muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4648, Karar No: 2017/2285, Tarih: 21.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4648 E.  ,  2017/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, ecrimisil, tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.04.2015 gün ve 2014/10010 Esas, 2015/2210 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen 1998/331 Esas sayılı davada davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında ... 2. Noterliği'nin 25.07.1996 tarih ve 24137 yevmiye no'lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin yüklenici olarak edimlerini yerine getirdiğini, buna rağmen sözleşmede yükleniciye verilecek ve arsa sahibine kalacak bağımsız bölümlerin sokak ve kat numaralarına göre belirlenmesi sebebi ile tasarruf edilemediğini, sorunun çözülmesi için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/204 D. İş sayılı dosyası ile bilirkişi incelemesi yaptırılarak taraflar arasındaki paylaşımın belirlendiğini, buna rağmen tespit edilen payların mülkiyetinin davacıya geçirilmediğini ileri sürerek, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 3627 ada, 18 parselde bulanan bağımsız bölümlerdeki payların taraflar adına tapuya tescilini talep ve dava etmiş, 30.07.2002 havale tarihli dilekçeyle 6 no'lu bağımsız bölüm hakkındaki davadan feragat etmiş, ıslah dilekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin reddi halinde taşınmazların satış tarihindeki gerçek bedelinin ticari faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının edimini henüz yerine getirmediğini, yüklenicinin inşaatın yapımı sırasında komşu parsele tecavüzde bulunduğunu, bu nedenle davacı yüklenici ile müvekkili hakkında müdahalenin men-i ile kal davası açıldığını, bu davanın sonuçlanmasının beklenmesi gerektiğini, davacının kendi uhdesinde kalan tüm taşınmazları sattığını, müvekkiline ait daireleri de temellük etmek istediğini, yapılan tespitin müvekkiline tebliğ edilmediğini, bu nedenle tespiti kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/331 Esas sayılı davasında davacı vekili, müvekkili ile davalılardan arsa sahibi ... arasında arsa payı karşılığı ...

Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/331 Esas sayılı davasında davacı vekili, müvekkili ile davalılardan arsa sahibi ... arasında arsa payı karşılığı ...

inşaat sözleşmesi yapıldığını, hatalı numarataj uygulaması nedeniyle tasarruf edilemeyen taşınmazların mülkiyetinin tespiti için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/204 D.İş sayılı dosyası ile bilirkişi incelemesi yaptırılarak taraflar arasındaki paylaşımın belirlendiğini, buna rağmen tespit edilen payların mülkiyetinin davacıya geçirilmediğini, bu nedenle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/110 Esas sayılı dosyası ile ihtiyati tedbir talepli olarak tapu iptali ve tescili davası açıldığını, ancak, davalı ...'ın 5 ve 6 numaralı daireler ile 11 numaralı dükkanı, değerlerinin çok altında diğer davalı ...'a sattığını, yapılan işlemin muvazaalı olduğunu ve iptalinin gerektiğini savunarak, davalılar arasında yapılan muvazaalı işlemin hükümsüz sayılmasını talep ve dava etmiştir.

Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemisi'nin 1998/331 Esas sayılı davasında davalı ... vekili, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeden doğan ihtilafların çözümünün genel mahkemelerin yetkisinde bulunduğunu, İİK'nın 277 ve devamı maddeleri hükümlerine göre çözümlenmesinin mümkün olmadığını, davacının edimini yerine getirip getirmediğinin belli olmadığını, davacının davalıdan bir alacağının bulunmadığını ve davalı hakkında yapılmış bir icra takibinin de mevcut olmadığını, tasarrufun iptali davası açılamayacağını belirtmiş ayrıca, aciz vesikası olan dava ön şartının gerçekleşmediğini, muvazaa iddialarını kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/331 Esas sayılı davasında davalı ... vekili, müvekilinin taşınmazları tapu kaydına güvenerek iyiniyetle satınaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/151 Esas sayılı davasında davacı vekili, müvekkilinin ... ilçesi, 3627 ada, 18 parsel bulunan 11 no'lu dükkanın ve 5 no'lu meskenin sahibi olduğunu, davalının haksız kullanımı sebebiyle beş yıldan fazla süredir kullanamadığını ilere sürerek, 14.040,00 TL ecrimisil ile dükkanda meydana gelen zarara karşılık 1.080,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yagılama sırasında davada feragat etmiştir.

Birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/151 Esas sayılı davasında davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/151 Esas sayılı davasında davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; arsa sahibine verilecek bağımsız bölümlerin 2 daire ve 1 dükkandan oluştuğu, hangi daireler ile dükkanın verileceğinin sözleşmede de belirtildiği, buna göre arsa sahibine ait olması gereken bağımsız bölümlerin 2. bodrum kat 9 numaralı dükkan ile 1. bodrum kat 2 numaralı daire ve 2. kat 7 numaralı daireler olduğu, davaya konu 1. kat 5 no'lu mesken ile zemin kat 11 numaralı dükkanın ise yükleniciye ait bağımsız bölümler arasında bulunduğu, davalı arsa sahibi tarafından ...'a verilen vekaletnamede dava konusu taşınmazda inşa edilecek binanın kat irtifak listesine göre zemin kat 11 numaralı dükkan ile 1. kat 5 ve 6 numaralı dairelerin arsa sahibinde kalmak üzere diğer bağımsız bölümlerin satış yetkisinin verildiği, arsa sahinin üzerinde kalmasını istediği bağımsız bölümlerin, sözleşmede belirtilen bağımsız bölümler olmayıp, yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölümlerin içinde yer aldığı, vekil ... vasıtasıyla arsa sahibinin kendine ayırdığı 2 daire ve 1 dükkan dışında 9 adet bağımsız bölümün ...'a, onun tarafından da 3. kişilere satıldığının belirlendiği, satış tarihinde 18 yaşında olan ...'ın yüklenici adına hareket eden yüklenicinin mutemet adamı olduğu, 12 bağımsız bölümün 9 adedinin yükleniciye ait olmasına rağmen yüklenicinin üzerine hiçbir şekilde tapu geçirilmediği,

...'ın, davacı yüklenici adına bağımsız bölümleri satın aldığı ve kendisine isabet eden daireler olarak kabul ettiği daha sonra yükleniciden bağımsız bölüm satın alanlara tapuda satış yapıldığı dikkate alındığında yüklenici tarafından hareket eden yüklenicinin mutemet adamı olduğunun kabul edilmesi gerektiği, sonuç olarak yükleniciye kalması gereken 3 adet bağımsız bölümün arsa sahibinin üzerinde kaldığı, arsa sahibine verilmesi gereken 3 adet bağımsız bölümün ise ...'a 9 adet bağımsız bölüm içinde satıldığı, yüklenicinin buna itiraz etmediği, arsa sahibi ...'ın daha sonra yükleniciye verilmesi gereken ancak kendi üzerinde bıraktığı 3 adet bağımsız bölümü davalı ...'a sattığı, sözleşme ile fiili durum ve tarafların eylemlerinin birbirinden farklı olup, taraflar arasında asıl iradelerine uygun sözlü bir anlaşmanın olduğu ve bu sözlü anlaşmanın da mevcut fiili duruma göre ifa edildiğinin anlaşıldığı, BK'nın 18/2. maddesine göre kimsenin kendi muvazaasına dayanamayacağı, yüklenicinin adamı olan ...'ın, sözleşmeye göre arsa sahibinin olması gereken 3 bağımsız bölüm ile birlikte toplam 9 adet bağımsız bölümü yüklenicinin sattığı kişilere tapuda devrettiği, yüklenicinin bu fiili duruma ve arsa sahibi tarafından bu fiili durumu yaratacak vekaletname düzenlenmesine bir itirazı olmadığı, bu vekaletname ile satışları engellemediği gibi diğer satışları da yaptırdığı, arsa sahibinin kendi üzerinde bırakıp sonradan sattığı 3 bağımsız bölüm dışındaki tüm bağımsız bölümleri yüklenici davacının adamına tapuda intikal ettirdiğinden, dava konusu taşınmazları da vermesi halinde kendisine hiç bağımsız bölüm kalmayacağı, bu nedenle yüklenici tarafından asıl ve birleşen davada arsa sahibi ile dava konusu taşınmazları sonradan arsa sahibinden satın alan ... hakkındaki 5 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ve tescile ilişkin davanın yerinde görülmediği gerekçesiyle, asıl davada dava konusu 6 numaralı bağımsız bölüm ile ilgili davanın feragat nedeniyle reddine, 5 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerle ilgili davanın esastan reddine, birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/331 Esas sayılı davada 6 numaralı bağımsız bölümle ilgili davanın feragat nedeniyle reddine, 5 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerle ilgili davanın esastan reddine, birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/151 Esas sayılı davada davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen 1998/331 Esas sayılı davada davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 02.04.2015 tarih, 2014/10010 Esas ve 2015/2210 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, asıl ve birleşen 1998/331 Esas sayılı davada davacı vekili ile karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, asıl ve birleşen 1998/331 Esas sayılı davada davacı vekili ile karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 1998/331 Esas sayılı davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13640, Karar No: 2008/12456, Tarih: 13.10.2008

**10. Hukuk Dairesi         2007/13640 E.  ,  2008/12456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı, işkazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, yasal dayanağı oluşturan, 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki “Halefiyet” ilkesi uyarınca, kurumun rücu alacağı, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından, isteyebileceği maddi zarar (...) miktarı ile sınırlı iken; Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararı ile anılan yasa maddesinin birinci fıkrasında yer alan “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasa’ya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

Anayasanın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenlemelere göre; “Anayasa Mahkemesinin iptal kararları’nın” Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, “iptal kararının” Resmi Gazete de yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile keenlemyekun (yok hükmünde) olan ve böylece yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulü doğal olup, bu yönde bir uygulama yapılmasına cevaz yoktur. (İÇ, BBGK.nun 1960/21 Esas ve 9 sayılı kararı; HGK nun 21.01.2004/10-44 Esas ve 19 Sayılı; ayrıca 07.04.2004 gün, 214 E ve 19 sayılı ve 2004/448 Esas ve 461 sayılı kararları)

Gerçekten de, usuli kazanılmış hak gereğince uygulanması gereken bir kanun hükmü, sonradan (karar kesinleşmeden önce) Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilirse; artık usuli kazanılmış hakka göre değil; aksine, usuli kazanılmış hakkın istisnası olarak; iptal kararından sonra oluşan yeni hukuki duruma göre karar verilmesi gereği vardır. (Kuru, S.4784)

Gerçekten de, usuli kazanılmış hak gereğince uygulanması gereken bir kanun hükmü, sonradan (karar kesinleşmeden önce) Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilirse; artık usuli kazanılmış hakka göre değil; aksine, usuli kazanılmış hakkın istisnası olarak; iptal kararından sonra oluşan yeni hukuki duruma göre karar verilmesi gereği vardır. (Kuru, S.4784)

Şu hale göre; 26 madde de sayılan koşullarda kurumu sigortalının ardıl’ı (halefi) olarak kabul eden anılan yasa maddesinin 1. fıkrasındaki “itiraz konusu” kuralın iptalinden sonra bu madde uyarınca açılan davalarda artık “halefiyet ilkesi’ne” dayanılamıyacağı, kurumun rücu hakkının hukuki temelinin (halefiyet değil) bundan böyle; yasadan doğan, sigortalı ya da hak sahibi kimselerin alacaklarından bağımsız, kendine özgü “Basit Rücu” hakkına dönüşmüş olmasının kabulüyle; bu aşamadan sonra; zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle, sigortalı veya hak sahiplerine kurum tarafından bağlanan gelirin (başladığı tarihteki ) ilk peşin sermaye değerinin, tazmin sorumlularının (işverenin) kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir. Nitekim bu yönler, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesine yansıdığı şekilde “...kanuna uymayan eylemi nedeniyle, hukuksal yaptırıma maruz kalan ve bunun sonucu olarak da bağlanan gelirlerin sermaye değerini kuruma ödeyen, böylece olayla bağlantısı (ilişkisi) kesilen işverenin; kanun, kanun hükmünde kararname ve kararlarla getirilen katsayılarla, sigortalıya önceden bağlanan gelirlerde sonradan yapılacak artışlardan ve bu artışların peşin sermaye değerinden sorumlu tutularak; sürekli dava tehdidi altında bulundurulması, Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına ait olması gereken risklerin, işverene yükletilmesi; hakkaniyet ve sorumluluk ilkeleriyle bağdaşmadığı gibi “Sosyal Hukuk Devleti” prensiplerine de aykırılık oluşturur...” denilerek; gelirlerdeki artışların tazmin sorumlularından (işverenlerden) istenemeyeceği; kesin bir anlatımla ortaya konmuştur.

Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçeleriyle (konuyu açıklayıcı özelliği itibariyle, her kesimi bu arada mahkemeleri) de bağlayıcı olduğu hususu gözetildiğinde; iptal kararı ile birlikte ortaya çıkan, bu yeni hukuki durum itibariyle; konuya uygulama açısından açıklık getirmek gerekirse; öncelikle, kurumun rücu hakkının hukuksal temeli halefiyete değil kanundan doğan (basit) rücu hakkına dayandığının kabul edilmesiyle birlikte; artık ilk peşin değerli gelirlerin (bağlandığı tarih itibariyle) her bir hak sahibi yönünden tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereği vardır. Bu durumda açıklıkla söyleyebiliriz ki, ilk peşin sermaye değerli gelirlerdeki artışların istenemeyeceğinde kuşku ve duraksamaya yer yoktur.

Hemen belirtmek gerekirse, bundan sonra 506 sayılı yasa uyarınca açılan rücuan tazminat davalarına ilişkin olarak süregelen uygulamada olduğu üzere; maddi zarar (...) hesabı yapılması gerekmediği gibi; 506 sayılı yasanın 10. maddesinin uygulanmasını gerektiren durumlarda da Anayasa Mahkemesinin iptal kararından önceki, süregelen içtihadlarla oluşturulup uygulanan prensiplerde temel farklı bir yaklaşım bulunmamaktadır. Ancak, 10. madde uygulamasında artık, ... zarar hesabı yerine, kurumun sigortalıya başlangıçta bağladığı ilk peşin sermaye değeri üzerinden hesaplama yapılmasında herhangi bir tereddüt olmamalıdır. Ayrıca yapılan tüm hesaplama uygulamalarında; tazmin sorumlusunun, sigortalıya ya da haksahiplerine yapmış olduğu, her türlü ödeme ve ibranın da kurumun rücu alacağından düşülmesine imkan bulunmadığı göz önünde tutulmalıdır.

Öte yandan, kurumun bundan böyle artık (halef sıfatı olmadığı) sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan rücu hakkına sahip olduğu gözetilerek; sigortalı veya haksahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davasında alınan kusur ve hesap raporu, rücu davasında bağlayıcı olmayıp; güçlü delil niteliğinde sayılması gerekir. Ancak, bu aşamada ilave edelim ki kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğinin; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı da göz ardı edilmemelidir. Bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmeli; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarı esas alınmalıdır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra, 506 sayılı yasaya dayalı olarak işverenler aleyhine açılan rücuan tazminat davalarında; süregelen mevcut uygulama dışında, herhangi bir etkileşim ve değişim öngörülmediğinden, Borçlar Kanununun 332/I maddesinde belirtilen işçi-işveren arasındaki akde aykırılık eylemleri ve bu çevrede maddenin 2. fıkrası gereğince işverenin akde aykırı davranışları (işçi sağlığı ve iş güvenliğinin gerektirdiği önlemlerin alınmaması vs.) sonucu, 26/I maddeyle vaki ilişkilendirme, bir bakıma akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabii olmakla; zaman aşımının, süregelen eski uygulamalar gibi, işverenler açısından Borçlar Kanununun 125. maddesine göre belirlenmesi gerektiğinde; ayrıca, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan 3. şahıslar yönünden ise, Borçlar Kanunun 60. maddesinde öngörülen haksız fiil zaman aşımına tabii olduğunda tereddüt yoktur. Bu arada zaman aşımının başlangıcı konusuna gelince; 506 sayılı yasada zaman aşımının (özel olarak)düzenlenmediği düşünüldüğünde; genel hükümler çerçevesinde çözüm arama gereği vardır. Gerçekten de Borçlar Kanunun 128 maddesinde: “Zaman aşımı, alacağın muaccel olduğu zamanda başlar” denilmektedir. Kurum açısından alacak hakkı, bağladığı gelirin yetkili organ tarafından onaylandığı tarihte ödenebilir hale geleceğinden, muacceliyet’in onay tarihi olacağı açıktır. O halde, 26 maddeye ilişkin davalarda zaman aşımı, masraflar için sarf; gelirler için ise ilk peşin sermaye değerinin başlangıçtaki gelir bağlama onay tarihinden başlatılmalıdır.

Faiz başlangıcının da, ayni şekilde, ilk peşin değerli gelire ait tahsisin onay tarihi olduğunda kuşku yoktur.

Mahkemece hükme esas alınan kusur raporu 506 sayılı Yasanın 26 ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun olmakla, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile ortaya çıkan bu maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazası sonucu sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin açıklanan ilkeler doğrultusunda tazminine olanak bulunan kısmının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesinde yasal zorunluluk bulunduğundan, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/994, Karar No: 2015/958, Tarih: 28.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/994 E.  ,  2015/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nün... unvanlı reklam ajansının sahibi, diğer sanıkların ise muhasebecisi ve çalışanı oldukları, sanıkların 45 çocuğu 30/04/2008 tarihinde işe aldıklarını E-Bildirge kanalıyla katılan kuruma bildirdikleri ve çocuklara ait sigortalı işe giriş bildirgelerini katılan kuruma gönderip sigortaya tescil işlemini sağladıkları, iş yerinde yapılan denetimde çocukların hizmet akdine dayalı olarak çalışmadıklarının ve sigortalı bildirimlerinin gerçeği yansıtmadığının tespit edildiği iddia olunan olayda, unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçlarından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında verilen hükmün ONANMASINA, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4323, Karar No: 2014/5099, Tarih: 14.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4323 E.  ,  2014/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın taraflar arasındaki temizlik hizmeti alım sözleşmesinden kaynaklanmasına ve mahkemece tarafların sıfatına göre işin ticari nitelikte olmadığının benimsenmesine göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.