muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6289, Karar No: 2023/2012, Tarih: 03.07.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl dava yönünden, davacının yasal şikayet hakkını kullandığı, davacı için zarar veren olumsuz bir durum olmadığı, dosyaların incelenmesi sonucunda davalı avukatın istifasından sonra dosyaların hak kaybına yol açacak şekilde bir takipsizliğe maruz kalmadığı, ayrıca davalar aleyhe bitse bile, bunun davanın takipsizlik veya davalı avukata atfedilecek başka bir sebepten ileri gelmediği, davaların maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmaması sebebiyle esastan red edildikleri için, davalı avukatın sorumluluğundan bahsetmenin mümkün olmayacağı anlaşıldığından asıl davada davalının vekil olarak kusurlu davranışı olmadığından ve maddi zarar oluşmadığından maddi tazminat davasının reddine, davalının anayasal şikayet hakkını kullandığı, şikayeti sonucunda davacı hakkında soruşturma yapıldığı, hatta ceza davası açıldığı, şikayete konu olayda davalı avukatın aslı gibidir imzası ile açılan davada imzanın davacıya ait olmasa bile davalı avukata da ait olmadığının anlaşıldığı, bu durumda şikayetin haklı emarelere dayalı olduğu, davalının münhasıran davacıya zarar vermek kastı ile şikayette bulunduğunun ispatlanamadığı anlaşıldığından manevi tazminat davasının reddine; karşı dava yönünden, karşı davalının, karşı davacıyı baroya şikayet ettiği, yapılan soruşturma sonucunda karşı davacı avukatın mesleğin gereklerini yerine getirmiş olması vekil olarak kusurlu hareketinin olmaması nedeni ile soruşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davalı karşı davacının avukat olması nedeni ile haksız şikayetler sonucunda mesleki onur ve saygınlığının zedelendiği, karşı davacının uğradığı manevi zararın karşılanması gerekeceği anlaşıldığı gerekçesiyle karşılık davacının 5.000,00 TL manevi tazminat davasının ve bilirkişi raporunda belirlendiği şekilde vekalet sözleşmesi haksız olarak feshedildiğinden ödenmeyen 500 TL vekalet ücretine ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı / karşı davalı istinaf başvurusunda; Mahkemece, vekili tarafından ilk defa sunulan mesleki mazeretin kabul edilmediğini ve davanın yokluklarında karara bağlandığını, tanıkları dinlenmeden karar verildiğini, davalının Avukatlık Kanunu ile bağdaşmayan eylemleri, kendisini tahkir etmesi, sır saklama yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi sebebi ile mağdur olduğunu, tazminat taleplerinin reddedilip davalı lehine tazminata hükmedilerek adeta ödüllendirilmesinin mağduriyetine sebep olduğunu, sözleşme süresi içerisinde, üzerine attığı soyut suçlamanın iftira niteliği taşıdığını, sahte vekalet kullanılarak ...’da dava açtığı ve .../...’ta açılan dava dilekçesi ekinde bulunan vekaletnamenin sahte olduğu iddiasının hakikatle bağdaşmadığını, sanık olarak yargılandığı dava neticesinde hakkında beraat kararı verildiğini, yargılama sürecinde bahse konu vekaletname üzerinde ... Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından yazı ve imza incelemesi neticesinde belge üzerindeki tüm yazı ve imzaların davalının eli ürünü olduğunun tespit edildiğini, bu bağlamda davalının kendisi hakkında çeşitli resmi ve adli makamlar nezdinde ileri sürdüğü, “sahte vekalet kullandığı ve sahte avukatlık yaptığı” yönündeki iddialarının asılsız olduğunun kesinleşmiş beraat kararı ile ortaya çıktığını, davalı avukatın, dosyalara sunduğu istifa dilekçelerinde kişilik haklarına saldırdığını, sır saklama yükümlülüğünü ihlal ettiğini, hakkında hakikate aykırı beyanlarda bulunmak suretiyle adli ve resmi makamları yanıltmaya çalıştığını, üstelik vekalet sözleşmesini tek taraflı olarak feshetmek adına iftira içerikli beyanlar yönelttiğini, sözleşmeyi feshetmek için kendisinden 25.000,00 TL haksız bedel talep ettiğini, bu hususun davalının yazılı ikrarı ve yargılama sürecinde dinlenen tanık beyanları ile sabit olduğunu, davalının haksız fiili sebebi ile maddi ve manevi zararların oluştuğunu, davalının kendi hür iradesi ile istifa ederek vekillik görevinden çekilmesine ve sözleşme gereği hak etmiş olduğu ücretler kendisine makbuz karşılığı ödenmiş olmasına rağmen davaya karşı açtığı tazminat davası kapsamında 53.000,00 TL talep etmesinin hukuki dayanağının