muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5109, Karar No: 2023/4308, Tarih: 18.12.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı - karşı davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin sözleşmenin feshinde bir kusuru olmadığını, ortak kusur nitelendirmesinin yanlış olduğunu, süreli sözleşme kapsamında müvekkilinin teminat mektubu sunduğunu ancak süresi biten sözleşme için teminat mektubu verme yükümlülüğü bulunmadığını, hükme esas alınan 11/06/2020 tarihli raporun dışındaki raporlarda sözleşmenin haksız olarak feshedildiği tespitinin yer aldığını, müvekkili şirketin davalının teminat mektubu istemini reddeden bir kararın da bulunmadığını, bahsi geçen evrağın şantiye şefi tarafından tanzim edildiğini, bir an için yönetim kurulu yazısı olarak kabulü halinde dahi müvekkilinin hakediş alacağına hükmedildiği dikkate alındığında sözleşmenin feshine alacak talebinin gerekçe gösterilemeyeceğini ve ortak kusurun söz konusu olmadığını, yerel mahkemece reddedilen pano bedellerinin menfi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği, panoların sözleşme konusu işin için özel üretildiğini ve başka yerde kullanımının mümkün olmadığını, bir hakediş alacağı olarak değerlendirilmesi gerektiğini, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davada eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağı ve haksız fesihten kaynaklanan kar kaybı istemi, karşı dava ise sözleşmenin haklı olarak feshinin tespiti ile menfi zararın tahsili istemli alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalı yüklenici ile dava dışı idare arasında 11/06/012 tarihli Marmara Üniversitesi Başıbüyük Eğitim ve Araştırma Hastanesi Güçlendirme ve Onarım İnşaatına ilişkin 67.800.000,00 TL götürü bedelli sözleşme imzalanmıştır. Sözleşmeye göre işe başlama tarihi 15/06/2012 olup bitiş tarihi ise 26/12/2013’tür. Verilen süre uzatımı neticesinde işin bitim tarihi 15/01/2016 olarak tespit edilmiş, işin geçici kabulünün de 15/01/2016 ‘da yapıldığı görülmüştür.

2.1. Taraflar arasında 02/08/2012 tarihli, davalının yükleniminde olan Marmara Üniversitesi Başıbüyük Eğitim ve Araştırma Hastanesi Güçlendirme ve Onarım İnşaatına ilişkin elektrik projeleri kapsamında bulunan bir kısım işlerin davacı tarafından yapılması konulu, 10.500.000,00 TL + KDV götürü bedelli taşeronluk sözleşmesi imzalanmıştır.

2.1. Taraflar arasında 02/08/2012 tarihli, davalının yükleniminde olan Marmara Üniversitesi Başıbüyük Eğitim ve Araştırma Hastanesi Güçlendirme ve Onarım İnşaatına ilişkin elektrik projeleri kapsamında bulunan bir kısım işlerin davacı tarafından yapılması konulu, 10.500.000,00 TL + KDV götürü bedelli taşeronluk sözleşmesi imzalanmıştır.

Sözleşmenin 2. maddesine göre, taşeron işi sözleşmede belirtilen sürede bitirememesi durumunda bu gecikme işin genel seyrini etkileyeceğinden gecikilen her gün için işverenin idare ile yapmış olduğu ana sözleşmede belirtilen ceza tutarı ve bu gecikmeden doğan diğer kayıpların tazmini aynen taşerona uygulanacaktır.

- Sözleşmenin 4. maddesine göre işin süresi, davalı yüklenicinin dava dışı idareye taahhüt ettiği süre olup, taşeron bu sürelere uymak zorundadır.

- Sözleşmenin 9. maddesine göre; taşeron sözleşmeyi imzaladığı günde, sözleşme bedelinin %10’u oranında kesin kabul tarihine kadar geçerli banka teminat mektubu verecektir.

2.2. Dosya kapsamının incelenmesinde asıl ve birleşen davalarda davacı taşeron tarafından davalı yükleniciye gönderilen 02/04/2014 tarihli yazıda; yönetim kurulunca yapılan toplantı neticesinde görüş ve önerilen ekteki yazıda sunulduğunun belirtildiği, taraflar arasındaki sözleşmenin 26/12/2013 tarihinde sona erdiği, süre sona erdiği halde iyiniyetli olarak işe devam edildiği, 28/03/2014 tarihinde teminat mektubunun süresinin uzatılmasının istendiğini, ancak teminat mektubu vermeyeceklerini, teminat senedi verebileceklerini, bunun kabul edilmediğini ve hakedişlerin ödenmeyeceğinin belirtildiğini, 26/12/2013 tarihinde sonra eren sözleşmenin yerine fiyat farkı verilmek şartı ile yapılacak olan yeni sözleşme ve hakedişlerin ödenmesi, yeni yapılacak işlere avans çeki verilmesi şartıyla teminat senedi vererek işe devam edilebileceğinin bildirildiği görülmüştür.

2.3. Davalı yüklenici, muhatap davacı taşerona karşı Ankara 56. Noterliği’nin 04/04/2014 tarih ve 06981-06983 yevmiye numaralı ihtarnameleri ile sözleşme hükümlerine aykırı hareket edilmesi, imalatların uyarılara rağmen zamanında tamamlanmaması nedenleri ile sözleşmeyi feshettiğini , 28/03/2014 tarihli faturayı iade ederek fesihten kaynaklanan her türlü hakkını saklı tuttuğunu ihtar etmiştir.

- Davacı taşeron, muhatap davalı yükleniciye karşı Kartal 23. Noterliği’nin 15/04/2014 tarih ve 05723 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 04/04/2014 tarih ve 06981-06983 yevmiye numaralı ihtarnameleri kabul etmediklerini, 28/03/2014 tarihli 349.595,86 TL’lik faturanın iadesini kabul etmediklerini, haksız fesih nedeni ile uğranılan zararlarının tahsili, iş için imal edilen ve başka yerde kullanılamayacak pano için 1.500.000,00TL bedeli, iade edilen faturaya ve diğer alacaklarına ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000.000,00 TL’nin tahsilini ihtar etmiştir.

2.4. İdare adına ana işin müşavirliğini yapan firma tarafından düzenlenen 20/01/2014 tarihli yazıya göre; hedeflenen bitim süresinin 26/12/2013 ve süresinin 560 gün olduğu halde işin üzerinden 589 gün geçmesine rağmen henüz imalatı başlamamış işler bulunduğu, henüz imalatı başlamamış işlerin sözleşme bedellerine göre oranlarının toplamda %46,64 olduğu, bunda inşaat işlerinin %7,83, mekanik işlerin %13,40 ve elektrik işlerinin %25,41 oranında olduğu belirtilmiştir.

2.5. Dosya kapsamında alınan 11/06/2020 tarihli bilirkişi raporuna göre; 17/08/2012 onay tarihli iş programına göre; elektrik imalatının 14/01/2013 tarihinde başlayıp 09/11/2013’te bitmesinin planlandığı, ancak elektrik işlerinin , kalıp donatı işlerindeki gecikme nedeni ile iki buçuk ay gecikme ile 01/04/2013 tarihinde başladığı ve 10 ayda bitirilmesi planlanan elektrik işlerinin 01/02/2014 tarihinde %13,4 oranında ilerlediğinin tespit edildiği görülmüştür.

2.6. Dosya kapsamının incelenmesinde; taraflar arasındaki 02/08/2012 tarihli sözleşmenin, davalı ile dava dışı idare arasındaki işin süresine tabi olduğu ve asıl işin süre uzatımları öncesi 26/12/2013 tarihinde bitirileceğinin planlandığı, davalı yüklenicinin asıl işteki inşaat işlerinde gecikme yaşadığı ve bu nedenle bu işlerin elektrik işlerinin de yapımında gecikmeye sebebiyet vermesi nedeni ile davalı yüklenicinin sözleşmenin feshinde kusurlu olduğu, ancak davacının işin süresinin 26/12/2013’te sona ermesi ile sözleşmenin de süresinin sona erdiğini ileri sürdüğü, taraflar arasındaki kararlaştırılan teslim tarihinin kesin vade niteliğinde olmadığı ve işin gecikmesi halinde ilgili maddelerde yaptırımlar öngörüldüğü, bu nedenle teslim süresinin sözleşmenin de sona erme süresi olduğu iddiasının kabulünün mümkün olmadığı, kaldı ki davacı taşeronun bu iddiayı ileri sürmesine karşın 02/04/2014 tarihli yazısında işe devam ettiğini beyan ettiği, buna göre taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi devam etmesine karşın sözleşme gereği kesin kabule kadar verilmesi gerekli teminat mektubunun yerine senet verilmesinin teklif edildiği, yeni sözleşme yapılmasını, fiyat farkı ve avans çekleri ile hakediş bedellerinin tahsilini talep ettiği, bu hali ile davacı taşeronun da süresinin sona erdiğini iddia ettiği ancak fesih iradesi ortaya koymadığı ve taraflar arasında halen yürürlükte olan sözleşme hükümlerine aykırı davrandığı, 17/08/2012 onay tarihli iş programına göre kalıp donatı işlerindeki iki buçuk aylık gecikmenin elektrik işlerine yansıtılmasına rağmen 10 ayda bitirilmesi planlanan işlerin teslim tarihinde %13,4 oranında gerçekleştirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında davacının da sözleşmenin feshinde davalı yüklenici ile ortak kusurlu olduğu, bu nedenle müspet zarar kapsamındaki alacak kalemleri açısından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırı bir yan bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.7.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun emsal kararları ve Dairemiz’in emsal 02.05.2019 günlü, 2019/269 Esas, 2019/2018 Karar sayılı ilamı ile yine 14.12.2017 günlü, 2016/6275 Esas, 2017/4429 Karar sayılı ilamlarında sözleşmenin feshinde her iki taraf kusurlu olduğunda, başka bir ifade ile ortak kusur halinde tarafların birbirlerinden tazminat talebinde bulunamayacağı ve sadece birbirlerine kazandırdıklarını yasanın geri verme hükümlerine göre isteyebilecekleri, geri vermenin kapsamının tayininde de kıyas yolu ile sebepsiz zenginleşme kurallarının uygulanacağı, tarafların sözleşmenin feshinde ortak kusurlu olması halinde iş sahibinin fesih nedeniyle uğradığı menfi zarara ilişkin talepte bulunamayacağı belirtilmiştir.

2.8. Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Davacı taşeronun, işe özel üretilmiş olan pano bedellerine ilişkin isteminin incelenmesinde, panoların davacı taşeron uhdesinde bulunduğu ve asıl işin geçici kabulünün de yapılmış olduğu, davacının panolarının asıl işte kullanılmadığı, buna göre sözleşmenin feshinde ortak kusurlu olan tarafların sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verdiklerinin iadesini isteyebileceğinin anlaşılması karşısında, davacı uhdesinde olan ve teslim edilmemiş olan pano bedellerinin istenemeyeceği yönündeki kararda hukuka aykırı bir yan bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin, asıl ve birleşen davalarda davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen davalarda davalılara verilmesine,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine,

18/12/2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12543, Karar No: 2015/40407, Tarih: 06.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12543 E.  ,  2015/40407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, işlediği başka bir suç nedeniyle kendi ikametinde yakalandığı, evinin önündeki otomobilin ise, şüphe üzerine polis tarafından motor ve şase numarası sorgulanarak, katılandan yağmaladığı suça konu otomobil olduğunun tespit edildiğinin, anlaşılması karşısında; sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi ile uygulama yapılması,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9081, Karar No: 2014/13836, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9081 E.  ,  2014/13836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, mağdure Damla'ya yönelik eylemi nedeniyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında, mağdure Yüksel'e yönelik eylemi nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Gerekçeli karar başlığına katılan mağdure ...'ın kimlik bilgilerinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/2-d maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18038, Karar No: 2019/8050, Tarih: 11.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/18038 E.  ,  2019/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, annesi ...'ın ifadesinde 'oğlunun ''zihinsel olarak gelişiminin geri olduğunu'' beyan etmesi ve adli sicil kaydında Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/129 esas, 2013/407 karar sayılı ilamında sanık hakkında, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalması nedeniyle TCK'nın 32/2. maddesinin uygulanması karşısında; sanığın, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği ve buna bağlı olarak ceza sorumluluğunu kaldıracak veya azaltacak şekilde akıl hastası olup olmadığına ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3559, Karar No: 2013/8724, Tarih: 10.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3559 E.  ,  2013/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- 2911 sayılı Kanunun 32/1-ilk cümle, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 265/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6227, Karar No: 2016/8498, Tarih: 05.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/6227 E.  ,  2016/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde güneşin ... ilinde saat 06:26'de doğduğu, sanığın suça konu domates kasalarını saat 05:00 sıralarında çalarak aracına yükleyip kaçtığı dikkate alınarak; hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.05.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13281, Karar No: 2015/17181, Tarih: 12.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/13281 E.  ,  2015/17181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı The ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...., zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan ....temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının bütün, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının ödenip ödenmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

./..

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise Dairemizin son uygulaması gereği banka kanalı ile yapılan ödemeler hesaplanan fazla çalışma alacağından mahsup edilmelidir. Mahsup işlemi yapılırken, banka kanalı ile hangi ay için ödeme yapılmışsa, ödemenin, o ay için yapılan hesaplamadan düşülmesi gerektiği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, dosyadaki imzasız ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. İlgili dönem banka kayıtları celp edilerek, tahakkuk ettirilen miktarların ödenip ödenmediği belirlenmeli ve ödeme yapıldığının anlaşılması halinde, yukarıda belirtilen şekilde mahsup işlemi yapılmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Somut olayda, dosyadaki imzasız ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. İlgili dönem banka kayıtları celp edilerek, tahakkuk ettirilen miktarların ödenip ödenmediği belirlenmeli ve ödeme yapıldığının anlaşılması halinde, yukarıda belirtilen şekilde mahsup işlemi yapılmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.