muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31538, Karar No: 2016/11327, Tarih: 20.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/31538 E.  ,  2016/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Kestanelerin kaçak olup olmadığı konusunda alınan bilirkişi raporunda, ülkemizde at kestanesi üretiminin az olması sebebiyle suça konu eşyaların kaçak olabileceğini beyan etmesi nedeniyle, sanığın mahkumiyetine yeterli açıklıkta bilirkişi raporu olmadığı gibi kestane cinsi raporda at kestanesi, diğer tüm aşamalarda ise kestane olarak geçmesi karşısında niteliği ve yerli üretim olup olmadığının belirlenmesi için yeniden bilirkişi raporu alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

2)Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin kısımda TCK.nun 52/2. maddesinin belirtilmemesi,

3)Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapis cezasından çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

4)Dava konusu kaçak eşya hakkında 01.10.2012 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, kaçak eşyalar imha edilmemiş ise 5607 sayılı Yasa’nın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi; imha edilmiş ise, müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25294, Karar No: 2014/13299, Tarih: 14.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25294 E.  ,  2014/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurların spor yapmak için gittikleri kamu kurumu niteliğindeki...'ye ait spor salonunun içinde bulunan soyunma odalarındaki dolaplara bıraktıları cep telefonu ve parayı çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın (b) bendi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13749, Karar No: 2014/1395, Tarih: 04.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/13749 E.  ,  2014/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/317-2013/444

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.02.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. A.. K.. ile karşı taraftan davacı vekili Av. E.. K.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı, paydaş olduğu .. parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşı Ali’nin payını 22.05.2012 tarihinde satış yoluyla davalıya devrettiğini, önalım hakkını kullanmak istediğini ileri sürerek, davalıya ait payın adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazın fiilen paylaşıldığını, edindiği payda ev ve sera bulunduğunu, zemin bedeli dışında bu muhdesadların bedelinide ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fiili taksim kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması TMK’nın 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmaz. Kötüniyet iddiası 14.2.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, tarla niteliğinde 614.875 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tapu kaydından davacı ve davalı dışında başka paydaşlarında bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı 24.12.2012 günlü dilekçesinde ileri sürdüğü eylemli paylaşım iddiasını kanıtlamak için keşif, bilirkişi incelemesi, tanık ve her türlü delile dayanmıştır. Davalının fiili taksim yapıldığına ilişkin delilleri toplanarak özellikle zeminde davacının ve davalıya pay satan Ali'nin kullandığı yer olup olmadığının belirlenmesi ve davacının taşınmazının belli bir yerini kullandığı ve önceki paydan zamanında hak iddia etmediği yere karşılık gelen pay satılması üzerine MK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olarak önalım hakkını kullanıp kullanmadığı araştırılarak ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8151, Karar No: 2014/1609, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8151 E.  ,  2014/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/35258

Mahkemesi : Develi Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/12/2011

Numarası : 2011/162-2011/126

S

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; resmi nikahlı eşi katılanın evlenmeden önce akrabası olan Vedat isimli bir başka erkekle duygusal ve fiziksel yakınlaşma içerisine girdiğini öğrenen ve eşinin sadakatinden kuşkulanan sanığın, eşiyle başbaşa kaldıkları sırada, ona, bu konuyla ilgili sorular sorup, aldığı yanıtları ve eşinin, Vedat'ın bulundukları ilçeye taşınması halinde kendisine haber vermeden onun evine gidebileceğine dair açıklamalarını, cep telefonuna gizlice kaydedip, ardından bu konuşmaları içeren CD'yi, katılanın bilgisi ve rızası dışında, aleyhine açılan boşanma davasında mahkemeye verdiği iddiasına konu olayda;

6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3. maddesinin, “Yukarıdaki fıkralarda yazılı fiillerden biri işlenerek elde edildiği bilinen bilgilerden yarar sağlayan veya bunları başkalarına veren veya diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin eden kişi...cezalandırılır.” hükmü, anılan maddenin gerekçesinde yer alan, “Maddenin üçüncü fıkrasına göre, bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların işlenmesi suretiyle elde edildiği bilinen veya böylece elde edildiği kabul edilebilecek olan bilgilerden yarar sağlanması veya bunları başkalarına verilmesi veya bunlardan diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin etmek, suç olarak tanımlanmıştır...” açıklamalarıyla birlikte göz önüne alındığında, sanığın yüz yüze gerçekleşen ve iki kişi arasında geçen konuşmanın tarafı olması nedeniyle, şikayet konusu ses kayıtları, TCK'nın 133/1 ve 133/2. maddelerindeki suç işlenerek elde edilen bilgi niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, sanığın eylemlerinin TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği;

Ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği gözetildiğinde, bahse konu konuşmaları içeren CD'yi, çoğaltarak üçüncü kişi ya da kişilere dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, boşanma davasındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği gözetilerek, atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- TCK'nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında, aynı maddenin birinci fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiği gözetilmeden; hükmedilen 10 ay hapis cezası ertelenen sanığın, aynı süreyle denetim altında bulundurulmasına karar verilmesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında vurgulandığı üzere, CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendi gereğince nazara alınacak “zarar”ın; kanaat verici, basit bir araştırma ile belirlenebilir maddi zarar olması karşısında, katılanın, “bu olaylar nedeni ile maddi bir zararım olmadı; ancak, boşanma davasında lehime tazminata ve nafakaya hükmedilmedi” şeklindeki açıklamasına nazaran, suçun işlenmesi nedeniyle ortaya çıkan maddi bir zararın tespit edilmediği olayda, duruşmadaki iyi halinden dolayı takdiri indirim maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılan, kişilik özellikleri olumlu değerlendirilip, ileride suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat edinildiği belirtilerek, hükmedilen 10 ay hapis cezası ertelenen sabıkasız sanık hakkında, “sanığın, katılanın zararını karşılamayı kabul etmediği”nden bahisle, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11729, Karar No: 2012/1270, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11729 E.  ,  2012/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ...ve ... adına çıkartılan gerekçeli karar tebligatının Tebligat Yasası'nın 21. ve Tüzüğün 28. maddelerine aykırı olarak beyanda bulunan komşu imzası ve evrakın teslim edildiği muhtarın imzası alınmadan tebliğ olunduğu, bu kişilere temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin belgenin dosya içinde olmadığı anlaşıldığından, adı geçen davalılara usulüne uygun tebligat yapılması ve temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, yeşil soğan, nohut ve nohut samanının 2008 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin ilçe tarım müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın içinde yer aldığı imar planının tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususları sorularak buna ilişkin belgeler belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 22.07.2008 günü itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşlerse bunlara ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4835, Karar No: 2014/5462, Tarih: 05.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4835 E.  ,  2014/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BUCAK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2009/722-2013/202

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Ç.. Köyü çalışma alanında bulunan 26.. parsel sayılı 944 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz H.. H.. adına olan tapu kaydı kapsamında kaldığı halde vatandaşa bedeli karşılığında tefviz edildiği, bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı M.. Ç.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı H.. H.., taşınmazın dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, doğru parsel hakkında karar verilmesi gereğine değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 2674 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile H.. H.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacı H.. H..'nin dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı H.. H.., 1334 tarihinde Mart 1326 daimi tarih ve 1289 sıra numarasından zayinden yeniden ita kılanan 10 sıra numaralı Sultan Mahmut Hanısani Vakfı tapusuna dayanmış, davalı ise taşınmazın 3 Haziran 1332 tarihli şahadetname ile dedesi Çelil oğlu Mustafa’ya H.. H.. tarafından satıldığını ve halen zilyetlikleri altında olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. Dosya içerisinde bulunun kayıt örneğinden ve 14.12.2011 tarihli duruşma tutanağına yansıyan bilgilerden H.. H.. dayanağı tapu kaydının binlerce münakalesinin bulunduğu ve başka şahıslar adına ifrazen tedavül gördüğü anlaşıldığına göre H.. H..nin davasının dinlenebilmesi için çekişmeli taşınmazın ifrazlardan sonra H.. H.. üzerinde kalan tapu kaydı kapsamında bulunduğunun belirlenmesi gerekir. Ne var ki mahkemece H.. H..nin dayanağı tapu kaydı tesisinden itibaren tedavülleri getirtilmemiş, H.. H..'nin aynı tapu kaydına dayalı olarak açtığı başkaca davalar olup olmadığı, varsa sonuçları araştırılmamış; çekişmeli taşınmazın komşu parsel tutanakları dayanakları ile birlikte getirtilip usulünce tapu kayıt uygulaması yapılmamıştır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için davacı H.. H.. dayanağı tapu kaydının tesisinden itibaren tedavülleri, ifrazen oluşan tapu kayıtları ve ifrazen oluşan bu kayıtların revizyon görüp görmedikleri sorularak revizyon görmüş ise ilgili taşınmazın kadastro tutanakları ve tapu kayıtları, çekişmeli taşınmazın komşu parsellerin tespit tutanakları ve tüm

oluşum belgeleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli. dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tapu kayıtları okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli ve teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup, yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmalı ve bu suretle H.. H.. dayanağı Haziran 1334 tarih ve 10 sıra numaralı tapu kaydı ile bu kayıttan iirazen oluşan tapu kayıtlarının kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, varsa komşu parsel dayanaklarının dava konusu taşınmazı ne okuduğu üzerinde durulmalı, taşınmazın kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır.Yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazın tasarrufu hususundaki beyanları, komşu parsel tutanakları ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli; beraberde götürülecek teknik bilirkişiden ifrazen oluşan tapu kayıtlarının ve ifrazlardan sonra H.. H.. üzerinde kalan tapu kaydının kapsamını belirten, keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınmalı, H.. H..'nin aynı tapu kaydına dayalı olarak açtığı başkaca davalar var ise bu dosyalar da incelenmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikle değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1871, Karar No: 2016/2567, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1871 E.  ,  2016/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk, İstanbul 3. Sulh Hukuk ve Küre Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, dava dilekçesine göre kısıtlı adayının adresinin “... Mah. ... Sok. No:.../... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlı adayı ... ...'in yerleşim yeri adresinin "... ... No:... ... Merkez - .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Küre Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayı ... ...'in UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre yerleşim yeri adresinin “... Mahallesi, ... Sokak, No:..., İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dava dilekçesine göre kısıtlı adayının adresinin “... Mah. ... Sokak No:.../... .../...” olduğu ve bu adresin aynı zamanda kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.