muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4, Karar No: 2024/4075, Tarih: 04.12.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/449 E. sayılı dosyasında bir yılda 4 kez sunulan mazeretlerin dosyanın bilirkişide olduğu dönemde olduğu, ihmal nedeniyle hak kaybına uğranıldığına ilişkin somut bir delil sunulamadığı; Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/690 E. sayılı dosyasının kesin süreye riayetsizlikten verilen usulden red kararının temyiz edilerek kararın bozulduğu ve bundan sonra davanın feragatle sonuçlandığı; Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'na karşı açılan davaların kazanılmasına rağmen cebri icra yoluna başvurulması ve 17 adet iptal kararı neticesinde davalı aleyhine 17x150= 2.550,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi çıktığı, vekalet ilişkisi kapsamı ve söz konusu takip dayanağı davaların kazanılması göz önüne alındığında sırf bu sebeple takibin iptaline sebebiyet vermenin haklı azil sebebi olamayacağı; takipteki iptal nedeniyle ödenen miktarın bakılan ve kazanılan dosya sayısı itibariyle çok düşük bir meblağ olup davacının kusurlu olduğunu göstermediği, diğer dosyalar yönünden davacının özenli davranma yükümlülüğünün ihlal edildiği iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz

isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız azil iddiası ile akdi ve yasal (karşı yan) vekalet ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Türk Borçlar Kanunu'nun 505 ve devamı maddeleri.

2. Avukatlık Kanunu'nun 34 ve 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle davalı tarafından cevap dilekçesinde ileri sürülen azil nedenlerine göre azlin haklı nedene dayanmadığı ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1887, Karar No: 2021/6572, Tarih: 25.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1887 E.  ,  2021/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.07.2019 gün ve 2018-1142 /582 sayılı kararı onayan Daire'nin 02.03.2020 gün ve 2019-3743/2226 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 1.715,00 TL sermaye ile pay sahibi olduğunu, davalı şirketin 09.03.2011 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında TTK'nın 368. maddesinde ve ana sözleşmenin 24. maddesinde gösterilen çağrı usulüne uyulmayarak müvekkilinin toplantıya katılmasına engel olunduğunu, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin oylamada, oy kullanma hakkı bulunmayan ticari mümessil ...’in oy kullandığını, toplantıda sermaye artırılmasının gerekliliği ve artırılma şartlarının oluşup oluşmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmadan ve gerekçesi açıklanmadan sermaye artırımı kararı alındığını, bu şekilde çoğunluğun çıkarları gözetilmeden ve azınlığın payını küçültmek amacı gütmek suretiyle paydaşların zarara uğratıldığını, daha önce 2003 yılında alınan sermaye artırım kararının da mahkeme kararıyla iptaline karar verildiğini, ayrıca şirket hisse devirlerinin iptaline ilişkin daha önce alınan kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen hisse oranlarının yeniden düzenlenmediğini, iptali istenilen genel kurulda mahkeme kararından önceki hisse oranlarına göre oylama yapılarak karar alındığını iddia ederek 09.03.2011 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini istemiştir.

Davalı vekili, toplantıya ait ilanların TTK'nın 368. maddesine uygun olarak Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan edildiğini, davacının şirkete bildirdiği adresine toplantıya çağrı tebligatının gönderildiğini, ancak davacının toplantıya katılmadığını, davacının 29.03.2011 tarihinde vermiş olduğu iki dilekçeden birinde yeni adresini bildirdiğini, diğerinde ise “09.03.2011 tarihinde yapılan genel kurulda alınan karar gereği sermaye artırımına katılıyorum ve taahhüt ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğunu, davacının dava açma hakkı bulunmadığını, kararların usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18693, Karar No: 2014/18149, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/18693 E.  ,  2014/18149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/313159

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.09.2014 gün ve 2014/16899/57331 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.09.2014 gün ve KYB 2014/313159 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık H.. T..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2011 tarihli ve 2011/274 esas, 2011/324 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip Ç. Yozgat Elektrik Dağıtım A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 09.09.2011 tarihli mühür bozma tutanağına konu 06.09.2011 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Ç. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 31.08.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2011 gün ve 2011/274 Esas, 2011/324 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10395, Karar No: 2012/5441, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10395 E.  ,  2012/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık ve tehdit ile aile fertlerine kötü muamele ve sövme (her suçtan 4'er kez) suçlarından sanık ...nin yapılan yargılaması sonunda; bir sarkıntılık eyleminin ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu ve iki sarkıntılık eyleminin de cinsel taciz suçunu oluşturduğunun kabulü ile ırz ve namusa tasaddide bulunma, iki kez cinsel taciz, aile fertlerine kötü muamele ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine, sövme suçlarından beraatine dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/191 Esas, 2005/1435 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı eylemlerin 765 sayılı TCK.nın 478/1-son, 191/1, 421/2, 415/2 ve 482/2. maddeleri kapsamında kaldığı ve anılan maddelerde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları mahkûmiyet hükümleri açısından karar tarihi olan 21.12.2005'ten, beraat hükmü açısından ise sorgu tarihi olan 23.03.2005'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle, hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1344, Karar No: 2011/3648, Tarih: 17.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1344 E.  ,  2011/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 71 ve 117 ada 2 parsel sayılı 5315.03 ve 337.61 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 105 ada 71 ve 117 ada 2 sayılı parsellerin tespit maliki ... mirasçıları ..., İbrahim ve ... adlarına eşit paylarla tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazların ortak murislerden İsmail'den intikal ettiği ve taksimen davalı tarafa kaldığı, davacıların murisine de başka parsellerin verildiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazların, tarafların ortak murisi 1933 tarihinde ölen kök muris İsmail Değirmenci’den mirasçıları ..., Şerife, Keziban ve ...’e intikal ettiği, davacı ...’ın mirasçılardan ...'ın oğlu, davalıların ise Keziban’ın torunları olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık İsmail’in terekesinin mirasçıları arasında usulüne uygun biçimde taksim edilip edilmediği, taksim yapılmış ise taşınmazların kimin miras payına düştüğü, kimin kullanımında olduğu noktasındadır. Dava, ilk önce irtibat nedeniyle aynı kayıt ve nedenlere dayalı olarak 105 ada 70 sayılı parsel hakkında İsmail mirasçıları arasında görülen dava ile birleştirilmiş, daha sonra tefrik edilmiştir. Aynı taraflar arasındaki 105 ada 70 sayılı parsele ilişkin dava sonunda taşınmazın takimen İsmail oğlu ...’ye düştüğü kabul edilerek ... mirasçıları adına verilen tescil kararı, temyiz üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince eksik inceleme nedeniyle bozulmuş olup, dava derdest bulunmaktadır. Davalıların aynı nedenlere ve dava dışı 105 ada 70 sayılı parsele uygulanan 15.08.1952 tarih ve 197 sıra numaralı tapu kaydına dayanmış olmaları nedeniyle, her iki davanın birlikte görülmesi gerektiği göz ardı edilmiş; yapılan keşiflerde, paylaşma ve taşınmazlardaki zilyetlik hususunda farklı beyanlarda bulunulmuş olduğu halde çelişki giderilmeden ve taksim hususu tam olarak araştırılmadan hüküm kurulmuştur. Doğru sonuca varılabilmesi için; mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden

keşif yapılmalıdır. Keşifte yerel bilirkişilerin yardımı ile tarafların dayandığı tüm kayıtlar, senetler zemine uygulanarak kapsamları belirlenmeli, fen bilirkişisinden kayıt uygulamasını gösterir krokili rapor alınmalı, yerel bilirkişiler, tanıklar ve tespit bilirkişilerinden kök muris İsmail’in ölümünden sonra terekesinin tüm mirasçılarının katılımı ile usulüne uygun şekilde taksim edilip edilmediği, taksim edilmiş ise taşınmazların kimin miras payına düştüğü, diğer mirasçılara buna karşılık hangi taşınmaz ya da taşınır malların isabet ettiği, taşınmazları kimin ne zamandan beri ne sebeple kullandığı, taşınmazlar ... payına düşmüş ise davacının iddia ettiği biçimde 08.11.1961 tarihli senet ile davacıya satılıp satılmadığı hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasındaki çelişki yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, taksim konusunda aynı kök muristen intikal eden ve mirasçıları arasında davalı bulunan tüm taşınmazlara ilişkin davaların birleştirilerek görülmesi gerektiği göz önünde bulundurularak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22855, Karar No: 2013/9193, Tarih: 03.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22855 E.  ,  2013/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2024/6820, Karar No: 2024/8221, Tarih: 13.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6820 E.  ,  2024/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/25 E., 2024/55 K.

DAVA TARİHİ : 23.11.2015

KARAR : Davanın usulden reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine kararın üçüncü kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesinde 30.10.1991 tarihinde geçici işçi olarak çalışmaya başladığını, 02.02.2001 tarihinde ise kadroya alındığını, kadroya alınışı sırasında geçici işçi statüsünde çalıştığı süre dikkate alınmaksızın işe yeni başlamış gibi kademe ve derece verildiğini, ücret ve diğer haklarının da yeni işe başlamış gibi değerlendirildiğini ileri sürerek öncelikle geçici işçi statüsünde geçen süreler dikkate alınarak kademe ve derecesinin tespiti ile dava tarihinden geriye dönük 5 yıl için fark ücret, yasal ilave tediye ücreti, akdi ilave tediye ücreti ve yıpranma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, aynı konuda Ankara 19. İş Mahkemesinin 2014/967 Esas sayılı dosyasında verilen kararın kesin hüküm teşkil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ve 2016/480 Esas, 2017/328 Karar sayılı kararı ile; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ve 2016/480 Esas, 2017/328 Karar sayılı kararı ile; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 27.02.2018 tarihli ve 2017/2924 Esas, 2018/434 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/3637 Esas, 2021/324 Karar sayılı ilâmı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen hizmet süresinin nasıl belirlendiği, hangi görev pozisyonu dikkate alınarak bu tespitin yapıldığı hususlarının denetime açık olmadığı, ayrıca Mahkeme kararlarının infazda güçlük yaratmayacak derecede açık, net ve anlaşılır olması gerektiği, Mahkeme kararının gerekçesinde fark alacakların dayanağı olan derece kademe tespitinin gösterilmesinin de zorunlu olduğu, kararın bu yönüyle usule aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2021/233 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararı ile; davacının fark ücret alacağı, fark ikramiye alacağı, fark ilave tediye alacağı, fark yıpranma primi alacağının varlığını ispatladığı, bu ücretlerin ödendiğini ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının bunu ispatlayamadığı, davacının fark ücret alacağı, fark ikramiye alacağı, fark ilave tediye alacağı ile fark yıpranma primi alacaklarına hak kazandığı, bilirkişinin raporuna göre de davacının talep edebileceği fark ücret alacağının brüt 8.322,46 TL, fark ikramiye alacağının brüt 1.655,30 TL, fark ilave tediye alacağının brüt 1.383,39 TL, fark yıpranma primi alacağının brüt 1.418,37 TL olduğu, bilirkişi raporunun dosya kapsamına ve delillere uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/16433 Esas, 2022/16631 Karar ilâmı ile; bozma gereğinin tam olarak ifa edilmediği ve davalı lehine oluşan müktesep hakkın gözetilmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/16433 Esas, 2022/16631 Karar ilâmı ile; bozma gereğinin tam olarak ifa edilmediği ve davalı lehine oluşan müktesep hakkın gözetilmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2023 tarih ve 2023/128 Esas, 2023/397 Karar sayılı kararı ile; işyeri kayıtlarından davacının 01.01.2010 tarihi itibarıyla derece/kademesinin 5/12 olduğu, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem hizmet süresi 2.537 gün (7 yıl 17 gün) olup toplu iş sözleşmeleri hükümleri gereği 1 tam yıl hizmet için 1 kademe ve 2 tam yıl hizmet için de 1 derece alacağının kabulü ile 3 derece ve 7 kademe eklenmek suretiyle derece kademesinin 8/19 olarak belirlendiği, bu tarihten sonra da hizmet süresi dikkate alınarak her iki tam hizmet yılı için 1 derece, bir tam hizmet yılı için de 1 kademe eklenmek suretiyle güncel derece ve kademesinin belirlendiği, düz işçi pozisyonunda çalışan davacının 08.10.2014 tarihi itibarıyla pozisyonunun büro görevlisi olarak değiştirildiği, büro görevlisi pozisyonunun derece karşılığının 3-13 olduğundan davacının bu tarih itibarıyla hizmet süresi karşılığı yeni derece ve kademesinin 11/23 olarak güncellendiği ve dava tarihi itibarıyla derece/kademesinin 11/24 olduğu, talep konusu alacaklar derece ve kademesi gereği davacıya ödenmesi gereken ücret miktarı üzerinden hesaplanmak ve yapılan ödeme tutarları mahsup edilmek suretiyle davacının bakiye fark ücret alacağı, fark ikramiye alacağı, fark ilave tediye alacağı, fark yıpranma primi alacağının varlığını ispatladığı, bu ücretlerin ödendiğini ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının bunu ispatlayamadığı, davacının fark ücret alacağı, fark ikramiye alacağı, fark ilave tediye alacağı ile fark yıpranma primi alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.