muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7219, Karar No: 2008/9595, Tarih: 30.06.2008

taşınmazların tesbiti sırasında dava devam ediyorsa, ormanla müşterek sınırları davalı bırakılır ve tutanakları düzenlendikten sonra açıklayıcı bir yazı ile Kadastro Mahkemesine intikal ettirilir."

3402 Sayılı Yasanın 5. maddesinde; "Kadastro Müdürü çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemesinde, bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen davaların listesini alır ve bunu çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, vergi, harita ve diğer belge ve örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenlerine verir. Listenin müdür tarafından alınmasından sonra o çalışma alanında bulunan taşınmaz hakkında mahalli hukuk mahkemelerine açılan davalar, derhal kadastro müdürüne bildirilir"

Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7/a maddesinde; "Kadastro tutanağı henüz düzenlenmeden dava açılmışsa; çalışma alanında bulunan taşınmaz mallarla ilgili olarak ... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tesbit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır."Aynı Yönetmeliğin 5/a maddesinde; "Dava mülkiyete yönelik ise, taşınmaz mal teknisyenlerince ölçülüp tarafların iddiaları, varsa belgeleri muhtar ve bilirkişi beyanlarına göre değerlendirildikten sonra, sonuçları ve varacakları kanaatları tutanağın edinme sebebi sütununda etraflıca açıklanmak ve dosya numarası belirtilmek suretiyle maliki tayin edilmeden kadastro tutanağı düzenlenir." 6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir." Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, ... henesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler ve ayrıca ... tarafından çekişmeli 116 ada 21 nolu parselinde içinde bulunduğu 118 nolu bölüm hakkında kadastro mahkemesinin 2006/28 esas sayılı dava dosyası ile dava açıldığı gözönünde bulundurularak, mahkemenin 2006/ 28 esas sayılı dava dosyası getirtilerek dava dosyasının bu dosyanın mahkemenin 2006/ 28 esas sayılı dava dosyası

ile birleştirilmesine karar verilerek davacı ... Yönetiminin davanın esasının incelenmesi gerekirken davanın askı ilan tarihinden sonra açıldığı ve mahkemenin görevsiz olduğu düşünülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9581, Karar No: 2013/12314, Tarih: 27.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9581 E.  ,  2013/12314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.01.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili, dava konusu yerin kanal niteliğinde DSİ'ye ait arazi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki tapu kaydına ve fen bilirkişi rapor ve krokisine göre taşkına uğrayan 1258 sayılı parselin dava dışı DSİ Genel Müdürlüğü adına "kanal" vasfı ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Davacının bu taşınmazda tarım yapması ve davalıya karşı komşuluk hukukuna dayalı olarak zarara uğradığını iddia ederek tazminat talep etmesi mümkün değildir.

Ayrıca dava konusu taşınmazın niteliği itibariyle taşan suların taşınmazda birikmesi nedeniyle korunmaya değer üstün bir hakkı da mevcut bulunmamaktadır. Bu sebeple mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2380, Karar No: 2012/16116, Tarih: 09.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/2380 E.  ,  2012/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini  ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı  şirkette yirmiyedi kişi çalıştığını, bu sebeple iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, davacının iş sözleşmesinin işine karşı olan ilgisizliği ve uyarılara rağmen bu tavırlarına devam etmesi sebebi ile ihbar tazminatı ödenmek sureti ile fesh edildiğini savunmuştur.

Mahkemece, işyerinde otuzdan fazla çalışan olduğu ve iş sözlemesinin  geçersiz fesh edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı işveren şirketin Türkiye'de kurulduğu ve Türk  hukukuna göre tüzel kişilik kazandığı anlaşılmaktadır.

Yabancı bir şirketin Türkiye'deki şubesi sözkonusu olmadığından işçi sayısının tespitinde davalı şirketin işverenliğindeki işyerlerinde çalışan işçi sayısının nazara alınması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde otuz işçi sayısının tespitinde işverenin aynı iş kolunda çalışan işçilerin sayısının nazara alınması öngörülmüştür.

Sosyal Güvenlik Kurumunun dosyada mevcut yazısı cevabi yazısında davalı işveren şirketin davacının çalıştığı iş kolunda faaliyette bulunan işyerlerinde çalışan işçi sayısının yirmiyedi olduğu, diğer işyerlerinin ise aynı iş kolunda olmadığı belirtilmiştir.

