muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1756, Karar No: 2022/595, Tarih: 18.01.2022

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL ve 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070 TL’dir.

Somut olay incelendiğinde, ilk derece mahkemesinin 30.01.2019 tarihli kararıyla davacı lehine 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, kararın taraf vekilleince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2020 tarihli karıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği ve bu hükmün davalı vekili tarafından temyiz edildiği gözetildiğinde HMK 110. Maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alındığında, davacı lehine hükmedilen bu manevi tazminat miktarının maddi tazminat hükmünden bağımsız olarak Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan 72.070,00 TL’lik temyiz (kesinlik) sınırının altında kaldığı anlaşılmakla davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz istemlerinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne, davacı vekilinin temyiz itirazlarına göre ise manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne, davacı vekilinin temyiz itirazlarına göre ise manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse de olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK’nun 56. Maddesinde hâkimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hâkimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hâkimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Somut olayda; davacı sigortalının davalıya bağlı Nizip Orman İşletme Müdürlüğü nezdinde baraj çevresinde ağaçlandırma işinde çalışırken, ağaç fidanı dibindeki zararlı otların temizliğini yaparken, çapa yapmakta kullandığı iş aletinin otlar arasındaki taşa denk gelip kırdığı ve bu kırılan taştan seken parçanın da davacı sigortalının koruyucu ekipman bulunmayan gözüne isabet ederek kurum sağlık kurulu raporuna göre davacıyı %43 oranında sürekli iş göremezlik oranına maruz bırakacak şekilde zarar verdiği, olayın gerçekleşmesinde davalının %80, davacının ise %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda iş kazası nedeniyle davacının gözünden yaralanmak suretiyle %43 düzeyinde tariflenen sürekli iş göremezlik oranına uğradığı, iş kazasının gerçekleşme şekli ve iş kazasının gerçekleşmesinde davalı işverenin baskın kusuru dikkat alındığında davacı lehine hüküm altına alınan 25.000,00 TL manevi tazminatın açıkça manevi zararı tazminden uzak ve az miktarda olduğu açıktır. O halde mahkemece yapılacak iş, davacının iş kazası neticesinde uğradığı sürekli iş göremezlik gücü kaybı, iş kazasının gerçeklemesinde davalı kusuru gözetilerek davacı lehine hakkaniyete uygun ve davacıdaki manevi kaybı tazminle uyumlu bir miktar manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç tahsiline yer olmadığına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3363, Karar No: 2015/6411, Tarih: 13.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3363 E.  ,  2015/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sağlık için tehlikeli madde temini (sanık ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), sağlık için tehlikeli madde temini (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin tehdit kabulüyle bu suçtan mahkûmiyeti ile aynı mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; mağdur...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sağlık için tehlikeli madde temini suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'ın mağdur...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sağlık için tehlikeli madde temini suçlarından mahkûmiyetine; sanıklar ... ve ...'ın mağdur...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanıklar ... ve ... haklarında mağdur...