muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5824, Karar No: 2014/7164, Tarih: 04.03.2014

2-Müştekinin hazırlıktaki anlatımına göre, hırsızlık olayının meydana geldiği adrese iki hafta önce taşındığı, eski adresini ise cenaze işlemleri nedeniyle akrabaları yeni adresini bilmedikleri için boşaltmadığı, olay günü sabah saat 08.00 sıralarında eski adresine gittiği, aynı gün gece saat 23.00 de büyük oğlunu otobüse bindirmek için otogara geldiği, büyük oğlunun evde anahtar unuttuğunu fark etmesi üzerine küçük oğlunun yeni ikametlerine gittiğinde eve hırsız girdiğini tespit ettiği, durumu babası olan müştekiye bildirmesiyle müştekinin saat 23.30 sıralarında müracaatta bulunduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin gece sayılan vakitte gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, hırsızlık suçu bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılması; konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise aynı Yasanın 116/1.maddesi yerine 116/1-4 maddelerinin uygulanması yoluyla fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 4.3.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3238, Karar No: 2006/5302, Tarih: 26.09.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3238 E.  ,  2006/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 54,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 26.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1864, Karar No: 2023/3816, Tarih: 19.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1864 E.  ,  2023/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit (İcra ve İflas Kanunu'nun 89 uncu maddesinden kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ...'ın alacağı nedeniyle ... San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine ... 8. İcra Müdürlüğünün 2019/50514 Esas sayılı dosyası ile icra takibinde bulunduğunu, davalının, icra dosyasından alacağını tahsil amacıyla müvekkili davacıya İİK'nın 89 uncu maddesine istinaden haciz ihbarnameleri gönderdiğini ancak takip borçlusu ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müvekkilinden herhangi bir alacağı olmadığını, müvekkili davacının, takip borçlusu olan şirkette %1 nispette hisse sahibi olduğunu, borçlu şirketin yaklaşık dört senedir de gayri faal durumda olduğunu, müvekkilinden alacaklı olmasını gerektirecek herhangi bir hukuki durumun da bulunmadığını, müvekkilinin, borçlu şirketten geri ödeme yükümlülüğü gerektirecek herhangi bir para almadığı gibi, şirkete borçlu olmayı gerektirecek herhangi bir ticari ilişkisinin de olmadığını beyan ederek müvekkilinin İİK'nın 89/3 üncü maddesi gereğince borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; huzurdaki davada görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, icra dosyasında yapılan haciz işlemleri kapsamında borçlu şirketin hissedar ve ortaklarına İİK madde 89 hükmü uyarınca haciz ihbarnamesi gönderildiğini, ticaret sicil kayıtlarında taahhüt edilen sermaye koyma borcunun yerine getirilip getirilmediğine ilişkin bir bilgi bulunmadığından hisse devrini de doğrudan etkileyen, sermaye taahhüdünün yerine getirilip getirilmediğinin ... Ticaret Odası'ndan sorulması ve şirket banka hesaplarının incelenmesi gerektiğini, davacı tarafından borçlu şirket hesaplarından para çekme, şirketten mal veya hizmet alımı nedeniyle borçlanma, şirket alacaklarının tahsili, şahsi borçlarının şirkete ödetilmesi gibi işlemlerin yapılıp yapılmadığının tespiti için şirketin ticari defterleri ile muhasebe kayıtlarının incelenmesi gerektiğini belirterek davanın öncelikle görevsizlik yönünden reddine, davanın esasına girildiği takdirde esastan reddine, davanın kabulüne karar verilmesi halinde ise davanın açılmasına sebebiyet vermeyen müvekkilinin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafından davacının ilgili dava dışı şirketin ortağı olması dışında alacak iddiasını dayandırdığı herhangi bir somut delil bulunmadığı, ilgili şirkete ait kayıtların mahkemece toplandığı, şirketin 31/12/2015 tarihinde re'sen terkin edildiği, icra takibinin bulunduğu dönemde beyannamelerinin bulunmadığı, şirket faal olmadığından şirkete ilişkin ticari defterlere de ulaşılamadığı ve incelenemediği, bu haliyle davacının şirkete borçlu olmasını gerektirecek hukuki veya ticari ilişkinin davalı tarafından ortaya konulamadığı, takip borçlusunun üçüncü kişiden neden alacaklı olduğunun davalı tarafından açıklanamadığı ve dosyaya somut deliller sunulamadığı, davalının cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmadığı, bir ilişkiye dayanmadan soyut olarak borçlunun davacıdan alacaklı olduğunun ileri sürülemeyeceği, salt davacının şirket ortağı olması nedeniyle sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının ... 8. İcra Müdürlüğünün 2019/50514 Esas sayılı takibi nedeniyle 157.413,83 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; ticari dava niteliğindeki bu uyuşmazlığın çözüm yerinin TTK'nın 5 inci maddesi uyarınca asliye ticaret mahkemeleri olması gerekirken görevsizlik itirazında bulunulmuş olunmasına rağmen mahkemece itirazlarının yargılamanın hiç bir aşamasında değerlendirilmediğini, yerel Mahkemece ispat yükünün yer değiştirildiğini, delillerin toplanmaması suretiyle taraflarına davacı ile dava dışı borçlu arasındaki alacak ilişkisinin varlığını ispat etme fırsatı dahi verilmediğini, TTK'ya göre limited şirkette, ortağın asli borcunun, ortaklık sözleşmesiyle yüklendiği katılma (sermaye) borcu olduğunu, şirketin, ortaklarından olan diğer alacaklarının ise TTK 573/2 ile 603 ve 606. maddelerinde düzenlenen yan ve ek ödemeye ilişkin alacaklar olduğunu belirterek mahkemenin görevsizliğine, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlığın temelinde, davacıya gönderilen haciz ihbarnamesinin yasaya ve gerçeğe uygun olup olmadığı konusunun yattığı, bu durumda uyuşmazlığın bir ticari dava olduğundan söz edilemeyeceği, davalının bu yöndeki istinaf nedeninin yerinde görülmediği, 2004 sayılı İİK'nın 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının açık hükmü gereğince, icra dairesi tarafından gönderilen haciz ihbarnamelerine süresinde itiraz etmeyen ve menfi tespit davası açan üçüncü şahsın, takip borçlusuna borçlu olmadığını veya malın takip borçlusuna ait olmadığını ispat etmeye mecbur olduğu, somut olayda mahkemece ispat yükü hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de; ispat yükü davacıda olup davacının dava dışı şirkete sermaye koyma borcunun bulunmadığını ispat etmesi gerektiği, davaya konu olayda; davacının, borçlu şirkete ait ticari defterlere iddiasını ispat yönünden delil olarak dayandığı, Mahkemece dava dışı şirketin ticari defter ve belgelerinin ibrazı için gerekli işlemler yapıldığı, davacı vekilince şirket defterlerine ulaşılmadığının açıkça beyan edildiği, bu haliyle davacının ortağı olduğu şirkete ilişkin elinde bulundurması gereken kayıtlarla davasını ispat edebildiğinden söz edilemeyeceğine ve dava dışı şirkete ödenmemiş sermaye borcunun bulunmadığı yönündeki beyanın iddiasını ispata yeterli olmadığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu, ayrıca cevap dilekçesinde davacı ile dava dışı borçlu şirket arasındaki borcun sebebine ilişkin açıklama yapılmış olup takip borçlusunun üçüncü kişiden neden alacaklı olduğunun davalı tarafından açıklanamadığı şeklindeki mahkeme kabulünün de hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK'nın 353/(1)-b-2. maddesi gereğince, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/144 Esas 2022/115 Karar kararının kaldırılmasına, esasa ilişkin aşağıdaki şekilde yeni hüküm tesisine, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; takip borçlusu şirketin takip tarihinden önce 31.12.2015 tarihinde resen terkin edildiğini, bu nedenle hukuken ve fiilen gayrı faal bir şirket olduğunu, dosyada takip borçlusu şirkete ait Ticaret Sicil kayıtlarının delil olarak sunulduğunu, dosyaya celbedilmeyen ancak ekte sunulan Ticaret Sicil Gezetelerinde de görüldüğü üzere takip borçlusu şirketin daha önce "Orsis ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti." ünvanına sahipken müvekkil davacının toplam 200 hisseden 2 hisseyi devir yolu ile aldığını, şirketin daha sonra iki kere ünvan değiştirdiğini ve en son "... San. ve Tic. Ltd. Şti." ünvanına sahip olduğunu, dosyada mübrez Ticaret Sicil Memurluğu cevabi yazısından da anlaşıldığı üzere herhangi bir sermaye artışı yapılmadığını, tüm bu bilgiler ve deliller ışığında da müvekkil davacının şirkete sermaye borcu olmadığının sabit olduğunu, kaldı ki şirket defter ve kayıtlarına Mahkemece de ulaşılamadığını, davacının eski evliliği esnasında ve bu nedenle kendisine devredilmiş 2/200 pay dışında bir alakasının olmadığı gayrıfaal borçlu şirkete ait ve Mahkemece ulaşılamayan defter ve kayıtlarla sermaye borcunun olmadığını ispat etmesinin beklenemeyeceğini, öte yandan kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için müvekil davacının sahip olduğu pay nedeniyle ödenmemiş sermaye borcunun olduğu varsayılsa bile borçlu şirketin sermaye alacağının müvekkil davacının hissesine isabet eden sermaye borcu miktarı kadar olacağını, onun da Ticaret Sicil Gazetesi ilanında da görüldüğü gibi 1.000,00 TL'nin 1/4 peşin kuruluş payı düştükten sonra kalan 750,00 TL olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 89/3 üncü maddesinden kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 89/3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine ve kararda belirtilen gerekçelere göre, yukarıda yer verilen hukuk kuralları gereği dava, İİK'nun 89/3 üncü maddesi uyarınca açılmış olan menfi tespit sitemine ilişkin olup, İİK'nun 89 uncu maddesi uyarınca 1 inci ve 2 nci haciz ihbarnamelerine 7 gün içerisinde itiraz edilmemesi sebebiyle borç zimmetinde sayılan üçüncü kişi İİK'nun 89/3 üncü maddesi gereğince 3 üncü haciz ihbarnamesine karşı 15 günlük süre içinde menfi tespit davası açtığı takdirde bu davada üçüncü kişinin takip borçlusuna borçlu olmadığını ispata mecbur olduğu ve davacının bu hususu ispat edemediği anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10643, Karar No: 2009/10361, Tarih: 01.12.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/10643 E., 2009/10361 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/10643 E., 2009/10361 K.**

