muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/31653, Karar No: 2017/19023, Tarih: 28.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/31653 E.  ,  2017/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/04/2016 tarihli ve 2016/63988 soruşturma, 2016/36463 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/06/2016 tarihli ve 2016/2758 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/07/2017 gün ve 94660652-105-06-14081-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2017 gün ve 2017/45354 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,... Bankası A.Ş. tarafından... İcra Müdürlüğünün 2014/4734 sayılı dosyası üzerinden borçlular ... Madencilik İnşaat San. ve Tic. A.Ş. ve ... aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığı, takip sırasında ... İlçesi... Mahallesi ... ada,... parselde kayıtlı taşınmazın 9. kat 30 numaralı bağımsız bölümünün ihale yoluyla satışına karar verildiği, ... İcra Müdürlüğünün 2014/209 talimat sayılı dosyası üzerinden 15/12/2014 tarihinde taşınmazın bilirkişi heyetince hali hazır durumunun mahallinde tespiti ile kıymet takdiri yapıldığı, meskende borçlu ...’nin oturduğu ve rayiç bedelinin 900.000,00 Türk lirası olduğunun belirtildiği, akabinde yapılan ihale neticesinde gayrimenkulün müşteki ... İnşaat Yatırım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine tescilinin yapıldığı, taşınmazın tahliyesi için 15/03/2016 tarihinde icra müdürlüğü vasıtası ile taşınmaza gidildiğinde ise borçlunun hazır bulunduğu, tutulan tutanağa göre taşınmazın kapılarının, kombisinin, doğalgaz peteklerinin söküldüğünün belirlendiği, borçlunun söz alarak daireyi müteahhitten boş olarak aldığını, dairenin kapılarını, dolaplarını, peteklerini, kombisini kendisinin yaptırdığını bu nedenle de söküp götürdüğünü beyan ettiği nazara alındığında, şüphelinin kıymet takdiri yapıldığında ve tahliye sırasında zilyeti bulunduğu taşınmaza ait kıymet takdirine de dahil edilen mütemmim cüz niteliğindeki kapı, doğalgaz peteği, dolaplar, jakuzi ve sair malzemeleri söktüğü, bu hususun kendi beyanı ve icra müdürlüğünün tutanağı ile sabit olduğu, böylelikle de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/2. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında toplanan delillerin şüphelinin suç işlediği hususunda yeterli şüpheyi oluşturduğu, bu kapsamda anılan madde uyarınca kamu davası açılması gerektiği, delillerin takdir ve değerlendirmesinin yapılacak yargılama sırasında mahkemesine ait olduğu cihetle, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 27.01.2017 gün 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay'ın 8. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13925, Karar No: 2007/798, Tarih: 29.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/13925 E.  ,  2007/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2006

Davacı,  1.1.1985 ile dava tarihi arası Esnaf Bağ-Kur sigortalılığı dışlanarak tarım Bağ-Kur sigortalılığı  olduğu tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  sonra  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 1.1.1985-5.6.2006  tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olduğu süreler dışında  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  sonra  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 1.1.1985-5.6.2006  tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olduğu süreler dışında  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının 20.3.1985 tarihli bildirge üzerine davalı Kurumca resen  01.01.1985 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, davacının 15.10.1984 tarihinde, verdiği bildirge üzerine muhtarlık görevi nedeniyle 2108 sayılı Yasa gereğince 25.3.1984 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği bu sigortalılığının 26.3.1989 tarihine kadar devam ettiği ihtilaflı dönemde davalı Kurumca davacının giriş bildirgesi verildiği ve kayıt ve tescil edildiği tarihlerde 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun öğrenilmesi üzerine sigortalılığının başlangıç tarihinden itibaren iptal edildiği, davacının  zirai arazinin  bulunduğu,  ziraat odası kayıt tarihinin çelişkili bildirildiği anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Sistemimizde  çifte sigortalılığa yer verilmemiş olup gerek 1479 sayılı yasa'nın 24. maddesi ile 2108 sayılı Yasa'nın 4. maddesi gerekse 2926 sayılı Yasa'nın 2. maddesine göre davacının  aynı anda birden fazla  sosyal güvenlik kurumuna tabi olarak  çalışması mümkün değildir.  Çifte sigortalılık veya çakışan sigortalılık olarak adlandırılan böyle bir durumda önceden başlayıp devam eden  sigortalılığa değer verilerek sorun çözüme kavuşturulmaktadır. Somut olayda  davacının önceden başlayan  sigortalılığı 1479 sayılı Yasa'ya  tabi sigortalılık olduğundan 1.1.1985 tarihli tescil işleminin davalı Kurumca iptaline ilişkin işlem doğru olmakla tarım Bağ-Kur sigortalılığında geriye doğru tescil mümkün bulunmadığından 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın başlatılabilmesi için doğrudan prim yatırılması veya aynı Yasa'nın 36. maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yoluyla prim kesintisi yapılması gerekmektedir. Yapılacak iş; davacıya ihtilaflı olan 26.3.1989-5.6.2006 tarihleri arasındaki  dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak, bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, hiç kesinti yok ise istemin reddine karar vermek, kesinti var ise kesintinin yapıldığı  tarihi takibeden aybaşından itibaren tescil edilmiş sayılacağı gözetilerek kesintinin bulunduğu yıllarda tarım Bağ-Kur sigortalılığının  kabulüne karar vermek, kesintinin bulunmadığı yıllarda 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar araştırılarak davacının  ziraat odası kaydınında hangi tarihte başladığı tesbit edilerek  tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca varmak 1.1.1985-26.3.1989 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine karar vermektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/260, Karar No: 2014/13169, Tarih: 02.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/260 E.  ,  2014/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/339453

MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/300 (E) ve 2013/686 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince, 05.12.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 24.08.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren müşteki YeşilırmakElektrik Dağıtım A.Ş'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirildiği anlaşıldığından, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2973, Karar No: 2024/8610, Tarih: 12.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2973 E.  ,  2024/8610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1125 E., 2023/896 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 28/03/2021 tarihli iddianamesi ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nu 188/3, 188/4-a maddeleri gereğince cezalandırılması, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi talep olunmuştur.

2. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2021/171 (E) ve 2023/28 (K) sayılı kararı ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4-a , 62 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İlgili karara karşı sanık ve müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26.Ceza Dairesinin, 24.03.2023 tarihli, 2023/1125 Esas 2023/896 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Ve Müdafinin Temyiz Sebepleri

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmamasına rağmen, yasak sorgu usulleri ile sanığın ikrarını sağlayarak mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, kullanıcı olan şahsa sokak üzerinde uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.

2. Olay tarihinde, Covid-19 tedbirleri kapsamında sokağa çıkma yasağına uymayan M.A hakkında kolluk kuvveti tarafından gerekli idari işlem yapıldıktan sonra, şahsın uyarılarak uzaklaştırılmaya çalışıldığına, alkollü olan ve uyuşturucu alamaya geldiğini söyleyen şahsın izlendiği sırada sanık ile görüştüğünün, sanıktan bir şey aldığının ve karşılığında para verdiğinin görüldüğüne, bunun üzerine olaya müdahale edildiğine ve şahsın yere attığı kağıt parçası kontrol edildiğinde, içinde uyuşturucu olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiğine ve maddeye el konulduğuna dair olay tutanağı dosyada mevcuttur.

3. Yapılan el koyma işleminin, İzmir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 10/01/2021 tarihli ve 2021/74 D.İş sayılı kararı ile usule uygun şekilde süresinde onanmasına karar verilmiştir.

4. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün İZM-KİM-21-00612 sayılı uzmanlık raporu ile; ele geçirilen daralı ağırlığı 0,82 gram olan sarı yeşil renkli bitki kırıntılarının sentetik kannabinoidlerden MDMB-4EN-PINACA etken maddesi içerdiği tespit edilmiştir.

5. Sanığın kan ve idrar örnekleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığının 01/03/2021 tarihli raporunda, kan ve idrarında esrar metaboliti THC COOH ayrıca idrarında amfetamin ve metamfetamin bulunduğu belirlenmiştir.

6. Tutanak mümzii E.K tanık olarak alınan ifadesinde "Olay günü sokağa çıkma yasağı vardı. Bir şahıs yanımıza geldi. Biraz alkollü gibiydi. Şahıs bize kendi ağzı ile uyuşturucu almaya geldiğini beyan etti. Yanımızdan ve mahalleden uzaklaşmasını istedik. Daha sonra şahsı takip ettik, Şahıs bir süre sonra sanık ile bir evin önünde görüştü. Aralarında bir alış veriş olduğunu gördük, Daha sonra her iki sini de aldık. İdari para cezası uyguladığımız şahıstan uyuşturucu madde çıktı. Oysa ki ilk yakaladığımızda üzerini aramıştık ve bir şey yoktu." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık Ve Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile olay tarihinde, Covid-19 tedbirleri kapsamında sokağa çıkma yasağına uymayan M.A hakkında işlem yapan kolluk kuvvetinin, alkollü olan ve uyuşturucu alamaya geldiğini söyleyen şahsı izlemeye başladığı, bir süre sonra sanık ile görüştüğünün, sanıktan bir şey aldığının ve karşılığında para verdiğinin görülmezi üzerine olaya müdahale ettiği, bu esnada M.A'nın yere kağıt parçası attığı ve kontrol edildiğinde, içinde İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün İZM-KİM-21-00612 sayılı uzmanlık raporu ile sabit olduğu üzere; daralı ağırlığı 0,82 gram olan, sentetik kannabinoidlerden MDMB-4EN-PINACA etken maddesi içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği sabittir.

Sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanık ile temas eden ve para vererek bir şey aldığı tespit edilen M.A'nın yere attığı kağıt parçasında uyuşturucu madde ele geçerken, sanığın da üst aramasında M.A'dan aldığı paranın ele geçmesi ve tutanak mümzii E.K'nın tanık olarak alınan ifadesinde "Olay günü sokağa çıkma yasağı vardı. Bir şahıs yanımıza geldi. Biraz alkollü gibiydi. Şahıs bize kendi ağzı ile uyuşturucu almaya geldiğini beyan etti. Yanımızdan ve mahalleden uzaklaşmasını istedik. Daha sonra şahsı takip ettik, Şahıs bir süre sonra sanık ile bir evin önünde görüştü. Aralarında bir alış veriş olduğunu gördük, Daha sonra her iki sini de aldık. İdari para cezası uyguladığımız şahıstan uyuşturucu madde çıktı. Oysa ki ilk yakaladığımızda üzerini aramıştık ve bir şey yoktu." şeklinde beyanda bulunması karşısında; sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkememenin kabulünde ve suçu nitelendirmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26.Ceza Dairesinin, 24.03.2023 tarihli, 2023/1125 Esas 2023/896 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.