muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/177, Karar No: 2018/6961, Tarih: 06.06.2018

2-Sanıklar hakkında 2499 sayılı Kanun'un 47/1-A-(5). maddesinde tanımlı suç açısından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların müşteri hesabındaki hisse senetlerini müşterinin ön izni ya da onayı olmadan holding bünyesindeki şirketlerin kullandıkları krediler karşılığında Ziraat Bankasına teminat olarak gösterdikleri, müşteri hisselerini rehin vermek sureti ile 2499 sayılı Kanun'un 47/1-A-(5). maddesini ihlal ettikleri iddia edilen olayla ilgili olarak... Menkul Kıymetler A.Ş. yatırımcılarının aracı kurum hesaplarındaki hisse senetleriyle ilgili olarak aracı kuruma kullanım izni verip vermediklerinin tespiti açısından, yatırımcılarla aracı kurum arasında ödünç menkul kıymet sözleşmesi düzenlenip düzenlenmediği, sözleşme düzenlenmiş ise aracı kurum hesaplarında bulunan hisse senetlerinin aracı kurumun kendisi veya grup şirketlerinin kullanacakları kredilere teminat olarak verilmesi konusunda izin verildiğini gösteren ibarenin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

1-Hükümden önce, 30.12.2012 tarih ve 28513 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 30.12.2012 gün ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 139. maddesi ile 30.07.1981 tarihli 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun tümüyle yürürlükten kaldırılıp, 6362 sayılı Kanunla suç teşkil eden eylemlerin unsurlarının ve yaptırımlarının yeniden düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca 2499 sayılı ve 6362 sayılı Kanunların bütün hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan yasa hükmünün belirlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi gereğince kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına hükmedilmesi sebebiyle aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

5-Suç tarihinin 23/09/2011 olmasına rağmen, karar başlığında 2012 şeklinde gösterilmesi,

5-Suç tarihinin 23/09/2011 olmasına rağmen, karar başlığında 2012 şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... müdafii ile Murşit Çolak müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3762, Karar No: 2007/5465, Tarih: 16.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3762 E.  ,  2007/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILCAHAMAM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/09/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 7600 m2 yüzölçümlü taşınmazın Medeni Kanunun 639. (713 md.T.M.K.) maddesi uyarınca adlarına tescil edildiğini, ancak kararın kesinleşmeden davalı belediye tarafından imar uygulaması yap0ılarak ..ada .. sayılı imar parselinde düzenleme ortaklık payı dışında hakkı olmadığı halde, fazladan 7509/13123 payın yasal olmadan davalı belediyenin kendi adına tescil ettirdiğini, birleşik 2004/170 esas sayılı dosyasında ise .. ada .sayılı imar parselinin davalı belediye tarafından diğer davalılara satıldığını, imar uygulamasının idari yargıda iptal edilerek kesinleştiğini ileri sürerek, 3 sayılı imar parselin davalı belediye adına olan 7509/13123 payı ile 4 sayılı imar parselinin 2260 m2 lik kısmın davalılar adına olan kaydının iptali ile eşit pay olarak adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, tapu kaydına güvenerekk iyiniyetli olarak ..nolu parseli satın aldıklarını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı Belediye Başkanlığı ise, iddiaların yerinde olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 266 ada .. nolu parselde 2932 m2 lik kısmındaki 7509/13123 oranında belediye payının iptali ile payları oranında davacılar adına tesciline, diğer davalıların iyiniyetli oldukları gerekçesi ile .. ada..nolu imar parseline yönelik davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ve davalı belediye vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, .. ada ..parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, .. ada ..parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; yapılan araştırma ve inceleme sonunda ..nolu imar parselinde bulunan 2932 m2 lik bölümün yolsuz tescil niteliğinde olduğu saptanmış olmasına göre davalı belediye üzerindeki bu payın iptaline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı belediyenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Birleştirilen davada davacıların temyizine gelince; davanın devamı sırasında davalılardan Erdoğan'ın payını dava dışı belediyeye devrettiği anlaşılmaktadır.

Birleştirilen davada davacıların temyizine gelince; davanın devamı sırasında davalılardan Erdoğan'ın payını dava dışı belediyeye devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın ve hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK.'nun 186.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasını  temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı, sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8527, Karar No: 2025/5662, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8527 E.  ,  2025/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/568 Esas, 2024/927 Karar

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Vize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/356 Esas, 2023/328 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı idare yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kırklareli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 152 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili dava dilekçesinde özetle; taşınmazlara idare tarafından takdir edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazların gerçek bedelinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin yüksek hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin idarece geç depo edildiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin yüksek hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin idarece geç depo edildiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin idarece geç depo edildiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idareye 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca iki kez kesin süre verildiği, davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmediğinden İlk Derece Mahkemesince ilk verilen kararda davanın reddine dair hüküm kurulduğu, hükmün taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından kararın kaldırıldığı, ancak davalıların geç bloke edilen bedeli kabul etmedikleri anlaşılmış olup davanın reddine karar verilmesi gerektirken kaldırma kararı sonrası davanın kabulüne dair hüküm kurulması doğru görülmediğinden davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile davanın reddine yönelik yeniden hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, sürelerin usulüne uygun verilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği; ancak davalılardan Necmiye İşçan mirasçıları vekilinin kararı istinaf etmediği anlaşıldığından, kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek hükmün kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

4. Davacı idare tarafından bloke edilen bedelin davalılar tarafından bankadan çekilmişse çekildiği tarihe kadar varsa işlemiş nemaları ile davalıdan alınarak davacıya iadesine, çekilmemişse işlemiş nemalarıyla birlikte davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, iade edilmesine ilişkin hüküm kurulmaması ve davanın reddedildiği dikkate alınarak davacı idare adına kayıtlı dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile önceki maliki olan davalılar adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3982, Karar No: 2018/9024, Tarih: 06.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3982 E.  ,  2018/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............ ............ Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

K A R A R

A)Davacı İstemi :

Dava, yazılım geliştirme uzmanı olarak davalı işyerinde 02.01.2012-02.09.2013 tarihleri arasında çalışan davacının ............ esas gerçek ücretinin tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı şirket vekili; davacının 01.03.2012 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığını, ............ primlerinin aldığı ücret üzerinden yatırıldığını, yapılan avans ödemeleri için prim yatırılmasının söz konusu olamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ............ vekili; davacının talebinin zaman aşımına uğradığını, ............ kayıtlarının esas olduğunu, iddianın yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

Mahkemece, yazılı delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

Davacı vekili; tanık beyanları ile davacının maaşının bir kısmını elden bir kısmını bankadan yatırıldığının belli olduğunu, davacı ile işyerinde aynı işi yapan ............ Sevinç'in 5.500,00 TL ücretle çalıştığını gösteren maaş yazısının dosyada olduğunu, davacının hesap ekstresi incelendiğinde, elden aldığı 5.000,00 TL'yi aynı gün bankaya yatırdığının anlaşıldığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

D)............ Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

............ Mahkemesince istinaf başvurusu; davacının 01.03.2012-28.02.2013, 01.03.2013-31.08.2013 tarihleri arasında davalı işyerinden en son 1.296,10 TL üzerinden ............ esas kazançlarının ............a bildirildiği, banka kayıtlarından davacının ücretinin 1.000,00 TL olarak bankaya yatırıldığı, davacı ve davalı tanıklarının ücretin bir kısmını elden bir kısmını bankadan ödendiğini beyan ettikleri, davacı tanıklarının, davacının en son 6.000,00 TL ücretle çalıştığını beyan ettikleri, mahkeme tarafından emsal ücret araştırması yapıldığı, Bilgi İşlem İletişim Limited Şirketi tarafından gönderilen yazı cevabına göre, davacının emsali bir işçinin 6.000,00 TL ücretle çalıştığının bildirildiği anlaşılmış olup, davacının işyerinde yazılım geliştirme uzmanı olarak çalıştığı, asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tanık beyanlarının ve emsal ücretin davacının iddialarını doğruladığı gerekçeleri ile davacının istinaf isteminin kabulü ile, davacının davalı işyerinde çalıştığı dönem içinde aylık net 6.000,00 TL ücretle çalıştığının tespitine karar vermiştir.

E)Temyiz :

Davalılar, yazılı delil bulunmadığı gerekçesi ile kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

E)Temyiz :

Davalılar, yazılı delil bulunmadığı gerekçesi ile kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.03.2012-28.02.2013, 01.03.2013- 31.08.2013 tarihleri arasında 1.296,10 TL ücretle davalı işyerinde geçen çalışmalarının ............ kayıtlarında gözüktüğü, banka kayıtlarından davacıya yatan ücretin aylık 1000,00 TL olduğunun anlaşıldığı, tanık dinlenildiği ve emsal ücret araştırması yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı işyerinde yazılım geliştirme uzmanı olarak çalıştığını, ücretinin aylık net 6.000,00 TL olmasına rağmen, banka hesabına 1.000,00 TL ücret yatırıldığını, geri kalanının ise elden ödendiğini ileri sürmektedir.

Davanın niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 200) yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. ( Hukuk Genel Kurulunun 25.04.2018 gün 2015/21-1656 E., 2018/944 K.; 22.03.2017 gün ve 2014/10-2384 E. 2017/522 K. sayılı kararları da aynı doğrultudadır.)

Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK m.200) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret ............ları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesi mümkündür

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ............ esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HMK m. 200 maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan ............lılar ile ücretsiz çalışan ............lıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması hâlinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Hâl böyle olunca, ücret miktarı HMK’nın Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret ............ları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan, buna göre araştırma yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasına belirtilen miktara göre, ............ kayıtlarında gözüken ücretinin aksinin eşdeğer yazılı delille ispatlanamaması nedeniyle davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

............ Mahkemesince davacının istinaf başvurusu, yukarıda açıklanan nedenlerle kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olduğundan davalılar tarafından temyiz olunan ............ Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan ............ Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ............ Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ye iadesine, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9670, Karar No: 2013/13973, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9670 E.  ,  2013/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kavun, karpuz ve domatese ait kuru-sulu şartlarda 2011 ve 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe ve il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.