muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1683, Karar No: 2014/8466, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1683 E.  ,  2014/8466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2004/169-2013/325

Davacılar S.. H.. vdl. vekili Avukat.. ve M.. N..tarafından, davalı R.. A.. vdl. aleyhine 16/02/2000 ve 16/02/2000 gününde verilen dilekçe ile deprem nedeniyle eşya zararı ve ölümden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı T..A.. vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı R.. A.. vekili ile adli yardım talepli olarak da davacılar S.. H.. ve H.. H.. tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 01/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil T.. A.. ve vekili Avukat .. ile karşı taraftan davacı asil S.. H.. ve vekili Avukat .. .. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacılar S.. H.. ve Hatice Hasanoğlu'nun yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacılar S.. H.. ve Hatice Hasanoğlu'nun yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre asıl davanın davacıları S.. H.. ve H.. H..'nun (kendi adına asaleten, H.. H.. ve A. H..na velayeten) tüm, davalılardan R. A. ve T..t A..t'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan R. A.ve T....ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Asıl dava, 17/08/1999 günü meydana gelen depremde, yüklenici, mühendis ve proje müellifi olan davalıların yaptığı binanın yıkılması nedeni ile desteğin ölümü ile ev ve eşya zararından kaynaklanan maddi ve manevi zarar, birleşen dava; ev ve eşya zararından kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; asıl dosya davacıları S.. H.. ve Hatice Hasanoğlu ile davalılardan R.. A.. ve T.. .. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 17/08/1999 günü meydana gelen depremde binanın tamamen yıkılıp enkaz haline geldiğini, destekleri olan B..H..'nun hayatını kaybettiğini, desteğin ölümünden kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi zarar ile ev ve eşya zararı, birleşen dosya davacısı; ev ve eşya zararının tazminine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalılardan R. A. ve T. A. aleyhine açılan destekten yoksun kalma, ev bedeli, eşya bedeli ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davalılardan M.. Ö. ve M.U. hakkında açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Bina ve eşya zararlarında, depremin şiddeti nedeniyle belirli bir oranda hasar meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğu değerlendirilerek, belirlenen tazminattan olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun olmayıp, kararının bozulmasını gerektirmiştir.

Bina ve eşya zararlarında, depremin şiddeti nedeniyle belirli bir oranda hasar meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğu değerlendirilerek, belirlenen tazminattan olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun olmayıp, kararının bozulmasını gerektirmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşumu, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

c)Mahkemece, inşaatın mimari ve statik proje sorumluları arasında görülen M..Ö..ve M.. Usta hakkında red kararı verilmiş ise de gerekçesinin açıklanmadığı anlaşılmaktadır.

1982 Anayasasının 141/3 maddesi uyarınca bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olmak zorundadır. Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 388 ve 01/10/2011'de yürürlüğe giren HMK 297. maddesi uyarınca, hükmün tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit bulunan vakalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri göstermesi gerekir.

Şu durumda, Mahkemece kanun hükmüne aykırı olarak davalılardan M. Ö.. ve M. U. hakkında verilen red kararının gerekçesinin açıklanmamış olması usul ve yasaya uygun olmamış, kararın gösterilen nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, Mahkemece kanun hükmüne aykırı olarak davalılardan M. Ö.. ve M. U. hakkında verilen red kararının gerekçesinin açıklanmamış olması usul ve yasaya uygun olmamış, kararın gösterilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b,c) no'lu bentlerde gösterilen nedenlerle davalılardan R.. A.. ve T.. A.. yararına BOZULMASINA, asıl dosya davacıları S.. H.. ve H.. H...nun (kendi adına asaleten, H..H.ve A.. H..'na velayeten) tüm, davalılardan R.. A.. ve T. A.'ın öteki temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte belirtilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı T.. A. yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17793, Karar No: 2014/10818, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17793 E.  ,  2014/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Koyunlarını satmak amacıyla Niğde Hayvan pazarında bulunan katılanın yanına gelen ve katılana ait 4 adet koyunu satın alma hususunda pazarlık yaparak 730 TL fiyata anlaştıktan sonra söz konusu koyunları geldikleri araca yükleyen sanıkların, karşılığında 720 TL parayı katılana verdikleri, katılanın parayı saydığında 10 TL eksik verildiğini anlaması üzerine sanıklara bu durumu söylediği, sanık ...'in katılana verdiği parayı geri alarak tekrar saymak istediği, bu sırada diğer sanığın da katılanı kolundan tutarak başka bir kamyonun yanına götürmek suretiyle oyaladığı, bir süre bu şekilde oyalanarak yanıltılan katılanın, geri döndüğünde sanık ... ile kimliği tespit edilemediğinden soruşturma dosyası tefrik edilen diğer sanığın koyunlar ile birlikte olay yerini terk ettiklerini anladığı, bu şekilde sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek sergiledikleri hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıkların, katılana ait hayvanları sözde satın alma hususunda pazarlık yaptıktan sonra katılana bilerek eksik para verdikleri, katılanın parayı saydığında 10 TL eksik verildiğini anlaması üzerine sanıklara bu durumu söylediği, sanık ...'in katılana verdiği parayı geri alarak tekrar saymak istediği sırada, diğer sanığın katılanı kolundan tutarak başka bir kamyonun yanına götürmek suretiyle oyaladığı, bu şekilde sanıklar tarafından sergilenen hileli hareketler neticesinde iradesi sakatlanan katılandan koyunlarının alınarak haksız menfaat temin edildiğinin anlaşılması karşısında; eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturcağı dikkate alınarak tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın beyanlarına, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 90 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 1800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2. maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2754, Karar No: 2017/5584, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2754 E.  ,  2017/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ...'ın, kimliği belirsiz 3 suç arkadaşıyla birlikte olay günü aynı müzikholde müşteri olarak bulunan, hesap öderken katılanın cebinde parasının olduğunu belirledikleri, saat 05.30 sularında müzikholden çıkan katılanı bir ticari taksiyle takip edip evine girmeden önce sanık ...'in koluna girdiği mağdura “Vay nasılsın hemşerim?” dediği sırada sanıkların bir suç arkadaşının arkadan bıçak benzeri sert bir cismi mağdurun sırtına dayadığı, sanık ...'ın ise taksiden inip mağdura doğru yüksek sesle bağırıp küfürler ettiği, korktuğu için kıpırdayamayan mağdurun cebinden sanıkların arkadaşlarından birinin 840 TL parayı alıp birlikte olay yerinden kaçtıkları, İstanbul'da güneşin yaz saati uygulamasına göre saat 05.27'de doğduğu dikkate alındığında, sanığın silahla birden fazla kişiyle birlikte işlediği yağma suçu nedeniyle hakkında temel cezanın TCK'nın 149. maddenin (a) ve (c) bentleri ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden yasal koşulları bulunmayan (h) bendinin teşdid nedeni kabul edilerek fazla ceza tayini,

2-Sanık ...'in mükerrirliğine esas alınan İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.04.2007 gün, 2007/33-2007/306 sayılı kararına konu 4 yıl 8 ay hapis cezasının 24.01.2014 tarihinde, temyiz incelemesine konu olan yağma suçunun

işlendiği tarihten sonra kesinleştiği, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı ancak Adli Sicil Kaydında yer alan tekerrüre esas olabilecek kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verilecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanık hakkında tekerrüre esas alınacak ilamın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar....ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince tekerrür yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11494, Karar No: 2020/9434, Tarih: 13.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11494 E.  ,  2020/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında takdiri indirim uygulanması esnasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nin 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nin 62. maddesinin gösterilmesi mahallinde eklenebilir yazım hatası olarak görülmüştür

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8737, Karar No: 2011/10415, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8737 E.  ,  2011/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bala Sulh Hukuk ve Gölbaşı/Ankara Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, davacı vasi adayı ...'nın duruşma sırasındaki beyanı, 02.03.2011 günlü Jandarma Komutanlığı ile 10.12.2010 günlü Emniyet Müdürlüğü adres araştırma yazıları ve dosyadaki en son adrese dayalı nüfus kaydında gösterilen adrese göre yerleşim yerinin Ergin Köyü, Bala adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bala Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3819, Karar No: 2020/3350, Tarih: 25.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3819 E.  ,  2020/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece kurulan hükümde, gerekçe bölümünde delillerin değerlendirilmesine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlere ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5008, Karar No: 2014/16718, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5008 E.  ,  2014/16718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

07.12.2011 tarihli mühür bozma tutanağına konu 17.11.2011 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ... Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 01.01.2011 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/833, Karar No: 2024/4338, Tarih: 21.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/833 E.  ,  2024/4338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2318 E., 2022/2053 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2021 tarihli iddianamesi ile sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 63 üncü, 58 inci, 54 üncü maddeleri uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/551 Esas, 2021/499 Karar sayılı kararı ile Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/508 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/508 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/508 Esas, 2022/564 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü, 63 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü, 63 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/2318 Esas, 2022/2053 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle;