muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9802, Karar No: 2015/10158, Tarih: 28.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9802 E.  ,  2015/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/2346-2014/743

Davacı S. İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili Avukat Meriç tarafından, davalı E. Müh. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 21/11/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 04/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından yapılan çalışmalar esnasında şirkete ait altyapının zarar gördüğünü belirterek, uğradığı maddi zararın tazminini istemiştir.

Mahkemece, davacının isteminin haksız fiilden kaynaklandığı, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili ticari dava niteliğinde olmadığı, davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan Yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Aynı Kanun’un 5/2. maddesine göre ticari davalara, ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi olan yerlerde o yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılır.

Eldeki dosyada ise, taraflar tacir olup; davalı şirketin yaptığı çalışmalar esnasında yaptığı eylem ile davacı şirkete ait altyapının zarar gördüğü iddia edilmiştir. Bu eylem her iki tarafın ticari işletmeleriyle ilgilidir. Tarafları tacir olan uyuşmazlığın ticari dava olarak Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Şu halde mahkemece davanın esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7726, Karar No: 2012/8869, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7726 E.  ,  2012/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında açılan vesayet davasının yapılan yargılaması sonunda, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlü ...’e vasi atanması istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, yapılan adres araştırması neticesinde hükümlünün müddetnamede belirtilen adreste oturmadığının anlaşıldığı, mernis adresinin ise "... Mahallesi ... Sokak No:8/F ...-..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün nüfus kayıt sisteminde belirtilen adresin cezaevine ait olduğu, hükümlüye ait müddetname ve ceza mahkumiyet ilamına göre cezaevine girmeden önceki adresinin ise "... Paşa Mahallesi ... Caddesi No:90 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki nüfus kaydında, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerinin "... Mahallesi ... Sokak No:8/F ...-..." olduğu belirtilmişse de, bu adresin cezaevi kurumuna ait olduğu, hükümlüye ait müddetname ve ceza mahkumiyet ilamına göre cezaevine girmeden önceki adresinin ise ".... Paşa Mahallesi ... Caddesi No:90 ..." olduğu, vasi

adayı olarak gösterdiği oğlunun da aynı adreste ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 6.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3680, Karar No: 2023/7383, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3680 E.  ,  2023/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/23 Esas, 2022/121 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.10.2020 Tarihli ve 2019/1056 Esas, 2020/413 Karar Sayılı Kararı

Davacı ile davalı şirketler arasında imzalanan hizmet alımı tip sözleşmelerinde anlaşmazlıkların çözümü madde başlığında "bu sözleşme ve eklerinden uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlığın çözümünde Rize Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkilidir" şeklindeki hükümlerden taraflar arasında usulüne uygun olarak yetki sözleşmesi imzalanmış olduğu anlaşılmakla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 17 nci maddesi uyarınca yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan mahkemenin Rize Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu, kesin yetki hali mahkemece resen değerlendirilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.04.2022 Tarihli ve 2021/23 Esas, 2022/121 Karar Sayılı Kararı

Davalılardan A.G.M. Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Tic.Ltd.Şti vekilinin cevap dilekçesinde yetki ilk itirazında bulunmadığı, diğer davalıların cevap dilekçesi vermedikleri dolayısıyla davalıların cevap dilekçesinde yetki ilk itirazında bulunmadığı ve Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

" Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

3.6100 sayılı Kanun'un " Yetki Sözleşmesi " başlıklı 17 nci maddesi şöyledir.

"Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir

veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava

sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki sözleşmesinin geçerlilik şartları"" başlıklı 18 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

" Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri konular ile kesin yetki hâllerinde, yetki sözleşmesi yapılamaz."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki sözleşmesinin geçerlilik şartları"" başlıklı 18 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

" Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri konular ile kesin yetki hâllerinde, yetki sözleşmesi yapılamaz."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, kesin yetki durumu bulunmadığından ve davalı tarafça yetki itirazı ileri sürmediğinden davanın ilk açıldığı Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili hale geldiğinden, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7955, Karar No: 2013/17423, Tarih: 07.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7955 E.  ,  2013/17423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesine göre, limited şirketlerde ortaklardan birinin kişisel alacaklısı, şirket devam ettiği sürece haklarını borçlu şirket ortağının şahsi mallarından, şirket bilançosu gereği o ortağa düşen kar payından ve şirket fesholunmuş ise tasfiye payından alabilir. 6762 Sayılı TTK'nun 522 ve 523.maddelerinde limited şirketlerde cebri icraya ilişkin koşullar düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler karşısında limited şirketlerde ortağın şahsi borcundan dolayı, ortaklık payının doğrudan haczi mümkün olmayıp, sadece ortağın kar payı, masraf ve avans alacağı veya tasfiye halinde, tasfiye bakiyesine katılma hakkı haczedilebilir. 6762 Sayılı TTK'nun 522.maddesinde alacaklıya tanınan borçlu ortağın limited şirketteki hissesini haciz hakkı, satış isteme hakkından yoksundur. Zira, limited şirketlerde pay kural olarak bölünmez. Ancak, bunun istisnası devir veya miras yolu ile intikalde mümkün olup, pay önce bölünür, sonra devir veya intikal edilir. Ayrıca pay kavramı ortaklık hak ve yükümlülüklerinin tamamını ifade eder.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 133.maddesi 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinden farklı bir düzenlemeye yer vermiştir. Bu düzenlemeye göre, sermaye şirketlerinde alacaklılar, alacaklarını, o ortağa düşen kâr veya tasfiye payından almak yanında, borçlularına ait olan, senede bağlanmış veya bağlanmamış payların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun taşınırlara ilişkin hükümleri uyarınca haczedilmesini ve paraya çevrilmesini isteyebilirler. Haciz, istek üzerine, pay defterine işlenir.

Bunun dışında, alacaklılar, tüm ticaret şirketlerinde alacaklarını, ortağın şirketten olan diğer alacaklarından da alabilme ve bunun için haciz yaptırabilme yetkisini de haizdir.

Yapılan bu değişiklik sonucu, sermaye şirketi olan limited şirketlerde ortaklardanbirinin kişisel alacaklısına, 6762 Sayılı TTK.nun 145.maddesinin aksine, ortağın ortaklık payının haczini ve paraya çevrilmesini isteme hakkı tanınmıştır.

Sözkonusu değişiklik madde gerekçesinde; “6762 Sayılı kanundaki sermayesi paylara bölünmüş şirketlerle anonim şirketlere ve hisse senetlerine özgülenmiş bulunan ikinci fıkra “sermaye şirketleri”ibaresi kullanılarak limited şirketleri ve senede bağlanmamış payları da kapsayacak tarzda genişletilmiştir. Haczedilecek ve paraya çevrilecek payın anonim, limited ve paylı komandit şirkete ait bulunması veya senede bağlanmış olup olmaması, herhangi bir hüküm farkı yaratmaz.”şeklinde açıklanmıştır.

Sözkonusu değişiklik madde gerekçesinde; “6762 Sayılı kanundaki sermayesi paylara bölünmüş şirketlerle anonim şirketlere ve hisse senetlerine özgülenmiş bulunan ikinci fıkra “sermaye şirketleri”ibaresi kullanılarak limited şirketleri ve senede bağlanmamış payları da kapsayacak tarzda genişletilmiştir. Haczedilecek ve paraya çevrilecek payın anonim, limited ve paylı komandit şirkete ait bulunması veya senede bağlanmış olup olmaması, herhangi bir hüküm farkı yaratmaz.”şeklinde açıklanmıştır.

Madde gerekçesinin devamında da belirtildiği üzere, hükmün diğer bir yeniliği, haczin ve paraya çevrilmenin hangi hükümlere göre yapılabileceğinin açıklığa kavuşturulmasıdır. 6102 sayılı TTK.nun 133/2.maddesi gereğince, limited şirketlerde borçlu ortağın payı İcra İflas Kanununun taşınırlara ilişkin hükümlerine göre haczedilecektir. Bu durumda, icra müdürlüğü, alacaklı tarafından borçlunun üçüncü kişi limited şirketteki hissesinin haczi istendiğinde, borçlunun hisse hakları şirkete haciz yazısı tebliğ olunarak haczedilebileceği gibi icra memuru mahalline (şirket merkezine) bizzat giderek, haczi şirkete tebliğ etmek ve pay defterine işlenmesini sağlamak suretiyle bu hususu tutanakla tespit ederek çıplak pay haczini yapabilir.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir husus da şudur:

6102 Sayılı TTK.nun 593/2.maddesinde getirilen bir diğer yenilikle limited şirketlerde, esas sermaye payının, ispat aracı olan bir senede veya nama yazılı senede bağlanabilmesine imkan tanınmıştır. Madde gerekçesinde, esas sermaye payını içeren nama yazılı senet çıkarılmasının, paya devir ve dolayısıyla dolaşım kolaylığı sağlamayacağı, 595 ve devamı hükümlerinin uygulanacağı ifade edilmiş ve bu olanağın, limited şirket esas sermaye payını, anonim şirket payına dönüştürmeyeceği ve yaklaştırmayacağı, sadece ispatı ile gereğinde -limited şirkete ilişkin hükümler çerçevesinde- payın devrinde bazı kolaylıklar sağlayabileceği belirtilmiştir.

O halde, limited şirketlerde pay senetleri birer ispat vasıtası niteliğinde olup, pay senedinin teslimi ile ortaklık hakkı devir ve temlik edilemez ve yine aynı nedenle bu haklar üzerine rehin ve haciz konulamaz. Pay senetlerinin kazanılması ile sermaye payı devralınmış olmaz. Esas sermaye payının devredilebilmesi 6102 Sayılı TTK.nun 595 ve 596.maddesi hükümleri şartlarında mümkündür.

Buna göre pay senedinin teslimi ortaklık hakkının devrini sağlamadığından, pay senedinin haczedilmesi borçlunun, limited şirketteki ortaklık payının  haczedildiği sonucunu doğurmaz. Yukarıda da belirtildiği üzere, ortaklık payı, limited şirkete haciz yazısının tebliği ile haczedilebileceği gibi icra memurunun mahalline (şirket merkezine) bizzat giderek, haczi şirkete tebliğ etmek ve pay defterine işlenmesini sağlamak suretiyle bu hususu tutanakla tespit ederek pay haczini yapması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olaya gelince;

Yapılan bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olaya gelince;

Alacaklı tarafından 25.07.2012 tarihinde borçlunun S. su ürünleri Ltd. Şti firmasındaki hisselerinin haczi için Adana Ticaret Sicil memurluğuna haciz müzekkeresi yazılması talep edilmiş, ticaret sicil memurluğu haczin sicil kayıtlarına tesçil edildiğini bildirmiştir. Ayrıca 3. kişi şirkete 03.08.2012 tarihli birinci haciz ihbarnamesi ile 28.08.2012 tarihli haciz müzekkeresinin gönderildiği görülmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere haciz tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK.nun 133/2.maddesi gereğince, borçlunun limited şirketteki ortaklık payının haczi mümkün olup, mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde “Türk Milleti Adına” ibaresinin yazılması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2708, Karar No: 2008/2193, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2708 E.  ,  2008/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, yanlar arasında yapılan “sözleşme” başlıklı ve adi yazılı, tarihsiz sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup iş sahibi tarafından ödenmediği ileri sürülen iş bedeli tutarı ile ceza şart alacağının tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.150,00 YTL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Kapsamının doğruluğu yanlar arasında uyuşmazlık konusu olmayan sözleşme, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmü uyarınca, bir “eser” sözleşmesidir. Davacı yüklenici, davalılar iş sahibi sıfatlarıyla sözleşmeyi imzalamışlardır. Sözleşmede, kuyunun derinliğinin 175 ilâ 200 metre arasında olacağı ve KDV hariç metre tülünün 50,00 YTL bedel üzerinden işin yapılacağı yazılıdır. Davacı, 193 metre uzunluğunda kuyu açtığını ileri sürerek kararlaştırılan birim fiyat üzerinden hesaplanan (9.650,00) YTL iş bedeli ile birlikte sözleşmenin 7. maddesinde kararlaştırılan 500,00 YTL tutarında ve Borçlar Kanunu’nun 158/II. maddesi hükmü gereğince “ifaya ekli ceza” niteliğindeki cezanın tahsilini istemiştir.

Sözleşmenin 3. maddesi hükmünde, yüklenicinin iş makinesini işyerine getirmesi sırasında (2.000,00) YTL.nin avans olarak ödeneceği yazılıdır. Yine sözleşmenin 8. maddesi hükmünün alt kısmına not olarak; “kalan parası (2.000.000.000 TL. düşülüp) …” notunun yazıldığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin 3. maddesi, sözleşmeye düşülen az yukarıda belirtilen not kapsamıyla birlikte değerlendirildiğinde; iş bedeline mahsuben (2.000,00) YTL.nin davacı yükleniciye, davalılar tarafından ödenmiş olduğu sonucuna varılmaktadır. Mahkemece bu ödemenin kabul edilmemesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davalılar, ... Petrol-... tarafından düzenlenen 22774, 22775, 22797, 22776, 22788 numaralı faturaları dosya kapsamına sunarak; bu faturalarda gösterilen motorin bedellerinin, iş bedeline mahsuben ve yüklenici davacı adına ödediklerini savunmaktadırlar. Bu ödemenin, HUMK’nın 288. maddesi gereğince yasal ve yazılı delille davalılarca kanıtlanmayı gerekirse de; davalılar, “yasal delil” kapsamında “yemin” deliline dayanmış olduklarından, belirtilen bu ödemelerinin kanıtlanmasına yönelik olarak davacı yükleniciye yemin önerme haklarının bulunduğunun mahkemece davalılara hatırlatılmamış olması doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; motorin bedellerinin iş bedeline mahsuben davacı adına satıcı şirkete davalılarca ödenip ödenmediğine yönelik olarak davacı yükleniciye yemin önerme haklarının bulunduğu hatırlatılarak, bu hakkın kullanılması ile ilgili yemin işleminden sonra kanıtlanması halinde, 9.650,00 YTL iş bedelinden mazot bedeli olarak ödenen miktar ile yapılan 2.000,00 YTL tutarındaki ödemenin mahsubu ile kalan kısmının; mazot bedelinin ödenmiş olduğunun kanıtlanamaması halinde ise, ödenen 2.000,00 YTL.nın mahsubu yapılarak kalan iş bedelinin ve ayrıca 500,00 YTL tutarındaki ifaya ekli cezanın davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 04.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8793, Karar No: 2015/284, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8793 E.  ,  2015/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Dairemizin 20.01.2014 tarih ve 2013/9392 Esas, 2014/452 Karar sayılı bozma kararına; mahkemesince direnme kararı verilmiş olduğu anlaşıldığından, inceleme yapmakla görevli Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına iletmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1284, Karar No: 2010/3955, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1284 E.  ,  2010/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.