muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5514, Karar No: 2006/8366, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5514 E.  ,  2006/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

Olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/15403, Karar No: 2012/20062, Tarih: 11.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/15403 E.  ,  2012/20062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacı ...'in 01.01.2005 tarihinden 14.03.2008 tarihine kadar yaklaşık üç yılı aşkın temizlik işçisi olarak ... Belediye Başkanlığının işverenliğinde, çeşitli alt işverenlere bağlı olarak çalıştığını, ... Belediye Başkanlığının asıl işveren sıfatına haiz olup, ihaleyi alan ve belirli aralıklarla değişen ve hizmet dökümünde işyeri numaraları yazılı firmaların ise alt işveren sıfatına haiz olduklarını, herhangi bir haklı sebep olmaksızın 14.03.2008 tarihi itibariyle bildirim önellerine dahi uyulmadan, herhangi bir tazminat da verilmeden iş akdine son verildiğini , davacının son aldığı aylığın 480,00 TL olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevabında davacının başka bir şirkette çalıştığını, davalı müvekkili kurum ile davacı arasında iş akdinin bulunmadığını, davacının işten çıkartılma nedeninin "işe gelmeme" olduğunu, müvekkil kurumun ...'deki temizlik işini her yıl yıllık ihaleye çıkardığını ve bu firmalara ilişkin sözleşme ve ihale şartnamesinden de görüldüğü üzere söz konusu işe istihdam edilecek işçilerin teminat, her türlü hakları, hukuki ihtilafları hususunda müvekkil kurumun sorumlu olamayacağının açıkça belirtildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabülüne karar verilmişitir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacının hizmet süresine ilişkin taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 2005-2008 yılları arasında 3 yıl 2 ay 12 gün süre ile davalı belediyenin alt işverenleri nezdinde çalıştığı kabul edilmiş, ayrıca muvazaa olgusundan bahsedilmiştir.

Davalı ... temizlik işlerini alt işverenlere verebileceğinden yasa değişikliğinden önceki dönem için de muvazaa olgusu ortada olmadığı anlaşıldığından mahkemenin yasa değişikliğinden önceki dönem için muvazaa saptaması yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 2005-2008 yılları arasında 3 yıl 2 ay 12 gün süre ile davalı belediyenin alt işverenleri nezdinde çalıştığı kabul edilmiş, ayrıca muvazaa olgusundan bahsedilmiştir.

Davalı ... temizlik işlerini alt işverenlere verebileceğinden yasa değişikliğinden önceki dönem için de muvazaa olgusu ortada olmadığı anlaşıldığından mahkemenin yasa değişikliğinden önceki dönem için muvazaa saptaması yerinde değildir.

Öte yandan davacının kabul edilen hizmet süresi içinde çalıştığı saptanan işverenler ile davalı ... arasındaki ilişki tam olarak açıklığa kavuşturulmamış, davacının hizmet cetvelinde çalıştığı görünen bazı işverenlerin davalı belediyenin alt işvereni olup, olmadığı konusunda araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece davacının talep döneminde çalıştığı işyerlerinin belediyenin alt işvereni olup olmadığı SSK kayıtları ve ihale evrakları getirtilerek kesin bir biçimde tespit edilip buna göre davalı belediyenin sorumluluğun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37943, Karar No: 2019/7241, Tarih: 25.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/37943 E.  ,  2019/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, iftira

HÜKÜM : Sanık Durdu hakkında: İftira suçundan beraat,

Dolandırıcılık suçundan; TCK 157/1, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Sanık ... hakkında: TCK 157/1, 53, TCK 267/1, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan itirazların incelenmesinde;

Sanığın ...'nin mobilya dükkanından koltuk takımı alırken mağaza görevlisinin bir anlık yalnız bırakmasından faydalanıp kendi adına düzenlenen senedi eşi ...'ya imzalattığı, sonrasında borcu ödememesi üzerine katılan tarafından başlatılan icra takibinde imzaya itiraz ettiği ve katılan ...'nun imzasını taklit ettiğini iddia ederek 15.01.2009 tarihinde Cumhuriyet savcılığı'na suç duyurusunda bulunduğu, buna istinaden katılan hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan dava açıldığı ve yapılan yargılamada alınan ... Fizik İhtisas Dairesi 23.08.2013 tarihli rapora göre senetteki imzanın ...'ya ait olduğunun tespit edilmesi ile ... hakkında beraat kararı verildiği, sanığın gerçekte karısına ait olduğunu bildiği imzanın katılan tarafından adına atıldığını iddia ederek katılanın hakkında yargılama yapılmasına sebep olup iftira suçunu işlediği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "dolandırıcılık" suçunun kanunda gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tâbi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 27/05/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 25.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13555, Karar No: 2017/2657, Tarih: 30.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13555 E.  ,  2017/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Asli müdahil ... ile davalılardan ..., ... ve ...’in yargılama sırasında öldüğü anlaşıldığından, mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edilip temyiz süresinin dolmasının beklenilmesi,

2) Dava konusu 101 ada 108, 111, 382 ve 107 ada 109 parsel sayılı taşınmazlara komşu olan parsellerin kadastro tespit tutanaklarının, davalı iseler dava dosyalarının, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının ve dava konusu tüm taşınmazları bir arada gösteren geniş paftanın bulundukları yerlerden getirtilmesi,

3) Kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, tasarruf sınırları, kullanılan yerlerden olup olmadığının detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 30/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3549, Karar No: 2017/7562, Tarih: 31.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3549 E.  ,  2017/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.320,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Küre Sulh Ceza Mahkemesinin 30/10/2012 tarihli ve 2012/22 esas, 2012/50 sayılı kararının infazı sırasında, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosyanın ele alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.320,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Küre Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2016 tarihli ve 2016/51 esas, 2016/99 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 07.04.2017 tarih ve 2017/2180 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.04.2017 tarih ve 2017/23939 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı, sanığın müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edilen somut olayda, soruşturma dosyasında müştekinin kanuni temsilcisine uzlaşma teklifinde bulunulduğu anlaşılmış ise de, suça sürüklenen çocuğa geçerli bir uzlaşma teklifi yapılmadığı gibi ... Aile Hekimliğinin 21/03/2012 tarihli raporunda müştekinin yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve atılı suçun da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/1-b-1 maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 254. maddesindeki “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 53 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir." şeklindeki hüküm gereğince mahkemesince sanığın işlediği kasten yaralama suçu bakımından yeniden uzlaştırma işlemleri yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Küre Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2016 tarihli ve 2016/51 esas, 2016/99 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22710, Karar No: 2009/16946, Tarih: 28.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/22710 E.  ,  2009/16946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2009

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir.  Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler  dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan  hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar asliye hukuk mahkemesince verilen takibin iptaline ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28/09/2009 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11916, Karar No: 2016/13212, Tarih: 01.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11916 E.  ,  2016/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İş kazası sonucu ölen sigortalıhın hak sahiplerine yapılan harcama ve ödemelerin rücuan tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... ile .... vekillerince istenilmesi ve... İşletmeleri A.Ş. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.11.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı şirket adına Av. ... ile davacı adına Av. ...geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan 42.578,76 TL'lik ilk peşin değerli gelir ile 289,00 TL cenaze giderinin %80 kusur karşılığı olan 34.294,21 TL'nin davalı işverenler ... ve ... ile vardiya amiri üçüncü kişi ...'dan teselsül hükümleri uyarınca 5510 sayılı Yasanın 21/1. ve 4.madde hükümleri uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada; %80 davalılar toplam kusuru gözetilerek istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalının iş kazası uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) uyarınca teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları mevcut olup; aynı yasanın 146. maddesine (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmesi gerekir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişinin sorumlu tutulması gerekir.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı; kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete de uygun olacaktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında, davalı işverenler ... ile ...’nin 5510 sayılı Yasanın 21.madde hükmü kapsamında gelir yönünden teselsüle dayalı sorumlu olacağı tutar= 32.998,54 TL, davalı üçüncü kişi ...’ın ise sorumlu olacağı tutar =17.031,50 TL iken, hükmü temyiz eden davalı işverenlerin fazla rücu alacağı ile sorumluluğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kuşkusuz bu belirlemede, hükmü temyiz etmeyen davalı üçüncü kişi ... yönünden, davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun da gözetilmesi gerekecektir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1- Hükmün tahsile ilişkin ikinci paragrafında yer alan "34.063,00 TL peşin sermaye değerinin" sözlerinden sonra gelmek üzere "..(davalı işverenler ... ve ...'nin teselsüle dayalı sorumluluk tutarının 32.998,54 TL ile sınırlı olmak üzere)” ibaresinin eklenmesine,

2-Hükmün yargılama giderine ilişkin beşinci paragrafının ikinci satırında yer alan “1.419,00 TL yargılama giderinin” ibaresinden sonra gelmek üzere "(davalı işverenler ... ve ...'nin 1.374,58 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere” ibaresinin eklenmesine,

3-Hükmün vekalet ücretine ilişkin altıncı paragrafının ikinci satırında yer alan “4.115,30 TL vekalet ücretinin” ibaresinden sonra gelmek üzere "..(davalı işverenler ... ve ... İşletmeleri A.Ş'nin 3.987,56 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere” ibaresinin eklenmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar ... ve ....'den alınmasına, davalı .... avukatı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.