muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22061, Karar No: 2016/7980, Tarih: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22061 E.  ,  2016/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/268-2014/1017

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan H.. U.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan çeltiğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6165, Karar No: 2011/7469, Tarih: 08.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6165 E.  ,  2011/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı,179 parsel sayılı taşınmaz maliki murisi babasının “... oğlu ...” olarak geçen kimlik bilgilerinin “... oğlu ... olarak” düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş,hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma yeterli görülmemiştir.Dava konusu taşınmaza ait kadastro tespit tutanağı ve var ise dayanak kayıtları istenmeli,taşınmaz kayıt maliki hakkında araştırma yapılmalı,kayıt malikinin nüfus kaydının bulunup bulunmadığı merciinden sorulmalı,davacı murisinin kardeşlerini gösterir aile nüfus kaydı getirtilmeli ,tüm bu deliller toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklandığı şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklandığı şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 08.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/5334, Karar No: 2011/23710, Tarih: 16.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/5334 E.  ,  2011/23710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müteselsilen nitelikli zimmet ve buna iştirak suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in zincirleme surette basit zimmet suçundan mahkümiyetine, diğer sanıkların ise zimmete iştirak suçundan beraetlerine dair, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2006 gün ve 2000/8 Esas, 2006/244 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 02.05.2007 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle 14.11.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C. Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine, sanık ... müdafii Av. ... tarafından gönderilen 13.11.2007 günlü faks ile ileri sürdüğü mazeretine dayanarak duruşmanın başka bir güne ertelenmesini istemekte olduğu görüldü.

Yargıtay C.Savcısının uygun görülen mütalaası dairesinde sanık müdafiin mazeretinin reddi ile DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Katılan vekilinin 03.10.2003 tarihli katılma talebinin sanık ...’e hasredildiği, dilekçesinde veya yargılama sırasında diğer sanıklarla ilgili davaya katılma isteği olarak değerlendirilebilecek başka bir beyanın da bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ...’a yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına ve 5237 sayılı TCK.nun 55/1. maddesine göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği ve

anonim şirket şeklinde örgütlenen müdahil bankanın yöneticisi veya denetçisi olmayan sanık hakkında aynı Yasanın 53/1-d-5. maddesinin uygulanamayacağı ve bu nedenlerle mahkemece anılan hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bunlara ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

07.09.2000 tarihli idari soruşturma raporu ve eklerine, bilirkişi kurulu raporlarına, savunmaya, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, Türkiye Emlak Bankası Van Şubesinde gişe yetkili memur olarak görev yapan sanığın 1998, 1999 ve 2000 yıllarında şehit aileleri ve malullerine kullandırılan kredilerden ve çeşitli vadeli vadesi TL ve döviz tevdiat hesaplarından, hesap sahiplerinin bilgisi dışında usulsüz işlemlerle para çekerek bir kısmını mal edinip, bir kısmının ise vadeli hesaba dönüştürüp nemasında yararlanmak suretiyle müteselsilen kullanma ve temellük zimmeti suçunu işlediği sabit ise de; vadeli mevduat hesabı sahibi ...’in vade bitim tarihini öğrenmek için telefon etmesi üzerine yapılan kontrolde sanığın hesaptaki parayı aldığı ve ödeme fişinin bulunmadığının anlaşıldığı ve zimmet eyleminin ilk tespitinin bu şekilde şubece yapıldıktan sonra müfettiş tarafından araştırmanın sürdürüldüğü, sanığın fiilleri gerçekleştirirken ödeme ve mahsup fişlerinin bir bölümünü ilgilisi yerine taklit imza atarak sahte düzenlediği, bazı ödeme fişlerini ise yok ettiği, alınan üç ayrı bilirkişi heyetinin düzenlediği raporlarda bu hususlar belirtildiği halde 09.06.2004 ve 26.09.2003 günlü raporlarda yeterli açıklama yapılmadan zimmetin basit olduğu sonucuna varıldığı, raporların yeterli gerekçeden yoksun ve çelişkili oldukları, zimmetin ve tutarının belirlenmesi için hesap sahiplerinin beyanına başvurulduğu, 09.06.2004 günlü bilirkişi raporunda hesap sahibi tanıklar ... ve ...’in duruşma talimat beyanları değerlendirilerek zimmetin hesaplandığı, sanığın ikrarı veya harici araştırma olmadan eylemlerin tümünün açığa çıkarılmasının mümkün olmadığı ve bu nedenlerle eylemlerin bir kısmının nitelikli olduğu gözetilerek, dava dosyası ve ekleri yeniden konunun uzmanı bilirkişilere tevdi edilerek, raporlar arasındaki farklılığın nedenleri açıklattırılıp, basit usulle ya da dairesini aldatacak ve zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirilen miktarlar ayrı ayrı ve gerekçeli olarak tespit ettirildikten sonra zimmetin vasfının ve cezasının buna göre belirlenmesi yerine noksan araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 08.02.2005 gün ve 2005/146-7 sayılı kararında belirtildiği üzere Türkiye Emlak Bankası personeli olan sanığın teselsül eden zimmet suçunun, 25.11.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2 ve 5. bendleri gereğince Türkiye Emlak Bankasının özel hukuk statüsüne tabi bir anonim şirket haline dönüştürülerek, personeli hakkında 233 ve 399 sayılı KHK.lerin uygulanması ve dolayısıyla memur gibi cezalandırma olanağının bulunmaması karşısında, suç tarihleri itibarıyla 765 sayılı TCK ve özel düzenleme içeren 4389 ve bilahare yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankalar Kanununa tabi kılındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi de değerlendirilmek suretiyle bunlardan lehine olan kanun hükümlerine göre uygulama yapılması gerekirken, banka personeli sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun kamu görevlilerine özgü zimmet suçunu düzenleyen 247/1, 43, 62 ve 53. maddeleriyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8897, Karar No: 2019/4356, Tarih: 03.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8897 E.  ,  2019/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Her takvim yılı içinde kullanılan sahte faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı vergi türünde dahi olsa, aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanmasında bir isabetsizlik söz konusu olmayıp, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaları düzenleyen ... İnş. Har. Nak. Ltd. Şti. hakkında vergi inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ve bu mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

2- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ve kişiler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre de;

a- Hükmün gerekçesinde sanığın sahte fatura kullandığı kabul edilmesine rağmen, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında sanığın “sahte fatura düzenleme” suçundan cezalandırılmasına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

4- Kabule göre de;

a- Hükmün gerekçesinde sanığın sahte fatura kullandığı kabul edilmesine rağmen, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında sanığın “sahte fatura düzenleme” suçundan cezalandırılmasına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

b-... sayılı Vergi Usul Kanunu’nun ... sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “on sekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik ... sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b. maddesinde ise “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası“ öngörüldüğü nazara alındığında, sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda, faturaların kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmalarından dolayı suç tarihinin “26.04.2008“ olarak belirlenmesi nedeniyle, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini

c-Suça konu faturaların Kurumlar Vergisi indiriminde de kullanılmış olmaları nedeniyle “26.04.2008” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2007” olarak yanlış yazılması,

d-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, ... sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9660, Karar No: 2012/16758, Tarih: 19.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9660 E.  ,  2012/16758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.2.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.6.2012 günü temyiz eden davacı H. N. ile vekili Av. H.B. geldiler. Karşı taraf davalı Ş. N.ile vekili gelmediler. Davacı taraf murafaa talebinden feragat ettiğinden duruşma isteminin fergat nedeniyle reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verilip, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bente gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2012 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/8448, Karar No: 2015/11133, Tarih: 30.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/8448 E.  ,  2015/11133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/410354

MAHKEMESİ : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04.11.2014

NUMARASI : 2014/188 Esas, 2014/276 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararlar Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66-96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından hükümlüler müdafileri, katılanlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip, gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, inceleme yapılmaksızın dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12148, Karar No: 2021/16434, Tarih: 13.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12148 E.  ,  2021/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

İHBAR

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı Banka nezdinde 1996 yılında temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, yalnızca askerlik nedeniyle 2000 yılı Mayıs ayı ile 2001 yılı Kasım ayları arasında ara verdiğini, çalışması kesintisiz devam etmesine rağmen temizlik ihalelerini kazanan şirketlerin değiştiğini, alt işverenlerin davacının bilgi ve rızası dışında sürekli olarak giriş çıkış göstererek eksik prim yatırdıklarını, davacının 15 yıllık hizmet süresinin ve 3600 prim gününün dolması ve bu surette emekliliğe hak kazanması sebebiyle haklı nedenle işten ayrıldığını, 02.09.2005 yılından önceki hizmetlerine ilişkin herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek ödenmeyen kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Bankanın asıl işveren sıfatının bulunmadığını, davacının müvekkili Bankanın işçisi olmadığını, buna rağmen mağdur edilmemesi adına tespit edilebilen tüm hizmetleri için kıdem tazminatının kendisine eksiksiz ödendiğini, fark kıdem tazminatı talebinin süresinde ileri sürülmediğinden zamanaşımı itirazında bulunduklarını, bu nedenlerle haksız ve mesnetsiz davanın öncelikle husumet yokluğu nedeniyle usulden reddini, aksi halde esastan reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1) Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet süresine ilişkindir.