muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4058, Karar No: 2013/6066, Tarih: 18.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4058 E.  ,  2013/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.05.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın tapu iptali ve tescil yönünden reddine tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 30.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 130 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1994 yılında 3367 sayılı Kanun gereğince davalı adına tescil edilerek on yıl süre ile satışına engel teşkil edecek şekilde takyit konulduğunu, teyzesinin oğlu olan davalının taşınmazı 1988 yılında sözlü olarak kendisine sattığını, satış bedelini ödediğini, tapu kaydı üzerindeki takyit sebebiyle tapu devrinin yapılamadığını, takyit süresinin dolduğunu, taşınmazın buna rağmen kendisine devredilmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline, mümkün olmaması halinde dava tarihindeki değeri 10.000 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taşınmazların mülkiyetinin devrini amaçlayan sözleşmelerin geçerli olması, resmi şekilde düzenlenmiş bulunmalarına bağlıdır. (TMK m. 706, BK m. 213, Tapu Kanunu m. 26) Tapulu taşınmazların satışına ilişkin sözleşmelerin

nasıl yapılması gerektiği de BK’nın 22. ve Noterlik Kanununun 89. maddesinde açıkça belirtilmektedir. Satış vaadi alacaklısı, satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyeti devir borcunu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde TMK’nın 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davası ile borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Davacı tarafından bu nitelikte bir sözleşmeye dayanılmadığı gibi dava konusu taşınmazın kendisine satıldığına ilişkin olarak herhangi bir sözleşme de ibraz edilmediğinden tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacı tarafından bu nitelikte bir sözleşmeye dayanılmadığı gibi dava konusu taşınmazın kendisine satıldığına ilişkin olarak herhangi bir sözleşme de ibraz edilmediğinden tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, tescil mümkün olmadığı takdirde ikinci kademede davacının taşınmazın rayiç bedelinin tahsili istemi de mevcuttur. Davacının yazılı delili olmasa da tazminata yönelik bu iddiasının ikrar (HMK m. 188) ve yemin (HMK m. 225 v.d.) gibi delillerle de ispat edilmesi mümkündür. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemece davacıya bu hakkının hatırlatılması gerekir. Davaya konu olayda davacı açıkça yemin deliline dayanmış olduğundan kendisine bu hakkı hatırlatılmalı, sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, davacıya yukarıda belirtildiği şekilde iddiasını ispat imkanı verilmeden davacının tazminat talebinin kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacı geçerli bir satış sözleşmesine dayanmadan tazminat talebinde bulunduğundan ispatlandığı takdirde ancak vermiş olduğu bedeli geri isteyebileceği gözetilmeden 818 sayılı Borçlar Kanununun 96. maddesi hükmüne aykırı şekilde taşınmazın dava tarihindeki rayiç bedelinin tahsiline karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacın vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, 18.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4619, Karar No: 2015/12490, Tarih: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4619 E.  ,  2015/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili özetle; müvekkiline ait ... plakalı araca, davalı sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile arkadan çarpması sonucu maddi hasarlı kaza meydana geldiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak değişik iş dosyasındaki bilirkişi raporuna göre 9.347,00-TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılardan ... ön inceleme duruşmasında; kendisinin oto alım satım işi yaptığını kazaya karışan ... plakalı aracını 15/09/2013 tarihinde... isimli şahsa devrettiğini, oto satış sözleşmesini delil olarak sunduğunu, araç elinden çıktıktan sonra kaza meydana geldiği için olaydan sorumlu olmadığını savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair karar verilmiş ve hüküm süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'nun yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

478,87 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12938, Karar No: 2012/865, Tarih: 25.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12938 E.  ,  2012/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/07/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taraflar arasında görülmekte olan bir başka davada davalının savunma amacıyla söylediği sözlerin kişilik hakkına saldırı teşkil ettiğini iddia eden davacının manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasında mevcut bilgi ve belgeler incelendiğinde; taraflar arasında görülen boşanma davasında müşterek çocukların velayet hakkının davalıya verilmesine karar verildiği; davacı tarafından açılan velayetin nezi davasında velayetin kendisinde kalması gerektiğini savunan davalının savunmasını ispat amacı ile, davacı hakkında çocuğun velayet hakkını kullanamayacağını belirtmek amacıyla sarfettiği ifadelerin dosyada mevcut davacı tarafından kaleme alınan bir takım mektuplara ve tedavi süreciyle ilgili evraklara dayandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda anlatılan durum karşısında mahkemece, dava sebebi ifadelerin savunma hakkı kapsamında kaldığı kabul edilmesi ve davanın reddi gerekir iken davacının kişilik hakkına saldırı niteliğinde kabul edilmesi doğru bulunmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3582, Karar No: 2012/5233, Tarih: 04.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/3582 E.  ,  2012/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 316 ada 7 sayılı 49,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 316 ada 7 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın tek katlı dükkan niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/8122, Karar No: 2013/1710, Tarih: 13.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/8122 E.  ,  2013/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca eksik iş bedeli, gecikme tazminatı ve değer kaybı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar ile dava dışı arsa sahipleri arasında .... Noterliği'nde imzalanan 23.06.2004 gün... yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'yle davalı yüklenici arsa sahiplerine ait taşınmaz üzerinde inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmeye göre 1 nolu dairenin davacı arsa sahibine bırakıldığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin inşaatın bitim süresi başlıklı bölümünde imzalanmasından sonra 3 ay içinde yüklenicinin inşaat ruhsatını alıp, inşaata başlayacağı ve ruhsat tarihinden itibaren 20 ayda iskân ruhsatı alınmış olarak işi tamamlayıp teslim edeceği kararlaştırılmıştır. Genel şartlar bölümünün 5. maddesinde de inşaatın anahtar teslimi yapılacağı kabul edilmiştir. 23.06.2004 sözleşme tarihine 3 ay ruhsat süresi eklendiğinde yapı ruhsatı alınması gereken tarih 23.09.2004, buna da 20 aylık yapım süresi eklendiğinde teslimi gereken tarih 23.05.2006 olmaktadır. Arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin anahtar teslimi yapılıp yapı kullanma izin belgesi alınarak verileceği kabul edilmiş olduğundan yapı kullanma izin belgesi alınmadan arsa sahibi dairesini teslim almaya zorlanamaz. Davalı yüklenici tarafından davacı arsa sahibinin kendisine ait bağımsız bölümü fiilen teslim alıp kullandığı ya da kiraya vererek gelir temin ettiği ileri sürülüp kanıtlanmamıştır. Öte yandan iskân belgesi almak üzere başvurulması yeterli olmayıp arsa sahibinin kabule zorlanabilmesi için yapı kullanma izin belgesinin alınmış olması da şarttır.

Bu durumda mahkemece öncelikle davacı arsa sahibi kendisine ait bağımsız bölüm ve arsa payını dava dışı 3. kişiye devrettiğini ileri sürdüğünden satış tarihini gösterir şekilde tapu kaydının getirtilmesi, davacı vekiline dava dilekçesinde talep ettiği her bir alacakla ilgili miktarın açıklattırılması ve dava konusu taşınmazla ilgili yapı kullanma izin belgesinin alınıp alınmadığı, alınmış ise tarihinin ilgili belediyeden sorulup tespit edildikten sonra hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla teslimi gereken tarih 23.05.2006 ise de davacı 23.06.2006 gününden itibaren gecikme tazminatı istediğinden bu tarihten getirtilecek tapu kaydına göre davacının hissesini satarak devrettiği tarihi geçmemek koşulu ile yapı kullanma izin belgesinin alındığı tarihe kadar davacının isteyebileceği gecikme tazminatı hesaplattırılıp bunun daha önceki raporda saptanan eksik işler bedeline eklenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle yazılı miktarda kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15165, Karar No: 2018/2135, Tarih: 14.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/15165 E.  ,  2018/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elkoymanın Önlenmesi ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece; davanın davalılar ... ve ... yönünden reddine, dahili davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu ... nolu parselin önünde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki, kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana davalıların beton platform ve iskele yapmak sureti ile işgal ettiğini açıklayarak, vaki müdahalenin önlenmesi ve muhtesatların kafine karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili 21.11.2014 havale tarihli dilekçesi ile ...'in dahili davalı olarak davaya dahil edilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalının duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir beyanda da bulunmadığı görülmüştür.

Mahkemece, davalılar ... ve ...'ın yargılama sırasında taşınmazı ...'e devrettiği görülmekle davalılar Mustafa Kemal ve Can yönünden husumet nedeniyle red , dahili davalı ...'e karşı açılmış olan davanın KABULÜ ile ... Parselin kuzey batı sınırının deniz yönünde Devletin Hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere 26.02.2010 tarihli fen bilirkişileri tarafından hazırlanan krokili raporda (A) harfi ile gösterilen 14m2 iskele, (B) harfi ile gösterilen 86m2 beton dolgu, (C) harfi ile gösterilen 14m2 peyzaj düzenlemesinin yapılmak suretiyle yapılan müdahalenin men'i ile A,B ve C harfleriyle gösterilen iskele, beton dolgu ve peyzaj düzenlemesinin kal'ine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili temyizinde; taşınmazın yargılama sırasında el değiştirmiş olmasının kal kararı yönünden eski maliklerin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağını iddia etmiştir.

Dahili davalı vekili temyizinde; davaya konu ... nolu parselin önündeki beton platform ve iskele ile ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/231 Esas ve 2011/270 karar sayılı dosyası ile hüküm kurulduğunu ve kararın kesinleştiğini belirterek, kesin hüküm savunmasında bulunmuştur.

Dava, ... nolu parselin deniz yönünde bulunan kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu hukuki sebebine dayalı olarak açılan müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz bütününün ... nolu parsel içinde kalmadığı mahallinde yapılan keşif ile anlaşılmıştır. Sadece bu parselin maliki dikkate alınarak davanın kabulü doğru görülmemiştir. Ayrıca dahili davalı tarafın kesin hüküm iddiasında bulunduğu dava dosyası getirtilerek kesin hüküm savunması hususu üzerinde durulmamıştır.

Dava konusu taşınmaz bütününün ... nolu parsel içinde kalmadığı mahallinde yapılan keşif ile anlaşılmıştır. Sadece bu parselin maliki dikkate alınarak davanın kabulü doğru görülmemiştir. Ayrıca dahili davalı tarafın kesin hüküm iddiasında bulunduğu dava dosyası getirtilerek kesin hüküm savunması hususu üzerinde durulmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, kesin hüküm konusu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin, 2010/231 Esas ve 2011/270 karar sayılı dosya getirtilerek dava dosyası ekine alınması, mahallinde yerel bilirkişi, tanıklar ve teknik bilirkişi ile keşif tapılarak kesin hüküm savunması üzerinde durulması, yerel bilirkişi ve tanıklardan müdahalenin kim tarafından yapıldığı, kal konusu yapının kim tarafından yapıldığı ve halen kim tarafından kullanıldığı kesin olarak belirlendikten sonra taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüz ölçümü belirtir, uzmanlarca düzenlenen teknik bilgileri içeren ve Yargıtay denetimine elverişli ölçekli krokisi esas alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı ... vekili ve dahili davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin alınan harcın temyiz eden davalıya iadesine, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12699, Karar No: 2020/599, Tarih: 13.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12699 E.  ,  2020/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, etkin pişmanlığa ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, etkin pişmanlığa ilişkin TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11507, Karar No: 2011/12402, Tarih: 07.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11507 E.  ,  2011/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 gün ve 2008/365 - 2008/598 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.06.2011 gün ve 2009/8069 - 2011/7185 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara "...Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi ... "yazılı bir belge karşılığında 45.000 DM yatırdığını, müvekkiline paralarını her istediği anda alabileceği ve yüksek oranda faiz garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 44.985,49 YTL'nın davalılardan tahsilini, davalı şirketlerle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı şirketin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan bir Anonim Şirket olduğu, davacının davalı şirkette hissesinin bulunduğu, TTK'nun 405/2. maddesinde sermaye şirketlerinde sermaye olarak verilenin istenemeyeceğinin hüküm altına alındığı, davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan A.Ş. yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle, davanın tüm davalılar yönünden reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 14.06.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.