muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2292, Karar No: 2025/5809, Tarih: 21.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/2292 E.  ,  2025/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3432 E., 2025/96 K.

SUÇLAR : 1. Kenevir ekme

2. Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen karar yönünden; Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

2. ... hakkında kenevir ekme suçundan verilen karar yönünden; Temyiz isteminin reddi.

3. ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen karar yönünden; Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ve sanık ...'ın ayrıca kenevir ekme suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın, hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Maher'in ve diğer sanığın kendisini ifade edebilecek kadar Türkçe bilmesine karşın kollukta verdikleri ifadenin içeriğini bilmediklerinden tercümansız alınan ifadenin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın, ...'e verdiği kabul edilen hapları yanında taşımamak amacıyla verdiğine ve kendisinin kullandığına,

3. ...'in üzerinde kaba üst yoklaması ile ele geçirilen uyuşturucu maddenin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. ...'in üzerinde yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna ve ele geçirilen uyuşturucu maddenin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

2. ...'in tercümansız alınan kolluk ifadesinin hükme esas alınamayacağına,

3. Sanığa ait ikamette yapılan aramanın hukuku aykırı olduğuna, ikamette ele geçirilen delillerin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

4. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

5. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

6. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. ...'in tercümansız alınan kolluk ifadesinin hükme esas alınamayacağına,

3. Sanığa ait ikamette yapılan aramanın hukuku aykırı olduğuna, ikamette ele geçirilen delillerin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

4. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

5. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

6. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen “ İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları“nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafıinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2022 tarihli, 2020/(Kapatılan)14-248 Esas ve 2022/359 Karar sayılı kararı doğrultusunda, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip "sanık ...'a ait ikamette ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kullanım sınırında ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ...'de ele geçen uyuşturucu maddenin devamı niteliğinde olduğu" gerekçesiyle Hasan'ın ikametinde uyuşturucu madde bulundurma eylemi yönünden suçun maddi unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde, esasında İlk Derece Mahkemesince de kabul edildiği üzere sanık ...'ın ...'e esrar satma eylemini sabit görerek 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmamasına karar verebileceği kanaati ile Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

IV. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4519, Karar No: 2006/5383, Tarih: 08.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4519 E.  ,  2006/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 7.6.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıtlarındaki vakıf şerhinin terkini istemiyle açılmıştır.

Mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazda 843 ada 1, 2, 5, 6, 10, 11, 12, 67, 85, 86, 88 parsel sayılı taşınmazlardan gelmektedir. Bu taşınmazların kadastro tesbiti 1957 yılında Hazine adına yapılmış ve kayıtlara «..... Vakfı» şerhi işlenmiştir. Taşınmazların bidayetteki kaydında vakıf şerhi bulunduğundan Türk Medeni Kanununun 849. maddesi hükmünce taşınmaz maliki değişse dahi yeni malik başka bir işleme gerek bulunmaksızın taşınmaz yükünün yükümlüsü olur. Gitti kayıtlarına vakıf şerhinin herhangibir nedenle aktarılmaması yeni maliki bu yükümlülükten kurtarmaz. Hal böyle olunca, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanma olanağı yoktur. Bu tür davalarda vakıf türünün saptanması ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli parsellerde vakfın bir hakkı kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Bir malın vakıf malı olup olmadığı tapu kaydı, evkaf idareleri, şeriye mahkemeleri ve mütevellilerce tutulup daha sonra tapu idarelerine aktarılan defter kayıtları, vakıf defterine işlenen vakıfnameler ile kanıtlanabileceği gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesinde belirtilen belgelerden olduğu uygulamada kabul edilen deftere işlenmemiş vakıfnameler, muteber

mütevvelli ve temessük senetleri, evkaf idarelerince tutulan sair defterler ile de kanıtlanabilir.

Bir malın vakıf malı olup olmadığı tapu kaydı, evkaf idareleri, şeriye mahkemeleri ve mütevellilerce tutulup daha sonra tapu idarelerine aktarılan defter kayıtları, vakıf defterine işlenen vakıfnameler ile kanıtlanabileceği gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesinde belirtilen belgelerden olduğu uygulamada kabul edilen deftere işlenmemiş vakıfnameler, muteber

mütevvelli ve temessük senetleri, evkaf idarelerince tutulan sair defterler ile de kanıtlanabilir.

