muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16728, Karar No: 2008/878, Tarih: 01.02.2008

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8920, Karar No: 2015/10587, Tarih: 28.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8920 E.  ,  2015/10587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 2.075,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, genel tatil günleri ile milli bayramlarda çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesine haklı nedenlerle son verildiğini, iddialarının asılsız olduğunu savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Somut olayda, davacı vekili davacının fesih tarihindeki ücretinin net 2.075,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı vekili davacının en son ücretinin brüt 608,00 TL olduğunu savunmuştur. Bilirkişi raporunda aylık ücretin brüt 608,40 TL, günlük ücretin brüt 20,28 TL olduğunu kabul ederek alacakları hesap etmiş, davacı vekilinin itirazı üzerine, takdiri mahkemeye bırakarak davacının ücretinin net 2.075,00 TL, günlük ücretinin brüt 96,75 TL olduğunun benimsenmesi halinde talep edebileceği alacakları hesaplamıştır. Mahkeme, ek hesap raporundaki miktarlar üzerinden kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve 5 günlük ücret alacağını hüküm altına almıştır. Görüldüğü üzere hüküm altına alınan alacaklar bakımından davacının net 2.075,00 TL ücret aldığı kabul edilmiş iken, kararın gerekçe kısmında davacının ücretinin günlük brüt 20,28 TL olduğu yazılmak sureti ile kararın hüküm kısmı ile gerekçe kısmı arasında çelişki yaratılmıştır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/637, Karar No: 2020/1830, Tarih: 04.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/637 E.  ,  2020/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili Av. ...'ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın asıla tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/5288, Karar No: 2021/12633, Tarih: 13.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5288 E.  ,  2021/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına ve olay tutanağına göre; olay tarihinde yapılan bir ihbar üzerine sanığın çalışmış olduğu işyerine gidilerek ve işyerinde bulunan sanığın şahsına ait dolabının açtırılarak yapılan aramada dolabında 34 paket kaçak sigara bulunduğu, akabinde sanığın beyanı üzerine evinde de yapılan aramada 130 paket kaçak sigarının bulunduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan ettiği cihetle, sanık hakkında sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmiş ise de;

CMK'nun 119. maddesinde yer alan "Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, iş yerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile yapılabilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, olay günü sanığın elinde bulunan çantada arama yapılması için hakim kararı veya Cumhuriyet Savcısının yazılı emri olmadan yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı ve bu gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi neticeye etkili görülmediğinden,

5271 sayılı CMK.nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile anılan hükmün kaldırılarak sanığın beraatine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince ESASTAN REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11929, Karar No: 2014/16146, Tarih: 20.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11929 E.  ,  2014/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece davalı... Organizasyon Temizlik Tekstil Tic. Ltd.Şti. vekiline gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10831, Karar No: 2015/23588, Tarih: 14.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10831 E.  ,  2015/23588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan otobüs durağında otobüs beklerken yanına sanıklardan birinin geldiği, kendisinin o civarda kuyumcu dükkanının olduğunu söylediği, katılana 500 TL verdiği , eşini tanıdığını söylediği, verdiği parayı fakirlere dağıtmasını söylediği, o esnada diğer sanığın da yanlarına geldiği ve 500 TL’yi az bulduğu, bir miktar daha vereceğini söyleyerek cebinden bir tomar para çıkardığı, toplam 2500 TL tutarında para daha verdiği, toplam 3000 TL olan paranın 1500 TL’sini katılanın almasını geri kalanını da dağıtmasını söyledikleri, daha sonra ikinci gelen sanığın verilen bütün parayı alarak binanın üst katında bayan hocaları olduğunu ve parayı okutacaklarını söylediği, katılana 3000 TL değerinde herhangi bir şeyinin olup olmadığını sorduğu, katlanın da buzdolabı olduğunu söylemesi üzerine, onun buraya getiremeyeceklerini, yükte hafif pahada ağır bir şeyler olup olmadığını sorduğu, bu esnada katılanın küçük kızının annesinin kolunda bilezik olduğunu söylediği, katılanın da 3000 TL etmeyeceğini söylediği, şahsın da olsun sen ver onları da okuturuz dediği, katılanın kolundan 15'er

