muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7212, Karar No: 2007/8009, Tarih: 21.06.2007

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 02.11.2006 tarih ve 2006/11321-12333 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11931, Karar No: 2018/4037, Tarih: 09.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11931 E.  ,  2018/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin soruşturma aşamasında, cami avlusunda abdest alırken cep telefonunu ceketinin cebine koyduğunu, abdest aldıktan sonra cep telefonunun ceketinin cebinde olmadığını fark ettiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında talimat ile alınan ifadesinde namaz kılmak için camiye gittiğini, ceketini astığını, namazdan sonra ceketini giydiğinde cep telefonunun cebinde olmadığını fark ettiğini beyan ettiği, müştekinin aşamalardaki beyanları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla mahkemece müştekinin yeniden dinlenilerek beyanları arasındaki çelişkinin giderilerek söz konusu telefonun, cami içinde namaz kılarken astığı ceketininin cebinden çalınması halinde TCK’nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, cami avlusunda abdest alırken astığı ceketinin cebinden çalınması halinde aynı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, cami avlusunda abdest alırken üzerinden çalınması halinde 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken; müştekinin aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16335, Karar No: 2014/6935, Tarih: 08.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16335 E.  ,  2014/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2013 tarih ve 2011/126-2013/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin fiilen 1994 yılından başlamak üzere ...tanıtım işaretiyle radyo televizyon yayıncılığı alanında faaliyette bulunduğunu,1995 yılında ...'e yayın lisans başvurusunda bulunduğunu, 1996 tarihinde ... alan adını alarak oluşturduğu web sayfası ile ticari faaliyetinin tanıtımına geçtiğini, ...+Şekil ibareli birden fazla tescilli markanın sahibi olduğunu, davalının ise 1997 yılında ... alan adını tescil ettirerek içeriğinde müvekkili ile ilişkilendirilebilecek nitelikte iletimler yaptığını, eylemin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yarattığını, davalının kötüniyetli olduğunu, eylemlerini anılan web sayfasında araya kesintiler girecek şekilde belirli zaman aralıklarıyla gerçekleştirdiğini, bazı zamanlar farklı televizyon kanalları ile değişik faaliyetler içeren başkalarına ait web sayfalarına yönlendirildiğini, davalının fiillerinin haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalının eylemlerinin marka hakkına tecavüz yarattığının tespiti ile tecavüzün durdurulması ve men’ine, ... ibareli alan adının müvekkiline devrine, 1.000,00 TL maddi, ....000,00 TL manevi ve ....000,00 TL itibar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kullandığı ...ibaresinin biçim ve düzenleme tarzı itibariyle farklı olduğunu, kanald.com alan adının 1997 yılında sohbet odası iletimlerinde kullanmak amacıyla alındığını, kanal ibaresinin sohbet odası anlamında, D harfinin de dostluk kelimesinin kısaltması olduğunu, web sayfasına giren kişilerin bunun bir dostluk kanalı olduğunu hemen anlayabileceğini ve davacının tv kanalıyla ilişkilendirmeyeceğini, davacının ilk marka tescilini 1998 yılında yaptırdığını, müvekkilinin alan adını 1997 yılında tescil ettirdiğini, geçen 14 yıllık sürede her hangi bir hak iddiasında bulunmadığını, 2010 yılında davacının müvekkilini ... nezdinde şikayet ettiğini ancak davacı isteminin reddine karar verildiğini, müvekkilinin kötüniyetli olmadığını, yazılımını güncelleyerek web sayfasını kullanılabilir duruma getirdiğini, müvekkilinin web sayfasına yüklenen bir kısım görüntülerin doğası gereği engellenmesi olanağının bulunmadığını, fark edildiğinde de kaldırıldığını, eyleme karşı çıkma hakkının zamanaşımına uğradığını, ortada bir marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet bulunmadığını, davacının sessiz kalmak suretiyle eyleme karşı çıkma hakkını yitirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 1994 yılından itibaren ...ibare ve logosunu kullanarak gerçekleştirdiği yayıncılık faaliyeti ile tüm Türkiye’de bilinen, izlenen, saygı, sempati ve güven duyulan bir televizyon kanalı olduğu, ilk kullanımın başladığı tarihten itibaren haksız rekabet, tescillerin yapılmasından itibaren de haksız rekabet ve marka hakkına dayalı olarak koruma elde ettiği, ayırt ediciliğinin ilk andan itibaren yüksek seviyede bulunduğu ve kullanımla sürekli arttığı, anılan tarih itibariyle fiilen tanınmışlık elde ettiğinin anlaşıldığı, dava konusu kanald.com alab adının 2008 yılında davalıya geçtiği, son zamanlarda arkadaşlık ve sohbet sitesi iletimi gerçekleştirildiği, bir kısım tanıtım ve reklamlara yer verildiği, kullanımın nitelik ve mahiyeti itibariyle ticari etki yaratacak nitelikte bulunduğu, davacı televizyon kanalıyla ilişkilendirilmesinin kaçınılmaz olduğu, tanıtım işaretlerinin birebir aynılığa yakın benzer oldukları, öncelik hakkına sahip olan davacının davalının haksız rekabet oluşturan ve marka hakkına tecavüz teşkil eden bu eyleme karşı çıkma yetkisinin bulunduğu, davacının sessiz kalmak suretiyle eyleme karşı çıkma hakkını yitirdiğinden bahsedilemeyeceği, davalının korunmaya değer bir hukuki durum kazandığından bahsedilmesinin olanaksız olduğu, davalının eylemlerinde iyiniyetli olduğundan da söz edilemeyeceği, anılan alan adının ".tr" uzantılı değil ".com" uzantılı olduğu için devrine yönelik mahkemenin karar verme yetkisinin olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davcalının eylemlerinde haksız ve kötü niyetli olduğu ve davacı marka hakkına tecavüz yarattığının tespiti ile bu tecavüzün durdurulması ve men'ine, 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi ve ....000,00 TL itibar tazminatının davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına, devir talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 614,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1281, Karar No: 2017/4353, Tarih: 06.06.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1281 E.  ,  2017/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak

ihtara rağmen kendiliğinden Dağılmama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçundan doğrudan zarar görmeyen müşteki ... Rektörlüğünün bu suç yönünden davaya katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4251, Karar No: 2014/7513, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4251 E.  ,  2014/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Ret, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un vefat eden babasından yetim maaşı alabilmek için 17.06.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Sanık ... hakkında; aynı konuda açılmış başka bir davanın varlığı nedeniyle verilen ret kararı ile sanık ... hakkında;

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un vefat eden babasından yetim maaşı alabilmek için 17.06.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Sanık ... hakkında; aynı konuda açılmış başka bir davanın varlığı nedeniyle verilen ret kararı ile sanık ... hakkında;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5661, Karar No: 2010/8642, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5661 E.  ,  2010/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi; ... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmi ilana çıkartıldığını, ancak dava dilekçesine ekli memleket haritasında 4ile gösterilen alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazine,... ve Orman Bakanlığı ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır. Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın tespit tutanağı düzenlenip malik hanesi açık bırakılarak mahkemeye gönderilmiş, mahkemece; tutanak iktisabında zilyet olarak ismi ... kişi davaya dahil edilip taraf oluşturulduktan sonra; Hazine, ... ve Orman Bakanlığı ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, bu davalılar yönünden yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı kişi aleyhine açılan davanın kabulüne ve 12.05.2009 tarihli ... bilirkişi rapor ve krokisinde 138 ada 1 nolu parselin (A) ile gösterilen 556,52 m²'lik kısmına ilişkin kadastro tespitinin iptali ile bu kısmın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 137 ada 1 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, 138 ada 1 nolu parselin kalan bölümü hakkında hüküm kurulmamış, karar davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tutanağın edinme sütununda isimleri ... davalı kişiler tarafından zilyet olarak kullanıldığı, bu nedenle Hazine, ... ve Orman Bakanlığı ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilemeyeceği ve çekişmeli 138 ada 1 nolu parselin (B) ile gösterilen bölümlerinin dava konusu edilmediği gerekçeleriyle Hazine, ... ve Orman Bakanlığı ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine ve sadece taşınmazların (A) ile gösterilen bölümleri hakkında hüküm kurulmuşsa da halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden

itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ... ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile ... ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışanda bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.