muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2949, Karar No: 2023/3550, Tarih: 22.06.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 31.10.2016 tarihli ve 2016/5219 Esas, 2016/8837 Karar sayılı ilamı ile; "mahkemece murisin ölüm tarihinde (mirasın intikal tarihinde) Türkiye ile Yunanistan arasında taşınmazların miras yoluyla intikaline ilişkin olarak karşılıklılık mevcut olup olmadığı konusunda Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığıyla Dış İşleri Bakanlığından sorularak gelecek yazı cevabına göre dosyadaki diğer deliller de birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2017 tarihli ve 2017/10 Esas, 2017/74 Karar sayılı kararı ile yukarıda yazılı bozma ilamında yer alan Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün 24.02.2014 günlü yazısının dosyada mevcut olduğunu belirterek direnme kararı verilmiştir.

C. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.11.2021 tarihli, 2018/(14)7-558 Esas, 2021/1514 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesine aykırı olduğunu, direnme kararının sonuç kısmında murisin nüfus kayıt bilgilerine yer verilmediği, mirasçıları olarak belirtilen kişiler arasındaki soybağı ilişkisine ve bu kişilerin nüfus kayıt bilgilerine yer verilmediği, mirasçı olarak belirtilen isimlerin dosya arasında mevcut nüfus kayıt belgeleri ile isimlerin uyumlu olmadığı, bu hâli ile mahkemece mirasçılık istemine ilişkin talep hakkında açık, anlaşılır, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde ve usulün aradığı nitelikleri haiz şekilde hüküm kurulmadığı, direnme kararının usulünce oluşturulmadığı anlaşıldığından direnme kararının salt usulden bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmasına, davalı Hazine vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Hazine aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, miras bırakan Yunanistan Cumhuriyeti, ... ili, ... Muhtarlığı erkekler sicilinde 12 numara ile ve ... ili, Atina Belediyesinde 123638/1 sayılı hanede kayıtlı, Konstantinos ile ... oğlu, 1927 İstanbul doğumlu, Yunanistan vatandaşı ... 'in 11.03.1988 tarihinde ölümü ile Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Kanunu'nun 20 nci maddesi gereğince Türkiye'de bulunan taşınmaz mal mirası yönünden Türk Medeni Kanun'u hükümlerine göre mirası 2 pay kabul edilerek; 1 payın ... ve ...’den olma, 18.06.1961 doğumlu Yunanistan vatandaşı ...'ye, 1 payın ... ve ...’den olma, 25.05.1964 doğumlu Yunanistan vatandaşı ...'ye aidiyetine, verasetin bu şekilde sübutuna karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın Hazine yönünden esastan reddedilmesi gerektiğini, murisin ölüm tarihi itibariyle iki ülke arasında karşılıklılığın bulunmadığını, davacının iddiasına dayanak teşkil eden nüfus kayıt belgelerinin tenfizinin gerektiğini belirterek ve re'sen belirlenecek nedenlerle de hükmün bozulması istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 29, 30, 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Açıklanan sebeplerle; uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukuken imkan bulunmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4404, Karar No: 2014/9300, Tarih: 08.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4404 E.  ,  2014/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in adli sicil kaydında bulunan Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1053 Esas, 2007/904 sayılı Kararı ile verilip 05.12.2008 tarihinde kesinleşen hüküm tekerrüre esas olduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak,

Olay nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre (konunun uzmanı bir doktorun ve iki adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla, anılan kanunun 7/f maddesinde 6. ihtisas kurulunda görev yapması öngörülen diğer dallardan uzman doktorların da iştirakiyle ve toplam en az 5 uzman doktorla) oluşturulmuş bir heyetten rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Akdeniz Üniversitesi Hastanesi bünyesinde oluşturulan ve içlerinde Adli Tıp Uzmanı bulunmayan üç kişilik heyet raporları esas alınarak eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/789, Karar No: 2014/14822, Tarih: 17.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/789 E.  ,  2014/14822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/23804

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

NUMARASI : 2009/752 (E) ve 2010/286 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan E.. P..'in 82 yaşlarında bulunan annesi M.. P.. ile birlikte hastaneden çıktıktan sonra eczaneye oradan da eve giderken sokak üzerinde daha önceden görmediği ve tanımadığı iki sanığın da yanına geldikleri, abla nasılsınız dedikleri, katılanın, emekli öğretmen olması nedeniyle eski öğrencileri olduklarını düşündüğü sanıkların, amca yeğen olduklarını, dedelerinin kırk gün önce öldüğünü, okumasının yapılacağını, hacca gideceği için bir miktar parası olduğunu ve bunu da ihtiyacı olan öğrencilere vereceklerini söyleyip yardımcı olmasını istedikleri, bir tomar parayı çıkartıp uzattıkları ve geri çektiklerini bu parayı okutmamız lazım dedikleri karşılığında ne verebilirsiniz diye sordukları, katılanın kolundaki üç tane altın bilekliği ile annesinin kolundaki altın kelepçenin bedeli kadar karşılığını para olarak verelim dedikleri katılanın ve annesinin kolundaki altın takıları çıkartıp aldıkları ve yakında bulunan bir apartmana girip altınların ederi kadar parayı ve altınları da beraber getireceğini söyleyip bir apartmana girdikleri, katılanın, apartman içerisine girip baktığında arka kapısının olduğunu ve sanıkların kaybolduğunu gördüğü somut olayda; sanıklara atılı eylemin temas ettiği 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K.. müdafii ve sanık E.. K..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 17.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11316, Karar No: 2024/4653, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11316 E.  ,  2024/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/239Esas, 2016/98 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanık ... müdafii, sanık ..., o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile mesleğini icra etmekten yasaklanmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile mesleğini icra etmekten yasaklanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz isteminin; dosya kapsamında ölen işçinin kusur durumunun belirlenmesi gerektiği, ölen işçinin tedbirsiz şekilde ve rutinin dışına çıkarak makine içerisine girdiğinden kendi kusurunun bulunduğundan kararın bozulması istemine ilişkindir.

Sanık ... Niyazi’nin temyiz isteminin; dosya kapsamındaki raporlar arasında çelişki bulunduğu, söz konusu cihazlarda raporlarda bahsedilen sistemlerin olmasının mümkün olmadığı, işyeri kurallarına aykırı davranan ölen işçi ile diğer sanık ...’nın kusurlu olduklarını, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

O yer cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanık ...’in 65 yaş üzeri olduğu ve bu sebeple TCK 51/1-2. cümlesi uyarınca koşulları oluştuğu halde erteleme hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ... ’in Tokat ili Reşadiye ilçesi ... Mahallesinde faaliyet gösteren ... Parke isimli parke isimli işyerinin sahibi, sanık ...’nın ise aynı iş yerinde parke makinası operatörü, ölen ...’ın ise temizlik işçisi olarak çalıştığı, olay günü olan 22.11.2013 tarihinde sanık ...’nın kullandığı parke makinasının günlük çalışma işlemini bitirdiği, ölenin parke taşı yapmak için mikserin beton karıştırılan haznenin iç kısmının temizlik işlemini yapmak üzere haznenin içerisine girdiği, sanık ...’nın tesisin kumanda merkezinde bulunduğu esnada makinanın başka bir bölümünü çalıştırmak isterken ölenin bulunduğu kısmı çalıştıran butonuna basarak hazneyi çalıştırdığı bu esnada haznenin içerisinde bulunan ve temizlik yapan ölenin ağır şekilde yaralandığı ve akabinde öldüğü iş kazasında, soruşturma aşamasında alınan 29.04.2014 tarihli elektrik mühendisi, A sınıfı iş güvenliği uzmanı, makine mühendisinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinin ibraz etmiş olduğu raporuna göre; ... parke unvanlı iş yeri işvereni sanık ...'in olayın meydana gelmesinde harç karma kazanının emniyetli olmaması, açıldığında makineyi durduracak siviçli emniyet tertibatı yaptırmaması, inisiyatifi çalışana bırakması, işçilerini işin tehlikeleri konusunda bilgilendirmemesi ve iş sağlığı güvenliği konusunda işçilerini ve kazazedeyi gereği gibi eğitmemesi, güvenli çalışma alışkanlığı sağlamaması, gerekli kontrol ve gözetim yaptırmaması nedeniyle asli kusurlu olduğunu, harç makinesi operatörü sanık ...'nın harç karma makinesinin elektrik bağlantısı devre dışı bırakılması sağlanmadan temizlik yapılmasına izin vermesi, harç karma makinesinin içerisinde temizlik amaçlı giren olabileceğini dikkate almadan yanlışlıkla da olsa çalıştırma butonuna basmayacak şekilde tedbir almaması ve tedbirli davranmaması nedeni ile asli kusurlu olduğu belirlenmiş, 24.04.2014 hakim havale tarihli bir iş yeri hekimi, bir B sınıfı iş güvenliği uzmanı tarafından ibraz edilen rapora göre; sanık ...'nın ölen ile mikserde temizlik yapacağına dair konuşmasına rağmen ana kumanda panosuna giderek mikseri çalıştırdığı, sanığın bilinçli davrandığı, sanık ...'in de 4857 sayılı iş kanununun 77. maddesi gereğince iş sağlığı ve güvenliği konusunda önlem almadığı, bu nedenle her iki sanığın eşit oranda asli kusurlu olduğu belirlenmiş, 05.01.2015 tarihli İş Güvenlik Uzmanı, A sınığı iş güvenliği uzmanı ve hukukçu'dan oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinin ibraz etmiş olduğu raporuna göre; sanık ..

...'nın ölen ile mikserde temizlik yapacağına dair konuşmasına rağmen ana kumanda panosuna giderek mikseri çalıştırdığı, sanığın bilinçli davrandığı, sanık ...'in de 4857 sayılı iş kanununun 77. maddesi gereğince iş sağlığı ve güvenliği konusunda önlem almadığı, bu nedenle her iki sanığın eşit oranda asli kusurlu olduğu belirlenmiş, 05.01.2015 tarihli İş Güvenlik Uzmanı, A sınığı iş güvenliği uzmanı ve hukukçu'dan oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinin ibraz etmiş olduğu raporuna göre; sanık ...'in iş yerinde gerekli iş sağlığı ve güvenliği ortamını sağlayan önlemleri almadığı, işin başına teknik bir nezaretçi vermediği, işi işçilerin insiyatifine bıraktığı, işçileri iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermediği/verdirmediği, iş yeri ve makinelerin risk analizlerini yaptırmadığı, işçilerine ağır ve tehlikeli işlerde çalışabileceklerine dair sağlık raporu aldırmadan işe başlattığı iş yeri makine çalışma talimatlarını yaptırmadığı, talimatnameleri işçilerie okutup imzalatmadığı, iş yerinde alınması gereken iş güvenliği hizmetlerini aldırmadığı, iş yerinde iş güvenliği uzmanının bulunmadığı, iş sağlığı ve güvenliği defterinin olmadığı, yazılmadığı, işçilerin mesleki eğitimleri olmadan işyerinde çalıştırıldığı için iş kanunu, yönetmelik ve Yargıtay içtihad kararları hükümlerine aykırı hareket ettiğinden dolayı taksirli iş kazasının olmasında asli kusurlu olduğu, harç karma ve sistemin operatörlüğünü yapan sanık ...'nın maktulün kendisine yanına gelerek hazneye girip temizlik yapacağını söylediği halde sistemde gerekli iş güvenliği tertibatını almadığı, işçinin girdiği haznenin enerjisini kesmediği, işçinin başına bir nezaretçi konulmasını işverenden istemediği, işçiyi hazneye çalışmaya gönderip çalışma butonuna basarak çalıştırdığı, bu çalıştırmanın hiç bir mazeretle anlatılamayacağı, bu nedenle sanık ... Haytanın asli kusurlu olduğu belirlenmiş, 05.08.2015 hakim havale tarihli bir inşaat mühendisi, bir makine mühendisi, bir avukatdan oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından ibraz edilen raporuna göre; sanık ... 'in şirket yetkilisi olarak gereken sorumluluğu göstermediği, sanık ...'nın da operatör olarak işinin getirdiği sorumluluğu yerine getirmediğinden asli kusurlu oldukları belirlenmiş, Yerel Mahkemece sanık ...’in mikser harç karma makinası operatörü olduğuna dair belgesinin de bulunmadığı, sistemi ve makinaları monte eden tesisi kuranlardan iş başında pratik bilgiler aldığı, olay esnasında gerekli iş güvenliği tertibatını almadığı, ölenin girdiği haznenin enerjisini kesmediği, ölenin başına nezaretçi konulmasını iş yeri sahibi olan diğer sanık ... Niyazi’den istemediği, bu halde ölen işçiyi hazneye gönderip bu kısmın çalışma butonuna basarak çalıştırdığı, parke fabrikasının sahibi ve iş vereni sanık ..

... Niyazi’den istemediği, bu halde ölen işçiyi hazneye gönderip bu kısmın çalışma butonuna basarak çalıştırdığı, parke fabrikasının sahibi ve iş vereni sanık ... ’nin suça konu olayın meydana geldiği iş yerinde gerekli iş sağlığı ve güvenliği ortamını sağlayan önlemleri almadığı, kazanın meydana geldiği işin başına teknik bir nezaretçi vermediği, işi işçilerin insiyatifine bıraktığı, ilgili yönetmelik hükümlerine göre işyeri ve makinelerin risk analizlerini yaptırmadığı, dosyada mevcut bilirkişi raporlarına göre de her iki sanığın suça konu olayda asli kusurlu oldukları kabul edilerek, sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık ... müdafii, sanık ...'in ve o yer Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili paragrafa "sanıkların sebebiyet verdikleri oranda" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21019, Karar No: 2022/2508, Tarih: 03.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/21019 E.  ,  2022/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 14. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,