muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5453, Karar No: 2018/8205, Tarih: 20.09.2018

Dava, asıl işveren davacı belediyeye karşı, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldıkları işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ücret, yemek ve yol parası alacağından tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir.

Somut olayda davacı; asıl davada, dava dışı işçi ...’a ödemek zorunda kaldığı işçilik alacaklarının tamamının, bu işçiyi son alt işveren olarak çalıştırmış olan davalıdan tahsilini istemiş, birleşen davada ise işçiyi çalıştıran diğer alt işverenlerden alacağın tamamının tahsili için yaptığı ilamsız icra takibine davalıların yaptıkları haksız itirazın iptalini talep etmiş ve mahkemece asıl davada, davalı ... Temizlik Hizmetleri Ltd. Şti. davacının talep edebileceği alacağın tamamından son alt işveren olması sebebiyle sorumlu tutularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, birleşen davada da diğer davalı alt işverenler işçiyi çalıştırdıkları kendi dönemleri ile sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir. Fakat son alt işverenin alacağın tamamından sorumlu tutulamayacağı, tüm alt işverenlerin her birinin dava dışı işçiyi çalıştırdıkları dönemi kapsayan kısmından sınırlı sorumlu olacağı, dava dışı işçinin davalı alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığı süre bir yıldan az olsa bile, işçiyi çalıştırdıkları süre ile orantılı olarak kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin bu alt işverenlerden tahsiline karar verilmesi gerektiği, işçinin hangi alt işveren döneminde doğmuş ücret ve yemek, yol parası alacağı varsa bu ücretin de o alt işverenden tahsiline hükmedilmesi gerektiği, asıl davanın davalısı son alt işveren olarak işçi ...’un iş akdini haklı bir neden olmadan sona erdirerek ihbar tazminatı alacağının doğmasına sebebiyet verdiği için ihbar tazminatı alacağının tamamından sorumlu olduğu ve ayrıca işçilik alacakları davası neticesinde davacının ödediği yargılama ve icra takibi giderleri ile faiz ve vekalet ücreti yönünden de davalıya rücu edilecek işçilik alacağı miktarına göre bir oranlama yapılarak davacının davalılardan bu alacağını da talep edebileceği gözetilerek yapılacak inceleme sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Dosya kapsamına ve somut olayın özelliğine göre açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçluların yalnız başına ne kadar borçlu olduklarını tespit edebilecek konumda bulunmamaları nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olmadığının kabulü ile, icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında red kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, davalıların ise ikinci ve üçüncü bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 199,00 TL harcın istek halinde davalı .... Şti.'ne, 198,86 TL harcın davalı ... Temz. Ltd. Şti.'ne, 29,20 TL harcın davalı .... Şti.'ne iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11708, Karar No: 2011/4548, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11708 E.  ,  2011/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas masasına kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka, davalılar ile bankanın Sirkeci şubesi arasında imzalanan 14.10.1998 tarihli kredi sözleşmesine istinaden davalılardan ...’a kullandırılan 2.500,00-TL tüketici kredisine ilişkin borcun ödenmediğini, diğer davalıların da sözleşmenin müteselsil kefili olup, asıl borçlu ile birlikte sorumlu olduklarını ileri sürerek 23.192,53-TL alacağın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı Müflis ... A.Ş yönünden dava tefrik edilerek, davalı şirketin dava açıldıktan sonra iflas etmesi nedeniyle davanın kendiliğinden iflas masasına kayıt kabul davasına dönüştüğü, bu tür davaların mutlak nitelikte ticari davalar olduğu ve ticaret mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davacı banka tarafından kullandırılan ve ödenmeyen tüketici kredisi borcunun asıl borçlu ve kefillerinden tahsili talebine ilişkindir. Yargılama aşamasında davalı şirketin iflasına karar verilip 2. alacaklılar toplantısının yapıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere İİK’nun 235.maddesi gereğince sıra

2010/11708-2011/4548

cetveline itiraz davaları Ticaret Mahkemesi’nin görevi içine girmekte ise de, davanın açıldığı tarih itibariyle, davalı şirket iflas etmemiştir. Davacı bankanın açtığı alacak davası yasa gereği masaya kayıt kabule dönüşen bir dava haline gelmiştir. Bu davada masayı iflas idaresi temsil eder. Bu durumda mahkemece, davalı şirketin sorumluluğunun diğer davalılar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilmesi, davacı banka alacağının masaya kayıt ve kabul edilip edilmediğinin araştırılması, masaya kayıt talebi reddedilmişse ve ayrıca kayıt kabul davası açılmamışsa davaya iflas masasına kayıt ve kabul davası olarak devam edilmesi, alacağın masaya kayıt edilmesi halinde davanın konusuz kaldığının göz önüne alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek davalı F Profil A.Ş. aleyhine açılan davanın tefriki ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı banka lehine BOZULMASINA, 24.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2883, Karar No: 2023/4202, Tarih: 22.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2883 E.  ,  2023/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/224 E., 2022/521 K.

DAVA TARİHİ : 24.07.2019

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastane işyerinde hizmet alım sözleşmelerine dayalı olarak alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında kadroya geçirildiğini, kadroya geçerken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacı işçinin ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlenmesine karşın ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek 01.04.2018 tarihinden itibaren eksik ödenen fark ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında daimi kadroya geçirildiğini, davacının 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu ... Sözleşmesi hükümlerine ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı genelgesi kapsamında tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.....2020 tarihli ve 2019/450 Esas, 2020/230 Karar sayılı kararı ile davacının 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçiş yaptığı, kadroya geçiş sırasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacıya asgari ücretin %40 fazlası üzerinden ücret ödeneceğinin açıkça belirtildiği, bu sözleşmede yazılı miktara uygulanacak zam oranları doğrultusunda davacının işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiği, bu bağlamda davacının fark ücret alacaklarının bulunduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/1883 Esas, 2021/2453 Karar sayılı kararı ile kadroya geçiş sırasında imzalanan sözleşmenin 7 nci maddesinde davacının ücretinin asgari ücretin %21 fazlası olarak belirlendiği, fark ücretin sözleşme ve 375 sayılı KHK' nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca esas alınacak toplu ... sözleşmesine göre hesaplandığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2022/4393 Esas, 2022/5494 Karar sayılı ilâmı ile arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, 23.05.2019 son tutanak tarihi ile 24.07.2019 dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmında belirtilen hususlar doğrultusunda resen hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, davacı gibi sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ve diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağını, davacının ücretinin korunarak bu ücretin üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, hükmedilen faiz türünün ve hesaplamaların da hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem yönünden talep edilen alacak hakkında nasıl bir karar verilmesi gerektiğine, alacağa işletilen faizin türü ve başlangıç tarihine, ayrıca davalıya harç yükletilip yükletilemeyeceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

4. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

5. 492 sayılı Harçlar Kanunu (492 sayılı Kanun) hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 492 sayılı Kanun uyarınca davalı Bakanlık harçtan muaftır. Harç, mahkemece resen dikkate alınması gereken bir yargılama gideridir. Somut uyuşmazlıkta, harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine karar ve ilâm harcına hükmedilmemesi yerinde ise de davacı tarafça yatırılan harçların davalı Bakanlıktan tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan (3) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "3. Davacı tarafından peşin yatırılan 44,40 TL nispi harç ve 35,04 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 79,44 TL harcın davalı harçtan muaf olduğundan karar kesinleştiğinde istek hâlinde davacıya iadesine,” bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11328, Karar No: 2020/3199, Tarih: 08.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11328 E.  ,  2020/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki minibüsle, yerleşim yeri dışındaki, bölünmüş, tek yönlü, 3 şeritli, asfalt kaplama, düz, eğimsiz ve kuru yolda, direksiyon hakimiyetini kaybederek, gidiş istikametine göre sağından doğru yoldan çıkıp yol kenarında bulunan bilgilendirme tabelasına aracının ön kısmı ile çarpması neticesinde iki kişinin ölümüne, üç kişinin de yaralanmasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin, Dairemiz 2016/6014 esas, 2018/2571 karar ve 07/03/2018 tarihli bozma ilamında sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına gerekçe olarak katılan ...'nın kazadan önce sanığın cep telefonuyla internete giriş yaptığı yönündeki beyanının gösterildiği, bozma sonrası talimat yoluyla yeniden beyanı alınan katılan ...'nın 16.07.2018 tarihli beyanında ise sanığın kaza esnasında telefonuyla ilgilenip ilgilenmediğini görmediğini, sanığın bir gün önce direksiyon başında telefonuyla ilgilendiğini beyan ettiği, mevcut haliyle ve değişen katılan beyanları doğrultusunda sanığın kaza esnasında cep telefonuyla ilgilendiğine dair kesin ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde delil tespit edilemediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3547, Karar No: 2010/7963, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3547 E.  ,  2010/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3625, Karar No: 2013/6421, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3625 E.  ,  2013/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının 01.07.2010 başlangıç tarihli sözleşmeye göre kiracı olduğunu, sözleşmenin ek koşullar 2.maddesine göre yeni dönemde kira bedelinin 50.- TL’lik artışla 750.- TL olduğunu, davalının 2011/Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları kira paralarını artış yapmaksızın 700.-'er TL den ödediğini, bu konuda davalıya usulüne uygun temerrüt ihtarı tebliğ edildiğini, davalının fark kira borcunu ihtar süresi içinde ödemediğini belirterek, 150.- TL kira alacağının tahsiline ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise; kira parasının yenilenen dönemde arttırılacağına ilişkin ek koşullar bölümündeki imzanın kendisine ait olmadığını, bu hali ile artış koşulunun kendisini bağlamayacağını, kira parasının tam ve zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Yapılan imza incelemesinde, kira sözleşmesinin özel koşullar bölümündeki imzanın davalıya ait olduğu, sözleşmenin genel şartlar bölümü ile sözleşmeye ekli “ek koşullar” başlıklı belgede yer alan imzaların davalının eşi Hüseyin Ferruh Çam’a ait olduğu belirlenmiştir. Davacı, davalının eşi tarafından vekaleten imzalanan “ek koşullar” başlıklı belgenin 2.maddesindeki artış koşuluna dayanmıştır. Mahkemece sözleşmenin bu bölümünün davalıya vekaleten eşi tarafından imzalandığı, davalının da buna sonradan icazet verdiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Doktrin ve yargısal kararlarda temsil, iradi temsil ve kanuni temsil olarak ikiye ayrılmaktadır. İradi temsilde, temsil olunan kimsenin iradi olarak tek yanlı yetkilendirmesi esas iken, kanuni temsilde ise küçüklerin ve kısıtlıların veli ya da vasileri tarafından temsil edilmesinde olduğu gibi temsil yetkisi kanun hükmünden kaynaklanmaktadır. Aile birliğinin temsiline ilişkin TMK’nun 188.madde hükmü saklı kalmak kaydı ile, eşlerin birbirinin kanuni temsilcisi olacağına ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Kaldı ki, somut olayda kanuni temsile ilişkin bir iddia ya da mahkemenin kabulü söz konusu olmayıp uyuşmazlık davalının iradi temsil yoluyla eşi tarafından temsil edilip edilmediği, bu kapsamda artış şartına ilişkin ek sözleşme hükmünün davalıyı bağlayıp bağlamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı, artış şartının yer aldığı ek sözleşme koşulunun davalı adına davalının eşi tarafından imzalandığını iddia etmiş, davalı ise söz konusu belgenin bilgisi ve rızası dışında düzenlendiğini savunmuştur. Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı ileri sürdüğü temsil olgusunu usulüne uygun delillerle kanıtlamak durumunda olup, davacı sunduğu delillerle bu iddiasını kanıtlayabilmiş değildir Bu durumda, artış şartına ilişkin ek sözleşme hükmünün davalı yönünden bağlayıcı olmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.