muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7404, Karar No: 2019/1446, Tarih: 16.01.2019

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müştekinin şikayet beyanında şirket ve hukuk bürolarına ait olduğu belirtilen telefon numarasından kendisine sürekli mesaj gönderildiğini iddia etmesi karşısında, HTS kayıtları getirtilip incelenerek gelen mesajların ve aramaların sıklığı araştırılmadan, sırf huzur ve sükunu bozmaya yönelik kastın olup olmadığı ile suçun oluşması için gerekli olan ısrar unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan, eksik soruşturma ile alacağın tahsiline yönelik mesajlarında suç unsuru bulunmaması gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/4484 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 16/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/941, Karar No: 2018/1559, Tarih: 14.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/941 E.  ,  2018/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme, Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 1-)Sanık ... hakkında;

a-)Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi

uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

b-)Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte

örgüt adına suç işleme suçundan; Beraat

2-)Sanık ... hakkında; Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-)Sanıklar hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-)Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin temyizinin kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Aynı dava kapsamında yargılaması yapılan silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/249, Karar No: 2015/12057, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/249 E.  ,  2015/12057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.11.2013 gününden önce, imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 864 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 25.11.2013 olan kamulaştırma (değerlendirme,) 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 03.07.2013 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 864 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4479, Karar No: 2019/686, Tarih: 19.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4479 E.  ,  2019/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, apartman yönetimi ile arsa sahibine ait bağımsız bölümü arsa sahibinin sattığı 3. kişiden satın alan kat maliki... tarafından, dava dışı arsa sahipleri ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yapan yükleniciler aleyhine açılan kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi nedeniyle eksik ve kusurlu işlerin giderim bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla artırılan miktarda dikkate alınarak apartman yönetimi ve kat malikinin davasının kabulüne dair verilen karar, davalı ... Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraf sıfatı, dava konusu hak ile kişiler arasındaki hukuki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisi olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise o hakkın yükümlüsünü anlatır. Uygulamada davacı sıfatı aktif husumeti, davalı sıfatı pasif husumeti karşılayacak şekilde kullanılmaktadır. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin, kime karşı bu hukuki korunma isteniyor ise o kişi veya kişilere karşı açılması gerekir. Taraf sıfatı maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatı bir def'i değil itiraz olduğundan taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği gibi ileri sürülmemiş olsa dahi mahkemeler ve temyiz halinde Yargıtay'ca kendiliğinden gözetilir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 12.10.2016 gün 2016/4130 Esas, 2016/4227 Karar sayılı ilamı ve benzer içtihatları).

Adi yazılı olup imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 213, TMK'nın 706, Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60. maddesine göre noterlikçe düzenleme şeklinde yapılmamış olması sebebiyle geçersiz olmakla birlikte, ifa ile sonuçlandığı gibi tapuda pay devri yapılmış olması sebebiple geçersiz olduğunun ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanımı sayılacak olan 14.10.2009 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi dava dışı arsa sahipleri ile davalı kooperatifler arasında imzalanmıştır.

Kural olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmiş ve kurulmuş ise alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup bunun doğal sonucu olarak borçlu kime karşı ifa yükümlülüğü altına girmiş ise alacak ve ifa edilmeme halinde dava ve takip hakkı da o kişiye aittir. Kural bu olmakla birlikte alacaklının sözleşmeden doğan haklarını üçüncü bir kişiye devretmesi mümkündür. Alacağın temliki alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 21.04.2015 gün 2015/1583 Esas, 2015/2100 Karar sayılı ilamı).

Arsa sahibi arsa payı karşılığı yapım sözleşmesi gereği kendisine bıkakılıp adına tescil edilen bağımsız bölümü 3. kişiye satarak tapuda pay devri yapmış olsa dahi, ayrıca arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden doğan haklarını yazılı temlik sözleşmesiyle devretmedikçe tapuda pay devri alacağın temliki sonucunu doğurmaz (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 23.11.2006 gün 7468/6797 E/K, HGK'nın 26.03.2008 gün 2008/15-279 Esas, 2008/277 Karar sayılı ve Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 23.09.2008 gün 2017/5864 Esas, 2008/5551 Karar sayılı ilamları).

