muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1672, Karar No: 2021/9264, Tarih: 23.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1672 E.  ,  2021/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 12.01.1996 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 29.01.2014 günlü duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, mevcut şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan veya bu kurulun oluşum kriterlerine göre Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastaneler bünyesinde içerisinde bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının da bulunduğu en az beş kişiden oluşacak heyetten rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde oluşturulup, aralarında çocuk psikiyatristi yer almayan kurulca düzenlenen 14.06.2013 günlü raporun yetersiz olduğu anlaşıldığından, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceğinin tespiti ile buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12484, Karar No: 2012/526, Tarih: 26.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12484 E.  ,  2012/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, halen  derdest  bulunan Erdemli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1999/663 Esas sayılı dava dosyasında çekişme konusu edilen taşınmazlar yönünden kadastral parselin ihyası için dava açmak üzere kendisine yetki verildiğini, davalı Belediye tarafından 15.04.2003 ve 13 sayılı encümen kararına dayalı olarak yapılan imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, 254 ve 257 parsel sayılı taşınmazların imar uygulaması öncesi kadastral duruma dönüştürülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, imar uygulamasına ilişkin işlemin idari yargı yerinde iptal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı belediye vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, imar öncesi kadastral parselin ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, mahkemece kısa kararda 254, 255,257 parseller hakkında, gerekçeli kararda 254 ve 257 parseller hakkında karar oluşturulmak suretiyle çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  26.01.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3742, Karar No: 2021/2017, Tarih: 04.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3742 E.  ,  2021/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... İlçesi ... Köyü çalışma alanında 2859 sayılı Yasa uyarınca yapılan yenileme kadastrosu sırasında 142 ada 2 parsel sayılı 31105.81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1968 yılında tarla vasfıyla davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... İdaresi, çekişmeli parselin orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, çekişmeli parselin tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Orman İdaresince 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli parselin kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra, 3402 sayılı Yasa'nın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü süre dolmuşsa da, 5841 sayılı Yasa'nın 2. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen üçüncü tümcesinde yer alan “İddia ve taşınmazın niteliğine…” ibaresi Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31-77 sayılı kararıyla iptal edilmiş olup, gerekçeli karar 23.07.2011 tarihli ve 28003 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Gerek 766 sayılı Yasa'nın 31/2. maddesi ve gerekse 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde, özel mülkiyete konu olamayacak, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler hakkında açılacak davaların 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olup olmadığı konusunda açık bir hüküm bulunmamakta ve bu maddeler özel şahıslar ile Hazine arasında bir ayrım da içermemekteyse de, “Kamu Malı” savıyla açılacak davalarda 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı konusundaki Yargıtay kararları yerleşik içtihat halini almıştır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararından önce 3402 sayılı Kanun'un 12/3 maddesi “Bu tutanaklarda belirtilen, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz. Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindeydi. Anayasa Mahkemesi 12.05.2011 gün ve 2009/31-77 sayılı kararıyla 3402 sayılı Kanun'un 12/3 maddesinin bu şekilde uygulanması halinde kıyı ya da orman niteliğinde bulunan alanların kadastro işlemleri sırasında özel mülk olarak tespit edilmesi ve kadastro işlemlerinin kesinleşmesinden itibaren on yıldan daha fazla bir süre geçmiş ise bu alanlara ilişkin olarak kamu idaresi tarafından tapu iptali davası açılması olanağını ortadan kaldıracağı ve bunun sonucu olarak da kıyı ya da orman alanına dahil olan bir taşınmaz üzerinde özel mülkiyetin mümkün hale geleceğini belirtmiştir. Anayasa Mahkemesi belirtilen bu gerekçe ile 3402 sayılı Yasanın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen üçüncü tümcesinde yer alan “İddia ve taşınmazın niteliğine…” ibaresini iptal etmiştir. Dolayısıyla artık kamu malı iddiasıyla açılan davalarda 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacaktır. Açıklanan hususlar gözetilerek, Mahkemece yargılamaya devam edilip, işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmaları ile delilleri sorulup, toplanarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama, inceleme ve araştırma sonucu alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre tüm delileler birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup açıklanan nedenlerle, davacı ..

. Açıklanan hususlar gözetilerek, Mahkemece yargılamaya devam edilip, işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmaları ile delilleri sorulup, toplanarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama, inceleme ve araştırma sonucu alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre tüm delileler birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup açıklanan nedenlerle, davacı ... İdaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13580, Karar No: 2011/15176, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/13580 E.  ,  2011/15176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile

borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nun 202.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davada yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı gibi bir delile dayanılmamıştır. Ne var ki, davacı delil dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece yapılacak iş, davacıya yemin teklifini hatırlatmak, bunun sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Değinilen yön gözardı edilerek istemin yazılı bazı gerekçelerle kısmen kabulü doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25698, Karar No: 2025/7511, Tarih: 21.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/25698 E.  ,  2025/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/647 E., 2020/570 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Katılan Gümrük İdaresi vekili, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağına göre, 10.03.2015 tarihinde, alıcısı temyiz dışı sanık ... olan içerisinde kaçak sigara bulunan kargo paketinin geleceği yönünde bilgiler edinilmesi üzerine, ilgili kargo şubesinin önünde beklenilmeye başlandığı, bu esnada sanık ...'nin bahsi geçen kargoyu teslim aldığı esnada güvenlik güçlerinin müdahalede bulunduğu, bu sırada olay yerine temyiz dışı sanık ...'in de geldiği, kendi rızaları ile teslim ettikleri kargo içerisinde 252 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda; sanık ve kaçak eşya konusunda Mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu anlaşılmakla, Anayasa'nın 38/2. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a, 217/2. ve 230/1. maddeleri gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanık ...'nin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozmanın aynı Kanun'un 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e sirayetine, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17349, Karar No: 2013/23470, Tarih: 23.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17349 E.  ,  2013/23470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret (Kadıköy 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 25/10/2011 tarih ve 2009/1194-2011/630 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi ...'un 03/03/2005 tarihinde vefat ettiğini, müvekkilinin de veraset nedeniyle davalı limited şirkete ortak olduğunu, ancak mütevaffanın çocukları ile müvekkili arasında çıkar çatışması bulunduğunu, müvekkiline toplantı tebligatlarının usulüne uygun yapılmadığını, yokluğunda toplantılar yapılarak müvekkilinin şirketteki haklarının gasp edildiğini, özellikle sermaye arttırımı ve nevi değişikliği kararlarının hak ve çıkar dengesini bozduğunu, bu nedenle alınan tüm kararların yoklukla malul olduğunu, davalı anonim şirketin de aslına yani limited şirkete rücu etmesinin zaruri olduğunu, alınan kararlardan kötüniyetli bir şekilde müvekkiline haberdar edilmediğini, ileri sürerek davalı limited şirketin 03.03.2005 tarihinden dava tarihine kadar yapılan tüm ortaklar kurulu kararlarının iptaline, davalı limited şirketin yoklukla batıl olan sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline, davalı limited şirketin nev'i değişikliğine dair kararın iptaline, anonim şirkete ortak olan davalı ... ve ...'un hisselerinin iptaline, davalı limited şirketin ve müvekkilin hisselerinin yeniden ihyası, davalı limited şirketin yeniden ihyasının mümkün olmadığı takdirde, müvekkilinin hisse ve haklarının anonim şirket üzerinden sürdürülmesine, müvekkilinin haklarının anonim şirket nezdinde devamı sağlandıktan sonra, aynen iadesi mümkün olmayan hakların parasal değerinin tespiti ve reeskont faizi ile birlikte ödenmesine, müvekkilinin hisselerinin nominal değer üzerinden bloke edilmesine dair kararın yoklukla batıl olduğunun tespitine ve iptaline, müvekkilin kar paylarının tespitine ve dava tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmak suretiyle ödenmesine, davalı şirkete kayyum atanmasına, faaliyette olan anonim şirketin hisselerine ve gelirlerine tedbir konulmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı, ... davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar vekilleri, iptali istenen ortaklar kurulu kararlarının üzerinden 2 yıl geçtiğini, davanın 3 aylık hak düşürücü süre zarfında açılmadığını, davacı vefat eden eşi ...'un mirasçısı sıfatıyla şirkete ortak olduğunu, davacıya gerekli tebligatların yapıldığını, ancak davacının tebligatları seçerek aldığını, bu nedenle kötüniyetli olduğunu, sermaye arttırımının zorunlu olduğunu, davacı eşinin 03/03/2005 tarihinde borçları sebebiyle intihar ettiğini, davacının da borçlardan dolayı sorumlu olacağı kuşkusu ve çekincesi ile şirkete uğramadığını, sermaye artırımı ve nev'i değişikliğinden sonra şirketin durumunun düzelmesi üzerine kötü niyetli olarak dava açtığını, 02/11/2007 tarihinde yapılan toplantıda şirketin kurumsallaşması açısından nev'i değiştirerek anonim şirkete dönüşmesi için karar alındığını, kararın bir örneğinin davacının daha önce belirtilen adresine 16/01/2008 tarihinde iadeli taahhütlü olarak gönderildiğini, yeni ana sözleşmeyi imzalamasının da talep edildiğini, mektubun 23/01/2008 tarihinde güvenlik ...imzasına tebliğ olunduğunu, bu tebligata rağmen davacının ana sözleşmeyi imzalamadığını, davacının imzası eksik olduğu için de Ticaret Sicil Memurluğu'nun tescil işleminin yapmadığını, bunun üzerine ortaklar kurulunun 24/01/2008 tarihinde olağanüstü toplandığını ve "davacının anonim şirkete ortak olarak alınmamasına, mahkemece tespit edilen sermaye payının bankaya bloke edilmesine" karar verildiğini, akabinde davacının yer almadığı ana sözleşmenin 28/01/2008 tarihinde notere onaylatıldığını, tescil ve ilan edildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.