muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15175, Karar No: 2006/14466, Tarih: 05.12.2006

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedelinden Bağ-Kur priminin 1995,2000,2004 yıllarında tevkifat yoluyla kesildiği, ancak 1996,1997,1998,1999, 2001,2002,2003,2005 ve 2006 yıllarında tevkifat yoluyla prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca tarım Bağ-Kur sigortalılığının oluşup oluşmadığının tesbiti için 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtların araştırılması gerekir.

Yapılacak iş; Ziraat Odası, Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri, Tarım Kredi Kooperatifleri gibi tarımsal faaliyetleri organize eden kuruluş ve idarelerin kayıtlarından yararlanmak, ayrıca köy ve mahalle muhtarlarının bu durumu Kuruma bildirmekle yükümlü oldukları yasacada öngörüldüğünden ilgili muhtarlıktan bilgi almak gerekirse bu tarihlerde görev yapan muhtar ve azaların bilgilerine başvurmak ve tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu salt tanık beyanlarına dayanılarak davacının prim kesintisinin bulunmadığı 1996,1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005 ve 2006 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9625, Karar No: 2021/16052, Tarih: 06.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9625 E.  ,  2021/16052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde gündüz vakti müştekinin iş yerinin kapısını kırarak girip, suça konu eşyaları çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, mahkumiyet karar tarihi olan 02/10/2015 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14876, Karar No: 2019/262, Tarih: 10.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/14876 E.  ,  2019/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu suç yönünden Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, suç konusu faturaların gerçek ticari ilişkilere dayandığını, sahte fatura düzenlenmediğini savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Suçun konusu ve delili niteliğindeki 2008 takvim yılında sanığın düzenlediği iddia olunan faturalardan kanaat verecek sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin ilgili vergi dairesinden sorularak getirtilmesi,

2- Faturaların bulunması halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması,

3- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen mükellefe ait satılan ürün bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37999, Karar No: 2015/20436, Tarih: 26.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/37999 E.  ,  2015/20436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 28/05/2015

Numarası : 2015/326-2015/578

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 28.05.2015 tarihli direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma konusu yapılan hesaplamalara esas ücret ve sefer sayısı ile ilgili olarak, “...Dosya kapsamına alınan belgeler ve yapılan araştırmalar içeriğinden uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının sefer başına ücret karşılığında çalıştığı tanık beyanlarından ve emsal ücret araştırmalarından anlaşılmış, aylık ortalama 1,5 sefer yapıldığı, her sefer başına 500 euro ödendiğinin kabulü ile davacının en son ücretinin 1.789,87 TL olduğu kabul edilmiş” gerekçesi ile verdiği karar, Dairemizin 30.10.2014 tarih ve 2014/8293 Esas 2014/19286 Karar sayılı kararı ile, “...2-...Somut olayda, davacı dava dilekçesinde sefer başına 550 EURO aldığını ve ayda ortalama 1,5 sefer yaptığını iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yapılan emsal ücret araştırmalarına göre sefer başına 500 EURO alabileceği bildirilmiştir. Yine mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tazminat hesabına esas aylık ücreti de ayda ortalama 1,5 sefer ve sefer başına 500 EURO kabul edilerek hesaplanmıştır. Oysa davacının pasaport kayıtlarına göre de ayda kaç sefer yaptığı sabittir. Tanık beyanlarına göre ortalama 1,5 sefer kabul edilmesi isabetsizdir. Bilirkişi raporunda da belirlendiği gibi davacı son 1 yılda 14 sefer yapmıştır. Son bir yıldaki sefer sayısına göre 1 yıllık ücreti belirlenmeli ve bu yıllık ücret 12'ye bölünmek suretiyle aylık ücret belirlenmeli ve talep ettiği işçilik alacakları (kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağı) bu ücrete göre hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir .” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda bozma konusu yapılan davacının aylık sefer sayısı bakımından, “......Bozma sonrası yapılan değerlendirmede her ne kadar bozma ilamında davacının pasaport kayıtlarından son bir yılda 14 sefer yurttan çıkış-giriş işlemi yaptığı ifade edilse de davacı vekilinin 04/05/2015 tarihli dilekçesinde ayrıntılı olarak izah ettiği üzere Trakya Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğünün 24/12/2012 tarihli yazısı içeriğinden davacının davalı işyerindeki çalışmasının son bir yılında toplam 20 sefer yaptığı, bu haliyle bilirkişi raporunda belirtilen aylık 1,5 seferden dahi daha fazla sefer yapıldığı tesipit edilmiş, bu haliyle bozma içeriğinde belirtilen hususun maddi hatadan kaynaklandığı” gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Dosya içindeki pasaport kayıtlarının fesih tarihinden geriye doğru 1 yıllık süreyi kapsamaması, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Trakya Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü Tır Gümrük Müdürlüğü'nün 14.12.2012 tarihli müzekkeresi ekindeki giriş çıkış kayıtlarına ve Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Doğu Anadolu Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü Gürbulak Gümrük Müdürlüğü'nün 07.12.2012 tarihli müzekkeresi ekindeki giriş çıkış kayıtlarına göre davacının son 1 yıl içinde 19 kez Kapıkule Gümrük Kapısı'ndan çıkış yaptığının ve aylık sefer sayısının da 1.5 seferin üstünde olduğunun anlaşılmasına göre Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22046, Karar No: 2016/5303, Tarih: 16.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22046 E.  ,  2016/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın nitelikleri belirtilmeden genel ifadelerle taşınmazın belirlenen metrekare birim fiyatına objektif değer artışı ilave eden bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2- Taşınmaz üzerinde bulunan yapılar için mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde yeniden keşif yapılarak kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan yapıların iç kısımları da gezilip, mahkemece yapılan gözlem tutanağa geçirilerek fotoğrafları da çekilmek suretiyle yapıların tüm nitelikleri (cinsi, yaşı, fiziki durumları) kesin ve net olarak tespit edildikten sonra yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yapı birim maliyet cetvelindeki sınıfına göre değer biçen rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yapıların ayrıntılı nitelikleri belirtilmediğinden denetime elverişli olmayan rapor esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5533, Karar No: 2008/4970, Tarih: 18.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5533 E.  ,  2008/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vs. vekili avukat .... Davalı ... vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... İli, ... Merkez İlçesi ... Köyü Çınarlık mevkiinde bulunan ve davalılar ... ile ...'nun kayden maliki oldukları 1/18 pafta ve 11316 parsel sayılı olarak tapuya kayıtlı taşınmaz üzerine, kooperatifin inşaat yaptığı ancak, yüklenici ... ile arsa sahipleri arasında yapılan ve ... 3. Noterliğince doğrudan düzenlenen 11.04.1997 tarih ve 11783 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak fesih olunduğu; bu sebeble kooperatifin yaptığı işin bedelinin davalılar yönünden haksız iktisap teşkil ettiği ileri sürülerek, (758.426,76 YTL) alacağın davalılardan müteselsilen yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın husumet yönünden reddine; davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüyle (139.488,33 YTL) alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak davacı kooperatife verilmesine; fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar ... ve ... ile davalı ... arasında ... 3. Noterliğince doğrudan düzenlenen 11.04.1997 tarih ve 11783 yevmiye numaralı "Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" yapılmıştır. Yüklenici ..., arsa sahiplerinin kayden maliki oldukları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan parsele, sözleşmede yazılı koşullarda inşaat yapmayı ve 12 adet dairenin arsa sahiplerine teslimini yüklenmiştir. Ancak, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklendiği edimin ifasında temerrüdün gerçekleşmesi nedeniyle yüklenici hakkında arsa sahiplerince açılan "Sözleşmenin feshi" davasında; ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/28 E. 2005/116 K. sayılı kararı ile 11.04.1997 tarih 11783 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilmiş ve bu karar 06.07.2005 tarihinde kesinleşmiş bulunmaktadır.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.06.2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılan 2005/376 E. ve 2005/485 K. sayılı kararı ve bağlı dosyası kapsamından ise; 11.04.1997 tarih 11783 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı sözleşme kapsamındaki inşaatın, kooperatif tarafından yapılmış olduğu ileri sürülerek sözleşme konusu 11316 parselin malikleri ... ve ... haklarında taşınmazın tapu kaydının iptaliyle kooperatif adına tesciline karar verilmesinin istendiği; ne var ki, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/28 E. 2005/116 K. sayılı kararı ile geriye etkili olarak feshine karar verilmesi sonucu, taşınmaz üzerinde kooperatifin ayni hakkının doğmadığı gerekçe gösterilerek kooperatifin "temliken tescil" isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki, davacı Kooperatif ile arsa sahibi davalılar arasında bedeli uyuşmazlık konusu olan inşaatın yapımına ilişkin akdi ilişki kurulmamıştır. Arsa sahiplerinin akidi, diğer davalı yüklenici ...'tir. Bu sebeple Borçlar Kanununun m. 61 ve devamı maddeleri uyarınca, davacı kooperatif tarafından inşaatla ilgili yapılan işler, arsa sahipleri için haksız iktisap teşkil etmez. Mahkemece, arsa sahipleri hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi isabetli olmuştur.

Dava dosyası kapsamında davacı kooperatif ile davalı yüklenici ... arasında yazılı bir sözleşme bulunmamakta ise de, inşaatların anılan yüklenici tarafından davacı kooperatife yaptırılmış olduğu ileri sürülmüş olmasına ve yüklenicinin buna karşı çıkmamış bulunmasına göre, yaptığı ... bedelini, Borçlar Kanunun 61 ve devamı maddeleri hükümlerinde düzenlenen haksız iktisap kuralları gereğince; davacı kooperatif, ...'ten talep edebilir. Kooperatif tarafından inşaat yapıldığı ileri sürülen parselin konu edildiği az yukarda belirtilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yüklenicinin kusuru sonucu geriye etkili olarak feshine, kesinleşen mahkeme kararıyla karar verilmiş olduğuna göre bu kararın kesinleştiği 06.07.2005 tarihi itibariyle kooperatif ile ... arasındaki akdi ilişkinin ifasının Halil İbrahim'in kusuruyla imkansızlaştığının kabulü gerekir. Borçlar Kanunu'nun 96, 61 ve izleyen maddeleri uyarınca, 06.07.2005 tarihindeki rayiçler itibariyle kooperatif yaptığı ... bedelini, ...'ten isteyebilir. O halde, mahkemece bu hususlar gözden kaçırılarak 31.12.2003 tarihi itibariyle kooperatif üyelerinin üye aidiyatlarının toplamı olan 139.488,33 YTL alacağın, davalı ...'ten tahsiline ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak ...; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek; davacı kooperatifin yaptığı işin yerinde keşif yapılmak suretiyle uzman bilirkişi kuruluna incelettirilmesi 06.07.2005 tarihi itibariyle piyasa rayiçlerine göre yasaya uygun yapılan ... bedelinin tutarının bilirkişi kuruluna tespit ettirilmesi ve taleple bağlılık ilkesi de dikkate alınarak hak edilen ... bedelinin davalı ...'ten tahsiline karar vermekten ibaret olmalıdır.

Mahkemece yapılacak ...; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek; davacı kooperatifin yaptığı işin yerinde keşif yapılmak suretiyle uzman bilirkişi kuruluna incelettirilmesi 06.07.2005 tarihi itibariyle piyasa rayiçlerine göre yasaya uygun yapılan ... bedelinin tutarının bilirkişi kuruluna tespit ettirilmesi ve taleple bağlılık ilkesi de dikkate alınarak hak edilen ... bedelinin davalı ...'ten tahsiline karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, 550,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacı kooperatife verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19223, Karar No: 2013/17721, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19223 E.  ,  2013/17721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında yazılmayan suç tarihinin, mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,skanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,siç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre,siç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS, temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28.12.2004 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,