muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1847, Karar No: 2013/5689, Tarih: 02.04.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1847 E.  ,  2013/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının satış ve dağıtımı yaptığı meşrubatların münhasır satıcılığı için taraflar arasında 02/11/2009 tarihli Direkt Satış Noktası Sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeye aykırı davrandığını belirterek fazlaya dair haklar saklı tutularak bedelsiz ürün karşılığı olan 29.876,87 TL'nin ve sözleşme aykırılıktan doğan 10.000 TL cezai şartın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davanın sözleşmeye aykırılıktan dolayı cezai şart ve bedelsiz ürün karşılığının tahsili istemli olduğu, HMK 17.maddesine göre tacirlerin sözleşme ile yetkili mahkemeyi belirleyebilecekleri, aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirlenen mahkemelerde açılabileceği, sözleşme ile Kadıköy mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili kılındığı, genel veya özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesine ilişkin sözleşmede hüküm bulunmadığı, HMK 17.maddesi ile getirilen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu, yargılamanın her aşamasında re'sen hakim tarafından dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Kadıköy Ticaret Mahkemeleri olduğuna, yasal süresi içinde gönderme talebinde bulunulduğu takdirde dosyanın yetkili Kadıköy Ticaret Mahkemelerine gönderilmesine, aksi halde davanın açılmamış sayılması yönünde karar verilmesine, yargılama giderlerinin yetkili mahkemece hüküm altına alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 13.maddesinde Kadıköy icra dairelerinin ve mahkemelerinin yetkili kılındığına dair yetki şartı bulunmaktadır. Taraflar tacir olduğundan 6100 sayılı HMK'nın 17.maddesi uyarınca anılan yetki şartı geçerlidir. Ne var ki yetki sözleşmesi ya da sözleşmeye konulan yetki şartı ile belli bir veya birden fazla mahkemenin yetkili kılınması hususu kesin yetki olarak değerlendirilemez. Zira kesin yetki halleri 6100 sayılı HMK'nın yetki ile ilgili hükümlerinde açıkça belirtilmiştir. Örneğin anılan kanunun 11.maddesinde mirastan doğan davalarda, 12.maddesinde ise taşınmazın aynından doğan davalarda kesin yetki kuralı düzenlenmiştir. Kesin yetki bulunan durumlarda taraflar sözleşme ile başka bir mahkemeyi yetkili kılamazlar. Oysa HMK'nın 17.maddesinde tarafların, yetki sözleşmesine rağmen sözleşmede belirtilen mahkeme dışındaki kanunda yetkili olduğu hükme bağlanan mahkemelerin de yetkilerinin devam edeceğini kararlaştırabilecekleri öngörülmüştür. Kesin yetki durumunda yetki sözleşmesi yapılamaz. Nitekim HMK'nın 18.maddesinde açıkça; "Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri konular ile kesin yetki hallerinde yetki sözleşmesi yapılamaz." hükmüne yer verilmiştir. Tüm bu hususlar gözetildiğinde yetki sözleşmesi ya da yetki şartında yetkili olduğu belirtilen mahkemenin kesin yetkisinden söz etmek mümkün değildir.

HMK'nın 19/2 maddesine göre; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa istediği mahkemeyi bildirir. Aksi halde yetki itirazı dikkate alınmaz." Aynı maddenin 4.fıkrasında ise; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda , davalı, süresi içinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunmazsa davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir." hükmü yer almaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, somut olayın değerlendirilmesine gelince; davalının dava dilekçesinin tebliğine rağmen cevap dilekçesi vermediği dosya içeriğinden anlaşılmış olup ortada kesin yetki bulunmadığından mahkemece sözleşmede yer alan yetki şartının kendiliğinden araştırılamayacağı gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10651, Karar No: 2013/14946, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10651 E.  ,  2013/14946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırılan taşınmaz 35 m² yüzölçümlü bir dükkanın satışına ilişkindir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok, üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bilirkişi kurulunca emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınmalı, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmeli, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınması suretiyle değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1023, Karar No: 2015/2167, Tarih: 02.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1023 E.  ,  2015/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şoför olan ve katılan şirkete ait LPG'yi yurtdışına götürmekle yetkilendirilen sanığın, ilk dolum yerindeki tartım ile gümrük kapısı çıkış noktasındaki tartımda 380 kg fark çıkması sebebi ile zilyetliğin devir amacı dışında tasarrufta bulunduğunun iddia edildiği olayda,

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Tüm dosya kapsamına göre; sanığın savunmalarında; kendisinin yükü mühürlü bir şekilde aldığını ve gümrükte kolcular tarafından mühürlerin sökülerek kontrollerin yapıldığını, dolum noktasındaki kantarın eksik yüklediğini duyduğunu, ayrıca dolum yerinde tutulan ilk tutanağa yakıtının az yazıldığını ve üç tane olduğu halde dolap sayısının bir tane olarak geçirildiğini, gümrükte ise bahsi geçen tutanakta bir tane yazdığı için buna göre dolap indirilerek tartımın gerçekleştirildiğini belirtmesi karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; olay döneminde sanığın tasarrufta bulunduğu iddia edilen 380 kg LPG yi mühürlerde oynama yapmadan boşaltıp boşaltamayacağının ayrıca kontrole kadar geçen süre içerisinde söz konusu yükün uçuculuk özelliği nedeni ile eksilip eksilmeyeceğinin araştırılması, katılan şirketten aynı gün yüklenen ve sanığın beyanında belirttiği kantarda tartılan diğer araçlarında belirlenerek bu araçların...Gümrük Kapısından çıkış yaptıklarının tespiti halinde buradaki kantar tartım sonuçları da temin edilerek araçların tümünde yük eksikliği olup olmadığının sorulması, katılan firma yetkilisinin ayrıntılı beyanı alınarak sanığın yüklemeden sonra teslim noktasına kadar müdahalede bulunup bulunamayacağının ve söz konusu yükün alıcıya ulaşıp ulaşmadığının, ne kadar miktarda mal ulaştığının, kantar fişlerinden

farklı olup olmadığının sorulması ve buna ilişkin belgelerin temini, dolum yeri ve sınır kapısında ayrı ayrı tutulan ve birbirinden farklı dolap sayısını içerir tutanakları düzenleyenlerin tespit edilebilmesi halinde tanık olarak dinlenilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında takdir edilen gün adli para cezasının karşılığı adli para cezasının hesaplanması sırasında uygulanan Kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b)5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezasının 20 eşit takside bölünmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında takdir edilen gün adli para cezasının karşılığı adli para cezasının hesaplanması sırasında uygulanan Kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b)5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezasının 20 eşit takside bölünmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9561, Karar No: 2013/13552, Tarih: 30.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9561 E.  ,  2013/13552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı ... adına tespit edildiği ancak harman yeri olarak kullanılmaması nedeniyle Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazine’ye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ..., 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın harman yeri vasfını yitirdiği, taşınmazın 5393 sayılı Belediye Kanununun 79. maddesinde belirtilen taşınmazlardan olmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 740 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile yine kadastro parseli olarak davalı ... Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.”

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.”

Somut olaya gelince; davacı Hazine, dava konusu taşınmazın harman yeri olduğunu 1580 sayılı Belediyeler Kanununun 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediği sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de dosya içerisindeki 23.09.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda toprak komisyonunun 02.02.1953 tarihli ve 1 no’lu mera norm kararı ekindeki mera tutanağında ... Mahallesi pafta 6 ada 1’deki meranın dava konusu parseli hudutları itibariyle kapsamakta olduğu belirtilmiştir. Her ne kadar dava konusu 740 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile davalı ... Belediyesi adına tespit edilmiş ise de öncesinin mera olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; öncelikle dosya içerisindeki mera norm kararı ve varsa dayanağı haritalar getirtilerek dava konusu 740 ada 1 sayılı parseli kapsayıp kapsamadığı keşif yapılmak suretiyle araştırılarak ve dava konusu taşınmazın öncesinin mera mı yoksa kadastro tespitinde olduğu gibi harman yeri mi olduğu belirlenmelidir.

