muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9310, Karar No: 2013/726, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/9310 E.  ,  2013/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 04.10.2012 gün ve 2012/1776-6716 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava adi ortaklık kâr payının davacıya isabet eden tutarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davacının adi ortaklığın tasfiyesini istemediği bu durumda davanın usulen dinlenemeyeceği gerekçesiyle red kararı verilmiş ve dairemizce karar onanmıştır.

Adi ortaklığa ilişkin yasal düzenleme BK'nun 530 ve devam eden maddelerinde yer almaktadır. Ortaklığın yazılı şekilde kurulması gerekmediği gibi tasfiye için ayrıca açıkca tasfiye isteminde bulunulması koşulu da yer almamaktadır. Davada adi ortaklıktan kaynaklanan kazanç payı istendiğine göre istemin bu şekli itibariyle taraflar arasındaki adi ortaklığın tasfiyesininde istendiğinin kabulü gerekir. Nitekim somut olayda taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinin 1.5.2009 tarihinde davacının ortaklıktan ayrılmasıyla son bulduğu ancak ortaklık kâr ve zararının tasfiye edilmediği, eldeki davada ortaklığın tasfiye kârının davacıya isabet eden tutarının istendiği anlaşılmaktadır. O halde, "Çoğun içinde azı da vardır" kuralı gereğince ortaklık ilişkisi son bulduğuna göre bu ilişki kapsamında tarafların birbirinden isteyebilecekleri tutarın belirlenmesi açısından Borçlar Kanunu 538 ve devam eden maddeleri gözetilerek tasfiye işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, davacının karar düzeltme itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden Dairemizin 4.10.2012 tarih 2012/1776-6716 E.K. sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulması gerekmiştir. .../..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 04.10.2012 tarih 2012/1776-6716 E.K. sayılı ONAMA İLAMININ ORTADAN KALDIRILARAK yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/8716, Karar No: 2024/2471, Tarih: 29.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8716 E.  ,  2024/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/372 Esas, 2023/1253 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 22 nci maddesine göre geri alım hakkının kullandırılmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kurum tarafından kamulaştırılan Gaziantep ili, ..., ... Mahallesi 613 ada 41 parsel sayılı taşınmazın 30/240 arsa paylı zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, dava konusu taşınmazın 11,96 m²lik kısmının davalı idare tarafından park, meydan ve yol olarak kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescile ilişkin Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/715 Esas, 2012/769 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda kamulaştırma bedelinin 66.956,10 TL olarak tespit edildiğini ve 15.11.2012 tarihinde tescil kararı verildiğini, ancak dava konusu taşınmaz ve bitişiğindeki diğer parseller tevhit edilmek suretiyle ... Mahallesi 6058 ada 1 parsel sayılı taşınmazın oluşturulduğunu, kamulaştırma amacına aykırı olarak otopark yapılmak suretiyle dava dışı ... ve ... A.Ş.'ye satıldığını, 2942 sayılı Kanun’un 22 nci madde uyarınca geri alım hakkının kullandırılmaması nedeniyle uğranılan zararın yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; idari yargının görevli olduğunu, davanın zamanaşımı süresi ve hak düşürücü süre ihlal edilerek açıldığı dikkate alınarak reddine karar verilmesi gerektiğini, 613 nolu adada bulunan parsellerin Şahinbey İlçe Belediyesinin 24.10.2008 tarihli Meclis kararı ile Sokak Sağlıklaştırma Projesi kapsamında artan trafik sorununu çözmek amacıyla 613 nolu adanın tamamı altı otopark üstü park alanı olarak imar plan tadilatı yapıldığını, bu alandaki kamulaştırma işlemlerinin tamamlanması sonucu gerekli yol terkinleri ile oluşan ve imar planında Meydan (Zemin altı otopark) Alanında kalan 6058 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazdaki müvekkili Belediyeye ait 427,72 m²lik hissenin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun) 17 nci maddesi uyarınca taşınmaz hissedarları ... ve ...’a satıldığını ve isim değişikliği nedeniyle satış işleminin ... A.Ş. adına yapıldığını, kamulaştırma işlemi ve imar uygulaması işlemi sonucu oluşan taşınmaz imar planı doğrultusunda altı otopark üstü ise kamuya ait Meydan olarak kullanılmakta olup davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2942 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi anlamında kamulaştırma ihtiyacının ortadan kalktığı sonucuna varılamayacağı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazlar içerisinde 613 ada 35, 36, 53, 54, 55 ve 56 parsel sayılı taşınmazların bulunduğunu, bu taşınmazların ... ve ... adına kayıtlı olduğunu, davalı ... tarafından bu taşınmazlar dışındaki diğer taşınmazlar kamulaştırılıp bu parseller yönünden de kamulaştırma kararı bulunmasına rağmen bilinçli olarak herhangi bir işlem yapılmadığını, ... ve ... dışındaki diğer kişilere ait tüm taşınmazlar kamulaştırıldıktan sonra bu kişilere ait taşınmazlar ile birleştirilip 6058 ada 1 sayılı parsel oluşturularak bu suretle ... ve ...’ın taşınmaza hissedar yapıldığını, bu suretle taşınmazın üçüncü kişilere satılabilmesi için yasal zemin hazırlanıp 3194 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi gerekçe gösterilerek dava konusu taşınmazın muvazaalı olarak düşük bedelle satıldığını, dava konusu taşınmazın uygulama imar planında meydan olarak geçiyor olmasının taşınmazın üçüncü kişiye satıldığı gerçeğini değiştirmeyeceğini, taşınmazın satışı yapılacak ise öncelikle müvekkillerine geri alım konusunda hak tanınmış olması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu Gaziantep ili, ..., ... Mahallesi 613 ada 41 nolu parselin arsa payı üzerinden kamulaştırma işleminin yapıldığı ve Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/715 Esas, 2012/679 Karar sayılı ilamıyla bedelinin tespit edilerek tescil işlemlerinin gerçekleştirildiği, daha sonra dava konusu taşınmazın uygulama imar planında meydan, park ve yola ayrıldığı, 16.07.2013 tarihinde tevhid ile 6058 ada 1 parsel halinde payı bulunan ... A.Ş.’ye 3194 sayılı Kanun’un 17 nci maddesi uyarınca satıldığı, nitekim benzer nitelikte Yargıtay 5. Hukuk Dairesinden geçen dosyaların bulunduğu ve bu hususun 2942 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi anlamında kamulaştırma ihtiyacının ortadan kalktığı sonucuna varılamayacağından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan dava konusu taşınmaza ilişkin olarak davacının geri alım hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 22 nci ve 23 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaz uygulama imar planında "meydan (meydan altı otopark)” olarak özgülendiği için 07.12.2010 tarihli ve 1299 sayılı Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Encümen Kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmazın meydan olarak kamusal alan kullanımının devam ettiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7459, Karar No: 2016/11282, Tarih: 16.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7459 E.  ,  2016/11282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde işlemesi nedeniyle hakkında TCK’nun 143.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2804, Karar No: 2018/7923, Tarih: 19.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2804 E.  ,  2018/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalılar Tugay Karagöz mirasçısı ..., ... mirasçıları ... ve ... ile ... mirasçısı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18765, Karar No: 2021/7086, Tarih: 19.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18765 E.  ,  2021/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminatın kısmen kabulüne, manevi tazminatın reddine dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 26/12/2019 tarih 2017/1867 Esas 2019/6315 Karar sayılı ilamında özetle “Taleple bağlılık ilkesi gereği hâkimin, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklar ile bağlı olup, daha fazlasına hükmedemeyeceği,davacının dava dilekçesinde saklı tuttuğu fazlaya ilişkin haklarını ıslah dilekçesi vererek artırdığı, ancak mahkemenin talebin aşılması suretiyle talep edilenden daha fazlasını hüküm altına aldığı, bu hususun bozma nedeni olduğu, davacının ektiği mısır ürününü yetiştirip satmış olması halinde devletçe kendisine ödenecek olan destekleme prim bedelini talep etmesi karşısında, gerçek zarar kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayan destekleme prim bedeli istemi yönünden kabul kararı verilerek hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında davacının mısır ekiminin ardından çapa, sulama, yabani ot mücadelesi gibi bakım işlemlerini yapmadığı, taşınmazlarda ekili ürünün kurumasında davacının da kusurunun olduğunun belirlendiği,bu durumda mahkemece zararın oluşmasına etki eden ve davacıdan kaynaklanan sebeplerin müterafik kusur oluşturacağı dikkate alınarak bu hususta araştırma yapılmadan eksik tahkikata dayalı hüküm tesisinin doğru olmadığı, davacının mısır ürünü ektiği tarlalarına davalı kooperatif tarafından sulama suyu verilmemesi nedeniyle kuruyan ürünlerden mahrum kalınan gelir, tespit masrafı, destekleme prim bedelinden oluşan zararının, malvarlığına ilişkin zarar niteliğinde olduğu, manevi tazminatın koşullarını düzenleyen TBK’nın 58. maddesine göre, ürün zararının kişinin sosyal, fiziki ve kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak benimsenemeyeceği, bu nedenle davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı, kararın bu nedenlerle bozulması gerektiği” hususlarına değinilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının gelir kaybına ilişkin talebinin hakkaniyet indirimi ile birlikte kısmen kabulüne, davacının destekleme geliri talebi ile manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 835,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11178, Karar No: 2006/12474, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/11178 E.  ,  2006/12474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetki yönünden dava dosyasının görevli ve yetkili Kadıköy İş Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Hükmün davalı ... Otomotiv Tic. San. A.Ş: vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacılar murisinin ölümü ile sonuçlanan zararlandırıcı sigorta olayının Bakırköy ... Bosna’daki davalı ... A.Ş’ne ait inşaatta meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık,yöntemince yapılan yetki itirazı sonucu, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı yasanın 5.maddesidir.

Anılan maddeye göre,İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi,işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır.Birincisi, davalıların Türk Medeni kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de, işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır.Bundan başka, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 9/2 maddesine göre de, davalı birden fazla ise, davanın bunlardan birinin ikametgahının bulunduğu mahkemede de açılacağı açık-seçiktir.

Somut olayda, davalıların Bakırköy ve Kadıköy’de ikamet ettikleri, haksız fiilinde Bakırköy ... Bosna’da meydana geldiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Yetki itirazı ilk itirazlardan olup davalı ... A.Ş v.s vekilinin HUMK’nın 23/son cümlesine uygun olarak süresinde yaptığı yetki itirazı üzerine yerel mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi yerindedir.Ancak yetkili mahkeme belirlenirken, yetki itirazında gösterilen mahkeme gerçekten yetkili ise yetkisizlik kararını veren mahkemenin sadece o mahkemeyi yetkili olarak göstererek dava dosyasının o mahkemeye gönderilmesine karar vermesi gerekir.Başka bir ... yetkili mahkeme bulunsa dahi yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın,yetkisizlik kararı ile yetkili mahkeme belirlenirken,davalı ... A.Ş nin ikametgahı olan, haksız fiilin meydana geldiği ve yetki ilk itirazında gösterilen o yer mahkemesine gönderilmesine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinde yazılı bulunan “Kadıköy İş Mahkemesine” sözcüklerinin silinmesine,yerine “Bakırköy İş Mahkemesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA 14.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.