muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1447, Karar No: 2015/2844, Tarih: 09.12.2015

Mahkeme, davacının çalışma şekline ilişkin tanık beyanları dışında, puantaj kaydı, işyerine giriş çıkışı gösteren belge gibi herhangi bir yazılı delil sunulmadığı, tanık beyanları değerlendirilmek sureti ile bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya itibar edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiş; davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkeme, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle ilk kararında direnmiş; hükmü davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacının fazla çalışmalarının tesbiti açısından, davalı tarafça tutulmuş kayıt ve belgelerin mahkemece resen celp edilip edilemeyeceği, buna bağlı olarak da, fazla çalışma ücreti alacağının ispatlanıp ispatlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, hâkimin davayı aydınlatma yükümü ile davanın dayanağını oluşturan fazla çalışma iddiasının ispat koşulları üzerinde durulması gerekmektedir.

Bilindiği üzere, ispat yükü kural olarak davacıya düşer; yani, davacı davasını dayandırdığı olguları ispat etmelidir.

Yine, kural olarak herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Kendisine ispat yükü düşen taraf iddiasını ispat edemezse, kendisine ispat yükü düşmeyen diğer tarafın onun iddiasının aksini ispat etmesine gerek yoktur; o olgu ispat edilmemiş sayılır.

Fakat, kendisine ispat yükü düşmeyen taraf, ispat yükü kendisinde olan diğer tarafın iddiasını ispat etmesini beklemeden, onun iddiasının aksini ispat için delil gösterebilir. İşte bu delile, karşı (mukabil) delil denir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun konuya ilişkin ve “somutlaştırma yükü ve delillerin gösterilmesi” başlıklı 194. maddesi uyarınca:

“(1)Taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırmalıdırlar.

(2)Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.”

Hükmün gerekçesine göre: “Bu hükümle, somutlaştırma yükünün (194/1) delillerle ilişkisi ortaya konulmuştur. Dava açılırken ve cevap dilekçesi verilirken taraflar, dayandıkları vakıaların hangi delillerle ispat edileceğini de belirtmek zorundadırlar.

Ancak iki hali birbirinden ayırt etmek gerekmektedir:

a)Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda; hâkim, davanın ispatı için gereken bütün delillere kendiliğinden başvurur; taraflar da duruşma bitinceye kadar delil gösterebilirler. Dava ile ilgili olguların hazırlanmasında, tarafların yanında, hakimin de görevli olmasına, kendiliğinden araştırma ilkesi denir. Bu ilke kamu düzenini ilgilendiren çekişmeli davalarda ve çekişmesiz yargı işlerinde önem gösterir.

b)Taraflarca getirilme (hazırlama) ilkesinin uygulandığı davalarda, deliller kural olarak taraflarca gösterilir; hâkim, delillere kendiliğinden başvuramaz.

b)Taraflarca getirilme (hazırlama) ilkesinin uygulandığı davalarda, deliller kural olarak taraflarca gösterilir; hâkim, delillere kendiliğinden başvuramaz.

Dava malzemesinin taraflarca getirilme ilkesi, dava malzemelerinin mahkemeye kimin tarafından getirileceğiyle ilgili bir ilkedir. Buna göre, hâkim, kendiliğinden, taraflarca ileri sürülmemiş vakıaları araştıramaz, hükmüne esas alamaz. Mahkeme, sadece tarafların getirdiği vakıalara göre talep sonucunu inceleyip karar verir.

Taraflarca getirilme ilkesi Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde şu şekilde ifade edilmiştir: “(1) Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz.

(2) Kanunda belirtilen durumlar dışında, hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz.”

Bu ilkenin bir sonucu olarak mahkeme, sadece taraflarca ileri sürülen vakıaları inceleyebilir. Buna kural olarak deliller de dahildir (m. 25/2).