Öte yandan apartman yönetiminin tüzel kişiliği olmadığından taraf sıfatı bulunmamakla birlikte 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesinde belirtilen yöneticinin görevleri kapsamında ve bununla sınırlı olan sözleşme yapma yetkisi ve buna ilişkin uyuşmazlıklarda taraf sıfatı ile ehliyetinin bulunduğu kabul edilmektedir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2009 gün 2008/1563 Esas, 2009/1782 ; 28.02.2012 gün 2010/7597 Esas 2012/1183 Karar; 10.05.2010 gün 2009/1180 Esas 2010/2748 Karar sayılı ilamları). Apartman yöneticisinin kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesine dayanarak dava açması mümkün değildir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; 14.10.2009 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin 5. maddesi 2. fıkrasında sözleşmenin tarafı olarak A ve G bloktan daire alacak arsa sahiplerinin kat irtifakına göre hisselerini başkalarına devir ve satış yapabilecekleri, sattıkları kişilerin de bu sözleşme ile bağlı kalacakları, arsa sahiplerinden daire satın alan kişilerin de bu sözleşme ve hükümlerinden yararlanacakları kararlaştırılmıştır. Bu madde hükmü gereği pay devri halinde sözleşmeden doğan haklarından arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alanlara temlik edilmiş olacağı kararlaştırıldığından arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alan kişiler arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye karşı talepte bulunabilir ve dava açabilirler. Ancak sözleşmedeki bu hak arsa sahiplerinden ilk olarak bağımsız bölüm satın alan 3. kişilere tanınmış olup, arsa sahibinden bağımsız bölümü satın alandan devralan 4. kişi ile Kat Mülkiyeti Yasası'nın 35. maddesinde sayılan görevleri arasında sayılmadığından apartman yönetiminin bundan yararlanması mümkün değildir. Davacılardan ... maliki olduğu 13 nolu bağımsız bölümü arsa sahibi ...'den satın alan dava dışı ...'dan tapuda satın almış olup, ...'nun kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 5. maddesi gereği kendisine geçen haklarını davacı ...'e temlik ettiğine, diğer arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alanların da sözleşmeden doğup kendilerine devren gelen haklarını davacı apartman yönetimine temlik ettiklerine dair 818 sayılı BK'nın 163 ve devamı ile 6098 sayılı TBK'nın 183/I. maddeleri gereğince düzenlenmiş yazılı bir temlikname bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece apartman yönetimi ile ...'in davacı taraf sıfatı, (aktif husumet ehliyeti) bulunmadığından açtıkları davanın reddi gerekirken yanlış

Bu durumda mahkemece apartman yönetimi ile ...'in davacı taraf sıfatı, (aktif husumet ehliyeti) bulunmadığından açtıkları davanın reddi gerekirken yanlış

değerlendirme sonucu kabulu doğru olmamış, hüküm sadece davalılardan ... Konut Yapı Kooperatifi temyiz ettiğinden temyiz eden kooperatif yararına bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı ... Başkanlığı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığı'na geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17683, Karar No: 2018/4414, Tarih: 12.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17683 E.  ,  2018/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçiye ait işyerinden, yazar kasanın içinde bulunan 5.00 TL bozuk parayı çalmaktan ibaret eyleminde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2855, Karar No: 2017/5544, Tarih: 18.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2855 E.  ,  2017/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1629 parsel sayılı taşınmazda, davalı kuruma ait tahliye kanalından sızan suların birikip göllenmesi nedeniyle tarımsal faaliyet yapamadığı ve ürün almasının mümkün olmadığını, zararın tazmini konusunda davalı idareye yapılan şifahi müracaatların da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek 2012-2013 yıllarına ilişkin 3000TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiş, 05.07.2014 tarihinde ıslah ile talebini 4.922TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, su kanalının tahrip edilerek kaçak su kullanılmış olabileceğini kusurun tespitinin gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.922,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.987,00 TL'ye dava tarihinden itibaren ve 2.935,00TL'ye ıslah tarihi 05/07/2014 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ nün raporu okundu. Düşüncesi alındı, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalının yönetimindeki kanaldan sızan sular nedeniyle davacının taşınmazının bir bölümünü kullanmadığı saptanmak suretiyle belirlenen tazminata karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 252.17.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5387, Karar No: 2006/7537, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5387 E.  ,  2006/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, faturalardan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine karşı toplam 66.300.-YTL ödeme yapıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı ...vekili, süresinde yetki ilk itirazında bulunarak HUMK.nun 9 ve 10 maddeleri gereği yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın yetki itirazının kabulü ile, HUMK.nun 9.10 ve 27 maddeleri gereğince mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ve görevli Zeytinburnu/İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İİK.nun 72/son maddesi uyarınca menfi tesbit ve istirdat davaları,takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. HUMK.nun 23.maddesinin son cümlesi uyarınca mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden taraf, yetkili mahkemeyi bildirmeye mecburdur.

Somut olayda, davalılardan ... Ltd.Şti.süresinde yetki itirazında bulunarak, yetkili mahkemenin ...Mahkemeleri olduğunu bildirmiştir. Başka bir ifade ile yetki itirazında Zeytinburnu Mahkemelerinin yetkili olduğu hususunda bir beyana rastlanılmamıştır. Mahkemece, davalının HUMK.nun 23.maddesi uyarınca bildirdiği mahkeme dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğu kabul edilerek dosyanın başka yer mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, somut olay bakımından İstanbul Mahkemelerinin yetkili olmadığı gözetilerek yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7186, Karar No: 2012/12987, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7186 E.  ,  2012/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16/12/2010 gün ve 2010/11734 - 15995 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Hazine ve davacı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 203.00.- TL. para cezasının düzeltme isteyen Hazine ve ...' ten ayrı ayrı, Harçlar Yasası uyarınca 43.90.- TL. red harcının ise düzeltme isteyen ...'ten alınmasına 20/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.