muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1296, Karar No: 2021/3313, Tarih: 15.03.2021

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacının, davalı işverene ait halı atölyesinde el halısı dokuma işinde çalıştığı, uzun vade sigorta kollarına tabi kısmi bildirimlerinin olduğu, dinlenen tanıkların da çalışmayı doğruladıkları iddia ve tanık beyanlarıyla sabittir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği açıktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme karşısında; 09.07.1987 – 05.08.2003 arası dönemde anılan Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde, davalı işveren ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12488, Karar No: 2008/12394, Tarih: 23.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12488 E.  ,  2008/12394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali-Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların ortak mirasbırakanları olan babaları ...'ten alınan veraset ilamının eklenerek gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 23.09.2008 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/24604, Karar No: 2017/15395, Tarih: 11.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/24604 E.  ,  2017/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... ve ... ... İnş. İlaçlama Temizlik Pey. ... Sosyal Hizm. San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalı ... ... İnş. İlaçlama Temizlik Pey. ... Sosyal Hizm. San. Tic. Ltd. Şti. Duruşma talep etmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Başkanlığına bağlı park ve bahçeler müdürlüğünde çalıştığını müvekkilinin değişik taşeron firmalarda çalışmasına rağmen işinin değişmediğini, sürekli aynı işi yaptığını, davacının çalıştığı son taşeron firmanın ... ... - Lilyum İlaçlama iş ortaklığı olduğunu müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak fesih edildiğini iddia ederek işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Lilyum vekili; davanın adi ortaklığa yöneltilemeyeceğini, davacı ile imzalanan sözleşmenin süreli olduğunu sürenin bittiğini, davacının kıdeminin bu davayı açmaya yeterli olmadığını savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunmuş, davacının iş akdinin hukuka uygun şekilde fesih edildiğini, feshin son çare ilkesine uygun davranıldığını, müvekkilinin davanın tarafı olamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yazılı fesih olmadığı için feshin geçersizliğine ve davacının, davalı ... ... - Lilyum İlaçlama iş ortaklığı nezdindeki işine iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... ve ... ... İnş. İlaçlama Temizlik Pey. ... Sosyal Hizm. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli ise de hüküm fıkrasında davacının ... olmasına rağmen Nurettin Ocak'ın isminin yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen çıkarılarak yerine

“1-Davacının işe iade davasının KABÜLÜ ile ... ... İnş. Ltd. Şti, ... Gıda İnş. Ltd. Şti ve Meteafor İnş. Ltd. Şti tarafından gerçekleştirilen feshin geçersizliğine ve davacı ...’ın adı geçen işverenler nezdindeki İŞYERİNE İADESİNE, ” bendinin eklenerek hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1620, Karar No: 2015/11649, Tarih: 11.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/1620 E.  ,  2015/11649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalı işverene ait işyerinde 13.04.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu 12.04.2002 gelire girme tarihi itibarıyla %43 oranında, kontrol kaydı sonucu 01.05.2005 tarihinden itibaren azalma ile %30 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir (%43 orana göre 57.510,79 TL'lik ilk peşin değerli gelir) ile, yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 17.05.2012 günlü bozma ilamına uyulduğu halde, bozmanın gereği yerine getirilmeksizin, davalı Kurumca gönderilen fark gelirin 164.465,63 TL olduğuna ilişkin yazısı esas alınıp, %43 orana göre dava konusu yapılan 57.510,79 TL ilk peşin değere itibar edilmek suretiyle önceki gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Dairemizin 17.05.2012 günlü bozma ilamında "Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rucu etmektedir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında,başlangıçtaki gelirin,değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Şu halde, sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 12.04.2002 tarihi itibarıyla %30 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 12.04.2002-01.05.2005 tarihleri arası fark iş göremezlik (%43- %30 = %13) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gereği" belirtildiği halde, hükme esas kurumca gönderilen 04.04.2013 günlü yazı ve tablo ile bildirilen 164.465,63 TL'lik tutar %30 orana göre bağlanan gelirin ilk peşin değeri alınmak suretiyle sonuca gidilmiştir. 04.04.2013 günlü Kurum yazısının hükme esas alınabilmesi mümkün değildir.Çünkü, anılan kurum yazısı Dairemizin bozma gerekçelerini içermekten uzaktır.

Şu halde, yapılması gereken iş; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasının 26'ıncı madde hükmü ile konuya ilişkin 506 sayılı Yasanın sürekli iş göremezlik gelirinin hesaplanmasını düzenleyen 506 sayılı Yasanın 20'inci ve aylıkların alt sınırını düzenleyen aynı yasanın 96'ıncı madde hükümleri ve Dairemiz bozma kararındaki ilkeler de gözetilerek Dairemizin 17.05.2012 günlü bozma ilamı çerçevesinde; sürekli iş göremezlik durumuna girilen 12.04.2002 tarihi itibarıyla %30 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 12.04.2002-01.05.2005 tarihleri arası fark iş göremezlik (%43- %30 = %13) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenmeli ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kuşkusuz bu araştırma ve inceleme yapılırken, 09.12.2010 tarihli Mahkeme hükmünün davalı ... tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle, davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumunun bozmadan sonra sürdürülecek yargılamada gözetilmesi gerekecektir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde hükmü temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...'e iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33381, Karar No: 2016/2062, Tarih: 08.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33381 E.  ,  2016/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/12/2014 tarihli ve 2014/121444 soruşturma, 2014/85569 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/40 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2015 gün ve 320815 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre; şüphelinin sosyal paylaşım sitesi olan twitter hesabı üzerinden müştekiye yönelik hakarette bulunduğunun iddia edilmesi karşısında, şüphelinin mesajları paylaşan kişi olduğunun tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, şüphelinin İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1186 esas sayılı davasının 18 Aralık 2014 tarihli duruşma tutanağı ile ABD Newyork eyaletinde gerçekleştirilen 27 Temmuz 2014 tarihli Madison Suquare Garden'ba boks maçına ilişkin kendisinin de bulunduğu fotoğrafın sosyal paylaşım sitesi üzerinden paylaşılmasının sadece şüpheli tarafından gerçekleştirilebilecek eylem olduğu, kaldı ki hakaret suçunun işlendiği iddia olunan twitter hesabının bağlı olduğu mail adresinin şüphelinin sahibi olduğu şirkete ait olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, belirtilen hususlar kapsamında şüpheliye isnat edilen suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar her türlü delilin resen ve etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; şüpheli ...'ın çektiği filmin, dağıtım şirketi sahibi müşteki tarafından dağıtımının yapıldığı ve taraflar arasında bu anlaşmadan kaynaklanan borç ilişkisi nedeniyle husumet bulunduğu, müşteki vekilinin savcılığa sunduğu şikayet dilekçesinde, şüphelinin 'sgokbakar' isimli twitter adresinden müvekkiline “lan sen ne uyuz bir adamsın sen tam dayaklıksın asıl, 25 milyonumu çalmışsın hala maç yorumu yapıyorsun utanmaz” ve “Bir de hala din, Allah, kitap, çaldığın 25 milyonun hesabını ver, karına kızına yedirdiğin haramın hesabını ver, utanmaz” şeklinde hakaret içeren yazılar paylaştığını, belirterek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, şüphelinin söz konusu twitter adresinin kendisine ait olmadığını ileri sürerek atılı suçu inkarı, hakaret suçu nedeniyle ABD'nin 'IP' tespitine cevap vermediği ile şüphelinin mesajları paylaşan kişi olduğunun tespitinin mümkün olmadığı ve yapılacak başka bir işlem kalmamasından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki vekilinin itirazı üzerine de mercii İstanbul 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin itirazın reddine karar verdiği anlaşılmıştır.

Soruşturma dosyasının incelenmesinde, şüpheli tarafından yazıldığı ileri sürülen twitlerin ulusal gazetelerde haber yapıldığı, müşteki vekili tarafından şüphelinin aynı twitter hesabından yaptığı başka paylaşımların çıktılarının dosyaya sunulduğu, bu kapsamda şüphelinin ABD'deki bir boks maçında çektirdiği resminin bu hesaptan paylaşıldığı, yine taraflar arasında görülen bir başka ceza davası nedeniyle şüphelinin aynı hesaptan dava ile ilgili bilgi paylaştığı, ayrıca şüphelinin aynı twitter hesabından aldığı hediyeleri ve yeğeninin fotoğraflarını paylaşmış olduğu, twitter hesabının bağlı olduğu mail adresinin de şüphelinin sahibi olduğu şirkete ait olduğu hususları birarada değerlendirildiğinde; CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin şüpheli ... hakkında hakaret suçundan iddianame düzenlenebilmesi için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu, şüphelinin eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerektiği anlaşılmıştır. Yapılan açıklamalara göre, şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara itiraz sonucunda verilen itirazın reddine dair mercii kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/40 değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 08.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6953, Karar No: 2012/9925, Tarih: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6953 E.  ,  2012/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1- Katılan vekilinin "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanığın beraatine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk CezaKanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Katılan vekilinin "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından sanığın beraatine dair hükme yönelik temyizine gelince:

Sahte olduğu ve sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan faturaları kullanan ve VEDOS ortamında yapılan sorgulamada tespit edilen şirket veya gerçek kişiler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve 2005 yılında düzenlendiği belirtilen faturaların tarihlerinin tespiti ile sadece 01.06.2005 tarihinden önceki tarihe ilişkin olup olmadıklarının da araştırılıp toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayanarak yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.