muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4003, Karar No: 2024/4978, Tarih: 07.11.2024

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ..., ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8517, Karar No: 2019/11480, Tarih: 08.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8517 E.  ,  2019/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar Osman ile Sezgin müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece sanıklar Osman ile Sezgin müdafisinin yüzüne karşı 24.09.2013 günü verilen hükümlerin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra müdafi tarafından sunulan 02.10.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16563, Karar No: 2016/17468, Tarih: 13.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16563 E.  ,  2016/17468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde inşaat teknikeri olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek ihbar tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Dava dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, işin yapıldığı yerin Sincan'da, davalının ikametgah adresinin ise ...'de bulunduğu, ... Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olmadığı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olay bakımından davaya bakmakla yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Dosya içeriğine göre, davacının fiilen çalıştığı yerin Kazan'da bulunduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan 14.04.2014 tarihli ticaret sicil gazetesinde davalının adresi Bornova/... olarak geçmektedir. Ancak, davanın açıldığı tarih itibari ile dava olunanın 4721 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ikametgahı sayılan yer açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda öncelikle davalı şirketin dava tarihindeki merkez adresini gösteren ticaret sicil kaydı ve kuruluş belgesi temin edilerek 4721 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ikametgahı sayılan yer belirlenmelidir. Davalı şirketin dava tarihindeki ikametgah adresinin ...'da bulunduğunun anlaşılması durumunda ... Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmelidir. ... dışında bir başka yerin şirketin dava tarihindeki ikametgah adresi olduğunun anlaşılması halinde ise, dairemizin yerleşik uygulaması gereği kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkının işçide olduğu gözetilerek davacıya, fiilen çalıştığı yer için yetkili ... Batı İş Mahkemesi ile davalının dava tarihindeki ikametgah adresi mahkemesi arasında seçim hakkı sorularak yetkili mahkeme belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 19/3. maddesi gereğince, mahkemenin, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi göstermesi zorunlu olup kabule göre de, verilen kararda, hangi yer mahkemesinin davaya bakmakla yetkili olduğunun gösterilmemiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11458, Karar No: 2023/2847, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11458 E.  ,  2023/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/90 E., 2022/953 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/365 Esas - 2021/206 Karar

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiş ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 10.10.2022 tarihli ve 2022/6388 Esas, 2022/7881 Karar sayılı kararı ile temyize konu ziynet alacağı davasının kabul edilen ve reddedilen kısmı karar tarihindeki kesinlik sınırını aşmadığı gerekçesiyle tarafların ziynet alacağına ilişkin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Dairemize hitaben sunulan maddî hatanın düzeltilmesi talepli dilekçede özetle; dava değerinin 369.720,00 TL olduğu ve reddedilen 323.210,00 TL' lik kısmın ve kabul edilen kısmın taraflarca temyiz edildiği, dosyanın temyiz sınırı altında kalmadığı ve maddî hata yapıldığı belirtilerek Daire kararının kaldırılması ve temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle davanın esasının incelenmesi talep edilmiştir.

