muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4214, Karar No: 2015/17796, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4214 E.  ,  2015/17796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi .... Mahallesi 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Mahallesi 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4012, Karar No: 2023/3962, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4012 E.  ,  2023/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2013/176 Esas, 2014/423 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil olmadığına, iftira atıldığına, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, katılanın çelişkili ve tutarsız beyanları dışında her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, katılanın sanığı yönlendirerek gizlice kayıt altına aldığı telefon görüşmelerinin küçük kesitler alınarak sanığın suçlanmasının hukuka aykırı olduğuna, tüm görüşme kısaltma veya yorum yer vermeyecek şekilde intikal ettirilmiş olsa idi suç şüphesinin ortadan kalkacağına, bu görüşmelerin kanun dışı elde edilmiş delil niteliğinde olduğuna, tek başına hükme de esas alınamayacağına, adli tıp raporunun da sanık lehine olduğuna, kolluk beyanına dayanarak sanık hakkında hüküm verilecek olmasının Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne aykırı olduğuna, olayın oluş şekli, gerçekleştiği yer, tanık .... beyanı, katılanın çelişkili beyanlarına karşın sanığın istikrarlı savunması dikkate alındığında olayda zor olduğuna dair en ufak iz veya emare olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

1. Cinsel saldırı suçunun oluşabilmesi için; cinsel bir amaçla veya cinsel arzuları tatmin amacıyla hareket edilmesi gerekmektedir. Bu suçun nitelikli halinin oluşabilmesi için ise fiilin vücuda organ veya sair bir cismin sokulması suretiyle işlenmesi gerekmektedir. Bu suçun manevi unsuru ise kasttır, olayın özelliklerine göre olası kast ile de işlenmesi mümkündür. Cinsel arzuları tatmin saikiyle kişilerin vücut dokunulmazlığını ihlal edecek davranışların gerçekleştirilmesi yeterlidir. İlgilinin rızası bir hukuka uygunluk sebebidir. Bu sebeple ancak katılanın hilafına gerçekleştirilen cinsel saldırı fiilleri suç teşkil edebilecektir. Ancak rızanın fiilden önce ya da en geç fiilin işlendiği sırada açıklanmış olması gerekir. Rıza açık veya örtülü olarak açıklanabilir.

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıdır. Burada korunan hukuki yarar, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir. Kişiler bir yerde kalma veya bir yere gitme konusunda tercihte bulunma serbestisine sahip olmalıdır. Kişiyi bu haktan yoksun kılmanın hukuka aykırı olması başka bir ifadeyle olayda hukuka uygunluk sebebinin bulunmaması gerekir. Eylem gerçekleştirilirken cebir, tehdit ve hile kullanılması nitelikli hal olarak düzenlenmiştir.

3. Dosya kapsamı değerlendirildiğinde, olay tarihinde (...) Üniversitesi öğrencisi olan katılan ile sanığın birlikte gittikleri dans kulübünün gecesine hazırlanmak için pratik yapmak üzere akşam saatlerinde sözleşip (...) (...) Dans Salonunda birlikte çalıştıkları, saat 22.00 sıralarında katılanın arkadaşlarının bulunduğu yurda döndüğü, burada bulunduğu süre içerisinde sanığın tekrar çalışmaya devam etmek için sık sık mesaj atmak suretiyle katılanı rahatsız ettiği, saat 22.30 sıralarında tekrar dans çalışmak üzere bir araya geldikleri, sanığın katılanı kolundan tutarak tekrar daha önce çalıştıkları dans salonuna getirdiği, buraya gittiklerinde dans salonunun kapısını kilitlediği, katılana sarılarak kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı, bu yönde aralarında mücadele yaşandığı, sanığın direncini kırdığı katılanın kıyafetlerini çıkararak normal yoldan zorla cinsel saldırıda bulunduğu, katılanın sanığın kendisini öldürebileceğini düşünerek cinsel saldırının devamında direnmeyi bırakmış gibi yaptığı, eylem bitiminde yurda gitmek istediğinden bırakmadığı, kendisini önüne geçmek suretiyle yurdun önüne kadar götürüp bıraktığı, yurttaki odasına çıktığında oda arkadaşlarının hal ve hareketleri ile görüşünden bir anormallik olduğunu hissederek katılana bir şey mi olduğunu ısrarla sormalarına rağmen katılanın utandığı için arkadaşlarına durumu anlatamadığı, Ankara'da bulunan bir arkadaşına başına gelen olayı mesajla bildirdiği arkadaşının durumu ailesi ile paylaşması gerektiğini, gerekirse kendisinin iletebileceğini söylediği, bunun üzerine katılanın durumu annesine ilettiği, bu olaydan sonra ailesinin durumdan haberdar olup kanuni sürecin başlatıldığı, dosya kapsamı, raporlar, katılanın aşamalarda birbirini tamamlayan ayrıntılı anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın dans çalışması için bir araya geldikleri katılana nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu, salondan ayrılmak istemesine rağmen engellemek suretiyle cinsel amaçlı alıkoyduğu kanaatine Mahkemece ulaşılmıştır.

4. Görüşme içeriği sanık tarafından reddedilen fakat görüşmenin varlığı reddilmeyen ve katılan vekili tarafından Mahkemeye de sunulan 07.01.2013 tarihli ses cd dinleme tutanağına göre, 22.12.2012 tarihinde sanık ile katılan arasında geçen telefon görüşmesinde sanığın katılana yönelik olarak yaptığı şeylerin yanlış olduğunu, bundan çok üzüntü duyduğunu ve özür dilediğini beyan ettiği, katılanın sanığa yönelik kendisine tecavüz ettiği yönündeki beyanlarına karşı olayı inkar etmediği ve katılandan özür dilediği görülmüştür. Adli Tıp Kurumundan alınan 20.02.2013 tarihli raporda sağ kalça üst kesimde ağrı hassasiyet, boyunda hassasiyet, alt dudak iç kesimde laserasyon olduğu tespit edilmiştir. Adli Tıp Kurumundan alınan 22.01.2014 tarihli rapora göre, katılanın olaydan etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı belirlenmiştir.

5. Tüm deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın katılana yönelik atılı nitelikli cinsel saldırı ve hürriyetten yoksun bırakma suçunu işlediğine tam bir vicdani kanaat getirilerek sanığın üzerine atılı organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçundan eylemine uyan 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile yapılan değişiklikten önceki hali ile (Suç tarihinden sonra ilgili mevzuatta değişiklik yapıldığından lehe Kanun tespiti için yapılan değerlendirmede, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 58 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması halinde on iki yıl hapis cezası alacağı, aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince cezanın on yıl hapis cezasına düşeceği, bu nedenle değişiklikten önce halin sanık lehine olduğu anlaşılmakla;) 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen sonuç ve tehlikenin ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki dikkate alınarak takdiren yedi yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle neticeten 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Sanığın katılana karşı eylemini gerçekleştirmek için mağdureyi dans çalışması yapılan salona kilitlemesi, salondan çıkmak istemesine rağmen buna müsaade etmemesi ve ortalama üç saat boyunca zorla hürriyetinden yoksun bırakması göz önünde bulundurularak sanığın cebir ve tehdit kullanmak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak eylemine uyan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği göz önünde bulundurularak sanığa verilen cezanın aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince yarı oranda arttırılarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezadan; fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki olumlu davranışları, nedeniyle aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası verilerek hüküm kurulduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve delilerin hukuka uygun olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2013/176 Esas, 2014/423 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/902, Karar No: 2021/1555, Tarih: 02.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/902 E.  ,  2021/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Tire Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; davalı belediyenin encümen kararıyla satışa çıkardığı Gökçen beldesi, 3 ada, 19 parsel sayılı taşınmazın ihale sonucu müvekkilinin mirasbırakanı Ali Beyret tarafından 1979 yılında satın alınıp bu tarihten ölümüne kadar kullanıldığını, daha sonra mirasçılarının kullanıma devam ettiğini, 2010 yılında Hazinenin ecrimisil talep etmesi üzerine taşınmazın mülkiyetinin belediyeye değil Hazineye ait olduğunun, tapu devrinin bu nedenle mümkün olmayacağının ortaya çıktığını, davalının bir kamu kurumu olmakla yarattığı güven nedeniyle taşınmazın ellerinden çıkmasından doğan zarardan sorumlu olduğunu, hak, nesafet ve aynen ikame kuralları çerçevesinde Ali Beyret mirasçılarının elinden çıkan taşınmazın zemin ve zaman içerisinde taşınmaz üzerine yapılan muhtesatları ile birlikte değerinin davalı tarafça ödenmesi gerektiği ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; taşınmazın mülkiyetinin Hazineye ait olduğunun ihaleden birkaç ay sonra davacılar mirasbırakanınca öğrenildiğini, müvekkilinin bu şekilde sorun yaşayan vatandaşların bir kısmına 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 18. maddesi çerçevesinde yapılan uygulama sonucu tapularını verdiğini, davaya konu taşınmaz için de aynı şekilde talepte bulunulmuşken ve tapuların devrinin sağlanacağı sözü verilmesine rağmen dava açma yolunun tercih edildiğini, tapu kayıtlarının aleniliği sebebiyle mülkiyetin başkasına ait olduğunun yeni öğrenildiği iddiasının kabul edilemeyeceğini, sözleşme geçersiz olduğundan davacının sadece sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde ödediği bedelin iadesini isteyebileceğini, rayiç bedel talebinin haksız olduğunu, ayrıca taşınmazın boş arsa olarak ihale edildiğini, bu nedenle sonrasında yapılan muhdesat bedelinin müvekkilinden istenemeyeceğini, taşınmazın Hazineye ait olması nedeniyle muhdesatlarla zenginleşenin müvekkili belediye değil Hazine olduğunu ve talebin ona yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

6. Tire Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.05.2013 tarihli ve 2010/766 E., 2013/261 K. sayılı kararı ile; davanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 112 vd. maddelerine dayalı olarak taşınmaz satış sözleşmesinin ifa imkansızlığı nedeniyle satın alanın uğradığı menfi zararların tazmini istemine ilişkin olduğu; davalı Gökçen Belediye Başkanlığının, 30/04/1979 tarih ve 53 Karar nolu encümen kararı ile parselasyon ve metrekare belirtilmek suretiyle dava konusu taşınmazı ve benzer mahiyetteki taşınmazları kendine ait taşınmazlar olduğunu kararda da belirtmek suretiyle ihale yoluyla sattığı, davacının mirasbırakanı Ali Beyret'in dava konusu 480 metrekarelik yeri bedelini ödeyerek satın aldığı, belediyece taşınmazın zilyetliğinin davacıya devredildiği, o tarihten 2006 yılında ölene kadar onun ve sonrasında mirasçılarının (mirasçılardan eşi Hatice'ye Tire Mal Müdürlüğünün 10.03.2010 tarih 268 sayılı ecrimisil ihbarnamesi gönderilen tarihe kadar) bu taşınmaz üzerinde iyi niyetle malik sıfatıyla zilyetliklerini devam ettirdikleri, davacının mirasbırakanının belediye tarafından ferağ işlemleri yapılarak mülkiyetin tapuda devir alacağı inancıyla taşınmazı imar ve ihya ettiğini, Hazineye ait ham toprak vasıflı aynı parsel üzerinde başka kişilere de ihaleyle satış yapıldığı, bir kısmına tapularının verildiği, davalının kamu kurumu olarak güven unsuru yaratıp edimini ifa etmemesi ve sözleşmenin hüküm ifade etmemesi nedeniyle davacının taşınmazda yaptığı imar ihya dolayısıyla zarara uğradığı, bu nedenle hukukî olarak elinden çıkan taşınmazın zemin ve muhtesatları ile birlikte değerinin davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 17.625TL tazminatın davalından tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/10038 E., 2015/5067 K. sayılı kararı ile; davalının sair itirazları reddedilip dava sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak olarak nitelendirildikten sonra “…Temyize konu uyuşmazlık, davacıların, davalıya ödenen taşınmaz bedelini, taşınmaz üzerine sonradan yapılan yapı ve dikilen ağaç bedelleriyle birlikte davalıdan talep edip edemeyecekleri noktasında toplanmaktadır.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için, bir taraf zenginleşirken, diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir. Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir.

Somut olayda; davaya konu 450,00 m2'lik taşınmazı, davacıların murisi 1979 yılında 4.500,00 TL ödeyerek davalı belediyeden satın almış, satın alma tarihinde sonra taşınmaz üzerine 46.50 m2 oturma alanına sahip ev yapmış, zeytin, incir, mandalina, nar, ceviz, ayva, şeftali ağaçları ve asma dikmiştir. Davacılar, 2010 yılında bu yerin hazineye ait olduğunu öğrendiklerini iddia ederek taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeriyle birlikte üzerindeki muhtesatların bedelini de talep etmişlerdir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava tarihi itibari ile arsanın, arsa üzerinde bulunan yapının ve meyve ağaçlarının toplam değeri hesaplanmış, mahkemece tüm bu bedellerin toplamının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa davalı ..., davaya konu taşınmazı davacıların murisine boş arsa olarak ihale etmiştir. Muhtesatlar yönünden sebepsiz zenginleşen davalı ... değil, taşınmazın maliki olan dava dışı Hazinedir.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı belediyenin, dava konusu taşınmazı, davacıların murisine arsa olarak yalnızca toprak bedelini almak suretiyle sattığı, taşınmaz üzerine sonradan yapılan muhtesatlar yönünden davalı belediyenin sebepsiz zenginleşmeyeceği göz önünde bulundurularak, yapı ve ağaç bedelleri yönünden isteminin reddi gerekirken, yanılgı değerlendirme sonucu yapı ve ağaç bedellerinin de içinde bulunduğu bedelin iadesi yönünde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 22.03.2018 tarihli ve 2016/268 E., 2018/204 K. sayılı karar ile; ilk karar gerekçesi tekrar edilmek ve emsal dosyalardaki kabul kararlarının onandığı, Özel Dairenin bu uygulamadan dönmesinin hukuk güvenliğini zedelediği belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı belediyeden ihale ile satın alınan taşınmazın mülkiyetinin üçüncü kişiye ait olduğunun anlaşılması üzerine davacının sözleşmenin ifasının imkânsız olmasından doğan menfi zararlarının tazminini akidi belediyeden istediği davada, belediyenin taşınmaz üzerindeki muhdesat bedelinden sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Eldeki uyuşmazlıkta dava konusu taşınmazı Gökçen Belediye Encümeninin 30.04.1979 tarihli kararıyla açılan ihale sonucunda müteveffa Ali Beyret’in satın aldığı, taşınmazın tapuda Hazine adına kayıtlı olduğu ve Hazinenin sonradan davacılardan ecrimisil istediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.