muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3030, Karar No: 2020/4466, Tarih: 16.09.2020

Eldeki davada yasal dayanak olan 5510 sayılı Kanunun 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir. Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan Kanunun 50.- 51. maddeleri (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri= gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı=ya da peşin sermaye değeri x üçüncü kişinin kusurun yarısı) ile toplamı, Kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir.

Dosya kapsamına göre, davalı işveren ... temyizi yönünden irdeleme yapıldığında; üçüncü kişinin sorumluluk miktarı noktasında ilk peşin sermaye değerinin yarısının tüm davalılar kusuruna oranı hesaplandığında miktarın 18.760,94 TL olduğu; işverenin sourmluluk miktarı ilk peşin sermaye değerinin işveren kusuruna oranı artı ilk peşin sermaye değerinin yarısının üçüncü kişinin kusuruna tekabül eden miktar hesaplandığında ise 34.211,14 TL olduğu anlaşılmakla; işverenin gelir yönünden tek başına sorumlu olduğu miktar 15.450,20 TL olup davadan önce aylığından yapılan kesintiler dikkate alındığında miktarın 14.978,94 TL belirlenmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi’nce 18.760,95 TL ‘ye hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi hükmünün;

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi hükmünün;

1-2-a maddesinin hükümden çıkarılarak yerine; “a-Asıl davanın kısmen kabulü, birleşen Adana 2. İş Mahkemesinin 2017/90 Esas sayılı dosyasındaki davanın kabulü ile, 67.847,74 TL Kurum zararından bağlanan gelirler nedeni ile 18.760,95 TL’nin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen; geri kalan 14.978,94 TL gelirin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınarak davacı Kuruma verilmesine,”

2- 2-d maddesinin hükümden çıkarılarak yerine; “d- Davacı tarafından yapılan 2804,60 TL yargılama giderinden kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 2.635 TL’nin (...’in sorumluluğu 2018,18 TL ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine;

3- 3.maddesi çıkarılarak yerine; davacı kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık ücret tarifesi gereğince kabul edilen miktar yönünden belirlenen 7.397,23 TL vekalet ücretinin (davalı ...’in sorumluluğu 5.749,55 TL ile sınırlı olmak üzere ) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ;

4- 4.maddesi çıkarılarak yerine; davalı ... kendisini vekil ile temsil ettiğinden Avukatlık ücret tarifesi gereğince reddedilen miktar yönünden belirlenen 2.725 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’ya verilmesine;

şeklinde yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, fazla alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılardan ...'e iadesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/81, Karar No: 2009/7015, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/81 E.  ,  2009/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca muarazanın men’i, inşaat yapılan 1. bloktaki dairelerin aidiyetinin tesbiti ve gecikme tazminatı, karşı dava ise fazla imalât ve dairelerin büyük yapılması nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında asıl dava tarihinin yanlış yazılması maddi hataya, karşı dava tarihinin yazılmamış olması sehve dayalı olup mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında ... Noterliği'nde düzenlenen 23.06.1999 gün 2677 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı Gayrimenkul Satış Vaadi ve İnşaat Sözleşmesinin 1. maddesinde arsa üzerinde A ve B blok adı altında her katta dört daire olmak üzere iki adet apartman yapılacağı, 3. maddesinde 8 adet dairenin arsa sahibine ait olacağı kararlaştırılarak arsa sahibine verilecek daireler belirlenmiş, blokların zemin artı beş katlı yapılması halinde arsa sahibine 9 daire verilmesi kabul edilmiştir. Bilirkişi raporlarından dava konusu arsa üzerinde 4 blok halinde inşaat yapıldığı anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde sözleşmede öngörülmeyen, fiilen fazladan yapılmış bölüm varsa bu bağımsız bölüm-bölümlerin de sözleşmedeki paylaşım oranına uygun olarak dağıtılması gerekir. Sözleşmenin 3. maddesinde iki blok halinde yapılacak inşaatın zemin + 4 kat ya da zemin + 5 kat olmasına göre paylaşım düzenlemesi yapılmakla birlikte daha fazla blok ve sayıda inşaat yapılması halinde uygulanacak paylaşım biçimi düzenlenmemiştir. Fazladan yapılan bağımsız bölümlerin yasal olması halinde bu bölümlerde aksi kararlaştırılmadıkça arsa sahibi ve yüklenicinin hak sahibi olacağı da izahtan verestedir.

Bu durumda mahkemece yeniden oluşturulacak, konusunda uzman bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölüm sayısı, yüklenici tarafından fiileen yapılan blok ve bağımsız bölüm miktarı, sözleşmedeki paylaşım oranları, fazladan yapılan dairelerin yasal olup olmadığı ve zeminde yapı ruhsatından farklı olarak yapılan yerin daire-bağımsız bölüm niteliğinde olup olmadığı, yasal hale getirilmelerinin (fazla bağımsız bölümler ve inşaatın) mümkün olup olmadığı, fazladan yapılan yasal blok ve dairelerin teslim süresine etkisi olup olmadığı ve bunun süresi tesbit ettirilip teslimi gereken süreye eklenmek suretiyle gecikme tazminatı miktarı konularında rapor alınıp, ilgili belediyeden yapılan inşaat ve fazla bölümlerin yasal olup olmadığı ve yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı sorularak belirlendikten sonra sözleşmedeki paylaşım oranına göre arsa sahibine isabet edecek bağımsız bölüm sayıları ve yerlerinin belirlenip yine arsa sahibine kalacak bağımsız bölümlerin arsa payları da hesaplattırılarak tesbit ve gecikme tazminatı ile ilgili hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Asıl davada 2.000,00 TL gecikme tazminatı istenmiş, 10.07.2007 tarihinde harçlandırılan ıslah dilekçesi ile bu miktar 7.600,00 TL daha artırılmıştır. Davadan önce temerrüt ihtarı olmadığından davada talep edilen gecikme tazminatı için dava tarihinden ıslahla artırılan bölümü için de ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken tamamı için dava tarihinden faiz uygulanması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, diğer bentler uyarınca kabulü ile hükmün (2.) bent gereğince taraflar, (3.) bende göre de davalı-karşı davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2046, Karar No: 2010/11719, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2046 E.  ,  2010/11719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olarak icra dosyalarını takip ettiği ve bu dosyalar sulh ile sonuçlandığı halde, aralarındaki sözleşme gereğince vekalet ücretinin ödenmediğini, bu nedenle yapılan icra takibine de davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının avukatı olup askere gideceğinden, takip ettiği icra dosyalarını 18.2.2005 tarihinde davalıya iade etmiştir. Aralarındaki 28.7.2003 tarihli sözleşmenin 4/A maddesi gereğince, karşı taraftan tahsil edilen avukatlık ücretlerinin %70’i ile 4/Bd maddesi gereğince, takip taraflarının sulh olması durumunda asıl alacak üzerinden %2 prim ödenecektir. Davacının takip ettiği 1596 adet icra dosyasının bir çoğu, sulh ile sonuçlanmıştır. Ancak davacı, askere gidinceye kadar sonuçlanan dosyalar için sözleşmeye göre kararlaştırılan vekalet ücretinin tamamını isteyebilir. Bu tarihten sonra dava dışı avukatlar tarafından sonuçlandırılan dosyalar için ise, dosyaları teslim ettiği

2010/2046-11719

18.2.2005 tarihine kadar harcadığı emek ve mesai gözetilerek, hakkaniyet gereği tespit edilecek bir miktara hükmedilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde tüm dosyalar için tam vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 130.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/355, Karar No: 2024/1561, Tarih: 11.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/355 E.  ,  2024/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "Mahkemece, davacının taşınmazda uzun zamandır zilyet olması nedeniyle lehine iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verildiği, ancak keşif sırasında bilgilerine başvurulan yerel bilirkişilerin taşınmazla ilgili bilgileri olmadığını belirtmiş oldukları; davanın, taşınmazın aynına ilişkin olması nedeniyle tanıkların taşınmaz başında dinlenilmesi gerekirken, davacı tanıkları ve tespit bilirkişilerinin usule aykırı olarak duruşmada dinlenildiği, ilk zilyedin kim olduğu, kimden kime kaldığı hususundaki beyanların davayı konu taşınmaza ilişkin olduğunun kesin olarak belirlenmediği, komşu taşınmazların tespit dayanağı kayıt ve belgeler var ise getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü kime ait gösterdikleri üzerinde de durulmadığı belirtilerek yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı" hususlarına değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; "dinlenen tanık beyanlarında kadastro tespit çalışmaları yapılırken taşınmazın davacının zilyetliğinde olduğunun sınırdaş tapu malikleri ve kadastro tespit bilirkişilerince ifade edildiği ancak davacının nüfus kayıt örneğini zamanında ibraz edememesi nedeniyle taşınmazın tespitinin emaneten Hazine adına yapıldığının ifade edildiği, bu beyanlar ile kadastro tutanaklarında yer alan tespit sebeplerinin birbiriyle örtüştüğü, taşınmazın davacının annesinin babasından intikal ettiği, davacının kardeşlerine de murislerinden başka taşınmazlar kaldığı, dolayısıyla usulen yapılmış bir taksimin mevcut olduğu, 20 yılı aşkın süredir davacı tarafından fındık bahçesi niteliği ile kullanıldığı anlaşılmakla, dosyaya celp olunan tüm belgeler, keşifte dinlenen tanık beyanları ve bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporları ile davacı lehine iktisap koşullarının gerçekleştiği iddiasının sübut bulduğu" kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, asıl dosya davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

GK/Karşılaştırıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/25535, Karar No: 2013/10062, Tarih: 17.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25535 E.  ,  2013/10062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Türk Eczacılar Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 19.01.2009 tarihli protokolün 6.3.10. maddesinde aykırı davranıştan dolayı kendileri hakkında davalı kurum tarafından toplam 143.636.30.TL cezai şart tahakkuk ettirildiğini, verilen cezanın haksız olduğunu ve protokole aykırı davranmadığını ileri sürerek verilen cezaya ilişkin işlemin iptaline, bunun mümkün olmaması halinde cezanın indirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili ve görevli mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğunu belirterek yetkisizlik ve görevsizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin 8.2. maddesinde "Taşra teşkilatı ile eczaneler arasında imzalanan sözleşmelerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda sözleşmeyi yapan taşra teşkilatının bulunduğu yer mahkemeleri ve icra daireleri yetkilidir" şeklinde düzenleme yapıldığı, HMK.nun 17. maddesine göre, yetkinin kesin olduğu gerekçesiyle mahkememizin yetkisizliğine, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, dosyanın yetkili ve görevli ... Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Akşehir'de faaliyette bulunan ... Eczanesinin sahibi olduğunu, Kurum tarafından uygulanan cezai şart ve sözleşmenin feshine ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunu belirterek eldeki davayı açmıştır.

Taraflar arasındaki ilişki doğrudan Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. O halde açılan davada genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. İş mahkemesi görevli değildir.

Bir davada görev ve yetki sorununun birlikte bulunması halinde önce görev sorununun çözümlenmesi ve mahkemenin görevsiz olduğu kanaatine varması halinde dosyayı sadece görevli mahkemeye göndermesi gerekir. Görevli mahkemenin de kendisini yetkisiz görmesi durumunda da yasal şartların varlığı halinde yetkisizlik kararı vermesi zorunludur. Bir başka anlatımla yetkisizlik kararını sadece görevli mahkeme verebilir.

Bir davada görev ve yetki sorununun birlikte bulunması halinde önce görev sorununun çözümlenmesi ve mahkemenin görevsiz olduğu kanaatine varması halinde dosyayı sadece görevli mahkemeye göndermesi gerekir. Görevli mahkemenin de kendisini yetkisiz görmesi durumunda da yasal şartların varlığı halinde yetkisizlik kararı vermesi zorunludur. Bir başka anlatımla yetkisizlik kararını sadece görevli mahkeme verebilir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı Kanunun 22.maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10.maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Açıklanan hükümler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; Taraflar arasında Borçlar Kanunu kapsamında kalan uyuşmazlıkta, 1086 sayılı HUMK.nun 10. maddesi gereğince sözleşmenin icra olunacağı yer Akşehir olduğundan davanın açıldığı Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi bu davaya bakmaya görevli ve yetkilidir. Davanın açıldığı tarihte henüz yürürlükte olmadığından 6100 sayılı yasanın yetkiyle ilgili düzenlemeleri uygulanamaz. Öyle olunca, mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki ve görev yönünden reddine kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7211, Karar No: 2016/3507, Tarih: 08.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/7211 E.  ,  2016/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma evresinde ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde görevli iki adli tıp uzmanınca olay tarihinde yirmibir yaşı içerisinde bulunan mağdure ile ilgili olarak bir yıllık süre dolmadan önce düzenlenen 28.09.2012 günlü, ... sayılı raporda olaydan dolayı mağdurede gelişen akut stres bozukluğu ve anksiyete bozukluğu nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1-5. maddesinde düzenlenen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunu oluşturabileceği ve bu suçla ilgili suç vasfının tayini ile delillerin toplanması ve takdiri yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla basit cinsel saldırı suçundan beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.