muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13525, Karar No: 2025/3184, Tarih: 27.02.2025

Davacı, davalı ... Şirketinde, çay ve temizlik işlerinde çalıştığını ileri sürmüş ise de, dosya kapsamında dinlenen, Kurumca iptal edilen dönemde davalı ... şirketinde çalışan bordro tanığı ... "İşyerinde çay, kahve ve temizlik işlerinde çalıştığını, davacıyı tanımadığını, işyerinde hiç görmediğini" beyan etmiştir. Bordro tanığının, aynı dönemde çay ve temizlik işlerinde çalıştığını iddia eden davacıyı tanımaması hayatın olağan akışına aykırıdır.

Tüm yukarıda açıklananlar, bordro tanığı ...'nin beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının denetim raporunun aksini ispat edemediği, davalı Kurumun davacının davalı ... Şirketi bünyesinde geçen sigortalılık süresinin fiili çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesiyle iptaline ilişkin işleminde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı, Kurum tarafından iptal edilen hizmetlerinin davalı ... Şirketinde geçtiğinin tespitine ilişkin davasının reddine karar vermek gerektiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, tek bir tanığın beyanı göz önüne alınarak davanın reddine karar verildiğini, dava dosyası içerisinde başkaca bordro ve komşu iş yeri tanıklarının beyanları mevcut olduğu halde Mahkemece değerlendirilmediğini ve neden değerlendirilmediğinin de açıklanmadığını, ayrıca davalılar lehine 17.900,00 TL vekalet ücreti takdir edilmiş ise de davalıların yargılamada kendilerini vekil ile temsil ettirmediklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

1.Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

2. Eldeki davada, davacının 02.07.2010 -15.02.2011 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep ettiği, Mahkemece bordro tanığı ...'nin "İş yerinde çay, kahve ve temizlik işlerinde çalıştığı, davacıyı tanımadığı, işyerinde hiç görmediği" şeklindeki beyanına dayanılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak bordro tanığı ... ile bordro tanığı ...'in beyanları arasında açık çelişki bulunmakta olup bu çelişki giderilmemiş ve davaya konu dönemde aynı iş yerinde çalıştığı anlaşılan ... de dinlenilmemiştir.

3. Tanık ...'nin iş yerinin bir site içerisinde giriş kat olduğu yönündeki beyanına göre bu sitenin var ise güvenlik görevlisi, apartman görevlisi ya da apartman sakinleri tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı; yukarıda sözü edilen beyanlar arasındaki çelişki giderilmeli, uyuşmazlık konusu husus, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5159, Karar No: 2023/4630, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5159 E.  ,  2023/4630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/290 E., 2016/74 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli, 2015/290 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.09.2020 tarihli ve 2016/255265 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteminin, mağdur ...'un yaralanmasının basit nitelikte olması ve mağdurun da şikayeti olmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrasından cezalandırılmasının hatalı olduğuna, sanığın alkol testinin kan alınarak ölçülmediği, nefes ile üflemek suretiyle alınan alkol oranının net olmadığından bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık hakkında verilen temel cezanın alt sınırdan fazla uzaklaşılarak fazla ceza verildiğine, meydana gelen kazada sanığın kusurunun olmadığı kusur raporlarına itiraz edildiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında verilen temel cezanın alt sınıra yakın belirlenerek az ceza verildiği, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğu, sanığın alkollü şekilde ve makas atarak hız sınırlarının üstünde seyrederek kazaya sebebiyet verdiği, meydana gelen kaza nedeniyle iki sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında verilen temel cezanın alt sınıra yakın belirlenerek az ceza verildiği, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğu, sanığın alkollü şekilde ve makas atarak hız sınırlarının üstünde seyrederek kazaya sebebiyet verdiği, meydana gelen kaza nedeniyle iki sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.01.05.2015 tarihinde saat 23:40 sıralarında gece vakti sanık ... yönetimindeki ..... plaka sayılı otomobille Mustafa Kemal Sahil Bulvarından ... yönüne seyrederken olay yerinde direksiyon hakimiyetini kaybedip, yolun sağındaki yaya üst geçidinin direklerine çarpmasıyla otomobilde bulunan ...'un yaralandığı ...'ın ölümü ile neticelenen ölümlü yaralamalı trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kaza tespit tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak," kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3. Soruşturma aşamasında trafik uzmanı bilirkişisinden alınan 05.06.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücü ...'ın olayda alkollü şekilde aracın hızını şartlara uydurmadığı ve hızlı ilerlediği, hatalı direksiyon manevrası yaparak şeritte tuttma becerisini gösteremeyerek 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 46 ncı maddesinin ikinci fıkraısnın (c) bendi uyarınca asli derecede tamamen kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4.Mahkemece keşif üzerine trafik bilirkişisinden alınan rapora göre, sanık ...'ın 2918 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 48 inci maddesinin beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kazanın oluşunda asli ve tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 24/12/2015 tarihli raporuna göre, sanık alkollü vaziyette idaresindeki otomobille yola gereken dikkatini vermeden, tehlike arz edecek tarzda kontrolsüzce seyretmesi neticesinde direksiyon hakimiyetini kaybedip aracı yol içinde tutamayıp sağdan yoldışına çıkarıp, yoldışındaki direklere çarpmasıyla neden olduğu olayda asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

6. Yapılan otopsi raporuna göre, ölen ...'ın geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı kafa travması sonrası oluşan akut subdural heatom ve bunların komplikasyonları sonucu oluşan kardiyopulmoner arrest (solunum ve dolaşım durması) sonrası öldüğü tespit edilmiştir.

7. Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporlara göre, Mağdur ...'un mevcut yaralanmasının kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde iz olmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

7. Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporlara göre, Mağdur ...'un mevcut yaralanmasının kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde iz olmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

8. 02.05.2015 tarih ve 634 test numaralı alkolmetre çıktısında saat 01:01'de yapılan testte sanık ...'ın 1,08 promil alkollü olduğunun saptandığı, meydana gelen kazanın 01.05.2015 günü saat 23:40 civarı gerçekleştiği anlaşılmakla, kaza anı ile alkol ölçümünün yapıldığı saat arasında 80 (seksen) dakika fark bulunduğu, metabolizma sonucu kandaki alkol düzeyinin 1 saatte 0,12-0,18 promil ve ortalama 0,15 promil azaldığı tıbben bilindiğine göre, Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.10.2015 tarihli raporuna göre; 01.05.2015 tarihinde saat 23:40'da meydana gelen kazadan 80 dk sonra 1,08 (birvigülsıfırsekiz) promil ölçülen alkol düzeyinin kaza anında 1,24-1,32 promil ve sanığın kaza anında ortalama olarak 1,28 (birvirgülyirmisekiz) promil olduğunun kabulü gerektiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Kusur yönünden;

Dosyada mevcut bilirkişi raporunda ve alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile sanığın kusur durumuna ilişkin kanaatin aynı olduğu, raporların birbirleriyle, oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, denetime elverişli, yasal dayanağa haiz ve yeterli olduğu, dosyadaki bilgi ve belgelerden mahkemenin uygulamasının isabetli olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Ceza miktarı ve tebliğname yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, teşdiden hüküm kurulması, oluş ve dosya kapsamına uygun görüldüğünden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık hakkında bir kişinin ölümü ile bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

3.Bilinçli taksir uygulanmamasına ilişkin sanık müdafinin temyiz istemi yönünden;

3.Bilinçli taksir uygulanmamasına ilişkin sanık müdafinin temyiz istemi yönünden;

Oluş ve dosya kapsamına göre; Olay ve Olgular bölümünün 8 inci bendinde izah edildiği üzere sanığın 1.28 promil alkollü vaziyette ... kullanmakta iken direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet verdiği, bu tehlikeli davranışları gerçekleştirirken herhangi bir kaza neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, şoförlük bilgi ve deneyimine, içinde bulunduğu koşullara, önceki tecrübelerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir kazanın meydana gelmeyeceğine ya da meydana gelse dahi bu türden bir kazayı önleyebileceğine güvenerek hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği kaza neticesine sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

4.Vekalet ücreti yönünden;

Katılan lehine hükmedilen maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılana verilmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Diğer temyiz istemleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli 2015/290 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13827, Karar No: 2018/3135, Tarih: 13.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13827 E.  ,  2018/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren, fotoğraflı vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/21862, Karar No: 2021/9192, Tarih: 22.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21862 E.  ,  2021/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs eylemleri bütün halinde çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalarının nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3079, Karar No: 2021/2597, Tarih: 15.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3079 E.  ,  2021/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Eskişehir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 08.02.2013 tarih ve 2013/12 sayılı komisyon mütalaası ve eklerinin 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu halde, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 20.03.2013 tarih ve 2013/2878 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ... Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması gerekirken, gerekçe de sahte fatura kullanma suçu anlatılıp hükmün birinci fıkrasında sahte fatura düzenleme, ikinci fıkrasında ise sahte fatura kullanımı demek suretiyle çelişki de yaratılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6293, Karar No: 2013/11470, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6293 E.  ,  2013/11470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 14/12/1987-30/04/1998 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Esnaf ... sigortalılığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının oda kaydının bulunduğu 14.12.1987-30.4.1998 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 14.12.1987-21.7.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 4.3.1988 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi uyarınca oda kaydına istinaden 14.12.1987 tarihinde 1479 sayılı Yasaya tabi sigorta tescilinin yapıldığı, 14.12.1987-devam şeklinde Sivas Şoförler ve Oto. Odası kaydının bulunduğu, vergi ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı, 22.7.1991-1.8.1991 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı çalışmalarının bulunduğu, 11.3.2008 tarihinde Kurumca mahallinde oda kayıtlarında yapılan incemede, oda kaydında davacının derneğe kayıt tarihinin yazılı olmadığı, üyeliğin başlangıcına ve bitimine ilişkin dilekçe ve yönetim kurulu kararı bulunmadığı, üye kayıtlarının müteselsil sırayı takip etmediği ve davacının hazirun cetvellerinde imzası bulunmadığından oda kaydının geçersiz sayıldığı ve oda kaydına istinaden yapılan sigorta kaydının tescil tarihi itibari ile iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, oda kaydının geçerli olup olmadığı ve davacının bu sürelerde zorunlu ... sigortalısı olarak kabulünün mümkün olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Somut olayda, oda kayıtları üzerinde yeterince araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; oda kayıt defterinde üye kayıt numaralarının müteselsil sırayı takip ... etmediği, üyelik başlangıcına ilişkin yönetim kurulu kararı ve dilekçe bulunmadığına göre, bu kayıtların sonradan geçmişe yönelik oluşturulup oluşturulmadığı hususlarında denetime elverişli alanında uzman bir bilirkişiden rapor alınmak sureti ile sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8217, Karar No: 2016/651, Tarih: 09.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/8217 E.  ,  2016/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi gereğince

kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13427, Karar No: 2012/10351, Tarih: 24.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/13427 E.  ,  2012/10351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aksaray 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.04.2011