muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14979, Karar No: 2021/18744, Tarih: 02.12.2021

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır.

Ancak;

Her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdurlardan alınan paraların suç tarihi olan 17.07.2015 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğa verilen cezalarda değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdurlardan alınan paraların suç tarihi olan 17.07.2015 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğa verilen cezalarda değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle suça sürüklenen çocuğa verilen cezalardan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12937, Karar No: 2016/10420, Tarih: 19.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12937 E.  ,  2016/10420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli...106 ada 67 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 22.11.2011 gününden önce, imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise .. Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 22.11.2011, 6285 parsel sayılı taşınmazın ise 09.11.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 6285 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 6285 parsel sayılı taşınmazın 09.11.2007 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tapu kaydı ve akit tablosunun ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1490, Karar No: 2020/4505, Tarih: 28.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/1490 E.  ,  2020/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, Kınık Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/4 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasında verilen yetkiye istinaden; dava konusu 178 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında paydaş olan ... oğlu ..., ... eşi ... ve ... oğlu ...'nin kimlik bilgilerinin tapu kaydına hatalı ve eksik yazıldığını ileri sürerek, ''... oğlu ...'' ile ''... TC kimlik numaralı ... oğlu ...''nin, ''... eşi ...'' ile '' ... kızı ... ''ın, ''... oğlu ...'' ile '' ... oğlu ... ''ın aynı kişiler olduğunun tespiti ile nüfus kayıtlarına uygun olarak ve malik hanesine TC. numaraları da eklenmek suretiyle tapu kayıtlarının düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tapu kaydında düzeltim davalarında taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkeme tarafından yapılan inceleme ile toplanan delillerin hüküm vermeye yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, öncelikle ilgili Nüfus Müdürlüğü'nden 1899 doğumlu ...'nin babası ...'nin nüfus kayıtlarının (altsoy ve üstsoy kayıtlarını da içerir şekilde) temin edilmesi, dava konusu 178 ada 3 parsel sayılı taşınmazın evveliyatı da tapulu olmakla dayanak Eylül 1934 tarih 590 nolu tapu kaydının getirtilmesi, lüzumu halinde tanıkların da katılımı ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, tapu maliki ''... oğlu ...'nin'' 1899 doğumlu 1930 tarihinde ölen ...'nin oğlu ... (....) mi, yoksa 1899 doğumlu 1930 tarihinde ölen ...'nin babası ... mi olduğunun tereddüde yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturulması, mülkiyet nakline sebebiyet vermemek bakımından tüm delillerin eksiksiz toplanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4330, Karar No: 2016/8274, Tarih: 01.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/4330 E.  ,  2016/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç konusu güç kablolarının çekicinin güvenli bir şekilde kullanılmasını temin eden eşya nevinden olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede eylemin TCK'nın 141. madde kapsamında kaldığından bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun, katılan ...'ın tırına ait kilitli olan dolabın içindeki kabloları keserek alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması ve suça sürüklenen çocuğa neticeden 2 yıl 6 ay hapis cezası verilmesi gerekirken eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12690, Karar No: 2018/10255, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12690 E.  ,  2018/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, işçi tarafından iş akdine haklı olarak son verildiğini öne sürerek davacının kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, bu sebeple kendilerine husumetin yöneltilemeyeceğini, davacının diğer davalı şirketlerin elemanı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Sağ. Hiz. Med. Ür. İnş. Tem. Yem. Ür. Taş. Güv. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti vekili, davacının kendi isteği ile ayrıldığından kıdem tazminatına hak kazanmadığını, ayrıca kıdem tazminatından müvekkili şirketin sorumlu tutulamayacağını, tüm tazminattan asıl işverenin sorumlu olduğunu savunmuştur.

Davalı ... İnş. Med. Mak. Sos. Hiz. Elek. Özel Güv. Hiz. Sağ. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davada zaman aşımı süresinin geçirilmiş olduğunu, kamuya ait işyerlerinde çalıştırılan tüm taşeron işçilerin işçilik alacaklarından kamu kurumlarının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ulusal bayram genel tatil çalışma iddiasının olağan dışı olup iddia eden davacı tarafından somut delillerle kanıtlanması gerektiği, davacının buna dayalı fesih ile ilgili yazısı tespit edilemediği, akdin sona ermesinden 7 seneye yakın süre geçtikten sonra böyle bir iddia ile kıdem tazminatı talebinde bulunduğu, davacı tanıklarının hangi yıllarda işyerinde ve davacı ile birlikte çalıştıklarını belirtmemiş, soyut olarak ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ifade ettikleri, tanıkların soyut nitelikteki bu ifadelerinin davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini ve davacının buna dayalı olarak akdi feshettiği iddialarını kanıtlamaya yeterli bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin iş akdini feshinin haklı olup olmadığı noktasındadır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin iş akdini feshinin haklı olup olmadığı noktasındadır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu' nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

