muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33126, Karar No: 2014/2946, Tarih: 18.02.2014

Somut olayda; sanığın, yardım istemek bahanesiyle katılanın evine gittiği, katılanın yardım edemeyeceğini söylemesi üzerine ısrarla el falı bakacağını söyleyerek içeriye girdiği ve katılandan kırmızı ve beyaz ip getirmesini istediği, katılanın getirdiği ipleri düğüm yaparak avucuna koyduğu ve “Sağ tarafın felç olacak, ağrı var, eğer ipler açılırsa geçecek” diyerek fal baktığı, takılarını istemesi üzerine katılanın kolundaki bir adet bileziği çıkardığı ve sanığa verdiği, sanığın ısrarla başka takıların da olduğunu söylemesi nedeniyle katılanın diğer altın bileziğini de getirdiği, sanığın bu iki bileziği bir iple bağlayarak yazmanın içine koyduğu ve bohça yaptığı, katılana bu bohçayı ikindi ezanına kadar açmamasını söylediği, katılanın bir anlık dalgınlığından faydalanıp, iki adet altın bileziği bohçadan alarak cebine koyduktan sonra evden ayrıldığı sırada, katılanın bileziklerin yerinde olmadığını fark etmesi üzerine sanığın arkasından giderek komşusunun yardımıyla sanığı yakaladığı, sanığın aldığı bilezikleri kaçarken yere attığı anlaşılmakla; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 157.maddesinde düzenlenen dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiği halde, gün olarak belirlenen adli para cezasının hemen paraya çevrilerek, aynı kanunun 62. maddesi gereğince takdiri indirimin bu miktar üzerinden uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek mercii 5275 sayılı Ceza ve GÜvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesi karşısında, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca sanık hakkında 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmından "sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3737, Karar No: 2022/9260, Tarih: 29.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3737 E.  ,  2022/9260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması gerekçelerinin açıklanarak genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1 maddeleri gereği hükmedilen 200 gün hapis cezasının 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 30 TL'den adli para cezasına çevrilmesi esnasında, sonuç cezanın 6.000,00 TL yerine 4.000,00 TL olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.Sanık 178 promil alkollü şekilde idaresindeki kamyonetle, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama iki şeritli il yolunda sol şeritte seyrederken, hemen önünde seyreden katılan ... idaresindeki otomobili geçmek için kontrolsüz şekilde sağ şeride geçip tekrardan sol şeride, kısa mesafeden ani şekilde geçtiği esnada katılanın, idaresindeki otomobilin kontrolünü kaybederek, aracının ön kısımlarını yolun solundaki beton direğe çarpması akabinde sağa doğru savrularak aynı istikamette arkasında seyreden sürücü ... sevk ve idaresindeki . plaka sayılı kamyonete çarpması neticesinde, sanığın tam kusuruyla şerit değiştirme manevralarına uymayarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın hukuki bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14746, Karar No: 2020/17105, Tarih: 26.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14746 E.  ,  2020/17105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Devlet Hastanesi’nde temizlik işçisi vasıflandırması ile 02.02.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, 01.07.2012 tarihinde resmi olarak emekli oldu ise de 31.12.2013 tarihine kadar aralıksız daimi işçi olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 960,00 TL olduğunu, yemek saatlerinde çalışıyorsa bir veya iki öğün yemeğin işveren tarafından karşılandığını, davalılardan ... Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun asıl işveren, diğer davalının alt işveren olduğunu, davacıya temizlik işçisi vasıflandırması yapılmışsa da sağlık hizmetlerinin gereği olan yardımcı işlerin de yaptırıldığını, talep edilen alacaklardan her iki davalının sorumlu olduğunu, davacıya 01.07.2012 tarihinde emekli maaşı bağlandığını ancak davacının aralıksız olarak davalı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, son işveren yetkilileri ve hastane sorumlularının davacıyı çağırarak emekli olanların çalıştırılmaması hususunda yazılı emir aldıklarını belirterek hiçbir ödeme yapmaksızın davacıyı haksız ve ihbarsız olarak işten çıkarttıklarını, davacının da ... 2. Noterliğinden keşide etiği 03.01.2014 tarihli ihtarname ile haksız ve ihbarsız fesih sebebiyle haklarını talep ettiğini, bu talebi kabul görmez ise haklı fesih gerekçesi ile haklarının ödenmesini istediğini, davacıya emekli olduğu tarihte kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını, ayrıca davacının çalışmasının ilk yıllarından kalma ücretli izin hakkı bulunduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kamu Hastaneleri Kurumu vekili, davacı ile davalı idare arasında hizmet akdi bulunmadığını, davacının davalı idare çalışanı olmadığını, temizlik işleri gibi bir kısım işlerin ihale yolu ile ve ihaleyi kazanan firmalar aracılığı ile sağlandığını, davacının da bu kapsamda ihaleyi kazanan şirkette çalıştığını, işçilerin işe alınması, işten çıkartılması, özlük haklarının sağlanması gibi yükümlülüklerin ihaleyi alan firmalara ait olduğunu, idarenin asıl işveren olmadığını, idarenin ihale eden iş sahibi olduğunu, işin bir bütün halinde ve anahtar teslimi olarak davacının çalıştığı şirketlere devredildiğini, ayrıca idare ile davacının çalıştığı firma arasında akdedilen hizmet sözleşmesinde, işçinin kıdem ve ihbar tazminatı gibi alacaklarından kaynaklanan sorumluluğun yüklenici şirkette olduğunun açıkça belirtildiğini, husumet itirazında ve zamanaşımı def’inde bulunduklarını, çalıştığı süre içinde davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Şirketi, firmalarının 85 kişi ile 9 ay malzeme dahil hastane genel temizlik ve çamaşırhane hizmeti alım işini 22.05.2013 tarihinde aldığını, buna göre 26.05.2013 tarihinde işe başladığını, 31.12.2013 tarihinde sözleşme gereği işin tamamlandığını, davacı ...’un da bahse konu iş kapsamında bu firmada 26.05.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, sözleşme bitimi olan 31.12.2013 tarihinde işine son verildiğini, ancak davacının aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, ihaleyi yeni alan firmadan ise 03.01.2014 tarihinde çıkartıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanamadığını iddia ederek yıllık izin talebinde bulunmuş, mahkemece de davacının yedi yılı aşan hizmet süresinde yıllık izinlerini kullanıldığına ilişkin herhangi bir belge ibraz edilemediğinden hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek yapılan bilirkişi hesabına itibarla hüküm kurulmuştur. Davacının dava dilekçesindeki yıllık izine ilişkin beyanı "...ayrıca davacının çalışmasının ilk yıllarından kalma ücretli izin hakkı bulunduğu" şeklinde olup, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü bu beyanı ve davacının çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmamasının hayatın olağan akışına ters olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK m.194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak davacının yukarıda yazılı beyanı ve ne kadar izin kullandığı açıklattırılıp davacının beyanı alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14636, Karar No: 2010/16824, Tarih: 13.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14636 E.  ,  2010/16824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.4.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/17477, Karar No: 2014/21728, Tarih: 04.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/17477 E.  ,  2014/21728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 15.669,50 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacı vekilinin 01.10.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıya ait araca bir suç soruşturması nedeniyle el konulduğunu, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının, 2009/369 Soruşturma - 2009/439 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; şüpheliye (davacıya) ait araca kaçakçılık suçundan, 14.03.2009 – 06.08.2009 tarihleri arasında el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 01.10.2009 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13778, Karar No: 2020/877, Tarih: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13778 E.  ,  2020/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde hırsızlık suçuna ilişkin, suç tarihi itibarıyla sosyal inceleme raporu aldırılmadan başka bir dosyadan alınan iş yerinden hırsızlık suçuna ilişkin sosyal inceleme rapor örneğinin dosya arasına alınması suretiyle duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen ...’ın, 5237 sayılı TCK’nun 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, işlediği iddia olunan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan hüküm kurulması,

