muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7570, Karar No: 2014/24837, Tarih: 05.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7570 E.  ,  2014/24837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/210 Karar no:2013/963

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.12.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı A.. E.. vekili Av. S. T. ve yine duruşmalı temyiz eden karşı taraf davalı Y.. E.. vekili Av. S. E. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı (kadın) için takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.12.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2013/24992, Karar No: 2014/8799, Tarih: 07.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/24992 E.  ,  2014/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

2

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

2

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Başkent Elektirik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 10.06.2009 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3623, Karar No: 2016/3825, Tarih: 22.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3623 E.  ,  2016/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkil şirketin her türlü matbaacılık ambalaj işleri ve bunlarla ilgili tüm makineler ve yedek parçalarının ithalat ve ihracaat işiyle uğraştığını, internet teknolojisinin gelişmesi ile basım sektörünün gerilediğini, tahsilatta yaşanan sıkıntı nedeniyle mali durumunun bozulduğunu, haciz ve iflas baskısı olmadan faaliyetlerine devam etme imkânı sağlandığı takdirde mali durumunun düzeltilebileceğini ileri sürerek, iflasının ertelenmesini talep etmiştir.

Müdahiller vekilleri, talebin reddini istemiştir.

Müdahiller vekilleri, talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, istemin kabulü ile iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine dair verilen karar, Dairemizin .... tarih ve .... E., .... K. sayılı ilamıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olmadığı, mahkemece, borca batıklığın yasa ve muhasebe ilkeleri çerçevesinde net biçimde tespiti için bilirkişi heyeti ile ilgili yukarıdaki ilke gözetilerek konusunda uzman olan yeni bilirkişi heyetinden açıklayıcı ve denetime elverişli bir rapor alınarak, varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın açıldığı tarihten bu yana geçen sürenin yaklaşık 3,5 yıllık bir süre olduğu, bu süre zarfında şirketin kaynak sorununu tam olarak çözemediği, her ne kadar ödenmemiş sermayesi mevcut değil ise de, .... tarihli genel kurulda alınan sermaye artış kararından vazgeçilmiş olması ve daha cüzi bir sermaye artışına dair ikinci bir karar alınmış olması şirketin mevcut borca batıklıktan çıkma gayreti yolunda nakit temini konusunda olumsuzluk olarak değerlendirildiği, geçen süreçte borçlarda azalma olmayıp, hedeflenen kârlılık ve fon yaratma konusunda ve sermaye artışı konusunda şirketin yeterli ve başarılı olmadığı, iyileşme sürecini hızlandırma yolunda işlem yapılmadığı ve borçlarda kayda değer artış olduğu, özvarlıktaki kısmi artışın önemli bir bölümünün başlangıçta yapılan sermaye artışı ve önceki ortağın şirketin iflastan kurtulana dek ödemeyeceği ilke kararını aldığı, ortağı olan borç hesabının olağanüstü gelir olarak muhasebesel mali tablolarda yer almasından kaynaklandığı, yaratılan kârlılığın yüksek miktarlı borçların ödenmesinde yeterli gelmediği, şirket yetkilisinden sermaye artışındaki sınırlı tutma yolundaki gereklilik açısından yeterli bir açıklama alınamadığı, müdahil sayısının arttığı gerekçesiyle, talebinin reddine, şirketin iflasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ...... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5801, Karar No: 2012/7960, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5801 E.  ,  2012/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 1954 ve 1987 tarihli memleket haritalarının yapımına esas alınan ... fotoğrafları getirtilerek dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kadastro paftası ve ... fotoğrafları ölçekleri bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her üç harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle ve streoskop aletiyle de incelenip çekişmeli taşınmazın konumunu, niteliği ve bitki örtüsü varsa cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı hakkında ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde duruksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi hususunda müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

2) Dava konusu taşınmazın ilk arazi kadastrosu sırasındaki parsel nosu tespit edilerek, kadastro tutanak örnekleri ve dava yoluyla tescil edilmişlerse dava dosyaları aslının istenmesi,

3) Dava konusu taşınmazların ifrazdan önceki kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden istenmesi,

4) Çorlu, ... köyünden yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin incelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4408, Karar No: 2023/6343, Tarih: 06.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/4408 E.  ,  2023/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Davacı vekilinin başvurusunun reddine, davalı Hazine vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine,

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/35 E., 2023/24 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun reddine, davalı Hazine vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, davalı Hazine lehine 9.200,00 TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Vekâletnamesinde feragat yetkisi bulunan davacı vekili 18.09.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiklerini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7007, Karar No: 2009/9468, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7007 E.  ,  2009/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK'lı hizmetleri hariç 1.6.1986 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.06.1986-10.10.2007 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu günler hariç tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.06.1986-10.10.2007 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu günler hariç tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve ...'lu çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 01.01.1986 tarihinde ilk defa 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil, 14.06.1988 tarihinde 506 sayılı Yasaya tabi çalışma nedeniyle terkin edildiği, 01.01.2005 tarihinde yeniden tescil edildiği,01.04.2006 tarihinde terkin edildiği, prim ödemelerinin bulunmadığı, 15.06.1988-30.10.1988 tarihleri arasında 60 gün kısa süreli 506 sayılı Yasaya tabi çalışmasının bulunduğu,28.03.2000 tarihinde ziraat odasına kayıt olduğu, kaydının devam ettiği,06.10.1994 tarihinde Akşehir Tarım Kredi Kooperatifine kayıt olduğu ve kaydının devam ettiği, başkaca tarım kooperatif kaydının bulunmadığı,1989,1990,1991 tarihlerinde iktisap ettiği tapulu 21 dönüm taşınmazlarının bulunduğu,2005,2006,2007 yıllarında DGD aldığı, muhtar beyanının alınmadığı,tanık dinlenmediği,zabıta araştırmasının davacının ikametgahı olan ve taşınmazların bulunduğu Çakıllar kasabasında yapılması gerekirken Gedil Köyünde yapıldığı ve davacının köyde tanınmadığının tesbit edildiği görülmektedir.

Diğer sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi kısa süreli çalışmaların bulunması halinde sigortalının tarımsal faaliyetinin devam ettiğinin kabul edilmesi gerekirsede kısa süreli çalışmanın sona ermesinden sonra sigortalılık iradesinin açıkça ortaya konulması şüpheye yer vermeyecek şekilde kanıtlanması gerekir. Bunun içinde 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde ve tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal kaninesi olan kayıt, bilgi ve bulgular davacı adına mevcut olmalı bu kayıtlar uyuşmazlık sürecinde devam etmeli, sigortalılık iradesini gösteren prim ödemeleri veya kesintileri bulunmalıdır.

Somut olayda davacının 28.03.2000 tarihinde ziraat odasına kayıt olduğu, kaydının devam ettiği,06.10.1994 tarihinde Akşehir Tarım Kredi Kooperatifine kayıt olduğu ve kaydının devam ettiği,1989,1990,1991 tarihlerinde iktisap ettiği tapulu 21 dönüm taşınmazlarının bulunduğu, 2005,2006,2007 yıllarında DGD aldığı,muhtar beyanına başvurulmadığı,tanık dinlenmediği ve zabıta araştırmasının yukarıda belirtildiği üzere yanlış adreste yapıldığı ,506 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı çalışmalarının kısa süreli olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca , yanlış adreste yapılan zabıta araştırmasına dayanılarak ve ilgili Muhtarın beyanına başvurulmayarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının tarımsal faaliyetleri yönünden davacının ikametgahının ve taşınmazlarının bulunduğu Çakıllar kasabasında zabıta araştırması yapmak, tesbiti talep edilen dönemlerde görev yapan ilgili muhtar ve azalarını dinlemek ve toplanan delilleri yukarıda anlatılan ilkeler doğrultusunda değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.