muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10025, Karar No: 2018/3178, Tarih: 28.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10025 E.  ,  2018/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kiracı olarak bulunduğu ve market olarak işlettiği iş yerinin 11/08/2014 tarihinde çıkan yangında içerisindeki malzemelerle birlikte yandığını, yangından yaklaşık bir ay önce iş yerindeki sayaç ve tesisatın değiştirilmesi gerektiğinden bahisle dilekçe ile davalıya müracaat etmesine rağmen, davalının arızalı sayaç ve tesisatta herhangi bir değişiklik yapmayarak olaya sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 40.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; dava konusu iş yerinin elektrik abonesinin dava dışı ...olduğunu, adı geçenin 11/07/2014 tarihli başvurusu üzerine birim şefi tarafından personel görevlendirilerek sayaç değişimi için ilgili yere gidildiğini, ancak uygun olmaması nedeni ile kendisine şifahen tesisatını düzeltmesi gerektiğinin söylendiğini, aynı kişinin 12/08/2014 tarihinde ikinci başvurusu üzerine çıkan yangın nedeniyle tesisat takılacak herhangi bir yer olmadığı görülerek denetim formu düzenlendiğini, olay nedeniyle sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 12.217,50 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir

2) Davacının temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dava, tehlike sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının dava dilekçesinde; yangın nedeniyle iş yerinde bulunan ve satışa sunulan malzemelerin de zarar gördüğünü iddia ettiği, yargılama sırasında dava öncesi yaptırılan delil tespitinde sadece elektrik ve inşaat kalemlerine ilişkin tespit yapıldığını ancak gıda ve temizlik gibi satışa sunulan malzemelere ilişkin tespit bulunmadığını, dosya içerisindeki faturalar dikkate alınarak dosyanın bir hesap bilirkişisine gönderilmesini istediği anlaşılmıştır.

Davacının dava dilekçesinde; yangın nedeniyle iş yerinde bulunan ve satışa sunulan malzemelerin de zarar gördüğünü iddia ettiği, yargılama sırasında dava öncesi yaptırılan delil tespitinde sadece elektrik ve inşaat kalemlerine ilişkin tespit yapıldığını ancak gıda ve temizlik gibi satışa sunulan malzemelere ilişkin tespit bulunmadığını, dosya içerisindeki faturalar dikkate alınarak dosyanın bir hesap bilirkişisine gönderilmesini istediği anlaşılmıştır.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/55 E., K sayılı Değişik İş dosyasının incelenmesi neticesinde; 14.08.2014 tarihinde yapılan keşif sırasında dükkan içerisindeki raflarda bulunan gıda ve temizlik ürünlerinin yanarak zayi olduğu gözlemine yer verildiği, tespit sonrasında elektrik ve inşaat bilirkişisinden oluşan heyet tarafından sunulan 21/08/2014 tarihli raporda; “...yangın neticesinde markette bulunan buzdolabı, derin dondurucu, klima regülatör masa pvc kapı ve pencereler ürünlerin sergilendiği ahşap raflar, gıda ve temizlik ürünlerinin yanarak kullanılamayacak hale geldiği...” tespitine yer verilerek yanan elektrik tesisatı ve inşaat kalemleri yönünden hasar miktarının 12.217,50 TL olduğu bildirilmiştir.

Temyiz incelemesine konu davada ise mahkemece, elektrik bilirkişinden kusur yönünden yeniden rapor alınmakla yetinildiği; davacının yanan gıda ve temizlik ürünlerine ilişkin tazminat istemi yönünden herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, elektrik ve inşaat kalemlerine ilişkin delil tespiti ile belirlenen hasar miktarına göre hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; olayın üzerinden uzun bir süre geçmiş olması nedeniyle, tam bir zarar hesabının yapılamayacağı açık ise de; zararın tam olarak belirlenememesi halinde hangi yöntemin uygulanacağı Türk Borçlar Kanununda düzenlenmiştir.

6098 sayılı TBK'nın 50. maddesi uyarınca; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler." Buna göre; Zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda hakim, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Yukarıda belirtilen yasa maddesinin ikinci fıkrasına göre, zararın gerçek tutarının kanıtlanamaması durumunda, hakim olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararı ve kapsamını doğrudan araştırmakla ve uzman bilirkişi aracılığıyla tutarını hesaplamakla yükümlüdür.

Yukarıda belirtilen yasa maddesinin ikinci fıkrasına göre, zararın gerçek tutarının kanıtlanamaması durumunda, hakim olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararı ve kapsamını doğrudan araştırmakla ve uzman bilirkişi aracılığıyla tutarını hesaplamakla yükümlüdür.

Bu itibarla; mahkemece, davacı tarafından işyeri içerisinde bulunan ve yanan emtiaların ( gıda ve temizlik vb. malzemelerin) miktar ve değerleri konusunda yeterli kanıt ortaya konulamasa bile, mahkemece TBK 50/2 çerçevesinde zarar ve kapsamını tespite yönelik uzman bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun rapor alınıp, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bendde açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi."
Yargıtay — Esas No: 2011/13142, Karar No: 2011/20963, Tarih: 19.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13142 E.  ,  2011/20963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin kardeşi olan vasiyetçinin kansere yenik düşerek vefat ettiğini, hastanede yatarken tedaviye cevap vermemesi nedeniyle taburcu edildiğini, diğer kardeşlerinin hastayı eve götürmek yerine notere götürerek vasiyetname düzenlettirdiklerini, noterde işlem yapılmak için sağlık raporu alındığını; ancak, bu raporun usulüne uygun alınmadığını; dolayısıyla, vasiyetçinin vasiyetname yapma yeterliliğinin bulunmadığı; vasiyetnamenin, müvekkilinin miras haklarını bertaraf etme amacıyla tanzim edildiğini iddia ederek; vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, vasiyetçinin davacının da bulunduğu bir ortamda; mal varlığının tamamını kendisine bakan kız kardeşine vasiyet edeceğini bildirdiğinde, davacının bu duruma itiraz etmediği gibi, noterde yapılan işlemler sırasında ve sağlık raporu alınırken bizzat vasiyetçiye nezaret ettiğini, iptal davası açmasının yasal olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, "Davacı vekili vasiyet edenin işlem tarihinde fiil ehliyeti bulunmadığından vasiyetnamenin şekil şartı eksikliği nedeni ile geçersiz olduğu sebebine dayanmıştır. Vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte noterce sağlık raporu aldırılmıştır. Gerek bu rapordan, gerekse davalı tanıkları beyanından, vasiyet eden ... ...'ın 03.08.2010 tarihinde fiil ehliyeti bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1) Davacı taraf; vasiyetçinin vasiyetname düzenlediği tarihte ağır hasta olduğunu belirterek; sağlıklı işlem yapma gücünün olmadığını, dolayısıyla fiil ehliyetinin bulunmadığını ... sürmektedir. Bu durumda, mahkemece yapılacak ...; vasiyetçinin tüm hastahane bilgilerinin ve vasiyetname düzenlenmesi için alınan sağlık raporunun ve tanık beyanlarının içinde bulunduğu dosyanın, Adli Tıp Kurumu İhtisas dairesine gönderilerek, vasiyetçinin, vasiyetname tanzim tarihinde fiil ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılmak ve sonucu dairesinde hüküm kurmak olmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2) Davacı vekili dilekçesinde; "Müvekkilinin miras haklarını bertaraf etmek amacıyla vasiyetname tanzim edildiğini belirtmiştir" HUMK 74 ve devamı maddeleri ile 04.....1958 gün 156 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi; bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuken nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir anlatımla; hakim, bir davada sadece tarafların ... sürdükleri maddi vakıalarla ve netice-i talepleriyle bağlı olduğu, dayanılan kanun hükümleriyle ve tarafların buna dayalı tavsifleriyle bağlı olmadığı, sonucu olarak da kanunları re'sen uygulamakla yükümlü bulunduğu öğreti ve uygulamada tartışmasız kabul edilmiştir.

Bu durum karşısında, dava dilekçesinde; saklı paya, dolayısı ile tenkise ilişkin talep de bulunduğu gözönünde bulundurulmak suretiyle, vasiyetnamenin iptali talebinin reddine karar verilmesi düşünüldüğü takdirde; tenkis istemiyle ilgili inceleme ve araştırma yapılarak, oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekir. Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12525, Karar No: 2016/2628, Tarih: 16.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12525 E.  ,  2016/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ... ve Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz ve katılma yoluyla temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.16.02.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/7009, Karar No: 2021/9187, Tarih: 22.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/7009 E.  ,  2021/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'e yönelik), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı (mağdureler ... ile ...'e yönelik)

HÜKÜM : Beraat (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Bozma öncesi yapılan yargılamada haklarında katılma kararı verilen mağdureler ... ile ...'in, kendilerine usulüne uygun tebliğ edilen hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurmayıp sadece yaşı küçük katılan mağdure ... vekilince temyiz edilen hükmün temyiz incelemesinde bozulmasından sonra mahkemece mağdureler ... ile ... yönünden verilen ilk kararların kesinleştiği gözetilmeden gerçekleştirilen yargılama neticesinde ikinci kez kurulan beraat hükümlerinin hukuki değerden yoksun bulunduğu dikkate alınarak katılan mağdure ... açısından verilen kararla sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4830, Karar No: 2021/2653, Tarih: 16.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4830 E.  ,  2021/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, Tefecilik

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1-Katılan vekilinin tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ve müdafinin 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6447, Karar No: 2022/7784, Tarih: 13.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6447 E.  ,  2022/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen tazminat davalarından; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davalı (birleşen davada davacı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kiracı asıl davada; İstanbul'un farklı ilçelerinde bulunan şubelerinde gıda ve temizlik ürünlerinin büfe, bakkal, market, catering işletmeleri, şirketler ve fabrikalar gibi müşterilerine toptan pazarlamasını yaptığını, bu amaçla davalı ile aralarında 10/02/2016 tarihinde imzalanan 10/03/2016 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, 10/03/2016- 10/04/2016 dönemine ait 30.000 TL kira bedelinin çek ile, bundan ayrı 60.000 TL de güvence parasını da davalıya ödediğini, davalının kiralananı sözleşmede kararlaştırılan tarihte ve amaçlanan kullanıma elverişli bir şekilde teslim etmek yükümlülüğü bulunduğunu, kiralananın mağaza- depo olarak kullanılmasına dair görüşmeler yapıldığını, sözleşmenin 5. maddesinde de davalının yükümlülüğünün düzenlendiğini, 16/03/2016 tarihinde iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı için yapılan başvuruya, dava konusu kiralananın sözleşmede amaçlanan kullanıma uygun şekilde depo olarak kullanılamayacağı, çevre sakinlerinin 14/03/2016 tarihli şikayetleri, kiralananın tedbiren mühürlü olduğu, depo - antrepoların şehir dışında olması gerektiğinden bahisle ruhsat verilemeyeceğinin belirtildiğini, ayrıca taşınmazın fenni muayene raporu için de yetersiz olduğunu öğrendiklerini, bu durumu bildirdiğini davalının kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli teslim etme yükümlülüğünden kaçındığını, 29/03/2016 tarihinde de belediye tarafından kiralananın ruhsata bağlanmasının mümkün olmadığının bildirildiğini, bu bağlamda davalının kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma uygun şekilde teslim etmesi ve kira süresince de elverişli şekilde bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmediğini, 30/03/2016 tarihli ihtarname ile sözleşmeden dönülerek hem kiralananın anahtarlarının teslimi için yer bildirilmesinin, hem de yapılan ödemelerin iadesi istenildiği halde ihtarname gereğinin yerine getirilmediğini ileri sürerek; 11/03/2016 tarihli kira sözleşmesinden 30/03/2016 tarihinde dönüldüğünün tespiti ile, 60.000 TL güvence bedelinin 04/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline, 30.000 TL tutarlı çek yönünden borçlu bulunmadığının tespiti ile uygun görülecek teminat karşılığında çekin ödenmesinin durdurulması yönünde tedbir kararı verilmesini, kiralanana yapılan masraflar nedeniyle oluşan 10.000 TL zararının 04/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kiraya veren; dava konusu kiralananda uzun yıllardır nalburiye işi yaptığını, davacı ile anlaşmaya varmasının akabinde nalbur malzemelerini düşük bedelle elden çıkardığını, işçilerini işten çıkartılarak tazminatlarını ödediğini, kiralanandaki rafları kaldırılarak 10/03/2016 tarihli tutanakla kiralananın davacıya sözleşmedeki amaca uygun olarak teslim edildiğini, 30/03/2016 tarihli ihtar ile sözleşmeden dönüldüğü bildirilmiş ise de kiralanan sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli biçimde teslim edildiğini, davacının birçok iş yeri olduğunu ve uzun yıllardır faaliyet gösterdiğini belirtmesi karşısında işin kapsamı ve ruhsata ilişkin araştırma yükümlülüğünün bulunmadığını, kaldı ki sözleşmede kiralananın depo olarak kullanılacağının kararlaştırıldığı halde toptan gıda satışı konusunda iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı talebinde bulunulduğunu, ruhsat verilmeme sebebinin kiralananın mevcut durumu ile ilgili olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Birleşen davada davacı kiraya veren; kiralananın sözleşmeye uygun olarak davalı kiracıya teslim edildiğini, davalı kiracının 30/03/2016 tarihli ihtarı ile haksız olarak sözleşmeden dönerek zararına ve hak kaybına sebep olduğunu, sözleşmede kararlaştırılan 200.000TL alacağın muaccel hale geldiğini ileri sürerek; sözleşmenin 5. maddesinde kararlaştırılan 200.000TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davalı kiracı; şirket merkezinde yapılan görüşmelerde kiralananın mağaza- depo olarak kullanımı hususunda anlaşmaya varıldığını, sözleşmenin 5. maddesinde de kiraya verenin yükümlülüğünün düzenlendiğini, akabinde sözlü olarak yapılan ruhsat başvurusuna olumsuz yanıt alınınca durumu davacıya bildirdiğini, davacının olumsuz davranışları üzerine de bu defa yazılı olarak belediyeye başvurduğunu, ruhsat verilmesine hukuki engel olması nedeniyle sözleşmeden dönülerek 05/04/2016 tarihli ihtar ile kiralananın anahtarlarının notere tevdi edildiğini, sözleşmeden kiralanana ruhsat alınamaması nedeniyle dönüldüğünü, cezai şart koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; asıl davada, taşınmaza belediye tarafından depo ve mağaza olarak kullanım ruhsatı verilmemesi şeklinde ortaya çıkan ayıbın hukuki ayıp olduğu, kiraya verenin taşınmazı amacına uygun kullanmaya elverişli halde kiracıya teslim edemediği, bu nedenle davacının sözleşmeyi feshetmekte, ödemiş olduğu kira, depozito bedeli ve taşınmaz için yapmış olduğu masrafları istemekte haklı olduğu; birleşen davada asıl davadaki belediye evrakları, tanık beyanları, kira sözleşmesi uzmanı bilirkişi raporu ve yazılı ihtarnameler dikkate alınarak, taşınmazda ortaya çıkan hukuki ayıp nedeniyle kiracının kira sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, bu nedenle kiraya verenin sözleşme şartlarına dayanarak cezai şart bedeli isteyemeyeceği gerekçeleriyle; asıl davanın kısmen kabulü ile 10/03/2016 tarihli kira sözleşmesinin, davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin tespitine, 60.000TL depozito bedelinin ve 4.000TL masraf bedelinin 04/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, Yapı Kredi Maslak Şubesine ait 6015123 seri numaralı ait 14/04/2016 keşide tarihli 30.000TL değerindeki çek bedelinin davalıdan istirdatı ile davacıya verilmesine; birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; karar, taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; kiracı tarafından ilgili belediyeye iş yeri açma ve çalışma ruhsatı için başvurulduğu, depo ve antepoların şehir dışında olması gerektiği ve mahalle sakinlerinin şikayetlerini içeren dilekçeler belirtilerek taşınmaza ruhsat verilemeyeceğinin bildirildiği, böylelikle taşınmazın kullanım amacına uygun şekilde kullanılamayacağının anlaşıldığı, taşınmazın ruhsata uygun olmadığından ayıbın giderilmesi için kiralayana süre vermekte de hukuki yarar olmadığı, feshin usulüne uygun yapıldığı, kiracının ödemiş olduğu kira, depozito bedeli ve taşınmaz için yapmış olduğu masrafları istemekte haklı olduğu, kiracıya yüklenebilecek bir kusur da bulunmadığından kiraya verenin sözleşme şartlarına dayanarak cezai şart bedelini de isteyemeyeceği, bu durumda kiracının açtığı asıl davanın kısmen kabulüne kiraya verenin açtığı davada davanın reddine karar verilmesi ve kiracı için takdir edilen vekalet ücreti yerinde olup taraf vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.