muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30510, Karar No: 2023/9646, Tarih: 06.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/30510 E.  ,  2023/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/119 E., 2015/307 K.

SUÇLAR : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/307 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... (...) hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ; sanıklar hakkında, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının j-son bendi, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 21.000,00 adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına; sanık ... (...) hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; mazeret dilekçesi dikkate alınmayarak yokluğunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, lehe hükümlerin uygulanmadığı, sanığın sabıkasız olduğu, asıl failin diğer sanık olduğu zararın oluşmadığı, katılanlara paranın aynen iade edildiği, olayın teşebbüs aşamasında kaldığı, kararın bozulmasına, ilişkindir.

2.Sanık ... (...) müdafinin temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; mazeret dilekçesi dikkate alınmayarak yokluğunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, lehe hükümlerin uygulanmadığı, sanığın sabıkasız olduğu, asıl failin diğer sanık olduğu zararın oluşmadığı, katılanlara paranın aynen iade edildiği, olayın teşebbüs aşamasında kaldığı, kararın bozulmasına, ilişkindir.

2.Sanık ... (...) müdafinin temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklardan ...'ın (...), müştekilerden ... adına düzenlenmiş bulunan nüfus cüzdanını ele geçirdiği, diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek müşteki ...'nın nüfus cüzdanı üzerine sanık ...'in fotoğrafını yapıştırdıkları ve bu şekilde sahte kimlik oluşturdukları, sanık ...'nin, sanıkların birlikte düzenlemiş bulundukları kimlik kartı ile müştekiler ... ve ... Ocak'ın çalışmış oldukları ... İNG Bank Şubesinden 10.500,00 TL tutarında kredi başvurusunda bulunduğu, 10.500,00 TL'yi bankadan çektiği, ancak çektiği para ile yakalandığı, sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanık ...'ın da yakalandığı, sanık Yasemin'in yakalandığında üzerinden ... isimli bir şahsa ait olan ancak sanık Yasemin'in fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanı fotokopisi ile müştekilerden Aslı(Hüsne) Tekin adına düzenlenmiş ve fakat sanık Yasemin'in fotoğrafı bulunan sahte sürücü belgesinin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Ekspertiz raporunda; her iki şüphelide bulunan nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin sahte olduğu, aldatma kabiliyetlerinin bulunduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

3.Mahkemesince, sanık ...'in ikrari mahiyette olan, sanık ...'ın ise dosya münderecatı ile çelişen kaçamaklı savunmaları, olay öncesine dair sanıklar ile herhangi bir husumeti tespit edilemeyen müşteki taraf anlatımında, İNG Banktan temin edilen söz konusu kredi talebi ile ilgili bilgileri içerir belgeler, emniyet görevlilerince tanzim edilen ve sanık ...'in ... adına tanzim edilen sahte nüfus cüzdanı ile İNG Bank A.Ş ... ... şubesinden çekmiş olduğu krediyi cebine koyduktan sonra banka şubesinden çıkarken durdurularak yakalandığı hususları ile sanık ...'ın ... isimli şahıs adına düzenlenmiş ancak kendi fotoğrafı bulunan sahte kimlik belgesi,... adına düzenlenmiş ancak sanık Yasemin'in fotoğrafı bulunan sürücü belgesinin tespit edildiği hususlarını bildirir 14.02.2015 tarihli Olay, Yakalama, Teslim Tesellüm, Savcı Görüşme ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen ve elde edilen nüfus cüzdanları ve sürücü belgesinin sahte olarak hazırlanıp düzenlenmiş olduğu ve ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğu hususlarının tespit edildiği 28.01.2015 tarihli Uzmanlık raporu ile doğrulandığı anlaşılmakla sanıkların suçtan kurtulmaya dönük, inkara yönelik savunmalarına belirtilen deliller ışığında itibar edilmeyerek atılı suçların oluştuğu ve sanıkların cezalandırılması gerekçesiyle mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Hüküm tarihinde, ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ın (...) duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması ya da SEGBİS yöntemiyle duruşmaya katılımı sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanık ... müdafiinin 08.12.2015 tarihli uyaptan gönderdiği gerekçeli mazeret dilekçesi olduğu halde bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmeden, sanık müdafine esas hakkında savunma yapma olanağı tanınmadan yargılamaya yokluğunda devam edilip hükümler kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/307 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21188, Karar No: 2014/13786, Tarih: 20.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21188 E.  ,  2014/13786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sokakta kilitsiz olarak park halinde bulunan müştekiye ait motosikleti çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 141/1.maddesiyle mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11043, Karar No: 2014/330, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/11043 E.  ,  2014/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/54559

MAHKEMESİ : Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2012

NUMARASI : 2012/176 (E) ve 2012/271 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 21.06.2012 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/835, Karar No: 2018/5236, Tarih: 24.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/835 E.  ,  2018/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Derece Mahkemesi :... ... 12. Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekillerince duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 20.11.2018 tarihinde yapılan duruşmaya davacı-karşı davalı vekilleri Avukat ... ve Avukat...ile davalı-karşı davacı vekili Avukat ... ve şirket yetkilisi ... ... geldi. Dahili davalı asiller gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl davada davacı arsa sahibi vekili, davalı yüklenici ile imzaladığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin uyarlanmasını, bu talebi kabul edilmez ise kat karşılığı inşaat

sözleşmesinin feshi ile uğradığı menfi zararlarının tazminini istemiş; karşı davada davalı-karşı davacı yüklenici şirket vekili ise ödediği hak mahrumiyeti/kira bedelinin ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince cezai şartın arsa sahibinden tahsiline karar verilmesini talep etmiş; mahkemece asıl ve karşı davanın reddine dair verilen hükme karşı davacı-karşı davalı arsa sahibi ve davalı-karşı davacı yüklenici vekilince istinaf başvurunda bulunulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı-karşı davalı arsa sahibinin tüm, davalı-karşı davacı yüklenicinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında ... 14. Noterliği'nin 21.11.2013 günlü, 24462 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve adi yazılı biçimde 22.11.2013 tarihli ek sözleşme imzalanmıştır. Düzenleme şeklindeki gayrımenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin "VIII. Müteahhit Yükümlülükleri" başlığının 15. maddesindeki "İş bu sözleşmenin imzalanmasından sonra arsa sahibi olan bağımsız bölüm maliklerinin tamamının binayı boş olarak müteahhide teslim ettikleri tarihten başlamak üzere kendilerine her ay için inşaatın bitip, iskanı alma aşamasına gelinceye kadar müteahhit her bir dükkan için aylık 750,00 TL ve her bir daire için de aylık 1.300,00 TL hak mahrumiyeti bedeli ödeyecektir. Binayı terk ederken her dairenin taşınma işlemi müteahhit firmanın anlaşmalı nakliye firması tarafından yapılacaktır. Bu kira ödemeleri bağımsız bölüm sahiplerine yazılı olarak dairelerine taşınabilecekleri hakkında bildirim yapıldığı tarihte sona erecektir." düzenlemesine dayanarak davalı-karşı davacı yüklenici, davacı arsa sahibinin gönderdiği azilnamenin tebliğ edildiği 21.04.2014 tarihinden itibaren kat maliklerine ödediği hak mahrumiyeti bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacı-karşı davalı arsa sahibinin sözleşme ve ek sözleşmenin imzalanmasından sonra, henüz akdin ifasına başlanılmadan, sözleşme eki basit krokiyi sebep göstererek yükleniciye verdiği 21.11.2013 tarihli vekâletnamede adı yazılı vekilleri azlederek inşaatın yapılmasına tek başına engel olmasının haksız ve hakkın kötüye kullanılması olarak kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki mahkemece yükleniciyi haksız olarak vekâletten azlederek yüklenicinin inşaata başlayıp, edimini ifa etmesine engel olan arsa sahibinin, yüklenicinin sözleşme gereğince kat maliklerine ödediğini kanıtladığı kira bedellerinin tazmininden sorumlu olduğu gözetilmeksizin karşı davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; hükme esas alınan raporu tanzim eden bilirkişi heyetinden ek rapor alınmak suretiyle davacı-karşı davalı arsa sahibinin, davalı-karşı davacı yükleniciyi haksız olarak vekâletten azlederek inşaatın başlamasına ve gecikmeye sebep olduğu nazara alınarak yüklenicinin vekaletten azledildiği 17.04.2014 günlü azilnamenin yükleniciye tebliğ edildiği 21.04.2014 tarihinden karşı dava tarihi 11.06.2014 gününe kadar geçen dönem için yüklenicinin asıl davanın davalıları arsa maliklerine ödediğini yasal delil ve belgelerle ispatladığı hak mahrumiyeti-kira bedelinin hesaplattırılıp, bulunacak tutarın hüküm altına alınmasından ibarettir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı-karşı davalı arsa sahibinin tüm, davalı-karşı davacı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bent uyarınca davalı-karşı davacı yüklenicinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının temyiz eden davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı arsa sahibinden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-karşı davacı yükleniciye verilmesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 35,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 37,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 24.12.2018 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5503, Karar No: 2011/967, Tarih: 17.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/5503 E.  ,  2011/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve basit müessir fiil suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki ve basit müessir fiil suçlarından mahkümiyetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2006 gün ve 2003/809 Esas, 2006/842 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı resmi gazetede yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı kararı ile iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Yasalar ile değişik (1) numaralı bendinin anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan basit müessir fiil suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olmadığından sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23, 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562 ve 6008 sayılı Yasanın 7. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.