muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1549, Karar No: 2018/2183, Tarih: 28.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1549 E.  ,  2018/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup asıl dava sözleşme uyarınca 2 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin satış yetkisinin verilmesi, mümkün olmaması halinde tapu kayıtlarının iptâl ve tescili istemine, birleşen dava ise yüklenicinin temerrüdü nedeniyle arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi talebine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek ve bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonucunda asıl davanın kabulüyle talep edilen bağımsız bölümler için davacıya satış yetkisi verilmesine, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilince temyiz edilmişitr.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-... Noterliği'nde taraflar arasında imzalanan 15.10.2009 tarih 5671 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 1. sayfa 5. paragrafında zemin kat üzeri 3. kattaki dairenin arsa sahibine ait olacağı ve diğer dairelerin ise kat irtifakı kurulduktan sonra satış yetkisini içeren vekâletnamenin yükleniciye verileceği kararlaştırılmış, 2. sayfada dairenin özellikleri sayıldıktan sonra gelen paragrafın

sonunda yüklenici, inşaatın tümünü tamamlamayı taahhüt ve bu şartlarla kendisine verilen dairelerin ferağını almayı kabul etmiştir. Buna göre dairelerin yükleniciye ferağının verilmesi inşaatın ve arsa sahibine kalacak bağmısız bölümün tamamlanması ve yapı kullanma izin belgesinin alınması koşuluna bağlanmıştır. Yükleniciye bırakılacak bağımsız bölümlerin satış yetkisini içeren vekâletnamenin, kat irtifakı kurulduktan sonra yükleniciye verileceği kabul edilmiştir. Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulü ile tapu kayıtlarına göre 24.05.2010 tarihinde kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece davadan önce kat irtifakının kurulmuş olması sebebiyle asıl davanın davacısı yüklenici sözleşme gereğince arsa sahibinden satış yetkisi içeren vekâletnamenin verilmesini talep hakkı kazanmış ise de, vekâletnamenin sözleşmeye uygun olarak düzenlenip kullanılması gerektiği, aynı sözleşmeye göre yüklenici inşaatın tümünü tamamlayıp teslim ettikten sonra tapu ferağını almayı taahhüt ve kabul ettiği, yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğü de yükleniciye ait olduğundan davacı yükleniciye satış yetkisinin tapuda ferağ işlemlerini kapsamamak ve tapuda ferağ dışındaki değer işlemleri yapmakla sınırlı olmak üzere verilmesi yerine bu husus üzerinde durulmadan tapuda ferağ yetkisini de kapsayacak şekilde satış yetkisi verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9501, Karar No: 2013/28, Tarih: 14.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9501 E.  ,  2013/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, işe giriş esnasında teminat olarak verilen bonodan dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10814, Karar No: 2016/5122, Tarih: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10814 E.  ,  2016/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2014/16-2015/134

Taraflar arasında görülen davada ........ Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/03/2015 tarih ve 2014/16-2015/134 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.05.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. G.. Y.. ile davalı vekili Av. M.. B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ........... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, şirketin 27.02.2010 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket sermayesinin 10.000 TL’den 2.500.000 TL’ye yükseltildiğini, müvekkilinin temsilcisi aracılıyla katıldığı toplantıda alınan karara muhalif kaldığını, artırımın müvekkilinin şirkette olan hissesinin azaltılması amacıyla yapıldığını, kararın objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek anılan ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırım kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirketin sermaye artışı yapması bir gereklilik ise de bunu daha az miktarla da yapabileceği, bir anda 250 kat artırılmasının en başta davacının çıkarlarını zedeleyeceği, bunun da dürüstlük kurallarına aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle; davanın kabülüne, davalı şirketin 27.02.2010 tarihli 2010/3 sayılı ortaklar kurulunun sermaye artırımına ilişkin kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve somut olayın özelliklerine nazaran davalı limited şirket sermaye arttırım kararının objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunun kabul edilmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3782, Karar No: 2010/4116, Tarih: 08.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3782 E.  ,  2010/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Resul Keskin ve diğerleri aleyhine 30/01/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... ve ... İnş. Taah. Haf. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının öteki temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacının maddi zarar istekleri arasında tedavi giderine ilişkin tazminat istemi de bulunmaktadır. Yerel mahkemece kanıt sunulmadığı gerekçesi ile bu istek reddedilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Diğer yandan, yaralanma nedeniyle tedavi gideri yapılması yaşamın olağan akışına uygun olup tüm giderlerin belgelenmesi de beklenemez. Yaralanmanın gerektirdiği belgelendirilemeyen tedavi giderleri yönünden bilirkişi incelemesi yapılarak, bu zararın da kapsamı belirlenmeli, bu yöntemle zarar tutarının belirlenememesi durumunda ise Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutar, belgelendirilemeyen tedavi gideri olarak kabul edilmelidir.

Dosyadaki kanıtlardan davacının, alında cilt-cilt altı kesisi olacak biçimde yaralandığı ve bu nedenle tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Tedavi giderinin bir bölümü Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmış ise de, Kurum tarafından ödenmeyen başka tedavi giderleri yapıldığı da kabul edilmelidir. Yaralanmanın gerektirdiği ve Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan tedavi giderlerinin saptanması amacıyla tıp uzmanı bilirkişiden rapor alınmalı, bu biçimde tedavi gideri belirlenemediği takdirde Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilmelidir.

Ayrıca tedavi gideri kapsamında olan estetik ameliyat giderine ilişkin istemin de kabul edilmesi gerekir.

Ayrıca tedavi gideri kapsamında olan estetik ameliyat giderine ilişkin istemin de kabul edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1363, Karar No: 2012/3451, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/1363 E.  ,  2012/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

3-Denetime olanak sağlanması bakımından sanığın tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün neden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,

4-Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5850, Karar No: 2017/11098, Tarih: 16.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5850 E.  ,  2017/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı kadın vekili Av. ....-Av. .... 'na ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17181, Karar No: 2012/9799, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17181 E.  ,  2012/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, depo sorumlusu olan davacının makam odasındaki dolabında normalde bir çalışanın dolabında bulunmayacak miktarda sigaranın bulunması gerekçesiyle feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

İş sözleşmesinin davalı işverence 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi uyarınca feshedildiği davacıya yazılı olarak bildirilmiştir. Fesih bildiriminde fesh nedeni gösterilmediği gibi fesihten önce savunması da istenmemiştir. Buna göre feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmelidir. Davanın kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi hatalı olmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin yukarıda esas ve karar numarası yazılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 123,70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak 14.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13589, Karar No: 2013/16470, Tarih: 30.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/13589 E.  ,  2013/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı T.C. ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı T.C. ... harçtan muaf olduğu halde harca mahkum edilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Hüküm fıkrasındaki 3 ve 4. numaralı paragraflar tamamen çıkartılarak yerlerine;

'3- Davalı T.C. ... harçtan muaf olduğu için, karar tarihinde yürürlükte bulunan ve Harçlar Tarifesine Göre hesap edilen 231,66 TL harçtan peşin alınan 54,50 TL harcın mahsubu ile bakiye, 177,06 TL harcın davalı ...Temizlik Şirketinden tahsili ile hazineye irat kaydına,

4- Davacı tarafından yapılan 296,30 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, Davalı T.C. ... harçtan muaf olduğu için, davacı tarafından yatırılan 54,60 TL peşin harcın davalı ...Temizlik Şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine,'

cümleleri yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/330, Karar No: 2019/8976, Tarih: 09.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/330 E.  ,  2019/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin kanuni süresinden sonra yaptıkları duruşmalı inceleme taleplerinin hükmedilen ceza miktarları da nazara alındığında 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; suça sürüklenen çocuklar ... ile İslam haklarında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 12.05.2017 günlü, 1689 sayılı raporda mağdurenin 25-26.02.2010 tarihlerinde mağduru bulunduğu olayda suça sürüklenen çocuklar ... ile ....’ın eylemlerinin ruh sağlığını birlikte bozduğu yönünde bilgi verilmesi karşısında, anılan rapora istinaden suça sürüklenen çocuklar haklarında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı ve anılan raporun lehe kanunun belirlenmesinde nazara alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mukayese işleminde anılan maddenin tatbiki suretiyle lehe kanunun yanlış belirlenmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.