muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7961, Karar No: 2013/7958, Tarih: 11.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7961 E.  ,  2013/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ve birkısım davalılar ile davadışı yüklenici ... arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği iskan masraflarının arsa sahipleri tarafından ödenmesi gerektiğini, müvekkili tarafından ödenen iskan masrafının, payları oranında davalılardan talep edilmesine rağmen ödeme yapılmadığını, 24.08.2010 ve 12.04.2010 tarihli iki ödeme için ... ve... aleyhine açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, bu iki makbuzdan dolayı davalı ... ve...’den alacak taleplerinin bulunmadığını ileri sürerek, davalılar adına ödenen 8.500,00 TL’nin ... ve... dışındaki diğer davalılardan payları oranında tahsili ile 7.602,51 TL’nin tüm davalılardan arsa payları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, dava konusu alacağın kendilerinden istenemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalıların, davacı tarafından iskan ruhsatı alınması için masraf yapılan taşınmazda kat maliki oldukları, 02.10.1989 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde, “inşaatın başlangıcından itibaren sigorta, işçi ücretleri, vergi harç ve rüsumları emlak vergileri vesair ücretler inşaatın bitimine kadar müteahhite ait olacaktır. ” hükmünün yer aldığı, davalıların, söz konusu giderleri ödeyeceklerine dair taahhütleri bulunmadığı gibi davalıları borçlandıracak bir belge de sunulmadığı, bu durumda davalıların dava konusu giderleri ödeme yükümlülüklerinin olmadığı gerekçesiyle, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yapılan inşaat için arsa maliklerinden biri olan davacının ödediğini iddia ettiği iskan masraflarının, diğer arsa ve kat maliklerinden kendilerine düşen kısmının tahsili istemine ilişkindir.

492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 58.maddesinde " Tapu ve kadastro harçlarını kanuna ekli tarifede belirtilen kişiler; tarifede belirtilmeyen işlemlerde taraflar aksini kararlaştırmamış ise,aşağıda yazılı kişiler ödemekle mükelleftir. a) Mülkiyet ve mülkiyetten gayrı ayni hakları iktisap edenler, (İktisap eden kişiler birden fazla ise harçları hisseleri oranınca öderler), b) İpotek tesisinde ipoteği tesis edenler, c) Kadastro işlerinde adlarına tescil yapılanlar, d) Miras sebebiyle çıplak mülkiyetin mirasçı adına tescilinde, çıplak mülkiyet sahibi olanlar, e) Rücularda rücu eden taraf, f) Bunlar dışında kalan işlemlerde lehine işlem yapılmış olanlar. " düzenlemesi bulunmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, inşaatın, anahtar teslimi şeklinde tesliminin öngörüldüğü hallerde; teslim kavramı içinde, binanın eksiksiz ve kusursuz olarak bitirilmesi yanında, yapı kullanma (iskan) izninin alınması da yer almaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; arsa malikleri ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin üçüncü sayfasında " inşaat başlangıcından itibaren sigorta, işçi ücretleri, vergi harç ve rüsumları emlak vergileri vesair ücretler inşaatın bitimine kadar müteahhite ait olacaktır." ifadesine yer verildiğinden mahkemece davanın reddine karar verilmişse de; sözleşme kapsamında binanın "anahtar teslimi" suretiyle teslim edileceğine veya iskan harcının yüklenici tarafından ödeneceğine ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığından, dava konusu edilen masrafların sözleşmenin bu hükmü gereği yüklenici tarafından ödeneceğinin kabulü mümkün bulunmamaktadır. Buna göre, yukarıda belirtilen kanun maddesi gereği iskan harcının arsa maliklerince ödeneceği açıktır. Mahkemece bu husus dikkate alınarak, daha önce aynı konuda açılıp sonuçlandırıldığı beyan edilen dava dosyası, iddia ve savunmalar dikkate alınarak inceleme yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19026, Karar No: 2021/9578, Tarih: 05.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/19026 E.  ,  2021/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 27. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir

oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9694, Karar No: 2022/9770, Tarih: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9694 E.  ,  2022/9770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına - kısmen onanmasına dair Dairemizin 27.12.2021 ... ve 2021/10021 - 2021/10039 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 Sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 Sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece 08.02.2021 tarihli verilen kararda, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı-davalı kadın lehine tazmınatlara ve nafakalara hükmedilmiş, 28.07.2021 tarihli ek karar ile yine davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu kararlara karşı, davalı-davacı erkek tarafından temyiz yoluna başvurulmuş Dairemizin 27.12.2021 tarih , 2021/10021 Esas ve 2021/ 10039 Karar sayılı ilamıyla, hükmün, yoksulluk nafakası yönünden bozulmasına, diğer yönlerden ise onanmasına karar verilmiş, davalı-davacı erkek tarafından süresinde karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Anayasa'nın 141/3 üncü maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.''buyurucu hükmünü içermektedir.Taraflarca açılan boşanma davalarının yapılan yargılamasında mahkemece verilen 08.02.2021 tarihli 2020/277 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararda davanın kabulüne karar verilirken hangi boşanma davasının kabul edildiği hüküm kısmında açıklanmamış, davacı-davalı kadının 06.05.2021 tarihli dilekçesi üzerine 28.07.2021 tarihli ek karar ile yine davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına şeklinde ... bir hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece kanunun açık ihlali niteliğinde ek karar ile hüküm fıkrasının değiştirilmesi hatalı olduğu gibi hangi davanın kabul edildiği ve tarafların kusur durumları anlaşılmayacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca, davalı-davacı erkek birleşen boşanma davası ile usulune uygun şekilde tanık deliline dayanmış ve tanık isimlerini bildirmiştir. Delil, çekişmeli vakıalar ve bu vakıaların ispatı için gösterilir (HMK m.187/1, HMK m.238/1). Çekişmeli vakıanın ispatı için tanık bildiren tarafın tanık sayısı sınırlanamaz ve hakim tanık sayısını belirleyemez. Aksi tutum ... yargılanma ve savunma hakkının kısıtlanmasına yol açar. Bu nedenle; davalı-davacı erkek tarafından birleşen boşanma davasında isimleri bildirilen tanıklar dinlenilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece, davalı-davacı erkek tarafından açılan birleşen davada usule uygun şekılde bildirilen tanıklar dınlenılerek, Anayasa'nın 141/3 üncü maddesi gereğince, gerekçeli şekilde ve usuli kazanılmış haklara da dikkat edilerek, her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekırken, yazılı şekılde hüküm kurulması doğru olmamış, bu hususun ilk inceleme de gözden kaçırıldığı anlaşıldığından bahsedilen nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/1-4 maddesi gereğince davalı-davacı erkeğin karar düzeltme talebinin yukarıda açıklanan sebeple KABULÜNE, Dairemizin 27.12.2021 tarih , 2021/10021 esas ve 2021/ 10039 karar sayılı onama- bozma ilamının tümüyle kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7727, Karar No: 2014/7647, Tarih: 21.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7727 E.  ,  2014/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/298996

MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/78 (E) ve 2012/108 (K)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Katılan idare vekilinin 07.11.2012 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden hüküm tarihinden önce vefat eden sanıklar Ş.. A..,C.. M..,H.. D..,N.. T..,C.. A.. ve Ş.. D.. hakkındaki hükümlere yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, diğer sanıklar hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemleri ile ilgili yapılan inceleme neticesinde gereği görüşüldü:

1-5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca, hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2006 tarih ve 2006/406 Esas sayılı iddianamesi ile; suç tarihlerinde E..B.. ve K.. Odasının başkanı olan sanık N.. Y.. ile odanın genel sekreteri sanık N.. A..'ın odaya ait üye kayıt defterlerinde esnaf sanıkların bağ-kur sigortalık durumunu etkileyecek nitelikte silinti, kazıntı, ekleme, karalama, kalem oynatma, sayfa ekleme, yeni üye kayıt defterine geçiş sırasında kayıt tarih sırasını bozup geçmişe dönük kayıtlar oluşturarak haksız hizmet süresi kazandırdıkları, Van Bağ-Kur İl Müdürlüğünde İl Müdürü olan sanık İ.. S.., sanıklar K.. G.., F.. Ş.., Ş.. T.. ile memur olarak görev yapan sanıklar C.. T.., M.. A.. ve M.. G..’nun ise E.. K.. ve B.. odasına gelerek üzerlerinde sahtecilik yapıldığı açık olan oda kayıt ve belgelerini esas alarak içerik itibariyle sahte olan esnaf sanıklar ile ilgili suça konu meslek odası kayıt tespit tutanaklarını oda başkanı ve genel sekreter olan sanıklar N.. Y.. ve N.. A.. ile birlikte düzenleyerek esnaf sanıklara haksız şekilde yaşlılık aylığı bağlanmasına veya hizmet süresi kazandırılmasına neden olduklarının iddia olunması, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen 16.03.2005 tarih ve 1 sayılı soruşturma raporunda, esnaf sanıkların üyelik kayıtlarının sonradan yapıldığının, bazı üyelik kayıtlarına dair yönetim kurulu kararlarına isimlerin sonradan eklendiğinin, bazı üyelik kayıtlarına dair ise yönetim kurulu kararlarının bulunmadığının, üyelik kayıtları üzerinde silinti, kazıntı, daksilleme yapıldığının, üyelerin sigortalılıklarını ve vergi kayıtlarını belgeleyecek bir evrak ibraz edemediklerinin, Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğünden getirtilen ilgili odanın 1973 ve 2002 yılları arasına ait hazirun cetvellerinde üye kayıtları sonradan yapılan kişilerin isimlerinin yer almadığının, oda evrak ve kayıtlarında esnaf sanıkların üyeliklerinin başladığı tarihten itibaren üyelik aidatı ödediklerine dair belgeler bulunmadığı gibi Esnaf Sicil kayıtlarının da bulunmadığının belirtilmesi,suç tarihinde yürürlükte bulunan 507 sayılı Kanunun 112 ve daha sonra 21.06.2005 gün ve 25852 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5362 sayılı Kanunun 59. maddesine göre "Esnaf ve sanatkarlar meslek kuruluşlarının yetkili organlarının üyeleri ve genel sekreterleri ile personelin görevlerini yerine getirirken görevleriyle ilgili suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle bu kuruluşların paralar ile para hükmündeki evrak, senet ve diğer malları aleyhine, bilanço, kesin hesap, rapor, diğer her çeşit evrak ve defterleri üzerinde suç işledikleri takdirde, bu suçlardan dolayı, adli olarak kamu görevlileri gibi ceza görürler" hükmü ve 02.08.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasanın 6

.08.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu'nun 7/1 ve 16.05.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Yasanın 28. maddesinin "Yönetim Kurulu üyeleri ile Kurum personeli, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanmasında kamu görevlisi sayılır ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine tâbidir."hükmü karşısında; düzenlenen iddianamenin 17.07.2006 tarihli olduğu ve iddianamenin düzenlendiği tarihte, yargılamaya ilişkin, bahsi geçen usul hükmünün yürürlükte bulunduğu da dikkate alınarak, suç tarihinde Van Bağ-Kur İl Müdürlüğünde İl Müdürü olan sanık İ.. S.., şef olan sanıklar K.. G.., F.. Ş.., Ş..T.. ile memur olarak görev yapan sanıklar C.. T.., M.. A.. ve M.. G.. hakkında yargılama şartı olan 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma izni alındıktan sonra, sanıkların eylemlerinin sübutu halinde, dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birinin diğerine dönüşmeyeceği, resmi belgede sahtecilik suçunun nitelikli dolandırıcılık suçunun unsuru olmadığı da gözetilerek ayrıca “memurun resmi belgede sahteciliği ve bu suça azmettirme” suçunu da oluşturacağı dikkate alınarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler tesis edilmesi,

Yasaya aykırı,

2-UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneklerine göre; sanık C.. Y..'ın 13.04.2013, sanık A.. S..'nin ise 14.08.2013 tarihinde hükümden sonra vefat ettikleri anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9647, Karar No: 2024/11292, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9647 E.  ,  2024/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/115 E., 2024/275 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulamaya konulan toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücrette indirimin veya hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı