muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9960, Karar No: 2014/570, Tarih: 15.01.2014

mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231.maddesinin 11. fıkrası hükmüne aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hırsızlık suçundan hükmolunan hapis cezasının bu kez seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmesi ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçu kapsamında adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilirken önceki hükümde taksit miktarı 16 olduğu halde açıklanan şimdiki hükümde taksit miktarının 24 olarak belirlenmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26316, Karar No: 2022/7207, Tarih: 12.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26316 E.  ,  2022/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya arasında bulunan, müştekiye ait işyerindeki dondurma dolabı üzerinden alınan parmak izinin, ... isimli şahsa ait olduğunun tesipitine ilişkin, 09.10.2020 tarihli Ekspertiz Raporu ile ilgili mahallinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4528, Karar No: 2021/6824, Tarih: 05.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4528 E.  ,  2021/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, iştirak, yoksulluk nafakası, maddi-manevi tazminat miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine yoksulluk nafakası ve tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddiyle temyiz edilen hükmün bozma kapsamı dışındaki bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/9755, Karar No: 2021/4659, Tarih: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9755 E.  ,  2021/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı, ayrıca sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin ayrı ayrı hüküm kurulduğu gözetilerek bu hususlarda tebliğnamede bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılmasından sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5-Kabule göre de;

a)Sanığın aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Kabule göre de;

a)Sanığın aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13973, Karar No: 2022/5749, Tarih: 30.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/13973 E.  ,  2022/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2021 gün ve 2021/46 E. 2021/54 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19997, Karar No: 2010/20923, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/19997 E.  ,  2010/20923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi neteliğindeki taşınmazlara, gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu 977, 983 ve 1000 parsel sayılı taşınmazların tamamından sulama kanalı ve yol geçirilmesi nedeniyle bedeline hükmedilmiştir. 977 ve 983 parsel sayılı taşınmazlardan geçirilen sulama kanalı nedeniyle ifraz edilmeden önceki bölümlerde meydana gelen değer artışının hesaplanması ve bu hesaplamada Kamulaştırma Kanununun 12/C maddesindeki % 50 oranının gözönünde bulundurulması gerekirken taşınmazların el atmadan arta kalan bölümlerin yüzölçümleri belirlenmeden, bedellerine hükmedilen bu parsellerde % 15 değer artışının hesaplanması,

2-Dava konusu 1000 parsel sayılı taşınmazda pay sahibi olan ...'ın davacılar içerisinde yer almadığı ve tapuda ismi de düzeltilmediği halde, payını kapsar şekilde hüküm kurulması,

3-Bedeline hükmedilen kanal niteliğindeki taşınmazların Hazine yerine, davalı idare adına tesciline, yine özel yol niteliğindeki taşınmazın Hazine adına tescili yerine, yol olarak tapudan terkinine karar verilmesi,

4-Davalı idare harçtan muaf olduğundan, peşin alınan harç ile ıslah harcının toplamı 3.318,50-TL harcın, istek halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, yargılama gideri olarak kabulü ile davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8287, Karar No: 2008/12523, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8287 E.  ,  2008/12523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 194 ada 164 ve 171 sayılı parseller orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, davacı gerçek kişi taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oluğunu, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu, Orman Yönetimi yararına yapılan tesbitin iptalini ve adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece 3402 Sayılı Yasanın 28. Maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Mahkemece; davacı vekiline duruşma gününün meşruhatlı davetiye ile tebliğ edilmesine rağmen 3402 Sayılı Yasanın 28/2. maddesi gereği ilk duruşmaya kadar sebep ve delillerini dilekçe veya ilk oturuma gelmek sureti ile bildirmesi, aksi takdirde davanın açılmamış sayılacağı ihtar edilmesine rağmen, dava sebep ve delillerini bildirmediği gibi, ilk oturuma da bila mazeret iştirak etmediği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Oysa; davacı vekili, dava dilekçesinde dava sebebini ve dayandığı delillerini açıkça bildirmiş, dava konusu edilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı, bu taşınmazlar için tesbit gününe kadar yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu iddia edildiğine, delil olarak tanık, keşif, bilirkişi raporları, kadastro tesbit tutanaklarına dayanıldığına göre, davacının dava sebep ve delillerini bildirdiğinin kabulü gerekir. 3402 Sayılı Yasanın 28/2. maddesi hükmü, davacı tarafın dava sebep ve delillerini dava dilekçesinde bildirmemesi durumlarında uygulanır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 28. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilerek, işin esasına girilip, tarafların dayandıkları delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasa hükmünün yanlış yorumlanarak, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 09/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7025, Karar No: 2021/7564, Tarih: 21.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7025 E.  ,  2021/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, karşı davanın kabulü, ferileri ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise asıl davanın kabulü, aleyhe hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminatlar ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Ergün'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Bedriye'ye geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.21.10.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1130, Karar No: 2011/2791, Tarih: 10.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1130 E.  ,  2011/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan...’ın iş kazası sonucu ölümü nedeniyle alınan tazminat ile bedeli ödenerek davalı ... adına tescil edilen 8 nolu bağımsız bölümde miras payları olduğunu, davalı ...’nın davacılardan Fatih’in cezaevine girmesini engellemek için sözü edilen yeri davalı ...’ye, onun da diğer davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını, davalıların muvazaalı satışları bilen kişiler konumunda bulunduklarını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile tesciline, olmadığı taktirde miras paylarına düşen bedelin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı davalı ...’ye bedelsiz devrettiğini bildirip, davayı kabul etmiş,diğer davalılar ise taşınmaz satışlarının bedeli karşılığında, gerçek satışlar olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalılara temlikinin muvazaalı olduğu iddiasının yazılı delille kanıtlanamadığı,taşınmazın muris Yaşar’la bir ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle miras bırakan Yaşar'ın iş kazası neticesinde ölümü sebebiyle kendisine ödenen tazminat ile sağ olan eşine çekişme konusu taşınmazı ahardan satın alınarak anne adına sicil kaydının oluşması işlemi elden bağış (gizli bağış) niteliğinde olup, olayda 01.04.1974 tarih 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı, böylesi bir olguda koşullarının gerçekleşmesi halinde ... Medeni Kanununun 560- 571 . Maddeleri arasında öngörülen tenkis davasına konu olabileceği, oysa olayda böyle bir isteğin bulunmadığı gözetilerek iptal ve tescille birlikte miras payı oranında tazminat istekli davanın reddi doğru olduğuna göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1,25.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17111, Karar No: 2021/8102, Tarih: 24.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17111 E.  ,  2021/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 31. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte

olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,