muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2173, Karar No: 2007/3239, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2173 E.  ,  2007/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5073, Karar No: 2014/8601, Tarih: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5073 E.  ,  2014/8601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/303982

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17.09.2012

NUMARASI : 2012/94 Esas, 2012/259 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 17.09.2012'de tefhim edilen hükmü, Germencik Asliye Ceza Mahkemesi aracılığı ile süresinde 24.09.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mağdur İbrahim'in dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek kendisinde zekâ geriliği bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı beden veya ruh bakımından anılan fiile karşı kendisini savunup savunamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında ayrıntılı rapor alınarak buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile dosya içerisinde bulunan 03.03.2005 tarihli mağdurun bedensel özürlü olduğuna dair raporu ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412

sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9114, Karar No: 2013/12633, Tarih: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9114 E.  ,  2013/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverenin devamsızlık gerekçesi ile yaptığı feshin haklı olduğu sonucuna varılıp, fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmün taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 09.07.2009 tarih, 2008/6114 Esas, 2009/20325 Karar sayılı ilamı ile “tanıklar yeniden celp edilerek davacının devamsızlık yaptığı dönemde mazeret izni alıp almadığı araştırılarak feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı belirlenip, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı isteklerinin değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak deliller toplanmış ve feshin haksız olduğu sonucuna varılarak, “ kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti talepleri ile ilgili ilk hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.02.2012 tarih, 2012/13-747 Esas, 2012/84 Karar sayılı ve Dairemizin yerleşik kararlarında belirtildiği gibi (9.HD, 12.03.2013 tarih, 3912/8592 E.K), bozulan hüküm tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kalkar ve hukukî geçerliliğini yitirir. Bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde değildir ve bozulan karara atıf yapılarak hüküm oluşturulamaz.

Somut olayda, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı dışındaki istekleri ile ilgili ortada kesinleşmiş bir hüküm bulunmamaktadır. Mahkemece verilen ilk karar bozulmakla tüm sonuçlarıyla ortadan kalktığından davacının tüm talepleri ile ilgili bir karar verilmesi ve yargılama giderlerinin buna göre paylaştırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6915, Karar No: 2010/1976, Tarih: 20.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6915 E.  ,  2010/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve Yeniköy Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 16.09.2009 gün ve 54/537 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8413, Karar No: 2021/5461, Tarih: 05.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8413 E.  ,  2021/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, katılanın 10.12.2013 günü saat 11.20 sıralarında Çankırı İl Milli Eğitim Müdürlüğü mobilya atölyesinde ahşap ve metallere şekil veren freze makinasında paravan yapmak için ahşap parçası ile ayar yaptığı sırada, yeterli uzunlukta ahşap parçası kullanmaması nedeniyle makinaya çıtayla birlikte elini de kaptırarak yaralandığı, sanık ...’in olay tarihinde İl Milli Eğitim Müdürü, sanık ...’in İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı, sanık ...’ın destek hizmetleri şube müdürü, sanık ...’ın atölye şefi oldukları, katılanın Çankırı Belediye Başkanlığında işçisi iken 31.03.2011 tarihinde İl Milli Eğitim Müdürlüğü emrine sürekli işçi olarak atandığı, 08.04.2011 tarihinde Milli Eğitim Müdürlüğü mobilya atölyesinde temizlik işçisi olarak görevlendirildiği, işçinin meslek lisesi ağaç işleri bölümünden mezun olduğu, daha önce belediyede de marangozluk yaptığı, atölye şefi sanık ...’ın şifahen görevlendirmesi ve kendi isteği doğrultusunda atölyede temizlik işleri ile birlikte marangozluk işlerinde de çalıştığı olayda,

(I)Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2014 tarihli kararı ile sanık ... hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkındaki Kanun kapsamında soruşturma izni verilmesi talebinde bulunulduğu, Çankırı İl İdare Kurulu Müdürlüğü kararı ile ... hakkında ön inceleme yapıldığı, kazalı işçi ...’ın 16.05.2014 tarihinde ön inceleme dosyasında alınan ifadesinde geçirdiği oturumda alınan savunmasında, hakkındaki şikayetten vazgeçme olması halinde kabulüne dair beyanının bulunduğu, sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu anlaşılmakla, mahkemece şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulduğu, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE;

(II)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mobilya atölyesinde temizlik işçisi olarak görevlendirilen katılanın freze makinasında çalışırken yaralanması nedeniyle sanıkların kusurlu olmadığı anlaşıldığından, mahkemece beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5512, Karar No: 2006/8368, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5512 E.  ,  2006/8368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

Olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/16517, Karar No: 2021/8970, Tarih: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/16517 E.  ,  2021/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle mahkemece dosyanın uzlaşma işlemlerinin yapılması için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosu tarafından sanığın firari olduğu ve hakkında başka kovuşturmalar nedeniyle yakalama kararı bulunduğundan bahisle dosyanın iade edilmesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığından sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 05.08.2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 7. maddesindeki "Resmi mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma veya kovuşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye, sanığa veya kanuni temsilcisine ulaşılamaması halinde soruşturma veya kovuşturma konusu suçla ilgili uzlaştırma yoluna gidilmez" şeklindeki 12. fıkra hükmüne aykırı olarak, katılana haber verilmeden ve sanığın bilinen en son adresine tebligat çıkartılmadan sanığın firari olduğundan bahisle dosyanın Uzlaştırma Bürosu tarafından iade edilmesi ve bu suretle uzlaşma sağlanamadığından bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10162, Karar No: 2021/6730, Tarih: 13.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/10162 E.  ,  2021/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 17/01/2019 gününde verilen dilekçe ile konut sigortasından kaynaklı tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın reddine dair verilen 19/03/2019 günlü kararın istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair verilen 01/10/2020 günlü ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacı ile davalı arasında 25/02/2016 - 25/02/2017 tarihleri arasında geçerli olmak üzere konut sigorta poliçesi tanzim edildiğini, ... Valiliği'nce il merkezinde meydana gelen terör olayları nedeniyle 14/03/2016 tarihinde sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, can güvenlikleri olmadığı için evden ayrıldıklarını, çıkan olaylarda evinin zarar gördüğünü, 14/11/2016 tarihinde sokağa çıkma yasağının kalkması ile birlikte davalı ... şirketine ihbarda bulunulduğunu, ancak zararının tazmin edilmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00 TL maddi zararın temerrüt tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu olan taleplerin zamanaşımına uğradığını, yasal süre içerisinde ihbarda bulunulmadığını ve hasarın teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1420.maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresinin 30/12/2018 tarihi itibariyle dolmuş olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... ilinde yaşanan terör olayları nedeni ile 14/03/2016 tarihinde sokağa çıkma yasağı ilan edilmiş ve bu yasak 14/11/2016 tarihinde kaldırılmıştır.

Mahkemece, gerçek zararın öğrenildiği (sokağa çıkma yasağının kalktığı) 14/11/2016 tarihinde davalı ... şirketine ihbarın yapıldığı kabul edilerek, 14/11/2016 tarihine (6102 sayılı TTK'nın 1427.maddesinin 1.fıkrası uyarınca) eklenen 45 günlük sürenin sonu olan

30/12/2016 tarihinde alacağın muaccel olduğu, davanın 17/01/2019 tarihinde açılmış olmasına göre, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1420.maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresinin 30/12/2018 tarihi itibariyle dolmuş olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

30/12/2016 tarihinde alacağın muaccel olduğu, davanın 17/01/2019 tarihinde açılmış olmasına göre, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1420.maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresinin 30/12/2018 tarihi itibariyle dolmuş olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince, hasar ve teminatla ilgili bilgilenme amaçlı davalı yetkilileri çeşitli iletişim araçları (sözlü, mail, SMS) marifetiyle aramalarına rağmen, devamlı şekilde şirket yetkililerince araştırmaların ve işlemlerin devam ettiği, beklemeleri gerektiğinin taraflarına bildirildiği ve eksper raporlarının davacıya tebliğ edilmediği iddia edilmiştir.

Sigorta şirketinin, oyalama kastı ile sigorta tazminatını ödeyeceği konusunda sigortalısında bir inanç yaratarak zamanaşımı süresinin bitimini müteakip zamanaşımı def’inde bulunmasının iyi niyet kurallarına aykırı bir davranış olduğu aşikar olduğu gibi bunun varlığının tespiti halinde MK 2. maddesi uyarınca zamanaşımı def’ine dayanma hakkının da yitirilmesi sonucu doğacaktır.

Buna göre, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu belgeler, yazışmalar, görüşme kayıtları davalı ... ve ilgili birimlerden doğrulatılarak, davacıda sigorta tazminatının ödeneceğine dair bir inancın yaratılıp yaratılmadığı, davalının ödeme konusunda alacağı zamanaşımına uğratma gayesiyle davacıyı oyalama kastı olup olmadığı ve talebi sürüncemede bırakarak ödeme yapmaktan kaçınıp kaçınmadığı konusunda yapılan araştırma yetersizdir.

Açıklanan nedenlerle yukarıdaki iddialar araştırıldıktan sonra davalı vekilinin zamanaşımı definin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın zamanaşımına uğradığından bahisle reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.