muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11204, Karar No: 2012/16697, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11204 E.  ,  2012/16697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... 3.Noterliğinin 30 Mart 2011 tarihli araç satış sözleşmesi ile üretimi davalı Peugeot Otom. Paz. A.Ş'ne ait olan 30 Mart 2011 tescil tarihli, 02 HR 404 plakalı, 2010 model Pegugeot marka otomobili bedelini peşin ödemek sureti ile ... Akdulum adlı şahıstan yetkili sevriste aracın muayenesini yaptırdıktan sonra satın aldığını, aracın satın alındıktan bir süre sonra çok yavaş hızlandığını ve 100 km'den sonra aracın sola çektiğini ve direksiyonunun hafif sola doğru durduğu şikayetiyle 03/09/2011 tarihinde ... yetkili Peugeot Servisi Ilıcak Otom. Tic. ve San. Ltd. Şti'ne sorunun tespit edilmesi için bırakıldığını,110 gün gibi uzun bir süreye rağmen sorunun giderilemediği belirterek ayıplı mal nedeni ile aracın satım değerinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, şirket merkezinin ...'de bulunduğu, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, HMK.nun 6.maddesine göre; davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, davacının dava dilekçesinin yetki yönünden yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davalının ürettiği aracın ...'da bulunan yetkili serviste yasal süresinde tamir edilmemesi nedeniyle 2012/11204-16697

aracın değiştirilmesine ilişkindir. Davacının ikametgahı da Malatyada'dır. 4077 sayılı yasanın 23/3. fıkrasında "Tüketici davaları tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabilir" hükmü getirilmiştir. Buna göre, davaya bakmaya ... Tüketici Mahkemesi de yetkilidir. Mahkemece davanın esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan gerekçe ile temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 26.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1099, Karar No: 2025/1745, Tarih: 18.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1099 E.  ,  2025/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (.., Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, ...., İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; dava değeri de tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı da Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; dava değeri de tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı da Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/618, Karar No: 2023/3831, Tarih: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/618 E.  ,  2023/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1329 E., 2021/6 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mâhkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Usulü Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küre Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/31 iddianame numaralı 13.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, temyiz dışı diğer sanıklar B....Y ile birlikte, evli olan şikayetçilerin ikametine gece vakti şikayetçilerin rızasına aykırı olarak girdiğinden bahisle açılan kamu davasında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53. maddelerinden cezalandırılmasının talep edildiği belirlenmiştir.

2.Sanık hakkında Küre Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2012/43 Esas 2013/26 Karar sayılı kararıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği bu kararın da 10.04.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyip mahkum olduğuna dair yapılan ihbar üzerine Küre Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılarak Mahkemesin 06.02.2019 tarihli ve 2018/46 Esas 2019/11 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında uzlaşma nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği belirlenmiştir.

4.Küre Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2019 tarihli ve 2018/46 Esas 2019/11 Karar sayılı kararının o yer ve üst yer Cumhuriyet savcıları tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucundan Dairenin 08.01.2021 tarihli ve 2019/1329 Esas 2021/6 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesinin kararı 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılıp konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 29/1, 62, 53. maddelerinden 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık " suçsuz olduğunu, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğini " belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre ;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık " suçsuz olduğunu, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğini " belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre ;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile şikayetçiler arasında olaydan önce husumet bulunduğu, sanığın temyiz dışı sanıklar B....Y ile birlikte, evli olan şikayetçilerin ikametine şikayetçilerin rızası hilafına girdiği, ancak anılan suçun uzlaşma kapsamında kaldığı uzlaşma sağlanması nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği belirlenmiştir

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Küre Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2019 tarihli ve 2018/46 Esas 2019/11 Karar sayılı kararının o yer ve üst yer Cumhuriyet savcıları tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucundan Dairenin 08.01.2021 tarihli ve 2019/1329 Esas 2021/6 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesinin kararı 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılıp, anılan suçun 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde düzenlenen suçlardan olmadığının tespitiyle, sanığın temyiz dışı sanıklar B....Y ile birlikte, daha önce aralarında husumet bulunan (evli olan) şikayetçilerin ikametine şikayetçilerin rızası hilâfına gündüz vakti girdiğinin kabulüyle, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 29/1, 62, 53. maddelerinden 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın ve temyiz dışı diğer sanıklar B....Y'nin ikrarları, şikayetçilerin beyanları, dosya içerisindeki 21.08.2012 tarihli Adli Rapor, bilgisi alınan A.K ve S.K'nın beyanları ve tüm dosya kapsamından eylemin sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.01.2021 tarihli 2019/1329 Esas, 2021/6 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereğince, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Küre Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5307, Karar No: 2024/7421, Tarih: 03.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5307 E.  ,  2024/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/121 E., 2022/168 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 1 yıl hapis ile 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay tarihinde denetimli serbestlik kararı uyarınca İskenderun Belediyesi'nde çalıştığı, katılanın da aynı Belediyede sivil personel olarak görev yaptığı, katılana aracını satıp üstüne bir miktar da para koyması halinde hacizli araçlardan daha yüksek model bir araç alabileceğini söyleyip, katılanın aracını 21.250,00 Türk lirası karşılığında satması için kendisine devretmesini ve üzerine de 10.000,00 Türk lirası para vermesini sağladığı hâlde, katılan adına araç satın almayıp, talep eden katılana parasını iade de etmediği iddiası ile kamu davası açıldığı, katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamaması, katılan beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Katılanın beyanlarında, "...İskenderun belediyesinde çalışmaktaydım. Park ve bahçeler müdürlüğüne 2012 temmuz tarihinde görevlendirildim. Bu birime girdiğimde burada şüpheliler ... ve ... isimli şahıslar çalışmaktaydı. Kendilerinin orada çalıştığını personel olduğunu bana söylediler... İcra satışlarında ihaleye girdiklerini, burada piyasanın çok altında araçlar aldıklarını söylemekteydiler... ... adının ban ... olduğunu söylemişti... İcraya yeni bir araç düştü gel bak dediler. Ben kendileriyle birlikte İskenderun'da ki yediemin deposuna gittim. Orada gösterilen aracı gördüm..." şeklindeki beyanı karşısında, denetimli serbestlik kapsamında zorunlu kamu görevini ifa eden sanığın, kendisini belediye çalışanı olarak tanıtıp, ihaleden piyasa değerinin çok altında bedelle araç aldığına dair sözler söyleyerek, hileli hareketle aldattığı katılanın 21.250,00 Türk lirası değerindeki aracını ve 10.000,00 Türk lirası parasını haksız şekilde almaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 ncı maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2020/121 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14058, Karar No: 2007/14256, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14058 E.  ,  2007/14256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dairemizin 18.05.2007 tarihli geri çevirme kararında belirtilen tapu kayıtları gönderilmiş ise de, bu kayıtlara dayanak teşkil eden bir kısım tapu kayıtlarının dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaza uygulanan 29.05.1951 tarih 14, 24.08.1949 tarih 137 ve 11/1953 tarih 30 numaralı tapu kayıtları, tüm tedavülleri ile birlikte, (mahkeme kararı ile tescil edilmişse dava dosyası veya onaylı ilam örneği) getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yeniden MAHALLİNE İADESİNE, 15.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9092, Karar No: 2014/7203, Tarih: 04.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9092 E.  ,  2014/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın ortağı ve müteahhidi olduğu ... Mahallesi 152/1. Sokak üzerindeki iki katlı inşaat halindeki binanın giriş katında bulunan 21 adet demir kalıp destek direğinin çalındığının ve 10.01.2011 tarihli (saat 06:45) tutanak içeriğine göre de; saat 03:00 sıralarında Yıldıztepe Mahallesi civarında dolaşan sanıkların kullandıkları ... plakalı aracın şüpheli olduğunun anonsu üzerine kolluk kuvvetleri tarafından aracın araştırıldığı, ancak bulunamadığı, aynı gün saat 06:30 sıralarında ... Mahallesi 137. Sokak içerisinde araca rastlanıldığı takip sonucu aracın ... Mahallesi 126. Sokak ... Parkı önünde durdurulduğu ve yapılan arama sonucunda katılana ait inşaattan çalınan 21 adet demir kalıp destek direğinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların şüphe üzerine tesadüfen kolluk kuvvetleri tarafından yakalanmaları sebebiyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Suça konu demir kalıp destek direklerinin, inşaatta kullanılmakta olup inşaat alanında ve kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanık ...'ün adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilam yönünden gereğinin takdir ve ifası için mahal mahkemesince işlem yapılması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında "TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5133, Karar No: 2019/5390, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5133 E.  ,  2019/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 19.02.2007 tarihinde işlenen suçlar için 04.11.2010 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 12.11.2010 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 09.07.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 27.01.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.11.2010 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 21.02.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 151 ve 31/3. maddelerindeki suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlara göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 19.02.2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

1-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,