muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5241, Karar No: 2013/537, Tarih: 05.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5241 E.  ,  2013/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, alacak davaları sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....05.2012 gün ve 1337 Esas, 3546 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı-karşı davalı yüklenici vekili, davalı arsa sahibiyle müvekkilinin aralarında imzaladıkları 01.08.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline ait olan üç adet dairenin tapusunun davalı tarafından halen verilmediğini ileri sürerek, .... kat ... no'lu, .... kat ... no'lu ve .... kat ... no'lu dairelerin müvekkili adına tescilini talep etmiş, ........2001 tarihli duruşmadaki beyanında ise talebini .... kat ... no'lu daire ve .... kat ... no'lu daireye hasretmiştir.

Davalı-karşı davacı arsa sahibi vekili, davacı yüklenici edimlerini yerine getirmediği için bağımsız bölümlerin tescilini talep edemeyeceğini savunarak, öncelikle tescil istemlerinin reddini; karşı davasında ise eksik ve kusurlu işler bedelinin, eksik teslim edilen dükkan bedelinin ve bağımsız bölümlerin süresinde teslimi gerçekleşmediği için gecikme tazminatının davalı yükleniciden tahsilini ve fazladan yapılan iki adet daireden paylaşım oranına göre % ...'luk kısmın tapularının adına tescilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında taleplerin bir kısmını ıslah etmiştir.

Mahkemece, asıl davada, davacının inşaatı bitirip genel iskan ruhsatını aldığının kabulü ile ... no'lu parseldeki binanın .... kat ... no'lu ve .... kat ... no'lu bağımsız bölümlerin davacı yüklenici adına tesciline, karşı davada ise, davalı arsa sahibinin süresinde teslim edilmeyen bağımsız bölümleri için sözleşme gereği toplam ....000,00 TL gecikme tazminatının davacı-karşı davalı yükleniciden tahsiline, davalı-karşı davacı arsa sahibinin diğer istemlerinin reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin ....05.2012 tarih 1337 Esas, 3546 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

...-... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve özellikle dosyadaki yapı kullanım izin belgelerinin kısmi kullanıma ilişkin olduğu dikkate alınarak, davacı -karşı davalı yüklenici vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

...-... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve özellikle dosyadaki yapı kullanım izin belgelerinin kısmi kullanıma ilişkin olduğu dikkate alınarak, davacı -karşı davalı yüklenici vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

...-Davalı-karşı davacı arsa malikinin karar düzeltme isteminin incelemesine gelince, yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin .... maddesi gereğince bir kısım bağımsız bölümlerin ferağının yapı kullanım izin belgesi alınması şartına bağlı olduğu halde davacı-karşı davalı yüklenici yanca bu gereğin yerine getirilmediği, keza yapılan yargılama sonucunda davalı-karşı davacı arsa malikinin gecikme tazminatı alacağının bulunduğu saptandığından dava açılmasına davalı-karşı davacının neden olduğu ileri sürülemeyeceğine göre, arsa malikinin vekalet ücreti ile yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken, aksi yönde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Anılan husus bozma nedeni yapılması gerekirken sehven bozma nedeni yapılmadığından davalı-karşı davacı arsa malikinin karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün önceki bozma nedenlerine ek olarak açıklanan bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı yüklenici vekilinin karar düzeltme isteminin reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı arsa malikinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının önceki bozma nedenlerine ek olarak bu bentte yazılı nedenlerle de davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 57,00 TL harç ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, davalı-karşı davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1189, Karar No: 2008/2283, Tarih: 20.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1189 E.  ,  2008/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... komisyoncusu olduğunu , davalı ile dava dışı arsa malikleri arasında taşınmaz alım satımına aracılık yaptığını, 22.9.2005 tarihli sözleşme ile komisyon bedelinin satış bedeli olan 325000 USD “ın %4 ü olarak kararlaştırıldığını, ancak davalının alıcı olarak başkalarını göstererek taşınmazı satın aldığını, davalının sözleşmeden cayıp komisyon bedelini ödemediğini, alacağının tahsili için yaptığı icra takibine haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,sözleşmeye konu edilen taşınmazın kendisine satılmadığını,davacının ücrete hak kazanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirdiği gerekçesiyle ,davanın kısmen kabulüne, itirazın iptaline ,16812,00 YTL asıl alacak ve 1905,00 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18177,00 YTL üzerinden takibin devamına,asıl alacak olan 16812,00 YTL “nin % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ile aralarında yapılan 29.5.2005 tarihli tellallık sözleşmesi gereği taşınmaz satışını tarafları bir araya getirerek gerçekleştirdiğini, ancak davalının tapudan devri başka şahıslara yaptırdığı iddiası ile bu davayı açmıştır.Davacının dayandığı sözleşmede davalı alıcı olarak görünmekte olup, sözleşmede de alıcının taşınmazı başka bir şahsa,kooperatife veya şirkete satarsa komisyon ödeyeceği de kararlaştırılmıştır.Davacı sözleşmedeki bu kararlaştırmaya dayanarak alacak talep etmektedir. Sözleşmede alıcı olarak görünen davalının adına tapuda yapılmış bir satış ve devir işlemi bulunmamakta olup, bu husus taraflar arasında da çekişmesizdir.Davacı, davalının satın aldığı ve kendilerinin aracılık ettiği taşınmazı davalının başka kişiye sattığını ve bu nedenle tapuda intikalin davalı adına yapılmadığını iddia etmiş ise de, HUMK nun 288 maddesine göre davacı bu iddiasını ancak yazılı delillerle kanıtlamak zorundadır.Miktar itibariyle de tanık dinlenemez.Olayda davalının tanık dinlenmesine usulüne uygun (HUMK. 289.md)bir onayı da yoktur.Öyle olunca davacı iddiasını yazılı belge ile ispat edememiştir.B.K 404 ve devamı maddelerindeki şartların davacı tellal lehine gerçekleştiği ispat edilememiştir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olup, davacıya bu yönde davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde hüküm tesis etmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Sonuç:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 500.00 YTL duruma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19098, Karar No: 2015/21675, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19098 E.  ,  2015/21675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ......... .... İş Mahkemesi

Tarihi : 18.05.2015

Dava, hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı iş yerinde iş yeri müdürü olarak 05/03/2005 - 03/10/2012 tarihleri arasında çalıştığını, maaşının SGK'ya asgari ücret üzerinden bildirildiğini, davalı iş yerince verilen ve bizzat firma yetkilisi tarafından imzalanan maaş bordrosu ve çalışma pozisyonu dikkate alındığında asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyan ederek, sigorta primlerinin esas olmak gerçek ücretinin tespitine karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hizmet tespiti davasının yasal dayanağı 506 sayılı Kanun’un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleridir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak, çalışmaların varlığı ve süresi yönünden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince tespit edilerek, davalı işyerinde tespiti istenen dönemde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa, belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarındaki çelişkiler giderilerek, ifadelerin değerlendirilmesinde; iş yerlerinin kapsamı, kapasitesi ile işin ve işyerinin niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, davacının çalıştığı iddia edilen süreler tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı aylığın tespitinde, emsal ücret araştırması ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalı şirkete iadesine, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/3063, Karar No: 2016/7313, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3063 E.  ,  2016/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı 2005 takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçunun suç tarihinin en aleyhe kabulle 01.05.2005 olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 01.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25484, Karar No: 2015/2994, Tarih: 19.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25484 E.  ,  2015/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İŞ) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalılara ait işyerinde 10.08.1992-10.08.1994 ile 01.06.1996-11.11.2003 0 tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, hükümde belirtildiği şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara

-geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı ... Dayanışma ve Yardım Vakfının (23018) sigorta sicil nolu Ayakkabı Atölyesi işyerinden verilmiş 01.05.1993 tarihli işe giriş bildirgesinin olduğu, hizmet cetveline göre 1993/2 ve 1993/3. dönem itibari ile davalı işyerinde sigortalı olarak çalıştığı, tespit istenen dönemde dava dışı 3 farklı işyerinde çalışmasının olduğu, davacının 04.07.1994 tarihinde kalfalık, 03.10.2001 tarihinde ustalık belgesi aldığı, belli dönemlere ait Döner Sermaye İşletmesi öğrenci hakkı bordroları, fazla çalışma ücret bordroları, imalat ve maliyet pusuluları ile puantaj cetvellerinin dosyaya getirtildiği, davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmıştır.

Mahkemece; davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyerinin bir kamu kuruluşu oluşu, kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl oluşu karşısında davacının çalışmalarının gerçek olup olmadığının yeterince araştırılmadan, davalı işyeri tarafından dosyaya gönderilen belgeler ile davacıya ait 04.07.1994 tarihli kalfalık belgesinden öğrenci olarak çalıştırıldığı anlaşılan davacının hangi dönemde öğrenci olarak çalıştığı araştırılmadan ve bu dönem dışlanmadan, hizmet cetveline göre de nizalı dönem içerisinde başka işyeri çalışmaları olduğu anlaşılan davacının ve bu dönem çalışmaları dışlanmadan, bordro tanıkları dinlenmeyerek sadece davacı tanık beyanları alınarak karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun nizalı döneme ilişkin tüm kayıt ve ücret bordroları getirtilerek saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili belediye yöneticilerini dinlemek,ayrıca davacının öğrencilik durumunu araştırarak, tespit edilen öğrencilik dönemini ve nizalı dönemdeki başka işyeri çalışmalarını hizmet tespitinden saymamak suretiyle hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.