muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/240, Karar No: 2015/426, Tarih: 07.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/240 E.  ,  2015/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında karar başlığında suç yeri ve zaman dilimi belirtilmemiş ise de; yerinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın müştekinin kilitli olan aracından teyp çaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9929, Karar No: 2012/19862, Tarih: 26.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9929 E.  ,  2012/19862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanıların beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Malatya İli, Hekimhan İlçesinde bulunan Ballıkaya Köyü Çeki Mezrasındaki 150 ada, 107 parsel no’lu taşınmazın 1340 dönüm sahasını 30.11.2006 tarihinde Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünün onayı ile Hekimhan Mal Müdürlüğü tarafından erozyonu önlemek amacıyla badem ağacı dikilmesi için yıllık kira karşılığında sanıklardan ... ile ...'e 10 yıllığına kiralandığı, sanıkların ağaçların dikim hazırlıklarını yapmak için bu alana iş makinasıyla girdikleri ve bu alanda bulunan tümülüsü, sözleşme eki olan kesin izin şartnamesinin 21. maddesine açıkça aykırı olarak, dosya içerisinde mevcut soruşturma aşamasında alınan inşaat teknikeri bilirkişisinin raporuna göre 4-5 metre kazdıkları ve kazıların niteliğinin fidan dikim amacını aştığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin 5728 sayılı kanun ile değişik 2863 sayılı kanunun 74/1-1. cümle ve değişiklikten önceki aynı yasanın 74/1. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin haklarında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ...'nın 28.05.2007 tarihli duruşmada katılmasına karar verilmesine rağmen gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7224, Karar No: 2007/8022, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7224 E.  ,  2007/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15358-16234 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 tarih ve 2006/15358-16234 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3025, Karar No: 2015/32129, Tarih: 06.07.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3025 E.  ,  2015/32129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/127377

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan tutuklu olarak bulunan Y.. T..'nun, 30.12.2013 tarihinde AMATEM'e götürüldüğü sırada, hastane bahçesinde sevk aracında bekletilirken, aynı araçta bulunan hükümlü Vedat Çapacı'yı kasten yaraladığı kabul edilerek, Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı'nca 07.01.2014 tarihinde 2014/24 karar sayı ile 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca 5 gün hücreye koyma cezası verildiği,

b) Konya İnfaz Hakimliği'nce 24.01.2014 tarihinde 2014/269 esas ve 2014/268 karar sayı ile tutuklu Y.. T.. hakkında verilen disiplin cezasının onandığı

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5275 saydı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 37/1. maddesinde yer alan “Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır. ” düzenlemesi ile aynı Kanun’un 48/1 maddesindeki “37 ilâ 46 ncı maddelerde yer alan eylemlerin tanımına uymayan ve kanunda tanımları yapılmamış olan eylemler, nitelik ve ağırlıkları bakımından bunlara benzediklerinde, aynı maddelerdeki disiplin cezaları ile karşılanırlar. ’’ hükmü karşısında, 30/12/2013 tarihinde AMATEM hastanesine götürüldüğü sırada, diğer hükümlüyü yaralama eyleminin kurumda gerçekleşmemiş bulunduğu, anılan Kanun'un hücreye koyma disiplin cezasını gerektiren eylemlerden olmadığı göz önüne alındığında disiplin cezasına itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.» denilerek, Konya İnfaz Hakimliği'nin 24.01.2014 tarihli kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

Çözümü gereken sorun, hükümlü ve tutuklular hakkında sadece infaz kurumundaki fiillerinden dolayı mı, yoksa hem infaz kurumunda hem de bu kurum dışında gerçekleştirdikleri fiillerinden dolayı mı disiplin cezası verileceğidir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un konuya ilişkin hükümleri şöyledir:

A) Hükümlülerle ilgili:

"Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin yaşam hakları ile beden ve ruh bütünlüklerini korumak üzere her türlü koruyucu tedbirin alınması zorunludur." (m. 6/1 -f) "Kanunlarda gösterilen tutum, davranış ve eylemler ile kurum düzenini ihlâl edenler hakkında Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır. "(m.6/l-h)

"Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumlarında bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanmış hükümlüler, kurum dışındaki iş alanlarında çalıştırılabilirler" (m. 30/1)

"Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumlarında bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanmış hükümlüler, kurum dışındaki iş alanlarında çalıştırılabilirler" (m. 30/1)

"Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır.” (m. 37/1)

"Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır: Kurum tesislerine, araç ve gereçlerine zarar vermek... izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek... Hükümlü ve tutukluları daha az cezayı gerektiren şekilde kasten yaralamak. " (m. 44/2-a-e-l).

Uyarma cezasını gerektiren eylemler şunlardır: ...Kurum görevlilerine, kurumu ziyaret eden kişilere, kurum dışında katıldığı faaliyetlerin görevlilerine ve arkadaşlarına kaba veya saygısız davranmak. “ (m. 46/1-h).

B) Tutuklularla ilgili:

"Bu Kanunun; ... Disiplin cezalarının niteliği ve uygulanma koşulları, ... hücreye koyma... hakkında uygulanabilecek disiplin tedbirleri ve cezaları... konularında 9, 16, 21, 22, 26 ilâ 28, 34 ilâ 53, 55 ilâ 62, 66 ilâ 76 ve 78 ila 88 inci maddelerinde düzenlenmiş hükümlerin tutukluluk hâliyle uzlaşır nitelikte olanları tutuklular hakkında da uygulanabilir." (m. 116)

Yukarıda belirtilen hükümlerden, disiplin cezasını gerektiren fiillerin sadece kurum içinde yapılanlardan ibaret olmadığı; hastaneye veya mahkemeye sevk, başka infaz kurumuna nakil, kurum dışında çalıştırılma gibi durumlarda kurum dışındaki fiilleri de kapsadığı; diğer yandan, hükümlüler hakkındaki bazı disiplin cezalarının (hücreye koyma dahil) tutuklular hakkında da uygulanabileceği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olan Y.. T..’nun, 30.12.2013 tarihinde AMATEM'e götürüldüğü, hastane bahçesinde bekleyen sevk aracı içinde bulunduğu sırada tartıştığı diğer tutuklu Vedat Çapacı'yı yaraladığı; böylece 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendinde tanımlanan ve hücre cezasını gerektiren fiili gerçekleştirdiği; adı geçen tutuklu hakkında hücre cezası verilmesinde ve bu cezanın Konya İnfaz Hakimliği tarafından onanmasında yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/205, Karar No: 2008/3289, Tarih: 23.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/205 E.  ,  2008/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... davalılar 1- ... mirasçıları 2- ... mirasçıları 3- ... mirasçıları ve müdahiller 1- ... 2- ... arasındaki davadan dolayı Kahramanmaraş 2.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.10.2006 tarih ve 2000/30-2006/477 numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Davalı ... mirasçıları vekili avukat ... ’nin 12.02.2007 tarihli temyiz dilekçesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından kalemde araştırılarak dosyaya eklenmesi bulunamadığında adı geçen vekile suretinin ibraz ettirilmesi,

2- Dahili davalılar ...,... ’ye karar tebliği Tebligat Yasası’nın 35.maddesi koşullarının oluşmaması sebebiyle usulsüz olduğundan adı geçen davalıların dava dilekçesinin tebliğ edildiği adrese mahkeme kararının tebliğe çıkartılarak bile tebliğ gelmesi halinde Tebligat Yasası’nın 35.maddesine göre aynı adrese tebliğ yapılarak temyiz süresinin geçmesi beklendikten ve temyiz halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra;

3- Dahili davalı ... mirasçılarından ...,...’a yapılan tebligatlar tebliğ yapılan şahısların birlikte oturup oturmadıklarının belirtilmemiş olması nedeniyle geçersiz olduğundan adı geçen davalılara mahkeme kararının yeniden usulüne uygun tebliğ ettirilmesi, temyiz süresinin geçmesi beklendikten ve temyiz halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/443, Karar No: 2018/3585, Tarih: 08.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/443 E.  ,  2018/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 12.07.2011 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.02.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi asli müdahil vekili, davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, kök muris ... 'ın Soyadı Kanunu yürürlüğe girmeden önce vefat ettiğini, ailenin o dönemde " ... " olarak bilindiğini belirterek ... ... 'ın mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ilk olarak davanın kabulüyle kök muris ... ... 'ın mirasçılarının ve miras paylarının tespitine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Dairemizin 10.12.2015 tarih, 2015/2426-11376 E. K. sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüyle kök muris ... ... 'ın mirasçılarının ve miras paylarının tespitine karar verilmiştir

Hükmü, asli müdahil ... vekili, katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 598. maddesine göre, başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada irs ilişkisi kural olarak nüfus kayıtları ile ispat olunur. Nüfus kayıtları belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle tabi değildir (TMK m. 7). Hakim çekismesiz yargıda re'sen araştırma ilkesi uyarınca, davanın ispatı için gerekli bütün delillere başvurabilir.

Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü delillerle yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Mirasçılık belgesi verilmesi ist ... ilişkin davalarda davacı, mirasçılık belgesi verilmesini isteyebilmek için murisin öldüğünü ve ölüm tarihini, muris ile kendisi arasındaki irs bağını kanıtlamak zorundadır. Bu tür davaların reddine karar verilebilmesi için murisin hiçbir şekilde yaşamadığının, böyle bir kişinin mevcut olmadığının belirlenmesi veya davacının murisin mirasçısı olmadığının tespiti gerekir.

Mirasçılık belgesi verilmesi ist ... ilişkin davalarda davacı, mirasçılık belgesi verilmesini isteyebilmek için murisin öldüğünü ve ölüm tarihini, muris ile kendisi arasındaki irs bağını kanıtlamak zorundadır. Bu tür davaların reddine karar verilebilmesi için murisin hiçbir şekilde yaşamadığının, böyle bir kişinin mevcut olmadığının belirlenmesi veya davacının murisin mirasçısı olmadığının tespiti gerekir.

Somut olaya gelince, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dairemizin bozma ilamında kök muris ... ... 'ın kızı ... 'ten olma torunu ... ve alt mirasçılarının tespit edilmemesi bozma sebebi olarak gösterilmiş olmasına rağmen mahkemece yine bu konuda bir araştırma yapılmamıştır. ... 'ye ait nüfus kayıt örneğinde, eşi ... ve oğlu ... 'ın 1914'te vefat ettiği, 1907 doğumlu ... 'a ait kısımda ise kapalı ölüm yazdığı anlaşılmaktadır. Ancak dosya içerisindeki kök murise ait ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1962/1024 Esas, 1963/751 Karar sayılı mirasçılık belgesinde ... 'nün ... 'den olma kızı ... 'nin mirasçılığına karar verildiği, 12.06.1964 tarihli Kadastro Komisyon inceleme ve kararında mülkiyet tablosu kısmında ise " ... kızı ... 'nin de 1938 yılında kocasız ölümüyle kızı ...'ı mirasçı eylediği" yazmaktadır. Mahkemece, kök muris ... ... 'ın kızı ... 'ten olma torunu ... 'nün ... 'den olma ... isminde bir kızının olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kök muris ... ... 'ın 1931'de vefat kızı ... 'nın 1932'de vefat eden kocası ... 'nin ... isimli kadından olma kızı ... 1969'da vefat etmiştir. Geriye mirasçı olarak çocukları ... , ... ve ... 'u bırakmıştır. 1994'te vefat eden ... geriye mirasçı olarak ... , ... , ... , ... , ... ve kendisinden önce vefat eden oğlu Şükrü Ulusoy'dan olma torunları ... , ... , ... kalmıştır. Mahkemece, ... , ... 2006'da vefat eden ... mirasçılarının mirasçılıklarına karar verilmemesi doğru değildir.

Ayrıca, 970.200 pay emlakta, 138.600 pay arazide mirasçılığına karar verilen 27517483850 T.C. Kimlik Numaralı ...'in anne adının ... olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekte mirasçı ...'in annesinin kök muris ... ... 'ın kızı ... 'ten olma torunu ... ... 'nün kızı 2013'te vefat eden ..., babasının kök muris ... ... 'ın kızı ... 'dan olma torunu ... 'in oğlu ... olduğu, adı geçen mirasçıya anne tarafından miras payı verilmediği görülmektedir.