muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9700, Karar No: 2016/9834, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9700 E.  ,  2016/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 16. Aile ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayetin değiştirilmesi davasıdır.

... 16. Aile Mahkemesince, davalı tarafın yetki ilk itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunduğu, dosya kapsamı itibariyle yetki itirazının süresinde yapıldığı gibi davalının dava dilekçesindeki adresinin .../... olduğu, kolluk araştırmasının bu adres itibariyle yapıldığı, TMK ve HMK kapsamında yetkili ve görevli Mahkemenin ... Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Aile Mahkemesince ise davalının adresinde yapılan kolluk araştırmasına göre şahsın bahse konu adresini yazlık olarak kullandığı şahsın daimi adresinin "... Mahallesi ... Sokak ... Apartmanı No: 17/17 .../..."olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır. (TMK.m.21)

Somut olayda; davacı vekili, davacı ile davalı tarafların boşandıkları, küçük ...'nın velayetinin davalı anneye verildiği ancak küçüğün, anneannesinin yanında kaldığını ileri sürerek velayetin değiştirilmesi istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, dava tarihi itibariyle davalının "... Mah. ... cad. No:8/1 .../..." adresinin yazlıkçı olarak kullandığı, davalının daimi adresinin "... Mahallesi ... Sokak ... Apartmanı No: 17/17 .../... " adresinde yaşadığı kolluk araştırmasından anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 16. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 16. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/102016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1030, Karar No: 2014/821, Tarih: 23.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1030 E.  ,  2014/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan mahkûmiyetine diğer atılı suçlardan beraatine dair Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2012 gün ve 2011/181 Esas, 2012/202 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

09.01.2014 gün ve 2012/234701 sayılı tebliğname de açıkça bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından açıklanan noksanlığın giderilip ek tabliğname düzenlenmek üzere, incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7316, Karar No: 2015/3422, Tarih: 25.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7316 E.  ,  2015/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 53/1, 54.

maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 07.05.2013 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 02.08.2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, sanıkların temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

... İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı ihbarı üzerine, kolluk görevlilerince olay yeri olan ... ilçesi, ... kasabasına gidildiği, burada yöre halkınca höyük olarak isimlendirilen tepelik yerde sanıkların kazma, kürek, jeneratör, hilti gibi suç aletleriyle kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede, sanıkların 3 metre derinliğinde tünel şeklinde yapılan kazı sonucu ulaşılan bir bölüm içerisinde kazı yaptıklarının tespit edildiği, olay yerinde ... Müze Müdürlüğü görevlilerince yapılan incelemede, tünel kazılarak içerisine girilen yerin, Roma döneminden kalma bir tümülüs olduğunun belirlendiği, sanıkların verdikleri ifadelerinde de, kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yapmaya karar verdiklerini, kazı yaptıkları esnada da yakalandıklarını beyan ettikleri, sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, olay yerinde yapılan keşfe iştirak eden arkeolog bilirkişisinden alınan rapordan da anlaşılacağı üzere, olay yeri sit alanı değil ise de, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli bir yer olduğu, böylece sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptıkları ve üzerlerine atılı eylemin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığının ve olay yerinin sit alanı olmadığının gözetilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21436, Karar No: 2015/7062, Tarih: 15.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21436 E.  ,  2015/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, park halinde olan kamyonetin brandayla kapalı dorse kısmındaki kilitli olmayan dolabın çekmecesinden bozuk paraları çalmak biçiminde gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, hakkında aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7788, Karar No: 2016/5633, Tarih: 03.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7788 E.  ,  2016/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 50, 52 maddeleri gereğince 6.000 TL ve 5.820 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evlenmek isteyen sanık ile katılanı çevresindekilerin tanıştırdıkları, sanığın katılanın evlenme teklifini kabul etmesi üzerine katılanın koltuk takımı, halı, televizyon, bulaşık makinesi gibi ev eşyaları alıp sanığın evine yerleştirdiği, ayrıca sanığın kira, elektrik, su ve doğalgaz borçlarını ödediği, bir hafta sonra sanığın katılana anlaşamayacaklarını ve ayrılmak istediğini söylediği, katılanın eşyalarını geri almak istediğinde ise sanığın evde olmasına rağmen gezmeye gittiğini söyleyip telefonda "eğer eşyaları alırsanız iş kötüye gider, benim kaybedecek bir şeyim yok" diyerek eşyaları vermediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 350 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "350 GÜN", "291 GÜN" ve "5.820 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15344, Karar No: 2007/14242, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15344 E.  ,  2007/14242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2115, Karar No: 2007/2614, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2115 E.  ,  2007/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5145, Karar No: 2025/2157, Tarih: 27.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5145 E.  ,  2025/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3475 E., 2024/892 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalvaç Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/166 E., 2023/429 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyetler, nafakalar ile maddî tazminat yönünden, davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, manevî tazminatın reddi, maddî tazminat ile nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığı gibi İlk Derece Mahkemesi kararını sınırlı olarak istinafa getiren tarafın açıkça istinaf etmediği konularda da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesi hükmü davacı kadın tarafından maddi tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesi kararını maddi tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf etmeyen kadının bu yönlerden temyiz hakkı bulunmadığından davacı kadının maddi tazminat ve nafaka miktarına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazları ile davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin maddi tazminat ve nafaka miktarına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazları ile davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Yakup'a yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/232, Karar No: 2017/1561, Tarih: 15.03.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/232 E.  ,  2017/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 61 parsel sayılı ....505,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ... adına, 113 ada 62 parsel sayılı ....094,... metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Mahkemece temyize konu taşınmazların evveliyatında davalıların murisi ... ... ait iken ölümü ile mirasçıları olan ..., ....ve ... kaldığı, adı geçen mirasçılar arasında taşınmazların paylaşılmadığı, davacı ...'ın ise taşınmazların murisi ... ...'a ait olduğunu ispatlayamadığı, davacı ... ve murislerinin çekişmeli taşınmazlar üzerinde herhangi bir hak ve zilyetliğinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de çekişmeli taşınmazların öncesinin kime ait olduğu hususunda yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Çekişmeli 113 ada 61 parsel sayılı taşınmaz ... ..., 62 parsel sayılı taşınmaz ise ... ve ... ... adına tespit edilmiş olup mahallinde icra edilen keşifte her iki çekişme konusu parselin ... ...'dan geldiği bildirilmiş ve ... ... davalıların ortak murisi gibi değerlendirilmiş olup, gerekçeli kararda ise taşınmazların davalıların murisi ... ....'ten geldiği kabul edilmiştir. Taşınmazların kimden geldiği ve davalı ve davacı yanla ırsi bağının ne olduğu hususunda dosyada çelişkili beyanlar mevcut olup mahkemece bu çelişkiler giderilmeden beyanlardan farklı bir kabulle karar verilmiştir. O halde; sağlıklı bir sonuca ulaşabilmek için mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak taşınmazların kimden geldiği, davalıların murisi ... ....'ten gelip gelmediği hususu netleştirilmelidir. ... ....'ten geldiği tespit edildiği takdirde, davacının murisi .... ve .... dolayısıyla davacı ...'ın ... .... mirasçılarından ... terekesinde mirasçı olup olmadığı hususu değerlendirilmelidir. Nüfus kayıtlarına göre davacının murisi ... ...'ın 1985 tarihinde vefat ettiği, adı geçenin eski eşi ... kızı ...'nin ise 1952 tarihinde vefat ettiği, davasının kabulüne karar verilen davacı ... ile temyiz eden davacı ...'in baba bir anne ayrı kardeş oldukları bellidir. Kaldı ki, dosyaya ibraz edilen tapu kayıtlarının intikaline esas alınan Asliye Hukuk Mahkemesinin 1965/365, 1967/58 Esas, Karar sayılı veraset ilamı içeriğinde de ...'nin 1952 yılında ölümü ile geriye mirasçı olarak eşi .... ve diğerlerini bıraktığı bildirilmiştir. Bu halde ... ...'ın 1952 yılında evli olarak ölümü ile mirasının .../... payının eşi olan ... ...'a intikal ettiği, ... ...'ın da 1985 tarihinde vefatı ile mirasının davacılar .. ve ... ile birlikte dava dışı diğer mirasçılarına intikal ettiği nüfus kayıtlarından anlaşılmasına rağmen Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/158, 207 Esas, Karar sayılı veraset ilamında ... ...'ın mirasçıları arasında 1985 yılında vefat eden ... ... ve adı geçen dolayısıyla davacı ... ve bir kısım mirasçılarına pay verilmemiştir