muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9882, Karar No: 2024/1258, Tarih: 27.02.2024

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının yerleşmek niyetiyle baba evine geldiği ve ikametgah mahkemesi yetkili olduğundan erkeğin yetki itirazının reddine; işin esasına gelince; davacının boşanmaya sebep olaylar yönünden öncelikle davalının Nihal isimli kadınla karı koca hayatı yaşadığından bahisle zina sebebine dayandığı, davalının bu bayanla ilişkisinin davacının ortak haneden ayrılmasına müteakip ortaya çıktığı beyan edilmesi karşısında, zina sebebiyle boşanmaya ilişkin yasal sürenin dolmadığının tanık beyanları ile sabit olduğu, davalının başka kadınla Hendek ilçesinde beraber yaşadığı, erkeğin zina eyleminin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, tarafların zina sebebiyle boşanmalarına, uzman raporları, çocukların anne yanında mutlu olmaları ve üstün menfaatleri gereğince ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere taktir edilen tedbir nafakasının karar tarihi itibarıyla her bir çocuk için ayrı ayrı aylık 500,00 TL' ye çıkartılmasına ve iştirak nafakası olarak devamına, kusursuz olduğu tespit edilen davacı kadının gelir getiren faaliyetinin olmaması, çocukların bakım ve gözetimini sağlaması, bir ara ücretli öğretmen olarak çalışması, iş arayışı içinde olmakla bu işin sürekli ve düzenli olmaması karşısında davacı kadının boşanmak ile evlilik birliği devam ederken sahip olduğu ekonomik ve sosyal durum olumsuz yönde etkilenerek yoksul durumuna düştüğünden kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; yetki itirazının reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, mazeret dilekçeleri dikkate alınmayarak savunma haklarının ihlal edildiğini, ilk karardan farklı olarak nafaka miktarlarının arttırıldığını, gerekçede tazminat miktarları yönünden çelişki yaratıldığını, zinanın ispatlanamadığını, hukuka aykırı delillerin ve müvekkili ile husumeti bulunan tanıkların beyanlarının hükme esas alındığını ileri sürerek hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ilk kararına karşı, davalı tarafından hükmün tamamına yönelik istinaf kanun yoluna başvurulduğu halde, davacı kadının sadece tazminat miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurduğu; bu halde davacı ve velâyeti anneye verilen ortak çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarları yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, davacının, dava açılmadan önce ailesinin yaşadığı Eskişehir iline geldiği, davalının ortak konutta başka bir kadın ile yaşadığı ve erkeğin kadına gönderdiği, davacıyı istemediğine ilişkin mesaj içerikleri dikkate alındığında; kadının yerleşmek amacı ile ailesinin yanına Eskişehir iline geldiği, İlk Derece Mahkemesinin yetki itirazının reddine ilişkin kararının usul ve kanuna uygun olduğu, davalı vekilinin müvekkili ile arasında husumet bulunduğu iddiası ile beyanlarının objektif olmadığını iddia ettiği tanıklar dışında kalan diğer tanıklar, özelikle tanık Hülya'nın beyanı ve dosyadaki diğer belge ve bilgilere göre de; zinanın ispatlandığı, tazminatlar yönünden hükmün infaz edilecek kısmında yani kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki olmadığı, gerekçenin hükmün açıklanmasına ilişkin fonksiyonunun da bulunduğu, bu kapsamda gerekçedeki yanlışlığın açık maddî hata niteliğinde olduğu, davalı vekilinin Dairenin kaldırma kararı sonrası yapılan tüm celselerde mazeret dilekçesi sunduğu, 3 üncü celse bir sonraki celsenin sözlü yargılama duruşması olacağı belirtilerek, davalı vekilinin mazereti kabul edilerek duruşmanın ertelendiği, özellikle 6100 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi de gözetildiğinde, davalı vekilinin açıklanan yöne ilişkin istinaf itirazının dürüstlük kurallarına aykırı olduğu ve hükmün esasına etkili olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin açıklanan yönlere ilişkin istinaf itirazlarının reddine, kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda, usuli kazanılmış hakka aykırı şekilde, çocuklar yararına takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası miktarlarının arttırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğu kadın lehine yoksulluk nafakası takdir edilmiş ise de; kadının ücretli öğretmen olarak çalışmasının evlilik öncesi döneme ait olduğu, boşanma davasının 15.09.2017 tarihinde açıldığı, SGK hizmet dökümüne göre kadının 2017 yılı 11

.09.2017 tarihinde açıldığı, SGK hizmet dökümüne göre kadının 2017 yılı 11. ayından itibaren ve halen çalıştığı, sosyal inceleme raporunda da çalıştığını beyan ettiği, çalışmasının düzenli ve sürekli sayılacak nitelikte olduğu ve lehine yoksulluk nafakasının koşulları oluşmadığı talebinin reddine, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasına; davacı kadın vekilinin ise maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümleri kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine; ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren İlk Derece Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ilk karar tarihine kadar, ayrı ayrı aylık 150,00 TL, İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihinden (02.04.2019 tarihinden) itibaren ise ayrı ayrı aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; yetki itirazının reddinin hatalı olduğunu, mazeretin kabul edilmeyerek davalı tarafın yokluğunda duruşma yapılmasının savunma ve adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu, zinanın ispatlanmadığını, velâyetin anneye verilmesinin ve kadın lehine tazminatlara hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yetki itirazının reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, zinaya dayalı davanın kabulü ve kadın lehine tazminatlara hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları ile ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 161 inci maddesi, 168 inci maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesi, 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15003, Karar No: 2020/2982, Tarih: 10.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15003 E.  ,  2020/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5008, Karar No: 2008/2431, Tarih: 28.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5008 E.  ,  2008/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.1.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/1959, Karar No: 2017/1373, Tarih: 08.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1959 E.  ,  2017/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2015 tarih ve 2014/644-2015/667 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketinin emtia sigortası ile sigortaladığı havalandırma fanının davalının maliki ve sürücüsü olduğu araç ile ...'dan ...'e taşındığını, nakliyat esnasında sabitlendikleri zeminden koparak araç kasasına çarptığı ve zarar gördüğünü, hasar bedeli olarak 7.000 TL'nin sigortalıya 17.10.2011 tarihinde ödendiğini, taşıma esnasında gerçekleşen hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen bedelin rücuen tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı, zararın poliçe kapsamında olmadığını, emtiayı 15.12.2010 tarihinde sabah teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 15.12.2010 saat 12:00 ila 18.12.2010 saat 12:00 arasında geçerli olmak üzere yapılan poliçenin 14.12.2010 tarihinde taşınmak üzere sevk irsaliyesi ile birlikte teslim alınan ve alıcısına teslim edilen emtiadaki zararı kapsamadığı, sevk irsaliyesi üzerinde hem satıcının hem alıcının hem de davalının imzasının bulunduğu, irsaliyeye göre malın teslim tarihinin 14.12.2010 olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 6762 sayılı TTK'nın 788. maddesi uyarınca eşyanın kayıtsız şartsız kabulü ile taşıyıcı aleyhine açılacak dava hakkının düşmüş olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14662, Karar No: 2013/7643, Tarih: 07.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14662 E.  ,  2013/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın el attığı iddia edilen suyun kamuya veya özel kişilere ait sulardan olup olmadığı ve sanığın eylemiyle suyun mecrasının değişip değişmediğinin mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılıp saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2887, Karar No: 2019/7850, Tarih: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2887 E.  ,  2019/7850 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... Belediye Başkanlığı adına Av. ... 2- ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. ile Fer'i Müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında Salihli İş Mahkemesinden verilen 17.01.2017 günlü ve 2016/141 E. - 2017/18 K. sayılı kararın davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30.03.2017 gün ve 2017/636 E. - 2017/391 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine dair verilmiş olan kararın temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. vekili adına çıkarılan gerekçeli karar evrakı tebliğ belgesinin davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Ayrıca, Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilmeli, bu sebeple öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2689, Karar No: 2023/5526, Tarih: 22.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2689 E.  ,  2023/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1784 E., 2023/42 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Görele 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/33 E., 2022/162 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, karşı boşanma davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde, davalı- karşı davacı eşin, tarafların İstanbul ilinde birlikte yaşadıkları dönemde 2012 yılında müşterek konutu terk edip gittiğini, müşterek konutu planlı olarak terk ettiğini, davalı eşin, 27.06.2012 tarihinde boşanma davası açtığını, 23.10.2013 tarihinde davadan feragat ettiğini, davacı- karşı davalının 2012 yılından 2016 yılına kadar İstanbul ilinde ikamet etmeye devam ettiğini, bu süreçte barışma girişimlerinde bulunduğunu, davacı- karşı davalının yakın akrabaları tarafından darp edildiğini, ceza yargılamasının sonuçlandığını, davacı- karşı davalının 2014 yılında boşanma davası açtığını, 2016 yılında Mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasın karar verildiğini, kararın 22.03.2018 tarihinde kesinleştiğini, ayrıca davacı- karşı davalının Görele Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/59 Esas, 2017/324 Karar sayılı dosyası ile açmış olduğu boşanma davasının ise reddine karar verildiğini, kararın 09.01.2018 tarihinde kesinleştiğini, 2020 yılının Şubat ayında davalı- karşı davacının barışmayı kabul ettiğini söyleyerek davacı- karşı davalıdan 10.000,00 TL para ödemesini istediğini, erkeğin gönderdiğini, parayı alır almaz erkeğe hitaben "Ben senden alacağımı aldım, davayı aç tek celsede boşanalım." dediğini, yaklaşık 9 yıldır tarafların ayrı yaşamakta olduklarını, erkeğin açmış olduğu boşanma davasının 09.01.2018 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşme tarihinin üzerinden 3 yılı ... zaman geçtiğini, bu süreçte kadının tutumu dolayısıyla taraflar bir araya gelemediğini ve evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, kadının aile birliğini yeniden kurmaktan açıkça kaçınmakta olduğunu iddia ederek tarafların eylemli ayrılık hukuki nedeniyle boşanmalarına, erkek lehine 10.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde; yetki itirazında bulunduğunu, yetkili mahkemenin Küçükçekmece Aile Mahkemesi olduğunu, boşanma davasında tam kusurlu tarafın davacı- karşı davalı eş olduğunu, erkeğin evlilik birliğinin üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmediğini, 10 yıldır erkek ile ayrı yaşamakta olduklarını, çocukların tüm yükümlülüklerini kendisinin karşıladığını, erkeğin hiçbir katkısının olmadığını, erkeğin arayıp sormadığını ve terk ettiğini, eşi ile İstanbul' da ikamet etmekte iken, davacının evi terk edip Görele' ye ailesinin yanına yerleştiğini, şu anda ikamet ettiği evin giderlerini çocuklarının karşılamakta olduklarını, erkeğin kendisini aldattığını ve başka kadınlarla görüştüğünü, fotoğraflarının olduğunu, erkeğin birlikte yaşadıkları zamanlarda sürekli kendisini darp ettiğini, aşağıladığını, küçük gördüğünü, erkeğin iddialarını kabul etmediğini, erkeğin kendisini terk edip başka kadınlarla birlikte olduğunu, çocuklarının tüm sorumluluğunun kendi üzerinde olduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, aylık 1.000,00TL tedbir nafakası, 100,000,00 TL maddî tazminata, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI