muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12755, Karar No: 2015/25862, Tarih: 16.09.2015

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının 03.04.1996 tarihinde geçici bir süre için belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, bilahare 31.01.1999 tarihinde askerlik nedeniyle işyerinden ayrıldığını, davacının dava dilekçesinde emsal gösterdiği Kenan Kahveci’nin de aynı şekilde 22.04.1996 tarihinde işe alındığını, 30.09.1996 tarihinde işten ayrıldığını ve 31.01.1997 tarihinde tekrar şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, davacı ile davacının emsal gösterdiği Kenan Kahveci’nin şirketin kadrolu elemanı olarak belirli ve tam süreli iş sözleşmeleri ile çalışmaya devam ettiğini, davacının ...’deki işyerinde 03.04.1996 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.01.1999 tarihinde yani ilk işe giriş tarihinden 2 yıl 9 ay 28 gün sonra askerlik nedeniyle işten ayrıldığını, davacının askerlik dönüşü işbaşı yaptığı 12.09.2000 tarihinde TİS 13 madde hükmü gereğince emsalleri dikkate alınarak işe başlatıldığını, taraflar arasındaki hukuki ihtilafın TİS 13 maddesinin yorum ve uygulamasından kaynaklandığını, davacı askerden sonra yeniden işe alınırken ilk işe alındığında emsali olan bir işçinin ücreti yeniden işe alınırken kaç TL olmuş ise o ücretle işe alınması gerektiğini iddia ettiğini, işverenin görüşünün ise maddede bahsi geçen emsal belirlenmesi uygulamasının askerlik dönüşü işe girerken askere giderken sahip olduğu kıdeme sahip emsal bir işçinin ücreti ile işe alınması olduğu şeklinde olduğunu, davacının emsal gösterdiği işçinin ücretinin davada emsal teşkil etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken askere gittiği, askerlik dönüşü işyerinde uygulanan TİS'nin 13. maddesine göre işe başlatıldığı ve ücretinin de askerlik öncesi kıdemine göre emsal işçi dikkate alınarak belirlendiği konusunda taraflar arasında ihtilafın bulunmadığı, ihtilafın, emsal işçinin davacı ile aynı tarihte işe başlayan işçi olup olmadığı, askerlikte geçirilen sürenin dikkate alınıp alınmadığı konusunda toplandığı, emsal olarak gösterilen ve benzer özellikler gösterip kıdemleri de birbirine yakın olan Kenan Kahveci’ye ait bordrolara göre yapılan bilirkişi raporunun hukuka uygun olduğu, Kenan Kahveci isimli işçinin emsal olarak özelliklerini taşıdığı, davalının bunun aksini ispatlayamadığı sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davacının talebi değerlendirilirken, aynı işyeri çalışanlarından Kenan Kahveci isimli işçi emsal kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de, davacının askerlik dönüşü işe başladığı tarih itibariyle kıdemi 2 yıl 9 ay 28 gün olup, emsal işçinin ise 4 yıl 4 ay 29 günlük kıdeminin olduğu ve aralarında 1,5 yılı aşkın bir kıdem farkı bulunduğu anlaşılmıştır. Dosyadaki şu anki bilgilere göre Kenan Kahveci’nin emsal alınması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının askerlik dönüşü işe başladığı tarihte kıdemine ve niteliklerine en yakın işçiyi belirleyip sonuca gitmektir.

Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22332, Karar No: 2014/6870, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22332 E.  ,  2014/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.07.2013

