muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3221, Karar No: 2023/10146, Tarih: 22.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/3221 E.  ,  2023/10146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/302 E., 2021/43 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

O yer Cumhuriyet savcısının 28.01.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.03.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Suçtan zarar gören ... vekilinin temyizi yönüyle, davadan ve duruşma gününden usulüne uygun şekilde haberdar edilmesine rağmen, suçtan zarar gören ... vekilinin duruşmaya katılmadığı ve mazeret dilekçesi vermekle davaya katılmak mümkün olmadığından 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine uygun biçimde davaya katılma talebinde bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, bu itibarla temyize hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiin temyiz talebi yönüyle, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2012/47 Esas, 2013/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 5 ... hapis ve 500,00 TL adlî para cezasına, hapis cezasının ertelenmesine ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2012/47 Esas, 2013/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 5 ... hapis ve 500,00 TL adlî para cezasına, hapis cezasının ertelenmesine ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 12.05.2020 tarihli ve 2016/13467 Esas, 2020/4611 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, temel cezanın alt hadden tayin edildiği belirtilip hürriyeti bağlayıcı cezanın alt hadden verildiği hâlde adlî para cezasının gerekçe gösterilmeden alt hadden uzaklaşılarak tayini, kaçak eşyanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/302 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 1 yıl 8 ... hapis ve 60,00 TL adlî para cezasına, hapis cezasının ertelenmesine ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; duruşma sırasında verilen cezanın miktarı ve uygulanan kanun maddeleri gösterilmeksizin sanığın cezalandırıldığına, tebliğ edilen kararda kanunda öngörülen cezadan daha fazlasına hükmedildiğine, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasına aykırılık teşkil edecek biçimde hüküm kurulduğuna ilişkindir.

Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz sebebi münhasıran vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sigaraların ticari amaçlı bulundurulmadığına, sanık hakkındaki cezanın 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasına aykırı biçimde aleyhte temyiz bulunmaksızın bozulan cezadan daha ağır olduğuna, şartları oluşmasına rağmen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlilerince yapılan rutin yol kontrolü sırasında yolcu otobüsünde önleme araması kararı ile yapılan arama sonucunda sanığa ait çuvallardan 83 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında, ucuz olduğu için kendisinden istemeleri üzerine inşaatta çalışan arkadaşlarına seyyar satıcılardan satın aldığı sigaraları götürdüğünü, ticari amacının bulunmadığını, yasak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

1.Kolluk görevlilerince yapılan rutin yol kontrolü sırasında yolcu otobüsünde önleme araması kararı ile yapılan arama sonucunda sanığa ait çuvallardan 83 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında, ucuz olduğu için kendisinden istemeleri üzerine inşaatta çalışan arkadaşlarına seyyar satıcılardan satın aldığı sigaraları götürdüğünü, ticari amacının bulunmadığını, yasak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

O yer Cumhuriyet savcısının 28.01.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.03.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu cihetle; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suçtan Zarar Gören ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Davadan ve duruşma gününden usulüne uygun şekilde haberdar edilmesine rağmen, suçtan zarar gören ... vekilinin duruşmaya katılmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesine uygun biçimde davaya katılma talebinde bulunmadığı ve mazeret dilekçesi vermekle davaya katılmak mümkün olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanık Müdafiin Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 83 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, sigaraların miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, olay tutanağına göre bandrolsüz olduğu açıkça görülen sigaraların temin ediliş biçimi nazara alınarak bu özelliği bilinerek kasten taşındığının dosya kapsamından anlaşılması, 5237 sayılı Kanun'un "Kanunun bağlayıcılığı" kenar başlıklı 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz." şeklindeki düzenleme gereği eylemin suç olduğunun bilinmediğine dair savunmaya itibar edilmesinin mümkün olmaması nedenleriyle sanık müdafiin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.6545 ve 7242 sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci fıkrası gereği temel cezanın alt sınırdan belirlendiği nazara alınarak hürriyeti bağlayıcı cezanın 1 yıl hapis yerine 6 ... hapis olarak tayini,

1.6545 ve 7242 sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci fıkrası gereği temel cezanın alt sınırdan belirlendiği nazara alınarak hürriyeti bağlayıcı cezanın 1 yıl hapis yerine 6 ... hapis olarak tayini,

2.Suça konu eşyanın pek hafif değerde olduğu Mahkemece kabul edilmesine rağmen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası gereği sanık hakkında belirlenen cezada 1/2'den daha fazla ve neticeten 2/3 arasında bir oran belirlenerek indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

3.Hükmün yedinci fıkrasında sanığa verilen 3 gün karşılığı adlî para cezasının 2 gün şeklinde yazılması,

4.Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5.Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2012/47 Esas, 2013/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki erteli 5 ... hapis cezası ve 500,00 TL adlî para cezasının sadece sanık tarafından temyiz edilerek bozulması karşısında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının erteli 5 ... hapis ve 500,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi yerine kazanılmış hakkı gözetilmeden erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. O Yer Cumhuriyet Savcısı ile Suçtan Zarar Gören ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A ve B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/302 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiin Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/302 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2054, Karar No: 2011/12353, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2054 E.  ,  2011/12353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, icra takibine konu edilen bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, bononun teminat olmayıp borç senedi olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili aleyhine girişilen icra takibine dayanak bononun Eylül 2006'da davalı şirketin kredi temini için müvekkilide dahil şirket ortaklarının her birinden teminat olarak bono istediklerini, bonoların kredi temin edilen ... Katılım Bankası AŞ'den aldıkları kredinin teminatı olarak verildiğini, kredinin ödenmesinden sonra davalı şirketin teminat icin verdiği bonoları bankadan iade alıp elinde tuttuğunu, bu arada davalı şirketin 2007 ve 2008 olağan genel kurulunda sermayenin arttırılmasına karar verildiği, müvekkilinin genel kurul toplantılarına katılmadığı ve sermaye artırımına iştirak etmediğinden rüçhan hakkını kullanmadığı ve iştirak taahhütnamesini imzalamadığı halde şirket avukatı 11.04.2008 tarihli mektup ile 16.03.2008 tarihli genel kurulda alınan sermayenin artırılmasına yönelik karar gereğince şirkete ödenmesi gereken sermaye borcuna karşılık verilen senet bedelinin ödenmesi, aksi halde müvekkili hakkında icra takibi yapılacağını ihtar ettiğini, takip konusu bononun sermaye artırımı ile hiçbir ilgisinin olmadığını ileri sürmüştür.

