muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22331, Karar No: 2015/6003, Tarih: 14.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22331 E.  ,  2015/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...'ın cinsiyet değişikliğine izin verilmesi davasına dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.03.2014 günlü ve 2012/14-2014/166 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 30.10.2014 günlü ve 2014/8095-15119 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 250,00 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 14.04.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Davacı özet olarak; 06.01.2012 tarihli dava dilekçesi ile 1993 doğumlu ve reşit olup, transeksüel yapıda olduğunu, erkek olarak dünyaya geldiği halde kendini kadın olarak hissettiğini, tamamen bir kadın görünümünde yaşamını devam ettirdiğini ancak cinsiyet değişikliğinin gerçekleşmemiş olmasının kişisel ve sosyal yaşamını olumsuz etkilediğini, Türk Medeni Kanununun 40. maddesi gereğince cinsiyet değişikliğinin yapılabilmesi için izin verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece davacı sağlık kuruluna sevkedilerek “davacının transeksüel yapıda olup olmadığı, üreme yeteneğinden sürekli olarak yoksun bulunup bulunmadığı, cinsiyet değişikliğinin ruh sağlığı açısından zorunlu olup olmadığının ve tıbben bir cinsiyet değiştirme operasyonunun yapılıp yapılmayacağının belirlenmesi” istenmiş, davacı iki yıl boyunca sağlık kurulunca takibe alınmış ve 21.02.2014 tarihli rapor ile “davacının kadın bedenine geçmesinin ruh sağlığı açısından uygun olduğu, biyolojik olarak erkek yönünde üreme yeteneğinin bulunduğu, yapılacak cerrahi ve tıbbi tedavilerin sonunda hem erkek hem de kadın üreme yeteneğinden yoksun kalacağı” belirtilmiştir.

Mahkemece 24.03.2014 tarihli karar ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 40/1. maddesinde izin verme şartı olarak '..... üreme yeteneğinden sürekli biçimde yoksun bulunduğunu bir eğitim ve araştırma hastanesinden alınacak resmi sağlık kurulu raporunda belgelemesi şarttır.' hükümünün yer aldığı ve alınan raporda bu şartın gerçekleşmemiş bulunduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, anılan hüküm dairemizin 30.10.2014 tarihli kararı ile de onanmıştır.

Davacı bu aşamada karar düzeltme isteminde bulunmuş ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 14793/08 başvuru numaralı 10.03.2015 tarihli Y.Y.- Türkiye Davasında verilen kararı ibraz etmiş ve bu karar dikkate alınarak onama hükmünün kaldırılarak bozulmasını talep etmiştir.

Davacı bu aşamada karar düzeltme isteminde bulunmuş ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 14793/08 başvuru numaralı 10.03.2015 tarihli Y.Y.- Türkiye Davasında verilen kararı ibraz etmiş ve bu karar dikkate alınarak onama hükmünün kaldırılarak bozulmasını talep etmiştir.

AİHM'nin anılan kararında özetle; Türk vatandaşı olan Y.Y.'nin 30.09.2005 tarihli talebi ile, kadın cinsiyetine kayıtlı iken transeksüel yapıda olup erkek cinsiyetine geçebilmek için mahkemeden izin istediği, mahkemenin ise aldığı sağlık kurulu raporunda Y.Y.'nin üreme yeteneğinden sürekli biçimde yoksun olmadığının belirtilmesi üzerine Türk Medeni Kanununun 40/1. maddesindeki koşulun gerçekleşmemesi nedeniyle 27.06.2006 tarihinde davayı reddettiği, kararın Yargıtayca onandığı,

Y.Y.'nin 05.03.2013 tarihinde Mersin yerel Mahkemesine yeni bir dava açtığını 21.05.2013 tarihinde talebin bu kez kabul edildiğini,

Y.Y.'nin açtığı ilk davasının “hâlâ üreme yeteneğinin olması” nedeniyle reddedilmesinden şikayetçi olduğunu,

Davanın, Türk Medeni Kanununun 40. maddesindeki sürekli biçimde üreme yeteneğinden yoksun olma şartının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesine uygun olup olmadığı noktasında irdelendiği, ulusal mahkemelerdeki süreçlerin başvurucunun cinsiyetini tesis etme özgürlüğü ile doğrudan ilgili olduğunu, bu özgürlüğün kendi kaderini tayin hakkının önemli bir parçası olduğunu,

Son zamanlarda bazı üye devletlerin cinsiyet değiştirme tedavisi ve bunların yasal olarak tanınması ile ilgili meselelerde mevzuat ve pratiklerini kısırlık veya sterilize şartını kaldırmak suretiyle tadil ettiklerini,

Yerel yasa ifadesinin şahsi kimliğin önemli bir yanıyla çelişmesi halinde özel hayata ciddi bir müdahale oluşabileceğini, ayrıca çok sayıda ve acılı müdahaleleri içeren böylesi ameliyatlarda cinsiyet değiştirmeye giden kişinin kararında herhangi bir kapris olduğundan söz edilemeyeceğini,

Cinsiyet değiştirmek isteyen bir şahıs için fiziksel cinsiyet değiştirme sürecine girişilmeden önce “üreme yeteneğinden yoksun olmanın” neden zorunlu olduğunun makul görülmediğini, bir sterilizasyon uygulanması hariç başvurucunun sürekli üremeden yoksun olma şartını nasıl yerine getireceğinin anlaşılmaz bulunduğunu,

Belirtmiş,

Sonuç olarak, başvurucunun böyle bir operasyon imkanından yıllarca mahrum edilmesinden dolayı, devletin başvurucunun özel hayatına saygı hakkını yani sözleşmenin 8. maddesini ihlal ettiği tespit edilmiş ve başvurucu lehine 7.500 EURO manevi tazminata karar verilmiştir.

07.05.2004 tarihli ve 5170 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun”un 7. maddesiyle Anayasa’nın 90. maddesinin son fıkrasına,

Belirtmiş,

Sonuç olarak, başvurucunun böyle bir operasyon imkanından yıllarca mahrum edilmesinden dolayı, devletin başvurucunun özel hayatına saygı hakkını yani sözleşmenin 8. maddesini ihlal ettiği tespit edilmiş ve başvurucu lehine 7.500 EURO manevi tazminata karar verilmiştir.

07.05.2004 tarihli ve 5170 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun”un 7. maddesiyle Anayasa’nın 90. maddesinin son fıkrasına,

“Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü eklenmiştir. Gerekçe olarak da “Uygulamada usulüne göre yürürlüğe konulmuş insan haklarına ilişkin milletlerarası andlaşmalar ile kanun hükümlerinin çelişmesi halinde ortaya çıkacak bir uyuşmazlığın hallinde hangisine öncelik verileceği konusundaki tereddütlerin giderilmesi amacıyla 90. maddenin son fıkrasına hüküm eklenmektedir” hususu getirilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; “Cinsiyetini değiştirmek isteyen kimse, şahsen başvuruda bulunarak mahkemece cinsiyet değişikliğine izin verilmesini isteyebilir. Ancak, iznin verilebilmesi için, istem sahibinin onsekiz yaşını doldurmuş bulunması ve evli olmaması; ayrıca transeksüel yapıda olup, cinsiyet değişikliğinin ruh sağlığı açısından zorunluluğunu ve üreme yeteneğinden sürekli biçimde yoksun bulunduğunu bir eğitim ve araştırma hastanesinden alınacak resmî sağlık kurulu raporuyla belgelemesi şarttır.” biçimindeki hükmün “üreme yeteneğinden sürekli biçimde yoksun bulunduğunu bir eğitim ve araştırma hastanesinden alınacak resmî sağlık kurulu raporuyla belgelemesi şarttır.” kısmının sözleşmenin 8. maddesinde ifade edilen özel hayata saygı hakkını ihlal ettiğini ve sözleşmeye aykırı olduğunu belirtmiştir.

Anayasanın 90. maddesindeki emredici kural son derece açık ve nettir. Ulusal mevzuatla usulüne uygun yürürlüğe konulan bir uluslararası sözleşme hükmü çelişmiştir ve burada uluslararası sözleşme hükmünün uygulanacağı duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıktır.

Bu nedenlerle karar düzeltme yoluna başvuran davacının talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılarak, dosyadaki tüm deliller ve özellikle mevcut rapora göre diğer yasal koşulları taşıyan davacının isteminin kabul edilerek cinsiyet değişikliğine izin verilmesi gerekirken, aksi yönde verilen hükmün bozulması gerektiğini düşünmekte ve bu nedenle çoğunluk kararına katılmamaktayım. 16.04.2015
Yargıtay — Esas No: 2017/30670, Karar No: 2021/1379, Tarih: 15.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30670 E.  ,  2021/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçları yönünden; beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sahibi olduğu Şifa Eczanesinde yapılan inceleme sonucunda, on iki kişiye ait reçetede yer alan 11 adet ilaç küpürünün sahte olduğu ve bunların da 3.539.16 TL olarak kuruma fatura edildiğinin tespit edildiği, böylece sanığın kamu kurumu zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları, alınan bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10616, Karar No: 2018/5321, Tarih: 12.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10616 E.  ,  2018/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 52, 52/4, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 18/12/2013 tarihinde verilen hükmü sanığın, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 29/09/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılanın olay günü ATM cihazından emekli aylığı olan 600,00 TL parayı çektiği, yalnız başına yürümeye başladığı, sanık ...' in, katılanın önünde yürüdüğü esnada yere eğilip yerden bir şey alıyormuş gibi yaptığı ve hemen arkasında yürüyen katılana dönüp elinde tuttuğu çıkıyı göstererek bir şey bulduğunu söylediği, katılanın ilgilenmeyerek yürümeye devam ettiği, sanık ...' in de katılanın yanında bir miktar daha yürüdüğü, daha sonra sanık ...' in koşarak yanlarına geldiği ve sanık ...' i tutarak durdurduğu, katılana 10.000 dolarını kaybettiğini, görüp görmediğini sorduğu, katılanın da görmediğini söylemesi üzerine sanık ...' ın katılanın çantasının içine bakmak istediği, katılanın çantasını açtığı esnada sanık ...' in elini çantanın içine sokarak katılanın 600,00 TL parasını aldığı, katılanın adı geçen sanığa itiraz edip parasını geri vermesini istemesi üzerine sanık ...' in parayı beyaz bir kağıda sarıp katılana geri verdiği, sanık ...' ın da bu esnada parasını aldığı iddiasıyla sanık ...' in yakasından tuttuğu ve tartışmaya başladıkları, tartışmanın ardından sanık ...' ın olay yerinden ayrıldığı, katılanın yanında kalan sanık ...' in katılanın çantasını zorla alarak daha önce bulduğunu söylediği çıkıyı katılanın çantasına koyduğu ve çantayı geri verdiği, katılana hitaben "çantanda 10.000 dolar var, sakın bu çantayı açma, kimseye de söyleme, buradan da bir yere ayrılma, ben hemen geleceğim, gidersen ve birilerini ararsan seni öldürürüm" dediği ve olay yerinden ayrıldığı, adı geçen sanığın yanından ayrılması üzerine katılanın çantasına baktığında 600,00 TL paranın çantada olmayıp bir bez parçası ile bezin içinde 1 dolar ve gazete parçalarının olduğunu gördüğü iddia edilen somut olayda, sanıkların eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırısızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17374, Karar No: 2017/607, Tarih: 06.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/17374 E.  ,  2017/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 172 ada 87 parsel sayılı 16.182,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1980 yılından itibaren 1/5'er hisse ile ... çocukları ..., ..., ..., ... ve ...'nın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve davalıların kardeşleri olan babası ... Dayı'nın da hak sahibi olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazda muris babası ... Dayı'nın miras payı bulunduğunu ileri sürerek taşınmazın beyanlar hanesine murisi adına kullanım şerhi verilmesi isteminde bulunmuştur. Davalılar ise taşınmazın ortak miras bırakanları ... Dayı'dan intikal ettiğini ve çekişmeli taşınmazın taksimen kendi kullanımlarında bulunduğunu savunmuşlardır. Çekişmeli taşınmazın kullanım hakkının tarafların ortak miras bırakanı ... Dayı'dan intikal ettiği uyuşmazlık konusu değildir. İhtilaf, dava konusu taşınmazın kullanım hakkının taksimen davalılara kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, davacı taraf murisi ... Dayı'nın miras hissesi yönünden bu kişinin tüm mirasçılarının davaya muvafakatlerinin sağlanmadığı, davacının kendi miras payına yönelik ise taşınmazda kullanımı bulunmadığı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. İddianın ileri sürülüş şekli itibari ile davacı ...'nın, murisi ... Dayı mirasçısı olarak aynı ortaklığa dahil diğer mirasçılara karşı dava açtığının anlaşılmasına göre muris ...'ten gelen miras payı ile sınırlı olarak davaya devam edilmesi mümkün olup, diğer mirasçıların (... mirasçılarının) davaya muvafakat vermelerine ihtiyaç bulunmamaktadır. Ancak; davalı yanın, tarafların ortak murisleri ...'ten gelen hak konusunda taksime dayalı savunması, bu savunmayı doğrulayan tanık ve bilirkişi sözleri ve kullanım kadastrosu sırasında dava konusu taşınmaz ile birlikte taksime konu olup, davacı adına tespit edildiği belirtilen 203 ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine davacı ... lehine kullanım şerhi verildiği ve tespitinde kesinleştiği hususu bütün halde değerlendirildiğinde tarafların müşterek murisleri ...'ten gelen hak konusunda taksim yaptıkları, çekişmeli taşınmazdaki kullanım hakkının taksimen davalılara kaldığı ve kullanımında davalılarda olduğu dosya kapsamı ile anlaşılmış olup, davanın reddine karar verilmesinde bu nedenle isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9315, Karar No: 2024/22, Tarih: 08.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9315 E.  ,  2024/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketice Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/695 Esas, 2022/575 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesinin 12.04.2021 Tarihli ve 2020/790 Esas, 2021/399 Karar ... Kararı

Davalı tarafça süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunulduğu ve davalının yerleşim yeri adresinin .../Bitlis olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 12.12.2022 Tarihli ve 2022/695 Esas, 2022/575 Karar ... Kararı

Somut olayda davalının cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu, ancak yetkili mahkemeyi göstermediği bu nedenle usulüne uygun yetki itirazının bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, sigorta poliçesi nedeniyle üçüncü kişiye ödenen bedelin rücuan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 ... Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6502 ... Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 ... Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6100 ... Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 ... Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 nci maddesi şöyledir:

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 ... Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 nci maddesi şöyledir:

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

6. 6100 ... Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 ... Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 ... İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 ... Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 ... Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 ... Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden ... uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden ... davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden ... para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 ... Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. 6502 ... Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 ... Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme ... davalılara geçer.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme ... davalılara geçer.

3. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için İstanbul Anadolu 19. İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği ancak yetkili icra dairesinin neresi olduğunu dilekçesinde belirtmediği, yapılan icra dairesinin yetkisine itirazın usulüne uygun olmadığı, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı Ataşehir/İstanbul'da bulunan ... adresinin bağlı bulunduğu İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.