muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6625, Karar No: 2018/1459, Tarih: 26.02.2018

. 3402 sayılı Yasa ile 6831 sayılı Kanunun hiçbir maddesi yürürlükten kaldırılmamış, aksine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/D maddesinde ormanlar hakkında, bu yasada hüküm bulunmayan hallerde özel kanunun (6831 sayılı Kanun) uygulanacağı öngörüldüğünden 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosunda, bu yasanın belirlediği usul hükümleriyle birlikte, özel Kanun olan 6831 sayılı Kanunun belirlediği hükümlerin de uygulanması gerekir. 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, orman sınırları içinde bırakılan taşınmazlar hakkında orman olduğu konusunda "olumlu orman kadastro harita ve tutanağı" düzenlendiği kabul edilerek hak sahibi gerçek ve tüzel kişilere, orman sınırları dışında bırakılan, yani orman olmadığı konusunda "olumsuz orman harita ve kadastro tutanağı" düzenlenmiş sayılan taşınmazlar hakkında, Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğüne, askı ilân süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açma olanağı 6831 sayılı Kanunun 11/1. maddesinde tanındığı gibi 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosunda orman olduğu konusunda "olumlu harita ve tesbit tutanağı" düzenlenen parsellerde (kısmî ilâna çıkartılan parseller ) hak sahibi gerçek ve tüzel kişilere tanınan dava hakkının, orman sınırı dışında bırakılarak o tarihte henüz arazi kadastro tesbit tutanağı düzenlenmemiş olmakla birlikte "olumsuz orman kadastro harita ve tutanağı" düzenlenmiş olduğu kabul edilerek 3402 sayılı Kanunun 26/4. maddesindeki kadastro tesbit tutanağının düzenlenme koşulu aranmadan bu taşınmazlar hakkında da Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğüne de dava açma hakkının tanınmış olduğunun kabulü gerekir. Şunu da, belirtmek gerekir ki, kısmi ilâna çıkartılan orman parsellerinden sonra kültür arazisi olarak tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğü, orman savı ile itiraz edebileceği gibi, itiraz edilmeyen ya da itirazları komisyonca ret edilerek kültür arazisi niteliği ile tesbit tutanakları düzenlenip 3402 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince askı ilânına çıkartılan parseller hakkında HGK'nın 13.07.1996 gün 1996/20 – 459 - 556 ve 13.05.1996 gün ve 1996/20 - 566 - 1998/338 sayılı kararlarındaki ilke gereğince Orman Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Orman Bakanlığının (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) orman savı ile kadastro mahkemelerinde dava açabileceklerini ya da HGK'nın 16.05.2001 gün ve 2001/20 – 401 - 416 sayılı kararında kabul edildiği gibi başkaları tarafından süresinde açılan davaya, aynı Kanunun 26/D maddesi gereğince katılabileceklerini önleyen hiç bir yasa hükmü bulunmamaktadır.

Tesbit tutanağı düzenlendikten sonra açılacak davalarda husumetin, tesbit malikine yada kadastro komisyonunca malik sonradan değiştirilmişse onlara yöneltilerek açılması gerektiği usul hukukunun temel ilkesidir. Asıl sorun, orman niteliğindeki parsellerin kısmi ilâna çıkartıldığı tarihte henüz kadastro tesbit tutanağı düzenlenmediği için maliki, zilyeti, yüzölçümü ve geometrik durumu belli olmayan ancak orman sayılmayarak hakkında "olumsuz kadastro harita ve tutanağı düzenlenmiş" sayılan taşınmazlar hakkında Orman Genel Müdürlüğü ya da Çevre ve Orman Bakanlığının (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) kadastro mahkemesinde orman savı ile açacağı davada husumetin kime ya da kimlere yöneltileceğidir.

Dava açıldığı sırada, bu davanın sonucu kim ya da kimleri etkileyeceği baştan belli ise, açılacak davada pasif husumet ehliyeti onlara ait olacağı Usul Hukukunun temel kuralıdır. Ancak dava konusu edilen ve dava dilekçesine ekli memleket haritasında kırmızı ile taramak suretiyle gösterilen alan içinde bulunan taşınmazlara ilişkin dava tarihinde tesbit tutanağı düzenlenmediğinden, dava konusu olan taşınmazın gerçek hak sahibi belli değildir. Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğü taşınmazda hak sahibinin kimler olduğu konusunda otuz günlük askı ilân süresi içinde idari bir araştırma yapıp, bu araştırma sonucuna göre belirlenecek gerçek ya da tüzel kişilere husumet yöneltilerek askı ilân süresi bitmeden dava açılmalıdır denebilirse de, bu kısa süre içinde, dava edilecek taşınmazda hak sahibi olanlar her zaman tesbit edilemeyeceği gibi, yapılacak araştırma sonucu tesbit edilecek hak sahipleri her zaman gerçeği de yansıtmayabilir. O halde, kısmî ilâna çıkartılan orman parsellerinin dışında kalan taşınmazlar yönünden Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından orman savı ile otuz günlük askı ilân süresi içinde kadastro mahkemelerinde açılacak orman kadastrosuna itiraz davalarında, yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği gereği, husumetin Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzel kişiliği ya da taşınmazda hak sahibi olduğu varsayılan gerçek veya tüzel kişilere karşı açılabileceğini kabul etmek gerekir. Bu nedenle mahkemece dava konusu olan ve dava dilekçelerine ekli memleket haritasında kırmızı ile taramak suretiyle gösterilen alanın kadastro paftası ile çakıştırılması yapılarak genel arazi kadastrosu sırasında hangi parsel numaralarını aldığı tesbit edilmeli, parsellere ilişkin kadastro tutanakları getirtilerek, davaya konu taşınmazlarda hak sahibi olanlar (tesbit malikleri) belirlenmeli ve bu parseller davalı hale getirtilmeli, bu parseller içinde malik hanesi açık bırakılarak düzenlenen ve mahkemeye gönderilen tesbit tutanaklarının bulunması halinde bu parsellere ilişkin dava dosyaları bu dava dosyası ile birleştirilmeli, aynı şekilde dava konusu alan içinde kaldığı anlaşılan parsellere ilişkin kadastro mahkemesinde açılmış dava bulunmakta ise bu dava dosyaları da eldeki dava ile birleştirilip 3402 sayılı Kanunun 27, 28 ve 29. maddeleri hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tesbit tutanaklarında isimleri geçen, ya da keşif sırasında belirlenecek olan hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulduktan sonra taraf delilleri ve 3402 sayılı Kanunun 30. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak, kadastro ekiplerince dava konusu edilen taşınmazlara ait düzenlenen tesbit tutanakları getirtilerek tesbit malikleri davaya dahil edildikten sonra işin esasına girilerek bu kısmın orman sayılan yerlerden olup olmadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dava konusu parselin 102 ada 1 nolu parsel olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmiş, yapılan araştırmada dava konusu edilen alanların 102 ada 2 ve 27 parsel sayılı taşınmazlara denk geldiği tespit edilmiş, birleşen davacı ...'un ... köyü 102 ada 2 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanlarından bu yana zilyetliğinde bulunduğu ve adına tesciline karar verilmesi talebiyle açtığı davanın bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş, yapılan yargılama sonucunda esas dava ile birleşen 2014/38 Esas sayılı davanın reddine dava konusu... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkinde kain 102 ada 27 parsel sayılı taşınmazın, yine aynı köy köy içi mevkiinde kain 102 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazlar başında usulüne uygun olarak keşif icra edilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ile yetinilerek Orman Yönetimince dava konusu edilen taşınmazların hali hazırda tapuda orman vasfıyla kayıtlı oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın “Keşif Kararı” başlıklı 288. maddesi “Hâkimin uyuşmazlık konusu hakkında bizzat duyu organları yardımı ile bulunduğu yerde veya mahkemede inceleme yaparak bilgi sahibi olmak amacıyla keşif yapılmasına karar verebilir. Hâkim gerektiğinde bilirkişi yardımına başvurur.” şeklindedir. Aynı Kanunun “Keşfe Yetkili Mahkeme” başlıklı 289/1. maddesinde “Keşif, davaya bakan mahkemece icra edilir. Keşif konusu, mahkemenin yargı çevresi dışında ise inceleme istinabe suretiyle yapılır.” ve “Keşfin Yapılması” başlıklı 290/1. maddesinde “Keşfin yeri ve zamanı mahkeme tarafından tespit edilir. Keşif, taraflar hazır iseler huzurlarında, aksi takdirde yokluklarında yapılır.” ifadesine yer verilmiştir.

Buna göre, mahkemece, öncelikle dava konusu olan ve dava dilekçelerine ekli memleket haritasında kırmızı ile taramak suretiyle gösterilen alanın kadastro paftası ile çakıştırılması yapılarak genel arazi kadastrosu sırasında hangi parsel numaralarını aldığı tesbit edilmeli, parsellere ilişkin kadastro tutanakları getirtilerek, davaya konu taşınmazlarda hak sahibi olanlar ( tesbit malikleri ) belirlenmeli ve bu parseller davalı hale getirtilmeli, bu parseller içinde malik hanesi açık bırakılarak düzenlenen ve mahkemeye gönderilen tesbit tutanaklarının bulunması halinde bu parsellere ilişkin dava dosyaları bu dava dosyası ile birleştirilmeli, aynı şekilde dava konusu alan içinde kaldığı anlaşılan parsellere ilişkin kadastro mahkemesinde açılmış dava bulunmakta ise bu dava dosyaları da eldeki dava ile birleştirilip 3402 sayılı Kanunun 27, 28 ve 29. maddeleri hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tesbit tutanaklarında isimleri geçen, ya da keşif sırasında belirlenecek olan hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulmalı, takiben HMK'nın 290. maddesine göre keşif kararı verilmeli, mahkeme heyeti ile bizzat mahallinde keşif yapılmalı, keşif tutanağı düzenlenmeli ve keşif sonucunda bilirkişilere rapor tanzim ettirilerek taraf delilleri ve 3402 sayılı Kanunun 30. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4610, Karar No: 2019/1288, Tarih: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4610 E.  ,  2019/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 07/11/2017 tarihli ve 2017/2405 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Karabük Sulh Ceza Hakimliği'nin 27/12/2017 tarihli ve 2017/3932 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/06/2018 gün ve 51688 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda, müşteki ...'ın şüpheli ...'in kendisini tehdit ettiğini, şüphelinin her gece evinin önüne gelerek aracının kornasını çaldığını, dairesinin ziline basarak kendisini rahatsız ettiğini ve yine olay gecesi şüphelinin evinin önüne geldiğini, ilk önce aracının kornasını çaldığını ve sonra dairesinin ziline bastığını, olay sırasında kendi cep telefonu ile tüm bu yaşananları kaydettiğini belirterek şikayetçi olduğu yönündeki beyanları ve dosya içerisinde yer alan 04/10/2017 tarihli CD izleme tutanağında gri renkli bir otomobilin birkaç defa araç kornasını çaldığının, görüntünün sonlarına doğru da evin içerisinde bulunan zil diyafonunun çalındığının bildirildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde müştekinin şikayet dilekçesinde belirttiği hususları destekler nitelikteki CD izleme tutanağı da nazara alındığında, olayın gerçekleştiği yerde bulunan ev veya işyerleri varsa onlara ait kamera kayıtlarının bulunup bulunmadığı yönünde bir araştırma yapılması, gerekirse müşteki ile aynı apartmanda veya olay yerine yakın yerlerde yaşayan kimselerin bilgisine başvurulması gerektiği gözetilmeden, sadece şüpheli ve müştekinin beyanının alınması suretiyle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Şüpheli hakkında tehdit suçundan zamanaşımı süresince karar verilebileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Hukuksal Değerlendirme;

Şüpheli hakkında tehdit suçundan zamanaşımı süresince karar verilebileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısı'nın Kararına İtiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada; müşteki ...'ın şüpheli ...'nun kendisini tehdit ettiğini, şüphelinin her gece evinin önüne gelerek aracının kornasını çaldığını, dairesinin ziline basarak kendisini rahatsız ettiğini ve yine olay gecesi şüphelinin evinin önüne geldiğini, ilk önce aracının kornasını çaldığını ve sonra dairesinin ziline bastığını, olay sırasında kendi cep telefonu ile tüm bu yaşananları kaydettiğini belirterek şikayetçi olduğu yönündeki beyanları ve dosya içerisinde yer alan 04/10/2017 tarihli CD izleme tutanağında gri renkli bir otomobilin birkaç defa araç kornasını çaldığının, görüntünün sonlarına doğru da evin içerisinde bulunan zil diyafonunun çalındığının bildirildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde müştekinin şikayet dilekçesinde belirttiği hususları destekler nitelikteki CD izleme tutanağı da dikkate alındığında, olayın gerçekleştiği yerde bulunan ev veya işyerleri varsa onlara ait kamera kayıtlarının bulunup bulunmadığı yönünde bir araştırma yapılması, gerekirse müşteki ile aynı apartmanda veya olay yerine yakın yerlerde yaşayan kimselerin bilgisine başvurulması gerektiği gözetilmeden takipsizlik kararı verildiği anlaşılmakla, itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Karabük Sulh Ceza Hakimliği'nin 27/12/2017 tarihli ve 2017/3932 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/839, Karar No: 2013/11418, Tarih: 06.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/839 E.  ,  2013/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarına abonelik ilişkisi bulunduğunu söz konusu aboneliğin 3194 Sayılı İmar Kanununun geçici 11.maddesi gereğince geçici abonelik şeklinde tesis edildiğini, davalının söz konusu abonelik üzerinden tahakkuk ettirilen 2009 yılı Ekim ayına ait su borcu, kanalizasyon harcamalarına katılma payı ve proje onay bedelinden oluşan 11.764,87 TL borcu ödemediğini, alacağının tahsili amacıyla davalı hakkında ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/1193 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi yaptıklarını, davalının süresi içerisinde borca itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek, davalı borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına ve davalının %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı kuruma faaliyette bulundukları fabrikanın yanında bulunan arsaya yapılacak olan inşaat için 29/12/2008 tarihinde başvuruda bulunduklarını, proje ve kanal katılım bedeli olarak 14.189,84 TL ödenmesi halinde inşaasına izin verileceğinin belirtildiğini, daha sonra meydana gelen ekonomik kriz nedeniyle başvurudan vazgeçtiklerini, ortada yapılmış olan bir inşaat ve bu inşaata ait proje yok iken davacının "su bedeli" adı altında kanal katılım payı ve proje onay bedelinin tahsili amacıyla icra takibi başlattığını, davacıdan kanalizasyon hizmeti almadıklarını, özel sektör aracılığı ile foseptikte biriken atıkların alındığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, su kullanan her kullanıcının su ve kanalizasyon idaresi ile abonelik sözleşmesi yapmak ve idareye su kullanım bedeli veya kullanılmış su uzaklaştırma bedeli adı altında bir bedel ödemek zorunda olduğu somut olayda, davacı Su ve Kanalizasyon İdaresinin yetki bölgesi içinde su kullanan bütün kişi ve kuruluşları abone yapmak ve Tarife çıkarmak yetkisinin bulunduğu, davalı şirketin proje onay bedeli, su kullanım bedeli ve kullanılmış su uzaklaştırma bedeli ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/1193 Esas sayılı takip dosyasında 11.671,21 TL asıl borç, 2.502,31 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 14.173,52 TL borca yaptığı itirazın iptaline, takibin asıl borca takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına,davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.