muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8697, Karar No: 2011/6081, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8697 E.  ,  2011/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Alayunt –... demiryolu hattında bulunan bekçili hemzemin geçitte bekçilik hizmetlerinden davalının sorumlu olduğunu, davalı idarenin bu hizmeti yerine getirmemesi üzerine bekçilik hizmetini kendilerinin yaptığını ve bu hizmet için 102.848,97 TL ödediklerini ileri sürerek 102.848,97 TLnın tahsilini istemiştir.

Davalı, KGM nin Ankarada bulunduğuna izafeten gösterilen kurumun Bursada olduğunu, davanın KGM nin bulunduğu, yada izafeten gösterilen kurumun bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerektiğini savunmuş esastan davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davalı kurumun ikametgahı olan ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sorumluluğunda olduğunu iddia ettiği hemzemin geçitteki bekçilere ödenen ücretin tahsilini istemiş, davalı ise ... veya ... mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuştur. Hemen belirtmek gerekirki mahkemenin yetkisine itiraz edilirken yetkili mahkemenin de gösterilmesi gerekir. Yetkili mahkeme gösterilirken de birden fazla mahkemenin yetkili olduğunu belirtilerek yetki itirazında bulunulması olanaklı değildir. Bir başka anlatımla davalının bir mahkemenin yetkili 2010/8697 2011/6081

olduğunu belirtmesi zorunlu olup, birden fazla mahkemenin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazında bulunulamaz. Birden fazla mahkemenin yetkili olduğunun belirtilmesi durumunda yetki itirazının usule uygun olarak ileri sürüldüğü kabul edilemez. Ve buna dayanılarak yetkisizlik kararı verilemez. Mahkemece, yetki itirazının usule uygun olmadığı kabul edilerek işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Lira :

17.15 TL P.H. İade.
Yargıtay — Esas No: 2015/12487, Karar No: 2017/1892, Tarih: 06.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12487 E.  ,  2017/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve Su İşleri Bakanlığı ve ... Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1960 yılına ait hava fotoğrafları ile bu tarihten öncesine ait hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdii ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının ve kullanım durumunun belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1744 sayılı Kanuna göre yapılan 2. madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme tutanakları ile sonuçlarının ilanına ilişkin askı ilan tutanaklarının, taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösteren ilk ... tahdit harita örneğinin, aplikasyon ve 2/B madde uygulama harita örneklerinin orijinallerinden çekilmiş onaylı, renkli fotokopi örneklerinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 06/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16369, Karar No: 2018/5299, Tarih: 19.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16369 E.  ,  2018/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2012/6829, Karar No: 2012/7448, Tarih: 27.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/6829 E.  ,  2012/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalıya yaptırılan mutfak dolabının ayıplı olması nedeniyle dolabın davalıya iadesi ve ödenen 5.200,00 TL ile 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece manevi tazminat talebinin reddi ile 2.080,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/1 ve 12/2 maddelerine göre reddedilen manevi tazminat talebi yönünden davalı lehine vekâlet ücreti takdiri gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII. maddesi gereği düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine 2. bent uyarınca mahkeme kararının hüküm kısmına 7 nolu bent olarak “reddedilen manevi tazminat ile ilgili olarak yürürlükteki ...'ye göre belirlenen 400,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin eklenmesine, kararın değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2362, Karar No: 2024/6707, Tarih: 28.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2362 E.  ,  2024/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.09.2023 tarihli ve 2023/11670 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Balıkesir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.10.2023 tarihli ve 2023/4968 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 13.03.2024 gün ve 94660652-105-10-30026-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.04.2024 gün ve 2024/34739 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

Dosya aslının, iftira suçu yönünden sanık Nevzat Küçük hakkında açılan kamu davası nedeniyle, Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/1239 esasına kayden açılan davada mahkemesinde bulunduğu anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki Nevzat Küçük'ün şikayetinde özetle; Balıkesir il merkezinde Kuyumcu olduğunu, şüpheli ...'ın ise Balıkesir Büyükşehir Belediyesi Başkan yardımcısı olarak görev yaptığını, Büyükşehir Belediyesi çalışanları tarafından alınan altınların parasının tarafına ödenmemesinden dolayı yapmış olduğu şikâyet kapsamında kamu davası açıldığını, 25/05/2023 tarihinde iş yerinde bulunduğu sırada daha önceden tanıdığı şüphelinin babası olan ... ... ...'ın iş yerine geldiğini, çay içtikleri sırada Büyükşehir Belediyesi çalışanları tarafından dolandırıldığını ve mağdur olduğunu söylemesi üzerine ... ... ...'ın oğlu olan şüpheliyi arayarak durumu sorduğunu, şüphelinin babasına "Baba hemen oradan çık, yan dükkana git" demesi üzerine ... ...'in dükkandan ayrıldığını, aradan fazla bir zaman geçmeden şüphelinin 0 533 ... .. .. numaralı hattan kendisini arayarak "Konuşmayı bırak, yoksa kaldırırım seni" demek suretiyle kendisini tehdit ettiğini beyanla şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde,

Şüphelinin, konuşma esnasında tedbir amacıyla telefonu hoparlöre aldığını, müşteki ile görüşmeye yanında bulunan ... ..., ... ... , ... 'in şahit olduğunu, müştekiyi kesinlikle tehdit etmediğini beyanla üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, tanıkların olaya ilişkin alınan beyanlarında; olay tarihinde şüphelinin yanında bulundukları esnada şüpheli ve müştekinin telefonla görüştüklerini, şüphelinin telefonu hoparlöre alması üzerine konuşmalarını duyduklarını, şüphelinin görüşme esnasında müştekiye hitaben herhangi tehdit içerikli söylemine şahit olmadıklarını beyan ettikleri, ayrıca şüpheli tarafından ibraz edilen ses kaydı çözümüne ilişkin 31/08/2023 tarihli tutanağın incelenmesinde; müşteki ile şüpheli arasında gerçekleşen 6 dakika 38 saniyelik görüşme esnasında şüphelinin müştekiye yönelik herhangi tehdit içerikli bir söylemin bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de müşteki yanında bulunan eşi ...'ün tanık olarak alınan ifadesinde, şüphelinin açık bir şekilde eşine karşı "Konuşmayı bırak, yoksa kaldırırım seni" dediğini duyduğunu ifade etmesi, HTS kayıtlarına göre konuşmanın aslında 13,65 dakika sürmüş olması hususları birlikte değerlendirilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasını gerektirir yeterli şüphe bulunduğu ve delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Balıkesir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/10/2023 tarihli ve 2023/4968 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14719, Karar No: 2010/667, Tarih: 26.01.2010

6. Ceza Dairesi 2007/14719 E., 2010/667 K.

**6. Ceza Dairesi 2007/14719 E., 2010/667 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- İZİNSİZ KUM OCAĞI ÇALIŞTIRMAK**- 3213 S. MADEN KANUNU [ Madde 12 ]

- 3213 S. MADEN KANUNU [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar savunmanının görevsizlik kararına yönelik temyiz isteğinin in-celenmesinde;

01.02.2005 günlü tutanakla sanık Yılmaz'ın sahibi olduğu kum-çakıl ocağında Sakarya Nehri içine yapılan mahmuzun uç kısmında sallama kepçeyle kum çıkarıldığının saptandığı, keşifte ise bilirkişi tarafından mahmuz yapılan yerin tamamının ruhsat sahasının dışında kaldığının saptandığı olayda; 3213 sayılı Yasa'nın 5177 sayılı Yasa ile değişik 2-a maddesinde "inşaat ile yol yapımında kullanılan ve tabiatta doğal olarak bulunan kum ve çakılın" maden olarak kabul edildiği, anılan Yasa'nın 12/5. maddesine göre de n...bu şekilde maden çıkartılması ve/veya sevk edilmesi devlet malına karşı işlenmiş fiil sayılır. Bu fiili işleyenler adli takibat yapılmak üzere ilgili makamlara bildirilir." hükmüne yer verilmiş olması karşısında, mahkemece yargılamaya devam edilerek sanıkların kastı belirlenip, hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eylemin Kıyı Kanunu'na uyduğundan söz edilerek görevsizlik kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Muhittin ve Yılmaz savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4524, Karar No: 2018/248, Tarih: 17.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/4524 E.  ,  2018/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ceza Hukukunda, kanundaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında 7. Ceza Dairesinin 01.12.2014 tarih, 2013/7865 esas, 2014/21203 karar sayılı bozma ilamına konu Bakırköy 1.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 12.07.2011 tarih ve 2009/15 Esas, 2011/624 karar sayılı dosyasının akıbeti araştırılarak, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince HÜKMÜN uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27765, Karar No: 2013/1125, Tarih: 23.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27765 E.  ,  2013/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Yalan beyanda bulunmak.

HÜKÜM : Asıl Karar; Mahkumiyet,

Yokluğunda verilen 15.12.2009 tarihli kararın tebliğ edildiği 18.01.2010 tarihinde cezaevinde olduğu anlaşılan sanığa ikamet adresinde yapılan tebligat usulsüz ve öğrenme üzerine yapılmış temyiz istemi süresinde olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.