muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1296, Karar No: 2019/2533, Tarih: 10.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1296 E.  ,  2019/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 206 ila 214, 217 ve 218 parsel sayılı sırasıyla 1800 m2, 2320 m2, 1280 m2, 840 m2, 580 m2, 2100 m2, 680 m2, 1700 m2, 4260 m2, 2960 m2 ve 2860 m2 yüzölçümdeki taşınmazlar belgesiz olarak 207 ve 210 parsel sayılı taşınmazlar ... 206 ve 212 parseller ..., 208 parsel Hazine 209 parsel ..., 211 parsel ..., 213 parsel ..., 214 parsel ..., 217 parsel ..., 218 parsel ... adlarına tespit edilmiş Orman Yönetiminin taşınmazların orman sayılan yerlerden oldukları yönündeki itirazı üzerine kadastro komisyonunca taşınmazların orman olup olmadıklarını belirleme yetkisinin mahkemelere ait olduğundan söz edilerek karar verilmek üzere taşınmazların kadastro tespit tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, "Dava konusu parsellerin tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş hüküm, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Dairenizin 25/03/2005 tarihli ve 2004/13002 E.-2005/3404 K. sayılı kararı ile yöntemine uygun orman araştırması yapılması" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulüne, dava konusu 206, 207, 208, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 217 ve 218 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptaliyle orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılar ... tarafından 217 sayılı parsel, ... tarafından 207 ve 210 sayılı parseller ve ... tarafından 207, 210 ve 218 sayılı parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1979 yılında yapılan tapulama çalışması ve 1977 yılında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastro çalışması ile 1990 yılında yapılan 2/B çalışması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki;

Hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporunda 1955 ve 1956 tarihli hava fotoğraflarında temyize konu 207, 210 sayılı parsellerin üzerinde çam ağaçlarının ve maki formasyonuna ait ağaççıkların bulunduğu, 217 ve 218 sayılı parsellerin ise kısmen açıklık ve kısmen de orman ağaç ve ağaççıklarının bulunduğu, hava fotoğraflarında görülen açıklık alanların dört tarafınında ormanla çevrili orman boşluğu olduğu ve taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden oldukları bildirilmiş ise de hava fotoğraflarındaki görüntünün bilirkişi

raporunu karşılamadığı, taşınmazların üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranının ve dağılımı da belirlenmeksizin yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahkemece bilirkişiler tarafından kullanılan 1955 ve 1956 tarihli hava fotoğrafları ile daha eski hava fotoğraflarının bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa en eski tarihli hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bozma öncesi keşfte uygulanan 1955 ve 1956 tarihli hava fotoğrafları ile varsa daha eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.-K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E.-K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, üzerindeki ağaçların cinsi ve sayısı, kapalılık oranı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; ayrıca taşınmazların 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca orman içi açıklık olup olmadığı değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ..., ... ve ...'ın temyiz dilekçelerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12439, Karar No: 2019/17288, Tarih: 28.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12439 E.  ,  2019/17288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçların geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği gözetilmeden, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5376, Karar No: 2023/5933, Tarih: 04.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5376 E.  ,  2023/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1645 E., 2022/850 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/499 E., 2020/19 K.

Taraflar arasındaki harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tapuda ..., ... Mahallesi, 8877 ada 2 parselde kayıtlı olan arsa vasıflı taşınmazın 08.05.1980 tarihinde vefat eden ... adına kayıtlı olduğunu, ...'ün ölümünden sonra söz konusu taşınmazın zilyetliğini mirasçısı ...'ün devraldığını, ...'ün kardeşi ...'den düzenleme şeklinde vekaletname alarak taşınmazda bulunan kendi hissesini ve davalı ...'na ait hisseyi müvekkiline 21.07.1993 tarihinde haricen sattığını, müvekkilinin söz konusu satış işleminden sonra satın almış olduğu arsa üzerindeki gecekonduyu yıktığı ve 2 katlı bir yapı inşa ettiğini ve 19 yıldır burada ikamet ettiğini, ayrıca arsanın diğer kısmında da müteveffa ...'ün diğer mirasçısı ... ve çocuklarının ikamet ettiğini, ...'ün 17.06.1997 tarihinde vefat etmiş olduğundan müvekkilinin söz konusu hisseleri bir türlü kendisi adına kaydedemediğini belirterek 8877 ada, 2 parselde kayıtlı taşınmazın davalılar adına kayıtlı hisselerinin iptali ile bu hisselerin müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde; davalının babası ... adına kayıtlı taşınmazdaki miras payını davacıya satmadığını, müvekkilinin dosyaya sunulan ve ... ile davacı arasında imzalanan Gecekondu Satış Sözleşmesinin tarafı olmadığını, bu itibarla sözleşmedeki imzaların gerçek ve doğru olması halinde bile sözleşmenin müvekkilini bağlamadığını, müvekkilinin kardeşi ...'e vekaletname vermiş olmasından taşınmazdaki miras haklarını davacıya devrettiği sonucunun çıkarılamayacağını, tapuda kayıtlı taşınmazın devrine ilişkin alım satım sözleşmelerinin geçerliğinin resmi şekilde yapılma koşullarına bağlı olduğunu, Gecekondu Satış Sözleşmesinin resmi olmadığı gibi taşınmaz satış vaadi sözleşmesi niteliğinde de olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılardan ..., ... ve ... vekilinin cevap dilekçelerinde özetle; satış sözleşmesinin resmi şekle uyulmaması nedeniyle geçersiz sayılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalılardan ..., ... ve ... vekilinin cevap dilekçelerinde özetle; satış sözleşmesinin resmi şekle uyulmaması nedeniyle geçersiz sayılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, ... ile müvekkili arasında imzalanan satış sözleşmesinin tarihinin 1993 yılı olduğunu, 1993 tarihinde tek yasal mirasçılarının ... ve ... olduğunu, dolayısıyla diğer mirasçıların tasarrufunun beklenmesinin mantığa uygun düşmediğini, müteveffa ...'ün ölümü ile birlikte yasal mirasçılardan ... kardeşi ...'den düzenleme şeklinde vekaletname alarak söz konusu taşınmazda bulunan kendi hissesini ...'e ait hisseyi müvekkiline sattıklarını, ...'ün yıllarca müvekkili ve ailesinin söz konusu yerde ikamet etmelerine karşı herhangi bir itirazda bulunmadığını, dava yoluna gitmediğini, işbu dava ile kendisinin icazet vermediği iddiasının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini, müvekkilinin söz konusu satış işleminden sonra satın almış olduğu arsa üzerindeki gecekonduyu yıkarak iki katlı bina inşaa ettiğini, dava açıldığı tarihte ve sonrasında toplamda 25 yıldır aynı yerde ikamet ettiğinden yani 10 yıldan fazla süredir çekişmesiz aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunması sebebiyle taşınmazı iktisap ettiğini ve müvekkiline adına tescilinin gerektiğini belirterek hükmü istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplere ek olarak Kadastro Kanununun 13 üncü maddesi nedeniyle de davanın kabulü gerektiğini beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369’uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371’inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371’inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369’uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371’inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371’inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370’inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1245, Karar No: 2018/303, Tarih: 30.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/1245 E.  ,  2018/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Baştabipliği tarafından yapılan 03/04/2007 tarihli ihalede alınan yoğun bakım ventilatörü için... Firmasının vermiş olduğu teklifin baştabiplikçe hazırlanan teknik şartnamede istenilen özellikleri sağlamasına rağmen sanık ... tarafından tanzim edilen 03/04/2007 tarihli teknik rapor doğrultusunda teknik şartnameye uymadığı gerekçesiyle firmanın ihaleden elendiği sanık ...'nun sahibi olduğu...Ticaretin teklif ettiği cihazın uygun olduğu belirtilerek yüksek maliyetle alındığı, ayrıca 11/10/2007 tarihli ihalede alınan hasta başı monitörü ve transport monitörlü defibrilatör cihazlarına ilişkin hazırlanan teknik şartnamelerin ... Medikal Ltd. Şti.'nin teklif ettiği hasta başı monitörü için "Philips MP 20" ve transport monitörlü defibrilatör için "Philips ...'' marka ve model cihazlarına göre düzenlenerek ihalelere fesat karıştırıldığı iddia edilen olayda; soruşturma aşamasındaki bilirkişi raporunda yoğun bakım ventilatörü alımı için...Firmasının cihaza ilişkin olarak verdiği teklifin teknik şartnameyi karşıladığı ve alınan hasta başı monitörü ve trasport monitörlü defibrilatör cihazlarına ilişkin olarak teknik şartnamenin bir firmanın marka ve model cihazlarını tarif ettiğini, yargılama aşamasında alınan 01/12/2011 tarihli bilirkişi raporunda ise;...Firmasının teklifinin teknik şartnameyi karşılamadığı ve cihazların belli bir marka ve modeli tarif etmediğini belirtmeleri karşısında, her iki rapor arasında çelişki bulunduğu nazara alınarak konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan, mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderir nitelikte rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

.Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1945, Karar No: 2011/2224, Tarih: 08.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/1945 E.  ,  2011/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM :Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suçun kalkışma aşamasında kalmış olması karşısında, koşulları bulunmadığı halde TCK’nun 168.maddesi ile verilen cezadan indirim yapılması ve 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı TCK’nun 35/2.maddesinin aynı Kanunun 145/1.maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nun 61.maddesine aykırı davranıldığı belirlenmiş ise de, sonuç ceza değişmediğinden ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiridışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5070, Karar No: 2023/9110, Tarih: 27.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5070 E.  ,  2023/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/602 E., 2021/1755 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadınhanı Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli kararı ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası ve 825,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatlerine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı olduğuna

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne ait 3671 parselde bulunan 2387 m2 lik sulama kanalının kullanımının DSİ ile birlikleri arasında yapılan protokol gereğince katılan ... birliğine devredildiğine, sanıkların sulama kanalının yanında bulunan taşınmazlarını kullanırken suç konusu sulama kanalının 1088,00 m2 lik kısmına ekin ekerek haksız olarak müdahalede bulundukları iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece dava konusu Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne adına tapuda kayıtlı olan 14.04.1995 tarihli devir protokolü ile işletme, bakım ve onraım hizmetlerinin yürütülmesi ...'ne devredilen sulama kanalına sanıkların tecavüz ettikleri kabulü ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Mahkemece dava konusu Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne adına tapuda kayıtlı olan 14.04.1995 tarihli devir protokolü ile işletme, bakım ve onraım hizmetlerinin yürütülmesi ...'ne devredilen sulama kanalına sanıkların tecavüz ettikleri kabulü ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne ait taşınmazlara tecavüz etmekten ibaret eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü madde ve birinci fıkrasında 14.03.2009 tarihinde 5841 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe göre kamu malının malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal edilmesi eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü madde ve birinci fıkrasında belirtilen suçu oluşturmadığı, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle ile ilk derecenin mahkumiyet kararı isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, dava konusu taşınmazın Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü adına tapuda kayıtlı ve 14.04.1995 tarihli davir protokolü ile işleme bakım ve onraım hizmetlerinin yürütülmesi ...'ne devredilen sulama kanalı olduğu anlaşılmakla, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü madde ve birinci fıkrasında yapılan değişiklik ile sanıkların eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeni ile atılı suçtan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun

olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.