muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1767, Karar No: 2011/12537, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1767 E.  ,  2011/12537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı şirketin ithalat ve satışını yaptığı aracın karıştığı trafik kazasında araçta bulunan altı hava yastığından dördünün açılmaması sonucu, bir kısım müvekkillerinin kardeşi ve bir kısım müvekkillerinin de murisi olan,...’nun vefat ettiğini, hava yastıkları açılmış olsaydı ölüm olayının meydana gelmeyecek olduğunu belirterek müvekkilleri lehine toplam 400.000 TL manevi ve 56.000 TL’de maddi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı şirketçe üretilen araçta ayıp olarak nitelendirilecek ve ölüm ve yaralanmaları meydana getirecek bir hususun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1293, Karar No: 2006/2393, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1293 E.  ,  2006/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı 02.08.2005 tarihinde tebliğ edilen kararı 08.09.2005 tarihinde temyiz etmektedir.

HUMY.'nın 432.maddesine göre temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 89/3 esas 90/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin reddine,

Davacı tarafın temyizi yönünden ise;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 450kg. kg.satış fiyatı 035 YTL. dekar başına üretim gideri 130,48 YTL. şeker pancarının dekar başına üretim gideri 477,67 YTL. ayçiceğinin dekar başına verimi 300 kg ve üretim gideri 167,22 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg. 038 YTL. 111,67 YTL. 406,11 YTL. 350 kg. ve 112,05 YTL. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 450kg. kg.satış fiyatı 035 YTL. dekar başına üretim gideri 130,48 YTL. şeker pancarının dekar başına üretim gideri 477,67 YTL. ayçiceğinin dekar başına verimi 300 kg ve üretim gideri 167,22 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg. 038 YTL. 111,67 YTL. 406,11 YTL. 350 kg. ve 112,05 YTL. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 18200 m2 olup 1805.293 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda bilirkişilerce artan kısımlardan her birinin ayrı ayrı değerlendirilmesi bu bağlamda yüzölçümlerinin tespit edilip her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı söz konusu ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı da gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı verilmesi,

3-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12219, Karar No: 2020/122, Tarih: 07.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12219 E.  ,  2020/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9090, Karar No: 2020/16110, Tarih: 23.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9090 E.  ,  2020/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın aracının yakılmak suretiyle zarar gördüğü olay ile ilgili 22.05.2012 tarihli tutanağa göre, saat 04.00 sıralarında seyir halinde bulunan plakasız motosikletin uyarılara rağmen durmadığı, ardından 300-350 metre kadar ilerledikten sonra aniden durduğu ve şahısların motosikletin deposunu kontrol ettikleri esnada yakalandıkları, motosiklet sürücüsü olan ...’in üzerinde yeşil renkli bir yağmurluk bulunduğu, motosikletin arkasında ise ...’in olduğunun tespit edildiği, aynı tutanağın devamında ise ilk tespitten farklı olarak motosiklet sürücüsünün ... olduğunun ve şahsın ehliyetinin olmadığının belirtildiği, bu esnada saat 04.05’te bir aracın yandığı ihbarı üzerine, ekiplerin şahısları serbest bırakarak olay mahalline hareket ettikleri, bahse konu yangın ile ilgili yapılan araştırmada, yangını çıkaran şahsın yeşil yağmurluk giydiği ve sanık ...’den teslim alınan yağmurlukta ise benzin kalıntılarının bulunduğunun tespit edildiği, olay günü sanık ... ile katılanın babasının arasında kaza nedenli bir tartışmanın da olduğu belirtilerek, sanıkların katılanın aracını yakarak zarar verdikleri iddiasıyla dava açıldığı anlaşılmakla; her ne kadar, olay günü sanık ...’in babası ile katılan arasında bir kaza gerçekleşmiş ve bunun üzerine sanığın babasının katılana “seninle görüşeceğiz” dediği ifade edilmiş, kolluk tutanaklarında olayı gerçekleştiren şahsın yeşil yağmurluk giydiği belirtilmiş ve sanık ...’in yağmurluğunun üzerinde benzin kalıntılarının olduğu tespit edilmiş ise de; olaya ilişkin kamera görüntülerinin incelenmesi yönünde alınan raporlarda, görüntü çözünürlüğünün düşük olması ve ortam aydınlatmasının elverişli düzeyde olmaması nedenleriyle teşhisin mümkün olmadığının belirtildiği, olayı gerçekleştiren şahsın yeşil yağmurluk giydiğinin nasıl tespit edildiğinin dosya kapsamından anlaşılamadığı, sanıkların da aşamalarda suçlamayı kabul etmedikleri de dikkate alındığında; sanıkların suçu işlediğine dair, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18857, Karar No: 2017/1585, Tarih: 14.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/18857 E.  ,  2017/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından şüpheli .... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Serik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/10/2015 tarihli ve 2015/2298 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Manavgat Sulh Ceza Hakimliğinin 22/01/2016 tarihli ve 2016/88 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/12/2016 gün ve 391674 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi.

İstem yazısında; “ 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre müştekinin iş bu dosya ile bağlantılı bir soruşturmaya konu suçtan 22/05/2015 tarihinde yakalanarak gözaltına alınması işlemleri sırasında şüpheli tarafından hakarete maruz kalması ve darp edilmesi iddialarına yönelik şüphelinin ifadesi alınmadan, tanık oldukları bildirilen.... ve....'ın görgüye ve bilgiye dayalı beyanlarına başvurulmadan, yine dosya arasında mevcut .... Devlet Hastanesinin 22/05/2015 tarihli ve 2041 numaralı müştekide darp ve cebir izi bulunmadığına ilişkin kati raporunda muayene saati 20:01:09 olarak belirtilmesine karşın, daha sonra alınması gereken ve müştekide darp ve cebir izi bulunduğuna ilişkin .... Devlet Hastanesinin 22/05/2015 tarihli ve 2042 sayılı geçici raporunda muayene saatinin 17:44:43 olarak belirtilmesi ve iş bu rapora istinaden aldırılan .... Devlet Hastanesinin 22/05/2015 tarihli ve 2046 sayılı kati raporunda müştekide darp ve cebir izi bulunmadığının belirtilmesi, keza müşteki tarafından kendiliğinden alınan ve dosyaya sunulan....Hastanesinin 22/05/2015 tarihli .... numaralı raporunda müştekide darp ve cebir izi bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, var olan raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 173. maddesinde ise;

(3)“Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4)  Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki.... Cumhuriyet Başsavclığında verdiği ifadesinde, araç içesinde polis memuru olan şüpheli ....'ın kendisine ve arkadaşları olan .... ve...'a vurduğunu ve ve sinkaflı sözlerle hakaret ettiğin iddia ettiği ve soruşturma sonucu delil yetersizliği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmektedir.

Bu olayla ilgili olarak şüphelinin ifadesi alınmıştır. Ancak olay günü müştekinin yanında bulunan ... ve .... bu olayla ilgili tanık sıfatıyla dinlenmedikleri, dosya arasında mevcut.... Devlet Hastanesinin 22/05/2015 tarihli ve 2041 numaralı müştekide darp ve cebir izi bulunmadığına ilişkin kati raporunda muayene saati 20:01:09 olarak belirtilmesine karşın, daha sonra alınması gereken ve müştekide darp ve cebir izi bulunduğuna ilişkin ....Devlet Hastanesinin 22/05/2015 tarihli ve 2042 sayılı geçici raporunda muayene saatinin 17:44:43 olarak belirtilmesi ve iş bu rapora istinaden aldırılan.... Devlet Hastanesinin 22/05/2015 tarihli ve 2046 sayılı kati raporunda müştekide darp ve cebir izi bulunmadığının belirtilmesi, müşteki tarafından alınan ve dosyaya sunulan .... Hastanesinin 22/05/2015 tarihli 138 numaralı raporunda ise müştekide darp ve cebir izi bulunduğunun tespit edilmesi karşısında bu raporlar arasında çelişkinin giderilmediği görülmektedir. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Manavgat Sulh Ceza Hakimliğinin 22/01/2016 tarihli ve 2016/88 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/470, Karar No: 2021/14268, Tarih: 27.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/470 E.  ,  2021/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın pencereden eve girdikten sonra buzdolabı, çamaşır makinesi, koltuk takımı başta olmak üzere 15.000 TL değerinde ev eşyasını çaldığı, aynı şekilde evin içinden haksız olarak elde ettiği yedek anahtarla kilitli olan kapıyı açarak eşyaları dışarı çıkarttığı bu suretle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 142/2-d maddelerinin birlikte işlendiği ve hırsızlık suçuna konu eşyaların değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.