muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35168, Karar No: 2014/35602, Tarih: 10.12.2014

Suç kastından daha geniş bir anlamı içeren suç işleme kararı, suç kastından daha önce gelen genel bir karar ve niyeti ifade eder. Önce suç işleme kararı verilir ve bundan sonra bu genel kararın icrası farklı zamanlardaki suçlarla gerçekleştirilir. Kararın gerçekleştirilmesi için gerekli suçların herbirinde ayrı suç kastları, bir başka deyişle bir suç için gerekli olan maddi ve manevi unsurlar ayrı ayrı yer alır. Böylece suç işleme kararı denilen genel plân, niyet veya karar, zinciri oluşturan ve her biri birbirinden bağımsız olan suçları birbirine bağlayan ortak bir zemini oluşturur.

Suç işleme kararının yenilenip yenilenmediği, birden çok suçun aynı karara dayanıp dayanmadığı, aynı zamanda suçlar arasındaki süre ile de ilgilidir. İşlenen suçların arasında kısa zaman aralıklarının olması suç işleme kararında birlik olduğuna; uzun zaman aralıklarının olması ise suç işleme kararında birlik olmadığına karine teşkil edebilir. Yine de çeşitli suçlar arasında az veya çok uzun zaman aralığının var olması, bu suçların aynı suç işleme kararının etkisi altında işlendiğini ya da işlenmediğini her zaman göstermez. Diğer bir anlatımla, sürenin uzunluğu kararın yenilendiğini düşündürebileceği gibi, kısalığı da her zaman kararın yürürlükte olduğunu göstermeyebilir. Diğer

taraftan, hukuki veya fiili kesintiler olduğunda farklı değerlendirmeler yapılacaktır. Ancak bu değerlendirme her olayda ayrı ayrı ve diğer şartlar da dikkate alınarak yapılmalıdır. Bu nedenle, başlangıçta belirli bir süre geçince suç işleme kararı yenilenmiş ya da değişmiş olur demek, soyut ve delillerden kopuk bir değerlendirme olacaktır. Failin iç dünyasını ilgilendiren bu kararın varlığının her olayın özelliğine göre suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluşum ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmesi gerekecektir.

Görüldüğü üzere, zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği konusunda genel ve mutlak bir kural koymak mümkün olmadığından, hangi süre içerisinde işlenirse işlensin, işlenen suç başlangıçtaki genel niyete veya suç işleme konusundaki tek karara dayanıyor ise zincirleme suç hükümleri uygulanacak, ancak işlenen suç failin yeni bir suç işleme kararına dayanıyorsa artık zincirleme suç söz konusu olmayacaktır.

Görüldüğü üzere, zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği konusunda genel ve mutlak bir kural koymak mümkün olmadığından, hangi süre içerisinde işlenirse işlensin, işlenen suç başlangıçtaki genel niyete veya suç işleme konusundaki tek karara dayanıyor ise zincirleme suç hükümleri uygulanacak, ancak işlenen suç failin yeni bir suç işleme kararına dayanıyorsa artık zincirleme suç söz konusu olmayacaktır.

Maddi olayda, 2009 yılında mağdur ...'ün eşi olan ... ile boşanarak sanık ile arkadaşlık yapmaya başladıkları, ilişkileri süre içinde her iki şahıs arasında sorunlar çıktığı ve ayrıldıkları, bu sebeple sanığın kullandığı 0 546 641 82491 numaralı telefon hattı ile mağdur ...'nin kullandığı 0 536 816 9271 numaralı telefon hattına mesaj gönderdiği, söz konusu mesajlarda sanığın mağdur ...'ye hakaret ve tehdit ettiği, sonrasında 09.06.2010 günü mağdur ...'nin sanıktan ayrılmasını istediğini söylemesi üzerine, mağdurun çalıştığı iş yerine gittiği, sanığın burada mağdur ... ve mağdur ... ile tartışmaya başladığı, tartışma üzerine polis çağrıldığı, sanığın bu esnada mağdurlara hitaben "oruspu çocuğu buraya gelerek kurtulacağınızı mı sandınız ananızı avradınızı sinkaf ederim ben buradan şimdi çıkarım sabah sizin ölünüzü çıkarırım senin Allah'ının, kitabını sinkaf edeceğim ölümlerden ölüm beğen "şeklindeki sözler ile sanığın mağdur ... hakaret ve müdahil mağdura karşı tehdit ettiği dosya kapsamından anlaşıldığı,

Sanık ...'in 09/06/2010 tarihinde polis karakolunda her iki mağdur ... ve ...'e yönelik tehdit suçunu işlediği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Sanık ...'in polis karakolundaki tehdit eyleminin TCK 106/1, 43/2 maddesi kapsamında olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

Sanık ...'in, daha önceden aynı suç işleme kararı kapsamında, 08/06/2010 ve 09/06/2010 tarihinde mağdure ...'e kendisinden ayrılmasına tepki göstererek telefonla tehdit içerikli birçok mesaj çektiği ve eyleminin TCK 106/1, 43/1 maddesi kapsamında bulunduğu,

Sanık ...'in 08/06/2010 tarih ve 09/06/2010 tarihinde mağdur ...'e yönelik mesaj yoluyla ve polis karakolunda işlediği kabul edilen tehdit suçlarından dolayı TCK'nın 106/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, mağdur ...'e yönelik tehdit suçunun TCK 106/1, 43/1 maddesi kapsamında bulunduğu,

Sanık ...'in 08/06/2010 tarih ve 09/06/2010 tarihinde mağdur ...'e yönelik mesaj yoluyla ve polis karakolunda işlediği kabul edilen tehdit suçlarından dolayı TCK'nın 106/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, mağdur ...'e yönelik tehdit suçunun TCK 106/1, 43/1 maddesi kapsamında bulunduğu,

Sanık ...'in , aynı suç işleme kararı kapsamında, önce mağdure ...'e telefonla tehdit içerikli birçok mesaj çektiği; aynı gün şikayet üzerine polis merkezindeki işlemler sırasında ise, bu kez her iki mağdur ... ile babası ...'e ölümle tehdit sözleri söylediğinin anlaşılması karşısında; tehdit eylemlerinden dolayı TCK'nın 106/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken aynı Yasanın 43/2. ve 43/1. maddesi uyarınca temel ceza üzerinden ayrı ayrı artırım yapılmak suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği ve sanık ... hakkında her mağdur yönünden ayrı ayrı cezaya hükmedilmek suretiyle fazla ceza verilmesi yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı görüldüğünden Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20/05/2014 gün ve 2012/33275 Esas, 2014/17514 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak sanık hakkında TCK 106/1, 43/1, 43/2 maddesince hüküm kurulması istemiyle anılan karara itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1-İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20/05/2014 gün ve 2012/33275 Esas, 2014/17514 Karar sayılı kararıyla verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

3-... Sulh Ceza Mahkemesinin 20/07/2010 tarih, 2010/464 Esas, 2010/492 Karar sayılı ilamıyla, sanık ... hakkında, mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan 1- TCK 106/1, 43/1, 62 md 6 Ay 7 Gün Hapis ve TCK 50/1-a md. 3740 TL Adpc 2- Mağdur ...'ya yönelik eylemiyle ilgili olarak TCK 106/1, 62 md. 5 Ay Hapis ve TCK 50/1-a md 3000 TL Adpc cezalandırılmasına ilişkin kararın bozularak, sanık hakkında TCK 106/1, 43/1, 43/2, 62 maddesince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı nitelikte görüldüğünden hükmün BOZULMASINA karar verilmesi,

3-İtirazımız kabul edilmediği takdirde, dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur" isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 20/05/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 20.05.2014 tarih ve 2012/33275 Esas 2014/17514 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

... 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 29/07/2010 tarih ve 2010/464 Esas, 2010/492 Karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 20.05.2014 tarih ve 2012/33275 Esas 2014/17514 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

... 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 29/07/2010 tarih ve 2010/464 Esas, 2010/492 Karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin 1. fıkrasında; Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır.

2. fıkrasında da; Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır, düzenlemesi yer almaktadır.

Temyiz davasına konu olayda sanığın, aynı suç işleme kararı kapsamında, önce mağdure ...'e telefonla tehdit içerikli birçok mesaj çektiği; aynı gün şikayet üzerine polis merkezindeki işlemler sırasında ise, bu kez her iki mağdur ... ile babası ...'e ölümle tehdit sözleri söylediği, dolayısıyla her iki mağdura karşı tehdit suçunun bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiğinden kuşku bulunmamaktadır. Zira sanığı tehdit suçunu işlemeye iten sebep, mağdur ...'ün kendisinden ayrılmak istemesi, mağdur ...'nın da zaten istemediği bu birlikteliğin bitmesine destek olmasıdır.

Aynı suç işleme kararının varlığı için zincirleme suçu oluşturan eylemlerin aynı kast ile işlenmesi zorunlu değildir. Zincirleme suçu oluşturan eylemler ayrı kasıtla da işlenebilir. Zira aynı suç işleme kararı farklı kasıtları birbirine bağlayan üst bir kavramdır.

Sanığın hareketlerinin önceki hareketlerinin devamı olması ve tüm hareketleri arasında subjektif bir bağlantının bulunması aynı suç işleme kararının varlığı için yeterlidir.

Sanığın her iki mağdura karakoldaki tehditleri de tek fiille işlenmiştir. Tek fiil, tek hareket anlamına gelmez. Tek fiil içerisinde birden fazla hareket bulunabilir. 765 sayılı Kanun döneminde tek fiille birden fazla kişiye hakaret edilmesi, tehdit edilmesi ayrı ayrı suçları oluşturmakta idi. 5237 sayılı Kanun düzenlemesinde Kanunun 3. maddesindeki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” hükmü de gözetilerek bir kısım suçlar kapsam dışında bırakılmak suretiyle aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi halinde zincirleme suç hükmünün uygulanacağı öngörülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen tek fiili aynı olay bütünlüğü içindeki birden fazla hareket anlamında yorumlamak gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen tek fiili aynı olay bütünlüğü içindeki birden fazla hareket anlamında yorumlamak gerekmektedir.

Örneğin, sanığın kalabalık bir ortamda bulunanlara hepinizi sinkaf ederim demesi tek fiille birden fazla kişiye karşı işlenen hakaret suçunu oluşturduğu gibi, kalabalıkta bulunanların isimlerini söyleyerek sinkaf ederim demesi de tek fiille birden fazla kişiye karşı işlenen hakaret suçunu oluşturacaktır. Mağdurların ayrı ayrı isimlerini söylemesi ayrı ayrı kişilere karşı hakaret suçunu işlediği şeklinde yorumlanamaz.

Temyiz davasına konu olayda da sanık, aynı suç işleme kararı ile önce mağdur ...'e daha sonra da diğer mağdur ...'e tehditte bulunmuştur. Fiil tek, ancak hareket fazladır. Tehdit suçu aynı gün içerisinde, aynı sebebe bağlı olarak, aynı olay bütünlüğü içinde birden fazla hareketle önce mağdur ...'e karşı sonra da her iki mağdura karşı tek fiille işlendiğinden TCK'nın 106/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken aynı Yasanın 43/2. ve 43/1. maddesi uyarınca temel ceza üzerinden ayrı ayrı artırım yapılmak suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi yerine, yanılgılı değerlendirmeyle sanık hakkında her mağdur yönünden ayrı ayrı cezaya hükmedilmek suretiyle fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23964, Karar No: 2024/4590, Tarih: 13.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/23964 E.  ,  2024/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/501 E., 2021/696 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/724 E., 2019/518 K.

Taraflar arasındaki konut sigorta poliçesinden kaynaklı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı şirket arasında 14506610 nolu sigorta poliçesi ile müvekkiline ait ...... Mah. ....., Sk. No:14 Daire:1 ...../MARDİN adresindeki taşınmazını sigortaladığı, 14 Mart 2016 tarihinde Nusaybin'de ilan edilen sokağa çıkma yasağı kapsamında meydana gelen olaylar sebebiyle sözleşme konusu binasının zarar gördüğünü, sokağa çıkma yasaklarının 25.07.2016 tarihinde kaldırılması ile müvekkilinin sigorta şirketine hasar ihbarında bulunduğu, fakat aradan geçen 23 ay süreye rağmen müvekkilin zararının karşılanmadığını, bu nedenle belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL ödenmeyen sigorta alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı sigortalı; meydana gelen hasara ilişkin 10.08.2016 tarihinde davalı ... şirketine hasar ihbarında bulunduğu iş İş bu tarihe 45 gün eklenmek suretiyle muacceliyet tarihi hesaplandığında; davalı ... 25.09.2016 tarihinde temerrüde düştüğü, davalı ... tarafından yasal süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulduğu, sonuç olarak dava konusu talep edilen alacağın dava tarihi olan 11.10.2018 tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı sebebi ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Nusaybin'de ilan edilen sokağa çıkma yasağının 24.07.2016 tarihinde bitmediğini, sokağa çıkma yasağı devam ettiği için müvekkilinin davalı ... şirketini aramasının sadece bilgi verme amaçlı olduğunu, ihbar için müvekkilinin zararı bilmesi ve yasağın kalkmış olması gerektiğini fakat bu sürenin 2018 yılına kadar devam ettiğini, ayrıca müvekkilinin hem Mardin Valiliği zarar ziyan komisyonuna hem de savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, konusu suç teşkil eden iş bu zarar için ceza zamanaşımının baz alınması gerektiğini, yasağın 20.04.2018 tarihine kadar devam etmesi nedeniyle zamanaşımının söz konusu olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dilekçesinde sigortalının rizikonun gerçekleştiğini 25.07.2016 tarihinde davalı sigortacıya bildirdiğini beyan ettiği, ekspertiz raporunda ise ihbar tarihinin 10.08.2016 olduğunun belirtildiği, birinci durumda ihbardan itibaren 45 gün sonra 09.09.2016 tarihinde, ikinci durumda 25.09.2016 tarihi itibariyle alacağın muaccel olduğu, buna göre iki yıllık zamanaşımı süresinin birinci durum yönünden 09.09.2018 tarihinde, ikinci durum için ise 25.09.2018 tarihinde dolduğu, davanın ise 11.10.2018 tarihinde açılmış olup dava konusu alacağın dava tarihinde zamanaşımına uğradığı, davalı vekili cevap dilekçesinde usulüne uygun şekilde zamanaşımı def'inde bulunmuş olduğundan mahkemece, zamanaşımı def'inin değerlendirilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepler

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Nusaybin'de ilan edilen sokağa çıkma yasağının 24.07.2016 tarihinde bitmediğini, sokağa çıkma yasağı devam ettiği için müvekkilinin davalı ... şirketini aramasının sadece bilgi verme amaçlı olduğunu, ihbar için müvekkilinin zararı bilmesi ve yasağın kalkmış olması gerektiğini fakat bu sürenin 2018 yılına kadar devam ettiğini, ayrıca müvekkilinin hem Mardin Valiliği zarar ziyan komisyonuna hem de savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, konusu suç teşkil eden iş bu zarar için ceza zamanaşımının baz alınması gerektiğini, yasağın 20.04.2018 tarihine kadar devam etmesi nedeniyle zamanaşımının söz konusu olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 2 nci maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1420, 1427, 1445 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Mardin ili Nusaybin ilçesinde yaşanan terör olayları nedeni ile 14.03.2016 tarihinde sokağa çıkma yasağı ilan edilmiş ve bu yasak sigortalı konutun bulunduğu Dicle Mahallesi'nde 20.04.2018 tarihinde tamamen kaldırılmıştır.

Mahkemece, 10.08.2016 tarihinde davalı ... şirketine ihbarın yapıldığı, (6102 sayılı TTK'nın 1427 nci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca) eklenen 45 günlük sürenin sonu olan 09.09.2016 tarihinde alacağın muaccel olduğu, davanın 11.10.2018 tarihinde açılmış olmasına göre, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1420 nci maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresinin 09.09.2018 tarihi itibariyla dolmuş olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde 25.07.2016 tarihinde hasarın meydana geldiğinin öğrenildiğini belirtmiş, yine dava dilekçesinde tüm ihtarlara rağmen ödeme yapılmadığını, dava dilekçesi ekine de ihtar gönderildiğine dair posta belgelerini sunduğunu belirtmiştir.

Sigorta şirketine yapılan ihbar üzerine hazırlanan 02.12.2016 tarihli eksper raporunda; hasar ihbar tarihinin 10.08.2016 tarihi olarak belirtildiği, 30.09.2016 tarihinde eksper çalışmasının yapılarak konutun tamamen yıkıldığının tespit edildiği, 77.805,00 TL bina hasar bedeli ve 12.952,16 TL eşya hasar bedelinin hesaplandığı belirtilmiştir.

Kendisine süresinde ihbar yapılan ve yapılan ihbar üzerine ekpertiz incelemesi yaptıran sigorta şirketinin, oyalama kastı ile sigorta tazminatını ödeyeceği konusunda sigortalısında bir inanç yaratarak zamanaşımı süresinin bitimini müteakip zamanaşımı def’inde bulunmasının iyi niyet kurallarına aykırı bir davranış olduğu aşikar olduğu gibi bunun varlığının tespiti halinde Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca zamanaşımı def’ine dayanma hakkının da yitirilmesi sonucu doğacaktır.

Buna göre, davacı vekilinin dava dilekçesi ekinde sunmuş olduğu belgelerin dosyaya kazandırılması, sigorta şirketi ile davacı veya vekili arasında yapılan yazışmalar, görüşme kayıtları davalı ... ve ilgili birimlerden doğrulatılarak, davacıda sigorta tazminatının ödeneceğine dair bir inancın yaratılıp yaratılmadığı, davalının ödeme konusunda alacağı zamanaşımına uğratma gayesiyle davacıyı oyalama kastı olup olmadığı ve talebi sürüncemede bırakarak ödeme yapmaktan kaçınıp kaçınmadığı konusunda yapılan araştırma yetersizdir.

Açıklanan nedenlerle yukarıdaki iddialar araştırıldıktan sonra davalı vekilinin zamanaşımı definin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın zamanaşımına uğradığından bahisle reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle yukarıdaki iddialar araştırıldıktan sonra davalı vekilinin zamanaşımı definin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın zamanaşımına uğradığından bahisle reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.