muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11144, Karar No: 2007/12238, Tarih: 18.10.2007

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20995, Karar No: 2011/1510, Tarih: 22.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20995 E.  ,  2011/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 28. maddesi; “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Yukarıki maddeler mucibince tebligat yapılamıyan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamıyan kimsenin adresi meçhul sayılır. Adresin meçhul olması halinde keyfiyet tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tesbit edilir. (Değişik ikinci cümle: 19/3/2003-4829/9 md.) Bununla beraber tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmî veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir. " hükmünü içermektedir.

Somut olayda; borçluya takip dayanağı bonolardaki adresleri olan  ".... Mah. ... Sokak ...... Sincan” ve “..... Mah .... Sokak ..... Sincan” adreslerine çıkarılan ödeme emri tebligatları bila ikmal iade dönmüştür.

Bu durumda alacaklı vekilinin icra müdürlüğünden Tebligat Kanununun 28.maddesine göre adres araştırması yapılması yönündeki isteminde yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle icra müdürlüğünün, alacaklının isteminin reddi kararı yerinde bulunmadığından, mahkemece şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi yönünde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16496, Karar No: 2015/24433, Tarih: 16.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/16496 E.  ,  2015/24433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2015

NUMARASI : 2014/478-2015/191

Taraflar arasındaki baraj gölü altında kalan sulama kanalları nedeniyle işçilik bedeli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, baraj gölü altında kalan sulama kanalları nedeniyle işçilik bedeli istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20678, Karar No: 2009/3035, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20678 E.  ,  2009/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 100.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... Temizlik San.Tic.Ltd.Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.03.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ..., Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili Avukat ..... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı Güven San. Ltd. Şti.’nin tanık dinletme talebinin reddi usule aykırı ise de dosya kapsamına ekli ceza davası ile dosya içerisine celp edilen müfettiş raporu ve eklerine göre bu aykırılığın sonuca etkili olmamasına göre davalıların yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/558, Karar No: 2012/14812, Tarih: 02.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/558 E.  ,  2012/14812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi esnasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/6235, Karar No: 2015/7396, Tarih: 19.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6235 E.  ,  2015/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici vekili, davalılarla yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince gerekli tüm işlemleri tamamlamalarına rağmen davalıların müvekkilinin rızası olmadan dava dışı şirketle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini, bu şekilde müvekkilinin zarara uğradığını ve kazançtan mahrum kaldığını ileri sürerek, yaptığı masraflar ve yoksun kalınan kârın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, müvekkillerinin davacı yüklenici ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzaladıklarını ve sözleşmeler gereği yüklenici şirket yetkilisine vekaletname verdiklerini, davacının diğer paydaş ... ile de sözleşme imzaladığını, paydaşlardan ...'ten ise inşaatın yapılması için onay ve vekaletname aldığını, ancak davacı şirketin teslim zamanı yaklaşmasına rağmen halen inşaat ruhsatını almaması üzerine ...'ün davacı şirketi vekaletten azledip onayını geri aldığından davacı tarafça davalılarla yapılan sözleşmelerin geçersiz hale geldiğini, sözleşmelerin ifasının imkansızlaştığını, davacı şirketin de ekonomik krize girerek .... ile devir protokolü imzaladığını, davalıların sözleşmelerin geçersiz hale gelmesi nedeniyle dava dışı şirketle sözleşme imzaladıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporlarına göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine hakimin karar verebileceği, ancak davalı arsa sahiplerinin başka bir şirket ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmaları, davacı yüklenicinin de masraf, tazminat ve kâr payı talep ederek sözleşmeden cayma iradesini göstermesi sebebiyle her iki taraf için de sözleşmeden cayma iradelerinin birleştiğinin kabulü gerektiği, davacı şirketin sözleşmede belirtilen süre içerisinde imar uygulamasını bitiremediği, inşaata başlamayıp temerrüde düştüğü, TBK'nın 125/3. maddesi gereğince temerrüde düşmekte kusurlu olduğu, davacı şirketin davalı arsa sahiplerinden masraf bedelini talep edilebilmesi için fatura bedelinin ödendiğinin yazılı olarak ispatlanamadığı, davacı şirketin kâr payı alacağının doğmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı yüklenici ... vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı yüklenici ... vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11. 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16412, Karar No: 2018/9552, Tarih: 23.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16412 E.  ,  2018/9552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 19.05.2015 tarihli celsede savunması alınırken bildirdiği dosyada bilinen son adresi yerine, doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; sanığın bilinen son adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Mağdur ...'in açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılmış ise de; bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edildiğinden ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1799, Karar No: 2017/6939, Tarih: 23.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/1799 E.  ,  2017/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıkların “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık ...‘ün savunmasında, şirket yetkilisi olmadığını, şirketin yalnızca ortağı olduğunu ve 12.12.2005 itibariyle tasfiye memuru olarak görevlendirildiğini, suça konu faturaların tasfiye süreci öncesi gerçek mal satışlarına istinaden raporda belirtilenin aksine birden fazla şirket adına düzenlendiğini beyan etmesi, sanık ...‘ın ise sanık ...‘ün patronu olduğunu, okuma yazma bilmemesinden faydalanarak bahsi geçen şirkete ortak yapıldığını, fatura düzenlemeyi bilmediğini savunarak suçlamaları kabul etmemesi ile sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2006 takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ve şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalardaki imza yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; mahkûm oldukları uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK‘nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının ve Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; mahkûm oldukları uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK‘nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının ve Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18704, Karar No: 2023/193, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18704 E.  ,  2023/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/672 E., 2022/1355 K.

DAVA TARİHİ : 31.05.2021

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Osmangazi Üniversitesine bağlı Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde hizmet ihalesini alan şirketlerde aralıksız olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini, hâlen kadrolu işçi olarak davalıya ait hastanede çalışmakta olduğunu, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) üyesi olduğunu, kadroya geçirilmeden önce davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak düzenlendiğini, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde belirsiz süreli ... sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmede % kısmında oran yazılı olduğunu ancak davalı tarafça sözleşmede belirlenen oran dikkate alınmaksızın ücretin düşürüldüğünü ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirtilen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak kararlaştırıldığını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç