muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/58, Karar No: 2023/2589, Tarih: 15.03.2023

506 sayılı Kanun’un 2 nci maddesine göre sigortalılık niteliği, hizmet akdinin kurulması ve 6 ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür.

Öte yandan aynı Kanunun 3/II-B maddesinde, özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu kanunun 35'inci maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmiştir. Bu kapsamda; sigortalı ile işveren arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve sigortalının çırak olup olmadığı belirlenirken çalışma ilişkisi irdelenmeli, çıraklık sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliğinin çalışma yerine sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olduğu hususu gözetilmeli, sigortalının iş yerinde üretimle ilgili çalışmalara eylemli olarak katılması ve meslek ve sanat eğitiminin ikinci plânda tutulması, bir başka anlatımla sigortalının emeğiyle iş yeri ve işverene katkıda bulunması durumlarında çıraklık ilişkisinin söz konusu olamayacağı benimsenmelidir.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4’üncü maddesi çırağı, “Bu Kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Kanun'un 16 ncı maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya Kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmaya mecbur olduğu, 20 maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür.

19.06.1986 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu'nun 10. maddesinde, çırak olabilmek için 13 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak, en az ilkokul mezunu olmak, bünyesi ve sağlık durumu gireceği mesleğin gerektirdiği işleri yapmaya uygun olmak koşullarına yer verilip, 14 üncü maddesinde, çıraklık süresinin 3-4 yıl olduğu ve bu sürenin mesleklerin özelliğine göre ilgili kuruluşların görüşü alınarak Bakanlıkça belirleneceği kesintisiz olarak devam edeceği, Geçici 4 üncü maddesinde ise Kanunun 25 inci maddesine göre sigorta primlerinin ödenmesine bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden mali yıl başından itibaren başlanacağı, bu tarihe kadar olan sürede primlerin işyeri sahiplerince ödenmesine devam edileceği düzenlemesi yer almaktadır.

Çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Ancak çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Sözü edilen öğrencilerin sigortalı sayılmamaları, “tatbiki mahiyetteki yapım ve üretim işleri” nin gördükleri öğrenimin doğal bir gereği olmasından ötürüdür. Bir başka anlatımla, bu işler -SSK anlamında sigortalı işçilerin gördükleri iş görünümünde bulunsalar bile- belirgin olarak öğrenim çevresine girmektedir. Bu bakımdan, bu gibi durumlarda, esasen bir hizmet akdinin varlığından söz edilemeyeceği için sigortalılık niteliği edinme hali de söz konusu değildir (Mustafa Çenberci, Sosyal Sigortalar Kanunu Şerhi; ..., 1977 Baskı, s;130).

3. Değerlendirme

1.Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, mahkemece, çalışmaların üretime dayalı olarak geçip geçmediği hususunda bir kısım tanıkların davacının üretime yönelik çalıştığını belirtmeleri karşısında davanın kabulüne karar verilmiş ise de, kararın eksik inceleme sonucu verildiği açıktır.

Somut olayda, davacı adına 01.02.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği dava dışı 096 sicil no.lu işyerinin bir kısınm tanık anlatımlarına göre ... gibi firmalara fırın manşon üretimi,demir döküm fabrikalarına yarı mamul parça üretimi yapan torna iş yeri olduğu, bir kısım tanıklar davacının iş yerinde paketleme yaparak işe başladığı,bir kısım tanıklar paketleme,kalite kontrol, matkapla manşör deliği açma,vida açma,gibi işler yaptığı yönünde beyanda bulundukları,davacının işe giriş bildirgesinin verildiği tarihte davacının 12 yaşında olduğu, ... İzzet Baysal Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü tarafından davacının tornacılık alanında 23.09.1988 tarihinde mezun olduğuna dair kalfalık belgesinin gönderildiği, bu belge üzerinde çıraklık süresinin 3 yıl olduğunun bildirildiği, ayrıca anılan Mesleki eğitim Merkezi Müdürlüğünce davacı adına 1987/1. ayına ilişkin kısa vadeli sigorta kolları üzerinden yapılan aylık sigorta bildirimi ile 15.08.-14.09 1988 dönemine ilişkin de kısa vadeli sigorta kolları üzerinden yapılan aylık sigorta bildirimi yapıldığına ilişkin kayıtlarında gönderildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davacının tanık anlatımlarına göre iş yerinde yaptığı belirtilen işlerden olan matkapla manşör deliği açma,vida açma, paketleme gibi işlerin iş yerinde yapılan üretimin bir parçası olup olmadığı, özellikle matkapla yaptığı belirtilen işleri talep konusu dönemde yaşı itibariyle yapabileceği işlerden olup olmadığı, bu işleri yapma hususunda fiziksel ve psikolojik yetkinliğinin olup olmadığı, bu işi yapmayı bu yaşta öğrenip öğrenemeyeceği, bu noktada yapılan bu işlerin iş yerindeki üretime doğrudan katkısının olup olmadığı,esasen torna tesviye işinin nitelikli bir iş olduğu, değerlendirilmek suretiyle yukarıda belirtilen bu hususların iş yerinde dava döneminde çalışan tanıkların tekrar dinlenmek suretiyle açıklığa kavuşturulması, yukarıda belirtilen davacının mesleki eğitim merkezi müdürlüğü nezdinde üç yıl tornacılık eğitimi aldığı ve 23.09.1988 tarihinde kalfalık belgesi almış olduğu hususu da değerlendirilmek suretiyle, iş yerindeki çalışmasının çalışmasının meslek ve sanat öğrenimine yönelik mi yoksa üretime yönelik mi olduğu tespit edilmeli, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/2471, Karar No: 2011/3095, Tarih: 16.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2471 E.  ,  2011/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/308758

MAHKEMESİ :(BURSA) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :14/05/2010 gün ve 61/142

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

K.. D..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık A.. S..'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BURSA) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/05/2010 gün ve 61/142 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Ahmet'in 17/05/2010 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmış ise de; sanığın henüz temyiz istemi olmadan verdiği dilekçenin hukuki değerden yoksun olması karşısında, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde 21/05/2010 tarihindeki temyiz istemi usulüne uygun kabul edilmiş, tebliğnamedeki sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair düşünce benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ahmet'in öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin suç niteliğinin öldürme olmadığına yönelen, katılan Kadir vekilinin teşebbüsün derecesine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Kadir'in 13/03/1990 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK.nun 6/1-b maddesine göre çocuk olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin aynı Yasanın 82/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9175, Karar No: 2013/8954, Tarih: 15.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9175 E.  ,  2013/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı 17.12.2008 tarihinde davalı ... Temizlik Ltd. Şti. Işçisi olarak işe alınıp davalı ... Ajansında müdür sekreteri olarak görev yaptığını iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve yazılı bildirim yapılmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili davacının temizlik işi yaptığını ve yardımcı iş olması nedeniyle ihale ile hizmet alımı yapıldığını, diğer davalı şirket işçisi olduğunu davanın husumetten reddini talep etmiştir. Davalı ... Temizlik Ltd. Şti ise temizlik işçisi alım ihalesiyle 3 yıldır 4 kişinin davalı kurum bünyesinde çalıştırıldığını ücret ödemesinin şirketlerince yapıldığını, emir ve talimatların Kurum yetkilisince verildiğini, davalı Ajansın davacı ve arkadaşlarının çalışmasından memnun kalmadığını ve elemanların değiştirilmesini talep etmesi üzerine davacı ve arkadaşlarının başka bir işte görevlendirildiğini, ancak davacının yeni işyerini beğenmediğinden gidip çalışmadığını ve işe başlamadıklarını feshin geçerli nedene dayandığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı ile birlikte toplam dört kişinin toplu olarak işten çıkartıldığı, fesih sebebinin açık ve somut bir şekilde belirtilmediği, işverenin fesih sebebinden başka bir sebep ileri süremeyeceği, bu sebepten farklı bir sebebe dayanamayacağı, işverenin bildirdiği fesih sebebiyle bağlı olduğu, ÇKA tarafından performansının yeterli olmadığı iddia edilse de bu hususta performansı iyileştirici herhangi bir uygulamanın yapılmadığı, performans değerlendirmesinin ne şekilde yapıldığı hususunun ispat edilemediği, davalının işyeri değişikliğini davacının yasaya ve usule uygun şekilde kabul etmediğini bildirdiğini buna karşılık davacının iş akdinin feshini haklı/geçerli olduğunu ispat edemediği, davacının savunmasının alınmadığı, davacının işten ayrılış bildirgesinde işten ayrılma kodu (4) olarak gösterilen sebebin, belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi sebebi olduğu, bu hususun dahi işverenin feshinin haklı sebebe dayanmadığını gösterdiği, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli, makul ölçüler içerisinde beklenemez bir hal aldığını, feshin son çare olduğunun ispat edemediği, davalı işyerinde ÇKA'da görevlendirilen 6 kişinin 15/03/2012 tarihinde işe alındıkları hususunun da davalının çelişkili davranmama ilkesine aykırı davrandığını gösterdiği anlaşılmış, 4857 sayılı Yasanın 19 ve 20. maddelerine uygun fesih işlemi bulunmadığından feshin geçerli olmadığı gerekçesiyle davacının fesihten önceki işyerindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

İş Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğüHata! Yer işareti tanımlanmamış. ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer altı iş günü içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İş Müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmasa da hangi işverene işe iade edildiği ve işe başlatmama ve boşta geçen süre ücreti tazminatından hangi işverenin sorumlu tutulacağının açıkça belirtilmemiş olması hatalıdır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde işçi gerçek işveren işyerine iade edilmeli, ancak işçinin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacaklarından (boşta geçen en çok 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ile birlikte işçinin süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat) muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

Davalılar kendi aralarında Temizlik Hizmeti Alım Sözleşmesi yapmışlar buna rağmen işçileri başka işlerde, dosyadaki görev tanımından açıkça anlaşılacağı üzere davacıyı da sekreterlik işinde çalıştırmışlardır. Davalı ... kendilerine husumet düşmeyeceğini savunmuş ise de dinlenen tanık beyanlarından davacının çalışmasının davalı Ajansta geçtiği, ancak sigorta kaydının şirket üzerinden yapıldığı, Ajansın temizlik işini ihale ile verdiği, ancak çalışanların özellikle davacının Ajansın Mersin Bürosunda müdür sekreterliğini yaptığı, ilk başta temizlik işinde çalışırken sekreterlik işinin diğer kamu kurumlarından devredilen görevlilerce yerine getirildiği, sonrasında ise bu işle davacının görevlendirildiği, hangi işte çalıştırılacağına Ajans yetkililerinin karar verdiği, performansla ilgili değerlendirmenin ajans tarafından yapıldığı ve tüm tanık beyanlarında emir ve talimatların Ajans yetkilileri tarafından verildiği işçilere şirketin herhangi bir müdahalesi olmadığı anlaşıldığından ve dosyaya sunulan sözleşme içeriklerinden davalı ajansın gerçek işveren konumunda olduğu ve diğer davalı şirketin konumunun işçi temini olup işveren sıfatının bulunmadığı kanaatine varılmıştır. Dosya kapsamından davacının gerçek işvereninin ... olduğu anlaşıldığından bu davalıya ait işyerine işe iadesine karar verilmesi, diğer davalı yönünden ise muvazaalı işlemin tarafı olmakla 4857 Sayılı İş Kanunu 21. maddesinde belirtilen tazminatlardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu durum kararı temyiz eden davalı ...'nında hak alanını ilgilendirdiğinden 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Ajansındaki işyerine İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı ... tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının müştereken ve müteselsilen birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için davalı ...'na süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 24,30 TL harçtan, peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL'nin davalılardan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6.Davacının yapmış olduğu 137.10 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8.Kalan gider ve delil avansının ilgiliye iadesine,

9.Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Ajansına iadesine, 15.05.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/510, Karar No: 2010/148, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/510 E.  ,  2010/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 706,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16453, Karar No: 2006/12851, Tarih: 21.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/16453 E.  ,  2006/12851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2006

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre , davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacılar bakımından, takdirde yanılgıya düşülerek manevi tazminat isteminin  kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı  Birleştirme Kararı'nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nesafet kurallarına göre, davacılardan her biri yararına  hükmedilen 1.500,00’ar YTL manevi tazminatın “az” olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemenin, belirtilen maddi ve hukuksal olgular dikkate almadan hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12891, Karar No: 2013/23359, Tarih: 04.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/12891 E.  ,  2013/23359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK.nun 62. maddesi uygulaması esnasında 4166 TL adli para cezası yerine 4160 TL adli para cezası tayinine karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.