muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5745, Karar No: 2021/9554, Tarih: 02.11.2021

B) Sanık ... ve ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ile sanık ...’ın; sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

1) Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2013 tarih ve 2013/3544 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ...’ın yetkilisi olduğu sanık ...’nin ise muhasebecisi olduğu şirketin 2009 yılında Berf Teks .. Ltd. Şti’ne düzenledikleri 137 adet faturanın sahte olduğu iddiası ile açılan kamu davasında; dosya arasında bulunan 21.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda Berf Tekstil şirketine düzenlenen faturaların ödeme belgelerinin ibraz edilmesi nedeniyle gerçek faturalar olduğunun belirtilmesi, 10.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise bu husus açıklanmadan düzenlenen tüm faturaların sahte olduğundan bahsedilmesi karşısında; öncelikle her iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi ve fatura içeriklerinin faaliyet konusuyla alakalı olup olmadığı ve ödeme belgelerinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığına ilişkin tekrar bilirkişi raporu aldırılması, sanık ...’nin şirketin muhasebe işlemleriyle ilgilendiğini, düzenlenen faturalardan haberdar olmadığını savunması, sanık ...’ın ise şirketi kendisine kurduran kişinin diğer sanık ... olduğunu, şirket işleri ile onun ilgilendiğini savunması karşısında; fatura asılları temin edilerek faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması, sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan mükelleflerin kimlik bilgileri tespit edilerek tanık olarak beyanlarına başvurulması ve sözü edilen faturaları hangi ticari ilişki karşılığında kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanıklarının hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi, sanık ...’nin suça iştirak ettiği tespit edilirse iştirakinin müşterek fail olarak mı yoksa 213 sayılı VUK 360. madde kapsamında mı kaldığının belirlenmesi ile hükümler kurulması gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Sanık ...’nın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre, hükümden sonra 12/11/2014 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/f maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanık ...’nın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre, hükümden sonra 12/11/2014 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/f maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeksizin, diğer sanıklar bakımından ise belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13986, Karar No: 2016/309, Tarih: 19.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13986 E.  ,  2016/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketicinin Açtığı Abonelik Sözlemesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin ili,.... (46732 ada 4 parsel) A-4 Blok 15 numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare görevlileri tarafından müvekkilden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini iddia ederek; davalı idarece talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasını, müvekkilinin ödemesi gereken bir kanal katılım bedeli var ise tespit edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği talep edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının, davalı kuruma kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 271,90 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan kısımdan (3.399,72 TL) sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları:.... Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez." denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu .. olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır.

Hükme esas alınan raporda, abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiyatları esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. (T -Metre Tül Maliyeti- 45,75 TL) Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup 14.04.2011 tarihinde iş bu davayı açmıştır.

Bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Metre tül maliyeti, abonelik başvuru tarihindeki.... birim değerleri esas alınmak suretiyle güncelleştirilerek saptanması gerekir.

O halde mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada, Kanunun 89. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin %2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ödenen avansın mahsubunu içerir, katılım paylarının hesabına ilişkin Tarifeler Yönetmeliğinde bulunmakta olan formüldeki hesaplama "gayrimenkulün toplam inşaat alanı ile güncel metre tül maliyeti ve gayrimenkulün yola nazaran cephesi" esas alınarak yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12402, Karar No: 2015/38751, Tarih: 25.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12402 E.  ,  2015/38751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınan .....’ın soruşturma aşamasında, katılan .....’ın da tüm aşamalardaki istikrarlı beyanlarında; “olay yerine kırmızı renkli motosiklet ile iki kişinin geldiğini gördüklerini, bunlardan birisinin, -...’in- silahla kendilerini gasp ettiğini, bu esnada diğer sanığın da ’ın- yol kenarında motosiklet üzerinde gözetleme yaptığını gördüklerini, gasp sonrası da olay yerinden birlikte uzaklaştıklarını” belirtmiş olmaları, kolluk görevlilerince katılan...’ın da iştiraki ile olay yerindeki incelemelere ilişkin düzenlenen 17/09/2013 tarihli rapor ve kroki ile fotoğraflardan; “Yakınanların, orman içinde bulundukları yerin, sanık ...’ın motosiklet üzerinde beklediği yola yaklaşık 25 metre mesafede olduğunun” tespit edilmiş olması, olaydan sonra da, katılan ..’den gasp edilen motosikletin plakası değiştirilmiş bir halde sanık ...’da iken yakalanmış oluşu birlikte değerlendirildiğinde; sanık ....’ın amcası olan diğer sanık ...’le önceden suç işlemek için anlaşıp, yaptıkları iş bölümü gereği sanık..’i motosikletle olay yerine götürüp, ..’in, yakınanları gasp ettiği esnada, onları görebilecek mesafede yol üzerinde motosikletin üstünde onu götürmek için bekleyen sanığın yağma suçuna doğrudan iştirak ettiğine dair Mahkeme’nin kabul ve uygulaması ile gerekçesi yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki sanık hakkında TCK’nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğine dair bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmemesi yerinde tamamlanması olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, sanık ..... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12465, Karar No: 2021/3710, Tarih: 24.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12465 E.  ,  2021/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2012 tarihli, 2010/715 E, 2012/56 K. sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyetine, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25/06/2013 tarihli, 2013/8433 E., 2013/11749 K. sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası ise mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli, 2019/ 612 E. , 2019/582 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklandığı, hükümlerin suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından her ne kadar daha önce Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2012 tarihli, 2010/715 E, 2012/56 K. sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli, 2019/612 E., 2019/582 K. sayılı kararının hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline isteme aykırı olarak İADESİNE, 24/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13440, Karar No: 2019/167, Tarih: 08.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/13440 E.  ,  2019/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

A-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre mahkemesince kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

A-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Suça konu kola dolabının, iş yerinin eklentisi mahiyetinde bir yerde olup olmadığı mağdurdan sorularak ve gerekirse olay yerinde keşif yapılarak sonucuna göre, suç yerinin iş yerinin eklentisi niteliğinde olmadığının tespiti halinde sanıkların iş yeri dışında bulunan kilitli kola dolabının içinden hırsızlık eylemlerinin “iş yeri dokunulmazlığını bozma” suçunun öğelerinin oluşmadığı gözetilmeden, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 116/2-4 maddesi uyarınca ceza tayin edilmesi gerektiği ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların ertelenen ve açıklanması geri bırakılan mahkumiyetlerine ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar Mehmet ve Remzi, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6164, Karar No: 2021/907, Tarih: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6164 E.  ,  2021/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 27/10/2020 tarih ve 2019/11307 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/11/2020 tarih ve KYB-2020/100670 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın yatırmış olduğu güvence bedelinin iadesine dair İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2019/127 esas, 2019/168 sayılı kararının "Somut olayda, İstanbul Anadolu 33. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/6672 değişik iş sayılı kararı ile sanık hakkında 4.000,00 Türk lirası güvence miktarını yatırmak suretiyle adli kontrol uygulanmasına karar verilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde "sanığın yatırmış olduğu güvence bedelinin kendisine iadesine" ilişkin karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "güvencenin geri verilmesi" başlıklı 115. maddesinde yer alan "(1) Hükümlü, 113 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı bütün yükümlülükleri yerine getirmiş ise güvencenin 113 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendini karşılayan ve aynı maddenin ikinci fıkrasına göre verilecek kararda belirtilen kısmı kendisine geri verilir. (2) Güvencenin, suç mağduruna veya nafaka alacaklısına verilmemiş olan ikinci kısmı, kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararları verildiğinde de şüpheli veya sanığa geri verilir. Aksi hâlde, geçerli mazereti dışında, güvence Devlet Hazinesine gelir yazılır.(3) Hükümlülük hâlinde güvence 113 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan hükümlere göre kullanılır, fazlası geri verilir." şeklindeki düzenleme ile,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23/10/2013 tarihli ve 2012/24344 esas, 2013/21984 karar sayılı ilâmında yer alan "5271 sayılı CMK'nın 113. maddesinde " (1) Şüpheli veya sanık tarafından gösterilecek güvence, aşağıda yazılı hususların yerine getirilmesini sağlar: a) Şüpheli veya sanığın bütün usul işlemlerinde, hükmün infazında veya altına alınabileceği diğer yükümlülükleri yerine getirmek üzere hazır bulunması, b) Aşağıda gösterilen sıraya göre ödemelerin yapılması: 1. Katılanın yaptığı masraflar, suçun neden olduğu zararların giderilmesi ve eski hâle getirme; şüpheli veya sanık nafaka borçlarını ödememeleri nedeniyle kovuşturuluyorlarsa nafaka borçları. 2. Kamusal giderler. 3. Para cezaları. (2) Şüpheli veya sanığı güvence göstermeye zorunlu kılan kararda, güvencenin karşıladığı kısımlar ayrı ayrı gösterilir. " hükmü ve aynı kanunun 115. maddesinde ise " (1) Hükümlü, 113 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı bütün yükümlülükleri yerine getirmiş ise güvencenin 113 üncü Maddenin birinci fıkrasının (a) bendini karşılayan ve aynı Maddenin ikinci fıkrasına göre verilecek kararda belirtilen kısmı kendisine geri verilir. (2) Güvencenin, suç mağduruna veya nafaka alacaklısına verilmemiş olan ikinci kısmı, kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararları verildiğinde de şüpheli veya sanığa geri verilir. Aksi hâlde, geçerli mazereti dışında, güvence Devlet Hazinesine gelir yazılır. (3) Hükümlülük hâlinde güvence 113 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan hükümlere göre kullanılır, fazlası geri verilir. " hükmü düzenlendiği gözetildiğinde; sanıktan adli kontrol talebi karşısında alınmasına karar verilen güvence miktarı para hakkında 5271 sayılı CMK'nın 115/1 maddesi uyarınca aynı kanunun 113/1 maddesinde sayılan yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde bahsi geçen maddelere göre işlem yapılması gerektiği ve bu hususun hükmün infazına ilişkin olduğu dikkate alınmadan güvence miktarı olarak alınan para için yazılı şekilde bir karar verilmesi,...güvence miktarına ilişkin olan 11 numaralı bendin hükümden çıkartılması ile yerine " Güvence bedeli ile tahliyesine karar verilen sanığın yatırdığı 5.000 TL güvence miktarı para hakkında 5271 sayılı CMK'nın 113 vd. maddeleri uyarınca işlem yapılmasına," ifadesinin eklenmesi...suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA," şeklindeki açıklama birlikte değerlendirildiğinde,