muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17373, Karar No: 2021/6121, Tarih: 25.05.2021

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5339, Karar No: 2022/6244, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5339 E.  ,  2022/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenin yurt dışında bulunan farklı şantiyelerinde 2012-2018 yılları arasında bir kısmı elden avans, kalanı bankaya yatırılmak suretiyle net 6,30 USD saat ücreti karşılığında soğuk demirci ustası olarak çalıştığını, 2018 yılında iş bitimi sebebiyle davacının işine son verilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin şirket yapılanması içerisinde davacıya ilişkin kayda rastlanılmadığını, davacı ile müvekkili Şirket arasında hiçbir hukuki bağ bulunmadığını, bu nedenle davada müvekkili Şirketin pasif husumet ehliyetinin olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin ispat kuralı gereğince iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, davacı işçinin davalı Şirketin çalışanı olmadığını, somut olayda Türk Hukukunun uygulanmaması gerektiğini, ücretinin hatalı tespit edildiğini, imzalı ücret bordrolarına göre fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığını, husumetli tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini, hesaplanan alacaklardan yapılan % 30 oranındaki indirimin az olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/998 Esas, 2021/1526 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu sonucuna varılarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/998 Esas, 2021/1526 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu sonucuna varılarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.10.2021 tarihli ve 2021/9007 Esas, 2021/13831 Karar sayılı ilâmı ile özetle; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, taraflar arasında imzalanan 24.09.2013 tarihli yurt dışı iş sözleşmesi ile ekinde yer alan taraflarca imzalı “çalışma düzeni ve ücret tarifeleri” başlıklı belgedeki bordro hesaplama yöntemine göre günlük çalışma süresinin 8 saat olarak belirlendiği, bu düzenlemenin 4857 sayılı İş Kanunu'nda (4857 sayılı Kanun) yer alan ve fazla çalışmanın ölçütü olan haftalık 45 saatlik çalışmanın üzerinin fazla çalışma oluşturacağına dair nisbi emredici nitelikteki hükme aykırı olamayacağı, bu sebeple fazla çalışmanın haftalık 45 saatin üzerindeki çalışma olarak kabulünün yerinde olduğu, ancak aynı hüküm uyarınca haftalık 45 saatin üzerindeki 3 saatlik fazla çalışmanın kararlaştırılan ücretin içinde olduğunun dikkate alınmamasının hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hesaplanan fazla çalışma alacağı ile bozma konusu olmayan diğer alacaklar hüküm altına alınmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davacı işçinin Şirketin çalışanı olmadığını, somut olayda Türk Hukukunun uygulanmaması gerektiğini, davacının ücretinin hatalı tespit edildiğini, imzalı ücret bordroları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödendiğini, husumetli tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini, % 30 oranındaki indiriminin az olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretinin hesaplanma yöntemi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.4857 sayılı Kanun'un 41 ve 63 üncü maddeleri.

2. 25.08.2017 RG tarihli ve 30165 sayılı İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği'nin "Fazla Çalışmada Sınır" başlıklı 5 inci maddesine göre; "Fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamaz. Bu süre sınırı, işyerlerine veya yürütülen işlere değil, işçilerin şahıslarına ilişkindir."

2. İlgili Hukuk

1.4857 sayılı Kanun'un 41 ve 63 üncü maddeleri.

2. 25.08.2017 RG tarihli ve 30165 sayılı İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği'nin "Fazla Çalışmada Sınır" başlıklı 5 inci maddesine göre; "Fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamaz. Bu süre sınırı, işyerlerine veya yürütülen işlere değil, işçilerin şahıslarına ilişkindir."

3. Değerlendirme

1.İş sözleşmelerinde yer alan fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönündeki kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz uygulamasına göre fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönündeki kayıtların yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak geçerli olduğu kabul edilmektedir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 15.03.2022 tarihli, 2022/1052 Esas, 2022/3407 Karar sayılı kararı).

2.Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; bozmaya uygun şekilde fazla çalışma alacağının hesaplandığı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulduğu, bozmaya konu alacak yönünden bozma gereğinin yerine getirildiği, davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33203, Karar No: 2014/6419, Tarih: 26.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/33203 E.  ,  2014/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın sopa ile katılanın üzerine yürüyüp tehdit ettiği yolundaki, iddianamede yer verilmeyen, ancak yargılama sırasında katılan ve tanıklarca dile getirilen isnatla ilgili olanaklı zamanaşımı süresi içinde dava açtırılması mümkün görülmekle yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19266, Karar No: 2015/29228, Tarih: 24.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19266 E.  ,  2015/29228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, diğer itirazları ile birlikte takip başlatılan yer yetkili olmayıp İstanbul İcra Daireleri'nin yetkili olduğunu da belirterek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlunun yetki itirazının yerinde olduğu ...İcra Daireleri'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabulüne dosyanın kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili olan ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı borçlu aleyhine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece takipte bir başka borçlunun da bulunduğu gözetilerek yetki itirazının itiraz eden borçlu yönünden kabulü ile takip dosyasının karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı alacaklı aleyhine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yazılı ''Mahkememiz dosyası kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili olan ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine'' sözcüklerinin karar metninden çıkarılarak yerine ''Yetkili icra müdürlüğünün ... İcra Müdürlüğü olduğuna, takip dosyasının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacı borçlu yönünden tefrik edilerek yetkili ... icra müdürlüğü'ne gönderilmesine'' sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının üç numaralı bendinde yazılı ''Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına'' sözcüklerinin karar metninden çıkarılarak yerine ''Yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' sözcüklerinin yazılmasına ve dört numaralı bendinde yazılı ''AAÜT madde 7/1'e göre 250 TL si vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine'' sözcüklerinin çıkarılarak yerine ''AAÜT'ne göre 250 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5250, Karar No: 2020/1056, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5250 E.  ,  2020/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki otomobille gece vakti, aydınlatmanın olmadığı, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyri esnasında, kavşağı kaçırdığı için geri gelirken sehven orta refüje çıktığı, aracını orta refüjden kurtarmaya çalışırken kontrolsüzce ve aniden geri manevra yaptığı esnada, aracının sol yan kısmına, arkasından aynı yönde seyreden... idaresindeki kamyonetin çarpmasıyla sanığın tam ve asli kusuruyla üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen ve asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın genel usul ve yasaya aykırılık dışında hukuki bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21208, Karar No: 2014/1471, Tarih: 24.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21208 E.  ,  2014/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31.12.2003'ten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı; 2004 takvim yılı ile 2005 nisan ayına kadar "sahte fatura düzenlemek” suçlarının ise yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihleri olan 31.12.2004 ve 30.04.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17182, Karar No: 2015/2489, Tarih: 25.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17182 E.  ,  2015/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2011/437-2014/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirketin eski ortağı olduğunu ve hissesini ...'a sattığını, ancak yapılan incelemede davalının sermaye borcunu yerine getirmediğinin tespit edildiğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibi yaptıklarını, ancak davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının icra tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın haksız olduğunu, sermaye borcunun yerine getirildiğini, davacı tarafın kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının davacı şirketteki ortaklık hissesini dava dışı ...'a sattığı, taraflar arasında çok sayıda dava açıldığı ve husumet bulunduğu, davacı şirketin kötüniyetli olarak davalının sermaye borcunu yerine getirmediğinden bahisle hakkında icra takibi yaptığı, Asliye Ticaret Mahkemesi'nce aldırılan bilirkişi raporundan açıkça anlaşıldığı üzere davalının sermaye borcunu ödediği, herhangi bir eksiklik ve gecikmenin olmadığı, davacının hakim ortağı konumundaki ...'ın etkisi ile kötüniyetli olarak bu davanın açıldığı gerekçesiyle, davanın reddi ile davacının takibinde haksız ve kötüniyetli olduğundan takip konusu alacağın takdiren % 20'si oranında hesaplanan 15.000 TL icra tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.