muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12159, Karar No: 2011/12134, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12159 E.  ,  2011/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, 11.500.00 TL’nın, ihbar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, delillerin taraflarına tebliğ edilmediğini, zararın ispatlanması gerektiğini, temerrüde düşmediklerini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile 8.970.00 TL’nın 17.02.2007 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ..., hasara neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup, kaza tarihindeki poliçe

limiti araç başına maddi 6.000.00 TL, kaza başına maddi 12.000.00 TL’dır. Mahkemece, toplam 8.970.00 TL tazminattan, davalının araç başına maddi 6.000.00 TL poliçe limiti ile sorumluluğuna karar vermek gerekirken, fazla tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1607, Karar No: 2011/1583, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1607 E.  ,  2011/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Boyabat Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 02.12.2010 gün ve 586-1057 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla ödemenin tahsili isteminden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

LA
Yargıtay — Esas No: 2020/16793, Karar No: 2022/12920, Tarih: 07.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16793 E.  ,  2022/12920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : UZUNKÖPRÜ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ve önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18495, Karar No: 2016/3453, Tarih: 29.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2014/18495 E.  ,  2016/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : ... KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : .

NUMARASI :...

DAVACILAR : ...

DAVALILAR : ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosya arasında kararın davalılar... oğlu (dosyada mevcut nüfus kaydına göre kapalı kayıt olarak görünen ancak hayatta olup olmadığı anlaşılamayan) ...'e tebliğ edildiğine dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Karar adı geçenlere tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse kararın, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi,

2- Davalı tarafın tutunduğu 27.10.1959 tarih ve 19 sıra numaralı tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, varsa revizyon gördüğü taşınmazların tutanak suretleri ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

3- Tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının geldisi olarak gözüken Haziran 316 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının yüzölçümünün 25 dönüm olarak belirtilmesine rağmen, gittisi olan kayıtlarda 500 dönüm olduğu anlaşılmakla, aradaki çelişkinin neden kaynaklandığı araştırılarak tarafların dayandığı Haziran 316 tarih ve 1 ve 2 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerin (geldi-gitti kayıtları dahil) ...Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığı'ndan ve mahalli Tapu Müdürlüğünden sorulmak sureti ile onaylı örneklerinin uzman bilirkişi vasıtasıyla çıkartılması, tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin, varsa revizyon gördükleri parsellere ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmişseler tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/443, Karar No: 2014/15411, Tarih: 18.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/443 E.  ,  2014/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sahte olarak düzenlenmiş ancak aslı elegeçmeyen kimlik kartı ile katılan bankalardan sözleşme imzalamak suretiyle kredi kartı çıkartmaktan ibaret eyleminin, ban- ka sayısınca TCK.nun 245/2. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, zincirleme sure- tiyle işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulun- madığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliklerine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uy- gun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre C.savcısının, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12251, Karar No: 2013/14014, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12251 E.  ,  2013/14014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, bilirkişi raporunda sulu arazilerde uygulanan ürün münavebesi ve sulu tarım arazilerindeki kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %6 olarak kabulü,

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %6 olarak kabulü,

3-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hükme esas ikinci raporda %2,74 alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 591kg-500kg, mısır 2. ürünün dekar başına ortalama verimi 859 kg, pamuğun dekar başına ortalama verimi 551kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan birinci bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 650kg- 550kg, 945kg ve 606kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

5-Mahkemece hükme esas alınan ikinci raporda dava konusu taşınmazın salt konumu, belediye hudutlarına ve merkezlere olan mesafesi objektif nedene dayalı artırıma konu olamayacağı gözetilmeden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

5-Mahkemece hükme esas alınan ikinci raporda dava konusu taşınmazın salt konumu, belediye hudutlarına ve merkezlere olan mesafesi objektif nedene dayalı artırıma konu olamayacağı gözetilmeden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıdaki sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7672, Karar No: 2024/6213, Tarih: 23.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7672 E.  ,  2024/6213 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/615 E., 2022/697 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/330 E., 2020/180 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar Hazine, Orman İdaresi ve Kemalpaşa Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılmasına, davalı gerçek kişiler hakkında usulüne uygun açılmış dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı kamu kurumları aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Kemalpaşa ilçesi, Damlacık Mahallesi, Değirmenyanı mevkiinde kain 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 2/B arazisi olarak Hazine adına tapu kütüğünde kayıtlı bulunduğunu, bu taşınmazın önceleri murisi dedesi ...'a ait iken ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçılar arasında yapılan harici ve rızai taksim neticesinde kendilerine isabet eden 162 ada 2 parsel içerisinde mevcut taşınmaz parçalarının 2/B arazisi olarak..., ..., ..., ... ve ...'e haricen aralarında düzenlenen satış senedine istinaden devir ve temlik edildiğini, bu taşınmazlara komşu güney batıda kalan takribi 1.300 m2 miktarındaki taşınmaz parçasının ise kendisine bırakıldığını, kendisine intikal eden 1.300 m2'lik taşınmazın tapulama sırasında tespit ve tescil harici bırakıldığını yeni öğrendiklerini, dava konusu edilen tescil harici bırakılan 1.300 m2 miktarındaki taşınmazın murisi babası ... tarafından bilinmeyen bir zamandan itibaren ölümüne değin diğer kuzeyde kalan ve mülkiyeti Hazineye ait 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarla birlikte bir bütün halinde tasarruf edildiğini ve zilyetliğinde bulundurulduğunu, babasının ölümüyle taşınmazın kendisine intikal ve isabet ettiğini, kendisi tarafından bu güne kadar kullanıldığını, taşınmaz üzerinde başkalarının ve aharın hiçbir hak ve ilgisinin bulunmadığını belirterek, dava konusu 1.300 m2 miktarındaki taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; dava konusu tescil harici alanın 877,67 m2 olduğu, 1953 yılında imar ihyasının tamamlandığı, 1970 yılına kadar tarım arazisi, 1970-1990 yılı arasında üzüm bağı, 1990 yılından dava tarihine kadar zeytinlik ve kiraz bahçesi olarak kullanıldığı, orman tahdit ve 2/B sınırları dışında olduğu, bu kapsamda davacı lehine 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) 14 üncü ve 17 nci maddesindeki taşınmaz iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu tescil harici bırakılan İzmir ili, Kemalpaşa ilçesi, Damlacık köyü, Boğazlıyan mevkinde bulunan, 15.10.2018 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 877,67 metrekarelik taşınmazın meyve bahçesi ve zeytinlik vasfı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davacının dava dilekçesinde 1.300 m²lik taşınmazın tescilini talep ettiği anlaşıldığından fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine, Orman İdaresi ve Kemalpaşa Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.