muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10576, Karar No: 2021/887, Tarih: 03.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10576 E.  ,  2021/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların adi ortak oldukları ... Gıda isimli işletmeye emeği ile ortak olduğunu, aralarında yazılı bir sözleşme olmadığını, ortaklığa katıldıktan sonra işletmenin satış pazarlarını genişlettiğini ve satış rakamlarını arttırdığını, belli bir süre sonra davalıların kendisine maaş alarak çalışmaya devam etmesi gerektiğini söylediklerini, davalıların iyiniyetli olmadıklarını belirterek ... Gıda'ya %25 pay ile ortak olduğunun tespitini, davalılar ile çalışma imkanı olmadığından adi ortaklığın tasfiyesi ve ortaklık payının davalılardan alınarak tarafına verilmesini istemiştir.

Davalılar, taze makarna ve ravioli üretimi üzerine olan işletmeyi 2010 yılında kurduklarını, davacının ortak olmadığını, maaşlı çalışan olduğunu, yaklaşık 35 gün çalıştığını ve iş akdinin feshinden sonra davacıya bir kısım ödeme yaptıklarını, davacının çalıştığı dönemde ciddi bir satış artışı olmadığını aksine ürünlere ilişkin uygunsuzluk raporlarının geldiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2.000,00 TL'lık davacı ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03/04/2017 tarihli, 2015/18299 E. ve 2017/4423 K. sayılı ilamı ile; taraflar arasındaki ortaklığın fiilen son bulduğu, tasfiyenin mahkemece bizzat yapılması gerektiği, ortaklığın feshi ile ortaklığın tasfiyesinin ayrı ayrı hukuki işlemler olduğu ve mahkemece Türk Borçlar Kanunu'nun 642.madde ve devamı hükümlerince tasfiye işlemi gerçekleştirilmesi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda tasfiye memurundan rapor alınıp davacının işletme ile ilişkisinin sonlandığı dönem öncesine ait işletmedeki değerleme öncesi net aktif değerinin 46.124,52 TL olduğu, yapılan hesaplamada 11.531,13 TL'nin davacı payına isabet ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının ... Gıda adi ortaklığına ortak olduğunun tespitine, taraflar arasındaki adi ortaklığın feshine ve tasfiyesine, davacının tasfiye alacağı olarak 11.531,13 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine ilişkindir.

Uyuşmazlık, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Türk Borçlar Kanunu'nun 620.maddesi “Adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. Bir ortaklık, kanunla düzenlenmiş ortaklıkların ayırt edici niteliklerini taşımıyorsa, bu bölüm hükümlerine tabi adi ortaklık sayılır.” şeklinde düzenlenmiş olup bu madde uyarınca sermaye koyma yükümlülüğü emredici bir niteliğe sahiptir. Ortakların sermaye olarak emeklerini de ortaklığa getirmeleri mümkün olup ortaklığın kurulması bakımından sermaye taahhüdünde bulunmak yeterlidir. Ortak, taahhüt ettiği sermaye payını hiç ödemez veya eksik öderse, bu durum ortaklığın tasfiyesinde dikkate alınır(Şener, Oruç Hami: Adi Ortaklık, Ankara 2008, s. 191).

Somut olayda, taraflar arasında yazılı bir adi ortaklık sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı, dava dilekçesinde adi ortaklığa emeği ile katıldığını belirtmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacının adi ortaklığa sermaye olarak emeğini getirdiği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak, davacının mahkemeye sunduğu 24/09/2014 tarihli dilekçesinde, ortaklık borcu bitine kadar kardan pay almayacağını, sadece geçimini sağlamak için davalıların kendisine maaş vereceklerini belirtmiştir. Her ne kadar davacı tarafından emeği ile ortaklığa katıldığı beyan edilse de, davacının bu beyanı dikkate alındığında, ortaklığa emeği ile değil, sermaye koyma borcunu nakden ödenmeyi taahhüt ederek (%25 ortaklık payı oranında) ortak olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, davacının sermaye borcunu nakden ödemeyi taahhüt ederek ortak olduğu kabul edilip, davacının sermaye koyma taahhüdünün tasfiye hesabında dikkate alınarak davacının tasfiye alacağının belirlenmesi konusunda uzman yeni bir bilirkişiden taraf ve Yargıtay denetimine açık rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmeliyken mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6876, Karar No: 2013/17813, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/6876 E.  ,  2013/17813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, temizlik işleri için ihaleye çıktığını ve temizlik işlerinin aksamaması için doğrudan temin yöntemi ile hizmet alımı yapıldığını ve davalı ile 31 günlük sözleşme imzalandığını, davalının çalıştırdığı işçilerden...l'e ... aktinin fesh edilmesi üzerine davalı ile birlikte kendilerine işe iade davası açtığını, mahkemece davanın kabul edildiğini ve kararın kesinleştiğini, akabinde işçi tarafından yapılan icra takibi nedeniyle 22.312,27 TL ödediğini belirterek bu bedelin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işçinin davalı yanında çalıştığı sürenin 31 gün olduğu, davalının bu nedenle sadece ihbar tazminatından sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 600,12 TL'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 1. maddesi gereğince değişen oranlarda yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kuruma ait temizlik işinin davalı tarafından üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre, çalıştırdıkları işçilerin ... hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduklarını ileri sürerek 2013/6876-17813

eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin işe iade davası sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilerek, ödenmesi gereken tazminatın ... bu eldeki davanın tarafları olan davacı ve davalıdan tahsiline karar verildiği ve icra takibi sonunda da, davacı kurum tarafından mahkeme kararına konu tazminatın diğer işçi alacakları ile birlikte ödendiği ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Bu cümleden olarak, davacı ile davalılar arasında düzenlenen sözleşmede işçilerin ... akitlerinden doğacak tazminattan hangi tarafın ne oranda sorumlu olduğu hususunda bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir.

Tüm bu açıklamalardan sonra; tacir olan davalının çalıştırdıkları işçilerin fiili işçilik dışında sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda oldukları ancak, davacı kurumun da asıl işveren durumunu muhafaza etmesi nazara alındığında doğan zararlardan tarafların yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalıların bu ilkeler çerçevesinde sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13529, Karar No: 2013/13682, Tarih: 30.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13529 E.  ,  2013/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu, 107 ada 99, 175, 189, 202, 229, 116 ada 47, 48, 80, 122 ada 82 ve 123 ada 19 parsel sayılı 1.090,92; 841,82; 911,53; 263,18; 5.336,32; 66,08; 391,60; 867,64; 2.279,51 ve 937,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... vasisi ..., taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin usulüne uygun taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu 116 ada 47 parsel sayılı taşınmazın 19.10.2009 tarihli fen bilirkişisi raporunda 24,00 metrekare olarak gösterilen bölümün ifrazı ile davalı ... adına tapuya tesciline, kalan bölüm ile diğer çekişme konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 107ada 99, 175, 189, 229, 116 ada 47, 48, 80, 122 ada 82 ve 123 ada 19 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- 107ada 99, 175, 189, 229, 116 ada 47, 48, 80, 122 ada 82 ve 123 ada 19 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- 107 ada 202 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince; davacı taraf çekişme konusu taşınmazın muris ...'ten kaldığını, usulüne uygun taksim yapılmadığını, davalı ... ise çekişme konusu taşınmazın 1/2 payını üçüncü kişiden satın aldığını, kalan payının da babası ... tarafından sağlığında kendisine hibe edildiğini iddia etmiştir. Mahkemece tarafların ortak miras bırakanları ...'ten kalan taşınmazların tüm mirasçıların katılımı ile usulüne uygun bir taksim yapılmadığı doğru olarak tespit edilmiş ise de; 107 ada 202 parsel sayılı taşınmaz yönünden taraflar arasındaki asıl ihtilaf taşınmazın 1/2 payının davalı ... tarafından satın alınıp alınmadığı, kalan payının da babası ... tarafından sağlığında davalıya hibe edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, 05.10.2009 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi ... taşınmazın 2/3 payının davalı ... tarafından satın alındığını, 1/3 payının ise muris ...'ten kaldığını beyan etmiş, kadastro sırasında tespit bilirkişisi olarak görev yapan tanık ...'nın ise taşınmazın muris ...'ten kaldığını ifade etmiş olması karşısında, anlatımlar uyuşmazlığın çözümü açısından yeterli açıklıkta olmadığı gibi bu iki beyan arasındaki çelişki de yüzleştirme suretiyle giderilmeksizin karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece taşınmaz başında yerel bilirkişi ve tüm taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılarak, yerel bilirkişiler ve tanıklardan çekişme konusu taşınmazın tamamının muris ...'ten kalıp kalmadığı, davalı ... tarafından satın alınan bölümü olup olmadığı, alındı ise nekadar yerin alındığı, muris ... tarafından davalı ...'a hibe edilip edilmediği hususlarında somut, olaylara dayalı, ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde yüzleştirme suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3327, Karar No: 2020/4385, Tarih: 06.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/3327 E.  ,  2020/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; aleyhine geçit hakkı tesis edilen davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1468, Karar No: 2015/2452, Tarih: 02.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1468 E.  ,  2015/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıt sistemindeki adresinin “...” olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilerek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise; mahkemece yapılan araştırmada hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “Şehitlik Köşkler Mahallesi, 19. Sokak No:22 ...” adresi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "Şehitlik Köşkler Mahallesi, 19. Sokak No:22 ..." adresi olduğu, hükümlü için düzenlenen müddetnamede hükümlünün adresinin ... olduğu ve 02.12.2013 tarihli kolluk araştırasında hükümlünün ... iline taşındığının bildirildiği anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1469, Karar No: 2023/1308, Tarih: 04.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1469 E.  ,  2023/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/304 E., 2022/538 K.

DAVA TARİHİ :13.02.2015

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/497 E.- 2019/629 K.

Taraflar arasındaki adi ortaklığın feshi ve tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asli müdahil tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asli müdahil talebinde bulunan tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı; davalı şirket aleyhine başlattığı ilamsız icra takibinin kesinleştiğini, davalı şirket ile diğer davalı arasında il özel idaresi tarafından ihaleye çıkartılan "yağmurlama sulama tesisi" işi nedeniyle adi ortaklık kurulduğunu, adi ortaklıktaki davalı şirkete ait kâr payının ve tasfiye edilmesi halinde tasfiye payının haczedildiğini, ortaklığın feshi ve tasfiyesi davası açmak üzere icra hukuk mahkemesinden yetki aldıklarını ileri sürerek; ortakların kâr payı ve tasfiye payları ile alacaklı olduğu miktarların bilirkişi aracılığıyla tayin ve tespit edilmesi ve ortaklığın fesih ve tasfiyesine, ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verildikten sonra davalı borçlu ... İnşaat Nakliyat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin tasfiye payının icra dosyasından paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Asli müdahale talebinde bulunan; mahkemece verilecek kararın doğrudan kendisini etkileyecek nitelikte olduğunu, adi ortaklığın fesih ve tasfiye edilmesini ve ortaklıktaki ortakların kâr payı ve tasfiye payları ile alacaklı oldukları miktarların tespit edilmesini talep ettiğinden, "davacı yanında" davaya "asli müdahil" olarak kabulünü talep ettiğini, davalı ... İnşaat Nakliyat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.den olan alacağını tahsil edebilmek amacıyla şirket aleyhine Konya 8. İcra Müdürlüğünün 2014/11408 E. ve Konya 14. İcra Müdürlüğünün 2015/7 E. sayılı dosyaları üzerinden iki ayrı icra takibi yaptığını, her iki icra takibinin kesinleştiğini, adi ortaklıktaki borçlu ... İnşaat Nakliyat Madencilik San. ve Tic Ltd. Şti.'nin kâr payına ve tasfiye edilmesi halinde doğacak tasfiye payına, İcra İflas Kanunu'nun 89 uncu maddesine göre düzenlenen birinci haciz ihbarnamesi tebliğ edilmek suretiyle lehine haciz konulduğunu ve alacaklısı olduğu her iki icra takip dosyasından İcra İflas Kanunu'nun 120 nci maddesi gereğince, adi ortaklığın feshedilmesi ve tasfiye edilmesi yönünde dava açmak üzere yetki aldıklarını ileri sürerek; davacı yanında davaya asli müdahil talebinin kabulü ile her bir ortağın ortaklıktaki kâr paylarının ve tasfiye payları ile alacaklı oldukları miktarların tespitine, adı geçen adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine, borçlu ortak ... İnşaat Nakliyat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti'nin, ortaklıktaki kâr payı ve tasfiye payı ile alacaklı oldukları miktarların, alacaklı olduğu Konya 8. İcra Müdürlüğünün 2014/11408 E. ve Konya 14. İcra Müdürlüğünün 2015/ 7 E. sayılı icra takip dosyalarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ...; adi ortaklığın ortaklardan birinin alacaklısının ortaklığın feshini isteyebileceğine ilişkin düzenlemenin bulunmadığını, adi ortaklığın devam ettiğini, tasfiye sürecinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ...; davacının hukuki yararının bulunmadığını, adi ortaklığın işin bitmesiyle kendiliğinden son bulacağını, yapım işinin halen devam ettiğini, adi ortaklık tasfiye sürecinde olmadığından kanunda tahdidi olarak sayılan sona erme sebeplerini gerçekleştirmediğini, icra hukuk mahkemelerinde görülen davaların bekletici mesele yapılmasını gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ...; davacının hukuki yararının bulunmadığını, adi ortaklığın işin bitmesiyle kendiliğinden son bulacağını, yapım işinin halen devam ettiğini, adi ortaklık tasfiye sürecinde olmadığından kanunda tahdidi olarak sayılan sona erme sebeplerini gerçekleştirmediğini, icra hukuk mahkemelerinde görülen davaların bekletici mesele yapılmasını gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; adi ortaklığın tarafları olan davalıların oybirliği ile 15.05.2018 tarihinde adi ortaklığı tasfiye ettikleri, adi ortaklığın tasfiye işlemi ile ilgili tutanak aslının Mahkemeye sunulduğu, davalıların yaptığı tasfiye işleminin bilirkişiye denetlettirildiği, tasfiye işleminde davacının veya üçüncü kişilerin aleyhine yada zararına bir durumun kasten oluşturulmadığı ve yapılan tasfiye işleminin usul ve yasaya uygun olduğu, adi ortaklığın tasfiyesi yargılama sırasında tamamen gerçekleştirildiği gerekçesiyle; davacının yetkiye dayalı olarak açtığı adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi davasının kabulü ile davalılar ... İnşaat Nakliyat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine, tasfiye yargılama aşamasında gerçekleştirildiğinden tasfiye memuru atanmasına yer ve gerek olmadığına, davalı ... İnşaat Nakliyat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.nin tasfiye payına herhangi bir para düşmediğinden icra dosyası üzerinden paylaştırma yapılması talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde asli müdahil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri