muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10022, Karar No: 2024/767, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10022 E.  ,  2024/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/145 E., 2023/179 K.

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin 12.01.2023 Tarihli ve 2022/183 Esas, 2023/19 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliğinin eser sözleşmesi olduğu, eser sözleşmelerinde yetkili mahkemenin genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesi veya sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesi olduğu, davacının eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda davasını bu iki yer mahkemesinden birinde açabileceği, davacının davasını İstanbul ilinde açtığı, davalı tarafça ise yasal süresi içinde cevap dilekçesiyle yetki itirazında bulunulduğu, işin yapıldığı yerin Anamur ilçesinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Anamur 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.08.2023 Tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/179 Karar Sayılı Kararı

Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceğinden, davacı tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu İstanbul Tüketici Mahkemesinde tazminat istemli olarak dava açılmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığı anlaşıldığından yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri .../İstanbul olan davacının davayı, 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasına uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu İstanbul 5. Tüketici Mahkemelerinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13921, Karar No: 2010/16673, Tarih: 25.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13921 E.  ,  2010/16673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/56411

MAHKEMESİ : Hendek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

NUMARASI : 2006/466

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığı için bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

25.08.2005 tarihli, kaçak elektrik tespit tutanağında, sayaca müdahale edilip kanca düşürmek suretiyle kaçak elektrik kullandığının belirlendiği, sanığın savunmasında, oğlunun askerde bulunması nedeniyle gelini ile birlikte oturduğunu, tutanak tarihinde Bilecik'te çalıştığını suçlamayı kabul etmediğini ifade etmesine göre, sayacın gerilim kancasının düşük olması nedeniyle tutanak düzenlenen evde, oturup oturmadığı emniyet aracılığı araştırılıp, bu evde oturduğu tespit olunduğu takdirde, tutanak tarihinden sonraki bir yılın föyleri de dosyaya getirtilerek bilirkişiden, dosyadaki tüketim föylerine ve kurulu güce göre tutanak tarihinden önceki ve sonraki döneme ait tüketimler

karşılaştırılmak suretiyle, tutanak tarihinden önceki kullanılan elektrik miktarının tutanak sonrasında belirgin biçimde artıp artmadığı ve kullanılan elektrik miktarlarının kurulu güce uygun olup olmadığı hususunda ek rapor düzenlenmesi sağlanarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken bilirkişinin eksik düzenlediği rapora göre yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5033, Karar No: 2021/3145, Tarih: 08.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/5033 E.  ,  2021/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 4361 parsel sayılı taşınmazda bulunan depo niteliğindeki (1) nolu bağımsız bölümünü 27.08.2015 tarihinde 20.000 TL bedelle davalıya devrettiğini, söz konusu taşınmazın, Cennet Mahallesinde Hürriyet Caddesi üzerinde bulunan oldukça değerli bir yer olduğunu, alıcı ve aracılık edenlerin, dava konusu deponun bulunduğu binanın yıktırılacağını, bu nedenle çok büyük masraflar çıkacağını, bu masrafların kendisinden talep edileceğini ve zarara gireceğini söylediklerini, böylece dava konusu yeri beşte biri fiyatına davalıya sattığını, iyi niyet kurallarına aykırı, yanıltıcı, hileli davranışlarla yanılgıya düşürüldüğünü ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın rayiç değeri ödenerek satın alındığını, taşınmazın 8 m²lik bir alan olduğunu, dükkanların ve toprak seviyesinin altında bulunan, sokaktan girişi olmayan, güneş görmeyen ve karanlık bir alanda bodrum katta ve depo niteliğinde olduğunu, toprak seviyesinin altında ve sokaktan girişi olmayan depo ile sokaktan geçen insanların rahatça girebildiği dükkanların fiyatı arasında 10-15 kat fark olduğunu, edimler arasında oransızlık olmadığını, satın alınan deponun bulunduğu binanın yıkılıp yeniden yapılması söz konusu olduğundan payına isabet eden inşaat masrafını ödemeyi göze aldığını, Bakırköy’de oturduğunu, kendisine yakın olan bir muhitte yatırım yapmak istediğini ve söz konusu taşınmazı aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacı tarafından kandırılma iddiasının ispatlanamadığı, davalının istinaf başvurusunun yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.06.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına, aşağıda yazılı 1.426.70 TL bakiye onama harcının davacıya iadesine, 08/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3095, Karar No: 2010/15552, Tarih: 17.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3095 E.  ,  2010/15552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının 13.01.2009 tarihli tezyidi bedel ilamına dayanarak 26.02.2009 tarihinde 2009/419 esas sayılı icra dosyası ile takibe başlamasından sonra, dayanak ilamın takip aşamasında bozularak yeniden oluşturulan hüküm karşısında, alacaklının ilk takip dosyasından feragat ederek, bozma sonrası verilen hüküm dayanak yapılmak suretiyle yeni bir takip yapma hakkı olduğu gibi, ikinci bir takip yapılmaksızın ilk takip dosyası üzerinden yeni hükme dayanarak takibe devam olanağı da bulunmaktadır. Ancak şikayete konu somut olayda da gözlendiği gibi, ilk takipten feragat edilmeksizin ikinci bir takip yapılması, ikinci ve daha sonraki takipleri mükerrer kılar. Bu itibarla aynı ilama ve aynı alacak kalemlerine dayanan mükerer takiplerin tesbiti halinde iptaline karar verilmesi gerekir. Mahkemece uyuşmazlığın yukarıda açıklanan kurallar doğrultusunda değerlendirilip çözüme kavuşturulması gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8771, Karar No: 2025/4552, Tarih: 25.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/8771 E.  ,  2025/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R INA B O Z M A

