muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18887, Karar No: 2023/10299, Tarih: 30.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Sanığın eyleminin özel yer sağlama suçunu oluşturabileceğine,

3. Etkin pişmanlık hükümlerinin en üst hadden uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Doğukan isimli şahsın ölümü üzerine başlatılan soruşturmada, temyiz dışı sanıklar Gürsel ile Mert'in uyuşturucu madde sattıklarının tespit edildiği, diğer sanık ...'in kendisinin söz konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan etmesi üzerine kolluk görevlilerinin refakatinde sanık ile buluştuğu, bu şekilde sanığın yakalandığı ve üst aramasında koli bandıyla sarılı gazete kağıdı içerisinde eroin maddesi ele geçirildiği, sanığın aynı zamanda ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğunu da kolluk görevlilerine söylemesi üzerine adreste yapılan aramada 10 parça kahve renkli bantlara sarılı presli paketlenmiş vaziyette eroin maddesinin ele geçirildiği olayda; sanıkların beyanları ile olay tutanaklarına yansıyan yakalanış biçimleri, temyiz dışı sanık ile sanığın üzerinden ve ikametinden ele geçen uyuşturucu maddelerin paket sayısı ve miktarları hep birlikte gözetilmek suretiyle sanığın

mahkûmiyetine karar verilmiş; suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu dikkate alınarak temel ceza belirlenirken alt hadden uzaklaşılmış, ele geçen uyuşturucu maddenin niteliği gözetilerek temel cezadan yarı oranında arttım yapılmış; temyiz dışı sanık ...'e uyuşturucu madde temin ettiğini kabul etmesi ve ikametinde bulunan uyuşturucu maddeleri ortaya çıkarmış olması nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz dışı sanık ...'in sanığı yakalatmak amacıyla kendisinden uyuşturucu madde istemesi üzerine sanığın kişisel kullanım miktarı sınırının üzerindeki eroin ile yakalandığı aşamada müsnet suçun oluşması için yeterli delil bulunduğu; sanığın yakalaması yapıldıktan sonra ikametinde de uyuşturucu madde olduğunu söyleyerek yüklü miktardaki eroin maddesini yakalatmasının beyanı ile kendisinin veya üçüncü kişinin suçunu ortaya çıkarmak olarak değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddelerin asıl sahibi olduğunu iddia ettiği Mehmet isimli şahıs hakkında kamu davası açılması halinde kovuşturma sonuçlarına göre sanık lehine her zaman yargılamanın yenilenmesi yolu ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün ise de sanık hakkında en üst hadden etkin pişmanlık hükümleri uygulandığından bu husustaki araştırmanın ve kullanım miktarı sınırları üzerindeki eroin ile yakalanan sanığın suçu sabit olduğundan HTS kayıtlarının detaylıca araştırılmasının sanığın hukuki durumunu değiştirmeyeceği, ikametinde de uyuşturucu madde depolayan sanığın temyiz dışı sanık ...'e teslim etmek için üzerinde eroin ile yakalandığı olayda eyleminin uyuşturucu madde kullanılmasını kolaylaştırma suçunu oluşturamayacağı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına eleştiri dışında göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında

hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken kanun maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı olarak değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/1885 Esas, 2021/2233 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanıkla ilgili hüküm fıkrasının üçüncü maddesinde yer alan ''.... yardım niteliği dikkate alınarak'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezası...'' ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11256, Karar No: 2018/2589, Tarih: 05.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11256 E.  ,  2018/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun müdafii eşliğinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan 15.03.2014 tarihli savunmasında, diğer suç ortağıyla birlikte yol kenarında hurda halinde inşaat demiri gördüklerini, ancak etrafta herhangi bir inşaatın olmadığını beyan ettiği, müştekinin alınan beyanlarında; dış yalıtım işi ile uğraştığını, suç tarihinden 20 gün önce ...Sokak'ta bulunan ... Sitesinin inşaat işlerini bitirdiğini, bu işte kullandığı iskeleleri söküp aynı sokak üzerine kaldırıma istiflediğini belirttiği, dosya içerisinde olay yerinin özelliklerini belirten bir tutanak ya da krokinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; tutanak tanıklarının dinlenilip, olay yerinde keşif yapılarak suça konu eşyanın çalındığı yerin inşaat sahasında olup olmadığının tespit edilerek; suça konu demirlerin inşaat sahası içinden çalındığının tespiti halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki suça; inşaat sahası dışında olduğunun tespiti halinde ise TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suça vücut vereceği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken hatalı olarak TCK'nın 168/1. maddesinin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13641, Karar No: 2008/12457, Tarih: 13.10.2008

