muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/65776, Karar No: 2013/9667, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65776 E.  ,  2013/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın evlenecekmiş gibi katılan ile görüştüğü, tanıklar ... ve ...'in beyanları ile doğrulandığı üzere katılanın taktığı altı adet üçlü burma diye tabir edilen bileziklerin kolunda olduğu olay gecesi, dayısının kendilerini görmeye geldiğini, şehir merkezinde dayısını karşılamasını istediğini söyleyerek katılanı evden uzaklaştırdığı, kolundaki bilezikler ile birlikte evde bulunan bir adet beşi ber yerde, dört adet Cumhuriyet altını ve açılmamış havluları alıp kaçtığı şeklinde gerçekleşen eylemde dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olanağı bulunan dolandırıcılık suçundan tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 51/2.maddesi uyarınca katılanın zararını karşılaması koşulu ile ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15529, Karar No: 2011/4748, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15529 E.  ,  2011/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı avukatın kendilerine vekaleten takip etmiş olduğu icra dosyasından tahsil ettiği paranın bir kısmını kendilerine ödemediğini ileri sürerek, 42.300,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davada yetkili mahkemenin, ikametgahının bulunduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu savunarak, davanın yetkisizlik nedeniyle reddini dilemiştir.

Mahkemece, davada yetkili mahkemenin, davalının ikametgahının bulunduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, Borçlar Kanununun 73. maddesine göre sözleşmeden doğan

2010/15529-2011/4748

para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödeneceğinden alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için yetkili olan kendi ikametgahında da dava açabilir. O halde dava konusu olayda davacı alacaklılar, sözleşmeden doğan alacaklarının ödetilmesi için kendi ikametgahlarının bulunduğu mahkemede dava açmış olduklarından, mahkemenin davaya bakmakla yetkili olması nedeniyle, yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3497, Karar No: 2021/5399, Tarih: 15.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3497 E.  ,  2021/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/473-2020/560

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl ve birleşen dava yönünden ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Meram Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.09.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraf ve ödemelerden oluşan kurum zararının asıl ve birleşen dava ile işverenler Meram Belediye Başkanlığı ve ... Ayakkabı Mak. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile üçüncü kişi ...’ den tazmini istemine ilişkin davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi 1. ve 4. fıkrasıdır.

İncelemeye konu dava dosyasında verilen önceki karar Dairemizin 23.11.2017 tarihli ilamı ile davalı işverenler ... Ayakkabı Mak. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Meram Belediye Başkanlığı ile üçüncü kişi konumundaki ...’nün teselsül sorumluluğunun, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi 1. ve 4. fıkrasında öngörülen ilkeler çerçevesinde belirlenmesi gerektiği ve dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı kanunun 54. maddesi (506 sayılı Kanunun 92. maddesi) uyarınca indirildiği anlaşılmakla, karara esas alınan hesap bilirkişisi raporunda 5510 sayılı Yasanın 54. madde uygulamasının yanlış yapıldığı tespiti ile bozulmuş ise de bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, iş kazasına uğrayan sigortalıya % 16,20 sürekli iş göremezlik derecesine göre 01.01.2010 başlangıç, 29.12.2010 onay tarihli gelir bağlandığı, bağlanan gelirin, sigortalının 01.06.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 5510 sayılı Kanunun 54. maddesi uyarınca yarıya indirildiğinin anlaşılması karşısında, davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının tespitinde de anılan indirimin gözetilmesi gerekmektedir. Sürekli iş göremezlik gelirinin yarıya indirildiği durumlarda; peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle % 50 üzerinden belirlenmesi, bu oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin % 50 fark oranına karşılık miktarının ilavesi gerekecektir. Bu tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan hesaplamaya esas alınmalıdır.

Somut olayda, davalıların tazminle sorumlu olacakları ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Kanunun 54. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olan 16.374,20 TL’nin, yaşlılık aylığının bağlanması nedeniyle gelirin yarıya indirme tarihine (01.06.2013) kadar yapılan fiili ödeme miktarı 6.364,41 TL’nin yarısı (yani fark fiili ödeme miktarı) olan 3.182,20 TL’nin da eklenmesi suretiyle bulunan 19.555,40 TL (16.374,20+ 3.182,20= 19.555,40 TL)'dir. Bu miktar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değeri olan 24.023,52 TL’ nın karşılaştırılması sonucu, düşük olan 19.555,40 TL’nin davalıların tazminle sorumlu olacakları ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak hesaplamada esas alınması gerekmektedir.

2- İncelemeye konu olayda davalı işverenler ... Ayakkabı Mak. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. % 40 ve Meram Belediye Başkanlığı % 35, üçüncü kişi konumundaki ... % 5 oranında kusurlu bulunmuş ise de davalıların teselsül sorumluluğunun, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi 1. ve 4. fıkrasında öngörülen ilkeler çerçevesinde belirlenmediği görülmüştür; İş kazasına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Somut olayda işverenin teselsül sorumluluğu, gelirin işverenlerin toplam kusur oranı karşılığı (19.555,40 TL x % 75=14.666,55 TL ) ile gelirin yarısının üçüncü kişin ...’nün kusur oranı karşılığının (9.777,70 TL x % 5 = 488,88) toplamı olan 15.155,43 TL dır.

Üçüncü kişi ...’ nün teselsül sorumluluğu ise gelirin yarısının işveren ve üçüncü kişinin toplam kusur karşılığı (9.777,70 TL x %80=) 7.822,16 TL dır.

Ancak, işverenlerin ve üçüncü kişinin gelir dışındaki diğer ödemelerde teselsül sorumluluğu ise aynı olup, geçici iş göremezlik ödeneğinin ve tedavi masrafının işveren ile üçüncü kişinin toplam % 80 kusur karşılığıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece 5510 sayılı kanunun 21.maddesi 1. ve 4. fıkraları ile 54. maddesinde belirtilen ilkeler göz ardı edilerek, yukarıda belirtilen şekilde hesaplama yapılmaksızın yanılgılı değerlendirme ile verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

"Davanın Kısmen Kabulü İle;

1- 30.762,03 TL Kurum zararının;

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

"Davanın Kısmen Kabulü İle;

1- 30.762,03 TL Kurum zararının;

a) 15.155,43 TL gelirin davalı ...’ nün sorumluluğu 7.822,16 TL olmak üzere 29.12.2010 ilk gelir bağlama onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

b) 5.616,14 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine.

c) 9.990,46 TL tedavi masrafının sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Alınması gereken 2.101,35 TL karar ve ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir olarak kaydedilmesine,

4-Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 4.614,30 TL vekalet ücretinin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine.

5- 3.400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, kendisini vekil ile temsil ettiren davalılardan, kararı temyiz eden Meram Belediye Başkanlığına verilmesine,

6-Davacı tarafından yapılan 3.190,40 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Meram Belediye Başkanlığı'na iadesine, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6413, Karar No: 2012/3429, Tarih: 21.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6413 E.  ,  2012/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının (kadın) tüm, davacının (koca) ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusurunun bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/10349, Karar No: 2022/6044, Tarih: 28.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10349 E.  ,  2022/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin 22/12/2019 tarih 2019/E.60193 2019/K.10487 sayılı dosyasının ve davacı ile davalı arasında düzenlenen sağlık sigorta poliçesi ve davacı tarafça davalıya poliçenin düzenlendiği esnada verilmiş sağlık beyan formu varsa temin edilerek dosya arasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9011, Karar No: 2021/3093, Tarih: 24.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9011 E.  ,  2021/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki anlatım ve uygulanması istenen sevk maddelerine göre; sanığın eşi ile olan konuşmalarını içeren ses kaydını boşanma davasına sunması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme ile aynı Kanunun 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından da dava açılmasına rağmen sadece sanığın katılanla aralarında geçen konuşmaları kaydetmesi eylemi açısından TCK'nın 133/1. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme suçundan beraat kararı verildiği ve gerekçeli karar başlığındaki, hükmün gerekçesindeki ve hüküm fıkrasındaki açıklamalara nazaran TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçuna ilişkin mahkemece bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, dava konusu edilen bu eylemle ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre, resmi nikahlı eşi olan katılan ... tarafından şahsına sürekli hakaret edildiğini iddia eden sanık ...’ın, henüz boşanma davasının açılmadığı ve katılanla fiilen birlikte yaşadıkları dönemde, katılanla aralarında geçen tartışmayı ve bu esnada katılan tarafından söylenen rencide edici sözleri gizlice kaydedip, söz konusu ses kaydını delil olarak boşanma davasına sunduğu olayda;

Dosya kapsamına göre, resmi nikahlı eşi olan katılan ... tarafından şahsına sürekli hakaret edildiğini iddia eden sanık ...’ın, henüz boşanma davasının açılmadığı ve katılanla fiilen birlikte yaşadıkları dönemde, katılanla aralarında geçen tartışmayı ve bu esnada katılan tarafından söylenen rencide edici sözleri gizlice kaydedip, söz konusu ses kaydını delil olarak boşanma davasına sunduğu olayda;

Dosyada mevcut CD’de yer alan ses kayıtlarının içeriğine ve tarafların beyanlarına göre, konuşmanın tarafları sadece sanık ve katılan olup, sanığın tarafı olduğu konuşmayı kaydetmesinden dolayı iddianamede sanığa yüklenen TCK'nın 133/1. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme suçunun yasal unsurları oluşmadığı gibi, katılana ait ses kayıtlarını, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlayıp, daha sonra açılan boşanma davasına sunarak, aile içi geçimsizliğin kaynağının katılanın olumsuz tutum ve davranışları olduğunu ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmaması nedeniyle sanığın eyleminin TCK’nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı anlaşıldığından, yerel mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığa isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21469, Karar No: 2024/1725, Tarih: 08.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21469 E.  ,  2024/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/94 E., 2023/659 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren şirket nezdinde 17.05.1993-30.04.2015 tarihleri arasında muhasebe departmanında muhasebe müdürü göreviyle üst ... yönetici olarak çalıştığını, 30.04.2015 tarihinde ... sözleşmesinin sona erdiğini, müvekkiline 2006 yılında 2005 yılı için, 2007 yılında 2006 yılı için, 2008 yılında 2007 yılı için prim ödemesi yapıldığını, davalı işyerinde uygulanan ... bu prim ödemelerinin işyeri uygulaması hâline geldiğini, ancak davacıya 2008 yılı ve devamı dönemlere ilişkin primlerinin ödenmediğini ileri sürerek prim alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’ini ileri sürerek davacının ... sözleşmesinde prim ödeneceği kararlaştırılmadığı gibi işyerinin böyle bir yerleşik uygulaması da bulunmadığını, davacının çalıştığı süre içerisinde sadece birkaç kez arızi olarak işverenin kendi insiyatifiyle yapmış olduğu prim ödemesine dayalı olarak talepte bulunmasının açıkça haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2015/624 Esas, 2018/58 Karar ... kararı ile; davalı işyerinde herhangi bir kriter gözetilmeden 2006, 2007, 2008 yıllarında arka arkaya 3 yıl prim ödemeleri yapıldığı, 3 yıl aradan sonra 2012 yılında tekrar 2011 yılı çalışmaları için bir kısım çalışanlara prim ödemesi yapılarak ödemenin tekrar ettirildiği, bu nedenle prim ödemesinin işyeri için bağlayıcı olduğu ve işyeri uygulaması hâline geldiği, işyeri uygulaması hâline gelen ve işçi lehine olan bu uygulamadan işverenin ... taraflı kararı ile dönmesinin mümkün olmadığı, davacının prim uygulamasından vazgeçilmesine muvafakat ettiğine dair yazılı bir belgenin de ibraz edilmediği gözetildiğinde prim alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç