muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2714, Karar No: 2012/8546, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2714 E.  ,  2012/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle” çekişmeli taşınmazın 06.02.1970 traih (9) numaralı tapu kaydı ile Hazine adına kayıtlı olduğu ,taşınmazın üzerine 775 sayılı Yasa uyarınca konut inşa edildiği ve konutların ilgili mevzuatı uyarınca borçlandırılmak suretiyle ilgililerine satıldığı belirtilerek sosyal konut inşasına ilişkin tüm belgeler, bu konutların ilk olarak tahsis edildiği kişilerin borçlanmaya esas olmak üzere düzenledikleri tüm belgeler, tahsilat makbuzları, sonraki devir ve intikallere ilişkin varsa tüm senetler dosya içeriğine getirildikten sonra dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile; özel özel mevzuatı uyarınca tahsisi yapılan kişiler ile onlardan satın alan kişiler tarafından yükümlenilen borçların süresinde tam ve eksiksiz ödenip ödenmediği, ilgililerince yerine getirilemeyen herhangi bir yükümlülük veya ödenmeyen herhangi bir borcun kalıp kalmadığının kesin olarak belirlenmesi, ondan sonra ilgili mevzuatı uyarınca Hazine adına tapuda kayıtlı arsa üzerine 775 sayılı Yasa uyarınca inşa edilen sosyal konutları satın alan kişiler yararına nasıl bir hak doğacağı, arsanın ilgililere devrinin gerekip gerekmeyeceği, taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerde bu hususta özel bir hüküm bulunup bulunmadığı, yapılmışsa bu değişikliğin ilgililerin hakları ne surette etkileyeceği gibi hususlarının Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğü ile diğer ilgili birimlerden sorulup saptanması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne; hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 176,72 metrekarelik alana 9 parsel numarası verilerek ... adına, (B) harfi ile gösterilen 137.37 metre karelik alanın en son parsel numarası verilerek 2/8'nin ..., 1/8'nin ..., 1/8'nin ..., 1/8 'nin ..., 1/8 'nin ..., 1/8'nin ... ve 1/8'nin ... adına, (C) harfi ile gösterilen 154.47 metrekarelik alanın en son parsel numarası verilerek ... adına, (D) harfi ile gösterilen 249.29 ve (E) harfi ile gösterilen 279.86 metrekarelik alanların en son parsel numarası verilerek ... adına, (F) harfi ile gösterilen 155.26 metrekarelik alanın en son parsel numarası verilerek ...adına, (G) harfi ile gösterilen 156.33 metre karelik alanın en son parsel numarası verilerek ... adına, (H) harfi ile gösterilen 238.01 metrekarelik alanın en son parsel numarası verilerek ... adına tesciline, karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5136, Karar No: 2010/6889, Tarih: 27.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/5136 E.  ,  2010/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı, bu suça teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; sanığın mağdure ...’ye karşı nitelikli yağma eyleminin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve ayrıca nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkümiyetine, mağdure ...’ye karşı eylemleri nedeniyle nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan beraetine, nitelikli yağma eylemlerinin ise nitelikli hırsızlık ve tehdit suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetine, mağdure ...’ya karşı eylemleri nedeniyle de atılı nitelikli yağma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.05.2008 gün ve 2007/16 Esas, 2008/169 Karar sayılı hükümlerin yasal süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer C.Savcısının talebinin temyiz dilekçesi içeriğine göre sanık lehine olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın mağdure ...’ya yönelik nitelikli cinsel saldırı fiiline uyan TCK.nun 102/2 ve 102/3-d. maddeleri uyarınca tayin edilen 15 yıl hapis cezası aynı maddenin 5. fıkrasında alt sınır olarak öngörülen on yıllık cezayı geçse dahi, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan da rapor aldırılmak suretiyle hakkaniyet gereği ve TCK.nun 102/5. maddesine işlerlik kazandırılabilmesi için ayrıca cezasından bir miktar daha artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın mağdure ...’ya karşı eylemleri nedeniyle nitelikli yağma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından, mağdure ...’ye karşı eylemleri nedeniyle de nitelikli hırsızlık ve tehdit suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...’ye yönelik eylemi nedeniyle hırsızlık ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dairemizce de benimsenen YCGK.nun 02.02.2010 gün ve 2009/1-238 Esas, 2010/16 Karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere yağma suçunda, tehdit veya cebir malın alınması veya teslimini sağlamaya yönelik olmalı yada bu suçta araç olarak kullanılmalıdır. Başka maksatlarla kullanılmış cebir veya tehdidin etkisiyle malın alınması yağma suçunu oluşturmayacağı cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında TCK.nun 142/1-b maddesinden hüküm kurulurken cezanın üst sınırının 5 yıl hapis olduğunun gözetilmemesi,

Sanık hakkında TCK.nun 142/1-b maddesinden hüküm kurulurken cezanın üst sınırının 5 yıl hapis olduğunun gözetilmemesi,

Sanığın mağdureye yönelik eylemi hakkında 5237 sayılı TCK.nun 102/3-d maddesinin tatbikini gerektirir kanıtlar gösterilmeden silahla işlendiği kabul edilerek artırım yapılması,

Sanığın işlediği kabul edilen zorla ruh sağlığını bozacak biçimde nitelikli cinsel saldırı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nun 102/2 ve 102/3-d. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yılı geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın TCK.nun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan da rapor aldırılmak suretiyle hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 102/5. maddenin uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, kazanılmış hak saklı tutulmak suretiyle hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19111, Karar No: 2015/1048, Tarih: 06.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/19111 E.  ,  2015/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun hakaret suçunda karakol binasının aleni yer olduğuna ilişkin görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılmıyoruz.

Hakaret suçlarında suçun işlendiği yerin aleni olması cezayı arttıran neden olarak düzenlenmiştir. Aleniyet, TCK'nın 125. maddesinin gerekçesinde “aleniyet için aranan temel ölçüt, fiilin, gerçekleştiği koşullar itibarıyla belirli olmayan ve birden fazla kişiler tarafından algılanabilir olmasıdır” şeklinde açıklanmıştır. Yasa koyucu bu düzenleme ile şerefine karşı saldırılan mağdurun bu halde daha çok etkileneceği düşüncesiyle cezada arttırım yapılmasını öngörmüştür.

Karakol binaları, yasaların kolluğa verdiği idari ya da adli konulardaki görevlerini yapabilmelerini sağlama amacına yönelik yapılmış yapılardır. Ağırlıklı olarak bu yerlerde kamuya kapalı ceza soruşturmalarının yapılması ve terör saldırılarının hedefi olması nedeniyle koruma altında bulundurulmakta bu amaçla kapılarında nöbetçi memur görevlendirilmektedir. Yaygın uygulama da karakol içerisine işi olmayanların alınmamasıdır.

Ceza içeren yasa maddelerinin yorumlanmasında gözönüne alınacak hususlardan birisi de sanık aleyhine sonuç doğuracak yaklaşımlar sergilememektir. Zira TCK'nın 4. maddesi "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz" hükmünü içermekte olup yasanın metninden anlaşılmayan sanık aleyhine yorumlar sanıklara ceza kanunun yorumunu da bilmeyi zorunlu hale getirecektir. Bu ise hukukçuların dahi üzerinde tartışma yaptıkları hususların sanıklarca bilinmesi zorunluluğunu doğurmaktadır.

Ceza içeren yasa maddelerinin yorumlanmasında gözönüne alınacak hususlardan birisi de sanık aleyhine sonuç doğuracak yaklaşımlar sergilememektir. Zira TCK'nın 4. maddesi "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz" hükmünü içermekte olup yasanın metninden anlaşılmayan sanık aleyhine yorumlar sanıklara ceza kanunun yorumunu da bilmeyi zorunlu hale getirecektir. Bu ise hukukçuların dahi üzerinde tartışma yaptıkları hususların sanıklarca bilinmesi zorunluluğunu doğurmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında; Karakol binalarının aleni yerlerden sayılamayacağı, sanık aleyhine yorum yoluyla aleni yer sayılarak cezanın artırılmasının yerinde olmadığı düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/8427, Karar No: 2012/12764, Tarih: 08.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/8427 E.  ,  2012/12764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

Davacı, davalı ....Ltd. Şirketinin, diğer davalı Sağlık Bakanlığına bağlı bulunan .... Sağlık Ocağının temizlik işlerini ihale ile üstlenmiş bir firma olduğunu, .... Sağlık Ocağının temizlik işlerinin uzun süreden beri davalı şirketçe yürütüldüğünü, davalı tarafların bu ilişkisinin halen de devam ettiğini, Ergani ... Sağlık ocağında davalı şirketin temizlik elemanı olarak asgari ücretle çalışmaya başladığını ve 31.12.2010 tarihinde haksız bir şekilde işine son verildiğini, işine son verilme gerekçesinin ise şirketin bu alandaki işinin bittiğinin bildirildiğini belirterek, yıllık izin ücreti, yol ücreti, yemek ücreti, ödenmeyen ücret alacağı ile kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir.

Davalılardan şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, davacının daha önceki işverenlerle çalışmış olması davacının müvekkilinden hak ve alacaklarını talep etmesi sonucunu doğuramayacağını, davacının haklı nedenle müvekkili şirket tarafından işten çıkarıldığını, müvekkili şirketin Diyarbakır Sağlık İl Müdürlüğünün hizmet alımı ile ilgili ihaleye uygun olarak personellerini istihdam ettiğini ve faaliyetlerini sürdürdüğünü, ancak aile hekimliğine geçiş ile birlikte personel sayısının düşürülmesine karar verildiğini, 25.05.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği ile ilgili düzenlemelerin Diyarbakır ilinde de hayata geçirildiğini ve neticesinde personel kısıtlaması yoluna gidildiğini, müvekkil şirketlerinin bu hususta kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer Davalı Sağlık Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde, öncelikle husumet itirazında bulunarak davacı ile davalı Sağlık Bakanlığı veya Diyarbakır İl Sağlık Müdürlüğü arasında akdedilmiş herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, müvekkili aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, yüklenici firmalar ile müvekkili Bakanlık arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunduğu iddiasının yasal dayanaktan  yoksun  bulunduğunu, davacının talep ettiği alacaklardan işveren olarak diğer yüklenici firmanın sorumlu olup bu nedenle davanın müvekkili idare yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, 25.05.2010 tarih ve 27591 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Aile Hekimliği Uygulaması Yönetmeliği'ne göre yüklenici firma uhdesinde çalışan işçi sayısının mevzuat gereği 84’den 45’e düşürüldüğünü ve bunun dışındaki işçilerin işine son verildiğini, davacının da mevzuat gereği işine son verildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ile davalılardan Sağlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ile davalılardan Sağlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve bunun sonucu olarak da feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşullarının gerçekleşmiş  gerçekleşmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafı olan işçi ya da alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle veya asıl işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan  ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti  talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz. Buna karşın iş sözleşmesinin feshi yönünde bir irade açıklamasının kanıtlanması durumunda iş sözleşmesi bildirimin karşı tarafa ulaşması ile sona ereceğinden, işçinin daha sonraki  çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin  niteliğine göre hak kazanma durumunun incelenmesi gerekir.

Somut olayda, .... Sağlık Ocağının temizlik işlerinin davalı şirketçe yürütüldüğü uyuşmazlık konusu değildir. Davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından feshedildiğine ilişkin yazılı bir bildirim bulunmamaktadır. Davacı işçinin 31.12.2010 tarihinde davalı şirketten çıkış yaptığı, sonra da Ergani.....Sağlık Merkezinde 04.01.2011 tarihinde çalışmalarına devam ettiği Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Davalı alt işverenin işyerinden çıkış tarihi olarak gözüken 31.12.2010 tarihi ile asıl işveren olan Sağlık Bakanlığında işe başlama tarihi olarak görülen 04.01.2011 tarihi arasındaki dönemdeki pozisyonu açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda, davacı işçinin 31.12.2010 tarihi ile 04.01.2011 tarihi arasındaki dönemde asıl işverene ait işyerinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediği araştırılarak, sonucuna göre iş sözleşmesinin sona erip ermediği tespit edilmelidir. Ara vermeksizin davacının asıl işverene ait işyerinde çalışmaya devam ettiğinin tesbiti halinde, davacı işçi yönünden ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti koşulları oluşmayacağından, bu alacakların reddine karar verilmeli; aksi takdirde şimdiki gibi karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davalılardan Sağlık Bakanlığı 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereği harçtan sorumlu olmadığı halde başvuru harcından diğer davalı şirket ile birlikte sorumluluğuna hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma  nedenine göre davacının temyiz itirazları ile davalılardan Sağlık Bakanlığının diğer temyiz itirazlarının incelemesine şimdilik yer olmadığına, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4397, Karar No: 2012/8598, Tarih: 26.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/4397 E.  ,  2012/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, kalkışma aşamasında kalan suçlarda yasal ve somut koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, dosyadaki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında anılan Yasanın 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320

sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/26031, Karar No: 2008/2022, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/26031 E.  ,  2008/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, S.S.K. sigortalısı olduğu süreler hariç olmak üzere ilk prim kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren zorunlu tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, SSK lı süreleri hariç ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, SSK lı süreleri hariç ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın tescil tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.