muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/19795, Karar No: 2008/5481, Tarih: 07.04.2008

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 26.10.1995 tarihli Ziraat Odası kaydının bulunduğu, 15.05.1987 tarihinde Pancar Ekicileri Kooperatifine üye olduğu, A.  Şeker Fabrikasınca gönderilen 07.02.2007 tarihli müzekkere cevabında davacının pancar ekim ve teslimatına rastlanmadığının bildirildiği, yine A. Şeker Fabrikasınca davacıya verilen 12.06.2006 tarihli fotokopisi dosyada bulunan müzekkere cevabında davacıdan 1998 yılında 4.286.761TL prim kesintisi yapıldığının bildirildiği  görülmektedir.

Mahkemece adı geçen her iki müzekkere cevabı arasındaki çelişki , müzekkere cevapları eklenerek yeniden ilgili kuruluştan sorulup, giderilmeden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINAtemyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  07.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17499, Karar No: 2013/15969, Tarih: 18.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17499 E.  ,  2013/15969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/06/2012 tarih ve 2010/357-2012/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara’dan Erzincan’a göndereceği 15 kolinin davalıya 25.01.2010 tarihinde teslim edilmesine rağmen 26.01.2010 tarihinde alıcısına 1 koli eksik teslim edildiğini, eksik çıkan malzemelerin listesi ve fiyatının davalıya bildirilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 8.353,94 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan teslim alınan 15 kolinin ambar tesellüm fişi ile eksiksiz olarak davacının Erzincan’daki çalışanına teslim edildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte kargo içeriğini ispat külfeti davacıda olup, müvekkile teslim edilirken kargonun niteliği, değeri ve cinsi konusunda beyanda bulunulmadığını, kargo içeriğini ispata yarar fatura ve sevk irsaliyesi de ibraz edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya teslim edilen 15 koliden 1 adet kolinin alıcısına eksik teslim edildiği, ambar tesellüm fişindeki imzanın davacı tanığı ... tarafından kabul edilmediği, belge aslının da dosyaya sunulmadığı, teslim edilmeyen koli içerisindeki malzemelerin rayiç değerinin 8.011,06 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 438,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33013, Karar No: 2014/26496, Tarih: 15.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33013 E.  ,  2014/26496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili, ücret, resmi bayram tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Karara dayanak bilirkişi raporundan hükmedilen miktarların “ net “ olduğu anlaşıldığından bu hususun hükümde gösterilmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 2 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 2- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 571,20 TL. harçtan davacının yatırdığı toplam 146,60 TL. harcın mahsubu ile 424,60 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 164,70 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12461, Karar No: 2024/10350, Tarih: 02.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12461 E.  ,  2024/10350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/290 E., 2015/456 K.

KATILANLAR : ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında ise çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu ve Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134/3. maddesi kapsamında kalıp, belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1.e bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2.d bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.12.2015 tarihli mahkumiyet kararından, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu ve Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2.d bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.12.2015 tarihli mahkumiyet kararından, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu ve Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16297, Karar No: 2013/25028, Tarih: 18.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/16297 E.  ,  2013/25028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 25.00 TL değerindeki MP3 çaları çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7494, Karar No: 2023/9035, Tarih: 02.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7494 E.  ,  2023/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/792 E., 2023/985 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/693 E., 2022/480 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; 2014 yılında ... Evleri Sitesinde kapıcı dairesinde aylık 400,00 TL kira bedeli ödeyerek kiracı olarak oturmaya başladığını, 2015 yılında site yönetiminin talebi ile sitenin kapıcılık hizmetlerini yapmaya başladığını, artık kira ödemeyeceği sigortasının yapılacağı asgari ücretin kiradan kalan kısmının ödeneceğinin söylendiğini, 2017 yılı Nisan ayında işine son verildiğini ve kiracı olarak oturmaya devam edebileceğinin söylendiğini, çalıştığı süre boyunca kiranın artan kısmı olan ücretinin de ödenmediğini, sadece dilekçe ekinde sunulu dekontlardaki kısmi ödemelerin yapıldığını. 01.04.2015-01.04.2017 tarihleri arasında 2 yıl boyunca sitenin kapıcılık hizmetini sürekli -kesintisiz yaptığını ancak sigortasının yapılmadığını iddia ederek; sigortalı çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Apartman Yönetimi vekili cevap dilekçesinde; davacının 2014 yılında ... evlerinde kiracı olarak oturmaya başladığını, iddia ettiği gibi bir konuşmanın davalı ile davacı arasında geçmediğini, kapıcı hizmetlerinin hiç gerçekleştirmediğini, sunmuş olduğu 2015 yılına ait iki adet makbuzun davacı tarafın ihtiyacının olduğunu söylemesi üzerine apartmanın temizliğini 2-3 defaya mahsus olarak yapması karşılığında yapılan ödemeye ilişkin olduğunu, 2016 ve 2017 yılında hiçbir temizlik yaptırılmadığını, davacının kiracı olarak oturduğu süre zarfında site yönetimi tarafından kendisinden kira alındığını, söz konusu temizlik işinin niteliği itibariyle en çok otuz iş günü dahi sürmediğini, davacının iddia ettiği dönemlerde başka yerlerde çalıştığını, davacı tanığı olarak gösterilen ... eski site yönetici olup kendisi tarafından davacı tarafa verilmiş olan makbuzların tarihlerinin eldeki dava bakımından tespiti istenen zamandan çok sonra olduğunu, eski site yöneticisi olan ... ile şu anki site yönetimi arasında husumet bulunduğunu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/100488 Soruşturma numaralı dosyası ile soruşturma yürütüldüğünü, bu tanığın dinlenmesi halinde beyanlarının esasa etkili olmaması gerektiğini, davacının diğer tanığı ise sitede 2019 yılında yaşamaya başladığından uyuşmazlık döneminde siteyle bağlantısı olmayan birisi olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının iddia ettiği çalışmalarının tespiti yönünden Kurumca yapılan inceleme neticesinde 1401200510689 sigorta sicil numaralı davacı ...'in ... unvanlı iş yerinde belirtilen tarih aralığında herhangi bir çalışması olmadığının tespit edildiğini, Kurumun işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.07.2015-01.04.2017 tarihleri arasında ayda 11 gün davalı ... Apartmanı Yöneticiliği tescilsiz iş yerinde 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesine tabi apartman görevlisi olarak asgari ücretle kısmi süreli (part time) çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı istinaf dilekçesinde; aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı istinaf dilekçesinde; aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafın beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, davacının başka işlerde çalıştığı sabit olup, davalı sitede çalışmasının bulunmadığını, kiracı olarak sitede oturmaya başladıktan sonra maddi durumunun bozuk olması sebebiyle birkaç defaya mahsus kendisine temizlik işi yaptırıldığını ve ücretinin de ödendiğini, bilirkişi tarafından dava dışı döneme ait makbuzlar esas alınarak rapor düzenlendiğini, bu husustaki itirazlarının incelenmediğini, 2015 yılı Eylül ve Aralık ayında yapılan ödemeler temizlik işine karşılık kendisine yapılan ödemeler olduğunu, davacı tanığı ... ile apartman arasında husumet bulunduğunu, diğer davacı tanığı ... adına kaydın bulunmadığını, kamu tanıklarının davacıyı apartmanda temizlik, çöp toplama işlerini yaparken görmediklerini beyan etmelerine rağmen bu hususun dikkate alınmadığını, Yerel Mahkemece husumetli olduğu sabit olan tek tanığın beyanları esas alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, davacı tanığı ...'un apartman yöneticiliği ile husumetli olduğunun sabit olmasına rağmen adı geçen tanığın beyanlarının tespite esas alınmasının hatalı olduğunu, diğer davacı tanığı ...'in ise apartmanda ikamet etmediğini, ... dışında dinlenen tanıkların davacının kapıcı olarak asli görevini yaparken görmediklerini, Mahkemece hatalı yorum ve yöntemle böyle bir tespitin yapıldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, ... 1. İş Mahkemesi 2019/693 Esas 2022/480 Karar sayılı kararında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı, davalı vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.04.2015-01.04.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.04.2015-01.04.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2) 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dinlenilen taraf ve kamu tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.