muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/314, Karar No: 2014/389, Tarih: 23.09.2014

Ancak, kullanılan silahın niteliği, etki alanı, öldürmeye elverişliliği ile atış mesafesi gözönünde bulundurulduğunda; olay yerine gelmeden önce doldurduğunu unuttuğunu söylediği av tüfeğini, maktulün ve tanığın av tüfeğinin dolu olabileceği uyarılarına aldırmadan maktulün bacağına doğrultup ateş eden sanığın, saçma tanelerinin maktulün hedef alınan bacağına isabet edebileceğini ve atış mesafesine göre ölümcül bir etki meydana getirebileceğini, olay yerinin sağlık kuruluşlarına uzaklığı gözetildiğinde, hastaneye ulaşmanın zaman alabileceğini ve dolayısıyla ölümün mümkün ve muhtemel olduğunu bilmesine rağmen, ateş etmek suretiyle, öngördüğü muhtemel neticeyi istememekle birlikte göze alıp kabullendiği ve sonucunda maktulün ölümüne neden olduğu olayda, eyleminin "olası kastla öldürme" suçunu oluşturacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyeleri Ş. İste, M. Ü.. ve E. Y.. "Sanık Şükrü, omuzunda av tüfeği olduğu halde, tanıkla birlikte hayvan otlatan onyedi yaşındaki maktülün yanına gelerek, bir eli ile maktülün yakasından tutup diğer eli ile omzuna asılı av tüfeğini maktüle yönelterek 'seni vururum' diye söylediği, maktülün de sanığı ittirdiği, bu sırada aralarında iki metreden az açıklık bulunduğu, gerek maktülün, gerekse tanığın sanığı 'yapma dur, fişek vardır' gibi sözlerle uyardıkları, buna rağmen sanığın iki metreden az bir mesafeden maktülün diz ve kalçası arasına bir el ateş ettiği, maktulün 'sağ uyluk 2/3 orta anteriorda 2,7x2,7 cm. giriş, medialde 10x10 cm. çıkış ve sağ uyluk orta medialde 10x8 cm. giriş' olacak şekilde yaralandığı, daha sonra da bu yaralanmaya bağlı femoral arter ve ven de hasar neticesi gelişen dış kanama sonucu öldüğü olayda; olayın oluş şekli konusunda ağır ceza mahkemesi, Yargıtay I. Ceza Dairesi ve Ceza Genel Kurulunda bir anlaşmazlık yoktur.

Sanık ilk savunmasında, olay yerine gelirken, tüfeğine fişek koyduğunu söylemiştir.

Acaba bu olayda sanığın eylemi:

1- Doğrudan kasıtla öldürme mi,

2- Olası kasıtla öldürme mi,

3- Bilinçli taksirle öldürme midir.

Bu kavramların kısaca açıklanmasında, suç vasfının tayini açısından fayda görüyoruz.

KİŞİ;

a) Sonucu öngördüğünde, o eylemde bulunmayacaksa taksir,

b) Sonucu öngörüyor, ama kabullenmiyorsa bilinçli taksir,

c) Sonucu öngörüyor, sonucun gerçekleşmesini istemiyor, ama olursa olsun diyorsa olası kasıt,

d) Doğrudan görerek ateş etmiş ise, doğrudan kasıt tan söz edilebilir.

Somut olaya gelince, sanık olay yerine gelmeden önce tüfeğine bizzat kendisi fişek sürmüştür. Olay anında tüfeğin dolu olduğunu bilmektedir. Buna rağmen çok yakın mesafeden, tüfeğin namlusunu maktüle yöneltmiş, ölen ve tanık tarafından uyarılmasına rağmen, bilinçli olarak tetiğe basmıştır.

Yapılan incelemede, tüfeğin hiçbir arızasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

d) Doğrudan görerek ateş etmiş ise, doğrudan kasıt tan söz edilebilir.

Somut olaya gelince, sanık olay yerine gelmeden önce tüfeğine bizzat kendisi fişek sürmüştür. Olay anında tüfeğin dolu olduğunu bilmektedir. Buna rağmen çok yakın mesafeden, tüfeğin namlusunu maktüle yöneltmiş, ölen ve tanık tarafından uyarılmasına rağmen, bilinçli olarak tetiğe basmıştır.

Yapılan incelemede, tüfeğin hiçbir arızasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin yerleşmiş uygulamalarına göre, kısa mesafeden diz ile kalça arasına, (uyluk bölgesi) av tüfeği ile yapılan atışlarla ölüm husule geldiğinde kastı aşan yaralama sonucu ölüm değil, doğrudan kasıtla öldürme suçunun oluştuğu kabul edilmektedir.

Yukarıdaki öğretide ve uygulamada benimsenmiş tanımlara göre, sanığın olaydaki eylemi doğrudan kasıtla insan öldürmedir.

Yakın mesafeden karşısındaki kişinin diz ve kalça arasını hedef alarak eteş eden sanığın, 'ben onu öldürmek istememiştim' şeklindeki savunması dosya içeriği, tanık anlatımı ve hayatın gerçeklerine uygun düşmemektedir.

Bu nedenle, sanığın olası kasıtla değil, doğrudan kasıtla insan öldürmekten (82/1-e) maddesi gereği cezalandırılması görüşünde olduğumuzdan, olayda olası kasıtla öldürme suçu vardır şeklindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz" düşüncesiyle,

Beş Genel Kurul Üyesi de; "benzer düşüncelerle, sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu,"

Genel Kurul Başkanı ve bir Genel Kurul Üyesi ise; "sanığın içinde fişek bulunduğunu unuttuğu av tüfeğini şaka amacıyla maktulün bacağına doğru tutarak ateş etmesi şeklindeki eyleminin, meydana gelebilecek ölüm sonucu kabullendiğine ilişkin delil bulunmadığından bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğu" görüşüyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Usul ve kanuna uygun bulunan Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 gün ve 341-49 sayılı direnme kararının ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20056, Karar No: 2014/5095, Tarih: 19.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20056 E.  ,  2014/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılan şirkette dağıtım elemanı olarak çalıştığı sırada şirketin müşterisi olan...'ten 25 TL tahsil etmesine rağmen bu parayı şirkete ödemediği, yaptığı savunmada; satış elemanı olmadığını, dolayısıyla müşteriden para tahsil etmediğini, uygulamada dolaylı yoldan satışa konu miktar peşin ve düşük miktarda ise bunu elden fatura almadan alıp şirkete akşam iade ettiklerini, fakat miktarın fazla ya da satışın veresiye olması halinde tahsil yetkisinin olmadığını, bu durumda ilgili satış elemanlarının tahsille ilgilendiğini, ...'ten aldığı 25 TL'yi şirkete iade ettiğini, suçlamayı kabul etmediğini sonradan iş aktinin feshedilmesi sebebiyle iş mahkemesinde işverenle aralarında hukuki ihtilaf olunca hakkında delil sunmak üzere şikayetçi olduğunu açıkladığı olayda; sanığın suç kastıyla hareket ettiğine dair savunmasının aksine delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8389, Karar No: 2018/9588, Tarih: 17.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/8389 E.  ,  2018/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 141/1, 62/1 (iki kez), 50/1-a (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası (iki kez) ve 80 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair .... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarih ve 2014/146-2018/177 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.10.2018 gün ve 94660652-105-34-8714-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2018 gün ve 2018/88052 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın, "Olay tarihinde ...müştekilerden ...'un işlettiği kuaför dükkanında çalışan müşteki .... 'ye 600 Dolar para vererek döviz bürosuna gönderdiği, bu esnada yolda olan müşteki .... 'nin yanına gelen bir şahsın kendisini diğer müştekinin gönderdiğini söylediği, "1.800 TL vereceğim fişle yatıracak" diyerek 600 Dolar parayı vermesini istediği, müşteki .... un hileli hareketler sonucu 600 Doları verdiği akabinde diğer müştekinin telefonla aradığı, müşteki .... 'un yanına gelen şahsın telefonu alarak konuşur gibi yaptığı, olay yerinde uzaklaştığı, şüphelinin bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği" şeklinde düzenlenen iddianame ile dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği,

Suça konu katılan.... a ait cep telefonunun, sanık tarafından soruşturma esnasında, kendi rızası ile getirilerek teslim edildiğinin .... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31.07.2013 tarih ve 2013/56 sayılı tutanaktan anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde yer alan, " (1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (Mülga ibare: 02.07.2012-6352 S.K./84.md.) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şikâyetçilerden .... in, çalışanı olan.... 'ye 600 Dolar para vererek döviz bürosuna gönderdiği, bu esnada sanığın yolda yürüyen şikâyetçi .... un yanına yaklaşarak, “Senin ustan” diyerek söze başlaması üzerine “.... abi mi” diyen mağdura evet dedikten sonra “ona 1.800,00 TL vereceğim fişle yatıracak" diyerek şikâyetçinin kendisine 600 Doları vermesini sağladığı, ardından şikâyetçi Yunus’a ait telefonu isteyerek patronuyla konuşur gibi yaptıktan sonra olay yerinden uzaklaştığının iddia edildiği olayda; sanığın eylemleri arasında bir kesintinin bulunmaması ve hilenin yalnızca mağdur.... ’a yöneltilmiş olması ile paranın sorumluluğunun şikayetçi .... ta bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hileli yollarla para ve telefonu aynı anda ele geçirdiği anlaşıldığından, eyleminin kül halinde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin bölünmezliği ilkesine aykırı olacak şekilde dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13785, Karar No: 2011/54, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13785 E.  ,  2011/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm ...tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Orman kadastrosunun 3402 Sayılı Yasanın 4. Maddesine göre mi yoksa 6831 SAyılı Yasaya göre mi yapıldığı Orman Yönetiminden sorularak orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit haritası üzerinde orman sınır noktaları okunacak şekilde,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı üzerinde OTS'lerin de görüldüğü krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3184, Karar No: 2016/4517, Tarih: 17.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3184 E.  ,  2016/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki, ilgili Yargıtay İlamında maddi hata da bulunmamaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 120/2 maddesi, “Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına ilişkin yaş ile ilgili hükümlerin uygulanmasında, sigortalıların ve hak sahibi çocuklarının, sigortalının yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte nüfus kütüğünde kayıtlı bulunan doğum tarihleri, sigortalının sigortaya tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten sonra doğan çocuklarının da nüfus kütüğüne ilk olarak yazılan doğum tarihleri esas tutulur.” şeklindedir. Ayrıca 1479 sayılı Bağ-Kur Kanununun 66, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun 105 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 57. maddesi "yaşlılık aylığının bağlanmasında; sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihteki yaşının esas alınacağı" şeklinde birbirine paralel düzenlemeler içermektedir. Hiçbir yoruma yer vermeyecek şekilde yapılan bu düzenlemeler karşısında sigortaya ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş tashihinin yaşlılık aylığı bağlanmasında nazara alınamayacağı açıktır. Bu bakımdan, davacının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/10378, Karar No: 2010/17719, Tarih: 01.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10378 E.  ,  2010/17719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davada vasiyetnamenin açılması istenilmiştir. Mahkemece vasiyetnamenin açılmış sayılmasına karar verilmiş, hüküm mirasçılardan Bahti Çözülmüş tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kanuni mirasçı ... yurt dışında ikamet etmekte olup, vasiyetname istinabe yolu ile tebliğ edilmiştir.

Gerekçeli kararı içeren tebligat ise, mirasçının belirlenen yurt içi adresine Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Bu nedenlerle, mirasçı ...’ya yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, ilamın usulünce tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7245, Karar No: 2007/8042, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7245 E.  ,  2007/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.11.2006 gün ve 2006/13141-13266 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.11.2006 tarih ve 2006/13141-13266 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20309, Karar No: 2009/118, Tarih: 19.01.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/20309 E.  ,  2009/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2008

Davacı, 01.03.1998-15.04.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.03.1998-15.04.2002 tarihleri arasında SSK’na tabi çalıştığı günler hariç tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine  karar verilmiştir.