muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6711, Karar No: 2022/15947, Tarih: 22.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6711 E.  ,  2022/15947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafisinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlere yönelik temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/1. madde hükmü uyarınca TCK’nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve yine hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanunun 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesine “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmiş olması dolayısıyla, sanığın katılanlar ... ve ...'ye yönelik tehdit eylemlerinin uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla, katılanlar ... ve Ayhan'a yönelik tehdit suçundan uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda sanık hakkında katılan ...'ye yönelik tehdit suçundan TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Sanığın aşamalarda, hayvanlarının bulunduğu ahırına katılanların ot ve inşaat pislikleri attıklarını beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- Sanığın aşamalarda, hayvanlarının bulunduğu ahırına katılanların ot ve inşaat pislikleri attıklarını beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13368, Karar No: 2023/5378, Tarih: 10.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13368 E.  ,  2023/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/117 E., 2015/676 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.01.2014 tarihli ve 2014/4508 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında; şikâyetçi kurumun ilaç dolabının camını kırması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/117 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedeni; sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

Sanığın temyiz nedeni; suç kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, şikâyetçi kurumun ilaç dolabının camını kırdığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında atılı suçu ikrâr etmiştir. 27.04.2013 tarihli tutanak ve 23.07.2013 tarihli CD İzleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz nedeni; suç kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, şikâyetçi kurumun ilaç dolabının camını kırdığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında atılı suçu ikrâr etmiştir. 27.04.2013 tarihli tutanak ve 23.07.2013 tarihli CD İzleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle uygulanmadığı anlaşıldığından mahkemece kurulan hükümde bu yönleriyle de herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/117 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15252, Karar No: 2012/10985, Tarih: 21.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/15252 E.  ,  2012/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurun sanık ...'ın karşısına geçip gülmesi, bu sebeple tartışmanın başladığı, tartışma esnasında da mağdurun küfretmesi ile kavganın meydana geldiğinin sanıklar tarafından tüm aşamalarda ifade edildiği anlaşıldığından sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/132, Karar No: 2009/251, Tarih: 27.10.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/6-132 E.  ,  2009/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname:  2009/106816

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Nitelikli yağma suçundan sanıklar Ö. A.., T.Y.. ve Y.C..’nın 5237 TCY’nın 149-/a-c-h, 62 ve 53. maddeleri uyarınca, suçun iki ayrı mağ¬dura karşı işlenmiş olması nedeniyle ikişer kez 8’er yıl 4’er ay hapis cezası ile cezalandırılmala¬rına, koşulları bulunmadığından haklarında TCY’nın 150/2 ve 168. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin, Gebze Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.12.2007 gün ve 28-415 sayılı hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı ince¬le¬yen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.01.2009 gün ve 12922-535 sayı ile;  “Oluşa, mahkeme gerekçesine, sanıkların yüklenen suçu kabul etmemesi ve dosya içeri¬sin¬deki 03.01.2007 günlü yakalama, üst arama tutanaklarına göre, sanıklar hakkında TCK’nun 168. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.  Mağdurlara yönelik yağma suçunun, 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının hem (a), hem (c), hem de (h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden çok kişi ile birlikte ve geceleyin işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır” eleştirisiyle onanmıştır.  Yargıtay C. Başsavcılığı ise 29.05.2009 gün ve 106816 sayı ile;              “...Arkadaşlarının yakalandığını öğrenince kendiliğinden karakola gelerek teslim olduk¬tan sonra suça konu telefonun yerini göstererek sim kartsız bir şekilde iadesini sağlayan sanık Ö..A..'ın kısmi iadeyi rızai olarak gerçekleştirdiği yönünde herhangi bir kuşku bulunma¬maktadır. Sanıklardan Y.C.. ile T.Y.. ise olaydan sonra yakalan¬dıklarında eyleme iştirak eden ve olay yerinde yakalanamayan kişinin isminin Ö.A.. olduğunu ve mağdura ait telefonun da bu sanık tarafından alındığını beyan etmek suretiyle olayın aydınlanmasını sağladıkları gibi dolaylı olarak telefonunda aynen iadesine neden olmak suretiyle pişmanlık anlamına gelebilecek davranışlar sergiledikleri yönünde duraksama mevcut değildir. Dolayısıyla adı geçen sanıkların da kısmi iadeye iştirak ettiklerinin kabul edilmesi gerekmektedir...” görüşüyle, sanıkların mağdur O.T..’e karşı eylemlerine ilişkin olarak itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kapsamına göre, Ceza Genel Kurulundaki inceleme, sanıkların mağdur O. T..’e karşı eylemlerinden dolayı kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.  Sanıkların nitelikli yağma suçundan cezalandırılmalarına karar verilen somut olayda Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

İncelenen tüm dosya içeriğine göre;

Sanıkların, hakkındaki kamu davası yaşı nedeniyle ayrılan sanık E. E.. ile birlikte 03.01.2007 günü saat 20.00 civarında Gebze Stadyumunun yanında bulundukları sırada, oradan geçerek evlerine gitmekte olan mağdurlar O. T.., R. H..ve A.H..’in, sanıkların davranışlarından kendilerine karşı bir eylem yapacaklarından kuşkulan¬dıkları, bu nedenle mağdur A..’ın yardım istemek amacı ile kaçtığı, bu sırada sanıkların diğer iki mağduru yakaladıkları, sanık Ö..’in elindeki bıçağı önce R..’ın boğazına dayadığı ve cep telefonunu istediği, sanıklardan birisinin de mağduru arkasından tuttuğu, bunun üzerine mağdur R..’ın ....marka cep telefonunu sanık Ö..’e verdiği, sanık Ö..’in mağdur O. T..’den cep telefonunu vermesini istemesi üzerine O.T..’ün de üzerinde bulunan .... marka cep telefonunu bu sanığa verdiği, sanıkların olay yerinden birlikte uzaklaştıkları, sanık Ö..’in mağdur O..’dan yağmalanan cep telefonunu minibüs durakları civarına sakladığı, diğer cep telefonunu ise diğer sanıklara verdiği, daha sonra mağdurların karakola gidip şikayetçi oldukları, eşgalleri belirleyen görevli polis ekibinin sanıkları yakalamak için aramaya başladığı, kendilerini arayan polis ekibini gören sanıklar T.., Y.. ve E..’ın kaçmaya başladıkları, ancak yapılan takip ve kovalama sonucu bu sanıkların yakalan¬dık¬ları, sanık Y..’un üzerinde mağdur R..’dan yağmalanan ....marka cep telefo¬nu¬nun ele geçtiği, arkadaşlarının yakalandığını öğrenen sanık Ö. A..’ın da kendiliğinden gelerek polis karakoluna teslim olduğu ve mağdur O..’dan yağmalanan cep telefonunu sakladığı yeri polislere gösterdiği, bu cep telefonunun içindeki iki adet sim kartı eksik olarak mağdura teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Nitekim 03.01.2007 günü saat 23.30 sıralarında kolluk tarafından düzenlenen yakalama, üst arama tutanağında da; arkadaşlarının yakalandığını duyan sanık Ö..’in kendiliğinden Asayiş Büro Amirliğine gelerek teslim olduğu, Ö..’in korktuğundan mağdurlardan aldığı cep telefonunu getiremediği ve Mustafapaşa Camii altındaki minibüs duraklarında bulunan boş alana sakladığını beyan etmesi üzerine buraya gidilerek LG marka cep telefonunun durakların altındaki yerden alındığı belirtilmektedir.

Nitekim 03.01.2007 günü saat 23.30 sıralarında kolluk tarafından düzenlenen yakalama, üst arama tutanağında da; arkadaşlarının yakalandığını duyan sanık Ö..’in kendiliğinden Asayiş Büro Amirliğine gelerek teslim olduğu, Ö..’in korktuğundan mağdurlardan aldığı cep telefonunu getiremediği ve Mustafapaşa Camii altındaki minibüs duraklarında bulunan boş alana sakladığını beyan etmesi üzerine buraya gidilerek LG marka cep telefonunun durakların altındaki yerden alındığı belirtilmektedir.

Kollukta müdafii huzurunda susma hakkını kullanan sanık Ö.A.., C. Savcılı¬ğın¬daki ifadesinde özetle; olay günü diğer sanıkların üç kişinin önünü keserek “gel lan buraya” diye bağırdıklarını, birisinin kaçtığını ancak diğer iki mağduru tuttuklarını, sanık E..’ın bir mağdura “üzerindeki cep telefonunu çıkar” dediğini, sonra E..’ın şahsın yakasından tuttu¬ğunu, tam vuracakken o kişinin “tamam abi” dediğini ve cep telefonlarının birini E..’a birini de T..’a verdiğini, E..’ın daha sonra telefonun birisini kendisine verdiğini, herkes kaçınca kendisinin de başka yöne kaçtığını, sonradan emniyete gidip cep telefonunu teslim ettiğini, kendisinin hiç kimseyi bıçakla gasp etmediğini, suçlamaları kabul etmediğini, beyan etmiş, sorgudaki savunmasında da C. Savcılığındaki ifadesini tekrar etmiştir.

Duruşmada ise; “...mağdurlar (isimlerini o anda bilmediğim) geliyorlardı. Mağdurlar bağıra bağıra konuşuyorlardı. Biz de onlara sert tepki verince, aramızda tartışma oldu. Mağ¬dur¬lardan biri kaçtı. Biri benim elimi tuttu. O sırada ben cebimdeki çakı bıçağını çıkarttım. Kendimi koruma amaçlı gösterdim. Ben bıçak çıkartınca, diğer iki mağdur da kaçtı. O sırada yerde bir tane cep telefonu gördüm. Bir tane de arkadaşım T.. görmüş. Cep telefonunun birini ben aldım, birini de arkadaşım T.. aldı. Polisleri görünce ben kaçtım. Arkadaşlarımı polisler yakalamışlar. Daha sonra ben kendim karakola teslim oldum. Telefonu da karakola teslim ettim. Ben gasp suçlamasını kabul etmiyorum. Müşteki mağdurlar ile benim önceden tanışmışlığım, aramızda husumet mevcut değildir. Şahısların bizi teşhis etmeleri normaldir. Aramızdaki konuşmalardan dolayı onlarla kavga ettik ve tartıştık” şeklinde savunmada bulunmuştur.

Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlüğünde pişmanlık; “yaptığı bir işin veya davranışın olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” olarak açıklanmaktadır.

5237 sayılı TCY’nın 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değiştirilmiş bulunan 168. maddesi;

“(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

“(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

(3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

(4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabil¬mesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır” şeklindedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgu¬lan¬dığı üzere; 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 765 sayılı TCY’nın 523. maddesi, 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında da açıklandığı üzere, “iade ve tazmin esasına” dayalı bir düzenleme iken 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesi tazminden çok “pişmanlık” esasına dayanmaktadır.

Öğretide hakim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç. Dr. Mustafa Ruhan Erdem, Yrd. Doç. Dr. R. Murat Önok, 4. baskı, s.520-523; 5237 sayılı Yasa Kapsamında Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Sedat Bakıcı, Ankara-2008, s.934 vd.; Hırsızlık Suçları, Erdal Noyan, Ankara-2007, s.396 vd.; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Ankara-Şubat 2007, c.2, s.1318 vd.)

Yasakoyucunun da, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde, “tek başına iade ve tazmine” değil, “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiği madde ile ilgili Meclis Komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır (TC Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara-Şubat/2005, s.616).

Yasakoyucunun da, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde, “tek başına iade ve tazmine” değil, “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiği madde ile ilgili Meclis Komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır (TC Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara-Şubat/2005, s.616).

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu eşyanın ele geçirilmesi, kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçmesi gibi hallerde failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin uygulanma koşulları oluşmayacaktır. Buna karşın, etkin pişmanlık hüküm¬lerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşulu yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, söz ve/veya davranışlar yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde diğer sanıklarla birlikte iki mağdura karşı nitelikli yağma eylemini gerçekleştiren ve mağdur O..’dan yağmaladığı cep telefonuyla olay yerinden kaçan sanık Ö. A..’ın, diğer arkadaşlarının yakalanması üzerine kolluk tarafından kendisi hakkında henüz bir arama faaliyeti bile yürütülmeye başlanmadan kendi iradesi ile gelerek kolluğa teslim olduğu ve mağdur O..’a ait sakladığı telefonun yerini görevlilere göstererek telefonun içindeki sim kartları eksik şekilde mağdura iadesini sağladığı hususları dosya içeriği karşısında tartışmasızdır. Sanık Ö.A.., diğer sanıklarla birlikte gerçekleştirdiği yağma eyleminden dolayı, duyduğu pişmanlık neticesinde kendiliğinden kolluğa gelerek teslim olmuş ve cep telefo¬nunun mağdura iadesini sağlamıştır. Sanığın, olayın meydana geliş şeklini mağdurların ve diğer sanıkların anlatımlarından kısmen farklılık gösterecek şekilde ve eyleminin başka bir suç tipine girmesine yönelik olarak savunmada bulunmuş olması, pişmanlık duyarak kendiliğinden gelerek kolluğa teslim olduğu ve rızai olarak kısmi iadeyi sağladığı gerçeğini ortadan kaldır¬ma¬yacak ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacaktır.