muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15761, Karar No: 2010/2113, Tarih: 04.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15761 E.  ,  2010/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ...(...) hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCY’nın 53.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüş,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...(...) savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Sanığın, 2001 yılında ... ilçesi, ... Mahallesi’nden naklen aynı ilçe ... Mahallesi, .... haneye gittiği ve kaydının kapalı olduğunun dosyada bulunan kayıt örneğinden anlaşılmasına göre; son durumu gösteren nüfus kaydı ilgili yerden getirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7645, Karar No: 2025/1578, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7645 E.  ,  2025/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1237 Esas, 2023/1060 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erdek Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.04.2023 Tarihli ve 2022/977 Esas, 2023/326 Karar Sayılı Kararı

Tüm dosya kapsamına göre yapılan değerlendirmede davanın açıldığı tarihte davalının adresinin ...Mahallesi ... Caddesi No:........ İç Kapı No:........Küçükçekmece/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.11.2023 Tarihli ve 2023/1237 Esas, 2023/1060 Karar Sayılı Kararı

Taşınırlar üzerindeki ortaklığın giderilmesi davalarında yasada öngörülen genel yetki kuralları geçerli olacağı, bu durumda davanın açıldığı tarihte davalının adresi mahkemesi yetkili mahkeme olacağı, dava konusunun bir otomobil (taşınır eşya) olduğu ve davacının diğer ortağı eski eşi olan davalının Balıkesir ilinde Erdek ilçesinde oturması ihtimali karşısında davanın Erdek Sulh Hukuk Mahkemesi’ne açılacağı ve ayrıca davada kesin yetki kuralının mevcut olmadığı, davalının yetki itirazında bulunmamasına rağmen mahkemenin resen yetki değerlendirmesi yaptığı, ayrıca Küçükçekmece ilçesinin İstanbul Mahkemelerinin yetki çevresinde olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, taşınır mal üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “İlk İtirazlar - Konusu” başlıklı 116 ncı maddesi şöyledir.

“- (1) İlk itirazlar aşağıdakilerden ibarettir:

a) Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı.

b) Uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözümlenmesi gerektiği itirazı.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “İleri sürülmesi ve incelenmesi” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

“(1) İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez.”

6. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Mirasçılara rücu” başlıklı 682 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

“Paylaşma sözleşmesinde ödenmesi kendisine yükletilmemiş olan bir tereke borcunu veya üzerine aldığı miktardan fazlasını ödeyen mirasçı, diğer mirasçılara rücu edebilir. Rücu hakkı, ilk önce, ödenmiş olan borcu paylaşma sözleşmesiyle üstlenmiş bulunan mirasçıya karşı kullanılır. Diğer hâllerde, aksi kararlaştırılmış olmadıkça, mirasçılardan her biri terekedeki borçları miras payı oranında ödemekle yükümlüdür.”

C. Değerlendirme

1. Taşınır mal üzerindeki ortaklığın giderilmesi ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Dosya kapsamından taraflar arasındaki uyuşmazlıkta kesin yetki durumu bulunmadığı ve davalı tarafça cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunulmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Erdek Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erdek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3542, Karar No: 2015/12774, Tarih: 07.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3542 E.  ,  2015/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, fazla mesai ve ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.04.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, emeklilik sebebiyle iş sözleşmesini fesih ettiğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma süresinden düşülmesi gereken ara dinlenmesinin ne kadar olması gerektiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

2-Fazla çalışma süresinden düşülmesi gereken ara dinlenmesinin ne kadar olması gerektiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sabah 08.30, akşam 20:00 saatleri arasında haftanın beş günü çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ve bir saat ara dinlenmesi düşülmüştür. Bu durumda, günde onbir saat ve daha fazla çalışmalar için ara dinlenmesinin en az birbuçuk saat olarak düşülmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla sürelerle çalışma ücreti alacağından indirim yapılıp yapılmayacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların ve fazla sürelerle çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın ve fazla sürelerle çalışmanın tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda hesap edilen fazla çalışma ücreti alacağından %30 oranında indirim yapıldığı, ancak, fazla sürelerle çalışma ücreti alacağından ise indirim yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, fazla sürelerle çalışma ücreti alacağından da aynı oranda (%30 oranında) indirim yapılması gerekirken, bu yönün gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Sonuç:

Mahkemece, bilirkişi raporunda hesap edilen fazla çalışma ücreti alacağından %30 oranında indirim yapıldığı, ancak, fazla sürelerle çalışma ücreti alacağından ise indirim yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, fazla sürelerle çalışma ücreti alacağından da aynı oranda (%30 oranında) indirim yapılması gerekirken, bu yönün gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9693, Karar No: 2021/8229, Tarih: 23.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/9693 E.  ,  2021/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Davacı ... ile birleşen dosyalarda davacılar ... ve ..., irsen intikal ve eklemeli zilyetlik nedenlerine dayanarak kadastro çalışmalarında ... ada ... parsel numarası ile yaylak vasfıyla özel sicile kaydedilen taşınmazın belirli bölümlerinin iptali ile adlarına tescili istemiyle dava açmıştır.

Kadastro sonucunda, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 1.653.841,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadimden beri ... köyünün yayla olarak kullandığı halen de aynı şekilde kullanıldığı belirtilerek Kadastro Kanununun 16-B maddesi gereğince yaylak vasfı ile kamu orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen davaların kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisi ...'in 29/09/2015 havale tarihli rapor ve ekli krokide (A) harfi ile belirttiği 803 m2'lik kısmına ilişkin yaylak özel sicil kaydının iptali ile davacı ... adına; (B) harfi ile belirttiği 334 m2'lik kısmına ilişkin yaylak özel sicil kaydının iptali ile davacı ... adına; (C) harfi ile belirttiği 4407 m2'lik kısmına ilişkin yaylak özel sicil kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Ne var ki; yargılama esnasında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar benzer beyanlarında Nisan-Mayıs aylarından Ekim-Kasım aylarına kadar buralarda rakımın yüksek olması nedeniyle serinlemek amacıyla kalındığını belirtmişlerdir. Ayrıca dosya arasında bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/367 Esas, 2009/382 Karar ve 2009/373 Esas 2009/388 Karar sayılı dosyalarında yapılan keşif neticesinde düzenlenen ziraat bilirkişi raporlarında davaya konu arazinin ... köylülerinin çıktığı ... yaylası olduğu, buraya yaz aylarında yayla sakinlerinin kendilerini ve hayvanlarını sıcaktan korumak, dinlenmek ve yaylamak için Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül olmak üzere 6

ay kaldıklarını, taşınmazların uzun zamandır sürülmediği, ham toprak özelliğinin değişmediği, doğal yapısında, tarım arazisi olamayacağı, yerin yüksekliği, ekolojik ve iklim koşulları göz önüne alındığında yaylada mera olarak kullanılan arazi parçası olabileceği yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinin (d) bendinde yaylak "Çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer" olarak tanımlanmıştır.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinin (d) bendinde yaylak "Çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer" olarak tanımlanmıştır.

Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın da çiftçilerin yaz mevsimini geçirdikleri aynı zamanda bu taşınmazdan hayvanların otlatılması amacıyla faydalanıldığı anlaşıldığından mahkemece davanın ve birleşen davaların reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davalı ...’na geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13407, Karar No: 2012/16138, Tarih: 06.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/13407 E.  ,  2012/16138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum tarafından köydeki sayaçların evlerin dışına çıkartılmasını istemesi üzerine, sanık ...'nün köyde bu işlerden az çok anlayan diğer sanık ...'ten sayacını dışarı çıkartmasını istemesi ile sayacın bağlanması sırasında faz giriş ve çıkış uçlarının ters bağlanmasında sanıkların kastlarının bulunmadığı anlaşıldığından verilen kararda bir isabetsizlik görülmeşitir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4961, Karar No: 2018/15537, Tarih: 27.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4961 E.  ,  2018/15537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4088, Karar No: 2017/9581, Tarih: 19.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/4088 E.  ,  2017/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda;haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu birleşen dosyada ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü şikayetinde bulunduğu, mahkemece, tebliğ işleminin usulüne aykırı olduğundan tebliğ tarihinin düzeltilmesine, usulsüz tebligata istinaden gerçekleştirilen haciz, hukukiliğini yitirmekle şikayet yolu ile haczin ortadan kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanun'un 3. maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2.fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır''.

Yine Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Bilinen Adreste Tebligat" başlıklı 16/2. maddesinde de; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' hükmü yer almaktadır.

6099 Sayılı Kanun'un genel gerekçesinde; ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir'' ifadesine yer verilmiştir.