muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2235, Karar No: 2024/8950, Tarih: 21.11.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/1591 Esas, 2021/1784 Karar sayılı kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihi itibarıyla geçerli resmi verilere göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi kurulunca belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer arttırıcı unsur oranlarının taşınmazın konum ve niteliğine uygun düştüğü, dava tarihi itibarıyla 285,32 TL/m² üzerinden belirlenen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, böylece İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %4 uygulanması gerekirken, bu oranın %3 kabulü ile fazla bedel tespitinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın Bölge Adliye mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesinin kararını bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için uygulanan objektif değer artışı oranının yüksek olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %5 olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin önceki kararla davalı tarafa ödenmesine hükmedildiği gözetilmeksizin, tüm bedel için son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.

4. Davacı idare tarafından fazla depo edilen 118.607,30 TL'nin davalı tarafça bankadan çekilmiş olması halinde varsa çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, çekilmemişse birikmiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "işbu karar tarihi olan 29.03.2023" ibaresinin hükümden çıkartılması, yerine "önceki karar tarihi olan 26.03.2021" ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "Davacı idare tarafından fazla depo edilen 118.607,30 TL'nin davalı tarafça bankadan çekilmiş olması halinde varsa çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, çekilmemişse birikmiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25846, Karar No: 2011/22512, Tarih: 11.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/25846 E.  ,  2011/22512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Beyanı hükme esas alınan tanık ...'ın usulüne uygun biçimde mahkemece dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden görevsizlik kararı veren mahkemedeki anlatımıyla yetinilmesi 5271 sayılı CMY.nın 7. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13839, Karar No: 2014/15865, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13839 E.  ,  2014/15865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.04.2014

No : 2013/219-2014/172

Davacı, sigortalılık başlangıc tarihinin, 01.08.1982 olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun Yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

İncelenen dosyada: davalı Kurum vekilince, cevap dilekçesinin uzatılması için ek süre talep dilekçesinde, "yetkisizlik yönünden itirazlarımızı sunuyoruz" denilmek suretiyle yetki itirazında bulunulduğu, ek süre talebi sonrası verilen cevap dilekçesinde ise, yetkisizlik talebine ilişkin bir beyanda bulunulmadığı, 17.04.2014 tarihli celsede ise; davacı vekilince, "Adana mahkemeleri yetkilidir" denilmek suretiyle beyanda bulunulduğu, mahkemece davacı vekilinin yetki itirazı kabul edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Eldeki sigortalılık tespiti davasında kesin yetkinin sözkonusu olmadığı ve davalı vekilinin süresinde (cevap dilekçesinde) ve usulüne uygun (yetkili mahkemeyi bildirerek) yetki itirazında bulunmadığı gözetildiğinde mahkemenin yetkili hale geldiğinin dikkate alınmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8554, Karar No: 2014/9372, Tarih: 20.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8554 E.  ,  2014/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlığın temizlik hizmeti sözleşmesinden kaynaklanmasına, tarafların tacir olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4734, Karar No: 2014/8364, Tarih: 23.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4734 E.  ,  2014/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/565-2013/490

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.12.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. C.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu .. ada .. parsel sayılı 322 m2 arsa cinsli taşınmazda önceki paydaş A..Y..ın payını 03.12.2012 tarihinde satış yoluyla davalıya devrettiklerini kendisine bildirimde bulunulmadığını, önalım hakkını engellemek için taşınmazın satış değerinin tapuda 50.000 TL olarak yüksek gösterildiği, gerçek satış bedeli olan 30.000 TL üzerinden önalım hakkını kullanmak istediğini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı payın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili resmi akit tablosunda belirtilen 50.000 TL satış bedeli ve masrafların depo edilmesi halinde davaya bir diyeceği olmadığını beyan etmiş, satıcının annesi ve tapuda vekil sıfatıyla işlem yapan ve talimat ile dinlenen şahit A..Ö..hakkında Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinde 2013/1027 Esas sayılı dosyada yalan tanıklık suçundan ceza davasının derdest olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış bedelinde muvazaa yapıldığı nedeniyle davanın kabulüne depo edilen satış bedeli ve tapu masrafları 37.672.50 TL'nin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı A.. C.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir. Ancak davacı işlemin tarafı olmadığından bedelde muvazaa iddiasında bulunabilir ve bu iddiasını her türlü delille kanıtlayabilir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir. Ancak davacı işlemin tarafı olmadığından bedelde muvazaa iddiasında bulunabilir ve bu iddiasını her türlü delille kanıtlayabilir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu pay 03.12.2012 tarihinde davalıya 50.000 TL'ye satılmıştır. Dava tarihi itibariyle payın değeri 20.06.2013 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 03.07.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre 40.000 TL olarak belirlenmiştir. Kaldı ki önalım hakkına konu 03.12.2012 tarihli satıştan kısa süre önce davacının da dava konusu paya eşit olan 1/2 payını 08.10.2012 tarihinde resmi senette 40.000 TL bedel ile satın aldığı anlaşılmıştır. Bedelde muvazaa iddiası bakımından beyanına itibar edilen A..Ö.. hakkında yalan tanıklık nedeniyle açılan dava olup, diğer tanıklar da bu tanığın beyanına dayanmışlardır. Bu durumda A.. Ö..hakkındaki davanın sonucu beklenerek, bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3597, Karar No: 2014/4452, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3597 E.  ,  2014/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.04.2013

No : 2012/429-2013/430

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 25.08.2003 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Anılan maddeden doğan rücu hakkı, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayanmaktadır. Kurum, iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı olarak, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

İş kazası ya da meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya veya bunların ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurumun sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönünün, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden iş kazasına uğrayan sigortalıya gelir bağlandığı, bağlanan gelirin, sigortalının 01.02.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılması karşısında davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının tespitinde de, anılan indirimin gözetilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli iş göremezlik gelirinin yarıya indirildiği durumlarda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle %50 üzerinden belirlenmesi; bu oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin %50 fark oranına karşılık miktarının ilavesi gerekecektir. Ayrıca, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de bulunmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak, davalının tazmin ile sorumlu olduğu peşin değer miktarı belirlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece fiili ödeme miktarı esas alınarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15362, Karar No: 2024/9883, Tarih: 01.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15362 E.  ,  2024/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2569 E., 2021/3125 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiyi hürriyetinden

yoksun bırakma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

299 uncu maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinden yapılan incelemede;

I-Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi neticesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafilerinin kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi neticesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8267, Karar No: 2024/16144, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8267 E.  ,  2024/16144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1397 E., 2024/1175 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ... ... Bilişim Hizmetleri Ticaret A.Ş.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2024/1397 Esas, 2024/1175 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından "iş yeri dokunulmazlığının ihlâli" suçundan hükmün açıklanması sureti ile kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince "hükmün açıklanmasına yer olmadığına" şeklinde verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesi anlamında temyize konu olabilecek hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyizi mümkün bulunmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, bu karara karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.