muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3533, Karar No: 2021/3257, Tarih: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3533 E.  ,  2021/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 08.05.2017 günü davacıların eş/babası desteğin yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı (ZMSS) araç ile meydana gelen çift taraflı trafik kazasında ...’in vefat ettiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 10.000,00’er TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; ıslah dilekçesi ile tazminat talebini ... için 229.065,00TL, ... için 8.715,00TL, ... için 23.089,00TL, ... için 17.699,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, hatır taşıması ve müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile müteveffanın eşi ... için 183.252,00TL, ... için 6.972,00TL, ... için 18.471,20TL, ... için 14.159,20TL, destek zararının 26.04.2017 den itibaren işleyecek yasal faizi ile davacılara ödenmesine, karar verilmiştir. Karara davalı vekili itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazlarının kısmen kabulü ile müterafık kusur indirimi yapılarak ... için 151.606,40TL, ... için 6.832,00TL, ... için 16.952,00TL, ... için 13.279,20TL destek zararının davalıdan alınmasına karar verilmiş; itirazın kısmen kabulüne dair karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan dolayı 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmesi gerektiğinden, davacılardan ..., ... ve ... yönünden verilen karar kesin niteliktedir. Bu nedenle, davacılar vekilinin anılan bu davacılara yönelik temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin davacı ... yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin davacı ... yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-)Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

Hak sahiplerinin bakiye ömür süreleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF 1931" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Somut olayda; 19.09.2017 tarihli aktüerya raporunda, davacı için muhtemel bakiye ömür süresinin, PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmek suretiyle tazminat hesabı yapıldığı ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alındığı; davalı tarafın itirazı neticesinde alınan bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre bakiye ömür süresinin hesaplandığı ve 1,8 teknik faiz uygulandığı, İtiraz Hakem Heyeti tarafından bu hesaplamanın hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere, Dairemizin içtihat değişikliği nedeniyle, tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'nun kullanılması gerektiğinden, İtiraz Hakem Heyeti’nin kabulü yerindedir. Ancak; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40 E.- 2020/40 K. sayılı kararı gereği, tazminat hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve % 1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, uygulanmasının mümkün olmadığı Dairemizce kabul edilmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle; davacının bakiye ömür süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve işleyecek (bilinmeyen) devre hesaplamasında her yıl için gelirin % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi esasına dayanan progresif rant yönteminin kullanılmasıyla hesaplamanın yapıldığı bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davacı yönünden usuli kazanılmış haklar gözetilerek karar verilmesi gerektiğinden, İtiraz Hakem Heyeti kararının davacı ... yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar ..., ... ve ... yönünden verilen karar kesin olduğundan, davacılar vekilinin anılan bu davacılara yönelik temyiz isteminin miktar yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının davacı ... yönünden reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin davacı ... yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9435, Karar No: 2011/2195, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9435 E.  ,  2011/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiası davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine Ankara 27.İcra Müdürlüğünün 2008/13976 Esas sayılı dosyasından yapılan takipte, müvekkilince 08.4.2008 tarihli noter satış sözleşmesi ile takip borçlusu şirketten satın alınmış olan ...plakalı araçlar üzerine 14.1.2010 tarihinde haciz konulduğunu, araçların davalı borçlunun çok ciddi ekonomik sıkıntı içerisinde bulunması, nakit ödeme imkansızlığı ve borcunu ancak malları ile kapatabileceği yönündeki beyan ve teklifi üzerine alacağa mahsuben satın alındığını, haciz işleminin noter satışından sonra olduğunu ileri sürerek, araçlar üzerindeki haczin fekkine (kaldırılmasına) karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu cevap vermemiştir.

Mahkemece; dava konusu araçların mülkiyetinin haciz tarihinden önceki noter satış sözleşmesi ile davacı 3.kişiye geçtiği, davalı (alacaklı) tarafça satışın danışıklı olduğu ve alacaklıdan mal kaçırmak için yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu araçlar üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de aynı takip borçlusu aleyhine başka alacaklısı (Lider Faktoring

Hizmetleri A.Ş.) tarafından Ankara 7.İcra Müdürlüğünün 2008/9075 Esas sayılı dosyasından yapılan takipte, borçlu şirkete ait aynı araçlar üzerine konulan 22.7.2008 tarihli hacizlerden sonra, aynı davacı 3.kişi ... tarafından aynı tarihli noter satış sözleşmesine dayanılarak alacaklı ve borçlu aleyhine İİK.nun 96.maddesine dayalı olarak açılan istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda, Ankara 8.İcra Hukuk Mahkemesinin 24.3.2009 gün ve 2008/896 Esas, 2009/354 Karar sayılı dosyasından davanın reddine karar verildiği ve hükmün davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 31.1.2011 gün ve 2010/10234-2011/553 sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2008/12028, Karar No: 2009/17301, Tarih: 13.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/12028 E.  ,  2009/17301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Tereke Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tereke Tesbiti - Resmi Defter Tutulması-Korunması -

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.(HUMK.md 427/1) Ara kararları, nihai kararlardan bağımsız olarak yalnız başına temyiz edilemez. Temyiz edilen karar 17.06.2008 tarihli oturumda alınan “ tereke malları arasındaki taşınmazın, oturması için mirasbırakanın sağ eşine kiraya verilmesi için tereke yöneticisine yetki ve izin verilmesine” ilişkin olup, terekenin korunması kapsamında alınmış ara kararı niteliğindedir. Bu bakımdan yalnız başına temyizi kabil değildir. Açıklanan sebeple temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE oybirliğiyle karar verildi.13.10.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/49, Karar No: 2017/4662, Tarih: 24.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/49 E.  ,  2017/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı erkeğe tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1609, Karar No: 2018/1218, Tarih: 26.02.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/1609 E.  ,  2018/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğiyle Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye ve talep edenin başvuru tarihinde Antalya adresinde ikamet etmesine göre, yerinde görülmeyen Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/11/2017 gün ve 2017/7349 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21253, Karar No: 2014/4903, Tarih: 03.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21253 E.  ,  2014/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 26/12/2012

Numarası : 2012/334-2012/749

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işverenin kendisine mobbing uygulaması ve bir takım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini ve fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının bulunduğunu öne sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı 15.07.2012 günü ve devamında davacı ile birlikte 5 arkadaşının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, davacı hakkında 15-16-17 Temmuz 2012 tarihlerinde işe devamsızlık tutanakları tutulduğunu, Manavgat 3. Noterliğinin 18.07.2012 tarihli ihtarnamesi ile mazeretin bildirilmesinin ihtar edildiği, davacının mazeret ileri sürmemesi ve işe gelmemeye devam etmesi üzerine iş akdinin Manavgat 3. Noterliğinin 27.07.2012 tarihli ihtarı ile haklı olarak feshedildiğini, genel tatil ve fazla çalışma alacaklarının ödendiğinin bordrolar ile sabit olduğunu, yıllık izin alacağının ise olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının işyerinde mobbing uygulandığı ve çalışma saatlerinin sürekli değiştirildiği ve bunun iş akdinin feshini haklı gösterecek derecede olduğuna yönelik iddiasını ispatlayamadığı, işyerinin ve çalışma saatlerinin değiştirilmesinin taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği personelin işveren tarafından tespit edilen günlük ve haftalık mesai saatleri ile ilgili düzenlemelere uymak zorunda olmaları ve bunun sözleşme ile hüküm altına almış olması nedeniyle davacının iş akdini feshinin haksız olduğu, bu nedenle iş akdinin devamsızlık gerekçesi ile davalı tarafından haklı olarak feshedildiği, fazla çalışma yapıldığının ve genel tatillerde çalışıldığının davacı tarafından tanık beyanları ve getirtilen kayıtlar ile ispatlandığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi yönünden davanın reddine, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında feshin kim tarafından ve hangi gerekçe ile yapıldığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında feshin kim tarafından ve hangi gerekçe ile yapıldığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, işyerinde mobbing uygulandığı iddiasının davacı tarafından ispatlanamadığı ve işe devamsızlığı nedeniyle işverenin iş akdini haklı olarak feshettiği kabul edilerek davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de; dava dilekçesinde de açıkça belirtildiği üzere feshe ilişkin taraflar arasındaki asıl uyuşmazlık davacının fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağının kendisine eksiksiz olarak ödenip ödenmediği noktasında toplanmakta olup davacı ve diğer çalışanların fazla çalışma alacaklarının mevcudiyeti işyerinde iş müfettişleri tarafından yapılan denetim sonucunda doğrulandığı gibi davacının fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğu hükme esas alınan bilirkişi raporundan da anlaşılmaktadır. Mahkeme de davacının, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağı olduğunu ispatladığının kabulüyle bu alacakları hüküm altına almıştır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borç olup hak ettiği ücreti süresinde ödenmeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları da ücret niteliğindeki işçilik alacaklarından olup fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi işçiye haklı fesih imkanı verir.

Mahkemece, davacı işçinin işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini eylemli olarak haklı nedenle feshettiği gözardı edilerek kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Ayrıca taraflar arasında davacının davalı işyerinde 2012 yılından önceki çalışma döneminde hak kazandığı genel tatil ücreti alacaklarının ödenip ödenmediği de uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının davalı işyerinde 2012 yılından önceki çalışma dönemine ait ücret hesap pusulalarına göre genel tatil ücreti alacaklarının bir kısmının ödendiği kabul edilerek, ödendiği kabul edilen miktarlar dışlanmak suretiyle genel tatil ücreti alacağı hesaplanmış ise de; ücret hesap pusulaları imzasız olup davalı tarafından dosyaya delil olarak sunulan bu döneme ilişkin ödeme yapıldığını gösteren banka hesap kaydı ya da ödeme belgesi de bulunmamaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı işyerinde çalıştığı 2012 yılından önceki döneme ait bordrolarda tahakkuk ettirilen genel tatil ücreti alacaklarının ödendiğine ilişkin belgeleri ibraz etmesi için davalı tarafa usulüne uygun süre vererek sonucuna göre bir karar vermektir. Mahkemece bu hususun gözardı edilmesi de isabetli görülmemiştr.

Yapılacak iş, davacının davalı işyerinde çalıştığı 2012 yılından önceki döneme ait bordrolarda tahakkuk ettirilen genel tatil ücreti alacaklarının ödendiğine ilişkin belgeleri ibraz etmesi için davalı tarafa usulüne uygun süre vererek sonucuna göre bir karar vermektir. Mahkemece bu hususun gözardı edilmesi de isabetli görülmemiştr.

4-Yargılama esnasında ödenmek suretiyle taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmaktan çıktığı anlaşılan yıllık izin alacağına yönelik talep hakkında konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve bunun avukatlık ücreti ve yargılama giderleri belirlenirken dikkate alınması gerekirken mahkemece bu hususta hüküm kurulmamış olması ayrı bir bozma nedenidir.

5-Fazla çalışma ücreti alacağı bakımından davacı dava dilekçesinde 2010 yılında haftanın 3 günü 14 saat, 2010 yılından sonra ise haftanın 2 günü 12 saat çalıştığını iddia etmesine karşın, tanık beyanları esas alınarak davacının tüm çalışma döneminde haftanın 2 günü 14 saat çalıştığını kabul ederek davacının talebini aşacak şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporunun bu yönüyle hükme esas alınması da isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/87, Karar No: 2016/1716, Tarih: 09.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/87 E.  ,  2016/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müştekinin cadde üzerinde bulunan işyerine ait kapıyı zorlayarak açmak isteyen suça sürüklenen çocukların, gerçekleştirdiği aynı eylem ile hem iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçuna hem de hırsızlık suçuna teşebbüs ettiği anlaşıldığından, TCK'nın 44. maddesindeki düzenleme karşısında; suça sürüklenen çocukların sadece hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilebileceği, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7206, Karar No: 2007/8003, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7206 E.  ,  2007/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15342-16218 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.