muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3343, Karar No: 2017/12102, Tarih: 26.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/3343 E.  ,  2017/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl-birleşen dava davacıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl davada; murisin kullandığı araca davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin eşi ve evlatları olup destekten yoksun kaldığını, cenaze, defin gideri yapıldığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş Karanfil için 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, davacı evlatların her biri için ayrı ayrı 500’er TL maddi, 15.000,00’er TL manevi tazminat ile 4.000,00 TL cenaze ve defin giderinin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan (davalı ... manevi tazminattan sorumlu değil) müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, birleşen davada; işbu davanın açılma nedeninin kazaya karışan araçların zorunlu trafik sigortaları olduğu halde yanlışlıkla ...’na karşı açılmasından kaynaklandığını, murisin ölümü nedeniyle murisin kullandığı aracın davalı ...Ş.’ye, karşı aracın ... Sigorta A.Ş.’ye zorunlu trafik sigortası ile sigortalı olduğunu, karşı aracın asli kusurlu olduğunu, müvekkillerinin murisin eşi ve evlatları olup destekten yoksun kaldığını, cenaze, defin gideri yapıldığını beyanla, davaların birleştirilmesini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 145.957,79 TL maddi, davacı evlatlar ... için 6.858,98 TL, ... için 2.689,38 TL, ... için

19.745,93 TL maddi tazminat ile 6.215,00 TL cenaze ve defin giderinin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın redini savunmuştur.

19.745,93 TL maddi tazminat ile 6.215,00 TL cenaze ve defin giderinin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın redini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, A) 2013/20 Esas sayılı dosya yönünden; davalı ... Hesabının pasif husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ...'e yönelik maddi tazminat davasının kabulüne; a) ... için 1.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'a verilmesine, b) ..., ... ve... her biri için 500,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten alınarak velayeten ve ayrı ayrı davacı ...'a verilmesine, davalı ...'e yönelik manevi tazminat davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine; a) ... için 20.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'a verilmesine, b) ..., ... ve ...'ın her biri için 7.500,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalı ...'ten alınarak velayeten ve ayrı ayrı davacı ...'a verilmesine, B) Birleştirilen 2015/231 Esas sayılı dosya yönünden; davanın kabulüne; a) ... için 145.957,79 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (sigorta poliçesinde belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, b) ... için 6.858,98 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (sigorta poliçesinde belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı ...'a verilmesine, c) ... için 2.689,38 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte -sigorta poliçesinde belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere- davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı ...'a verilmesine, d) ... için 19.745,93 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (sigorta poliçesinde belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere) davalılardan

müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm asıl-birleşen dava davacıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl-birleşen dava davacıları vekili temyizden feragat etmiş ise de, Dairemizin ilgili geri çevirme ilamı sonucu temyizden feragat yetkisini içerir yeni vekaletnameler sunmadığından, temyizden feragat yetkisi olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm asıl-birleşen dava davacıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl-birleşen dava davacıları vekili temyizden feragat etmiş ise de, Dairemizin ilgili geri çevirme ilamı sonucu temyizden feragat yetkisini içerir yeni vekaletnameler sunmadığından, temyizden feragat yetkisi olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 31,40 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6528, Karar No: 2017/12254, Tarih: 28.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/6528 E.  ,  2017/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 18.02.2012 tarihinde davalı sürücü ...'nın diğer davalıya ait araçla otomatik bariyerli hemzemin geçide yaklaştığı esnada hızını azaltmayarak kapalı olan ancak yan tarafında 3,50 m boşluk bulunan bariyerden geçmeye çalıştığını, bu esnada ... seferini yapmakta olan ... ait ... sefer sayılı yük treninin çarpması sonucu araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin eş ve babaları ...'un acı bir şekilde hayatını kaybettiğini, davacıların desteği müteveffa ...'un bir kusuru bulunmadığının soruşturma dosyasına verilen 12.03.2012 tarihli bilirkişi raporu ve ceza dosyasına verilen Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi kusur raporu ile saptanmış bulunduğu dikkate alınarak eş için 100.000,00 TL ve çocukların her biri için 50.000,00'er TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 50.000,00 TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 25.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın 18/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.123,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 28/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18608, Karar No: 2015/13829, Tarih: 21.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/18608 E.  ,  2015/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/09/2014 tarihli ve 2014/13711 soruşturma, 2014/12173 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/10/2014 tarihli ve 2014/362 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/01/2015 gün ve 15647 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre; şüphelinin kendisine karşı nafaka davası açan şikâyetçinin kızına yönelik ve kızının huzurunda hakarette bulunduğu iddia edildiği, şikâyetçimi kızının da herhangi bir şikâyette bulunmadığı ve müsnet eylemle ilgili somut delil olmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarım korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, müsnet eylem şüphelinin, şikâyetçinin kızı olan Havva Ajlan Kökçü'nün huzurunda hakarette bulunduğu iddiası olduğuna göre iddianın doğruluğunun araştırılması bakımından Havva Ajlan Kökçü'nün tanık olarak dinlenilmesi ve şüpheliye isnat edilen suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar her türlü delilin resen ve etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Şüpheli hakkında hakaret ve tehdit suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, şüphelinin, kendisine nafaka davası açan kızına yönelik ve onun huzurunda hakarette bulunduğu, müşteki Züleyha Kara'ya karşı tehdit ve hakaret oluşturacak fiili olmadığı, gıyapta hakaret ve tehdide ilişkin somut delil olmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki vekilince karara süresinde itiraz üzerine, mercii Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hakimliği'nce itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müşteki vekilinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki vekili tarafından suçun oluştuğu gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 173. maddesinin 3. fıkrasında ise “Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder;" hükümleri yer almaktadır.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, şüphelinin, boşandığı eşi olan müşteki Züleyha Kara'nın işlettiği mağazaya gittiği, müştekinin mağazada bulunmadığı ancak şüpheli ve müştekinin müşterek kızı Havva Ajlan Kökçü'nün mağazada bulunduğu, şüphelinin de kendisine karşı kızı tarafından nafaka davası açılmasının kızgınlığıyla, kızı Havva Ajlan Kökçü'ye yönelik olarak hakarette bulunduğu, ayrıca “bak bundan sonra size neler yapacağım, göreceksiniz” demek suretiyle kızı ve müştekiye yönelik tehditte bulunduğunun iddia edildiği ve bu sözleri duyduğu söylenen kişilerin tanık olarak dinlenilmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Şüphelinin, müştekinin çalıştırdığı mağazaya giderek, müşteki ile birlikte yaşayan kızının ve mağaza çalışanlarının huzurunda “bak bundan sonra size neler yapacağım, göreceksiniz” şeklindeki tehdit içerir sözler söylediğinin iddia edilmesi ve tanık bildirilmesi karşısında; müşteki, şüpheli ve tanık olarak gösterilen kişiler dinlenilmeden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi hukuka uygun bulunmamıştır. Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Somut olayda, CMK'nın 160. maddesinin Cumhuriyet Savcısına yüklediği maddi gerçeği araştırma sorumluluğunun gereği, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca yerine getirilmemiştir. Ancak bu durumda soruşturmanın hangi merci tarafından yapılması gerektiği sorunu ortaya çıkmaktadır. CGK'nın, 04.12.2007 tarih ve 2007/247-257 sayılı kararında özetle "Cumhuriyet Savcısı tarafından ceza yargılamasının temel hedefi olan maddi gerçeğe ulaşma amacına yönelik olarak gerekli kanıtların toplanmadığı hatta buna teşebbüs bile edilmediği çok açık olarak anlaşılmakta, başka bir anlatımla soruşturma evresinin tamamlanmadığı net bir biçimde tespit edilmekteyse, soruşturma evresi Cumhuriyet Savcısınca tamamlanmalıdır. Aksinin kabulü halinde, soruşturma safhasının asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı varken istisnai yetkili olan sulh ceza hakiminin soruşturmayı yapması sonucuna ulaşılır ki bu CMK'nın getirdiği sisteme ve yasanın amacına aykırıdır." denilerek soruşturma eksikliğinin nasıl giderilmesi gerektiği gösterilmiştir. Yapılan açıklamalara göre itiraz merciinin, itirazı kabul edip dosyayı soruşturmayı tamamlaması için Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına göndermesi gerekmektedir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Karşıyaka 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 09/10/2014 tarihli ve 2014/362 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 21.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7868, Karar No: 2019/5650, Tarih: 23.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7868 E.  ,  2019/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’e doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9134, Karar No: 2022/4833, Tarih: 13.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9134 E.  ,  2022/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL(KAPATILAN) 71. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251.

maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,