muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2981, Karar No: 2023/3632, Tarih: 13.03.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Teftiş Kurulu Müfettişleri tarafından hazırlanan 26.02.2015 tarihli ve 7241-PRG-10,9687 PRG 04 No.lu programlı teftiş raporunda belirlenen fazla çalışma sürelerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 303 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 63 ve 68 inci maddeleri ile 92 nci maddesinin son fıkrası hükmü.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve davalı Bakanlık vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

... ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8039, Karar No: 2020/9286, Tarih: 17.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/8039 E.  ,  2020/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 38. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerinemahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251

maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24509, Karar No: 2013/17688, Tarih: 27.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24509 E.  ,  2013/17688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Suç üstlenme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 270/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ün, Suç üslenme suçundan sanık ...'ün mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ... ve ...'ın 17.06.2010 tarihli duruşma sırasında sadece sanık ...'den şikayetçi olduklarını beyan etmeleri karşısında, sanık ... hakkındaki davaya katılmalarına ilişkin karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden katılan vekilinin sanık ... adına yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE.

Katılanlar vekilinin Sanık ...'ün mahkumiyetine sanıklar müdafinin ise sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerine gelince;

Sanık ...'ün 1.17 promil alkollü olarak kullandığı araçla meskun mahal sınırlarının üzerinde seyredip kavşağa geldiğinde hızını azaltmaması nedeniyle aracın takla atarak içinde bulunan bir kişinin ölümü ile iki kişinin yaralanmasına neden olduğu olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun kabülünde isabetsizlik bulunmadığı gibi mağdur ...'un geçici raporunda birden çok kemik kırığından söz edilip amputasyon tehlikesinden bahsedilmesi, sanık ...'ün 3.2.2010 tarihli duruşmada mağdurun halen Tıp fakültesi ortopedi bölümünde yatmakta olduğuna ilişkin beyanı, sanık müdafinin 03.03.2010 tarihli duruşmada mağdurun 17 saatlik bir ameliyattan yeni çıktığını ifade etmesi, tutanak tanığı ...'ın 3.2.2010 tarihindeki beyanında da mağdurdan kolu kırık olarak bahsetmesine göre, sanık ... 'ün eyleminin TCK'nın 85/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren düşüncelere iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına, TCK'nın 270/2. maddesi ile etkin pişmanlık

hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin katılanlar vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA 27/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21177, Karar No: 2013/243, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/21177 E.  ,  2013/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki su kanalı geçirilmek suretiyle, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, su kanalı geçirilmek suretiyle, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu kaydında bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydında bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/6523, Karar No: 2011/9623, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/6523 E.  ,  2011/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili avukat ... ile ... ... aralarındaki dava hakkında Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.11.2009 tarih ve 257-321 sayılı hükmün Dairenin 15.12.2010 tarih ve 2677-16971 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 16.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6453, Karar No: 2019/2972, Tarih: 19.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6453 E.  ,  2019/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili Av. ...'ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2019(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/883, Karar No: 2010/1201, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/883 E.  ,  2010/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.06.2007 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, 15.05.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile tapu kaydındaki hacizlerin terkini istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar arsa sahipleri vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.12.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı arsa sahipleri vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... ve davalı ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosyanın eksiklik nedeniyle mahalline iadesi sonrası tekrardan Dairemize gelmesi sonrasında dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 9204 ada 19 parseldeki 1.bodrum kat 3 numaralı bağımsız bölümün yükleniciden 27.04.1998 tarihli adi yazılı temlik sözleşmesi ile aldığını, dava konusu bağımsız bölümün Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/516 Esas, 2005/108 Karar sayılı ilamı ile yüklenici adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davacı 15.05.2007 tarihinde davasını kısmen ıslah ederek, dava konusu bağımsız bölüme ait tapu kaydına konulan haciz şerhlerinin terkinini istemiştir.

Davalı yüklenici ... davayı kabul etmiştir. Arsa sahibi olan davalılar yapıda eksik işler bulunduğunu lehlerine kesinleşmiş alacak hükmü olduğunu, bunların ödenmediğinin davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılarak dava kabul edilmiştir.

Hükmü arsa sahibi davalılar temyiz etmiştir.

Burada öncelikle tapu kaydına işlenen ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir belirtmelerinin hukuki sonuçları üzerinde durulması gerekmektedir.

Davalı yüklenici ... davayı kabul etmiştir. Arsa sahibi olan davalılar yapıda eksik işler bulunduğunu lehlerine kesinleşmiş alacak hükmü olduğunu, bunların ödenmediğinin davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılarak dava kabul edilmiştir.

Hükmü arsa sahibi davalılar temyiz etmiştir.

Burada öncelikle tapu kaydına işlenen ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir belirtmelerinin hukuki sonuçları üzerinde durulması gerekmektedir.

Genel olarak, kesin hukuki himaye sonucunun ortaya çıkmasına kadar yargılama öncesinde veya sonrasında doğabilecek risklerden davacı ve / veya davalıyı korumak için yargı organlarınca verilen geniş ya da dar kapsamlı hukuki himaye “geçici hukuki himaye tedbirleri” olarak tanımlanır (Ecder Yılmaz, Geçici Himaye Tedbirleri, Ankara 2001 s.32). HUMK’nun 101. vd maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbir de geçici hukuki himaye tedbirlerinden birisidir. İhtiyati tedbir yoluyla taraf dava konusu hakka ilişkin doğacak tehlikelerden korunmaktadır. Tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir, aynı zamanda tapuda yapılacak intikallerde üçüncü kişilerin TMK’nun 1023.maddesinin korumasından yararlanmasını da engeller. Bu tür işlemler aynı zamanda taşınmaz üzerinde sonradan hak iddia edecek kişileri tapu kaydının alenilik ilkesinden faydalanarak uyarmayı da amaçlar.

İhtiyati haciz ise, alacaklıya henüz kesin haciz istemek yetkisinin verilmediği bir devrede borçlunun mallarına el konulmak suretiyle alacaklının para alacağının zamanında tahsil edilebilmesini garanti altına alır. Aslında ihtiyati haciz, ihtiyati tedbirin özel bir çeşididir. İhtiyati haciz sadece para alacakları hakkındaki davalarda (veya icra takiplerinde) bahis konusu olduğu halde, ihtiyati tedbir kaideden paradan başka şeyler (haklar, menkuller, gayrimenkuller) hakkındaki davalarda alınır (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Ekim 1968 s.576).

Gerek ihtiyati tedbir kararı, gerekse ihtiyati haciz kararı verildikten sonra bu kararın ilgili tapuya işlenmesi sonucu ihtiyati tedbir veya ihtiyati haciz kararları TMK m.1020 hükmü gereğince “tapu sicilinin açıklığı” prensibi uyarınca aleniyet kazanır ve bundan sonra hiç kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez. Bunun dışında o tapuyla ilgili işlem yapan herkesin kaydın nedenini araştırması, halin icabı ve hayatın olağan akışı gereğidir. Yoksa ne ihtiyati tedbir kararının ne de ihtiyati haciz kararının bir önemi, tapu siciline şerh edilmesinin bir anlamı kalmaz. İhtiyati tedbir ve ihtiyati haciz şerhini işlevi de tapu siciline yazılmasından sonra başlar.

Somut uyuşmazlıkta; davalı yüklenici lehine olan Ankara 7.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/516 esasındaki dava sonuçları tapuda 4.4.2006 tarihinde işlenmiş, bu tarihten sonra aleniyet kazanmıştır. Bütün bu açıklamalar göre 04.04.2006 tarihinden sonra işlenen ihtiyati tedbir kararları ile 10.01.2007

Somut uyuşmazlıkta; davalı yüklenici lehine olan Ankara 7.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/516 esasındaki dava sonuçları tapuda 4.4.2006 tarihinde işlenmiş, bu tarihten sonra aleniyet kazanmıştır. Bütün bu açıklamalar göre 04.04.2006 tarihinden sonra işlenen ihtiyati tedbir kararları ile 10.01.2007

tarihinde işlenen icra i haciz şerhinin terkininde bir yanılgı yoktur. Dairemiz bozma kararında belirtildiği üzere Ankara 7.İcra Müdürlüğünün talebi ile konulan 29.11.2005 tarihli haciz şerhinin kaldırılabilmesi için yararına şerh konulan kişinin araştırılıp HUMK’nun K.nun 73. maddesi uyarınca davada taraf durumunu alması zorunludur. Taraf teşkili sağlanmadan 29.11.2005 tarihli haciz şerhinin kaldırılması doğru olmamıştır.

Bütün bunların dışında davacının dayandığı 27.04.1998 günlü adi yazılı sözleşme yüklenicinin davacıya yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki alacaklı (davalı yüklenici) ile onu devralan (üçüncü kişi) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir (B.K. m.162,163). Başlangıçta temlik işleminden haberdar olmayan ancak üçüncü kişinin ifa talebi üzerine işleme vakıf olan borçlu (arsa sahipleri) Borçlar Kanunu’nun 167. maddesi hükmüne göre temliki öğrendikleri zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri temellük eden (üçüncü kişiye) karşı dahi ileri sürebilir hale gelir. Dolayısıyla arsa sahibi olan davacılar yasanın bu hükmünden yararlanarak arsa payı inşaat sözleşmesi uyarıca haiz olduğu hakları davacıya karşı da ileri sürebilecektir.

Eldeki davada bu davanın açılmasından evvel arsa sahipleri tarafından Ankara 7.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/516 esasında kayıtlı davada inşaattaki eksik ve ayıplı işlerden dolayı tazminat isteminde bulunulmuş, mahkemece toplam 11.179.78 TL’nin yükleniciden tahsiline karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin 15.11.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifa ile sonuçlandığını, dolayısıyla davacının da ifa hükümlerinden yararlanabileceğinin kabulü için mahkemenin hüküm altına aldığı tutarın arsa sahibi olan davalılara ödenmiş olması gerekir. Aksi takdirde arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin ifa ile sonuçlandığı kabul edilemeyeceğinden ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi sözleşmenin mülkiyet devrine ilişkin hükümlerinden yararlanamaz.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı arsa sahipleri lehine hüküm altına alınan 7.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/516 esasında kayıtlı dava dosyasının akıbetini araştırmak, ilamın infazı için icra takibi yapılmışsa takip dosyasını getirtmek, icra takip dosyası hesap tablosunda belirlenen miktarı davalı arsa sahiplerine ödenmek üzere depo ettirmek, mülkiyet aktarımı istemini bu şekilde, ihtiyati haciz ve tedbir şerhlerinin terkini istemini ise yukarıda açıklandığı biçimde sonuçlandırmak olmalıdır.

Değinilen yönler gözetilmeden kurulan kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 625.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı arsa sahiplerine verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.