muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12695, Karar No: 2013/16705, Tarih: 26.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12695 E.  ,  2013/16705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının taşınmazı 3.03.2012 tarihinde satın aldığını, su abonesi olmak için davalı idareye başvurduğunu, davalı tarafından, abonelik tesisi için davacıdan kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında, 3631 TL tahsil edildiğini,davacının iskan ruhsatı alındıktan sonra, taşınmazı 3. kişiden satın aldığını, bu nedenle de yapılan ödemenin haksız olduğunu beyan ederek, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte iadeye karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan....Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

....

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı kendisinden istenilen kanal katılım bedelinden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı idareden gelen yazıda "inşaat aboneliği sırasında, arsa beyanına göre %2 oranında tahsilat yapıldığı, ilgili ....uygulama yönergesinin 4.7.2012 tarihli ve 164 sayılı .....yönetim kurulu kararı ile değiştirilmiş olup, ilgili yönergeye göre, dava konusu meskenin bulunduğu parsel adresinde, 860,21 TL kanal katılım payı ve 860,21 TL şebeke hisse bedeli olarak fark bedeli alındığı" bildirilmiştir. Mahkemece, bu yazı esas alınarak, davacının yaptığı 3631 TL ödemeden, ilgili yazıdan belirtilen miktar mahsup edildikten sonra, bakiye 1.911 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemenin kararına dayanak yaptığı yukarıda belirtilen değişiklik, 04.07.2012 tarihli olup, davacı tarafından ödeme 09.04.2012 tarihinde yapıldığına göre, bu yönerge değişikliğinin dava konusu olaya uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre, yapılan hizmetten yararlanan ilk malikin, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olması gerekmektedir.

Öyle ise mahkemece, davacı malikin, hizmetten yararlanan ilk malik olup olmadığının saptanmasından sonra, eğer faydalanan ilk malik ise, bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/856, Karar No: 2015/2443, Tarih: 11.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/856 E.  ,  2015/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/301101

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2012/897 (E) ve 2012/1009 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Hemodiyaliz Servisinde hemşire olarak görev yapan mağdurların hemodiyaliz servisindeki her birinin adının yazılı olduğu, kilitli olmayan soyunma dolaplarının bulunduğu yere girmek suretiyle dolaplardan birer adet cüzdan çalan sanığın eylemlerinin, her bir mağdura yönelik ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 no'lu bozma düşüncesine katılınmamış, ayrıca sanığın mağdurlara yönelik hırsızlık suçunu kamu kurumu olan Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastahanesi içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında işlediğinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 142/1-a maddesindeki “kamu kurum veya kuruluşlarında bulunan eşya hakkında hırsızlık” suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Mağdur N.. E..'e karşı işlenen suçtan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Mağdurlar F.. Ö.., M.. Y.., Z.. A.., S.. O.. ve H.A karşı işlenen suçlardan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

