muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7027, Karar No: 2024/1232, Tarih: 26.02.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nin temyiz sebepleri özetle; delil değerlendirmesine, eksik incelemeye, kendisi ve avukatı bulunmadığı halde karar verilmesine, sanığın taksirle adam öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü'nde polis memuru olduğu ve olay tarihi olan 14.08.2017 günü ekipler halinde Başakşehir ve ... ilçelerinde uyuşuturucu madde kullanımı ve ticareti ile ilgili olarak dosya tanıkları ile birlikte yaptığı istihbari çalışmalar neticesinde, Başakşehir ... Stadı ile TEM Otobanı üzerinde bulunan ... istikameti yönüne doğru otoban kenarındaki ... Evleri karşısı ormanlık ve çalılık alanda uyuşturucu madde satışının olduğu bilgisinin alındığı, birden fazla oldukları tespit edilen şahısların kollukça tespit edilerek göz takibine alındığı, akabinde şahısların ... Kuzey Yan yol tabir edilen caddeyi aşarak olayın meydana geldiği ... Evlerinin karşısına çıktıklarının görüldüğü, olay yerindeki tepelik alanın üzerinde tel örgünün olduğu, otoban tarafı kısmında yaklaşık 8-10 kişilik bir grubun bulunduğu, bu şahısların tel örgüden atladıkları ve olayın meydana geldiği tepelik alan içerisindeki ağaç diplerine oturduklarının tespit edildiği, bu şahısların emniyet kuvvetlerini görünce polis olduklarını fark ederek birden kaçmaya başlamaları üzerine sanık olan polis memuru ... tarafından havaya kontrollü bir şekilde bir el uyarı atışının yapıldığı, bu esnada olay yerinde olan maktul ...'in sanığın üzerine yürüyerek elinde bulunan tabancasını almaya çalıştığı, maktûlün silahı almasından sonra sanığın yüksek sesle maktûle hitaben "bırak silahımı" diye bağırdığı ancak maktûlün silahı bırakmadığı ve her ikisinin de arazinin oldukça kıraç ve engebeli olması sebebiyle yere yuvarlanarak boğuştukları, bu boğuşma esnasında bir el silah sesinin duyulduğu ve maktûl Seçkin'in vurulduğu olayda; sanık hakkında kasten öldürme suçundan kamu davası açıldığı ancak; yapılan yargılama sonucunda atılı suçun sanık tarafından işlenmediği gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, müşteki beyanları, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 30.11.2017 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm fıkrasındaki beraat kararının kaldırılarak, yerine "Her ne kadar sanık hakkında kasten öldürme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de bu suçu işlediği sabit olmayan sanığın CMK.223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE" ibaresi eklenmesi şeklindeki düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm fıkrasındaki beraat kararının kaldırılarak, yerine "Her ne kadar sanık hakkında kasten öldürme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de bu suçu işlediği sabit olmayan sanığın CMK.223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE" ibaresi eklenmesi şeklindeki düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, 25.04.2019 tarihli karar duruşmasına katılan vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği ancak belgelendirmediği, bu nedenle ilk derece Mahkemesince mazeretin reddine karar verilmiş olması karşısında; mahkemece katılan ve vekilinin hazır olmadığı oturumda karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, katılan ...'nin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.01.2020 tarihli ve 2019/1392 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35652, Karar No: 2021/256, Tarih: 20.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35652 E.  ,  2021/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK’nin hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; sanıklar ... ve ...'in 17.09.2012 tarihli eylemlerinin aynı tarihte ve aynı mağdura yönelik olması nedeniyle tek suç oluşturacağı gözetilmeden, "sanıklar aynı eylemi birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiğinden" şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle haklarında TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

B) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Ceza Hukukunda, kanundaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir

gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın 06.08.2012, 12.08.2012 ve 17.09.2012 tarihli eylemlerin suç ve iddianame tarihleri nazara alındığında hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği ve somut olayda, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla kez gerçekleştirdiği gözetilerek TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın 17.09.2012 tarihli eylemi nedeniyle ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

1-Sanığın 06.08.2012 ve 12.08.2012 tarihli eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla kez işlemesine karşın, "sanığın aynı eylemi birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği" şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle hakkında TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması,,

Kabule göre de;

1-Sanığın 06.08.2012 ve 12.08.2012 tarihli eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla kez işlemesine karşın, "sanığın aynı eylemi birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği" şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle hakkında TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması,,

2- 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesindeki kişi tabiriyle kastedilenin suçun mağduru olması, haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 5846 sayılı Kanun’un 81. maddesinde düzenlenen bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçunda Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması, bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde de bu durumun değişmeyeceği, zira 5237 sayılı TCK’nun hazırlanmasında esas alınan suç genel teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacak olup bu nedenle tüzel kişiliğe haiz ... ile Doğan ve Egmont Yayıncılık ve Yapımcılık Tic A.Ş.’nin şikayetleri nedeniyle sanığın aynı eylemi birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği kabul edilmek suretiyle 17.09.2012 tarihli eylemi nedeniyle hakkında TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümlerde CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5735, Karar No: 2024/37, Tarih: 08.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5735 E.  ,  2024/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2086 E., 2023/3147 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/597 E., 2023/171 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında İlk Derece Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

İlk Derece Mahkemesince, davaya bakmakla görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; bu karar hakkındaki istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmiştir.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13544, Karar No: 2013/16401, Tarih: 21.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13544 E.  ,  2013/16401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının..... üzerinde yer alan B-2 blok 5 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, su aboneliği için başvuru yaptığını, .... müvekkilinden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 5.600 TL talep ve tahsil ettiğini, bu şekilde bedel alınmasının haksız olduğunu belirterek tahsil edilen bedelin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88. maddeleri ile .... Yönetmeliğinin 39.maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği talep edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 26.02.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; davacıdan 1.854,10 TL bedel alınması gerekirken hatalı olarak 3.745,90 TL bedel tahsil edildiği, böylece davacının davalıdan toplam 3.745,90 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alacağının kanıtlandığı belirtilerek davanın kısmen kabulü ile, toplam 1.854,10 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerde belirtilen temyiz itirazları dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

.../...

-2-

1-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının 22.05.2009 su abone tarihi itibariyle kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olmak üzere toplam 1.854,10 TL ödemesi gerektiği, davacının davalıya şebeke hissesi ve kanal katılım bedeli olmak üzere 5.600,00 TL ödeme yaparak su abonesi olduğu, davacıdan 3.745,90 TL fazla bedel tahsil edildiği tespit edilmiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporundaki davacının sorumlu olduğu bedele ilişkin belirlemenin hüküm kısmında yanılgılı değerlendirilerek, 1.854,10 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise;

Mahkemece; bilirkişi raporundaki davacının sorumlu olduğu bedele ilişkin belirlemenin hüküm kısmında yanılgılı değerlendirilerek, 1.854,10 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise;

Hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, .....Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: ..... Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez. Denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ....netmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1874, Karar No: 2007/2895, Tarih: 02.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1874 E.  ,  2007/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 19.06.1997 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu olan 11,12, ve 13 nolu parsellerin tapusu davalı kooperatife devredilecek, davacı arsa sahibine tevhitle oluşan 15 parsel üzerine yapılacak iki ayrı bloktan toplam 7,5 daire verilecektir. Sözleşmenin 9.maddesine göre mal sahibine verilecek olan daireler köşe başına gelen A bloktan olup 12 ve 8 metrelik yola cepheli daireler olacaktır. Daha sonra imzalanan 24.12.2001 tarihli ek sözleşme ile arsa sahibine verilecek olan daire sayısı sekize çıkarılmıştır. Davacıya ait dairelerin tümü yapımı tamamlanan A blokta olup, kooperatif tarafından 01.08.2003 tarihinde davacıya teslim edildiği dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Davacı arsa sahibi kendisine ait olan ve fiilen teslimi gerçekleştirilen 8 adet dairenin tapu kaydının iptâli ile adına tescilini talep ettiğinden öncelikle uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla kat irtifakı kurulmasına esas olacak bağımsız bölüm listesinin tanzim edilmesi, her iki blokta yer alacak tüm dairelere isabet eden arsa paylarının 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 14.maddesi hükmü nazara alınarak ayrı ayrı belirlenmesi ve bu arsa paylarının toplamı

üzerinden inşaatı biten A bloktaki davacıya ait 8 adet dairenin arsa payları toplamı üzerinden tapunun iptâli ile arsa sahibi adına tesciline karar verilmelidir. Mahkemece kat irtifakı kurulmasına esas bağımsız bölüm listesi bilirkişiye tanzim ettirilmeden ve her bir bağımsız bölümün arsa payı ayrı ayrı belirlenmeden yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak 466/1391 hissenin iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece eksik işler bedeli olarak hüküm altına alınan miktara 09.07.2003 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Mahkemenin temerrüde esas aldığı Noter ihtarı 07.07.2003 tarihli ise de ihtarname belirli bir miktarın ödenmesi talebini içermediğinden temerrüde esas alınacak nitelikte değildir. Bu itibarla dava tarihi yerine ihtarın tebliğ tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de bozma nedenidir.

4-Davacı arsa sahibinin temyiz itirazına gelince;

3-Mahkemece eksik işler bedeli olarak hüküm altına alınan miktara 09.07.2003 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Mahkemenin temerrüde esas aldığı Noter ihtarı 07.07.2003 tarihli ise de ihtarname belirli bir miktarın ödenmesi talebini içermediğinden temerrüde esas alınacak nitelikte değildir. Bu itibarla dava tarihi yerine ihtarın tebliğ tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de bozma nedenidir.

4-Davacı arsa sahibinin temyiz itirazına gelince;

Taraflar arasında daha sonra düzenlenen 24.12.2001 tarihli ek sözleşmeye göre arsa sahibine ait blokun anahtar teslimi bitirilip teslim edilmesi gereken tarih 31.12.2002^dir. Davalı kooperatif inşaatı bu tarihte bitirip teslim edemediğinden gecikme nedeniyle sözleşme uyarınca davacıya günün rayicine uygun olarak kira tazminatı ödemek zorundadır. Davalı teslimin daha önce, Mayıs 2003 tarihinde gerçekleştiğini kanıtlayamadığından 31.12.2002 tarihi ile 01.08.2003 tarihine kadar geçen süre için davacıya ait 8 adet bağımsız bölüm yönünden kira tazminatına hükmedilmesi gerekirken, inşaata ruhsatsız başlandığından davacının da haberdar olduğu gerekçesiyle gecikme tazminatının reddedilmesi doğru görülmemiş, karar bu yönden de davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte yazılı nedenlerle davalı yüklenicinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle hükmün davalı yüklenici yararına, (4) nolu bentte yazılı nedenle de davacı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 02.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.