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanıklar ... hakkında mağdur...'e yönelik beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sağlık için tehlikeli madde temini suçlarından ve ... hakkında mağdur...'e yönelik beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sağlık için tehlikeli madde temini suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar haklarında kurulup usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü sanığın birlikte bulundukları ev içerisinde kendisiyle birlikte olmak istediğini söylediği mağdurenin bu teklifi kabul etmemesi üzerine silahla tehdit ederek eğilmesini sağladıktan sonra mağdurenin yalvarmaları sonucu eyleminden vazgeçmesi ve cinsel saikle bedensel temas içeren bir eylemde bulunmaması karşısında, o ana kadar oluşan haliyle sanığın eylemlerinin mağdureye yönelik cinsel içerikli sözleri dikkate alınarak cinsel taciz ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde sadece tehdit suçundan hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/849, Karar No: 2024/2580, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/849 E.  ,  2024/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2007 Esas, 2023/2002 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.11.2021 Tarihli ve 2021/1092 Esas, 2021/1240 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili tarafından verilen 02.12.2023 tarihli dilekçesi ile vasilik görevinin uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 08.12.2023 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırmasında kısıtlının vasi ile birlikte Küçükbakkalköy Mah. Merdivenköy Yolu Cad. Alyans Apt. No:21-23 İç Kapı No:17 .../ ... adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.12.2023 Tarihli ve 2023/2007 Esas, 2023/2002 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin talebinin olmadığı ve vesayet makamı olan Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nce adres değişikliği ne ilişkin usulüne uygun verilmiş bir karar da bulunmadığı anlaşılmakla yetkinin halen ilk vesayet kararını veren Mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya atanan vasinin vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7788, Karar No: 2018/14346, Tarih: 02.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/7788 E.  ,  2018/14346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... A.Ş. ve davalı ...Ş.’nin ortak girişim şeklinde yaptıkları ... hafif raylı sistem ve metro inşaatı projesinde taşeron firma olan ... Güvenlik Ltd. Şti. bünyesinde 07.03.2009 tarihinde güvenlik elemanı olarak işe başladığını, asıl işverenler ve son taşeron davalı ... Temizlik Ltd. Şti. tarafından iş akdine 05.03.2013 tarihinde son verildiğini, her ne kadar taşeron firmalarla sözleşme imzalamış ise de asıl sorumlunun ortak girişimi oluşturan asıl işveren davalı şirketler olduğunu, maaşların ödenmemesi ve ... saatlerinin fazla olmasından dolayı zaman zaman ortak girişimi oluşturan şirketlere bütün güvenlik elemanlarının imzalarıyla başvuruda bulunduklarını, en son maaşının 1.100,00 TL. olduğunu, asgari ücret kısmının bankadan diğer kısmının ise elden ödendiğini, öğle ve akşam yemeklerinin işverence karşılandığını, ayrıca davalı şirketin yatma yeri için kalacak yer de tahsis ettiğini, çalıştığı tüm süre boyunca haftanın 7 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda bir kez de 36 saat aralıksız çalışmasının olduğunu, tüm dini ve resmi bayramlar ile genel tatil günlerinde çalıştığını, çalıştığı tüm süre boyunca asgari geçim indirimi alacaklarının da ödenmediğini, iş sözleşmesinin haksız bir şekilde davalı işverenler tarafından feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ... Ağır Sanayi İnşaat ve Taahhüt A.Ş. ile ... İnşaat ve Ticaret A.Ş. vekili, husumet itirazında bulunduklarını, müvekkillerinin adi ortaklık olarak ... Büyükşehir Belediyesi'nin ana işveren olduğu "Otogar ... Raylı Toplu Taşıma Sistemi İnşaat, Elektro Mekanik İşlerinin Yapımı ve Araç Temini İşi" Projesi kapsamında metro inşaası yapan müteahhit firma olduğunu, ortaklığın iştigal konusunun inşaat işi olduğunu, diğer davalı ... Temizlik Ltd. Şti.'nin iştigal konusunun ise özel güvenlik hizmeti sunumu olduğunu, 5188 sayılı Yasaya göre ... Temizlik Ltd. Şti.’nin gözetim ve denetiminde güvenlik personeli olarak istihdam edilen davacının davaya konu talepleri ile ilgili olarak ortaklığın ve onu oluşturan her bir şirketin hiçbir sorumluluğu bulunmadığını, davanın husumet ve usul yönünden reddedilmesi gerektiğini, her ne kadar 07.03.2009-05.03.2013 tarihleri arasında kesintisiz çalışıldığı iddia edilse de bu hususun doğru olmadığını, dava dilekçesindeki davacının ... Temizlik İlaçlama Şirketi nezdinde de çalıştığı şeklindeki açıklamanın bu durumu ortaya koyduğunu, bu manada müvekkili şirketin ve ortaklığın hiçbir sorumluluğu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Temizlik ve Yönetim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili, davacının 17.07.2012 tarihinde müvekkili şirkette işe başladığını, hiçbir baskı ve zorlama olmadan kendi rızası ile 26.11.2012 tarihinde sözlü olarak istifa ederek iş akdini haksız olarak feshettiğini, sözleşmesini haksız feshetmiş olmasına rağmen müvekkilinin davacıyı 19.12.2012 tarihinde yeniden işe alması ve ihbar tazminatı istememiş olmasının müvekkilinin iyiniyetli olduğunun göstergesi olduğunu, davacının 19.12.2012 tarihinden sonra 3 ay kadar yeniden çalıştığını, fakat davalı ... A.Ş. ile ... Holding A.Ş.’nin birlikte ortak girişim şeklinde yaptıkları ... raylı sistem ve metro inşaatı projesine ilişkin olarak müvekkili ile arasındaki sözleşmenin 12.02.2013 tarihinde bittiğini ve bu nedenle davacının işten çıkarılmış gibi gösterildiğini, ortak girişim şirketleriyle sözleşmenin 13.02.2013 tarihinde müvekkili şirket üzerinden yenilendiğini ve davacının yine 13.02.2013 tarihinde işe başlamış olarak gösterildiğini, 13.02.2013 tarihinden sonra l aydan daha az çalışarak davacının iş akdini sözlü olarak feshettiğini, davacı iş akdini haksız olarak feshettiği ve toplam 1 yıldan az çalıştığı için kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, davacının ücretinin asgari ücret üzerinden banka hesabına yatırılması ve kalanının elden ödenmesi iddiasının gerçeği yansıtmadığını, fazla mesai, dini ve ulusal bayram ile genel tatil, hafta tatili ücretlerinin davacının kendi isteği üzerine elden nakit olarak verildiğini, bu ücretler elden ödendiği için davacının hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla ... yapıp yapmadığı ve hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı haftanın 7 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda bir kez de 36 saat aralıksız çalışmasının olduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin davacının isteği üzerine elden nakit olarak verildiğini savunmuştur.

Bilirkişi tarafından davacının haftanın 6 günü günlük 12 saat çalıştığı, günlük 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle haftalık 63 saat çalışarak 18 saat fazla mesai yaptığı, yine ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı belirlemesi yapılıp buna göre fazla mesai ve hafta tatili talepleri hüküm altına alınmıştır.

Söz konusu hesaplama şekli davacının davalı son alt işverene kadar ki çalışması yönünden yerinde ise de, tanık beyanlarından davacının davalı son alt işveren yanında geçen 17.07.2012-05.03.2013 tarihleri arası çalışmasında ... şeklinin değiştiği anlaşılmaktadır. Zira davacı tanığı ... ".. ... döneminde yine iki vardiya halinde çalışılıyordu, vardiyalar gündüz vardiyası 08.00-20.00, gece vardiyası 20.00-08.00 şeklinde idi, ancak ... döneminde güvenlik görevlisi 5 gün çalışıp haftada 2 gün istirahat ediyordu.." şeklinde, davalı ... Temizlik ve Yönetim Hizmetleri Ltd. Şti. tanığı Garip Mercen'de "..davacı projede çalıştığı dönemde haftada 5 gün çalışıp 2 gün istirahat etti, davacı iki farklı şantiyede çalıştı, davacının günlük ... saati 12 saat civarında idi.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Buna göre, davacının 17.07.2012-05.03.2013 tarihleri arasında haftanın 5 günü günlük 12 saat çalıştığı, günlük 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle haftalık 52,5 saat çalışarak 7,5 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatili çalışmasının ise olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Ayrıca ulusal bayram genel tatil ücreti talebi de 17.07.2012-05.03.2013 tarihleri arası için yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yeniden değerlendirilerek bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.