muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6473, Karar No: 2012/6279, Tarih: 26.06.2012

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği kabule ilişkin ilk karar bozulmuş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4128, Karar No: 2009/10936, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4128 E.  ,  2009/10936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.5.2007 tarihinde davalı firmadan satın aldığı ev eşyalarında üretim hatası bulunduğunu, firmaya yaptığı başvuru neticesinde, ürünlerin tamiratının yapıldığını, buna rağmen ayıplarının giderilmediğini ileri sürerek ayıplı ürünlerin iadesi ile ödediği bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ürünlerde kullanım hatası bulunduğunu, kırılanların tamiratının yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davacının süresinde ihbarda bulunmadığını, onarım hakkını kullandığını, bundan rucu edemeyeceğini, ürünün teslimden önce ayıplı olduğunu ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, satın aldığı ürünlerin ayıplı olup tamir edilmesine rağmen ayıpların giderilmediğini ileri sürerek ürünlerin iadesi ile ödediği bedelin tahsiline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Ürünlerin bir kısmının kırıktan dolayı tamir edildiği hususunda taraflar arasında anlaşmazlık yoktur. Taraflar arasındaki anlaşmazlık ayıpların halen var olup olmadığı ve üretim hatası olup olmadığından kaynaklanmaktadır. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde, bilirkişi ...nın 15.09.2008 tarihli raporunda salon takımı oturma gurubu koltukları, tekli olanlardan bir adedinin sol kolçağının üst kısmında çökmeler oluştuğunu, bunun sebebinin kalitesiz işçilik ve malzeme olduğunu, koltuk minderlerinde ve masa takımının bütün sandalyelerin de potluk oluştuğunu, bunun da kalitesiz sünger kullanılıp, sünger ile kumaş arasında star bez kullanılmamasından kaynaklandığını, ikili koltukta gıcırtı sesi geldiğini, sebebinin kalitesiz işçilik ve malzeme olduğunu ürünlerin üretim hatasından kaynaklanan gizli ayıplı olduğunu belirmiştir. Öyle olunca ayıpların halen var olup devam ettiğinin açık olduğu anlaşıldığına göre Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZUMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2042, Karar No: 2025/1009, Tarih: 12.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2042 E.  ,  2025/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/93 E., 2024/248 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/8 E., 2022/136 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... mirasçıları ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde; yüklenici ile davalı ve dava dışı diğer arsa sahipleri arasında 2 adet bloktan oluşan toplam 40 dairenin inşası konusunda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereği yüklenicinin iskân ruhsatı aldığını, davalı arsa sahibi ...’ün sözleşmede belirlenen dairenin tapusunu aldığını, ancak sözleşme gereği ifası gereken dava konusu 23 no.lu bağımsız bölümde bulunan 46394/72491 paylı hisseyi devirden kaçındığını, müvekkilinin bu taşınmazın satışı için dava dışı...ile sözleşme imzaladığını ve 200.000,00 TL bedel aldığını, ancak davalının payını devretmemesi nedeni ile satışın gerçekleşmediğini ve kalan bedel 210.000,00 TL nin davacıya ödenmediğini ve müvekkilinin bu miktarda zarara uğradığını ileri sürerek, (23) no.lu bağımsız bölümde bulunan taşınmazdaki hissenin tapu kaydının iptali ile davacı yüklenici adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde davalı hissesinin rayiç bedelinin tespiti ile iskân tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, ayrıca davacının taşınmazı sattığı 3. kişiye devredilmemesi nedeniyle uğradığı zarardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı arsa sahipleri ve mirasçıları tarafından davanın reddi istenmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı arsa sahipleri ve mirasçıları tarafından davanın reddi istenmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunda özetle, davacının tescil istemine konu B blok, 23 no.lu bağımsız bölümün kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği; edimini tamamlaması karşılığı müteahhite özgülenen dairelerden olduğu, bu açıdan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan tüm arsa sahiplerinin de menfaatini ilgilendirdiği, talep yönünden dava dışı arsa sahiplerinin de zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu, mahallinde yapılan keşifte sonrası alınan bilirkişi raporunda da; binanın iskân edilmiş halde oturulur vaziyette tamamlanmış olduğu 17.08.2015 tarihinde iskan ruhsatının alındığı bu halde davacı müteahhidin davaya konu B blok, 11. kat, 23 no.lu bağımsız bölümün davalı adına olan 46394/72491 payı payının iptali ile adına tescilini isteyebileceği yönünde görüş bildirildiği, yine, davacının dava konusu taşınmazı satışından sonra bedelini alamadığına ve zarara uğradığına ilişkin iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile tescil isteminin kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... mirasçıları ..., ... vekili ile diğer mirasçıları ... ve ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde: sözleşmeye göre dairelerin %45’inin arsa sahiplerine ait olacağının kararlaştırıldığını, fazladan yapılan daire için de bu paylaşımın uygulanması gerektiğini, bilirkişi raporunun uyuşmazlığı çözmekten uzak denetime elverişsiz olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesinde; inşaatın teslimi için iskan ruhsatı alınarak anahtar teslim şartının gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir. Sözleşmenin giriş kısmında “... arsanın tevhit edilmesi halinde alınacak olan yeni parsel üzerine aynı şartlar dahilinde imarın müsaade ettiği şekilde bir bina yapılmasını, kat adedinin serbest olmasını ve müteahhitin kendisine ait bağımsız bölümleri dükkana çevirmesini, daire metrekarelerini değiştirmesini, daire sayısını eksiltmesini veya arttırmasını, arsa sahipleri olarak bizlere ait dairelerin arsa payı, katı ve cephesi değişmemek kaydı ile, şimdiden kabul ve beyan ederiz” hükmü bulunmaktadır. Sözleşmenin 3. maddesinde, arsa sahiplerinin dairelerinin brüt balkonlar hariç 100-145 m² arasında olacağı, müteahhite düşen daireleri dilerse müteahhitin farklı metrekarelerde ve farklı adetlerde yapabileceği, 4. maddesinde, arsa sahiplerine düşen daireler tek tek belirlenip sayıldıktan sonra; 5. maddesinde, bunların dışındaki dairelerin müteahhite bırakılacağı, müteahhitin binanın son katında bulunan daireleri isterse dubleks yapabileceği, arsa sahiplerinin dairelerinin katı, cephesi, metrekaresi aynı kalmak kaydıyla, yüklenicinin kendine ait arsa paylarını dilediği şekilde değiştirebileceği, metrekareleri azaltarak daireleri çoğaltabileceği ya da metrekareleri büyüterek daire sayılarını azaltabileceği hüküm altına alınmıştır.

Sözleşme konusu binada iskan ruhsatı 17.08.2015 tarihinde alınmış, arsa sahiplerine düşen dairelerin teslimi gerçekleştirilmiştir. Dava konusu 23 no'lu bağımsız bölüm B blok, 11. katta dubleks mesken vasfında taşınmazdır. Bu taşınmaz sözleşmeye göre yükleniciye düşen taşınmaz olup, yüklenicinin sözleşmeden doğan ediminin ifası hakkında yükleniciye devri gerekmektedir. Az yukarıda bahsedilen sözleşme maddeleri de göz önünde bulundurulduğunda arsa sahiplerinin bu daire üzerinde hak sahibi oldukları ve sözleşmedeki paylaşım oranı doğrultusunda dairenin paylaşılması gerektiği yönündeki itirazlarının yerinde olmadığı, ilk derece mahkemesinin tescil isteminin kabulü yönündeki kararının isabetli olduğu görülmüştür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı ... mirasçıları ... ve ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı ... mirasçıları ... ve ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17148, Karar No: 2015/42393, Tarih: 11.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/17148 E.  ,  2015/42393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/346447

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

NUMARASI : 2010/190 (E) ve 2011/189 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre;

Müşteki F. 01.03.2010 günlü kollukta ve 01.03.2010 günlü Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanlarında özetle; yoldan iki kişinin müşteri olarak ticari otosuna bindiğini, B. Mahallesinin arka sokaklarına yönlendirdiklerini, bir ara her iki şahsın "20 – 30 TL para ver" dediklerini korkup cebinden bozuk 30 TL parayı verdiğini, birinin otonun kontak anahtarını kaptığını ve her iki şahsın otodan inip kaçmaya başladıklarını, sanık E.. A..'nın ayağı takılıp düşmesi ile yakalandığını;

06.06.2011 tarihinde mahkemede ise; iki kişinin otoya bindiğini, arkadaki kişinin bir şey dayayıp paraları ver demesi ile 35 – 40 TL parasını vermek durumunda kaldığını, araçtan inen şahıslarla huzurda bulunan E.. A..'yı yakaladığını, zararının soruşturma aşamasında giderildiğini açıkladığı,

Sanık E.. A.. 01.03.2010 tarihinde poliste; hırsızlık yapan mahalleden tanıdığı A.'in bir ticari oto ile gelip "kafa iyi abi seni bırakayım" demesi ile ticari otoya bindiğini, A.'in bir ara "sen in" demesi ile tam araçtan inerken A.'in çay kaşığını çekip kaçtığını o gece 8 şişe bira içtiğini hatta taksi parasını da kısmen ödediğini ileri sürüp,

01.03.2010 günlü Cumhuriyet Savcılığı beyanında; arkadaşı A. ile otoya bindiği alkollü olup arka koltukta sızdığını, araç sürücüsü ile A.'in tartışma seslerine uyandığını, A.'in inip kaçtığını, suç işlemediğini savunup,

14.04.2011 tarihli duruşma sırasında ise; sarhoş olup mayışıp yattığını, A.'in gasp olayını görmediğini o kaçtıktan sonra yaklaşık 5 dakika sonra şoförün "o çocuk nerde" demesi ile "neyinizi aldı ben karşılayım" demesine karşı "taksicinin 50 TL parasını almış uzattım. Sen yapmadın diyip almadığını," diğer sanığın yakınlarının soruşturma aşamasında yakınana ödemede bulunduklarını ileri sürmüştür.

Sanık A.30.09.2010 günlü Sulh Ceza Mahkemesinde; E.. A..'yı tanımadığını B. oturduğunu A.ile kavgalı olduğunu, bu nedenle adını vermiş olabileceğini belirtip,

Sanık A.30.09.2010 günlü Sulh Ceza Mahkemesinde; E.. A..'yı tanımadığını B. oturduğunu A.ile kavgalı olduğunu, bu nedenle adını vermiş olabileceğini belirtip,

Şüpheli A.ile yanında müdafiisi olduğu halde müşteki F.ile 30.09.2010 günlü yüzleştirme ve mağdur tutanağında; sanık E.. A.. yakalandığı için net gördüğünü diğer olay failini net göremediğini sanık E.. A..'nın elinde parlak cisim gördüğünü, şüpheli A.'in olayda olup olmadığını söyleyemeyeceğini belirttiği, sanık E.. A..'nın olay tarihi itibariyle alkollü olup olmadığına dair bir tesbitinde yapılmadığının anlaşılması karşısında; savunmaya itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

Yakınandan zorla alınan paranın miktarı ile ilgili sanıkların özgülenen bir irade ortaya koyup koymadıkları ve/veya daha fazlasını almaya yönelik bir davranışlarının olup olmadığı yönündeki ayrıntılı beyanı alınıp, beyanlarında bu yöndeki oluşan aykırılıklar giderildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 150/2. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/266, Karar No: 2017/950, Tarih: 08.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/266 E.  ,  2017/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 23/02/2016 tarih 2015/775 esas, 2016/93 karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/12/2016 tarih 2016/746 esas 2016/642 karar sayılı gönderme kararıyla;

6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307. maddesinde yapılan deşiklik ve ekleme ile yine 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. madde uyarınca yeniden incelenmek üzere dairemize gönderilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 24/02/2012 tarih 2011/774 esas, 2012/141 karar sayılı hüküm temyiz üzerine dairemizce incelenerek,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 esas, 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Bakırköy 1. Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/754 Esas ve 2012/137 Karar sayılı, Dairemizde aynı gün incelenen ve bozulmasına karar verilen 2015/5125 Esasında kayıtlı dosyasının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın/dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olanları birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların ise suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddanamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 esas, 2016/380 karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarih 2015/775 esas, 2016/93 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.