Fakat hâkim, bilirkişi ve keşif delillerine kendiliğinden de başvurabilir (m. 266 ve m. 288). Hâkim isticvaba da kendiliğinden karar verebilir (m. 169/1). Bundan başka hâkim, davanın her safhasında, iki tarafın iddiaları sınırı içinde olmak üzere, tarafları dinleyebilir ve gerekli olan delillerin gösterilmesini ve verilmesini emredebilir (m. 31) (Kuru Baki, Arslan Ramazan, Yılmaz Ejder, Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, Ankara 2011, 22. Baskı, s.377, 378).

Belirtilmelidir ki hâkim, olayın aydınlatılması için tarafların delil ikamesini isteyebilir, ancak tarafa belli bir delili hatırlatamaz.

Mahkemenin hüküm vermesi için, kendisine yöneltilen talebin formüle edilmesi ve ileri sürülmesi tarafların görevi ise de, bunları anlamlandırmak veya gerektiğinde açıklattırmak hâkimin görevidir. Ancak bu durum, hâkimin tarafların ileri sürmediği vakıaları ileri sürmelerine imkan vermesi veya hatırlatması anlamını taşımaz. Burada mevcut olmayanın talep edilmeyenin ortaya çıkartılması değil, talep edilenin netleştirilmesi, aydınlatılması, belirlenmesi sözkonusudur.

Taraflarca getirilme ilkesi, hâkimin soru sorma ve davayı aydınlatma ödevi (m. 31) çerçevesinde yumuşatılmıştır (Pekcanıtez Hakan, Atalay Oğuz, Özekes Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 2011, 11.Bası, s. 248 vd).

6100 sayılı Kanun'un “hâkimin davayı aydınlatma görevi” başlıklı 31. maddesine göre, “hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu olduğu durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.”

6100 sayılı Kanun'un “hâkimin davayı aydınlatma görevi” başlıklı 31. maddesine göre, “hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu olduğu durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.”

Hâkimin davayı aydınlatma ödevi olarak ifade edilen bu düzenleme ile doğru hüküm verebilmesi ve maddi gerçeğin bulunabilmesi amaçlanmıştır. Düzenlemede her ne kadar “açıklama yaptırabilir” denilmişse de, bunun, hâkimin davayı aydınlatması için bir “ödev” olduğunu kabul etmek gerekir. Çünkü davayı aydınlatma ödevi sayesinde hâkim, iddia ve savunmanın doğru ve tam olarak anlaşılmasını sağlayacak ve bu şekilde doğru olmayan bir kararın verilmesini önleyecektir (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, age, s. 248 vd).

Görüldüğü üzere, hakimin davayı aydınlatma ödevine ilişkin 31. maddede, hakimin, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz ya da çelişkili gördüğü konular hakkında taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği, kanıt gösterilmesini isteyebileceği belirtilmiştir.

Bu aşamada, davanın dayanağını oluşturan fazla çalışma iddiasının ispat koşulları üzerinde de durulması gerekmektedir.

Gerek mülga 1475 sayılı İş Kanunu, gerekse halen yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu’nda fazla çalışmanın ispatı ile ilgili olarak özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle fazla çalışmanın ispatı, genel hükümlere tabidir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca, “kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”

Dolayısıyla fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, kural olarak, bu iddiasını ispat etmek zorundadır.

Fiili bir olgu söz konusu olduğundan, kural olarak, işçi, fazla çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Bu kapsamda, iş davalarında sıklıkla başvurulan delillerden biri olan tanık beyanı, takdiri bir delildir, hâkimi bağlamaz ancak hâkim, tanık beyanını serbestçe takdir ederken sadece vicdani kanaati ile karar veremez. Tanık beyanları yönünde ya da aksine hüküm tesis edilmesi durumunda, tanık beyanının neden kabul edildiği ya da edilmediği açıklanmalıdır.

Belirtilmelidir ki, tanık beyanları arasında veya tanık beyanı ile diğer deliller arasında çelişki bulunduğu takdirde, sadece tanık sözlerine dayanılarak hüküm tesis edilmesi mümkün değildir.

Belirtilmelidir ki, tanık beyanları arasında veya tanık beyanı ile diğer deliller arasında çelişki bulunduğu takdirde, sadece tanık sözlerine dayanılarak hüküm tesis edilmesi mümkün değildir.

Somut uyuşmazlık incelendiğinde, davacı işçi fazla çalışma ücreti alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen ve birbiri ile tutarlı tanık anlatımlarına göre, fazla çalışma ücreti alacağı ortaya çıkmıştır. Mahkemece müzekkere ile istenilmesine rağmen, yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır. Öte yandan, fazla çalışma ücreti alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin resen delil toplama yetkisinden de söz edilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (10,55 TL) harcın temyiz edenden alınmasına, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9814, Karar No: 2016/4524, Tarih: 28.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9814 E.  ,  2016/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerekir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etmeyen sanık ...'un bilinen en son adresinin 11.05.2010 tarihli celsede talimat mahkemesinde beyan ettiği "Kızılsaray mahallesi 86. sokak no:7 Muratpaşa-ANTALYA" adresi olmasına rağmen anılan yasal düzenlemeye uyulmadan tebligatın önce Cumhuriyet Savcılığında bildirdiği “Yeşildere mahallesi 1168. Sokak no:27 Muratpaşa-ANTALYA" adresine çıkarıldığı, adreste tanınmadığı gerekçesi ile iade edildiği, iade üzerine bu kez mernis adresi olduğu belirtilen "Meydankavağı Mahallesi Aspendos Bulvarı no: 10/9" adresine yapıldığı ancak; UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanık ...'un eski mernis adresi olarak “Meydankavağı Mahallesi Aspendos Bulvarı no: 12/9" sayılı adresin kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'un yokluğunda verilen hükmün tebliği için çıkarılan tebligatların usülüne uygun olmadığı da gözetilerek 06.05.2011 tarihli mahkumiyet kararının cezaevinde olduğu takdirde cezaevi adresine, cezaevinde olmadığı takdirde bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde, bilinen adresinde tebliğ yapılamıyorsa, varsa güncel mernis adresine usulüne uygun olarak tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14425, Karar No: 2024/13825, Tarih: 26.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/14425 E.  ,  2024/13825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/765 E., 2022/765 K.

Taraflar arasında görülen sigorta tahkim davası sonucunda verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalının zarardan sorumlu olduğunu açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davanın kabulüyle toplam 106.015,12 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazının kabulüyle diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur konusunda yeterli inceleme yapılmadığını, hesaplanan tazminattan hatır taşıması ve müterafik kusur nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, hesaplamada hatalı metod kullanıldığını, geçici iş göremezlik, geçici bakıcı gideri ve tedavi gideri taleplerinin reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, kazanın oluş şekline göre davalıya izafe edilen kusur oranında isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu yaralanıp malul kalan davacının tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

2.Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu yaralanıp malul kalan davacının tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davacıda oluşan zararın belirlenmesi amacı ile alınan raporda geçici iş göremezlik süresi için 11.130,43 TL tazminat belirlenmiş, Hakem Heyetince tazminat raporu esas alınarak karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Dosya kapsamında bulunan hizmet döküm belgesinden davacının bir işveren nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının işveren nezdinde çalışması nedeni ile geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam etti ise davacının geçici iş göremezlik zararının bulunduğundan söz edilemeyecek, ancak, davacının bu dönemdeki zararı, varsa bu süre içerisinde çalışamadığı için alamadığı ek ödemeler kadar olacaktır.

Dosya kapsamından Sosyal Güvenlik Kurumunca davacıya geçici iş göremezlik döneminde ödeme yapılıp yapılmadığı, işveren tarafından geçici iş göremezlik süresi boyunca davacının maaşının ödenip ödenmediği, iyileşme döneminde çalışamadığı için elde edemediği düzenli ek gelirinin bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır.

