazi kayıt ileri sürmeden aldığını,davacının ücretinin bordrolarda görünen ücret olduğunu, davacı işçinin site sakinlerinden biriyle tartışma yaşadığını bu olay nedeniyle şikayet edildiğini ve alınan savunmasında olayı doğruladığını bu olay üzerine, site yönetiminin feshin son çare olduğu bilinci ile hareket ederek olayların yatışması için davacı işçiyi yıllık izne çıkardığını, yıllık iznin bitiminde davacının iş başı yapmadığını 23.05.2013 tarihinden itibaren işyerine hiçbir izin ve bilgi vermeksizin gelmemeye başladığını, bu konuda 23-29.05.2013 tarihlerinde devamsızlık tutanakları tutulduğunu ve davacıya 29.05.2013 tarihinde yani 6 günlük yasal süre içinde ihtarname göndererek gelmediği günler için mazeret sunarak, işbaşı yapması gerektiğinin aksi halde işe devamsızlıktan işten çıkarılacağının bildirildiğini ancak davacının 3 gün içinde bu ihtarnameye cevap vermediği gibi işe davete de icabet etmediğini bu şekilde de davacının işi kendisinin terkettiğini, tutulan tutanaklarla da üst üste işe gelmediğinin anlaşıldığını, davacının fazla mesai, genel tatil ücreti taleplerinin de hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bu kalemlere dair alacağının bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece;yapılan yargılama sonunda,davacı işçinin hizmet akdinin haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacakları ile fazla çalışma alacağının kabulüne,iş akdinin kötüniyetle feshedildiği hususu ispat edilemediğinden kötüniyet tazminatı ve genel tatil alacağı taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece;yapılan yargılama sonunda,davacı işçinin hizmet akdinin haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacakları ile fazla çalışma alacağının kabulüne,iş akdinin kötüniyetle feshedildiği hususu ispat edilemediğinden kötüniyet tazminatı ve genel tatil alacağı taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Dosya içeriğine göre; davacı işçi, iş sözleşmesinin 01.06.2013 tarihinde davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının yıllık izin sonrası iş başı yapması gereken tarih olan 23.05.2013 tarihinden sonra devamsızlık yaptığını, işe davet edildiği halde gelmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin 01.06.2013 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içeriğine göre; davacı işçi, iş sözleşmesinin 01.06.2013 tarihinde davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının yıllık izin sonrası iş başı yapması gereken tarih olan 23.05.2013 tarihinden sonra devamsızlık yaptığını, işe davet edildiği halde gelmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin 01.06.2013 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Davalı işveren tarafından sunulan ve davacı imzasını içeren izin belgelerini ve tutulan tutanaklara göre, davacı işçinin site sakini ile yaşadığı hadiseden ötürü 15.05.2013 tarihinde savunması alınarak site yönetimi tarafından aynı tarihte 7 günlük yıllık izne çıkarıldığı, izin süresinin 23.05.2013 tarihinde bittiği ve bu tarihte de iş başı yapması gerektiği tespit edilmiştir. Davalı site yönetimi tarafından davacı işçinin iş başı yapması gerektiği 23.05.2013 tarihinden 28.05.2013 tarihine kadar hergün ayrı ayrı olmak üzere devamsızlık tutanakları tutulduğu, ardından 29.05.2013 tarihinde keşide edilen ihtarname ile davacıdan 23.05.2013 tarihinden itibaren yaptığı devamsızlıktan ötürü mazeret bildirmesi ve işe icabet etmesi gerektiği aksi halde ihtarın tebliğinden itibaren 3 gün içinde iş akdinin, İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedileceğinin bildirildiği, ihtarnamenin aynı tarihte davacı işçiye tebliğ edildiği, 01.06.2013 tarihinde de davacı işçinin iş akdinin feshedildiği anlaşılmıştır. Getirtilen sigorta hizmet cetveline göre ise; davacının iş akdi feshedilmeden önce devamsızlığın başladığı 23.05.2013 tarihini takip eden 24.05.2013 tarihinde başka bir işveren nezdinde işe girdiği görülmektedir. Ayrıca devamsızlık tutanaklarında imzası bulunan davalı tanığı A.. D.. duruşmadaki beyanında “davacının en son izne çıkarıldıktan sonra dönmesi gerektiği halde gelmediğini, kendisini aradığını, M. gelmiyor musun diye sorduğunda, yok ben gelmiyorum iş buldum dediğini, yönetimin kendisine çağrı yaptığını bunun üzerine de işe dönmediği için iş akdinin yönetimce feshedildiğini” bildirdiği,d avacı işçinin 01.06.2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı şeklindeki beyanının dosya kapsamı ile tutarlılık göstermediği, davalı site yönetimince davacı işçinin devamsızlık nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiği savunmasını ise ispatlanmış olduğu açıktır.

Davacı işçinin izin sonrası gelmediği ve devamsızlık nedeniyle 01.06.2013 tarihindeki işveren feshinin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan davacı işçinin kötüniyet tazminatı ve genel tatil ücret alacağı taleplerinin reddine karar verilmiş olması kural olarak doğru ise de; hüküm fıkrasında davacının bu taleplerinin reddine dair hüküm kurulmaması da usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç:

Diğer taraftan davacı işçinin kötüniyet tazminatı ve genel tatil ücret alacağı taleplerinin reddine karar verilmiş olması kural olarak doğru ise de; hüküm fıkrasında davacının bu taleplerinin reddine dair hüküm kurulmaması da usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.