muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1910, Karar No: 2021/4145, Tarih: 28.04.2021

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Her ne kadar bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, çekişmeli taşınmazların, tespitlerine esas tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, hükmüne uyulan bozma ilamında, tarafların dayandığı tapu kayıtlarının tedavül ifraz kayıtlarının ve mahkeme ilamının yerine uygulanması, sınırlar tek tek gösterilerek fen bilirkişiye tanzim ettirilecek krokide yerlerine işaret olunması, tapu kayıtları ile ilam kapsamının tayin ve tespit olunması, taraflar arasında görüldüğü anlaşılan mahkeme ilamının kesinleştiğinden tarafları bağlayacağının düşünülmesi, tapu kayıtlarının miktar fazlası bulunup bulunmadığının soruşturulması, bulunduğu takdirde miktar fazlası üzerinde iktisap sebeplerinin incelenmesi ve iktisap sağlayacak zilyetlik hususu sabit görülmediği takdirde muhtesat hakkında işlem yapılması gereğine değinildiği halde, taşınmazların tespitlerine esas tapu kayıtları ve ifraz kayıtları mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamı belirlenmemiş, komşu parsellere ait tutanak ve dayanaklarından yararlanılmak suretiyle tapu kayıt uygulaması denetlenmemiş, tapu kayıtlarının miktar fazlası bulunup bulunmadığı incelenmemiş, ayrıca dosya kapsamında bulunan ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 07.6.1940 tarih 55/124 Esas, Karar sayılı müdahalenin men’ine ilişkin ilamı ve 01.4.1940 tarihli haritası ölçekli olmasına rağmen kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle taşınmazların ilam haritası kapsamında kalıp kalmadıkları da belirlenmemiştir. Öte yandan, tespite esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b şartlarının davacılardan Salih ... (...), ... lehine oluşup oluşmadığı; uymaması halinde ise zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmaksızın hüküm kurma yoluna gidilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2017/41277, Karar No: 2017/23113, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41277 E.  ,  2017/23113 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ve davacı Posta ve Telgraf Teşkilatı Aş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını,sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını,zamlı ücretlerin ödenmediğini,ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını,yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili,şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Telekominikasyon İnş... vekili,ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını,sözleşmede ücret dışında yol yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Temyiz başvurusu :

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatine göre yasal ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılmıştır.Davacı tanıkları ile davalı tanığının yemek molası olarak kullandıkları süre bakımından beyanda bulunduğu,ara dinlenme konusunda beyanlarının net olmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyleyken, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacı tanıkları ve davalı tanığı yeniden dinlenilerek ara dinlenme hususunda beyanları alınarak ara dinlenme süresinin netleştirilmesi gereklidir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7277, Karar No: 2007/8074, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7277 E.  ,  2007/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.11.2006 gün ve 2006/11598-13175 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.11.2006 tarih ve 2006/11598-13175 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1753, Karar No: 2009/1547, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1753 E.  ,  2009/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalıların yöneticisi bulundukları ... apartmanın güçlendirilmesi için imzalanan 22.09.2000 tarihli sözleşme kapsamında yeralmayan ve apartman için yapılan imalâtın ödenmeyen bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

İmzalanan sözleşmede yapımcı olarak ..., ... ve ..., iş sahibi olarak da apartman yönetimi ..., ... ve ... gösterilmişlerdir. Dava konusu imalâtın yöneticilerin talimatı ile ... apartmanı için gerçekleştirildiğinde uyuşmazlık yoktur. Nevar ki yapımcı olarak sözleşme “... İnşaat” ortaklığınca imzalandığı ve bu ortaklıkta ...’te yer aldığı halde davayı ... ve ... açmış olduğundan öncelikle mahkemece diğer adî ortak ...’ten davaya muvafakat alınması, alınamadığı takdirde hakkında ayrıca dava açılarak bu dava ile birleştirilip davada taraf teşkilinin tamamlanması zorunludur. Bundan sonra yeni taraf teşkili sağlandığı takdirde dava konusu imalât 2000 yılında gerçekleştirildiğinden 2000 yılı mahalli rayiçleriyle bedelinin saptanması için bilirkişilerden ek rapor alınarak dava sonuçlandırılmalı, ...’ten muvafakat alınmadığı veya hakkında dava açılmadığı takdirde ise davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/200, Karar No: 2015/6421, Tarih: 25.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/200 E.  ,  2015/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ile davalılar ve .... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) .... bilirkişi tarafından keşifte uygulanan 1954 ve 1956 yılları memleket haritalarının yapımında kullanılan hava fotoğrafları ile 1994-1995'li yıllara ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan hava fotoğrafı ve bundan elde edilen memleket haritasının bulunduğu yerden getirtilerek,

2) Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; dosya arasında bulunan 1954 ve 1956 yılı memleket haritaları ve bu haritaların yapımında kullanılan hava fotoğrafları ile 1994-1995 yıllarına ait öncesinde dava konusu 106 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yeri kapsar hava fotoğrafı ve bundan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli 106 ada 16 parsel sayılı taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5957, Karar No: 2012/9776, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5957 E.  ,  2012/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2011 gün ve 2010/3 Esas, 2011/325 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Nüfus kaydına göre, suç tarihi itibarıyla 14 yaşı içinde bulunan mağdure ile sanığın aynı oto içerisindeyken sevip, öpme şeklinde kısa bir süre sevişmelerinden sonra hiçbir tepki vermeden evine gelen mağdurenin bu olaydan hiç kimseye söz etmediği, yemek sırasında boynunda bir morarma gören babasının bunun nedenini sorduğunda mağdurenin önce gizlediği, ancak ısrarlı soru üzerine eylemin zorla yapıldığını beyan ettiği ve aşamalardaki anlatımlarının çelişkili bulunduğu nazara alınarak ve tüm dosya içeriğine göre, eylemin tehdit, cebir ve hile olmaksızın gerçekleştiği anlaşılmış ve olay mahkemece de bu şekilde kabul edilmiş bulunduğu gözetildiğinde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.11.2010 tarihli raporunda mağdurenin eylemin zorla olduğuna dair beyanı da esas alınarak olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu bildirilmiş ise de; bu durumun dosya içeriğine göre olaydan sonra gelişen ailevî ve çevresel nedenlerden kaynaklanmış olmasının da muhtemel bulunduğu düşünülerek, lehe bir kabulle TCK.nın 103/6. maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerekirken, anılan fıkrayla cezanın artırılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9851, Karar No: 2013/846, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9851 E.  ,  2013/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dilekçesinde; Kınık Beldesinde yapılan kadastro sınasında 130 ada 1529 parsel sayılı taşınmazın, Hazine adına tespit edilip beyanlar hanesine kendi kullanımında olduğunun yazıldığı, ancak bu taşınmazın batısında 6000-6500 m² civarında 2/B niteliğinde bulunan taşınmazın orman sınırları içerisinde bırakıldığı iddiasıyla bu bölümün adına kullanım şerhi yazılan 130 ada 1529 parsele eklenmesini talep etmiştir. Davacı, 18/04/2011 tarihli duruşmada, dava dilekçesinin yanlış kaleme alındığı, nizalı taşınmazın 2/B arazisi olduğu, mülkiyet iddiasının bulunmadığı, taşınmazın kullanıcısının kendisi olduğunun tesbitini istediğini beyan etmiş, yine 26/12/2011 tarihli duruşmada, talebinin 18/04/2011 tarihli celsede tutanağa geçtiği gibi dava konusu ettiği 130 ada 1529 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısı olduğunun tespiti olduğunu bildirmesi üzerine mahkemece davacının hukukî yararı bulunmadığı anlaşılmakla, davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından dava ettiği taşınmazın dava dilekçesinde belirttiği taşınmaz olduğu iddiasıyla temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.