muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2741, Karar No: 2019/3237, Tarih: 23.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2741 E.  ,  2019/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın üst aramasında ele geçirilen esrarı satmak amacıyla bulundurduğu ikrarı ile sabit ise de, haklarında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmadan ayrı soruşturma yürütülen tanıklar ... ve......ten ayrı ayrı ele geçirilen eroinleri sanığın sattığına dair sonradan değiştirdikleri soyut beyanları dışında sanığın savunmaları aksine kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığından somut olayda zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nın 43. maddesi ve ele geçirilen maddelerin eroin olması nedeniyle artırım öngören TCK’nın 188/4-a maddeleri uygulanamayacağı gözetilmemesi,

2- Sanığın, üst aramasında ele geçirilen ve kişisel kullanım sınırları içerisinde kalan net 20,25 gram esrarı tanıklar ...’in kendisinden istemeleri durumunda satacağını beyan etmek suretiyle aleyhine yeterli delil bulunmadığı aşamada kendi suçunun niteliğini ortaya çıkmasına hizmet ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; hükmolunan ceza ve bozmanın niteliğine göre sanığın salıverilmesi isteminin reddine,,28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Kanunun 8. maddesi ile ... sayılı CMK'nın 304/2 . maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5516, Karar No: 2022/859, Tarih: 26.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5516 E.  ,  2022/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a, müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz itirazının incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan, müşteki ...’a yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz itirazının incelemesinde;

Adli emanet eşyaları hakkında bir karar verilmemiş ise de mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuğun, diğer arkadaşları ile fikir ve eylem birliği içerisinde mağdur ...’a karşı hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında TCK'nın 37/1. maddesi yerine TCK'nın 39. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından, mağdur ...’a ait aracın kapağı kilitli olmayan deposundan mazotun çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması sonuç ceza değişmediğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2079, Karar No: 2007/2578, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2079 E.  ,  2007/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10676, Karar No: 2022/9848, Tarih: 03.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10676 E.  ,  2022/9848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6952, Karar No: 2013/570, Tarih: 06.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6952 E.  ,  2013/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili Av.....sya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğinin ihtarname ile bildirildiğini, ancak dava konusu inşaatın yapılacağı taşınmazda iki kez imar değişikliği yapılması ve davacının talebi üzerine sözleşmede bulunmayan asansör’ün eklenmesi nedeniyle proje değişikliği yapıldığını, arsanın geç teslim edildiğini, bu nedenle inşaat yapım süresinin uzadığını, davalının ihtarname gönderdiği tarihte sözleşme süresinin dolmammış olduğunu, ihtarnameden sonra davalının işin yapılmasına engel olduğunu, sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmediğini ve müvekkiline devredilmesi gereken arsa payının devredilmediğini ileri sürerek, ....... mahallesi 455 ada ... parsel sayılı taşınmazın 75/100 hissenin davacı müvekkil adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki inşaat sözleşmesine göre, inşaatın ... ay içerisinde tamamlanıp bağımsız bölümlerin arsa sahibine verilmesi gerekirken inşaatın bitirilmediğini, noterden çekilen ihtarname ile verilen ... aylık süreden sonra sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, yüklenici tarafından iki ay içinde projenin hazırlanacağı ve arsa sahibinin onayına sunulacağı, sözleşme tarihinden itibaren ... ay içinde inşaatın tamamlanarak iskan ruhsatı almak sureti ile arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin tesliminin kararlaştırıldığı ,ancak süresinde inşaatın bitirilmediği ve inşaatın %42 seviyesinde olduğu, gecikmeden dolayı da davalı arasa sahibinin kusuru bulunmadığı gibi fesih ihbarında bulunduğu, inşaatı tamamlayıp davacıya teslim etmediğinden edimini yerine getirmeyen yüklenicinin tapu iptal ve tescili talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle arsa sahibi tarafından gönderilen ihtarname ile taraflar arasındaki sözleşmenin feshedildiğinin yükleniciye bildirilmesinden sonra başka bir yüklenici ile anlaşarak işe devam edildiği, yüklenicinin ise ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/340 esas sayılı dosyasında yaptığı imalat bedeli ile masraflarının tahsilini istemesi karşısında sözleşmenin feshi yönünde taraf iradelerinin birleştiğinin anlaşılmasına, fesihte hangi tarafın kusurlu olduğunun ise açılabilecek herhangi bir tazminat davasında ayrıca tartışılabileceğine, mevcut davaya konu tescil isteminin ise sözleşmenin ayakta kalması halinde istenebileceğine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili ... duruşmasında hazır bulunan taraf yararına takdir olunan 990,00'ar TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8260, Karar No: 2010/13955, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8260 E.  ,  2010/13955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, taşınmazın aynen, olmazsa satılarak ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ...’ten alınmış mirasçılık belgesinin temin edilip dosya içersine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7792, Karar No: 2019/13236, Tarih: 12.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7792 E.  ,  2019/13236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ile...İnşaat Temizlik Turizm A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.08.2011 - 04.02.2014 tarihleri arasında...İnşaat Tem. Tur. A.Ş.ye bağlı olarak ... Üniversitesi ... Tıp Fakültesi Hastanesi'nde "biyomedikal teknik destek personeli" olarak aylık 2.041,43 TL. brüt maaşla çalıştığını, müvekkiinin işe başladığı tarihten iş akdinin feshine kadar geçen zamanda işinin gereklerini, sorumluluklarını ve üstlendiği görevleri en iyi şekilde yerine getirdiğini, bu hususta herhangi bir uyarı almadığını, performans değerlendirmelerinin hep ortalamanın üzerinde gerçekleştiğini, müvekkilinin askerlik görevi nedeniyle 04.02.2014 tarihinde mevcut işinden ayrılmak zorunda kaldığını, bu durumu davalılara bildirdiğini ve yasal tazminatlarının tarafında ödenmesini istediğini, ancak davalıların ödeme yapılmasına icabet etmediğini ve işbu davanın açılmasına sebebiyet verdiklerini, Yargıtay kararları ve 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi göz önünde bulundurularak tazminat miktarının takdir edilmesi gerektiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalılardan tahsili talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite vekili, 12.07.2006 tarihinde yayımlanan 5538 sayılı kanunla 4857 sayılı Kanunun 2. maddesine 8. ve 9. fıkralar eklenmek suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının ihale yoluyla hizmet alımı amacıyla yapılan sözleşmeler gereğince yüklenici aracılığıyla çalışanların bu şekilde çalışmış olmalarına dayanarak kamu kurumlarının kendilerinin asıl işvereni olduğu iddialarının önüne geçilmesine çalışıldığını, çalışan personelin tamamen yüklenici personeli olduğunu, üniversitenin personel üzerinde bir sorumluluğu olmadığını, üniversitenin işveren sıfatı değil, hizmet satın alan sıfatı olduğunu, üniversitenin sorumluluğunun ihale bedelinin ödenmesi ile sona erdiğini, davacının hangi tarihler için yıllık izin kullanmadığını, hatta hiç kullanıp kullanmadığını belirtmeden yalnızca netice kısmında yıllık izin talebinde bulunmuş olması nedeniyle yıllık izine ilişkin talebinin reddi gerektiğini, ihaleyi alan firmalar ile üniversite arasında alt işveren ilişkisinin değil, müteahhitlik ilişkisinin olduğunu ve bu ilişki kapsamında ihale hükümleri dışında idarenin herhangi bir kabulü veya sorumluluğunun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve Ticaret A.Ş. vekili, davacının 01.10.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında müvekkili şirket nezdinde ... Üniversitesi bünyesinde "biyomedikal teknik destek personeli" olarak çalıştığını, davacının işten ayrıldığını iddia ettiği tarihte başka bir firma sigortalısı olarak çalışmakta olduğunu, müvekkilinin son işveren olmadığını, davanın yanlış hasıma yöneltildiğini, müvekkili şirkete bağlı olarak çalışan tüm işçilerin ve davacının işe alınmasına, işten çıkarılmasına, çalışmaları esnasında ücretlerinin tespitine, mesai düzeninin belirlenmesine, yapacakları işin sevk ve idaresine, yapacakları işle ilgili alınması gereken eğitimlerin alınmasına, asıl işveren ve ona bağlı olarak çalışan idarecilerin karar verdiğini ve uyguladığını, müvekkili şirketin sadece davacı ve davacı konumundaki diğer çalışanların özlük işlerini asıl işveren ... yetkililerinin talimatları doğrultusunda yerine getirdiklerini, davalı müvekkil firma çalışanlarının davalı asıl işveren ... üniversitesi'ndeki çalışmaları yönünden yapılan incelemeler neticesinde ilişkinin muvazaalı olduğu ve işçilerin başlangıçtan itibaren gerçek işveren ... çalışanı sayılması gerektiği yönünde tespit yapılmış olduğunu, işbu hususta şirketçe idari para cezaları ödendiğini, açılan tespit davasının reddedildiğini, ilişkinin muvazaaya dayandığının kesinleştiğini, bu nedenle emsal bazı dosyalarda davalı müvekkili veya diğer taşeron firmalar yönünden husumet yönünden davanın reddine ilişkin kararlar verildiğini, davacının "biyomedikal teknik destek personeli" olduğu gözetildiğinde gerçek işverenin diğer davalı kurum olduğu da açık bir husus olduğunu, mahkemece muvazaa hususunun da değerlendirilmesi gerektiğini, farklı firmaların değişik tarihlerde asıl işveren ..