muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13715, Karar No: 2023/12122, Tarih: 14.09.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; nakil bildiriminde belirtilen yevmiyeye göre ödeme yapıldığını, devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurumun sorumlu tutulamayacağını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, faiz başlangıç tarihi ve faiz türünü de kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli kararıyla; davacının 29.07.2017 tarihinden dava tarihine kadar olan alacaklarını talep ettiği, bilirkişinin raporunu hazırlarken 01.01.2019 tarihinden sonraki döneme ait protokol ile belirlenen zamları dâhil etmeyerek zamsız olarak 2019 yılını hesapladığı, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) ek 2 nci maddesinde "hükümet kamu işveren sendikaları ile işçi sendikaları konfederasyonları arasında kamu kurum ve kuruluşlarında çalıştırılan işçilerin mali ve sosyal haklarını belirlemek üzere kamu toplu ... sözleşmeleri çerçeve anlaşma protokolü imzalanabilir. Bu protokol hükümleri geçerlilik süresi içinde bu madde kapsamındaki idareler ile taraf konfederasyona üye olan sendikalar için bağlayıcıdır" denildiği, Sendika da ...-... Konfederasyonuna üye olduğundan bu protokolde yer alan zamların yansıtılmasının gerektiği, davacı 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun kapsamında değil 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınarları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5747 sayılı Kanun) kapsamında nakil olmuş olsa da Sağlık Bakanlığında çalışmaya başladığı tarih ile ... Sağlık İşçileri Sendikasına (Sağlık-...) üye olduğu tarih arasında Tüm Belediye Genel Hizmet İşçileri Sendikası (...) ile imzalanmış olan toplu ... sözleşmesinden faydalanmasının gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 24.05.2022 tarihli kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 24.05.2022 tarihli kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.10.2022 tarihli ilâmı ile; davacının 31.12.2018 tarihindeki ücretine %6,69 oranında enflasyon farkı uygulanarak 01.01.2019-26.08.2019 arası fark işçilik alacaklarının hesaplanmasının hatalı olduğu ayrıca 2019 yılı ücret miktarına 2019 yılı Kamu Toplu ... Sözleşmeleri Çerçeve Anlaşma Protokolü kapsamındaki ücret zamlarının dâhil edildiği ıslah dilekçesine göre sonuca gidilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uygun şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin 5747 sayılı Kanun kapsamında nakil olduğu Sağlık Bakanlığında çalışmaya başladığı tarih ile Sağlık-... Sendikasına üye olduğu tarih arasında ... Sendikası ile imzalanmış olan toplu ... sözleşmesinden faydalanmasının gerektiğini, Sağlık Bakanlığına devredilirken ücretlerinin düşük gösterildiğini ve nakilden sonra da ücret düşük olduğu için aradaki farkın devam ettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ... Sağlık İşçileri Sendikasıyla imzalanmış olan toplu ... sözleşmelerinden kaynaklanan işçilik alacaklarının bulunup bulunmadığı, 01.01.2019 tarihinden itibaren bu toplu ... sözleşmelerine göre hesaplama yapılıp yapılamayacağı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5747 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun ek 2 nci maddesi, 6356 sayılı Kanun'un 36 ncı ve ek 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5747 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun ek 2 nci maddesi, 6356 sayılı Kanun'un 36 ncı ve ek 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8714, Karar No: 2022/17040, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8714 E.  ,  2022/17040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Sinop ili, Boyabat İlçesi, Mahmutlu Köyü 103 ada 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1 -f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11492, Karar No: 2014/267, Tarih: 08.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11492 E.  ,  2014/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/324-2013/110

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.02.2013 tarih ve 2012/324-2013/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette ortak olduğunu, müvekkili şirket tarafından sermaye artırımı kararı alındığını, davalının da bu sermaye artırımına iştirak ettiğini, ancak üzerine düşen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek sermaye artışından doğan farkı ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, icra takibine davalı tarafından yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40 icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkilinin ödemediği iddia edilen sermaye paylarını usulsüz apel çağrısı yaparak rüçhan hakkını kullanan diğer ortaklara sattığını, parasının şirket kasasına ödendiğini, bu nedenle müvekkilinin borçlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; artırılan sermaye miktarının tamamına son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan ve temerrüt tarihi olan 12/07/2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanması halinde oluşacak asıl alacak ve faizi hususunda bilirkişi raporu alınmış ve buna göre takip tarihi itibariyle 3.000,00 TL asıl alacağın işlemiş avans faizinin 3.858,25 TL olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalının takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 3.000,00 TL asıl alacak, 3.858,25 TL işlemiş temerrüt faizi olmak üzere toplam 6.858,25 TL üzerinden temerrüt faizine temerrüt faizi yürütülmemek koşuluyla devamına, hükmedilen asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince; icra inkar tazminatının anapara ve birikmiş faizin tamamı üzerinden hesaplanması gerekirken, davacı yararına Diremiz bozma ilamı sonrasında mahkemece bozma ilamına uyumasıyla doğan usuli kazanılmış hak da göz ardı edilerek asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 373,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5545, Karar No: 2014/11379, Tarih: 05.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5545 E.  ,  2014/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamenin temyiz kapsamında olan yaralama suçundan kurulan hü- küm bakımından görüş içermediği anlaşılmakla, bu hususta ek tebliğname düzenlendik- ten sonra incelenmek üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargı- tay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5168, Karar No: 2016/8332, Tarih: 04.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/5168 E.  ,  2016/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müştekinin işyerini saat 23.00 sıralarında kapatıp sabah 07:00 sıralarında geldiği, suçun 23:00-07:00 saatleri arasında işlendiği, güneşinde 20:30 da batıp, 05:33 de doğduğunun anlaşılması karşısında, suçun, suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143/1, maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suçun suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından TCK'nın 143.maddesine ilişkin kısmın çıkartılarak sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis olarak, belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müştekinin işyerini saat 23.00 sıralarında kapatıp sabah 07:00 sıralarında geldiği, suçun 23:00-07:00 saatleri arasında işlendiği, güneşinde 20:30 da batıp, 05:33 de doğduğunun anlaşılması karşısında, suçun, suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 116/4 maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suçun suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12567, Karar No: 2023/3876, Tarih: 22.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12567 E.  ,  2023/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/114 E., 2016/377 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2016 tarihli ve 2016/735 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın hükümlü olarak bulunduğu ...'nda bulunan dolaptan bir adet biber gazı çaldığı ve daha sonra pişmanlık duyarak teslim ettiği ve bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 168/1, 53, 54 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 168/1, 62, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yaptığı eylemin hırsızlık olmadığı, sadece merak ettiği için biber gazını aldığı ve daha sonrada teslim ettiği, sadece disiplin cezası verilmesi gerekirken hapis cezasına hükmedilmemesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu ...'nda iyi halli olması nedeniyle çay ocağında çalıştığı, dosya içerisinde mevcut olan kamera kaydının incelenmesine ilişkin bilirkişi raporuna göre, sanığın olay günü saat 07.22 sıralarında cezaevi koridorunda bulunan dolaptan bir adet biber gazını çaldığının tespit edildiği, sanığın daha sonra hakkında dava açılmadan önce pişmanlık duyarak çaldığı biber gazını görevliye teslim ettiği, sanığın savcılık huzurunda alınan savunmasında sadece merak ettiği için biber gazını aldığını beyan ettiği, yargılama aşamasında ise biber gazını aldığını fakat pişman olup bıraktığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın savcılık huzurunda alınan savunmasında, eylemi saat 05.30-06.00 sıralarında gerçekleştirdiği, cezaevinde alınan beyanında da 04.00-06.00 sıralarında gerçekleştirdiği şeklinde çelişkili beyanlarda bulunduğu, dosya içerisinde bulunan olay yeri kamera kaydı görüntülerinin incelenmesine ilişkin bilirkişi raporunda ise eylemin saat 07.22 sıralarında gerçekleştiğinin tespit edildiği, olay günü güneşin doğuş saatinin 07.23 olduğu ve 1 saat öncesinin geceye tekabül ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile bu hususta tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmış; yerinde görülmeyen diğer temyiz istekleri de reddedilmiştir. Ancak;

1.Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu cezaevindeki dolaptan bir adet biber gazı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibarıyla, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında aynı Yasanın 142/1-a maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2.Sanığın çaldığı 1 adet biber gazının bedelinin tespiti ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3061, Karar No: 2012/938, Tarih: 20.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3061 E.  ,  2012/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 156 ada 36 parsel sayılı 2138,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına, harici bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğunu öne sürerek ve ayrı tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı tarafın dayandığı 3.3.1971 tarih ve 32 sayılı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden yerel bilirkişi sözleri soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada anılan tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmüne göre kayıtların haritaya dayanması halinde kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirlenmesi gerekir.