muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22026, Karar No: 2012/3957, Tarih: 20.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22026 E.  ,  2012/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.610 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle toplam 2.060 TL ecrimisilin davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava dilekçesinde; 300/3600 hissesi davacıya ait olan taşınmazın 8,40 m2 lik kısmının davalı tarafından işgal edildiği ileri sürülerek, 01.03.2005 ile 30.06.2009 dönemi için 3.610 TL ecrimisilin tahsiline karar verlimesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle toplam 2.060 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabesizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak, ecrimisil kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.Somut olayda ecrimisil hesabı kira geliri üzerinden yapılmış ise de; 26.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda işgalli yerin 2005 yılı aylık kirasının 35,00 TL hükme esas alınan 27.10.2010 tarihli raporda ise aylık 20.00 TL olacağı belirtilmiştir. Belirtilen bu miktarlar bakımından raporlar çelişkili olup, Mahkemece çelişki giderilmeden ve dayanakları gösterilmeyen soyut belirlemeye dayalı rapor doğrultusunda hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4614, Karar No: 2016/939, Tarih: 09.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/4614 E.  ,  2016/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : -TCK’nın 125/1-3-a-4, 43/1, 62, 53/1-2-3, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

-2911 sayılı Kanunun 27. maddesi delaletiyle aynı

Kanunun 34/1. cümle, TCK’nın 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hakaret suçuna yönelik temyiz isteminde;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi daha çok “düşünce ve kanaatin açıklanması yöntemine” yoğunlaşmışsa da, düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri bağlamında ele alınabilecek suçların işlenme biçimleri ve bu suçların nitelikleri dikkate alındığında; yöntemin her durumda düşünce ve kanaatin içeriğinden ayrıştırılamadığı, bağımsız olarak ele alınamadığı; aksine tutumun kanunun genel gerekçesi ve ifade özgürlüğünün ödev ve sorumluluk yükleyen özüne aykırı olacağı ve sanığın kaba sövme niteliğindeki sözlerinin "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ile işlenen suç bağlamında 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçuna yönelik temyiz istemine gelince;

Sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14304, Karar No: 2023/8830, Tarih: 12.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/14304 E.  ,  2023/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/464 E., 2022/157 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER :O yer Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, düzelterek onama, bozma

I. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelemesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının 15.03.2022 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde öngörülen bir aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 07.07.2022 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II.Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafilerinin Temyiz İstemlerinin İncelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca ... ceza belirlenerek 143. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak netice ceza belirlendikten sonra; 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakları korunarak infazın bozma kararı öncesinde hükmedilen miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ... cezanın ve artırım oranının belirlenmesi yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA,

III. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA,

III. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 12 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak netice cezanın 1 yıl 6 ay yerine 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümden "2 yıl 6 ay" ibaresi çıkarılarak yerine "1 yıl 6 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5014, Karar No: 2017/5741, Tarih: 07.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5014 E.  ,  2017/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 11.06.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

09.12.2010 günü 3.63 promil alkollü olan yakınan ...'in, “olay tarihinde gece saat 23:00 sıralarında, tanık ... ile birlikte gittikleri lokalden dışarıya çıkıp, sokak üzerinde art arda yürüdükleri esnada, yakınanın daha önceden tanıdığı sanıklar ..., ... ve hakkında beraat kararı verilen ...'ın karşılarına çıktığı, sanık ...'ın “Arapoğlu makasındakilerin anasını avradını si...eyim” diyerek hakaret etmesi üzerine yakınan ...'in “bende senin ananı avradını s...eyim” diyerek karşılık verdiği, akabinde sanık ...'ın “Arapoğlu makasındaki bir kaç kişiyi vuracağını” söyleyerek elde edilemeyen tabancayı yakınan ...'in ağzına dayayarak “ağzına sıkarım lan” diye tehdit ettiği esnada sanık ...'ün, yakınana kafa vurarak yere düşürdüğü ve yakınanın ceketinde bulunan, 0536 351 53 24 numaralı hat takılı cep telefonunu ve 330 TL parasını alarak olay yerinden ayrıldıklarını iddia ettiği,