Kararın maddî hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; davacının dava dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin bedelinin 20.08.2018 tarihli bilirkişi raporunda 369.720,00 TL olduğunun belirlendiği, davacı vekilinin gerek dava dilekçesinde gerekse ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davaya konu ziynetlerin aynen iadesine ilişkin talebini tekrar ederek parasal bedeli 74.130,00 TL olarak beyan ettiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile öncelikle aynen olmadığı takdirde 46.150,00 TL bedelin kabulüne karar verildiği, reddedilen kısmın 323.570,00 TL olup bu yönden temyiz sınırı gözetildiğinde davacı kadın vekilinin temyizinin mümkün iken maddî hata sonucu temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, aynı şekilde davalı erkek aleyhine aynen iadesine karar verilen ziynetlerin bedelinin de Dairemiz yerleşik kararları gereğince karar tarihindeki kesinlik sınırının üstünde bulunduğundan davalı erkek vekilinin dilekçesinin de maddî hata sonucu reddine karar verildiği gözetilerek maddî hata talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 06.05.2016 tarihinde evlendiklerini, düğünde her iki aile ve yakınlarının pek çok ziynet eşyası taktığını, düğünden sonra bu ziynet eşyalarının davalının bilgisi ve isteği ile ailesi tarafından alınarak götürüldüğünü, ne düğün sırasında ne de sonrasında bu altınların hiçbir zaman davacı müvekkiline teslim edilmediğini, 06.09.2016 tarihinde yaşanan tartışma neticesinde davalının müvekkilini evden kovduğunu, müvekkilinin hiçbir kişisel eşyasını alamadığını, taraflar arasında boşanma davası açıldığını, davalı tarafın eşyalarla ilgili liste hazırladığını, ziynet eşyalarının davalı tarafta bulunduğunu, listede belirtilenler dışındaki ziynet eşyalarını müvekkiline iade etmeyeceklerini beyan ettiklerini, listede gösterilenden kat kat fazla ziynet eşyası takıldığını, 800 kişilik düğünde 8 çeyrek altın ve 6 bileziğin takıldığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, imam nikahı yapılırken davalı tarafın nişanda ve düğünde takılan ziynet eşyalarının tümünü mehir olarak gösterdiğini belirterek davalının uhdesinde bulunan ve müvekkiline hiç verilmeyen ziynet eşyalarının öncelikle aynen iadesine, aynen iade mümkün değil ise fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak ve talebi ıslah edilmek kaydı ile ziynet eşyaları bedelinin şimdilik 50.000,00 TL'sinin eşyaların ödeme günündeki değerleri üzerinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı kadın vekili 16.10.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle; müvekkiline ait olan ziynet eşyalarının öncelikle aynen iadesine, aynen iade mümkün değil ise fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile ıslah talebinin kabulüne, ziynet eşyaları isteminin 50.000,00 TL iken 27.08.2018 havale tarihli bilirkişi raporunda yer alan birinci ve ikinci tablonun toplamı doğrultusunda 24.130,00-TL artırım sonrası 74.130,00 TL ye çıkartıldığını, 74.130,00 TL sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların düğün günü aile dostlarının bir cinayete uğradığını ve bu nedenle düğüne katılımın beklenenden çok daha az olduğunu, iddia edilen takıların takılmadığını, düğün esnasında takılan takıların bir çoğunun davacının annesi, kız kardeşi, dayısının eşi tarafından davacının üzerinden alınarak müvekkil ve ailesinin bilgisi haricinde götürüldüğünü, bu durumun incelenen düğün çekimlerimden anlaşıldığını, ne düğünden önce ne de düğünden sonra bu altınların hiçbir zaman davalı müvekkiline teslim edilmediğini, davacının hiç görmediğini iddia ettiği ziynet eşyalarının nitelik, özellik ve gramlarını dava dilekçesinde ayrıntılı olarak belirtiğini, davacının bu yöndeki taleplerinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, davacının evden kovulmadığını, kendi isteği ile evden ayrıldığını, giderken nişan ve düğünde kendisine takılan ziynet eşyalarından bir çocuğunu da götürdüğünü, davacının bu ziynet eşyalarının bir kısmını düğünden sonra taktığını, davacı vekiline gönderilen listedeki ziynet eşyalarının davacının götürdüğü ziynet eşyalarından kalan ziynet eşyası olduğunu belirterek haksız ve yasal dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep ettikleri görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2019 tarih ve 2017/257 Esas, 2019/130 Karar sayılı kararı ile; davacının düğün ve nişanda kendisine takılan ziynet eşyası ve takı alacağına ilişkin alacak davasının kısmen kabul kısmen reddi ile kabulüne karar verilen ziynetlerin aynen, mevcut değilse toplam 46.510,00 TL ziynet eşyası alacağı ve takı alacağının dava tarihi olan 20.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin ziynet eşyası ve takı alacağı talebinin takdiren reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından reddedilen ziynetler yönünden; davalı erkek vekili tarafından kabul edilen ziynetler yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2020 tarih ve 2019/1084 Esas, 2020/993

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından reddedilen ziynetler yönünden; davalı erkek vekili tarafından kabul edilen ziynetler yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2020 tarih ve 2019/1084 Esas, 2020/993

Karar sayılı kararı ile; kuyumcu bilirkişi tarafından düzenlenen 20.08.2018 tarihli raporda davacı tarafça talep edilen ziynetlerin bedelinin 369.720,00 TL olduğunun belirlendiği, davacı vekilinin 16.10.2018 tarihli ıslah dilekçesinde davaya konu ziynetlerin aynen iadesine ilişkin talebini tekrar ederek parasal bedeli 74.130,00 TL olarak beyan ettiği ve bu bedel üzerinden 415,00 TL daha nispi harç yatırdığı, davacı vekilinin talebinin dava dilekçesinde nitelikleri belirtilen ziynetlerin öncelikle aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin iadesine ilişkin olduğu ve kuyumcu bilirkişi tarafından düzenlenen 20.08.2018 tarihli raporda davacı tarafça talep edilen ziynetlerin bedelinin 369.720,00 TL olduğu belirtildiği, netice olarak alınması gerekli 6.313,89 TL nispi harcın eksik alınarak karar verilmesi nedeni ile tarafların istinaf isteminin usuli eksiklik nedeni ile kabulü ile esası incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, harç eksikliği giderilerek yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma sebebine göre tarafların istinaf talebinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekiline talep edilen pırlantaların değerlendirilmesi ile ilgili pırlantaların hangi kuyumcudan alındığı ve sertifikaları hususunda beyanda bulunmak üzere süre verildiği ancak davacı vekilinin bu hususta beyanda bulunmadığı, tanık beyanlarına göre düğünde sandık içindeki takıların düğünden hemen sonra tarafların müşterek hanelerine çıkartıldığı, düğünden sonra tektaş ve beştaş yüzüğün Nagihan'da takılı olduğu, Nagihan'ın tarafların arkadaşlarının düğününe gittikleri bir sırada tanığa bir fotoğraf gönderdiği ve bu fotoğrafta bilekliğin takılı olduğunu beyan ettiği, bu fotoğrafın dosyada mevcut olduğu ve tanığın bu beyanlarına karşı huzurda bulunan davacı asil ve davacı vekilinin herhangi bir itirazda bulunmadığı, fotoğrafındaki davacının kolundaki takı incelendiğinde davacının nişanda kolunda takılı bulunan kalın bilezik olduğu, yine tanıkların beyanlarına göre düğünden sonra tektaş ve beştaş yüzüğün Nagihan'da takılı olduğu, her ne kadar son ayrılışta evden kovma iddiası ispatlanmamış olsa da, düğünden sonra takıların çoğunun davacının üzerinde takılı olarak görülmediği, ikinci kuyumcu bilirkişi raporunda düğünde ve nişanda görülen altınlar yönünden davacının beştaş ve tektaş pırlanta yüzük ve nişanda takılı kalın bilezik yönünden ziynet alacağının mahkemece ispatı konusunda yeterli kanaat oluşmadığından bu takılar çıkartılmak sureti ile, ikinci kuyumcu bilirkişi raporunda düğünde ve nişanda görülen geri kalan diğer takılar yönünden davacının ziynet eşyası alacağı olduğu, tüm tanık anlatımları ve mevcut dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; düğünde ve nişanda davacı ...'a takılan ve 27.08.2018 tarihli kuyumcu bilirkişi raporunda "Düğünde ve nişanda görülen" şeklinde belirtilmiş olan ziynet eşyalarının ve inci setin davacı ...'a iade edilmediği gibi bedelinin de ödenmediği, Nagihan'ın geri verilmemek üzere bu ziynet eşyalarını verdiğine dair bir beyanının da tanık anlatımlarında geçmediği görülmekle takı alacağına yönelik Nagihan'ın davasının kısmen kabulüne, düğünde kendisine takılan ve 27.08.2018 tarihli kuyumcu bilirkişi raporunda "Düğünde ve nişanda görülen" şeklinde belirtilen ziynet eşyalarından 1 adet 22 ayar 35 gram ağırlığındaki kalın bileziği (nişanda sol kolda) düğünden sonra davacı ...'ın taktığına ilişkin çekilen fotoğrafın ve buna ilişkin tanık beyanının dosyada mevcut olduğu, Nagihan'ın bir adet tektaş, bir adet beştaş yüzük ve 1 adet 22 ayar 35 gram ağırlığındaki kalın bilezik yönünden ziynet eşyası alacağı olduğu mevcut dosya kapsamına göre ispat edilemediğinden bu takılar ve 27.08