Davacı işçi, 01.04.2001 -27.08.2006 tarihleri arasında İzmir ... havaalanının temizlik işlerini üstlenen değişik alt işverenlerde temizlik işçisi olarak çalışmış olup ulusal bayram genel tatil ücret alacakları ödenmediğinden iş akdini 27.08.2006 tarihinde haklı nedenle feshettiğini iddia etmektedir. Davacı tanıklarından ... 2000 yılından 2013 yılına kadar ... Havalimanında temizlik şirketleri bünyesinde çalıştığını, bayram mesailerinin olmadığını, dini bayramlarda, diğer ulusal bayramlarda çalıştıklarını, ... ise 1999 yılından 2006 yılı tahminen 4. ayına kadar ... Havalimanında temizlik işlerinde çalıştığını bayram tatillerinin, haftalık tatillerinin olmadığını, dini bayramlarda, ulusal bayram, resmi tatillerde hep çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Bu beyanlar karşısında davacı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispatlamıştır. Mahkemece yapılacak iş fesih itibari ile davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının ödenip ödenmediği araştırılarak ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ücretinin bulunduğunun tespiti halinde iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı sebebe dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının kabulüne karar vermektir

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, 02.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13269, Karar No: 2018/928, Tarih: 12.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13269 E.  ,  2018/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, 22/05/2012 tarihinde davalı kurumun bakım ve onarım yükümlülüğünde bulunan elektrik kablosunun kopması sonrasında kendilerine ait 10 adet büyükbaş hayvanın elektriğe kapılmak suretiyle telef olduğunu, olay nedeniyle maddi zarara uğradıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 10 adet büyükbaş hayvan bedeli olan 5.000,00 TL'nin 22/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişler; 28.01.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini toplam 26.400,00 TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı, davanın ... Elektrik aat ...hüt San. Tic. Ltd. Şti ve ... Sigorta ...'ye ihbar edilmesi gerektiğini, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmadığından davaların ayrılması gerektiğini, söz konusu olayda davalı kişi yada kurumun kusurunun bulunmaması nedeniyle soruşturma dosyasında takipsizlik kararı verildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile; 7.920 TL tazminatın 22/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacıların hayvanlarının elektrik akımına kapılarak ölmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin ını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için gerekli olup hareket unsurunu haksız fiilin sonuç unsuruyla birlikte değerlendirmek gerekir ( Doç. Dr. A. ... T.B.K. Haksız fiilden doğan borç ilişkileri - Prof Dr. ... sorumluluk hukuku S. ... çevirisi. 1983 Sh. 12-14 ).

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir.

Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr...., Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı ,Cilt 2 ,sf: 14-15).

Müteselsil (dayanışmalı) sorumluluk kuralına göre ise, olayda kusurlu olanların her biri, zararın oluşmasına birleşen veya bağımsız hareket eden davranışları ile katkıda bulunduklarından, meydana gelen zararın tamamından müteselsil olarak sorumludurlar. (TBK'nun 61. maddesi) 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 163. maddesi (818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 142. maddesi) gereğince de müteselsil sorumlulukta zarar görenin dilediği borçluya başvurma hakkı vardır. Dilerse sorumlulardan birine, dilerse hepsine veya bir kısmına karşı dava açabilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise;davacıların 10 adet büyükbaş hayvanının davalı şirketin bakım ve onarım sorumluluğunda olan elektrik kablosunun kopması ve söz konusu hayvanların da bu kabloya temas etmesi sonucunda telef oldukları sabit olmakla, davalı şirketin faaliyeti ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı şirketin zarardan sorumlu olduğu kuşkusuzdur.Mahkemece alınan 16.12.2013 tarihli kusur raporunda dava dışı yüklenici ... Elektrik . .... San. Ve Tic. Ltd. Şti’nin olayın oluşumunda % 70 oranında kusuru olduğu,hattın sahibi olan davalı ... Elekt. ....’nin ise % 30 oranında kusuru olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.Kusur raporu sonrasında alınan 02.01.2014 tarihli hesap raporunda ise,olay sonrasında davacıların toplam 26.400,00 TL zarara uğradıkları,müşterek müteselsil sorumluluk ilkesine göre değerlendirme yapılır ise, davalı şirketin belirlenen bu toplam miktardan sorumlu olması gerektiği;davalı şirketin kusuru oranında sorumlu olduğu kabul edilirse, 7.920,00 TL’den sorumlu olması gerektiğinin ifade edildiği açıktır.