muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10665, Karar No: 2024/12513, Tarih: 26.09.2024

2. Kararın davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2023 tarihli ek kararı ile; ihbar olunanın istinaf ... bulunmadığı gerekçesiyle SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin asıl ve ek kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; açılan dava dolayısıyla herhangi bir sorumluluğu bulunmayan ve davanın muhatabı olmayan Kurumlarının aleyhine hüküm tesis edilmesi mümkün olmadığından İlk Derece Mahkemesi asıl ve ek kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, hatalı karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ihbar olunanın istinaf ... olmadığından İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın isabetli bulunduğu gerekçesiyle SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili, asıl ve ek karara yönelik istinaf dilekçelerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, SGK Başkanlığının istinaf ... bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un 341 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda, davacı tarafça davalı işveren ... ve SGK Başkanlığına karşı açılan işten ayrılış bildirgesindeki çıkış kodunun değiştirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın, işveren yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle, SGK Başkanlığı yönünden ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davanın niteliği itibarıyla SGK Başkanlığının ihbar olunan olarak değerlendirilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davanın niteliği itibarıyla SGK Başkanlığının ihbar olunan olarak değerlendirilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda SGK Başkanlığı UYAP ile oluşturulan elektronik ortama ihbar olunan olarak kaydedilerek yargılamaya devam olunmuş ve davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince, SGK Başkanlığının istinaf başvurusu, ihbar olunanın istinaf ... bulunmadığından bahisle 08.12.2023 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Ek kararın SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dava kendisine yöneltilerek açılan SGK Başkanlığı yargılama aşamasında, ihbar olunan olarak kaydedilmiş ve gerekçeli karar başlığında ihbar olunan olarak yer almış ise de davacı tarafça dava dilekçesinde husumet yöneltilmiş olan tarafın Mahkemece yapılan usuli bir işlem nedeniyle ihbar olunan olarak kabulü mümkün değildir. Bu nedenle davalı SGK Başkanlığının istinaf ... bulunduğunun kabulü gerekir.

4. Açıklanan sebeple davalı SGK Başkanlığının davalı sıfatının devam ettiği ve istinaf ... olduğu kabul edilmeli, İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2023 tarihli ek kararı kaldırılmak suretiyle SGK Başkanlığının istinaf başvurusu esastan incelenmelidir. Bunun yerine davalı SGK Başkanlığının istinaf ... bulunmadığından bahisle istinaf başvurusunun reddine dair İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı SGK Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34702, Karar No: 2016/954, Tarih: 18.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34702 E.  ,  2016/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda; davacının hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanları ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaklardan gerekçesi de açıklanmadan % 20 oranında takdiri indirim yapılması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan %30'dan aşağı olmamak üzere dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5734, Karar No: 2012/14589, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5734 E.  ,  2012/14589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, Serçe Limanı Mevkii 217 ada 1 parsel sayılı 34707,97 m2 yüzölçümündeki taşımaz, iki adet tek katlı kargir ev ve bir adet tek katlı kargir bina ve samanlık ve tarla niteliğiyle, bir parçası; Ekim 2001 gün ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ile ... adına tapuda kayıtlı olduğu, bir bölümü ise; ... Kocayiğitin zilyetliğindeyken 10.09.1982 tarihinde ...'a sattığı ve halen tamamının ... zilyetliğinde olduğudan söz edilerek, ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın öncesinde ... Cingiz isimli kişiye aitken ... ... tarfından ... Candan'a onunda kendisine sattığı bu şekilde taşınmazın zilyetliğini de devraldığı, ancak; satış senedinin avukatının yazıhanesinde kayıp olduğu, yararına zilyetlikle taınmaz edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla tesbitin iptali ve 10 dönümlük kısmının adına tescili iddiasıyla, Hazine ise; parselin imar ve ihyası tamamlanmamış olan taşınmazın zilyet edilmediği ve tarım alanı niteliğinde bulunmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, tesbitin iptali ve adına tescili istemiyle dava açmışlar, davalar birleştirilmiştir. Mahkemece, ... Kocabışıkoğlu'nun davasının REDDİNE, Hazinenin davasının KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parselin ... bilirkişi krokisinde (B ve D) ile gösterilen toplam 10.879,03 m2 bölümünün adanın en son parsel sayısı ile ve tesbitteki niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, ... bilirkişi kroisinde (E) ile gösterilen bölümün ise kıyı kenar çizgisi içinde kalmakla kadastro dışı bırakılmasına, ... bilirkişi krokisinde (A) işaretli 11967,50 m2 ve (C) ile gösterilen 10728,15 m2 bölümün ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye, kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritası ile eski tarihli harita ve ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye, kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritası ile eski tarihli harita ve ... fotoğraflarının uygulanmasına dayalı

araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli parselin tamamının kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, parselin ( B ve D) ile gösterilen toplam 10.879,03 m2 bölümünün taşlık ve çalılık niteliğindeki zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı, taşlık va ... niteliğinde olduğu, (E) ile gösterilen bölümün ise, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenerek, Hazinenin bu bölümlere ilişkin davasının kabulüyle (D ve B) bölümlerinin Hazine adına tesbitteki niteliğiyle tesciline, çekişmeli parselin ... bilirkişi krokisinde (A) işaretli 11967,50 m2 ve (C) ile gösterilen 10728,15 m2 bölümün ise, tarım alanı olduğu, (A) bölümünün davalının tutunduğu tapu kaydı kapsamında kaldığı, (C) ile gösterilen bölümün ise, tapu kaydı miktarı ile geçerli kapsamı dışında kalsada, bu bölüm için davalı gerçek kişi yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, davacı ... tarafından bu yerin 10.000,00 m2 bölümünün ... ...'e aitken kendisine satıldığı konusunda, ... ... mirasçıları arasındaki konuşmayı duyan tanık ifadesi dışında başka delil sunamadığı, yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiğini ispatlayamadı belirlenerek, Hazinenin ... bilirkişi krokisinde (A) ve (C) ile gösterilen bölümlere yönelik davası ile ...'nun davasının ise tümden reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazine ile davacı ...'nun tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18.12.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3703, Karar No: 2013/8640, Tarih: 01.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3703 E.  ,  2013/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., kadastro sırasında .... Köyü 133 ada 3 ve 135 ada 2 parseller, babası ...; 139 ada 101, 139 ada 133, 469 ada 7, 471 ada 1, 472 ada 1 ve 474 ada 3 parseller ise, baba bir anne ayrı kardeşi ... adına tespit edilmiş ise de yapılan tespitin hatalı olduğunu, çekişmeli taşınmazların kök muris dedesi...’ten kaldığını iddia ederek, tespitlerinin iptaliyle... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı ... tarafından .... Köyü, Kaşıklı Mahallesinde bulunan evine davalı ...’in müdahale ettiği iddiasıyla asliye hukuk mahkemesinde açılan müdahalenin önlenmesi davası, çekişmeli taşınmaz hakkında 120 ada 2 parsel numarası ile kadastro tutanağı tutulduğu gerekçesiyle kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Kadastro mahkemesince davalar birleştirildikten sonra, davacının davasının reddine, 133 ada 3 ve 135 ada 2 parsellerin karada gösterilen ... mirasçıları, 139 ada 101, 139 ada 133, 469 ada 7, 471 ada 1, 472 ada 1 ve 474 ada 3 parsellerin ..., 120 ada 2 parselin ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, 120 ada 2 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu; çekişmeli tüm taşınmazların kök muris ...’ten kaldığı, ...’in sağlığında taşınmazlarını mirasçıları arasında paylaştırıp, mirasçılarına hibe etiği belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz davacı ...'e yükletilmesine 01/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2104, Karar No: 2007/2603, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2104 E.  ,  2007/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29522, Karar No: 2013/1270, Tarih: 23.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/29522 E.  ,  2013/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekilere bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca müştekiler ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11048, Karar No: 2010/14004, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11048 E.  ,  2010/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi ... İli, Merkez,... Köyü 1114 parsel sayılı 8480,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 64 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında, 6831 Sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve ... Merkez ... Köyü ... mevkii Cilt:12, Sayfa:1102, Cinsi: Tarla olan 8480,00 m² yüzölçümündeki Hazine adına kayıtlı 1114 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazın iyi niyetli üçüncü kişilere devir ve temlikini ve üzerinde aynı hak tesisini önlemek için tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamına ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 26/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 10/11/202010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9392, Karar No: 2013/12967, Tarih: 09.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9392 E.  ,  2013/12967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleştiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera

Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1. Maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;