muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9641, Karar No: 2008/12879, Tarih: 06.11.2008

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9315, Karar No: 2013/13127, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9315 E.  ,  2013/13127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin taşınmazına su bağlatmak için davalı idareye başvurduğunu, davalının aboneliğin tesisi için müvekkilinden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep ettiğini, müvekkilinin aboneliğin tesisi için istenen bedeli davalıya ödemek zorunda kaldığını belirterek; müvekkilinden haksız olarak tahsil edilen 1.200,00 TL'nin davalıdan geri alınmasına karar verilmesini talep etmiş, 12.12.2012 tarihli dilekçe ile talebini 1.800,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i, görev, yetki, derdestlik ve husumet itirazlarını ileri sürmüş, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin 26.08.2009 günü alındığı, taşınmazın yapı kullanma belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içmesuyu tesisi yapmadığı gerekçesi ile davanın kabulü cihetine gidilerek; 1.200,00 TL'nin dava tarihinden, 600,00 TL'nin ıslah tarihi olan 12.12.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının maliki bulunduğu bağımsız bölümlere ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddesi ile bu kanuna dayalı olarak çıkarılan...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesi ve 3194 sayılı İmar Kanununun 30.maddesinin 3.fıkrası birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarenin yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapmış olması, mevcutlarını iyileştirmesi halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilinde bulunan gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere

göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep hakkı bulunduğu açıktır. Davalı tarafça hizmet götürüldüğünün kanıtlanması halinde iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur.

Dosya içeriğinden somut olayda; davalı idarenin dava konusu taşınmazın bulunduğu yere 1987 yılında içme suyu hattı döşediği anlaşılmaktadır.

göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep hakkı bulunduğu açıktır. Davalı tarafça hizmet götürüldüğünün kanıtlanması halinde iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur.

Dosya içeriğinden somut olayda; davalı idarenin dava konusu taşınmazın bulunduğu yere 1987 yılında içme suyu hattı döşediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile bilirkişi marifetiyle davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13194, Karar No: 2014/14315, Tarih: 08.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13194 E.  ,  2014/14315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 sayılı Sermaya Piyasası Kanununu muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Sermaya Piyasası Kurulu vekilinin temyizi ile ilgili tebliğname görüş içermediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3399, Karar No: 2009/4685, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3399 E.  ,  2009/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.10.2005 ve 09.02.2007 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve birleşen davanın bir kısım davalıları vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, davalılardan ... ..., çekişme konusu bağımsız bölümü bedeli karşılığı yükleniciden temlik aldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahiplerinden ... dışındakiler temyiz etmiştir.

Davalılar arasında biçimine uygun düzenlenmiş 06.04.1995 günlü arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunmaktadır. Sözleşme eki paylaşım krokisine göre tevhiden 5770 ada 9 parsel sayısını ... arsa üzerine yapılacak binalardan A Bloktaki 19 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın bina yapım işine karşılık bedel olarak yükleniciye bırakıldığı anlaşılmaktadır. Davacı, yüklenicinin şahsi hakkını ondan 30.10.1996 tarihinde temlik almıştır. Gerçekten, arsa payı devri karşılığı sözleşmelerinin yüklenicisi olan taraf yaptığı inşaata karşılık arsa sahiplerinden şahsi hak kazanır. Bu hakkı doğrudan onlara karşı ileri sürebileceği gibi kazanacağı şahsi hakkını alacağın temliki

yoluyla üçüncü kişilere temliki olanaklıdır. Şahsi hak, üçüncü kişiye temlik edilmişse ve koşulları bulunmaktaysa, üçüncü kişi kazandığı şahsi hakka dayanarak arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir.

Belirtmek gerekir ki, temlik alanın ifa talebine muhatap olan borçlu (arsa sahibi) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan ... alacaklı (üçüncü kişi) temlik işlemini ve kendisinin ... alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa bile, borçlunun (arsa sahibi) ona karşı bir takım itiraz ve defilerde bulunmak imkanına bulunmaktadır. Gerçekten, BK.m.167’ye göre “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir”. Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik işlemi olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defiler ... alacaklıya (temlik ... üçüncü kişiye) karşı da ileri sürülebilir hale gelir.

Alacağın temliki ve temlik yoluyla üçüncü kişinin arsa sahibinden isteyebileceğine ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Alacağın temliki ve temlik yoluyla üçüncü kişinin arsa sahibinden isteyebileceğine ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davalı arsa sahiplerinden ... ..., 19 numaralı bağımsız bölümü yükleniciden temlik aldığını, o yüzden adına tapuda kayıtlı bulunduğunu savunmuşsa da Borçlar Kanununun 163. maddesi hükmü gereğince temlik ancak yazılı sözleşmeyle kanıtlanabileceğinden bu davalı, yazılı temlik sözleşmesine dayanmadığından savunması yerinde görülmemiştir.

Dosyada yer ... bilgi ve belgelerden yüklenici şirket temsilcisinin ölümünden sonra ... ... tarafından istenmesi üzerine 27.10.2000 tarihinde yapılan delil tespitinde bilirkişilerin inşaatın ancak %28 fiziki seviyeye getirildiğini belirledikleri görülmektedir. Arsa sahiplerinin savunmasına göre, inşaat bundan sonra “Çokça Yapı Kooperatifi” kurularak kat maliklerinin katkısıyla tamamlanmıştır. Bu seviye ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişiye mülkiyet aktarımı isteme yetkisi vermez. Çünkü, yukarıda sözü edildiği üzere arsa sahipleri Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanarak temlik ... üçüncü kişiye temlik işlemi olmasaydı yükleniciye karşı ne ileri sürebilecek idiyse aynı itiraz ve defileri üçüncü kişiye karşı da ileri sürebilme hakkı .... Ancak mahkemece bu husus üzerinde durulmamış, inşaatın yüklenici tarafından getirildiği seviyenin ne olduğu yeterince araştırılmamıştır. Diğer taraftan, 30.03.2005 tarihinde yetkili merci olan Belediye inşaatta proje hilafına imalatlar yapıldığını, yapıya oturma izni verilemeyeceğini bildirmiştir. Mahkemece, bu husus üzerinde de durulmamıştır.

O halde yapılması gereken iş; taraflardan inşaatın, davacıya temlik işleminde bulunan yüklenici tarafından getirildiği fiziki seviyenin tespiti

amacıyla taraf delilleri toplanmalı, temlik edilen alacak gerçekte ne ise temlik ... kişi bunu talep edebileceğinden davacının yüklenicinin temlikinden ötürü bağımsız bölüm mülkiyetini isteyip isteyemeyeceği, Belediyenin yukarıda sözü edilen yazısı da gözetilerek ve lüzumu halinde keşif yapılıp, bilirkişi görüşünden de yararlanılarak açıklığa kavuşturulmalı, davacı temlik işleminden yararlanamayacaksa ikinci kademedeki istemi değerlendirilmelidir.

Bütün bu yönler bir yana bırakılarak istek yazılı bazı gerekçelerle hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı gerekçelerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 13.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9934, Karar No: 2023/9110, Tarih: 03.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9934 E.  ,  2023/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1256 E., 2023/226 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kula Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2014/176 E., 2022/73 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. vekilleri ile davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı, davalı Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. vekilleri ile davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının 14.09.2011 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek 25.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 12.08.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat talebini toplam 250.000,00 TL' ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu olayın, aracın freni patlaması nedeniyle daha ağır bir zararı engellemek için yolcuları da uyararak uygun yerde aracı yatırmasından kaynaklandığını, bu şekilde aracı durdurmamış olsaydı ölümler olacağını, bu da olayda kasıt olmadığını ve daha ağır bir sonucu önlemek için zaruret halinden kaynaklandığını, davacı tarafın istemiş olduğu manevi tazminat miktarının hakkaniyete uygun olmadığını, sadece bir arabası olduğunu, maddi ve manevi tazminatları ödeyecek ekonomik durumunun olmadığını, davaya konu olayın 14.09.2011 tarihinde olduğunu, bu olaya istinaden açılması gereken davanın olay tarihinden iki yıl içerisinde açılması gerektiğini, dava açma hakkının zamanaşına uğradığını, davanın tüm bu nedenlerden dolayı reddine, davanın kabulü halinde ise tazminat miktarının bir tarafı zenginleştirip diğer tarafı kötü duruma düşürecek durumda olmasından dolayı hakkaniyet ölçülerinde karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kaza tarihinden 7 ay önce dayıbaşılık işini bıraktığını, işçilerle hiçbir hukuki bağının bulunmadığını, talep edilen maddi ve manevi tazminat tutarının fahiş olduğunu, davacının sigorta şirketinden 30000 TL maddi tazminat aldığını, mahsup edilmesi gerektiğin, davanın reddine ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasını karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kaza tarihinden 7 ay önce dayıbaşılık işini bıraktığını, işçilerle hiçbir hukuki bağının bulunmadığını, talep edilen maddi ve manevi tazminat tutarının fahiş olduğunu, davacının sigorta şirketinden 30000 TL maddi tazminat aldığını, mahsup edilmesi gerektiğin, davanın reddine ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasını karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

3.Davalı Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin şahsına ait üzüm işletmesi olmadığını, davanın trafik kazası olduğunu, iş kazası olarak kabul edilmemesi gerektiğini, davanın reddine ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasını karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

4.Davalı ...Ş. cevap dilekçesinde özetle; davacının maluliyet oranı için ATK’a sevk edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik ve tedavi giderleri açısından davanın reddi gerektiğini, tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığını, asgari ücret üzerinden hesaplamanın yapılmasını, davacıya ödenen SGK ödemelerinin mahsup edilmesini, davanın reddine ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasını karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

1-Davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine,

2-Davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine,

3-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 25.000,00 TL'nin iş kazası tarihi olan 14.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile davalı Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. ve davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

4-Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 250.000,00 TL'nin davalılar Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. ve davalı ... yönünden iş kazası tarihi olan 14.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte, davalı ...Ş. yönünden dava tarihi olan 18.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi birlikte, Davalı Sampo Sigorta A.Ş. yönünden sigorta poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere, davalılar Sompo Sigorta A.Ş., Günaydın Limited Şirketi, ...'dan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. vekilleri ile davalı ...'ın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı Günaydın İthalat Tarım ve İçecek San. Ltd. Şti. vekilleri ile davalı ...'ın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece TBK.nın 76 ncı gereği talep edilen geçici ödeme talebi ile ilgili karar vermediği gibi gerekçesindede değinmediğini, davalı ...'ın işçileri ve bu işçileri taşıyacak aracı bulan ve işçilerin meyve işletmesine götürülmesini sağlayan kişi olduğunu,taşıdığı işçi başına davalı şirketten ve işçilerden komisyon aldığını, işçilerin güvenli bir şekilde taşınmasından da hukuken ve cezai olarak sorumluluğu bulunmasına rağmen husumetten ret kararı verilmesinin hatalı olduğunu, davanın uzun sürmesi nedeniyle Anayasa Mahkemesince hak ihlali verilmesine rağmen yargılamanın gereksiz uzatıldığını, davanın açıldığı dönemde belirsiz alacak davasındaki nitelendirme farklı olduğundan dilekçede her iki tabirin de kullanıldığını ve mahkeece kısmi dava olarak nitelendirilerek karar verildiğini, ancak bilirkişinin raporunun gecikmesi ve zamanaşımına uğrama söz konusu olacağından rapordaki miktar görülmeden alacağın tamamının ıslah edilemediğini, davanın belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi gerektiğini, maluliyet raporunda son değişiklikler dikkate alınmadan rapor alındığını, olay tarihine göre maluliyetin %28 olmasına rağmen,raporun alındığı tarihte %31 olduğuna kanaat getirilirken, hesaplama bilirkişisinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafında belirlenen %21 oranına göre hesaplama yaptığını, müvekkilinin kalıcı olarak bacağının sakat kaldığını, lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, hüküm kurulurken sigorta şirketinin poliçe bedeli kadar sorumluluğuna karar verilmesine ve bu bedelin açıkça hüküm kısmına yazılması gerekmesine rağmen yazılmadığını, poliçede kişi başına poliçe bedelinin değil, kaza başına poliçe bedelinin uygulanması gerektiğini, kararda tarafların ve vekillerinin kimlik numaralarının ve MERSİS numaralarının açıkça belirtilmesi gerektiğini belirterek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.