muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/113, Karar No: 2014/14489, Tarih: 11.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/113 E.  ,  2014/14489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müşteki ... ... hayvan satın almak amacıyla ... Merkezde bulunan hayvan pazarına geldiği, burada hayvanlarını satmakta olan tanık ... ile üç adet büyükbaş hayvan satın almak içip pazarlık yapmaya başladığı, bu esnada sanık ...'ın müşteki ile tanığın yanına gelerek pazarlığa dahil olduğu, bu nedenle müştekinin sanık ...'i hayvan satmak isteyen tanıkla birlikte olan bir kişi zannettiği, yapılan pazarlık sonucunda müştekinin tanık .... ait üç adet düveyi 4225.00 TL'ye satın alma hususunda anlaştığı, akabinde satın almış olduğu hayvanların parasını ödemek için elini cebine attığı sırada sanık ... ile birlikte hareket eden diğer sanık ...'nın tanık ... kolundan tutarak satılık olan diğer hayvanları gösterip “ kaça satıyorsun? uygun fiyata verirsen bunları da ben alayım “ diyerek oyaladığı, bu esnada sanık ...'in müştekiye hitaben “ biz beraberiz sen parayı bana ver ben sayayım, onlar hayvanlara bakıyor “ dediği, bunun üzerine müştekinin de suça konu parayı sanık ...'e verdiği, daha sonra tanık .... yanına giderek satın aldığı hayvanları kendisine vermesini istediği, tanığında sattığı hayvanların parasını istemesi üzerine müştekinin dolandırıldığını anlayıp durumu polise bildireceği sırada daha önce benzer eylemlerde bulunan ve bu nedenle kolluk güçlerince takip edilen sanıkların pazar yerinden çıkamadan polis memurları tarafından yakalandıklarını gördüğü, bu şekilde sanıkların hileli hareketlerle müştekiyi kandırarak haksız menfaat temin etmeye çalışmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ile tanık ifadesi, teşhis ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun haksız menfaatin elde edilmesiyle oluşması ve bu çerçevede müşteki tarafından suça konu paranın sanıklara verilmesinden sonra kolluk güçlerince sanıkların yakalandığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında tamamlanmış dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik cezaya hükmedilmesi ve dosyada mevcut adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık ... hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12710, Karar No: 2006/315, Tarih: 02.02.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2005/12710 E.  ,  2006/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

MÜDAHİL : ...,...

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-11.5.2005 tarihli zabıta tarafından düzenlenen tutanakda ... ile kardeşleri ...,...,... ’in aynı konutta ikamet etmedikleri tesbit edildiği halde adı geçen taraflara usulüne uygun olarak karar tebliğ edilmediği görülmüştür. Bu kişilere usulen karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2-15.10.1968 tarihli Komisyon Kararının Hazineye hangi tarihte tebliğ edildiğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak buna ait tebliğ belgesinin getirtilerek dosya içerisine konulması, bu işlemler yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/4457, Karar No: 2012/17871, Tarih: 24.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4457 E.  ,  2012/17871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

26.08.2008 tarihli Jandarma Laboratuarı raporuna göre imal özelliklerini koruduğu belirtilen suça konu silahın namlusunda ses fişeklerinin ön kısmında 9 mm çapında bilye, saçma tanesi, kurşun küre yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunan suça konu silahın, marka, model, üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayii ve Teknoloji Bakanlığından üretim yılı model ve marka itibariyle bu silahların gaz ayırıcı parçasının halkavi yapıda üretilmesine izin verilip verilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4615, Karar No: 2018/2591, Tarih: 08.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4615 E.  ,  2018/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanıkta uyuşturucu madde tespit edildiğinden bahisle, cezasından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılmış ise de, kazanın akabinde görevli kolluk kuvveti tarafından cihaz ile yapılan ölçüm çıktısının incelenmesinde; uyuşturucu madde olan COC maddesi hakkında laboratuvar testinin gerekli olduğunun belirtildiği, sanığın uyuşturucu madde kullanmadığını ısrarla beyan etmesi üzerine yapılan kan ve idrar testlerinde ise uyarıcı, uyuşturucu maddeye rastlanmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın kaza anında uyarıcı/uyuşturucu madde etkisinde olmadığı sabit olmakla beraber, kazanın sanık idaresindeki vasıta ile olay mahalline geldiğinde, hızına bağlı olarak tamamen kendi sevk ve idare hatası ile direksiyon hakimiyetini kaybedip, önce orta refüje, akabinde yola dönmek isterken 35,7 m uzunluğunda savrulmadan kaynaklı lastik izi devamında sağdaki yaya kaldırımına çıkması neticesi yan yatarak sürüklendiği esnada, yaya kaldırımı üzerinde temizlik işlerini yürüten belediye temizlik işçisi müteveffa yayaya çarparak 27 m kadar sürüklenmeleri neticesi olayın meydana geldiği, toplam 32,7 m kadar sürüklenme akabinde son konumunu alması neticesi olayın gerçekleştiği, bu oluştan da sanığın kaza anında aşırı derecede hızlı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması isabetli görülerek yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6288, Karar No: 2020/1707, Tarih: 03.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6288 E.  ,  2020/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen tehdit suçunun 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve atılı suçtan beraat eden suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgusunun yapıldığı 06.06.2012 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zaman aşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12292, Karar No: 2013/22469, Tarih: 13.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12292 E.  ,  2013/22469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, Sanık ... hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır ceza olan Yalova Asliye Ceza Mahkemesince verilen 99/1426 esas,317 karar sayılı ilamının dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “müteselsilen” kelimesinin çıkartılarak yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1272, Karar No: 2014/15857, Tarih: 30.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1272 E.  ,  2014/15857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/30078

