muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8249, Karar No: 2021/10440, Tarih: 18.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8249 E.  ,  2021/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Sinop İli Boyabat İlçesi Koçak Köyü Kızılçukur mevkiinde bulunan 151 ada 11, 12, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti sırasında 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu açıklanmak suretiyle Hazine adına tespit edilmiş olmasına rağmen, beyanlar hanesinde davalının kullanımda olduğunun yazıldığını belirterek, kadastro tespitinin iptali ile dava konusu alanın köy merası olarak tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının köy adına dava açma yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davanın niteliği gereği taşınmaz maliki Hazinenin de davalı sıfatıyla davada yer alması gerekmekte ise de davacı gerçek kişi çekişmeli taşınmazların mera olduğu iddiasıyla dava açmış olmasına, meraların kullanma hakkı köy ya da kasaba halkına, mülkiyeti ise Hazineye ait bulunmasına, mera iddiasıyla açılacak davanın, mülkiyet hakkı sahibi Hazine ya da kullanma hakkına sahip Kamu Tüzel Kişiliğince açılması gerekmesine göre, davacı gerçek kişinin bu davayı açmakta aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35.90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23.40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/582, Karar No: 2011/8803, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/582 E.  ,  2011/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... ilçesi 61066 ada 2 parsel üzerinde bulunan 1.blok 44 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılar haksız muarazanın meni ile mekanik sayaç takılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Somut olayda 15.4.2010 tarihli ASKİ yazısında, yeni bir tesis veya mevcutların iyileştirilmesi yönünde çalışma yapılmadığı belirtildiği halde, ASKİ’nin 3.6.2010 tarihli yazısında içme suyu hattı döşendiği belirtilmiştir. İki yazı arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekir. Katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13421, Karar No: 2020/10717, Tarih: 06.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/13421 E.  ,  2020/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın müşteki ...'a yönelik silahtan sayılan sopa ile kasten yaralama eylemini, müştekiler ... ve ...'a mesajla tehdit eyleminden farklı bir tarihte gerçekleştirdiği anlaşılmakla, tehdit suçu açısından CMK'nın 253. maddesinde düzenlenen uzlaştırma hükümlerinin, tüm suçlar açısından da CMK'nın 251. maddesinde düzenlenen basit yargılama hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici madde 5/d'deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri açısından;

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri açısından;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici madde 5/d'deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9494, Karar No: 2008/12007, Tarih: 10.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9494 E.  ,  2008/12007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı Manisa 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/124-267 sayılı 12.07.2006 karar tarihli ilamında hüküm altına alınan 19.482,68-YTL. tazminatın 500,00-YTL. lik kısmının 19.01.1996 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verildiği, kalan 18.982,68-YTL. yönünden ise faizin başlangıç tarihi konusunda bir hüküm kurulmadığı görülmektedir.

Takip dayanağı ilamda faizin başlangıcı konusunda bir hüküm bulunmaması halinde karar tarihinden itibaren faiz istenebilir.

(HGK'nun 05.04.2000 tarih ve 2000/12-739 E, - 2000/746 K,)

(HGK'nun 04.07.2001 tarih ve 2001/2-565 E.)

Bu durumda ilamda hüküm altına alınan 18.982,68-YTL. tazminat alacağına ilamın karar tarihi olan 12.07.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 1.maddesi uyarınca yasal faiz hesaplanması gerekeceğinden Mahkemece bu doğrultuda bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan alacak kalemi için faiz hesaplamayan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7260, Karar No: 2019/7373, Tarih: 19.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7260 E.  ,  2019/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 21.07.2017 tarihli raporunda mağdurede depresif belirtili uyum bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluk tespit edildiği, bu bozulmanın iddia edildiği gibi cinsel saldırıya veya fiziksel saldırıya bağlı olabileceği gibi, cinsel saldırıyla birlikte fiziksel saldırıya da bağlı olabileceği, ayrıca başka olay ve/veya olaylara bağlı gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da olabileceği ya da tüm etkenlerin birlikte de bu duruma yol açabileceği ve bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı yönünde bilgi verilmesi karşısında, mağdurenin ruh sağlığının mevcut eylem sebebiyle bozulup bozulmadığının kesin olarak belirlenememesinden dolayı sanık hakkında TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin tatbikine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17627, Karar No: 2018/1322, Tarih: 26.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/17627 E.  ,  2018/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı ...'ın yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında adı geçen davacının reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise adı geçen davacı yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, davacı ...’ın vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği taktirde mahkeme kararının adı geçen davacı asile tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12546, Karar No: 2010/178, Tarih: 18.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12546 E.  ,  2010/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 102 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen mahkeme kararıyla 37.13 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapu kütüğünden terkinine karar verildiğini, ancak anılan bölüm üzerinde davalıya ait bina ve eklentisinin mevcut olup, bu yerlerin 3. kişiye işyeri olarak kiraya verildiğini ileri sürerek, davaya konu 37.13 m2'lik kısım üzerindeki yapının yıkımına, terkine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonraki dönem için ecrimisile ve ayrıca eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu edilen yerdeki imara aykırı yapıların kendisi tarafıdan değil, kiracı tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, ihbar olunan şirket ise, taşınmazın mevcut hali ile kiraya verildiğini müdahalesi bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi ve yıkım ile ecrimisil isteminin kabulüne; Diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9646, Karar No: 2015/11188, Tarih: 16.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9646 E.  ,  2015/11188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/32 - 2014/689

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 22.01.2013 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Z. köyü, Yonca mahallesinde bulunan yaklaşık 2500 m2 miktarındaki tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın eklemeli olarak 20 seneden fazla bir süredir nizasız, fasılasız zilyet ve tasarruf altında olduğunu, taşınmazın yörede yapılan orman tahdit çalışmalarında orman sınırları içine alınması işlemine süresi içinde itiraz ettiklerini, Boyabat Kadastro Mahkemesinin 2010/6-60 sayılı kararı ile dava konusu edilen taşınmaza ilişkin orman sınır tespitinin iptaline karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek 2011 yılında kesinleştiğini, yörede 2008 yılında yapılan kadastro sırasında orman sınırları esas alındığından dava konusu taşınmazın tespitinin yapılmadığını iddia ederek taşınmazın müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu olup Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Z. köyünde bulunan fen bilirkişileri A. R. E., H. A.ve Harita Mühendisi M. N. A. tarafından dosyaya sunulan 19/11/2013 tarihli rapora ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 2459.34 m2'lik taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması çalışması 01.12.2006 günü ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacı tarafından açılmış olan orman tahdidine itiraz davasının kabulüne dair yerel mahkeme hükmünün Dairemiz onamasından geçerek kesinleştiği ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10454, Karar No: 2015/11184, Tarih: 16.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10454 E.  ,  2015/11184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/30-2014/688

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 22.01.2013 dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Z. köyü, Yonca mahallesinde bulunan yaklaşık 12500 m2 miktarındaki tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın eklemeli olarak 20 seneden fazla bir süredir nizasız, fasılasız zilyet ve tasarruf altında olduğunu, taşınmazın yörede yapılan orman tahdit çalışmalarında orman sınırları içine alınması işlemine süresi içinde itiraz ettiklerini, Boyabat Kadastro Mahkemesinin 2010/6 - 60 sayılı kararı ile dava konusu edilen taşınmaza ilişkin orman sınır tespitinin iptaline karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek 2011 yılında kesinleştiğini, yörede 2008 yılında yapılan kadastro sırasında orman sınırları esas alındığından dava konusu taşınmazın tespitinin yapılmadığını iddia ederek taşınmazın müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu olup Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Zaim köyünde bulunan fen bilirkişileri A. R.E., H. A. ve harita mühendisi M. N. A. tarafından dosyaya sunulan 19/11/2013 tarihli rapora ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 12565.27 m2'lik taşınmazın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması çalışması 01.12.2006 günü ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacı tarafından açılmış olan orman tahdidine itiraz davasının kabulüne dair yerel mahkeme hükmünün Dairemiz onamasından geçerek kesinleştiği ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.

.