muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2691, Karar No: 2022/3342, Tarih: 14.03.2022

(3) 01/01/2010-30/04/2010 tarihlerini kapsayan ve... Nakliyat Gıda İnş. Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne ihale edilen Hasta, Hasta Yakım ve Ziyaretçi Yönlendirme Hizmetleri işi,

(4) 01/03/2009-31/12/2010 tarihlerini kapsayan ve... Endüstriyel Proje ve Uygulamaları Tic. Ltd.Şti'ne ihale edilen Hastane Tesisatının Bakım ve İşletilmesi Hizmetleri işi,

(5) 01/06/2008-31/05/2010 tarihlerini kapsayan ve... Endüstriyel Proje ve Uygulamaları Tic. Ltd.Şti'ne ihale edilen Hastane Temizlik Hizmetleri (Genel Temizlik Hizmetleri) işine ilişkin olup bu tespit Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 25.02.2013 tarih, 2013/2637 esas ve 2013/1606 karar sayılı ilamı ile iş müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz zerine verilen mahkeme kararının kesin olması sebebiyle temyiz isteminin reddi üzerine kesinleşmiştir. Bu sonuç doğrultusunda, kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaalı olduğu belirlenen ihale sözleşmeleri döneminde çalışan işçilerin bu dönem ile sınırlı ilave tediye alacağına hak kazanması gerektiği kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak muvazaalı olduğu kesinleşen bu ihale dönemleri dışında dava dosyasına celp edilen ihale sözleşmeleri, işçi özlük dosyası ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı işçinin görevinin temizlik elemanı olarak belirlendiği, davacının hizmet alım sözleşmelerine uygun şekilde çalıştırıldığı, yaptığı işlerin yardımcı iş kapsamında olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Şu halde, Mahkemenin işçinin çalışmasına konu tüm ihale sözleşmeleri yönünden muvazaa kabulü ile zamanaşımı dışında kalan tüm çalışma süresi için ilave tediye alacağı hesaplanan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurması yerinde olmamıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında; somut dosya bazında davacının sadece Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 26.02.2010 tarih ve İK 13 sayılı raporu ile muvazaalı olduğu tespit edilen ihale sözleşmeleri döneminde geçen çalışması varsa bu dönem yönünden ilave tediye alacağına hak kazanacağı, belirtilen ihalelerin kapsamını ve tarihlerini aşan çalışmalar yönünden ilave tediye alacağı talebinin reddi gerekeceği kabulüne göre değerlendirme yapılarak dava konusu ilave tediye alacağı talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3610, Karar No: 2022/12939, Tarih: 07.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/3610 E.  ,  2022/12939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1. Sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet;

sanık ... hakkında beraat; Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin

16/02/2021 tarihli, 2020/240 esas ve 2021/91 sayılı kararı

2. Sanık ... hakkında istinaf başvurusunun esastan

reddi, sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet (ilk derece

mahkemesi hükümleri kaldırılarak): Antalya Bölge Adliye

Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 01/06/2021 tarihli, 2021/979

esas ve 2021/853 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın incelenmesinde:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; uyuşturucu madde ticaretinin yapıldığı ikametin diğer sanık ...’a ait olması, ev araması sırasında sanık ...’ın ikametteki uyuşturucu maddeleri sobada yakarak yok etmeye çalışırken yakalanması, tanık ...’in ve diğer sanık ...’in “uyuşturucu madde almak için sanık ... ile iletişim kurduğunu, uyuşturucu

maddeyi diğer sanık ...’dan aldığını” beyan etmeleri dikkate alındığında, sanığın diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları ve olay tarihinde de tanık Necip ve diğer sanık ...’e ayrı ayrı uyuşturucu madde sattıkları anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

B) Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince (ilk derece mahkemesi beraat hükmü kaldırılarak) verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

B) Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince (ilk derece mahkemesi beraat hükmü kaldırılarak) verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; olay tarihinde tanıklar ..., ... ve ...’a vermek üzere diğer sanıklar Abdurrahman ve Selman’dan uyuşturucu madde aldığı sabit olan sanığın, suç konusu uyuşturucu maddeyi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğu ve böylelikle eylemin tamamlandığı anlaşılmakla, sanık hakkında teşebbüs hükümlerini düzenleyen TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasına dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

C) Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince (ilk derece mahkemesi mahkûmiyet hükmü kaldırılarak) verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tutanağı içeriğine, tanık anlatımlarına, sanıkların savunmalarına ve dosya kapsamına göre; uyuşturucu madde ticaretinin yapıldığı ikametin sanığa ait olması, ev araması sırasında diğer sanık ...’ın ikametteki uyuşturucu maddeleri sobada yakarak yok etmeye çalışırken yakalanması, tanık ...’in ve diğer sanık ...’in “uyuşturucu madde almak için sanık ... ile iletişim kurduğunu, uyuşturucu maddeyi diğer sanık ...’dan aldığını” beyan etmeleri dikkate alındığında, sanığın diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları ve olay tarihinde de tanık Necip ve diğer sanık ...’e ayrı ayrı uyuşturucu madde sattıkları anlaşılmakla; sanık hakkında, belirlenen temel ceza üzerinden zincirleme suç hükümlerini

düzenleyen TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek, eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 01/06/2021 tarihli, 2021/979 esas ve 2021/853 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,

07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/913, Karar No: 2020/4124, Tarih: 11.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/913 E.  ,  2020/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, olumlu ve olumsuz yetki tespitine itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili Sendikanın, Akdeniz Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi (Tıp Fakültesi Hastanesi) Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü işyerinde 07.12.2018 tarih ve 2740 sayılı yazısı ile çoğunluk tespiti talebinde bulunduğunu, bu başvuru neticesinde davalılardan Bakanlığın 07.03.2019 tarih ve 633120 sayılı yazısı ile başvuru tarihi olan 07.12.2019 tarihi itibariyle 401 işçinin çalıştığı, 75 işçinin sendikamız üyesi olduğu, bu sonuca göre Yasanın aradığı gerekli çoğunluğu sağlayamadığımızın tespit edildiğinin bildirdiğini, T.C. Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğü 07.03.2019 tarih ve 633120 sayılı olumsuz tespitinin yazısını müvekkiline gönderildiği ve bu yazının 12.03.2019 tarihinde tebliğ alındığını, bu olumsuz tespit yazısına karşı Kanunun belirlediği yasal süre (6 iş günü) içinde itirazlarımızı sunduklarını, taşerondan kadroya geçirilen işçiler hakkında 2019-2020 yıllarını kapsayan (01.01.2018 tarihinden 31.10.2020’ye kadar) toplu iş sözleşmesi olduğundan ve bunlar eski kadrolu işçilerin yararlanacağı bir toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağından çoğunluk tespitinde dikkate alınmalarının mümkün olmadığını iddia ettiği, bu iddiasına 6356 sayılı Kanunun 35. maddesini ve 696 sayılı KHK’nın 127. maddesi ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23. maddesini dayanarak olarak gösterdiği, Bakanlığın tespitte yer alan 18.940 işçiden sadece eski kadrolu olan 3.500 işçinin yararlanacağı (toplam sayıdan %18’i ve tamamına yakını davacı sendika üyesi olan), taşerondan kadroya geçenlerin (%82) yararlanamayacağı bir toplu iş sözleşmesinin çoğunluk tespitinde toplam işçi sayısının dikkate alınmasına hukuka aykırılık olduğunu, davalı Bakanlığın, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde eskiden sözleşme imzalanan eski kadrolu 7 işçi üzerinden 6 işçinin davacı Sendikaya üyeliği nedeniyle 18.09.2018 tarihli ve 58736034-103.02-E.64936 sayılı yazısı ile davacıya çoğunluk tespiti verdiğini, bu Üniversitede 2.000 civarında işçinin 696 sayılı KHK ile kadroya geçirildiğini, bu kadroya geçirilen işçilerden 600 işçinin de hem 02.04.2018 geçiş tarihi öncesi hem de şu anda 17 nolu sağlık ve sosyal hizmetler işkolunda kayıtlı ve tescilli olduğunu, davalının kendi içinde çelişen tespit kararları verdiğini, 6356 sayılı Kanunun geçici 7.maddesine aykırı bir şekilde çoğunluk tespiti verildiğini; 6356 sayılı Kanununun 41. maddesinde %40 çoğunluğun belirlenmesinde, işletme toplu iş sözleşmesinde işyerlerinin bir bütün olarak dikkate alınacağını, oysa 6356 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2.fıkrasında, birinci fıkra kapsamındaki işyerlerinin her birini aynı işkolu veya farklı işkolu ayrımı yapmadan, mevcut işkoluna veya başka bir işkoluna tescili ayırmadan kadroya geçiş yapan her işçi için her bir işyerini ayrı işyeri olarak saydığını, yani 6356 sayılı Kanunun uygulanması bakımından bağımsız birer işyeri sayılacağını, bu maddeye yani geçici 7.maddeye aykırı olan diğer hükümlerinin uygulanmayacağını, 6356 sayılı Yasanın 41

