muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10110, Karar No: 2015/10247, Tarih: 07.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10110 E.  ,  2015/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2015

NUMARASI : 2015/176-

Taraflar arasındaki tazminat davasının devam eden yargılaması sırasında; ara kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haczin kaldırılması talebinin reddine dair verilen ara kararın süresi içinde davalı ..... Kimya San. Ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirkete ait ve diğer davalının .... sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazadan dolayı sigortalısının hasarlanan aracı için yetkili servise ödemiş olduğu 13.445 TL bedelin rücuan tahsili ile .....plakalı aracın kaydına ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Davalı ...... Kimya San ve Tic. A.Ş vekili, davacı şirket tarafından talep edilen bedelin KTK Zorunlu Mali sorumluluk Poliçesi kapsamında olduğunu, bu bedelin müvekkili şirketten değil diğer davalı şirketten tahsil edilmesi gerektiğini savunarak araç üzerindeki tedbirin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, tensip ara kararıyla .....plakalı aracın kaydına ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiş, davalı ....z Kimya San. ve Tic. A.Ş vekilinin ihtiyati haczin kaldırılması yönündeki itirazı üzerine, 21.04.2015 tarihli ara kararı ile itirazın reddine karar verilmiş; buna ilişkin ara karar, davalı ..... Kimya San ve Tic. A.Ş vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme ara kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ......Kimya San. ve Tic. A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının

reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 07.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/902, Karar No: 2020/2324, Tarih: 11.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/902 E.  ,  2020/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasına; "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... Salih lehine , karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ... 'e verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

1. Sanık ...'in dava konusu on iki ihracat beyannamesi muhteviyatı eşyanın taşıyıcı şirketinin (Toros Uluslar arası Nakliyat..Ltd Şti) ortağı, sanık ...'nin Toros Uluslararası Nakliyat .. Ltd. Şti'nin çalışanı ve tüm beyannamelerin taşıma özet beyanı ile tır karnesini düzenleyen şahıs olduğu olayda, ihracatlara ilişkin beyannameler muhteviyatı eşyalar ile özet beyan muhteviyatı eşyaların cinsi, ağırlığı, alıcı bilgisi, varış yeri gibi hususlarda farklılık olduğunun anlaşılması karşısında sanıkların beyannamelere konu eşyaları taşıdığını, gelen fatura ve eşyaya göre özet beyanı düzenlediklerini savunduğu, ihracat beyannameleri kapsamı eşyaların tamamının ihracının gerçekleşmediği anlaşılmakla, suça konu eylemlere iştiraki nedeniyle atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. UYAP kayıtlarından yapılan incelemede sanık ...'e ait benzer olaya ilişkin Dairemizde aynı gün incelenen ; 2019/21 Esas numarasında kayıtlı Bakırköy 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/56 Esas – 2014/963 Karar sayılı dosyasının, 2016/2342 Esas numarasında kayıtlı Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/24 Esas – 2014/108 Karar sayılı dosyasının bulunduğu ,

UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanık ...'ye ait benzer olaylara ilişkin;

2. UYAP kayıtlarından yapılan incelemede sanık ...'e ait benzer olaya ilişkin Dairemizde aynı gün incelenen ; 2019/21 Esas numarasında kayıtlı Bakırköy 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/56 Esas – 2014/963 Karar sayılı dosyasının, 2016/2342 Esas numarasında kayıtlı Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/24 Esas – 2014/108 Karar sayılı dosyasının bulunduğu ,

UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanık ...'ye ait benzer olaylara ilişkin;

Dairemizde aynı gün incelenen; 2019/21 Esas numarasında kayıtlı Bakırköy 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/56 Esas – 2014/963 Karar sayılı dosyasının, 2015/20593 Esas numarasında kayıtlı Bakırköy 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/99 Esas – 2013/400 Karar sayılı dosyasının, 2016/2342 Esas numarasında kayıtlı Bakırköy 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/24 Esas – 2014/108 Karar sayılı dosyasının bulunduğu,

Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nde halen derdest 2019/126 – 2019/151 – 2019/131 – 2012/119 Esas numaralarında da kayıtlı dosyalarının bulunduğu anlaşılmakla

Sanıklar ... ve ...'nin üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak dosyaların birleştirilerek tüm delilerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanıklar hakkında hüküm tesis edilmesi, suçun sübutu halinde suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanıkların eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

... Dış Ticaret A.Ş. isimli firma adına Halkalı Gümrük Müdürlüğü'ne tescilli toplamda on üç adet ihracat beyannamesi muhteviyatı eşyanın taşıma işlemlerinin Toros Uluslararası Nakliyat.. Ltd Şti ve ... Global Loj. ve ... A.Ş. tarafından yapıldığı olayda, sanığın ihracatçı firma genel müdür yardımcısı olduğu, ihracatlara ilişkin beyannameler muhteviyatı eşyalar ile özet beyan muhteviyatı eşyaların cinsi, ağırlığı, alıcı bilgisi gibi hususlarda farklılık olduğu, dava konusu beyannameler kapsamı eşyaların ihracatı gerçekleşmesi gerekirken eşyaların tamamının ihracının yapılmadığı, ... Tekstil San. Tic. A.Ş.'nin aynı zamanda bir beyanname kapsamında KDV iadesinden yararlandığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10388, Karar No: 2022/14486, Tarih: 25.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/10388 E.  ,  2022/14486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan hakkında kamu davası açılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2016 gün ve 2015/366 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile; mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, hükmün o yer ve üst Cumhuriyet Savcıları tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 19.09.2022 gün ve 2021/17056 esas, 2022/11836 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında “1412 sayılı CMUK'nun 310., 5235 sayılı Kanun’un 20/1, 5271 sayılı CMK'nın 38, 260/3 ve 291. maddeleri gereğince, yokluğunda karar verilen “Görüldü Savcısı'nın, 05.08.2017'den önce verilen o yer veya mülhakat asliye ceza mahkemesi kararlarını temyiz süresinin, kararı temyize hakkı olan diğer sujelerle eşit biçimde ve tebliğden itibaren bir hafta olması ve inceleme konusu olayda, UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.05.2016 gün 2015/366 Esas ve 2016/459 Karar sayılı kararının 08.06.2016 tarihinde hakim tarafından imzalanarak, Görüldü Savcısı ekranına gönderildiği, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından 17.06.2016; o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından 27.06.2016 tarihinde temyiz dilekçesi gönderildiğinin anlaşılması karşısında, üst Cumhuriyet Savcısı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz tarihinin CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,” karar verildiği, bu red karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/10/2022 gün ve İtiraz-15-2016/330788 sayılı yazıları ile “ ...o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin süresinde olup olmadığı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir.

1412 sayılı CMUK'da olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.

1412 sayılı CMUK'da olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak yeni usul yasası sisteminde, yasa yolları içinde istinafa yer verilmesi ve bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.” hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı CMUK’nun 305 ila 326. maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Başka bir anlatımla, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra temyiz başvuru usulünün ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

Yargılama makamlarının verdikleri kararlarda bir aykırılık veya yanılma olması durumunda bu hataları giderme yetkisi "kanun yolu" adı verilen denetim ile sadece yargılama makamları tarafından yapılabilir. Kanun yolu, aykırılıkları gidermek ve isabetli karar verilmesini sağlamak bakımından, sanık için olduğu kadar toplum için de büyük bir teminat olduğundan, bir insan hakkıdır (Feridun Yenisey - Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, ... 2017, .... 859, 860).

Bu anlayışa paralel olarak, Anayasanın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinde, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir",

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesinde ise;

Bu anlayışa paralel olarak, Anayasanın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinde, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir",

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesinde ise;

“1. Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir...”

Hükümlerine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu vurgulanmış, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde yargılamada sanığa tanınması gereken asgari haklar belirtilerek adil yargılanma hakkının kapsamı belirlenmiştir.

Aynı şekilde, 25.03.2016 tarihi itibarıyla iç hukukumuzun bir parçası hâline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) Ek 7 numaralı Protokolünün "Cezai Konularda Temyiz Hakkı" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında;

"Mahkeme tarafından ceza gerektiren bir suç nedeniyle mahkûm edilen herkes, mahkûmiyetinin veya hükmolunan cezanın yüksek bir mahkeme tarafından yeniden incelenmesini sağlama hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanımı, kullanımın dayanakları dâhil kanunla düzenlenir." hükmüyle ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

Olağan kanun yollarından sayılan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bozmadan önceki ilk karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre iki şartın varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davasının kendiliğinden açılması mümkün olmayıp bu konuda bir talebin bulunması gereklidir.

