muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2094, Karar No: 2017/7155, Tarih: 12.12.2017

Davalılardan ... vekili, müvekkilinin TMSF tarafından kuruma atanan bir görevli olduğunu, kendisine husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...A.Ş. İflas idaresi vekili, müflis bankanın bu işlemde Off-shore nezdindeki bu havale işleminde havaleyi yapmaktan başka bir katkısının bulunmadığını, muhatabın müflis banka olamayacağını savunmuştur.

Davalılardan ... ve İmar Off-Shore Ltd. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ... bankaya 24.05.1999 tarihinde 96.216,84 Euro'luk yatırılma hesabını açtığı ve davacının bu mevduat alacağının davalı banka tarafından iradesi dışında kıyı bankası olarak nitelendirilene off-shore hesabına banka tarafından aktarıldığı, ancak bu kıyı bankasını hiçbir zaman aktif bankacılık hizmeti yapmadığı, bu paranın bu bankadan tahsil imkanı olmadığı, uyuşmazlığın havale görünümlü mevduat toplamak olarak değerlendirilmesi gerektiği, 96.216,84 Euro alacağın davalı ... bankanın iflas tarihi olan 08.06.2005 tarihine kadar işlemiş faiziyle birlikte karşılığı 186.593,32 TL olmakla bu değerin müflis bankadan kayıt kabul davası olarak müflis masasına alacak kaydına karar verilmesi gerektiği ve yine 96.216,84 Euro alacaktan İmar Off-Shore Ltd'nin de sorumlu olduğu, davalılardan BDDK ve TMSF aleyhine açılan davanın idari yargıda görülmesi gerektiği, davalı ... ise TMSF tarafından bankaya el konulmasından sonra atanan bir yönetici olması nedeniyle bu kişiye husumet yöneltilemeyeceği, davalı ... yönünden eski TTK 309 ve 341 maddelerine göre bu aşamada davanın zamansız açıldığı, öncelikle davalı bankadan zararın tahsili gerektiği tahsil edilemediği takdirde ancak yönetime dönülebileceği gerekçesiyle, davalılardan BDDK ve TMSF aleyhine açılan davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... aleyhinde açılan davanın zamansız açılması nedeniyle reddine, davalı ... Ltd. aleyhine açılan davanın kabulüne, 96.216,84 Euro’nun 24.05.1999 tarihinden itibaren değişen oranlardaki avans faizi ile tahsiline, davalı ... İflas İdaresi aleyhinde açılan davanın kayıt kabul davası olarak kabulüne ve (96.216,84 euro) karşılığı olan 186.595,32 TL’nin müflisin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ...A.Ş. İflas İdaresi vekili ile katılma yoluyla davalı TMSF vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalılar TMSF, BDDK, Müflis ... Bankası A.Ş. ve ...’a yönelik tüm, davalı ... A.Ş İflas İdaresi vekilinin aşağıdaki 3 numaralı bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalılar TMSF, BDDK, Müflis ... Bankası A.Ş. ve ...’a yönelik tüm, davalı ... A.Ş İflas İdaresi vekilinin aşağıdaki 3 numaralı bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin parasını gerçekte davalı ... A.Ş’ye yatırdığını, bu bankanın çalışanlarının paranın başka bankaya yatırıldığını açıklamadıklarını, logolar dahil off-shore bankasıyla aynı banka gibi davrandığını, yönetim ve faaliyetleri dikkate alındığında off-shore bankasının paravan amaçlı kurulduğunun anlaşıldığını, müvekkilinin meydana gelen zararından sorumlu olduğunu, davalı ...’ın ise, bu bankanın yöneticisi

bulunduğunu, TTK’nin 336. maddesi uyarınca sorumluluğunun olduğunu ileri sürmüştür. Ayrıca, aralarında davalı ...’ın davalı ... A.Ş’nin yöneticileri hakkında davalı ...’e aktarılmayan paralarla ilgili olarak dolandırıcılık yaptıkları iddiasıyla ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/10 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı, ... hakkındaki ceza davasının sanığın yakalanamadığı ve savunmasının alınamadığı gerekçesiyle ana dava dosyasından tefrik edildiği, ancak ana dava dosyasında bankanın diğer yöneticileri hakkında bir kısım suçlar yönünden zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma ve bir kısım suçlar yönünden ise mahkumiyet kararı verildiği, kararın kesinleştiği, kesinleşen ceza davasında mudi sahiplerinin iradeleri dışında bu hesapların adeta hesap sahibini rızası varmışcasına off-shore kıyı bankasına havale işleminin müflis banka tarafından kağıt üzerinde yapıldığı, oysa hiçbir zaman bu paraların kıyı bankasına gönderilmediğinin belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı ... ile davalı ... A.Ş’nin diğer yöneticileri hakkında açılan kamu davasında her ne kadar ... yönünden henüz bir karar verilmemiş ise de, davalı ... yönünden ceza davasının beklenmesinde bir yarar elde edilemeyeceği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece bir kısım yöneticiler hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma ve mahkumiyet kararları da nazara alındığında davalı ...’ın davalı bankanın yöneticisi olması nedeniyle B.K. 41 ve TTK.nin 321/son maddeleri uyarınca zarardan sorumlu tutulabileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı ... A.Ş. İflas İdaresi vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı tarafından haksız fiil hükümlerine dayalı olarak alacak isteminde bulunulmuş olup, ancak off-shore hesabına yatırdığı miktarın tahsilini talep etme imkanına sahiptir. Davacı tarafından 300.000 DM para off-shore hesabına bir yıl vadeli olarak yatırılmış, daha sonra temdit eden faizler anaparaya eklenmiş ve paranın bir kısmı da davacı tarafından çekilmiş ve mahkemece hesapta kalan bakiye miktar üzerinden hesaplama yapılmıştır. Taraflar arasında akdi ilişki olmadığından, davacının faiz alacağı temdit tarihleri sonunda anaparaya dönüşmez. Bu itibarla, mahkemece, davacının yatırdığı meblağ ile davacıya ödenen meblağlar gözetilerek davalı bankanın sorumlu olduğu miktar belirlenip sonucuna göre tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeyip yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, İİK’nın 195. maddesi gereğince iflas masasına yazılacak alacakların iflas tarihi itibariyle hesaplanıp, belirlenmesi gerekmektedir. Kural olarak iflasın açılması ile ipotekle temin edilen alacaklar hariç, diğer alacaklar muaccel hale gelir ve iflasın açıldığı tarihe kadar işleyen faizler ve takip masrafları da asıl alacağa eklenerek masaya yazılır. Somut olayda dava iflas tarihinden sonra açılmış olup, dosyada müflis bankanın dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne dair bir delil bulunmamaktadır. Bu nedenle, dava konusu alacağa iflas tarihine kadar faiz işletilmesi de doğru olmamıştır.

Kabule göre, kayıt kabul davaları alacağın iflas masasına kaydı istemine ilişkin olup, belirli bir miktarın tahsiline yönelik olmadığından, bu davalarda sadece alacağın iflas masasına kaydına karar verilmekle yetinilir. Alacağın ödenmesi ancak tasfiye sonunda masa mevcudunun sıra cetveline uygun biçimde dağıtımı aşamasında gerçekleşir ve alacakların tam olarak ödenip ödenmeyeceği ancak bu aşamada anlaşılabilir. Bu davalarda maktu karar ve ilam harcı alınması ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece, davalı ... A.Ş. İflas İdaresinin hükmedilen karar ve ilam harcı ile vekalet ücretinin maktu kısmından sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde davalı iflas idaresi aleyhine nispi karar ve ilam harcı ile nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı TMSF vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; mahkemece, davalı BDDK ve TMSF yönünden idari yargının görevli olması nedeniyle davanın usulden reddine, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olup, davalılar BDDK ve TMSF ile davalı ... hakkındaki dava farklı gerekçelerle ret edilmiş olmasına rağmen kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalılar yararına tek vekâlet ücretine takdir edilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle de davalı TMSF yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalılar TMSF, BDDK, Müflis ... Bankası A.Ş. ve davalı ...’a yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ... yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş. İflas İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı TMSF yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı TMSF ve ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının davalılar TMSF, BDDK, Müflis ... Bankası A.Ş. ve davalı ...’a yönelik olarak temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/500, Karar No: 2016/13651, Tarih: 26.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/500 E.  ,  2016/13651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalılardan 17.06.2013 tarihinde satın aldıkları daireye yerleştikten sonra dairenin içinde bulunan merdivenin yanındaki kartonpiyerin arkasından su sesi gelmesi üzerine teknik ekibin kartonpiyeri söktüğünü ve kanalizasyon atık borusunun evinin içinden geçtiğini tespit ettiklerini, bunun üzerine çektiği ihtardan sonuç alamadığını ileri sürerek ayıbın bilirkişi raporu ile tespiti ve mümkün ise boruların dairesini etkilemeyecek şekilde düzenlenmesine, olmadığı takdirde şimdilik satış bedelinden 5.000,00 TL indirim yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... mahkemenin yetkisiz olduğunu ileri sürmüş, esasa ilişkin olarak da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkisizliğine ve kararın kesinleşmesinden itibaren iki hafta içinde taraflardan birinin talebi halinde dosyanın yetkili Anadolu Adliyesi Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bilahare 23.10.2015 tarihli ek karar ile dosyanın yetkili Adliyesi Nöbetçi Tüketici Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davalı...tararfından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar eldeki dava ile davalılardan satın aldıkları dairenin ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıbın giderilmesini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL bedel indirimi talep etmiştir. Mahkemece yetkili mahkemenin ... Tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; davacıların düzeltme talebi üzerine bu kez ek karar ile yetkili Mahkeme Tüketici Mahkemesi olarak gösterilmiştir. Mahkemece, 29.09.2015 tarihinde verilen karar ile dosyadan el çekmiş olup, bu karardan sonra dosya yeniden ele alınarak kararda bir değişiklik ya da düzeltme yapılması mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 25.11.2015 tarih ve 2015/968 E., 2015/1147 K. sayılı ek kararının kaldırılması gerekir.

2-6100 Sayılı HMK’nun 6. maddesine göre genel yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca, 6502 sayılı yasanın 73/5. madde ve fıkrasına göre de, tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Dosya kapsamından gerek davalıların gerekse davacıların yerleşim yeri itibariyle yetkili mahkemenin Tüketeci Mahkemesi olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, dosyanın görevli ve yetkili Tüketici Mahkemelerine gönderilmesi kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 25.11.2015 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19157, Karar No: 2015/6713, Tarih: 22.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19157 E.  ,  2015/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 66 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday dane ve buğday samanı, 2.ürün mısır ve 1. ürün yer fıstığının 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4484, Karar No: 2015/9287, Tarih: 28.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4484 E.  ,  2015/9287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2014/284-2014/782

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.12.2014 gün ve 2014/ 20904 Esas - 2014/ 28925 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5923, Karar No: 2024/14248, Tarih: 09.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5923 E.  ,  2024/14248 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/81 E., 2021/500 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilen 16.06.2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca hükmolunan 4.000,00 TL adlî para cezalarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli (ikinci) bozma kararı üzerine aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 31/3, 62 maddeleri gereğince hükmedilen 1'er yıl 1' er ay 10'ar gün hapis cezalarının 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocukların sonuç olarak 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Suça sürüklenen çocukların sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi gerekirken, “88,25 TL olan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit miktarda tahsiline” şeklinde karar verilmesi,

2) Suça sürüklenen çocukların sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi gerekirken, “88,25 TL olan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit miktarda tahsiline” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “116/4, 119/1-c, 31/3, 62 maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocukların 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakları gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezalarının, 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına ve sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ise eşit olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesine" karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20354, Karar No: 2014/10751, Tarih: 17.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20354 E.  ,  2014/10751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/162761

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2010/257 (E) ve 2011/501 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, sanıkların bizzat etkin pişmanlık gösterip müştekinin zararını gidermemeleri karşısında, mahkemeye sanıkları çağırıp zararı karşılamak isteyip istemediklerini sorma yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..." yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi ” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan yada sanığın yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda sanık hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, sanığın yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sanığın sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK. nun 50/1-d maddesi uyarınca “sanığın 6 ay 20 gün müddetle zorunluluk hali bulunmadıkça Kandıra genelindeki pazar yerlerine girmekten yasaklanmasına” yaptırımına çevrilmesi,

2- Sanıkların yaşları nedeni ile cezalarından indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 31/2-3 yerine, 62/1 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4480, Karar No: 2015/9286, Tarih: 28.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4480 E.  ,  2015/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/1847-2014/385

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili

davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22.10.2014 gün ve 2014/13308 Esas - 2014/23507 Karar sayılı ilama karşı davalı S.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.