muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/768, Karar No: 2024/8652, Tarih: 14.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/768 E.  ,  2024/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/226 E., 2023/551 K.

SUÇ : 6362 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiin temyiz istekleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, sanığın, yatırım yapmak isteyen ve çeşitli yollarla kendilerine ulaşan vatandaşlara, yurtdışında büyük miktarda portföy yönettiklerini, bu şekilde yatırımlarını işletebileceklerini belirterek temin ettiği müşteriler ile sözleşme akdettiği, paraların İngiltere'de mukim Golden Door Capitals isimli şirketin yine İngiltere'deki hesaplarına aktarıldığı, ancak portföy yönetimi ve sermaye piyasasında faaliyet göstermek için Sermaye Piyasası Kurulu'ndan alınmış izinlerinin olmadığı

tespit edilmiş ve inceleme dışı sanık Yeşim Özgün ile sanığın 6362 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, şirketinin İngiltere'de bulunduğunu, oradaki düzenlemelere uygun faaliyet gösterdiğini, Türkiye'de bir faaliyetlerinin olmadığını, Türkiye'den müşterileri bulunduğunu ancak İngiltere'deki şirketine para gönderdiklerini belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

Yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda, özetle; sanıkların faaliyetinin, sermaye piyasası faaliyeti olarak oluşturdukları portföy ile FOREX işlemleri gerçekleştirmek olarak nitelendirileceği, bu faaliyetini Sermaye Piyasası Kurulu'nun izniyle geçekleştirilebileceği, sanıkların ise bu şekilde bir izinlerinin olmadığının anlaşıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın Sermaye Piyasası Kurulundan izni olmadığı halde portföy yönetimi faaliyetleri yürüterek piyasadan para topladığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip, hakkında sonradan yürürlüğe giren ve lehe hükümler içeren 6362 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/770, Karar No: 2025/3242, Tarih: 16.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/770 E.  ,  2025/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Mahkemece, davalı borçlu şirkete ödeme emrinin haciz adresinde tebliğ edildiği, haciz adresinin borçlu şirketin ticaret sicilde kayıtlı adresi olduğu, mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile alacaklı lehine olup aksini ispat külfetinin davacı 3. kişiye düştüğü, karinenin aksinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, haciz işlemi yapılan adresin borçlunun ticaret sicilinde kayıtlı adresi olduğu, ödeme emrinin bu adrese tebliğ edildiği, haciz mahallinde borçluya ait iş yeri tabelası ve evrak bulunduğuna göre İİK madde 97/a uyarınca açılan istihkak davasında mülkiyet karinesinin alacaklı lehine olduğu, haczedilen menkullerin borçlunun iştigal konusuna ilişkin olduğu,davacının karinenin aksini ispat edemediği gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 30.11.2023 tarihli haciz tutanağında adres " Yoncalı OSB Mevkii 2. Sk. Kapı No:9 Merkez/Gümüşhane" olarak yazılmış, tutanağın içeriğinde alacaklı vekilinin idari binanın aşağı kısmında fabrika makinalarının bulunduğu yere inilmesini ve hazırda görüldüğü üzere konkasör kırıcı makinesinin tüm ekipmanları ile birlikte haczini talep ettiği infaz memurunca da alacaklı vekilinin talebi gereği haciz işlemine geçildiğini belirttiği görülmüştür. Mahkemece; haciz tutanağında yazılı adresten hareketle mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğu kabul edilmiş ise de, davacının dava dilekçesinde, mahcuzların Yeniyol Köyü 178/1 Ada/Parsel sayılı taşınmaz üzerinde iken haczedildiğini ileri sürüldüğü, yargılama boyunca da haciz mahallinin tutanakta yazılı adres olmadığını iddia etmesine, hacze konu kırma eleme tesisi ve ekipmanları niteliğindeki taşınmazın boyutlarına ve bulunduğu yere dair fotoğrafların dosya kapsamına sunulmasına, tutanak içeriğine ve davacının delil listesinde keşif delilini dayanmış olmasına rağmen yargılama esnasında bu husus açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda, Mahkemece, davanın esasına yönelik bir karar verilmeden önce, dava konusu haczin, haciz tutanağında yer alan adreste mi yoksa başka bir adreste mi yapıldığının belirlenmesi sureti ile

haciz adresinin netleştirilmesi, haczin yapıldığı yerin borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilen adres veya üçüncü kişinin adresi olup olmadığı gerektiğinde yerinde yapılacak inceleme ile hacze katılan icra memurunun tanıklığı ile belirlenerek, mülkiyet karinesinin kimin yararına olduğunun tespiti ve sunulan delillerin de buna göre değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ :

Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 16.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7687, Karar No: 2015/9397, Tarih: 25.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7687 E.  ,  2015/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2008/299-2015/149

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde bir kısım davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 21. maddesine göre, kendisine tebliğ yapılacak kimse gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim eder ve alanın adresini kapsayan ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak kimseye keyfiyetin haber verilmesini mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.

İlamın tebliği için davacı Y.. Y..'a çıkartılan tebligatın, adını ve imzasını vermekten imtina eden komşunun beyanı üzerine mahalle muhtarına tebliğ edildiği, bu haliyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bundan ayrı, hükmü temyiz eden davacılar C.. Y.. ve E.. Y.. vekiline ilamın kalemce tebliğ edildiği, ancak tebliğ tarihinin tebligat evrakına yazılmadığı tespit edilmiştir.

Bu itibarla;

1- İlamın davacı Y.. Y..'a usulünce tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenmesi,

2- Davacılar C.. Y.. ve E.. Y.. vekiline, ilamın tebliğ edildiği tarihin kayıtlar üzerinde inceleme yapılmak suretiyle saptanması,

Ve sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8049, Karar No: 2015/9723, Tarih: 08.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8049 E.  ,  2015/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan zeytinin 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2010, Karar No: 2023/6698, Tarih: 18.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/2010 E.  ,  2023/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1026 E., 2021/1026 K.

SAYISI : 2021/İHK-43573

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulüne / İtirazın Reddine

SAYISI : K-2021/139446

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.12.2018 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını, davalı tarafça yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, 40,00 TL sürekli iş göremezlik, 40,00 TL geçici iş göremezlik, 20,00 TL bakıcı giderinin tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 143.913,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyete itiraz ederek, yapılan ödeme ile borcun sona erdiğini, hatır taşımacılığı ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun usule uygun olduğu, aktüer raporu ile usulünce zararın belirlendiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 143.913,00 TL maddi tazminatın 20.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; işletenin sigorta ettiren olup olmadığının araştırılması gerektiğini, hatalı maluliyet raporu ile başvuru yapıldığından başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun şekil ve esas bakımından kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe uygun olmadığını, sigortalı sürücünün kusursuz olduğunu, koruyucu tertibat ve yolcu taşımaya müsait olmayan motosiklet ile yolcu taşındığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, yapılan ödeme ve geçerli ibraname ile borcun sona erdiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu 1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatının Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) sorumluluğu kapsamında olduğunu, SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, uzlaşma bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, geleceğe yönelik olan zarar için faize hükmedilmemesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe uygun olduğu, hesaplamanın Yargıtay içtihatları ile benimsenen TRH 2010 Yaşam Tablosu, progresif rant yöntemine göre yapıldığı, meydana gelen tek taraflı kazada sigortalı sürücünün kusurunun açık olduğu, yapılan ödemenin güncellenerek düşüldüğü, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin poliçe teminatı kapsamında olduğu, soruşturma evrakında uzlaşma ile ilgili evrak olmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun şekil ve esas bakımından kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe uygun olmadığını, sigortalı sürücünün kusursuz olduğunu, davacı yolcu olduğundan hatır ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, yapılan ödeme ve geçerli ibraname ile borcun sona erdiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu 1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatının SGK sorumluluğu kapsamında olduğunu, fiilen bakıcı tutulduğunun ispatının gerektiğini, uzlaşma bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini belirterek, ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16515, Karar No: 2014/3922, Tarih: 04.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/16515 E.  ,  2014/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar. 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere ...Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 26.10.2009 ve 05.02.2010 olan mühürleme tarihlerinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.