MAHKEMESİ : Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2010

NUMARASI : 2010/22 (E) ve 2010/351 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Olay tarihinde katılan E.. D.. olay günü olan 13/05/2009 tarihinde oğlu Kemal'e evinde yaptığı yemeği verdiği ve tekrar evine döndüğü bu sırada yanına yaklaşan sanığın katılan Elif'e "Sen Kemal'in annesi değil misin, çok iyi bir çocuk yetiştirmişsin" diyerek konuşma başlattığı, "seni dayımla tanıştırayım" diyerek dosyası ayrılan meçhul şahsı yanına çağırdığı, gelen bu kişiyle hayır yapmak istediklerini katılanın kendilerine yardım etmesini istediklerini söyleyerek ceplerinden bir tomar para çıkarak katılana dağıtması için verdikleri ve "biz sana parayı vereceğiz ancak seninde bize bir eşyayı delil olarak vermen lazım, sen de bileziklerini ver" dedikleri, katılanın buna inanarak kolundaki toplam değeri 1700TL olan bilezikleri çıkararak sanığa verdiği, sanığın sen burada bekle “hocaya bilezikleri okutup getireyim" diyerek katılana verdikleri parayı ve katılanın bileziklerini alıp binaya girdiği, katılanın yanında kalan diğer şahsın ise katılana "seni 3. kattan çağırıyorlar" diyerek katılanı apartmana sokup asansöre bindirdiği, ardından sanık ve bu şahsın ortadan kayboldukları, sanığın olaydan bir müddet sonra başka bir nedenden yakalanması üzerine katılanın sanığı teşhis ettiği böylece sanığın katılanı dolandırdığı iddia olunan somut olayda;

İddia ve oluşa uygun kabule göre; eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

İddia ve oluşa uygun kabule göre; eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5966, Karar No: 2016/16205, Tarih: 20.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5966 E.  ,  2016/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.12.2016 günü duuruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne, boşanma kararı ile birlikte velayeti davalı babaya bırakılan ortak çocuk 07.02.2008 doğuml....velayetinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece; velayetin değiştirilmesini gerektiren bir durum olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür.

Velayet, kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Davalının davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

.../...

Velayet, kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Davalının davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

.../...

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların 25.11.2014 tarihinde kesinleşen ilamla boşandıkları ve ortak çocuğun velayetinin davalı babaya verilmesine rağmen çocuğun fiilen anne ile birlikte yaşamaya devam ettiği, davalı babanın 31.12.2014 tarihinde yeniden evlendiği ve eldeki davanın açılmasından kısa süre önce çocuğu anne yanından alarak, babaanne ve büyükbabanın yanına bıraktığı, çocuğun davanın devamı süresince babaanne ve büyükbabanın yanında kaldığı, çocuğun tanıklara büyükanne ile kalmak istemediğini anne ya da babasının yanında kalmak istediğini beyan ettiği ve duruşmada dinlenen idrak çağındaki çocuğun annesi ile kalmak istediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davalı babanın velayetten kaynaklanan görevlerini ihmal ettiği ve velayetin değiştirilmesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. O halde; çocuğun beyanı da dikkate alınarak davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde velayetin değiştirilmesi talebinin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.12.2016 (Salı)

...
Yargıtay — Esas No: 2006/2680, Karar No: 2006/4998, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2680 E.  ,  2006/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

Taahhüdü ihlal suçundan sanık ... kürüm hakkında açılan davada beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının mahalline iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2006 ..., 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353. maddesi uyarınca müeyyidesi tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı niteliğine bakılmaksızın tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 ... içerisinde yargı çevresinin bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği açıkça hükme bağlandığı gözetilmeden temyiz yoluna başvurulması isabetsizdir. Bu nedenle temyiz isteminin reddiyle, İİK'nun 353/1 ve devamı maddeleri gereğince itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalli mahkemesine İADESİNE 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7871, Karar No: 2016/10972, Tarih: 01.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7871 E.  ,  2016/10972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 35/1. maddesinde, "kişi işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise, teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur." hükmü yer almakta olup 6136 sayılı Yasa'nın 12/1. maddesindeki imal etme tanımında öngörülen fiili meydana getirmeye elverişli araçların bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.