muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11819, Karar No: 2014/1007, Tarih: 17.01.2014

Kararı, davalı ...Ş.-borcu üstlenen ... vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkeme kararı davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de aynı vekil tarafından verilen 17.01.2014 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat

edilmiştir. Temyiz eden davacı tarafından verilen dosyada mevcut vekaletname incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HUMK’nın 91'nci maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanması ve davacının zararının parasını... Bankası'ndan tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasına göre davalı ...Ş. ile borcu üstlenen ... vekilinin aşağıdaki (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Ancak, davalının davacıya karşı olan sorumluluğunun akdi ilişkiden kaynaklanmamasına göre davacının yatırdığı 46.000 USD’nin hesabın açılış tarihi olan 17.11.1999 tarihindeki kur üzerinden TL’ye çevrilip, bu tarihten itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 2/2 maddesi hükmü uyarınca temerrüt faizi yürütülmesi
Yargıtay — Esas No: 2011/9885, Karar No: 2011/10950, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9885 E.  ,  2011/10950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.07.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce özetle “... davacı davalılar miras bırakanının imzasını taşıdığını iddia ettikleri 16.04.1994 günlü “Beyan” başlıklı belgeye dayanmıştır. Gerçekten bu belgenin incelenmesinden davalılar miras bırakanının 1264 parsel sayılı arsa ve üzerindeki inşaatın davacı tarafından satın alındığı ve yapının malikinin davacı olduğunun yazıldığı görülmektedir. Bu belgenin ... kısmının taraflar arasındaki inanç ilişkisini doğruladığında kuşku yoktur. Ne var ki, davalılar “beyan” başlıklı belgenin ... kısmına bir itiraz yöneltmemekle birlikte belgedeki imzanın miras bırakanları Erkan’a ait olmayabileceğini ileri sürmüştür. Dayanak belge bir fotokopi de olsa ... kısmına itiraz yöneltilmediğinden, davalıların imzaya yönelttikleri itirazları fotokopi belge üzerinde yapılabilir. Mahkemenin yaptırdığı imza incelemesi ise bu belgeyle ilgili değil, taşınmazın alımında düzenlenen resmi senetteki imza ile ilgilidir. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, dayanılan fotokopi belgedeki imzanın davalıların murisine ait olup olmadığını yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak saptamak, yaptırılacak inceleme sonucu imzanın miras bırakana ait olduğu saptanırsa inanç ilişkisi yazılı delille kanıtlanmış olacağından davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi durumda iddia yazılı delille kanıtlanmamış olacağından davayı reddetmek olmalıdır...”gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapıldıktan sonra, davanın kabulüne, bakiye 963TL harcın davalılardan tahsiline, davacı yararına 2400TL vekalet ücreti tayinine karar verilmiştir.

Hükmü, her iki taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak karar verilmiş olduğundan davalıların tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapıldıktan sonra, davanın kabulüne, bakiye 963TL harcın davalılardan tahsiline, davacı yararına 2400TL vekalet ücreti tayinine karar verilmiştir.

Hükmü, her iki taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak karar verilmiş olduğundan davalıların tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava tapu iptali ve tescil istemi ile 14.7.2000 tarihinde 20.000 TL değer gösterilmek suretiyle açılmış, 05.05.2004 tarihinde mahallinde yapılan keşif sonunda bilirkişilerce taşınmazın değeri 150.000 TL olarak saptanmış ve davacı tarafından bu değer üzerinden 11.03.2008 tarihinde harç tamamlanmıştır. Mahkemece bozmadan önce kurulan 12.03.2008 tarihli hükümde de sözü dilen değer esas alınarak 6120TL bakiye karar ve ilam harcının davalı taraftan tahsili ile yine dava değerinin 150.000 TL olduğunun kabulü ile davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmiştir. Dairemizin bozma ilamına konu 12.3.2008 tarihli hükmün temyizinden önce belirtilen bu bakiye karar ilam harcı da davacıdan tahsil edilmiştir. Ne var ki; bozmadan sonraki yargılama sonunda mahkemece yapılan keşif sonucu saptanan değer üzerinden harç ve vekalet ücretinin hesaplanmasında hataya düşülmüş, 12.3.2008 tarihli hükümde yazılı bakiye karar ve ilam harcının da davacı tarafça yatırıldığı dikkate alınmaksızın davacı aleyhine olacak şekilde yargılama gideri hesaplanmıştır. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bendinde yazılı nedenlerle davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine, (2). bendinde yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10242, Karar No: 2011/16547, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10242 E.  ,  2011/16547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın mahkemenin gerekçeli kararındaki nitelendirmesinde de olduğu gibi finansal kiralama sözleşmesi uyarınca kiralanan cihazda taşıma esnasında meydana gelen hasar nedeniyle yapılan tamirat, gider ve değer kaybından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkin olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 11.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4958, Karar No: 2013/2334, Tarih: 13.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/4958 E.  ,  2013/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın, ikametine girerek hırsızlık yapmaya kalkışması biçiminde gerçekleşen eyleminde; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde belirtilen suçtan dava zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16736, Karar No: 2008/879, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16736 E.  ,  2008/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptalive yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «Tekir Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın Tekir Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim Akça (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, dava konusu taşınmaz mülkiyette elbirliği hükümlerine tabi bulunduğundan bozmanın diğer paydaşlara da teşmiline, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/559, Karar No: 2014/1406, Tarih: 03.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/559 E.  ,  2014/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :17.02.2011

Numarası :2009/252-2011/57

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin ifasında yüklenicinin temerrüde düşmesi nedeniyle kira tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 vd maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin özel bir bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri, taşınmaz satış vaadini de içerdiğinden resmî şekilde yapılması zorunlu olduğu gibi, aynı sebeple feshi de, ancak taraf iradelerinin birleşmesi ya da mahkemece bu yönde bir karar verilmesi halinde söz konusu olacaktır. Sözleşmeler hukukuna egemen olan temel ilkelerden, fesih iradesinin karşı tarafa varmasıyla birlikte sözleşmenin feshedilmiş olmasına ilişkin kural bu tür sözleşme ilişkilerinde uygulanmaz.

Somut olayda, davacı arsa sahiplerince keşide edilen İzmir 20. Noterliği'nin 30.06.2008 tarih ve 15896 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile sözleşmede gösterilen edimlerin süresinde yerine getirilmediği gerekçesiyle sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiği davalı yükleniciye bildirilmişse de, yüklenicinin Aliağa 2. Noterliği'nin 14.10.2008 tarih ve 7832 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile fesih iradesini kabul etmediklerini bildirdiği, yine Aliağa 1. Noterliği'nin 29.06.2010 tarih ve 9255 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile kendi hisselerine düşen bağımsız bölümler yönünden arsa sahiplerini tapuda ferağa davet ettikleri anlaşılmaktadır. Ayrıca, davacı arsa sahipleri tarafından açılan, sözleşmenin feshi talebini içeren İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/245 Esas sayılı dosyası takip edilmediğinden işlemden kaldırılmış ve sonrasında mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Diğer taraftan, arsa sahiplerince Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/216 Esas sayılı dosyasında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 97. maddesi uyarınca yüklenici namına ifa ve satışa izin talep edildiği, bu talebin kabul edilerek nama ifa ve satışa izin kararı verildiği, bu kararın da Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 23.05.2013 tarih ve 2013/1190-3447 Esas ve Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmaktadır.

Yapılan bu tespitler birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasında sözleşmenin feshi konusunda taraf iradelerinin birleştiğinden söz edilemeyeceği gibi, mahkemece sözleşmenin feshine dair bir karar da verilmemiş, aksine sözleşmenin ayakta olduğu kabulüne dayalı olarak nama ifaya ve satışa izin kararı verildiği açıktır. Bu durumda, sözleşme halen geçerli bir sözleşme olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106. ve diğer maddeleri uyarınca temerrüt kuralları dahilinde davacı arsa sahiplerinin taleplerinin değerlendirilip, buna uygun bir karar verilmesi gerekirken sözleşmenin feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, karar başlığında davacı Dimitra Köknar olduğu halde, yerine onun adına hareket ederek davayı takip eden avukata vekaletname veren Ü.. Ç..'nun adının davacı olarak yazılmış olması da doğru değildir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21946, Karar No: 2022/116, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21946 E.  ,  2022/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 31/2. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 29/12/2015 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.