bulunmadığını, bilirkişi raporunun hükme esas olabilecek nitelikte olmadığını belirterek, yerel Mahkeme kararının istinaf yolu ile kaldırılmasını talep etmiş, Mahkemenin ek kararına karşı; mahkemece davalının karşı davasının 500 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat verilerek kısmen kabul edildiğini, bu durumda reddedilen 49.500,00 TL maddi tazminatın baz alınarak lehlerine 5.795,00 TL maddi tazminat vekalet ücreti, reddedilen 45.000,00 TL manevi tazminatın baz alınarak lehlerine 5.300,00 TL manevi tazminat vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, bu yöndeki taleplerinin tavzih ya da tashih kapsamında düzeltilmesi mümkün iken reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek 24.10.2019 tarihli tavzih ek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı/karşı davacı katılma yolu ile istinaf dilekçesinde; avukatlık ücretinin tamamına hak kazandığını, güvenin sarsılmasının haklı bir istifa nedeni olduğunu, yasal zaruret nedeniyle 7 ay boyunca devam eden vekalet görevi sonunda alması gereken davacı / karşı davalının payına düşen aylık 500 TL den (29.03.2016 kadar görev devam ettiğinden fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla) maddi zararının 3.500 TL olduğunu, bu miktar yönünden davanın kabulü gerektiğini, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olmadığını, karşı davanın tümüyle kabulü gerekirken kısmen kabulünün hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek karşı dava yönünden yerel mahkeme kararının kaldırılarak kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayetin Anayasal şikayet hakkının kullanılmasından ibaret olduğunun belirlenmesi, Mahkemece bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, davalı avukatın istifasından sonra dosyaların hak kaybına yol açacak şekilde bir takipsizliğe maruz kalmadığı, ayrıca davalar aleyhe bitse bile, bunun davanın takipsizlik veya davalı avukata atfedilecek başka bir sebepten ileri gelmediği, davaların maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmaması sebebiyle esastan reddedildikleri tespitlerine ulaşıldığı için davalı avukatın sorumluluğundan bahsetmenin mümkün olmayacağı gerekçesi ile asıl davada maddi tazminat davasının reddine, davalının anayasal şikayet hakkını kullandığı, şikayeti sonucunda davacı hakkında soruşturma yapıldığı, hatta ceza davası açıldığı, şikayete konu olayda davalı avukatın aslı gibidir imzası ile açılan davada imzanın davacıya ait olmasa bile davalı avukata da ait olmadığının anlaşıldığı, bu durumda şikayetin haklı emarelere dayalı olduğu, davalının münhasıran davacıya zarar vermek kastı ile şikayette bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesi ile manevi tazminat davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması, karşı davada talep edilen vekalet ücreti yönünden; taraflarca imzalanan ''İbraname'' başlıklı belge ile 10.06.2015 tarihine kadar ödenmesi gereken tüm vekalet ücreti, masraf ve danışmanlık ücretlerinin davalı/karşı davacı avukata ödenmiş olduğu dikkate alınarak, davalı/karşı davacının 10.06.2015(dahil) tarihi ile sözleşmenin son bulduğu 09.07.2015 tarihine kadar olan aylık ücretten davacı/karşı davalının payına düşen 500 TL yi talep etme hakkının bulunması, karşı davada maddi tazminat talebinin 3.500 TL olduğu, maddi tazminat talebinin reddedilen kısmının 3.000 TL olduğu dikkate alındığında, Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddedilen kısmı üzerinden karşı davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmaması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldı, davalı/karşı davacının(katılma yolu ile) tüm, davacı/karşı davalının aşağıda belirtilen istinaf sebebi dışındaki sair istinaf taleplerinin esastan reddine, Mahkemece karşı davada manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, olayda manevi tazminat koşullarının bulunmadığı dikkate alınarak manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde bu kalem istek yönünden talebin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle; davacı/karşı davalının asıl davaya yönelik, davalı/karşı davacının(katılma yolu ile) tüm istinaf sebeplerinin HMK 353/1/b/1inci maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, davacı/karşı davalının karşı davaya ve 24.10

