muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4146, Karar No: 2020/5688, Tarih: 08.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4146 E.  ,  2020/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içerisinde bulunan Espiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.11.2012 gün ve 2012/346 Esas, 2012/452 Karar sayılı ilamıyla kendisinde hafif derecede mental retardasyon rahatsızlığı bulunan katılan mağdureye tayin edilen vasi ...’in mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmemesi karşısında, akıl zayıflığı nedeniyle görevlendirilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 23.10.2012 tarihli raporda mağdurede mental retardasyon ve epilepsi bulunması nedeniyle cinsel birlikteliği anlayıp, buna rıza gösterebilecek durumda olmadığı belirtilmesine rağmen Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden alınan 11.12.2012, 15.01.2013 günlü raporlarda ise kendisinde hafif derecede mental retardasyon bulunan mağdurenin, cinsel birlikteliği anlayıp buna rıza gösterebilecek ve içinde bulunduğu durumun hukuki anlam ve mahiyetini anlayabilecek durumda olduğu ve maruz kaldığı belirtilen cinsel saldırı eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu yönünde bilgi verilmesi karşısında, söz konusu raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek olay tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, bu nedenle eylemlere karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, vermiş olduğu ve vereceği beyanlara itibar edilip edilemeyeceği, cinsel birlikteliği anlayabilecek ve buna rıza gösterebilecek durumda olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair hususları incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/566, Karar No: 2015/1354, Tarih: 27.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/566 E.  ,  2015/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı ...’ın yargılama esnasında 26.11.2012 tarihinde öldüğü, davacı vekilinin mirasçıların vekaletnamesini dosyaya sunamadığı, buna rağmen gerekçeli kararın ölen ...’ın vekiline tebliğ edildiği anlaşıldığından;

Gerekçeli kararın ölen davacının mirasçıları olan eşi ... ile çocukları ..., ... ve ...’a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18562, Karar No: 2013/7067, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18562 E.  ,  2013/7067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 02.04.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, dava dışı TÜBİTAK'ın temizlik işlerini üstlenen davalı ... Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Ltd.'in işçisi olarak çalışmakta iken, TÜBİTAK'ın temizlik işlerinin yapılan yeni ihale sonucunda dava dışı ... İnşaat Ltd.Şti.'ne verilmesi üzerine, davalı şirketçe davacıya yapılan bildirimde TÜBİTAK ile yapılan hizmet alım sözleşmesinin

31.12.2008 tarihinde sona ereceği, ancak aralarındaki iş sözleşmesinin feshedilmeyeceği, şirketin temizlik işlerini üstlendiği Ana Depo ve Tamirane Müdürlüğüne ait Esenboğa Yolu, 22.km Esenboğa/ANKARA adresinde bulunan işyerinde aynı koşullarla 02.01.2009 tarihi itibariyle çalışmaya başlaması gerektiği yazılı olarak bildirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı yapılan bu bildirime rağmen belirtilen işyerine gitmemiş, ihaleyi alan dava dışı ... İnşaat Ltd.Şti.'ne bağlı olarak TÜBİTAK'taki işyerinde çalışmaya devam etmiştir.

Davacı iş sözleşmesinin davalı ... Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti. tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece davacının ara vermeden aynı işyerinde çalıştığı gerekçesi ile ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının reddine karar verilmiştir.

Davacı iş sözleşmesinin davalı ... Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti. tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece davacının ara vermeden aynı işyerinde çalıştığı gerekçesi ile ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesine göre işyeri devrinde devir tarihi itibariyle mevcut olan iş sözleşmeleri devralan işverene geçer. Başka bir anlatımla, işyerinin devredildiği tarihten önce sona ermiş olan iş sözleşmeleri devralan işverene geçmez. Somut olayda, devirden önce davalı şirketçe davacıya imza karşılığı tebliğ edilen yazıda ihaleyi kaybettiklerinden söz edilerek şirkete ait başka bir işyerinde çalışması istenmiştir. Davacı vekili, teklif edilen işin denk olmaması nedeniyle davacının nakledilen işyerine gitmediğini ileri sürmüştür. Bu durumda iş sözleşmesinin davacı tarafından 02.01.2009 tarihi itibariyle feshedildiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle iş sözleşmesinin devir tarihi itibariyle sona ermediğine yönelik mahkeme gerekçesi doğru olmamıştır. Davacının varsa yıllık izin ücreti hüküm altına alınmalı, kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığının tespiti bakımından nakledilmek istenen işyeri ve önerilen iş itibariyle çalışma koşullarında esaslı tarzda değişiklik olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyorum. 02.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/11873, Karar No: 2011/29222, Tarih: 19.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11873 E.  ,  2011/29222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka tarafından borçlular aleyhine yapılan icra takibi sonucunda borçlu R. K.'a ait ... ve . plakalı araçlara haciz konmuş, borçlu vekilinin şikayeti üzerine mahkemece . plakalı traktöre konan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 82/4. maddesinde borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer teferruatı ve ziraat aletlerinin haczedilemeyeceği açıklanmıştır. Haczi mümkün olmayan ziraat aletlerini tespit ederken bunların böyle bir ailenin geçimi için zaruri olup olmadığı hususunun gözönünde bulundurulması gerekir. Zira arazi ve bu araziyi işletme için çalıştırılmasında zorunluluk bulunan çift hayvanları ve bu hayvanlar aracılığı ile kullanılabilecek ziraat aletleri sıralanmış ve bunlar birbirlerine sıkı surette bağlı tutulmuştur.

Buna göre; borçlunun çiftçilikte kullandığı öküzü, atı, eşeği, mandası gibi hayvanları, at veya öküz arabası gibi çiftçilikte kullandığı nakil vasıtaları ve teferruatı, pulluk, düven, tırmık, çapa, yaba vs. gibi tarım aletleri haczedilemez. Ancak büyük arazilerin ziraat edilmesinde kullanılmakta olan ve sermaye değeri yüksek olan traktör, biçerdöver gibi tarım aletleri haczedilebilir. Traktörün maddede kastedilen anlamda haczi caiz olmayan ziraat aletlerinden sayılmasına imkan yoktur (HGK. 02.12.1972 tarih 1972 572-974 sayılı kararı). Diğer taraftan yasa koyucu, İİK'nun 82/4. maddesinde borçlu çiftçinin kendisi ve ailesi için zaruri olan ve haczedilmezlik konusu mal varlıklarını belirlemiş, fakat ernekten ziyade sermaye ağırlığı üstün traktörün haczedilmezliğini düzenlememiştir. Bu konuda sermaye ağırlığı yoğun traktörün haczedilmemesine yönelik yasa koyucu tarafından yeniden düzenleme yapılmadan haczedilmezlik şikayetinin kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; haczolunan traktör sermaye ağırlıklı olup gerek maddede öngörülen ve gerekse Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulanan geçim için zorunlu eşyalardan değildir.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8943, Karar No: 2013/6718, Tarih: 18.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/8943 E.  ,  2013/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2013 gün ve 2013/26 E, 2013/28 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2375, Karar No: 2019/4403, Tarih: 01.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2375 E.  ,  2019/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/2 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet karar tarihi olan 11/02/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4925, Karar No: 2017/9688, Tarih: 04.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4925 E.  ,  2017/9688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 800 TL maddi ve 1.600 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 06.12.2013 tarihinde davacının ikametinde arama yapıldığı ancak arama kararının ölçüsüz şekilde gerçekleştirildiği, zile basıp kapının açılmasını beklemeden dış kapının koçbaşı tabir edilen alet ile kırılarak içeri girildiği, dış kapı ve camlarının kullanılamaz hale geldiği, evin içindeki kapı ve dolaplarda da hasar meydana geldiği, hane halkına kaba davranıldığı, eşyaların gelişi güzel etrafa saçıldığı, davacıya ve çocuklarına kötü muamelede bulunulduğu, kötü muamele nedeniyle suç duyurusuna ilişkin soruşturmanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/74453 sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğü ve derdest olduğundan bahisle tazminat talebinde bulunulduğu, Dairemizce gidilen içtihat değişikliği gereğince, CMK'nın 141/1-i maddesinde düzenlenen arama koruma tedbiri nedeniyle tazminata hükmolunabilmesi için arama kararının ölçüsüz şekilde gerçekleştirilmiş olması gerektiği, arama kararı ve arama tutanağındaki usuli aykırılıkların madde metninde tazminat nedeni olarak sayılmadığı, tüm dosya kapsamı ve özellikle arama işlemine ilişkin tutanak ve davacı tarafça sunulan kamera kayıt CD'si içeriğine göre, koçbaşı ile kırılması nedeniyle dış kapıda ve camında meydana gelen zarardan dolayı davalının CMK'nın 141 vd. maddelerine göre sorumlu tutulamayacağı, evin iç kısmındaki kapı, dolap ve eşyaların arama sırasında zarar gördüğüne ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, ayrıca arama dolayısıyla bir zararın olmadığına dair zaptın davacı tarafından imzalandığı, arama sırasında kötü muamelede bulunulduğuna ilişkin iddiaların ise suç soruşturmasına konu olabileceği, CMK'nın 141/1-i maddesinde düzenlenen arama koruma tedbirinin ölçüsüz gerçekleştirilmesi nedeniyle tazminat kapsamında bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'' yazılması ile koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olan dava türünün ''Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'' olarak belirtilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'' yazılması ile koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olan dava türünün ''Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'' olarak belirtilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8235, Karar No: 2021/5267, Tarih: 12.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8235 E.  ,  2021/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması sonucu tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması sonucu tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile toplam 35.060,00 TL tazminat bedelinin 21.03.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu Samandağ İlçesi, ... Mahallesi (eski 11 ada 36) 11 ada 144 parsel sayılı 1.031,00 m² yüzölçümlü arsa vasıflı taşınmazın 1939 yılında yapılan arazi kadastrosu sebebiyle ... Karnuzyanoğlu adına tespit ve tescil edildiği, 1967 tarihinde satış yoluyla davacıya devredildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/323 Esas, 2000/7117 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın 876,50 m2‘lik kısmın tapusunun iptaline ve tapu sicilinden terkinine karar verildiği kararın temyiz incelemesinden geçerek 21.03.2002 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 20.03.2012 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve TMK'nun 1007. maddesi gereğince bedelinin davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyiz istemine gelince,

Bozma ilamı öncesinde dava konusu taşınmazın metrekaresine 175 TL, bozma sonrası alınan raporda ise 40 TL değer tespiti yapıldığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın birbirine komşu olduğu ve arasındaki mesafenin 10 metre olduğu belirtildiği halde yapılan karşılaştırma sonucu haklı bir gerekçe gösterilmeden dava konusu taşınmazı daha değersiz kabul eden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bozma ilamı öncesinde dava konusu taşınmazın metrekaresine 175 TL, bozma sonrası alınan raporda ise 40 TL değer tespiti yapıldığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın birbirine komşu olduğu ve arasındaki mesafenin 10 metre olduğu belirtildiği halde yapılan karşılaştırma sonucu haklı bir gerekçe gösterilmeden dava konusu taşınmazı daha değersiz kabul eden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/447, Karar No: 2015/14979, Tarih: 21.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/447 E.  ,  2015/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2014/250-2014/737

Davacı V.. Ç.. vekili Avukat M.. K.. tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 13/03/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin 01/03/2013 tarihinde aracı ile seyir halinde bulunduğu sırada bir araca çarptığını, bunun üzerine araçtaki hasarı görmek amacı ile aracını hafif bir şekilde geri manevra yaparken aracının arkasında bulunan davalı M.. A..'nun aracına çarptığını, müvekkilinin davalının aracına çarptığı için davalıdan özür dilediğini, ancak davalının müvekkiline ".. " şeklinde hakaret ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği T.. K.. 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.