muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1437, Karar No: 2024/13622, Tarih: 24.12.2024

.624,73 TL, bilinen ... dönem kazancı: 10.422,28 TL, bilinmeyen ... ve pasif dönem kazancı: 215.547,69 TL olmak üzere toplam tazminatın 252.594,70 TL olduğu bu tutardan geçici iş göremezlik ödemesinin işveren kusuruna denk gelen kısmı (12.497,03 TL) mahsup edildiğinde hükmedilmesi gereken maddi tazminat tutarının 240.097.67 TL olduğu sonucuna varıldığı, davalı tarafın bu yöndeki istinaf sebebinin kabul edildiği, davalı şirketin davacının SGK kaydında işveren olduğu ayrıca müşterek ve müteselsil sorumluluğu nedeniyle işçinin kusur oranı düşüldükten sonra yapılan hesaplamadan davalının sorumlu olacağı, kusur dağılımının kendi aralarındaki rücu durumunda önemli olduğu, talep edilen tazminatların zamanaşımına uğramadığı, İlk Derece Mahkemesindeki yargılamada bilirkişi hesap raporu alındıktan sonra davacıya 12.06.2023 tarihli celsedeki talebi üzerine ıslah dilekçesi sunmak için için süre verilmiş ve davacı ıslah dilekçesi sunmuş, kararın verildiği duruşmada da davanın kabulünü talep etmiş olup, hükme esas alınan hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; davacının bu konudaki istinaf sebebinin kabul edilmediği, yukarıdaki açıklamalara göre; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzeni dikkate alındığında, davacı vekilinin istinaf talepleri yerinde değil ise de, davalı vekilinin kusura yönelik istinaf sebebi gözetilerek işverenin tespit edilen kusuruna göre hesaplama yapılması gerektiğinden istinaf başvurusunun kabulüne, işverenin tespit edilen %80 kusuruna göre yukarıdaki şekilde yapılan maddi tazminat hesabı dikkate alınarak hüküm kurulmasına, manevi tazminat yönünden ise İlk Derece Mahkemesi kararının aynen hükme yazılması gerekçesiyle;

I-1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1. bendi uyarınca esastan reddine,

II-1-Davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

III-Davanın kısmen kabulüne,

1-Maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 240.097,67 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 28.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine,

2-Manevi tazminat davasının kabulüne, 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz, davacı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2. Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harçlarının ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5458, Karar No: 2014/15826, Tarih: 23.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5458 E.  ,  2014/15826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında hükümlülük ve müsadere,

Sanık ... hakkında beraat,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan C.Savcısının, sanığın si lah ticareti suçundan mahkumiyeti gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itiraz larının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2 Hamit Sayın ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a İkametinde ve işyerinde yapılan aramalarda biri silah ustasının basit aletli müdahalesi ile yasak niteliği kazanabilecek durumda olan diğer üçü ise 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz ruhsatsız silahlar ele geçirilen sanık ... Sayın'ın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 13/3 madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b Dairemizin süregelen uygulamalarına göre taşınan mermilerin 50 adet ve daha az olması halinde 6136 sayılı Yasanın 13/4, 51...5000 adet arasında olması halinde ise 13/1. madde ve fıkrasına uyan suçun oluşacağı gözetilerek sanık ...'nın 1 yıl kadar önce işyerinde bularak ikametine getirdiğini beyan ettiği suça konu 98 adet merminin tamamı patlatılarak atışa elverişli ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olma dıkları saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden mermilerden sadece 6 adedinin patlatılması suretiyle düzenlenen rapor ile yetinilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,c Kabul ve uygulamaya göre de;

6136 sayılı yasanın 13/3 madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanık ... hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırın üzerinde tayini suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu iti razları yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi ge reğince sanık ... yönünden ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1069, Karar No: 2022/2715, Tarih: 12.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1069 E.  ,  2022/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02/05/2011 tarihinde verilen dilekçeyle satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen 03/07/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılmasına, tapu iptali ve tescil talebinin reddine dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine; davacının alacak talebinin kısmen kabulüne ve kısmen reddine 7.797,38 TL'nin davalı ...'ten, 7.797,38 TL'nin davalı ...'ten, 7.797,38 TL'nin ise ... mirasçılarından dava tarihi olan 02/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, dahili davalıların sorumlu oldukları bedelden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne kararın HMK.nun 353/1-b-2. maddesi gereğince kaldırılmasına; davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine; davacının alacak talebinin kabulü ile; 10.000,00 TL’nin davalı ...'ten, 10.000,00 TL’nin davalı ...'ten ayrı ayrı; 10.000,00 TL’nin ise ... mirasçıları olan dahili davalılardan dava tarihi olan 02/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde dava değeri 30.000,00 TL olarak gösterilmiş ve bölge adliye mahkemesince bu miktar üzerinden karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2019 yılı için 58.800 TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde dava değeri 30.000,00 TL olarak gösterilmiş ve bölge adliye mahkemesince bu miktar üzerinden karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2019 yılı için 58.800 TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davalı ... vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 12.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14906, Karar No: 2010/5443, Tarih: 21.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14906 E.  ,  2010/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, sanayide faaliyet gösteren işletmelere faaliyet konusuna göre çeşitli destekler verdiklerini, bunlardan birinin de yerel ekonomik araştırma desteği olduğunu, mevzuat gereği davalı ... Odasının yararlanıcı işletme, davalı ... İnternet Hiz. ve Elektronik Yayıncılık San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin tedarikçi işletme olduğunu, davalı ... Odasının destekten yararlanmak için kendilerine başvurduğunu, aralarında düzenlenen sözleşmeler kapsamında bu davalıya destek ödemesi yaptıklarını,Sanayi ve Ticaret Bakanlığı müfettişleri tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapora göre haksız ve usulsüz destek alındığının belirlendiğini ileri sürerek, 122.402,94 YTL destek bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnternet Hiz. ve Elektronik Yayıncılık San. ve Tic. Ltd. Şti.,yetki itirazında bulunarak ikametgahı itibariyle ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu belirtmiş,diğer davalı ... ise,davanın esas yönünden reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden ... davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca HUMK 10 ve BK 73.maddesi uyarınca para alacağı aksi kararlaştırılmadıkça alacaklının ikametgahında ödeneceğinden davaya bakmaya alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9.maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda, davacı ile davalı ... arasındaki 22.6.2004 tarihli sözleşmenin 23. maddesi uyarınca ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Bu yetki sözleşmesi ile HUMK 10 ve BK 73 maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer mahkemesi olan ... Mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Davalı ... İnternet Hiz. ve Elektronik Yayıncılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davacı arasında bir sözleşme bulunmamakta ise de, davacı bu davalı hakkında haksız fiile dayanarak talepte bulunmaktadır. Davalılar arasında el ve işbirliği yapıldığı iddiasının olduğu ve davaların birlikte görülmesinin gerektiği gözetilerek mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/651, Karar No: 2018/5698, Tarih: 17.09.2018

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle, mahkemece aynı adrese usulüne uygun olarak en azından bir kere tebliğ yapılabilmiş olması gerekir. Bu şarta ilave olarak, muhatabın adres kayıt sisteminde herhangi bir adresinin de bulunmaması gerekir.

Somut olaya gelince; davalı ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin "... Sitesi 8. cad. Galaksi İş Merkezi no: 75/290 .../ ..." adresine çıkarılan dava dilekçesi tebligatının adresten ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinden mahkemeye iade edildiği, davalı şirketin ticaret sicilinden adresi araştırılmadan dava dilekçesinin aynı adreste Teb. Kan. 35. maddesine göre tebliğ edildiği görüldüğünden, bu haliyle belirtilen davalıya dava dilekçesi tebliğinin 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre yapılmadığından usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunundaki düzenlemeler gözetilmek suretiyle dava dilekçesinin usulune uygun şekilde tebliğ edilerek savunma ve delilleri toplandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın ve 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi uyarınca hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12489, Karar No: 2007/1324, Tarih: 07.02.2007

4. Ceza Dairesi 2005/12489 E., 2007/1324 K.

**4. Ceza Dairesi 2005/12489 E., 2007/1324 K.**

**- SANIĞIN SORGUSUNUN YAPILMAMASI

- YEDİEMİNLİK GÖREVİNİ İHMAL**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 289 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 193 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 195 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

l- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2001 gün ve 212-197 sayılı kararı ile benzer pek çok kararlarında sanığın duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılmış olması gerekliliği "yargılamanın yüze karşı olması, savunma hakkının kısıtlanamaması ve cezanın bireyselleştirilmesi" ilkelerin doğal bir sonucu olduğu açıkça vurgulanmaktadır. 5271 sayılı Kanun'un 193/2 ve 195. maddelerinde belirtilen ayrık hükümler dışında, sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulması olanaklı değildir. Ayrık tutulan 193/2. maddesi hükmüne göre de, ancak dosya içeriğinden sanığa yüklenen eylemin ilk bakışta suç oluşturmadığının anlaşılması halinde sanığın sorgusu yapılmadan beraat kararı verilmesi olanaklı değildir.

Belirtilen açıklamalara karşın, mahkemece, yukarıda değinilen içtihat-lardaki yargısal görüşler irdelenmeden ve somut olayda uygulama koşulları bulunmadığı gözetilmeden 5271 sayılı CYY'nin 193/2. maddesine yanlış anlam verilip, savunması yöntemince saptanmayan sanığın beraatine hükmolunması,

2- 5237 sayılı TCY'de "Millete ve Devlete Karşı Suçlar" kapsamında, serbest hareketli bir suç olarak 289. maddesi ile düzenlenen yedieminlik yükümlülüğüne uymama suçu ile korunan hukuki yararın, yedieminlik görevinin yasaya uygun olarak yapılması ve bu suretle kamu hizmetlerinin düzen içinde yürütülmesi olmasına göre somut olayda teslim amacının, idarece istendiği zaman üzerinde tasarrufta bulunabilecek biçimde hacizli malın korunmasının sağlanması olup, yediemin sanığın yöntemince yapılan tebligata karşın, idareyi bilgilendirmeden ve herhangi bir mazeret sunmadan hacizli malı teslim etmeme eyleminde suçun maddi ve hukuka aykırılık öğelerinin oluştuğu gözetilmeden yasal olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1684, Karar No: 2008/3899, Tarih: 01.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1684 E.  ,  2008/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Daireye daha önce intikal eden aynı mahkemenin 2004/212 ve 213 Esas sayılı dava dosyalarında (Dairenin 2006/1656 Esas ve 2006/1658 Esas) İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirmiş olduğu resmi verilere uygun olarak değerlendirme yapılmış; bu bağlamda, bodur elma ürününün dekar başına ortalama verimi 2.000 kg. alınmak suretiyle sözü edilen davaya konu taşınmazlar için 11.766.666 TL/m2 fiyat belirlenmiş iken eldeki davada İlçe Tarım Müdürlüğünden dosya içerisine getirtilen ve bodur elma ürününün dekar başına ortalama verimini 6.000 kg olarak belirten ve gerçekle bir ilgisi bulunmayan verim üzerinden değerlendirme yapan bilirkişi kurulu ek raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişi kurulundan dekar başına 2000 kg. verime göre hesaplama yapılmak üzere ek rapor alınıp buna göre hüküm kurmak olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22314, Karar No: 2013/383, Tarih: 15.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/22314 E.  ,  2013/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın suç tarihinde belirlenemeyen zaman dilimi içerisinde yakınıcının 3.kattaki evine şahsi çeviklikle elektrik direğinden tırmanarak açık olan balkon kapısından içeriye girip,bir kısım eşyalarla birlikte yakınıcıya ait otomobile ait anahtarı da alıp çıktığı,bu anahtarı kullanarak evinin önünde park halinde bulunan otomobili çalıştırıp götürdüğü, 26.06.2004 günü aracın içerisindeki bir kısım eşya alındıktan sonra terk edilmiş vaziyette bulunduğu anlaşılan olayda sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1-2-son, 522/1 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/2-d, 53, 116/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından ve konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından 5271 sayılı CMK'nun 253-254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri yönünden, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına yasanın uygulamaya göre belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Yukarıda açıklanan şekilde gerçekleşen eylemde 765 sayılı TCK'nın 80. ve 5237 sayılı TCK'nın 43.maddelerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

3-Suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun tartışılmadan, karşılaştırma yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi ile uygulama yapılması,

4-Şahsi çeviklikle açık olan balkon kapısından içeri girdikten sonra ele geçirdiği gerçek anahtarla yakınana ait otomobili alıp götüren sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-2-son maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

5-765 sayılı TCK'nın teselsül nedeniyle sanığın cezasından artırım yapılırken uygulama maddesinin 81.madde olarak gösterilmesi suretiyle yanlışlık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.