Bilindiği gibi, konusu mülk arazi ve diğer mülk olan menkul ve gayrimenkul mallar sahih vakıflardır. Bu malların tüm tasarruf hakları rekabesi (kuru çıplak mülkiyeti) vakfa aittir. Vakfın bir başka türü de, devlete ait (miri) arazi üzerinde padişah ya da onun izin verdiği kişi tarafından kurulmuş gayri sahih vakıflardır. Gerek sahih, gerekse sahih olmayan türdeki ..., önceleri vakfı tarafından tamir veya yeniden yaptırılırken zamanla vakfın buna gücü yetmemesi nedeniyle mukataa ve icareteyn usulü doğmuştur. Mukataada; vakıf taşınmaz, kendi olanaklarıyla vakıf tarafından inşa ve onarılmasının mümkün olmaması sebebiyle bina yapmak, ağaç, bağ kütüğü veya bağ çubuğu dikmek ve bunların durması karşılığında vakfa her sene maktu bir zemin kirası ödemek suretiyle kiralanmış, bu suretle yapılan bina ve dikilen ağaçlar yapanın veya dikenin malı sayılmış ve ölümü ile de bunların mirasçılarına geçeceği mukataanın yani kira karşılığının verildiği sürece mukavelenin fesh edilmeyeceği ve arazi üzerine yapılan muhtesatın kaldırılamayacağı kabul edilmiştir. İcareteynde ise, yok olan vakıf binalarının yeniden inşası için bir tür süresiz kiraya benzeyen usul oluşturulmuş, kiracıdan kıymetine eşit “müeccele” denilen peşin bir bedel alınıp harab olan bina vakıf tarafından yeniden tamir ettirilerek her sene “muaccele” adı verilen küçük bir bedel karşılığı süresiz olarak kiracılarına bırakılmıştır. Kira parasını ödeyerek hak kazanan kimseye ise mutasarrıf denilmiş, tasarruf hakkı da ölümle mirasçılarına intikal ettirilmiştir.

2762 sayılı ... Yasasının yürürlüğü ile vâkıfa ait taşınmaz malların incareteyne veya mukataaya bağlanması yasaklanmış ve eskiden konmuş olanlarında tasfiyesi için hükümler getirilmiştir. Gerçekten anılan yasanın 27, 29 ve 30. maddelerinde özetle “...mukataalı toprakların ve icareteynli taşınmazların mülkiyetlerinin 20 misli bir taviz karşılığında mutasarrıflarına geçirileceği, 10 yıl içinde taviz verilmek yoluyla icareteyn ve mukataa kayıtları terkin edilmemiş olanlarının mülkiyetinin ise 10 yıl sonunda kendiliğinden mutasarrıfına geçeceği vakfın hakkının ivaza dönüşerek taşınmazın tamamının ivaz karşılığında birinci derecede ve birinci sırada ipotekli sayılacağı, ayrıca tavizler tamamen ödenmedikçe o mallar üzerindeki temliki tasarrufların tapu dairelerince tescil olunamayacağı...” öngörülmüştür. Burada belirtilmelidir ki; vakıf malın mülke dönüşümü ve mutasarrıfına intikali için alınan taviz bedeli icare ve mukataa karşılığı olup, bedel ödenmedikçe o mal üzerinde temliki tasarruf tapu idaresince tescil edilemeyeceğinden bunu (taviz bedelini) “gayrimenkul mükellefiyeti” (M.K. m.849) olarak anlamak gerekir. Yine, burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorun da; üzerinde vakıf şerhi taşıyan tapu kayıtları kapsamındaki tüm taşınmazlar için taviz bedeli ödenip ödenmeyeceği meselesidir. Uygulamada, çekişme konusu taşınmazların taviz bedeline tabi olup olmadığının tespitinde, kayıtlardaki vakıf şerhlerinin şeklinden çok içerdiği hakkın mahiyetinin tespiti gerekeceği kabul edilmektedir.

1274 tarihli Arazi Kanunnamesinin 4.maddesinde araz-i mevkufenin iki kısım olduğu bunlardan birincisinin sahihhan araz-i memlukeden (mülk arazi) iken şeri usullere göre vakfedilmiş olan sahih ...; ikincisinin ise tahsisat kabilinden (gayri sahih, irsat kabilinden) ... olduğu belirtilmiştir. Tapu kaydında vakıf şerhi bulunan bir taşınmazın taviz bedeline tabi sahih mukataalı veya icareteynli bir vakıf olduğunun söylenebilmesi için Arazi Kanunnamesinin 121. maddesinde belirtildiği üzere öncelikle bu taşınmazın vakfedenin özel mülkü olması gerekir. Osmanlı Hukukunda mülk arazi dört türden oluşmaktadır:

a-Eski köy ve kasaba sınırları içinde bulunan arsalarla bunların kenarlarında bulunan ev ve benzeri gibi oturmaya yarayan yerleri tamamlayan yarım dönüm tutarındaki yerler,

b-Sahih temlikle ve kamu yararı amacıyla üçüncü bir kişiye temlik edilen miri arazi.

b-Öşürlü arazi,

d- Haraçlı arazi,

a-Eski köy ve kasaba sınırları içinde bulunan arsalarla bunların kenarlarında bulunan ev ve benzeri gibi oturmaya yarayan yerleri tamamlayan yarım dönüm tutarındaki yerler,

b-Sahih temlikle ve kamu yararı amacıyla üçüncü bir kişiye temlik edilen miri arazi.

b-Öşürlü arazi,

d- Haraçlı arazi,

Yukarıda sayılan dört tür araziden olan bir taşınmazın vakfedilmesi halinde sahih bir vakıftan ve bu taşınmaz daha sonra icareteyn veya mukataaya bağlanmış ise tavize tabi taşınmazdan söz etmek mümkündür. Tahsisat kabilinden (gayrisahih) vakıf ise Arazi Kanunnamesini 4.maddesinde “Araz-i miriyeden bilifarz selâtini uzam hazeraatının veyahut bizzat izni ile aharlarının vakfeylemiş olduğu arazidir ki bu misillu arazinin vakfiyeti yalnız araz-i miriyeden bir kıta-i müfrüzenin aşar ve rüsumatı misillu menafii miriyesi tarafa saltanatı seneyeden bir cihete tahsis demek olduğundan bu makule araz-i mefkufe evkafı sahihden değildir.” şeklinde tarif edilmiştir. İşte tahsisat kabilinden olan bu vakıflarda hiçbir şekilde bedel ödenmesi gerekmez. Çünkü, bu tür vakıflarda vakfedilen şey vakfedenin kendi mülkü değildir. Burada yapılan Sultan veya bizzat izin verdiği kişi tarafından miri arazinin belirli bir kısmının aşar ve rusumatı (resimleri ve vergileri) gibi gelirinin belli bir amaca tahsis edilmesidir.

Her ne kadar ... Yasasının 27.maddesindeki taviz bedeli hükmü, sahih olmayan ... yönünden konuya tam bir açıklık getirmemiş ise de, 17 Şubat 1341 tarih, 552 sayılı .... ve Yerine İkame Edilecek Mahsulatı Arazi Vergisi Hakkındaki kanunla devlet gerek öşür ve gerekse bedel-i öşür mukataasından vazgeçmiş taşınmazın vakıfla ilgisi kesilmiştir. Bu itibarla “aşar ve rusumatı vakıf ve tahsis edilmiş” taşınmazlar için taviz bedelinin alınamayacağı açıktır. Esasen bu yönde gerek uygulama, gerekse doktrinde tam bir görüş birliği mevcuttur. Söz konusu madde 4.4.1995 tarih, 4103 sayılı yasa ile (sahih, gayrisahih tahsisat kabilinden vb. mevcut mukataalı toprakların veya icareteynli gayrimenkulların mülkiyetleri, bu gayri menkul hakkında illerde defterdarlık, ilçelerde mal müdürlüğü kıymet takdir komisyonunca takdir edilerek rayiç bedellerinin yüzde elli oranında hesap edilecek taviz karşılığında mutasarrıfına geçirilir. Taviz bedeli ödenmeden ortaklığın giderilmesi veya cebri icra yoluyla satışı yapılacak gayrimenkullerin taviz bedelinin hesaplanmasında satış bedeli esas alınır.) Şeklinde değiştirilmişse de; Aşar ve rüsumatı vakıf ve tahsis edilmiş taşınmazların yukarıda belirtilen nedenlerle bu madde kapsamına girmediği kuşkusuzdur.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; Mahkemece yukarıdan beri ortaya konuna ilkeler doğrultusunda yeterli araştırma ve uygulama yapılmalı özellikle de vakıf taşınmazların türü hakkında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Medeni Hukuk Dalında Uzman kişilerden rapor alınmalı işin esası incelenerek varılacak sonuca uygun hüküm kurulmalıdır. Somut olayın değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın kabulü doğru olmamıştır.

Kabule göre; yörede 2981 sayılı Yasa uygulaması yapılarak dava konusu edilen ve davacı Belediyenin üçüncü kişilere satarak mülkiyetinden çıkartığı 4871 ada 13, 14, 30 4872 ada 11, 12, 13 ve 37 sayılı parseller hakkında davanın reddi yerine mülkiyet Belediyede imişçesine istemin kabulü doğru olmadığı gibi davanın görüldüğü sırada dava konusu 843 ada 1, 2, 5, 6, 10, 11, 12, 67, 85, 86 ve 88 sayılı parseller 2981 sayılı Yasa uygulaması sonucu 4870 ada 1 ila 3 ve 4871 ada 1 ila 3, 6, 9 ve 12 ila 19, 24, 30 ve 4872 ada 1 ila 16, 27, 30, 31, 33, 37, 38, 39 numaralı parsel olarak revizyon görmüş iken bu parsellerdeki vakıf şerhinin terkinine karar verilmesi yerine infazı olanaksız biçimde revizyon görerek kapatılan kayıtlardaki şerhin terkinine karar verilmiş olması da yanlıştır.

Karar tüm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 8.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16747, Karar No: 2012/3113, Tarih: 27.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/16747 E.  ,  2012/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Karar numarasının gerekçeli karar başlığında “2005/442” olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa Koyucu’nun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda yakınana ait markete girip kasadaki paraları zor kullanarak yağmalamaya kalkışan sanığın suç kastının kasada bulunan tüm paralara yönelik olduğu, kastını belli bir miktara yönelik özgülendirmediği anlaşıldığından, koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11597, Karar No: 2015/12756, Tarih: 02.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11597 E.  ,  2015/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2014/47-2015/325

Uyuşmazlık, menkul alım-satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 02.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13327, Karar No: 2012/15804, Tarih: 10.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/13327 E.  ,  2012/15804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak "suçun işlendiği yer" ve "zaman dilimi" gösterilmemiş ise de, belirtilen eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüş ve sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.