muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9599, Karar No: 2021/12806, Tarih: 09.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9599 E.  ,  2021/12806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle vekalet ücreti ve bedele ilişkin olarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09/11/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle vekalet ücreti ve bedele ilişkin olarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 3658 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden kabulü ile idare lehine hükmolunan vekalet ücreti yönünden ve ilk derece mahkemesince taşınmazın belirlenen m2 birim fiyatına uygulanan %230 objektif değer artış oranının %250'e çıkartılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan bedel farkı 9.971,67 TL olup, bölge adliye mahkemesince bloke ettirilen 6.547,12 TL'lik kısmına yönelik hüküm kurulduğu; ancak ilk derece mahkemesi dosyasında, ilk derece mahkemesi kararına göre fazla bloke edilen ve iadesi hüküm altına alınmayan 3.424,55 TL'lik kısmına yönelik olarak hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin sonuna (mahkememizce hesaplanan bedel ile ilk derece mahkemesince hesaplanan bedel farkı olan 9.971,67 TL nin, ilk derece mahkemesi kararına göre fazla olarak depo edilmiş olan ve iadesi hüküm altına alınmayan 3.424,55 TL'lik kısmının da davalıya ödenmesine) cümlesinin eklenmesine, devamla 3 nolu bentte yer alan (6.547,12) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (9.971,67) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8409, Karar No: 2016/1048, Tarih: 27.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8409 E.  ,  2016/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

B A Ş L I K

Dava, borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın niteliği, tarafların sıfatı dikkate alındığında davanın ticari bir dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddelerinde sayılan davalardan olmadığı gibi, davacı ... Başkanlığının da tacir olmadığı gözönüne alındığında davanın ticari dava olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1 maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanunun 5/1. maddesine göre ise "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir."

Somut olayda dava; temizlik işleri ile uğraşmakta olan davalı şirketin, davacı Belediyenin açmış olduğu temizlik ihalesini aldığı ve davacı ... tarafından ihale gereği ödenmesi gereken bedelin ödenmesine rağmen, davalı şirketce icra takibine başvurulduğu ve icra takibinin kesinleşmesinden dolayı davacı belediyenin borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Her ne kadar, davalı taraf ticari şirket olsa da, davacının tacir olmadığı anlaşılmakla uyuşmazlığın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında kalmadığı, bu nedenle de davanın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3181, Karar No: 2019/18390, Tarih: 28.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3181 E.  ,  2019/18390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 25.11.2014 tarihli kararın, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca “tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriğinin okunup anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; 15.12.2014 günlü cezaevi idaresince düzenlenen tebligat belgesi içeriğine göre CMK'nun 35/3. maddesinde öngörülen usul yerine getirilmeyip, cezaevi idaresince 15.12.2014 tarihinde yapılan tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, 25.11.2014 tarihli kararın sanık ...’ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine okunup/anlatılmak suretiyle, cezaevinde olmaması halinde beyan ettiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) usulüne uygun tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenerek ve gerekirse ek tebliğnamede düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/552, Karar No: 2022/6657, Tarih: 05.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/552 E.  ,  2022/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SSUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, katılanlara ait işyerlerine zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 17/02/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece gösterilen gerekçe itibariyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup 19/11/2020 tarihli tebliğnamedeki B/1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocuğun 27/04/2015 tarihli duruşmada; çalınan tespih ve bıçakların, saklandığı yeri söylemesi üzerine ailesi tarafından sahiplerine iade edildiğini ve maddi durumu olmadığı için katılanların zararını gideremeyeceğini beyan etmesinden sonra dinlenen katılanların zararlarının giderilmesine dair taleplerini yineledikleri ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden rızai bir iadenin de söz konusu olmadığı, katılan ...’ın işyerinden çalınan malzemelerin birkısımının hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilen ...’dan, bir adet yüzüğün de tanık ...’tan teslim alınarak katılana iadesi söz konusu ise de, suça sürüklenen çocuğun suça konu eşyaları satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim ettiğine dair belgeye dosya kapsamında rastlanmadığı, yüzüğün iadesi ile ilgili de bizzat gösterilen bir etkin pişmanlığın bulunmadığı belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden TCK’nın 168. maddesinin uygulanma şartları bulunmadığından 19/11/2020 tarihli tebliğnamedeki B/3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık suçundan 2 kez dava açıldığı belirlenmekle, hüküm kurulmayan dava ile ilgili zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- İddianame ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 10 ayrı işyerinde gerçekleşen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, ancak iddianamede sevk maddesi olarak hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 1 kez TCK’nın 142/2., 116/2 . maddesinin yazıldığı, buna göre suça sürüklenen çocuğa aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c. maddelerinin 10 kez uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 143, 116/4 ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmasıyla yetinilerek hüküm kurulması,

3- Tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun yakalandıktan sonra birkısım malzemeleri adresini verdiği yerdeki su kuyusuna attığını beyan ettiği, 10/03/2015 tarihli tutanak içeriğine göre; bahsi geçen yerde ele geçen malzemelerin katılanlar ... ile ...’a teslim edildiği, yine suça sürüklenen çocuğun kardeşi tarafından kolluk görevlilerine teslim edilen 24 adet tesbihin katılan ...’a iadesinin sağlandığı belirlenmekle; katılanlar ..., ... ve ...’dan kısmi iadeye rızalarının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında adı geçenlere yönelik hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Katılan ...’e ait işyerinden 50-80 TL arası paranın çalınması şeklindeki eylem bakımından; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h, 143/1 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

6- 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesinin 3.fıkrası, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkum olduğu ceza süresinin 1 yıl 1 ay 10 gün olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

6- 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesinin 3.fıkrası, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkum olduğu ceza süresinin 1 yıl 1 ay 10 gün olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

7- Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıklar ... ve ...’ün katılan ...’a yönelik eylemlerine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8- Kabule göre de;

a) Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 165/1 maddesi uyarınca belirlenen 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç ceza olarak 7 ay 15 gün hapis cezası yerine 7 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza

tayini,

b) Sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, sanık hakkında daha lehe olan TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden sanık ... hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri ile sanık ...’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu bakımından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4821, Karar No: 2025/1154, Tarih: 17.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4821 E.  ,  2025/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/1763 E., 2017/689 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu çalışmaları 1976 yılında kesinleşmiş ve dava konusu taşınmaz tapulama harici ağaçlandırma sahası olarak bırakılmıştır. 6831 sayılı Orman

Kanunu uyarınca orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları 2006 yılında yapılmış olup, 31.05.2007 tarihinde askı ilânına çıkarılarak 31.11.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sınırlarını bildirmiş olduğu Boyabat ilçesi Camikebir mahallesinde bulunan yaklaşık 1,5-2 dönüm miktarındaki tescil harici taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları yararına oluşan müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş, yapılan yargılama neticesinde Mahkemece davanın kabulü ile Sinop ili Boyabat ilçesi Camikebir mahallesi Avara yolu mevkiinde kaim bulunan, doğusunda orman, batısında orman, kuzeyinde Halit Muslu zilyetliğindeki taşınmaz ve ilerisinde 277 ada 3 nolu taşınmaz ve 277 ada 1 ve 4 nolu taşınmazlar, güneyinde orman sınırlarıyla çevrili olan; 06.07.2012 tarihli fen bilirkişileri ... ... ... ve ... ile harita mühendisi bilirkişi ... ... 'ın raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.372,03 metrekarelik yüzölçümlü taşınmazın ... ve ... oğlu 20.05.1940 Boyabat doğumlu davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 29.09.2015 tarihli ve 2015/943 Esas, 2015/7891 Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmazın arazi kadastrosu sırasında "ağaçlandırma sahası" olarak tescil harici bırakıldığı ve 2005 yılında imar planına alındığı, Mahkemece yapılan keşifte tescil harici bırakılmış olan bu kısmın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı ile davacı lehine imar ihya ve zilyetlik yoluyla kazanım koşullarının oluşup oluşmadığının yöntemince araştırılması gerektiğine değinilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü ve 17 nci maddelerindeki tüm olumlu ve olumsuz koşulları sağladığı gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, dava konusu Sinop ili Boyabat ilçesi Camikebir mahallesi Avara yolu mevkiinde kain 28.09.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ve sarı boyalı olan 2.372,03 metrekarelik yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekili tarafından karara karşı temyiz yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmaz yönünden 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddelerine göre imar ihya ve zilyetlik yolu ile kazanım koşullarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; bu sonuca varabilmek için yeterli inceleme ve araştırma yapıldığı söylenemez. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın, dava tarihinden daha önce yapılarak kesinleşen 14.02.1995 tarihli imar planında kaldığı belirtilmesine rağmen imar plan tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve memleket haritası incelemesi yapılarak taşınmazın kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının belirgin olup olmadığı araştırılmadan dosya içerisinde bulunan ve kullanım durumunu tespite elverişli olmayan eski tarihli (1954) hava fotoğrafı ve (1959) memleket haritası incelemesine göre karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca, 18.10.2016 tarihli ziraat bilirkişi raporunda; taşınmazın sebze ekili olan kısmında muhtelif cins ve yaşlarda 20 adet, ekili olmayan kısmında ise 38 adet meyve ağacının bulunduğu belirtilmiş ise de taşınmazın rapora ek renkli fotoğraflarında söz konusu ağaçların görünmediği, fotoğraflar ile bilirkişi değerlendirmesinin birbiri ile uyuşmadığı anlaşılmıştır.

O halde doğru sonuca ulaşabilmek için İlk Derece Mahkemesince, tespit tarihi olan 1995 yılından önceki 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç farklı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları getirtilerek dosya keşfe hazır ... getirtilmeli, mahallinde yaşlı, yansız yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı şahıslar arasından seçilecek yerel