muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11913, Karar No: 2014/10574, Tarih: 26.05.2014

Dava, yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mallardan kaynaklanan katılma alacağı ile eşyaların iadesi isteğine ilişkin olmak üzere TMK'nun 202, 219, 222, 230, 231, 232, 235, 236 ve 226/1. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı ve eşya iadesi isteğine ilişkindir.

Taraflar, 30.07.2004 tarihinde evlenmiş, 03.08.2009 tarihinde açılan ve kabulle sonuçlanan boşanma kararının 05.07.2012 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşlerin evlendikleri 30.07.2004 tarihinde boşanma davasının açıldığı 03.08.2009 tarihine kadar aralarında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. m.202,4722 sk. m.10). eşler arasındaki edinilmiş mallara katılma rejimi TMK'nun 225/2. fıkrası uyarınca boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.

Uyuşmazlık konusu 8708 ada 2 sayılı parselde bulunan 10 nolu bağımsız bölüm, taraflar adına ½ şer paylı olarak mesken niteliğiyle tapuda kayıtlı bulunduğu gelen tapu kaydından anlaşılmıştır. Söz konusu mesken, 18.09.2007 tarihinde tapuda yapılan satış ve devirle edinilmiş mallara katılma rejimi süresi içerisinde edinildiği anlaşıldığından ve TMK'nun 222. maddesi uyarınca akside ileri sürülüp kanıtlanamadığından TMK'nun 219. maddesi uyarınca edinilmiş mal olduğunun kabulü gerekir. Davacı her ne kadar davalı kadın adına tapuda kayıtlı bulunan ½ payda katılma alacağı isteğinde bulunulmuş ise de, taşınmaz, edinilmiş mallara katılma rejiminin devam ettiği süre içerisinde ½'şer paylı olarak adlarına tapuya bağladıkları ve paylı mülkiyete tabi olmakla birlikte her eş adına kayıtlı bulunan payın edinilmiş mal olarak niteliğini koruduğu konusunda bir duraksama bulunmamaktadır.

TMK'nun 222. maddesi gereğince, bir eşin bütün mallara aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilmektedir. Her iki eşin üzerine kayıtlı bulunan ½ şer pay bu bakımdan aksi kanıtlanamadığından edinilmiş mal sayılmaktadır. TMK'nun 236/1. fıkrasına göre, “ her eş veya mirasçıları, diğer eşe ait artık değerin yarısı üzerinden hak sahibi olurlar.” Somut olayda, eşler tarafından aksi de kanıtlanmadığına göre eşlerin edinilmiş mal sayılan birbirlerine ait paylar üzerinde TMK'nun 236/1. maddesi uyarınca, payların yarısı üzerinde katılma alacağı hakkına sahiptirler. Katılma alacağı hakkı somut olayda kural olarak yarısı olduğuna ve taşınmazla ½'şer paylı olarak eşler arasında tapuda kayıtlı bulunduğuna, payların edinilmiş mal olma niteliğini sürdürdüklerine göre, artık böyle bir durum karşısında katılma alacağı konusunda mal rejiminin tasfiyesine gerek kalmadığı açıktır. Bu bakımdan yerel mahkemenin 10 nolu bağımsız bölümle ilgili isteğin reddine karar verilmesi açıklanan gerekçe karşısında doğru görülmektedir.

Öte yandan, davacı yukarıda açıklanan 21.03.2012 tarihli dilekçesiyle, dava dilekçesi de gözetildiğinde fazlaya ilişkin haklı saklı kalmak üzere dilekçede açıklanan tüm eşyalar için 3.000,00 TL; araç için 2.000,00 TL istediği anlaşılmıştır. Dava konusu 35 P 2155 plakalı araç davalı kadın adına trafikte kayıtlı olup, belirlenen sürüm değeri 17.000,00 TL dir. Kural olarak bu miktar üzerinde TMK'nun 236. maddesi uyarınca davacının artık değerin yarısı üzerinde katılma alacağı söz konusudur. Araç 18.09.2007 tarihinde edinilmiş olup, TMK'nun 219. maddesi gereğince aksi de kanıtlanmadığından edinilmiş mal sayılmaktadır. Davacı tarafından ıslah yapılmadığı anlaşıldığından mahkemece istekle bağlı olmak üzere hüküm kurulmuş bulunması yerindedir.

Bundan ayrı, davalı vekili 31.01.2013 tarihli dilekçesiyle, “vekil edeni taraflar arasında yapılacak bir protokol ile davada talep edilen yukarıda yazılı davaya konu eşyaların davacı tarafından bildirilecek ve vekil edenince de uygun görülecek bir tarihte davacı tarafından kendi adresinde teslim alınmasına rıza göstereceğinin” açıklandığına ve bir bakıma bu beyanları kabul niteliği taşındığına mahkemece de bu gerekçeyle eşyalarla ilgili davanın kabulüne karar verildiğine göre söz konusu hüküm fıkrası da yerinde görülmüştür.

Kararın hüküm fıkrasında yer almamakla birlikte gerekçe kısmında davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulduğu, bu nedenle fazlaya ilişkin haklar bakımından davacının yasal haklarını kullanabileceği açıktır.

Davacı ve davalı vekillerinin gerek esasa ve gerekse usule ilişkin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden reddi ile yerinde görülen yerel mahkeme hükmünün belirtilen nedenlerle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 85,25 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 256,30'ar TL'nin temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9463, Karar No: 2014/1942, Tarih: 05.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9463 E.  ,  2014/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2009/729-2012/916

Taraflar arasında görülen davada Didim(Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2012 tarih ve 2009/729-2012/916 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. S. İmamgiller tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin 06/10/2009 tarihli olağanüstü ortaklar kurulunda alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye, hukukun genel ilkelerine, hakkaniyet ve dürüstlük kurallarına uygun olmadığını ileri sürerek; sözkonusu kararların iptalini talep ve dava etmiş; birleşen davada ise davacı hakkındaki çıkarma kararının yok hükmünde olduğunun tespitini, ihraç kararının iptalini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı şirketin 06/10/2009 tarihli ortaklar genel kurul toplantısında toplantı ve karar nisabına uyulduğu, şirkete ödemede bulunan ortakların şirketten olan alacaklarını taahhüt ederek ödemedikleri sermayeyi mahsup etmelerinin bu yönde alınacak bir karar ile mümkün olduğu, fakat taahhüt edilen sermaye ödenmeksizin sermaye arttırım kararı almalarının mümkün olmadığı, sermaye borcunun para ile ve taahhüt edilen sermayenin itibari değerlerine oranla ödenmesinin asıl kural olduğu, ortaklık alacaklarına mahsubu yapılarak sermaye artırım kararı alınmasının imkan dahinde olmadığı, ortaklarca taahhüt edilen sermayenin tamamıyla ödenmemiş olduğu, sermaye arttırımı ortakların şirket alacaklarıının ilavesi yolu ile yapılıyorsa, bunların tespitine dair bilirkişi raporu veya yeminli mali müşavir veya serbest muhasebeci mali müşavir raporunun düzenlenmesi gerektiği, ancak yasal sürece uyulmadığı, davacının davalı şirketten ihracına ilişkin kararın davalı şirketin 06/10/2009 tarihli olağanüstü genel kurulunda yapılmış olan sermaye artırımına göre ödemesi gereken borcu ödememesi nedeni ile verildiği, sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının ve dolayısıyle sermaye artırımının usulüne uygun olmaması sebebi ile bu hususa dayanarak verilen ihraç kararının hukuki dayanağının kalmadığı gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin 06/10/2009 tarihli olağanüstü genel kurulunda 1. madde, 3. madde a, b, c, d bentleri ve 6. maddeyle alınan kararların iptaline, birleşen dosyada davacının davalı şirketten ihracına ilişkin kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince; dava davalı şirketin 06/10/2009 tarihli ortaklar kurulunda alınan kararların iptali, birleşen dava ise davacı hakkındaki çıkarma kararının yok hükmünde olduğunun tespitiyle, iptali istemlerine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere asıl davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin 06/10/2009 tarihli olağanüstü genel kurulunda 1. madde, 3. madde a, b, c, d bentleri ve 6. maddeyle alınan kararların iptaline, birleşen dosyada davacının davalı şirketten ihracına ilişkin kararın iptaline karar verilmiş, böylece asıl davada dava konusu ortaklar kurulunda 2. maddeyle alınan kararın iptali talebi reddedilmiştir. İptali talep edilen dava konusu ortaklar kurulu kararının 2. maddesiyle 20/03/2008 den 06/10/2009 tarihine kadar şirketin faaliyetleri sebebiyle çek ve açık hesap olarak (çek ve senet verilmeyen elden ödeme yapılan) muhtelif kişilere toplam 177.784,00 TL borcunun bulunduğu, bu paranın 3 hissedar tarfından eşit olacak şekilde ödenmesine, 16/11/2009 tarihine kadar şirket banka hesabına ortakların hissesine düşen bedeli yatırmalarına, borcunu ödemeyen hissedar hakkında yasal işlem yapılmasına oy çokluğu ile karar verilmiş, davacı şirket ortağı muhasebe ve banka kayıtları dışındaki açık hesaba ve bildirilen borçlara muhalif olduğunu, muhasebe ve banka kayıtları incelenerek borç miktarının netleşmesi, kesinleşmesi sonucunda belirlenen borcun 3 ortak tarafından eşit olarak ödenmesi teklifinde bulunmuş, alınan karara muhalif kalarak itiraz etmiştir. Mahkemece, dava konusu ortaklar kurulunda alınan 2 nolu kararda sözü edilen çek ve elden ödeme yapıldığı bildirilen ve şirket borcu olduğu söylenen bu kalemler hakkında yeterli araştırma yapılmamış, dolayısıyla kararda yer verilen borcun bulunup bulunmadığı tespit edilemediği gibi davacı tarafından muhasebe ve banka kayıtları dışındaki açık hesaba ve bildirilen borçlara muhalif olduğu, muhasebe ve banka kayıtları incelenerek borç miktarının netleşmesi, kesinleşmesi sonucunda belirlenen borcun 3 ortak tarafından eşit olarak ödenmesi teklifinde bulunduğu ifade edildiği halde davacının itirazı çerçevesinde de bir değerlendirilme yapılmamıştır. Böylece ilgili maddede alınan kararın iptali şartlarının oluşup oluşmadığı yönünde bir incelemeye yer verilmediği gibi, mahkeme kararında dava konusu ortaklar kurulunda alınan 2 numaralı kararın iptali talebinin neden reddine karar verildiğine dair bir gerekçeye de yer verilmemiştir. Bu suretle; mahkeme kararlarının her bir talep hakkında verilen hüküme ilişkin gerekçeli olması gerektiği nazara alınmaksızın ve belirtilen incelemeler yapılmaksızın eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14376, Karar No: 2011/15169, Tarih: 08.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14376 E.  ,  2011/15169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 16.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.201 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, murislerinin dava konusu 547, 624, 625, 626 ve 627 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında “...” şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin “...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tapuda kimlik bilgileri düzeltilmesine ilişkin davalarda amaç tapu kaydının nüfus kaydına uygun hale getirmektir. Dosya içindeki belgelerden davacıların murisi olan “...'in” nüfusa kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır. Nüfus Hizmetlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 72. maddesinde belirtildiği üzere; nüfusta kaydı bulunmayanların ölüme ilişkin resmi veya özel sağlık kurumları veya kamu kurum ve kuruluşlarının kayıtlarına dayanılarak düzenlenmiş herhangi bir ölüm kaydı bulunmadığı takdirde nüfus kütüklerine tescilin yapılması kanunen mümkün değildir.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Somut olayda mevcut duruma göre davacıların murisi olan "...'in'' artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığında n ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceğinden tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen "...'' ile davacıların murisi “...'in" aynı şahıslar olduğunun tespitine şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4830, Karar No: 2018/13553, Tarih: 31.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4830 E.  ,  2018/13553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkarılarak yerine, "Suça sürüklenen çocuk hakkındaki bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin Hazine üzerine bırakılmasına" cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8007, Karar No: 2024/9729, Tarih: 09.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8007 E.  ,  2024/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3189 E., 2024/975 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/130 E., 2023/374 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 15.06.1999-15.11.1999 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı işverenlik cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davalı işveren tarafından davacının SGK girişinin Kuruma geç bildirildiğini, davacının 14.05.2006 tarihine kadar davalı nezdindeki çalışmalarının kesintisiz olduğunu, davacının çalışmalarının hak düşürücü süreye uğramadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından araştırılması gereken hususun davacının çalışmalarının kesintisiz olup olmadığı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın yerinde olmadığını belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hak düşürücü süreyi kesen bir durumun mevcut olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/133, Karar No: 2015/439, Tarih: 26.03.2015

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/133 E.  ,  2015/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca yapılan “Özürlü Evde Bakım Hizmeti” ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve dosyanın Yargıtay'a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10513, Karar No: 2010/1244, Tarih: 09.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/10513 E.  ,  2010/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 31/03/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden paydaşı olduğu muz bahçesi vasfındaki çekişme konusu taşınmazlara, davalının zarar vermek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuş, birleştirilerek görülen davada ise taşınmazları muz bahçesi haline getirmek, masrafta ve kârda ortak olmak, taraflardan biri ölünceye kadar ortaklıkları devam etmek üzere davacıyla sözlü olarak anlaştıklarını, 4 yıl uğraşarak, masraf ve emek sarfetmek suretiyle taşınmazları muz bahçesi haline getirdiğini, ancak, 2003 yılında üretim için gerekli tüm işleri yaptığı halde, davacının taşınmazlardan kendisini uzaklaştırdığını ileri sürerek, üretim masraflarının yarı tutarı ile gelecek yılın mahsulünden payına düşen miktarın davacıdan alınarak kendisine verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada, davalı karşı davacı M.A.'nin elatmasının önlenmesine, birleşen davada, maliyet bedelinin yarısı ile mahrum kalınan kârın toplam tutarı olan 51.550.00.-TL'nın davacı karşı davalı H.'den alınarak davalı karşı davacı M. A.'ye verilmesine karar verilmiştir. Karar, taraflar vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.2.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden H.O. vekili Avuka...... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen M.A. T. vekili Av...... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi; birleşen dava alacak isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne; birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, özellikle Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan ihkakı hak sebebine ilişkin tahkikat evrakından, tarafların, 233/1, 236/1, 241/1, 248/1, 239/1, 249/1 parsel sayılı taşınmazlarda muz yetiştirmek, bununla ilgili gerekli olan masrafları ortak karşılamak v.s gerekleri birlikte ifa etmek ve elde edilecek semerelerinden de birlikte istifade etmek üzere anlaştıkları, ancak, bir müddet sonra aralarının bozulduğu, bu sebeple asıl davada davacı H.in söz konusu taşınmazlara davalı M.A.'nin elatmasının önlenmesi ve gerekse davalı M. A.'nin birleşen dava ile anlaşma çerçevesinde yapmış olduğu masraflarla birlikte 2003 yılındaki üretime hazırlama işlemlerine iştiraki sebebiyle 2004 yılı mahsülünün yarısına tekabül eden tutarın ödenmesini istedikleri anlaşılmaktadır.