muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4056, Karar No: 2011/2833, Tarih: 17.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4056 E.  ,  2011/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 tarih ve 2007/106-2008/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2011 gününde davalı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin sürgülü dolap, kapı vb. ürünlerin ek parçalarını yaptıklarını, davalı şirket tarafından 2002 yılında TPE.ne müracat edilerek "sürgülü dolap, kapı ve kapak için tespit parçası" için tasarım tescili alındığını, ancak bu tasarımların başvuru tarihinden önce kamuya sunulmuş olduğundan yeni olmadıklarını, koruma koşullarını taşımadığını ileri sürerek, davalıya ait tescilli tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın gerçek amacının kendisine karşı açılan tazminat davasını sürüncemede bırakmak olduğunu, tescilli tasarımların müvekkili tarafından dünyada ilk kez gerçekleştirildiğini, müvekkiline ait tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olduğunu savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu raporuna göre, davalı adına tescilli bulunan dava konusu tüm tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığı ve 1999 yılında kamuya sunulan tasarımlar olduğunun davalı vekili tarafından da kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6867, Karar No: 2025/87, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6867 E.  ,  2025/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/237 Esas, 2024/272 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 11. Tüketici Mahkemesinin 21.12.2023 Tarihli ve 2023/211 Esas, 2023/629 Karar Sayılı Kararı

Davacı avukatın yerleşim yerinin Ankara ili, ... olduğu, davalı tüketicinin yerleşim yerinin ise ...Merkez olduğu; davaya konu borcun sözleşmeden doğan para borcu olduğu, dolayısıyla sözleşmenin ifa yerinin alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yeri olan ...Merkez olduğu görülmekle; davacının kendi yerleşim yeri mahkemesinde dava açmadığı gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde ve sözleşmenin ifa edileceği yeri mahkemesinde de dava açmadığı; davalı vekilinin cevap dilekçesinde, davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürerek usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ...4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 16.02.2024 Tarihli ve 2024/237 Esas, 2024/272 Karar Sayılı Kararı

Somut dosyada borçlunun icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği ancak itirazında yetkili icra dairesinin neresi olduğunun bildirilmediği, bu haliyle icra dairesinin yapılan yetki itirazın geçersiz olduğu, böylece icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği sabit olduğu, davanın İstanbul 1. İcra Dairesi'nin 2022/58593 takip sayılı dosyasına itirazın iptali davası olduğu, icra dosyasına bakmaya yetkili mahkemelerin de takibin yapıldığı yer olan İstanbul Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, itirazın iptali davasında yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ıncı, 7 nci, 10 uncu, 17 nci ve 18 inci maddeleri

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ıncı, 7 nci, 10 uncu, 17 nci ve 18 inci maddeleri

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. 6100 sayılı Kanun'un 17 nci maddesine göre tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için İstanbul 1. İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının yetki itirazında bulunduğu ancak yetkili icra dairesini göstermediği, yapılan yetki itirazının usulüne uygun olmadığı, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacının yerleşim yerinin ...,davalının yerleşim yerinin Merkez/...olduğu dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz İstanbul Mahkemelerinde dava açtığı tespit edilmiştir. Hal böyle olunca seçme hakkı davalı tarafa geçmiş ve davalı vekilince süresinde ve usulüne uygun olarak ... Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ...4. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ...4. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18441, Karar No: 2016/6829, Tarih: 28.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18441 E.  ,  2016/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kanal Katılım ve Şebeke Hisse Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının su abonesi olmak amacı ile davalı kuruma müracaat ettiğini, kendisinden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında 2.117,44 TL talep ve tahsil edildiğini, bu bedelin fahiş ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, borçlu olmadığının tespiti ile tahsil edilen 2.117,44 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 10.09.2013 tarih ve 2013/9013 Esas- 2013/12428 Karar sayılı ilamı ile; "....davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı kendisinden istenilen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Bilirkişi mimar Sümer Demir tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda seçenekli görüş sunulmuş; davacının 1.901,53 TL sorumlu olduğu belirlenmiş, dava tarihinden sonra tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesi iptal edildiğinden bu bedelin davacıdan tahsil edilmemesi gerektiği ileri sürülmüştür. Mahkemece, taşınmazın yapı kullanma belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içme suyu tesisi yapılmadığı veya mevcut hatların iyileştirilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi dava tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmediğinden mahkemenin bu yöndeki gerekçesi de isabetli bulunmamıştır.

Bu nedenlerle mahkeme, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile bilirkişi raporu da dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, ...." gerekçesi ile bozma konusu yapılmıştır .

Mahkemece; bozma kararına uyulması neticesinde yapılan yargılama sonucu, -Davanın kısmen kabulüne- kısmen reddine, 2.009,79.-TL nin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88.maddeleri ile bunlara paralel olan Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirtilen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesislerine katılım payı isteme hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bunun miktarının nasıl belirleneceği eldeki davada uyuşmazlık konusudur.

Katılım paylarının hesabına ilişkin Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2. maddesinde formül bulunmakta olup formülde -T- olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyeti”nin, yine aynı maddenin 5.fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89.madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir.

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Dava konusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemenin de kabulündedir.

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Dava konusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemenin de kabulündedir.

Ne var ki, mahkemece; abonelik tarihi sonrasında 2. Vergi Mahkemesince iptal edilen Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi sonrası yeni uygulanan hesaplama yöntemine göre hesaplanan miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bahsi geçen 2.Vergi Mahkemesinin 2011/543 Esas- 2012/963 Karar sayılı kararı 02/05/2012 tarihlidir. Oysa, somut olayda abonelik tarihi 11.05.2011 olup, bu tarihteki koşullara göre uyuşmazlık değerlendirilmelidir.

Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi abonelik tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmediğinden mahkemenin, anılan yönetmelik maddesinin iptali sonrası Yönetim Kurulunun 04.07.2012 tarih ve 164 sayılı kararına göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar etmesi isabetli bulunmamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; bilirkişi raporu alınarak sonucu dairesinde bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41664, Karar No: 2015/16970, Tarih: 13.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41664 E.  ,  2015/16970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/188220

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/36 (E) ve 2014/244 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suça sürüklenen çocukla mağdur arasında işe geç gelme meselesinden çıkan tartışmada, mağdurun suça sürüklenen çocuğu iteklediğini söylemesi, mahkemece bunun kabul edilmesi, suça sürüklenen çocuğun ise kendisine mağdurun yumrukla vurduğunu savunması ve doktor raporunda alt dudakta yaralanmanın tespit edilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğa TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

2)Suça sürüklenen çocuğa verilen 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının ertelendiği, denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden daha az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 1 yıl denetim süresi belirlenerek 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31213, Karar No: 2016/10002, Tarih: 25.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31213 E.  ,  2016/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanun'un 14. maddesi Askeri şahıslara tebligat şekli olarak Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın, üste yapılır. Yukarıki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır şeklindeki yasal düzenleme karşısında sanığa usulüne uygun tebliğ yapılmadığından öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından tayin olunan hapis cezalarının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13560, Karar No: 2019/801, Tarih: 17.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/13560 E.  ,  2019/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; Şırnak Sulh Ceza Hakimliğiyle İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye ve talep edenin başvuru tarihinde Şırnak adresinde ikamet etmesine göre, yerinde görülmeyen Şırnak Sulh Ceza Hakimliğinin 26/09/2018 gün ve 2018/2989 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11818, Karar No: 2010/15078, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11818 E.  ,  2010/15078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

D.DAVALILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi; 08/09/2007 tarihli dava dilekçesinde, orman sınırlaması yapılan yerler ile ilgili kısmi ilanlar yapılmış olup kadastro çalışmalarında orman sınırlarının belirlenmesinde isabetsizlikler olduğu, ... Köyünde orman sınırları içinde yer alması gereken 219 ada 9 nolu parselin orman sınırı dışında tarla vasfında tespit gördüğünü, 219 ada 9 parsel sayılı taşınmazın orman sınırı içine alınarak bu niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesini isteyerek, taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır. Kadastro çalışması yapılan yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca önce kısmi askı ilanı ile orman kadastrosu ilanı yapıldığı,arazi kadastrosunun ise orman kadastro kısmi ilanından sonra ilan edildiği, davaya konu parselin kadastro tespit tutanağının ise temyize konu davanın açıldığı tarihten sonra mahkemece askı ilanına çıkarıldığı anlaşılmıştır.Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece; çekişmeli taşınmaz hakkında dava tarihi itibari ile kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tespiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2.

-2- 2010/11818 - 15078

-2- 2010/11818 - 15078

maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ... ve Orman Bakanlığı, ... ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım ..., 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile ... ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı yada ... tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.