muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11706, Karar No: 2013/14594, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11706 E.  ,  2013/14594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanıkların fikir ve işbirliği içerisinde hareket ederek, sanıklardan ...'ın kendisini "..." ismi ile tanıtıp yakınlık kurduğu katılana gömü altın bulduklarını, ellerinde 2500 adet altın bulunduğunu söyleyip bir adet gerçek altını da çıkarıp katılana gösterdiği ve düşünürse kendisini aramasını söyleyip telefon numarası verdiği, iki gün sonra olay günü yanında kardeşi tanık ... ile birlikte ve beraberindeki 15.000 TL para ile sanık ...'la buluşan katılan ...'ın parayı poşete koyduğu esnada sanığın poşeti katılanın elinden kaparak kaçtığı, bu esnada olayın başından beri katılan ve sanık ...'ı takip etmekte olan diğer sanık ...'ın da sanık ... ile birlikte kaçarak olay yerinden uzaklaştığı,

bilahare suçlu albümü ve temin edilen fotoğrafları üzerinden katılan ve tanığın her iki sanığı da teşhis ettikleri, sanık ...'ın katılana irtibat numarası olarak verdiği cep telefonu hattının kendi üzerine kayıtlı olduğunun anlaşıldığı olayda, katılan parayı sanığa rızaen teslim etmediğinden eylemin hırsızlık suçunu teşkil ettiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1221, Karar No: 2021/588, Tarih: 28.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2019/1221 E.  ,  2021/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel suçunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan Müge’nin, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 16.12.2020 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/705, Karar No: 2018/5340, Tarih: 10.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/705 E.  ,  2018/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 15.12.2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

20.10.2010 tarihli iddianame anlatımına göre; "Müşteki ... ile şüphelilerden ... arasındaki senetten doğan alacak borç ilişkisi nedeniyle müştekiler ile şüpheliler arasında husumet bulunduğu, şüpheliler ..., ... ve ...'nın değişik tarihlerde müştekileri telefonla arayarak "bu parayı ödeyeceksiniz, ödemezseniz bu işin sonu kötü olur, dünyayı size dar ederim" şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettikleri, şüpheli İsmail'in de müştekilerden ...'nın iş yerine gelerek müşteki ...'i ve eşi olan diğer müşteki ...'i kastederek "sizden alacaklıyız, bu senetleri ödeyeceksiniz, aksi takdirde bu dünyayı size dar edeceğiz" diyerek tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, eylemin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... ile vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13156, Karar No: 2020/10579, Tarih: 14.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13156 E.  ,  2020/10579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi ile hükmün aynen infazına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi ile hükmün aynen infazına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’in, müştekiler ... ve ...’a karşı eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile sanık hakında hüküm kurulan 765 sayılı TCK'nın 491/3 ve 493/1. maddesinde tanımlanan suçun unsurlarının farklı olması nedeniyle, sanığın daha önce yanında çalıştığı, temyiz dışı sanık ...’in ise suç tarihinde de yanında çalışmakta olduğu müşteki ...’in iş yerine, gece 02.00 sıralarında, yazıhane camını kırmak suretiyle girip müşteki ...’e ait yazar kasa ile iş yerinde çalışan müşteki ...’ın yatakhane olarak kullanılmakta olan bölümünde bulunan dolabının kilidini kırarak para, giyecek ve yiyecek eşyalarını çalmaları ve müşteki ...’a ait bir kısım eşyanın soruşturma aşamasında rızaen iade edilmesi şeklinde gerçekleştirdikleri eylemin, 5237 TCK'nın 142/1-b, 143/1, 142/1-b, 143/1, 168/2. (müşteki Mehmet’in rıza göstermesi halinde) maddeleri kapsamındaki hırsızlık suçlarının yanı sıra aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 151/1 (2 kez) maddeleri kapsamındaki iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı, sanıkların eyleminin, her ne kadar iş yerinin anahtarı sanık ...’de bulunmakta ise de, iş yerine mesai saatleri dışında, anahtar kullanılmasızın yazıhanenin camı kırılarak girildiği, bu nedenle iş yerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan istifade edilmediği, çalınan eşyaların niteliği itibariyle sanıklara teslim veya tevdi edilmemiş olması nedeniyle 765 sayılı Kanun’un 491/3. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, sanıkların iş yerine girmek için kırdıkları cam ve dolabı açmak için kırdıkları kilidin muhkem olup olmadığı yönünde bir tespitin de bulunmaması karşısında, bu konuda yapılacak tespite göre 765 sayılı TCK’nın 492/1, 522. ya da 493/1., 522. maddelerinde yazılı suçları oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri dikkate alınmak suretiyle, eyleme uyan ve suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un ilgili maddelerinin, suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da nazara alınarak, olaya ayrı ayrı uygulanması, her iki yasaya göre verilecek cezaların, denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi; sanığın yukarıda anılan müştekilere yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı Kanun hükümlerinin açıkça lehe olması ve sanığın kesinleşen hükümdeki mahkumiyetinin müşteki ...’e yönelik eylemi nedeniyle 1 yıl, müşteki ...’a yönelik eylemi nedeniyle 4 ay hapis cezası olduğu da nazara alındığında, 765 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin edilen cezaların daha lehe olması nedeniyle mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1452, Karar No: 2012/484, Tarih: 06.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/1452 E.  ,  2012/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 33,60 TL harcın davacı ...'ten alınmasına 06.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12974, Karar No: 2019/19649, Tarih: 18.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12974 E.  ,  2019/19649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarını temyiz ettiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz talebinin itiraz kabul edilerek Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2015 tarihli, 2015/872 D. İş sayılı kararı ile reddedildiği, belirlenerek suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların 29/04/2014 tarihinde, gündüz saat 13.30 sıralarında, müştekilerin oturmakta olduğu etrafı duvarla çevrili sitenin bahçesine duvardan atlayarak girmek suretiyle, bisiklet parkında bulunan müştekilere ait bisikletleri çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının, 08/09/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/214, Karar No: 2010/23, Tarih: 16.02.2010

**Ceza Genel Kurulu         2009/11.MD-214 E.  ,  2010/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/213054

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar V...Ş..ve A..S.’ın beraatına ilişkin, Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen 17.04.2009 gün ve 3-3 sayılı hüküm, katılan vekili tarafından atılı suçun oluştuğu gerekçesiyle temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsavcılığının “onama” istekli 08.10.2009 gün ve 213054 sayılı tebliğ¬namesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değer¬lendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık V..Ş..’ün olay tarihinde Ayvalık Adliyesinde Sulh Ceza Mahkemesi hakimi, sanık A...S..’ın ise aynı mahkemede zabıt katibi olarak görev yapmakta olduğu, avukat olan müdahil Ç..B..’un hakaret suçundan Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesinde sanık olarak yargılandığı davanın 20.06.2006 günlü duruşmasına katılmak için adliyeye geldiği, celseyi izlemek amacıyla gelen eşi E...B..ile birlikte koridorda ve baro odasında hazır bulunduğu halde duruşmaya çağrılmadığı, yokluğunda duruşma yapılmasına karşın duruşmaya katılmış gibi gösterilmek ve söylemediği bir kısım sözler söylenmiş gibi yazılmak suretiyle gerçeğe aykırı duruşma tutanağı düzenlendiği ve hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu iddiasıyla, sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 204/2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle açılan kamu davasında;

Yargıtay 11. Ceza Dairesince, “...sanıkların yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmadığı...” gerekçesiyle beraatlarına karar verilmiş, bu hüküm, katılan vekili tarafından atılı suçun oluştuğu görüşüyle temyiz edilmiştir.

Görüldüğü gibi Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıkların atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işleyip işlemediklerine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Yargıtay 11. Ceza Dairesince, “...sanıkların yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmadığı...” gerekçesiyle beraatlarına karar verilmiş, bu hüküm, katılan vekili tarafından atılı suçun oluştuğu görüşüyle temyiz edilmiştir.

Görüldüğü gibi Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıkların atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işleyip işlemediklerine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Katılan Ç..B..., soruşturma ve kovuşturma aşamasında özetle; Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesinde hakaret suçundan sanık olarak yargılandığı dosyanın duruşma günü ve saatinde mahkeme koridorunda ve zaman zaman baro odasında yanında eşi E...ile birlikte hazır bulunmasına karşın duruşmaya çağrılmadığını, sanık hakime gidip duruşmaya çağrılmadığını ve savunmasını yapamadığını belirtince, sanığın duruşmayı bitirdiğini söylediğini, ertesi gün zaptı almaya gittiğinde hazır olmadığı halde sanki hazırmış gibi gösterildiğini ve bir takım cümlelerin kendi ifadesiymiş gibi yazıldığını gördüğünü, Cumhuriyet Başsavcısı Ö...Ö..'na ve Adalet Komisyonu Başkanı S... Ö...'a gidip durumu anlattığını ancak bir sonuç çıkmadığını, kararı temyiz ettiğinde sanığın "bu karar kesin, sen neden temyiz ediyorsun" dediğini, bu eylemin kasıtlı olarak yapıldığını düşündüğünü, bir yıl kadar sonra genel teftişe gelen Adalet Müfettişine durumu şikayet ettiğini, kendisinin olayı öğrenir öğrenmez de durumu Cumhuriyet Başsavcısına ve Adalet Komisyonu Başkanına bildirdiği gibi, temyiz dilekçesinde de bu hususu belirttiğini, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

Katılanın sanık olarak yargılandığı Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/194 Esas, 2006/346 Karar sayılı dava dosyasının incelemesinde; Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2006 günlü iddianamesiyle sanık Ç...B...hakkında 06.09.2005 tarihinde müşteki Avukat M...L... Gurup'a hakaret ettiği iddiasıyla, 5237 sayılı TCY’nın 125/1-4 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, 19.04.2006 tarihinde iddianamenin kabulüne karar verildiği ve duruşmanın 30.05.2006 gününe bırakıldığı, anılan tarihli duruşmada sanık ve şikayetçi ile bir tanığın beyanlarının alındığı, yazılan bir talimat yanıtının beklenilmesine karar verilerek duruşmanın 20.06.2006 gününe bırakıldığı, incelemeye konu olayın yaşandığı 20.06.2006 tarihli tutanakta oturuma sanığın da katıldığının yazılı olduğu, oturumda talimata gelen yanıtın okunarak sanık Ç...B...’tan talimata karşı beyanı, esas hakkında savunması ve son sözü sorulduktan sonra duruşmaya son verildiği, sanık Ç...’nin 5237 sayılı TCY’nın 125/1. maddesi uyarınca 1 ay adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 Liradan paraya çevrilerek sonuç olarak 600 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiği, Ç..B..’un 26.06.2006 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği, mahkemece 26.06.2006 günlü ek kararla hükmün kesin olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, 03.08.2006 tarihinde tebliğ edilen ek kararın sanık Ç..tarafından 31.08.2006 tarihinde temyiz edildiği, temyiz dilekçesinde duruşmanın yokluğunda yapıldığı halde varmış gibi gösterildiği hususunun da yazılı olduğu, bu dosyanın temyiz aşamasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tanık M...G...; Cumhuriyet Başsavcılığında hizmetli olarak çalıştığını ancak mübaşir olmadığı zaman duruşmalara da katıldığını, suç tarihinde de sulh ceza mahkemesinde mübaşir olarak görev yaptığını, duruşmalara saat 09.00’ da başlandığını, mevcutlu dosyaları sabahtan, mevcutsuzları ise diğerleri bitince aldıklarını, olay gününü ve şikayetçiyi duruşmaya çağırıp çağırmadığını tam olarak hatırlamadığını, katılanın “bana hapis cezası verin kararı temyiz etmek istiyorum, duruşma zabıt suretini almıyorum sonra alırım” dediğini duyma¬dığını, böyle bir konuşmaya tanık olmadığını, katılanın mahkum olduğu duruşmayı görmediğini, kendisinin olmadığı sırada yapılmış olabileceğini, genellikle en son duruşma yapılırken kendi¬sinin üst kata savcılığa çıktığını, en son duruşma olarak Ç..B..u anons ettiğini ve eşi ile gelip duruşmaya katıldığını hatırlamadığını beyan etmiştir.

Tanık E..B...; şikayetçinin eşi olduğunu, adliyeye iki kez geldiğini, ilk geldiğinde duruşma salonunda dinleyici olarak bulunduğunu, o duruşmada eşi ile Avukat L.. G...un bulunduklarını, ikinci duruşma için de işinden izin alıp saat 09.00 sıralarında eşi ile beraber adliyeye geldiklerini, baro odasında oturduklarını, saat 12.00’ye kadar baro odasından ayrılmadığını, kendisi baro odasında otururken müştekinin ara sıra çıkıp duruşmayı sorduğunu, öğle vakti saat 12.00 civarında eşinin sanık Hakim V...Ş...’ün yanına gittiğini, sanık hakimin kendisini de çağırması üzerine odasına gittiğini, eşi duruşmayı sorunca sanığın karar verdiğini söylediğini, eşinin “nasıl karar verdiniz, ben daha son sözümü söylemedim” dediğini, sanığın ise “ne söyleyeceksin, ben suçsuzum tanıkların dinlenmesini istiyorum diyeceksin, ben zaten bunların hepsini yazdırdım” şeklinde yanıt verdiğini, eşinin “keşke temyiz edilebilecek şekilde karar verseydiniz” dediğini, daha sonra fenalaştığını anlayınca odadan beraber çıktıklarını ve baro odasına geçtiklerini, hakimin odasında kendisi ve eşinin bulunduğunu, katibin olmadığını ve odada kesinlikle duruşma yapmadıklarını, müştekinin baro odasında ağladığını, bu olayın sanığa sorulması halinde onun da eşinin yokluğunda karar verdiğini söyleyeceğini belirtmiştir.

Tanık T...P....; avukat olduğunu, 20.06.2006 günü Ayvalık Adliyesinde baro odasında duruşma sırası beklerken Avukat Ç..B..’un da sanık olarak yargılandığı dosyanın duruşmasını beklediğini, yanında eşinin de bulunduğunu, şikayetçinin dosya karara çıkacağı için stresli göründüğünü, öğlen saat 12.00’ye doğru “duruşma bu saate uzadığına göre herhalde öğleden sonraya kalacak” dediğini, ara sıra koridora çıkmasına rağmen koridordan ayrılmadığını, eşinin ise baro odasından hiç ayrılmadığını, kendisinin şikayetçinin çağırıldığını duymadığını, duruşma salonunun baro odasının tam karşısında olduğunu, daha sonra şikayet¬çinin baro odasına girerek eşine sanık Hakim ........in kendilerini odasına çağırdığını söylediğini, ikisi birlikte baro odasının yan tarafında bulunan sanık Hakim .......’in odasına geçtiklerini, kısa bir süre sonra şikayetçinin baro odasına gelip dosyanın karara çıktığını ve hazırladığı son savunmasını yapmadan ceza aldığını söyleyerek üzgün bir şekilde adliyeden ayrıldığını ifade etmiştir.

Tanık Z....B....Tetik; avukat olduğunu, olay günü sabah saat 09.00- 09.30 civarında adliyeye geldiğini, şikayetçinin de duruşması olduğunu, baro odasında öğleye kadar kaldığını, ancak icra müdürlüğünde olan dosyaları için ayrılmış olabileceğini, o gün sulh ceza mahke¬mesinde kimin mübaşirlik yaptığını hatırlamadığını, şikayetçinin baro odasına gidip geldiğini, koridorda dolaştığını gördüğünü, hatta kendilerine duruşmalarda stresli olduğundan dolayı izleyici olarak girmemelerini söylediğini, bir süre sonra şikayetçinin eşi ile birlikte baro odasına girdiklerini, üzüntülü olduğunu ve feveran ettiğini, “sabıkalı oldum arkadaşlar” dediğini, kendisinin baro odasında olduğu süre içerisinde şikayetçinin isminin anons edilmediğini, icra dairesinde olduğu dönemde anons yapılmış olabileceğini beyan etmiştir.

Tanık N...Ö...; avukat olduğunu, şikâyetçinin sanık olarak yargılandığı dosyanın ikinci duruşmasına eşi ile birlikte geldiklerini, baro odasının önünde müvekkili ile konuştuğu sırada sanık V...Ş....’in odasında şikayetçi ve eşini sanıkla konuşurlarken gördüğünü, baro odasında avukatlar B...T..., M...A.. A.., T....P...ve Z...Y..’ın olduğunu, bir süre sonra şikayetçinin baro odasına geldiğini, çok kötü durumda olduğunu, “ben de sabıkalı oldum” diyerek ağladığını, ne olduğunu sorduklarında “duruşma yapılmadı, V.... bey verdiği kararı bize odada söyledi” dediğini, kendisinin tutanağı görmek istemesi üzerine şikayetçinin “tutanak yok sonra yazılacakmış” yanıtını verdiğini, şikayetçiye “tutanak olmadan duruşma olmaz gel bunu biz kendimiz tutanak tutup imzalayalım, ben imzalarım” dediğini, olay günü adliye koridorunda olduğunu, şikayetçinin isminin anons edilmediğini, o gün duruşması olduğunu bildiğinden anons edilse dikkatini çekeceğini söylemiştir.

Tanık H...A...; hakim olarak görev yaptığını, olay günü saat 12.00 civarında hakim olan eşinin duruşmasının bitmesini beklediği esnada sanık V...Ş...’ün yanına geldiğini, konuştukları sırada şikayetçinin eşi E.... B...’un yanlarına geldiğini, sanık ile görüşmek istediğini söylemesi üzerine çıktıklarını, üç-dört dakika sonra sanığın geri geldiğini ve şikayetçi Ç... B..’un duruşma zaptını almadan duruşma salonunu terk ettiğini, hapis cezası verilmesini istediğini anlattığını ifade etmiştir.

Tanık F...A...; hakim olarak görev yaptığını, kendisinin de salı günleri duruşması bulunduğunu, olay gününü hatırlamadığını ancak şikayetçinin bir gün duruşmada çok kötü bir halde olduğunu görerek ne olduğunu sorduğunda bir şey söylemediğini, aradan uzun bir süre geçtikten sonra odasına icra dairesi ile ilgili bir sorunundan dolayı geldiğinde tekrar sorduğunda sulh ceza mahkemesinde yokluğunda karar verildiğini söylediğini belirtmiştir.