muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5652, Karar No: 2010/8618, Tarih: 17.06.2010

yapılan orman kadastrosunda, orman sınırları içinde barıkılan taşınmazlar hakkında orman olduğu konusunda "olumlu orman kadastro harita ve tutanağı" düzenlendiği kabul edilerek hak sahibi gerçek ve tüzel kişilere, orman sınırları dışında bırakılan, yani orman olmadığı konusunda "olumsuz orman harita ve kadastro tutanağı" düzenlenmiş sayılan taşınmazlar hakkında, ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüne, askı ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açma olanağı 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde tanındığı gibi 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosunda orman olduğu konusunda "olumlu harita ve tesbit tutanağı" düzenlenen parsellerde (kısmi ilana çıkartılan parseller) hak sahibi gerçek ve tüzel kişilere tanınan dava hakkının, orman sınırı dışında bırakılarak o tarihte henüz arazi kadastro tesbit tutanağı düzenlenmemiş olmakla birlikte "olumsuz orman kadastro harita ve tutanağı" düzenlenmiş olduğu kabul edilerek 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesindeki kadastro tesbit tutanağının düzenlenme koşulu aranmadan bu taşınmazlar hakkında da ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüne de dava açma hakkının tanınmış olduğunun kabulü gerekir. Şunu da, belirtmek gerekir ki, kısmi ilana çıkartılan orman parsellerinden sonra kültür arazisi olarak tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü, orman savı ile itiraz edebileceği gibi, itiraz edilmeyen yada itirazları komisyonca ret edilerek kültür arazisi niteliği ile tesbit tutunakları düzenlenip 3402 Sayılı Yasının 11. maddesi gereğince askı ilanına çıkartılan parseller hakkında H.G.K.'nun 13.07.1996 gün 1996/20-459-556 ve 13.05.1996 gün ve 1996/20-566 - 1998/338 sayılı kararlarındaki ilke gereğince Orman Genel Müdürlüğü ile ... ve Orman Bakanlığının orman savı ile kadastro mahkemelerinde dava açabileceklerini yada H.G.K'nun 16.05.2001 gün ve 2001/20-401-416 sayılı kararında kabul edildiği gibi başkaları tarafından süresinde açılan davaya, aynı Yasanın 26/D maddesi gereğince katılabileceklerini önleyen hiç bir Yasa hükmü bulunmamaktadır.

3) Tesbit tutanağı düzenlendikten sonra açılacak davalarda husumetin, tesbit malikine yada kadastro komisyonunca malik sonradan değiştirilmişse onlara yöneltilerek açılması gerektiği usul hukukunun ... ilkesidir. Asıl sorun, orman niteliğindeki parsellerin kısmi ilana çıkartıldığı tarihte henüz kadastro tesbit tutanağı düzenlenmediği için maliki, zilyedi, yüzölçümü ve geometrik durumu belli olmayan ancak orman sayılmayarak hakkında "olumsuz kadastro harita ve tutanağı düzenlenmiş" sayılan taşınmazlar hakkında Orman Genel Müdürlüğü ya da ... ve Orman Bakanlığının kadastro mahkemesinde orman savı ile açacağı davada husumeti kime ya kimlere yöneltileceğidir.

Dava açıldığı sırada bu davanın sonucu kim yada kimleri etkileyceği baştan belli ise, açılacak davada pasif husumet ehliyeti onlara ait olacağı Usul Hukukunun ... kuralıdır. Dava açıldığı sırada orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz hakkında tesbit tutanağı düzenlenmediğinden, taşınmazın gerçek hak sahibi belli değildir. ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü taşınmazda hak sahibinin kimler olduğu konusunda otuz günlük askı ilan süresi içinde idari bir araştırma yapıp, bu araştırma sonucuna göre belirlenecek gerçek yada tüzel kişilere husumet yöneltilerek askı ilan süresi bitmeden dava açılmalıdır denebilirse de, bu kısa süre içinde, dava edilecek taşınmazda hak sahibi olanlar her zaman tesbit edilemeyeceği gibi, yapılacak araştırma sonucu tesbit edilecek hak sahipleri her zaman gerçeği de yansıtmayabilir. O halde, kısmi ilana çıkartılan orman parsellerinin dışında kalan taşınmazlar yönünden ... ve Orman Bakanlığı yada Orman Genel Müdürlüğü tarafından orman savı ile otuz günlük askı ilan süresi içinde kadastro mahkemelerinde açılacak orman kadastrosuna itiraz davalarında, yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği gereği, husumetin Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu Köy Tüzelkişiliği ya da taşınmazda hak sahibi olduğu varsayılan gerçek veya tüzel kişilere karşı açılabileceğini kabul etmek gerekir. Yargılamanın devamı sırasında yapılan keşifte davaya konu taşınmazda hak sahibi olanların belirlenmesi yada malik hanesi açık bırakılarak düzenlenecek tesbit tutanaklarının mahkemeye gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirilip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tesbit tutanaklarında isimleri geçen, yada keşif sırasında

belirlenecek olan hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulduktan sonra taraf delilleri ve 3402 Sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi, dava dilekçesinde gösterilen gerçek yada tüzel kişinin hak sahibi olmaması halinde davanın husumet yönünden red edilmemesi gerekir.

4) 3402 Sayılı Yasanın 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra çıkartılan ve 26.09.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Taşınmaz Malların Sınırlandırma, Tesbit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin 17/b-2. maddesinin 9. fıkrasında "Askı ilan süresi içinde ormanın sınırlandırma ve tesbitine dava açılması durumunda, ormanın davaya konu edilen sınırları kesinleşmeyeceğinden, bu sınırlara bitişik gerçek veya tüzel kişilere ait taşınmazların tesbiti sırasında dava devam ediyorsa, ormanla müşterek sınırları davalı bırakılır ve tutanakları düzenlendikten sonra açıklayıcı bir yazı ile Kadastro Mahkemesine intikal ettirilir."

3402 Sayılı Yasanın 5. maddesinde; "Kadastro Müdürü çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemesinde, bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen davaların listesini alır ve bunu çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, vergi, harita ve diğer belge ve örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenlerine verir. Listenin müdür tarafından alınmasından sonra o çalışma alanında bulunan taşınmaz hakkında mahalli hukuk mahkemelerine açılan davalar, derhal kadastro müdürüne bildirilir"

Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7/a maddesinde; "Kadastro tutanağı henüz düzenlenmeden dava açılmışsa; çalışma alanında bulunan taşınmaz mallarla ilgili olarak ... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tespit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır."

Aynı Yönetmeliğin 5/a maddesinde; "Dava mülkiyete yönelik ise, taşınmaz mal teknisyenlerince ölçülüp tarafların iddiaları, varsa belgeleri muhtar ve bilirkişi beyanlarına göre değerlendirildikten sonra, sonuçları ve varacakları kanaatları tutanağın edinme sebebi sütununda etraflıca açıklanmak ve dosya numarası belirtilmek suretiyle maliki tayin edilmeden kadastro tutanağı düzenlenir."

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tespit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu Köy Tüzel Kişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyet olanlara yöneltilebileceği dikkate alınarak mahkemece, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar

verilemeyeceği, ancak yapılacak uygulama ve inceleme sonucunda dava konusu yerin orman olduğu belirlenirse, bu durumda yasal hasım olan Hazine, ... ve Orman Bakanlığı ve Köy Tüzel Kişiliğine yargılama gideri ve vekalet ücreti yükletilemeyeceği düşünülerek, dava dilekçesinde niteliği bildirilen taşınmazların tespit tutanağının, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle düzenlenip gönderildiği ve kamu düzeni nedeniyle, kadastro hakimi düzenli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan bölümleri üzerinde kim ya da kimlerin ne zamandan beri zilyet ettiği, onlar yararına kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek bu bölümün kim ya da kimler adına kaç pay oranıyla adına tescil edileceğinin kararda gösterilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin diğer temyiz itirazları ile davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 17/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/33, Karar No: 2007/43, Tarih: 20.02.2007

**Ceza Genel Kurulu         2007/5-33 E.  ,  2007/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 191296

Mahkemesi : Ankara 3. Ağır Ceza

Zimmet suçundan; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 23.12.1999 gün ve 157-272 sayı ile; sanık M.Ç..’ın, 765 Sayılı Yasanın 202/2,65/3,80,202/3,219/3,59. ve 33. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün ağır hapis ve 2.478.125 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 219/son madde gereğince ömür boyunca memuriyetten yasaklanmasına ve hakkındaki cezaların 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine, vekalet ücretine, yargılama giderine....” karar verilmiş, sanık müdafi tarafından temyiz edilen bu hüküm Yargıtay 5. Ceza Dairesince 27.06.2001 gün ve 8416-4550 sayı ile “Sanıklara ait nüfus ve sabıka kayıtlarının getirtilip duruşmada okunduğu duruşma tutanağında ve kararda yazılı ise de; söz konusu kayıtların dosya içinde bulunmaması ve temyiz incelemesine esas olmak üzere 07.05.1999 gün ve 1999/4-1 sayılı Milli Piyango Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen soruşturma raporunun eklerinin gönderilmemesi..” isabetsizliğinden bozulmuştur. Bunun üzerine Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 12.04.2002 gün ve 271-95 sayı ile beraat kararı verilmiş, katılan vekili ile Yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilen bu hüküm de Yargıtay 5. Ceza Dairesince 04.11.2004 gün ve 6933-7142 sayı ile; “..Ankara dışındaki bayilerce satıldığı ve çıkan ikramiye bedelleri de kazanan kişilere ödendiği arkalarındaki kaşe ve yazılardan anlaşılan hemen kazan oyun biletlerinin kurumdan tahsil edilmesi için sanık Ahmet tarafından kendisine verildiğinde usulsüzlüğü, daha önce müdahil kurumda uzun süre çalışması nedeniyle fark etmesi gereken sanık M. Ç..’ın buna rağmen bu biletlerin tutarları ile adına diğer sanık tarafından imzalanıp verilen yırtık bilet dilekçeleri bedellerini kurumdan çekip diğer sanığa vermek suretiyle onun eylemine bilerek iştirak ettiği, 07.05.1999 günlü müfettişler soruşturma raporunun 38. sayfasındaki doyurucu açıklamalardan, yargılamada alınan bilirkişilerin raporu ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı halde, yazılı gerekçelerle beraatına karar verilmesi..” isabetsizliğinden bozulmakla; bozmaya uyan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 14.07.2005 gün ve 511-122 sayı ile; “sanık M. Ç..’ın; 5237 sayılı Yasanın 247/1-2,248/2. ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15’er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezaların paraya çevrilmesine ve ertelen¬mesine yer olmadığına, aynı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca sanığın verilen cezaların infazı tamamlanıncaya kadar bu maddede sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, anılan hakları kötüye kullanmak suretiyle suç işlemesi halinde hakkında aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca işlem yapılmasına, vekalet ücretine,..” karar verilmiştir. Bu hüküm sanık M.Ç..müdafinin temyizi üzerine incelenerek; Yargıtay 5. Ceza Dairesince 02.11.2006 gün ve 18600-8394 sayı ile onanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.01.2007 gün ve 191296 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.01.2007 gün ve 191296 sayı ile;

“....Sadece sanık vekili tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak teşkil eden 23.12.1999 tarih ve 157-272 sayılı ilk hükümle sanık hakkında sonuç olarak 11 ay 20 gün ağır hapis ve 2.478.125 lira ağır para cezası ve bu cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir. Dolayısıyla sanığa tayin olunacak sonuç ceza CMK’nun 307/son maddesi gereğince ilk hükümdeki bu cezadan daha ağır olamaz.” açıklamasıyla, “sanık M..Ç..yönünden Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 02.11.2006 gün ve 18600-8394 sayılı onama kararının kaldırılması ve Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi” itiraz yoluyla istenilmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Görüldüğü gibi; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, hükümlü M.. Ç..hakkında 23.12.1999 tarihli kararla sonuç olarak 11 ay 20 gün ağır hapis, 2.478.125 lira ağır para cezası ile ömür boyu memuriyetten yasaklanma cezası verilip, bu ceza ertelendiğine ve hüküm aleyhe temyiz edilmediğine göre; 14.07.2005 tarihli kararla 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesinin 5271 sayılı Yasanın 307/4. maddesinde yer alan ceza miktarı yönünden aleyhe bozma yasağını ihlal edip etmeyeceğine ilişkindir.

İtirazın kapsamına göre Ceza Genel Kurulunun incelemesi hükümlü M. Ç.. hakkındaki hükme hasren yapılmıştır.

Suçun sübutu ile ilgili olarak; düzenlenen raporda sanık A. Iş..’in zimmet suçunu işlediği, sanık M.Ç..ın da bu suça iştirak ettiği belirtilmiştir. Her iki sanık da savunmalarında; bu işi A..’in yaptığını, M. Ç..’ın ise A.I..’e güvendiği için, iyi niyetle hareket ettiğini ve M..’nın eyleminin, A..in kendisine verdiği daha önce tahsil edilmiş olan hemen kazan biletlerini bilmeden yeniden tahsil etmekten ibaret olduğunu söylemişlerdir. M.., bu biletlerin daha önce tahsil edildiğini bilmediğini savunmaktadır.

Ancak; dosya incelendiğinde;

Sanık M. Ç..’ın daha önce Milli Piyango İdaresinde uzun süre çalıştığı, sanık M.. ile sanık A..’in hem akraba, hem de hemşehri oldukları, bunun da ötesinde M. Ç..’ın hali hazırda seyyar Milli Piyango Bayii olarak çalıştığı görülmektedir. Tahsil edilen biletler M.. tarafından tek tek tahsil edilmiş de değildir. M.., bu biletleri A..’ten almış, daha sonra sanki biletlerin sahibi olan talihliler bunları kendisine getirmiş ve kendisinden amorti ikramiyelerini almış gibi işlem yapmak suretiyle bordro düzenlemiş ve bu bordro ile paraları tahsil etmiştir. Daha sonra da bu paraların bir bölümünü A..’e vermiştir. Görüldüğü gibi, olay arkadaş hatırına yapılan masum bir eylemden ibaret değildir. Nitekim bu yolla 1999 yılı şartlarında 250 adet biletten 799.000.000 milyon lira para tahsil edilmiştir.

Soruşturma raporunun 38. sayfasında da belirtildiği gibi; “ sözkonusu biletlerin arka yüzlerindeki bayi satış damgaları ile keza, ikramiyesinin de bu bayilerce ödendiğine dair bayilerin el yazıları ile yazılmış isim, imza ve ruhsat numaralarından başka, talihli isim, imza ve adreslerinden, biletlerin Başbayi TC Ziraat Bankası Bayilerince ve Ankara dışında (Bandırma, Ortaklar ve Amasya’da) satıldığını, ikramiyelerinin de yine bu merkezlerde aynı bayilerce ödendiğini, biletleri satan ve ikramiyesini ödeyen bayinin (bu işi yapan ruhsatsız bir şahıs olsa dahi) ikramiyeli biletleri bulunduğu merkezdeki başbayi banka veya Milli Piyango İdaresi Müdürlüklerine ibraz ederek paraya çevirmesi mümkün iken, bu biletleri Ankara’ya gönderip şu veya bu gerekçelerle idarede görevli bir personel ve bu personelin tanıdığı bir bayi vasıtasıyla tahsil ettirmek istemesinin, ne pratikte ve ne de mantıken kabul edilebilir bir yönü bulunma¬dığından, kendi ifadesine göre uzun yıllar idarede memur olarak görev yaptıktan sonra ayrılan ve 1988 yılından beri de seyyar bayi olarak hizmet veren bir görevli olarak , bu durumu bilmemesi mümkün olmayacağından, A.I..’in teslim ettiği biletlerin, usulsüz yoldan temin edildiğini bilerek ve isteyerek kabul edip, menfaat birliği içerisinde hareket ederek, sözkonusu biletlerin mükerrer kullanım yoluyla paraya çevrilmesine aracılık ettiği, dolayısıyla A.I..’in fiilinin müşterek sorumlusu durumuna düştüğü ortadadır.” Bu nedenle suçun subutu açısından problem yoktur.

İtiraz konusuna gelince;

Somut olayda; sanık hakkında dava açıldıktan sonra; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 23.12.1999 gün ve 157-272 sayı ile; sanık M..Ç..’ın 765 sayılı Yasanın 202/2, 65/3, 80, 202/3, 219/3, 59 ve 33. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün ağır hapis ve 2.478.125 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 219/son madde gereğince ömür boyu memuriyetten yasak¬lanmasına ve hakkındaki cezaların 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiş; sadece sanık müdafi tarafından temyiz edilen bu hüküm, Yargıtay 5. Ceza Dairesince 27.06.2001 gün ve 8416-4550 sayı ile usulden bozulmuştur. Bunun üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 12.04.2002 gün ve 271-95 sayı ile sanık M.Ç..’ın beraatına karar verilmiş, bu hüküm müdahil vekili ve yerel Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmiştir. Temyiz üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince 04.11.2004 gün ve 6933-7142 sayı ile beraat kararı, “mahkumiyet olması gerekir” şeklinde aleyhe bozulmuştur. Bunun üzerine; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 14.07.2005 gün ve 511-122 sayı ile; yeni yasalar da uygulanarak sanığın 5237 sayılı Yasanın 247/1-2, 248/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, erteleme ve paraya çevirme istemleri reddedilmiş; bu hüküm de Yargıtay 5. Ceza Dairesince 02.11.2006 gün ve 18600-8394 sayı ile onanmıştır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olan 5271 sayılı Yasanın 307/4. madde ve fıkrasına göre; “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.”

Açıkça görüldüğü üzere; 23.12.1999 tarihli karar “11 ay 20 gün ağır hapis ve 2.478.125 lira ağır para cezası ile 219/son madde gereğince ömür boyu memuriyetten yasaklama ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelemeyi” içermektedir. Bu hüküm yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edildiğine göre; 14.07.2005 gün ve 511-122 sayılı kararla verilen cezanın, anılan hükümdeki cezadan ağır olması 5271 sayılı Yasanın 307/4 madde ve fıkrasına aykırıdır.

Belirtilen nedenle itiraz yerinde görüldüğünden, Özel Daire kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 02.11.2006 gün ve 18600-8394 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2005 gün ve 511-122 sayılı hükmü ile ilgili olarak yeni bir karar verilmek üzere; dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.02.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9200, Karar No: 2018/7241, Tarih: 17.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9200 E.  ,  2018/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğunun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların katılanın iş yerine geceleyin girerek eylemi gerçekleştirdikleri anlaşıldığından; sanıklar hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan TCK’nın 116/2-4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ilk önce TCK'nın 116/1. maddesinden hüküm kurulup daha sonra 116/4. maddesi uyarınca artırım yapılması yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun eylemini katılan ait iş yerinden gerçekleştirmesi ve mahkemece de suçun iş yerinden işlendiği kabul edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 116/1. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulması,