muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1920, Karar No: 2025/530, Tarih: 13.02.2025

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Her ne kadar ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de; tüm dosya kapsamına göre, özellikle her bir arsa sahibi ile yapılan sözleşmeler, sözleşmelerde tarif edilen dairelerin yapılan keşif neticesinde yerinde uygulandığı kat projeleri dikkate alındığında 4 no.lu bağımsız bölümün yükleniciye düştüğü anlaşılmaktadır. Diğer taraftan yine İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde 4 no.lu bağımsız bölümün davacı şirket çalışanı ... tarafından tapuda devredildiği dikkate alınarak, bu daire yönünden tescil talebinin reddine karar verilmiş ise de, dava dışı ... şirket yetkilisi olmadığı gibi tapu devrinde de böyle bir sıfatının bulunduğuna dair bir kayda rastlanmadığı, ...’ın tapuda ... tarafından verilen vekaletnameye istinaden işlem yaptığı, ...’a da yüklenici tarafından bir vekaletname verilmediği dikkate alındığında yüklenici adına işlem yapıldığından bahsedilemez. ...’ın vekalet verdiği ... ile ... arasındaki akrabalık ilişkisi de dikkate alındığında bu devre itibar edilmesi mümkün değildir. Tüm bu hususlar göz önünde bulundurulduğunda 4 no.lu bağımsız bölümün de tesciline karar verilmesi gerekirken, bu bağımsız bölüm yönünden davanın reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'e iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2091, Karar No: 2007/2590, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2091 E.  ,  2007/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11762, Karar No: 2023/12386, Tarih: 05.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11762 E.  ,  2023/12386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1036 E., 2023/1002 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/110 E., 2022/20 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve feri müdahil Kurum vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı yönetimince idare ve temsil edilen apartmanda yaklaşık 2008 yılından beri ikamet ettiğini, aynı zamanda apartmanın temizlik işlerini de 2008-2013 yılları arasında kesintisiz olarak haftada 2 gün ve 2014 yılının başından itibaren de hafta da 1 gün olmak üzere kendisi yapmaktayken 27.12.2014 tarihinde apartman yönetimi tarafından işine haksız olarak son verildiğini, davacının 2008-2013 yılları arasında haftada 2 gün 2014 yılında ise haftada 1 gün olmak üzere çalışmaya devam ettiğini, işten son ayrılma tarihinde aldığı net ücret 2014 yılı içinde ayda 4 gün çalışması karşılığında aylık 100 TL aldığını, davacının bu çalışması esnasında işveren tarafından sigortası yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini, ancak emeklilik süresini öğrenmek için yatan sigorta primlerini kontrol ettiğinden sigorta kaydının olmadığını fark ettiğini, bu itibarla ... SGK'ya müracaat ettiğini ve yapılan inceleme neticesinde kendisinin haklı olduğunu, 2014 yılının 3. Ayı ile 10. Ayı arasındaki döneme ilişkin sigorta kaydının gerçekleştirildiği önceki dönem için mahkemeye başvurması gerektiğini, hem şifahi hem de yazılı olarak davacıya bildirildiğini, davacının 2008 yılı Ocak ayı ile 2014 yılı Mart ayına kadar sigortasız çalıştığını, ancak bu durumu davacısının sonradan öğrendiğini, bu durum davacının maddi kayba uğramasına neden olduğu gibi emeklilik işlemlerinin de gecikmesine sebep olduğunu, bu dönemlerdeki kesintisiz hizmetinin tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasını ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı yüklenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davacının yaklaşık 2007 yılından beri Ocak sitesinde ikamet ettiğini, site içerisinde yaşadığı şahsi problemleri nedeniyle böyle bir iddia ortaya attığını, davacının sitede 2014 yılının 3. ayı ile 2014 yılının 10. ayına kadar hafta da bir gün çalıştığını, buna ilişkin sigorta primlerinin yatırıldığını, 2008-2014 yılları arasında kesintisiz çalıştığı iddialarının asılsız olduğunu, davacının çalıştığı dönem içinde apartman merdivenlerinin temizliği ile görevli olduğunu, işini özenle yerine getirmediğini, apartmanı temizlemede yetersiz kalması nedeniyle defalarca uyarıldığını, bu nedenle davacının işine son verildiğini, Ocak sitesinde davacının çalıştığı dönemde veya öncesinde kapıcı da dahil olmak üzere herhangi bir çalışan bulunmadığını, çöp atma ve diğer kapıcının yapacağı işleri site sakinlerinin kendilerinin yaptığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri Müdahil SGK vekili; sosyal güvenlik hakkının, kamu düzenini ilgilendirdiğinden, bu konudaki araştırmanın titizlikle yapılması ve tereddüde yer vermeyecek kesin delillerle kanıtlanması gerektiğini, resmi kurum kayıtları karşısında, davacının çalışma iddialarının ancak eşdeğer belgelerle ispatlanması gerektiğini, tanık sözleriyle ispatına muvafakatlerinin olmadığını, belirtilen tüm açıklamalar neticesinde, söz konusu hüküm ve içtihatlar uyarınca müvekkil Kurumun yapmış olduğu tüm işlemlerin hukuka ve yasalara uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu somut olayda, dosya kapsamında yapılan inceleme ve değerlendirmeler sonucunda; davacının davalıya ait işyerinde temizlik hizmetinde kısmi zamanlı olarak çalıştığı, davacının davalı işyerinde yaptığı apartman ortak alanlarının günlük temizlik faaliyetini periyodik olarak haftada 2 gün ve iki haftada bir gün olarak çevre alanı temizlik işlerini yaptığı ve bunun için bir günde 1,70 saatlik bir zaman harcadığı, daha sonra günlük çalışma saati olan 7,5 saat ile periyodik olarak haftada 2 gün çalıştığı, böylece her ay 4 hafta X 2 şer günden - 8 gün çalıştığının hesaplandığı, böylece çalışılan aylık toplam gün sayısı ile günlük çalışma saati olan 7,5 saatin çarpılıp aylık toplam çalışma süresi saat olarak hesaplanmış olup, sonrasında 63 üncü madde kapsamında bir günlük normal 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden, davacının aylık toplam çalışma saatini 7,5 saate böldüğümüzde aylık toplam çalışma süresini gün olarak hesaplanmış olunur.

Davacı dava dilekçesinde 2014 yılının başından itibaren haftada 1 gün olmak üzere söz konusu temizlik işlerini yaptığının beyanı üzerine 2014 yılına ait Ocak ve Şubat aylarında haftada 1 gün olmak üzere ayda 4 gün çalıştığı hesaplanmıştır.

Davacı dava dilekçesinde 2014 yılının başından itibaren haftada 1 gün olmak üzere söz konusu temizlik işlerini yaptığının beyanı üzerine 2014 yılına ait Ocak ve Şubat aylarında haftada 1 gün olmak üzere ayda 4 gün çalıştığı hesaplanmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında davacının davalıya ait işyerinde 2008/Ocak-2014/Şubat tarihleri arasında asgari ücretle kısmi süreli sözleşme ile çalıştığı somut olarak tespit edilmiştir. Davacının davalıya ait işyerinde kısmi süreli olarak çalışmaları aşağıda Tablo-4'de gösterildiği şekilde hesaplarımıştır. Şöyle ki; davacı işçinin davalı ... işyerinde temizlik işçisi olarak 2008/Ocak-2014/Şubat tarihleri arasında kısmi zamanlı olarak asgari ücretle çalıştığı süreler 2008 yılında 24 gün, 2009 yılında 24 gün, 2010 yılında 24 gün, 2011 yılında 24 gün, 2012 yılında 24 gün, 2013 yılında 24 gün ve 2014 yılında 2 gün olmak üzere toplam 146 gün olarak hesaplanmış ve açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili; davacının yaklaşık 2007 yılından beri davalı sitede ikamet etmekte olduğunu, site içinde yaşadığı şahsi problemleri yüzünden bu haksız iddiayı ortaya attığını, sitede 2014 yılının 3. ayı ile 2014 yılının 10. ayına kadar haftada 1 gün olmak üzere çalıştığını, buna ilişkin sigorta primlerinin yatırıldığını, davacının 2008 yılı Ocak ayı ile 2014 yılı Mart ayına kadar kesintisiz çalıştığı iddiasının asılsız olduğunu, bu tarihler arasında sitede herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, davacının işe başladığı 2014 yılından önce apartmanın temizliğinin site sakinlerinin kendileri tarafından yapıldığını, sitede davacının çalıştığı dönemde veya öncesinde kapıcı da dahil olmak üzere herhangi bir çalışan bulunmadığını, çöp atma ve diğer kapıcının yapacağı işleri site sakinlerinin kendilerinin yerine getirdiğini, davacının çalıştığı dönem içinde apartman merdivenlerinin temizliği ile görevli olduğunu, işini özenle yerine getirmemesi, apartmanı temizlemede yetersiz kalması nedeniyle defalarca uyarıldığını, ayrıca daha önce gürültü yapması nedeniyle site sakinlerince polise şikayet edildiğini ancak bu şekilde davranmaya devam ettiğini, yine davacının daha önce kocasını bıçaklamış olduğunu bu nedenle hakkında adli soruşturma başlatıdığını, bu nedenlerle davacının işine son verilmesinin zaruri bir hal aldığını ve 2014 yılının 12. ayında işine son verildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte dinlenen tanık beyanlarının da davacının iddiasının asılsız ve çelişkili olduğunu gösterdiğini, davacının 2014 yılının 3. ayı ile 2014 yılının 10. ayı arasında sigorta kaydının bulunduğu da düşünüldüğünde mahkemece verilen karar ile davacının yaklaşık 7 yıl kadar davalı site nezdinde çalıştığının kabul edildiğini, oysa ki davacı tanıkları da dahil olmak üzere tanıkların tamamının davacının yaklaşık 4 veya 5 yıl kadar çalıştığını beyan ettiklerini, davacının ilk işe başladığı tarihin 01.02.2008 tarihi olduğunu kesin olarak işaret edebilecek, şüphe içermeyen herhangi bir delil bulunmamasına rağmen davacının bu tarihten itibaren hizmeti bulunduğu kabulünün mümkün olmadığını belirterek;

Feri Müdahil SGK vekili; mahkeme tarafından kurulan hükmün; ilgili dosya kapsamı ve maddi delillerle çelişen yanılgılara ve eksik incelemeye dayandığını, hizmet tespiti davalarının yasal dayanağının 506 sayılı Kanun'un 79/8 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 maddeleri olduğunu, konuya ilişkin Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin emsal kararlarında açıkça belirtildiği üzere, bu tür davalar kamu düzenini ilgilendirdiğinden, işverenin kabulünün tek başına hukuki sonuç doğurmayacağını, bu itibarla; davacının çalıştığını iddia ettiği hizmete ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yada çalıştığının kurumca tespit edilip edilmediği, hizmetin geçtiği iddia edilen yıllarda iş yerinin gerçekten var olup olmadığı, 506 sayılı Kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı hususlarının kurumdan, Ticaret Odasından ve Vergi Dairesinden sorulmasını, davacının çalıştığı iddia edilen yıllara ait iş yeri kayıtları ve ücret tediye bordroları celp edilerek, davacının bu iş yerinde çalıştığını gösterir kayıt ve belgelerin bulunup bulunmadığının araştırılmasını, böylece çalışma iddiasının öncelikle belge ve kayıtlarla tespit edilmesini, iddianın sadece tanık beyanlarına dayandırılması durumunda, çalışmanın konusu, çalışmanın sürekli mi, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken, bunların inandırıcılığı üzerinde durulmasını, verdikleri bilgilere nasıl vakıf olduklarının düşünülmesini ve tanıkların buna göre ifadelerinin alınmasını, iş yerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanların kontrol edilmesini, gerekiyorsa keşif yapılmak suretiyle, iş yerinin müdür, şef, ustabaşı, postabaşı ve diğer çalışanları ile, iş yerine komşu iş yerlerinde bu yeri iyi bilen ve tanıyanların dahi resen dinlenerek tanık beyanlarının sağlıklı olup olmadığının denetlenmesini ve çalışma olgusunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak bir biçimde belirlenmesini, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 06.05.2004 tarih 2004/1200 Esas ve 2004/4583 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; tespiti istenilen sürelerle ilgili Kuruma verilmiş dönem bordroları yok ise bu durumda bordro tanığının bulunması mümkün olmadığından, bu sürelerde davacının çalıştığı iddia ettiği iş yerine komşu olan iş yerleri, belediye, emniyet veya jandarma vasıtasıyla saptanması, saptanan bu iş yerlerinin kayıtlarına geçmiş kişilerin, başka bir anlatımla Sosyal Güvenlik Kurumunda kayıtları olan komşu iş yeri sahiplerinin veya çalışanlarının bilgilerine başvurularak ve tüm deliller toplandıktan sonra bu deliller takdir edilerek sonuca göre karar verilmesi gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 01.01.2008-18.03.2014 tarihleri arasında davalı işverene ait apartmanda temizlik görevlisi olarak geçen sigortalı çalışmalarının tespitini talep ettiği, davacı, davalı ve kamu tanıklarınca çalışmanın doğrulandığı, buna göre davacının kısmi zamanlı çalışma durumunun günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) belirlenen gün sayısının dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf itirazları yerinde görülmemiş, davalı ve feri müdahilin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

3.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... ve feri müdahil kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6680, Karar No: 2013/10716, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6680 E.  ,  2013/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtildikten sonra;

dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/11 /2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8253, Karar No: 2020/2991, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/8253 E.  ,  2020/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından; iddianame sevklerine, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 14.05.2013 günlü, 2013/Bşk-20/26 sayılı Kararına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.