muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2424, Karar No: 2022/9727, Tarih: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/2424 E.  ,  2022/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kasko poliçesine dayalı tazminatdavasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 11/02/2016 tarih ve 2015/14448 Esas, 2016/1491 Karar sayılı bozma ilamında özetle; somut olayda, müsadere kararı bulunmadığından davalı vekilinin husumete yönelikitirazının reddine, davalı tarafından ileri sürülen davacı şirkete ait çalışan tarafından kullanıldığı esnada kazanın gerçekleştiği ve aracın kaçakçılık işlerinde kullanıldığı savunması karşısında, başka bir şekilde aracın ele geçirilip kullanıldığı iddia edilip ispatlanamadığından kaçakçılığa konu ceza dosyasının kesinleşmesininbeklenmesi gerektiğine ve davalının sair temyiz itirazlarının şu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; kesinleşen ceza mahkemesi kararına göre davacı şirket yetkilisi ..... ile araç sürücüsü ......nin ve diğer sanıkların birlikte hareket ettikleri, sürücü ...’nin yönetimindeki davacı şirkete ait.....plakalı tanker ile ..... Petrol Rafinerisi’nden aldığı .....yakıtını İstanbul Havacılık Şirketi’ne götürmesi gerekirken davacı şirketin deposuna boşalttığı, boşaltım esnasında da emniyet birimleri tarafından yakalandığı, kazanın araç emniyete götürülürken kaçakçılık eyleminin uzantısı şeklinde gerçekleştiğinin anlaşıldığı, bunun yanında davacı tarafça beyan yükümlülüğüne aykırı davranarak TTK’nın 1290. maddesine göre aracın kaçak akaryakıt taşınması işinde kullanıldığının bilinmesi halinde davalı tarafça sözleşme yapmama hakkının kullanılabileceği, bu durumda zararın poliçe teminatı kapsamında kaldığını kabul etmenin olanaksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11123, Karar No: 2010/722, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11123 E.  ,  2010/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti vE taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %6, sulu tarım arazilerinde %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda sulu olduğu anlaşılan çayırlık olarak tespit edilen 1/3’lük kesiminin değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %6 olarak kabulü,

2- Çayırın değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde sulu tarla olarak kabul edilen 2/3’lük kısmının değerinin tespitinde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda değinilen hususlar eksiksiz olarak yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan açıklanan hususlara uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20874, Karar No: 2020/970, Tarih: 22.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/20874 E.  ,  2020/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ..., ... Sos. Hiz. Öz. Eğt. Gıd. Bes. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Temizlik Yem. Otomasyon Hiz. İnş. Tur. San. Dış Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1.Davalılardan birisi hakkında davadan feragat edilmesi durumunda feragat nedeniyle davanın reddi gerektiğinin aynı dosyada düşünülüp karara konu edilmesi gerektiği halde hakkındaki davadan feragat edilen davalı bakımından tefrik kararı verilmesi dosyada gelinen aşama itibariyle sonuca etkili görülmemiştir.

2.Hakkındaki davadan feragat edildiği için bu davadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilen ... firmasının bu davanın davalılarından birisi olmaktan çıktığı halde karar başlığında davalılar arasında gösterilmesi ... firmasının temyizi olmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

3.Dava konusu olan alacaklardan ihbar tazminatı ile ücretli izin alacağı talepleri bakımından sorumluluğun sadece asıl işveren Elektrik Üretim A.Ş. ile son alt işveren ... Temizlik Ltd. Şti.-... Sos. Hiz. Ltd. Şti.' den oluşan iş ortaklığına ait olduğu, devreden alt işverenler ... İnş. Tem. Yem. Gıda Güv. Eğt. İth. Ltd. Şti., ... Tem. Güv. Yem. İnş. Pet. Nak. San. Ve Tic. Ltd. Şti., ... Grup Tem. Tabl. Özel Güv. Sis. Gıda San. Ltd. Şti.' nin bu alacaklar bakımından sorumluluklarının bulunmadığı gözden kaçırılarak adı geçen devreden işverenlerin de müşterek müteselsil sorumlu tutulmaları bu davalıların temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4.Davalılardan devreden alt işveren sıfatı taşıyan ... İnş. Tem. Yem. Gıda Güv. Eğt. İth. Ltd. Şti., ... Tem. Güv. Yem. İnş. Pet. Nak. San. Ve Tic. Ltd. Şti., ... Grup Tem. Tabl. Özel Güv. Sis. Gıda San. Ltd. Şti.' nin talep edilen kıdem tazminatından sorumluluklarının sadece davacı işçiyi çalıştırdıkları dönem ve devir tarihindeki ücret seviyesi ile sınırlı olduğu gözetilmeksizin tüm çalışma dönemi üzerinden ve fesih tarihindeki son ücret dikkate alınarak hesaplanan kıdem tazminatından adı geçen devreden işverenlerin asıl ve son alt işveren ile birlikte müşterek müteselsil sorumlu tutulmaları da aleyhlerine hatalı hüküm tesis edilen davalıların temyizinin bulunmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

5.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ..., ... Sos. Hiz. Öz. Eğt. Gıd. Bes. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Temizlik Yem. Otomasyon Hiz. İnş. Tur. San. Dış Ltd. Şti.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 22/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7678, Karar No: 2020/9575, Tarih: 23.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7678 E.  ,  2020/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ALANYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir ./..

oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11508, Karar No: 2010/12816, Tarih: 11.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/11508 E.  ,  2010/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

27.10.2006 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu belirten ve suçtan doğrudan zarar gören ...’tan davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak 5271 sayılı CMK.nun 238/2.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25743, Karar No: 2014/8154, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25743 E.  ,  2014/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz harcı tahsiline dair 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 1/a bendinin, Anayasa Mahkemesinin 29/12/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 20/10/2011 gün ve 2011/154 esas, 2011/142 sayılı kararı ile iptal edildiğinden, mahkemenin temyiz harcı ödenmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 20.01.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde Nöroloji polikliniğinde tedavi görmekte olan eşinin yanında refakatçi olarak bulunduğu sırada, odaya gelerek kendisini hastanede görevli doktor olarak tanıtan sanığın, katılana, eşinin başka hastaneye nakil edileceğini, bu nedenle ambulansın hazırlandığını söyledikten sonra bir takım usuli işlemlerin tamamlanması bahanesiyle katılandan 700 TL para ve kolunda bulunan iki adet bileziği almak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda;

Sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11140, Karar No: 2023/5375, Tarih: 12.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11140 E.  ,  2023/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2022/142 Değişik iş sayılı kararı ile, şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan düzenlenen iddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.06.2022 tarihli ve 2022/7676 sayılı evrakı ile kanun yararına

bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/82996 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/82996 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Şüpheli hakkında, 06.09.2021 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 08.10.2021 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, verilen kararın 05.10.2021 tarihinde tebliğ edilerek 16.12.2021 tarihinde infaz edilmesi için ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, "10 gün içerisinde müracaat etmediğiniz takdirde uyarı ve tebligat yapılmaksızın komisyonun onayından sonra infaz dosyası kapatılarak ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir" şeklinde ihtarı içeren çağrı yazısının 30.12.2021 tarihinde şüpheliye bizzat teslim edildiği, ancak şüphelinin kuruma müracaat etmemesi üzerine, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonun 14.02.2022 tarihli ve 2022/436 İİDK sayılı kararı ile infaz kayıtlarının kapatılmasına karar verildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın infazı sırasında, 10.10.2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 31655 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 41 inci maddesinin üçüncü fıkrasının "Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse uyarı ve tekrar tebligat yapılmaksızın komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir." şeklinde düzenlendiği,

Bu haliyle, Denetimli Serbestlik Müdürlüklerince kayıt işlemi yapıldıktan sonra yükümlünün ilk müracaatı için yükümlüye, on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması, haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi halinde kaydın kapanacağına ilişkin gelmemenin hukuki sonuçlarını içeren uyarılı çağrı yazısının tebliğ edilmesi gerektiği, somut olayda, adı geçen şüpheliye usulüne uygun olarak çıkarılan ilk müracaatını içerir çağrı yazısının bizzat kendisine

tebliğ edilmesine rağmen, haklı ve geçerli bir mazereti olmaksızın 10 gün içerisinde müdürlüğe başvurmayarak şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uymadığı ve şüpheli hakkında dava açılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 06.09.2021 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2021 tarihli ve 2021/19535 soruşturma, 2021/701 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, dördüncü fıkrası gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 05.11.2021 tarihinde doğrudan MERNİS adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilerek 16.12.2021 tarihinde tedbirin infazı için ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17.12.2021 tarihli ve 2021/1658 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye 30.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, yasal süre içerisinde Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle, 10.11.2021 tarihli Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 41 inci maddesinin üçüncü bendi uyarınca dosyanın kapatılmasına karar verildiği,