muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5047, Karar No: 2015/25481, Tarih: 15.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5047 E.  ,  2015/25481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın, kolluk görevlilerince yapılan kontrol esnasında isminin ... olduğunu beyan etmek sureti ile resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlediği iddia olunan olayda, TCK'nun 206. maddesinde düzenlenen bu suçun oluşması için, kişinin açıklamaları üzerine yetkili kamu görevlisi tarafından resmi bir belgenin düzenlenmesi ve düzenlenen resmi belgenin, beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gerektiği, ancak dosya içerisinde kolluk görevlilerince bu şekilde düzenlenmiş bir belge olmadığı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, UYAP sisteminden yapılan incelemeye göre sanığın, olay esnasında bulunduğu araçta ele geçen bir kısım eşyalar nedeni ile hırsızlık suçundan yargılandığı ancak beraat ettiği ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1324 Esas ve 2010/137 Karar sayılı dosyasının aslının ya da onaylı örneğinin celbi ile, bu dosyada sanığın ismini ... olarak beyan etmesi üzerine kollukça düzenlenmiş bir belge olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- TCK'nun 206/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak hapis olarak tercih edilmesine rağmen, belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nun 50/2. maddesine aykırı davranılması,

b- Adli para cezası taksitlendirilen sanık hakkında verilen kararda TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, verilen ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 15/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18578, Karar No: 2014/3607, Tarih: 10.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18578 E.  ,  2014/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/06/2012

NUMARASI : 2011/672-2012/858

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin A.. Evleri, A.. V.., B../Çankaya adresinde bulunan bağımsız bölümün maliki olduğunu, su aboneliği tesisi için müracaat eden müvekkilinden davalı tarafça, kanal katılım ve su şebeke hisse payı adı altında toplam 7.350,00 TL talep edildiğini belirterek; müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, katkı bedelsiz su akışının sağlanmasına, zorunlu tutulan kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılması konusunun tüketicinin ihtiyarına bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i, görev, yetki, derdestlik ve husumet itirazlarını ileri sürmüş ayrıca 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88. maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesi gereği ilk malik olan davacıdan idarenin sunduğu hizmet karşılığı bu bedellerin tahsil edilmesi gerektiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş; davacının kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli olarak 4.618,17 TL'den sorumlu olduğu, bunu aşan kısımdan (2.731,83 TL) sorumlu olmadığının tespitine, belirtilen bedelin yatırılması halinde taraflar arasında su aboneliği sözleşmesinin kurulmasına, davacının mekanik sayaç takılmasına ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı ve bu bedelleri ödemekle yükümlü olduğunun kabulü halinde ise ne kadar ödeneceği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı ve bu bedelleri ödemekle yükümlü olduğunun kabulü halinde ise ne kadar ödeneceği noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddesiyle bu kanuna dayalı olarak çıkarılan Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesi ve 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30.maddesinin 3.fıkrası birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarenin yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapmış olması, mevcutlarını iyileştirmesi halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilinde bulunan gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep etme hakkı bulunduğu açıktır. Davalı tarafça hizmet götürüldüğünün kanıtlanması halinde iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2. maddesinde formül bulunmakta olup, bu formülde "T"olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyetinin, yine aynı maddenin 5. fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89. madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiyatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir.

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Somut olayda davaya konu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının davaya konu konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece doğru olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiyatları esas alınmak suretiyle ( T -Metre Tül Maliyeti- 105,69 TL) hesaplama yapılmıştır. Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup 27.05.2011 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Oysa, metre tül maliyetinin, abonelik başvuru tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim değerleri esas alınmak suretiyle güncelleştirilerek saptanması gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece, uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak, abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki Bayındırlık birim fiyatları esas alınmak suretiyle yapılan hesaplama doğrultusunda belirlenen miktara göre karar verilmesi gerekirken, inşaat ruhsatı aşamasındaki birim fiyatları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün davalı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

Diğer taraftan, davacının sayaç seçiminin abonenin isteğine bırakılması yönündeki talebi mahkemece mekanik sayaç takılması yönünde bir istem olarak değerlendirip, talebinin reddine karar verilmiştir. Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 12.maddesinde yeni abonelikler için mekanik veya kartlı sayaç kullanımı hususunda idareye taktir hakkı tanınmış ise de, idarenin bu taktir hakkı kullanırken objektif iyiniyet kurallarına uygun davranması zorunludur.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 5/3. maddesinde “Aksine bir teamül, ticarî örf veya âdet yoksa, satıcı bir mal veya hizmetin satışını o mal veya hizmetin kendisi tarafından belirlenen miktar, sayı veya ebat gibi koşullara ya da başka bir mal veya hizmetin satın alınmasına bağlı kılamaz. Diğer mal satışı ve hizmet sağlama sözleşmelerinde de bu hüküm uygulanır”denilmiştir.

Bu bağlamda davalı idarenin kartlı sayacı zorunlu tutması, 4077 sayılı Yasanın anılan ve emredici nitelikte bulunan bu hükmüne açıkça aykırılık teşkil etmektedir.

O halde mahkemece; mekanik sayaç veya kartlı sayaç seçimi hususunun davacının muhtariyetinde bulunduğu göz ardı edilerek; kartlı sayaç veya mekanik sayaç takılması seçiminin tüketiciye bırakılması yönündeki talebin, mekanik sayaç takılması talebi olarak değerlendirilip, talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple davacı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23720, Karar No: 2013/7955, Tarih: 06.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23720 E.  ,  2013/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işverenlikçe haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin ve resmi tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışma süresinin tespitini de istediğini, bu davanın ayrılması gerektiğini, davacının Şirin Çorap kayıtlarına göre çalışma süresinin 22.01.2002-10.03.2006 olduğunu, ayrıca bu davada SSK’nın da hasım gösterilmesi gerektiğini, müvekkili Şirin Çorap’ın davacıyı kovmadığını, davacı ve bir kısım arkadaşının maaşlarının yetersiz olduğu ve zam istediklerini beyanla önce işi durdurduklarını, bilahare topluca yasal bir mazeret göstermeden işyerini terk ettiklerini, iş akdinin bu nedenle işverence feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının fiili çalışma saatlerinin bordroya yansıtılmaması nedeniyle ücretlerinin eksik ödenmesinden dolayı yakınmalarının haklı olduğu, işverence bu sebeple iş akdinin feshinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin kim tarafından yapıldığı ve bunun yasal sonucu olarak davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, her ne kadar feshin işveren tarafından yapıldığı ve haksız olduğu gerekçesiyle davacının ihbar tazminatına hak kazandığına karar verilmişse de, dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre davacının işi bırakmak suretiyle hizmet akdini haklı nedenle tek taraflı feshettiği anlaşıldığından akdi haklı nedenle dahi olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözden kaçırılarak bu alacağın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35791, Karar No: 2016/7613, Tarih: 28.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35791 E.  ,  2016/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

...

....

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Şirket vekilinin tüm, davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ... 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle ... Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, ... aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4 ve 5 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 4- Davalı ... 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle ... Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı ... aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 521,98 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı toplam 187,90 TL. harcın mahsubu ile 334,08 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

5- Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 212,20 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden Alfa şirketine yükletilmesine, 28.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2024/3299, Karar No: 2025/208, Tarih: 09.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3299 E.  ,  2025/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a maddesi, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası, 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/311 Esas, 2023/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sanığın uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğu, her iki olayda da maddelerin kullanım sınırında olduğu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu bu nedenle hükmün bozulması ve sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.01.2021, 01.03.2021" olarak gösterilmesi gerekirken “18.01.2021" şeklinde hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olarak görülmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.01.2021, 01.03.2021" olarak gösterilmesi gerekirken “18.01.2021" şeklinde hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olarak görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay tutanakları, uyuşturucu madde hakkındaki uzmanlık raporları, 18.01.2021 tarihli olayda sanığın ikametinde kişisel kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, 01.03.2021 tarihli olay bakımından tanık beyanı, teşhis tutanağı, sanığın ikametinden ve tanık üzerinden aynı türden uyuşturucunun ele geçirilmesi, ikametten ele geçirilen hassas terazi üzerinde de aynı tür uyuşturucuya ait olan kalıntılara rastlanılması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince "eylemlerin iki ayrı suç olarak kabul edilmesi gerektiği" eleştirisi dışında dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12/04/2023 tarihli ve 2023/311 Esas, 2023/268 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4122, Karar No: 2022/2067, Tarih: 14.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4122 E.  ,  2022/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davanın kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Kadastro sonucu, Ortaköy Köyü çalışma alanında bulunan 172 ada 1 parsel sayılı 3.409,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve zilyetlik, 173 ada 2 ve 4 parsel sayılı 1.412.48 ve 68.19 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, harici bağış, harici taksim ve zilyetlik nedeniyle ... adına, 173 ada 3 parsel sayılı 1.807,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, harici bağış, harici taksim ve zilyetlik nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiş; yargılama sırasında 172 ada 1 parsel, 11.01.2017 tarihinde satış yoluyla kayden... adına; 173 ada 2 parsel, 11.01.2017 tarihinde satış yoluyla kayden ... adına; 173 ada 4 parsel muris ...'ın ölümü üzerine taksimen ...’ya intikal ettiği gerekçesiyle, tapuda kayden tescil edilmiştir.

I. DAVA

Davacı Hazine, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/40 Esas, 1994/5 Karar sayılı ilamı ile davalılara ait iki adet tapu kaydının belli kısımlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de, talep edilmesine rağmen hükmün infaz edilip Hazine adına tescillerin yapılmadığının öğrenildiğini, yapılan araştırma sonucu Hazine adına tescili gereken taşınmazların kadastro sırasında 172 ada 1, 173 ada 2, 3. ve 4 parsel numaraları ile davalılar adına tespit ve tescil edildiğinin anlaşıldığını belirterek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı muris ... cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazlara ait tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtlarının olduğunu, tespitin de buna istinaden yapıldığını, Hazinenin taşınmazlarda hak ve hissesi bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazda eşi ... adına tescil ilamı ile oluşan tapu kaydı bulunduğunu, eşinden de kendisine kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06/11/2014 tarihli ve 2012/305 Esas, 2014/389 Karar sayılı kararıyla Hazinenin dava konusu ettiği yerin araç yolu ve dere yatağı içerisinde kaldığı, bu durumun fen bilirkişi raporunda belirtilerek ekli krokide gösterildiği, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/40 Esas, 1994/5 Karar sayılı ilamında Hazine adına tesciline karar verilen yerlerin dava konusu 172 ada 1, 173 ada 2, 3. ve 4 parsel sayılı taşınmazlar olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar