muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/433, Karar No: 2007/2269, Tarih: 12.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/433 E.  ,  2007/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takibe konu alacağın günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında bu miktar borcu karşılayacak para veya malın herkesin ev veya üzerinde bulunmasının doğal sayılması gerektiğinden bahisle, İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 08.03.2006 tarihli ve 2005/3061 esas ve 2006/450 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2006 tarihli ve 2006/520 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; sanık hakkında İstanbul 1.İcra Müdürlüğünün 2005/8426 sayılı dosyası üzerinde icra takibinde bulunulduğu, ödeme emrinin borçluya tebliğ edilip, takibin kesinleştiği, ancak borçlunun borcunu ödemediği ve İcra İflas Kanunu'nun 74.maddesine göre mal beyanında bulunmadığı ve alacağı karşılayacak miktarda malın da haczedilmediğinin anlaşılması karşısında, 08.07.2005 olan suç tarihine göre mal beyanında bulunmayan borçlunun eyleminin 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun ile değişik İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesine göre suç teşkil edip anılan maddede öngörülen 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, 5358 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki hükmün öngördüğü şekilde, takibe konu alacağın, günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında, bu miktar borcu karşılayacak para veya malın herkesin ev veya üzerinde bulunmasının doğal sayıldığı gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.12.2006 gün ve 60737 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 30.1.2007 gün ve K.Y.B.2006/323478 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, mal beyanında bulunmamak eylemi 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrasında, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlular, alacaklının şikayeti üzerine, icra mahkemesi tarafından on günden bir aya kadar hafif hapis cezasıyla cezalandırılırlar. Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde yahut borcu karşılayacak miktarda malın haczedilmesi halinde borçluya ceza verilmez." şeklindeki düzenleme ile yaptırım altına alınmış iken, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 7.maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrası, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlu, alacaklının şikayeti üzerine, on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılır. Alacaklının alacağını karşılayacak miktarda malın haczedilmesi veya borcun ödenmesi halinde, bu ceza düşer." ifadesi ile müeyyide altına alınmak suretiyle değiştirilmiştir.

Görüleceği üzere önceki düzenlemede bulunan "Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinde yer verilmemiştir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Tanımlar" başlıklı 2.maddesinin 1.fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; "Kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilmeyen hapsi ifade eder." şeklinde yapılmıştır.

Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir.

Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir.

Konu öğretide ele alınmış ve disiplin hapsinin niteliği şu şekilde açıklanmıştır. "Kişinin yükümlülüğe aykırı davranmamak konusunda mecburiyeti bulunmamaktadır. Ancak, kişi bazı durumlarda bir yükümlülüğe uygun davranmaya belli ölçüde icbar edilebilmektedir. Başka bir deyişle kişi, bazı durumlarda yükümlülüklerinin gereğini yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebilmekte ve bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilmektedir. Bu hürriyetten yoksun bırakma olgusu, bir disiplin hapsi niteliği taşımaktadır. Ancak, yükümlülüğün yerine getirilmesi halinde, bu yaptırımın uygulanmasına derhal son verilmektedir. Bu bakımdan söz konusu disiplin hapsine ilişkin olarak kanunda sadece azami bir süre belirlenmektedir. Kişi kendisine terettüp eden yükümlülüğün gereğini yerine getirmeye zorlamak amacıyla ancak belli bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilecektir. Bu sürenin dolması halinde; kişi, yükümlülüğünün gereğini yerine getirmemiş olsa bile hürriyetinden yoksun bırakılmasına ilişkin yaptırım uygulanmasına son verilerek serbest bırakılacaktır. Bu nedenle söz konusu disiplin hapsine, kanunda tazyik hapsi denilmiştir. (Doç.Dr.İzzet Özgenç, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3.Bası, Sh.623)

Bu çerçevede, 1.6.2005 tarihinden sonra mal beyanında bulunmamak fiilini işleyen borçlu sanık hakkında; önceki düzenlemede bulunan "borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı yasa ile değişik İİK.nun 337.maddesinde yer verilmediği gözetildiğinde, kişinin yükümlülüğünü yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebileceğinin, bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayımızda, İstanbul 11.İcra Mahkemesinin 08.03.2006 tarih ve 2005/3061 esas ve 2006/450 sayı ile verilen, takibe konu alacağın günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında bu miktar borcu karşılayacak para veya malın herkesin ev ve üzerinde bulunmasının doğal sayılması gerektiği gerekçesiyle ceza tayinine yer olmadığına dair karara karşı itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görüldüğünden İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2006 tarih ve 2006/520 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3576, Karar No: 2008/7096, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3576 E.  ,  2008/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1940 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ve geniş çevresiyle gösterir kadastro paftasının eklenmesi,

2- Bu belgeler geldikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası, 1940 yılına ait harita ve 2/B haritasi üzerinde ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08.05.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4381, Karar No: 2013/6394, Tarih: 16.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4381 E.  ,  2013/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, dava konusu ... ili, .... ilçesi, ... .... ada, ... parselde kayıtlı ... numaralı bağımsız bölüm maliki olduğunu, binanın iskan ruhsatının alındığını; su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunda, müvekkilinden, ....600 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istendiğini, bu miktarın çok ... olduğunu ileri sürerek; aboneliğin devamı ve su akışının sağlanmasına dair öncelikle ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve davalı kurumla çıkan muarazanın önlenmesini, müvekkilinin, kanal katılım ve şebeke payından dolayı ne miktarda sorumlu olacağının mahkemece tespiti ile fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlemin Usul, Yasa ve ... İçtihatlarına uygun olduğunu, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin 2464 sayılı Yasanın 87 ve 88.maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince alındığını belirtip; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "Dosya içerisinde toplanan tüm deliller, bilirkişi raporu ve ek raporu, ...'den gelen yazı cevabı ve tüm dosya içeriğine göre, davacının ilk defa su abonesi olduğu, binada iskan bulunduğu, kanal şebeke hizmetinin ... tarafından verildiği; ancak, iskan tarihinden sonra dava konusu mahalde davalı idarenin herhangi bir hizmetinin bulunmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, davacının talep edilen bedelden borçlu olmadığının tespitine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle, davanın kabülüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %... oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin ....fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/.... maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda, her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Somut olayda, her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Öyle ise mahkemece, bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1526, Karar No: 2017/3449, Tarih: 26.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1526 E.  ,  2017/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Haberleşmenin gizliliğini ihlal, özel hayatın gizliliğini ihlal ve görevi kötüye kullanma suçlarından şüpheli ... ve diğer 22 şüpheli haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.04.2016 tarihli ve 2016/10529 soruşturma, 2016/6466 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/1346 değişik iş sayılı kararını müteakip, şikayetçinin, şüphelilerin eylemlerini .../... Terör Örgütü kapsamında icra ettiklerine dair yeni delillerin meydana çıktığından bahisle şüpheliler hakkında kamu davası açılmasını talep etmesinin ardından Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca şikayetçinin talebinde gerekçe gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığının tespiti ve Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/1346 değişik iş sayılı kararının kaldırılıp kaldırılmayacağına dair bir karar verilmesi talebi üzerine, anılan Hâkimlik kararının kaldırılmasının mümkün olmadığına ilişkin Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/2778 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/2778 değişik iş sayılı kararı ile “...Şüpheliler hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan herhangi bir soruşturma yapılmadığı, bahsi geçen şüphelilerin terör örgütüne üye oldukları konusunda yeni bir delil elde edildiği takdirde yeni delillerin takdirinin Cumhuriyet Başsavcılığına ait olacağı, Hâkimliğimizin bu konuda karar vermeye yetkili olmadığı, Hâkimliğimizin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı verdiği kararın kesin olduğu...” gerekçeleriyle şikayetçinin dilekçesinde belirtmiş olduğu hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve re'sen soruşturma açılması hususunda takdirin tamamen Cumhuriyet Başsavcılığına ait olacağından anılan Hâkimlik kararının kaldırılmasının mümkün olmadığına karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173. maddesinde yer alan “(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir. (2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir. (3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir. (4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir. (5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz. (6) İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.04.2016 tarihli ve 2016/10529 soruşturma, 2016/6466 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazının reddine ilişkin Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/1346 değişik iş sayılı kararını müteakip, şikayetçinin talebinde gerekçe gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda bir karar verilmesi gerekirken, mercii tarafından şikayetçinin dilekçesinde belirtmiş olduğu hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve re'sen soruşturma açılması hususunda takdirin tamamen Cumhuriyet Başsavcılığına ait olacağından bahisle anılan Hâkimlik kararının kaldırılmasının mümkün olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/2278 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 05.01.2017 gün ve 94660652-105-55-13292-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2017 gün ve 2017/3264 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” hükmü yer almaktadır. Böylece kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların sanığın hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunması ceza muhakemesi şartına bağlanmıştır. Bu şart aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan “hukuk devleti”, “adil yargılanma hakkı” ve “non bis in idem (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz)” ilkelerinin ihlallerini de engelleyecektir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun’un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesine göre, Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davası açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.

İncelenen dosyada; Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.04.2016 tarihli ve 2016/10529 soruşturma, 2016/6466 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik şikayetçinin itirazının reddedilip, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesinden sonra, şikayetçinin, şüphelilerin eylemlerini FETÖ/PDY Terör Örgütü kapsamında icra ettiklerine dair yeni delillerin meydana çıktığından bahisle şüpheliler hakkında kamu davası açılmasını talep etmesi üzerine, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma dosyasının gönderildiği Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesi uyarınca şikayetçinin talebinde gerekçe gösterilen hususlarla soruşturma dosyasına sunduğu belgelerin yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda bir karar verilmesi gerekirken, şikayetçinin dilekçesinde belirtmiş olduğu hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığının ve re'sen soruşturma açılıp açılmayacağının takdirinin tamamen Cumhuriyet Başsavcılığına ait olduğu gerekçesiyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.04.2016 tarihli ve 2016/10529 soruşturma, 2016/6466 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/1346 değişik iş sayılı kararının kaldırılmasının mümkün olmadığına dair Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/2778 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/2778 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesi gereğince bir karar verilmek üzere müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.