**- HAKSIZ FESİH

- KİRA SÖZLEŞMESİ

- TAZMİNAT DAVASI**- 5718 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 49 ]

- 2675 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av.Ö…

… A…

… ile davacı vekili Av.A…

… R…

… U…

… geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 192.403.15 Dolar kira alacağı ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000 TL hor kullanma tazminatının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 01.10.2001 başlangıç tarihli sözleşme ile kiralananda kiracı olup kiralananda meydana gelen su sızıntısını bahane ederek kira sözleşmesini haksız şekilde feshedip kiralananı 18.05.2006 tarihinde tahliye ettiğini, feshin haksız olması ve kira süresinin henüz sona ermemesi nedeniyle sözleşme gereği 01.04.2006 tarihinde ödenmesi gereken bir yıllık kira parasından sorumlu olduğunu, ayrıca tahliyeden sonra mahkeme aracılığı ile yaptırılan tespitte kiralanan binada hasarlar ve olağan kullanım dışında verilen zararlar saptandığını belirterek, 192.403.15 Dolar kira parası ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000 TL hasar tazminatının tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın ABD hükümeti adına ABD Büyükelçiliği aleyhine açıldığını, elçiliklerin tüzel kişiliğinin bulunmadığını, yine Viyana Sözleşmesi'nin 22. maddesine göre, yabancı misyonun dokunulmazlığının bulunduğunu, aynı sözleşmenin 31.maddesine göre de diplomatik ajan kabul eden devletin medeni ve idari yargısından da bağışık olduğunu, davanın ABD aleyhine ve Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre açılması gerektiğini, davacının ise tam tersini yaparak ABD hükümeti adına ABD büyükelçiliğini hasım gösterdiğini, büyükelçiliğin temsil yetkisinin bulunmadığını, davanın esas yönünden de yerinde olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 24.04.2001 düzenleme, 01.10.2001 başlangıç ve 31.08.2010 bitim tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeyi davacı kiralayan adına vekili M…

… D…

… ve kiracı adına da ABD Büyükelçiliği temsilcisi satın alma görevlisi B…

… A…

… D…

… ve kiracı adına da ABD Büyükelçiliği temsilcisi satın alma görevlisi B…

… A…

… imzalamıştır. Sözleşme ile kiralananın kiracının Ankara'daki diplomatik teşkilatı ve uygun göreceği diğer amaçlar için kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 6. maddesinde de işbu kira sözleşmesini imzalayan kişinin ABD hükümetinin usulüne uygun şekilde görevlendirilmiş satın alma yetkilisi olduğunu, ABD hükümeti nam ve hesabına işbu mukaveleyi akdetmek için gereken tüm yetki ve salahiyetlere sahip olduğunu taahhüt ettiği belirtilmiştir. Davalının cevap dilekçesinden kiralanan binanın tamamının diplomatik temsilcilikte görev yapanları ve ailelerini bir arada barındırmak, güvenlik ve diğer ihtiyaçlarını bir arada görmek amaçlı olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Gerek sözleşme içeriği, gerek kullanım amacı itibariyle taraflar arasında kiralama amaçlı bir özel hukuk ilişkisi bulunmaktadır. 2675 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 33. maddesi ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 49. maddesi hükmüne göre yabancı devlete özel hukuk ilişkilerinden doğan hukuki uyuşmazlıklarda yargı muafiyeti tanınmaz ve bu gibi uyuşmazlıklarda yabancı devletin diplomatik temsilciliklerine tebligat yapılabilir. Diğer yandan Viyana Sözleşmesi'nin 22. maddesinde misyon binalarının dokunulmazlığının bulunduğunun ve 33.maddesinde diplomatik ajanın medeni ve idari yargıdan bağışık olduğu belirtilmekle birlikte aynı sözleşmenin 1 / i maddesinde misyon binası misyon şefinin ikametgahı dahil olmak üzere ve mülkiyete bakılmaksızın misyonun maksatları için kullanılan binalar veya bina bölmeleri ile bunlarla irtibatlı arazi olarak tanımlanmıştır. Davaya konu edilen kiralanan ise ne büyükelçilik binası ne de büyükelçi konutudur. Elçilik çalışanlarının lojman ihtiyacını karşılamak üzere kiralanmış ve kullanılmıştır. Yine sözleşme içeriğine göre kira sözleşmesi ABD hükümeti adına satın alma görevlisi tarafından imzalanmış, dava da ABD hükümeti adına ABD Büyükelçiliği hakkında açılmıştır. Tüzel kişiye karşı açılan bir dava tüzel kişinin yetki organı veya temsilcisi olmayan bir kişiye veya kuruluşa yöneltilirse dava bu nedenle ret edilmeyip davaya tüzel kişiye karşı devam edilir. Bir başka deyişle temsilcide yanılma davanın reddini gerektirmez.Yargılama sırasında ABD hükümeti vekili davaya katılmakla bu yöndeki eksiklik de giderilmiştir.Tüm bu düzenlemeler itibariyle davadaki uyuşmazlık hukuki ilişkinin niteliği gereği yargı muafiyeti bulunmayan yabancı devlet ile kiralayan arasındaki özel hukuk hükümlerine tabi kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve tazminat istemine ilişkindir.Davada gerek diplomatik yönden, gerek husumet açısından davanın görülmesine engel bir durum söz konusu değildir. Bu durumda mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 625.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19468, Karar No: 2025/1070, Tarih: 22.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/19468 E.  ,  2025/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/366 E, 2023/306 K

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326. maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı nedeniyle 02.02.2021 tarihli hükümde sanık hakkında hükmedilen hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 260,00 TL adlî para cezasının kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükme "aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak oluşturduğundan, sanık hakkında hükmolunan cezanın hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 260,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.