muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13625, Karar No: 2016/11862, Tarih: 29.09.2016

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, davalı ... şirket adına vermiş olduğu vekaletnamede şirketi temsile yetkili olduğu hususu dikkate alınarak öncelikle adı geçen davalının olaydaki yetkileri ve konumları net olarak belirlendikten sonra, işveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapıp yapmadığı, işveren vekili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, işveren vekili değil ise, yukarıdaki açıklamalar gözetilerek davalı yönünden 21/4 madde uygulanması kapsamında, işveren yönünden 21/1 madde kapsamında değerlendirme yapılmalı, davaya dahil edilerek taraf sıfatı kazandırılmaya çalışılan, kazaya maruz kalan sigortalıya husumet yönetilemeyeceği dikkate alınarak Kurum alacağı belirlenmelidir.

3-Rücu davalarında faiz başlangıcı, giderler yönünden sarf ve ödeme tarihi, gelirler yönünden ise gelir bağlama kararının Kurumun yetkili organlarınca onandığı

tarih olup, faiz başlangıç tarihinin ayrıca gösterilmesine, davadan önce Kurumun temerrüde düşürülmesine gerek yoktur. (YİBBGKK 01.07.1994 T, 1992/3 E, 1994/3 K) Davacı Kurum’un dava dilekçesi talep ettiği gelirler yönünden gelirin onay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, faize hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-5510 sayılı Yasanın 54. maddesi ise, “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” düzenlemesini içermektedir.

Mahkemece, sürekli işgöremezlik gelirinin yarıya indirildiği durumlarda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, %50 üzerinden belirlenmesi; bu oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden, gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin %50 fark oranına karşılık miktarının ilavesi gerekeceği ve ayrıca, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de bulunduğu dikkate alınarak rucüa konu peşin sermaye değerli gelirler belirlenerek karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23145, Karar No: 2014/9775, Tarih: 12.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23145 E.  ,  2014/9775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/128129

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2009

NUMARASI : 2009/33 (E) ve 2009/29 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Yağma suçunun işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY'nın 149/1-d maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCY'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, sanığın internet kafede oyun oynamakta olan mağdurlardan miktarını belirtmek suretiyle 50 kuruş ve 1 TL para isteyip 24.12.2008 tarihli eylemde mağdur Ferhat'tan 50 kuruş, 31.12.2008 tarihli eylemde de mağdurlar Ferhat ve Murat'tan 25'er kuruş para aldığı somut olaylarda koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCY'nın 150/2.maddesiyle uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. O.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1783, Karar No: 2010/6342, Tarih: 01.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1783 E.  ,  2010/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Katkı Payı Nedeniyle Tapu İptali-Tescil-Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı ....Tokat Asliye Hukuk Mahkemesinin ek karar niteliğinde olarak verilen 12.11.2008 ve 2008/179 sayılı kararını temyiz etmiştir. Temyiz denetimine tabi olabilecek mahkeme kararları Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/1 maddesi gereğince "nihai" nitelikteki mahkeme kararlarıdır.Yerel mahkemenin anılan ...ilçesi... Mahallesi 656 ada 7 parsele ilişkin davaya yönelik 12.11.2008 tarih ve 2008/179 sayılı ek kararının nihai nitelikte bir karar olmadığı, bir "ara kararı" niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin 2008/179 esas sayılı ana dosyada 12.11.2008 tarihli oturumda oluşturduğu 1 nolu ara kararının nihai karar haline getirilebilmesi için; 656 ada 7 parsele ilişkin davanın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 46.maddesi gereğince ayrılması (tefrik) kararı ve ayrılan dosyaya yeni bir esas numarası verilmesi; ayrı bir dava olarak tebligat ve taraf oluşumu da gözetilerek; gerekliyse yetkisizlik kararı oluşturulması yoluna gidilmelidir. Bu şekilde yapılmadan, ara kararı üzerine aynı dosya numarası ile ek karar verilmiş olması; ara kararını nihai karar haline getirmez. Ara kararı nihai karar olmadığından; mahkemece her zaman ara kararından vazgeçmek de olanaklıdır. Açıklandığı gibi yerel mahkeme kararı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/1.madesinde belirtilen nihai karar niteliğinde bulunmadığından ve bu nedenle temyiz denetimine tabi olmadığından TEMYİZ TALEBİ HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2010 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8977, Karar No: 2010/14204, Tarih: 12.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8977 E.  ,  2010/14204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusuz kaldığından karar ittihazına yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece konusuz kalan davada karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacıların malik olduğu 8467 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, imar plan değişikliği yapılarak 84253 numaralı parselasyon planı kapsamında konut kullanımında kalan 61534 ada 10 parsel sayılı taşınmaza şuyulandırıldığı ve taşınmazın 340 metrekarelik kısmından ... Sokak isimli yol geçtiği anlaşılmıştır.

Bu durumda dava konusu edilen 8467 ada 6 parsel sayılı taşınmaz, 1/1000 'lik imar planında konut kullanımında kalsa bile, yol yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı sabittir. Ancak;

Taşınmaz üzerinden geçen ... Sokak isimli yolun Ankara Büyükşehir Beledile Başkanlığının sorumluluğunda olan ana arter niteliğinde yol vasfını taşımaması nedeni ile açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5152, Karar No: 2006/7577, Tarih: 30.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5152 E.  ,  2006/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 104 ada 172, 173, 266, 267 ve 277, 106 ada 79, 144 ada 6, 116 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Köytüzelkişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yer olduğu, Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olduğu, ... ... ise, 104 ada 266 parselde zilyet olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, Orman Yönetimi ve Hazinenin davasının kabulüne, gerçek kişinin davasının reddine ve dava konusu 104 ada 173, 266, 267, 277, 106 ada 79, 116 ada 1 parseller ile 104 ada 172 parselin A (1339 m2) bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, B (2772 m2) bölümünün davalı adına, 144 ada 6 parselin A (1930 m2) bölümünün orman niteliği ile Hazine, B (6834 m2) bölümünün ise, davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından ham ... ve çalılık cinsiyle tespitleri gerektiği iddiasıyla temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 30/05/2006 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14001, Karar No: 2013/10195, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14001 E.  ,  2013/10195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.10.2009 gün ve 2008/175 Esas, 2009/136 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs eylemi sonucunda mağdurenin ruh sağlığında bozulma meydana geldiğinden sanık hakkında TCK.nın 35. maddesinin uygulanmasından sonra aynı Kanunun 102/5. maddesinin uygulanacağının ve yine kabule göre de sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın TCK.nın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11854, Karar No: 2016/15459, Tarih: 26.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11854 E.  ,  2016/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sözleşmeye dayalı cezai şartın tenkisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesine göre, genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Buna ek olarak sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir (HMK m. 10). tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır (HMK m. 17) yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. (HMK m. 19). Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı ilk itiraz olup (HMK m. 116) ilk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez (HMK m. 117). Cevap dilekçesinin verilmesinden sonra, cevap süresi dolmamış olsa bile ilk itirazlar ileri sürülemeyeceğinden (HMK m. 131), cevap dilekçesinde ileri sürülmeyen yetki itirazı cevap süresi içerisinde olsa bile ileri sürülemez.

Eldeki davada, davalı vekilinin süresi içerisinde verdiği cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu ve sözleşmeye göre yetkili mahkemenin Adana Mahkemeleri olduğunu bildirdiği, ek cevap süresi içerisinde ise sözleşmenin ifa edileceği Şanlıurfa Mahkemelerinin yetkili olduğunun ileri sürüldüğü, mahkemece, sözleşmenin ifa edileceği yerin Şanlıurfa Mahkemeleri olduğu kabul edilerek anılan mahkemenin yetkili olduğu gerekçesi ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece öncelikle, taraflar arasındaki sözleşmenin bir sureti celp edilerek, anılan sözleşmede yetkili mahkemenin belirlenip belirlenmediği ve belirlenmiş ise belirlenen mahkemenin Adana Mahkemesi olup olmadığı tespit edilerek, bu kapsamda cevap dilekçesi ile süresinde yapılan yetki itirazının yerindeliği irdelenmeli, yukarıda anılan yasal düzenlemeler kapsamında ek cevap süresi içerisinde yetki itirazında bulunulamayacağı ve cevap dilekçesi ile yapılan yetki itirazında yetkili olduğu bildirilen mahkemenin değiştirilemeyeceği gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3837, Karar No: 2024/5528, Tarih: 10.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3837 E.  ,  2024/5528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1586 E., 2021/192 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/268 E., 2018/411 K.

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti, olmadığı takdirde tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl ve aynı taleple DSİ aleyhine açtığı birleştirilen dava dilekçelerinde; Iğdır ili, .... ilçesi, ... köyü, 109 ada 13 ve 15 parsel sayılı taşınmazların kendi zilyetliğinde bulunduğunu, zilyetliği altında bulunan çekişmeli taşınmaz bölümlerinin kadastro çalışmaları sonucu kanal geçmesi nedeniyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ancak anılan taşınmazların dava dışı kendi parsellerinin devamı olduğunu, dava konusu taşınmazlara mirasbırakanlarından beri zilyet olduğunu ileri sürerek taşınmazların mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitini ve çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için gereken koşullarının oluştuğu, kanal alanında kalan taşınmaz için sicil oluşturulamayacağı ve taşınmazların fiili durumu itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile; Iğdır ili, .... ilçesi, .... köyü, 109 ada 13 nolu parselde 2.526,04 m2 yüz ölçümündeki, 109 ada 14 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız el atılan ve kanal olarak kullanılan taşınmazın; dosya kapsamında bulunan fen bilirkişisi ... ve ...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin cephesi ve hissesi oranındaki (A) harfi ile gösterilen 2.526,04 m2’lik kısımdaki taşınmazın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine, 109 ada 15 nolu parselde 552,98 m2 yüz ölçümündeki, 109 ada 14 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız el atılan ve kanal olarak kullanılan taşınmazın; dosya kapsamında bulunan fen bilirkişisi ... ve ...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin cephesi ve hissesi oranındaki (C) harfi ile gösterilen 552,98 m2’lik kısımdaki taşınmazın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine, 2018/328 Esas sayılı birleştirilen dava yönünden davacının davasının derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının iddiasına ilişkin somut bir kanıt bulunmadığını, iddianın ispatlanamadığını, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetliğe konu olamayacağını, değer tespitinin hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine 4721 sayılı TMK’nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve devam eden maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinim koşullarının oluştuğu ancak fiili durum itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu belirlenerek İlk Derece Mahkemesince mülkiyetin tespiti kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesi ile davalı Hazine vekilinin istinaf talebi reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ile mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713. maddesi,

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Kadastro çalışmaları sonucu, Iğdır ili, .... ilçesi, ..... köyü, 109 ada 13 ve 15 parsel sayılı sırasıyla 4.240 ve 577 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazlar kanal vasfı ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.