muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/718, Karar No: 2023/791, Tarih: 13.09.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/718 E.  ,  2023/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki meskeniyet şikâyeti isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Konya 4. İcra (Hukuk) Mahkemesinin şikâyetin kabulüne ilişkin 07.12.2017 tarihli ve 2017/948 Esas, 2017/1019 Karar sayılı direnme kararının alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunun 07.04.2022 tarihli ve 2019/8-162 Esas, 2022/499 Karar sayılı kararı ile karar bozulmuş, yeniden yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince yeni bir karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Karar borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği düşünüldü:

İstem, meskeniyet şikâyetine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince şikâyetin kabulüne ilişkin verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesince verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/759, Karar No: 2020/3738, Tarih: 05.11.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/759 E.  ,  2020/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendi adına asaleten çocuk ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı (Jandarma Genel Komutanlığı) aleyhine 22/02/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/04/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava tarihinin 22/02/2015 olması gerekirken, 01/02/2016 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’a Jandarma Uzmanı olarak görevini ifa ettiği esnada dava dışı ...’in kullandığı aracın çarpması neticesinde vefat ettiğini, idarenin kamu külfetleri karşısında eşitlik, hakkaniyet ve nesafet ilkeleri gereğince zararın giderilmesi hususunda sorumlu olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı vekili, davanın idari yargı yolunda görülmesi gerektiğinden reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosyanın incelenmesinde, dava dilekçesinde davacılar murisinin uzman jandarma olarak görev yaptığını, olay günü trafik kontrolleri ile güvenliğin sağlanması amacıyla ... plakalı askeri resmi aracın içerisinde görevini ifa amacıyla beklediği esnada dava dışı ...’in sevk ve idaresindeki aracın kontrolsüz bir şekilde resmi araca yaklaştığını fark etmesi üzerine bulunduğu askeri aracın içinden çıkarak kaçmaya başlamasına karşın dava dışı araç sürücüsünün çarpması ile vefat ettiğini, kaza sebebiyle idarenin, Anayasa’nın 125. maddesi kapsamında ve kamu külfetleri karşısında hakkaniyet veya eşitlik ve nesafet ilkeleri çerçevesinde, kamu yararının gerçekleştirmek amacıyla bir hizmetin yürütülmesi ya da bir faaliyette bulunması esnasında gerçekleşen bir olay olduğunu ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi kararlarına atıfta bulunmak suretiyle tazminat talep ettiği ve bu haliyle istemin idarenin hizmet kusuruna dayandırılmış olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde; 6100 sayılı HMK’nun 115. maddesi gereği dava şartlarının mevcut olup olmadığını, yargılamanın her aşamasında mahkemenin kendiliğinden araştırması gerektiği de gözetilerek, davalı bakımından uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girmesi sebebiyle HMK’nun 114/b maddesi gereği yargı yolu dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esastan incelenip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeple taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

S.Demircioğlu N.Taş S.Arslan Y.Yılmaz S.Küçük
Yargıtay — Esas No: 2013/14237, Karar No: 2013/24804, Tarih: 03.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/14237 E.  ,  2013/24804 K.**

* MADDİ GERÇEĞİN ARAŞTIRILMASI

* YETERLİ ŞÜPHE

* SORUŞTURMADAKİ EKSİKLİĞİN GİDERİLMESİ

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 160

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 170

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 173

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, hakaret ve kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçlarından şüpheli S.. G.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2012 tarihli ve 2011/165502 soruşturma, 2012/8799 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı, müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin, (BAKIRKÖY 5. AĞIR CEZA) Mahkemesinin 12/04/2012 tarihli ve 2012/172 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2013 gün ve 101588 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında, yeterli delil olmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, şikâyet dilekçesi üzerine Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu Başkanlığından ilgili görüşme detaylarına ilişkin kayıtların talep edilmediği, müşteki beyanına başvurulmadığı ve müştekinin cep telefonunda kayıtlı olduğu belirtilen tehdit ve hakaret içerir mesajların müştekiden temini yönünde bir davet yapılmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit, hakaret ve kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçlarından şüpheli S.. G.. hakkında yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13/02/2012 tarihli kararı ile delil yetersizliğinden takipsizlik kararı verildiği, müşteki Barış İlerigelen vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, merci Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/04/2012 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müşteki vekilinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 173. maddesinin 3. fıkrasında ise “Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder;" hükümleri yer almaktadır.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki B... İ... vekilinin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 01.11.2011 tarihli dilekçesinde, müvekkilinin kullandığı cep ve ev telefonlarını dilekçede belirtilen numaraları kullanan kişilerin değişik günlerde arayarak ve mesaj göndererek hakaret ve tehdit ettiklerini belirterek şikayetçi olduğu, yapılan soruşturma sonucunda şüpheli S.. G..’in savunmasının alındığı ve müşteki ile vekiline SMS çağrısı gönderildikten sonra başvuran olmadığı gerekçesiyle delil yetersizliğinden takipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak müşteki vekilinin 01.11.2011 tarihli dilekçesinde belirttiği numaraların HTS raporları ilgili kurumdan getirtilmediği gibi, dilekçede yer verilen yazılı ve sesli mesajların temini için usule uygun şekilde gerekli araştırma ve bilgilendirme tebligatının da yapılmamış olduğu görülmektedir. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Ancak müşteki vekilinin 01.11.2011 tarihli dilekçesinde belirttiği numaraların HTS raporları ilgili kurumdan getirtilmediği gibi, dilekçede yer verilen yazılı ve sesli mesajların temini için usule uygun şekilde gerekli araştırma ve bilgilendirme tebligatının da yapılmamış olduğu görülmektedir. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Somut olayda, CMK'nın 160. maddesinin Cumhuriyet Savcısına yüklediği maddi gerçeği araştırma sorumluluğunun gereği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yerine getirilmemiştir. Ancak bu durumda soruşturmanın hangi merci tarafından yapılması gerektiği sorunu ortaya çıkmaktadır. YCGK'nın, 04.12.2007 tarih ve 2007/247-257 sayılı kararında özetle "Cumhuriyet Savcısı tarafından ceza yargılamasının temel hedefi olan maddi gerçeğe ulaşma amacına yönelik olarak gerekli kanıtların toplanmadığı hatta buna teşebbüs bile edilmediği çok açık olarak anlaşılmakta, başka bir anlatımla soruşturma evresinin tamamlanmadığı net bir biçimde tespit edilmekteyse, soruşturma evresi Cumhuriyet Savcısınca tamamlanmalıdır. Aksinin kabulü halinde, soruşturma safhasının asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı varken istisnai yetkili olan sulh ceza hakiminin soruşturmayı yapması sonucuna ulaşılır ki bu CMK'nın getirdiği sisteme ve yasanın amacına aykırıdır." denilerek soruşturma eksikliğinin nasıl giderilmesi gerektiği gösterilmiştir. Yapılan açıklamalara göre itiraz merciinin, itirazı kabul edip dosyayı soruşturmayı tamamlaması için İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına göndermesi gerekmektedir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- (BAKIRKÖY 5. AĞIR CEZA) Mahkemesinin 12/04/2012 tarihli ve 2012/172 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı yasa maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2499, Karar No: 2025/6260, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2499 E.  ,  2025/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/96 Esas, 2024/163 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Emirdağ 1. Asliye Hukuk( Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 29.02.2024 Tarihli ve 2021/32 Esas, 2024/284 Karar Sayılı Kararı

Davalı ....San. İç ve Dış Tic. Limited şirketinin merkezinin ... Mah. ... Cad. ... Sit. No:11/209 ... Rize olduğu , davacı ve davalı vekillerinin aşamalardaki beyanlarında dosyanın Rize mahkemelerinde görülmesi gerektiğinden yetkisizlik kararı verilmesini talep ettiklerinin görüldüğü, her ne kadar taraflar arasında yapılan yetki sözleşmesinde uyuşmazlık halinde Emirdağ Mahkemeleri'nin yetkili olacağı belirlenmiş ise kesin yetki durumunda yetki sözleşmesi yapılamacağı, kesin yetkinin söz konusu olduğu hallerde mahkemenin yetkili olup olmadığını kendiliğinden araştırması gerektiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun)14 üncü maddesinin 2 nci fıkrası gereğince davanın şirket merkezinin bulunmuş olduğu Rize Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Rize 4. Asliye Hukuk( Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 03.06.2024 Tarihli ve 2024/96 Esas, 2024/163 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamı itibarıyla davacı ve davalının ihdas ettikleri adi ortaklığa kayyım atanmasının talep edildiği, adi ortaklık ilişkisinin ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun (6098 sayılı Kanun) 620 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olmakla tüzel kişiliği haiz olmadığı, bu bakımından 6100 sayılı Kanun m.14/2'de öngörülen kesin yetki kuralının işlerlik kazanamayacağı, kesin yetkinin bulunmadığı somut

uyuşmazlık bakımından ise yetki itirazının ancak ilk itiraz olarak cevap dilekçesi ile birlikte ileri sürülebileceği ve mahkemece ön sorunlar gibi incelenip karara bağlanacağı, dosya kapsamı itibarıyla davalı tarafından yetki itirazında bulunulsa da yargılamanın 18.11.2021 tarihli celsesinde mahkemenin yetkili olduğuna hükmedildiği, tarafların yeniden yetki itirazında bulunmaları üzerine 05.01.2023 tarihli celsede yeniden yetki itirazının reddine karar verildiği, 29.02.2024 tarihli celsede ise yetki hususunun bu kez re'sen ele alınarak yetkisizlik kararı verildiği, ancak kesin yetkinin söz konusu olmadığı haller bakımından mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, adi ortaklığa yönetim kayımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, adi ortaklığa yönetim kayımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanunun " Yetki Sözleşmesi " başlıklı 17 nci maddesi şöyledir.

"Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir

veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava

sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır."

3.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, 6100 sayılı Kanundaki genel yetkili olan ve özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.Bu açıklamalar ışığında, davalı tarafça davalının yerleşim yeri olan Rize Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunduğu anlaşılmakta ise de taraflarca imzalanan 15.01.2020 tarihli adi ortaklık sözleşmesi düzenlendiği ve sözleşmenin 10 uncu maddesi ile, ihtilaf vukuunda Emirdağ Mahkemeleri yetkili kılındığı tespit edilmekle , davanın Emirdağ 1. Asliye Hukuk( Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Emirdağ 1. Asliye Hukuk( Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1872, Karar No: 2017/2919, Tarih: 15.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/1872 E.  ,  2017/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 27/01/2017 tarih ve 2017/51-2017/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ... Organize Sanayi 2. kısımda fabrika binalarının bulunduğunu, müvekkilinin asansör rayı üretimi yapan bir yatırım şirketi olduğunu ve faaliyetlerinin kesintisiz olarak sürdüğünü, TTK’nın geçici 7. maddesi uyarınca sicil kayıtları silinen firmaların 01/12/2014 tarihine kadar sermaye artışı için başvurmaları halinde sicil kayıtlarının yeniden açılacağının taraflarına bildirildiğini, bu sürenin kaçırılması nedeni ile ... Ticaret Odası tarafından şirket kaydının iptal edildiğini, bu dönemde kendisi ve annesindeki sağlık sorunları nedeni ile sermaye artırımı ile ilgili süreyi geçirdiklerini ileri sürerek, terkin edilen ... Asansör Tekstil Ltd. Şti'nin ihyasına karar verilmesini ve sermaye artışı için süre verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ihyası istenilen şirketin ...'nün 12196 sicil numarasında kayıtlı iken TTK hükümlerine göre asgari sermaye limitlerinin altında olması nedeni ile işleme tabi tutulduğunu, ilgili yasa maddesinin uygulanmasına yönelik 30/12/2012 tarihli 28513 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan tebliğ hükümleri uyarınca şirket ortaklarına yapılan ihtara rağmen sermaye artırımı yapılmamış olması nedeniyle 09/01/2015 tarihinde sicil kaydının re'sen terkin edildiğini, gerçekleştirilen işlemin usul ve yasaya aykırı bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, 6102 sayılı TTK'nın geçici 7/15 maddesi uyarınca tasfiye işlemleri yönünden davacının davayı açmakta haklı olduğu ancak sermaye artışını yapmak sureti ile şirketin faaliyetini devam ettirme yönündeki ihya taleplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6102 sayılı TTK'nın geçici 7/15 maddesi gereğince, davaya konu şirketin tasfiyeye tabi mal varlığı bulunduğundan bu işlemlerle sınırlı olmak üzere ... Asansör Tekstil. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin yeniden ihyasına, tasfiye işlemlerini yapmak üzere tasfiye memuru olarak SMMM ...'ın atanmasına, tasfiye memuruna aylık 500,00 TL ücret takdirine ve ücretin tasfiye aşamasında şirket tarafından karşılanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilince temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.05.2017 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15964, Karar No: 2007/23101, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/15964 E.  ,  2007/23101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 1.8.1997 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.08.1997 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.09.1998-01.05.2000 tarihleri ararsında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir..