muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23095, Karar No: 2014/5839, Tarih: 04.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23095 E.  ,  2014/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2012/318-2013/586

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemeninin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yapılmıştır.Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dosyadaki kanıt ve belgelere göre dava konusu taşınmaz arazi niteliğindedir. Taşınmaza gelir metoduna göre değer biçen ikinci bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi gerekirken, arsa ve arazi değeri biçen raporların toplamı üzerinden fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmaza sulama kanalı yapılmak suretiyle el atılmış olup, taşınmaz kanal yapılmadan önce kuru arazi niteliğinde iken, kanal nedeniyle sulanabilir hale gelmiştir. Taşınmazın el atmadan arta kalan kısmındaki değer artışı yönünden hükme esas alınan bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-DSİ Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca, genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alındığı, bu haliyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21982, Karar No: 2014/36368, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/21982 E.  ,  2014/36368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı üniversitenin 2547 Sayılı Yasa'nın 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin üniversite aleyhine harç hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 9 ve 10. paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“Davacının yaptığı 85,00 TL tebligat gideri ile 18,95 TL müzekkere gideri olmak üzere toplam 103,95 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine,

Davacının yatırdığı 42,30 TL harç giderinin ... Temizlik Bilişim Hizmet Gıda İnş. San. ve Tic.Ltd.Şti.’nden alınarak davacıya ödenmesine,

Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin harcın mahsubu ile, 4,05 TL eksik harcın davalı ... Temizlik Bilişim Hizmet Gıda İnş. San. ve Tic.Ltd.Şti.’nden alınarak hazineye gelir kaydına“ ifadelerinin yazılması sureti ile hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22748, Karar No: 2015/43392, Tarih: 08.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/22748 E.  ,  2015/43392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçunun vasfındaki değişiklik nedeniyle yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan...'in; 03.10.2011 günlü duruşma celsesinde sanık ...'ten şikayetçi olmadığını bildirmesi ve bu sanık yönünden temyiz yetkisinin bulunmaması karşısında, katılanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 08.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19959, Karar No: 2011/18076, Tarih: 06.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19959 E.  ,  2011/18076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcın  mahsubuna, bakiye 1,25 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4012, Karar No: 2013/9492, Tarih: 14.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4012 E.  ,  2013/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaza ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, taşınmaza ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın 4012 m2'lik bölümü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/250-1992/41 sayılı, 30.09.1994 tarihinde kesinleşen kararı ile tapusunun iptaline ve tescil dışı bırakılmasına hükmedildiği, işbu davanın ise 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/312, Karar No: 2013/13081, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/312 E.  ,  2013/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2009 gün ve 2009/125 Esas, 2009/277 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6943, Karar No: 2016/11908, Tarih: 23.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6943 E.  ,  2016/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin kullanımında bulunan dolabını tornavidayı kilit aksamına zarar vermeden ve anahtar gibi kullanılmak sureti ile kilidini açtığının anlaşılması karşısında eylemin, TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarını uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/60, Karar No: 2013/26649, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/60 E.  ,  2013/26649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2-1, 134/2-2, 29, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, sanık hakkında sadece mağdur ...'nın şikayetçi olduğu ve sanığın bu mağdura yönelik eylemiyle sınırlı olarak iddianame düzenlendiği anlaşılmakla, sanığın savunmasında geçen diğer kişilere yönelik bir şikayet ve açılmış dava bulunmadığından, tebliğnamedeki, sanığın şikayetçi dışında birden fazla kişiye yönelik eylemi bulunmasına rağmen tek mağdur varmış gibi karar verilmesinin, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmadığına dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına ve ikrarı içeren sanık savunmasına göre; sanığın, bir dönem duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğunu beyan ettiği şikayetçiye ait özel fotoğraflardan oluşturduğu görüntüleri, onun isim ve soyismini de açıklayarak, slayt gösterisi şeklinde ve müzik eşliğinde, üyesi olduğu facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımladığı olayda,

Şikayetçinin özel yaşam alanı kapsamındaki fotoğraflarını, onun bilgisi ve rızası dışında, başkalarının görgüsüne sunan sanığın eyleminde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

2- Gerek sanık savunmasına, gerek dosya içeriğine göre, sanığın sübut bulan eylemi işlemesinde, şikayetçiden kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı halde, “Eylemin haksız fiilin meydana getirdiği hiddet ve elem altında işlenmesi nedeniyle” biçimindeki gerekçe içermeyen ibarelere dayalı olarak, sanık lehine TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması,

3- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi, kanuna aykırı,

3- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi, kanuna aykırı,

4- TCK'nın 134/2. maddesinde, kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya seslerinin ifşası halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş, fiilin basın ve yayın yoluyla işlenmesi halinde, cezanın yarı oranında arttırılacağı düzenlenmiş iken, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 81. maddesi ile TCK'nın 134/2. maddesinde yapılan değişiklikle, temel ceza miktarı iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş ve ifşanın basın ve yayın yoluyla gerçekleşmesi halinde de aynı cezaya hükmolunacağının belirtilmiş olması nedeniyle; ayrıca, 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü ve TCK'nın 134/2. maddesinde öngörülen ceza miktarına göre, TCK'nın 7/2. maddesi gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3710, Karar No: 2013/5790, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3710 E.  ,  2013/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırılan ve idare adına tescil edilen taşınmazların amaca uygun kullanılmadığı belirtilerek tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, kamulaştırılan 117 ada 120 parsel (ifrazen 117 ada 158 ve 117 ada 159 parsel) sayılı taşınmazda kamulaştırma bedelinin kesinleşmesinden itibaren beş yıl geçmesine rağmen kamulaştırma amacına uygun bir işlem yapılmadığından söz edilerek davalı idare adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporları içeriğinin incelenmesinde davacıya ait 117 ada 120 parsel sayılı taşınmazın 08.08.1995 tarihinde DSİ Genel Müdürlüğü adına kamulaştırıldığı ve 01.12.2003 tarihinde DSİ Genel Müdürlüğü adına tescil edildiği, 5018 sayılı Yasa gereğince Hazineye devredilerek 28.09.2006 tarihinde ... adına tescil edildiği, 117 ada 120 parselin 13.05.2009 tarihinde yapılan ifraz ile 7060,63 m² lik kısmının sulu tarla olarak 117 ada 158 parsel numarasını, 610,52 m² lik kısmının kanal ve yol vasfında 117 ada 159 parsel numarasını aldığı dava konusu taşınmazlardan dolgu malzemesi alındığı kanal ve yol vasfı ile kamulaştırma amacına uygun kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kamulaştırma Yasasının 23. maddesine göre kamulaştırma ve devir amacına uygun hiçbir işlem veya tesisat yapılmaz veya kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmaz mal olduğu gibi bırakılırsa taşınmaz mal maliki veya mirasçılarının geri alma hakkı doğar. Buna göre kamulaştırılan taşınmazlar üzerinde kamulaştırma amacına uygun olarak kanal ve yol yapıldığı, dolgu malzemesi alındığı anlaşıldığından Kamulaştırma Yasasının 23. madde koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddi gerekirken taşınmazın tarıma elverişli olduğu, tarım yapılabileceği, kamulaştırmayı yapan kurumun halihazırda taşınmaza ihtiyacı bulunmadığı, taşınmazın davacıya iadesinde fiili fayda ve kamu yararı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/436, Karar No: 2021/10797, Tarih: 22.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/436 E.  ,  2021/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2017/2526-2018/401

İlk Derece Mahkemesi : Seydişehir 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, sürekli iş göremezlik derecesi %73 oranında olan sigortalıya 01.11.2014 gelire girme tarihinden itibaren (21.10.2015 onay tarihli) 129.426,81 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı,

Yapılan kontrol muayenesi üzerine, 01.06.2017 tarihli (09.01.2020 onay tarihi)ödeme döneminden itibaren %60 oranı üzerinden 75.194,69 TL gelir bağlandığı ve gelirin değiştiği tarihe kadar 22.473,29 TL fiili ödeme yapıldığı belirtilmiş ise de;

Dairemiz ilkeleri çerçevesinde, gelirin başlangıç tarihi olan 01.01.2014 tarihinden itibaren %60 sürekli iş göremezlik oranına göre (aynı tarihte geçerli bulunan peşin sermaye değeri hesap verileri gözetilerek) ilk peşin sermaye değerli gelirin belirtilmesi gerekmekte olup, söz konusu eksikliğin davalı Kurumdan sorularak giderilmesi ile ikmal olunacak belgelerin gönderilmesi için, dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6778, Karar No: 2019/175, Tarih: 15.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/6778 E.  ,  2019/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

K A R A R

Dava, taraflar arasında varlığı kabul edilen konut kredi sözleşmesi gereğince davacıya yapılan başvuru esnasında sahte belgelerin kullanılması nedeniyle davacıya verilmiş bulunan konut kredi borcunun tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13799, Karar No: 2013/7418, Tarih: 08.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/13799 E.  ,  2013/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak 5237 sayılı Yasanın 150/2. maddesinin uygulanabileceği anlaşıldığından, tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin

uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.