muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16459, Karar No: 2015/6860, Tarih: 07.05.2015

KARŞI OY

Dosya içeriğindeki delillere göre davacının murisi iyi derecede yüzme bilen, dalgıçlık yapan birisidir. Nihayetinde ölüm, yine bir dalış sırasında gerçekleşmiş olup, ölüme etkili başkaca neden bulunmadığı bilirkişi raporu ile de saptanmıştır. Sigorta şirketi, davacıların tazminat taleplerini reddederken "aşikar sarhoşluk" olgusuna dayanmış ancak, ölümün alkol ile ilgisinin olmadığı saptanmıştır. Ayrıca, davalı ... şirketi ölüm olayının kazaen olmadığını savunmuş ve Poliçe Genel Koşullarının 5.maddesinin son cümlesi gereğince tazminat ödeme yükümlülüğü bulunmadığını ileri sürmüş, bu konuda somut delil de sunmamıştır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 1281, 6102 sayıı yeni TTK'nun 1409/2.maddesi gereğince sigorta şirketi rizikonun sigorta, teminatı kapsamında olmadığını kanıtlama yükümlülüğü altındadır. Davacı yan rizikonun suda boğulma sonucunda oluştuğunu kanıtlamıştır.

Poliçe Genel Koşullarının 1.maddesinde belirtilen "kaza" ibaresinin dar yorumlanıp ispat yükünü de sigorta menfaatdarına yüklemek yukarıda açıklan ispat yükü ile ilgili amir yasa hükmüne aykırıdır.

O halde mahkemenin davanın reddine ilişkin kararının Daire çoğunluğu tarafından onanmış olmasına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/11532, Karar No: 2022/10283, Tarih: 07.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11532 E.  ,  2022/10283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07.06.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile bedelin ödenmesi ve faize ilişkin olarak HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen tarım arazisi kısmen meyve bahçesi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine, 119 ada 44 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ilişkin ilk derece

mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca bedelin ödenmesi ve faize ilişkin olarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu 119 ada, 71 parsel sayılı taşınmaz 1.229.60 m² olduğu halde hüküm fıkrasında infazı zorlaştırıcı şekilde 1.299,60 m² olarak kabul edilmesi,

2) İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 593.864,22 TL bedele 28.11.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.04.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinde yer alan (1.299,60) rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine (1.229,60) rakamlarının yazılmasına,

2) İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 593.864,22 TL bedele 28.11.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.04.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinde yer alan (1.299,60) rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine (1.229,60) rakamlarının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 593.864,22-TL bedele 28.11.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.04.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi hükmünün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9706, Karar No: 2017/2093, Tarih: 27.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9706 E.  ,  2017/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,davalı ile aralarında görülen boşanma davasının derdest olduğunu, evlilik sırasında 05.09.2007 tarihli "mihir senedidir" başlıklı belgede yer alan 25 kalem eşyanın belgede yazılı olduğu üzere davalı ...'ya teslim edildiğini, davalı ...'in " işbu altın ve eşyalarda benim ve ahar hiçbir kimsenin hak ve alakası ve münasebeti olmadığı gibi ileride ...'in talebi vukuunda mevcut olanları aynen ve mevcut olmayanları karşılarında yazılı bedelleri nakden tediye edeceğim" şeklinde ve yine aynı belgede davalı ... 'in " ve yine ileride ayrılık ve boşanma halinde ayrıca kendisine 1.000,00 TL ödemeyi şimdiden kabul eylediğime" şeklinde imzalı beyanıyla iş bu 25 kalem eşya ve ayrıca 1.000,00 TL'yi kendisine ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, taraflar ayrılırken davaya konu eşyaların davalının ikametgahında kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere "mihir senedi" nde yazılı eşyaların mevcut ise aynen, mevcut olmayanların bedelinin 18.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini ve yine davalının boşanma veya ayrılık halinde ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,kendisinin davaya konu senedin sadece ikinci sayfasını imzaladığını,bu belgeyi hibe alan ve hibe kabul eden sıfatıyla imzaladığından bu senetten dolayı sorumluluğu olmadığını, davacının kendisinin annesini darp edip müşterek haneden ayrıldığını, bu nedenle de kendisinin tüm hibelerden rücu ettiğini,davacının davaya konu ettiği ziynetleri giderken beraberinde götürdüğünü, yine davaya konu edilen eşyalardan olan dikiş makinesinin ise hiç alınmadığını ve davacı tarafça da getirilmediğini,yine halı ve yastık takımının hiç kullanılmadan davacı ve kendisi tarafından davacının babasına örf ve adet gereği gönderildiğini, davacının talep ettiği diğer eşyaları ise istemesi halinde gelip alabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde tek tek sayı ve nitelikleri belirtilen eşyaların aynen, olmadığı takdirde değeri olan 12.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine; yine hükümde tek tek sayı ve nitelikleri belirtilen ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde değeri olan 14.712,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine; mehri müeccel bedeli olarak belirlenen 1.000,00 TL'nin dava tarihi olan 10/04/2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; 06/02/2015 tarihli bilirkişi raporunda yer alan ve tespit mahallinde bulunamayan 1 adet dikiş makinesi, 12 adet halı yastık takımına ilişkin olarak açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Ancak,karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 13.maddesinde''

