muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18690, Karar No: 2023/234, Tarih: 12.01.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.04.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediği, ... sözleşmesinin 6 ncı maddesinde öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası olarak belirlenen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak belirlendiği gerekçesiyle davacının ... ... sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklarının bulunmadığı ancak davacının ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık-... arasında bağıtlanan ve 01.10.2020-31.03.2023 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi uyarınca ödenmeyen alacaklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve dava konusu alacak taleplerine ilişkin hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılması, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli olacak şekilde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin öngörülmediği ve davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen alacaklarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/999, Karar No: 2013/8525, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/999 E.  ,  2013/8525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazasına uğrayan davacıların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkeme, davacıların davasının reddine, karar vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, 22.11.2011 tarihli ara karar ile davacıya 'dosyanın, davalıların ve davacıların kusur oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi ve olayın iş kazası olup olmadığının tespiti için Ankara Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine, bilirkişiler için ayrı ayrı 200,00'er TL ve dosya gidiş dönüş masrafı ve dosya tebliğ masrafının davacı tarafından karşılanmasına,' şeklinde süre verildiği, 18.01.2012 tarihli ara karar ile 'önceki celse bir no lu ara kararı uyarınca 200,00'er TL bilirkişi ücreti, 30,00 TL dosya gidiş geliş masrafı, 42,00 TL bilirkişi raporu tebliği masrafı, 6,00 TL dosyanın bilirkişiye verilmesi için tebligat masrafı olmak üzere toplam 278 TL'nin davacı vekili tarafından 15 günlük kesin süre içinde karşılanmasına, bu sürenin kesin olduğu aksi halde bu delilden vazgeçmiş sayılacakları ve dosyanın bu şekilde karara bağlanacağı ve davalıların kusurlarının kanıtlanmamış olacağı hususunun ihtarına, (ihtarat yapıldı)' şeklinde kesin süre verildiği, davacının ise ara kararda belirtilen 278,00 TL'yi 27.01.2012 tarihinde yatırdığı, Mahkeme'nin ise 'kusur oranlarının belirlenmesi için 3 kişilik bilirkişi heyetine gönderilmesi artık herkesçe bilinen maruf ve meşhur vakıa olup ara karara sehven 678,00 TL yerine 278,00 TL olarak geçtiği, bu nedenle ara karar açık olup maddi hata sonucu 278,00 TL olarak geçtiği ancak yapılan hesaplama sonucu 678,00 TL'nin yatırılması gerektiği açık olduğundan aksi halde davalıların kusurlarının kanıtlanmamış sayılacağı da belirtildiğinden verilen kesin süre içinde yatırılmadığından davalıların kusurlarının kanıtlanmadığı' gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sonuç itibariyle, 18/01/2012 tarihli ara karar ile davacı vekiline "278,00 TL" yatırması için 15 günlük kesin süre verildiği, davacının ise 278,00 TL'yi süresinde yatırdığı, ara kararda ne miktarda istendiği açıkça belirtilmediğinden usulüne uygun olmayan bu ara kararının yerine getirilmemesi halinde, kesin süreye uyulmamasının sonuçları doğmayacaktır. Bu nedenle, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2512, Karar No: 2017/1723, Tarih: 07.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2512 E.  ,  2017/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 15.11.2011 tarihli iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle hak sahibi eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş için 53.214,03 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk... için 998,06 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, davacı çocuk ... için 2.325,89 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, davacı çocuk ... için 12.396,41 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, Davacı çocuk ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; olayın iş kazası olarak tespit edildiği, davacıların desteği sigortalı ...’ın davalı alt işveren ... işçisi olarak, davalı asıl işveren...Limited Şirketinin yapımını üstlendiği bina inşaatında kalıp ustası olarak çalışırken yüksekten düşmeye bağlı olarak vefat ettiği, kazanın gerçekleşmesinde kazalının %30, asıl işveren şirketin %50, alt işverenin ise %20 oranında kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

İş kazası nedeniyle tazminat alacağı haksız fiile dayalı olup faiz başlangıcı tazminatı doğuran zararlandırıcı olay tarihidir. Somut olayda, dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat istemleri için kaza tarihinden itibaren faiz istenilmekle beraber, 08.09.2014 tarihinde harçlandırılan talep artırım dilekçesinde davacı eş ve davacı çocuklar ... ve ... için istenilen maddi tazminatlar için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi talep edildiğinin anlaşılmasına göre, Mahkemece HMK’nun 76.(HMUK 74. madde) maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı bir şekilde davacı eş ve davacı çocuklar ... ve ... için istenilen maddi tazminatlar için faiz yönünden kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olmuştur.

3- Gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 56. maddesi hükmüne göre, Hakim, ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de; hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların ... ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı eş ve çocukların her biri için takdir edilen manevi tazminatların ayrı ayrı az olduğu açıktır.

Mahkemece yapılacak iş davacı eş ve davacı çocuklar ... ve ... için istenilen maddi tazminatlar için faiz yönünden 08.09.2014 tarihli dilekçe ile talebin daraltıldığı dikkate alınarak bu davacıların maddi tazminat istemleri için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ile davacıların her biri için takdir edilen manevi tazminatların ayrı ayrı az olduğu dikkate alınarak davacıların her biri için yukarıda açıklanan ilkelere göre hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmesinden ibarettir.

O halde, taraf vekillerini bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11766, Karar No: 2019/4794, Tarih: 26.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11766 E.  ,  2019/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik, sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 4 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2-3. maddesi uyarınca miktarının belirlenmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın askerlik hizmetini yerine getirdiği birlikte yine kendisi gibi asker olan katılanın dolabındaki cüzdanından banka kartını çalarak para çektiğinin sanığın ikrarı, katılanın beyanı, kamera kaydı ve tüm dosya kapsamına göre sübut bulduğu, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu, anılan maddedeki ceza yaptırımının 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezası olduğu, ancak özel Kanun olan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinde bir üstünün, arkadaşının veya astının bir şeyini çalan asker kişilerin 6 aydan 5 yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacaklarının hükme bağlandığı, bu itibarla; Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinin TCK'nın 142/2-h maddesine göre sanığın daha lehine olduğu, sanık ile katılanın İskenderun ...Kışlasında askerlik yaptıkları sırada sanığın katılana ait dolapta bulunan bankamatik kartını çalması şeklindeki eyleminin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, sanığın anılan suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1429, Karar No: 2012/27251, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1429 E.  ,  2012/27251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekilleri avukat ... ve avukat Ebru Akyol ile davacı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalının çek bedellerini ödemekte güçlük çekmesi, maddi yardıma ihtiyaç duyması ve bu yardımı da şirket yetkilisiyle geçmişe dayanan dostlukları nedeniyle davacı şirketten talep etmesi üzerine davalıya 07.02.2007'de 250.000,00 TL ödünç para verdiklerini, davalının hesabına yapılan 250.000,00 TL bedelli havaleye ilişkin banka dekontunun da mevcut olduğunu, davalı borcunu ödemediğinden davalı hakkında icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ödünç sözleşmesi iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacı şirketin sunduğu banka dekontunda paranın ödünç olarak verildiğinin yazılı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, % 40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle taraflar arasında BK 306 ve devamı maddeleri gereğince karz akdinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının icra takip dosyasına yaptığı 250.000,00 TL ya vaki itirazın

iptali ile takibin devamına, takibin bu miktar üzerinden ve temerrüt tarihi olan 17.1.2009'dan itibaren 3095 sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereği yıllık % 12 oranında temerrüt faizi uygulanarak devamına, asıl alacağın % 40'ı oranında 100.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

iptali ile takibin devamına, takibin bu miktar üzerinden ve temerrüt tarihi olan 17.1.2009'dan itibaren 3095 sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereği yıllık % 12 oranında temerrüt faizi uygulanarak devamına, asıl alacağın % 40'ı oranında 100.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya banka havalesi yoluyla ödünç verdiğini ileri sürerek, alacağının tahsili için takip başlatmış, davalı ise maddi sıkıntı ve dostluk ilişkisi iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak, akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki havale ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Bu durumda ödünç ilişkisini ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya aittir. Davada dayanılan havale dekontunda gönderilen paranın ne için gönderildiği yazılı olmadığından, söz konusu dekont, ödünç ilişkisini kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, yazılı delil başlangıcı olarak da kabul edilemez. HUMK’nun 288. Maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. O halde davacı iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki dava dilekçesinde ‘her türlü yasal delil’ demek suretiyle ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.