muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/483, Karar No: 2009/591, Tarih: 23.12.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/13-483 E.  ,  2009/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2009/13-483

KARAR NO : 2009/591

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2009

NUMARASI : 2009/48-2009/98

Taraflar arasındaki “İtirazın İptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 2.  Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 28.02.2008 gün ve 2007/361 E.- 2008/50 K.  sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 28.11.2008 gün ve 2008/7253 E.-2008/14202 K. sayılı ilamı ile; (...Davacılar, davalının avukatı olduklarını, 14.12.2002 ve 20.10.2003 tarihli sözleşmeler gereği davalının Asliye hukuk ve Kadastro Mahkemesindeki davalarını takip ettiklerini, karar aşamasına gelindiğinde davalının kendilerini haksız olarak azlettiğini, sözleşme gereği ücretin tamamına hak kazandıklarını, tahsili amacıyla yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkâr tazminatını talep etmişlerdir.

Davalı, icrada yetkiye, borca ve faize itiraz ettiğini,  takibin ikametgâhı olan Bakırköy İcra Dairesinde yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmede davalı adresinin Kadıköy olarak belirtilmesinin yetkili yer mahkemesi tayininde esas alınamayacağına ve borçlunun icra dairesine yaptığı yetki itirazının doğru olduğuna dayanılarak yetki itirazının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-HUMK. nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda davalının ikametgâhı İstanbul‘da bulunduğundan ve sözleşme gereği İstanbul mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olacağı kabul edilmiş olduğundan İstanbul mahkemeleri yetkilidir. Bu durumda icra takibinin yapıldığı ve eldeki davanın açıldığı İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi davaya bakma yetkisine sahiptir. O halde mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir...) gerekçesiyle  bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67. maddesine dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, takipte davalı-borçlunun adresinin; Bahçelievler olduğu, bu nedenle yetkili icra dairesinin, davalı borçlunun adresinin bulunduğu yer icra dairesi olduğu, takibin yapıldığı Kadıköy İcra Dairelerinin yetkili olmadığı, borçlunun icra dairesine yaptığı yetki itirazının doğru olduğu, davacıların öncelikle yetkili icra dairesinden borçluya ödeme emri göndermesi ve bu şekilde takibe devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle davacıların itirazlarının iptali talebinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, Özel Dairece, yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki gerekçelerle ve ayrıca mahkemenin yetkisizliğine ilişkin karar verilmemesi ve borçluya Bakırköy İcra Dairelerinin yetki çevresinde tebligat yapılması nedeniyle Kadıköy İcra Dairelerinin yetkili olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Mahkemenin direnmeye ilişkin kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; takibin yetkili icra dairesinde yapılıp yapılmadığı,  dolayısıyla itirazın iptali davasının yetkili mahkemede açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, itirazın iptali davasını gören mahkeme, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyebilir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması, bu sonuca etkili değildir. Başka bir ifadeyle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle tetkik merciinin (icra hukuku mahkemesinin) yerine geçerek, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek, kesin olarak sonuçlandırmalıdır. (Hukuk Genel Kurulunun 28.3.2001 gün ve 2001/19-267-311 sayılı; 20.3.2002 gün ve 2002/13-241-208 sayılı; 11. H.D.nin 08.11.1999 gün ve 1999/6901-8904 sayılı; 19. H.D.nin 04.04.1997 gün ve 1996/7286-1997/3995 sayılı kararları). Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır (Saim Üstündağ, İcra Hukukunun Esasları, İstanbul 1995, 6. Bası, sayfa:101-102  Aynı doğrultuda H.G.K.20.3.2002 gün 2002/13-241-208 sayılı kararı).

Diğer yandan, usul kuralları (görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hata) kamu düzeni ile doğrudan bağlantılı olup, taraflar yararına usulü kazanılmış hak oluşturmamaktadır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.03.1972 gün ve 1968/1-277-176, 01.03.1995 gün ve 1995/7-641-117, 23.01.2002 gün ve 2001/1-1010-2002/1, 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı kararları, Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-2001 Baskı, cilt 5, sayfa 4771 vd.)

Somut olayda, mahkemece, mahkemenin yetkisizliğine ilişkin bir karar verilmemiş, borçluya Bakırköy İcra Dairelerinin yetki çevresinde tebligat yapılması nedeniyle Kadıköy İcra Dairelerinin yetkili olmadığına karar verilmiştir. Diğer bir ifade ile mahkemenin yetkisi ile ilgili bir hüküm kurulmamış, sadece icra dairesinin yetkisine dair hüküm kurulmuştur. Bu nedenle, bozma ilamında yer alan;  “…sözleşme gereği İstanbul mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olacağı kabul edilmiş olduğundan İstanbul mahkemeleri yetkilidir. Bu durumda icra takibinin yapıldığı ve eldeki davanın açıldığı İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi davaya bakma yetkisine sahiptir. O halde mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir…” şeklindeki ibarenin, maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Ayrıca yanlar arasında imzalanan Avukatlık Ücret Sözleşmesinde, davalının ikametgâhı; .. Sok., ..Apt., ..Blok, No:...., ..(Kadıköy)-İstanbul olarak belirtilmiştir. Bozma ilamında yer alan,  “davalının ikametgâhı İstanbul‘da bulunduğundan” şeklindeki ibarenin, maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, Özel Dairece maddi hataya dayalı olarak hüküm kurulması nedeniyle işin esasının incelenmesi görevi Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daireye ait olup, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan gerekçeyle, maddi hata nedeniyle temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 13. HUKUK DAİRESİNE  gönderilmesine 23.12.2009 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15582, Karar No: 2012/7680, Tarih: 03.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/15582 E.  ,  2012/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı kanuna aykırılık, silahla tehdit, suç üstlenme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan kurulan hükme yönelik olarak, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMK.nun 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve yasak silah taşıma suçlarından kurulan hükümlülük kararlarına yönelik temyize gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe; sanığa yükletilen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve yasak silah taşıma eylemlerinin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eleştiri; Eylem yanlış olarak nitelendirilmiş, TCK.nun 106/2-a yerine 170/1-c madde ve fıkrası uygulanmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

1- Ancak, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı düşünülerek, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

2-TCK.nun 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

2-TCK.nun 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin belirlenmesine ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına ve sanığın TCK.nun 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK.nun 322. maddesi uyarınca dayanın esasına, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6513, Karar No: 2017/1337, Tarih: 04.04.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/6513 E.  ,  2017/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi gereğince, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, yarısından bir katına kadar belirlenecek süreyle "gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine çevrilmesine" karar verilmesiyle yetinilmesi, çalıştırılacak işin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105. maddesi uyarınca infaz aşamasında belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûm olduğu hapis cezasının yarısı kadar (5 ay) süre ile temizlik işlerinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “sanığın mahkûm olduğu hapis cezasının yarısı kadar (5 ay) süre ile temizlik işlerinde çalıştırılmasına” ibaresinin çıkarılması, yerine “sanığın 5 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13258, Karar No: 2014/2627, Tarih: 27.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/13258 E.  ,  2014/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/648-2013/23

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.08.2011 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazlarını, A. Köy Muhtarlığı tarafından işletilen sulama kanalının bittiği yerden kanalın ucuna sulama boruları döşeyerek suladığını, davalının sulama borularının ağzını beton dökmek suretiyle kapattığını belirterek suya elatmasının önlenmesini, ağaçlarının kurumasından ve ürün kaybından dolayı 25.907,90 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu suyun A. Köyüne ait olduğunu, sulama işinin ne şekilde yapılacağına ilişkin 12.07.2011 tarihli ihtiyar heyeti kararı bulunduğunu, davacının köy ihtiyar heyeti tarafından görevlendirilen bekçilerin yaptığı suyun kullanımına ilişkin sıralama sistemine uymaksızın sulama kanalını alttan kırmak suretiyle kaçak su kullandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının sulama suyu borularını kapatmak suretiyle gerçekleştirdiği elatmasının önlenmesine, 21.070 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 756. maddesine göre; kaynaklar, arazinin bütünleyici parçası olup, bunların mülkiyeti ancak kaynadıkları arazinin mülkiyeti ile birlikte kazanılabileceği belirtilmiştir.

Gerçek kaynağın suyu bir akiferden gelir. Su çıkışı bir noktadan veya bir alandan olabilir. Bu alana kaynak alanı denir. Kaynak, yeraltı suyunun doğal olarak yeryüzüne çıkması halidir.

Kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debideyse yada malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular yararlanabilir.

Uygulamada kaynak; "yeraltı suyunun üst düzeyinin yeryüzeyini kestiği yer" olarak tanımlanmaktadır. Yeraltı suyu doğal yoldan yeryüzüne çıkmamış, direnaj vs. yollarla çıkarılmış ise, kaynak olarak değil, direnaj olarak veya kuyu vs. isimlerle anılır. Bu şekilde insan eliyle çıkarılan sular, yeraltı suyu olarak kabul edilir.

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz(TMK. md. 756/3).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeterli miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20. maddede sözü geçen tüzükte belirtilir(167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz(TMK. md. 756/3).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeterli miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20. maddede sözü geçen tüzükte belirtilir(167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Somut olayda; dava konusu A. Köyünün sulama kanalındaki suyun kullanımının eşit ve adil olması için sulama suyu bekçiliğinin tayin edilmesi ve muhtarlığın bilgisi ve izni dışında su kullananlara para cezası verilmesine ilişkin Avcılarsuyu Köyü ihtiyar heyeti tarafından 12.07.2011 tarihli karar alınmıştır. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen davalı tanığı R.. T.. köy sulama işinin bekçilerin nezaretinde gerçekleştirildiğini, davacının tarlasının bulunduğu bölümde 16.00 ile 19.00 saatleri arasında sulamanın sırasıyla yapıldığını, davacının sırasına uymadığı sulama kanalından gizli hat çektiği için uyardıklarını, davacının su kanalının dibini kırıp boruyu dipten gizli şekilde çektiği için tarlasını suladığından bekçilerin haberi olmadığını beyan etmiş, diğer davalı tanığı H.. B.. de kapatmaya ilişkin tutanaktaki imzanın kendisine ait olduğunu, tutanağın tutulduğu tarihte davacının istediği gibi kendi tarlasında bulunan tıpayı açmak suretiyle sulama yapabildiğini, ancak bu tıpa konduktan sonra artık sulama yapması için yukardan gelip tıpayı açması gerektiğini, o zamanlar tıpa bulunmadığı için istediği saatte suyu almasını diğerlerine haksızlık olacağı için tutanağı tuttuklarını beyan etmiştir. Dosya içerisindeki "Tutanak" başlıklı 29.06.2011 tarihli belge incelendiğinde A. Köyü muhtarı, azalar ve köy sucusu tarafından davacı N.. U..'un köyde ortak kullanılan kanal suyunu izinsiz ve kaçak olarak kullandığı tüm uyarılara rağmen kaçak kullanıma devam ettiğinden kaçak olan su borusunun kapatılmasına ilişkin karar alındığı görülmektedir. Bu durumda davacının A. Köyünde belli bir sulama sırasına göre kullanılan dava konusu suyu köydeki sulama sırasını bozacak şekilde kullandığı anlaşıldığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlere davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27205, Karar No: 2014/16127, Tarih: 09.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27205 E.  ,  2014/16127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/187255

MAHKEMESİ : Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/748 (E) ve 2011/700 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın eylemini geceleyin gerçekleştirdiğini kabul etmesi ve dosya içerisindeki CD İnceleme ve Tespit Tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA ,09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30721, Karar No: 2020/379, Tarih: 15.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/30721 E.  ,  2020/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının iş sözleşmesine geçirmiş olduğu iş kazası sebebi ile son verildiğini belirterek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, kıdem tazminatı, yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının rapor bitimi sonrasında işe devam etmediğini ve davacının iş sözleşmesine haklı olarak son verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatı talep edip edemeyeceği uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, davacının 23.11.2014 tarihinde iş kazası geçirdiği ve parçalı olarak verilen istirahat raporlarına göre 15.03.2015 tarihine kadar raporlu olduğu,15.03.2015 tarihinin davacın en son istirahatli olduğu tarih olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından davacıya 08.04.2015 tarihinde iharname düzenlenerek 15.03.2015 tarihinden sonra işe başlaması gerektiği halde başlamadığı ve devamsızlığının 08.04.2015 tarihine kadar devam ettiği, 3 gün içerisinde işbaşı yapması veya mazeretini belgelendirmesi gerektiği ihtar edilmiş ve ihtarname davacıya 13.04.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup davacı bu ihtarnameye herhangi bir cevap vermemiştir. Her ne kadar davacı tarafından iş sözleşmesinin iş kazasının gerçekleşmesinden sonra işveren tarafından sözlü olarak sonlandırıldığı iddia edilmiş ise de bu iddiayı kanıtlar bir delil de dosya kapsamında bulunmamaktadır. Bu durumda davacının iş sözleşmesinin feshi haklı sebebe dayanmakta olup Mahkeme gerekçesinde davacının iş sözleşmesinin haklı sebebin öğrenilmesinden itibaren 6 iş günü içerisinde sonlandırılmadığı belirtilimiş ise de davacının devamsızlığı sürmekte olduğundan mahkemenin gerekçesi isabetli değildir. Anlatılanlar kapsamında davacının kıdem tazminatı taleplebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.