(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece davanın reddedilen kısmı olan 1.320,00 TL üzerinden yukarıda ifade edilen yasa hükmü uyarınca belirlenen 1.320,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile davalı vekili lehine 74,40 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 436/2 maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün 10. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak 10. bent yerine ''Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 13/2 maddesi uyarınca davanın reddedilen kısmı üzerinden hesaplanan 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine'' ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

27.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15225, Karar No: 2024/5717, Tarih: 06.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15225 E.  ,  2024/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/48 E., 2015/224 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1,5 ve 109/2. maddesi, cinsel saldırı suçundan aynı Kanun'un 102/1. maddesi, şantaj suçundan aynı Kanun'un 107. maddesi, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan aynı Kanun'un 134. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107/1,62, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaleti ile 107. ve 35. maddeleri uyarınca açılan davanın yapılan yargılaması sonunda 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaleti ile 107. maddesi uyarınca açılan davanın yapılan yargılaması sonunda 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraat kararı verilmişse de, sanığa ek savunma hakkı verilerek verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan cezalandırılması gerektiğine, beraat kararının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Beraat kararı verilen sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğini, ayrıca sanık ...’ın sabıkalı olması nedeni ile şantajdan verilen cezada teşdit uygulanmasına ve taktiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında, Özel Hayatın Gizliliğini İhlal, Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları ile Sanıklar Hüsamettin ve İlyas Haklarında Şantaj Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

B.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Beraat kararı verilen sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğini, ayrıca sanık ...’ın sabıkalı olması nedeni ile şantajdan verilen cezada teşdit uygulanmasına ve taktiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında, Özel Hayatın Gizliliğini İhlal, Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları ile Sanıklar Hüsamettin ve İlyas Haklarında Şantaj Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, mağrdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık ... Hakkında Şantaj Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 107/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A.Sanık ... Hakkında, Özel Hayatın Gizliliğini İhlal, Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları ile Sanıklar Hüsamettin ve İlyas Haklarında Şantaj Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Erbaa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Şantaj Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Erbaa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1). maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35041, Karar No: 2015/22391, Tarih: 08.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35041 E.  ,  2015/22391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/37482

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/416 (E) ve 2013/552 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar A.. B.. ve F.. K.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Temel hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1 madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezalarına esas alınan 60 günün 5 güne, TCK.nun 43. maddesi uyarınca ¼ artırım yapılarak tayin olunan 75 günün 6 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak hesaplanan 62 günün 5 güne ve TCK.nun 52. maddesi uyarınca tayin olunan 1240 Liranın 100 Liraya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Sanık M.. Ö.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

a) Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b) Mağdur İ.S.'ın zararının banka tarafından giderildiğini, sanığın da 04.10.2012 tarihli celsede şikayetçinin zararını gidereceğini beyan ettikleri, son celsede sanığın verdiği mazeret dilekçesinin dikkate alınmadığı gözetilerek, ING Bankasına kar- şılamış olduğu zararın sanıktan tahsil edilip edilmediği sorularak, gerektiğinde sanığa zararı bankaya ödemesi konusunda süre de verildikten sonra, sonucuna göre TCK.nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının değer- lendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/662, Karar No: 2018/2956, Tarih: 09.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/662 E.  ,  2018/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup fesih nedeniyle kâr kaybı alacağı ile yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar asıl ve birleşen dosya davacısı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre 05.05.2011 olan asıl dava tarihinin ve 25.06.2015 olan birleşen dava tarihinin karar başılığında 18.08.2011 olarak yatırmış olması maddi hataya dayalı olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre asıl ve birleşen dosya davacısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bozmadan önce arsa sahiplerince açılıp eldeki dava ile birleştirilen ve bozmadan sonra tefrik edilerek ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/214 Esasına kaydedilen davada mahkemenin 2014/338 Karar sayılı kararı ile sözleşmeyi arsa sahiplerinin haklı nedenlerle feshettiklerinin tespitine, arsa sahiplerinin müspet ve menfi zarar taleplerinin reddine dair verdiği karar temyiz edilmeksizin 27.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin arsa sahiplerince haklı nedenle feshi halinde yüklenici

müspet zarar kapsamına kâr kaybı alacağını talep edemez ise de; fesihte yüklenici haksız olsa dahi feshin kesinleştiği tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile gerçekleştiridiği iş ve imalât bedelini arsa sahiplerinden talep edebilir. Değerlendirmenin feshedilen sözleşmeye göre ve feshin kesinleştiği tarih itibariyle yapılması gerekir. Fesihten sonra arsa sahiplerinin başka bir yükleniciyle yaptığı sözleşme ile inşaatın yapım şeklini değiştirmiş olmaları yüklenicinin imzaladığı sözleşmeye göre gerçekleştirdiği imalât bedelini talep etmesine engel değildir.

Bu durumda mahkemece davacıya öncelikle asıl davada talep ettiği 10.000,00 TL'den ne kadarlık kısmının kâr kaybı ne kadarlık kısmınında yaptığı masraflar karşılığı olduğu konusunda açıklama yaptırılarak beyanı alınıp 6100 sayılı HMK'nın 281/3 maddesi hükmünce gerçeğin ortaya çıkması için yeniden oluşturulacak teknik bilirkişi kurulundan davacının sözleşmeye güvenerek yaptığı proje ve imalâtların sözleşme tarihindeki imar planı ve mevzuat hükümlerine göre davalı arsa sahiplerinin yararına olup olmadığı yararına ise bu iş ve imalâtların feshin keşinleştiği kabul edilen tarih 27.09.2014 ise de davacı yüklenici 05.05.2011 tarihinde açtığı asıl davada bunları talep ettiğinden asıl dava tarihi itibariyle mahalli piyasa rayiçleriyle bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, davacı vekilinin bozmadan sonra alınacak beyanı da dikkate alınarak asıl ve birleşen davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile fesihten sonraki sözleşmeye göre davacının yaptırdığı projelerin davalı arsa sahiplerinin yararına olmayacağı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen dosya davacısının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün asıl ve birleşen dosya davacısı yüklenici yararına BOZULMASINA, dava dosyası ekinde bulunan ve taraflarla ilgisi bulunmadığı düşünülen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/51 Esas 2011/40 Karar sayılı dosyası ve eklerinin mahkemece ilgili mahkemesine iade edilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısı ...'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.