3-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin sosyal inceleme raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23691, Karar No: 2014/32237, Tarih: 23.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/23691 E.  ,  2014/32237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/4928

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/91 (E) ve 2013/691 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olan tabancanın "namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı par- çasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış, çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin (herhangi bir parçanın çıkartılması, değiştirilmesi, kısmen tadil edilmesi ve benzeri şekilde) görülmediği" belirtilmiş olmakla; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorularak, bu silahların üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğrafları, faturası, polis kriminal raporu eklenerek üretici firmadan suça konu silah üzerinde imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1966, Karar No: 2018/230, Tarih: 25.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1966 E.  ,  2018/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket yetkilisi Mehmet Köse tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 23.06.2004 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, binada hatalı ve eksik imalatlar olması sebebiyle iskan ruhsatının alınamadığını, tespit dosyasından alınan raporda binanın eksik ve hatalı imalatlarının tamamlanması için 84.206,00 TL harcama yapılmasının gerektiğini ileri sürerek, 84.206,00 TL nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve binanın yapı kullanım izin belgesi alınması için ne kadar masraf yapılacağının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ortak yerlerdeki noksan ve ayıplar ile davacılara ait bağımsız bölümlerdeki eksikliklerin hesaplandığı bilirkişi raporlarının uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 53.790,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişken oranlardaki yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket yetkilisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca yapılan bir kısım bağımsız bölümler arsa sahibine bir kısım ise yükleniciye aittir. Arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerde eksik iş bulunması halinde bu eksikliğin tamamı arsa sahibince talep edilebileceği halde ortak alanlarda bulunan akesik imalat yalnız arsa payı oranında talepte bulunulabilir.

Somut olayda talep edilen eksikliklerin tamamına yakınının ortak alanlarda olduğu gözlenmektedir. Bu durumda mahkemece eksikliklerin arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerde mi yoksa ortak alanlarda mı olduğu hususu tespit edilerek yukarıda belirtilen ilke çerçevesinde bir karar verilmelidir. Değinilen hususlarda yeterli inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket yetkilisinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11074, Karar No: 2009/11117, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11074 E.  ,  2009/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... Makine AŞ.’nin yetkili bayisi olduğunu, traktör siparişi nedeniyle verilen 100.000 TL bedelli çekin malın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle bedelsiz kaldığını, çekin diğer davalı ... Şirketine devredilerek ... Makine AŞ.’nin nakit sıkıntısının giderilmeye çalışıldığını, müvekkilinin çekten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... AŞ.vekili süresinde verdiği cevap dilekçesiyle mahkemenin yetkisiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise duruşmalara gelmemiş, cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davalıların yerleşim yerinin Beyoğlu/İstanbul olduğu, davacı ile davalı ... AŞ.arasındaki bayilik sözleşmesinde, İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığı belirtilerek mahkemenin yetkisiz olduğuna, dosyanın yetkili Beyoğlu Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takipten önce açılan menfi tespit davalarında genel yetki kuralları uygulanır. Davaya konu çekin keşide yeri ile muhatap bankanın bulunduğu yer Çorum olduğundan, Çorum mahkemesi de kanunen yetkilidir (Bkz. Çavdar, S. İtirazın İptali Borçtan Kurtulma Menfi Tespit ve İstirdat Davaları, Ankara 2007, s.911, 912) . Yetki sözleşmesinin kanunen yetkili kılınan mahkemelerin yetkisini kaldırmayacağı ve davacının birden fazla yetkili olan mahkemelerden birini seçme hakkı olduğu gözetilmeden yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 24.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.