muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11154, Karar No: 2022/11211, Tarih: 03.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11154 E.  ,  2022/11211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CEYHAN 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma

aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında sonuç ceza olarak TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına hükmedildiğinden tekerrüre hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında sonuç ceza olarak TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına hükmedildiğinden tekerrüre hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

3- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5690, Karar No: 2013/10885, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5690 E.  ,  2013/10885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, asliye hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada 1973 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda kendisine ait 7 dönümlük taşınmazın tescil dışı bırakıldığını, bu yeri satın aldığı 1969 yılından itibaren imar ve ihya ederek aralıksız, çekişmesiz malik sıfatı ile tarım arazisi olarak kullandığını belirterek, taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece;

1) Davacı vekilinin istifa ettiği ve istifa dilekçesinin davacıya usûlen tebliğ edildiği, davacının 29.11.2012 tarihli oturuma katılmaması ve mazeret de bildirmemesi, ayrıca; oturuma katılan davalı vekilinin de davayı takip etmeyeceğini bildirmesi nedeniyle HMK.'nun 150. maddesine göre dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına; HMK.'nun 150. maddesinde belirtilen kanunî süre içinde dosyanın yenilenmediği görüldüğünden AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,

2) Alınması gereken 24,30.-TL karar ve ilâm harcının peşin alınan toplam 74,30.-TL harçtan indirilerek kalan 50,00.-TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya geri verilmesine,

3) Davalı Hazine vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümlerine göre belirlenen 1.320,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine,

4) Davacı tarafça yapılan giderlerin davacı üzerinde bırakılmasına,

5) Davalılar tarafından yapılan herhangi bir gider bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

6) HMK 333. maddesi gereğince karar kesinleştiğinde artan gider avansının davacıya geri verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından; davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı iddiası ile temyiz edilmiştir.

4) Davacı tarafça yapılan giderlerin davacı üzerinde bırakılmasına,

5) Davalılar tarafından yapılan herhangi bir gider bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

6) HMK 333. maddesi gereğince karar kesinleştiğinde artan gider avansının davacıya geri verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından; davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı iddiası ile temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece davanın açılmamış sayılması ve davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; vekâlet ücretinin dava dilekçesinde belirtilmiş bulunan değere göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanmamış olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan 3. bendin kaldırılarak, bunun yerine, “Dava dilekçesinde belirtilmiş bulunan değere göre dava tarihi itibarıyla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesi gereğince hesaplanan 660.00.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3785, Karar No: 2008/6804, Tarih: 29.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3785 E.  ,  2008/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan 40.000.m2.lik taşınmaza davalı İ.’in bağ çubuğu ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine,3402 sayılı yasanın 18.maddesi gereğince taşınmazın hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı İ. dava konusu taşınmazı 20 yılı aşkın zamandır kullandığını,imar ihya ettiğini belirtip davanın reddini savunmuş,birleşen davasında ise; dava konusu taşınmazı 1970 yılında satın alıp üzerine ev yaptığını,bağ çubukları ve meyve ağaçları diktiğini belirtip taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye,dava konusu taşınmazın belediye mücavir alanında ve imar planı dahilinde olduğunu,2805 sayılı yasanın 13/b-1 maddesi gereğince mülkiyetin belediyeye geçtiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Araştırma noksanlığı nedeniyle yapılan bozmadan sonra asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece “ ... 5272 Sayılı Yasanın geçici 1.maddesinin olayda uygulama yeri bulunup bulunmadığının saptanması” gerekçesi ile ikinci kez bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; çekişme konusu taşınmaz yönünden davalı Belediyenin korunmaya değer kazanılmış hakkı bulunmadığı, TMK nun 713. maddesi uyarınca Hazine adına tescili gerektiği gerekçeleri ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı, birleşen davacı İ.A.vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp,düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tespit dışı bırakılan yere elatmanın önlenmesi ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca tescil, birleşen dava ise tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde gerekli araştırma ve inceleme yapılarak soruşturmanın tamamlanması sonucu keşfen elde edilen bilirkişi Y.A.’ın düzenlediği 1.11.2002 tarihli rapor eki krokisinde 2 ila 12 nolu bölüm olarak gösterilen yerler bakımından 3402 Sayılı Yasanın 18/1 maddesi hükmü gereğince tescil kararı verilmesinde ve bu bölümlere ilişkin davalının elatmasının önlenmesine hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen davalı İ..’in temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, haklarında dava kabul edilen ve aynı krokide ağaçlandırılacak bölüm olarak gösterilen kısımda kalan (1) nolu bölüm hakkındaki davanın da kabulüne karar verildiği görülmektedir. Oysa, anılan bu bölümün 1978 tarihinde yapılan genel kadastro sırasında Hazine adına tespit edilerek çap kaydının oluştuğu, daha sonra ifrazlara tabi tutularak müfrez parsellerin ahara temlik  edildiği, sonradan da imar şuyulandırılmasının  gerçekleştirildiği ve müstakil imar parsellerinin oluştuğu dosya kapsamıyla  sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, krokide 1 numara ile gösterilen bölümün kadastro tespiti sırasında kadastro harici bırakılmadığı tartışmasızdır. Yukarıda değinilen işleyiş tarzı özellikle müfrez parsellerin ve sonradan da imar parsellerinin oluşması ile bu bölüm bakımından yeni geometrik ve mülkiyet durumunun meydana geldiği açıktır.

Öyleyse, davacı Hazine bu bölümün de adına tescilini istediğine göre oluşan parsellerin geometrik ve mülkiyet durumları gözetilmeksizin kadastro harici imiş ve 3402 Sayılı Yasanın 18/1 maddesinde kalıyormuş gibi bir gerekçe ile bu bölüm hakkındaki davanın kabul edilmiş olmasının yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, Hazine adına tescile karar verilen 1 nolu bölümün gerçekten de bir sicil kaydına bağlanıp bağlanmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, anılan bölümle ilgili önceden bir sicil kaydının varlığının saptanması halinde bu bölümle ilgili  tescil isteğinin reddedilmesi gerekeceğinin, yok eğer bir sicil kaydına bağlanmamış ise imar geçmiş olması sebebi ile bir kamu hizmeti amacına tahsis edilip edilmediğinin de belirlenmesi ve tahsis edilmemiş ise elatmanın önlenmesi  olgusunun da belirlenmesi halinde davanın kabul edilmesinin düşünülmesi gerektiği gözardı edilmek suretiyle bu bölümle ilgili olarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,29.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/393, Karar No: 2017/5552, Tarih: 06.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/393 E.  ,  2017/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53, 58 maddeleri gereği mahkumiyet (iki kez, her iki sanık için ayrı ayrı)

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, Adıyaman menzilden geldiklerini söyleyerek katılan ...'nin evinde büyü olduğunu dile getirdikleri, bunu saptamak içinde havlu içerisine bir domates koyup, katılana ezdirdikleri, el çabukluğu ile yerleştirdikleri Arapça yazılardan oluşan kağıdı muska diye söyledikleri ve bu büyüyü ortadan kaldırmak için bohça istedikleri, içerisine altın ve para koymak suretiyle sarıp, banyoya koyduklarında büyünün bozulacağını dile getirdikleri ve katılan ...'den bir miktar para, küpe ve yüzük aldıkları, bunun az olduğunu söyleyip komşusu diğer katılan ...'den de istedikleri ve onun da bir kısım ziynet eşyalarını getirdiği ve bohça içerisine koydukları, banyoya bohçayı koyduklarını söyleyip çıktıktan sonra kontrol etmeleri yönünde tembihte bulundukları, ancak çıktıktan sonra katılanların bohçayı kontrol ettiklerinde saklanan eşyaları bulamadıkları olayla ilgili, sanıklar hakkında TCK'nın 157/1 maddesinden yargılamanın yapılması için iddianame düzenlendiği, Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesince eylemin TCK 158/1-a kapsamında kaldığı değerlendirilerek görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararı üzerine davayı görmekle görevli Konya 1.Ağır Ceza Mahkemesince de eylemin TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında kaldığı değerlendirilerek görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın ... 5. Ceza Dairesine gönderildiği, ... 5. Ceza Dairesince Konya 8. Asliye Ceza mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğu kararı verildiği,1942/26 Esas,1942/16 Karar sayılı 10/06/1942 tarihli ... İçtihadı Birleştirme kararı ve ... Ceza Genel Kurulunun 2010/1-158 Esas, 2011/296 Karar, 27/12/2011 tarihli kararı gereğince, görevli mahkemenin belirtildiği merci tayini kararları kesin olup tekrar değerlendirilme konusu yapılamayacağından, yargılamanın Konya 8. Asliye Ceza mahkemesince yapılarak, somut olayda eylemin TCK 158/1-a maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu halde, yerel mahkemece TCK 157/1 de belirtilen basit dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/6075, Karar No: 2018/443, Tarih: 23.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6075 E.  ,  2018/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ...’a ait « ... Unlu Mamuller» isimli işyerinde yapılan denetimler sonucunda alınan şarlot yaş pasta numunesinin Konya İl Kontrol Labaratuvarı Müdürlüğün'ce yapılan analizin de, Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kriterleri Tebliğine uygun olmadığı, maya ve küf miktarının belirtilen değerlerden çok yüksek çıktığı, sanık ...’nin bozulmanın düzgün çalışmayan dolaptan kaynaklandığını beyan ve kabul etmesi karşısında; sanık ... ile gıda üretiminden sorumlu mühendis olan sanık ...’in Üretim ve saklama koşullarından sorumlu oluş basiretli davranmaları gerektiğinden sanıkların mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1886, Karar No: 2012/4486, Tarih: 19.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1886 E.  ,  2012/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.09.2011 gün ve 2009/70 Esas, 2011/306 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi süresinde birleşen dosyadan davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Çekişme konusu 9250 parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kaydı ile kayıt maliki Kamber Keskin ile davacılar arasındaki ilişkiyi gösterir aile nüfus kayıt tablosu veya veraset ilamının dosya arasına alınmadığı anlaşılmakla;

9250 nolu parselin ilk tescilinden itibaren tüm maliklerini gösterir tedavüllü tapu kaydının ilgili tapu sicil müdürlüğünden temin edilerek dosya arasına alınması,

Kayıt maliki Kamber Keskin'in veraset ilamının veya tüm mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tablosunun (gitti nüfus kayıtları mevcut ise ilgililerin sağ olup olmadığını gösterir şekilde gitti kayıtları ile beraber) temin edilerek dosya arasına eklenmesi,

Öte yandan; dosya arasında yeralan davacılar vekiline ait ... 1. Noterliği'nin 02.01.2009 tarihli genel vekaletnamesine göre, 1977 doğumlu olup, o tarih itibariyle reşit olan davacı ... adına annesi davacı ...'in hangi sebeple velayeten vekil tayin ettiğinin tespit edilerek, dayanak belgenin (kısıtlama kararı vs.) davacı taraftan temin edilmesi,

Geri çevirmeyle istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1418, Karar No: 2014/2163, Tarih: 13.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/1418 E.  ,  2014/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2011/553-2012/1490

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşemsinin haksız feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın haksız açıldığını ileri sürerek reddine karar verilmesini istemişlerdir

Mahkemece davacı vekilinin duruşmaya gelmediği ve mazeret dilekçesi de vermediği için dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi gereği işlemden kaldırılmasına, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa dava açılmamış sayılır hükmü uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunun 150/4. maddesinde “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” şeklinde düzlenleme yapılmıştır

Somut olayda davacı vekilinin 20.09.2012 tarihli oturuma mazeretsiz gelmediği ve davalı tarafta davayı takip etmediğinden Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldrılmasına dair verilen karar yerindedir. Davacı vekili bu işleme karşı 27.09.2012 tarihinde yenileme dilekçesi vererek yenileme talebinde bulunmuş, mahkemce bu konuda yeniden tensip zabtı düzelenerek 22.11.2012 günü saat 09:45 'te duruşma yapılacağı beliritilmiştir. Ancak bu yenileme zaptında geçen gün ve saatte duruşma yapılacağı hususunun davacı vekiline tebliği edildiğine dair tebligat bilgi ve belgesinin dosya bulunmadığının anlaşılması üzerine Dairemiz geri çevirme kararına verilen cevapta bu dosyanın 2011/552 esas sayılı dosya ile birlikte görüldükleri bu dosya için çıkarılan tebligat ile bildirildiği belirtilmiş ise de 2011/552 esas dosyası için çıkarılan tebligat parçası üzerinde bu dosyaya ait bir bilginin bulunmadığı anlaşılmakla yukarıda açıklanan kanun maddesi uyarınca yenileme talebinden sonra usulüne uygun olarak duruşam gün ve saatinin taraflara tebliğ edilmediği anlaşıldığından usule aykırı verilen kararma bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.