muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/141, Karar No: 2012/5286, Tarih: 20.03.2012

edilmiştir. Olaya ilişkin ceza davasının bulunmadığı, sigorta müfettişinin ise, 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesinin tatbiki gerektiğini bildirdiği anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca davalı işverenin rücu alacağından sorumluluğu, ancak, anılan maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi hâlinde mümkündür. Tazminat davasına dayanak kılınan kusur raporu, temyize konu iş bu ilk rücu davasına esas alınmış ise, de anılan dosyanın kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp belirlenmediği gibi, kaldı ki, Anayasa Mahkemesi iptal kararı kapsamında, Kurumun rücu hakkının, halefiyet ilkesine dayanmayıp, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı, ya da, hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, tazminat davasında alınan kusur raporunun iş bu rücu davasında bağlayıcılığından söz edilemez. Mahkemece yapılacak iş, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alıp, sonucuna göre hüküm tesisinden ibarettir. Kabule göre de, dosyada biri 63.880,38 TL tutarında, diğeri 66.059,39 TL tutarında iki ayrı ilk peşin sermaye değerli gelir tutarı yazısı bulunmasına rağmen, bunlar arasındaki çelişki giderilip, ilk peşin sermaye değerli gelir tutarı belirlenmeksizin, yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı Kurum avukatı ile, davalı işveren avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.03.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20288, Karar No: 2014/6023, Tarih: 31.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/20288 E.  ,  2014/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin sanık hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği sanık müdafiinin ise bir temyiz talebi bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere.... Elektirik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 17.08.2009 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6602, Karar No: 2016/8668, Tarih: 25.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/6602 E.  ,  2016/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...İli ...İlçesi ... Mahallesi 1481 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis ve tedavülleri ile birlikte tüm intikalleri gösterir şekilde tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiş ise de gelen kayıtlardan 65 ada 10 parselin adı geçen taşınmazın geldisi olup olmadığı anlaşılamadığından eski 65 ada 10 parselin tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtlarıyla birlikte) tapu müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12081, Karar No: 2018/6712, Tarih: 15.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12081 E.  ,  2018/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili, tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu...Gıda Dağıtım Temizlik ve Sağlık Ürünleri San. ve Ticaret A.Ş.'de 11 yıldır değişik servislerde, son 5 yıldır da depo sorumlusu olarak çalıştığı, deponun anahtarı ile şifresinin sadece sanık ve katılanda olduğu, düzenli olarak yapılan depo sayımında yaklaşık 4.000 karton muhtelif sigara kolilerin bir kısmının bantlarının açılarak, tekrar kapatılmış olduğunun fark edildiği, yapılan sayımda maddi değeri toplamda 200,000 TL olan 3.000 karton Tekel 2001, 760 karton Tekel 2.000, 240 karton Kent ve Pall-Mall sigarasının depoda olamadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanık aşamalardaki savunmalarında;... Gıda Dağıtım Temizlik ve Sağlık Ürünleri San. ve Ticaret A.Ş.'de 11 yıldır çalıştığını, deponun bir anahtarının kendisinde, diğer anahtarının da katılanda olduğunu, tanıklar ..., ... ile beraber depoda sayım yaptıklarını, eksikliklerin tespit edildiğini, buna dair tutanak düzenlendiğini, son 1.5 ay içinde 3 kere benzer olaylar olduğunu, ürün fazlalıklarının da bulunduğunu, ancak, eksiğin ilk defa o gün çıktığını, üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmesi, söz konusu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tespiti açısından, şirket kayıtları ve irsaliye asılları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmamış olması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;... Gıda Dağıtım Temizlik ve Sağlık Ürünleri San. ve Ticaret A.Ş.’nin belirtilen dönemlerdeki ticari defter, bilgisayar kayıtları, irsaliye ve faturaları ile diğer hukuki belgeleri temin edilip, ilgili belgelerle birlikte dosyanın alanında uzman bilirkişi heyetine tevdii sağlanarak, katılanın yetkilisi olduğu şirketin deposunda bulunması gereken ürün miktar ve bedelinin ne kadar olduğu, eksik olduğu iddia olunan ürünlerin olup olmadığı, eksik ise miktarının ne kadar olduğu, bu ürünlerin şirket kayıtlarına girişinin yapılıp yapılmadığı, söz konusu ürünlerin sanığın uhdesinde bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise zarar miktarının ne kadar olduğu hususlarında denetime elverişli bir rapor alınması, sanık hakkında ekonomik ve sosyal durum araştırması yapılarak, suç tarihi gözetilerek, sanığın gelir gider durumunda artış olup olmadığının araştırılması, delillerin bu şekilde toplanmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın, eylemleri sonucu katılanın yaklaşık 200.000 TL zarara uğrattığının iddia olunması karşısında, suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu ve zararının ağırlığı karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınıp, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesi gereğince hükmolunan cezaların tayininde alt sınırdan makul ölçülerde uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1593, Karar No: 2013/3026, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1593 E.  ,  2013/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesine göre muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Öte yandan Tebligat Kanununun 21.maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere bir fıkra ilave edilmesine ilişkin 6099 sayılı Kanun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup maddeye ilave edilen bu fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür.

Ne var ki tebliğ işleminin Tebligat Kanununun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebligat memurunca tebliğ zarfına yazılması zorunludur.

Olayımızda, davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğine ilişkin tebligat parçasında Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmişse de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan komşu imzası ya da imzadan imtinaya ilişkin bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanununun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup, mahkemece davalıya yukarıda açıklanan yasa ve tüzük hükümleri doğrultusunda usulüne uygun tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında karar vermek gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İT/GA/OT
Yargıtay — Esas No: 2010/2801, Karar No: 2011/4096, Tarih: 24.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/2801 E.  ,  2011/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinin 25.10.2004 hüküm tarihinde 21.3.2008 olarak düzeltilmesi mahallinde mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkındaki iddianamede 70 m2 lik Orman alanı içerisine baraka kurarak işgal fiilinden bahisle dava açıldığı, fındık ağaçlarının bulunduğu yerle ilgili dava açılmadığı halde ek savunma verilerek 6831 sayılı kanunun 93/3.maddesinin uygulanması ve fındık ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi, buna bağlı olarak nisbi vekalet ücretininde fazla tayini,

2- Suça konu yerin muhafaza ormanı olarak ayrıldığına dair kararın suçun işlendiği Nuriye köyonde ilan edilip edilmediği araştırılmadan gazete ilanına itibar edilerek sanığın cezasında 6831 sayılı kanunun 111.maddesi uyarınca artırım yapılması,

3- Yargılama giderleri ve vekalet ücreti sanıklardan ayrı ayrı yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

4-5728 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu gözetilmeden değişiklik öncesi 6831 sayılı Yasanın uygulanarak sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nun 325.maddesi uyarınca bozmanın temyize gelmeyen sanığa da sırayet ettirilmesine, 24.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4743, Karar No: 2014/5592, Tarih: 13.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4743 E.  ,  2014/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/4743

KARAR NO : 2014/5592

MAHKEMESİ : BOYABAT SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/260-2013/724

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kadastro öncesi zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Yüksek 8.Hukuk Dairesinin bozma ilamı sonrasında karar verilmiştir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8538, Karar No: 2015/6407, Tarih: 13.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8538 E.  ,  2015/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tâbi olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi gereğince itiraz kabul edilip gereği mahallinde merciince değerlendirilmek üzere incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5061, Karar No: 2009/6421, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5061 E.  ,  2009/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 13 parsel sayılı 2.777,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu belirtilerek davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın 3/5 payının babası ...'a ait olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 06.06.2008 tarihli oturumda davacı tarafa keşif için gerekli masrafı yatırması hususunda kesin süre ihtaratında bulunulmuş davetiye tebliğ edilmiş, bir sonraki oturuma katılan davacı tarafın keşif bedelini yatıramadığını belirtmesi üzerine mahkemece geçen oturumda verilen ara karar doğrultusunda keşif avansını yatırması için süre verilmesine denilmek suretiyle 16.10.2008 tarihine yeni keşif günü verilmiştir. Mahkemece hükme dayanak yapılan ara kararda keşif masrafının yatırılacağı kesin sürenin kaç gün olduğu belirtilmediği gibi, hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle, vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmediğinden ara kararı yasal unsurları taşımamaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinin, ara kararı gereğini yerine getirmekle yükümlü taraf aleyhine uygulanabilmesi için, dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra yapılacak oturumda keşif gününün belirlenip, keşif için gerekli hakim, katip, mübaşir, taraf tanıkları, yerel bilirkişi adayları, teknik ve uzman bilirkişi ücreti, tanık ve bilirkişilere çıkarılacak davetiye masrafları ve araç gideri kalemler halinde saptanıp bu giderin ne kadar süre içerisinde mahkeme veznesine depo edileceği açıkça belirtilmek suretiyle ara kararı gereğini yerine getirmemenin sonuçları hazır olan tarafa ihtar edilmeli, hazır olmayan ve ara kararı gereğini yerine getirmek zorunda bulunan tarafa ise bu ara kararı bir ihtarnameyle ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4940, Karar No: 2019/5605, Tarih: 22.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/4940 E.  ,  2019/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İZMİR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.