muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5128, Karar No: 2021/88, Tarih: 19.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5128 E.  ,  2021/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında üzerine atılı 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2977, Karar No: 2016/1777, Tarih: 21.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/2977 E.  ,  2016/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı yüklenici davasında, .. ilçesi 440 ada 4 parsel üzerinde bulunan 7 adet ikiz villa ile .. Mahallesi 805 ada 503 parselde bulunan .. .. ahşap marangoz işlerini, kör kasalarını, lambrilerini, ahşap merdivenlerini, mutfak dolaplarını, kapılarını, korkuluklarını, çeşitli dolap, tavan ve saçak kaplamalarını, kütüphane ve benzeri işleri malzemeli olarak 2008 yılında yapıp teslim ettiğini, yaptığı işin bedelinin 39.253,70 TL olduğunu, kendisine 26.232,00 TL ödendiğini, bakiye ödenmeyen 13.021,70 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise savunmasında davanın reddine karar verilmesi istemiş, mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğurultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında sözlü eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu konusunda bir ihtiâf yoktur. İhtilâf iş bedelinde toplanmaktadır. Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığından ve işin bedeli önceden kararlaştırılmadığından işin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca iş bedelinin yapıldığı yılın mahalli piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi ve belirlenen bu iş bedelinden de iş sahibi tarafından yasal delillerle ispatlanan ödemelerin düşülmesi gerekir. Mahkemece, yerinde keşif yapılarak alınan ve inşaat mühendisi bilirkişisi Bedri Hepbiçer tarafından düzenlenen raporda davacı yüklenicinin yaptığı işlerin neler olduğu tespit edilmiş, ancak; hangi yıl itibarıyla değerinin tespit edildiği belirtilmeden birim fiyatlar üzerinden davacının hakettiği iş bedeli saptanmıştır. Oysa, az yukarda açıklanan yönteme uygun düşmeyen bu rapor hükme esas alınamaz. Mahkemece yapılacak iş, bilirkişiden ek rapor alınarak davacı tarafından yapılan ve bilirkişinin 15.08.2014 tarihli raporunda da yapıldığı saptanan işlerin, işin yapıldığı 2008 yılı itibarıyla mahalli serbest piyasa rayiç fiyatlarına göre bedeli tespit ettirilmeli, bu şekilde belirlenen iş bedelinden davalı tarafından ödendiği kanıtlanan 26.232,00 TL mahsup edilerek varsa davacının kalan alacağı saptanmalıdır. Belirtilen bu yönteme uygun düşmeyen ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7013, Karar No: 2006/10668, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7013 E.  ,  2006/10668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (F.S.H.Hukuk Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki marka iptaline ilişkin davada ... 3. Asliye Hukuk (F.S.H. Hukuk Mah. Sıfatıyla) ile İstanbul 2. F.S.H. Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı adına tescilli (AZİM) markanın davalı adına da aynı isimle yapılan marka tescilinin iptali istemine ilişkindir.

556 Sayılı K.H.K.nın 63/1.madde "marka sahibi tarafından, üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkeme, davacının ikametgahının olduğu veya suçun işlendiği veya tecavüz fiilinin etkilerinin görüldüğü yerdeki mahkemedir.

63/son fıkrasında ise, "birden fazla mahkemenin yetkili olduğu durumda, yetkili mahkeme, ilk davanın açıldığı mahkemedir." hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; davacı kendi marka hakkına dayalı olarak kendi ikametgahında dava açtığına göre ve aynı zamanda davalının ikametgahının ise ... olduğu ve birden çok yetkili mahkeme olacağı, bu gibi hallerde de yetkili mahkemenin, ilk davanın açıldığı yer olması gerektiği anlaşılmakla, davanın ilk açıldığı İstanbul F.S.H.Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul 2. ... ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/07/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36333, Karar No: 2015/12339, Tarih: 07.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36333 E.  ,  2015/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/126179

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/5 (E) ve 2014/31 (K)

SANIK : E.. B..

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık ile müştekiye uzlaşma teklifinde bulunulması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, diğer yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15954, Karar No: 2022/3648, Tarih: 16.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15954 E.  ,  2022/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğu,eylemin niteliğinin hırsızlık olduğu, somut delil bulunmadığı ve CMK’nın 231. maddesinin uygulanması gerektiği hususlarına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın gündüz saat 11:00 sularında yakınanın çalıştığı markete giderek sigara almak istediğini söylediği, yakınanın arkasındaki rafta bulunan sigaraları almak için döndüğünde sanığın, yakınanın boynuna yumrukla vurduğu, akabinde beline tekme attığı, aldığı darbelerin etkisiyle yere düşen yakınana sanığın vurmaya devam ettiği, bu şekilde yakınanın direncini kıran sanığın 95 TL değerinde olan bir karton sigarayı alarak olay yerinden kaçtığı şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın mağdura yönelik eylemi hakkında TCK’nın 149/1-d , 168/3 ve 62/1. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, müştekiye ait işyerinden 95 TL değerinde sigara alınmış ise de suç tarihi olan 06.04.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, müştekiye ait işyerinden 95 TL değerinde sigara alınmış ise de suç tarihi olan 06.04.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine, 16.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12987, Karar No: 2013/13497, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12987 E.  ,  2013/13497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda kurulacak irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin üçüncü fıkrası hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerindeki irtifak hakkı tesisinde, irtifakın geçtiği yere ve alanına, taşınmazın yüzölçümüne ve niteliğine göre bu değer kaybının % 12 olarak alınması gerekirken daha düşük alınarak eksik bedele hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINAtemyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4586, Karar No: 2013/380, Tarih: 15.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/4586 E.  ,  2013/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY:

Sanık ..., müşteki ...'a ait 35 ... 2852 plakalı, 2005 model, 1700 TL değerindeki Lifan marka motosikleti, 06.06.2006 tarihinde Mavişehir 2. Etap ... 15 sayılı bina önüne sabit bir noktaya bağlanmadığı ve kilitlenmeden parkedilmiş olduğu yerden alıp çalıştırmadan götürürken yakalanmıştır. Olayın sübutunda herhanği bir tereddüt ve uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkeme TCK.nın 141/1, 35. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçuna teşebbüsten hüküm kurmuştur.

Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 gün ve 2012/1411-1852 sayılı kararında da ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın sokağa parkedilmiş motosikletin çalınmaya kalkışılması eyleminin TCK.nın 142/1-e, 35. maddesinde düzenlenen adet gereği açıkta bırakılmış eşyanın çalınmasına teşebbüs suçunu oluşturacağı düşüncesinde olduğumdan suç vasfına yönelik sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/21425, Karar No: 2015/35007, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/21425 E.  ,  2015/35007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/234236

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/83 (E) ve 2014/10 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53.maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30129, Karar No: 2011/23474, Tarih: 14.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/30129 E.  ,  2011/23474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dar,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/141, Karar No: 2010/1517, Tarih: 15.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/141 E.  ,  2010/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı Küre Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 2.6.2009 gün ve 67-61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Tarafları ve konusu aynı olduğu anlaşılan Kadastro Mahkemesinin 2007/30 Esas sayılı dosyanın temini ile evrakına eklenmesi,

Çekişme konusu taşınmazların tüm tedavüllerini gösterir tapu kaydı, kadastro tutanakları ve tapuya tesciline ilişkin dayanak belge suretlerinin merciinden temini ile evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38124, Karar No: 2014/30988, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/38124 E.  ,  2014/30988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...'in 01.03.2011 tarihli beyanında sanık ...'ten şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, sonradan verilen katılma kararının hükümsüz olduğu ve temyiz edinin yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21077, Karar No: 2007/3904, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21077 E.  ,  2007/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Çorum  İş  Mahkemesi

Tarih                : 21.09.2006