muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11386, Karar No: 2013/18917, Tarih: 19.09.2013

İtiraz, öncelikle yukarıda açıkladığım gerekçeyle CGK.na gönderilmesi gerekirken Sayın Çoğunluk tarafından yerinde görülerek itiraz konusu bozma nedeninin karardan çıkarılması kararına katılmıyorum.

Esas bakımından:

Yargıtay Başsavcılığının esas bakımından itirazlarını dört başlık altında toplanmak mümkündür. Şöyle ki;

1-Kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerine göre suç konusunun önemi ve değerinin arttığına ilişkin itiraz,

2-Ödenmeyen vergilerin miktar itibariyle kamu zararı meydana getirmesine ilişkin itiraz,

3-Belirlenen cezanın oranlılık ilkesine uygun olduğuna ilişkin itiraz,

4-Belirlenen sınırlar içerisinde ceza tayininin yasal ve yeterli gerekçeyi içerdiği itirazı

1-Kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerine göre suç konusunun önemi ve değerinin arttığına ilişikin itiraz:

Mahkemece teşdit nedeni olarak gösterilen "suç konusunun önem ve değeri" nedeni TCK.nun 61. maddesinde yazılı ifadenin tekrarıdır. Bu nedenin nasıl gerçekleştiğine ilişkin bir gerekçe kararda yer almamaktadır. Buna rağmen bozma kararı veren Temyiz Heyeti bu nedenin dosya kapsamına uygun olup olmadığını incelemiş, tartışmış ve değerlendirmiştir. Dosyayı inceleyen Heyet, eşyanın gümrüklenmiş değerinin 11.516. TL.si olduğunu bozma kararı verirken bilmektedir. Sanığın kaçak sigaraları piyasada gümrüklenmiş değerin çok altında bir değerle satabileceğiden, elde edilecek kar miktarının değeri bakımından yörede nasıl algılandığı konusunda mahkemece değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu itiraz nedeni yerinde değildir.

2-Ödenmeyen vergilerin miktar itibariyle kamu zararı meydana getirmesine ilişikin itiraz:

Dosyayı inceleyen Heyet, ödenmesi gereken vergi miktarının 10.476 TL olarak belirlendiğini de karar aşamasında bilmektedir. Dosya kapsamına uygunluk bakımından tartışılmıştır ve değerlendirilmiştir. Heyet çoğunluğu kararında, ödenmesi gereken 10.000.TL.si vergi miktarının da çok daha yüksek miktardaki yapılan benzeri kaçakçılık olaylarına göre uygulanan teşdit oranı kadar suç konusunun önem ve değerini arttırıp arttırmadığı hususunda mahkemenin gerekçe göstermesini uygun görmüştür. Karar gerekçesinde mağdur kamunun bu vergi kaybından etkilenme derecesinin sanık hakkında uygulanan teşdidi gerektirecek boyutta olup olmadığının açıklanması gerekmektedir. Bu itiraz nedeni de yerinde değildir.

3-Belirlenen cezanın oranlılık ilkesine uygun olduğuna ilişkin itiraz:

3-Belirlenen cezanın oranlılık ilkesine uygun olduğuna ilişkin itiraz:

Temyiz incelemesinde sanık hakkında belirlenen cezanın oranlılık ilkesine uygunluğu da değerlendirilmiştir. Sanık hakkında mahkemece uygulanan 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesinde öngörülen cezanın alt haddi altı ay, hapis ve beş gün adli para cezası, üst haddi ise iki yıl hapis ve 5000 gün adli para cezasıdır. Görüldüğü gibi sanığa uygulanan maddede belirtilen cezanın alt ve üst had aralığı dardır, azdır, kısadır. Buna karşın Mahkeme, sanık hakkında bir yıl hapis ve 1000 gün adli para cezasına hükmetmiştir. Bu ceza üst haddin yarısına yakındır.Sanık sonuçta toplam olarak 27.300 (yirmi yedi bin üç yüz) TL.si para cezasına mahkum edilmiştir. Sanığın işlediği fiilin konusu eşyanın gümrüklenmiş değeri ise 11.516.TL.dir. Sanığın kaçak eşyayı satarak çok daha az miktarda kar elde edecektir. Bu husular tartışılmış ve değerlendirilmiştir. Sonuçta sanık hakkında belirlenen ceza, çok daha yüksek miktardaki yapılan benzeri kaçakçılık olaylarına göre TCK.nun 3. maddesinin 1. fıkrasında belirlenen oranlılık ilkesine uygun değildir. İtiraz bu bakımdan da yerinde değildir.

Bu noktada belirtmek gerekir ki, Temyiz Heyeti mahkemenin ceza belirlerken gösterdiği "suçun işleniş biçim" nedeni de çelişkiye düştüğünü de tespit etmiştir. Şöyle ki; Mahkeme "suçun işleniş biçimini" bir yandan sanık aleyhine teşdit sebebi olarak gösterirken bir yandan da "suçun işlenmesindeki özelliği" gerekçe göstererek sanık lehine hapis cezasını para cezasına çevirmiştir. Ancak bu husus, mahkemece gösterilen diğer ölçütler karşısında ve bozma gerekçesine göre karara yazılmamıştır. Nitekim itirazda da bu konuya yer verilmemiştir.

4-Hakiminin belirlenen sınırlar içerisinde ceza tayininin yasal ve yeterli gerekçeyi içerdiğine ilişikin itiraz:

Kararda, mahkemece dayanılan TCK.nun 61. maddesindeki ölçütlerin somut olayda belirlenen cezaya uygun olarak gerçekleşip gerçekleşmediği tespitine yer verilmemiştir. Buna karşılık mahkeme teşdit uygularken sadece kanundaki nedenleri (ölçütleri) yazmakla yetinmeyip bu nedenlerin (ölçütlerin) olayda nasıl gerçekleştiğinin tartışılıp açıklanması istenmiştir. Başka bir anlatımla teşdit uygulanırken cezanın belirlenmesinde oranlılık ilkesine uygun davranılıp davranılmadığının denetimi bakımından teşdit nedenlerinin somut olayda nasıl gerçekleştiğinin gerekçelerinin gösterilmesi istenmiştir. Bu bozma nedeni öncelikle Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası ve CMK.nun 34. maddesi hükmü gereği olarak kabul edilmiştir. Ayrıca AİHS.nin adil yargılama hakkını düzenleyen 6/1. maddesine göre sanığın hakkında verilen kararın gerekçeli olmasını isteme hakkı vardır. Gerekçe gösterilmemesi halinde sanığın adil yargılama hakkı ihlal edilmiş olacaktır. Kaldı ki, itirazda belirtilen CGK. Kararından alıntı yapılan gerekçesi bozma gerekçemiz doğrultusundadır. CGK.nun 2012/191 K. sayılı kararının sözü edilen gerekçesi şöyledir:

"5237 sayılı TCY’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Yasa koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin TCY’nın 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır.

Öte yandan, sanığın sabıka kaydında geçmiş hükümlülüklerinin bulunması, koşullarının varlığı halinde tekerrür uygulamasında dikkate alınabilecek bir husus olup TCY’nın 61. maddesinde sayılan temel cezanın belirlenmesi ölçütleri arasında bulunmadığından alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kullanılamayacaktır."

CGK.nun bu gerekçesindeki "...dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır." ifadesine dikkat çekmek istiyorum. CGK.lu bu ifadeyle cezanın belirlenmesindeki ölçütlerle ilgili dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin nasıl değerlendirildiğinin gösterilmesini istemektedir. Bozma kararımızda istenilen de tam olarak budur. Bozma kararımız CGK. Kararının belirlediği ilkeye uygundur. Dairemizin de eskiden beri uygulamaları bu yöndedir.1 Öğretide de aynı yönde aynı görüş benimsenmektedir.2

Bu noktada belirtilmesi gereken bir husus da şudur: Yargılama sırasında hüküm hakimi, itirazda belirtilenin aksine sanıkla yüz yüze gelmemiştir. Sanığın savunması talimatla alınmıştır.

Yukarıda açıkladığımız nedenlerle, itiraz konusu bozma nedeni usul ve kanuna uygun olup itiraz nedenleri yerinde değildir, Ceza Genel Kuruluna gönderilmelidir.

Açıkladığım tüm bu gerekçelerle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

İtiraz konusu bozma nedeni usul ve yasaya uygun olup Yargıtay Başsavcılığı itiraz nedenleri yerinde olmadığından itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/2908, Karar No: 2014/7253, Tarih: 02.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2908 E.  ,  2014/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... hakkında), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : Sanık ...... atılı suçtan beraatine, sanık ...'in ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanık ... müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 28.05.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.06.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ve sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından verilen mahkûmiyet ile sanık Dürdane hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

02.06.2014 tarihinde verilen işbu karar 11.06.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/460, Karar No: 2015/1139, Tarih: 28.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/460 E.  ,  2015/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/256000

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2010/231 (E) ve 2012/168 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012 / 6-1309 E., 2013 / 258 K. sayılı ve 21.05.2013 tarihli kararında da belirtildiği gibi ceza muhakemesinin en önemli ilkelerinden biri olan “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel şartı, suçun şüpheye yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde uygulanacağı gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan delillerin bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir şüphe ve başka türlü bir oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; suç tarihinde sanık ile mağdurun öğrenci yurdunda aynı odada kaldıkları, mağdurun 400 TL parayı odasındaki dolaba koyduğu ancak dolabı kilitlemediği, 21.03.2010 günü parayı koyduğu yerde bulamayan mağdurun konuyla ilgili kolluk makamlarına bilgi verdiği, tanık Ş.. T..'in anlatımlarına göre mağdurun oda arkadaşı olan sanık Veysel hakkında dava açıldığı,

Tanık Şahin'in ifadesinde “olay günü Veysel benim bulunduğum odaya geldi, yurdun üst katında dolaşırken sigara paketi içerisinde bükülmüş halde bir kısım para bulduğunu ... belirterek cebinden 7 adet 50 TL'lik banknot çıkararak büfede paraları yüzlük haline getirmemi söyledi, ben de zaten dışarı çıkmakta olduğum için onun söylediği şekilde paraları bütünlettim, sonra yurda polisler gelmişti, olayı duyunca Veysel'in bunları yaptığı aklıma gelerek polislere durumu anlattım, Veysel bana 350 TL vermişti, ben bundan 10 TL sini borç şeklinde harcamıştım, kalan parayı polislere teslim ettim” şeklinde beyanlarda bulunduğu, ancak para miktarı konusunda tanığın aşamalarda çelişkili bilgiler verdiği, ayrıca tanığın diğer anlatımlarının da hayatın akışına uygun olmadığı ve dosyadaki olgularla örtüşmediği anlaşılmaktadır.

Yüklenen suçu işlemediğini savunan sanığın savunmasının aksine, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden, sanık hakkında yetersiz gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7237, Karar No: 2007/8034, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7237 E.  ,  2007/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 2.11.2006 gün ve 2006/11517-12401 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 2.11.2006 tarih ve 2006/11517-12401 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16351, Karar No: 2011/13277, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16351 E.  ,  2011/13277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitiyle,6111 sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden ay başından itibaren Kurumca kabul edilen tarihe kadar 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı yasadan yararlanma hakkının saklı tutulması istemine ilişkindir.

Mahkemece kısmen kabul kararı verilerek davacının 01.06.1996-31.12.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.