muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16923, Karar No: 2015/11142, Tarih: 27.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16923 E.  ,  2015/11142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/605-2014/505

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2013/605-2014/505 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. D.S. ve davalı S.. K.. vekili Av. M.E. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 24.12.2000 tarihli genel kurul kararı ile sermaye artırım kararı aldığını, bu karara göre ihraç edilen hisse senetlerinden 460 adedinin müvekkili tarafından davalı Selahattin’den devralındığını, ancak daha sonra davalı S.. K.. tarafından davalı şirketin sermaye artırım kararının alındığı 24.12.2000 tarihli genel kurul kararının yetersiz nisap ile karar alındığı gerekçesiyle ticaret sicilinden terkin edildiğini, bu nedenle sermaye artırım kararının yok hükmünde olduğunu, bu karara dayalı olarak ihraç edilen hisse senetlerinin de geçersiz olduğunu ileri sürerek, sermaye artırımı ve anasözleşme değişikliğine ilişkin 24.12.2000 tarihli genel kurulun S.. K.. tarafından iptal edilerek ticaret sicil kaydının silindiğinin, iptal edilen bu genel kurulun yeniden yapılmadığının, sermaye artırımına ilişkin geçerli bir genel kurul kararının bulunmadığının, buna göre ihraç edilen hisse senetlerinin hukuki dayanağının olmadığının ve bu hisse senetlerinin geçerliliğinin bulunmadığının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı SPK vekili, husumet itirazında bulunmuş, esasa yönelik olarak da davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, alınan kararların hukuken geçerli olduğunu, yokluk durumunun sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, bozma ilamında ki hususlarda bilirkişi raporu aldırılabilmesi için davacı tarafa bir aylık kesin süre verildiği, bu süreye uyulmamasının ve masrafın yatırılmamasının ne gibi sonuçlar doğuracağının da davacı tarafa bildirildiği, açılan davada davacının haklı olup olmadığının tespiti açısından bilirkişi raporu aldırılmasının zorunlu bulunduğu gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, şağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17043, Karar No: 2014/5428, Tarih: 24.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/17043 E.  ,  2014/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere ...'ın 01.01.2011 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 29.07.2011 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13421, Karar No: 2022/4470, Tarih: 12.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13421 E.  ,  2022/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro (Tespite İtiraz)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili ve müdahil davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Diyarbakır ili ... İilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... Mevkii 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85 ve 86 parsel sayılı taşınmazlar, tapu ve vergi kaydına dayalı olarak, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek 04.07.1973 tarihinde malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir.

Mahkemece verilen önceki karar, Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Mahkemece, müdahil davacının ...’ın talebi hakkında hüküm kurulması, davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının mahallinde yöntemince uygulanarak kapsamının belirlenmesi ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, 78 nolu parselin 19/09/2017 tarihinde düzenlenen krokide 78/A (kayıt miktarı), 78/B (zilyetlik) ve 78/C (zilyetlik) olarak gösterilen kısımların aynı parsel numarası altında toplam 235.076,13 m2'lik kısmın 13440 pay kabul edilerek; ... ve diğerleri lehine tapuya kayıt ve tesciline, 78/D olarak belirtilen 74.154,18 m2'lik kısmın ifrazen aynı adaya son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 78/E olarak belirtilen ve DSİ tarafından kamulaştırılarak su altında kalan 53.500 m2'lik kısmın miktar fazlası olarak tescil harici bırakılmasına, paftasında gösterilmekle yetinilmesine, 79 nolu parselin; 79/A olarak belirtilen 111.963,88 m2'lik kısmın aynı ada ve parsel numarası altında kayıt miktarı olarak davalılar adına 13440 pay kabul edilerek; ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline,79/B olarak belirtilen DSİ tarafından kamulaştırılarak su altında kalan 18.200 m2'lik kısmın miktar fazlası olarak tescil harici bırakılmasına, 80 nolu parselin; 80/A harfi ile gösterilen 308.158,24 m2' lik kısmın aynı parsel numarası altında 13440 pay kabul edilerek; ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 80/B olarak belirtilen DSİ tarafından kamulaştırılarak su altında kalan 75.100 m2'lik kısmın kayıt kapsamında kaldığı anlaşılmakla tescil harici bırakılmasına, 81 nolu parselin; 81/A ile gösterilen 231379,15 m2' lik kısım aynı parsel numarası altında 13440 pay kabul edilerek ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 81/B olarak belirtilen DSİ tarafından kamulaştırılarak su altında kalan 391.250 m2'lik kısmın kayıt kapsamında kaldığı anlaşılmakla tescil harici bırakılmasına, 82 nolu parselin; 82/A harfiyle gösterilen 100.000 m2'lik kısmın aynı parsel numarası altında 13440 pay kabul edilerek; ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 82/B olarak belirtilen 49.233,12 m2'lik kısmın ifrazen aynı adaya son parsel numarası verilmek suretiyle miktar fazlası olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 82/C olarak belirtilen DSİ tarafından kamulaştırılarak su altında kalan 61.500 m2' lik kısmın miktar fazlası olarak tescil harici bırakılmasına, 82/D olarak belirtilen 11.122,45 m2'lik kısmın aynı adaya son parsel numarası verilmek suretiyle miktar fazlası olarak Hazine adına kayıt ve tesciline, 83 tamamı aynı parsel numarası ile toplamda 13440 hisse kabul edilerek; ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 84 nolu parsel yönünden Hazinenin itirazının reddi ile; tamamı aynı parsel numarası ile toplamda 13440 hisse kabul edilerek; ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 85 nolu parsel yönünden Hazinenin itirazının reddi ile; tamamı aynı parsel numarası ile toplamda 13440 hisse kabul edilerek; ..

... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 84 nolu parsel yönünden Hazinenin itirazının reddi ile; tamamı aynı parsel numarası ile toplamda 13440 hisse kabul edilerek; ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 85 nolu parsel yönünden Hazinenin itirazının reddi ile; tamamı aynı parsel numarası ile toplamda 13440 hisse kabul edilerek; ... ve diğerleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 86 nolu parselin tespitinin iptali ile aynı parsel numarası altında miktar fazlası olarak Hazine adına kayıt ve tesciline, tespitten sonra noter satış vaadi senedi ve harici satışlarla pay satın alan müdahiller ... Kuğra ve ark. (Av. ... müvekkilleri) açısından mahkemenin görevzsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve tespitten sonra devralan davalılar ..., ... ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

1. Müdahiller ... ..., ... ve arkadaşlarının temyiz taleplerinin incelenmesinde; Adı geçenlerin çekişmeli taşınmazların bir bölümünü önceki maliklerinden satış vaadi sözleşmesine ve harici satış senedine dayalı olarak tespit tarihinden sonra satın aldıkları anlaşıldığından, taleplerinin Kadastro Mahkemesinin görevi dışında kaldığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararında bir isabetsizlik bulunmadığından temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Çekişmeli 78, 79, 82 ve 86 parsel sayılı taşınmazlar yönünden; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bu parseller yönünden usul ve Kanun'a uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

b) Çekişmeli 80, 81, 83, 84 ve 85 parseller yönünden; Mahkemece, yapılan keşif, dinlenen tanıklar ve bilirkişi raporları uyarınca 81 ve 83 parsellere uygulanan 1937 tarih ve 3 nolu vergi tahrir kaydının ve 84 ve 85 parsellere uygulanan 2 nolu tahrir kaydının 4 sabit sınır itibariyle parselleri kapsadığı; 80 parsele uygulanan 4 nolu tahrir kaydının 3 ana yön (doğu, kuzey, güney) ve ara yön (kuzeybatı) itibariyle parsele uyduğu, bununla birlikte parsele uygulanan Zilhicce 1287 defter 39 varak 46 sayılı kök tapu kaydının dört sabit sınırıyla parseli kapsadığı kabul edilerek, taşınmazların keşifte tespit edilen yüzölçümleri itibariyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki yazı cevabı uyarınca, hükme esas alınan 19.09.2017 ve 20.09.2017 tarihli rapor ekindeki krokide gösterilen DSİ tarafından kamulaştırılarak su altında kalan 80 parsel için 80/B - 75.100 m2, 81 parsel için 81/B - 391.250 m2 kısımlar miktar fazlası olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Bununla birlikte, dava konusu 84 ve 85 parsellere uygulanan 2 nolu vergi kaydının batı hududunda okunan "Kırmalık (taşlık)" sınırı ve 81 ve 83 parsellere uygulanan 3 nolu vergi kaydının dğu hududunda okunan "çay" sınırı, taşınmazların değişebilir sınırlarını oluşturmamktadır. Bu durumda 2 ve 3 nolu vergi kayıtları taşınmazlara uyduğu anlaşılmakla birlikte, kayıtlar değişebilir sınırlı olduklarından davalılar adına vergi kayıt miktarları kadar tespit yapılabileceği kabul edilmelidir.

Dosya içinde bulunan, eldeki dosyanın davalıları tarafından, Hazine aleyhine,... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/48 Esas sayılı dosyası ile dava konusu taşınmazlara ait olduğu belirtilen (1973 yılında kadastro tespiti sırasında da uygulanan 93-99 sıra no) 30.05.1963 tarihli tapu kayıtlarının yüzölçümünün düzeltilmesi istemiyle açılan dava dosyasının yargılaması neticesinde davanın, sunulan tapu kayıtlarının sınırlarının sabit olmadığı gerekçesiyle reddedildiği, hükmün Yargıtayca onanarak kesinleşmesi üzerine Hazine tarafından 1965 yılında temyiz incelemesine konu eldeki davanın açıldığı ve söz konusu davada, yüzölçümü düzeltilmesi istemine konu edilen tapu kaydının kök tapu kaydına bakıldığında, Kanunisani 1338 tarih No: 24 - 32 kayıtlarına ulaşıldığı ve tüm kayıtlarının dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dosya içinde bulunan, aynı taraflar arasında görülen dava neticesinde verilen ve kesinleşmiş bulunan, yüzölçümü düzeltilmesi isteminin reddine ilişkin hükmün, taşınmazların gayrisabit sınırlı oldukları konusunda güçlü delil teşkil ettiği de gözetilmek suretiyle, davalıların vergi kaydına istinaden zilyetlikle kazanabilecekleri taşınmaz miktarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/3-A maddesine göre vergi kayıt miktarı kadar olduğu ve yine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/1. maddesine göre zilyetlikle kazanabilecek miktarın da, taşınmazlar kuru nitelikte bulunduğundan 100 dönümü geçemeyeceği dikkate alınarak hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu miktarlar aşılacak şekilde davalılar lehine tescil hükmü kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, müdahil davacı ... ... ve diğerlerinin temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile dava konusu 78, 79, 82 ve 86 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün ONANMASINA; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün, dava konusu 80, 81, 83, 84 ve 85 parseller yönünden 6100 sayılı HMK' nin geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 35.90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 44.80 TL'nin temyiz eden müdahillerden alınmasına, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17585, Karar No: 2017/811, Tarih: 09.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/17585 E.  ,  2017/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Dava, davacı ...'nın davalı Kurumun bir kısım çalışmalarının fiili çalışmaya dayanmadığından bahisle iptal ettiği yaşlılık aylığının yasal faizi ile ödenmesi ve Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Birleşen 2014/145Esas sayılı dosyada davacı Kurum, davalı ...'ya ödenen yersiz ödenen 31.923,19 Liranın iadesini; 2014/243 Esas sayılı dosyada davalı ...'ya yersiz ödenen 6.499,97 Lira sağlık giderinin yasal faizi ile tahsilini istemine ilişkin olup, Mahkemece, “a) davacı ... tarafından Mahkememiz'in 2013/112 Esas Sayılı dosyası ile açılan davanın reddine; 2014/145 Esas Sayılı dosyasıyla açılan davanın KABULÜ ile, 31.923,19 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-davacı ...'ten alınıp davacı-davalı SGK'ya verilmesine, yine 7 TL'nin davalı-davacı ...'ten alınıp davacı-davalı SGK'ya verilmesine karar verildiği, Hükmün Dairemizce 15/02/2016gün ve 2015/3461 Esas, 2016/1904 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, 05/07/2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile 5521 sayılı Yasaya eklenen geçici 2.maddesi uyarınca yapılan incelemeye ve Dairemiz bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin 10 gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle Yargıtay incelemesine konu olan karar eski hükümde direnmeye ilişkin olup direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7306, Karar No: 2007/8103, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7306 E.  ,  2007/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.11.2006 gün ve 2006/11551-13214 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.