muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2372, Karar No: 2017/379, Tarih: 01.03.2017

Önemle belirtilmelidir ki, burada sözü edilen “gelişen durum” kavramı uygulamada çoğu kez yanlış anlaşıldığı şekilde, doğan zararın kapsamının zarar görence tam olarak öğrenilmesinin herhangi bir nedenle geciktiği (Örneğin, buna ilişkin bilirkişi raporunun geç alındığı) durumlara ilişkin olan, böylesi bir durumu ifade eden bir kavram değildir. Başka bir anlatımla, gelişen durum kavramı salt zarar doğuran işlem ya da eylemin sonuçlarının gelişmesini ve bu nedenle zarar görenin bu konularda bilgi sahibi olabilmesinin zorunlu olarak bu gelişmenin tamamlanacağı ana kadar gecikmesini ifade eder (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.11.2002 gün ve 2002/4-882 E., 2002/874 K. sayılı kararı). Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya dönüldüğünde; gelişen bir durumun ya da müstakbel (gerçekleşecek-gelecek) bir zararın söz konusu olmadığı tüm dosya içeriğinden ve özellikle davacının maluliyetine ilişkin rapor ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda dava konusu iş kazasının gerçekleştiği 20.10.2001 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin hesaplanması gerekmektedir. Buradan varılacak sonuç itibariyle davacı vekilinin 07.02.2013 tarihinde ıslah dilekçesiyle talep etiği tazminat miktarları yönünden zamanaşımı gerçekleştiğinden bu talepleri yönünden reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeleri sırasında, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin davada Sosyal Güvenlik Kurumunun 13.11.2009, 16.03.2011 ve 14.03.2012 tarihli raporlarında sigortalının kontrol muayenesinin gerektiğinin belirtildiği, 12.09.2012 tarihli raporda ise sigortalının % 51 malul olduğuna ve kontrol muayenesi gerekmediğine dair ifadesinin yer alması sebebiyle davacının rahatsızlığına dair gelişen bir durumun söz konusu olduğu, 12.09.2012 tarihinde hastalık seyrinin yani gelişiminin tamamlandığı ve bu nedenlerle zamanaşımının iş kazasının yaşandığı tarihten itibaren hesaplanamayacağı ileri sürülerek yerel mahkemenin direnme kararının onanması görüşü ileri sürülmüş ise de yerel mahkeme ile Özel Daire arasındaki görüş aykırılığına neden olan ve direnme kararına konu somut uyuşmazlığın niteliği itibariyle, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Sonuç olarak, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava; iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ıslahla artırılan değer üzerinden maddi tazminatın ve manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların temyizi üzerine, Özel Dairece, “davacı vekilinin 07.02.2013 tarihinde maddi tazminat davasını kısmen ıslah ettiği, ıslah ile artırılan miktarla ilgili olarak davalı tarafça süresinde zaman aşımı definde bulunulduğu, bedensel zararın gelişim gösterdiği durumlarda zaman aşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerektiği, somut olayda değişen durum söz konusu olmadığı, davacı tarafın 07.02.2013 tarihinde maddi tazminatın ıslahen artırılması üzerine, süresinde ileri sürülen zaman aşımı definin kabul edilerek ıslah ile istenilen miktara ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Yerel mahkemenin, aynı gerekçelerle önceki kararda direnme kararı, davalı ... S.T.A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, direnme kararı oy çokluğuyla bozulmuş olup, sayın çoğunluğun bozma kararına aşağıda belirtilen gerekçelerle iştirak edilememiştir.

Davacı, 20.10.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sol bacağındaki yaralanma nedeniyle 5 tanesi ağır olmak üzere 11 kez ameliyat olduğunu, raporlu durumu halen devam ettiğinden sakatlık oranının henüz belli olmadığını, fazla hakları saklı tutularak, 1.000,00TL maddi tazminat ile 40.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davacı 07.02.2013 ıslah dilekçesiyle, 1.000,00TL maddi tazminat isteğini, 18.497,75 TL artırarak 19.497,75 TL maddi tazminat talep etmiş, davalı ıslahla artırılan maddi tazminata karşı zamanaşımı definde bulunmuştur.

Uyuşmazlık, ıslah ile talep edilen tazminat yönünden zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği ne ilişkindir.

Kısmi davada davacı, saklı tuttuğu fazlaya ilişkin haklarını, ek dava ile isteyebileceği gibi, aynı davada ıslah dilekçesi verip harçlandırarak da maddi tazminat talebini artırabilir.

Bilindiği üzere, kısmi dava açılması halinde zamanaşımı yalnız alacağın kısmi dava konusu edilen miktarı için kesilir.(HGK 03.07.2002 gün ve 2002/9-564 Esas, K. 564, 09.10.2002 gün ve 2002/9-809 Esas, K.802 K., 06.03.2013 gün ve 2012/4-824 Esas, K.2013/305 sayılı ilamları) Kısmi davada, dava edilmeyen alacak miktarı için, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmuş olması ek tazminat yönünden zamanaşımını kesmeyeceği kabul edilmektedir.( Baki Kuru, HMUK, altıncı cilt.II S:1541, Hakan Pekcanıtez / OĞuz Atalay/ Muhammet Özekes , Medeni usul Hukuku, 12. baskı, S.321)

Dava konusu zarar ,haksız eylem olarak nitelenen iş kazası sonucu doğmuştur,

818 sayılı Borçlar Kanununun m.60 ve ayni yönde düzenleme getiren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 72. maddesinde, haksız eyleme dayalı tazminat davalarında zaman aşımı süresinin, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrenme tarihinden başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda, zaman aşımı süresinin tespitinde, zarar ve zararın öğrenilme tarihinin önemi açıktır. Öncelikle bu kavramlar üzerinde durulmalıdır. Zararın öğrenilmesi, zarar verici olayın değil, zararın varlığı, niteliği, unsurları ve kapsamının kesin olarak bilinmesi demektir. Zarar verici eylemin sonuçları ve zarar tam olarak ortaya çıkmadıkça zarar görenin zararı öğrendiğinden söz edilemez.

Haksız eylem sona ermiş ancak henüz zarar tamamlanmamışsa başka bir değişle zararın kapsamı gelişen bir durumdan ileri geliyorsa, zararın kapsamı, dönüşümlü veya dönüşümsüz, düzenli veya düzensiz gelişen bir duruma bağlıysa zamanaşımı gelişmenin bitmesinden önce başlamaz. Zarar görenin, haksız eylemin sonuçlarının akışını ve zararın son durumunu değerlendire bilmesi için belirli bir sürenin geçmesi gerekecektir. Özellikle, tıbbi tedavi ve geçici veya sürekli çalışma gücü kaybında durum böyledir. (İsviçre Fedaral Mahkemesinin 15.11.1963 günlü ve 19.11.1963 günlü kararları.)

Haksız eylem sonucu vücüt bütünlüğünün ihlaline ilşkin zararlarda, zarar gören kişinin kısa sürede dava açabilmesi oldukça güçtür. Zira, haksız eylemin vücutta oluşturduğu tahribat veya sakatlık, belli bir tedaviden sonra hekimin zarar gören hakkında hazırlayacağı raporlar ile açıklığa kavuşacaktır. O halde böyle bir durumdan dolayı dava açacak olan kişinin “zarar”ı öğrenmesi, zarara (sakatlığa) ilişkin rapor hakkında bilgi sahibi olmasıyla mümkündür. Dolayısıyla zamanaşımı da bu tarihten itibaren başlayacaktır. ( Mehmet Akif Tutumlu, Türk Borçlar Hukukunda zamanaşımı ve uygulaması, s.241)

Vücut bütünlüğünün ihlaline ilişkin zararda zamanaşımı süresiyle ilgili, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, 07.02.1989T, E.1989/11103,K.1989/1026 sayılı kararında, “ Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucu düzenlenen hekim raporu ile bir açıklığa kavuşur. Zararın mahiyeti ve şümulü aşamasından, mutlaka haksız eylem tarihinden itibaren bir yıl içinde dava açılması gerektiği yolundaki bir görüş, Borçlar Kanununun 60. maddesinin “ zararı öğrenme” kavramına uygun düşmez. Bu nedenledir ki, İsviçre Federal Mahkemesi gibi, Yargıtay'da vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zararlarda bir yıllık zamanaşımı süresinin ancak kesin teşhisten, özellikle sürekli sakatlığa ilişkin kesin raporun öğrenilmesinden sonra işlemeye başlayacağını kabul etmektedir.”, görüşünü benimsemiş , aynı yöndeki Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.02.1990 T, E.1990/654, K.1990/65 sayılı kararında da “ Gelişen cismani zararlarda, süre; gelişmenin sona erdiği ve buna ilişkin kesin raporun verildiği tarihten itibaren başlar.” hükmü ile kesin rapordan sonra zamanaşımının başlayacağı kabul edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.03.2016 T, E.2014/4-896, K.2016/332 sayılı kararında da” ... BK.nun 60. maddesinde düzenlenen 1 yıllık zamanaşımı süresi hesaplanırken zararın ögrenildiği tarih olarak Adli Tıp Kurumunun maluliyete ilişkin raporunun davacıya tebliğ tarihi esas alınarak ıslaha konu talebin zamanaşımına uğradığı sonucuna varıldığı görülmektedir. Adli Tıp Kurumunun söz konusu raporunda yaralanma nedeniyle oluşan maluliyet oranı belirlenmiş olup zarar miktarına ilişkin bir tespit içermediğinden zararın öğrenilmesi olgusuna esas alınamaz. Davacının zararı maddi tazminat miktarının belirlenmesine ilişkin 07.08.2012 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir. Söz konusu bilirkişi raporu 13.08.2012 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiğine göre 1 yıllık zamanaşımı süresinin zararın öğrenildiği 13.08.2012 tarihinden itibaren hesaplanması gerekir. Davacı vekili 24.08.2012 tarihinde davayı ıslah ettiğinden ıslaha konu talebin zamanaşımına uğradığı kabul edilemez. Hal böyle olunca; mahkemece, davacının maddi tazminata yönelik ıslahının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle ıslah edilen tazminat miktarı bakımından davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması ve bu kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. “ gerekçesiyle oyçokluğu ile bozulmuştur.

Yargıtay'ın belirtilen kararlarına göre, soyut öğrenme, kesin bir bilgi edinememe ve zararın unsurlarını (örneğin sakatlık derecesi yada ne gibi beden rahatsızlığı oluştuğu) bilememe durumunda zarar ve sonuçları öğrenilmiş sayılamaz. Bu gibi durumlarda da, zamanaşımı kesin öğrenmeden sonra başlamalıdır. Aksi takdirde gerçek zarar karşılanmamış ve hak kaybına sebebiyet verilmiş olacaktır.

Yargıtay'ın belirtilen kararlarına göre, soyut öğrenme, kesin bir bilgi edinememe ve zararın unsurlarını (örneğin sakatlık derecesi yada ne gibi beden rahatsızlığı oluştuğu) bilememe durumunda zarar ve sonuçları öğrenilmiş sayılamaz. Bu gibi durumlarda da, zamanaşımı kesin öğrenmeden sonra başlamalıdır. Aksi takdirde gerçek zarar karşılanmamış ve hak kaybına sebebiyet verilmiş olacaktır.

Somut olayda; haksız eylemin 20.10.2001 tarihinde meydana geldiği , maddi ve manevi tazminat davasının 02.01.2009 tarihinde açıldığı, bu tarihe kadar davacının operasyonlar geçirdiği, en son 07.05.2009-08.05.2009 tarihleri arasında hastahanede yatarak tedavi gördüğü, dava tarihinde kesin raporunun verilmediği tespit edilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurulu Başkanlığı, Maluliyet ve sağlık Kurulunun 16.03.2011 tarih, 2011/1043 sayılı raporunda, “ sigortalının 20.10.2001 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyet oranının % 51 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığına ve 01.10. 2011 tarihinde kontrol muayenesi gerektiği” belirtilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurulu Başkanlığı, Maluliyet ve sağlık Kurulunun 01.10.2011 günlü davacıyı muayenesi sonucu düzenlediği 03.10.2011 tarihli raporda, “daha önce tespit edilen %51 maluliyet derecesinde bir değişiklik olmadığı, yardıma muhtaç durumda olmadığı, 01.12.2013 tarihinde kontrol muayenesi gerektiği” bildirilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurulu Başkanlığı, Maluliyet ve Sağlık Kurulunun, 12.09.2012 tarih, 2011/1043 sayılı son raporunda, “sigortalının 20.10.2001 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyet oranının %51 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığına ve kontrol muayenesi gerekmediğine” karar verildiği tespit edilmiştir.

Kontrol muayeneleri bittikten sonra alınan 18.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda,” davacının doğum tarihi, kaza tarihi ve bu tarihteki yaşı ile Yüksek Sağlık Kurulunun 12.09.2012 tarihli kontrol muayenesi gerekmediği ve kesinleşmiş maluliyet oranı %51'e göre, sürekli iş görmezlik tazminatının 32.504,26 TL olduğu” belirtilmiştir.

Somut olayda; davacının 20.01.2001 tarihinde meydana gelen haksız eylem (iş kazası) nedeniyle davalılar aleyhine 02.01.2009 tarihinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi ve manevi tazminat istemli dava açtığı, 12.09.2012 tarihli, Sosyal Güvenlik Kurulu Başkanlığı Maluliyet ve Sağlık Kurulu kararıyla, kesin maluliyet oranı tespit edilerek, kontrol muayenesi gerekmediği belirtilip kesin raporun verildiği, 18.01.2013 tarihli hesap bilirkişi raporuyla da davacının gerçek zararını öğrendiği, 07.02. 2013 tarihinde maddi tazminat yönünden davayı kısmen ıslah ettiği, ıslah talebine karşı davalının zamanaşımı def’inde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Belirtilen ilkeler, açıklamalar ve olgular birlikte değerlendirildiğinde; kontrol muayenelerinin 12.09.2012 tarihine kadar devam etmesi gelişen bir durum olup bu tarihte yapılan muayene sonucu, kontrol muayenesi gerekmediği ve kesin maluliyet oranının %51 olduğuna ilişkin son rapor ile gelişen durum sona ermiştir. Gerçek zarar ise 18.01.2013 tarihli hesap bilirkişi raporu ile öğrenilmiştir, Bu durumda, Borçlar Kanunu 60 maddesinde düzenlenen bir yıllık zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren hesaplanması gerektiği ve 07.02.2013 tarihinde maddi tazminatın ıslahının zamanaşımı süresi içinde yapıldığının kabulü gerekir..

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının maddi tazminata yönelik ıslahının süresinde yapıldığının kabulüyle maddi tazminat talebini ıslah edilen miktar esas alınarak kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu ve hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumdan,Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun çoğunluğun, maddi tazminatın ıslahla artırılan kısmının reddi gerektiği yönündeki bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/21438, Karar No: 2021/18140, Tarih: 23.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/21438 E.  ,  2021/18140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Açılan kamu davasının CMK'nun 223/8 maddesi gereğince Düşürülmesine,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçiler vekilinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçiler MESAM ve MÜYAP vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/362, Karar No: 2020/1373, Tarih: 08.07.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/362 E.  ,  2020/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülmekte olan menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf talebinin esastan kabulüne ilişkin hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...’ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında mobilya alımı konusunda sözlü anlaşma yapıldığını, bu anlaşma uyarınca davalının 410.000,00 TL'lik mobilya teslim etmeyi taahhüt ettiğini , davacı tarafından davalıya 10.000,00 TL 'lik 41 adet sıralı bono verildiğini, ilk beş adet senede karşılık 50.000,00 TL 'lik ödeme yapıldığını, davalının sadece 21.000,00 TL'lik mobilya teslim ettiğini, başkaca mal teslimi olmadığını, senetlerin karışılıksız kalması nedeniyle bu senetlerden dolayı borçlu olunmağının tespitine, davalıya 50.000,00 TL ödemeye karşılık davalı tarafından sadece 21.000,00 TL 'lik mal teslim edildiğini bakiye 29.000,00 TL fazla ödeme yapıldığını, fazla ödenen 29.000,00 TL'nin de davalıdan istirtadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile dava dışı ... Mobilya Limitet şirketi arasında mobilya alım satımı konusunda ticari ilişki olduğunu, davacının bu şirkete mal teslim ettiğini, dava dışı şirketin 410.000,00 TL tutarındaki borcuna karşılık davacıdan herbiri 10.000,00 TL bedelli 41 adet senet alındığını, bu senetlerin ilk 21 adedinin borca karşılık, kalan 20 adedinin ise borç ödendikçe gönderilecek yeni mallara karşılık olarak alındığını, davacının ilk 21 adet senetten dolayı alacaklı olduğunu, ikinci gurup herbiri 20 adet toplam 200.000,00 TL'lik senetlerden dolayı alacakları olmadığını avans niteliğinde verildiklerini beyan ederek ilk grup senetlere ilişkin davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde; senetlerin edinme sebebi bölümünde "malen" kaydının bulunduğunu, davalının dava konusu senetleri dava dışı ... Ltd Şirketinin borcundan dolayı verildiğini söyleyerek senet metnini talil ettiğini, ispat yükünün davalıya geçtiğini, davalının ticari defterlerinde ... Ltd Şirketinden olan alacağının davacının hesabına virman yapıldığının tespit edildiğini, davalının senetleri ... Şirketinin borcuna karşı kefalet amacıyla verildiğini ispatlayamadığı, senetlerin mobilya karşılığı olarak alındığının kabul edildiği, sadece 21.000,00 TL bedelli mobilya teslim edildiği gerekçesiyle henüz ödenmeyen senetler nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti ile fazladan yapılan 29.000,00 TL ödemenin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davalının ilk 21 adet sıralı senetlerin üçüncü kişiye yapılan mal satışından dolayı alındığını iddia ettiği, dava konusu senetlerin ihdas sebebinin "malen" olarak gösterildiği, ilk 21 adet senet yönünden senetlerin davalı tarafından talil edilmediği, ispat yükünün hala senetlerin avans olarak verildiği iddiasında bulunan davacıda olduğu, davacının iddiasını yazılı belge ile ispat edemediği ,dava konusu olan diğer 20 adet senedin avans olarak verildiği davalı tarafından cevap dilekçesinde kabul edildiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esatan kabulüne ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak bu 20 adet senetten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17122, Karar No: 2010/21617, Tarih: 21.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17122 E.  ,  2010/21617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 9.Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.7.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/6342, Karar No: 2016/12293, Tarih: 29.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6342 E.  ,  2016/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ikametinde yapılan kontrolde ''harici faz kullandığına'' dair maddi bir bulguya yer veren kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesi karşısında; tutanak düzenleyicileri tanık sıfatıyla dinlenilerek, suç tutanağında belirtilen harici hattın ne şekilde tespit edildiği, söz konusu hattın açıktan çekilip çekilmediği ve kendisinden önce çekilmesi halinde sanığın harici hattı bilmesinin mümkün olup olmadığı hususu da araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.