No : 2011/1557-2013/727

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 01.04.2004 tarihinde kesinleşen davacıya, 1979 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 22.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 22.10.2008 -21.04.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak, birlikte yaşama olgusunun, tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin banka hesaplarında yer alan adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; Kurum işleminin dayanağını teşkil eden denetim raporunda, boşanılan eşin davacı ile ilgili olarak; “panik atak hastası ...tedavi gördüğünden buraya geldiğinde bazen bizde kalıyor ve bir şey de diyemiyoruz, oğluna çok bağlı olduğundan kalma deme imkanımız olmuyor” şeklindeki beyanları ile yine raporda adı geçen ve yargılama aşamasında tanıklığına başvurulan yönetici Z.A.'ın denetim raporunu doğrulayan beyanları değerlendirilmeli, medula sisteminden tedavi, bankadan maaş çekimlerinin yapıldığı şube ve bankamatikler ile ilgili kayıtlar celbedilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13064, Karar No: 2015/1469, Tarih: 05.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13064 E.  ,  2015/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl dava ve birleşen dava dilekçesinde,... İli ... İlçesi 750 ada 1 parsel ve 749 ada 2 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazlara ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Dava konusu taşınmazlara el atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihleri itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 750 ada 1 parsel ve 749 ada 2 parsel sayılı taşınmazların ayrı ayrı el atma ve dava tarihleri itbariyle ve somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 50078 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19/01/2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... Mahallesi 750 ada 1 parsel ve 749 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 50078 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 ve 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu ... Mahallesi 750 ada 1 parsel ve 749 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 50078 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 ve 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmazlara emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 50078 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 19/01/2006 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazların ve emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 50078 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

7-... 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/66 Esas 2011/214 Karar sayılı dosyasının aslının veya onaylı örneğinin ilgili mahkemesinden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11086, Karar No: 2018/3650, Tarih: 16.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11086 E.  ,  2018/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2016 tarih ve 2016/89-2016/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılından bu yana kanalizasyon ve baca temizleme işleri ile iştigal eden Doktor Kemal ve Pamukkale Kanal isimli işyerlerini işlettiğini, Doktor Kemal ve Pamukkale Kanal isimlerinin marka hakkını üzerine almak için 2010 yılı içinde TPE’ye başvurduğunu, davalının ise aynı iş kolunda faaliyetini sürdüren Doktor Kanal isimli işyerini işlettiğini, davalının 2011 yılı Mart ayı içinde ilan ve broşürlerle hukuka aykırı olarak davacının işletmesi ile ilgili yanıltıcı, yanlış ve incitici beyanlarla yayım ve tanıtımlar yaparak müvekkilini mağdur ettiğini, piyasada müvekkili ile aynı iş kolunda çalışan rakiplerini ve bu arada kendi işletmesini üstün konuma getirdiğini, haksız kazanç elde ettiğini, davalının yine .... adlı internet sitesinde davacı müvekkilinin işyerleri ile ilgili küçültücü, karalayıcı beyanlarda bulunarak müvekkilini maddi ve manevi zarara uğratmaya devam ettiğini ileri sürerek 10.000,00 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından yayımlanarak piyasaya dağıtılan broşürdeki yanıltıcı, yanlış ve küçük düşürücü beyanların düzeltilerek yayınlanmasını, hüküm özetinin yayınlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile aynı işi yaptığını, davacının Doktor ibaresini iltibas içerecek şekilde kullandığını, müvekkilinin haksız rekabete neden olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile aynı işi yaptığını, davacının Doktor ibaresini iltibas içerecek şekilde kullandığını, müvekkilinin haksız rekabete neden olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in Doktor Kanal isimli işyerinde tuvalet, kanalizasyon ve baca temizleme işleri yaparken aynı iş kolunda sonradan davacı tarafından kurulan Doktor Kemal ve Pamukkale Kanal isimli işyerlerinde faaliyet gösteriyor olması nedeniyle davalının kendi iş kolunda faaliyet gösteren davacıya ait işyerinin çıkarmış olduğu ve dağıttığı broşürler ile internet sitesindeki yayınları ile davacıya ait işyerlerini TTK’nin 57. maddesine aykırı olarak küçültücü, incitici, yanıltıcı ve yanlış bilgiler vermek suretiyle zarara uğrattığı, tarafların aynı alanda faaliyette bulunduğu ve davalı ...'in eyleminin hukuka aykırılığının tespit edildiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın 27.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1816, Karar No: 2014/4128, Tarih: 24.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1816 E.  ,  2014/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2014/65597

MAHKEMESİ : Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 25/12/2012, 2008/104 (E) ve 2012/239 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan inceleme sırasında dosya arasına getirtilen, sanıkları M.U. ve A.B. olup sanıkların beraati ile sonuçlanan dosyanın getirtilerek bu dosyanın içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi;

