muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16445, Karar No: 2015/18994, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/16445 E.  ,  2015/18994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun Yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

İncelenen dosyada, yetki itirazı olmaksızın, dosya üzerinden ve resen ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır. Eldeki davanın niteliği gereği kesin yetkinin sözkonusu olmadığı, davalılara dava dilekçesinin tebliğ edilmediği ve davalılar tarafından yetki itirazında bulunulmadığı görülmektedir. Ayrıca davacının talebiyle ilgili ... 9. İş mahkemesinden verilen ve taraflarca temyiz edilmeden kesinleşen bir yetkisizlik kararının varlığı gözetildiğinde, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken resen yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9158, Karar No: 2007/14400, Tarih: 16.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9158 E.  ,  2007/14400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı ... aleyhine 28.1.2004 gününde verilen dilekçe ile birleşen dava davacıları ... vd. vekili tarafından aynı davalı aleyhine 9.3.2004 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davaların reddine dair verilen 25.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar; davalı arsa sahibi ... ile dava dışı yüklenici ... Limited Şirketi arasında 9.5.2000 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunduğunu, yüklenicinin 1 ve 2 parsellerin tevhidi ile oluşacak parsel üzerine yapacağı binanın tamamının arsa sahibine ait olacağını, aynı sözleşme uyarınca 3 ve 4 parsellerin birleştirilmesi ile meydana gelecek arsa üzerine yapılacak binanın ise yüklenici şirkete bırakılmasının kararlaştırıldığını, 1 ve 2 parsellerin tevhidi sonucu 11 parselin, 3 ve 4 parsellerin birleştirilmesi sonucu ise 12 parselin meydana geldiğini, ne var ki, kat irtifakı kuruluşu aşamasında yüklenicinin vekaletnamedeki iradesi hilafına arsa sahibine bırakılması kararlaştırılan 11 parselin 12, yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 12 parselin yerine de hata sonucu 11 parsel numaralarının yazıldığını, kendilerinin yükleniciden 12 parsel üzerine yapılan binadaki bağımsız bölümleri satın aldığını ve satın alınan bağımsız bölümlerin fiilen ikamet edilerek kullanıldığını, ancak tapudaki işlemlerin başlangıçta yapılan hatadan ötürü 12 parsel yerine 11 parsel üzerinden yürüdüğünü, bu yüzden davalı arsa sahibinin kat irtifakı kurulmuş ve kayıt maliki olarak gözüktüğü 11 parseldeki 12 numaralı bağımsız bölümün davacılardan ..., 11 parseldeki 10 numaralı bağımsız bölümün ..., 11 parseldeki 9 numaralı bağımsız bölümün ..., 11 parseldeki 7 numaralı bağımsız bölümün ..., 11 parseldeki 6 numaralı bağımsız bölümün ..., 11 parseldeki 15 numaralı bağımsız bölümün ..., 11 parseldeki 14 numaralı bağımsız bölümün yine davacı ... adına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Eldeki dava ile birleştirilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/65 esasında kayıtlı davada ise davacılar aynı nedenlere dayanarak 11 parseldeki 8 numaralı bağımsız bölümün adlarına tescilini talep etmiştir.

Eldeki dava ile birleştirilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/65 esasında kayıtlı davada ise davacılar aynı nedenlere dayanarak 11 parseldeki 8 numaralı bağımsız bölümün adlarına tescilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi ise, davacılarla hukuki bir ilişkisinin bulunmadığını, davacıların akdi ilişkiyi yüklenici ... Limited Şirketi ile kurduğunu, kendisinin 12 parsel üzerindeki binanın kat irtifakını kurmak üzere yükleniciye 13.8.2001 tarihli vekaletnameyi verdiğini, üstelik 12 parselin yüklenici tarafından imal edilerek henüz kendisine teslim edilmediğini, davacılar hataya düştüklerini iddia ediyorlarsa davalarını 1 yıl içerisinde açmaları gerektiğini, aksi halde duruma icazet vermiş sayılacaklarını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacılar hata hukuki nedenine dayanmış iseler de iradelerini tapudaki duruma değer verilerek kullandıklarından dava da 1 yıllık süre geçtikten sonra açıldığından, tapu kayıtlarının aleniyet ilkesi doğrultusunda yapılan işlemlere de değer vermek gerekeceğinden söz ederek asıl ve birleşen dava reddedilmiştir.

Hükmü davacılar ve birleşen davanın davacıları temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden dava dışı yüklenici ... Limited Şirketi ile davalı arsa sahibi ... arasında 9.5.2000 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlendiği, yüklenicinin mülkiyeti davalı arsa sahibine ait 1 ve 2 numaralı parselleri birleştirerek yapacağı binanın tamamının arsa sahibine, 3 ve 4 numaralı parsellerin birleşmesi sonucu ortaya çıkacak binanın da yükleniciye ait olacağını kararlaştırdıklarını, arsa sahibine ait olması kararlaştırılan 1 ve 2 parsellerin tevhit sonucu 11 parsel sayısını, yükleniciye ait olması kararlaştırılan 3 ve 4 numaralı parsellerin ise 12 parsel sayısını aldığı, yüklenicinin davacılara 12 parseldeki binadan bağımsız bölümler sattığı, kat irtifakı kurulmak üzere arsa sahibi tarafından yüklenici şirket yetkilisi ... ...’a 13.8.2001 günlü vekaletnamede 12 parsel üzerindeki binanın kat irtifakının kurulması için yetki verdiği, ancak vekaletnamedeki açık yetkilendirmeye karşın kat irtifakının kuruluşu aşamasında gerçekten arsa sahibine ait olması gereken 11 parselin yükleniciye, yükleniciye ait olması gereken 12 parselin ise arsa sahibine ait imiş gibi kat irtifakının kurulduğu ve bağımsız bölüm paylaşmasının gerçek iradeye aykırı olarak bu şekilde yapılmak suretiyle tapu kayıtlarının oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Esasen yapılan maddi saptama mahkemenin de kabulündedir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse hata: gerçeğe uymayan bir bilgi veya düşünce sahibi olunması sonucu gerçeği ifade zannı ile hakikate uymayan o bilgi veya düşüncenin açıklanmasıdır. Burada tarafların karşılıklı beyanları birbirine uyduğu halde beyanları ile iç iradeleri arasında istenilmeyerek meydana gelmiş, bir uygunsuzluk söz konusudur. Başka bir deyişle söylemek gerekirse, bir akit yapmak için iki taraf karşılıklı olarak iradelerini açıklarken bunlardan birinin beyanı iç iradesine uygun olmayabilir. Ancak, somut olayda; davacılar ile davalı bir sözleşmenin tarafı olmadıklarından uyuşmazlıkta Borçlar Kanununun hataya ilişkin hükümlerinin uygulama olanağı yoktur. Bundan dolayı mahkemenin taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümünü Borçlar Kanununun hataya ilişkin 23 ve devamı, hileye ilişkin 28 ve akde icazet ile ... fesadının bertaraf etme halini düzenleyen 31.maddelerinde araması doğru olmamıştır. Mahkeme önüne getirilen mevcut çekişmenin çözümsüz bırakılmaması, çekişmenin genel hükümler dahilinde giderilmesi gerekir.

Burada öncelikle Borçlar Kanununun temsil ve vekalet ilişkisini düzenleyen hükümleri üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, vekalet aktinin tarifine ilişkin Borçlar Kanununun 386.maddesi uyarınca vekalet, bir akittir ki onunla vekil kendisine tahmil olunan işin idaresi veya takabbül eylediği hizmetin ifası borcunu yüklenir. Yasanın 389.maddesi uyarınca da vekil, müvekkilinin sarih olan talimatına muhalefet edemez. Vekilin vekalet görevinin müvekkilinin talimatı doğrultusunda yerine getirmesi asıldır. Arsa sahibi olan davalı tarafından verilen 13.8.2001 tarihli vekaletnamede vekile verilen görev 205 ada 12 parselde kayıtlı taşınmazın 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre kat irtifakının kurulmasına yöneliktir. Vekilin başvurusu üzerine idari mercilerce de vekaletnamede sarih olan yetki neyse ona göre işlem yapılması gerekir. Vekaletnamedeki açık yetki 205 ada 12 parselin kat irtifakının kurulmasına ilişkin iken, 11 parselin kat irtifakının kurulmuş olması vekaletnamede verilen yetki sınırları aşılarak yapılmış olan ve vekilin gerçek iradesini yansıtmayan yok hükmündeki işlemlerdir. Yok hükmünde olan bu gibi işlemler sonradan icazet verilerek de sıhhat kazanmaz. Böyle olunca, 12 parsel üzerindeki binanın kurulmuş olan kat irtifakına bakılmaksızın yüklenici ile arsa maliki arasındaki 9.5.2000 günlü sözleşme ve gerçek iradelerine uygun olarak düzeltilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, özellikle, arsa sahibi davalının yüklenici yetkilisine verdiği 13.8.2001 günlü vekaletnamedeki gerçek iradesinin ne olduğunu irdelemek, asıl ve birleşen davadaki davacıların yüklenici ile olan sözleşmelerini onlardan istemek, yüklenicinin davacılara sattığı bağımsız bölümlerin 12 parseldeki iradeye uygun karşılığını gerek duyulursa yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak saptamak, istem sonucu hakkında böylelikle bir hüküm kurmak olmalıdır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, özellikle, arsa sahibi davalının yüklenici yetkilisine verdiği 13.8.2001 günlü vekaletnamedeki gerçek iradesinin ne olduğunu irdelemek, asıl ve birleşen davadaki davacıların yüklenici ile olan sözleşmelerini onlardan istemek, yüklenicinin davacılara sattığı bağımsız bölümlerin 12 parseldeki iradeye uygun karşılığını gerek duyulursa yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak saptamak, istem sonucu hakkında böylelikle bir hüküm kurmak olmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak uygulama yeri olmadığı halde Borçlar kanununun hata ve hileye ilişkin hükümlerinden söz ederek davanın eksik inceleme ve araştırma ile reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 16.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8589, Karar No: 2006/11072, Tarih: 17.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8589 E.  ,  2006/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 14.03.2006 gün ve 19100 - 3429 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 17.07.2006 pzt

KARŞI OY

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Velâyetin kaldırılması davasında bu yön gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (Y2HD, 25.11.2002, 11983-12963, İçtihat metni için: Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1585).

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/17872, Karar No: 2014/2222, Tarih: 17.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17872 E.  ,  2014/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanların çalıştığı binanın soyunma odasındaki dolapların kilitlerini açarak gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminde birden fazla yakınana ait eşyadan hırsızlık yaptığını açıkça bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından beş ayrı yakınana karşı hırsızlık suçundan ayrı ayrı cezalandırılması yerine 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi ile uygulama yapılması, adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3980, Karar No: 2019/14888, Tarih: 21.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3980 E.  ,  2019/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan ettikleri olayda; dosya içeriğinden, soruşturma aşamasında beyanı alınan ....’ın, sanık ...’ın kendisine hediye ettiğini söylediği kol saatinin, yargılama konusu suça ilişkin eşyalardan olup olmadığı konusunda bilgi ve belge bulunmadığı, katılanın şikayetinde söz konusu kol saatinden bahsetmediği, katılan vekilinin ise temyiz dilekçesinde ...’ın başka suçtan suçüstü yakalandığı sırada kolunda katılanın olay tarihinde çalınan kol saatinin bulunduğunu belirtmesi karşısında; kol saatinin katılana ait olup olmadığının araştırılması, ...’ın, sanıkların yargılama konusu suçu işlediklerini nasıl ve kimden öğrendiği hususunda mahkeme huzurunda dinlenmesi, saatin katılana ait olduğunun belirlenmesi durumunda, ... hakkında atılı suçlardan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması ve mümkünse eldeki dosya ile birleştirilmesi; ayrıca gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından sanıkların suç tarihinde kullandıkları cep telefonu numaralarının suç tarihinde ve zaman diliminde baz istasyonlarını gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının temin edilerek sanıkların cep telefonlarının suç saatinde olay mahallinde sinyal verip vermediği tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15790, Karar No: 2015/2943, Tarih: 17.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/15790 E.  ,  2015/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.10.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 04.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ...'nun eşi diğer davalı ...'nın maliki olduğu 29 parsel sayılı taşınmazdaki kuru otları toplayıp hiçbir tedbir almadan yaktığını, oluşan yangının kontrolden çıkarak müvekkiline ait bitişik parselde istifli bulunan meyve ve sebze kasası ile ... plakalı aracın yanmasına neden olduğunu 26.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 26.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, çıkan yangında kusurlarının bulunmadığını, ekonomik degeri olmayan otomobilin hurda olarak arsaya atıldığını, davacının hiçbir koruma tedbiri almadan bu kadar çok sebze kasasını tedbirsizce bırakmasının normal bir hareket olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 10.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalılar temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davacı vekilinin tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddine karar vermek gerekmiştir.

2-818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesinde "Zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, olay tarihinde dava konusu yangının meydana geldiği yerde davacıya ait kaç adet kasanın bulunduğu hususunda kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece, Borçlar Kanununun 42. maddesi gereğince zarar gören kasalara ilişkin hesap edilen tazminat miktarından hakkaniyete uygun oranda indirim yapılarak tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, olay tarihinde dava konusu yangının meydana geldiği yerde davacıya ait kaç adet kasanın bulunduğu hususunda kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece, Borçlar Kanununun 42. maddesi gereğince zarar gören kasalara ilişkin hesap edilen tazminat miktarından hakkaniyete uygun oranda indirim yapılarak tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde davalılara iadesine, kararın 15 günlük yasal süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.