Kural olarak temyiz başvurusunun ... şekilde olması yani hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile yapılması gerekir. Ancak zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle sözlü başvuruda bulunmak da mümkündür. Bu durumda beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkim tarafından onaylanır.

Uyuşmazlık konusu olayda istek şartının gerçekleştiği konusunda bir tereddüt bulunmadığından temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart olan süre şartının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

Uyuşmazlık konusu olayda istek şartının gerçekleştiği konusunda bir tereddüt bulunmadığından temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart olan süre şartının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süre, hükmün tefhiminden, tefhim edilmemiş ise tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi, anılan maddenin üçüncü fıkrasındaki farklı durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar bakımından bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlayacaktır.

5271 sayılı CMK'nın 291. maddesi uyarınca da temyiz davası açılması için yedi günlük bir süre öngörülmüş iken 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "yedi" ibaresi "on beş" şeklinde değiştirilerek temyiz süresi on beş güne çıkarılmış, anılan madde gerekçesinde; “Madde ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle tarafların temyiz haklarını daha etkin kullanabilmeleri amacıyla temyiz isteminde bulunma süresi yedi günden on beş güne çıkarılmaktadır.” açıklamalarına yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi, 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında verilip istinaf sonrası temyiz denetimine tabi olan kararlara yönelik temyiz süresinin on beş gün olacağı hususunda her herhangi bir kuşku bulunmamakla birlikte, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtayın temyiz incelemesinden geçen ve bozma üzerine 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında yeniden verilen kararların temyiz süresinin ne olacağı hususunda Kanunda açıkça bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere, usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan, aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça "hemen ve derhal uygulanma" ilkesidir. Anılan ilke uyarınca usul işlemleri yapıldıkları sırada yürürlükte olan muhakeme kanunu hükümlerine tâbi olacaktır. Usul Kanunlarında yapılan değişiklikler, Yasa yürürlüğe girdikten sonra yapılacak işlemler hakkında uygulanacak olup maddi ceza hukuku kurallarının aksine geçmişe yürümezler. O hâlde ceza yargılaması sırasında, kanunlarda değişiklik yapılması veyahut dayanılan bir usul kuralına ilişkin kanun hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi hâlinde, yeni kanun veya iptal sonucu ortaya çıkan usul prosedürü, devam etmekte olan işlemlere uygulanacak, ancak 5320 sayılı Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrasında ifade edilen bu durum önceki kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde o kanuna uygun olarak gerçekleştirilen işlemlerin geçersizliği neticesini doğurmayacağı gibi, yenilenmesini de gerektirmeyecektir.

Bununla birlikte, 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK'nun yürürlükten kaldırılmasına rağmen 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası ile, bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağına ilişkin istisnai bir düzenlemeye yer verilmesi karşısında, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar bakımından hemen ve derhal uygulama ilkesi geçerli olmayacak, bu kararlar kesinleşinceye kadar Kanun'daki açık ve emredici düzenleme uyarınca 1412 sayılı CMUK'nun temyize ilişkin hükümleri uygulanmaya devam edecektir.

Gelinen aşamada ifade etmek gerekir ki, istinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet Savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK’dan farklı şekilde, re’sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin,

hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Bu bağlamda, temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekmekte olup dilekçenin herhangi bir temyiz sebebi içermemesi durumunda temyiz isteminin reddi sonucu doğacağından madde gerekçesinde de ifade edildiği gibi tarafların temyiz haklarını daha etkin kullanabilmeleri amacıyla temyiz isteminde bulunma süresi yedi günden on beş güne çıkarılmıştır. Başka bir anlatımla, kanun koyucunun, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlama tarihinden sonra 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı hâllerde, temyizde sebep gösterme zorunluluğunu da dikkate alarak temyiz süresini yedi günden on beş güne çıkardığı anlaşılmaktadır.