muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3862, Karar No: 2021/4366, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/3862 E.  ,  2021/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılana hitaben söylediği kabul edilen iddianame konusu sözlerinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kasıtlı suçlardan hapis cezalarına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında tehdit (106/1-1. cümle) suçundan kamu davası açıldığı, bu tarihte TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan tehdit eyleminin uzlaşma kapsamında olmadığı, kovuşturma aşamasında ise, sanığın tehdit eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen basit tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmiş olması karşısında; sanığa yükletilen katılana yönelik tehdit ve hakaret suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın, aynı olay nedeniyle ve kısa sayılabilecek bir zaman dilimi içerisinde müştekilere yönelik gerçekleştirildiği kabul edilen tehdit eylemlerinin, aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleşmesi nedeniyle, hukuken bir bütün halinde tek bir tehdit fiiliyle gerçekleştirildiğinin kabulü ve buna bağlı olarak da tek fiille birden çok kişiye karşı tehdit suçunu işleyen sanık hakkında, TCK’nın 106/1-2. cümlesi uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeyerek, hüküm kısmında sanığın ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilerek ve aynı zamanda sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19712, Karar No: 2021/843, Tarih: 21.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19712 E.  ,  2021/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Kriminal Polis Laboratuvarı 04.04.2011 tarihli uzmanlık raporunda suça konu tabancanın mekanik aksamının sağlam ve işler durumda, namlusu içerisinde bulunması gereken ve gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı ve katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut hali ile silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, her ne kadar bilinen ateşli silah fişeklerini patlatmasa da 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerinin uç kısmındaki plastik parçalar çıkartılarak yerlerine yerleştirilen mermi çekirdeği özelliği kurşun küre ve saçma taneleri yerleştirilmek sureti ile sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığı ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediğinin tespit edildiği anlaşılmakla birlikte sanığın tüm aşamalarda tabancanın kuru sıkı olduğu savunması, sanık üzerinde özel yapım fişek ele geçirilememiş olması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereği BOZULMASINA, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17740, Karar No: 2015/24873, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17740 E.  ,  2015/24873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2014/571-2014/1242

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.04.2015 gün ve 2015/1379 Esas - 2015/7120 Karar sayılı ilama karşı davalı H.. K.. vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, davalı H.. K.. vd. peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32729, Karar No: 2023/11318, Tarih: 21.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32729 E.  ,  2023/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikâyetçinin 06.10.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şikâyetçi ...'in katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığa ait küçükbaş hayvanların olay tarihinde katılanın ailesine ait otları yediği, bu sırada katılan ile annesinin ise kendilerine ait hayvanları sulamaya götürdükleri, katılanın sanığa hayvanlarına sahip çıkmasını söylediği, akabinde sanığın katılan ve annesine sinkaflı küfürler ederek hakaret ettiği ve katılana yumruk atarak yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiasıyla açılan davada katılana ait adli muayene raporunun bulunmadığı, yaralanmadığını beyan ettiği için rapor aldırmadığını ifade ettiği, sanığın atılı suçları işlediğine dair tarafların iddiası dışında sanığın cezalandırılması için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delilin elde edilemediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan anlatımları, katılanın yaralanması olmadığı gerekçesiyle adli rapor aldırmamış olması ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın cezalandırılmasına yönelik her türlü, şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verilmesine, ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan anlatımları, katılanın yaralanması olmadığı gerekçesiyle adli rapor aldırmamış olması ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın cezalandırılmasına yönelik her türlü, şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verilmesine, ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10349, Karar No: 2014/10813, Tarih: 15.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10349 E.  ,  2014/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2010/432-2013/40

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğuna ve iş kazası kolundan gelir bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 29.10.2007 - 04.11.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde kalıpçı işçi olarak çalıştığının, 06.11.2007 tarihindeki olayın iş kazası olduğunun tesbiti ve davacıya iş kazası kolundan gelir bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 06.11.2007 tarihinde davalı işverenlikte çalıştığının ve o tarihte bu işyerinde çalışmakta iken uğradığı kazanın iş kazası olduğunun tesbitine dair verilen karar yerindedir. Ancak davacıya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kurum ile davacı arasındaki mevcut dava konusu uyuşmazlığın sosyal güvenlikle ilgili mevzuat doğrultusunda sonuca bağlanması ve böylece ileride aynı konuda çıkabilecek bir çekişmenin de önüne geçilmesi gerektiği dikkate alınarak, davacıya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması talebi hakkında, gelir bağlanmasının yasal koşulları da tartışılarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı Kurumun bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1623, Karar No: 2007/7077, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1623 E.  ,  2007/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını ancak davalının sözleşme hükümlerine aykırı olarak başka firmalara ait ürünleri sattığının noter kanalı ile tesbit edildiği ve daha sonrada mahkeme kanalı ile delil tesbiti yapıldığını, bu nedenle müvekkilinin cezai şart talep hakkı doğduğunu belirterek bu alacağın faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeyi fesh etmediğini ve halen yürürlükte olduğunu, davacının sadece müvekkilini uyardığını, davacının sözleşmeyi fesh etmediği için cezai şart talep hakkınında bulunmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında satış noktası sözleşmesi imzalandığı davalının sözleşmeye aykırı davranarak başka firmalara ait ürünleri sattığının tesbit edilmesi üzerine davacının 6.12.2005 tarihinde noter ihtarı ile sözleşmeyi fesh ettiği ve durumun davalıya bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35874, Karar No: 2016/7315, Tarih: 24.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35874 E.  ,  2016/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde; kararı temyiz eden davalı ... Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Otomasyon Gıda Temizlik Turizm San. Dış Ticaret Ltd. Şti. nin vekaletnamesi dosya ve uyap kayıtlarında yer almadığından, davalı şirketin vekaletnamesi eklenerek gönderilmesi için dosyanın, yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2805, Karar No: 2014/5742, Tarih: 17.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2805 E.  ,  2014/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 6.3.2013 gün ve 30-570 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olması bakımından,

1- Dava konusu 112 ada 2 ve 169 ada 37 parsel sayılı taşınmazların davalı adına tesciline dayanak teşkil eden tüm kayıt ve belgelerin özellikle kadastro tutanakları ve tedavül kayıtlarının getirtilmesi,

2- Dava konusu 57 DA 912 plakalı aracın davalı adına tesciline dayanak teşkil eden trafik tescil kayıtlarının getirtilmesi,

3- Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/2825 E. dosyasının aslının veya onaylı bir suretinin dosya içerisine alınması,

4- Mirasbırakan ... tarafından ... Noterliğinde düzenlenen 09/05/1997 tarihli vasiyetnamenin iptaline ilişkin herhangi bir dava açılıp açılmadığının merciiden sorulması, açılmışsa dosyanın onaylı bir suretinin dosya içerisine alınması,

5- ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/121 E., 2010/213 K. sayılı sayılı kararının kesinleşip kesinleşmediğinin merciinden sorulması, cevabi yazıların evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12517, Karar No: 2019/17259, Tarih: 28.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/12517 E.  ,  2019/17259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; şikayete dayanak olan ... 13. İcra Müdürlüğü’nün 2015/91018 Esas sayılı icra takip dosyasında ödeme emrinin borçlu şirkete tebliğ edilemediği, takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 73/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21313, Karar No: 2013/30385, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21313 E.  ,  2013/30385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen ... ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen ... ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen ... ... hakkında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme; sanıklar ..., ... ve ... hakkında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Sanık ...'un vareste tutulma talebinin olmadığı ve aynı yargı çevresinde başka suçtan hükümlü olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 193/1. ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, duruşmada hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık ...'un suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, suça sürüklenen ... ..., sanıklar ... ve ...'un yüklenen suçları işlediklerine ilişkin, hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı düşünülmekle,

1-Dosya kapsamına göre; katılanın 06:30 sıralarında evini kilitleyerek eşi ve annesiyle birlikte evden ayrıldıkları, akşam 19:30 sıralarında eve geldiklerinde hırsızlık yapıldığını anladıkları, olay günü güneşin 16:20'de battığı dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun ve sanıkların üzerine atılı hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen ... ve sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle TCK'nın 116/4 maddesi uyarınca uygulama yapılarak suça sürüklenen ... ve sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle TCK'nın 116/4 maddesi uyarınca uygulama yapılarak suça sürüklenen ... ve sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.