muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11643, Karar No: 2016/6574, Tarih: 14.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11643 E.  ,  2016/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.05.2014 gün ve 2008/480-2014/250 sayılı kararı bozan Daire’nin 17.06.2015 gün ve 2015/1210-2015/8397 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin mobilya sektöründe münhasıran gençlere ve çocuklara yönelik mobilyalar üreten, gençler için tasarlanmış mobilyaları üretmeyi meslek edinen ilk ve tek firma olduğunu, davacı adına tescilli 2003/02266 nolu karyola, 2005/03318 nolu gardrop ve iki kapılı dolap, 2006/00010 nolu iki kapılı dolap, 2003/02431 nolu karyola ve şifonyer, 2006/00018 nolu gardrop ve şifonyer, 2006/00019 nolu gardrop, şifonyer ve yatak ile 2006/00010 nolu 3 kapılı dolap tasarımlarının davalı tarafından aynı ve belirgin biçimde benzerlerinin haksız olarak taklit edilip üretilerek ve satışa sunulduğunu, davalının bu şekildeki haksız eylemi ile hem tüketicileri aldattığı gibi müvekkilinin ticari itibarını da zedelediğini ileri sürerek, tasarıma tecavüzün önlenmesine, 554 sayılı KHK 52/2-c, 53. maddesi uyarınca 10.000 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte tahsiline ve kararın masrafları davalıdan alınarak tirajı en yüksek ulusal iki gazete ile ulusal yayın yapan bir televizyon ve radyoda ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise asıl davanın dayanağı olan davacı tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.06.2015 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur.

Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak ...'ye gelir kaydedilmesine, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6168, Karar No: 2016/513, Tarih: 18.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6168 E.  ,  2016/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan (27.06.2006) satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu ile somut emsal alınarak incelenen l sayılı taşınmazın bağlı bulundukları cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4691, Karar No: 2023/12956, Tarih: 20.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4691 E.  ,  2023/12956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1460 Esas, 2022/593 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonun da davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle mahkemece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle mahkemece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davacıların bu davayı açma haklarının bulunmadığını, özellikle davacılardan ...'ın bu binaların yapımcısı, kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesis işlemlerini bizzat yapan arsa paylarını belirleyen kişi olduğunu, yine davacılardan ... Kurban'ın davacı ... ile birlikte hareket eden ve diğer davacılarında kat irtifakı tesisi sırasında hazır bulunan kişiler olduğunu ve resmi senedi bizzat imzalayan kişiler olduklarını, kendi iradeleri ile yaptıkları ve belgelerin altında imzası bulunan bu kişilerin dava açma haklarının bulunmadığını 4721 ... Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı hareketleri nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu ana gayrimenkul üzerinde bulunan iki adet bloktan oluşan tamamı 96 hisse üzerinden 48 arsa payının müvekkillerin sahibi bulundukları ana bloktan, kalan 48 arsa payının ise davacıların maliki bulunduğu B bloktaki bağımsız bölümlere dağıtılmış olduğunu, A blok maliklerinin tümü adına bu dilekçeyi mahkemeye sunduklarını, 2 adet blok bulunan arsanın her bir bloka ayrılan arsa paylarının birbirine eşit olduğunu, toplamda bloklara tahsis edilen arsa paylarının sonuç olarak değişmeyeceğinin, arsa paylarının değiştirilmesi konusunda kendilerinin bir talebinin bulunmadığını, A blok ile ilgili davanın reddi ve B blok da yer alan bağımsız bölümlere tahsis edilen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi hususunun ise incelenmesi gerektiğini, Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/606 Esas ... dava dosyasının incelenmesi gerektiğini, bu dosyanın incelemesi sonucu anlaşılacağı üzere kamulaştırılan A blokun kat mülkiyeti sona ereceğinden arsa paylarını yendien belirlenmesinin söz konusu olamayacağını, dava konusu ana taşınmaz yıkıldığına göre kat mülkiyeti kurulu bağımsız bölümlerden bahis edilemeyeceğini, 634 ... Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesinin bu davada uygulanmasının mümkün olmadığını, B blokta ise davacıların ise herhangi bir arsa paylarının bulunmadığının ve açılan davanın da reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli ve 2014/371 Esas, 2015/1196 Karar ... kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi yaptığı temyiz incelemesi sonucunda mahkemece soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi yaptığı temyiz incelemesi sonucunda mahkemece soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 01.10.2020 tarihli ve 2019/265 Esas, 2020/257 Karar ... kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazda 1996 yılında kat irtifakının kuruluşunda bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin ortaya konulamadığını dava dosyasında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı anlaşılmakla, soyut ve genel ifadeler ile hazırlanan rapora göre yeniden arsa paylarının belirlenmesine karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin 26.05.2022 tarihli ve 2021/1460 Esas, 2022/593 Karar ... kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporları ile arsa payları arasında orantısızlık olduğunun açık ve somut şekilde ortaya konulduğunu, uzunca bir süre dava açılmamasının kötüniyetli oldukları anlamına gelmeyeceğini, ayrıca davalılar lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 ... Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 ... Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 ... Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 ... Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 ... Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 ... Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde kat irtifakı 03.05.1996 tarihinde tesis edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde mahkemece yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava aynı hukuki sebepten kaynaklandığından ve aynı sebeple reddedildiğinden kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken farklı vekille temsil edilen davalılara ayrı ayrı vekâlet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının davalılara vekâlet ücreti verilmesine ilişkin 5 ve 6 numaralı maddelerin hükümden çıkarılmasına yerine ''Davalılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.175,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacılardan alınarak kendisini vekil ile temsil eden davalılara verilmesine'' cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8664, Karar No: 2015/6196, Tarih: 01.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8664 E.  ,  2015/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/123-2013/577

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 22.05.2014 gün ve 2014/471 Esas, 2014/3990 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı arsa sahibi vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davacıya verilmesi gereken 4 nolu dairenin davalının oğluna verildiğini, başka bir daire kalmadığından doğu cepheli 5 nolu dairenin müvekkili tarafından zorunlu olarak kabul edildiğini, iki daire arasında değer farkı olduğunu, ayrıca 5 nolu dairenin eksik ve ayıplı imal edildiğini, 2001 yılında teslimi gerekirken, 2010 yılında teslimin gerçekleştiğini ileri sürerek, değer farkından dolayı 25.000,00 TL, eksik işler nedeniyle 15.398,00 TL ve kira kaybı nedeniyle 21.000,00 TL'nin ihtar ve dava tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili, davacıya batı cephesinden bir daire verilmesi konusunda anlaşmalarına rağmen daha sonra yaptıkları sözlü anlaşma uyarınca 03.03.2010 tarihinde kendisine doğu cepheli bir dairenin tapuda verildiğini, daire teslim alınırken itiraz ileri sürülmediğini, davacının dairenin mevcut durumunu bilerek kabul ettiğini, kendisine verilen dairenin daha değerli olduğunu, dairenin 2001 yılında teslim edileceğine dair bir anlaşma olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 11.861,27 TL kat farkı, 10.537,36 TL eksik işler bedeli ile 7.443,12 TL kira kaybının 20.10.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 12.11.2012 tarih, 2012/4646 Esas ve 2012/6625 Karar sayılı ilamıyla; davacının 03.03.2010 tarihinde tapuda dairenin adına tescil yapıldığı tarihe kadar bu hakkını kullanmayıp itirazi kayıt da ileri sürmediğinden değer farkını talep hakkı bulunmadığı, davacının 15.398,00 TL eksik işler bedeli isteği konusunda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, ortak alanlar ve kalorifer peteği, dış cephe boyası, kartonpiyer ve küvet bedeli hakkında bir değerlendirme bulunmadığından bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, sözleşmede teslim tarihi kararlaştırılmadığından taşınmazın tapuda yükleniciye devredildiği 03.03.1999 tarihinin sözleşme tarihi olarak kabul edilip, işin bitirilebileceği süre belirlenerek gecikme tazminatının hesaplattırılarak hükmedilmesi, yasal faiz yerine reeskont faizine hükmedilmesi, kira tazminatı için dava tarihinden faize hükmedilmesi gerektiği gerekçeleriyle hüküm

bozulmuş olup; Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 26.891,90 TL'nin 10.537,36 TL'sinin 20.10.2010, 16.354,54 TL'sinin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 22.05.2014 gün ve 2014/471 esas, 2014/3990 karar sayılı ilamı ile, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen banyo küveti ve kalorifer peteği takılması işlerinin yüklenici tarafından taahhüt edilmediği gerekçesiyle mahkemece re'sen mahsup edilerek eksik iş bedeli hesaplandığı, ancak sözleşmede ayrıntıların düzenlenmeyip, tespit raporunda duş teknesinin eksik olduğu, dava dilekçesinde de daireye kalorifer peteklerinin takılması konusunda talep bulunduğu ve sayılan tüm eksik kalemlerin yüklenicinin inşaattaki diğer dairelere de yapmış olması halinde, davacıya ait olan dairelere de yapması gereken imalatlar niteliğinde olduğundan, eksiklerin mahiyeti ve aksi yönde bir ispat bulunmadığı gözetilerek, mahkemece bu imalat kalemlerine ilişkin olarak da davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahsup yapılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44616, Karar No: 2017/30244, Tarih: 20.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/44616 E.  ,  2017/30244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile ... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekte, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... davanın reddine karar verilmesini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ile davalı .... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı ....'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ve davalı ...., GPRS kayıtlarına dayanmışlardır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda GPRS kayıtlarında davacı imzası ve sabah işe başlayış saatlerinin bulunmadığı gerekçesiyle bu kayıtlara itibar edilmeyerek hesaplama yapılmış ve bu hesaplamaya itibarla da hüküm kurulmuştur. Oysa GPRS kayıtlarında imza bulunmaz.Ayrıca tanık beyanları ve dosya içeriğine göre de işe başlama saatinin 08:00 olduğu sabittir. GPRS kayıtları bulunan dönem için bu kayıtlar esas alınarak fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır. Bu hesaplanan dönem için takdiri indirim yapılmamalıdır. Davacının GPRS kayıtları bulunan dönemde çalışmasıyla, GPRS kayıtları bulunmayan dönemdeki çalışması da aynı asıl işveren yanında ve aynı işi yaparak geçmiştir. Dolayısıyla farklı bir çalışma süresini gerektirecek bir veri de bulunmamaktadır. GPRS kayıtları bulunmayan dönem için de, GPRS kayıtları bulunan dönemdeki ortalama çalışma süresi ve buna bağlı fazla çalışma ücreti hesaplanıp takdiri indirim yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Kabule göre de, Mahkemece yerleşik kararlar uyarınca hak edilen fazla çalışma alacağından daha düşük oranda indirim yapılması gerekirken hakkın özünü etkileyecek şekilde %50 oranında takdiri indirim yapılması hatalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ....'ye iadesine, 20.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.