muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3026, Karar No: 2018/2534, Tarih: 04.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3026 E.  ,  2018/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2016 tarihli ve 2016/33 Esas, 2016/346 sayılı Kararının, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 07.02.2017 gün ve 2017/260 Esas, 2017/191sayılı Kararı ile kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli Ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.08.2017 günlü, 2017/727 Değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren mahkeme heyetinde bulunan hâkimler Veyselgarani İsmailoğlu ile Naciye Tuncal'ın olayla ilgili kanaatlerinin oluştuğu, görüşlerinin ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair verecekleri kararda önceki kanaat ve görüşlerinin etkisi altında kalabilecekleri, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği gözetilerek itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.02.2018 gün ve 94660652-105-34-10339-2017 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.08.2017 günlü, 2017/727 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin yapılması için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12063, Karar No: 2013/11091, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/12063 E.  ,  2013/11091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUDANYA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın komşu parsel tutanaklarına göre 5.12.2000 tarihinde kadastro harici bırakıldığının kabulü gerektiği, bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılabilmesi için kadastro tespit tarihinden itibaren çekişmesiz, aralıksız malik sıfatıyla 20 yıl boyunca kullanılmış olması gerektiği, davanın açıldığı tarih nazara alındığında 20 yıllık sürenin dolmadığı, idari işlemle belirlenen kıyı kenar çizgisinin idari yargı yerince iptal edilmiş olmasının derdest davaya bir etkisinin olmadığı, dairece benimsenen makul süre içerisinde de dava açılmadığı, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ....vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozma ilamı ile oluşan kazanılmış hak bertaraf edilemeyeceğine göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 20.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21237, Karar No: 2017/9348, Tarih: 28.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/21237 E.  ,  2017/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı ... İdaresinin tutunduğu tapu kaydı ile kadastro tespitine dayanak yapılan davalıların dayandığı tapu kayıtlarının uygulamasının yetersiz olduğu belirtilerek, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, bundan sonra dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin saptanması, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ya da taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulması, daha sonra yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmazlar başında keşif yapılarak tarafların dayandığı kayıtların yöntemince yerine uygulanması, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinin haritada işaret ettirilmesi, tapu kayıtlarının iç içe girmesi halinde önceki günlü doğru temele dayanan hukuksal değerini yitirmeyen kayda değer verileceğinin düşünülmesi, kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılması, bu konuda önceki tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümlerinin kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınması, taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden kaldığının belirlenmesi halinde süresi ne olursa olsun sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımadığının ve çifte tapu halinde eski Medeni Kanun'un 931, yeni Medeni Kanun'un 1023. maddesi hükmünün uygulama olanağının bulunmadığının düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

28.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1009, Karar No: 2020/19865, Tarih: 23.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/1009 E.  ,  2020/19865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının çalışma karşılığının ödenmediğini, fazla çalışma alacağını talep ettiğinde davalı tarafça işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının izin almadan ve mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını, iş sözleşmesinin bu nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla çalışma karşılıklarının ödenmediğini, alacaklarını talep ettiğinde ise iş sözleşmesinin 01.06.2015 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini ileri sürmüştür. Davalı işveren, davacının 01.06.2015-03.06.2015 tarihleri arasında devamsızlık yaptığını ve devamsızlık tutanaklarını tuttuklarını, iş akdinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle feshettiğini savunmuş ise de işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış sebebini 22 koduyla ( diğer sebepler) bildirmiş, devamsızlık tutanağı tanıklarını duruşmada dinletmemiş, tanık olarak dinlettiği kişiler de davacının işten ayrılış şekline ilişkin bilgilerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

Davalı işveren tarafından tutulan devamsızlık tutanakları tutanak tanıklarının beyanları ile doğrulanmamış olup, davalı işveren tarafından her zaman tek taraflı olarak düzenlenebileceği hususu da dikkate alındığında davalı işveren davacının devamsızlık yaptığından bahisle iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiasını usulünce ispatlayamamıştır.

Davalı işveren tarafından tutulan devamsızlık tutanakları tutanak tanıklarının beyanları ile doğrulanmamış olup, davalı işveren tarafından her zaman tek taraflı olarak düzenlenebileceği hususu da dikkate alındığında davalı işveren davacının devamsızlık yaptığından bahisle iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiasını usulünce ispatlayamamıştır.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne ilişkin karar isabetli ise de davacının iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği kabul edilerek ihbar tazminatı talebinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 23/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3225, Karar No: 2021/2319, Tarih: 24.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3225 E.  ,  2021/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun kovuşturma aşamasında 21.05.2019 tarihinde alınan beyanında, eşi olan sanığın olay tarihinde psikiyatri ilaçları kullandığını belirtilmesine göre, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 32/1-2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti için dava dosyası ile birlikte önceki tedavilerine ilişkin tüm belgeler ve raporları da eklenerek Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3214, Karar No: 2007/3659, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3214 E.  ,  2007/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın ..’a ait çelik hatta davalı şirketin kazı çalışmaları esnasında zarar vermesi nedeniyle davacı ... şirketince ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkin bulunmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 12.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2119, Karar No: 2024/7993, Tarih: 18.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2119 E.  ,  2024/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/713 Esas, 2023/802 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki rücu davasının davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesi ile dava dışı ... Yapı Yatırım A.Ş.'ye ait ... Center Projesi kapsamındaki sigorta konusu değerleri %76 oranda sigorta örtüsü altına aldığını, ... Center Projesi kapsamındaki kültür ve sanat merkezi bloğunun çelik konstrüksiyon yapım işinin davalı taşeron ... Yapı ve Makina Endüstri A.Ş. tarafından üstlenildiğini, davalı ... A.Ş.'nin çatı çelik konstrüksiyon kirişlerinin montajı işi için gerekli olan hareketli boomlu kule vincinin 19.02.2011 tarihli "Ağır Yük Kaldırma Ekipmanları Kiralama Sözleşmesi" ile davalı ... Ulus. Nak. Ltd. Şti.'den kiralandığını, 19.08.2011 tarihinde kule vinç ile çelik konstürksiyon makasları (kiriş) yerine monte edilmek üzere kaldırıldığı sırada vincin devredilmesi sonucu inşaat ve 3 adet iş makinesinde hasar meydana geldiğini, İstanbul 25. Sulh Hukuk Mahkemesi marifetiyle yapılan tespit sonucu hasar ve hasar sorumlularının tespit edildiğini, yaptırılan ekspertiz çalışması sonucu sigortalıya toplam 1.152.364,84 TL tazminat ödendiğini, davalıların müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, toplam 1.152.364,84 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Yapı ve Makina Endüstri A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, sigorta poliçesinde tüm alt müteahhit ve taşeronlar sigortalı olduğundan davacının müvekkiline rücu hakkı olmadığını, iş sahibi ile müvekkilinin 06.04.2012 tarihinde konuya ilişkin olarak yaptıkları sulh sözleşmesi ile birbirlerini ibra ettiklerini, yüklenicinin müvekkilinden alacağı olmadığı için davanın müvekkiline yönelemeyeceğini, müvekkilinin kusuru bulunmayıp davalı ... Ulus. Nak. Ltd. Şti.'nin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ulus. Nak. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde, dava konusu poliçede sigortalı olarak, işveren ... Yatırım A.Ş ve/veya ... Yapı End. ve Tic. A.Ş. ve/veya bütün tali müteahhit taşeron alt taşeron ve saha faaliyetleri menfaatleri doğrultusunda dizayn firmaları, danışmalar mühendisler, tedarikçiler, üreticinin sayıldığını, poliçeye ekli (002 Çapraz sorumluluk klozu) ile müteahhitin nezdinde çalışan taşeronların birbirlerine verdikleri zararların da teminat altına alındığını, müvekkilinin poliçe kapsamında sigortalı olduğunu, davacı şirketin sigortalısının buna göre hem zarar gören hem de zarar sorumlusu olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1301 inci maddesi gereği ancak üçüncü şahıslara karşı rücu hakkı olup müvekkilinden talepte bulunamayacağını, Vinç Kiralama Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinin sorumluluğu bulunmayıp diğer davalının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak, İnşaat/Montaj Sigorta Poliçesi'nde sigortalının “İşveren olarak ... Yapı Yatırım A.Ş. ve/veya ana müteahhit olarak ... Yapı Endüstrisi ve Tic. A.Ş. ve/veya bütün tali müteahhit, taşeron, alt taşeron ve saha faaliyetlerimenfaatleri doğrultusunda dizayn firmaları, danışmanlar, mühendisler, tedarikçiler, üreticiler” şeklinde ifade edildiği, bundan açıkça dava dışı ... Yapı Yatırım A.Ş. (... Yapı) ve ... Yapı Endüstrisi ve Tic. A.Ş. (... Yapı) sigortalı sıfatına sahip olduğunun anlaşıldığı, dava dışı ... Yapı ile davalı ... arasında 13.01.20011 tarihinde “... Center İnşaatı Yüklenici Sözleşmesi” akdedildiği, bu sözleşme ile birlikte davalı ...'ın “alt taşeron” sıfatını ve aynı zamanda sigortalı sıfatını kazandığı, dava konusu olayda vincin devredilmesi sonucu inşaat ve 3 adet iş makinesinde hasar meydana geldiği, sigorta poliçesi ile söz konusu rizikonun teminat kapsamında olduğu, meydana gelen hasar nedeniyle sigortacının sigortalı iş sahibi ... Yapı'ya 1.152.365,00 TL tazminat ödediği, 6102 sayılı Kanun'un 1472 nci maddesi uyarınca sigortacının kanuni halefiyete dayanan rücu hakkını sadece zarar sorumlusuna yöneltebileceği, menfaati sigortalanmamış her şahsın “zarar sorumlusu” olduğu, ... Yapı, ... Yapı ve ... şirketinin sigortalı sıfatına sahip, menfaati sigortalanan kişiler olduğu, poliçede sigortalı olarak belirtilen kişilerden birinin teminat kapsamına giren rizikonun gerçekleşmesine sebebiyet vermesi ve bunun sonucunda zarar meydana gelmesi halinde sigortacının zarara sebebiyet veren sigortalıya “zarar sorumlusu” olarak rücu edemeyeceği, dava konusu olayda zarara sebebiyet veren vincin ... şirketi tarafından alt yüklenici olan sigortalı ... şirketine kiraya verildiği, vincin sigortalı ... şirketi himayesinde faaliyet gösterirken zarara sebep olduğu, 6102 sayılı Kanun'un 1429 uncu maddesi uyarınca rizikonun gerçekleşmesine sigortalının ihmali neden olmuş ise, sigortacının sigorta tazminatını ödemekle yükümlü olduğu, davacı sigortacının sigorta tazminatını zarar gören sigortalı ... şirketine değil, diğer sigortalı dava dışı ... Yapı şirketine ödediği, dosyada yer alan sulh anlaşmasından anlaşıldığı üzere, ... Yapı şirketini sigortacıdan aldığı sigorta tazminatının 98.2451,96 USD tutarındaki kısmını 16.08.2012 tarihinde ... şirketine ödediği, 07.02.2012 tarihli eksper raporunda, “vincin montajı ve işletilmesi sırasındaki yetersizlikler ve eksiklikler neticesi kaza ve hasar oluştuğu” kanaatine varıldığı, ... ve ... arasındaki kira sözleşmesinde vincin montaj işi ...'a, vincin işletilmesi ise ...'a bırakıldığı, dolayısıyla hasarın meydana gelmesinde her iki tarafın da kusurunun bulunduğu, her ne kadar vinç, davalı ...'ın hakimiyetinde faaliyet gösterirken zarara sebep olsa da ...'ın sigorta poliçesi uyarınca sigortalı sıfatının bulunması nedeniyle, kanuni halefiyete dayanan rücu talebi bakımından “zarar sorumlusu” sıfatının bulunmadığı, ... Yapı, ... Yapı ve ..

... ve ... arasındaki kira sözleşmesinde vincin montaj işi ...'a, vincin işletilmesi ise ...'a bırakıldığı, dolayısıyla hasarın meydana gelmesinde her iki tarafın da kusurunun bulunduğu, her ne kadar vinç, davalı ...'ın hakimiyetinde faaliyet gösterirken zarara sebep olsa da ...'ın sigorta poliçesi uyarınca sigortalı sıfatının bulunması nedeniyle, kanuni halefiyete dayanan rücu talebi bakımından “zarar sorumlusu” sıfatının bulunmadığı, ... Yapı, ... Yapı ve ...'ın poliçe uyarınca sigortalı sıfatına sahip olduğu, 07.02.2012 tarihli eksper raporu uyarınca ...'ın uğradığı zararın meydana gelmesinde (vincin işletilmesindeki yetersizlik nedeniyle) sigortalı ...'ın kusurunun bulunduğu, davacı sigortacının, 6102 sayılı Kanun'un 1472 nci maddesi uyarınca yalnızca zarar sorumlusuna karşı rücu hakkını yöneltebileceği, ...'ın zararın meydana gelmesinde kusuru bulunsa da “sigortalı” sıfatına sahip oluşu kendisine rücu edilmesine olanak vermediği, mevcut dava bakımından ...'ın taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davalıların pasif husumet ehliyetlerinin bulunmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.