muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/986, Karar No: 2022/118, Tarih: 10.02.2022

2. Direnme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketlerin ... Şirketler Grubu bünyesinde yer alan grup şirketleri oluşturduğunu, şirketlerin çok fazla kişiye istihdam sağladığını, ... Taahhüt ve Sanayi A.Ş.'nin taahhüt ettiği inşaat işlerinin bedelinin 1.224.196.974USD olduğunu, ... Eksport İmport A.Ş.’nin ... grubu bünyesinde hem grup şirketlerin uluslararası satın alma süreçlerine destek olmak, hem de bağımsız olarak uluslararası tedarik hizmetleri vermek üzere kurulduğunu, çeşitli ülkelere Türk firmalarının ürünlerini sattığını, 2010 yılı cirosunun 1.700.575,14TL, 2011 yılı cirosunun 7.530.980,29TL olduğunu, ... Proje ve Mühendislik A.Ş.’nin işverenlere birçok proje tamamladığını, Türkiye haricinde Azerbaycan, Libya, Kenya, Türkmenistan gibi çeşitli ülkelerde devam eden işlerinin bulunduğunu, devam eden otuz iki adet projenin sözleşme tutarının 36.305.500TL, beklenen kâr tutarının 198.784USD olduğunu, 2009 yılı cirosunun 6.522.391,80TL, 2010 yılı cirosunun 11.138.293,06TL, 2011 yılı cirosunun 12.033.978,46TL olduğunu, ....’nin Türkiye'de üç adet hidroelektrik santrali (HES) yatırımını gerçekleştirmekte olduğunu, Sütlüce HES, Ekincik HES ve Ayranlı HES’in lisanslarının EPDK tarafından kırk dokuz yıllığına bu şirkete verildiğini, yatırım maliyetlerinin 85.415.421USD olduğunu, Ayranlı HES’in inşaatının %76, diğer iki santral inşaatının ise %99 oranında tamamlandığını, yatırım maliyetinin 36.057.584USD’sinin ...nin öz sermayesinden karşılandığını, ...nin Kastamonu Cide’de yer alan Berke HES’in lisansını aldığını, yatırım maliyetinin 21.101.381USD olduğunu, bunun 9.780.823USD’sinin ...nin öz sermayesinden karşılandığını, ara bilançolara göre, ... Holding A.Ş.’nin %88, ... Taahhüt ve Sanayi A.Ş.’nin %85, ... Eksport İmport A.Ş.’nin %88, ... Proje ve Mühendislik A.Ş.’nin %93, ....’nin %87, ... Enerji Üretim A.Ş.’nin %85 borca batık durumda olduklarını, şirketlerin yönetim kurullarının 15.10.2012 tarihinde iflasın ertelenmesine başvurulması kararı aldıklarını, şirketlerin hukukî, ekonomik ve idari bağları nedeniyle tek bir iyileştirme projesi hazırlandığını, son bir yılda yüklendiği uluslararası projelerde ortaya çıkan ve kendi kusurlarından kaynaklanmayan aksaklıkların şu anda bulundukları ekonomik sıkıntının kaynağını oluşturduğunu, tüm şirketlerin ara bilançosuna göre aktif-pasif karşılama oranının %82 olduğunu, sundukları iyileştirme projesine göre şirketlerin borca batıklık durumundan kurtulacağını ileri sürerek aktif ve pasif dengesinin borca batık durumda olduğunun mahkemece belirlenecek bilirkişilerce tespitini, bir yıl süre ile şirketlerin iflâsının ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahiller Cevabı:

Müdahiller Cevabı:

5. Bir kısım müdahiller vekilleri beyanlarında, iflâsın ertelenmesi koşulları oluşmadığından talebin reddine karar verilmesini, bir kısım müdahiller vekilleri ise iflâsın ertelenmesi talebinin kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. Ankara 16. Asliye Ticaret Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ve 2012/273 E., 2013/40 K. sayılı kararı ile; bilirkişi kurulu ve kayyum heyeti raporlarına, borca batık durumda olan davacı şirketlerin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğuna ilişkin bilgi ve belgelere göre, davacı şirketlerin iflâsının ertelenmesi hâlinde devam eden işlerini bitirebileceği ve malî durumlarının düzeleceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile iflâsın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım müdahiller vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 21.02.2014 tarihli ve 2013/7061 E., 2014/1234 K. sayılı kararı ile;

“…1- Davacı şirketler birlikte iflasın ertelenmesi talebinde bulunmuşlar, mahkemece birlikte açılan dava ile iflasın ertelenmesine ilişkin talep usule aykırı bulunmayarak birlikte sonuçlandırılmıştır.

Birden fazla kişi tarafından açılan ve birden fazla kişi hakkında açılan davalar benzer olaylara ve hukuki sebeplere dayanması halinde ihtiyari dava arkadaşlığının söz konusu olup olmadığı yönünden açık bir düzenleme bulunmamaktadır. HUMK.nun 45/3.maddesinde davaların biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte olması halinde davaların birleştirilebileceği kabul edilmiştir.

İhtiyari dava arkadaşlığı davaların birleştirilmesi yoluyla da mümkün olduğundan (Alangoya Yavuz: Medeni Usul Hakkında Dava Ortaklığı, İstanbul 1965, s.62).birbiri ile ilgisi olan davaların benzer sebep kavramı içerisinde değerlendirilerek bağlantının varlığı kabul edilmeli ve bu davalar birlikte görülebilmelidir. Zira bu durum yargılamayı çabuklaştıracağından, yargılama giderini azaltacağından ve çelişkili kararların önüne geçeceğinden usul ekonomisine de uygun düşmektedir. İflasın ertelenmesi talebinde bulunan birden fazla sermaye şirketinin talebi ayrı ayrı değerlendirileceğinden ve erteleme koşullarının talepte bulunan her şirketin kendi mali yapısı içinde gerçekleşip gerçekleşmediği aranacağından talep HUMK' nın 43. maddesine uygundur. Bu itibarla müdahiller vekillerinin aksi yöndeki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tesbiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Hâkim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tesbit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.

Mahkemece bu gereklilik çerçevesinde bilirkişi raporu alınmış ise de herşeyden önce davacı şirketlerin inşaat taahhüt ve enerji yatırımları yapan grup şirketleri olduğu, sunulan bilançolardan sektör ortalamasının üzerinde iş hacimlerinin bulunduğu anlaşıldığından oluşturulan bilirkişi heyeti nitelik ve nicelik itibariyle gözlemlenen varlıkları ve projeyi değerlendirmek bakımından tatmin edici değildir. Mahkemece özellikle inşaat, enerji ve şirketin varlıklarının ve mali durumunun sağlıklı biçimde değerlendirilmesini teminen gerekirse daha fazla sayıda, konusunda uzman bilirkişiler görevlendirilmeli, dosya kapsamına ve şirketlerin işletmesel büyüklüklerine göre inceleme yapabilmeleri için kendilerine imkan verilmelidir.

Öte yandan alınan bilirkişi raporuna yönelik itirazların giderilmemesi de doğru değildir. Nitekim varlıkların tesbitinin büyük önem taşıdığı bu dava türünde, özellikle bir kısım bilanço kalemleri hakkında tatmin edici açıklama içermeyen dipnotlar hakkındaki itirazların kapsamlı biçimde incelenmesi ve mali anlamda detaylı açıklamaya kavuşturulması gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması da doğru olmamıştır.

Varlıkların ve dolayısıyla borca batıklığın tesbiti noktasında özellikle barajların ve yol inşaatlarının halihazır durumu; akabinde de projenin temel unsuru olarak görülen ve bunların işletilmesinden ve/veya satışından elde edilecek gelirlerin netleştirilmesi amacıyla gerektiğinde mahallinde keşif yapılması ve kesin kabul hususundaki gelişmelerin değerlendirilmesi gerekir.

Yine varlıkların tesbiti bakımından finansal kiralama konusu edilen malların saklandığı/kaçırıldığı iddiası üzerinde durulmalı; işlerin bitirilmesi halinde makinelerin kiralanacağı yönündeki proje unsurunun gerçekçi olup olmadığı üzerinde de durulmalıdır.

Yine varlıkların tesbiti bakımından finansal kiralama konusu edilen malların saklandığı/kaçırıldığı iddiası üzerinde durulmalı; işlerin bitirilmesi halinde makinelerin kiralanacağı yönündeki proje unsurunun gerçekçi olup olmadığı üzerinde de durulmalıdır.

Bütün bu incelemelerden sonra şirketin borca batık olup olmadığı netleştirilmeli; eğer şirket borca batıksa bu kez iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı, somut ve gerçekçi bir temele dayanıp dayanmadığı üzerinde de durulmalıdır.

Nitekim projenin incelenmesinde sermayenin ve/veya üretim, satış ve kârlılığın arttırılması konusunda ciddi sayılabilecek bir girişimin bulunmadığı, daha ziyade mevcut tesislerin işletilmesinden gelecek para ile borçların ödeneceği, bunun da iflas erteleme kurumunun davacılar için sadece bir vade uzatımı amacı güdüp gütmediği değerlendirilmelidir. Aktiflerin satışı suretiyle iflas halinden kurtulmanın, aynı zamanda bir kısım borçları da güvencesiz bırakacağı gerçeği üzerinde durulmalıdır. İflasın ertelenmesi müessesesinin tasfiye amacıyla kullanılamayacağına ilişkin bilimsel ve yargısal görüşler dikkate alındığında, satışların bu sonuca yol açıp açmayacağı da değerlendirilmelidir.

Bu durumda mahkemece davacı şirketin borca batıklık durumunun tereddüde yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve projenin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı ve süreç içindeki uygulamaların projede gösterilen iyileştirme unsurlarına uygun bulunup bulunmadığı hususunda somut verilere dayalı, teknik, denetime elverişli ve detaylı bir inceleme için, dosyanın oluşturulacak uzman bir heyete tevdii ile dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; özellikle ilk rapora yönelik itirazların giderilmesi ve varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir,…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

9. Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/167 E., 2015/715 K. sayılı kararı ile, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın 05.11.2012 tarihinde açıldığı, üç yılı aşan süre içerisinde şirketlerin mali yapısında kalıcı ve belirgin bir iyileşmenin gerçekleşmediği, bozma kararından sonra yapılan bilirkişi heyeti incelemesi ile alınan asıl ve ek raporuna göre iflâs erteleme talep eden ve grup şirketlerde hâkim şirket konumunda olan ... Holding A.Ş.'nin ödenmiş sermayesinin 70.000.000TL olarak gösterildiği, hâkim ortak ...'nun gerçekte ödemesi gereken 31.300.000TL'lik sermaye kısmını ödemediği hâlde ödenmiş gibi bir izlenim oluşturulduğu, şirketlerin konsolide olarak %59,67 oranında borca batık durumda olduklarının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı şirketlerin iflâs erteleme taleplerinin ayrı ayrı reddine ve iflâslarına karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

10. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve bir kısım müdahiller vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

10. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve bir kısım müdahiller vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 07.12.2016 tarihli ve 2016/2642 E., 2016/5307 K. sayılı kararı ile;

“…1-) Dava, İİK'nın 179 ve devamı maddeleri uyarınca davacı şirketlerin iflasının ertelenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davacı şirketlerin ayrı ayrı iflaslarına karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Öncelikle birden fazla şirketi ilgilendiren bu tür davalar, yargılamayı çabuklaştıracağından, yargılama giderini azaltacağından ve çelişkili kararların önüne geçeceğinden usul ekonomisine de uygun düşmesi açısından birlikte açılıp, neticelendirilebilir ise de, iflasın ve müessese olarak iflas ertelemenin amacına uygun olarak her şirketin sermaye miktarı, iştigal alanı, borca batıklık miktarı ve sunulan iyileştirme projesine göre iflas hâlinden kurtulma ümidinin bulunup bulunmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmektedir. Borca batıklığın ve iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tespiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin mahkemece yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulması gereklidir (HMK.m.266). Mahkeme, de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tespit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler ışığında değerlendirilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, mahkemece bozma ilamına uyularak bilirkişi heyetinden asıl ve ek raporlar alınmış ise de, bilirkişi raporlarında tüm şirketler açısından sonuç olarak kümülatif borca batıklık hesabı yapılması ve her bir şirket ile ilgili ayrı ayrı borca batıklık tespiti yapılmasının ihmal edilmesi doğru olmamıştır. Diğer yandan, grup şirketler açısından kefalet ilişkisi borca batıklığın tespiti açısından kötüye kullanılabilmekte olup, bir borca ilişkin kefaletin birden fazla şirketin pasif hesabında gösterilmesi hâlinde şirketler o miktar borca batık olmasa da şeklen borca batık hale gelebilmektedir. Bu durumda, grup şirketlerde borcun asıl borçlu şirket üzerinde gösterilmesi ve kefalet veren şirketin pasifinde ayrıca yer verilmemesi ilkesine uygun belirleme yapılması gereklidir. Bunun yanında, bilirkişi raporlarında, varlıkların güncel piyasa rayiç değerlerinin (barajların ve yol inşaatlarının mevcut durumu ve projenin temel unsuru olarak gösterilen ve bunların işletilmesinden ve/veya satışından elde edilecek gelirlerin netleştirilmesi) tam olarak tespit edilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yargılama aşamasında şirketlere tayin edilen kayyım heyetinin verdiği raporlar ile bilirkişi asıl ve ek raporları arasında da ciddi çelişki olduğu görülmektedir. Bunun yanında, bilirkişi heyetinin verdiği 12.11.2015 yazı işleri müdürü havaleli ek raporda, bilirkişilerin kendi aralarında çelişkiye düşmeleri sonucu bilirkişilerden Mali Müşavir H. A.’nın muhalif görüşünü ayrı bir rapor ile mahkemeye sunduğu, raporunda grup şirketler arasında hâkim konumda olan davacı ... Holdin A.Ş.'ye ilişkin ödenmemiş sermaye borcu ile ilgili bilirkişi raporunun tam aksine değerlendirme yaptığı görülmektedir. Belirtilen duruma rağmen mahkemece detaylı araştırma yapılma yoluna gidilmeyerek ve bilirkişi raporu dayanak yapılarak iflas kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Bu durumda, mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda şirketlerin hacimleri gözetilerek ve şirketlerin iştigal konularında uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak zikredilen eksikliklerin giderilmesi ve tereddüte mahal bırakmayacak şekilde her bir şirket ile ilgili ayrı ayrı borca batıklık tespiti ile iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcılığı hususunu tespit eden rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gereklidir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamında belirtilen eksiklikler tam olarak giderilmeden çelişkili bilirkişi raporu dayanak yapılarak davacı şirketlerin ayrı ayrı iflaslarına karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

2-) Müdahil SGK vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir,…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

12. Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/496 E., 2017/825 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesi yanında, yargılama aşamasında, iflâs ve iflâs erteleme konusunda önemli değişiklikler yapıldığı, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 179/b-4. fıkrasında yapılan düzenleme uyarınca, erteleme süresinin azami bir yıl olduğu, bu sürenin mahkemece uygun görülmesi hâlinde bir yıl daha uzatılabileceği, ülke genelinde ilan edilen OHAL kararı ve bu kapsamda çıkarılan KHK'larda iflâs erteleme konusunda önemli düzenlemeler yapıldığı, 673 sayılı KHK’nın 10/2. maddesinin olağanüstü hâlin ilanından sonra açılan davalarla ilgili olup maddenin (c) fıkrasında, iflâs erteleme talebi 20.07.2016 tarihinden sonra ise borca batıklıkla ilgili herhangi bir araştırma yapılmaksızın talebin mahkemelerce reddedileceği, iflâs erteleme talebinin 20.07.2016 tarihinden önce yapılmış olması hâlinde; talepte bulunan şirketin veya kooperatifin borca batık olması ve iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı görülmesi, kayyum tarafından üç aylık dönemlerde ibraz edilen raporlara göre şirketin durumunun iyiye giderek iflâs hâlinden kurtulmasının mümkün olması hâlinde iflâs erteleme kararı verilemeyeceği için dosyanın OHAL süresi boyunca elde bekletilmesi gerektiği, ancak iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı görülmemesi, bekleme süresinde alınan kayyum raporları veya bilirkişi raporlarına göre şirketin iflâs hâlinden kurtulmasının mümkün bulunmaması ve nihayet İİK’nın 179/b-4. maddesinde belirlenen sürenin de dolması hâlinde ise şirketin veya kooperatifin İİK’nın 179/b-5 maddesi uyarınca iflâsına karar verilmesi gerektiği, davacıların 05.11.2012 tarihinde iflâs erteleme talepli dava açtıkları, karar tarihi itibariyle beş yılı aşan bir süre ile şirketlerin iflâs erteleme davasındaki ihtiyati tedbirlerin koruma şemsiyesinden yararlandıkları, Kanun’da en son yapılan değişiklik ile bu süre azami bir+bir yıl olarak tespit edildiği, Kanun koyucunun iflâs erteleme süresinin gereğinden fazla uzun tutulması ve özellikle mahkeme ve Yargıtay uygulamalarındaki farklılık ve gereksiz süre uzamasının oluşturduğu olumsuz sonuçları ortadan kaldırmak için bu şekilde düzenleme yaptığı, mahkeme kararında ve yargılama sırasında alınan asıl ve ek bilirkişi raporunda ifade edildiği üzere, şirket ortağı ve pay sahibi ...’nun ... Holding A.Ş.’ye olan sermaye taahhüdü yerine getirilmediği hâlde getirilmiş gibi bir izlenim oluşturulduğu, ... Proje ve Mühendislik A.Ş.’nin, Haziran 2012 tarihi itibariyle sermayesinin 10.000.000TL olduğu ve bunun 920.000TL’sinin henüz ödenmediği, sermayenin 8.927.000TL’lik kısmının (% 89,27) ...’na ait olup, yine o tarihte şirketin bilançosunda kayıtlı değeri 7.547.376,90TL olan Ankara ili Etimesgut ilçesinde 17.930 m2 büyüklüğünde arazileri bulunduğu, yeminli mali müşavir tarafından düzenlenen 14.08.2012 tarihli değerleme raporunda; şirketin sahip olduğu 17.930 m2 arazinin rayiç değerinin 19.723

... Proje ve Mühendislik A.Ş.’nin, Haziran 2012 tarihi itibariyle sermayesinin 10.000.000TL olduğu ve bunun 920.000TL’sinin henüz ödenmediği, sermayenin 8.927.000TL’lik kısmının (% 89,27) ...’na ait olup, yine o tarihte şirketin bilançosunda kayıtlı değeri 7.547.376,90TL olan Ankara ili Etimesgut ilçesinde 17.930 m2 büyüklüğünde arazileri bulunduğu, yeminli mali müşavir tarafından düzenlenen 14.08.2012 tarihli değerleme raporunda; şirketin sahip olduğu 17.930 m2 arazinin rayiç değerinin 19.723.000TL olduğu, mali müşavir tarafından tespit edilen diğer rakamsal değerlerin doğru olduğu kabul edilse dahi, araziler hâlihazırda 7.547.376,90TL’lik kayıtlı değer üzerinden aktif kalemler üzerinde yer aldığından arazilerin değerleme tablosunda gösterilmesi gereken değerinin 12.175.623,10TL olması gerektiği, aynı gerçekten hareketle demirbaşların kayıtlı değerlerine de değerleme tablosunda yer verilmemesinin ve şirket değerine ilâve edilmemesinin gerektiği, diğer yandan, kayıtlı değeri 7.547.376,90TL olan fakat 14.08.2012 tarihli değerleme raporunda 19.723.000TL değerinde olduğu belirtilen arazilerden, kayıtlı değeri 6.380.001,90TL olan kısmının, 21.09.2012 tarihinde bazı şahıslara toplam 1.969.575TL’ye satıldığı, sırf bu satışlar nedeniyle 4.410.426,90TL sabit kıymet satış zararı gerçekleştiği, 14.08.2012 tarihinde toplam değeri 19.723.000TL olarak belirlenen, arazilerin neredeyse %85’lik kısmının aradan otuz sekiz gün geçtikten sonra ancak 1.969.575TL’ye satılabildiği, bu durumun, değerleme raporunda arazi değeri olarak gösterilen ve dolayısıyla şirket değerinin oldukça yüksek çıkmasını sağlayan 19.723.000TL’nin gerçekçi olmadığını gösterdiği, gerçekleşen satış fiyatıyla kıyaslandığında, şirketin sahip olduğu arazilerin tamamının o dönem itibariyle değerinin sadece 2.329.956,18TL olduğu, bunun bir kısmının yukarıda yer verildiği üzere 1.969.575TL’ye satıldığı, şirketin kalan arsa ve arazilerinin değerinin sadece 360.381,18TL olduğu, bozma kararında bilirkişi heyeti tarafından şirketlerin her birinin malî durumlarının ayrı ayrı değerlendirilmediği hususuna yer verilmiş ise de; bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 28.09.2015 tarihli raporda, davacı şirketlerin malî durumlarının 31.03.2015 tarihli bilanço verilerine göre ayrı ayrı değerlendirildiği ve bütün davacı şirketlerin borca batıklık durumlarının ayrı ayrı hesaplandığı, 30.09.2012 tarihinden 31.03.2015 tarihine kadar olan dönemde sadece ... Taahhüt ve Sanayi A.Ş.’nin durumunda iyileşme meydana geldiği, diğer beş şirketin borca batıklık durumunda iyileşme olmadığı gibi, aksine bu şirketlerin durumlarında gerileme meydana geldiğinin anlaşıldığı, bilirkişi kurulu raporlarında, borca batıklık oranının Yargıtayın yerleşik uygulamasına uygun olacak şekilde hesaplandığı, ayrıca kefaletlerden kaynaklanan yükümlülüklerin, sadece asıl borçlu şirket malî tablolarında değerlendirildiği, davacı ..