muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7574, Karar No: 2014/12264, Tarih: 10.04.2014

Öte yandan, dosyaya mübrez Çorlu Devlet Hastane’sinin epikriz raporundan davacının 29.12.2008-08.01.2009 tarihleri arasında bu Hastanede ameliyat olduğu ve yatarak tedavi gördüğü anlaşılmıştır. Ayrıca, Mahkemece davacının 24.12.2008- 09.03.2009 tarihleri arasında kabul edilebilir bir mazeretinin bulunduğu, ancak 09.03.2009 tarihinden 06.05.2009 tarihine kadarki dönem bakımından devamsızlığını haklı kılacak ispat edilebilir bir mazeretinin bulunmadığı saptaması yapılmıştır.

Bu bağlamda, davacının tanıkları fesih konusundaki iddiayı teyid eder mahiyette beyanlarda bulunmuş, dosya kapsamına göre davalı tanıklarından H.. K..’un davacının 2008 Aralık ayından sonra uzunca bir süre gelmediğine ilişkin beyanı da bu iddiayı doğrular niteliktedir.

Belirtilen sebeplerle davacının iddiası dosyaya sunduğu sağlık raporları ve tanık anlatımlarıyla birlikte ele alındığında, davacının iş akdinin işverence 25.12.2008 tarihinde eylemli olarak feshedildiği anlaşılmakla davalının fesih tarihinden sonraki tutanaklarına değer atfedilmeyeceğinin kabulü gerekir.

Netice itibariyle, Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4847, Karar No: 2012/5746, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4847 E.  ,  2012/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 744 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “... oğlu ...” biçimindeki kimlik bilgilerinin “... ... oğlu ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir. Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya

kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

Somut olayda; mahkemece, nüfus müdürlüğünden, tapu kayıtlarında malik olarak görünen “... oğlu ...” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı hususunda yapılan araştırma sonucu davacı dışında kadastro tespit tarihi olan 1978 tarihinden önce doğan “... ve Fatma oğlu 01.07.1851 doğum tarihli 1918 tarihinde vefat eden ... ile ... ve ... oğlu 10.03.1948 doğum tarihli 11.03.1991 tarihinde vefat eden ...” isimli şahısların kayıtlarının bildirildiği görülmüştür. Mülkiyet nakline neden olunmaması için bu şahısların mirasçıları duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet iddaları bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4728, Karar No: 2021/989, Tarih: 08.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/4728 E.  ,  2021/989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, savunma, olayın intikal şekli ve zamanı, Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama merkezi tıbbi kurulunca düzenlenip, mağdurenin beyanlarına başlı başına ve yan delillerle de desteklendiği takdirde itibar edilebileceği yönündeki 31.07.2013 günlü rapor sosyal hizmet uzmanı tarafından mağdure hakkında düzenlenen 11.03.2010 tarihli sosyal inceleme raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32933, Karar No: 2014/26851, Tarih: 16.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32933 E.  ,  2014/26851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili olarak yargılama esnasında görev alan Av. ...'in vekaletnamesinin veya yetki belgesinin dosyada mevcut olmadığı, davacının bir başka avukata vekaletname verdiği anlaşıldığından, davacı vekili olarak Av. ...'in vekaletnamesinin veya yetki belgesinin gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3660, Karar No: 2021/6440, Tarih: 14.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3660 E.  ,  2021/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

Aynı takvim yılı içinde birden fazla beyanname döneminde sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2010” olarak yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2010 yılında Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, “25.12.2010” olarak düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında hükme esas alınan, gerçek bir mal ve hizmet hareketine dayanmayan sahte belgeleri kullanma suretiyle ”2010 takvim yılında sahte belge kullanma” suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3105, Karar No: 2013/5041, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3105 E.  ,  2013/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, susam (2. ürün), domates, marul ve hıyarın sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2516, Karar No: 2018/6590, Tarih: 18.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2516 E.  ,  2018/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 228 ada 2 parselde bulunan kat irtifaklı taşınmazın idare mahkemesi kararına göre üst katı yıkılacağından 228 ada 2 parselde kurulu bulunan kat irtifakının iptali ile mahkemece maliklerin arsa payı oranlarına göre yeni bir kat irtifakı ve malikler listesi oluşturulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı davacılar vekili, davacı tarafın davasının reddine, apartmanın çatı katındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa payları açıkta kaldığından davacı-karşı davalı adına olan kayıtların iptaline, bu arsa paylarının diğer bağımsız bölümlere eklenmesi suretiyle arsa paylarının yeniden düzenlenmesine, arsa paylarına eklenen arsa payına isabet eden bedelin davacı- karşı davalılara ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava konusu 228 ada 2 parsel sayılı taşınmazda dava açıldığı sırada, dava devam ederken malik olan ancak dava devam ederken tapularını devreden davalılar hakkında açılan davanın sıfat yokluğundan reddine, halen 228 ada 2 parsel sayılı taşınmazda malik olan kişilere karşı davacının davası ile karşı davanın kabulü ile dava konusu 228 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki davacılara ait 29, 30, 31 ve 32 nolu bağımsız bölümlere ait arsa payının iptali ile 2/700 payın ayrı ayrı 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 21, 22, 23 ve 24 nolu bağımsız bölüm malikleri adına 1/700 payın ayrı ayrı 25, 26, 27, 28 nolu bağımsız bölüm malikleri adına 3/700 payın 29 nolu bağımsız bölüm maliki (tapu kaydında 33 nolu bağımsız bölüm maliki) 5/700 payın 30 nolu bağımsız bölüm maliki (tapu kaydında 34 nolu bağımsız bölüm maliki) adına tapuya kayıt ve tesciline, ayrıntıları gerekçeli kararda belirtilen miktarların arsa payına ekleme yapılan maliklerden ayrı ayrı alınarak 29, 30, 31, 32 nolu bağımsız bölüm maliklerine verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanununun 5. maddesinde düzenlenen anagayrimenkulde, kat mülkiyetine bağlanmamış veya lehine kat irtifakı kurulmamış arsa payı bırakılamaz kuralından kaynaklanması nedeniyle davanın kabulü yönünde hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılar ve davalılara ayrı ayrı yükletilmesine18/10/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9207, Karar No: 2014/12083, Tarih: 30.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9207 E.  ,  2014/12083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TERME 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2011/69-2013/656

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu...... Mahallesi çalışma alanında bulunan 336 ada 13 parsel sayılı 6.542,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar E.. A.. ve L.. A.. adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar, çekişme konusu taşınmazın müşterek muris N.. A..'dan intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak miras payları oranında tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, muris Necati'nin sağlığında çocukları arasında taşınmazlarını taksim ederek çekişmeli taşınmazı davalılara vererek zilyetliğini devredip devretmediği, hususundadır. Davalı yan, 20.07.1995 tarihli, muris Necati tarafından taşınmazlarını erkek evlatları arasında yön belirtmeksizin sadece mevkileri ile gösterilerek bölüştürdüğüne dair senede dayanmış, davacı yan ise satış senedindeki "Vedat" isminin silinerek yerine "Levet", "Levent" yerine de "Vedat" yazıldığını, ayrıca kızlara herhangi bir yer verilmediğini belirterek senedin geçersizliğini ileri sürmüşlerdir. Mahkemece davalılar tarafından dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara ait olduğu ileri sürülen satış senedindeki değişikliklerin murisin isteğiyle yapıldığı ve çekişmeli taşınmazın davalılara verilen yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; senet üzerindeki değişikliklerin murisin isteğiyle yapılıp yapılmadığı konusunda senet tanıklarıyla senedi imzalayan muhtar beyanları çelişkili olduğu gibi senedin düzenlenmesiyle birlikte taşınmazın zilyetliğinin davalılara devredilip devredilmediği hususundaki tanık ve yerel bilirkişi beyanları da davayı aydınlatmaya yeterli bulunmamakta ayrıca birbirleriyle de çelişkiler içermektedir. Diğer taraftan anılan senette taşınmazlar sadece mevki olarak gösterilmiş ve her çocuğa birden fazla taşınmaz verildiği halde senedin kapsamı keşifte denetime olanak verecek şekilde uygulanarak senette belirtilen taşınmazlardan hangisinin dava konusu taşınmaz olduğu açıklığa kavuşturulmamıştır. Mahkemece tüm bu hususlar netleştirilmeksizin ve beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmeden, hüküm vermeye yeterli bulunmayan eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir. Hal böyle olunca, Mahkemece, doğru sonuca

varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen yerel bilirkişi ve tanıklar ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında öncelikle 1995 tarihli senet üzerindeki değişikliğin murisin iradesiyle yapılıp yapılmadığı özellikle senet tanıkları ve muhtar yüzleştirilmek suretiyle tespit edilmeli, bundan sonra senedin içeriğindeki hangi taşınmazın çekişme konusu taşınmaza tekabül ettiği hususu ile Necati'nin ölümünden önce çekişmeli taşınmazın zilyetliğini davalılara devredip devretmediği, 1995 yılından sonra taşınmazın davalılarca kendi adlarına kullanılmaya başlanıp başlanmadığı, muris tarafından bu süre zarfında kullanılmaya devam edilip edilmediği, taşınmazın kim tarafından, ne zamandır, ne suretle kullanıldığı yerel bilirkişi ve tanıklardan etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki olduğu takdirde yüzleştirme suretiyle giderilmeye çalışılmalı ve yukarıda belirtilen hususlar duraksamaya yer verilmeyecek şekilde tespit edildikten sonra tüm deliller tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu gibi hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22094, Karar No: 2019/10668, Tarih: 15.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22094 E.  ,  2019/10668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Hüküm süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece davalının eksik harç yatırdığı gerekçesi ile çıkarılan tebligata rağmen 1 haftalık süresinde harcın ikmal edilmediği kabul edilmiş ve16/02/2016 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Ancak harç ikmali tebliğ zarfı üzerine ihtar şeklinde olup ayrı bir muhtıra düzenlenmediğinden, ek karar hatalıdır. Bu nedenle Mahkemenin 16/02/2016 tarihli ek kararı kaldırılarak, temyiz isteminin esastan incelenmesi için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 13.03.2003-30.04.2014 tarihleri arasında tekstil makine işçisi olarak çalıştığını, iş akdini 15 yıl, 3600 prim ödeme gün sayısını doldurması, SSK’ya ücretinin düşük bildirilmesi, ücret yönünden ayrım yapılması, geç ödenmesi nedenleriyle haklı nedenle feshettiğini, kıdem tazminatının ödenmediğini, sabah 08:00’den akşam geç saatlere kadar çalışmasına rağmen fazla çalışma ücretinin, ayda en az 2 Pazar günü çalışmasına rağmen hafta tatili ücretlerinin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, işyerine önceleri kart basarak sonradan parmak basarak girip çıktıklarını, müvekkiline bankaya yatan ücretinin dışında her ay elden 300,00 TL ödeme yapılmasına rağmen son 10 ay için elden ödenen tutarın ödenmediğini iddia ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kıdem tazminatı ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 1475 sayılı Yasanın 14/5.maddesinden faydalanabilmesi için 15 yıl sigortalılık süresini ve 3600 gün prim ödeme gün şartlarını tamamlamasının yeterli olmadığını, bu koşulları taşıdığına dair SGK’dan belge alıp bu belgeyi işverene ibraz etmesi gerektiğini, davacının iş akdinin 02,03,05 Mayıs 2015 tarihlerinde izin almaksızın ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle ... 5.Noterliğinin 06.05.2014 tarih, 10768 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile mazeretini belgelendirememesi halinde iş akdinin feshedileceğinin bildirildiğini, davacı herhangi bir mazeret ve kıdem tazminatı alabileceğine ilişkin yazıyı sunmadığından iş akdinin ... 5.Noterliğinin 11.05.2014 tarih, 11778 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile haklı nedenle feshedildiğini, davacının daha yüksek gelir elde etmek için başka işyerlerinde sigortasız olarak gündelik ücretle çalıştığının öğrenildiğini, davacının son ücretinin 935,00 TL olup banka hesabına yatırıldığını, bordroların işçiler tarafından imzalandığını, davacıya şirket yetkilisi tarafından yardım olarak bir kere 200,00 TL, bir kere 300,00 TL karşılıksız para verildiğini, bunun ekstra maaş olarak iddia edilerek geriye dönük 10 aylık borçlu olduğu iddialarının hukuki mesnetten yoksun, kötüniyetli iddia ve talepler olduğunu, işyerinde hafta içi 5 gün 08:00-17:15 saatleri arasında, Cumartesi günleri 08:00-13:15 saatleri arasında çalışıldığını, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yapılmadığını, kart sistemi ile belirlenen mesai saatlerinin ücretlerinin ödendiğini, sorumluluğunun son 5 yıl olması nedeniyle 5 yıldan önceki taleplerin kabul görmeyeceğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dinlenen davalı tanık beyanlarına itibar edildiğinde davacının yasal çalışma süresi olan 45 saati aşan çalışması olmadığı, davacı tanıklarından ...’nın çalışmasının 2009 yılı sonlarında sona erdiğini beyan ettiği dikkate alındığında zamanaşımı itirazı da göz önüne alınarak dava konusu 2009/12.ay sonrasında çalışması olmadığından görgüye dayalı bilgisinin olmadığı, diğer davacı tanığı Füsun Erdoğlu’nun ise 2011/Mart-2014/Şubat ayları arasında çalıştığını beyan ettiği dikkate alınarak çalıştığı dönemle sınırlı olmak üzere beyanına itibar edilmesi halinde; davacının 2011/Mart-2014/Şubat ayları arasında fazla mesai yaptığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ispatladığı belirtilerek, bu dönemler için hesaplama yapılmıştır.

Tanıkların sadece davacı ile birlikte çalıştıkları süre için çalışma saat ve günlerini bilebileceği, buna göre hesaplamanın tanığın çalışma süresi ile sınırlı olmak üzere yapılması ve Mahkemece bu süreye göre hüküm kurulması yerinde ise de, sunulan bordrolarda; davacı tanığı ...'nun işe giriş tarihi 01.02.2013 olarak görüldüğünden, tanığın davacı ile birlikte çalıştığı süre tespit edilerek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri yeniden değerlendirilmelidir.

3.Davacının 19.03.2003-30.04.2014 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde 11 yıl, 1 ay, 11 gün çalıştığı kabul edilmiş ise de, hizmet döküm cetvelinde kaydında bazı günler için eksik gün bildirimi yapılmıştır. Örnek olarak 2012 Ekim dönemi için; hizmet döküm cetvelinde 25 gün üzerinden bildirim yapmış ve eksik gün nedeni de diğer ücretsiz izin açıklamalı 21 koduyla gösterilmiş, ilgili aya ait sunulan imzalı bordroda 25 gün üzerinden tahakkuk yapılmış, aynı döneme ait imzalı puantajda da 25 gün üzerinden bildirim yapılarak, eksik günler 21 numarasıyla işlenmiştir. Buna göre tüm kayıtlar getirtilip ücretsiz izinde geçen süreler tespit edilmeli ve bu günler hizmet süresinden dışlanmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.