gram ağırlığında toplam 3 adet 24 ayar bileziğini çıkartarak şahsa verdiği, şahsın paraları ve bilezikleri alarak yukarı çıktığı, bir müddet bekledikten sonra yanında kalan diğer sanığın katılana 4. kata çıkmasını, parayı ve bilezikleri almasını, bir miktar da gıda maddesi olduğunu, hepsini alarak dağıtmasını söylediği, katılanı asansöre bindirdiği, katılanın 4. katta kimseyi bulamadığı, o kattaki kapıyı çalıp hocayı sorduğunda da kapıyı açan bayanın orada öyle birinin olmadığını söylediği, katılanın dolandırıldığını anladığı somut olayda; sanıklara atılı eylemin temas ettiği 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6369, Karar No: 2013/10317, Tarih: 02.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6369 E.  ,  2013/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure- tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

a- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan bir kısım soruşturma evresini ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onay- lanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Oluşa, sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savun- masına, sanık ...'ın tevil yollu ikrarına ve tüm dosya kapsamına göre, başka soruşturma nedeniyle teknik takibe alınan sanığın, diğer sanıklarla birlikte gittiği ve daha sonra ayrılmak istediği eve bıraktığı 6136 sayılı Yasa kapsamına giren silah ve 14 adet merminin yapılan arama neticesinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığa atılı suçun oluştuğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.04.2013gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19839, Karar No: 2013/10563, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19839 E.  ,  2013/10563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ün yapılan yargılaması sonunda; tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan ise mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2010 gün ve 2008/7 Esas, 2010/3 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli karar verilebileceğinden bu hükme ilişkin temyiz isteminin reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun öz kardeşi olan mağdureye karşı, değişik zamanlarda birden çok defa basit cinsel istismar suçunu gerçekleştirmesi sonucu, 5237 sayılı TCK.nın 61/4-5. maddesindeki sıralamaya göre 103/1, 103/3 ve 103/4. maddeleri ile belirlenen cezadan sonra 103/6. maddesinin tatbiki ile bundan sonra 103/1, 103/3 ve 103/4. maddeleri ile belirlenen ceza süresi üzerinden 43/1. maddesi uygulanarak bulunacak miktarın, 103/6. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenip daha sonra aynı Kanunun 31/2-son ve 62. maddelerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, buna uyulmayarak103/1, 103/4, 43/1, 103/3, 103/6, 31/2-son ve 62. maddeleri sırası ile uygulama yapılması netice ceza doğru olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12460, Karar No: 2015/9470, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12460 E.  ,  2015/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının ikametgah adresinin “... Mahallesi, ... Sokak, No: ... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlı adayının ikametgah adresinin “... Mah. ... Caddesi, ... Blok No: ... İç Kapı No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Kısıtlının MERNİS adresi ... Büyükşehir Belediyesi ... ... Müdürlüğüne ait olup bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve dosya kapsamından ve ... Büyükşehir Belediyesi ... Müdürlüğünün yazı cevabından kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce “... Mahallesi, ... Sokak, No: ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/654, Karar No: 2013/29809, Tarih: 20.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/654 E.  ,  2013/29809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin işlettiği sürücü kursunda usta direksiyon öğreticisi olarak 1991 yılının Aralık ayında işe girdiğini, 25.05.2005 tarihine kadar çalışmasının kesintisiz devam ettiğini, iş sözleşmesinin gerekçesi belirtilmeksizin sona erdirildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirket nezdinde çalışırken iş sözleşmesini kendi istek ve iradesi ile feshettiğini, davacının ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne ... olduğu dilekçe ile istifa etmek istediğini bildirdiğini, davacının istifasının uygun görüldüğünü belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin sigorta primlerinin hiç yatırılmaması veya eksik bildirilmesi işçinin sosyal güvenlik hakkını ilgilendiren bir durum olsa da, sigorta primlerinin hiç yatırılmaması, eksik yatırılması veya düşük ücretten yatırılması hallerinde de işçinin haklı fesih imkanı vardır.

Öte yandan, ihbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süreli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, Gaziosmanpaşa İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünce davalıya gönderilen 31.07.2006 tarihli yazı ile davacının kursta 1991 yılından 25.05.2005 yılına kadar direksiyon usta öğreticisi olarak çalıştığını, kurs tarafından sigortasının ödenmediğini ve bu nedenle bu tarihten itibaren işi bıraktığını, sigortasının ödenmemesi sebebi ile kurumu mahkemeye verdiğini belirttiğini bildirmiştir. Davacının bir kısım hizmetlerinin davalı tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği kesinleşen hizmet tesbiti davasından anlaşılmaktadır. Bu durumda, tüm dosya içeriğinden, sigorta primlerinin eksik yatırılması nedeni ile davacı tarafından iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği anlaşıldığından, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.