HÂKİMLİĞİ : ...1. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/4581 Değişik iş

KABAHATLİ : ...

KABAHAT : 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 48/9. maddesi gereğince ...Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 10.07.2021 tarihli ve MA 75116271 sayılı idari yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 3.836,00 Türk lirası idarî para cezası ile aynı tarihli ve 002087 sayılı sürücü belgesini 2 yıl süreyle geri alınması tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/3426 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın ...1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/4581 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 21.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35782 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası

Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35782 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, kabahatlinin 16/07/2021 tarihli başvuru dilekçesi ve kabahatli vekilinin 18/10/2021 havale tarihli itiraz dilekçesinde, kabahatlinin Covid-19 salgını nedeniyle alkolmetre cihazına üflemediğini, görevlilerden kan testi ile alkol ölçümü yapılmasını istediğini, alkolmetre cihazı üzerinde takılı bulanan üfleme aparatının değiştirilmediğini ısrarla beyan ettikleri,

Emniyet Genel Müdürlüğünün resmi web sitesi üzerinden 14/09/2020 tarihli "Covid-19 Salgını Döneminde Alkol Denetimleri" başlıklı kamuoyu duyurusunda "Sürücüler üzerinde alkol testi teknik cihazlarla yapılan bir denetim olup kişinin alkol alıp almadığı uygulamada iki şekilde tespit edilebilmektedir; birinci yöntem nefesten alkol ölçümü yapılması, diğeri kandan numune alınarak analiz edilmesidir.

Nefesten alkol ölçümü kolluk görevlilerimizce yol kenarı denetim noktalarında hızlı ve pratik bir şekilde yapılmakta olup COVID-19 bulaşı riskinin en aza indirilmesine yönelik uygulamaya konulan tedbirler kapsamında, icra ettiğimiz tüm faaliyetlerde olduğu gibi alkol denetimlerimizde de kural ihlalini tespit etmek yanında sürücülerin ve personelimizin sağlığının korunması için mesafe, temizlik ve hijyen kurallarına uyulması önceliğimizdir.

Denetimlerde sırasıyla;

Nefesten alkol ölçümü kolluk görevlilerimizce yol kenarı denetim noktalarında hızlı ve pratik bir şekilde yapılmakta olup COVID-19 bulaşı riskinin en aza indirilmesine yönelik uygulamaya konulan tedbirler kapsamında, icra ettiğimiz tüm faaliyetlerde olduğu gibi alkol denetimlerimizde de kural ihlalini tespit etmek yanında sürücülerin ve personelimizin sağlığının korunması için mesafe, temizlik ve hijyen kurallarına uyulması önceliğimizdir.

Denetimlerde sırasıyla;

Görevlimiz mutlak suretle maskesi, eldiveni ve siperliği takılı halde sürücüyle iletişim kurmakta ve belge kontrolleri sırasında sürücülerle hiçbir fiziki temas ve belge alışverişi olmamaktadır.

Poşetinde olan ağızlık sürücü tarafından kutudan alınmakta, sürücü tarafından poşetinden çıkartılarak alkolmetre cihazına takılmaktadır. Görevlimiz kesinlikle ağızlığa temas etmemektedir.

Test sonrasında ağızlık yine sürücü tarafından çıkarılmakta ve önceden hazırlanmış olan atık kutusuna atılmaktadır.

