muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5960, Karar No: 2013/174, Tarih: 17.01.2013

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda şirketin mal varlığının olmadığı, öz sermayesinin –346.088,88 TL olduğu bildirilmiş olmakla birlikte davalının temyiz itirazları arasında yer alan şirket alacaklarının tam olarak araştırılmadığı, öz sermayesinin –346.088,88 TL olmadığı yönündeki davalı vekilinin itirazları da gözetildiğinde ve iflas

nedeninin İİK'nın 179. maddesine dayalı borca batıklık sebebine dayanmış olmasına göre davalı şirketin borca batık olup olmadığının tespiti yönünde bilançonun düzenlenmesi gerekir. Bunun için öncelikle konusunda uzman bilirkişi heyetince şirket varlıklarının (menkul, gayrimenkul, stok, araç gereç vs.) rayiç bedellerinin tespit edilmesi, şirket borçlarının belirlenmesi ve sonucuna göre şirketin borca batık olup olmadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yeniden bilirkişi raporu alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22308, Karar No: 2013/8711, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22308 E.  ,  2013/8711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 12.10.2002-01.04.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde muhasebe elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin 08:30-19:00 saatleri arasında çalıştığını, haftada bir gün nöbet adı altında 21:00'a kadar çalıştığını, müvekkilinin asgari geçim indirimi dahil net 1.018,00 TL aldığını, ancak bordronun asgari ücret üzerinden düzenlendiğini farkının elden ödendiğini, 2011 Şubat ve Mart ayı ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacının fazla çalışma ücreti alacağı 08:30-18:30 saatleri arasında, günde yarım saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, günlük on saat çalışma için ara dinlenme süresi bir saat kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı vekili ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı itirazında bulunmuş olmasına rağmen mahkemece bu itiraz dikkate alınmadan karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı vekili temyiz dilekçesine ek olarak davacının ihtirazi kayıtsız imzaladığı, ödendiği belirtilen alacak miktarlarının yazılı olduğu ibraname ibraz etmiştir. Bu ibranamenin bozma sonrası yapılacak yargılamada gözönüne alınarak değerlendirme yapılması gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6341, Karar No: 2021/12560, Tarih: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/6341 E.  ,  2021/12560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İkametinde yapılan aramada ele geçen suça konu tabancayı satın aldığını beyan eden sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yerine, anılan Kanunun 13/3. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10866, Karar No: 2019/2583, Tarih: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10866 E.  ,  2019/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını savunmasına rağmen suça konu faturaları düzenleyen ... Gıda İnş. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ilgili şirket yetkilileri hakkında suça konu takvim yılları ile ilgili dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellef ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığının araştırılması, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle suç tarihinin en son kullanılan 27.12.2010 tarihli faturanın beyanname tarihi olan 21.01.2011 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 05.11.2012 olarak yazılması,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında TCK’nin 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında TCK’nin 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2260, Karar No: 2022/4774, Tarih: 31.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2260 E.  ,  2022/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 09.01.2009 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur. Eldeki dava dosyası incelendiğinde mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karşın bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır. Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasanın 54. maddesi) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir. Bu sebeple mahkemece, davalı kurumdan yukarıda belirtilen esaslar dahilinde tespit edilecek fiili ödeme ve ilk peşin sermaye değerli gelir kalemleri tek sorularak ilgili kayıtlar celp edilmeli ve anılan hususların irdelenerek değerlendirildiği bir hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 31/03/2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19184, Karar No: 2013/19413, Tarih: 09.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/19184 E.  ,  2013/19413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında katılanlar ... ..., ... ve ...'na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ile birlikte kısa aralıklar ile sağlık kurumu içerisinde kalan gerçek kimliği bilinmeyen suç arkadaşını olay günü katılan ...'ın görüp Sağlık merkezinde görevli doktorun uyarması ile olaya muttali olup, şahsı betimleyip başka olaylardaki kamera kayıtlarından zanlıyı teşhis ile 12.09.2009 günlü oturumda da hazır bulunan sanığı olay günü merdivenlerde gördüğünü açıklayıp duraksamasız olarak teşhisini sürdürmesi, sanığın ise suç yerine hiç gitmediğini savunması, dosya kapsamına göre sanığın gerçekleştirdiği eylemler bir bütün halinde değerlendirildiğinde; tebliğnamede bozma isteyen görüş benimsenmemiş; sanığın, özel hastahane binası içinde temizlik görevlilerinin soyunma odasında dolap içerisinde bulunan çantayı çalarak eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında; sanığın yakınan ... ...'e yönelik eylemi, özel hastahane binası içindeki görevli soyunma odasında bulunan dolap içindeki çantayı çalarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması, sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'ın 12.03.2009 günlü oturumda 80 TL. parası ile birlikte ve içinde para olmayan cüzdanının çalındığını, 80.-TL parasının geri geldiğini ancak cüzdan ve içindekilerinin iade edilmediğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; paranın teslim tarihi belirlendikten sonra, kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15885, Karar No: 2014/17338, Tarih: 16.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/15885 E.  ,  2014/17338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/546-2014/160

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın tetkiki esnasında, bozma ilamından sonra taraflarca dosyaya ibraz edildiği anlaşılan toplam dört klasör evrakın söz konusu olduğu, ancak anılan klasörlerin mahkemece gönderilmediği anlaşılmıştır. Dosyanın, eki niteliğindeki belirtilen klasörler ile birlikte ve bir bütün halinde eksiksiz gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11219, Karar No: 2015/21248, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11219 E.  ,  2015/21248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın ... bakımından reddine, ... yönünden kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının işe iade talepli davası sonucunda işe iade edildiğini, dosyanın temyiz incelemesi sonucunda onandığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... bakımından davanın reddine, davalı ... bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya kapsamına göre davalı ... tarafından yardımcı iş niteliğinde bulunan paketleme ve temizlik işinin paketleme ve temizlik sözleşmesi ile alt işveren ... verildiği, taraflar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olduğu açık olduğu halde davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8105, Karar No: 2011/23329, Tarih: 03.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8105 E.  ,  2011/23329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2011 gün ve 2010/325 E. 2011/64 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7293, Karar No: 2013/373, Tarih: 22.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7293 E.  ,  2013/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2008 gün ve 2008/243 Esas, 2008/236 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın küçük yaştaki mağdure Vesile'yi kapıyı kilitlemek suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığının belirtilmesi karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

...'e karşı işlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçtan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

...'ye karşı işlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesine gelince,

Müşteki ...'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık ..., tanık ... ve tanık ...'ün beyanları ve dosya içeriğine göre, mağdure ile aralarında iftira atmasını gerektirecek husumet bulunmayan öz dayısı olan sanığın, evde kimsenin bulunmadığı sırada odanın kapısını kilitleyerek, mağdurenin alt kısmındaki giysilerini çıkararak, sanığın sadece üzerinde kilot olduğu halde, sırt üstü yatırdığı mağdurenin üzerine yattığı, mağdurenin bağırması ve küçük kardeşi ... çağırması üzerine eylemini sonlandırdığı, bu şekilde subuta eren eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde ve 08.08.2008 tarihli ... Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilen rapor neticesinde mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu ile ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereği usulüne uygun olarak teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya

birimlerine bağlı hastanelerden mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde sanığın soyut nitelikteki savunmalarından hareketle ve yerinde olmayan gerekçelerle mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.