muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19665, Karar No: 2010/2748, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19665 E.  ,  2010/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HACER KOCABAŞ VE MÜŞTEREKLERİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapıılabilmesi için;

1) ...Beldesi,...mevkiinde bulunan 7500 m2 yüzölçümlü 1965 nolu parselin 1974 yılında yapılan kadastro tespitinde ... oğlu ... ...'a ait iken, 1960 yılında ... kızı ... ...'ya sattığından söz edilerek köy muhtarı ... ... ...ve tutanak bilirkişileri ... ... ve ... ...'ün beyanları esas alınarak ... kızı 1316 doğumlu ... ... adına tespit ve tescil edildiği, bu parselin batısında 1668 nolu parsel, kuzeyinde 1664 nolu parsel, doğusunda ve güneyinde ise Devlet ormanı bulunduğu ve batıdaki 1668 nolu parselin ... ...mirasçıları ... ..., ..., ... ..., ......, ... Altın adına ve 1664 nolu parselin de ... çocukları ..., ...,, ... ... ve ... çocukları ... ve ... ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edildikleri anlaşıldığından, ...Köyü 1965 nolu parselin tapu maliki ... kızı 1316 doğumlu ... ...'nın kim olduğunu, ölü ya da sağ olup olmadığı, mirasçılarının kim olduğunun, hangi nüfusa kayıtlı olduklarının tespit bilirkişileri olan, o tarihte köy muhtarı olan ... ... ..., ... ... ve bilirkişiler ... ... ... ve ... ...'ten sorularak yine bu kişilerin bilememesi halinde 1965 nolu parselin komşusu olan 1668 nolu parsel malikleri yukarıda isimleri ... ..., ... ... ...ve kardeşlerinden, yine kuzey komşusu 1664 nolu parsel malikleri olan ... çocukları ..., ..., ... ... ve ... çocukları ... ve ... ...'ten sorularak tespit edilmesi,

2) Yukarıda ... 1 nolu bende cevap geldikten sonra 1965 nolu parsel sahipleri ... kızı 1316 doğumlu ... ...'nın nüfus aile kayıt tablosunun getirtilmesi, ölmüş ise mirasçılarının isimleri ve adresleri tespit edilerek mirasçıların tümüne mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17832, Karar No: 2012/4972, Tarih: 15.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17832 E.  ,  2012/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.05.2011 gün ve 2011/824 Esas - 2011/7776 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaza ... Sokak ve ... Sokak yönlerinde yaya yolu yapmak suretiyle el atıldığı, söz konusu yolların bakım ve onarım sorumluluğunun ... Büyükşehir Belediyesine ait olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03.05.2011 gün 2011/824-7776 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6657, Karar No: 2014/13459, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6657 E.  ,  2014/13459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Denizli 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.10.2013

No : 2009/4-2013/590

Davacı, 01/05/1999-01/11/2007 tarihleri arasında davalıların yönetim kurulunu oluşturduğu apartmanda kapıcı olarak çalıştığını iddia ile bu sürelerin sigortalı çalışma olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum ve M.. Y.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalı apartmanda kapıcı olarak çalışmasının tespitine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, davanın, kabulüne karar verilmiş ise de; davacının çalışmasının niteliği, işyerinin kapsamı, yapılan iş veya işlerin devamlı olup olmadığı konusunda yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Davacı, davalı apartmanda kapıcı olarak çalışmasının tespitine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, davanın, kabulüne karar verilmiş ise de; davacının çalışmasının niteliği, işyerinin kapsamı, yapılan iş veya işlerin devamlı olup olmadığı konusunda yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Davacının kapıcılık yaptığını iddia ettiği apartman yönetim kurulu karar defterinde, davacının eşi adına kararlar alındığı ve makbuz kesildiği, kolluk marifetiyle yapılan araştırmada davacının eşi ile birlikte kaldığı ve eşinin kaloriferleri yaktığı, şahısların birlikte kapıcılık yaptığının tespit edildiği, davacının eşinin ihtilaflı dönemde dava dışı başka bir işyerinde çalıştığının sabit olduğu, dinlenen tanıklardan davacının köylüsü olduğunu belirten davacı tanıkları dışında çalışmayı doğrulayan tanık bulunmadığı anlaşılmakla, davacının tam gün süreyle çalıştığı iddiası karşısında, apartmandaki kat ve daire sayısı ile davacının her gün düzenli şekilde kalorifer yakma, çöp toplama, apartman sakinleri için alışveriş yapma, ekmek vesaire ihtiyaçlarının alımı gibi işlerini karşılama, apartmanda temizlik yapma gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği ve yaptığı işlerin gün içinde aldığı zaman dilimi belirlenmeli, buna göre tam zamanlı mı yoksa part time çalışma olup olmadığının tespiti ile, part-time çalışmanın kabulü halinde günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, davacının apartmanda ikamet edip etmediği, ediyor ise hangi tarihten itibaren burada ikamet ettiği hususu mahalle muhtarlığından araştırılmalı, yine, davacının tespitini istediği dönemde işverenin emir ve nezareti altında verilecek işi, yapmaya hazır bir şekilde beklemesi gerektiğinden, sürekli çalışmasının varlığı araştırılarak, apartmanda uzun süre ikamet edenler arasından, davacının hizmetlerini bilebilecek durumdaki kat maliki olmayan sakinlerinden, kanaat edinmeye elverişli sayıda tanık dinlenilmeli, keza civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu yada yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan mahalle muhtarı veya azaları tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak uzun yılları kapsayan bu bilgilerinin doğruluğu konusunda tanıklar özenle dinlenilmeli ve bu yöndeki beyanları buna göre irdelenmeli, gerekirse, bu hususlar dinlenen bu tanıklara ayrıntılı şekilde açıklattırılmalı ve böylelikle, çalışma hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde sağlıklı bir biçimde ortaya konulmalıdır.

Yapılan tüm bu değerlendirmeler sonunda; davacının tam gün çalışması gerçek ise davasının tam gün üzerinden, kısmî süreli (part-time) ise kısmî süreli şeklinde çalışmasının tespitine karar verilmeli, çalışma ispat edilememiş ise davanın reddine karar verilmelidir.

Yapılan tüm bu değerlendirmeler sonunda; davacının tam gün çalışması gerçek ise davasının tam gün üzerinden, kısmî süreli (part-time) ise kısmî süreli şeklinde çalışmasının tespitine karar verilmeli, çalışma ispat edilememiş ise davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Kurum ve M.. Y.. vekillerince bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan M.. Y..'ne iadesine, 29.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5865, Karar No: 2022/7202, Tarih: 03.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5865 E.  ,  2022/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıya bağlı birim olan Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünce 02/07/2010 tarihinde 2010/72887 numaralı ihale kapsamında Merkezi Depo Kangazı Analiz Cihazı+ Elektrolit (NA-K-Ca) Glikoz Laktat Analiz Cihazı alımı yapıldığını, yapılan açık ihale usulü kapsamında 25/10/2010 tarihinde 15.000 hastanın kan gazı testini yapmak üzere 57.750,00 TL bedelle taraflar arasında sözleşme akdedildiğini, sözleşmede bahsi geçen cihazlardan birinin hastane yoğun bakım ünitesinde, bir diğerinin ise kalp damar cerrahisi servisinde kullanıldığını, sözleşmede belirtilen tüm edimlerin müvekkili şirketçe yerine getirildiğini, ancak akdedilen sözleşmenin teslimine ilişkin kısımlarının davalı tarafça yerine getirilmediğini, ardından tek taraflı olarak sözleşmenin feshi yoluna gidildiğini, cihazların, lüzumlu ve sözleşmede belirtilen birimlere şirket tarafında tüm masrafları karşılanarak kurulduğunu, personelce cihazlarda yüzlerce test yapıldığını ancak cihaz ve eklentilerinin geçici olarak tesliminin komisyon tarafından yapıldığını ve bunun sonucunda cihazların kat’i alımının gerçekleşmediğini, cihazın eksiksiz ve kusursuz çalıştığının Sivas 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/126 D.İş. Sayılı dosyası ile tespit edildiğini, sözleşmede bahsi geçen 15.000 testten 5.000’inin de yapıldığını, ihale konusu cihazların yurtdışı menşeli olup ithalatını gerçekleştiren firmadan kiralanmak suretiyle temin edildiğini ve kira bedeli ödendiğini, akdedilen sözleşmede bahsi geçen cihaza ait olan eklerden olan, teslim edilmeyen ve çalışmadığı iddia edilen cihazlarda yapılan testlerde kullanılan 11 adet solüsyon bedeli 17.591,53 TL, ihale sürecinde harcanan 762,00 TL sözleşme karar pulu ödemesi masrafı, irat kaydedilen 3.465,00 TL kati teminat bedeli, cihazın ilgili kurum bünyesinde kaldığı sürelerin kira bedeli olan 14.000,00 TL, yapılan 5000 test bedeli olan 19.250,00 TL, teknik servis elemanı olarak çalıştırılan çalışana ödenen maaş ve sigorta bedeli olarak 6.000,00 TL olmak üzere toplam 61.068,53 TL maddi, davacı şirketin ticari itibarının zedelenmesi nedeniyle 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 81.068,53 TL zararın sözleşmenin akdedildiği 25/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; açılan davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 51.245,63 TL ye dava tarihi olan 29/12/2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek sureti ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kabulü ile, 20.000,00-TL'nin dava tarihi olan 29/12/2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek sureti ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin haksız olarak feshedildiği iddiasına dayalı olarak açılmış maddi zararların tazmini ile 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece taraflar arasında imzalanan sözleşmenin davalı tarafça haksız olarak feshedildiğinin kabulü ile, davacının sözleşmenin feshi nedeni ile uğradığı maddi zararlarının tazmini yanında, davacı yararına 20.000,00 TL de manevi tazminata da hükmedilmiştir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi hükmü uyarınca, manevi tazminata hükmedilebilmesi için; şahsiyet hakkının hukuka aykırı bir şekilde zarara uğraması gerekir. Kişilik haklarının zarar görmediği hallerde, eylem hukuka aykırı olsa dahi manevi tazminata hükmedilmesi olanaklı değildir. Buna göre olayda manevi tazminat koşullarının bulunmadığı dikkate alınarak bu talep yönünden ret kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6726, Karar No: 2020/5908, Tarih: 20.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6726 E.  ,  2020/5908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK' nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4188, Karar No: 2006/5326, Tarih: 05.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4188 E.  ,  2006/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2005 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin terkini istemiyle açılmış, istek hüküm altına alınmış, kararı davalı ... Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın kadastro tesbiti 27.7.1998 tarihinde kesinleşmiştir. Kayıtlara vakıf şerhi 8.11.2001 tarihinde işlendiğine göre burada 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında benimsenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmediği açıktır. O yüzden mahkemece çekişmenin esası incelenmelidir.

Bu tür davalarda vakıf türünün saptanması ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli parselde vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin, vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğini hiçbir kuşkuya yer bırakmadan açığa kavuşturulması gerekir.

Uygulamada önemli olan vakfın ismi değil niteliğinin aşağıda gösterildiği biçimde belirlenmesidir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumları ayrı ayrı olacağından vakfın dava konusu parselle bağlantısı keşif suretiyle saptanmalıdır.

Uygulamada önemli olan vakfın ismi değil niteliğinin aşağıda gösterildiği biçimde belirlenmesidir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumları ayrı ayrı olacağından vakfın dava konusu parselle bağlantısı keşif suretiyle saptanmalıdır.

Bilindiği gibi, konusu mülk arazi ve diğer mülk olan menkul ve gayrimenkul mallar sahih vakıflardır. Bu malların tüm tasarruf hakları rekabesi (kuru çıplak mülkiyeti) vakfa aittir. Vakfın bir başka türü de, devlete ait (miri) arazi üzerinde padişah yada onun izin verdiği kişi tarafından kurulmuş gayri sahih vakıflardır. Gerek sahih, gerekse sahih olmayan türdeki ..., önceleri vakfı tarafından tamir veya yeniden yaptırılırken zamanla vakfın buna gücü yetmemesi nedeniyle mukataa ve icareteyn usulü doğmuştur. Mukataada; vakıf taşınmaz, kendi olanaklarıyla vakıf tarafından inşa ve onarılmasının mümkün olmaması sebebiyle bina yapmak, ağaç bağ kütüğü veya bağ çubuğu dikmek ve bunların durması karşılığında vakfa her sene maktu bir zemin kirası ödemek suretiyle kiralanmış, bu suretle yapılan bina ve dikilen ağaçlar yapanın veya dikenin malı sayılmış ve ölümü ile de bunların mirasçılarına geçeceği mukaatanın yani kira karşılığının verildiği sürece mukavelenin fesh edilmeyeceği ve arazi üzerine yapılan muhtesatın kaldırılamayacağı kabul edilmiştir. İcareteynde ise, yok olan vakıf binalarının yeniden inşası için bir tür süresiz kiraya benzeyen usul oluşturulmuş, kiracıdan kıymetine eşit “müeccele” denilen peşin bir bedel alınıp harab olan bina vakıf tarafından yeniden tamir ettirilerek her sene “muaccele” adı verilen küçük bir bedel karşılığı süresiz olarak kiracılarına bırakılmıştır. Kira parasını ödeyerek hak kazanan kimseye ise mutasarrıf denilmiş, tasarruf hakkı da ölümle mirasçılarına intikal ettirilmiştir.