muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8312, Karar No: 2016/4105, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8312 E.  ,  2016/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 215 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.09.2013 gününden önce, emsal taşınmazın ise satış tarihi olan 16.07.2010 tarihinden önce, taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 215 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.09.2013, emsal taşınmaz ... Mahallesi 381 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 16.07.2010 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 381 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen taşınmazın 16.07.2010 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ve akit tablolarının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3139, Karar No: 2011/7755, Tarih: 27.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3139 E.  ,  2011/7755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair Söğüt Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinden verilen 04.03.2011 gün ve 139/45 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, bu tür davalarda fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralının da gözetilmesi gerektiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.12.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, boşanma dosyasında yer alan 07.10.2009 tarihli protokol ve tüm dosya kapsamı ile davacının protokol düzenleyerek mal talebinde bulunmadığı, bu şekilde anlaşmalı olarak boşandığı ve protokolün mahkemece onaylandığı, protokoldeki “mal” ibaresinin dar kapsamlı algılanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; hüküm, Sayın Daire çoğunluğunca onanmıştır.

Dava, mal rejiminden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.

Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.10.2009 tarih 2009/160 Esas, 2009/244 Karar sayılı dosyası arasında bulunan “Protokol” başlığını taşıyan davacı ... ile davalı ... tarafından imzalanan 07.10.2009 tarihli protokolün 3 nolu bendinde; “tarafların mal talepleri yoktur” ibaresi yer almaktadır. Bunun dışında malla ilgili başka bir açıklama ve belirleme söz konusu değildir. Anılan protokol anlaşmalı boşanma için hazırlanmış ve dosyaya sunulmuştur. Yargılama oturumunda da, davacı, protokolün içeriğini kabul ediyorum, açıklamasında bulunmuştur.

Kural olarak, boşanma davalarıyla birlikte mal rejimine ilişkin açıklamaların ve eşler arasında varılan sonuçların anlaşma protokolünde yer almalarında herhangi bir sakınca bulunmayıp bunu engelleyen bir kanun hükmü de yoktur. Yine ilke olarak, dar kapsamlı olarak ifade edilen ibarelerin boşanmanın feri niteliğinde bulunan nafaka, maddi – manevi tazminat gibi istekler ile boşanmanın feri niteliğinde bulunmayan ev ve çeyiz eşyalarını kapsadığı kabul edilebilir. Mal rejiminden kaynaklanan istekler boşanmanın eki niteliğinde istekler olmadığından anlaşma ya da protokol, mal rejimlerini de kapsıyor ise, bu taktirde taşınır ve taşınmaz niteliğinde bulunan katkı payı ya da artık değere konu olan bu tür eşyaların açık bir biçimde tek tek, bentler halinde protokolde yer alması gerekir. Somut olayda, herhangi bir açık ibare bulunmamaktadır. Sadece, mal talepleri yoktur ibaresi yer almaktadır. Mal tabirinin tüm taşınır ve taşınmazları kapsadığını kabul etmek mal rejimi davalarının mantığına ve hakkın özüne aykırı düşer. Mal tabiri oldukça dar bir kavramdır. Bu nedenle bu tabirin katkı payı ya da edinilmiş mallardan kaynaklanan taşınır ya da taşınır niteliğindeki eşyaları da kapsadığının kabulüne olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekirken, “mal” tabirinin tüm eşyaları kapsadığı gerekçesiyle hükmün onanmasına karar verilmesi yönündeki değerli çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/21404, Karar No: 2022/22947, Tarih: 17.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21404 E.  ,  2022/22947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tehdit suçunun oluşabilmesi için tehdit oluşturan sözlerin ya mağdura karşı söylenmesi ya da fail tarafından mağdura iletilme kastı ile söylenmesi, gıyapta hakaret suçunun oluşması için ise, en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesinin gerektiği, somut olayda ise, sanığın tanık ...'u telefonla aradığı ve konuşma esnasında tanığın hoparlörü açması üzerine iddia edilen sözleri katılanların duydukları, tanığın, konuşma esnasında katılanların yanında olduğunu ve telefonun hoparlörünün açık olduğunu sanığa söylediğine dair dosya kapsamında bir beyan veya delil olmadığının anlaşılması karşısında , yoklukta tehdit suçunun iletme kastının ve hakaret suçunun ne şekilde oluştuğu yeterince tartışılıp değerlendirmeden yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması

2-Hükümde tekerrüre esas alınan ilamda yaş küçüklüğü indirimi yapıldığının anlaşılması karşısında; TCK’nın “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki TCK'nın 58/5. maddesine aykırı olarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3-17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8563, Karar No: 2007/11023, Tarih: 28.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8563 E.  ,  2007/11023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zeytinburnu 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının Zeytinburnu İcra  Müdürlüğünde başlattığı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, takip dayanağı çeklerin İstanbul'da keşide edildiği görülmüştür. Yasal sürede itiraz eden borçlu, ikametgahının Büyükçekmece olduğunu iddia etmiş ve örnek 10 ödeme emri de Büyükçekmece adresinde tebliğ edilmiştir.

H.U.M.K.nun 23. maddesi son cümlesi hükmüne göre mahkemenin ( icra dairesinin) yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi (icra dairesini) beyan etmeye mecburdur. H.G.K.nun 22.09.1976 gün 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 gün 506/1103 sayılı kararlarında benimsendiği gibi, birden fazla yetkili yerin gösterilmesi mümkündür.

Bu durumda borçlu bir tercih yapmadığı için, yetkili yerin seçilmesi hakkı karşı tarafa geçeceğinden, itirazda  belirtilen yerlerden alacaklının tercihine göre yetkili yer belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8978, Karar No: 2015/15160, Tarih: 06.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8978 E.  ,  2015/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2010/1070-2012/767

Taraflar arasındaki katkı payı, ziynet ve çeyiz alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne, çeyiz ve ziynet alacağı davasının reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacı ile davalının boşandıklarını, davacının, evlilik birliği içinde, emekli maaşı ile müşterek konuta katkı sağladığını; müşterek haneye ve taşınmazın yapımına fiili olarak çalışmasıyla da katkıda bulunduğunu; diğer yandan, çeyiz ve ziynet eşyalarının davalı tarafda kaldığını beyan derek, 5000 TL katkı payı alacağı ile, 25.000 TL ziynet ve çeyiz eşyası bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında; davacının dilekçesinin gerçeği yansıtmadığını, 20 adet çeyrek altının bozdurulup dolap yapımı için kullanıldığını; evlilik süresince müvekkilinin davacıya verdiği toplam 30.000,00 TL nin üzerindeki parayı davacının kardeşlerine ve yakınlarına dağıttığını, davacının hiçbir yerde çalışmadığını, müvekkilinin üç sene isteğe bağlı olarak sigorta primlerini ödeyip davacının emekli olmasını sağladığını, davacının, kendi isteğiyle evden ayrılırken ziynet eşyalarını ve kendisine ait çeyiz eşyalarını alıp götürdüğünü, maddi hiçbir katkısının olmadığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının katkı payına ilişkin davasının kısmen kabulü ile 3.200,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin feragat nedeniyle reddine; ziynet ve çeyiz eşyalarına ilişkin talebinin ise, ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle ziynet eşyalarının rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalar olması, evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden ya da evden ayrılırken götürmesinin mümkün bulunması, bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğu kabul edilip, davacı kadının bu durumun aksini tüm delilleri ile ispat edememesine göre , davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı tarafın savunmalarında 20 adet çeyrek altının bozdurulup dolap yapımı için kullanıldığını beyan ettiği, bu durumun davacının talep sonucunun bir kısmını kabul ettiği anlamına gelip, davalının bu kabul beyanı dikkate alınıp, 20 adet çeyrek altının dava tarihi itibariyle değerinin tespit edilerek, bu kısım yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu ziynet eşyaları yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/235, Karar No: 2013/1059, Tarih: 18.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/235 E.  ,  2013/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7825, Karar No: 2012/12720, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7825 E.  ,  2012/12720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-) Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, davalı ...'a dava dilekçesi 01.3.2011 tarihinde “...” adresinde birlikte yeğenine tebliğ edilmiş olduğundan, buna göre; davalı ...'ın 30.8.2010 ila 22.2.2011 tarihleri arasında belirtilen bu adreste ikamet edip etmediğinin zabıta marifetiyle araştırılması,

2-) Davalı ... vekilinin 07.3.2011 havale tarihli cevap dilekçesi ekinde sunulan ... Nüfus Müdürlüğünün 04.3.2011 tarihli Nüfus Kayıt Örneği'nde gösterilen adres (...) itibariyle, davalı ...'ın hangi tarihten itibaren Mernis sistemindeki bu adreste kayıtlı bulunduğunun da ilgili yerlerden sorulması, getirtilecek kayıtların evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13462, Karar No: 2018/3234, Tarih: 29.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13462 E.  ,  2018/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; ... Köyü 311 nolu bölmede 23/05/2013 tarihinde davalılara ait ... nakil hattının ... bakımlarını yaptırmamaları nedeniyle dikkatsizlik ve tedbirsizlik neticesinde yangın çıktığı, ağaçlandırma ve söndürmeye yönelik zarar oluştuğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 36.723,29 TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; dava konusu yangının meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ... nakil hatlarının ve ... ... yangınına sebebiyet vermediği, davalıların bu konuda bir ihmal ve kusurlarının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ... ...si dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, maddi zararın tazminine ilişkin bulunmaktadır.

6098 sayılı yeni Türk ... Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı ... Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.

Buna göre,... iletim direkleri de maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, ... iletim direklerinin sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266.maddesinde hakimin bilirkişiye başvurması gereken haller; çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren haller olarak düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 281.maddesinde mahkemenin bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da isteyebileceği ve gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği ayrıca 282. maddesinde de hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği açıklanmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; 23/05/2013 tarihinde çıkan yangın nedeniyle aynı gün suç tutanağı düzenlendiği, tutanağa göre yangının şahıslara ait ... nakil hattından çıktığının belirtildiği, yargılama sırasında alınan ... bilirkişi raporunda ise ... nakil hattı iletkenlerinin yeterince gergin, iletkenler arası mesafenin yeterli, direğin standartlara uygun olduğunun tespit edildiği, mahkemece bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Davacı vekili tarafından bilirkişi raporuna karşı nedenleri de gösterilmek suretiyle haklı olarak itiraz edilmiş ve yeniden rapor alınması talep edilmiş ise de bu talebi değerlendirilmemiştir.

Dava konusu yangının çıkış nedeninin tespiti yönünden hükme esas alınan rapor, esas itibariyle yangının çıkış nedeni hususunda tereddüde mahal bırakmayacak açıklıkta da değildir. Mahkemece bu rapor doğrultusunda hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde; mahkemece yapılacak iş; uzman ... bilirkişilerinin de içinde bulunduğu, konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan(3) rapor alınarak, öncelikle yangının çıkış nedenini duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit etmek, özel ... sahibi davalıların bu yangının meydana gelmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla meydana gelen zarardan sorumlu olup olmadığı konusunun net olarak tespit edilmesinden sonra hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurmak olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.