Testlerde kullanılan cihazların dış yüzeyi her gün uygulama bitiminde dezenfektanla temizlenmekte, periyodik olarak kalibrasyonları ve bakımları yapılmaktadır.

Alkolmetre cihazının teknik özelliklerine bakıldığında ise;

Cihazda nefesi geri çekmeyi engelleyen mekanizmalar bulunmakta olup, geri çekilmeye çalışıldığında çekilen hava alkolmetre içerisindeki nefes değil, ağızlığın diğer tarafından gelen temiz hava olmaktadır. Her ölçümde ağızlık değiştirildiği için bu durum bulaşıya neden olabilecek bir husus değildir.

Cihaz, açılırken dışarıdaki temiz havayı alıp tekrar dışarıya vermekte, bir anlamda kendisini temizlemektedir.

Her test sonrasında cihaz ikinci bir ölçüm için bir süre beklemede kalmakta ve bu sırada otomatik

olarak içerisindeki analiz edilmiş olan nefes dışarı atılarak temizlenmektedir.

Ölçüm anında cihaz içerisinde nefes bulunmamaktadır.

Üfleme sırasında nefes ağızlık içerinde yukarı veya aşağı şekilde yön değiştirmekte, tükürük partikülleri ağızlık iç çeperine yapışmakta, nefes ise doğrudan karşıya gitmeyerek görevliye ulaşmamaktadır.

Sayılan bu hususlar bulaşı riskini ortadan kaldırmakta ve cihazlarımızı güvenli hale getirmektedir.

Türk Polis Teşkilatı olarak trafik güvenliğini sağlamaya yönelik Alkol denetimlerimiz, hijyen ve temizlik kurallarına uygun olarak kararlılıkla devam edecektir." şeklinde ifadelere yer verilerek salgın döneminde alkol denetimlerinin nasıl yapılacağına ilişkin hususların kamuoyu ile paylaşıldığı,

Dosya içerisinde mevcut olaya ilişkin Cd görüntülerinin incelenmesinde, alkol ölçümü yapmak isteyen görevlinin 14/09/2020 tarihli kamuoyu duyurusunun aksine siperlik ve eldivenin bulunmadığı bir halde kabahatliden alkotmetre cihazını üflemesini istediği, diğer yandan anılan kamuoyu duyurusunda belirtildiği şekli ile alkolmetre cihazında bulunan ağızlığın sürücü/kabahatli tarafından poşetinden çıkarılarak cihaza takıldığına dair bir tutanak veya dosyaya yansıyan bir tespitin mevcut bulunmadığı,

Dosya içerisinde mevcut olaya ilişkin Cd görüntülerinin incelenmesinde, alkol ölçümü yapmak isteyen görevlinin 14/09/2020 tarihli kamuoyu duyurusunun aksine siperlik ve eldivenin bulunmadığı bir halde kabahatliden alkotmetre cihazını üflemesini istediği, diğer yandan anılan kamuoyu duyurusunda belirtildiği şekli ile alkolmetre cihazında bulunan ağızlığın sürücü/kabahatli tarafından poşetinden çıkarılarak cihaza takıldığına dair bir tutanak veya dosyaya yansıyan bir tespitin mevcut bulunmadığı,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07/04/2022 tarihli ve 2022/2238 esas, 2022/2238 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, ''..Covid-19 salgın hastalığı tedbirleri kapsamında şahısların alkolmetre cihazına temasta bulunmama gibi hassasiyetler gösterebileceği, mezkur hastalığın solunum yoluyla dağılan damlacıklar vasıtası ile bulaştığı da göz önüne alındığında ağza temas ederek nefes üflemek suretiyle alkol miktarı ölçme şeklinde çalışan teknik cihazın üflenmesinden imtina edilmesinin kabul edilebilir olduğu, 2918 sayılı Kanun'a göre sürücünün alkol miktarının ölçülme yönteminin yalnızca teknik cihaz olmayıp kan tahlili ile de ortaya konabileceği, kişilerin kendilerini korumak adına bu tür alternatif yollara başvurma isteğinin alkolmetreyi üflemekten imtina etme kastı olarak yorumlanamayacağı..'' şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında,

Somut olayda, usulüne uygun olarak yapılan bir alkol denetiminin mevcut olduğundan bahsedilemeyeceği, bu durumda alkolmetre hijyenik olmadığı için ve Covid 19 virüs salgını bulunması sebebiyle alkolmetreyi üflemediğini beyan eden kabahatlinin iddialarının makul ve kabul edilebilir olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Hakimlikçe kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.