muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3007, Karar No: 2006/5122, Tarih: 04.07.2006

Sahilkent Belediye Başkanlığı, taşınmazın öncesinin mer’a olduğuna, kamu orta malı niteliğinde bulunduğuna dayanmaktadır. Mahkemece mahallinde yapılan keşif ve uygulamaya, alınan bilirkişi raporlarına ve dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözlerine göre nizalı taşınmazın öncesi bataklık, sazlık, kum tepeleri ve gölcüklerden ibarettir. Bu nedenlerle temyiz eden Belediye Başkanlığı’nın da temyiz itirazları yerinde değildir.

Diğer davacıların temyizlerine gelince; mahkemece mahallinde yapılan keşif ve uygulama, alınan bilirkişi raporları ile dinlenen yaşlı yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde öncesi kumluk, bataklık, sazlık olan arazinin 1950 ve 1960 yıllarından sonra imar ve ihya suretiyle zilyet edinilmeye başlandığı anlaşılmaktadır. Nitekim davacıların çoğunun dava dilekçelerindeki kendi açık beyanları da bu yöndedir. Kadastro tesbiti 1963 yılında yapılmıştır. Bu şekilde davacılar açısından 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme süresi dolmamış olup temyiz itirazlarında isabet bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen ve mahkemece gerekçeli kararda açıklanan nedenlere, mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 03.07.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/7196, Karar No: 2008/628, Tarih: 29.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/7196 E.  ,  2008/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden tebligata rağmen gelmedi.Karşı tarafın tebligatı bila tebliği döndüğü duruşmaya gelmediği görüldü.İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 274. maddesine aykırı olarak davalının ikinci tanık listesindeki tanıklarının dinlenmesinin sonuca etkili olmamasına göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \*kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadın tarafından istenen eşya ve ziynetler boşanmanın eki niteliğinde değildir.Peşin nisbi harç tamamlanmadan (Harçlar Kanunu 30-32 md) yazılı şekilde işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün 2. ve 3’ncü bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre eşya ve ziynetler hakkında diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yönünden hükmün 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.01.2008 Salı
Yargıtay — Esas No: 2015/2799, Karar No: 2015/3753, Tarih: 18.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2799 E.  ,  2015/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/08/2014 tarih ve 2014/114-2014/114 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden (borçlu) vekili; müvekkilinin yerleşim yerinin Ankara olduğunu ve Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan ederek yetki itirazında bulunmuş ve teminat bonosu verilen senedin geçersiz olduğunu, tapuda muvazaalı olarak satışı yapılmış gibi gösterilen taşınmaza karşılık bu bononun verildiğini, 15/04/2014 tarihli sözleşmede de bu durumun yazılı olduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına, bu karar gereği yapılan tüm ihtiyati haciz işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (alacaklı) vekili; söz konusu bononun usulüne uygun olarak düzenlendiğini, bu senedin hangi sözleşmeye istinaden verildiğinin belli olmadığını savunarak talebin reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; ihtiyati hacze konu edilen 100.000,00 TL bedelli senet üzerinde tanzim yeri belirtilmediği, Çay İcra Dairesi'nin yetkili olduğuna ilişkin yetki sözleşmesi bulunduğu, ancak keşidecisi ve lehtarı gerçek kişi olan senetle ilgili olarak yapılan yetki sözleşmesinin geçersiz olduğu, borçlunun yerleşim yerinin Ankara olduğu, genel yetkili mahkeme olan Ankara Ticaret Mahkemeleri'nden ihtiyati haczin talep edilmesi gerekirken Çay Asliye Hukuk Mahkemesi'nce ihtiyati hacze karar verilmesinin yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nun 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Taraflar, sözleşmeyle yetkili kıldıkları mahkeme yanında kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa, bunu ayrıca sözleşmede belirtmelidirler. Aksi halde, davanın yalnız yetki sözleşmesiyle belirlenen mahkeme(ler)de açılması gerekir. Mahkemece davanın taraflarının gerçek kişi oldukları ve

tacir olmadıkları için yaptıkları yetki sözleşmesinin geçersiz olduğuna kanaat getirilmiş ise de, dosya kapsamında tarafların tacir olup olmadıklarına dair bir inceleme ve tespitin yer almaması ve gerçek kişi tacir olarak da ticari faaliyette bulunulabileceği gözetilerek, tarafların tacir olup olmadığı konusunda yeterli araştırma ve değerlendirme yapılması ve HMK’nın 17. maddesinin uygulanmasına yer olup olmadığının tespiti ile yetkili mahkemenin belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle yetki yönünden yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, karşı taraf (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/254, Karar No: 2015/19362, Tarih: 17.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/254 E.  ,  2015/19362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. derece doğal sit alanı ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan hazineye ait taşınmaz üzerinde inşai ve fiziki müdahalede bulunulması hususunda, koruma amaçlı imar planı onayından önce ve sonra gerekli prosedürleri uygulamaya geçirmeden alandaki yapılaşmaya müsaade eden kamu görevlileri hakkında, zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, ... Koruma Kurulu'nun 24/05/2002 tarih ve 1016 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisinde ve aynı zamanda kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında yer alan, hazineye ait taşınmaz üzerindeki yaklaşık 400 metre karelik sahaya izinsiz müdahalede bulunarak, işletmecilik yaptığının iddia olunduğu, sanığın aşamalardaki benzer savunmalarında, ...ilçesine geldiğinde belediye başkanı ile görüşerek, ona kite sörf sporundan ve ilçenin doğal şartlarının adı geçen spor için elverişli olduğundan bahsettiğini, belediye başkanının konuya olumlu yaklaşması üzerine 2008 yılında fen işleri personeli ile birlikte bölgeye giderek incelemelerde bulunduklarını, bölgenin sit alanı olması nedeniyle bina inşa edilemeyeceğini öğrenerek, öncelikle konteyner yerleştirmek suretiyle faaliyete başladığını, daha sonra, gelenlerin artmasından dolayı ahşap bir platform inşa ettiğini, bahse konu alanda 2010 yılı itibariyle belediye tarafından ölçüm yapılarak plan haritaları oluşturulup, anılan haritalarda faaliyet gösterdikleri alanın sportif amaçlı tesis alanı olarak işaretlendiğini, kurulun da sözü edilen planları onayladığını, taşınmaz üzerindeki tüm faaliyetlerini belediyenin bilgisi dahilinde ve belediye başkanı ile görüşerek yaptığını, faaliyet giderlerinin de belediye tarafından karşılandığını beyan ettiği;

... Koruma Bölge Kurulu'nun 26/07/2010 tarih ve 4984 sayılı kararı ile, 1. derece doğal sit alanı içerisindeki suça konu taşınmaz için hazırlanan

... Koruma Bölge Kurulu'nun 26/07/2010 tarih ve 4984 sayılı kararı ile, 1. derece doğal sit alanı içerisindeki suça konu taşınmaz için hazırlanan

1/5000 ölçekli nazım imar planı, 1/1000 ölçekli koruma amaçlı imar planı, plan notları ve tadilatının düzeltmelerle uygun olduğuna karar verildiği, ...... İşleri Müdürlüğünce gönderilen 24/04/2013 tarihli cevabi yazıda, sanık tarafından faaliyette bulunulup, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın, koruma amaçlı imar planında sportif aktivite, organizasyon ve rekreasyon alanı olarak göründüğünün belirtildiği, diğer yandan, aynı imar planında imar yolu olarak görünen başka bir taşınmaz üzerinde, belediye tarafından beton temel ile yapılmış olan bir wc yapısı bulunduğu, .... İşleri Müdürlüğü'nün 27/02/2014 tarihli cevabi yazısında da, suça konu taşınmazda yer alan yapıların, zemine müdahale olmaksızın, geçici nitelikte ahşap imalatlar olduğunun, bu haliyle belediye tarafından ruhsatlandırılamadığının, söz konusu imalatların, alana müdahalede bulunmaması, alanın korunmasına hizmet etmesi, aynı zamanda alanda gerçekleştirilen işin kamu yararını gözetmesi dikkate alınarak, 2863 sayılı Kanuna uygun mütalaa edildiğinin belirtildiği;

Tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi ile; arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve ek raporlarda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere, koruma amaçlı imar planı onaylanmış sit alanlarında bulunan taşınmazlardaki yapılaşmanın, sit alanında imar yasağıyla çelişmemesi için, plan notlarına uygun hareket edilmesinin zorunlu olduğu, bu kapsamda, uygulama yapmak isteyenlerce hazırlanacak projelerin belediyeye sunulması, belediyenin projeyi inceleyerek, koruma amaçlı imar planına uygunluğunu saptadıktan sonra izin belgesi düzenlemesi, belediyeden alınan izin belgesine istinaden projenin uygulamaya geçirilmesi, inşaat süresince de çalışmanın plana uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin belediye tarafından denetlenmesi gerektiği, incelenen dosyada, suça konu taşınmaza ilişkin koruma amaçlı imar planının 26/07/2010 tarih ve 4984 sayılı kurul kararı ile onaylandığı, sözü edilen plan onayından önce yapıldığı anlaşılan imalatlara yönelik yazılı herhangi bir izin veya ruhsat bulunmadığı, yapıların betonarme nitelik taşımayıp ahşap olmasının, 1. derece doğal sit alanında inşai ve fiziki müdahale gerçekleştirildiğini kabul bakımından önem arz etmediği, bunun yanında, gerek ...... Müdürlüğünce gönderilen 27/02/2014 tarihli cevabi yazıdan, gerekse suça konu tesiste yapılan aktivitelere ve anılan aktivitelerin belediyenin yardım ve desteği ile icra edildiğine dair sanık tarafından ibraz olunan bilgi ve belgelerden, taşınmaz üzerindeki müdahalenin, sanığın aşamalardaki tutarlı savunmalarında ifade ettiği gibi, başından beri belediyenin bilgisi dahilinde gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla atılı suçun maddi unsuru oluşmakla birlikte, belediyenin haberdar olduğu ve ayrıca desteklediği bir faaliyet icra ettiği düşüncesinde olan sanık yönünden manevi unsurunun oluşmadığı, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine dair hüküm tesisi kanuna aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “25/05/2012” şeklinde gösterilmesi,

İsabetsiz olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanığın 1. Derece Doğal sit alanında... sporu tesisleri yaptığı ve suçun maddi unsurlarının oluştuğu konusunda sayın çoğunluk görüşüyle aramızda fikir ayrılığı bulunmamaktadır.

Tartışılacak olan husus suçun manevi unsurunun oluşup oluşmadığı olacaktır.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanığın 1. Derece Doğal sit alanında... sporu tesisleri yaptığı ve suçun maddi unsurlarının oluştuğu konusunda sayın çoğunluk görüşüyle aramızda fikir ayrılığı bulunmamaktadır.

Tartışılacak olan husus suçun manevi unsurunun oluşup oluşmadığı olacaktır.

Sanık olaydan önce... Üniversitesinin .... bulunan .... isimli su sporları ve sörf okulunda işletme sorumlusu olarak çalışmaktadır. Hazırlık aşamasında verdiği ifadede "2007 yılında ...'ya geldiğini ve belediye başkanı ile tanışıp kendisine... Sporunu anlattığını" söylemiştir. Belediye başkanının yanına verdiği belediye fen işlerinde görevli personel ile tesisin kurulacağı mahalli gezen sanık, "alanın sit alanı olmasından dolayı bina inşa edilemeyeceğini, ancak konteyner gibi daha sonradan kaldırılabilecek malzemelerden yararlanılabileceğini" öğrenmiştir.

Buradan anlaşılması gereken husus şudur:

Tesis yapılacak alanın 1. Derece Doğal sit alanı olduğunu ve ruhsata tabi hiçbir tesisin kurulmasının mümkün olmadığını sanık yetkili makamlardan bizatihi öğrenmiştir. Bu nedenle ruhsat almak yönünde bir çaba içerisine de girmemiştir.

Buna rağmen aynı zamanda kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana tesisler kurmuş ve belediye yetkililerinin müdahale etmemesinden aldığı cesaretle her yıl kullanım alanını genişletmeyi tercih etmiştir.

2011 yılına gelindiğinde ise tesisin kurulu olduğu alan, ...Koruma Bölge Kurulu tarafından "koruma amaçlı imar planı" kapsamında, sportif aktivite ve organizasyon ve rekreasyon alanı olarak kabul edilmiştir.

Bu kararla birlikte, daha önce bölgenin 1. Derece Doğal sit olması nedeniyle ruhsat alma imkanı olmayan sanık, ilgili kurumlardan izin alarak ve kurul kararı kapsamında faaliyette bulunabilme imkanına kavuşmuş bulunmaktadır. Ancak lehine yapılan düzenlemelere rağmen sanık, ruhsat alma veya proje hazırlayıp onaylatma yolunu tercih etmeyerek, hukuka aykırı müdahalesine kendi beyanına göre "belediyenin sözlü izinlerine ve düzenlenen etkinliklere katılımına" güvenerek devam etmiştir.

2863 sayılı Kanunda 2 tür müdahale şekli düzenlenmiştir. 9. madde kapsamında inşai ve fiziki müdahale ki yıkma, yakma, inşaat, tesisat gibi esaslı onarımlar bu kapsamdadır, bir de 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesinde cezai müeyyidesi düzenlenen ve İmar Kanunu'nun 21. maddesi kapsamında ruhsat almayı gerektirmeyen boya badana, çatı tamiri gibi eylemlerdir.

Sanığın eylemi nedeniyle düzenlenen bilirkişi raporları ve dosya içerisindeki fotoğrafların incelenmesinde, davaya konu yapılar İmar Kanunu'nun 21. maddesi kapsamında kalmaktan çok uzaktır. Sanık 400 m² lik alanda, toprağa çaktığı demir profiller üzerine kulubeler kurmuş ve ahşap platform inşa etmiştir. Yapıların yüksekliği 2,5 metredir. Dolayısıyla söz konusu yapıların bu haliyle taşınabilir olduğundan bahsetmek ve ruhsata tabi olmadığını iddia etmek kabul edilebilir değildir.

Sanığın üzerine atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığını da kabul etmek mümkün değildir.

Sanığın üzerine atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığını da kabul etmek mümkün değildir.

İnşai ve fiziki müdahale suçlarının tartışıldığı dosyalarda dairemiz uygulamaları şu şekildedir:

Müdahale gerçekleştirilen yer sanığın kendi tapulu arazisi ve müdahale resmi makamlara yapılan başvuru sonucunda ve yine yetkili makam tarafından verilen izne dayanıyorsa suçun manevi unsurunun oluşmadığı kabul edilmektedir. Örneğin...tarafından verilen kuyu sondajı izinleri gibi.

Ancak, müdahale gerçekleştirilen yer sanığa ait tapulu bir yer değilse, hukuka aykırı bir zeminde hukuka aykırı bir eylem gerçekleştiren sanığın eyleminin iyiniyet çerçevesinde değerlendirilemeyeceğini kabul ediyoruz. Örneğin ...Ormanları içerisinde gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleler gibi.Görüldüğü üzere sanığımız, eylemi gerçekleştirdiği yerin sahibi değildir. Bizzat kendi ifadesiyle olay mahallinin 1. Derece Doğal Sit sınırları içerisinde kalması nedeniyle kalıcı yapılar yapamayacağını en yetkili birimden öğrenmiştir. Bu şartlarda yapı ruhsatı alamayacağını bilen sanık, koruma kurulunun bölgenin imar planını değiştirmesine rağmen hiçbir kuruma müracaat etmemiştir. Kendi beyanına göre sözlü izne güvenerek faaliyete başlayan sanık, sözlü izni verdiğini iddia ettiği makamın yetkili olmadığını, eyleminin suç teşkil ettiğini öğrenmesine rağmen müdahalesine son vermeyerek eylemine devam etmiştir.

...Belediye Başkanlığı'nın 27/02/2014 tarihli yazısıyla "eski hale getirildiği" şeklinde görüş bildirilmiş ise de, yazı ekindeki fotoğraflardan, yapıların halen durduğu, sadece kuma saplanmış demir profiller üzerindeki tahtaların alınmış olduğu görülmektedir. Yani doğal sit alanına yapılan müdahale, 19/06/2007 tarih ve 728 sayılı Doğal Sitlerle ilgili ilke kararında açıkça yasaklanan haliyle aynen devam etmektedir. Dolayısıyla sanığın iyi niyetinden bahsetmek ve bu şartlarda iyi niyeti koruma altına almak, 2863 sayılı Kanun'un 65/2 ve 66. maddeleri ile eylemleri denetim altına alınan, bu kapsamda hukuka aykırı fiilleri yaptırıma bağlanan kurumların yazılı veya sözlü izinlerine dayanan kişilerin dokunulmazlık zırhına kavuşmalarının önünü açacaktır.

Tüm bu nedenlerle sayın çoğunluğun beraat kararına yönelik görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/513, Karar No: 2022/638, Tarih: 17.05.2022

6. Davalı .... ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçekle bağdaşmadığını, davacının 14.07.2008 tarihinde kalıp işçisi olarak işe başladığını, işyerindeki görevinin üretilen parçalara ait kalıpların denetimi ve gözetimi ile basit kalıp işlerine ilişkin olduğunu, yaptığı işin herhangi bir ustalığı ve uzmanlığı gerektirmediğini, işe başlarken asgari ücret üzerinden ücret ödenmesi konusunda anlaşma yapıldığını, ücretlerin yasal artış oranları üzerinden arttırılarak ödendiğini ve bordro düzenlendiğini, davacının çalıştığı dönemde bu konuda hiçbir itirazının olmadığını, işten ayrılırken düzenlenen ibranamede dahi ücretlerinin tümünü aldığını, herhangi bir hak ve alacağının kalmadığını belirttiğini, ihtirazi kaydının da olmadığını, işten ayrıldığı tarihteki bordrosu incelendiğinde davacının 15 günlük ücretinin 373,83TL, aylık net ücretinin ise 747,66TL olduğunun görüleceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

7. İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2012/1259 E., 2014/507 K. sayılı kararı ile; tanıkların dinlendiği, emsal ücret araştırması yapıldığı, bilirkişiden rapor alındığı, davanın açılış tarihi itibariyle HMK’nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ve 200. maddesi hükümlerine göre senetle ispat sınırının 2500TL olduğu, davacı tanığı ...’ın da beyanı doğrultusunda davacının ilk işe giriş tarihi itibariyle 1.200TL ücretle çalıştığı, davacı tarafından dosyaya sunulan işyerinin kaşesinin bulunduğu ve res’en dinlenen tanık .. tarafından imzanın kendisine ait olduğu kabul edilen 31.01.2010 tarihli bordroda aylık net kazancının 1.250TL olduğu, 14.07.2009 tarihinden itibaren maaşının 1.250TL; 14.07.2010 tarihi itibariyle %8'lik artış ve tanık ...’ın beyanı da değerlendirilerek 1.350TL olacağı, yazılı belgenin bulunduğu 30.04.2011 tarihi itibariyle de 1.600,00TL net ücretle çalıştığı bilirkişi raporundaki tespitlerle de belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

8. İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

9. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 01.06.2015 tarihli ve 2015/5837 E., 2015/10513 K. sayılı kararı ile; yazılı delille ispat sınırına yönelik açıklama yapılarak prime esas kazancın tespitine karar verilen sürede davacının aldığı aylığın tespitinde sadece davacı tarafından dosyaya sunulan işyeri kaşesi bulunan 31.01.2010 tarihli bir aylık bordro kaydı ve tanık beyanından hareketle sonuca gidilmesinin yeterli olmadığı, belirtilen esaslar çerçevresinde deliller celp edilip değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin İkinci Kararı:
Yargıtay — Esas No: 2014/20590, Karar No: 2015/10097, Tarih: 11.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20590 E.  ,  2015/10097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısı ve şeftaliye ait sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.