muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/311, Karar No: 2022/430, Tarih: 08.06.2022

Gerekçeli kararı, başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 01.04.2016 tarihinde tebliğ alan sanığın; “Sayın Başkanım, yukarıda belirtmiş olduğum dosya ile alakalı, Başkanlığınız tarafından verilen hapis cezasını temyiz etmek istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ve talep ederim.” ibarelerini içeren 04.04.2016 havale tarihli dilekçesini dava dosyasına sunduğu,

Sanığın temyiz talebi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 6514-8063 sayılı bozma kararında; “Segbis vasıtası ile hazır bulunduğu son oturumda karar verildikten sonra hükmü temyiz eden sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu,” şeklindeki açıklamalara yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Yargılama makamlarının verdikleri kararlarda bir aykırılık veya yanılma olması durumunda bu hataları giderme yetkisi "kanun yolu" adı verilen denetim ile sadece yargılama makamları tarafından yapılabilir. Kanun yolu, aykırılıkları gidermek ve isabetli karar verilmesini sağlamak bakımından, sanık için olduğu kadar toplum için de büyük bir teminat olduğundan, bir insan hakkıdır (Feridun Yenisey - ... Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, ... 2017, s. 859, 860).

Bu anlayışa paralel olarak, Anayasa'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinde, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.",

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesinde ise;

“1. Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir...”

Hükümlerine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere Anayasa'nın 36. maddesinde, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu vurgulanmış, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yargılamada sanığa tanınması gereken asgari haklar belirtilerek adil yargılanma hakkının kapsamı belirlenmiştir.

Aynı şekilde, 25.03.2016 tarihi itibarıyla iç hukukumuzun bir parçası hâline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) Ek 7 numaralı Protokolünün "Cezai Konularda Temyiz Hakkı" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında;

"Mahkeme tarafından ceza gerektiren bir suç nedeniyle mahkûm edilen herkes, mahkûmiyetinin veya hükmolunan cezanın yüksek bir mahkeme tarafından yeniden incelenmesini sağlama hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanımı, kullanımın dayanakları dâhil kanunla düzenlenir." hükmüyle ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

"Mahkeme tarafından ceza gerektiren bir suç nedeniyle mahkûm edilen herkes, mahkûmiyetinin veya hükmolunan cezanın yüksek bir mahkeme tarafından yeniden incelenmesini sağlama hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanımı, kullanımın dayanakları dâhil kanunla düzenlenir." hükmüyle ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de süre ve istek şartlarının birlikte bulunması gerekmektedir.

1412 sayılı CMUK’nın temyizin süresini düzenleyen 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süre hükmün tefhiminden itibaren, yoklukta verilen kararlarda ise tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesi uyarınca da temyiz davası açılması için yedi günlük bir süre öngörülmüş iken 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "yedi" ibaresi "on beş" şeklinde değiştirilerek temyiz süresi on beş güne çıkarılmıştır.

Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 04.06.1984 tarihli ve 2-196 sayılı kararında yer verildiği üzere, ilgili kişinin yüzüne karşı verilen bir hükme yönelik yasal temyiz süresi, tefhimle birlikte başlamakta olup sonradan yapılan karar tebliği, temyiz süresini yeniden başlatmayacaktır. Ancak, tefhim ile birlikte temyiz süresinin işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin Kanun'un öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerekmektedir.

Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan ikinci şart ise istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan “Davasız yargılama olmaz” ilkesinin doğal sonucu olarak temyiz davası kendiliğinden açılamayacağından, bu konuda bir isteğin bulunması ve bu isteğin de hak ve yetkisi olan kişilerce yerine getirilmesi zorunluluğu aranmış, süre ve istek şartlarına uygun temyiz davasının açılmamış olması hâlinde ise hükmün Yargıtayca incelenmesinin imkânsız olduğu ilkesi benimsenmiştir.

Temyiz istemini açıklayan başvuru ise 1412 sayılı CMUK’nın 310, 5271 sayılı CMK’nın 291. maddeleri uyarınca ya hükmü veren mahkemeye dilekçe verilmesi veya tutanağa geçirilip hâkime tasdik ettirilmek üzere zabıt kâtibine beyanda bulunulması suretiyle yapılır. Bu başvuruda temyiz iradesinin ortaya konulması, temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi yeterli olup hak arama hürriyeti ilkesi de gözetildiğinde incelemeyi yapacak olan kanun yolu makamlarında yanılma temyiz incelemesi yapılmasına engel değildir.

Diğer taraftan, 07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve Geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak yeni usul yasası sisteminde, yasa yolları içinde istinafa yer verilmesi ve bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.” hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı CMUK’nın 305 ila 326. maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Başka bir anlatımla, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 141/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.08.2013 tarihli ve 34824-10479 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, ... Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesince 03.06.2014 tarih ve 463-265 sayı ile; sanığın TCK’nın 141/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 09.07.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 07.12.2015 tarihinde işlediği nitelikli hırsızlık suçu nedeniyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince 08.01.2016 tarihinde yapılan ihbar üzerine, sanık hakkındaki davanın ... Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/55 esasında tekrar görülmeye başlandığı, yapılan yargılama neticesinde ... 12. Asliye Ceza Mahkemesince 24.03.2016 tarih ve 55-171 sayı ile; CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hüküm açıklanarak sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği, söz konusu bu kararın açıklandığı 24.03.2016 tarihli oturuma, başka bir suçtan dolayı ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması nedeniyle, Ses ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) ile katılan sanığın, hükmün tefhim edilmesinden sonra zabıt katibine; “Kararı temyiz ediyorum, bozulmasını istiyorum. Bu hususun tutanağa geçmesini istiyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu, tutanağa geçirilen bu beyanın altının hâkim tarafından onaylandığı dosya kapsamında;

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 24.03.2016 tarihli oturumda yüze karşı verilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun olan hükme karşı sanık tarafından, CMUK’nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 04.04.2016 tarihinde temyiz kanun yoluna başvurulduğu belirtilip Özel Dairenin bozma kararının kaldırılması ve sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yolun başvurulmuş ise de;

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 24.03.2016 tarihli oturumda yüze karşı verilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun olan hükme karşı sanık tarafından, CMUK’nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 04.04.2016 tarihinde temyiz kanun yoluna başvurulduğu belirtilip Özel Dairenin bozma kararının kaldırılması ve sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yolun başvurulmuş ise de;

Mahkûmiyet hükmünün açıklandığı 24.03.2016 tarihli oturuma, başka bir suçtan dolayı hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumundan Ses ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) ile katılan sanığın, hükmün tefhim edilmesinden sonra zabıt kâtibine; “Kararı temyiz ediyorum, bozulmasını istiyorum. Bu hususun tutanağa geçmesini istiyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu ve söz konusu bu beyanın duruşma tutanağına geçirilip hâkim tarafından onaylandığı ve karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın “Temyiz talebi ve süresi” başlıklı 310. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; “Temyiz talebi, hükmün tefhiminden bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak beyanla olur. Beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hakime tasdik ettirilir.” şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında; hükmün tefhim edildiği 24.03.2016 tarihli oturama ilişkin tutanağının altına geçirilen ve hâkim tarafından onaylanan sanığa ait bu beyanın, temyiz iradesini ortaya koyan geçerli bir temyiz istemi niteliğinde olduğunun, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilmiş olan inceleme konusu 24.03.2016 tarihli hükmün, temyiz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, somut olayda temyiz süresinin CMUK'nın 310. maddesi uyarınca bir hafta olduğunun, 24.03.2016 tarihli oturumda tefhim edilen hükmün sanık tarafından aynı tarihte, diğer bir ifadeyle CMUK’nın 310. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz edildiğinin, bu hususun Özel Daire bozma kararında da; “Segbis vasıtası ile hazır bulunduğu son oturumda karar verildikten sonra hükmü temyiz eden sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu,” şeklindeki açıklamalarla belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

Yazı İşleri Müdürü.

A.A.
Yargıtay — Esas No: 2024/3378, Karar No: 2024/4461, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3378 E.  ,  2024/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1621 E., 2023/1114 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/147 E., 2022/255 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5170, Karar No: 2021/1672, Tarih: 10.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5170 E.  ,  2021/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

1) I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ... ve ...'na yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından adı geçen davalıların adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli karar tebliği sağlanıp yasal temyiz süresinin beklenilmesi,

2)Dava konusu .... ili, .... ilçesi, Y...... Köyü, 1365 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı pasif hale geldiğinden güncel tapu kaydının ilgili Tapu Müdürlüğü'nden temini ile dosya arasına eklenmesi ve belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 10.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/689, Karar No: 2010/480, Tarih: 01.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/689 E.  ,  2010/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2005 gün ve 2004/170 Esas, 2005/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna öngörülen cezanın tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 15.10.2004'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2007/915, Karar No: 2007/2637, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/915 E.  ,  2007/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde müdahalenin önlenmesi, çatının temizlik ve izalasyonunun yapımına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın Belediye Başkanlığı yönünden reddine, diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı Belediye Başkanlığı yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

Davacı dava dilekçesinde Kat Mülkiyeti Yasası gereğince masrafı bina ortaklarından payları oranında tahsili hakkı saklı kalmak kaydıyla çatı temizliğinin ve izolasyonunun yapımına yetkili kılınmasını istemiş, mahkemece çatı izolasyonu yapılması ve projelendirilmesi için davacıya izin ve yetki verilmesine, bu işlerin davacı tarafından yapılmasına, masrafların kat maliklerinden payları oranında tahsiline karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde kat irtifaklı anataşınmazda beş adet bağımsız bölüm bulunduğu bunlardan salt 1 ve 3 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olan ...'a karşı bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Davacının dava dilekçesindeki istemi dikkate alındığında anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olan diğer kimselerin de kararla yükümlülük altına sokulmalarına karşı davada taraf olmadıkları belirlendiğinden dava sonucu verilen karar dava dışı diğer bağımsız bölüm maliklerinin de hukukunu ilgilendirdiğinden davada taraf olmayan diğer bağımsız bölüm maliklerinin davaya dahil edilip işin esasına girilerek toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

./..

2007/915-2637 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.