muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3464, Karar No: 2021/1221, Tarih: 23.02.2021

Kitaş dışındaki davalılar, davacı ile yapılan Satış Vaadi Sözleşmesinin tarafı olmadıklarından ve davalı ..., arsa sahiplerine karşı, sözleşme ile yüklendiği edimini tam olarak yerine getirmediğinden, davacının tapu iptal ve tescili talebinin reddine dair ilk derece mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; arsa sahibi davalılar, taşınmazları üzerine yapılan ve 28/12/2007 tarihli ek bilirkişi raporuna göre yüzde altmış oranında tamamlandığı tespit edilen bina nedeniyle zenginleşmişlerdir. Bu nedenle, zenginleştikleri miktarla sınırlı olmak üzere, aleyhine zenginleştikleri davacıya karşı müştereken sorumlu olmaları gerekir. Aksinin kabulü, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki muhtemel muvazaa durumunda, Satış Vaadi Sözleşmesi ile taşınmaz satın alan davacıyı hukuki güvenceden yoksun bırakacaktır. Bu sorumluluğun kabulü için, arsa sahipleri ile Kitaş arasında yapılan sözleşmelerin kat karşılığı inşaat sözleşmesi mi, yoksa trampa sözleşmesi mi olduğunun, binanın davacı mı yoksa davalı ... tarafından mı yapıldığının bir önemi bulunmamaktadır. Yine, davacı ile Kitaş arasında yapılan Satış Vaadi Sözleşmesinin, Kitaş ile arsa sahipleri arasında yapılan sözleşmenin karşılıklı feshedilmesinden sonra yapılmış olmasının da bir önemi yoktur. Arsa sahiplerinin, arsalarına yapılan ve arsaya değer katan binanın davalı ... tarafından yapıldığına açık bir itirazları bulunmadığına ve buna ilişkin delil de sunmadıklarına göre, arsalarında oluşan bu değer miktarınca, davacıya karşı sorumludurlar. Davalı arsa sahiplerinin sorumluluğu sözleşmeden değil, 818 sayılı Borçlar Kanunu 61., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 77/1-2. Maddesinde ifade edilen, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan sorumluluktur. Nitekim Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi 21/10/2009 tarih 2009/2376 Esas 2009/11832 Karar sayılı kararında "(...) Bu durumda arsa sahipleri yüklenicinin yapmış olduğu imalat nedeni ile arsa bedeli dışında fazladan bir bedel almışlarsa o kadar miktar kadar sebepsiz zenginleşmişlerdir. Sebepsiz zenginleşilen bu miktar kadar davacılara karşı sorumludurlar. Mahkemece, arsa sahiplerinin yüklenicinin yaptığı imalatlar nedeni ile ne miktar sebepsiz zenginleştiği belirlenip, davacılara karşı bu miktar ile sorumlu olduklarının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup..." şeklindeki kararıyla benzer durumda, sebepsiz zenginleşmenin varlığını kabul etmiştir.

Bu nedenle ilk derece mahkemesinin, davalı ... ile birlikte arsa sahiplerini de tazminattan (binanın değeri oranında) sorumlu tutmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Kararın onanması ve buna bağlı olarak davacı vekilinin karar düzeltme talebinin bu yönüyle kabulüne karar verilmesi gerekirken, tümden reddedilmesi yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz
Yargıtay — Esas No: 2012/2502, Karar No: 2012/34025, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2502 E.  ,  2012/34025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 26.06.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/868, Karar No: 2015/17315, Tarih: 09.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/868 E.  ,  2015/17315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayda yaralanan 22/01/1996 doğumlu mağdur ... davaya katılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca, yaşı küçük mağdura yargılama aşamasında zorunlu vekil atanmadığı ancak mağdurun inceleme esnasında on sekiz yaşını ikmal ettiği ve zorunlu müdafilik şartlarının ortadan kalktığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın mağdur ... tebliği ile verdiği takdirde temyiz dilekçesi eklenip, düzenlenecek ek tebliğnamenin tebliğinden sonra iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11899, Karar No: 2014/16708, Tarih: 26.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11899 E.  ,  2014/16708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/817-2011/841

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve temizlik görevlisi olarak çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. S.. B.. vekili, husumet yokluğundan davanın reddini isteyip davayı alt işverenlere ihbar etmiştir.

Davalı Taş-tem Şirketi vekili, devamsızlık sebebiyle akdin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin işverence haksız olarak yapıldığı sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün, 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün, 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkânı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkânı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkânı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkânı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu takdirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkânı tanır.

İşyerinde cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

İşyerinde cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve temizlik görevlisi olarak 01.01.2006-16.07.2010 arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile ve en son davalı şirket işçisi olarak çalışmıştır.

Davacı, kayınpederinin vefat etmesi sebebiyle 01-08 Temmuz 2010 günlerinde izin alarak memleketi Erzurum’a gittiğini, bu dönemde eşinin de yüz felci geçirdiğini, bu sebeple izninin uzatılmasını istediğini, işverenin bu talebi kabul etmeyip işten çıkardığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının 08-16 Temmuz 2010 arasında devamsızlık yaptığından 16.07.2010 günü akdin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddiası ve tanık beyanları dikkate alınarak, davacının devamsızlığının geçerli mazerete dayanması sebebiyle işveren feshi haksız bulunarak, kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 08-16 Temmuz arasındaki devamsızlığına konu ettiği eşinin yüz felci olduğu iddiası her ne kadar devamsızlık için geçerli mazeret olsa da, yüz felci tıbbî bir konu olup tanıkla ispat edilemez. Mahkemece, davacıya eşinin yüz felci geçirdiğine dair belgeleri sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonucu gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4878, Karar No: 2013/24943, Tarih: 25.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4878 E.  ,  2013/24943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın eyleminin, dava konusu kaçak ve bandrolsüz sigaralar yönüyle 5607 sayılı kanunun 3/5.maddesi ile suç tarihinden önce 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı kanunun 3.maddesiyle değişik 4733 sayılı kanunun 8/4.maddesinde öngörülen suçları oluşturacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 44.maddesi nazara alınarak 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi.

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi.

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören TAPDK lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi.

Yasaya aykırı, sanığın, katılan TAPDK vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünüden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulana bilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen “zararın giderilmediği” gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun bozma nedenlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/2602, Karar No: 2011/5620, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2602 E.  ,  2011/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davacının miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine aynı kişi tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilip dosya içine konulduktan sonra ,

2- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1963 - 1989 tarihli memleket haritaları ve 1957 - 1986 tarihli hava fotoğrafları ile kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili açıklamalı ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36, Karar No: 2015/347, Tarih: 05.02.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/36 E.  ,  2015/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 8 ve 15. Ceza Daireleri

Mahkemesi :. Asliye Ceza

Sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Asliye Ceza Mahkemesince 02.06.2011 gün ve 80-203 sayı ile; aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 24.04.2014 gün ve 8672–10477 sayı ile; "Sanık hakkında düzenlenen iddianamede sanık tarafından kredi veya banka kartı ile alışveriş yapılmayıp, ATM'den para çekilmeyip banka şubesinden şikayetçinin hesabından onun adı kullanılarak para çekildiğinin iddia olunması karşısında, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 12.01.2015 gün ve 13226– 56 sayı ile; "Mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 8 ve 15. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı belirtilmiş ise de, iddianamede yargılama konusu eylem; “Müşteki ve şüphelinin aynı işyerinde çalıştıkları, şüphelinin suç tarihinde mesai bitiminde soyunma dolabının yanına gittiğinde, müştekinin soyunma dolabının kapısının açık olmasından yaralanarak pantolonun cebindeki yapı kredi bankasına ait banka kartı ile nüfus cüzdanını alıp bu belgelerle bankadan müştekinin hesabından 507 TL para çektiği ve dekonta müşteki adına imza attığı, olayın anlaşılmaması için Kayabaşı köprüsünden kartı ve nüfus cüzdanını dereye attığı..." şeklinde anlatılmıştır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun, tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde yer alan; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatım içeriğinden sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı ve sevk maddesinin de buna uyumlu olacak şekilde gösterildiği kabul edilmelidir.

Buna göre, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.04.2014 gün ve 8672–10477 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 8. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4260, Karar No: 2011/3038, Tarih: 11.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4260 E.  ,  2011/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/146407

MAHKEMESİ : (ŞANLIURFA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :07/04/2010 - 246/125

SUÇ :Töre saiki ile öldürme

Çocuk yaştaki H.. A..'ı öldürmekten sanık A.. P..'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ŞANLIURFA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/04/2010 gün ve 246/125 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamından; sanığın çevresinde "Deli Ahmo" lakabı ile tanındığı, kendisinden büyüklerin bu lakap ile hitap etmeleri halinde sesini çıkarmadığı, kendisinden küçükleri ise kovaladığı ve yakaladığında dövdüğü, kolluk kuvvetleri tarafından yapılan soruşturmada ise, sanığın, mahalledeki çocuklara sürekli taş atmak suretiyle zarar verdiği ve kovaladığı, genelde bally kullanıp, üzerinde taşıdığı kesici aletler ile çocukları korkuttuğunun tespit edildiği anlaşılmakla; sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesi uyarınca "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığına" ilişkin olarak rapor alınmak üzere, sanığın adli tahkikat dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulduktan sonra, bu Dairece düzenlenecek raporla birlikte 4.İhtisas Kuruluna gönderilerek, cezai ehliyetiyle ilgili olarak rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde de, sanığın bizzat Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilerek, rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 11/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.