Diğer taraftan dava konusu taşınmazların mera veya harman yeri olduğu belirlendikten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dosya içerisindeki tapu kayıtlarının incelenmesinden;

harmanyeri niteliğinde tapuda kayıtlı taşınmazın üzerinde çok sayıda haciz şerhleri bulunduğu, bu şerhlerin lehtarlarının davada taraf olmadan haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Üzerinde haciz şerhi bulunan dava konusu taşınmazın haciz lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3788, Karar No: 2021/22, Tarih: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/3788 E.  ,  2021/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/1,119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 09/12/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Şikayetçinin olay günü ikametinde uyuduğu sırada gözünü açtığında suça sürüklenen çocuğu elinde çanta ile gördüğü ve suça sürüklenen çocuğu pencereden atlamak üzereyken yakaladığı ve bu sırada dışarıda eşgalini göremediği bir şahsın hızlıca uzaklaştığını gördüğü olayda; şikayetçinin soruşturma aşamasında kolluktaki ifadesinde; suça sürüklenen çocuğu yakalandığında eşinin çantasının ve kendisine ait olan 2 adet cep telefonunun suça sürüklenen çocuğun üzerinde olduğunu belirtmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan dava açılmış ise de; şikayetçinin soruşturma aşamasında kolluktaki ifadesinde ayrıca ikametinde bulunan kaynı ...’a ait olan cüzdanın eksik olduğunu belirtmesi ve suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ifadelerinde atılı suçu işlerken arkadaşı ...’un dışarıda gözcülük yaptığını beyan etmesi de dikkate alındığında ; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22368, Karar No: 2012/13912, Tarih: 04.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/22368 E.  ,  2012/13912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-05.02.2008 tarihli duruşmada tanık anlatımlarına karşı sanıktan diyeceklerinin sorulmayarak CMK'nin 215 (1) maddesine aykırı davranılması,

2-Olay yeri tutanağında sanık ...'ın elinde döner bıçağı bulunduğunun belirtilmesi ve adli emanete alınmasına karşın, sanık ... dinlenmeden ve bu husus açıklığa kavuşturulmadan "düşme" kararı ile yargılanmanın sonlandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2058, Karar No: 2018/1983, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2058 E.  ,  2018/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “geçici elektrik aboneliği tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 07.04.2015 tarihli ve 2014/1090 E., 2015/649 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/9540 E., 2016/4770 K. sayılı kararı ile:

“...Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin malik olduğu Ankara ili, Keçiören ilçesi, Bağlum Hisar Mahallesi, Dağdeviren caddesinde (1984 ada 4 parsel) bulunan 11/9 no'lu dairesi için davalı kuruma yapılan abonelik başvurusunun dava dışı müteahhidin iskan işlemlerini tamamlamamış olması nedeniyle reddedildiğini, müvekkilinin bu nedenle mağdur olduğunu ileri sürerek, söz konusu taşınmaza geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ''...dava konusu taşınmaz açısından, yapı ruhsat tarihinin 30.12.2005 olması nedeni ile, geçici 11. maddenin yürürlük tarihi olan 26.07.2008 tarihinden önce yapı ruhsatı alındığı için ruhsat tarihi şartı gerçekleşmiştir.

İkinci olarak taşınmazın yapı ruhsatına ve fenni gereklere uygun yapıldığının ispatı gerekmektedir. Bunun içinde yapı ruhsatı, statik raporu veya bu nitelikte bir belgenin sunulması gerekmektedir. Ancak, sunulan bu belgenin aynı zamanda dava tarihinden önce düzenlenmiş bir belge olup, davacının dava açmadan önce kuruma başvurarak abonelik isteminde bulunduğu halde, isteminin reddi sonucu bu davanın açıldığının da ispatı gerekmektedir. Zira, Yargıtay 3. HD'si 27.2.2014 tarih 2013/18883 Esas- 2014/3061 Karar sayılı kararı ile, davadan önce başvuruyu bir ön şart olarak kabul etmiştir.

Bu noktada davacı tarafın sunmuş olduğu belge dava tarihinden önce düzenlenmiş olan bir belge olsa da, bu belgenin yine geçici 11. maddenin düzenlediği manada binanın yapı ruhsatına ve fenni gereklere uygun olarak yapıldığını tereddütsüz olarak ortaya koyacak nitelikte olmadığı, 28.10.2008 tarihli seviye tespit tutanağına göre taşınmazın %90 oranında tamamlandığının belirtildiği, seviye tespit tutanağının zaten yeterli bir belge olmaması yanında, tutanaktaki oranının da binanın maddi varlık olarak projesine uygun şekilde tamamlanamadığını gösterdiğini, zira uygulamada, ancak %95 tamamlanma oranı binanın maddi olarak bittiğini, kalan %5 lik kısmın ise müteahhit borçları vb.gibi yasal eksiklikler olduğunun kabul etmektedir.