muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26676, Karar No: 2016/3667, Tarih: 29.02.2016

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için,

emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun’la değişik “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; müşteki ... Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu 26.05.2014 tarihli şikayet dilekçesinde, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/646 esas sayılı dosyasının 26.05.2014 tarihinde yapılan duruşmasından çıktıklarında, şüpheli ...'ın üzerine yürüyerek ölümle tehdit ettiğini, tanık ...'ın söylenenleri duyduğunu belirterek şikayetçi olduğu, şüpheli ...'ın, duruşma çıkışı meydana gelen tartışmayı doğrulamakla birlikte suçlamaları kabul etmediği, tanık ...'ın ise, müştekiyi doğrulayarak, şüphelinin "Ben bunu sana soracağım, sen nasıl olurda beni mahkemeye verirsin, senin canına okuyacağım, seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiğini ifade ettiği görülmektedir. Dosyaya ibraz edilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2014 tarih ve 2013/646 esas, 2014/567 sayılı kararına göre, sanık ...'ın evrakta sahtecilik suçundan mahkum olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, dosyanın müştekisinin ... olduğu anlaşılmıştır.

Dosyada yer alan bu delillerin, iddianame düzenlenebilmesi için yeterli şüphe oluşturması karşısında, şüphelinin eyleminin sübut bulup bulmadığının, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekirken, soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısına tanınan delilleri takdir yetkisi aşılarak, soyut iddia dışında delil bulunmadığı gerekçesine dayalı, kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar yerinde görülmediğinden, bu karara yönelik itirazın reddine ilişkin hakimlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/03/2015 tarihli ve 2014/4495 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2009/9968, Karar No: 2010/3699, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9968 E.  ,  2010/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu araca, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda hasar gördüğünü, hasar bedelinin müvekkilince sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 25.862,00 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne, 24.181,00 TL’nin davalılar ... ve ...'ten müteselsilen tahsiline, davalı ... hakkında açılan davanın ödeme yaptığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.109,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 20.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3673, Karar No: 2018/5829, Tarih: 20.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/3673 E.  ,  2018/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili, müdahiller ...... Yönetimi ile ... vekilleri, davalılar ... ile ... ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme esas alınan raporda incelenen 1960 tarihli ve varsa daha eski tarihli iki ayrı tarihte çekilmiş.........fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek getirtilmesi, bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ...... bilirkişisine verilerek memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar ...... aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ve üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup-bulunmadığının ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir müşterek imzalı ek rapor alınması,

2) Dava konusu taşınmazların eğim ölçer aletler (klizimetre) kullanılarak ve münhanili kadastro paftasından, memleket haritası, halihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılmak suretiyle gerçek eğiminin belirlenerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve ...... Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20.09.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5, Karar No: 2014/204, Tarih: 22.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/5 E.  ,  2014/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : RİZE 2. Asliye Ceza

Günü : 28.12.2006

Sayısı : 360-454

Hırsızlık suçundan sanığın 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 53/1, 58 ve 63. maddeleri uyarınca her bir mağdura karşı gerçekleştirilen fiilleri nedeniyle ayrı ayrı 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, hak yoksunluğuna, mahsuba, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin, Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.12.2006 gün ve 360-454 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 21.06.2012 gün ve 14792-14534 sayı ile;

"Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. ...

Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanığın okuldaki öğretmenler odasında açıkta olan ve birden ziyade müştekiye ait olduğu hususunda tereddüt bulunan olayda şüphe durumundan yararlanacağı hukukun genel ilkesinden hareketle, tek suçtan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde üç ayrı suçtan hüküm kurulması,

2- Tekerrüre esas alınan önceki mahkûmiyet hükmünün hangisi olduğunun infazda tereddüde yol açmayacak ve denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi H. Baydilli; sanığın eylemlerinin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği yönündeki yerel mahkeme hükmünün isabetli olduğu görüşüyle, bir numaralı bozma nedeni bakımından karşıoy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 21.10.2012 gün ve 72931 sayı ile;

"Sanığın eyleminin, öğretmenler odasından üç katılana ait iki dizüstü bilgisayar ve bir adet cep telefonunu çalma şeklinde sübut bulduğu, dosya kapsamına göre bir adet cep telefonu ve dizüstü bilgisayarın katılanlara ait kapalı dolaplardan, bir dizüstü bilgisayarın ise öğretmenler masasından alındığı anlaşılmaktadır.

Ceza Hukukunda fiil denilince akla netice gelir. Hareket, netice ve ikisi arasındaki nedensellik bağı fiili oluşturmaktadır. Bir fiil yani netice içerisinde birden fazla hareketler olabileceği gibi, netice tek hareket ile de meydana getirilebilir. Bu sebeple hareketin tekliği ya da çokluğu ile fiilin tekliği ya da çokluğu kavramlarını birbirine karıştırmamak gerekir. Kaç tane netice var ise o kadar fiil ve dolayısıyla o kadar da suç vardır.

Ceza Hukukunda fiil denilince akla netice gelir. Hareket, netice ve ikisi arasındaki nedensellik bağı fiili oluşturmaktadır. Bir fiil yani netice içerisinde birden fazla hareketler olabileceği gibi, netice tek hareket ile de meydana getirilebilir. Bu sebeple hareketin tekliği ya da çokluğu ile fiilin tekliği ya da çokluğu kavramlarını birbirine karıştırmamak gerekir. Kaç tane netice var ise o kadar fiil ve dolayısıyla o kadar da suç vardır.

Sanığın herhangi bir makama tahsis edilmediği anlaşılan öğretmenler odasına girip, üç ayrı öğretmene ait ikisi dolap içerisinde ve kapalı olarak duran, biri masa üzerinde açıkta bulunan telefon ve dizüstü bilgisayarı aldığı, sanığın odanın niteliği, eşyaların bulunduğu yer ve konumu itibariyle her bir eşyanın ayrı bir mağdura ait olduğunu bildiğinin kabul edilmesi gerekeceği, her hareketi ile ortada üç ayrı fiil, dolayısıyla üç ayrı netice bulunduğu cihetle, mahkemenin oluşa uygun düşen kabulünün doğru olduğu sonucuna varılmıştır" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma ilamının bir numaralı bendinin karardan çıkarılması isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 10.12.2012 gün ve 22029-26392 sayı ile, itiraz nedenlerinin oyçokluğuyla yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın nitelikli hırsızlık suçundan mağdur sayısınca uygulama yapılmak suretiyle mahkumiyetine karar verilen somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemlerinin yalnızca bir hırsızlık suçunu mu, yoksa üç ayrı hırsızlık suçunu mu oluşturacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın nitelikli hırsızlık suçundan mağdur sayısınca uygulama yapılmak suretiyle mahkumiyetine karar verilen somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemlerinin yalnızca bir hırsızlık suçunu mu, yoksa üç ayrı hırsızlık suçunu mu oluşturacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay günü mağdurların görev yaptığı okulu telefonla arayıp yerini öğrenen sanığın, okula gelip öğretmenler odasının bulunduğu kata çıktığı, cuma namazı saati olması nedeniyle öğretmenler odasında kimsenin bulunmadığı, bir öğrenci tarafından görülmesi üzerine saati ve namaza kaç dakika kaldığını sorduğu, ardından öğretmenler odasına girip mağdurlara ait olan ve biri masanın üzerinde, diğeri dolapta bulunan iki adet dizüstü bilgisayar ile başka bir dolaptan cep telefonunu aldığı ve hızla odadan çıktığı, bu esnada nöbetçi öğretmen tarafından görüldüğü, öğle saatlerinde misafir gelmeyeceğini düşünen öğretmenin, öğretmenler odasına girdiği, kendisine ait dizüstü bilgisayarın alınmış olduğunu fark ederek sanığın arkasından gittiği, sanığın aracına binerek uzaklaştığı, hareketlerinden şüphelenen bir öğrenci tarafından otomobilinin plakasının alınıp, kolluk görevlilerine bildirilmesi üzerine yakalandığı, üzerinde farklı kişilere ait bir adet nüfus hüviyet cüzdanı ile bir adet sürücü belgesi, bulunduğu, ancak herhangi bir tutanak düzenlenmeden gerçek kimliğini açıkladığı, aracında yapılan aramada da suça konu bilgisayarlar ile cep telefonunun ele geçirilerek sahiplerine iade edildiği,

Mağdurların; suça konu bilgisayarlardan birinin masanın üzerinde, diğerinin kilitsiz ancak kapalı vaziyetteki dolapta, cep telefonunun ise başka bir dolapta bulunduğunu beyan ettikleri,

Sanığın kollukta; bilgisayarlardan birini masanın üzerinden, diğer bilgisayar ile cep telefonunu farklı dolaplardan, savcılık ve sorguda; bilgisayarları masanın üzerinden, telefonu açık dolaptan, duruşmada ise; bilgisayarlar ile cep telefonunu öğretmenler odasında açıkta durmakta oldukları yerlerden aldığını savunduğu,

Sahtecilik, hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarına ilişkin sabıkaları olan sanık hakkında yerel mahkemece, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verildiği, ancak hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmediği,

Anlaşılmaktadır.

Sahtecilik, hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarına ilişkin sabıkaları olan sanık hakkında yerel mahkemece, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verildiği, ancak hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmediği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununa hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde dile getirilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK'nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Zincirleme suç, 765 sayılı Kanunun 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna karşın 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43/1. maddesinin düzenlemesinden anlaşılacağı üzere, zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43/1. maddesinin düzenlemesinden anlaşılacağı üzere, zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, öğretide aynı neviden fikri içtima olarak tanımlanan TCK'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43. maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın kanunun 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmasıdır. Bazen suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki "tek bir fiili" oluşturmaktadır. Örneğin; failin mağduru birden fazla yumruk ve tekme vurmak suretiyle yaralaması, yalan tanıklık yapan failin birden fazla beyanda bulunması, kasten öldürme fiilinin herbiri tek başına öldürücü nitelikte beş bıçak darbesi ile işlenmesi gibi. Bazı suç tiplerinde ise, kanundaki tanımda belirtilen birbirinin alternatifi olan birden fazla hareketin gerçekleştirilmesiyle suç işlenebilmektedir. Öğretide "seçimlik hareketli suçlar" olarak isimlendirilen bu suç tiplerinde, sayılan seçimlik hareketlerin herhangi birisinin gerçekleştirilmesi suçun oluşumu açısından yeterlidir. Belirtilen seçimlik hareketlerden birkaçının ya da tamamının yapılması halinde de birden fazla suç değil, tek suç oluşacaktır. Ancak seçimlik hareketli suçtan sözedebilmek için kanunda sayılan seçimlik hareketlerin aynı konuya ilişkin olması gerekmektedir.(Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, İzzet Özgenç, Seçkin Yayınevi, 5. Bası, Ankara, 2010, s.155; Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Adalet Yayınevi, 5. Bası, Ankara, 2011, s.110)