muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5157, Karar No: 2018/10971, Tarih: 05.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5157 E.  ,  2018/10971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) menfi tespit davası sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı yasanın geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; maliki olduğu, ... İli, ... ilçesi, ... Mahallesi ... Ada, 3 parselde kayıtlı 38 nolu bağımsız bölüm halindeki meskeni için ferdi su aboneliği amacı ile davalı kuruma başvurduğunda 1.980,077 TL kanal katılım bedeli ile 2.026,57 TL şebeke hisse bedeli yanında 586,85 TL proje tasdik bedeli olmak üzere toplamda 4.593,49 TL ödeme yapması gerektiğinin bildirildiğini belirterek, ferdi su aboneliği sırasında talep ve tahsil edilmek istenilen toplamda 4.593,49 TL tutarındaki bedelden, var ise ödenmesi gereken bedelin mahkemece belirlenmesini, bu hizmet için davalı idarece fazla talep edilen bedelden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacıdan tahsil edilen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin yasal dayanağının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87,88,89. maddeleri ile bu kanuna dayalı olarak, Aski Yönetim Kurulu'nun 04.07.2012 tarihli kararı ile değiştirilen "Su ve Kanalizasyon Tesisleri Harcamalarına Katılma Paylarının Tahakkuk ve Tahsilatı Uygulama Yönergesi olduğunu, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. Maddesinin iptalinin ardından dava konusu bedellerin bu yönergede belirlenen formüle göre hesaplandığını, yönergedeki formülün Belediye Gelirleri Kanunu'na uygun olduğunu, davacının su şebekesi ve kanal hizmetinden yararlanmaya başlayan ilk malik olması sebebiyle ilgili bedelin davacıdan tahsili gerektiğini, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "dava konusu kayıp kaçak bedelinin yasal dayanağının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu olduğu, yasada kanalizasyon hizmetlerinde ve su tesisi harcamalarında gayrimenkul sahiplerinden harcamalara katılma payı alınacağının açıkça düzenlendiği ve yine yapılacak tahsilatın usulünün de açıkça belirlendiği, buna göre katılım payı tahsilinin ileride yapılacak abonelik işlemi sırasında değil, hattın ve şebekenin faaliyete geçirildiği tarih itibariyle belirlenip, o tarihteki gayrimenkul sahiplerinden abonelik işlemi beklenilmeksizin yapılacağı, 2464 sayılı yasanın açık düzenlemesine rağmen ASKİ nin izlediği yöntemin ise abonelik müracaatı sırasında her aboneden katılım payı almak ve bu pay ödenmedikçe abonelik yapılmaması şeklinde olduğu, bu yöntemde kanal veya şebeke hattı için hattın faaliyete geçtiği tarihten bugüne kadar ne kadar katılım payı tahsilatı yapıldığını belirlemenin mümkün olmadığı, oysa davalı kurumun ancak yapmış olduğu harcama tutarı kadar tahsilat yapabileceği, kamu hizmeti için sarf ettiği tutarın üzerinde gelir elde etme imkanı bulunmadığı, yasaya uygun miktarda katılım payı talep edildiğini ispat yükünün davalı kurumda olduğunu, somut olayda davalı kurumun dava konusu kanal ve şebeke hattına dair dava tarihine kadar yapmış olduğu katılım payı tahsilatı toplamını bildiremediği ve bu konuda yargısal denetimi imkansız hale getirdiği, yargılama sırasında mahkemenin söz konusu bilgiye başkaca bir yöntemle ulaşma ve değerlendirme yapma imkanı da bulunmadığından, davalı kurumun davacıdan talep edilen katılım payı ve ve proje tasdik bedelinin yasaya uygun olarak talep edildiği hususunu ispat edemediği" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 21.04.2016 tarih ve 2016/6006 E. 2016/6220 K. Sayılı ilamı ile; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı, buna göre bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümlerine göre bilirkişi marifetiyle belirlenmesi ve bu miktar dikkate alınarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda mahkemece; "ilk kararda açıklanan gerekçelere dayalı olarak davacıdan istenen katılım tutarın haksız olduğu ve yine proje tasdik bedelinin de inşaat başlangıcında işin yüklenicisinden alınması gerektiği, bu bedelin de davacıdan talep edilemeyeceği, bu kapsamda Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin süregelen içtihatları doğrultusunda yapılan hesaplamaya itibar edilmediği" gerekçesiyle bozma ilamına direnilmiş ve bozma öncesi hüküm doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373. maddesinin 5.fıkrası “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” hükmünü içermektedir.

Aynı Yasanın 45. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunununa eklenen geçici 4. maddesinin ikinci fıkrasında “Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir.”, 4. fıkrasında ise “ Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.” hükmü getirilmiştir.

Anılan Yasa maddeleri gereğince, yerel mahkemece verilen direnme kararına yönelik olarak Dairemizce yeniden inceleme yapılması neticesinde; (Dairemizin 2016/11334 E. 2018/4296 K., 2016/9369 E. 2018/3691 K. Sayılı vb. ilamlarında da belirtildiği üzere) dava konusu kanalizasyon ve su tesisleri harcamalarına katılım paylarına ilişkin usul ve esasların 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nda ve bu kanuna dayalı olarak İç İşleri Bakanlığı tarafından çıkarılan 'Belediye Gelirleri Kanunu'nun Harcamalara Katılma Payları ile ilgili Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'te düzenlendiği ve davalı idarenin bu bedellerin tahsilinde iş bu kanunda belirlenen düzenlemeleri esas alması gerektiği, davalı idarenin, 2464 sayılı yasaya ve ilgili yönetmeliğe dayanmadan ve bu yasal düzenlemelerle sınırları çizilmiş olan kurallara uymadan kişilerden herhangi bir tahsilat yapmasının mümkün olmadığı, eldeki uyuşmazlığın çözümünde 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanması gerektiği ve buna göre yapılacak değerlendirmede ise; davacının, şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazın maliki (taşınmazdan yararlanan malik) durumuda olmaması nedeni ile davalının dava konusu kanal katılım ve şebeke hisse bedellerini davacıdan talep edemeyeceği göz önüne alındığında, mahkemece kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan direnme hükmünün 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 4. maddesinin 4. fıkrası uyarınca ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1554, Karar No: 2007/2008, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1554 E.  ,  2007/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesine dayanmaktadır. Davacı yüklenici tarafından yapılan tesis ... İlçesinde olup, davalı iş sahibinin ikâmetgâhı da ...’dir. Davalı iş sahibi vekili icra takibine karşı yetki itirazında da bulunmuştur. Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre, eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, genel yetki kuralı uyarınca davalının ikâmetgâhı icra daireleri ve mahkemeleri yetkili olduğu gibi, HUMK’nın 10.maddesi uyarınca akdin icra edildiği yer icra daireleri ve mahkemeleri de yetkili kabul edilmektedir. Somut olayda, gerek davalının ikametgâhı ve gerekse akdin icra yeri ... İlçesi olduğuna göre, yetkili icra dairesi ... İcra Dairesi’dir. Davacı yüklenici şirket vekili, yetkili olmayan ... 11.İcra Müdürlüğünde icra takibini başlattığından, davalı iş sahibi vekili tarafından da süresinde yetkili icra dairesi gösterilmek suretiyle icra dairesinin yetkisine itiraz edildiğinden, mahkemece yetkili icra dairesinde başlatılmış bir icra takibi bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yetkili icra dairesinde başlatılmış bir icra takibi bulunmadığı gözden kaçırılarak ve taraflar arasındaki ilişki dikkate alındığında uygulama yeri olmayan BK’nın 73.maddesine dayanılarak davanın esası incelenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm oluşturulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı iş sahibinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14301, Karar No: 2009/16410, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14301 E.  ,  2009/16410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, 10 ilâ 30 nolu orman sınır noktaları görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/11/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17950, Karar No: 2018/5922, Tarih: 03.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17950 E.  ,  2018/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı ... ... vekili Av. ..., Av. ... Av. Demet Yiğitbaşı, Av. ...’e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın aşıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra ve incelenmesine ihtiyaç duyulan ... 11. Aile Mahkemesi 2012/1126 esas sayılı dosyasının da eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.03.05.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/3630, Karar No: 2020/4236, Tarih: 28.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3630 E.  ,  2020/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat miktarı ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının. incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Şerife'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Recep'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/5893, Karar No: 2022/7127, Tarih: 07.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5893 E.  ,  2022/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kütahya 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki Sosyal Güvenlik Kurumuna temizlik görevlisi olarak bildirilen meslek kodunun değiştirilerek tıbbi sekreter olarak değiştirilmesi ve tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin taşeron bünyesinde tıbbi sekreter olarak çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 ve 24 ncü maddeleri kapsamında yapılan sınavla sürekli işçi kadrolarına geçirildiğini, müvekkili Ayşe'nin, 2017 yılından bu yana tıbbi sekreter olarak çalıştığını, müvekkili Nalan'ın hâlen tıbbi sekreter olarak bu görevi yürüttüğünü, müvekkillerinin tıbbi sekreter olarak istihdam edildikleri hâlde temizlik kadrosunda gösterildiklerini ileri sürerek, müvekkillerinin temizlik görevlisi olan meslek kodunun değiştirilerek tıbbi sekreter olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Mahkemenin görevli olmadığına dair yargı yolu itirazlarının bulunduğunu, davacıların sürekli işçi kadrosunda istihdam edilmeden önce çeşitli taşeron şirketlerde temizlik işçisi olarak çalıştırıldıklarını, daha sonra sürekli işçi kadrosuna geçmek için yaptıkları başvuruda en son çalıştığı işin niteliğinin temizlik olarak belirlendiğini, davacıların sürekli işçi kadrosuna geçirilirken müvekkili İdarenin usul ve kanuna uygun olarak kadroları ve meslek kodlarını belirlediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Uyuşmazlık; kadroya geçiş sırasında yapılan idari işleme yönelik olup sürekli işçi statüsüne geçiş yapıldıktan sonra işveren ile işçi arasında çıkan uyuşmazlık niteliğinde olmadığı gibi alt işveren işçisi olarak çalıştığı kadro öncesi döneme ilişkin muvazaa iddiasına dayalı alacak davası mahiyetinde de değildir. Öte yandan; benzer mahiyetteki davaların idari yargıda çözüme bağlandığı da görülmektedir. ..." gerekçesiyle yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin davayı yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden reddettiğini ve davalı Kurum lehine 5.100,00 TL vekâlet ücretine hükmettiğini, kararda karşı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Her ne kadar HMK'nın 331/2 maddesi gereğince görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderlerine o mahkemece hükmedileceği düzenlemesine yer verilmiş ise de, yargı yolu caiz olmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle verilen usulden red kararları HMK'nın 20.maddesi kapsamındaki kararlar niteliğinde değildir. Zira bu kararla mahkeme davadan el çektiği gibi adli yargı mahkemelerinde görülebilecek bir davada bulunmamaktadır. ..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargı yolu caiz olmamasından dolayı dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine ilişkin kararda davalı taraf lehine vekâlet ücretine karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 115 inci maddesi ile 331 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.