. maddesinin 2.fıkrasında, birinci fıkra kapsamındaki işyerlerinin her birini aynı işkolu veya farklı işkolu ayrımı yapmadan, mevcut işkoluna veya başka bir işkoluna tescili ayırmadan kadroya geçiş yapan her işçi için her bir işyerini ayrı işyeri olarak saydığını, yani 6356 sayılı Kanunun uygulanması bakımından bağımsız birer işyeri sayılacağını, bu maddeye yani geçici 7.maddeye aykırı olan diğer hükümlerinin uygulanmayacağını, 6356 sayılı Yasanın 41.maddesindeki işletme kapsamının belirlenmesi konusunda tüm işyerlerinin bir bütün olarak değil, her yeni tescil edilen işyerinin bağımsız birer işyeri olarak değerlendirilmesi gerektiğini; geçici madde gereği işletme kapsamında değerlendirilmeyeceğini, 41. maddenin uygulanmayacağını, 02.04.2018 geçiş tarihinden önce işkolu 17 nolu sağlık ve sosyal hizmetler işkolunda olmadığı halde, geçişten sonra 02.04.2018 tarihi ile davalı sendikanın başvuru yaptığı 03.09.2018 tarihi arasında birçok işyerinin işkolunun hatalı olarak sağlık işkolu ile değiştirildiğini, Konya Selçuk Üniversitesi'nde, Elazığ Fırat Üniversitesi'nde, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesinde, hiç eski kadrolu işçi olmamasına ve 31.10.2020 tarihine kadar çoğunluk tespiti başvurusu yapılamayacağı açıkça kanunda yazılmasına rağmen, Bakanlığın, davalı sendikaya çoğunluk tespiti verdiğini davalı sendikaya verilen olumlu tespit ve davacı sendikaya verilen olumsuz tespitlerle ilgili olarak Ankara 24. İş Mahkemesinin 2018/545 E., Ankara 23. İş Mahkemesinin 2018/1032 E. Sayılı açılan davaların bulunduğundan bahisle -... Çalışma Genel Müdürlüğü'nün 12.03.2019 tarih ve 58736034-103.02-E. 638666 sayılı Öz Sağlık İş Sendikasına verilen çoğunluk tespitinin iptaline, ... Çalışma Genel Müdürlüğü'nün 07.03.2019 tarih ve 58736034-103.02-E. 633120 sayılı müvekkili Sendikaya gönderdiği olumsuz tespitin iptaline, Akdeniz Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi (Tıp Fakültesi Hastanesi) Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü işyerinde/işletmede müvekkili sendikanın çoğunlukta olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sendika vekili; öncelikle davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile usulden reddinin gerektiğini, aksi halde davacı Sendikanın 696 sayılı KHK'nın 127'nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23'üncü madde hükmünü, yine 6356 sayılı Kanuna 696 sayılı KHK ile birlikte eklenen geçici 7'inci madde hükmünün tamamını lehine sonuç ortaya çıkarmak çabasıyla baştan aşağıya yanlış yorumlaması sonucu toplu iş sözleşmesi mevzuatının temeline, ruhuna, iş yeri işletme mantığına ve kanunda bu terminolojilerin tanımına aykırı şekilde ileri sürdüğü iddialarının hiç bir yasal düzenlemede yerinin olmadığını ve kabulünün de mümkün olamayacağını, davacı Sendikanın yetki ve toplu iş sözleşmesi sürecini geciktirmek amacıyla haksız olduklarını bildikleri halde işbu davayı açtıklarını, davalı Bakanlık tarafından müvekkili Sendikaya verilen çoğunluk tespit yazısının 696 Sayılı KHK'ya, 6356 Sayılı Kanunun 41., 42. ve geçici 7. maddesine ve ilgili diğer maddelerine, toplu iş sözleşmesi yetki tespiti ile grev oylaması hakkında yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu, dava konusu işletmede müvekkili Sendika tarafından yeterli çoğunluğun sağlandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili; müvekkili Bakanlık tarafından yapılan yetki tespiti işlemlerinde; -6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun geçici madde 7- (Ek: 20/11/2017-KHK-696/113 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7079/106 md.)1), 696 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 127.maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 17.maddesinin 5.fıkrası, 6356 Sayılı Sendikalar Ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 19. maddesinin 2. fıkrası- mevzuat hükümleri uyarınca işlem yapıldığını, buna göre bildirilen mevzuat hükümleri doğrultusunda, e-devlet kapısı üzerinden yapılan sendika üyeliği ve üyelikten çekilme bildirimleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi ve işyeri bildirimleri doğrultusunda alınan dökümlerde T. Sağlık İşçileri Sendikasının başvurusu, müvekkil Bakanlık kayıtlarına intikal eden 07.12.2018 başvuru tarihi itibariyle işveren tarafından söz konusu işyerlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna 17 sıra numaralı “Sağlık ve Sosyal

Hizmetler” işkolunda tescil edildiğini ve işyerlerinde 401 işçinin çalıştığını, 75 işçinin adıgeçen sendikaya üye olduğunun tespit edildiğini ve buna ilişkin 07.03.2019 tarihli ve 633120 sayılı yetki tespiti yazısının davacı sendikaya gönderildiğini, müvekkili Bakanlık’a e-devlet kapısı üzerinden yapılan sendika üyeliği ve üyelikten çekilme bildirimleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi ve işyeri bildirimleri doğrultusunda alınan dökümlerde diğer davalı Öz Sağlık- İş sendikasının başvurusunun Bakanlık kayıtlarına intikal ettiğini, 08.03.2019 başvuru tarihi itibariyle işveren tarafından söz konusu işyerlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna 17 sıra numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkolunda tescil edildiğini ve iş yerlerinde 401 işçinin çalıştığını, 176 işçinin adı geçen sendikaya üye olduğunun tespit edildiğini ve buna ilişkin 12.03.2019 tarihli ve 638666 sayılı yetki tespit yazısının da Bakanlıkça taraflara gönderildiğini, bu kapsamda davacının müvekkili Bakanlığa yönelttiği iddiaların gerçek dışı olduğunu, müvekkili Bakanlık tarafından yapılan bütün işlemler ilgili yasa maddelerine göre e-devlet kapısı üzerinden yapılan üyelik bildirimlerine dayanarak yapıldığını savunarak davacının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davasının reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, kadroya geçen işçilerin yetki tespitinde işyerinin işçisi olarak kabul edilerek çoğunluğun tespitinde dikkate alınması gerekmekte olup, sürekli işçi kadrosuna geçirilenlerden mevcut işyerlerinden kuruma bildirimi yapılanların bu işyerleri için yapılacak yetki tespitinde dikkate alınarak davalı Bakanlığın yaptığı Akdeniz Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinde (Tıp Fakültesi Hastanesi) 07/12/2018 başvuru tarihi itibariyle çalışan 401 işçiden 75'inin davacı sendikaya üye olduğu ve haliyle gerekli çoğunluğunun sağlanamadığına ilişkin olumsuz yetki tespiti ile davalı sendikanın 176 kayıtlı sendikalı işçi sayısı ile çoğunluğu sağladığına ilişkin olumlu yetki tespiti işlemlerinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

D)İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur..

E)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; mahkemece dosya incelenmeksizin, delilleri bile toplanmadan, sayısal hesaplamalar olan teknik bilgilerde bilirkişi raporu da alınmadan, işkolu değişiklikleri ile ilgili belgeleri getirtmeden adeta usuli bir gerekçe varmış gibi esasa bile girmeksizin davanın esastan reddine karar verildiğini, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

E)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; mahkemece dosya incelenmeksizin, delilleri bile toplanmadan, sayısal hesaplamalar olan teknik bilgilerde bilirkişi raporu da alınmadan, işkolu değişiklikleri ile ilgili belgeleri getirtmeden adeta usuli bir gerekçe varmış gibi esasa bile girmeksizin davanın esastan reddine karar verildiğini, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan ve mevcut işyerinden Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilen işçilerin yetki tespit başvurusunda dikkate alınması gerektiği, davalı Öz Sağlık İş Sendikası tarafından başvuru tarihi itibari ile Toplu iş sözleşmesi yapabilmek için gereken çoğunluğun sağlandığı, Yargıtay 22. H.D'nin 24/10/2019 gün ve 2019/7497 Esas, 2019/19812 Karar sayılı ilamındaki tespitlerinde de bu yönde olduğu görülmekle; ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalardaki uyuşmazlık, davalı Öz Sağlık İş Sendikası lehine yapılan olumlu yetki tespiti ile davacı Sendikaya aleyhine yapılan olumsuz yetki tespitine itiraza ilişkindir.

Dosya içeriğine göre; yetki tespitine konu işyeri Akdeniz Ünv. Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi ( Tıp Fakültesi Hastanesi) Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü Akdeniz Ünv Merkez (Dumlupınar) Kampüsü olup, olumlu yetki tespitinde 7 işyeri için davalı Sendika’nın 08.03.2019 tarihi itibariyle işletme düzeyinde çalışan sayısı 401, üye sayısı ise 176 olarak, olumsuz yetki tespitinde ise davacı Sendikanın aynı işyerlerinde 07.12.2018 tarihi itibariyle çalışan sayısı 401, üye sayısı ise 75 olarak saptanmıştır.

Uyuşmazlığın esası, alt işveren işçisi iken 696 sayılı KHK hükümleri gereğince asıl işverenin sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan işçilerin yetki tespitinde dikkate alınmaması noktasında toplanmaktadır.