muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17619, Karar No: 2018/7476, Tarih: 07.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17619 E.  ,  2018/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; boşanma davası, kusur belirlemesi ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 07.06.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/2769, Karar No: 2023/6851, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2769 E.  ,  2023/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.11.2021 Tarihli ve 2021/163 Esas, 2021/589 Karar Sayılı Kararı

Açılan davanın terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkin olduğu, bu davada yetkili mahkemenin alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgah mahkemesi olduğu, bu nedenle davanın ilk açıldığı tarihteki davalının ikametgahı olan İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp karara bağlanması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.06.2022 Tarihli ve 2021/643 Esas, 2022/366 Karar Sayılı Kararı

Muris Asıl Palancı'nın davalı ile tüketici kredisi sözleşmesi imzaladığı, işbu kredi sözleşmesini düzenleyenin ...'nin Karapınar Şubesi olduğu, buna göre Konya Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olabileceği, davalının cevap dilekçesindeki beyanlarına göre yerleşim yerinden kastı genel ... olsa dahi ilgili yerin Barbaros Mahallesi Şebboy Sokak No:4/1 Ataşehir/İstanbul adresinde olduğu görülmekle İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemelerinin de yetkili olabileceği, davalı tarafın yetkili mahkemeyi hatalı göstermesine göre yetki itirazının usulüne uygun olmadığı, iş bu davada yetki kuralının kesin olmadığından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) uyarınca terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden ... davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden ... davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1.Mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

2.Dosya kapsamından, davanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davalının cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunarak İstanbul Mahkemelerini yetkili olarak gösterdiği ancak davada yetkili mahkemelerin, şubenin bulunduğu yer mahkemesi olan Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesi ile genel merkezin bulunduğu yer mahkemesi olan İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu bu sebeple usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası

gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1967, Karar No: 2022/3624, Tarih: 07.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1967 E.  ,  2022/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle en aleyhe kabulle suç tarihlerinin sırasıyla 25.01.2008, 26.01.2009, 25.01.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9685, Karar No: 2018/6230, Tarih: 02.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9685 E.  ,  2018/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan ... tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ... tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2-Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1954 yılı memleket haritasına esas hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/10/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19867, Karar No: 2010/1435, Tarih: 04.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/19867 E.  ,  2010/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 14.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde,davalı tarafından yol yapılmak suretiyle kullanılan 2 400 m2 taşınmaz için 2001-2005 yılları arası için 14 000,00 TL ecrimisilin tahsilini istemiş,mahkemece, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Bilirkişi raporunu hazırlarken dayanaklarını göstermek zorundadır (HUMK.mad.275). Bu şekilde hazırlanmış rapor hüküm kurmaya elverişli olup, denetimi mümkündür.

Somut olayda,hükme dayanak bilirkişi raporunda, ecrimisil tayininde hangi unsurların esas alındığı belirtilmeden, emsallar irdelenmeden “yakındaki taşınmazların kira değerlerinin ortalamalarının alındığı” şeklindeki soyut ifade ile belirlenen ilk döneme, sonraki dönemler için artırım yapılarak ecrimisil saptanması doğru değildir.

Mahkemece; ek rapor alınmak suretiyle ecrimisil hesabında esas alınan ilkeler açıklattırılarak ilk dönem ecrimisil miktarı belirlenmeli, sonraki yıllar için ise ÜFE artış oranı tam uygulanmak suretiyle ecrimisil hesap ettirilmeli ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.02. 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18782, Karar No: 2014/30313, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18782 E.  ,  2014/30313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2012/685-2012/43

Hüküm süresi içinde davalı site yönetimi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalı sitede 08.09.1998-06.09.2007 tarihleri arasında kapıcı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret farkı alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 01.01.2007-06.09.2007 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebeplerle feshedildiğini, tüm ücret ve haklarının ödendiğini, bir yıllık çalışma süresini doldurmadığından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 1998 yılında davalı apartmanda kapıcı olarak çalışmaya başladığı, davacının zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğu ve sigortalı olarak başka bir işte çalıştığı tespit edilmiş ise de, konutların kapıcılık hizmetlerinin genelde kapıcının tüm aile fertlerinin ( karı, koca veya çocukları ) katkıları ile yürütülmekte olduğu, bu suretle davacının başka bir işte sigortalı olarak çalışmasının, apartmanın kapıcılık işlemlerinin eşi tarafından yerine getirilmesine bir engel teşkil etmediği, buna göre 08.09.1998 - 06.09.2007 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yapmadığı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacağı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunuda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Site Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Site Yönetimi vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kıdem tazminatına ve diğer alacaklara esas alınması gereken hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin iş yerinde fiilen çalışmaya başladığı tarih, bir yıllık sürenin başlangıcıdır. Tarafların iş ilişkisi kurulması yönünde varmış oldukları ön anlaşma bu süreyi başlatmaz. Yine iş sözleşmesinin imza tarihi yerine, fiilen iş ilişkisinin kurulduğu tarihin, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yönünden dikkate alınması gerekir. İşçinin çıraklık ilişkisinde geçirdiği süreler de kıdem tazminatına esas alınmayacak, buna karşın deneme süresi kıdemine eklenecektir.

İşçinin iş yerinde fiilen çalışmaya başladığı tarih, bir yıllık sürenin başlangıcıdır. Tarafların iş ilişkisi kurulması yönünde varmış oldukları ön anlaşma bu süreyi başlatmaz. Yine iş sözleşmesinin imza tarihi yerine, fiilen iş ilişkisinin kurulduğu tarihin, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yönünden dikkate alınması gerekir. İşçinin çıraklık ilişkisinde geçirdiği süreler de kıdem tazminatına esas alınmayacak, buna karşın deneme süresi kıdemine eklenecektir.

İşçinin en az bir yıllık çalışması aynı işverene ait iş yeri ya da iş yerlerinde geçmiş olmalıdır. Kural olarak aynı guruba ya da holdinge bağlı farklı tüzel kişiliği haiz şirketlerde geçen hizmetlerin birleştirilmesi mümkün değildir.

Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik iş yerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2. ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet sözleşlmesine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen dört aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür ispatların bulunmaması salt, bu sebebe dayalı istemin reddine sebep olmaz. Somut bilgilere dayanması şartıyla, bordro şahitleri veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu iş yerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer delillerle dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosya içeriğinden, davacının açtığı hizmet tespiti davası ile 08.09.1998-02.07.2000 tarihleri arasındaki çalışma iddiasının 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi uyarınca hak düşürücü süreye uğradığı, 01.11.2005-03.02.2006 ve 31.07.2006-06.09.2007 tarihleri arasında çalıştığının tesbit edildiği, kararın kesinleştiği, 03.07.2000-31.10.2005 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğu, 04.02.2006-30.07.2006 tarihleri arasında başka işyerinde çalıştığı, 03.01.2007 tarihli Yönetim Kurulu kararında, davacının 08.01.2007 tarihinde asgari ücretle işe alınmasına karar verildiği, 08.01.2007-06.09.2007 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığı, davalı apartmana ait işletme defterine göre; 2003/Ocak-Aralık ayları arasında davacıya Aparman Hizmetli Ücret (maaş) adı altında ücret ödendiği, 2004/0cak ayında da O..Apartmanı Hizmetli Ücreti adı altında bir gider kaydı bulunmakta ise de, bu kayıtta davacının adının geçmediği, davalı apartmana ait gider makbuzlarına göre, 1998/10-2000/1. ayları arasında "Kapıcı ve Temizlik Parası 2001/Nisan ve Ağustos aylarında "Temizlik Ücreti",2001/Temmuz ayında "Temizlik ve Bakım Ücreti",2001/Eylül ayında "Apartman Temizlik Ücreti",200l/Kasım ve Aralık aylarında "Apartman Görevlisi Merdiven Temizliği", 200l/Ekim, 2002/0cak ve Şubat aylarında "Merdiven Temizliği Hizmetli Maaşı",2002/Mart-2004/Mart ayları arasında "Hizmetli Maaşı" adı altında ve her ayın 15. günü davacıya ödemede bulunulduğu, 02.10.2003 tarihli H..P..Elektrik tarafından kesilen fatura ve 21.10.2003 tarihli Osmaniye Belediyesi Sulama Suyu Tahakkuk fişlerinin davacı adına düzenlendiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının, davalıya ait sitede, 08.09.1998-06.09.2007 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de, zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğu 03.07.2000-31.10.2005 tarihleri arası ile başka iş yeri çalışmasının bulunduğu 04.02.2006-30.07.2006 tarihleri arasındaki sürelerde kapıcılık hizmetini yapmadığı, başka işlerde çalıştığı, bu sebeplede sigortalılığının Kuruma bildirildiği ortadadır. Hal böyle olunca, 08.09.1998-06.09.2007 tarihleri arasındaki süreden, sigortalı çalışılan bu süreler dışlanarak, kalan sürelerde davacının kapıcılık yaptığı kabul edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11402, Karar No: 2014/12947, Tarih: 18.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11402 E.  ,  2014/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2012/435-2013/199

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın ortalama satış fiyatı 0,58 TL, dekar başına üretim gideri 234,72 TL; samanın dekar başına ortalama verimi 350 kg, ortalama satış fiyatı 0,17 TL; taze fasulyenin dekar başına ortalama gideri 680,40 TL; dolma biberin dekar başına ortalama gideri 1.515 TL; enginarın dekar başına ortalama gideri 675 TL iken resmi verilere uygun olmayan ve üretim giderleri içerisine dahil edilmemesi gereken (tarla kirası, faiz karşılığı ve genel idare giderleri) kalemleri de hesaplamada esas alan bilirkişi raporunda sırasıyla 0,65 TL, 250,05 TL, 300 kg, 0,25 TL, 726,32 TL, 1.617,36 TL ve 720,56 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin saptanmış olması,