Sanığın olay tarihinde evde olduğunu savunması karşısında; 23.07.2005 tarihli “ Olay Yeri Tespiti ve Otopsi Tutanağı” isimli tutanakta, atış noktası olarak tespit edilen yerde bulunan otların ve ağaçların basılmak suretiyle rahat hareket etmeye uygun hale getirildiği, bu yerin hemen yakınında yeni olduğu değerlendirilen insan dışkısına rastlandığı ve şüpheliye ait olabilir gerekçesiyle numune alındığının belirtildiği; sanığa ait doktor raporları içerisinde de sanığın bağırsak rahatsızlığı olduğuna dair bilgi bulunduğu da değerlendirildiğinde, sanığın olay yerinde olup olmadığının tespiti amacıyla numunenin akıbeti araştırılarak sanığa ait olup olmadığının tespit edilmesi;

Sanığın mağarada bulunan tüfekle ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; 01.03.2008 tarihli aramada mağarada elde edilen fişekler ve kartuş; 23.07.2005 tarihinde sanığın evinde yapılan aramada elde edilen fişekler ve olay yerinde elde edilen tapalar arasında benzerlik bulunup bulunmadığı hususlarının tespit edilmesi,

Mağarada bulunan av tüfeğinin marka ve numaralarının spiral taş ile silindiğinin anlaşılması karşısında; sanığın çadırında bulunan spiral makinesini ödünç aldığını beyan ettiği tanık Niyazi TOK tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın makineyi ne amaçla ne zaman aldığı, makinenin bozuk olup olmadığı hususlarının sorulması;

Sanık adına olan ruhsatta adına kayıtlı 3 adet av tüfeği olduğunun belirtildiği, olay günü sanığın evinde yapılan aramada 2 adet tüfek bulunduğu, diğer tüfeğin başka bir Savcılıkta adli emanette olduğu iddia edildiğinden, üçüncü tüfeğin akıbeti araştırılarak mağarada bulunan tüfeğin sanık adına kayıtlı diğer tüfek olup olmadığının tespit edilmesi,

Sanığın maktülle arasında husumet bulunmadığını ısrarla beyan ettiği; tanıklar M. A.Y. ve S.. Ç..'in ise sanık ve maktülün kısa bir süre önce tartışıp kavga ettikleri, sanığın maktüle hitaben” Bu tokadı yanına bırakmam” dediği yönündeki beyanlarının doğruluğunun tespiti açısından kavganın olduğu iddia edilen kafenin sahibi ve çalışanlarının tanık olarak bu konudaki bilgilerinin alınması,

Sonrasında kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Sonrasında kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Usule aykırı olup,katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. mddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6520, Karar No: 2015/23552, Tarih: 08.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6520 E.  ,  2015/23552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, velayet yönünden; davalı kadın tarafından ise nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.12.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf temyiz eden davalı ... Leventoğlu ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, kendisi ve yanındaki müşterek çocuklar için nafaka talebinde bulunmuştur. Mahkemece, talep konusu nafakalar hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Müşterek çocuklardan ... 20.9.2002 doğumlu olup, idrak çağında olduğu anlaşılmaktadır. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin ... Sözleşmesinin 3 ve 6., Birleşmiş Milletler Çocuk Haklan Sözleşmesinin 12. maddesi idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Velayet düzenlemesinde asıl olan çocukların yararıdır ve bu düzenlemede ana ve babanın yararı ile çocuğun yararı çatıştığı takdirde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekir. Çocuğun üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi de mümkündür. Bu nedenle, müşterek çocuğun velayeti konusunda mahkemece görüşünün alınması, bu görüşün değerlendirilmesi ve ayrıca çocuğun üstün yararının tespiti bakımından, mahkemece 4787 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca uzman veya uzmanlar görevlendirilip, alınacak rapor diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, gerçekleşecek sonucuna göre, kardeşlerin birbirlerinden ayrılmaması ilkesi de gözetilerek tarafların müşterek çocukların velayetinin düzenlenmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.