...'ın taktığına ilişkin çekilen fotoğrafın ve buna ilişkin tanık beyanının dosyada mevcut olduğu, Nagihan'ın bir adet tektaş, bir adet beştaş yüzük ve 1 adet 22 ayar 35 gram ağırlığındaki kalın bilezik yönünden ziynet eşyası alacağı olduğu mevcut dosya kapsamına göre ispat edilemediğinden bu takılar ve 27.08.2018 tarihli kuyumcu bilirkişi raporunda baba evinden gelen diye belirtilen listedeki 8 adet çeyrek altın, 6 adet bilezik ve 1 adet kolye yönünden fazlaya ilişkin ziynet eşyaları talebinin reddi yönünde mahkemede kanaat oluşmadığı gerekçesiyle davacının düğün ve nişanda kendisine takılan ziynet eşyası ve takı alacağına ilişkin alacak davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 1 adet 22 ayar 140 gram ağırlığındaki gerdanlık bileklikten oluşan ... setin mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 19.880,00 TL, 1 adet 22 ayar 25 gram ağırlığındaki ucunda madalyon takılı zincirin mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 25 gramın 3.550,00 TL, 1 adet 22 ayar 30 gram ağırlığında anahtarlı kelepçeli bilezik mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 30 gramı 4.260,00 TL, 1 adet 22 ayar 25 gram ağırlığında anahtarlı bileklik mevcutsa aynen,mevcut değilse dava tarihi itibari ile 25 gram değeri 3.550,00 TL, 1 adet 22 ayar 17,50 gram ağırlığında ikibuçuklu altının mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 17,50 gramı 2.480,00 TL, 1 adet 22 ayar 36 gram ağırlığında beşli altının mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 36 gramı 5.110,00 TL, 1 adet 22 ayar 10 gram ağırlığında bileziğin mevcutsa aynen,mevcut değilse dava tarihi itibari ile 10 gramı, 1.420,00 TL, 1 adet 22 ayar 10 gram ağırlığında bileziğin mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 10 gramı 1.420,00 TL, 2 adet 22 ayar 20 gram ağırlığında bileziğin mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 20 gramı 2.840,00 TL, 1 adet inci kolye ve inci bilezikten oluşan 2.000,00 TL değerinde inci setin mevcutsa aynen, mevcut değilse dava tarihi itibari ile 2.000,00 TL olmak üzere toplam 46.510,00 TL ziynet eşyası alacağı ve takı alacağının dava tarihi olan 20.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin ziynet eşyası ve takı alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; reddedilen talepleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen talepler yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve kanuna aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle tarafların tüm istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; ziynetlerin reddedilen kısmı ve kabul edilen ziynet eşyalarının değerlerinin fiili teslim tarihine göre belirlenmemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kabul edilen ziynetler yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ziynet alacağı istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, ispat, hukuki yarar ve talep aşımı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı, 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddeleri.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacının talebi davaya konu ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde ödeme günündeki bedelinin tahsiline ilişkin olup, aynen iadeye karar verildiğinde aynen iadenin mümkün olmaması halinde 2004 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi gereğince işlem yapılacağının tabii bulunmasına ve bu nedenle terditli olan ikinci talepte davacının hukuki yararının bulunmaması nedeniyle davacının aynen iade talebi gözetilerek ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi gözetilmeksizin talebin dışına çıkılarak dava tarihindeki bedele hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;