muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11963, Karar No: 2018/6671, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11963 E.  ,  2018/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Plastik.. Ltd. Şti. hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmakla; söz konusu dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyen Mertoğlu Plastik...Ltd.Şti.'nin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3008, Karar No: 2012/3158, Tarih: 04.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/3008 E.  ,  2012/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevli memura mukavemet, saldırgan sarhoşluk

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün mahkümiyetine ve tutukluluk halinin devamına dair hükümde başvurulacak kanun yolu, şekli, mercii ve süresi gösterilmemiş ise de; suçların adı ve ceza miktarları belirtilerek 05/02/2004 ve 09/04/2004 günlü müddetnameler ile yine ceza miktarına nazaran düzenlenen hükümlüye vasi atanması talebine dair kesinleşen karara ilişkin bilgileri içeren 17/02/2004 tarihli formun hükümlüye tebliğ edildiği, Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/4 Müt. sayılı kararına istinaden 20/01/2005 tarihinden itibaren şartla tahliyesine karar verilen hükümlünün, 24/08/2011 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talepli olarak hükmü temyiz ettiği anlaşılmış olup, Dairemizce de benimsenen ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 tarih ve 3-9/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere; yasa yolu, mercii, süre ve şekilden birisinin veya birkaçının hiç gösterilmemesi veya yanlış gösterilmesi halinde, 5271 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenleme uyarınca eski hale getirme nedeninin varlığı kabul edilmekle birlikte, ilk aşamada yasa yoluna başvurulmaması, fakat nisbeten uzun bir süre geçtikten sonra yasa yoluna başvurulması halinde, 5271 sayılı CMK'nın 41/1. maddesindeki “(1) Eski hale getirme dilekçesi, engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde süreye uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verilir.” hükmü gözetilmek suretiyle, anılan maddede düzenlenen başvurunun, mazeretin ortadan kalkmasından itibaren 7 gün içinde yapılması şeklindeki süre koşuluna uyulup uyulmadığı denetlenerek hakkın kötüye kullanılması anlamına gelecek başvuruların da önüne geçilmesi gerektiği ve bu nitelikteki başvuruların kabulüne olanak bulunmadığı, ayrıca Tebligat Kanununun 32. maddesinde belirtildiği üzere, “tebliğ usule aykırı yapılmış olsa bile, muhatabın öğrenmesiyle geçerli” olacağı, vasi talebine ilişkin form ve müddetnamelerin tebliği ile ve cezayı infaz ederek karardan haberdar olan hükümlünün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra, 24/08/2011 tarihli dilekçe ile hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, hükümlünün "kararın kendisine tebliğ edilmediği" iddiasına dayanan ve yasal gerekçe içermeyen eski hale getirme talebi ve buna bağlı olarak yasal süresinden sonra vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 04/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7960, Karar No: 2010/12575, Tarih: 30.11.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/7960 E., 2010/12575 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/7960 E., 2010/12575 K.**

**- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- TAPU SİCİLİNDEKİ ŞERHİN DÜZELTİLMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, tapu iptali ve tescil ile taşınmazın sicil kaydındaki şerhin düzeltilmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davalı şirketin ahara olan borçlarından dolayı malik olduğu iki parça taşınmazın icra marifetiyle satışa çıkartıldığı, her iki taşınmazın niteliklerinin ilan ve ihale şartnamesinde ayrı ayrı gösterildiği, bunlardan arka bahçeye bakan bağımsız bölümün davacı tarafından satın alındığı ve adına sicil kaydı oluşturulduğu, diğer taşınmaz bakımından satışın gerçekleşmemesi sebebiyle halen sicil kaydının davalı üzerinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, satın aldığı taşınmazın ihale şartnamesinde gösterilen niteliklerini gözetmek suretiyle edindiğini, ne var ki, hata yapılarak bağımsız bölümlerin numaralarının karıştırıldığı ve satın aldığı bağımsız bölümün ‘

‘1 nolu’ olması gerekirken ‘

‘2 nolu’ bağımsız bölüm olarak gösterildiği ve anılan bu hususun satış memurluğunun hatasına ilişkin bulunduğunu, esasen edindiği tarihten itibaren de, niteliklerine dayanılarak satın almak istediği taşınmazı kullandığını bildirerek taşınmazların sicil kaydının düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen, davacının sözleşmenin feshini isteyebileceği, ihalenin feshi davası açılması gerektiği, bu sebeple eldeki davanın dinlenilmesine olanak bulunmadığı görüşü benimsenmek suretiyle davanın reddi cihetine gidildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacı taşınmazı edinirken vasıf, nitelik, unsurları ve özellikle ihale şartnamesinde ‘

‘arka bahçeye bakan yer olması itibariyle taşınmazın değerini ödeyerek malik olmuştur. Esasen, Konak Belediye Başkanlığının 20.01.2006 tarihli numaratajına göre, vasıf ve nitelikleri ayrıntılı olarak belirtilen taşınmazın numarasının ‘

‘1’ olduğu sabittir.

Ne varki, bütün hususiyetleri ihale şartnamesinde belirtildiği halde, inşaat bilirkişice rakam hatası yapıldığı, böylece davacının satın alıp ve fiilen oturduğu yer değil, satışa çıkartılıp satışı gerçekleşemeyen yerin adına tescilinin yapıldığı gözetildiğinde anılan durumun maddi hatadan kaynaklandığı kabul edilmelidir. Böylesine bir hata sonucu sicil oluştuğuna göre, genel mahkemede açılacak dava ile çözümlenebileceğinde de kuşku yoktur. Zira, dava infaz sonucu oluşan sicil kaydının değişimine ilişkindir. Öyleyse, mahkeme hükmüne esas alınan gerekçenin yasal olduğu söylenemez ve kabul edilemez.

Hal böyle olunca; davanın kabulü suretiyle, nitelikleri ihale şartnamesinde belirtilen ve arka bahçeye baktığı anlaşılan, numaratajda 1 nolu bağımsız bölüm olarak gösterilen taşınmazın kaydının iptaline ve davacı adına, yine davacı üzerine oluşturulan sicil kaydının da keza iptali ile davalı şirket adına 2 nolu olarak tesciline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alının peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18477, Karar No: 2021/10949, Tarih: 01.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18477 E.  ,  2021/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte

olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 01/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4278, Karar No: 2006/7690, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4278 E.  ,  2006/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6955, Karar No: 2010/6500, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6955 E.  ,  2010/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ...,...,-..., ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı vekilinin tedavi gideri ve ameliyat gideri ile ilgili maddi tazminat istemi olan toplam 9.000,00 TL yı 37.453,00 TL artırarak 43.453,00 TL istemiş olması ve işverenin tedavi giderlerinden sorumluluğu bulunmadığına göre reddedilen maddi tazminat istemi ile ilgili davalı yararına takdir edilen vekalet ücreti yönünden davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece arsa malikleri olan davalılar yönünden de ilamda yazılı olduğu gibi istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Üsküdar 4 Noterliği'nin 28.12.1998 tarin 65516 yevmiye nolu sözleşme ile davalılardan ... ile Arsa sahipleri (, ..., ..., ... ve ...) arasında imzalanan Arsa Payı Kat Yapı Sözleşmesi ile davalı Koop Arsa üzerine Ümraniye Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğünce düzenlenen projeye uygun 280 Adet bağımsız bölümü yapmayı tahhüt ettiği, anlaşılmaktadır.

Somut olayda çözümlenmesi gerekli sorun, Arsa malikleri ile davalı ... arasındaki hukuki ilişkinin işveren-aracı veya üst-alt işveren biçiminde olup olmadığıdır. 1475 sayılı İş Kanununun 1-son ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 87/2. maddesindeki açıklamalar ışığında aracıdan (taşeron) söz edebilmek için öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işverene devredilmelidir. Buna karşın, bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda, artık üst-alt işveren ilişkisi söz konusu olamaz. Bu nedenle arsa maliklerinin işverenlik sıfatı bulunmadığından sorumluluğuna gidilemesi doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş, işverenlik sıfatı bulunmayan arsa malikleri hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar vermekten ibarettir

O halde, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, işverenlik sıfatı bulunmayan arsa malikleri hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar vermekten ibarettir

O halde, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerdenm ilgilisine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6335, Karar No: 2017/2449, Tarih: 03.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6335 E.  ,  2017/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... (...) Boz hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suç tarihinde sanık ... (...) ... Ticaret Ltd. Şti isimli şirketin ortağı ve müdürü olduğu, sanık ...'ın 2001 yılında kimliğini kaybettiğini, şirket ortağı olmadığını, ev hanımı olduğunu, düzenlenen faturalar ile bir ilgisi olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanık ... tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılıp bu konuda 30.09.2004 tarihli hisse devri sözleşmesinde hisse alan Osman Boz ile fatura verilen kişiler tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları hangi şahıstan aldıkları ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması ve gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak, suça konu fatura aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip, duruşmaya getirtilerek incelenip, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi dosya arasında bulundurulmasından sonra tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,