Buna karşılık davacı, davalı işveren şirketin aynı iş kolunda faaliyetini sürdüren yurt dışında da  işyerlerinin bulunduğunu ileri sürmüş ve o işyerlerinde çalışan işçi sayısınında dikkate alınmasını istemiştir.  Mahkemece,  davalı   şirketin  ayrı   bir  tüzel    kişilik  olduğu gözetilerek,  Libya'daki  işyerinin aynı iş kolunda olup olmadığı, işçi sayısı dikkate alınmadan ve işçi sayısı hususunda tanık beyanı olmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2012  gününde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11101, Karar No: 2015/24146, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11101 E.  ,  2015/24146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, daha önce tanıdıkları katılanın arabası ile yanlarında durması üzerine, katılanın aracına binerek beraber Kırşehir'e geldikleri, birlikte alkol aldıkları, daha sonra başka bir tarihte sanık ... katılana telefon açarak lastik aldıklarını, lastikleri acilen satmaları gerektiğini anlatarak lastikleri kendisine satabileceklerini söyledikleri, sanıkların lastikleri senet karşılığında alıp 780.00 TL ödemeleri gerektiğini belirttikleri, lastiklerin Azimli Ticaret'te olduğunu belirtmeleri üzerine katılanın traktör tutmayı teklif ettiği, traktör tutmaları için 20.00 TL'yi sanıklara verdiği, önce tanık Kerim'i aradıkları, ... işi olması nedeniyle tanık ...'in telefonunu sanıklara verdiği, sanıkların ... telefonla arayarak traktörüne bindikleri, yarım saat kadar sonra sanık ... telefonla kendisini arayıp lastikleri alıp evine götürdüğünü, akşam lastikleri evinden verebileceğini söylemesi üzerine sanıkları alarak ... evine gittiklerini, ... eşinin lastikler için komşudan 500.00 TL para aldığını söyleyerek para istediğini, katılanın 200.00 TL'yi ... verdiği,...in apartmana girip parayı eşine vereceğini söylediği, ... ile katılanın evin önünde bekledikleri,...in telefondan kendisini arayıp diğer istediği, "bekle geliyorum,... beni çağırıyor" dediği ve ... arkasından gittiği, katılanın bir süre daha aşağıda beklediği, ara sokakta ... ve ... uzaklaştıklarını görünce peşlerinden gidip ... yakaladığı, ... yeğeninin kavga ettiği, bu nedenle kahvehaneye gittiğini söylediği, böylece sanıkların atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda, katılan ve sanık anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetine dair mahkemece verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, temel ceza tayin edilirken adli para cezasına da hükmedilmesi gereği gözetilmemişse de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5147, Karar No: 2014/3339, Tarih: 25.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5147 E.  ,  2014/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tapu Müdürlüğü'nün 20.1.2014 sayılı yazısı ile, 2/B çalışmaları esnasında davalı olduğundan çekişmeli parsele ait ... Tutanağı ve güncelleme tutanağının tanzim edilmediği bildirildiğinden, dava konusu taşınmaz ile ilgili derdest dava olup olmadığı hususunun araştırılarak, böyle bir dava var ise ilgili dava dosyasının dosya arasına alınması, dava bulunmaması halinde durumun tutanak altına alınması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19632, Karar No: 2007/1819, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19632 E.  ,  2007/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren varsa SSK'lı ve Bağ-Kurlu hizmetleri dışında kalan sürede, tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.06.1997 tarihinden dava tarihi olan 05.06.2006 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ilk Prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren varsa SSK'lı ve Bağ-Kurlu hizmetleri dışında kalan sürede, tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.06.1997 tarihinden dava tarihi olan 05.06.2006 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik,

Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının Ziraat Odası kaydının ve Tarım Kredi Kooperatifi ortaklığının bulunmadığı, sattığı ürün bedellerinden ilk prim kesintisinin 20.05.1997 tarihinde yapıldığı, sonraki yıllarda; 1998 yılında ürün bedellerinden prim kesintisinin yapıldığı başkaca kesintinin yapılmadığı ayrıca 1998 yılında da ürün teslimi yapıldığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu, 20.05.1997-31.12.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005 ve 2006 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmalarına dayalı olarak kabul edilmesi usul yasaya uygun değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16663, Karar No: 2016/5144, Tarih: 22.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16663 E.  ,  2016/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan bankacılık hizmetleri sözleşmesi kapsamında davalıya kullandırılan kredi kartı ve kredili mevduat hesabından dolayı davalının borcunu ödemediğini, başlatılan icra takibine de haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığa bakmaya Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuyla da, davalının kredi kartı ve KMH kredisinden dolayı ödemediği borçlarına ilişkin olarak... 7.İcra Dairesinin 2014/2044 takip sayılı dosyası açısından takip tarihi itibari ile 4.952,11 TL,... 19.İcra Dairesinin 2014/1553 takip sayılı dosya açısından ise 288,36 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

5464 sayılı BKKKK.'nun 44/2. maddesi uyarınca, kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olmadığı açık olup görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı Yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı Yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı Yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.