.10.2019 tarihli tavzih kararına yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle; kararının kaldırılmasına, davacı/karşı davalının davasının reddine, davalı/karşı davacının davasının kısmen kabulüyle, 500 TL vekalet ücretine ilişkin alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı/karşı davalıdan alınarak davalı/karşı davacıya verilmesine, davalı/karşı davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı / karşı davacı vekili temyizinde; istinaf dilekçesinde bildirdikleri sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiş ve ayrıca davalı-karşı davacı avukatlık vekâletini müvekkilden habersiz kullanarak, onun ağzından ... 2. Sulh Hukuk Hâkimi Rabia Arıkan hakkında HSYK’ya asılsız bir şikâyet dilekçesi gönderdiğini bu şikâyetin reddine dair resmi yazının vekil sıfatıyla müvekkilinin adresine gelmesiyle öğrenildiğini, manevi tazminat talebinin reddi nedeniyle davacı/karşı davalı lehine AAÜT uyarınca nisbi olarak 7.300 TL Avukatlık ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, karşı davadaki maddi tazminat talebinin tümü yerine kısmen kabulüne dair istinaf başvurusunun reddine karar verilmesinin haksız olduğunu, haklı olarak istifa eden avukatın, takip ettiği her dava ve takip için avukatlık ücretinin tamamına hak kazanacağını, vekil edene, vekilinin çekildiğine dair dilekçesi tebliğ edilmedikçe de vekaletin devam ettiğini, somut olayda istifa dilekçesi davacının KKTC adresine tebliğ edilemediği için tebligatların müvekkiline gelmeye devam ettiğini, mecburen 09.7.2015 tarihinden sonraki davaların duruşmalarına katıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece 1 ay için 500 TL alacak olduğundan sözedilmiş ise de Temmuz 2015 ayından itibaren Ocak 2016 ayına kadar yasal zaruret nedeniyle 7 ay boyunca devam eden vekalet görevi sonunda müvekkilin alması gerekip alamadığı davacı/karşı davalının payına düşen aylık 500 TL den 29.03.2016 kadar maddi zararın 3.500 TL olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı / karşı davalı temyizinde; istinaf dilekçesinde bildirdikleri sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiş ve karşı davada verilen kısmen kabul kararının bozulmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada maddi - manevi tazminat; karşı davada manevi tazminat ve vekalet ücreti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi; "Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar verici fiili yasaklayan bir hukuk kuralı bulunmasa bile, ahlaka aykırı bir fiille başkasına kasten zarar veren de, bu zararı gidermekle yükümlüdür. "

Aynı Kanunun 50 nci maddesi; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler."

Aynı Kanunun 50 nci maddesi; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler."

1163 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 41 inci maddesi; "Belli bir işi takipten veya savunmadan isteği ile çekilen avukatın o işe ait vekalet görevi, durumu müvekkiline tebliğinden itibaren onbeş gün süre ile devam eder. "

Aynı Kanun'un 163 üncü maddesi; "Avukatlık sözleşmesi serbestçe düzenlenir. Avukatlık sözleşmesinin belli bir hukukî yardımı ve meblâğı yahut değeri kapsaması gerekir. Yazılı olmayan anlaşmalar, genel hükümlere göre ispatlanır. Yasaya aykırı olmayan şarta bağlı sözleşmeler geçerlidir. Avukatlık ücret tavanını aşan sözleşmeler, bu Kanunda belirtilen tavan miktarında geçerlidir. İfa edilmiş sözleşmenin geçersizliği ileri sürülemez. Yokluk halleri hariç, avukatlık sözleşmesinin bir hükmünün geçersizliği, bu sözleşmenin tümünü geçersiz kılmaz."

Aynı Kanun'un 164 üncü maddesi; "Avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblâğı veya değeri ifade eder. Yüzde yirmi beşi aşmamak üzere, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın belli bir yüzdesi avukatlık ücreti olarak kararlaştırılabilir. "

Aynı Kanun'un 171 inci maddesi; "Avukat, üzerine aldığı işi kanun hükümlerine göre ve yazılı sözleşme olmasa bile sonuna kadar takip eder. " şeklindedir.

3. Değerlendirme

1. Davalı / karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Dosya içeriğine göre karşı dava yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 53.000 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL sının altında kalmaktadır.

2. Davacı / karşı davalının asıl davaya yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; tarafların iddia, savunma, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine, yukarıda verilen hukuk kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeler ile davacının manevi tazminat talebi koşullarının oluşmadığı, maddi tazminat talebi yönünden davalı avukatın vekil olarak sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve kusurunun bulunmadığı, dosya içeriği ve bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olduğundan davacının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3. Davacı / karşı davalının karşı davaya yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; dosya içeriğine göre karşı dava yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 500 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL sının altında kalmaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı/karşı davalı vekili ile davalı/karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8,400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacı / karşı davalıdan alınıp, davalı / karşı davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/7959, Karar No: 2010/15953, Tarih: 06.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/7959 E.  ,  2010/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işyeri sigortalısının sürekli iş göremezlik durumuna girmesi sonucu bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin ilk rücu davasından bakiye kalan miktarının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılıp Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin kusur farkına isabet eden kısmı belirlenerek, ilk davada hüküm altına alınmayan bölümünün kabulüne, artışlara ilişkin istemin ise reddine karar verilmesi Dairemizin yerleşmiş içtihadı ise de, kurum tarafından talep edilen rakam, ilk peşin değerli gelirin kusur karşılığından ilk davada hükmedilenin tamamının düşülerek bakiyesinin tahsili talebi olduğu dikkate alınarak taleple bağlılık ilkesi gözetilmek suretiyle davanın tamamının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1). paragrafındaki “Davanın Kısmen Kabulüne” ifadesinin silinerek, yerine, “Davanın KABULÜNE” İifadesinin yazılmasına, aynı paragraftaki “35.343,01 TL” rakamlarının silinerek, yerine, 38.298,73 TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün (2). paragrafındaki “Fazlaya ilişkin talebin reddine,” ifadelerinin silinerek, hükümden çıkatrılmasına, (3). paragraftaki “1.932,27 TL” rakamlarının silinerek yerine “2.091,88 TL” rakamlarının yazılmasına, davacı lehine vekalet ücretine ilişkin (4) bentteki “3.978,27 TL” rakamlarının silinerek, yerine, “4.273,84 TL” rakamlarının yazılmasına, davanın kısmen reddi nedeniyle takdir edilen vekalet ücretine ilişkin (5). paragrafın silinerek, hükümden çıkartılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28506, Karar No: 2014/24670, Tarih: 22.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/28506 E.  ,  2014/24670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2014

NUMARASI : 2014/39-2014/43

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8525, Karar No: 2011/2087, Tarih: 05.10.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8525 E.  ,  2011/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlü hakkında işyeri dokunulmazlığın bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak CMK 253 maddesi gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan hüküm kurulması

2-Hükümlünün eylemini gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden TCK 143 maddesiyle cezada artırım yapılması

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye uygun olarak açıklanan nedenle BOZULMASINA 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.