muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17144, Karar No: 2021/7951, Tarih: 22.06.2021

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6928, Karar No: 2016/122, Tarih: 12.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/6928 E.  ,  2016/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Suçun işlendiği zaman aralığının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi

2-Sanıkların, yakınanın ... Mahallesi ... Sokakta, park halinde bulunan aracının tavan raylarını söküp olay yerine gelirken kullandıkları araca koyduktan sonra, ... Mahallesi ...Sokağa geldikleri, burada araçlarını başka bir aracın önüne bıraktıkları, durumdan şüphelenen ve devriye görevi yapan kolluğun sanıklara yöneldiği ve ...'ı başka bir araç ile uğraşırken görüp yakaladığı, aracı kontrol ettiklerinde ise arka koltuk üzerinde aralarında yakınana ait tavan rayının da bulunduğu tavan raylarını gördükleri, sanıkların ise eylemlerini anlatıp yakınanın aracının yerini gösterdikleri; bu şekilde ulaşılan, henüz suçtan haberdar olmayıp müracaatı da bulunmayan yakınana çalınan rayların iade edildiğinin ancak iade tutanağı ve yakınanın beyanlarına göre tavan raylarının uç kısmının kırık olduğu ve bu haliyle kısmi iade oluşturduğunun anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/193, Karar No: 2020/1744, Tarih: 11.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/193 E.  ,  2020/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilleri olan şirketlerin ortak girişim olarak davalı kurum ile aralarında hizmet sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye uygun olarak uhdelerinde kalan ihaleyi yerine getirdiklerini, ancak davalının sözleşmenin 12.5. maddesine dayanarak son hakedişe bloke koyarak müvekkillerine ödeme yapmadığını, işin daha sonraki dönemlerinde başka şirketlerin ihaleyi aldığını ancak aynı işçilerle çalışmaya devam edildiğini, son hak edişlerinin ödenmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hukuka aykırı olarak alınan 34.036,74-TLnin hak edişin hak kazanıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlükte olduğu dönemde yapılan sözleşmeden kaynaklı olarak talep edilen alacağın 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126. maddesi gereğince zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinden kaynaklı hak ediş ödemesi istemine ilişkin olup Borçlar Kanununda özel hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hem 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu 125.maddesinde hem de 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 146.maddesi uyarınca, kanunda aksine hüküm bulunmadığı sürece her alacak 10 yıllık zamanaşımına tabi olup mahkemece davanın eser sözleşmesi olduğundan bahisle 5 yıllık sürenin dolduğu gerekçesiyle reddi doğru değildir. Ancak, taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacıların işçilerinden işçilik alacaklarıyla ilgili ibraname ibraz etmemeleri nedeniyle davanın reddi gerekirken Mahkemece yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değişik gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23085, Karar No: 2012/6050, Tarih: 28.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/23085 E.  ,  2012/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş, mağdurun 31.10.2004 tarihli kolluk ifadesi ve dosya içeriğine göre; Mağdur ...'in, olay tarihinde 00.15 sıralarında parkta yürüdüğü esnada evrakı ayrılan sanık ... ile suç arkadaşı diğer sanık ...'ın yanlarına çağırarak ...'ın sigarasını yaktığı esnada, ...'ın, cebine elini atması üzerine parasının alınmaya çalışıldığını fark eden ...'i, el ve işbirliği içerisinde sanık ...'ın, Fatih Adli Tabib Şube Müdürlüğünün 31.10.2004 tarihli raporuna göre; 3 gün mutat iştigaline engel teşkil edecek şekilde yaraladığı, sesler üzerine kolluk güçlerinin olay yerine gelerek sanıkları parayı alamadan yakaladıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın eylemine uyan 765.Sayılı TCK’nın 495/1, 497/1, 31, 33 maddelerine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237. Sayılı TCK’nın 149/1 (c), (h), 53/1-2-3 maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü,alt ve üst sınırları bakımından anılan yasanın 7/2, 5237 Sayılı TCK’nın 9/3 maddeleri ışığında 5237.Sayılı Yasa hükümlerinin sanık leline olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması,

3 -Kabul ve uygulamaya göre de;

a - Uygulama maddesinin 765.Sayılı TCK'nın 492/7 maddesi yerine, yazım hatası ile 592 /7 olarak yazılması,

b-) Sanığın cezasından değer azlığı nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesi olan 765.Sayılı TCK'nın 522.maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7521, Karar No: 2013/11834, Tarih: 30.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/7521 E.  ,  2013/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gündüz, tek yönlü, düz, üç şeritli ve 13 metre genişliğindeki otoyolda, aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, orta şeritte giderken, önündeki bir kamyonu sollamak istediğinde, arkasındaki koltukta oturan yolcunun sağ kolunu çekiştirmesi sonucu, direksiyon hakimiyetini kaybedip, sağa yönelik 25 metre fren izinden sonra, sağdaki bariyerlere çarpıp savrularak, sola yönelip 58 metre ilerledikten sonra, soldaki bariyerlere de çarpıp, bariyerler üzerinde 42 metre ilerledikten sonra, takla atması şeklinde gerçekleşen olayda, aracın 5. viteste takılı olması, bariyerlerde meydana gelen ağır hasar karşısında, oluşa uygun Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu yönünde cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19218, Karar No: 2014/40957, Tarih: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19218 E.  ,  2014/40957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında, katılan ...'e silahla tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

CMK'un 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık hakkında, katılan ...'e yönelik silahtan kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılan ...'in, su kullanma gününün sanığa ait olmasına rağmen sanık ...'ın bahçe sulamak için takmış olduğu hortumu katılan sökmesi üzerine, sanık ... ile katılan ... arasında meydana gelen tartışma sonucunda olayın meydana gelmesi ayrıca sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre katılanın sanığa tartışma sırasında küfretmesi nedeniyle, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanması gerekirken, yazılı gerekçeyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmama sına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6617, Karar No: 2013/10575, Tarih: 03.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6617 E.  ,  2013/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına, 2011 yılı işbölümüne ilişkin özel hükümlere göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (14.) Ceza Dairesine ait olup, 2013 yılı işbölümü kararlarının özel hükümlerinin olayda uygulanan yeri bulun- mamasına, 2011 yılından beri sürdürülen uygulamalara göre Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2896, Karar No: 2019/7858, Tarih: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2896 E.  ,  2019/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Belediye Başkanlığı adına Av. ... 2-... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. ve fer'i müdahil Kurum adına Av. ... arasındaki dava hakkında Salihli İş Mahkemesinden verilen 17/01/2017 günlü ve 2016/138 E. - 2017/14 K. sayılı karara karşı davalılardan ... Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30/03/2017 gün ve 2017/647 E. - 2017/399 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın temyizen incelenmesi davalılardan Salihli Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. vekili adına çıkarılan gerekçeli karar evrakı tebliğ belgesinin davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. Maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Ayrıca, Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilmeli, bu sebeple öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9882, Karar No: 2024/1258, Tarih: 27.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2022/9882 E.  ,  2024/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/784 E., 2022/1273 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2017

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/97 E., 2022/18 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, taraf vekillerinin diğer yönlere ilişkin istinaf itirazlarının ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraf davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, evliliğin başından itibaren tutarsız davranışlarının olduğunu, kadının görüşünü önemsemediğini, her şeyin kendi istediği şekilde yapılmasını beklediğini, sadakat yükümlülüklerine aykırı davrandığını, başka bir kadınla karı-koca hayatı yaşadığını, eşine mesaj yolu ile "Salak, defol git hayatımdan" gibi onur kırıcı sözler söylediğini belirterek öncelikle zina, olmaz ise evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 80.000,00 TL maddî ve 80.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların son ikametgahlarının Hendek ilçesi olduğundan yetkili mahkemenin Hendek Aile Mahkemesi olduğunu, esasa ilişkin olmak üzere kadının sürekli kıskançlık sebebi ile huzursuzluk çıkararak tartışmalar yarattığını, taraflar arasında cinsel birlikteliğin kalmadığını, sürekli boşanmak istediğini dile getirdiğini, "hadi itiraf et beni kimlerle aldattın" şeklinde tutarsız cümleler kullandığını, erkeğe haber vermeden evi terk eden kadının kusurlu olduğunu belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 02.04.2019 tarih ve 2017/755 Esas, 2019/274 Karar sayılı kararı ile; davacı kadının ortak haneden ayrılıp yerleşme niyetiyle dilekçede belirttiği adrese gelmiş olduğu gerekçesiyle erkeğin yetki itirazının reddine, davalı erkeğin başlangıçta teyze kızı olduğunu söyleyerek bir kadını ortak haneye getirdiği, bu kadınla ortak hanede yaşamaya başladığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların zina hukuki nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, her bir çocuk için taktir edilen tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 250,00 TL' ye çıkartılarak iştirak nafakası olarak devamına, kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekilince tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek vekilince hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2021 tarih ve 2019/1488 Esas, 2021/1197 Karar sayılı kararı ile; davalının yetki itirazının Mahkemece usulüne uygun şeklide incelenmeden karara bağlandığı, Mahkemece yetki itirazının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 164 üncü maddesinde gösterilen şekilde incelenmesi için taraflara yetki konusunda delillerini gösterme olanağı tanınıp, gösterildiği takdirde toplanarak gerçekleşecek sonucuna göre yetki itirazı hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davalının yetki itirazı hakkında eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davalının eksik inceleme ve araştırmaya yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yukarıda gösterilen şekilde, taraflara yetki konusunda delillerini gösterme olanağı tanınıp, gösterdiği takdirde toplanarak gerçekleşecek sonuca göre sonucu uyarınca karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, davalının diğer, davacının ise tüm istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı