muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17104, Karar No: 2018/2411, Tarih: 19.02.2018

O halde Mahkemece; tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra yerel, teknik ve uzman bilirkişiler aracılığıyla taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak iddia ve savunma çerçevesinde toplanmış ve toplanacak deliller tartışılıp değerlendirilerek talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesii gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8138, Karar No: 2015/467, Tarih: 28.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8138 E.  ,  2015/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ..., ... (köyü) Mahallesinde 3194 sayılı Kanuna göre imar uygulaması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte yapılıp kesinleştiği, dava konusu taşınmazın ilk imar uygulaması kapsamına hangi tarihte alındığı ve uygulamaya ilişkin imar planı ve haritasının ... Büyükşehir Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazının,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1980-1985'lı yıllara ait hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritaları ölçeklerinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi ve müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4782, Karar No: 2012/33262, Tarih: 07.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4782 E.  ,  2012/33262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın ikamet ve aracında ele geçirilen toplam "28" adet merminin dairemizce sürdürülen uygulamaya göre miktar itibariyle pek az sayıda bulunduğu gözetilmeden, sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi yerine, aynı yasanın 13/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4925, Karar No: 2022/20210, Tarih: 12.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4925 E.  ,  2022/20210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçu yönünden, Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2014 tarihli, 2014/416 Soruşturma ve 2014/286 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli, 2020/9 Esas ve 2020/250 sayılı kararı ile iş bu dava dosyasıyla birleştirilmesine karşın, birleşen dosya yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, zamanaşımı da dikkate alınarak mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9793, Karar No: 2010/14639, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9793 E.  ,  2010/14639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar dava dilekçesinde, kızları ... ve ...'in 01.01.1999 olan doğum tarihlerinin 01.01.1995 olarak düzeltilmesini istemişler, duruşma sırasında gerçek doğum tarihlerinin 01.01.1990 olduğunu belirtmişler, mahkemece doğum tarihinin 01.01.1990 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilen ... ve ...'in T.C.Kimlik numarasının kararda yazılmamış olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 1. maddesindeki ...'ten önce gelmek üzere "... T.C.Kimlik No.lu" ibaresinin, ...'ten önce gelmek üzere "... T.C.Kimlik No.lu" ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3589, Karar No: 2021/1332, Tarih: 01.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3589 E.  ,  2021/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalılar ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 01.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/539, Karar No: 2018/2979, Tarih: 08.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/539 E.  ,  2018/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı şirketten 22.467,76 TL işçilik alacağı olduğunu, iflas masasına yaptığı kayıt kabul talebinin reddedildiğini beyan ederek, 22.467,76 TL alacağın iflas masasına kabulüne ve 1. sırada sıra cetveline kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müflis şirket yetkilisine iflas dosyasına kayıt alacaklarla ilgili beyanda bulunması için süre verildiğini, ancak verilen süre içerisinde beyanda bulunulmadığını, davacının alacak kaydı talep ettiği dilekçesi ekinde alacak talebine ilişkin hiçbir belge sunmadığını ve alacak kayıt talebinin soyut iddialara dayandığını, bu nedenle de kayıt talep edilen alacağın tamamının reddedildiğini savunarak, açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kayıt kabul davası olduğu, yasal süre içerisinde açıldığı, davacının davalı şirkette çalıştığının sabit olduğu, ... kayıtlarına göre aylık net ücretinin 1.256,18 TL olduğu, davalı şirketin ücretin ödendiğine ilişkin bir belge ibraz edemediği, davacının alamadığı ücret alacağının aslında 15.000 TL civarında olduğunu, ancak 6.045 TL talep ettiğinden taleple bağlı kalındığı, olayda temerrüt durumu gerçekleşmediği için kıdem tazminatı dışındaki alacaklara faiz işletilmediği, kıdem tazminatı alacağına ise en yüksek mevduat faizi üzerinden hesaplama yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile, davacının toplam 15.959,69 TL alacağının kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15198, Karar No: 2013/5651, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15198 E.  ,  2013/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada, ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 943, 944, 945, 946, 947, 948, 949 ve 1075 parsellerin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde, bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek- 4 maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden, bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, karar Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26949, Karar No: 2014/16067, Tarih: 09.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26949 E.  ,  2014/16067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun mağdura ait sokakta park halinde bulunan aracın aküsünü çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde değer azlığı kavramının unsurları bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7582, Karar No: 2016/5118, Tarih: 22.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/7582 E.  ,  2016/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Asil ... ve vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kızkardeşinin kocası ve aynı zamanda teyzesinin oğlu olan davalıya 15.02.2007 de 50.000,00 TL, 19.02.2007 de 25.000,00 TL yı havale yolu ile borç olarak gönderdiğini, akraba olduklarından davalıdan yazılı belge almadığını, davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek, 75.000,00 TL'nın 15.02.2007 ve 19.02.2007 den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendisine borç vermediğini, alım satım akdinden doğan borcuna karşılık ödeme yaptığını, 2B kapsamındaki taşınmazının ½ hissesini 85.000,00 TL bedelle davacıya sattığını, davacının 75.000,00 TL'yı ödeyip, 10.000 TL sını bugüne kadar ödemediğini, tanık dinlenmesine muvafakat etmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki akrabalık bağı nedeniyle davalının itirazı dikkate alınmaksızın dinlenen tanıkların, davalının davacıdan aldığı borç karşılığı davacıya 2B arazisi vereceği sözü verdiğini, 2B yasası çıktıktan sonra böyle bir arazinin olmadığını öğrendiklerini, bunun üzerine davacının davalıya verdiği 75.000,00 TL'yı istemesine rağmen borcunu ödemediğini beyan ettikleri, dekontta şerh olmadığından ispat yükü davacıda olup, davalının savunması gerekçeli inkar olarak kabul edilse dahi, tapusu olmadığı iddia edilen 2B arazisi satışına dair taraflar arasında geçerli bir sözleşme olmadığı, geçersiz satışlarda davalının elde ettiği kazanımları sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya banka havalesi ile 75.000,00 TL yı borç olarak gönderdiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı gönderilen paranın, borç olarak değil davacının alım satım akdinden doğan borcuna karşılık olarak yapılan bir ödeme olduğunu, 2B kapsamındaki taşınmazının 1/2'sini 85.000,00 TL bedelle davacıya sattığını, davacının 75.000,00 TL yı ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Davalının bu savunması gerekçeli inkar niteliğindedir. Bu durumda davacının ödünç ilişkisini yasal delillerle ispat etmesi gereklidir. Davacı tarafından dosyaya sunulan farklı tarih ve miktarları içeren banka havale makbuzlarında paranın borç olarak verildiğine ilişkin herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Davalının açık muvafakati olmadığından yine taraflar arasında HUMK’nun 293/1. (HMK’nun 203/1.) maddesinde sayılan akrabalık ilişkisi de bulunmadığından, HUMK’nun 288. (HMK’nun 200.) maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenemez, dinlenen tanık beyanları hükme esas alınamaz. Davacı, davalıya ödünç verdiğini yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.281,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11825, Karar No: 2016/9467, Tarih: 13.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11825 E.  ,  2016/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 2098 ada 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazların bedellerinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Mahallesi 2098 ada 2 ve 4 parsel (eski 2098 ada 1 parsel) sayılı taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi 07.07.2014 itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 2098 ada 2 ve 4 parsel (eski 2098 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın 07.07.2014 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 2076 ada 201, 233 ve 245 parsel sayılı taşınmazlarının ise değerlendirmeye esas alınan sırasıyla 28.02.2013, 05.05.2014, 13.05.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... Mahallesi 2098 ada 2 ve 4 parsel (eski 2098 ada 1 parsel) sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,