Sanıkların savunmalarında özetle; “yakınanın çok alkollü olduğunu, küfür ettiğinden sadece darp ettiklerini, yakınanın bir şeyini almadıklarını ifade ettikleri, ...'ın da “kardeşi ...'ın olay günü kendisini arayarak yakınanı darp ettiğini söylediğini” beyan ettiği, yakınan ...'in kovuşturma aşamasında, “para ve telefonu ne zaman, kimin aldığını görmediğini, olaydan sonra üzerinde olmadığını” ifade ettiği, tanık ...'nin ise “sanıkların silah çekmesinden korkup kaçtığını, telefon ve para alımını görmediğini” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; olay tarihinde yakınanın kullandığı .......numaralı hattın takılı suça konu telefonun not numarasından hareket ile IMEI nosu belirlenip suç öncesi ve sonrası tarihlerde hangi hatlar ile kullanıldığı ve bunun sanıklarla bağdaşığı resen araştırılıp sonucuna göre tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilip, sanıkların hukuki durumunun saptanması gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının korunmasına, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2946, Karar No: 2023/14273, Tarih: 28.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/2946 E.  ,  2023/14273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/471 E., 2017/618 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirkete ait yer altı elektrik kablolarının meydana gelen arıza sonucu yanması nedeniyle davacıya yer altı kablolarında da hasar meydana geldiğini ve dava konusu zararla ilgili olarak Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/5 D. İş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.459,32 TL hasar bedelinin 22.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istenmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu zararın meydana gelmesinde davalı şirkete kusur atfedilemeyeceğini, davalıya ait enerji nakil hattının üzerine tesis edilen haberleşme kablolarının şartnamede belirtilen güvenlik mesafelerine uyulmadan tesis edildiğini, talep edilen hasar bedelinin fahiş ve varsayımdan ibaret olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.04.2011 tarihli, 2009/174 Esas ve 2011/156 Karar sayılı ilamı ile; 08.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda, davacıya ait erişim şebekesinde oluşan hasarın davalının elektrik şebekesinde meydana gelen arızadan kaynaklandığı, davacı tarafından hasara ilişkin hesaplamalarda malzeme ve işçilik ücretlerinde piyasa değerlerinin üzerine çıkıldığı, işlerin toptan sağlanması durumunda fiyatın düşük mertebede olacağı ve bu itibarla malzeme ve işçilik bedellerinden %30 indirim yapılarak tazminatın olay tarihi itibari ile 9.630,00 TL + KDV olarak belirlendiği ve söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Katma Değer Vergisi (KDV) dahil 11.363,40 TL hasar bedelinin 22.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 07.06.2012 tarihli, 2011/5220 Esas ve 2012/4332 Karar sayılı ilamı ile davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, ''...Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı, davalının kablolarının arızadan dolayı yanması sonucunda kendi kablolarının da hasar gördüğünü belirterek tespitte belirlenen -KDV hariç- tazminat miktarının ödetilmesini istemiştir. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda ise -KDV dahil- tazminat hesaplanmıştır. Talep olmadığı halde tazminatın KDV dahil edilerek hesaplanması yargılama sırasında yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'nun 74. maddesine aykırı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir. Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularıdan isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ve araç sürücülerine ödediği ücretler ile araç yakıt giderleri genel idari giderleri olup, haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir. Bunların zarar ile ilgisi bulunmamaktadır. Özel olarak adam tutulup çalıştırıldığı kanıtlanmadıkça haksız fiil meydana gelmeseydi dahi yapılacak bu nitelikteki giderler zarar kapsamına dahil edilemez. Somut olaya gelince, dosya içeriğinden istenilen bedelin bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilere ödediği ücretler olarak belirlenen giderler olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözardı edilerek, zarar kalemleri sıralanırken genel idare giderlerine yer verilerek hesaplamaya dahil edilmiş, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma sözkonusu ise bunların kanıtlanması için davacı tarafın delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, özel olarak işçi tutup çalıştırıldığının ve harcama yapıldığının kanıtlanması halinde gerekirse bu yönden de zararın hesaplanması için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınmalı, davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir...'' gerekçesiyle davalı yararına karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı şirkete ait yer altı kablolarında meydana gelen arıza sonucu davacıya ait yer altı kabloları ile santral kartlarının hasar gördüğü, bu olayda kusurun davalıda bulunduğu, işçilik giderlerinin dışarıdan satın alındığına ilişkin iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.634,25 TL alacağın 22.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece işçilik giderlerinin kurum içi yazışma olarak kabul edilmesinin ve bu nedenle tazminat tutarından %30 oranında indirim yapılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı şirkete kusur atfedilmesinin mümkün olmadığını, davacı tarafın kendi kablolarını tesis ederken mevzuatta belirtilen güvenli mesafeye ve güvenlik tedbirlerine basiretli tacir sıfatı ile uymakla mükellef olup kendisinden beklenen özeni göstermemesi nedeni ile dava konusu olayın meydana geldiğini, davacının ağır kusuru nedeni ile iddia ettiği zarar ile davalı şirket faaliyeti arasındaki illiyet bağı kesilmiş olup huzurdaki davanın reddi gerektiğini, hüküm altına alınan hasar bedelinin de olay tarihi itibari ile rayiç bedelin çok üzerinde olduğunu, mahkemece işçilik hizmetinin dışarıdan alındığının ispatlanamadığı belirtilmesine rağmen yalnızca %30'luk bir indirim yapılmış olmasının yerinde olmadığını, bu nedenle işçilik giderinin tamamının reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirkete ait yer altı kablolarının, davalı şirkete ait elektrik kablolarının arızasından çıkan yangın sonucunda hasarlanması nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 49 uncu maddesi).

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16462, Karar No: 2018/8580, Tarih: 31.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/16462 E.  ,  2018/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür

Tuhafiye Reyonu sorumlusunun dosya içerisinde mevcut beyanına göre; çalınan 950 paket sigaranın bulunduğu ahşap dolabın anahtarını masa çekmecesini zorlayarak açıp ele geçirerek ahşap dolabı bu anahtarla açmak suretiyle gerçekleştiren sanığın hırsızlık eyleminin TCK’nun 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasanın 142/1-b maddesinden uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.