muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18429, Karar No: 2016/21710, Tarih: 06.12.2016

Davalı ... Telekomünikasyon A.Ş vekili; davalı taraflar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının iş sözleşmesinin tarafının diğer davalı ... şirketi olduğunu, davalı ... şirketinin diğer davalı ... Telekom şirketi ile tamamen ayrı bir tüzel kişiliği ve ayrı bir iş yeri bulunduğunu, davacının çalışmış olduğu iş yeri ... Rehberlik ve Müşteri İlişkileri A.Ş.nin müvekkili davalı ... Telekom şirketinden farklı bir iş koluna bağlı olduğunu, ... şirketinin ticaret,büro,eğitim ve güzel sanatlar iş koluna girdiğini, davalı şirketlerin farklı iş kollarında hizmet verdiğinden muvazaalı bir ilişkinin söz konusu olmadığını, davacı ile davalı Telekom şirketinin iş sözleşmesinin bulunmadığını ve davalı şirkete ait toplu iş sözleşmesi hükümlerinden davacının yararlanmasının mümkün olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davalılar arasında muvazaa bulunduğu iddiasının sübut bulmadığı, davalılar arasındaki hizmet alım ilişkisi ve davacının yaptığı görev içeriği ile davalılar arasında asıl işveren ve alt işveren ilişkisi bulunduğu, Yargıtay emsal kararları ile de davalılar arasında muvazaa bulunmadığının tespit edildiği, davacının alt işveren ... şirketi işçisi olarak asıl işveren ... şirketi adına danışmanlık, rehberlik ve çağrı merkezi hizmeti verdiği, kesinleşen kararlar ile de davalı şirketlerin farklı işkollarında bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, davalılar arasında muvazaa bulunmadığı kabul edilmekle, davacının asıl işverenin işçilerine tanınan haklardan faydalanma koşulları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Usul açısından;

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve... Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı fazla mesai ücreti genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve izin ücreti alacaklarını da istemiş olup, mahkemece bu alacakların reddedilme gerekçesi kararda tartışılmamıştır. Gerekçesiz karar yazılması, adil yargılanma hakkının ihlalidir.

2- Esas açısından;

Taraflar arasında davalılar arasındaki alt işveren üst işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için davalı şirketlerin hukuki statülerinin ve kuruluşlarının incelenmesi gerekir. Davalı ... Telekomünikasyon A.Ş haberleşme iş kolunda faaliyet göstermekte olup, bu faaliyet içinde yer alan çağrı hizmetlerini, davalı ... şirketi kurulmadan önce de dışardan hizmet alımı ile yapmakta idi. Aldığı bu işte asıl işi verdiği için, emsal kararlarda bu hizmet alımında çalıştırılan işçiler başlangıçtan itibaren Türk Telekomünikasyon şirketinin işçisi kabul edilmiştir. Davalı ... Şirketi Kasım 2007 tarihinde davalı ... Telekomünikasyon Şirketi tarafından çağrı hizmetleri faaliyetlerini yürütmek için kurulmuş ve çağrı hizmeti... şirketi tarafından bu tarihten sonra dışardan değil, kurulan davalı ... şirketinden alınmıştır(09.12.2013 gün ve 2011/42438 E, 2013/32139 K.). Asıl iş olması ve aynı iş kolunda olması nedeni ile de Emsal kararlar (16.05.2012 Gün, 2012/11821 Esas, 2012/17360 Karar) ve aynı yönde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin (03.11.2011 Gün, 2011/1609 Esas, 2011/3808 Karar) sayılı kararlarında muvazaa kabul edilmiştir. Ancak kurulan şirketin “...” iş kolunda olduğu yönünde uyuşmazlık çıkartılması üzerine, Dairemizin 05.07.2012 gün, 2012/18727 Esas, 2012/26716 Karar sayılı kararıyla sonuçlandırılmış ve “….Türk Telekom A.Ş. ile ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri arasında imzalanan Çağrı Merkezi İletişim sözleşmesine göre danışmanlık, rehberlik ve çağrı merkezi işinin yapılıyor olması, çağrı merkezi hizmetinin telekomünikasyon hizmeti dışında kalan ve bu sektöre özgü olmayan bir hizmet türü olması gibi hususlar dikkate alındığında, mahkeme kararının bozularak, şirkete ait belirtilen iş yerinde yapılan işlerin İşkolları Tüzüğünün 17 sıra numaralı “...” iş koluna girdiğinin tespiti ile” davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. asıl işi kapsamında olan çağrı merkezi hizmetini yürütmek için diğer davalı şirketi korumuş ve asıl işin bir bölümünü şirket kurmak sureti ile devretmiştir. Davalı ... şirketi yeni bir iş kolu tespit edilene kadar diğer davalı ... Telekomünikasyon A. Şirketinin iş koluna tabi olacağı açıktır. Bu durumda davalı ... Telekom A. Şirketi işçileri olup, asıl işin bir bölümünün devri ile ...şirketine devredilen işçilerin sendika üyesi iseler Türk Telekomünikasyon Şirketi ile sendika arasına Toplu İş Sözleşmesinden yararlanacakları açıktır. Sendika üyesi devredilen işçilerin Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaları, iş kolunun değişmesi üzerine, farklı iş kolunda örgütlenen sendikanın Toplu İş Sözleşmesi imzalaması, işçinin farklı iş kolundaki sendikaya üye olması halinde sona erecektir. İşçi sendika üyesi olmadığı takdirde ise önceki Toplu İş Sözleşmesi hükümleri hizmet akti olarak yenisi imzalanıncaya kadar devam edecektir. Kısaca davacı işçi ... şirketine devredilse bile işkolu tespitinin değişmesi kararının kesinleşmesini, takiben bu işyerinde Toplu İş Sözleşmesi imzalanıncaya kadar Türk Telekomünikasyon şirketinin taraf olduğu Toplu iş Sözleşmesinden yararlanacaktır. Ayrıca emsal kararlarda çağrı hizmetini kurduğu şirkette alan .... iş kolu tespiti kararına kadar ki doğan alacaklardan sorumlu tutulmuştur.

... kayıtları ve dosya içeriğine göre davacının hizmet süresi 23.03.2009-20.02.2012 arası olduğu dikkate alındığında 05.07.2012 tarihinden önceki çalışması için davalılar arasında muvazaanın kabul edildiği, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin (16.05.2012 Gün, 2012/11821 Esas, 2012/17360 Karar) ve aynı yönde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin (03.11.2011 Gün, 2011/1609 Esas, 2011/3808 Karar) kararlarıda göz önünde bulundurularak davalılar birlikte sorumlu tutulmalıdır. Ancak davacının Türk ....nin taraf olduğu ve işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin diğer tarafı sendikaya üye olup, olmadığı, dayanışma aidatı ödeyip ödemediği, sendika üyeliğinin davalılara bildirilip bildirilmediği araştırılmış değildir. Davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark alacakları yönünden belirtilen konularda araştırma yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Diğer taraftan ... şartları yönünden sendika üyesi olsun olmasın tüm işçiler yararlanacağından yıllık ücretli izin süresinin Toplu İş Sözleşmesinde daha fazla belirlenmesi halinde davacının bu izin süresine göre izin alacağının olup olmadığı da incelenmelidir. Eksik inceleme ve hatalı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1761, Karar No: 2013/18816, Tarih: 25.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1761 E.  ,  2013/18816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.10.2012 tarih ve 2012/39-2012/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006/47711 sayılı 1, 4, 6, 19, 35 sınıflarda tescilli “OYTAŞ+ŞEKİL” ibareli ve 2007/57316 sayılı 4. ve 35. sınıflarda tescilli “OYTAŞ OYAK İÇ DIŞ TİCARET” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının 2007/33897 sayılı “OYTAŞ+ŞEKİL” ibareli ve 2009/44818 sayılı “...ULUSLARARASI İNŞAAT SANAYİ TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ” ibareli markalarının müvekkilinin markaları ile iltibas yaratacak şekilde benzer olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne ve marka hakkına dayalı olarak haksız rekabetin tespiti ile önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı Bursa’da bulunduğundan 556 sayılı KHK’nın 63/3. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahı mahkemesi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK’nın 63/3 maddesinde “üçüncü kişilerce marka sahibi aleyhine açılacak hükümsüzlük davalarında yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olduğu öngörüldüğünden davalının ikametgahının da Bursa’da bulunduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin 556 sayılı KHK’nın 63/3. maddesi uyarınca yetki yönünden reddine, kararın kesinleşmesinden sonra iki haftalık yasal süre içerisinde talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı markasının hükümsüzlüğü ile birlikte aynı zamanda marka hakkına dayalı olarak haksız rekabetin tespiti ve önlenmesini de talep etmiştir. 556 sayılı KHK’nin 63/1.maddesinde “Marka sahibi tarafından, üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkeme, davacının ikametgahının olduğu veya suçun işlendiği veya tecavüz fiilinin etkilerinin görüldüğü yerdeki mahkemedir” hükmü düzenlenmiştir. Bu hüküm uyarınca yetkili mahkeme davacının ikametgahı mahkemesidir.

Yine, aynı maddenin son fıkrasında da “Birden fazla mahkemenin yetkili olduğu durumda, yetkili mahkeme, ilk davanın açıldığı mahkemedir” hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla mahkemece, davacının ikametgahının Ankara olduğu ve uyuşmuzlığa bakmakla işbu davanın açıldığı Ankara mahkemelerinin yetkili olduğu nazara alınarak, davalı tarafın yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın yetki yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3627, Karar No: 2012/6362, Tarih: 30.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3627 E.  ,  2012/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın  önlenmesi,ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, elatmanın  önlenmesi  davasının  reddine,ecrimisil  davasının kısmen  kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı  vekili  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, bağımsız bölüme el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup mahkemece, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, elatmanın önlenmesi isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 9 no'lu bağımsız bölümün 1/2 payının kayden davacıya, diğer 1/2 payın ise intifaı dava dışı olan davalının eşi A.E.E.'a, çıplak mülkiyetinin davalıya ait olduğu ve çekişmeli yerin tamamının intifa hakkı sahibi olan dava dışı eşine teban davalının kullandığı saptanmak suretiyle davacının payı oranında belirlenen ecrimisilin hüküm altına alındığı görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, hukuken haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın taşınmazı kullanan kişinin taşınmaz malikine ödemesi gerekli olan en azı kira, en çoğu mahrum kalınan gelir kaybı olan haksız işgal tazminatı ecrimisildir. Davalının, davacının malik olduğu 1/2 payı haksız olarak kullandığı mahkemece kabul edilerek ecrimisile hükmedildiğine, bir başka ifadeyle, bu pay bakımından davalının, fuzuli şagil olduğu kabul edildiğine göre, davacının payı yönünden elatmanın önlenmesine de karar verilmesi gerekirken bu istek yönünden davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Kabule göre de; reddedilen elatmanın önlenmesi davası ve ecrimisilin reddedilen kısmının toplamı üzerinden davalı yararına tek bir vekalet ücreti verilmesi gerekirken,  ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi de doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.5.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2638, Karar No: 2018/3210, Tarih: 26.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2638 E.  ,  2018/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, şantaj, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ye karşı işlendiği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, tehdit ve şantaj suçlarından zarar görmeyen Mustafa'nın, bu suçlardan açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, Mustafa'nın anılan suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, tehdit ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen iddianamede sanığın, katılanların konutunun balkonuna girmek suretiyle belirtilen suçu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı ve atılı suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair anlatım ve sevk bulunmadığı halde, sanık hakkında yazılı şekilde ek savunma hakkı verilmek suretiyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Sanığın adli sicil kaydında gösterilen mahkûmiyetine ilişkin ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı sureti mahkemesinden getirtilerek tekerrüre esas olan mahkûmiyetinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, şartları oluşmadığından bahisle TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/741, Karar No: 2016/3805, Tarih: 08.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/741 E.  ,  2016/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/352380

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... ...’nın 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 168/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarih ve 2007/213 esas, 2007/887 karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, adı geçenin deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan duruşma sonucunda mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Çocuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin anılan Mahkemenin 01.04.2014 tarih ve 2014/130 esas, 2014/280 karar sayılı kararını müteakip, Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 15.09.2014 tarih ve 2014/454 esas, 2014/443 karar sayılı karşı görevsizlik kararı ile çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine, Çocuk Mahkemesinin görevli olduğuna dair mercii Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarih ve 2014/605 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 16.10.2015 gün ve 94660652-105-07-10858-2014-20786/66762 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2015 gün ve 2015/352380 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

1- Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarih ve 2007/213 esas, 2007/887 karar sayılı kararına yönelik incelemede;

Evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki düzenleme uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarih ve 2014/605 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki ilk yargılamanın bir yetişkin ile birlikte suç işlediği için birleştirme kararı sonucunda genel mahkeme olan Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinde yapıldığı ve cezasının ertelenmesine karar verildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içinde yeni bir suç işlemesi üzerine, aynen infaz kararı vermeye görevli mahkemenin esas yargılamanın yapıldığı Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi mi, yoksa Çocuk Mahkemesi mi olduğu noktasında uyuşmazlık çıktığı anlaşılmakla, her ne kadar çocukların işlediği suçlara bakmakla görevli mahkemeler Çocuk Mahkemeleri olsa da, somut olayda suça sürüklenen çocuk bir yetişkin ile birlikte suç işlediği için birleştirme kararı sonucunda genel mahkemede yargılandığı, bu nedenle erteli cezasının aynen infazına karar verilip verilmeyeceğinin de yargılamayı yapan mahkemenin görevinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararların bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

. /..

TÜRK MİLLETİ ADINA

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

. /..

TÜRK MİLLETİ ADINA

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre;

1- Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarih ve 2007/213 esas, 2007/887 karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında Antalya 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarih ve 2007/213 esas, 2007/887 karar sayılı hükmün 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, suça sürüklenen çocuk ... ... hakkındaki hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 168/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile ilgili hüküm fıkralarından sonra gelmek üzere, tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesi uygun görüldüğünden “Hükmolunan 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL’den paraya çevrilmesi suretiyle 6.000 TL. ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” cümlesinin eklenmesine, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelemeye ve aynı maddenin diğer fıkraları uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin bentlerin çıkartılmasına, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına,

2- Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarih ve 2014/605 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

2- Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarih ve 2014/605 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında Antalya 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarih ve 2007/213 esas, 2007/887 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 168/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1 maddesi gereğince cezasının ertelenmesine ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair kararın kesinleşmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içinde yeni bir suç işlemesi üzerine, aynen infaz kararı vermeye görevli mahkemenin esas yargılamanın yapıldığı mahkeme dışında 15.09.2014 tarih ve 2014/454-443 sayılı görevsizlik kararını kaldırmak suretiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi olduğuna ilişkin Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarih ve 2014/605 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozma yolu ile bozulması talep edilmiş ise de, (1) numaralı bentte Antalya 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2007 tarih ve 2007/213 esas, 2007/887 karar sayılı kararı bozularak, yeni hüküm kurulması ve kurulan yeni hükümde TCK'nın 142/2-b, 168/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL’den 6.000 TL. adli para cezasına çevrilmesi ve erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilmesine imkan kalmamış olması karşısında; konusu bulunmayan ve bu itibarla yerinde olmayan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.