muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1319, Karar No: 2024/11500, Tarih: 21.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/1319 E.  ,  2024/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/59 Esas - 2021/2613 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/582 Esas - 2019/430 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Boğaziçi Üniversitesi Çevre Bilimleri Enstitüsü Öğretim Üyesi Prof. Dr. ...'nin 23.01.2016 tarihinde katılmış olduğu Kanal D Ana Haber Bülteninde yayınlanan röportajında İstanbul'un içme suyu ile ilgili müvekkilinin güvenilirliğine zarar verecek şekilde açıklamalarda bulunduğunu, davacı tarafından İstanbul'a ulaştırılan suyun sağlık kriterlerine uygun içilebilir nitelikte olduğunu, davalının gerçek dışı açıklamaları nedeniyle müvekkili kurumun itibarının zedelendiğini belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin içme suyunun arıtılması konusunda akademik ve bilimsel araştırmalarının olduğunu, dava konusu haber programına da bu konuda geliştirdiği teknolojiyi açıklamak üzere katıldığını, dava konusu haberin müvekkilinin bilgisi dışında kurgulandığını ve ilgi çekici olması adına izleyiciye aktarıldığını, röportajın montajlanmamış hali incelendiğinde davacı kurum aleyhine bir açıklamasının olmadığının tespit edileceğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Çevre Bilimleri Enstitüsü profesörü olan davalının, içme suyunun arıtılması konusunda geliştirdiği yeni bir teknolojiyi aktarması için dava dışı Kanal D logosuyla yayın yapan televizyon kanalına davet edildiği; yapılan röportajın montajsız hali incelendiğinde, davacı kurumun arıtma sisteminin yetersiz olduğuna dair davalının hiçbir olumsuz söz ve ifadesinin olmadığının tespit edildiği; dava dışı televizyon kanalının, röportajın dikkat çekici olması kaygısıyla, davacının yeni ayrıştırma teknolojileri üzerindeki çalışmalarını ön plana çıkartmayıp röportajın bazı kısımlarını kestiği ve çarpıcı başlıkla haber haline getirdiği, davacının kişilik haklarına ve itibarına zarar verecek biz söz ve ifadenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu röportajın, yayıncı tarafından izleyiciye sunulurken izleyicinin ilgisini çekmek için bazı alt yazılarla verildiği, konuşmanın ham haliyle verilmeyip yayın akışına göre kesilerek ve araya yayıncı tarafından yorumlar yapılarak sunulduğu, davalının konuşma metninin ham hali incelendiğinde davacının itibarına yönelik haksız saldırı teşkil edecek söz ve ifadesinin bulunmadığı, düşünceyi açıklama ve eleştiri hakkının sınırlarının aşılmadığı, davacının kişilik haklarına saldırının bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; orta düzey bir televizyon izleyicisi tarafından dava konusu röportaj izlendiğinde müvekkilinin görevini yapmadığı, içme suyunun arıtılmadığı yönünde yanlış bir kanaate sahip olacağını, buna davalının haksız eylemi ile sebep olduğunu, davalının açıklamalarının bilimsellikten uzak olduğunu, İstanbul halkı üzerinde müvekkiline yönelik şüphe oluşturduğunu, yanlış bilgilendirmeye sebep olduğunu, konu ile ilgili dava dışı televizyon kanalının tekzip yayınladığını, müvekkili kurumun en etkili arıtma yöntem ve teknolojilerini kullandığını, suyun içilebilir durumda olduğunu, müvekkili kurumun itibarının zedelendiğini ve kişilik haklarının saldırıya uğradığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı Boğaziçi Üniversitesi Çevre Bilimleri Enstitüsü Öğretim Üyesi Prof. Dr. ...'nin 23.01.2016 tarihinde katılmış olduğu Kanal D Ana Haber Bülteninde yayınlanan röportajında kullanılan söz ifadelerin davacının itibarına zarar verdiği, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı ile yapılıp Kanal D'de yayınlanan röportajın montajsız ham hali incelendiğinde davalının, davacı kurum aleyhine sarf etmiş olduğu söz ve ifadesinin olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9391, Karar No: 2019/8349, Tarih: 10.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9391 E.  ,  2019/8349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmiştir.

Mahkemece 01.09.2015 tarihli ek karar ile davalılardan ... Temizlik Hiz. Bilgi İşl. Otom. San. Tic. Ltd. Şti.nin temyiz talebi reddedilmiştir.

Davalı ... Temizlik Hiz. Bilgi İşl. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

03.04.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan HMK Yönetmeliği'nin 5/9 maddesi; "Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter. Elektronik ortamda yapılacak işlemlerin, ertesi güne sarkmaması açısından saat 00:00’a kadar yapılması zorunludur.” şeklinde düzenlenmiştir.Buna göre davalı ... şirketi vekilinin temyiz dilekçesini 8.inci gün saat 20:58 de başka bir deyişle saat 00:00'dan önce verdiği ve buna göre temyiz süresinde olduğu anlaşılmakla Mahkemenin ... şirketi vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 01.09.2015 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 10/04/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4286, Karar No: 2012/851, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4286 E.  ,  2012/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 183 ada 23, 32 ve 38 parsel sayılı 2828.59, 3324.79 ve 8645.37 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların adına tescili istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve bağışlamaya da dayanmış; açılan davanın reddini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı ... ve davalı ... ile payları belirtilmek suretiyle bir kısım ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tapulu olduğu, taksim edilmediği, mirasçılar arasında kazandırıcı zamanaşımının söz konusu olamayacağı, ancak mirasçılar arasında pay devrinin mümkün olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davalı ..., kök muris ...'in mirasçılarından ... Oğuz'un kızı olup, annesi ... halen sağdır. Davacı ... ise, yine kök murisin mirasçılarından ...'ün, kendisinden önce ölen eşinin kardeşi olup; bu durumda davacı da davalı da terekeye karşı 3. kişi durumundadırlar. Dosya kapsamı, fen bilirkişisi raporu ile tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsadığı anlaşılmaktadır. Keşifteki beyanlarda taşınmazların 1972 yılından beri davacı tarafın zilyetliğinde bulunduğu vurgulanmış ise de, kadastro tespit tutanakları içeriğinde ise davalı tarafın zilyet olduğu belirtilmiştir. Bu durumda tanık ve yerel bilirkişi sözleri ile tespit bilirkişilerinin beyanları arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece zilyetlik konusunda tespite aykırı sonuca varılmasına rağmen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30. maddesine aykırı olarak tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilmek suretiyle çelişki giderilmemiştir. O halde, doğru sonuca varılabilmesi için davacının taşınmazların tümünde malik sıfatıyla zilyet olup olmadığının tespiti açısından taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmak suretiyle senet tanıkları dinlenilmeli, satışa konu olmayan ... mirasçılarının paylarının hukuki değerlerinin tespiti açısından dava dışı ... mirasçılarının bilgilerine başvurulmalı, davacının hangi tarihten itibaren hangi sıfatla zilyet olduğu, zilyetliğin satın aldığı paylarla mı sınırlı olduğu yoksa taşınmazların tümüne yönelik mi olduğu araştırılmalı, davacı açısından satın almaya konu paylar yönünden 3402 sayılı Yasanın 13/B-b maddesinde öngörülen koşulların, satın alınmayan paylar yönünden ise 3402 sayılı Yasanın 13/B-c maddesinde de öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılıp değerlendirilmeli, gerek davacının gerek davalının 3.şahıs durumunda oldukları ... ...'nın ölüm tarihi itibarı ile terekesinin müşterek paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğu gözönünde bulundurularak olayda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi koşullarının bulunmadığı dikkate alınmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde çelişkinin giderilmesi bakımından mutlak suretle tespit bilirkişileri taşınmazların başında tanık sıfatıyla dinlenilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, taraf vekillerinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10388, Karar No: 2018/7164, Tarih: 07.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10388 E.  ,  2018/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1953 tarihli memleket haritasına esas hava fotoğrafları ve kadastro tespitinin yapıldığı 2014 yılından geriye doğru 20 yıl önceki hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2-Dava konusu 107 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ve kadastro tespit tutanağı ile dayanak belgelerinin ayrıca komşu parsellerinin kadastro tutanak örnekleri, bunlar kesinleşmiş ise tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının dosya içine alınmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/11/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/839, Karar No: 2013/6452, Tarih: 17.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/839 E.  ,  2013/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2003 ve 2004 takvim yılları için mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına, 01.01.2003 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 16.03.2004 ve 16.03.2005 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 16.03.2004 ve 16.03.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2084, Karar No: 2017/5794, Tarih: 11.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2084 E.  ,  2017/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, iştirak nafakasının miktarı, yoksulluk nafakası ve manevi tazminatın reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadına yönelik fiziksel şiddet vakıasının ıspatlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı-karşı davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat talebinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazların hasren yapılan incelemeye gelince;

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk ...nın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12014, Karar No: 2012/11348, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12014 E.  ,  2012/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2012 gün ve 2010/220 Esas, 2012/80 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamı sonucunda, mağdurenin aşamalardaki beyanlarında sanığın elinden kurtulmaya çalıştığını ancak kendisini bırakmadığını, boynuna bir hareket yaptığını ve boynunun acıdığını, bağırdığını ancak sanığın eliyle ağzını kapattığını belirtmiş olması karşısında, sanığın eylemini cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8052, Karar No: 2016/5175, Tarih: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8052 E.  ,  2016/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın .... Göğüs Hastalıkları hastanesinde doktor olarak çalışan kamu görevlisi olduğu, sanık ...'ın hastanenin temizlik işlerini yapan şirkette şef olarak çalıştığı, diğer sanıklar ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'in ise sanık ...'in çalıştığı şirkette temizlik işçisi olarak çalıştıkları, suç tarihinde sanıklar .... ve ....., sanık ...'nin rahatsız olduğundan bahisle sanık ...'dan rica ederek sanık ... hastaneye gelmeden, adına suça konu istirahat raporunun düzenlemesini sağladıkları anlaşılan olayda sanık ...'un devlet hastanesinde çalışan kamu görevlisi olması nedeniyle, sanıkların eylemlerinin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna azmettirme veya görevi kötüye kullanma suçuna azmettirme suçlarından hangisini oluşturacağının tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça konu belge hakkında karar verilmemesi,

3-Adli para cezasına hükmolunduğu halde TCK'nın 53. maddesinin sanıklar hakkında uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5928, Karar No: 2014/5862, Tarih: 10.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/5928 E.  ,  2014/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-b. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 05.10.2009 tarih ve 3329 sayılı kararı ile I. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ... ili, Merkez ilçesi, ... kasabasında bulunan ... Höyüğü'nün, sanık ... adına kayıtlı ... ve ... sayılı parseller arasında bulunduğu, davaya konu ... sayılı parselin de sanık adına kayıtlı arazi olduğu, ancak ... ... bu arazi sınırları içerisine girmediği, her ne kadar sanığın ... ve ... sayılı parselleri içerisinde kalan höyükten, kepçe ve kamyon sürücüleri olan diğer sanıklar ... ve ...'a 80 kamyon toprağı taşıtması ve höyüğe zarar vermesi iddiası ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, ... İl Jandarma Karakol Komutanlığı görevlilerince olay tarihi olan 23.06.2009 günü olay yerinde yapılan tespitte, ... numaralı parselde bulunan drenaj kanalı kenarından kepçe ile alınan toprağın kamyona yüklendiği ve yine .. sayılı parselin çukurda kalan yerlerine dökülerek düzleştirme yapıldığının tespit edildiği, sanıkların da ifadelerinde ... sayılı parsel içerisinde çalışma yaptıklarını ve drenaj kanalı yanından alınan 80 kamyon toprağı yine bu parsel içerisinde çukurda kalan yerlere döktüklerini beyan ettikleri, olay yerinde yapılan 23.09.2010 tarihli keşfe katılan arkeolog, ziraat mühendisi ve fen bilirkişisinin sundukları raporlarda, höyüğün ... ve ... sayılı parseller arasında kaldığı, kepçe ve kamyonla yapılan çalışmanın ise ... sayılı parsel olduğu, höyük üzerinde kurumuş otlar ve dikili taşlı eski mezarlar bulunduğu, höyük ve çevresinden toprak alındığına ve höyüğün tahrip edildiğine dair delillerin bulunmadığının belirtildiği, 05.10.2009 tarihinde I. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen .. ... halen sınırlarının ve koruma alanının belirlenmediği, sanıkların toprak aldıkları yerin höyük ile ilgisi olmayan ... sayılı parsel olduğu, dosya kapsamında bulunan 26.10.2008 tarihli ... Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenmiş raporda, söz konusu höyüğe 2008 yılında verilen zarara ilişkin tespitlerin, sanık ... hakkında önceden açılmış başka bir davaya konu olduğu, böylece sanıkların üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve yargılama sonunda mahkemenin verdiği beraat kararında bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.