muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1782, Karar No: 2021/3958, Tarih: 12.03.2021

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarihli ve 2018/336 esas, 2018/1631 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 17/01/2017 tarihli, 2016/2168 esas ve 2017/415 sayılı karar ilâmında belirtilen, "5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanun'un 18/1. maddesindeki "Müdürlükler ile koruma kurullarının idarî nitelikteki eylem ve işlemlerine karşı infaz hâkimliğine şikâyette bulunulabilir" hükmü ile Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 48/1. Maddesinde "Yükümlüler ile kanunî temsilcileri, infaz hizmetlerinin yürütülmesi sırasında müdürlükçe hazırlanan denetim planları ve raporları ile müdürlükçe yapılan uyarılar gibi işlem ve eylemlerin kanun, tüzük ve yönetmelik hükümleri ile genelgelere aykırı olduğu gerekçesiyle müdürlüğe itirazda ya da infaz hâkimliğine şikâyette bulunabilirler." hükmü birlikte değerlendirildiğinde infaz hâkimliğine sadece Müdürlükler ile koruma kurullarının idarî nitelikteki işlemlerine karşı yapılan itirazların infaz hâkimliği tarafından değerlendirileceğinin hükme bağlandığı, TCK 191. maddesi uyarınca verilen denetimli serbestlik tedbirinin ihlâli halinde dosyanın kapatılarak gönderilmesi kararının adlî nitelikte bir işlem olduğu, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 72/8. maddesindeki "Sanık veya hükümlünün beş iş günü içerisinde ilgili kuruma tedavi için müracaat etmediğinin veya belirlenen tedavi programına uymadığının bildirilmesi ya da rehberlik çalışmalarına katılmaması halinde sanık veya hükümlü bu Yönetmeliğin 44'üncü maddesine göre uyarılır. Uyarılara ilişkin tebligatta ihlal durumunun tekrarı halinde bunun yükümlülüğün ihlali sayılacağı ve dosyanın kapatılarak mahkemesine gönderileceği sanık veya hükümlüye bildirilir." ve 6545 sayılı kanun ile değişik TCK'nın 191. Maddesinin 4(a) fıkrasındaki "Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükümleri dikkate alındığında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi sırasında infaz dosyasının kapatılarak gönderilmesi işlemine karşı yapılacak itirazların, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilmesi gerektiği, kapatma işlemlerine karşı yapılacak itirazlarda infaz ve sulh ceza hâkimliklerinin görevli olmadığı anlaşılmakla..

." hükümleri dikkate alındığında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi sırasında infaz dosyasının kapatılarak gönderilmesi işlemine karşı yapılacak itirazların, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilmesi gerektiği, kapatma işlemlerine karşı yapılacak itirazlarda infaz ve sulh ceza hâkimliklerinin görevli olmadığı anlaşılmakla..." şeklindeki hukukî değerlendirmeler dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde, adlî işlem niteliğinde bulunan hükümlünün denetimli serbestlik kararının infazı sırasında yükümlülük ihlâlinde bulunması nedeniyle ileri sürdüğü mazeretinin yerinde olup olmadığının Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, mahkemesince talep konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek hükümlünün mazeretinin yerinde olup olmadığına yönelik karar verilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/04/2019 gün ve 94660652-105-48-5869-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2016 tarihli ve 2016/792 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3136, Karar No: 2015/168, Tarih: 14.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3136 E.  ,  2015/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali, tapu iptali, tescil ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılardan ... tarafından taşınmazına yapılacak dört daireli binadan iki dairenin kendisine verileceği vaadiyle aldatılması sonucu anılan davalıya vekaletname verdiğini, davalı ...'in de diğer davalı ile anlaşarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, müvekkilinin arsası ile birlikte komşu parsel üzerine yapılan 19 daire ve 1 dükkandan kendisine bir daire verildiğini, 2011 yılı Mayıs ayında Türkiye'ye geldiğinde görüp aldatıldığını anladığını ve davalı ...'i vekillikten azlettiğini ileri sürerek, sözleşmenin iptalini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle davalıların taşınmazı üzerinde 129,97 m² alana tekabül eden payın iptali ile müvekkili adına tescilini, tescil mümkün olmazsa 194.955,00 TL tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ...,davanın reddini istemiştir.

Davalılar .... ve ... vekili, müvekkili ...'ın sözleşmeyi temsilen imzaladığından hakkında açılan davanın husumetten reddedilmesi gerektiğini, diğer müvekkilinin, davacıya ait taşınmazla birlikte bitişiğinde bulunan ve maliki ... olan taşınmaz için arsa maliklerinin yetkili temsilcileriyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, tevhit sonrası davacının kalan arsasının 141 m² olup 20 bağımsız bölümün bu arsaya yapıldığı hususunun doğru olmadığını, davacının temsilcisi ...'in noterde usulüne uygun olarak verilen vekaletnamesi ve sözleşme imzalama yetkisi olduğunu, parsellerin tevhidi için yaklaşık 40.000,00 TL masraf yapıp sonrasında sözleşmenin imzalandığını, taksimin de sözleşmede belirlenen oranlar üzerinden yapıldığını, müvekkilinin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun hareket ettiğini, davacı ile diğer davalı ... arasındaki sözleşmeden müvekkilinin haberinin olmadığını, davacının tapu tahsis giderlerini ödemesi halinde diğer daireyi teslim edebileceklerini, sözleşmede davacı vekilinin talebi üzerine diğer dairenin vekile verileceğinin belirtildiğini, müvekkili şirketin iyiniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ... vekili, davacı tarafın açtığı davaya onay vermediklerini, inşaatın tamamlanıp dairelerin arsa sahiplerine teslim edildiğini ve müvekkilinin de bir yıldır dairesinde oturduğunu, 4. dairenin tesliminin tapu tahsis giderleri, emlak vergisi, tevhit giderlerinin ödenmesi şartına bağlandığını, yapılan inşaatın sözleşmedeki paylaşım oranlarına uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ... vekili, davacı tarafın açtığı davaya onay vermediklerini, inşaatın tamamlanıp dairelerin arsa sahiplerine teslim edildiğini ve müvekkilinin de bir yıldır dairesinde oturduğunu, 4. dairenin tesliminin tapu tahsis giderleri, emlak vergisi, tevhit giderlerinin ödenmesi şartına bağlandığını, yapılan inşaatın sözleşmedeki paylaşım oranlarına uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının, davalı ...'e, sahibi bulunduğu taşınmaz üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapmak üzere verdiği yetkiye istinaden davalı ...'ın yetkilisi bulunduğu .... ile yapılan sözleşmede, 100 hisseden, 70 hissenin yükleniciye, 30 hissenin ise arsa sahibine ait olacak şekilde anlaşma sağlandığı, davacıya 1. bodrum kat 6 no'lu dairenin verildiği ve adına tescil edildiği, 20 adet bağımsız bölümden oluşan binada, inşaat alanının %79,29'unun yükleniciye ayrıldığı, kalan kısmın ise arsa sahiplerine bırakıldığı, bu durumun dürüstlük kuralına uygun olmadığı gibi davacının arsa payı oranında daire verilmediği, arsa payına göre 129,97 m² eksik alan verildiği, davacının, eksik verilen bu pay yönünden belirlenen rayiç bedeli tapu tahsis belgesine dayanılarak arsanın adına tescili için ... Belediyesi'ne yapılan birtakım yasal ödemelerin bu tutardan düşülmesi sureti ile talep edebileceği, tapu kaydının iptal olanağı bulunmadığı gibi sözleşmenin de inşaat yapılıp, bina tamamlandığından iptalinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davalı ... ve dahili davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalı ..... ve ... aleyhine açılan sözleşmenin iptali ve tescile yönelik davanın reddine, alacağa yönelik davanın kısmen kabulü ile, 194.955,00 TL alacaktan, davalı tarafça yapılan masraf tutarı 51.880,74 TL'nin indirilmesi ile kalan 143.074,26 TL alacağın ıslah tarihi 11.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte anılan davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile davalılardan ... ve .... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, yüklenici olarak .... aleyhine açılmış olup, dava dilekçesinde ...'ın ismine şirket temsilcisi sıfatıyla yer verilmiştir. ... tarafından temsilci sıfatıyla imzalanan sözleşme ile arsa sahibine karşı ayrıca bir taahhüt altına girilmemiş ve kefil sıfatıyla imza atılmamış olup, mahkemece, bu kişi hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmamasına ve gerekçeli karar başlığında davalı olarak şirketin gösterilmiş olmasına rağmen ...'ın da tazminattan sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı ... vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı ... vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davalı ... vekilinin taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak davacıya verilmesi gereken pay ile fiilen verilen pay arasındaki farkın tazmini istemine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

HMK'nın 266/1. (1086 sayılı HUMK'nın 275.) maddesi, ''Mahkeme çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.'' hükmünü içermektedir. HMK'nın 281 ve 282 (HUMK'nın 283 ve 286) maddeleri hükümlerinde de hakimin bilirkişi raporunu diğer delillerle birlikte serbestçe takdir edeceği, ancak bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama isteyebileceği gibi başka bir bilirkişiden rapor alabileceği öngörülmüştür.

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesi, “arsa üzerinde inşa edilecek binanın, arsa sahibi ile müteahhide ait olacak bağımsız bölümlerin taksiminde aşağıdaki basit krokide usulen taraflarca anlaşmaya varılmıştır. 10.1 arsa sahibi ile müteahhit arasında %30, %70 anlaşma sağlanmıştır. (Kat irtifakı kurulup alındıktan sonra müteahhide

%70 hissesini arsa sahipleri devir edecektir.) Aşağıdaki basit krokide ve kot kesitlerinden çıkacak bağımsız bölümlerden arsa sahipleri hak talep edemez.” hükmünü içermektedir. Mahkemece, taraflar arsasındaki sözleşmenin geçerli ve ayakta olduğunun kabul edilmesine ve sözleşmedeki paylaşım oranı hükmün gerekçesinde açıklanmasına rağmen, sözleşmedeki paylaşım oranı dikkate alınarak yapılacak hesaplama sonucu belirlenen pay farkının tazmini gerekirken, bilirkişi kurulunun taşınmazın bulunduğu bölgede arsa sahiplerine verilecek oranın %40 olduğu görüşünü bildirerek bu oran üzerinden yaptığı hesaplamanın hükme esas alınması çelişkili ve hatalı olmuştur.

Öte yandan, davalı şirket vekilince sözleşmenin 9. maddesi uyarınca kot kesitlerinden çıkacak bağımsız bölümlerden arsa sahiplerinin hak talep edemeyeceği yolunda ileri sürdüğü itirazı bilirkişi kurulu ek raporunda cevaplandırmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, sözleşmedeki %30, %70 paylaşım oranı dikkate alınarak, davalı vekilinin teknik nitelikteki itirazlarını da cevaplandıran, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli ek bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bu durumda, mahkemece, sözleşmedeki %30, %70 paylaşım oranı dikkate alınarak, davalı vekilinin teknik nitelikteki itirazlarını da cevaplandıran, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli ek bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a-Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 4.3,5. ve 6. maddelerinde, ayrıntıları gösterilen masrafların yüklenici tarafından yapılacağı belirtilmiş olup, yapılan masraflara ilişkin belge asıllarının davalı yüklenicide olduğu hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Makbuz asıllarının davalı yüklenicide olması, masrafın davalı yüklenici tarafından yapıldığına karine teşkil etmektedir.

Bu durumda, mahkemece, sözleşmenin anılan maddelerinde belirtilen masrafların davalı yükleniciye ait olduğu gerekçesiyle, davalının mahsup isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilen alacaktan masrafların mahsubu doğru olmamıştır.

b-Kabule göre de, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda inşaatın bulunduğu bölgede arsa sahiplerine %40, yükleniciye %60 oranı üzerinden paylaşım yapıldığı, sözleşmedeki paylaşım oranının dürüstlük kuralına uygun olmadığı görüşü bildirilmiştir. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 390. maddesi gereğince vekil görevini müvekkili yararına ve özenle yerine getirmekle yükümlüdür. Bu durumda mahkemece, davalı vekil ...'in vekalet görevini kötüye kullanmış olduğunun kabulü ile sözleşmeye göre arsa malikine düşecek %30 ile inşaatın bulunduğu bölgedeki paylaşım oranı olan %40 arasındaki %10'luk farka tekabül eden tazminat miktarından sorumlu tutulması gerekirken, ... ile ilgili talebin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı .... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı ... vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı .... vekilinin, (4-a) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8606, Karar No: 2017/10207, Tarih: 17.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/8606 E.  ,  2017/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

17/01/2014 tarihli olay, yakalama ve teslim tutanağına göre, kolluk ekibini gören suça sürüklenen çocuğun, kağıt toplama arabasını bırakarak kaçmaya çalıştığı, kovalamaca sonucu yakalandığı, kağıt toplama arabasında ele geçirilen eşyaları çaldığı yeri kolluğa tarif ederek , henüz yasal müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müştekiden suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20261, Karar No: 2015/8771, Tarih: 27.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20261 E.  ,  2015/8771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 461 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday dane, buğday samanı ve ayçiçeğinin 2013 ve 2014 yılları itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11983, Karar No: 2013/397, Tarih: 23.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/11983 E.  ,  2013/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ...'nin ise atılı suçtan beraatine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2011 gün ve 2011/93 Esas, 2011/326 Karar sayılı kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii, katılan mağdure ...r vekili ve katılan ... ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün temyiz incelenmesinde;

Delilleri, takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure ... vekili ve katılan ... ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hüküm kurulurken temel cezanın TCK.nın 103/2. maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken, uygulamanın 103/1. maddeden başlatılması,

Sanığın, mağdureye yönelik oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın 49/1 ve 103/6. maddeler gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 103/6. maddesi uyarınca bu madde uygulanmadan önce bulunan 18 yıla hükmedilerek, 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

CMK.nın 325/1. maddesine aykırı olarak kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) lehine ve sanık aleyhine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafîi ile katılan ... ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13597, Karar No: 2013/16309, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13597 E.  ,  2013/16309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin eşine ait ....parsel üzerinde bulunan 29 numaralı bağımsız bölümün iskan ruhsatının 29.10.2010 tarihinde alındığını, müvekkilinin konuta su aboneliği yaptırmak için davalı kuruma müracaat ettiğini, davalı kurum tarafından abonelik tesisi için davacıdan şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedeli talep edildiğini, davalı kurumun yeni kanal, şebeke döşemediği gibi mevcut şebekenin ıslahına yönelik bir çalışma yapmadığını belirterek, kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak talep edilen miktardan dolayı borçlu olmadığının tespitine, aboneliğin bedel ödenmeksizin tesisini veya müvekkilinin ne miktarda sorumlu olacağının tespiti ile fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yapılan işlemin usül, yasa ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yapı kullanma ruhsat tarihinin 29.09.2010 olduğu, davalı idarenin yapı kullanma ruhsat tarihinden sonra herhangi bir ıslah çalışması yapmadığı gerekçesi ile davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının ikamet ettiği bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

... ./..

-2-

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.