muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8436, Karar No: 2011/2436, Tarih: 09.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/8436 E.  ,  2011/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 4369 s.y.ile değişik 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80 ve 59 mad.ce 17 ay 15 gün H.C.nın 647 s.y.nın 6 mad.ce ertelenmesine

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları oluşmadığından, sanık müdafiinin incelemenin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2003 Takvim yılında değişik aylarda temin ettiği sahte faturaları kullanarak, kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet veren sanığın, eylemini aynı takvim yılı içerisinde gerçekleştirmiş olması nedeniyle tek suçu oluşturacağı gözetilmeden, teselsül hükmünün uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14394, Karar No: 2012/23245, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14394 E.  ,  2012/23245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada davanın reddine ve birleşen dosyaya yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı (birleşen dosyanın davacısı ...) avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... A.Ş. (birleşen dosyada davalı)vekili, davalı ...'in bankanın Tarabya şubesinden 100.000.00 TL tüketici kredisi kullandığını borcun ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığını 89.119.62 TL alacaklı olduklarını belirterek davalıdan ödenmeyen borcun tahsilini istemiştir.

Davalı(birleşen dosyada davacı) ... vekili, asıl dosyada davacı birleşen dosyada davalı olan ... A.Ş. ile birleşen dosyanın diğer davalısı olan ... LTD. ŞTİ'den konut kredisi kullanarak taşınmaz satın aldığını, bu krediyi düzenli olarak ödediğini, fakat taşınmazın sözleşmeye göre 30.09.2008 tarihinde teslim edilmesi gerektiği halde 18 ay geçmesine rağmen henüz teslim edilmediğini, birleşen dosyanın davalısı olan her iki şirkete ihtarname gönderdiğini sözleşmeyi fesih ettiğini bildirdiğini aleyhine açılan davanın haksız olduğunu belirterek reddini talep etmiş, birleşen dosyada ise sözleşmenin feshine davalılara borçlu olmadığının tespitine ödenen 22.747.00 TL'nin istirdatına karar verilmesini, aleyhine açılan davanında reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine karar verilmiş; hüküm, asıl davanın davacısı ... A.Ş.(birleşen dosyanın davalı) ve asıl davanın davalısı (birleşen dosyada davacı) ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl dosyada yapılan yargılama sırasında ... 4. 2012/14394-23245

Tüketici Mahkemesinin 2010/457 esas sayılı dosyasının bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılama iki dosya birleştirilerek ... bu dosya üzerinden yürütülmüştür. Fakat yargılama sonunda birleşen ... 4. Tüketici Mahkemesinin 2010/457 esas sayılı dosyasında dile getirilen taleplerle ilgili mahkemece olumlu yada olumsuz bir karar vermemiştir. Davalının (birleşen dosyada davacı) birleşen davada dile getirdiği talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı (birleşen dosyanın davacısı) lehine BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olamadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16651, Karar No: 2024/6929, Tarih: 21.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/16651 E.  ,  2024/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/527 E., 2014/582 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası,31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından; süre tutum dilekçesi verilmek suretiyle hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ile annesinin katılan ...'in evine geldikleri ve katılana Hz.Ali Camiinde yemek vereceklerini, katılanın evinde biraz dinlenmek istediklerini söyledikleri, katılanın önce kabul etmediği ancak ısrar edilmesi üzerine içeri girmelerine izin verdiği bu arada suça sürüklenen çocuğun annesi olan temyiz dışı sanık ...'in katılanın oğlu olan tanık ...'e'' sen erkeksin, biz annen ile konuşacağız diyerek odadan uzaklaştırdığı, daha sonra temyiz dışı sanık ...'in katılana evde büyü olduğunu ve büyüyü bozacağını, kolundaki 4 adet 22 ayar bileziği çıkartarak bir çoraba koymasını, bu çorabı eşinin hırkasına sarmasını, hırkayı da eşarba sarmasını ve bu eşarbı yatak odasındaki dolabın içine koymasını katılana söylediği ayrıca yatak odasındaki dolabın kapısının kilitli olup olmadığını sorarak dolabın kilitli olmadığını öğrendiği, katılanın temyiz dışı sanığın söylediği şeyleri yaptığı daha sonra temyiz dışı sanık ...'in birşeyler mırıldanarak katılanın yüzüne üflediği ve büyünün bozulduğunu söyleyerek evden uzaklaştıkları, daha sonra katılanın yatak odasını kontrol ettiğinde bileziklerin yerinde olmadığını anladığı, iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği kanaatiyle temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

GEREKÇE

2. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği kanaatiyle temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

GEREKÇE

1. Halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 tarihli ve 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.05.2017 tarihli ve 2014/469 Esas, 2017/260 Karar sayılı kararlarında vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, Üsküdar 1. Çocuk Mahkemesi ve Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 25.06.2012 tarihli ve 2012/6734 Esas, 2012/7186 Karar sayılı ilamıyla Üsküdar 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlendiğinden, bu kapsamda yapılan incelemede:

2. Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmelik'in 20 nci maddesinin 1-7 fıkraları ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu, buna karşın mahkemece suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında bu rapor aldırılmadığı gibi bu hususta herhangi bir gerekçe de gösterilmeden hüküm kurulmuş ise de, suça sürüklenen çocuğun temyiz inceleme tarihi itibarıyla 28 yaşında olduğu, belirtilen eksikliğin telafisinin suça sürüklenen çocuğun yaşı itibarıyla imkansız bulunduğu ve dosyaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Suça sürüklenen çocuk ile annesinin katılan ...'in evine geldikleri ve katılana Hz.Ali Camiinde yemek vereceklerini, katılanın evinde biraz dinlenmek istediklerini söyledikleri, katılanın önce kabul etmediği ancak ısrar edilmesi üzerine içeri girmelerine izin verdiği bu arada suça sürüklenen çocuğun annesi olan temyiz dışı sanık ...'in katılanın oğlu olan tanık ...'e'' sen erkeksin, biz annen ile konuşacağız diyerek odadan uzaklaştırdığı, daha sonra temyiz dışı sanık ...'in katılana evde büyü olduğunu ve büyüyü bozacağını, kolundaki 4 adet 22 ayar bileziği çıkartarak bir çoraba koymasını, bu çorabı eşinin hırkasına sarmasını, hırkayı da eşarba sarmasını ve bu eşarbı yatak odasındaki dolabın içine koymasını katılana söylediği ayrıca yatak odasındaki dolabın kapısının kilitli olup olmadığını sorarak dolabın kilitli olmadığını öğrendiği, katılanın temyiz dışı sanığın söylediği şeyleri yaptığı daha sonra temyiz dışı sanık ...'in birşeyler mırıldanarak katılanın yüzüne üflediği daha sonra büyünün bozulduğunu söyleyerek evden uzaklaştıkları, katılanın yatak odasını kontrol ettiğinde bileziklerin yerinde olmadığını anladığı, bu şekilde suça sürüklenen çocuk ve annesinin başlangıçtan beri dolandırıcılık kastıyla hareket edip, hileli söz ve davranışlarla dini duygularını istismar ettikleri katılandan haksız menfaat sağladıkları anlaşılmakla, eylemlerinin 5237 sayılı kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı itibarıyla suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20896, Karar No: 2013/3845, Tarih: 04.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20896 E.  ,  2013/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı davalıya ait işyerinde 01.01.2003 ile 30.01.2009 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79’uncu maddesi olup, tespiti istenen dönemde 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu Kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanun’un 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Aynı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür. Atıf yapılan ve tespit döneminde yürürlükte bulunan 3308 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesi çırağı; “çıraklık sözleşmesi esaslarına göre bir meslek alanında mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını iş içerisinde geliştirilen kişi” olarak tanımlanmıştır. Kanunun 10’uncu maddesine göre çırak olabilmek için 14 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak gerekir. Ancak, 19 yaşından gün almış olanlardan daha önce çıraklık eğitiminden geçmemiş olanlar, yaşlarına ve eğitim seviyelerine uygun olarak düzenlenecek mesleki eğitim programlarına göre çıraklık eğitimine alınabilir. Kanunun 13’ncü maddesi hükmüne göre ise; “Bu Kanunun uygulandığı yer ve meslek dallarında 818 sayılı Borçlar Kanununun çıraklık sözleşmesine dair hükümleri ile 18 yaşını doldurduktan sonra

sözleşmesi devam eden çıraklar hakkında 1475 sayılı İş Kanununun, İşçi Sağlığı ve Güvenliği başlıklı beşinci bölümünde yer alan hükümleri dışındaki hükümler uygulanmaz.” Bu hükümler çerçevesinde taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının uyuşmazlığa konu dönemde çırak olup olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılmalıdır. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Davacı, davalının işlettiği Hayrabolu Genç İşadamları Derneği lokalinde servis garson elemanı olarak 01.01.2003 ile 30.01.2009 tarihleri arasında asgari ücret karşılığında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. ... Kaymakamlığı Cumhuriyet Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğünün yazısında, davacının servis garsonluk meslek dalında 11.11.2004 tarihinde işletme sahibi davalı ile çıraklık sözleşmesi kaydının yapıldığı, mesleğinin eğitim süresinin 3 yıl olduğu, davacının eğitim süresini tamamlayarak kalfalık sınavlarına giriş hakkı kazandığı, 11.11.2004 den 09.03.2009 tarihine kadar çırak öğrenci olarak 3308 sayılı Kanuna göre sigorta primlerinin ödendiği bildirilmiştir.

Doğum tarihi 19.12.1980 olan davacı ile davalı işveren arasında 11.11.2004 tarihli bir çıraklık sözleşmesi bulunduğu, davacının Cumhuriyet Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğünde kaydının yapıldığı ve sigorta primlerinin ödendiği bildirilmiş olmakla iddia edilen bildirimlere ilişkin kayıtlar ve sigorta sicil dosyası getirtilerek, davacının, davalı işveren nezdindeki çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup olmadığı, sözleşme sonrası dönemde eğitim merkezinde teorik veya pratik eğitim alıp almadığı, eğitimin yoğunluğu ve işyerinde fiilen çalışma süresi araştırılarak, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenmeli, mesleğin öğrenilmesi için çıraklık ilişkisine dayalı olarak çıraklık eğitim merkezinde veya işyerinde geçen çalışma dönemlerinin uzun vadeli sigorta kollarından sayılmasının mümkün olmadığı gözetilmelidir.

Öte yandan yukarıda belirtilen ilkeler ışığında, davacının 2003 ile 2009 yılları arasında kesintisiz olduğu iddia edilen çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının çalışmaları ile ilgili tüm delillerin toplanmadığı, dinlenen tanıkların davacının akrabaları olup işyerinde çalışan kişilerden olmadıkları, bu nedenle beyanlarının sübut için yeterli olmadığı, mahkemece re’sen tanık belirleme ve dinleme yoluna gidilmediği, bu şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verildiği görüldüğünden, öncelikle işyeri dosyası getirtilerek işyeri kayıtlarında ismi geçen kişilerden davacının çalışmaları hakkında bilgi sahibi olabilecek olanlar ile aynı dönemde gerektiğinde, ... Genç İşadamları Dernek yetkilileri saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık

beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği yada bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, böylelikle gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek çakışmaya sebebiyet vermeyecek şekilde varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37645, Karar No: 2015/22545, Tarih: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37645 E.  ,  2015/22545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 2011 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/27197 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5052, Karar No: 2013/8769, Tarih: 14.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/5052 E.  ,  2013/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gazetesi Adına İmtiyaz Sahibi...... ve Tic. A.Ş. ve ... aleyhine 06/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı yönünden kabulüne dair verilen 20/09/2012 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... Gazetesi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece,istemin kabulüne ilişkin verilen kararın dairemizce bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda istemin davalı ... yönünden reddine davalı....... San ve Tic. A.Ş. yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan .... .... San ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... gazetesinin 09.04.2009 günlü sayısında yayımlanan "......" başlığının hemen altında Savcı ... ile yapılan röportajda 'Sırada Vali ve 2 bin kişi vardı' başlıklı bir haber yayınlandığını, haberde açıkça "... Valisi ....'a yönelik operasyon aşamasında iken yetkilerinin alındığının....' yazıldığını, haber içeriğinden yolsuzluk yaptığının anlaşılması nedeni ile kişilik haklarına saldırı oluştuğunu belirterek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar istemin reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak tarafların delilleri toplandıktan sonra, davalı ...'ün haberde yer alan sözleri sarfetmediği gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın reddine; haberin görünür gerçeğe uygun olmaması ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı kabul edilerek davalı .... San ve Tic. A.Ş. yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılamada dosyaya getirilen Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'ndan gönderilen ve gazete muhabiri ile davalı ... arasında geçen telefon görüşme dökümleri incelendiğinde; gazete muhabirinin dava konusu haber ile ilgili olarak davalı ...'e sorular sorması üzerine davalı Cumhuriyet Savcısı ...'ün