Davalı vekili ise davaya karşı düzenlediği cevap dilekçesinde şirket yönetim kurulunun 16 Mart 2008 tarihli genel kurulda alınan 8 no'lu kararın kendisine verdiği yetkiye dayanarak ödenmeyen ortak borçlarının icra yoluyla tahsiline karar verildiği, bu doğrultuda davacı da dahil ödenmeyen sermaye borçları bulunan ortaklara borçların ödenmesi aksi takdirde ödenmeyen sermaye borçlarına karşılık verdikleri senetlerin icraya konularak faiz ve fer'ileri ile birlikte tahsili yoluna gidileceğinin ihtar edildiği, buna rağmen borcunu ödemeyen davacı ortak hakkında dava konusu icra takibinin başlatıldığını, senedin teminat senedi olmadığını, haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

Takip ve dava konusu senedin tanzim tarihi 16.09.2006, vade tarihi ise 08.08.2007'dir Diğer bir anlatımla bono davalının ileri sürdüğü 16 Mart 2008 tarihli genel kurul toplatısından önceki bir tarihi taşımaktadır.

Takip ve dava konusu senedin tanzim tarihi 16.09.2006, vade tarihi ise 08.08.2007'dir Diğer bir anlatımla bono davalının ileri sürdüğü 16 Mart 2008 tarihli genel kurul toplatısından önceki bir tarihi taşımaktadır.

Bu durumda kanıt yükü davalıya düşmektedir. Davalının 6100 sayılı HMK'nın 201. (HUMK'nun 290.) maddesi uyarınca savunmasını yazılı delille kanıtlaması gerekir.Mahkemece bu yönler gözetilmeden ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek icapsız yemine de dayanılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11422, Karar No: 2014/12971, Tarih: 25.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11422 E.  ,  2014/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2013/109-2014/85

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiralayanlar tarafından davalı kiracı hakkında tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlatılmış olan icra takibi nedeniyle düzenlenen tahliye emrine davalı kiracının yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacılar icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması,takibin devamı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş,karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili,dava dilekçesinde,davacıların maliki olduğu taşınmazda davalının 1.9.2011 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu,davalı kiracının Noterden düzenlenen 16.9.2011 tanzim ve 1.10.2013 tahliye tarihli tahliye taahhüdü verdiğini,davalı hakkında tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlatılan icra takibine davalı itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili,taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 2011 yılı Eylül ayı olmadığını,Ekim ayı olduğunu,tahliye taahhüdünden sonra kira sözleşmesi düzenlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,davada dayanılan adi yazılı kira sözleşmesindeki başlangıç tarihinin davalı kiracı tarafından inkar edildiği,bu durumda tahliye taahhüdünden önce kira sözleşmesi düzenlendiğini ispat yükü kendisine düşen davacı tarafın bu durumu yazılı belge ile kanıtlayamadığı,noterden düzenlenen tahliye taahhüdünde de davalının o tarihten önce kiracı olduğuna dair ibare bulunmadığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kira sözleşmesi ile aynı tarihte ya da daha önceki tarihte alınan tahliye taahhüdü dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı T.B.K'nun 26. maddesi gereğince kiracının serbest irade mahsulü olmadığından batıldır.4.10.1944 gün ve 15/20-28 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da bu yöndedir.

Davacı kiralayanlar,1.9.2011 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli adi yazılı kira sözleşmesine ve Noterden düzenlenen 16.9.2011 tanzim ve 1.10.2013 tahliye tarihli tahliye taahhüdüne dayanmış,davalı tarafça Noterden düzenlenen tahliye taahhüdüne karşı çıkılmadığı gibi kira sözleşmesi altındaki imza da inkar edilmemiştir. Davacı yazılı kira sözleşmesine dayandığına göre,1.9.2011 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesindeki başlangıç tarihinin sonradan(tahliye taahhüdünden sonra) doldurulduğunu davalı yazılı belge(kesin delil) ile kanıtlamalıdır. Bu durumda ispat yükü davalıdadır.

Davalı, kira sözleşmesindeki başlangıç tarihinin sonradan davalı rızası hilafında doldurulduğuna yani kira sözleşmesinin tahliye taahhüdünden sonraki bir tarihte düzenlendiğine ilişkin yazılı belge(kesin delil) sunamamıştır. Bu durumda kira sözleşmesi geçerlidir ve tarafları bağlar. Zira davalı tarafça kira sözleşmesinin iptali yoluna da gidilmemiştir. Buna göre davacı tarafça Noterden düzenlenen 16.9.2011 tanzim tarihli tahliye taahhüdüne dayalı icra takibi başlatılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18332, Karar No: 2022/1833, Tarih: 22.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/18332 E.  ,  2022/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CEYHAN 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve

tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla,5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.