muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27632, Karar No: 2020/12009, Tarih: 14.10.2020

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla mesai yaptığı hususunda tanık deliline dayanmış olup iş veren tarafından da imzalı puantaj veya giriş çıkış kaydı dosya arasına sunulmamıştır. Davacı tanıkları ise beyanlarında iş yerinde 08:00-20:00 ve 20:00-08:00 almak üzere iki vardiyanın bulunduğunu ve dönüşümlü çalışmasının bulunduğunu belirtmiş olup davalı tanıkları da vardiya sistemi hakkında benzer beyanda bulunarak ayrıca davacının ayda 4 gün gündüz 15 gün gece vardiyasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Bu durumda dosya kapsamına göre davacının 4 gün gündüz ,15 gün gece vardiyasında çalıştığı sabit olduğu halde davacının hep gece vardiyasında çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebidir.

3- Taraflar arasında bir diğer uymazlık ise davacının kullanılmayan yıllık izin süresi hususudur.

Davacının imzasını taşıyan 14.10.2014 tarihli ibraname başlıklı imzası davacı tarafından inkar edilmeyen belgede davacının el yazısı ile belgeye yazdığı kayıtta 2010 yıllık izin alacağı dışında yıllık izin alacağının olmadığını belirttiği anlaşıldığından bu kaydın aksine 28 günlük yıllık izin alacağının hesaplanması ve hüküm altına alınması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8726, Karar No: 2017/13237, Tarih: 22.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8726 E.  ,  2017/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun geceden sayılan zaman dilimi olan saat 19:30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12179, Karar No: 2019/4606, Tarih: 21.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/12179 E.  ,  2019/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleştirilen davada geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Aleyhine geçit hakkı tesis edilen 184 ada 170 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6888, Karar No: 2022/16287, Tarih: 06.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6888 E.  ,  2022/16287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 28.03.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/04/2022 tarih ve 2022/115 D. iş sayılı kararıyla talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk dilekçesinde, hüküm tarihinde cezaevinde olduğunu, bağışık tutulma talebi olmadığı halde kararın yüzüne karşı okunmadığını beyan etmiş ise de, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 27/10/2011 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde cezaevinde olmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun haklı bir gerekçeye dayanmayan eski hale getirme istemi ile 27/10/2011 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28/03/2022 günü temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10715, Karar No: 2020/1072, Tarih: 21.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10715 E.  ,  2020/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

11/04/2014 tarih ve 150823 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçlar doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8331, Karar No: 2015/208, Tarih: 15.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8331 E.  ,  2015/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosyada yer alan 20.06.2006 tarihli bilirkişi raporunda, sanıkta yakalanan CD'lerden 53 adetinde doğal olmayan yoldan yapılan cinsel ilişki görüntülerinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK.nın 226/4. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı gerekçe ile aynı Kanunun 226/1-d maddesine göre cezalandırılması,

Bilirkişi raporunda 31 adet CD'nin ise erotik içerikli olduğunun belirtildiği, suçun unsurlarının tespiti için gerekli ve yeterli açıklamayı taşımadığı anlaşılan bu rapora dayanılarak bu CD'lerin de müsaderesini karar verildiği anlaşılmakla; CD içeriklerindeki görüntülerin ar ve haya duygularını incitip incitmediği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlâka aykırı olup olmadığı saptanıp müstehcen nitelikte olduklarının tespiti konusunda Başbakanlık Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulundan rapor alınarak bu CD'lerin müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, içerik itibariyle yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek bu CD'lerin de müsaderesine karar verilmesi,

Sanığa verilen adli para cezasının TCK.nın 52. maddesi uyarınca gün üzerinden belirlenmesinin gerektiği gözetilmeksizin doğrudan para cezasına hükmolunması,

Sanığın cezasından TCK.nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken para cezasından indirim yapılmaması,

Sanık hakkında hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK.nın 53. maddesinde ön görülen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17392, Karar No: 2015/9491, Tarih: 02.07.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17392 E.  ,  2015/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ....Mahallesi çalışma alanında bulunan 254 ada 16 parsel, 253 ada 9 parsel, 253 ada 7 parsel, 276 ada 3 parsel sayılı 20.574,54 m2, 5.517,79 m2, 11.130,69 m2 8.291,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu belirtilmek suretiyle ..... adına, 236 ada 41 parsel ve 235 ada 2 parsel sayılı 797,27 m2, 2.344,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle verasette iştirak hükümleri uyarınca ..... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle paya yönelik dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın davacılar ... ve ... yönünden 6100 sayılı HMK madde 114/1-g ve 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine, ..., ..., ..., ...., ..., ..., ..., ... yönünden usulünce açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 13.03.2012 tarihli celsede gider avansını yatırması için davacıya tanınan 2 haftalık kesin süre zarfında Mahkeme veznesine gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 448. maddesine göre, kanun hükümleri tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.Aynı Yasa'nın 120. maddesine göre ise davacı, yargılama harçları ile ..... çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.12.2012 tarih ve 2012/9-1170 Esas, 2012/1172 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, gerek 6100 sayılı HMK'nın 120. maddesi, gerekse HMK'nın Uygulama Yönetmeliğinin 45. maddesindeki düzenlemelere göre tarifede sayılan gider avansları dava dilekçesi ile davanın açılması sırasında mahkeme veznesine yatırılması gereken giderlerdendir. Hal böyle olunca, somut davada dilekçeler aşamasının tamamlanmış bulunması ve HMK'nın 448. maddesinin açık hükmü karşısında, dava dilekçesinde tanık ve bilirkişi deliline dayanmış olan davacı yönünden HMK'nın 120. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Açıklanan nedenle; 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu 01.10.2011 tarihinden önceki dönemde açılan eldeki dava için yapılacak masraflar nedeniyle istenilecek giderler, delil avansı kabul edilerek 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekecektir.Ayrıca mahkemece takdir edilen 927,20 TL'lik gider avansı iki haftalık kesin süre içinde davacı vekili tarafından ..... aracılığıyla mahkemeye havale yapılmasına rağmen Mahkemenin usulen .... ile yapılan havale tarihinin, gider avansının ikmal edilme tarihi olmayacağına yönelik gerekçesi de yerinde değildir.Anayasa Mahkemesi 05.11.2014 tarih ve 2012/1223 başvuru numaralı kararında “tüm resmî kurumlara yapılan havalelerde, ödeme yerinin..... işyeri olduğu gözetildiğinde, başvurucu tarafından gönderilen havalenin ilgili....şubesinden teslim alınmasının, İlk Derece Mahkemesinin sorumluluğunda olduğu” hususuna değinmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verlid.
Yargıtay — Esas No: 2014/18782, Karar No: 2014/18602, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/18782 E.  ,  2014/18602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/139314

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2005/434 (E) ve 2011/560 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece dinlenmesine karar verilen savunma tanığı S. Ö. dinlenmeden veya dinlenmesinden vazgeçilmesi yönünde bir karar verilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunması, müştekinin hazırlık evresinde fotoğraf üzerinden sanığı kesin olarak teşhis ettiğine dair tutanak tutulmasına rağmen; müştekinin yargılama aşamasında ise gösterilen fotoğraflardan sanığın kesin olarak teşhis edemediğini belirtmesi ve bunun dışında delil elde edilememiş olması karşısında, müştekiye ait İMEİ numarası verilen suça konu cep telefonu ile suç tarihi ve sonrasına ilişkin yapılan görüşme kayıtları getirtilip; suça konu telefonun sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre;

a- Sanığa yüklenen elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık eyleminin iddianamede belirtildiği üzere, TCK'nın 142/2-b maddesine uyduğu gözetilmeden, uygulama maddesinin hüküm fıkrasında aynı Kanunun 142/1-d maddesi olarak hatalı gösterilmesi,

b- TCK'nın 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup; hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre, anılan maddenin somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin uygulanmasına, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11593, Karar No: 2017/1494, Tarih: 23.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11593 E.  ,  2017/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait en eski memleket haritası ile bu haritanın üretildiği hava fotoğrafları yine 1990 - 1995'li yıllara ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan yararlanılarak üretilmiş memleket haritaları ilgili yerlerden getirtilerek memleket haritasının ve hava fotoğraflarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte 1/5000 ölçekli harita ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve hava fotoğraflarının stereoskopik incelemesi yapılarak taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve varsa kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının 1990 ve 1995'li yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritalarında mevcut olup olmadığı stereoskop aletiyle detaylı olarak belirlenmeli ve fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarından yararlanılarak zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığının belirlendiği müşterek imzalı rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15949, Karar No: 2012/14148, Tarih: 06.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15949 E.  ,  2012/14148 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı (devredilen SSK) adına Av.... 2-...3- ... Temizlik Hizmetleri ve Tic. Ltd.Şti adına Av. ... 4-... Kimya Maddeleri Tic. Ltd.Şti. adına Av. ...aralarındaki dava hakkında Ankara 5. İş Mahkemesinden verilen 28.12. 2011 günlü ve 102/1112 sayılı hükmün, davalılardan Kurum avukatı ve ... Temizlik Hizmetleri ve Tic. Ltd.Şti tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hükmün davalılardan ...ne tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, gıyabi hükmün davalılardan ...nin 7201 sayılı Kanunun 28. maddesinde belirtilen usule göre tespit edilecek adresine yöntemince tebliğ edilmesi, adresi tespit edilemediği takdirde, anılan Yasanın 35. maddesine 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile eklenen “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” hükmü nazara alınarak, Ticaret Sicil Memurluğu ve sair resmi kurumlardaki tescilli adresi sorularak belirlenecek adrese tebliğ edilmesi, tescilli adres bulunamadığı takdirde ise, anılan Kanunun 28 ve devamı maddelerinde düzenlenen ilanen tebligat yoluyla tebliğ edilmesini müteakip, yasal temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3.maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.