“Yakalama, Üst arama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı” ile 14/11/2011 tarihli "Teslim Tutanağına" göre mağdurlar F.. Ö.., M.. Y.., Z.. A.. ve H.. A..'dan çalmış olduğu paraları kendiliğinden kolluk görevlilerine iade eden, yine bu mağdurlarla birlikte S.. O..'ın da cüzdanlarının yerlerini göstermek suretiyle iadesini sağlayan sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6633, Karar No: 2012/4531, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6633 E.  ,  2012/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Asıl dava, 36/37/38 ve 39 numaralı parsellerin uygun bir bedel karşılığında davacı adına tesciline; olmadığı takdirde 6.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi, birleşen dava ise, 6.000,00 TL alacağın tahsili istemleriyle açılmış, ıslah yoluyla asıl davada dava konusu 83.042,87 TL, birleşen davada ise 68.589,69 TL arttırılarak davalılardan tahsiline karar verilmesi istenmiş, mahkemece, asıl davada tapu iptali tescil davasının reddine; 89.042,87 TL enkaz bedelinin, dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte mirasçı davalılardan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davada 74.589,69 TL alacağın 17.07.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ... mirasçılarından alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Arsa sahipleri ..., ... ve ... ile yüklenici ... arasında yapılan ve Bakırköy 11. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 02.08.1993 tarih ve 36801 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için arsa sahiplerinden ... tarafından açılan ve diğer arsa sahipleriyle arsa sahibi ...'in mirasçılarınca onay verilen davada; Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04.02.2000 tarihinde kesinleşen, 1996/713 Esas, 1998/189 sayılı kararı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine karar verilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshi halinde; Borçlar Kanunu'nun 61 ve izleyen hükümleri gereğince ve "haksız iktisap kuralları uyarınca" sözleşmenin tarafları, karşılıklı olarak birbirlerine kazandırdıklarının ve verdiklerinin iadesini talep edebilirler. Bu kapsamda; yüklenici de sözleşme ve eklerine, yapı ruhsatına ve 3194 Sayılı İmar Yasası ile bağlı mevzuatına uygun şekilde yaptığı inşaatın; başka bir anlatımla, “yasal yapının" feshin kesinleştiği tarih itibariyle değerini arsa sahibi ya da sahiplerinden isteyebilir. İmar Yasası ve bağlı mevzuatına ve yapı ruhsatına aykırı olarak yapılan yapı yasal hale getirilmedikçe “kaçak yapı” sayılır ve kaçak yapı ise, ekonomik değer ifade etmediğinden ve yıkılarak kaldırılması gerektiğinden, arsa sahiplerinin malvarlığında artış sağlamaz ve dolayısıyla yüklenici tarafından da bedeli istenemez.

Kaçak yapının yıktırılması durumunda; enkazın arsa sahibi ya da sahiplerince mal edilmesi durumunda; yüklenici tarafından, haksız iktisap eden arsa sahibi ya da sahiplerine karşı enkaz bedelinin tahsili istemiyle dava açılabilir. Kaçak yapının kal'ini yani yıktırılmasını, sözleşmenin tarafları ve bu kapsamda yüklenici de isteyebilir. Yapının kal'i aşamasında da yüklenici, yaptığı işin enkazını teslim alabilir. Somut olayda; mahkemece, “çoğun içinde az da vardır” kuralı uygulanarak, enkaz bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de; yukarıda açıklandığı üzere enkaz bedelinin istenebilmesi koşuları gerçekleşmemiştir. Bu sebeplerle, asıl davanın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davada, dava değeri ıslah yoluyla 20.12.2010 tarihinde davacı tarafından arttırılmış olduğu halde; davası kabul edilen alacağın tümüne dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması da kabul şekli bakımından bozma nedenidir.

Birleşen davada ise; davacı yüklenici arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifasını sağlamak amacıyla bu sözleşmenin konusu olan (32) numaralı parseldeki ... payına, dava dışı alacaklı ... tarafından konulan haczin kaldırılması için davacı tarafından ödenen 320,00 TL bedelin, "denkleştirici adalet kuralı" uyarınca, 74.589,69 TL olarak davalılardan tahsili dava edilmiştir. Bu davada; davalılar vekilince, yasal cevap süresi içinde “zamanaşımı” def'inde bulunulmuştur. Az yukarıda açıklandığı üzere, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine ilişkin mahkeme kararı, 04.02.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Borçlar Kanunu'nun 128. maddesi hükmü gereğince; zamanaşımı, alacağın istenebilir olmasıyla işlemeye başlar. Bu yasal nedenle, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarihinden itibaren dava edilen alacak istenebilir olur. Borçlar Kanunu'nun 126/IV. maddesi uyarınca da; kural olarak, eser sözleşmesinden doğan davalarda beş yıllık zamanaşımı uygulanır. O halde, sözleşmenin feshinin kesinleştiği tarihe göre, 08.08.2006 tarihinde açılan alacak davasının, zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Diğer yandan, birleşen davada davalılar dava tarihi itibariyle borçlu temerrüdüne düşürülmüş oldukları halde; 17.07.2006 tarihinden itibaren kabul edilen alacağa temerrüt faizi uygulanmış olması da kabul şekli bakımından yanlış olduğundan bozma nedenidir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar vekiline geri verilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16552, Karar No: 2013/14260, Tarih: 22.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/16552 E.  ,  2013/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : ERCİŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ   : 17/04/2012

Yanlar arasında görülen tapu  iptali  ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine  ilişkin olarak verilen karar davacı  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu  iptali ve  tescil isteğine ilişkindir. Mahkemce, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakanı annesi G.dan intikal eden hakka dayalı olarak dava açmış, davada G.mirasçılarının  tamamı yer almıştır. Miras bırakan G.25.05.1997 tarihinde  eşi olan A. B.ise 03.02.1972 tarihinde öldüğüne göre  A.'in, G.'ın mirasçısı olmayacağı açıktır.  Bu durumda A.'in, davalı M.'ten olma çocuklarının  davada taraf olma zorunlulukları da bulunmamaktadır.

Ne var ki, mahkemece davanın niteliği yanlış yorumlanarak A.in davalı M.'ten olma çocuklarının  davada yer alması gerektiğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde  hüküm tesisi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir kabulü ile; hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16464, Karar No: 2022/19718, Tarih: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/16464 E.  ,  2022/19718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın kavga esnasında silahla ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nın 44. maddesi uyarınca TCK.nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın kavga esnasında kardeşi ...'un tüfekle vurulması üzerine tabanca ile ateş etmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre,

Hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, sanık suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan 5237 sayılı TCK.nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan mahkum olmuş ise de, hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, söz konusu mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması üzerine ihbara konu suça ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda, kendisine mahkemece herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK.nın 231/11. maddesi gereğince, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiğinin gözetilmeden hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3098, Karar No: 2008/4435, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3098 E.  ,  2008/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine uygun biçimde değerlendirme yapılmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz.

Somut olayda dava konusu edilen tarım arazisi niteliğindeki 4700 m2 yüzölçümlü taşınmazın 533 m2lik kısmında davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının %3,9 alınması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda %11 alınması suretiyle fazla kamulaştırma bedeli saptanmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7052, Karar No: 2022/15030, Tarih: 01.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7052 E.  ,  2022/15030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine ilişkin verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan kararın HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10296, Karar No: 2008/1917, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10296 E.  ,  2008/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin de ortağı olduğu ve belediye tarafından temsil yetkisi verildiği bildirilen davalı şirketten; belediye güvencesi altında Konyalılar için yapılacağı ilan edilen Kombi tatil Sitesinden devre mülk hissesi satın aldığını, 21.9.1997 tarihli sözleşmeye istinaden davalıya ödemelerini yaptığını, tesisin hizmete açılmasına rağmen devre mülkün kendilerine teslim edilmediğini ileri sürerek, ödedikleri bedel, cezai şart, kullanım bedeli ile munzam zarar toplamı olarak şimdilik 6.000,00 YTL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacı ile yapılan sözleşmenin kendisini bağlamayacağını savunarak süresinde yetki itirazında bulunmuş, davalı şirket ise davanın esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, yetki devrinin geçersiz olduğuna ve yetki sözleşmesinin davalı Belediyeyi bağlamayacağına dayanılarak ve davalılardan biri için yetkili olan yerde diğeri için de davanın görüleceği belirtilmek suretiyle mahkemenin yetkisizliğine, ... Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalılar tarafından yapılıp satılan devre mülkün teslim edilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir.Yargıtay’ın aynı sözleşme ile ilgili davalardaki kabulü gözetilerek dava konusu 3.7.1997 tarihli sözleşmenin davalı belediyeyi bağladığı tartışmasızdır.