muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/739, Karar No: 2011/13716, Tarih: 06.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/739 E.  ,  2011/13716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dar,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Suç konusu yerde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan fidanların müsaderesi ile ilgili bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2669, Karar No: 2020/1450, Tarih: 25.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2669 E.  ,  2020/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... hakkında kurulan hükümle ilgili kanun yoluna başvurmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.02.2020 tarihinde ise üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Cinsel istismar suçunda, suça sürüklenen çocuk cinsel ilişkinin mağdurun rızasıyla gerçekleştiğini anlatmıştır. Onun bu samimi savunmasını tanıklar ... ve ... doğrulamıştır. Alınan doktor raporuna göre mağdur çocuğun vücudunda darp cebir izi bulunmamaktadır. Olay öğrenci yurdu içinde bir çok öğrencinin bir arada bulunduğu bir nolu koğuşta geçmektedir. Mağdurun yaşı ile suça sürüklenen çocuğun yaşı denk olup zorla istismar edilecek durumda değildir. Yine alınan rapora göre mağdurda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmiş olup, ruh sağlığı bozulmamıştır ve beden ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumdadır. Çözünürlüğü az olmakla birlikte koridoru gösteren kamera kayıtlarına göre de olayın geçtiği koğuşa mağdur ile suça sürüklenen çocuk ayrı ayrı gitmekte ve zorla götürülmemektedir. Anal bölgede herhangi bir lezyon tespit edilememiş olduğundan cinsel istismar eyleminin cebir şiddet ve tehdit ile gerçekleştiğine dair delil bulunmamaktadır. Anal yoldan cinsel ilişki, mağdurun rızasına dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Mağdur şikayetçi olmadığını bildirmiştir.

Bu oluş karşısında;

1-) Mağdura çocuğa karşı işlenen fiilin reşit olmayan ile cinsel ilişkide bulunmak suçunu oluşturduğu ve TCK'nun 104/1 ve 73/4. fıkrası gereğince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmünü onayan çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.

Bu oluş karşısında;

1-) Mağdura çocuğa karşı işlenen fiilin reşit olmayan ile cinsel ilişkide bulunmak suçunu oluşturduğu ve TCK'nun 104/1 ve 73/4. fıkrası gereğince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmünü onayan çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.

2-) Aynı yatakhanede kalan mağdur ile suça sürüklenen çocuğun rızalı cinsel ilişkiyi gerçekleştirdiği yerde o saatte bir çok öğrencinin bulunduğu, olayı hiç bir ses çıkarmadan kabullenen mağdurun zorla hürriyetinin kısıtlanmadığı, bir yerden bir yere taşınmadığı ve cinsel istismar süresince tutulmasının da yerleşik uygulamaya göre ayrı bir suç oluşturmadığı gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraatına karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmünü onayan sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6538, Karar No: 2012/7683, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/6538 E.  ,  2012/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 113 ada 13 sayılı parselin meradan kazanıldığını ileri sürerek davalı adına oluşan tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera niteliği ile özel siciline yazılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli parselin tarım arazisi olduğunu, üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Kadastro işlemleri sırasında 1779.45 m2 yüzölçümündeki 113 ada 13 sayılı parselin senetsizden ev, ahır ve arsa vasfı ile davalı adına tescil edildiği görülmektedir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre; mera hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğundan özel mülkiyete konu teşkil etmez.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın kamu orta malı mera niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü yönünden hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre; mera hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğundan özel mülkiyete konu teşkil etmez.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın kamu orta malı mera niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü yönünden hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

Doğru sonuca varılabilmesi için, çekişmeli 113 ada, 13 parsel sayılı taşınmazı çevreleyen tüm komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ikamet edip, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yöntemle tespit edilecek taraf tanıkları, uzman ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Arazinin başında icra edilerek keşif sırasında yansız yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, taşınmazın tamamının veya bir bölümünün kamu orta malı mera niteliği taşıyıp taşımadığı, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı, etraflıca sorulup, maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, uzman ziraat mühendisinden arazinin niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmelidir. Yargılama sırasında toplanan delillerin tutanağın edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla ve gerekirse yüzleştirme yapılmak suretiyle dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli; dava konusu taşınmazın komşu parsellerden mera olarak sınırlandırılıp, kesinleşen parsellerle toprak yapısı itibariyle bütünlük arz edip arzetmediği, ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 30.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4378, Karar No: 2015/2824, Tarih: 22.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4378 E.  ,  2015/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açtığı iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, 29.05.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili şirket hakkında daha önce verilen 29.05.2014 gün 2012/17 E., 2012/274 K. sayılı ilamıyla iflasın bir yıl süre ile ertelendiğini ve kararın temyiz edilmeden 07.12.2012 tarihinde kesinleştiğini, bu erteleme süresinin dolduğunu, müvekkilinin müdahil alacaklılarla ödeme protokolleri yaptığını, bazı müdahillerin borçlarının tamamını ödediğini, sermaye artışına gidildiğini sunulan iyileştirme projesinin uygulandığını ileri sürerek, 29.05.2012 tarihinde verilen erteleme kararının bir yıl süre ile uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, kayyım raporları, 01.10.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre; davacı şirketin ana faaliyetine devam ettiği, taahhüt edilen sermaye artışının bir kısmının ödendiği, bir kısım sermaye artışı taahhüdünün ise taşınmazların değerinde satılamamasından kaynaklandığı, alacaklılarla yapılan borç yapılandırmaları uyarınca borçların ödenmesine devam ettiği, kârlılık durumunun iyileştirme projesine yaklaştığı ve iyileştirme projesinin gerçekçi ve uygulanabilir olduğu gerekçesiyle, davacının talebinin kabulü ile iflas ertelemesinin İİK'nın 179/b-4 maddesi uyarınca 29.05.2013 tarihinden itibaren bir yıl süre ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20538, Karar No: 2017/16608, Tarih: 07.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20538 E.  ,  2017/16608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 15.03.2001-07.07.2014 tarihleri arasında davalı işverenlikten ihale yoluyla temizlik işlerini alan alt işverenler bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş akdinin sona erdiğini beyanla kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkil kurumda çalışmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece tesis edilen hükümde, davalı ... müdürlüğünün harçtan muaf olması dikkate alındığında, mahkemece yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasında belirtilen harçtan davalının sorumlu tutulması hatalıdır. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca, hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “4” numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine; “4-Davacı tarafından yapılan 336,10 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine '' rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8069, Karar No: 2016/10985, Tarih: 01.06.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/8069 E.  ,  2016/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede, sanığın, kira alacağı olduğu iddiasıyla şikayetçinin evine gittiği ve "...paramı alana kadar her akşam kapına dayanacağım, sana ...'ü dar edeceğim" şeklinde açıklanan eylemi, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, DAİREMİZİN GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28221, Karar No: 2016/4952, Tarih: 17.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28221 E.  ,  2016/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen düşme hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait ... plakalı otobüsün şoförü olarak çalışmakta olan sanığın, 2007 yılının mayıs ayında otobüsü Alaca ilçesi Küre köyünde bulunan ... Petrol'e getirerek bıraktığı, motorunun arızalı olduğunu söylediği, bir kaç gün sonra tekrar gelerek aracın motorunu söküp gittiği, daha sonra ise 07.05.2008 tarihinde katılandan olan alacağı için başlattığı icra takibi kapsamında söz konusu otobüse haciz koydurduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ile katılan arasında hizmet ilişkisi olduğuna yönelik yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen düşme kararında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8085, Karar No: 2011/8207, Tarih: 13.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/8085 E.  ,  2011/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, mağdurdan alınan cep telefonun değer olarak az olmadığı ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/383, Karar No: 2010/1878, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/383 E.  ,  2010/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 12.8.1988- 1.1.2005 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 12.08.1988-01.01.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olarak geçtiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile, davacının davalı ... işyerinde 12/08/1988-06/08/2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının ve dosyasında tüm sigorta kollarına tabi olduğuna ilişkin bilgi bulunmayan 06/08/2003-15/07/2005 tarihleri arasındaki çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3.maddesinin II-A fıkrasının 4958 sayılı Yasa’nın 57.maddesi ile yürürlükten kaldırılmadan önceki halinde; malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları bir işveren emrinde çalışan ve Türk uyruklu olmayan kimselerden Kurumdan yazılı istekte bulunanlar hakkında ve istek tarihinden sonraki aybaşından başlanarak uygulanacağı belirtilmiştir.4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren bir işveren emrinde çalışan yabancı uyruklu işçiler isteklerine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı ile davacı arasında düzenlenen Yabancı Uyruklu Misafir Sanatçı Sözleşmeleri uyarınca davacının 15.08.1988 tarihinden itibaren 31.12.2007 tarihine kadar 6 aylık ve/veya 1 yıllık sözleşmeler ile ücretli olarak bale öğretmeni olarak çalıştığı, 31.12.1995-01.01.1999 tarihleri arasına ilişkin sözleşmelerin bulunmadığı,davalı işverenin yazısına göre,davacının 12.08.1988-31.12.2004 tarihleri arasında Genel Müdürlük bünyesinde, 01.01.2005 tarihinden itibaren de aynı şartlarla Antalya Müdürlüğü bünyesinde çalıştığı, 15.07.2005 tarihinde 1060504 işyeri sicil numaralı Antalya Devlet Opera ve Balesi Müdürlüğü unvanlı işyerinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesinin 14.07.2005 tarihinde Kuruma verildiği, davacının 2005 Temmuz ayından itibaren aynı işyerinden 2007 Ekim ayına kadar 30 gün üzerinden bildiriminin yapıldığı, başkaca bildiriminin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Somut olayda,davacının 29.07.2003 tarihinde yapılan değişiklikten önce Kuruma yapılmış yazılı bir isteği olmadığı gibi işveren tarafından bildirimi olmadığı için Kurumdan yazılı istekte bulunduğu da kabul edilemeyeceğinden, 4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren isteğine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınması gerektiğinin kabulü yerine değişiklikten önceki dönem yönünden de istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının 4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren isteğine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınması gerektiğinin tesbitine,fazla isteminin reddine karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğüne iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.