muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7729, Karar No: 2014/8030, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7729 E.  ,  2014/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine ve bu durumun sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

2-Taksitlendirme kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3-5uçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümde gösterilen taksitlendirmeye ilişkin bende "1 yıl içerisinde" ibaresinden önce gelmek üzere " TCK.nun 52/4.maddesi gereğince " ibaresinin eklenmesi, hükmün 4.bendinden "ödenmeyen adli para cezasının 5275 Sayılı Kanunun 106/3.maddesi gereğince hapse çevrilmesine bu durumun sanığa ihtarına" ilişkin kısım ile hükümden gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5827, Karar No: 2012/9893, Tarih: 24.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5827 E.  ,  2012/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak murisin bizzat bedelini ödeyerek üçüncü şahıslardan satın aldığı dava konusu taşınmazları diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla davalılar adına tapuya tescil ettirdiğini, örtülü bir bağış işleminin bulunduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil, olmaz ise tenkis isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil isteminin ispat edilemediğinden tenkis isteminin ise zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi...nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle miras bırakanın bedelini ödeyerek ahara ait taşınmazın sicil kaydını davalı tarafa intikalini sağlaması elden bağış (gizli bağış) niteliğinde bulunduğu ve bu işleme 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı, koşullarının gerçekleşmesi halinde ... Medeni Kanununun 560-571. maddesi arasında öngörülen tenkis davasına konu edilebileceği, ancak mirasbırakanın ölüm tarihi ile dava tarihi arasında aynı yasanın 571. maddesindeki hakdüşürücü süre yönünden davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11325, Karar No: 2022/26237, Tarih: 28.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/11325 E.  ,  2022/26237 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/04/2020 tarihli ve 2017/118611 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/10/2020 tarihli ve 2020/5673 değişik iş sayılı kararını kapsayan onaylı dosya sureti incelendi.

İstem yazısında; " Müşteki vekilinin 12/07/2017 havale tarihli suç ihbarı üzerine başlatılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelilerin savunmalarının aksine atılı suçları işlediklerine veya iştirak ettiklerine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek, dosyanın meçhul şüpheli yönünden daimi aramaya alınmış ise de;

Dosya kapsamına göre, www.....com.tr isimli internet sitesi üzerinden muhtelif tarihlerde müşteki ... hakkında yapılan haber içeriklerinde müştekiye hitaben ""..., Asil Türkiye Cumhuriyet sen ve senin gibilerini bir çuvala koyar, sallar sallar duvara çarpar", "O iğrenç dilini Türkiye Cumhuriyeti aleyhinde uzatırsan sen ve senin gibi sahtekar işbirlikçilerin neye uğradığını anlayamazlar", "Diline dikkat et, günün birinde o dilini kullanamaz hale gelirsin Asil Türkiye Düşmanı KKTC'li ...", "Hiç merak etmeyin, hakkınızda gereken her şey yapılacaktır zavallı ...", "Utanmaz, emek hırsızı, kalleş, sahtekar, zavallı, menfaatperest, Türkiye düşmanı, sen Türkiye sayesinde aç karnını doyur, para dilenmeye devam et, nankör, sen ve senin gibi yaratıklar, köseleden beter yüzlü" şeklinde ifadeler kullanıldığı, adı geçen internet sitesi sahibinin şüpheli ..., marka hakkı sahibinin şüpheli ... olduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen şüpheliler haklarında hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılması için yeterli delilin elde edildiği ve delillerin takdirinin mahkemesine ait bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'un,

Tanımlar başlıklı 2. maddesinin f bendinde;

İçerik sağlayıcı: İnternet ortamı üzerinden kullanıcılara sunulan her türlü bilgi veya veriyi üreten, değiştiren ve sağlayan gerçek veya tüzel kişileri,

(m) bendinde ise;

Yer sağlayıcı: Hizmet ve içerikleri barındıran sistemleri sağlayan veya işleten gerçek veya tüzel kişileri,

şeklinde tanımlanmıştır.

Aynı Kanun'un

İçerik sağlayıcının sorumluluğu başlıklı 4. maddesinde;

(1) İçerik sağlayıcı, internet ortamında kullanıma sunduğu her türlü içerikten sorumludur.

(2) İçerik sağlayıcı, bağlantı sağladığı başkasına ait içerikten sorumlu değildir. Ancak, sunuş biçiminden, bağlantı sağladığı içeriği benimsediği ve kullanıcının söz konusu içeriğe ulaşmasını amaçladığı açıkça belli ise genel hükümlere göre sorumludur.

Yer sağlayıcının yükümlülükleri başlıklı 5. maddesinde ise,

(1) Yer sağlayıcı, yer sağladığı içeriği kontrol etmek veya hukuka aykırı bir faaliyetin söz konusu olup olmadığını araştırmakla yükümlü değildir.

(2) (Değişik: 6/2/2014-6518/88 md.) Yer sağlayıcı, yer sağladığı hukuka aykırı içeriği bu Kanunun 8 inci ve 9 uncu maddelerine göre haberdar edilmesi hâlinde yayından çıkarmakla yükümlüdür.

(3) (Ek: 6/2/2014-6518/88 md.) Yer sağlayıcı, yer sağladığı hizmetlere ilişkin trafik bilgilerini bir yıldan az ve iki yıldan fazla olmamak üzere yönetmelikte belirlenecek süre kadar saklamakla ve bu bilgilerin doğruluğunu, bütünlüğünü ve gizliliğini sağlamakla yükümlüdür.

(4) (Ek: 6/2/2014-6518/88 md.) Yer sağlayıcılar, yönetmelikle belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde yaptıkları işin niteliğine göre sınıflandırılabilir ve hak ve yükümlülükleri itibarıyla farklılaştırılabilirler.

(5) (Ek: 6/2/2014-6518/88 md.) (İptal: Anayasa Mahkemesinin 8/12/2015 tarihli ve E.: 2014/87, K.: 2015/112 sayılı Kararı ile.)(1)

(6) (Ek: 6/2/2014-6518/88 md.) Yer sağlayıcılık bildiriminde bulunmayan veya bu Kanundaki yükümlülüklerini yerine getirmeyen yer sağlayıcı hakkında Başkan tarafından yüz bin Türk lirasından bir milyon Türk lirasına kadar idari para cezası verilir.(2)(4)

hükümleri yer almaktadır.

(5) (Ek: 6/2/2014-6518/88 md.) (İptal: Anayasa Mahkemesinin 8/12/2015 tarihli ve E.: 2014/87, K.: 2015/112 sayılı Kararı ile.)(1)

(6) (Ek: 6/2/2014-6518/88 md.) Yer sağlayıcılık bildiriminde bulunmayan veya bu Kanundaki yükümlülüklerini yerine getirmeyen yer sağlayıcı hakkında Başkan tarafından yüz bin Türk lirasından bir milyon Türk lirasına kadar idari para cezası verilir.(2)(4)

hükümleri yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; şüpheli ...'in www.....com.tr internet sitesinin sahibi olduğu, şüphelinin internet sitesinde yapılan haberler yönünden içerik sağlayıcısı olduğunun ve yayınlanan içeriklerden sorumlu olduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin iddianame düzenlenebilmesi ve suçların işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu açıktır.

Şüpheli ...'in eylemlerinin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, itirazın reddine dair karar şüpheli ... yönünden hukuka aykırı bulunmuştur.

Ancak şüpheliler ... ile ... hakkındaki ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı ve bu karara yapılan itirazın reddi kararı yerinde bulunduğundan bu şüpheliler hakkında kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Şüpheliler ... ile ...'a yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Şüpheli ... hakkında ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/10/2020 tarihli ve 2020/5673 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11884, Karar No: 2012/12460, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11884 E.  ,  2012/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden (iş yeri temizlik, bakım ve onarım) kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/900, Karar No: 2024/2312, Tarih: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/900 E.  ,  2024/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/516 E., 2023/757 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımının dolmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça konu faturaların en son 2011 takvim yılı Ekim ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihihin 25.11.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılındığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6762, Karar No: 2022/20255, Tarih: 05.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6762 E.  ,  2022/20255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1. Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, motosikleti ikametinin önüne, direksiyon kilidinden kilitleyerek park ettiğini beyan ettiği, 14.05.2015 tarihli görgü ve tespit tutanağına göre müştekinin ikametinin giriş kapısı önünün kaldırım olduğu ve sokağa baktığının belirlendiği, dosya içerisinde olay yeri inceleme tutanağının ve olay yeri krokisinin bulunmadığının, mahkemece de bu husus araştırılmadan suçun 5237 TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü ile hüküm tesis edildiğinin anlaşılması karşısında; suça konu motosikletin park halindeyken çalındığı yerin binanın eklentisi olup olmadığı keşif yapılarak açıklığa kavuşturulduktan sonra suça konu yerin, ikametin eklentisi olması halinde suça sürüklenen çocukların eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı ve ayrıca TCK’nın 116. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılması gerekeceği, aksi halde ise aynı Kanun’un 142/1-e. maddesiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilerek, bu yönde araştırma yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. 28.07.2015 tarihli yakalama, muhafaza altına alma, tespit ve teslim tutanağına göre, 27.07.2015 günü plakasız motosiklet kullanan suça sürüklenen çocuk ...’ın yaşanan kovalamaca neticesinde yakalandığı, ele geçen plakasız motosikletin çalıntı olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğa yakın zamanda yaşanan motosiklet hırsızlığı olayları sorulması neticesinde, Şafak’ın diğer suça sürüklenen çocuklar... ile bir kısım olaylara karıştıklarını ve suça sürüklenen çocuk ...’ın, çaldıkları bir motosikleti tamirciye bıraktığını ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuk ...’ın tamir amacıyla motosikleti bıraktığı tamirciyi kolluk görevlilerine göstermesi neticesinde, müştekiye ait motosikletin ele geçtiği, ancak üzerinde plakası olmayan ve hasarlı olan motosikletin bu hali ile müştekiye iade edildiği olayda, suça sürüklenen çocukların atılı suçu ikrar ederek müştekiye hasarlı bir şekilde motosikletin iadesinin sağlaması ve kısmi iadenin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Müştekinin 17.12.2015 tarihli celsede, suça sürüklenen çocuk ...'ın babası tarafından, zararının 1/3 oranına tekabül eden 300 TL. yi teslim alması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği, ancak suça konu motosikletin soruşturma aşamasında hasarlı bir şekilde müştekiye iade edilmesi nedeniyle, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade kapsamında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

4. Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’na zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla müdafii huzurunda savunması alınmadan hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20470, Karar No: 2014/19020, Tarih: 25.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/20470 E.  ,  2014/19020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2013/56-2013/347

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaza yapılan müdahalenin men'i ve kâl istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, dava konusu taşınmazdan DSİ Genel Müdürlüğü'nce su kanalı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ileri sürülerek davalının el atmasının önlenmesi ile kâl istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmazda, trapez bir kanal ve servis yolunun bulunduğu, dosyada mevcut belgelerden "G.. S.. İnşaatı" kamulaştırma işlemleri hakkında 14.12.1990 tarihinde kamu yararı kararı alındığı, ancak kamulaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapılmadığı, bu nedenle geçerli kamulaştırma işleminin bulunmadığı anlaşılmakta olup, 743 (yeni 4721) sayılı Medeni Kanunun 653.(yeni 727 md.) maddesinin son fıkrasına göre, taşınmaz üzerinde kanalet geçirilmesi ile davalı lehine irtifak hakkı kurulmuş sayılacağından, idarenin taşınmaza müdahalesinin önlenmesi istenmeyip, sadece mecra hakkı karşılığı bedelin tazminat olarak talep edilebileceği gözetilmeden el atmanın önlenmesine karar verilmesi,

2-11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden davalı idarenin harçtan muaf tutulması,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…. bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında karar ve ilam harcının maktu olarak alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;