muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6728, Karar No: 2020/5615, Tarih: 07.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6728 E.  ,  2020/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

K A R A R

A) Davacının İstemi :

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Alt Yapı AŞ bünyesinde işçi olarak .... köyündeki yol yapım projesinde çalışırken, 02/10/2017 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve malul kaldığını beyan ederek maddi ve manevi tazminat talepli dava açmıştır.

B) Davalıların Cevapları :

Davalı ... Alt Yapı AŞ. Vekili cevap dilekçesinde, gerek müvekkilinin gerekse de diğer davalı şirket adresinin ... ili sınırlarında olduğunu, yetkili .... Mahkemelerinde açılmayan davanın yetki yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğini ve tazminat taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın usulden ve esastan reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesinin Gerekçesi ve Kararı :

Mahkemenin 17/09/2019 tarihli kararında, davacının yerleşim yerinin ... ilçesi olduğu, davalıların yerleşim yerinin ise... adresinde bulunduğu, işin yapıldığı ve kazanın geçirildiği yerin yine Karlıova ilçesi dahilinde olduğu, davacı taraftaki zararın meydana geldiği yerin de ... ili yargı çevresi sınırları dahilinde olmadığı değerlendirmesi ile davalıya ait yetki itirazına itibar edildiği ancak, İş Mahkemelerine ait yetki kuralının kamu düzenine tabi olduğu ve davalı vekili tarafından yetki itirazında ... Mahkemelerinde davanın görülmesi gerektiği savunmalarına rağmen iş mahkemelerindeki yetki kuralının işçiyi koruma amaçlı olduğu ve mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardan olduğu, yetkili yer mahkemesini seçme hakkının, genel hükümlerden ziyade, her zaman işçiye ait olduğu ve iş kazasının gerçekleştiği mahallin ...İş Mahkemeleri yargı çevresinde bulunduğu gerekçesiyle Mahkemenin yetksizliğine, yetkili Mahkemenin Karlıova İş Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı :

D) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 18/11/2019 tarihli kararda, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu, davalınin birden fazla olması halinde bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu, iş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu, 7036 sayılı Kanun'un anılan maddesinde yer alan yetki kuralının, kamu düzenine ilişkin olduğu, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmasına rağmen mahkeme tarafından bu hususun kendiliğinden göz önünde bulundurabileceği, yani hakim tarafından davanın her aşamasında yetki itirazının dikkate alınabileceği ve re’sen yetkisizlik kararı verebileceği, iş mahkemelerindeki yetki kuralının işçiyi korumak amacıyla düzenlendiği ve Mahkemenin de bu kuralı kendiliğinden gözetmesinin zorunlu olduğu, yetkili yer mahkemesini seçme hakkının her zaman işçiyi ait olduğu, işçinin kanuni yetkili yer mahkemesi dışında başka bir mahkemede dava açmasının tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi, seçim hakkının işverene geçmesinin de söz konusu olmadığı ve davacı iradesinin Karlıova Mahkemesi'ne yönelik olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı ... Alt Yapı AŞ. Vekiline ait istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince Esastan Reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Davalı ... Alt Yapı AŞ. vekili temyiz dilekçesinde, yetki itirazında davaya bakma hususunda yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunun savunulmasına ve bu yönde itirazda bulunmalarına rağmen yetkisizlik kararında yetkili mahkeme olarak Karlıova Mahkemesi’nin gösterilmesinde usule ve yasaya aykırılık bulunduğunu, Ankara İş Mahkemesi'nin yetkili olduğunu savunurak kararın lehine bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, iş kazasında sürekli iş göremez kalan davacının maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Her mahkemenin yargı yetkisi, belirli bir coğrafi bölge ile sınırlandırılarak yargı çevreleri oluşturulmuştur. Medenî yargılama alanında görev yapan mahkemelerin yetkisi, Anayasanın 142. maddesine uygun olarak, HMK’nın 5. maddesinde düzenlenmiştir. Diğer taraftan, bu Kanun dışında, özel kanunlardaki yetkiye ilişkin kuralların, kesin yetki kuralı olarak öngörülmediği takdirde genel yetki kuralı ile beraber seçimlik bir yetki kuralı oluşturacağı hususuna yer verilerek; özel kanunlardaki yetkiye ilişkin hükümler saklı tutulmuştur (Kuru, B: Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 379 vd.; Pekcanıtez, H./Atalay, O./ Özekes, M: Medeni Usul Hukuku; Ankara 2011, s:117 vd.)

Davanın açıldığı ve ilk derece Mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesi, “(1) İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. (2) Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. (3) İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. (4) İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır. (5) Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Yasa’da sarahat bulmayan hallerde Hukukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekir.

6100 sayılı HMK 6/1. maddesi genel yetki kuralını düzenlemekte olup; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilmektedir. Tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yetkili mahkeme tüzel kişinin ikametgahının (merkezinin) bulunduğu yer mahkemesidir. (6102 s. TTK. 213., 339., ve 576. maddeleri) HMK. 14. maddesi ise, bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olabileceğini hüküm altına almıştır.

Birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalını bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. (..., Birol SONER, ..., ... - İş Kazaları ve Meslek Hastalıklarından Kaynaklanan Tazminat Davalarında Görev ve Yetki s.618; ..., İş Kazası veya Meslek Hastalığından Doğan Maddi ve Manevi Tazminat Davaları Uygulaması, 2. Baskı, s. 17)

Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez. (Yargıtay 21. HD. 06/05/2008T. 2008/8323-7384 Esas ve Karar s. ilamı, ..., İş Kazası veya Meslek Hastalığından ... Maddi ve Manevi Tazminat Davaları Uygulaması, 2. Baskı, s. 26)

Somut olayın iş kazasından kaynakalanan maddi ve manevi tazminat davası olduğu, davacıya ait yerleşim yerinin Bingöl’e bağlı Karlıova, davalılara ait yerleşim yerinin ise ... adreslerinde bulunduğu, işin yapıldığı ve kazanın yaşandığı yerin de Karlıova ilçesi sınırlarında olduğu, davanın ....Asliye Hukuk İş Mahkemesi’nde açıldığı, davalı ... Alt Yapı AŞ vekilinin ...İş Mahkemeleri’nin yetkili sayılması yönünde usule uygun şekilde yetki itirazını ileri sürdüğü, davanın açıldığı tarihte ve halen yürürlükte olan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde yetkiye ilişkin özel düzenlemenin mevcut olduğu ve davalılara ait yerleşim yerinin yetkili mahkemeler arasında sayıldığı, yukarıdaki anlatımlar ve emsal nitelikli kararlar kapsamında, davacı tarafından yetkisiz mahkemede açılan davaya karşı, seçim hakkının davalı tarafa geçtiği ve davalı şirket vekilinin usule uygun şekilde, davalı şirketlerin merkez adresi olan Ankara Mahkemeleri’ni tercih ettiği, davalı tarafça tercih edilen yer mahkemesinin 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde sayılan yerlerden olduğu ve bu tercihte kamu düzenine aykırılığın bulunmadığı gözetilerek, ... İş Mahkemesi’nin yetkili sayılmasına dair karar verilmesi gerekirken, davacı ve davalı tarafından tercih edilmeyen ....İş Mahkemeleri’nin yetkili sayılması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı ... AŞ vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına, ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ne iadesine

07/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19693, Karar No: 2014/22098, Tarih: 08.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/19693 E.  ,  2014/22098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/09/2014

Numarası : 2014/335-2014/658

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde hemşire olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1. Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2. Sermayesi değişen kurumlar,

3. Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5. 3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermaye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruluşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan ve ... İnş. Tem. Tur. Taah. Ve Tic. Ltd. Şti ile yapılan temizlik işi yapan işçiler ve malzemeli yemek ihalesi dışındaki hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı tartışmasızdır. Davacı 2012 yılında, yani muvazaalı dönemden sonra işe girmiştir. Dosyaya sadece 2014 yılında uygulanacak olan hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnamesi sunulmuş olup bu şartnameye göre de sağlık hizmetleri için ayrı hizmet alımı yapılmıştır.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Davalı Kurumun da bu kapsamda hizmet alımı suretiyle sağlık personeli çalıştırması mümkündür.

Mahkemece, davacının ilk işe girişinden bu yana yani 2012 ve sonrasında yapılan tüm hizmet alım sözleşmelerinin teknik şartnameleri ile birlikte davalı kurumdan istenilerek, davacının hizmet alımının hangi iş için yapıldığı, davacının bu alım dışında bir iş yapıp yapmadığı detaylı bir şekilde araştırılmalıdır. Bunun için gerekirse davacının yaptığı işi belgeleyen imza föyleri, varsa nöbet çizelgeleri gibi evrakların getirtilerek incelenmesi ve çalışma dönemi yönünden bir muvazaanın var olup olmadığı araştırılarak, eğer alındığı işi yapıyorsa davanın reddine, ancak hizmet alım sözleşmesindeki iş dışında başka bir iş yapıyorsa muvazaanın varlığı kabul edilerek davanın kabulüne dair bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirmeyle 2008-2010 arası dönem için yapılan muvazaa tespitinin etkisini kendisinden sonra gelen çalışma dönemlerini de kapsayacak şekilde genişleterek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15388, Karar No: 2023/11106, Tarih: 31.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/15388 E.  ,  2023/11106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/409 D. İş

SUÇ : Silahla tehdit

KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddenin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tâbi tutulmasına karar verildiği, anılan karara yapılan itirazların reddi ile 07.06.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 18.01.2023 tarihli ve 94660652-105-34-24990-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve 2023/11725 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve 2023/11725 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"...Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın mağdur ... ile öncesinde tartışması üzerine mağdurun evinin önüne gittiği, bu esnada mağdur ile mağdurun çalışanı olan ...'ın da evin önünde oldukları, sanığın kendisine ait ruhsatlı silahının namlusunu doldurup araçtan indiği ve silahı havaya doğrulttuğu, tanık ...'un sanığa müdahale etmeye çalıştığı, sanığın tanık ...'u göğsünden ittirdiği, tanık ...'un da sanığı elinden tutup aracına doğru ittirdiği sırada yaşanan arbede esnasında silahın birden ateş aldığı, sonrasında mağdurun sanığı darp ettiği biçiminde meydana gelen olayda sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 35. maddelerinde düzenlenen silahla yaralamaya teşebbüs veya anılan kanun 170/1-c maddesinde düzenlenen silahla genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukukî vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Sanığın mağdur ile arasında yaşanan olay gelişimine göre tartışma ile hakaret ve tehdit iddiaları da dikkate alınıp olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kabule göre de,

Sanığın mağdur ile arasında yaşanan olay gelişimine göre tartışma ile hakaret ve tehdit iddiaları da dikkate alınıp olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Oluş ve dosya içeriğine göre, bacanak olan sanık ve mağdurun olay gecesi telefon ile konuşurken tartışmaları üzerine sanık ...'ın mağdur ...'in evinin önüne aracı ile gittiği, bu esnada mağdur ile mağdurun çalışanı olan tanık ...'ın da evin önünde oldukları, sanığın kendisine ait ruhsatlı silahının namlusunu doldurup araçtan indiği, tanık ...'un sanığa müdahale etmeye çalıştığı, sanığın tanık ...'u göğsünden ittirdiği, tanık ...'un da sanığı elinden tutup aracına doğru ittirdiği sırada yaşanan arbede esnasında silahın birden ateş aldığı, sonrasında mağdurun sanığı darp ettiği biçiminde meydana gelen olayda sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği de gözetilerek somut olayda gerçekleştirilmiş olan eylemin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35 ve 29 uncu maddelerinde düzenlenen haksız tahrik altında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukukî vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hukuka aykırı görüldüğünden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2022/409 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Yasa'nın 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Yasa'nın 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.