muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6992, Karar No: 2024/13730, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6992 E.  ,  2024/13730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/329 E., 2023/675 K.

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

SUÇ TARİHLERİ : 31.12.2009

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen“2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilmemesi nedeniyle; “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise, 213 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 31.12.2009 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13171, Karar No: 2020/496, Tarih: 09.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/13171 E.  ,  2020/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ihbar ve şikayeti üzerine 21.12.2013 tarihinde müştekilerin ikametinde arama yapıldığı anlaşılmakla, sanığa verilen cezanın TCK.nın 267/3. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, Cumhuriyet Savcısı'nın, ihbarın şikayet hakkı kapsamında kaldığına ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1202, Karar No: 2017/5960, Tarih: 22.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1202 E.  ,  2017/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan, vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74.maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı erkeğe tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/7634, Karar No: 2018/16838, Tarih: 27.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7634 E.  ,  2018/16838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.05.2007-09.12.2013 tarihleri arasında davalı taşeron ... Savunma ve Güvenlik .... San. A.Ş. bünyesinde, diğer davalı asıl işveren ... Tekstil ve... San. İşl. A.Ş.nin fabrika üretim tesisinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Tekstil ve... Sanayi İşletmeleri A.Ş. vekili, davacının işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının diğer davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini, gözetim, denetim ve kontrol hizmet sözleşmesi le maaş, kıdem, yıllık izin, bayram, ulaşım vs bedeller dahil hizmet bedeli üzerinden anlaşıldığından davalı diğer şirketin sorumlu olduğunu, davacının iş akdinin güvenlik şirketi tarafından 4857 Sayılı Kanunun 25/II maddesi uyarınca haklı feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatlarını hakketmediğini, habersiz işe gelmemesi üzerine güvenlik şirketi tarafından 16.12.2013 tarihli ihtarname gönderdiğini, sözleşmede işçilerin alacaklarına dair tüm sorumluluğun güvenlik şirketine ait olduğunu, istisnaen fazla çalışma durumuna ücretleri bordro ile ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Savunma ve Güvenlik ...emleri San. A.Ş. vekili, işçi alacakları zamanaşımına uğradığını, 02.05.2007-11.12.2013 devresi çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından feshedilmediğini, davacı iş akdinin feshine ilişkin müvekkile bildirimde bulunmadan önce iş akdi şirket tarafından feshedildiğini, 09-10-11.12.2013 tarihlerinde mazeret göstermeden işe gelmediği için tutanak tutulduğunu, davacıya 16.12.2013 tarihli ihtarname tebliğ edildiğini, ihtarnamede 09-10-11.12.2013 tarihlerinde mazeretsiz gelmediğini, mazeretini bildirmesi ve işe dönmemesi halinde akdi feshedileceğini, 4857/17-d bendi gereği işi 3 yıl ve daha fazla süren işçi bildirim tarihinden itibaren 8 hafta sonra 10.02.2014 tarihinde fesholacağının bildirildiğini, müvekkil şirketin ihbar tazminatı talep hakkının saklı olduğunu, 25/II-g gereğince akdi feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedilmesi nedeniyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının çalıştığı döneme ait ödenmeyen yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süre içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram-genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram-genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ve bayram-genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır.

Fazla çalışmanın ve ulusal bayram-genel tatil günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram-genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı ve ulusal bayram-genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ve ulusal bayram-genel tatil çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma ve ulusal bayram-genel tatil çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; dosyada mevcut 2009/Ocak-2013/Aralık ayları arasındaki döneme ilişkin davacıya ait imzasız ücret bordrolarının bir kısmında fazla mesai ücreti ile ulusal bayram-genel tatil çalışma ücreti tahakkuklarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan banka kayıtları dikkate alınarak ilgili tahakkukların ödenip ödenmediği belirlenerek, ödeme yapılmış ise bordroların imzasız olduğu da gözetilerek, bu aylara ilişkin fazla mesai ve ulusal bayram-genel tatil ücreti tahakkuklarının, hesap edilen fazla mesai ve ulusal bayram-genel tatil alacaklarından mahsup edilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11753, Karar No: 2015/2609, Tarih: 11.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11753 E.  ,  2015/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istimarı, fuhuş (sanık ...), çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ....)

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'nin atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyize edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, diğer sanıklar ... ve ...'ın eylemlerine 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi kapsamında iştirak ettiği halde hakkında aynı Kanunun 39. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini ve aynı sanığın atılı suçları velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle işlemesi nedeniyle hakkında TCK.nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24565, Karar No: 2013/33454, Tarih: 24.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/24565 E.  ,  2013/33454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluların, aleyhlerine girişilen kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte kendilerine satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmediğini ileri sürerek yapılan ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece, tebligatın borçlulara usulüne uygun olarak yapıldığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat, muhataba bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında: "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup. muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa, adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Öte yandan 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 23/8.maddesi uyarınca, tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılması durumunda, buna ilişkin kaydın tebligat evrakı üzerine yazılması zorunludur. Bir diğer anlatımla, 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21/2.maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran merciice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur.

Somut olayda, şikayetçi borçlular adına çıkarılan satış ilanının, daha önce Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebligat çıkartılmadan doğrudan aynı Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiş olduğu ve tebliği çıkaran merci tarafından tebliğ evrakı üzerine, tebligat çıkarılan adresin muhatapların adres kayıt sistemindeki adresleri olduğuna dair kayıt düşülmediği, bu durumda borçlulara gönderilen satış ilanı tebligatlarının usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 127. maddesine göre "ilanın bir sureti borçluya, alacaklıya ve taşınmazın tapu siciline kayıtlı bulunan alakadarların tapuda kayıtlı adresleri varsa bu adreslerine tebliğ olunur." Borçlulara satış ilanının usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi ise, başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle istemin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5045, Karar No: 2010/5824, Tarih: 24.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5045 E.  ,  2010/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya ait 2161 parsel nolu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dahilinde kaldığını ileri sürerek, tapusunun iptaliyle, terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazın Drama muhaciri olması nedeniyle iskan kanunu gereğince kendisine verildiğini, tapu kaydının ancak uygun tazminat karşılığında iptal edilebileceğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "açtığı davada haklı olmasına karşın yargılama sırasında çıkan yasa düzenlemeleri sebebiyle davanın reddedilecek olması yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücreti sorumluluğundan davalıyı kurtarmayacağı gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/4396, Karar No: 2010/13230, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4396 E.  ,  2010/13230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında faturalar içeriğindeki malların müvekkilince davalıya satılarak teslim edilmiş ise de, davalı yanca bedellerinin ödenmediğini, aleyhine girişilen takibe itiraz sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanca alacak iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kısmen iptaliyle takibin 3.612.78.-TL.üzerinden bu tutara takip tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmak suretiyle devamına, koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davaya konu alacağın likit (muayyen, belirlenebilir, hesap edilebilir) olduğu gözetilmeden, yanılgılı gerekçeyle bu kalem istemin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.