**10. Hukuk Dairesi         2007/13641 E.  ,  2008/12457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Davacı, trafik kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, yasal dayanağı oluşturan, 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki “Halefiyet” ilkesi uyarınca, kurumun rücu alacağı, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından, isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken; Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararı ile anılan yasa maddesinin birinci fıkrasında yer alan “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasa’ya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

Anayasanın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenlemelere göre; “Anayasa Mahkemesinin iptal kararları’nın” Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, “iptal kararının”

Resmi Gazete de yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile keenlemyekun (yok hükmünde) olan ve böylece yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulü doğal olup, bu yönde bir uygulama yapılmasına cevaz yoktur. (İÇ, BBGK.nun 1960/21 Esas ve 9 sayılı kararı; HGK nun 21.01.2004/10-44 Esas ve 19 Sayılı; ayrıca 07.04.2004 gün, 214 E ve 19 sayılı ve 2004/448 Esas ve 461 sayılı kararları)

Gerçekten de, usuli kazanılmış hak gereğince uygulanması gereken bir kanun hükmü, sonradan (karar kesinleşmeden önce) Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilirse; artık usuli kazanılmış hakka göre değil; aksine, usuli kazanılmış hakkın istisnası olarak; iptal kararından sonra oluşan yeni hukuki duruma göre karar verilmesi gereği vardır. (Kuru, S.4784)

Gerçekten de, usuli kazanılmış hak gereğince uygulanması gereken bir kanun hükmü, sonradan (karar kesinleşmeden önce) Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilirse; artık usuli kazanılmış hakka göre değil; aksine, usuli kazanılmış hakkın istisnası olarak; iptal kararından sonra oluşan yeni hukuki duruma göre karar verilmesi gereği vardır. (Kuru, S.4784)

Şu hale göre; 26 madde de sayılan koşullarda kurumu sigortalının ardıl’ı (halefi) olarak kabul eden anılan yasa maddesinin 1. fıkrasındaki “itiraz konusu” kuralın iptalinden sonra bu madde uyarınca açılan davalarda artık “halefiyet ilkesi’ne” dayanılamıyacağı, kurumun rücu hakkının hukuki temelinin (halefiyet değil) bundan böyle; yasadan doğan, sigortalı ya da hak sahibi kimselerin alacaklarından bağımsız, kendine özgü “Basit Rücu” hakkına dönüşmüş olmasının kabulüyle; bu aşamadan sonra; zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle, sigortalı veya hak sahiplerine kurum tarafından bağlanan gelirin (başladığı tarihteki ) ilk peşin sermaye değerinin, tazmin sorumlularının (işverenin) kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir. Nitekim bu yönler, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesine yansıdığı şekilde “...kanuna uymayan eylemi nedeniyle, hukuksal yaptırıma maruz kalan ve bunun sonucu olarak da bağlanan gelirlerin sermaye değerini kuruma ödeyen, böylece olayla bağlantısı (ilişkisi) kesilen işverenin; kanun, kanun hükmünde kararname ve kararlarla getirilen katsayılarla, sigortalıya önceden bağlanan gelirlerde sonradan yapılacak artışlardan ve bu artışların peşin sermaye değerinden sorumlu tutularak; sürekli dava tehdidi altında bulundurulması, Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına ait olması gereken risklerin, işverene yükletilmesi; hakkaniyet ve sorumluluk ilkeleriyle bağdaşmadığı gibi

“Sosyal Hukuk Devleti” prensiplerine de aykırılık oluşturur...” denilerek; gelirlerdeki artışların tazmin sorumlularından (işverenlerden) istenemeyeceği; kesin bir anlatımla ortaya konmuştur.

Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçeleriyle (konuyu açıklayıcı özelliği itibariyle, her kesimi bu arada mahkemeleri) de bağlayıcı olduğu hususu gözetildiğinde; iptal kararı ile birlikte ortaya çıkan, bu yeni hukuki durum itibariyle; konuya uygulama açısından açıklık getirmek gerekirse; öncelikle, kurumun rücu hakkının hukuksal temeli halefiyete değil kanundan doğan (basit) rücu hakkına dayandığının kabul edilmesiyle birlikte; artık ilk peşin değerli gelirlerin (bağlandığı tarih itibariyle) her bir hak sahibi yönünden tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereği vardır. Bu durumda açıklıkla söyleyebiliriz ki, ilk peşin sermaye değerli gelirlerdeki artışların istenemeyeceğinde kuşku ve duraksamaya yer yoktur.
Yargıtay — Esas No: 2024/1922, Karar No: 2024/6077, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1922 E.  ,  2024/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/839 Esas, 2023/915 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 02.11.2023 Tarihli ve 2023/303 Esas, 2023/883 Karar Sayılı Kararı

Adi şirketten kaynaklanan davalarda yetkili mahkemenin genel yetki kurallarına göre belirleneceği, dolayısıyla şirketin haklı nedenle feshi davasının kural olarak davalının yerleşim yeri mahkemesinde açılacağı, ancak şirket sözleşmesi ile bu hususta yetkili mahkeme belirlenmiş ise bu mahkemenin de yetkili olacağı, somut olayda bu durumun bulunmadığı, ifa yeri de yetkili ise de, her iki adi ortaklığın ortaklık merkezinin ... olup, faaliyet konusuna giren işlerin ve alınan ihalelerin ifa yerinin ... olduğu, davalı şirketin adresi ... olup süresinde ve usulüne uygun şekilde yetki itirazının bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 21.12.2023 Tarihli ve 2023/839 Esas, 2023/915 Karar Sayılı Kararı

Davacı ve davalı şirketler arasında kurulan iki adet adi şirketin ...tarafından gerçekleştirilen iki adet ihale kapsamında belirtilen işlerin ifası için kurulduğu, iş bu adi şirketleri oluşturan şirketler arasında, münhasıran kurulmalarına sebep teşkil eden ihale sözleşmeleri kapsamında doğacak alacak/borç kalemleri haricinde herhangi bir mali/organik ortaklıkları bulunmadığı, bu hususun, adi şirket sözleşmelerinde de açıkça belirtildiği, başka bir boyutuyla, adi şirketleri oluşturan taraf şirketlerin, İSTAÇ ihale sözleşmelerini münferiden imzalamak suretiyle (adi şirket vasfıyla değil) münferiden sorumluluk altına girdikleri, başka bir mali/organik bağları bulunmaması ve ihale sözleşmelerini münferiden imzalamaları hususları birlikte değerlendirildiğinde dava konusu uyuşmazlığın adi şirket tasfiyesinden ziyade, taraf bulunan şirketler arasında (İSTAÇ'ın belirtilen iki adet ihalesi kapsamında) taraflarca münferiden imzalanan iki adet sözleşmeden doğan alacak davası niteliğinde bulunduğu, dava dilekçesinde talep edilen alacak kalemlerinin tümünün de, iş bu İSTAÇ ihalelerinin sözleşmelerinde belirtilen edimlerin ifasından ibaret bulunduğu ve bu doğrultuda söz konusu uyuşmazlığın konusunun, anılan iki adet ihale sözleşmesi olduğu ve tarafların iş bu iki adet ihale sözleşmesi kapsamında belirtilen yetki şartları ile de bağlı bulundukları, belirtilen her iki ihale sözleşmesi kapsamında söz konusu sözleşmelerden doğan her türlü davada, İstanbul Çağlayan Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili bulunduğunun kararlaştırıldığı ve başka bir mahkemede de dava açılabileceği yönünde" bir kayıt da bulunmadığı anlaşıldığından İstanbul Mahkemelerinin yetkili bulunduğuna dair iş bu yetki şartlarının, kesin yetki halini aldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, adi ortaklığın tasfiyesi ve kâr payı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, adi ortaklığın tasfiyesi ve kâr payı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, taraflar arasındaki sözleşmenin ifa yerinin ... olduğu, sözleşme ile kurulan ortaklığın merkezinin ... olduğunun belirtildiği, davalının yerleşim yeri adresinin de ... olduğu, davacının davayı yetkisiz İstanbul Mahkemelerinde açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak yerleşim yerinin ve ortaklığın merkezinin bulunduğu olan Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6299, Karar No: 2011/7504, Tarih: 08.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6299 E.  ,  2011/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 31.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Siirt ili, merkez ilçesi, ... Köyü 1525 ve 1569 parsel sayılı taşınmazlar ile ... Köyü 195 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, 195, 1525 ve 1569 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki "... oğlu ..." şeklindeki kaydın "... oğlu ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dosya arasındaki 1525 parsel sayılı taşınmaza ait tapulama tutanağı incelendiğinde: "...taşınmazın evveliyatı ... oğlu İsa adına kayıtlı iken İsa'nın 1944 yılında karısız ölümü ile iş bu yerini evlatları ..., ... ve ... ...'lere bıraktığı... ...'in tasarrufunda iken 1972 yılında ölümü ile geriye ... kızı karısı ..., evlatları ... ..., ..., ..., ..., ... ...'leri bıraktığı..." anlaşılmaktadır.

Tapulama tutanağına göre: ... oğlu ... kadastro tespitinin yapıldığı 1984 yılı itibarı ile ölüdür. (1972 yılında öldüğü bilgisi yer almaktadır) Halbuki, dosya arasındaki nüfus kayıtlarından ve dava dilekçesinden anlaşıldığı gibi davayı açan ve tapu kaydında düzeltme isteyen ... oğlu ... ... halen sağdır. Diğer yandan, dosya arasındaki ... oğlu

...'in anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablosu yukarıda ayrıntılı şekilde bahsedilen tapulama tutanağının edinme sebebindeki bilgilerle örtüşmemektedir. Nüfus müdürlüğü kanalı ile yaptırılan araştırmada ... dışında ... oğlu ... isimli üç ayrı kişinin kaydına rastlanmıştır. Davacı ... oğlu ... nüfus kayıtlarına göre 1933 doğumlu iken tapulama tutanaklarında ... oğlu ...'in 1940, 1943 ve 1330 doğumlu olduğu yer almaktadır.

Tapu kaydında isim tashihi davalarında en önemli husus mülkiyet nakline yol açılmamasıdır. Bu nedenle, mahkemece, hüküm kurulurken tapudaki kayıt maliki ile kaydı düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu hususundaki tüm tereddütlerin giderilmiş olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta kayıt malikinin bireysel nüfus kaydı ile aile nüfus kayıt tablosu tapulama tutanağının edinme sebebi kısmındaki hususları doğrulamamaktadır. Ayrıca; nüfus müdürlüğü araştırmasında ... oğlu ...'e ait üç adet kayda rastlanmıştır. Öte yandan kaydı düzeltilmek istenen ... oğlu ... tapulama tutanağına göre 1972 yılında ölmüştür. Halbuki davacı halen sağdır. Bu delillere göre tapudaki kayıt maliki ile davacının aynı kişi olduğunu kuşkudan uzak bir biçimde söylemek mümkün değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, tapulama tutanağı ile aile nüfus kayıt tablosu incelenerek ve nüfus müdürlüğünce yapılan araştırmalarda ortaya çıkan tereddütleri ve çelişkileri gidermek, kayıt maliki ile davacının aynı kişi olduğu yönündeki tereddütlerin giderilememesi durumunda taşınmazlar başında tanık ve ulaşılabiliyorsa tutanak bilirkişilerini de dinleyerek sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır. Mahkemece eksik araştırma ve delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu verilen karar bu nedenle bolumalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.