muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5630, Karar No: 2009/7446, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5630 E.  ,  2009/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi 21.10.2008 tarihli dava dilekçesi ile ... İli, Merkez ilçeye bağlı ... Köyünde 123 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmalarının 15.08.2007 tarihinde kesinleştiğini dava konusu 1530 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu ve kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını belirterek taşınmazın iyi niyetli 3. kişilere devir ve temliki ile üzerinde ayni hak tesisini önlemek için karar kesinleşinceye kadar tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasını,tapu kaydının iptali ile el atmanın önlenmesine ve orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ... Merkez ... Köyü ... mevkii Cilt 16 Sayfa 1530 cinsi tarla olan 3600 metrekare yüzölçümündeki ... oğlu ... adına kayıtlı 1530 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan 2.270.83metrekarelik tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamı ile iptal edilen kısma yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmiş hüküm Davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tapu kaydının iptali ile tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman tahdidi içinde - kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 05/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/2247, Karar No: 2011/6713, Tarih: 02.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2247 E.  ,  2011/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 gün ve 2008/717-2008/713 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.12.2010 gün ve 2009/6381-2010/12765 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18.09.1998 tarihinde davalılara "hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi" yazılı belge bir karşılığında 80.850 DM. yatırdığını, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu,davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 6.500 YTL’nin davalılardan tahsilini, müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan bir Anonim Şirket olduğu, davacının davalı şirkette hissesinin bulunduğu, TTK'nun 405/2 maddesinde sermaye şirketlerinde sermaye olarak verilenin istenemeyeceğinin hüküm altına alındığı, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, davanın niteliği itibarıyla TTK. hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan A.Ş.yönetim kurulu başkan ve üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eylemden de söz edilmediği gerekçesiyle davalı ... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. hakkında açılan davanın esastan, diğer davalılar hakkındaki davanın ise husumet yönünden reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 13.12.2010 günlü ilamında açıklanan gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15194, Karar No: 2022/14920, Tarih: 19.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/15194 E.  ,  2022/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamı ve oluşa göre sanığın ayrı yaşadığı eşi ile olay günü tartıştığı ve onun kendisi hakkında karakola gidip şikayetçi olmasının ardından eşi hakkında İzmir ilinden bandrolsüz sahte rakı getirip sattığı şeklinde ihbarda bulunduğu, içkilerin, sanığın eşi adına kayıtlı 10UY347 plakalı araçta ve bir miktar da evde elbise dolabının içinde tespit edilerek el konulması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın şikayetinin, maddi vakıalara dayanması nedeniyle, Anayasanın 74. maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde olduğu nazara alınmadan sanığın unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK.nın 304/2. maddesi uyarınca dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16891, Karar No: 2015/32319, Tarih: 29.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/16891 E.  ,  2015/32319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/181358

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2013/78 (E) ve 2013/192 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1. Sanığın sahte abonelik sözleşmesi düzenlemek eyleminden dolayı özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmişse de; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre de;

a. Aynı kişi adına iki adet sahte abonelik sözleşmesi düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b.5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11452, Karar No: 2010/12950, Tarih: 07.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/11452 E.  ,  2010/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının süresinden sonra olan duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 (5271 sayılı CMK’nun 299/1.)maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıkların, katılan ...'ün el, ayak, ağız ve gözlerini bağlamak suretiyle etkisiz hale getirip yağma suçunu işlediklerinin anlaşılmasına göre, eylemlerinin yağma suçundan ayrı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu da oluşturduğundan, haklarında zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(c)-(d) bentlerine aykırı biçimde, silahla, konutta ve birden fazla kişi tarafından işlendiği, hükmün gerekçesinde oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, uygulama sırasında (a) bendinin gösterilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken değerlendirilmeye esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 38/3.madde hükmü cezadan indirim yapılmasını gerektiren bir şahsi sebebe ilişkin düzenleme niteliğini taşımaktadır. Bu husus iştirak ilişkisinde suç ortaklarının sorumluluk statüsüyle alakalı değildir. Ayrıca etkenin suç işlemekten menfaati olmayan edilgenin, etken olanın elde olunmasında ciddi yardımda bulunmasını da içerdiği dikkate alındığında; sanıkların önceden verdikleri karar uyarınca 5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi kapsamında suça doğrudan fail olarak katılıp birlikte işledikleri, anılan Yasanın 38/3. maddesinde düzenlenen indirim hükmünün uygulanabilmesi için, ismi açıklanan failin suça doğrudan katılmayıp azmettiren konumunda bulunması gerektiği gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık ... hakkında TCK.nun 38/3. maddesi uyarınca indirim yapılması,

3-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... savunmanları ve katılanlar ..., ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1596, Karar No: 2016/4439, Tarih: 02.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/1596 E.  ,  2016/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ...ve ...için), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar için)

HÜKÜM : Sanıklar ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar... ve...'in ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurenin kanuni temsilcisi olan annesinin 16.12.2010 tarihli celsede sanıklar haklarındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle önceden verilmiş katılma kararının hükümsüz kaldığı ve mağdure vekilinin hükümleri temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar haklarında atılı suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik müdafilerin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklar ...ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında hüküm kurulurken sanığın adının “İlker” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, hükümlerden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden verilen kısmi iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriği ve kabule göre, mağdureyi akşam ve sabah iki kez öpmek suretiyle atılı suçu zincirleme şekilde işlediği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriği ve kabule göre, mağdureyi akşam ve sabah iki kez öpmek suretiyle atılı suçu zincirleme şekilde işlediği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi ve Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin kısmen iptaline karar verilmesi karşısında; TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itirbariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23477, Karar No: 2015/5582, Tarih: 09.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23477 E.  ,  2015/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali

Hazine ile ..... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali davasının kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.05.2012 gün ve 164/357 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 09.03.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ..... tarafından açılan dava ile, davalıya ait taşınmazın bir bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden kamu malı niteliğinde olduğu ve kişilerin mülkiyetinde kalamayacağını ileri sürülerek; bu bölümün davalılar adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine karar verilmesi istenilmiştir.

Yerel Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu 10.11.2004 tarihli kararla (Mahkemenin 1. kararı); taşınmazın tapu kaydının davacı ......nin de taraf sıfatını aldığı mahkeme ilamıyla oluştuğu ve bu nedenle ortada kesin hüküm durumunun bulunduğu gerekçesiyle, kesin hüküm sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir. O tarihte bu nitelikteki davalarla ilgili mahkeme kararlarının temyiz incelemesini yapmakla görevli olan Yargıtay 1.Hukuk Dairesi, temyiz edilen hükmü 10.02.2005 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 1. bozma ilamı) “…davalının tutunduğu tapu kayıtlarından sadece 23.06.1964 tarih ve 964/345 sayılı tescil ilamıyla oluşan tapu kaydının davacı hazine yönünden bağlayıcı olduğu,diğer davalardan alınan ilamların bağlayıcı olmadığı; bu sebeple tescil ilamının dayanağı olan ilam ve krokisinin çekişmeli taşınmaza uygulanarak gerçekleşecek sonucuna göre kesin hüküm durumunun sonuca bağlanması gerektiği, eksik incelemeyle hüküm kurulmasının doğru olmadığı…” gerekçesiyle, hükmü bozmuştur.Yerel mahkemece bu bozma ilamına uyulmuş; yapılan keşif ve alınan teknik bilirkişi rapor ve krokisne göre,taşınmazın kıyı alana tecavüzü bulunmadığı gerekçesiyle verilen 25.04.2007 tarihli kararla yeniden davanın reddine karar verilmiştir (Mahkemenin 2. kararı). Bu ikinci kararın davacı tarafca temyizi üzerine, temyizi inceleyen Y.1.HD. verdiği 07.11.2007 tarihli kararla, “...alınan bilirkişi raporlarının hüküm vermeye elverişli olmadığı, bu sebeple yeniden bilirkişi kurulu oluşturularak gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği...” gerekçesiyle bu hüküm de bozulmuştur (Yargıtay’ın 2. bozma ilamı). Mahkemece bu bozmaya da uyma kararı verilmiş; verilen 11.09.2009 tarihli kararla, “... yargılama sırasında yürürlüğe giren 3402 s. K.K.'nun 12. maddesindeki değişiklik uyarınca davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı...” gerekçesiyle bir kez daha davanın reddine karar verilmiştir (Mahkemenin 3. kararı). Bu kararın da davacı tarafca temyizi üzerine Y.1.HD.nin 17.12.2009 tarihli kararında, “…davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bu yöne değinen......nin temyiz itirazlarının yerinde olmadığından reddine;ancak bu durumun yargılama sırasında K.K'nun 12/3.maddesinde yapılan değişiklikten kaynaklandığı, davanın açıldığı sırada davacı....... dava açmada haklı durumda olduğundan,davalının yapılan tüm yargılama gideri ve avukatlık ücretinden sorumlu olacağı gözetilmeden karar verilmesinin isabetli olmadığı…” gerekçesiyle, hükmü sadece yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozmuştur (Yargıtay’ın 3. bozma ilamı). Bu ilam karar düzeltme hakkı da kullanılmak suretiyle kesinleşmiştir. Mahkemece bu bozma ilamına karşı direnme kararı olduğu belirtilerek verilen 23.06.2010 tarihli kararla,”... davanın reddine,davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına avukatlık ücreti takdire...” karar verilmiştir (Mahkemenin 4. kararı). Bu kararın da davacı tarafca temyizi üzerine Yüksek Y.HGK

. bozma ilamı). Bu ilam karar düzeltme hakkı da kullanılmak suretiyle kesinleşmiştir. Mahkemece bu bozma ilamına karşı direnme kararı olduğu belirtilerek verilen 23.06.2010 tarihli kararla,”... davanın reddine,davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına avukatlık ücreti takdire...” karar verilmiştir (Mahkemenin 4. kararı). Bu kararın da davacı tarafca temyizi üzerine Yüksek Y.HGK. “…mahkemenin bozma kararından esinlenerek daha önce gerekçesinde yer vermediği hususları değerlendirmek suretiyle karar verdiği, bu durumda temyiz edilen hükümün direnme kararı niteliğinde olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğu...” gerekçesiyle temyiz incelemesinin yapılması için dosyanın Y.1.HD'ne gönderilmesine karar verimiştir. Bu kez dosyanın gönderildiği Yargıtay 1.HD'nin 05.12.2011 tarihli ilamıyla (Yargıtay’ın 4. bozma ilamı) “…Anayasa Mahkemesi'nin K.K'nun 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin ..... tarafından açılan davalarda da uygulanmasına yönelik hükümü iptal ettiği, iptal kararının 23.07.2011 tarihili RG.de yayınlanarak yürülüğe girdiği, bu iptalin kesin olarak çözüme bağlanmamış davalar için de uygulama alanı bulacağı, kamu düzeni ilkesinin bunu gerektirdiği; bu durumda davanın hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin mahkeme hükümünün doğruluğundan söz edilemeyeceği, bu sebeple davanın esasının incelenerek gerçekleşecek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği…” gerekçesiyle mahkeme hükmü bozulmuştur. Yerel mahkemece bu bozma ilamına uyulması soncu bu kez mahkemenin şimdi temyize konu edilen 17.05.2012 tarihli kararıyla bu kez, “... 637 m2 yüzölçümlü taşınmazın teknik bilirkişi krokisinde belirlenen 517 m2'lik bölümü hakkında davalı taraf adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine, sonradan yürürlüğe giren 3402 s. K.K'nun 36/A.maddesi uyarınca yaptığı yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve aynı nedenle avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına...” karar verilmiştir (Mahkemenin 5. kararı). Bu 5. karar bu kez davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.