muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7298, Karar No: 2016/7945, Tarih: 10.10.2016

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, yurt içi taşıma esnasında zayi olan malın bedelinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Dava konusu taşıma 07.09.2012 tarihinde, 6102 sayılı TTK'nın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmıştır. Bu durumda, davalıların sorumluluğunun 6102 sayılı TTK'nın 882. vd. maddelerine göre belirlenmesi gerekirken bu hususta hiçbir değerlendirme yapılmaksızın yazılı olduğu şekilde, eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, hükmün davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37079, Karar No: 2016/342, Tarih: 13.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37079 E.  ,  2016/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın ikametinin önünde park halinde bulunan motosikleti çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 142/1-e maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8759, Karar No: 2017/3487, Tarih: 30.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/8759 E.  ,  2017/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; .../03/2007 tarihinde davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi nedeni meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ....000 TL maddi tazminatın avans faizi ile birlikte tüm davalılardan müteselsilen, ....000 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, ......2015 tarihinde iş göremezlik taleplerini 34.686,91 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 34.676,91 TL maddi tazminatın davalılardan, ....000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ....545,08 TL kalan onama harcının temyiz
Yargıtay — Esas No: 2015/10743, Karar No: 2015/15212, Tarih: 01.07.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10743 E.  ,  2015/15212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 15/02/1988 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalılık başlangıcının 15/02/1988 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının ... Sicil sayılı ... şirketi unvanlı işyerinde hizmet akdi ile kapsamında 15/02/1988 tarihinde 1 gün çalıştığının TESPİTİNE, Sigorta başlangıç tarihinin ise 18 yaşını doldurduğu tarih olan 15/02/1989 tarihi olarak kabul edilmesine,karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihdir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,15.02.1971 doğumlu davacının, tespit istenen dönemde 506 sayılı Yasa kapsamında olan ... şirketi ünvanlı işyerinde 15.02.1988 tarihinde işe girdiğini gösterir sigortalı işe giriş bildirgesinin usulüne uygun olarak Kuruma intikal ettirildiği, giriş bildirgesinin verildiği iş yerinden davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirilmediği, tanık beyanlarının yetersiz olduğu bu nedenle eylemli çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacıdan çalışmasını bilen bordro tanıklarının isimlerini bildirmesini isteyerek, davacının çalışması ile igili işe giriş bildirgesinin verildiği iş yerinden dönem bordrolarında kayıtlı davacının çalışması hakkında bilgisi olan diğer bordro tanıklarının dinlenip, gerekirse Kurumdan, Belediyeden ve Vergi Dairesinden sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, dinlenen tanıkların ekinde işyeri kapsam bilgilerinin olduğu hizmet cetvellerini getirtmek suretiyle davacının çalışmasının niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığını yöntemince araştırmak, gerektiği takdirde işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünde imza incelemesi yaptırmak, çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasa'nın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/07/2015 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, sigortalılık başlangıcının 15/02/1988 tarihi olarak tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davacının davasını ispat edip edemediği noktasında toplanmaktadır.

Davacının, çalıştığını dile getirdiği işyerinin 21/02/1977 tarihi itibariyle kanun kapsamına alındığı, davacıya 1988 yılına ait serilerinden olacak şekilde mahsus (...) sigorta sicil numarası verildiği ve 15/08/1988 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği konusunda hiçbir tereddüt bulunmadığı gibi, aksi ispat edilene kadar geçerli olduğu kabul edilen ve resmi belge niteliğindeki imzasını da içerecek şekilde, işyerince düzenlenerek Kuruma (...) bildirilen "işyeri bildirgesinin" geçersiz ve sahte olduğuna ilişkin hiçbir iddiada bulunmamaktadır. Kaldı ki;

Davacının dinlettiği bodro tanıklarından o dönem Ustabaşısı olan (...) 'nin özetle; " ... işe alınan işçilerin sigorta bildirimlerinin mutlaka yapıldığını, işe giriş bildirgesi olan işçinin muhakkak çalıştığını aradan uzun süre geçtiği için işçiyi net hatırlamamakla birlikte 40 çalışandan oluşan kadronun o dönem ...'a karyola yapmak için 4 katına çıkartıldığını...."

Yine diğer bir bodro tanığı olan (...)'nin özetle; "... o dönem işyerinde çalışan sayısının çok fazla olduğunu, işverenin tazminat ödememek amacıyla çok sayıda işçiyi belli aralıklarla işe alıp, çıkarttığını..." beyan ettikleri,

Diğer bodro tanıkları (...), (...) ve (...)' nün de benzer nitelikte ifadeler kullandıkları, davacı işçinin o dönem çalışmadığının hiçbir bir tereddüte yer vermeyecek şekilde davalı Kurumca (...) açıkça ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Çalışmaya başlayan davacının işe giriş bildirgesinin davalı Kuruma (...) verildiği, aksine herhangibir delilin Kurumca kanıt olarak sunulamadığı, başka bir anlatımla, tüm yargılama dosyasıyla davacının kötü niyetli olduğunun açıkça ispat edilemediği gibi, bu hususta her türlü inceleme ve araştırma, gerektiğinde de denetleme görevinin Kurumca her zaman yapılma imkanının olduğu ve bu bağlamda etkin bir denetim yapıldığının da Kurumca ispat edilemediği konularında hiçbir kuşku ve belirsizlik bulunmamaktadır.

Bozma ilamında, Yerel Mahkemece yerine geritilmesi gerekli görülen ve eksik inceleme gerekçesiyle gereğinin yerine getirilmesi istenen hususların bir çoğunun pratikte uygulanma, yerine getirilme ve istendiği gibi incelenmesi imkanı zaten fiilen bulunmamaktadır. Zira;

İş yeri Giriş Bildirgesinin bildirildiği tarihten bu güne yaklaşlık 27 yıl gibi uzunca bir süre geçmiş bulunmaktadır. Mahkemeye, davaya mümas olan şartlar gereği, yerine getirmesi çok zor veya imkansız olan bir kısım gereklerin, eksik araştırmayı giderecek ödevler şeklinde yüklenmesinin de yargılama tekniği ve usulu açısından ne denli bir güçlük olduğu gözardı edilmemelidir.

Belirttiğimiz gerekçelerle, sonucu itibariyle doğru olduğu için Yerel Mahkeme kararının Onanması gerektiğini düşündüğümden, Sayın çoğunluğun bozma yolundaki görüşlerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/691, Karar No: 2023/789, Tarih: 13.09.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/691 E.  ,  2023/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikâyet isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Antalya 2. İcra (Hukuk) Mahkemesinin şikâyetin reddine ilişkin 01.06.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/532 Karar sayılı direnme kararının şikâyetçi üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunun 25.01.2022 tarihli ve 2018/12-15 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile karar bozulmuş, yeniden yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince yeni bir karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği düşünüldü:

İstem, haczin kaldırılmasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince şikâyetin reddine ilişkin verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesince verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18028, Karar No: 2024/3057, Tarih: 04.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/18028 E.  ,  2024/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/295 E., 2020/1566 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silah ticareti suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 54 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli kararı ile sanığın silah ticareti suçundan 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı

Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci, dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri gereğince 6 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 15.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; sanığın olay anında çıkan kargaşadan korkarak kaçtığına, olay tutanağını okumadan zorla imzaladığına, hükmün eksik incelemeyle kurulduğuna, tutanak mümzilerinin beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; sanığın olay anında çıkan kargaşadan korkarak kaçtığına, olay tutanağını okumadan zorla imzaladığına, hükmün eksik incelemeyle kurulduğuna, tutanak mümzilerinin beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde sınır kapısında yapılan kontrollerde pasaportunu göstermeden kapıdan koşarak çıktığı, ihtarlara uymayınca havaya iki el ateş edildiği, sanığın 30 metre uzaklıktaki su tahliye kanalına atladığı, burada yakalandığı, yakalandığı yerde yapılan aramada 2 adet tabanca ve 2 adet şarjör bulunduğu, sanığın silahları Irak ülkesinde 1000 Amerikan Dolarına satın aldığını, bu silahları satmak maksadıyla ülke içerisine geçirmeye çalıştığını, x-ray cihazını görmesi üzerine korkutuğu ve silahları da yanına alarak araçtan indiğini, yürüyerek çıkmak üzereyken görevleri memurların pasaport sorduğunu beyan ettiği, alınan kriminal raporda tabancaların mandal marifeti ile tek tek ve seri atış yapabilen tabanca olduğu, yapılan incelemesinde ateş etmesine mani mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, laboratuvarda mevcut fişeklerle yapılan tatbiki atışlarda çap ve tipine uygun fişekleri tek tek ve seri olarak patlatığının görüldüğü, bu itibarla söz konusu tabancanın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğu, ayrıcı söz konusu tabancaının 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olduğunun belirtildiği anlaşılmakla sanığın silah ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın olaydan hemen sonra alınan hazırlık beyanında silahları Irak ülkesinde 1000 Amerikan Dolarına satın aldığını, bu silahları satmak maksadıyla ülke içerisine geçirmeye çalıştığını, x-ray cihazını görmesi üzerine korktuğu ve silahları da yanına alarak araçtan indiğini, yürüyerek çıkmak üzereyken görevli memurların pasaportunu sorması üzerine kaçarak uzaklaştığını beyan ettiği, yargılamada suçlamaları kabul etmediğini, abisi ... ile birlikte abisinin tankere ile gümrük işlemlerini yaptırdıklarını, habur gümrük kapısında olduklarını, Iraktan geldiklerini, gümrük işlemlerini yaptırdıkları sırada abisinin yanından ayrıldığını, lavaboya doğru gittiğini, bu sırada memurlar arasında bir bağırış çağırış olduğunu, karışıklıklar olduğunu, korktuğunu ve oradan kaçmaya başladığını, orada bir çukura düştüğünü, düştüğü yerden iki tane tabanca bulunduğunu, ancak tabancaların kendisine ait olmadığını, tabancaları görse de bilemeyeceğini, bu tabancaları kendisinin getirmediğini, ayrıca karakoldaki ifadesini kabul etmediğini, olay günü paniklediğini, iki el havaya ateş edildiğini, bu nedenle kaçmaya başladığını, kendisine evrakları zorla imzalattıklarını ve kendisini dövdüklerini ifade etmişse de dinlenen tanık beyanları ve

olay tutanağında olay günü pasaport kontrol noktasında sanığın kaçması öncesinde herhangi bir karışıklıktan bahsedilmediği, sanığın kaçması sonrasında iki kez yapılan dur ihtarına uymaması nedeniyle havaya iki el ateş edildiği, karmaşadan ve silah sesinden korkup kaçtığı yönündeki savunmasının gerçeği yansıtmadığı, ayrıca tabancaların kendisine ait olmadığını beyan etse de kaçmasının hemen akabinde sanığın düştüğü yerde bulunduğu göz önüne alındığında mahkeme huzurunda alınan beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmekle ve silahlara ilişkin alınan kriminal raporda inceleme konusu tabancanın ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğini haiz ateşli silahlardan olduğu, ayrıca söz konusu tabancanın nitelikleri itibariyle aynı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında belirtilen vahim silahlardan olduğu anlaşıldığından sanığın silah ticareti suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucundaki inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine, kabul ve uygulamaya, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin sair istinaf itirazları da yerinde görülmemiş ancak, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak, infazı kısıtlar şekilde ödemeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi hususu nedeniyle hükmün düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunmaları ve arama sonucu ele geçirilen vahim nitelikte tabancalar ve alınan rapor ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, hukuka uygun şekilde yapılan arama kararı sonucu suça konu tabancaların ele geçirildiği ve alınan kriminal rapora göre vahim nitelikte bulundukları anlaşılmakla sanığın nitelik bakımından vahim nitelikte silah ticareti suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delilerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2019/295 Esas, 2020/1566 sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cizre 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.

...