Mükerrer ödemenin ve sebepsiz zenginleşmenin önlenmesi, gerçek zararın tespiti amacı ile davacının geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşı eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli, varsa bu süre için mahrum kaldığı ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak, çalışmadığı dönem hesabında (varsa) bu gelirler esas alınmak suretiyle, geçici iş göremezlik süresi için ödeme yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise ne kadar süre için yapıldığı ve ne zaman tekrar çalışmaya başladığı da araştırılmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Buna göre İtiraz Hakem Heyetince yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre (davalı lehine oluşan kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE;

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13493, Karar No: 2016/8053, Tarih: 12.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13493 E.  ,  2016/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında sanığa verilen cezanın TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/872, Karar No: 2014/718, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/872 E.  ,  2014/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmalığının ihlali, hakaret, mala zarar verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nun, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.02.2010 gün ve 2009/275 Esas, 2010/51 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içerisinde bulunan Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2009 tarih ve 2009/196 iddianame nolu, iddianame içeriğinde sanığın mağdur ...'i başka bir tarihte yine kaçırdığından bahsedilmesi, suç tarihinin dosyamız iddianamesinin düzenlenme tarihi olan 13.03.2009 tarihinden önceki bir tarih olan 19.12.2008 tarihi olması karşısında, bu olaya ilişkin kamu davası açılıp açılmadığı araştırılıp, kamu davası açılmışsa, dosyanın halen derdest olup olmadığı araştırılıp, söz konusu dava dosyasının dosya arasına alınarak incelenmek suretiyle, her iki olay arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı hususu incelenerek bağlantı şartları varsa birleştirilip, TCK.nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9526, Karar No: 2015/12191, Tarih: 18.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9526 E.  ,  2015/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2014 tarih ve 2014/895-2014/487 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 18/12/2006 tarihinde ...a trenin yolcu olarak kapının açık olması sonucu düştüğünü ve sol kolunun omuzuna yakın kısmından koptuğunu, ...nca düzenlenen raporda %61,6 oranında genel çalışma gücü kaybı olduğunun tespit edildiğini, .... Ticaret Mahkemesinin 2008/417 esas sayılı dosyasında uğradıkları maddi zararın giderilmesine ilişkin davanın neticelendiğini, kaza tarihinde 27 yaşında olan 1979 doğumlu müvekkilinin kalan ömründe periyodik olarak protez kol değiştirmek zorunda kalacağını, bu nedenle kullanılacak protez kol ölçüsünün tayin ettirilmesi ve yaşamı boyunca ne kadar zaman ölçüleri içinde protezin değiştirilmesi gerektiği saptandıktan sonra davacının sosyal ve ekonomik durumu da nazara alınarak protez fiyatının tespit edilip bilirkişiden peşin sermaye değerinin tespiti gerektiğini ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00TL ortopedik tazminatın olay tarihi olan 18/12/2006 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 11/11/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 218. 279,00TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; meydana gelen kazada davacının %80 kusurlu olduğunun tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/417 esas - 2012/220 karar sayılı ilamı ile davacının davalı ... aleyhine açmış olduğu davanın maluliyete ilişkin maddi tazminat davası olduğu ve kısmen kabul edildiği, maluliyet oranının ... raporu ile %61,60 olarak belirlendiği, olayda davacının %80 davalı kurumun %20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, işbu davanın protez kullanımından kaynaklı tazminat davası olduğu, mekanik

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/417 esas - 2012/220 karar sayılı ilamı ile davacının davalı ... aleyhine açmış olduğu davanın maluliyete ilişkin maddi tazminat davası olduğu ve kısmen kabul edildiği, maluliyet oranının ... raporu ile %61,60 olarak belirlendiği, olayda davacının %80 davalı kurumun %20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, işbu davanın protez kullanımından kaynaklı tazminat davası olduğu, mekanik

fonksiyonlu klasik tip protezlerin değişim süresinin beş yıl, miyoelektrik kontrollü kol protezinin yenilenme süresinin on yıl olduğu, protez kola ilişkin rayiç fiyatların araştırıldığı ve ortalama fiyatlara göre hesaplama yapıldığı, beş yılda bir değişen miyoelektrik elektronik protez kullanımına göre davacının maddi zararının 218.279,00-TL, on yılda bir değişimi gereken biyonik protez kullanımına göre davacının maddi zararının 182.362,13-TL olabileceğinin bilirkişi tarafından mütalaa edildiği, davacının protez kol takma zorunluluğu nedeni ile zararının 218.279,00-TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 218.279,00-TL tazminatın 18/03/2007 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.