muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7657, Karar No: 2016/4635, Tarih: 20.10.2016

...

Kayyım raporlarında ise şirketin genel durumu ile ilgili olarak genel izahlara yer verilmiş, denetim yapılan dönemler itibariyle şirketin bazen zarar ettiği, bazen kar ettiği, ancak genel itibariyle borca batıklığın devam ettiği, aradan geçen süreç içerisinde şirketin mali durumunda düzelme olmadığı ifade edilmiş ise de; kayyım raporları denetime elverişli olmadığı gibi yeterli açıklamayı da içermemektedir. Kayyımın görevlerinden biri de erteleme sürecinde şirketin mali durumundaki değişiklikler ve şirket yetkililerinin iyileştirme projesine riayeti konusunda mahkemeye bilgi vermektir. Kayyım raporlarında şirketin denetlendiği her döneme ilişkin aktif ve pasif durumunun ayrıntılı olarak açıklanması ve verilen ihtiyati tedbirlerle birlikte davacı şirketin mali durumunda düzelme olup olmadığı, iyileştirme projesinin uygulanıp uygulanmadığı ve borca batıklıktan kurtulma yolunda somut adımlar atılıp atılmadığı hususlarının ayrıntılı ve denetime elverişli olarak açıklanması gerekirken, bu hususları içermeyen eksik ve yetersiz denetim ile raporların hazırlanması ve mahkemece de kayyım raporlarının yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda denetlenmemesi doğru olmamıştır. Kaldı ki atanan kayyımın hukukçu olduğu, davacı şirketin faaliyet sahası ile ilgili olarak, görevinin gerektirdiği mesleki ve teknik yeterliliğe sahip bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, açıklanan usul ve ilkelere uygun olarak şirket varlıklarının rayiç değerlerinin ve bu kapsamda borca batıklığın tespiti, bu şartın yerine geldiğinin anlaşılması halinde de iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının, somut verilere dayalı olarak, bilimsel şekilde değerlendirilmesi için alanında uzman yeni bir bilirkişi heyetinden bilirkişi ve kayyım raporları arasındaki çelişkiyi gideren, şirketin mali durumunu ve iyileştirme projesini açık ve somut dayanaklarla değerlendiren; yargılama sürecindeki değişimin de değerlendirildiği açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınması, kayyım raporlarının denetlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/24399, Karar No: 2008/2042, Tarih: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/24399 E.  ,  2008/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2006

Davacı, 1.9.1999 tarihi ile dava tarihi arasındaki sürede 2926 sayılı Yasaya tabi ilk kesintisi tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının   teslim ettiği  ürün bedelinden  yapılan ilk kesintisinin Bağ-Kur hesabına girdiği tarihten  itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davacının  01.09.1999-14.08.2006 tarihleri arasında   tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Dava, davacının   teslim ettiği  ürün bedelinden  yapılan ilk kesintisinin Bağ-Kur hesabına girdiği tarihten  itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davacının  01.09.1999-14.08.2006 tarihleri arasında   tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının Ziraat Odası  kaydının 01.01.2005 tarihinde başladığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı, Pancar Ekiciler Kooperatifi üyesi olmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.08.1999 tarihinde yapıldığı , ı bunun dışında başka kesitinin  bulunmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu  01.09.1999-31.12.1999 tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı  01.01.2000 tarihinden sonraki dönem yönünden   2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu döneme ilişkin istemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya uygun değildir .

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2008 gününde   oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6820, Karar No: 2013/5064, Tarih: 23.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6820 E.  ,  2013/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ......... ile davalı ... Sistmes GmbH. arasındaki davadan dolayı ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen ....04.2012 gün ve 2010/646-2012/158 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyasında bulunamadığından ve incelenmesine gerek görüldüğünden;

...-Dosya iç kapağında dolapta bulunduğu yazılan ... mavi ve ... beyaz klasör ile yine dosya içerisinde bulunan ... sayfadan ibaret “Teslim Tutanağı” başlıklı belge kapsamında davalı şirket vekilince sunulan ... klasörden ibaret delillerin dosyasına eklenmesi,

...-Tarafalar arasında imzalanan sözleşmenin .... maddesinde, sözleşmenin dayanağı belgelerden olduğu gösterilen “... Nisan 2005 Tarihli Genel Hüküm ve Koşullar” başlıklı belgenin taraflardan temin edilerek eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27622, Karar No: 2022/6883, Tarih: 30.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/27622 E.  ,  2022/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...), fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'nın fuhuş eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan sanıklar ... ve ...'in de atılı suçlardan mahkumiyetleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in müsnet suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle, her ne kadar tebliğnamede sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan görüş bildirilmiş ise de, söz konusu hükümle ilgili açılmış bir kamu davası olmadığı anlaşıldığından, sanıklar haklarında atılı suçlardan kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, sanıklar ..., ..., ... ile ... müdafisinin vekalet ücreti yönünden temyize geldiği gözetilip, sanık ... müdafisinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafisi ile sanık ... müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 31.10.2012 günlü raporunda hangi sanığın eyleminden dolayı mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu veya her birinin eyleminden dolayı ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususun tespit edilememesi karşısında, bu hususta oluşan tereddüt lehe değerlendirilerek sanıklar ... ve ... haklarında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ...'in hükümlerden sonra 29.08.2014 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13937, Karar No: 2014/13280, Tarih: 24.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/13937 E.  ,  2014/13280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11.07.2014 gün ve 2014/7533-9347 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 226,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 24.11.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Dava, yüklenicinin temliki işleminden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; eksik işler bedeli, kira kaybı, iskan harcı bedeli vesair harcamalar toplamı 27.176,49 TL'nin depo edildiği gözetilerek davanın kabulü ile dava konusu 13 nolu bağımsız bölümün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dair hüküm kurulmuştur.

Hükmün davacı, davalı ... ile yüklenici Şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine; 11.07.2014 tarihli ilamla özetle ".....yüklenicinin halefi olan davacının 8.641,60 TL bina tescil harcı ve 260.00 TL cins değişikliği harç bedelinin ve 1.000,00 TL kira kaybı olmak üzere toplam 9.901,60 TL'den sorumlu olduğu bu miktar üzerinden depo kararı verilmesi gerektiği, davacının taraf olmadığı.... İcra Müdürlüğünün 2011/474 Esasında kayıtlı alacaktan sorumlu tutulamayacağı, ayrıca depo edilen bedelin davalı ... yerine Veli'ye ödenmesine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle" yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı yüklenici ... ve Tic. Ltd. Şti ile arsa sahipleri arasında 16.12.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış olup, davaya konu 13 nolu dairenin yüklenici hissesine düştüğü ve anılan dairenin 01.04.2010 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacıya satıldığı ve bedelin ödendiği ancak taşınmazın halen davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Davacı, yüklenicinin temliki işlemine dayanarak dava açmıştır.

Davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı yüklenici ... ve Tic. Ltd. Şti ile arsa sahipleri arasında 16.12.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış olup, davaya konu 13 nolu dairenin yüklenici hissesine düştüğü ve anılan dairenin 01.04.2010 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacıya satıldığı ve bedelin ödendiği ancak taşınmazın halen davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Davacı, yüklenicinin temliki işlemine dayanarak dava açmıştır.

Bilindiği üzere; arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan taraf, sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu (B.K. m.364-TBK.m.479) yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazanacağı kişisel hakkını(bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi B.K'nun 162 maddesi (TBK. m.183) hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası da gerekmeden üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla (B.K.m.163-TBK.m.184) devir ve temlik edebilir.

Davacı yüklenicinin halefi olup temlik alacaklısı olarak davalı arsa sahiplerine karşı tapu iptal tescil davası açmış olmakla borçlu arsa sahibi ona karşı bir takım itiraz ve def'ilerde bulunmak imkanına sahiptir. Öncelikle yüklenici Şirket arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereği edimini tam eksiksiz yerine getirmiş olmalıdır. Kısaca söylemek gerekirse, yüklenicinin borcu kapsamında kalan eserdeki ayıp ve eksikliklerden ve koşullar yerinde ise arsa sahibinin isteyebileceği kira alacağı ile sözleşmedeki diğer alacaklarından ve ayrıca kanundan kaynaklanan arsa sahibinin diğer alacaklarından da ondan temellük edilen kişisel hakkın ifasını isteyen üçüncü kişide sorumludur.

Yukarıdan beri yapılan açıklamalar karşısından somut olaya gelince;

16.12.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan arsa sahibi ... tarafından yüklenici Şirket aleyhine Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/250 Esas sayılı dosyasında eksik iş, geç teslim nedeniyle kira vs. alacakların tahsili için açılan davada mahkemece tazminata hükmedilmiş olup kesinleşen ilamın.... İcra Müdürlüğünün 2011/474 sayılı dosyasında takibe konulduğu ve yargılama aşamasında dosya borcu ödenmediğinden mahkemece icra dosyasına ödenmesi gereken miktarda gözetilerek neticeden 27.176.49 TL'lik depo kararı verildiği ve ödemenin yapılması üzerine yazılı şekilde davanın kabulüne dair hüküm kurulduğu görülmüştür.

Sayın çoğunluk 11.07.2014 tarihli bozma ilamına yönelik karar düzeltme istemini yerinde görmeyerek yazılı gerekçeyle reddetmiştir.

Sayın çoğunluk 11.07.2014 tarihli bozma ilamına yönelik karar düzeltme istemini yerinde görmeyerek yazılı gerekçeyle reddetmiştir.

Ne var ki yapılan incelemede; davacı temlik alacaklısının depo kararı verilen 27.176,49 TL miktardan sorumlu olduğu anlaşılmıştır. Şöyle ki yukarıda yapılan açıklamalar sonucundan yüklenicinin edimini eksiksiz yerine getirmediği için aleyhine dava açıldığı ve kesinleşen kararın takibe konulduğu dosya içeriği ile sabittir. Bozma ilamın da... İcra Müdürlüğünün 2011/474 Esas sayılı takip dosyasında davacının taraf olmadığı bu nedenle takibe konu borçtan sorumlu tutalamayacağı sonucuna varılması dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Çünkü anılan takip alacaklısı arsa sahibi ... olup yüklenici Şirket aleyhine takibe geçmiştir. Takibe konu alacak 16.12.2003 tarihli sözleşme kapsamında kalmakta ve yüklenici bu borcunu ödemeden ifa talebinde bulunamaz. Davacının da yüklenicinin halefi olarak ifa talebinde bulunabilmesi ancak takibe konu borcun ödenmesi şartına bağlıdır. Nitekim mahkemece de bu sonuca varılarak eksik iş vs. bedelleri depo ettirmek suretiyle davanın kabulüne dair hüküm kurmuştur.

Mahkeme gerekçesinde de belirtildiği üzere; depo edilen bedelden 696,92 TL davalı ...'a, 607,39 TL'nın davalı ...'ya 25.872,18 TL'nın de davalı ...'a ödenmesine dair hüküm oluşturulmayarak maddi hata ile tüm bedelin 27.176,49 TL'nın davalı ...'ya ödenmesi şeklinde hüküm kurulması yanlıştır. Bu husus da yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm sonucunda her bir davalıya ödenecek miktar belirtilmek suretiyle düzeltme yapılarak ve 11.07.2014 tarihli bozma ilamı kaldırılarak yerel mahkeme kararı onanmalıdır.

Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun ret gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/14732, Karar No: 2023/19650, Tarih: 14.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14732 E.  ,  2023/19650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/66 E., 2023/199 K.

DAVA TARİHİ : 31.08.2015

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesinde vasıflı işçi olarak çalıştığını, işe başladığı tarihten itibaren sendikalı olduğunu, davacının üyesi Sendika ile davalı Bakanlık arasında 4 adet toplu iş sözleşmesi imzalandığını; ancak toplu iş sözleşmesi gereğince yapılması gereken ücret artışlarının davacının ücretine tam olarak yansıtılmadığını, bu sebeple bu tarihten sonra imzalanan bütün toplu iş sözleşmeleri ve kamu toplu iş sözleşmeleri çerçeve anlaşma protokollerinin ücrete esas maddeleri uygulanırken eksik hesaplama yapıldığını, işyerinde 01.01.2005-31.12.2006, 01.01.2007-31.12.2008 ve 01.01.2009-31.12.2010 dönemlerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerinin de yanlış uygulandığını, 01.01.2005 tarihinden sonra son dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen kıdem terfilerinin ücrete eklenmesi gerektiğini ileri sürerek toplu iş sözleşmelerinde ve kamu toplu iş sözleşmesi çerçeve anlaşma protokollerinde öngörülen ücret artışlarının ve iyileştirmelerin uygulanması suretiyle belirlenecek yevmiyelere göre ücret farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı ve ikramiye farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, dava dilekçesindeki talep konusunun muğlak olduğunu, ücretin ne zaman ve hangi miktarda eksik veya hatalı ödendiğinin açıklattırılması gerektiğini, davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, davacının belirli bir süre mevsimlik işçi olarak çalıştıktan sonra daimi işçi kadrosuna alındığını, davacının ücretlerinin mevzuat ve toplu iş sözleşmesi hükümleri kapsamında belirlenip ödendiğini, uygulamanın yetkili sendikaların gözetiminde yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI