muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9526, Karar No: 2015/12191, Tarih: 18.11.2015

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan maluliyet nedeniyle ömür boyu kullanılacak protez bedelinin taşıyıcıdan tahsili istemine ilişkindir. ... dosyada bulunan 09.01.2014 tarihli cevabi yazısında, davacının genç olması nedeniyle işlevsel protez kullanabileceğini, klasik tip kol protezinin değişim süresinin 5 yıl, miyoelektronik kontrollü kol protezinin yenileme süresinin ise 10 yıl olduğunu bildirmiştir. Mahkemece her iki tip kol protezinin de piyasa fiyatları araştırılmış ve maliyetlerine ilişkin bilirkişi raporu alınmıştır. Yapılan tespitlere göre, miyoelektronik kol protezinin fiyatı daha fazla olmasına rağmen, 10 yılda bir yenilenmesi gerekeceğinden ömür boyu kullanım sonucu oluşan maliyeti, klasik tip kol prozine göre daha düşüktür. Ancak, mahkemece, davacının talebi dikkate alınarak klasik kol protezinin maliyeti oranında tazminata hükmedilmiştir. Oysa ki, bilirkişi raporları ve iki farklı kol protezinin işlevsel farklılıkları ve maliyetleri dikkate alındığında, mahkemece, tazminatın kişinin malvarlığında isteği dışında meydana gelen eksilmenin karşılanması için zarardan sorumlu olanın yerine getirmesi gereken bir edim olduğu, zarar görenin haksız fiilin vukundan önceki durumu ile sonraki durumu arasındaki farkı ifade ettiği ve bir zenginleşme aracı olmadığı da gözetilerek, davacının yaşına, sanatına, mesleğine en uygun, en verimli, en faydalı şekilde kullanabileceği ve daha üstün vasıflı kol protezinin hangisi olduğu belirlenerek, tazminat olarak bu kol protezinin ömür boyu kullanım sonucu oluşacak maliyetine hükedilmesi gerekirken, bu kıyaslama yapılmaksızın maliyeti daha yüksek olan klasik kol protezi üzerinden tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5044, Karar No: 2013/8651, Tarih: 04.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5044 E.  ,  2013/8651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı işçi ...’nın işçilik alacaklarının tahsili için açtığı dava sonucu yapılan icra takibi üzerine 12.078,60 TL ödemek zorunda kaldıklarını, davalının bu bedeli rücuen kendilerine ödemesi gerektiğini ileri sürerek,fazlası saklı kalmak üzere 12.078,60 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, aralarında sözleşmeden kaynaklanan bir ihtilaf bulunmadığını, genel yetki kuralı gereğince ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetki itirazında bulunmuş, esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında sözleşmeden kaynaklanan bir ihtilaf bulunmadığı, davalının adresinin ... olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine,istem halinde kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında hizmet alımına ilişkin 17.6.2008 Tarihli sözleşme düzenlendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Dava, sözleşmeden kaynaklanan rücuen alacak isteğine ilişkindir. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla

dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.Somut olayda, davacı ile davalı arasındaki 17.6.2008 tarihli sözleşmenin 54.2 maddesi uyarınca ihtilaf halinde ... Mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Bu yetki sözleşmesi uyarınca ... Mahkemeleri de davaya bakmaya yetkilidir. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4171, Karar No: 2006/5336, Tarih: 05.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4171 E.  ,  2006/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 7.3.2005 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin terkini istemiyle açılmış istek hüküm altına alınmış kararı davalı ... Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın kadastro tesbiti 23.11.1998 tarihinde kesinleşmiştir. Kayıtlara vakıf şerhi 8.11.2001 tarihinde işlendiğine göre burada 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında benimsenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmediği açıktır. O yüzden mahkemece çekişmenin esası incelenmelidir.

Bu tür davalarda vakıf türünün saptanması ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli parselde vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin, vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğini hiçbir kuşkuya yer bırakmadan açığa kavuşturulması gerekir.

Uygulamada önemli olan vakfın ismi değil niteliğinin aşağıda gösterildiği biçimde belirlenmesidir.

Vakfıye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumları ayrı ayrı olacağından vakfın dava konusu parselle bağlantısı keşif suretiyle saptanmalıdır.

Uygulamada önemli olan vakfın ismi değil niteliğinin aşağıda gösterildiği biçimde belirlenmesidir.

Vakfıye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumları ayrı ayrı olacağından vakfın dava konusu parselle bağlantısı keşif suretiyle saptanmalıdır.

Bilindiği gibi, konusu mülk arazi ve diğer mülk olan menkul ve gayrimenkul mallar sahih vakıflardır. Bu malların tüm tasarruf hakları rekabesi (kuru çıplak mülkiyeti) vakfa aittir. Vakfın bir başka türü de, devlete ait (miri) arazi üzerinde padişah yada onun izin verdiği kişi tarafından kurulmuş gayri sahih vakıflardır. Gerek sahih, gerekse sahih olmayan türdeki ..., önceleri vakfı tarafından tamir veya yeniden yaptırılırken zamanla vakfın buna gücü yetmemesi nedeniyle mukataa ve icareteyn usulü doğmuştur. Mukataada; vakıf taşınmaz, kendi olanaklarıyla vakıf tarafından inşa ve onarılmasının mümkün olmaması sebebiyle bina yapmak, ağaç bağ kütüğü veya bağ çubuğu dikmek ve bunların durması karşılığında vakfa her sene maktu bir zemin kirası ödemek suretiyle kiralanmış, bu suretle yapılan bina ve dikilen ağaçlar yapanın veya dikenin malı sayılmış ve ölümü ile de bunların mirasçılarına geçeceği mukaatanın yani kira karşılığının verildiği sürece mukavelenin fesh edilmeyeceği ve arazi üzerine yapılan muhtesatın kaldırılamayacağı kabul edilmiştir. İcareteynde ise, yok olan vakıf binalarının yeniden inşası için bir tür süresiz kiraya benzeyen usul oluşturulmuş, kiracıdan kıymetine eşit “müeccele” denilen peşin bir bedel alınıp harab olan bina vakıf tarafından yeniden tamir ettirilerek her sene “muaccele” adı verilen küçük bir bedel karşılığı süresiz olarak kiracılarına bırakılmıştır. Kira parasını ödeyerek hak kazanan kimseye ise mutasarrıf denilmiş, tasarruf hakkı da ölümle mirasçılarına intikal ettirilmiştir.

2762 sayılı ... Yasasının yürürlüğü ile vakıfa ait taşınmaz malların incareteyne veya mukataaya bağlanması yasaklanmış ve eskiden konmuş olanlarında tasfiyesi için hükümler getirilmiştir. Gerçekten anılan yasanın 27, 29 ve 30. maddelerinde özetle “...mukataalı toprakların ve icareteynli taşınmazların mülkiyetlerinin 20 misli bir taviz karşılığında mutasarrıflarına geçirileceği, 10 yıl içinde taviz verilmek yoluyla icareteyn ve mukataa kayıtları terkin edilmemiş olanlarının mülkiyetinin ise 10 yıl sonunda kendiliğinden mutasarrıfına geçeceği vakfın hakkının ivaza dönüşerek taşınmazın tamamının ivaz karşılığında birinci derecede ve birinci sırada ipotekli sayılacağı, ayrıca tavizler tamamen ödenmedikçe o mallar üzerindeki temliki tasarrufların tapu dairelerince tescil olunamayacağı...” öngörülmüştür. Burada belirtilmelidir ki; vakıf malın mülke dönüşümü ve mutasarrıfına intikali için alınan taviz bedeli icare ve mukataa karşılığı olup, bedel ödenmedikçe o mal üzerinde temliki tasarruf tapu idaresince tescil edilemeyeceğinden bunu (taviz bedelini) “gayrimenkul mükellefiyeti” (M.K. m.849) olarak anlamak gerekir. Yine, burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorun da; üzerinde vakıf şerhi taşıyan tapu kayıtları kapsamındaki tüm taşınmazlar için taviz bedeli ödenip ödenmeyeceği meselesidir. Uygulamada, çekişme konusu taşınmazların taviz bedeline tabi olup olmadığının tesbitinde, kayıtlardaki vakıf şerhlerinin şeklinden çok içerdiği hakkın mahiyetinin tesbiti gerekeceği kabul edilmektedir.

1274 tarihli Arazi Kanunnamesinin 4.maddesinde araz-i mevkufenin iki kısım olduğu bunlardan birincisinin sahihhan araz-i memlukeden (mülk arazi) iken şeri usullere göre vakfedilmiş olan sahih ...; ikincisinin ise tahsisat kabilinden (gayri sahih, irsat kabilinden) ... olduğu belirtilmiştir. Tapu kaydında vakıf şerhi bulunan bir taşınmazın taviz bedeline tabi sahih mukaatalı veya icareteynli bir vakıf olduğunun söylenebilmesi için Arazi Kanunnamesinin 121. maddesinde belirtildiği üzere öncelikle bu taşınmazın vakfedenin özel mülkü olması gerekir. Osmanlı Hukukunda mülk arazi dört türden oluşmaktadır:

a- Eski köy ve kasaba sınırları içinde bulunan arsalarla bunların kenarlarında bulunan ev ve benzeri gibi oturmaya yarayan yerleri tamamlayan yarım dönüm tutarındaki yerler,

b- Sahih temlikle ve kamu yararı amacıyla üçüncü bir kişiye temlik edilen miri arazi.

c- Öşürlü arazi,

d- Haraçlı arazi,

a- Eski köy ve kasaba sınırları içinde bulunan arsalarla bunların kenarlarında bulunan ev ve benzeri gibi oturmaya yarayan yerleri tamamlayan yarım dönüm tutarındaki yerler,

b- Sahih temlikle ve kamu yararı amacıyla üçüncü bir kişiye temlik edilen miri arazi.

c- Öşürlü arazi,

d- Haraçlı arazi,

Yukarıda sayılan dörttür araziden olan bir taşınmazın vakfedilmesi halinde sahih bir vakıftan ve bu taşınmaz daha sonra icareteyn veya mukaataya bağlanmış ise tavize tabi taşınmazdan söz etmek mümkündür. Tahsisat kabilinden (gayrisahih) vakıf ise Arazi Kanunnamesini 4.maddesinde “Araz-i miriyeden bilifarz selatini uzam hazeraatının veyahut bizzat izni ile aharlarının vakfeylemiş olduğu arazidir ki bu misillu arazinin vakfiyeti yalnız araz-i miriyeden bir kıta-i müfrüzenin aşar ve rüsumatı misillu menafii miriyesi tarafa saltanatı seneyeden bir cihete tahsis demek olduğundan bu makule araz-i mefkufe evkafı sahihden değildir.” şeklinde tarif edilmiştir. İşte tahsisat kabilinden olan bu vakıflarda hiçbir şekilde bedel ödenmesi gerekmez. Çünkü, bu tür vakıflarda vakfedilen şey vakfedenin kendi mülkü değildir. Burada yapılan Sultan veya bizzat izin verdiği kişi tarafından miri arazinin belirli bir kısmının aşar ve rusumatı (resimleri ve vergileri) gibi gelirinin belli bir amaca tahsis edilmesidir.

Her ne kadar ... Yasasının 27.maddesindeki taviz bedeli hükmü, sahih olmayan ... yönünden konuya tam bir açıklık getirmemiş ise de, 17 Şubat 1341 tarih, 552 sayılı Aşar’ın ilgası ve Yerine İkame Edilecek Mahsulatı Arazi Vergisi Hakkındaki kanunla devlet gerek öşür ve gerekse bedel-i öşür mukataasından vazgeçmiş taşınmazın vakıfla ilgisi kesilmiştir. Bu itibarla “aşar ve rusumatı vakıf ve tahsis edilmiş” taşınmazlar için taviz bedelinin alınamayacağı açıktır. Esasen bu yönde gerek uygulama, gerekse doktrinde tam bir görüş birliği mevcuttur. Söz konusu madde 4.4.1995 tarih, 4103 sayılı yasa ile (sahih, gayrisahih tahsisat kabilinden vb. mevcut mukataalı toprakların veya icareteynli gayrimenkulların mülkiyetleri, bu gayri menkul hakkında illerde defterdarlık, ilçelerde mal müdürlüğü kıymet takdir komisyonunca takdir edilerek rayiç bedellerinin yüzde elli oranında hesap edilecek taviz karşılığında mutasarrıfına geçirilir. Taviz bedeli ödenmeden ortaklığın giderilmesi veya cebri icra yoluyla satışı yapılacak gayrimenkullerin taviz bedelinin hesaplanmasında satış bedeli esas alınır.) Şeklinde değiştirilmişse de; Aşar ve rusumatı vakıf ve tahsis edilmiş taşınmazların yukarıda belirtilen nedenlerle bu madde kapsamına girmediği kuşkusuzdur. Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır. Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Böyle olunca mahkemece yapılması gereken iş; konusunda uzman kişinin katılımı ve dava konusu taşınmazın yerini haritaya işaretleyecek harita mühendisi bilirkişide bulundurarak keşif yapmak ve bu keşifteki taşınmazın yerinin ... köy ya da kasaba içinde mülk toprak nevinden olup olmadığını kuşkuya yer bırakmadan belirlemek vakfın türü hakkında ancak bundan sonra bir sonuca varmak olmalıdır. Değinilen biçimde inceleme ve araştırma yapılmaksızın davanın kabulü doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacı çekişmeli taşınmazda pay maliki olup davacı dışındaki paydaşların davası bulunmadığından davanın davacı payı yönünden kabulü gerekirken bu yönün de gözetilmemesi yanlıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 5.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/662, Karar No: 2007/228, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/662 E.  ,  2007/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 186 parsel sayılı 15850 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adlarına tesbit edilmiştir. Davalı ...'un taşınmazda payı olduğu yolundaki itirazı tapulama komisyonunda kabul edilerek taşınmaz 1/3'er pay olarak ..., ... ile ... adlarına tescil edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine dava konusu 186 sayılı parselin 1/2'şer pay olarak ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmaz mer'a yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmayıp tarım arazisi olduğu ve taşınmazın kök miras bırakanları ...'ten intikal ettiğinin ve tesbit gününe kadarda 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun keşif, yerel bilirkişi ve tanık sözleriyle ve teknik bilirkişinin raporuyla saptanmasına, taşınmazın ...'ten kaldığının komşu 193 parsele revizyon gören Kanuni sani 1323 tarih 16 nolu tapu kaydının taşınmaz yönünü "..." okumaklada doğrulanmasına, biran için taşınmazın bir bölümünün metruk çay yatağından elde edildiği kabul edilse bile koşulların varlığı halinde bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılabileceğinin ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16657, Karar No: 2015/4167, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16657 E.  ,  2015/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli Karacabey İlçesi Keşlik Köyü eski 290 yeni 1591 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Her ne kadar dava konusu taşınmaza kanal ve kanal yolu yapılmak suretiyle el atılmasından dolayı ... İl Özel İdaresine karşı dava açılmışsa da dava tarihi itibariyle sorumluluk On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 Sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. ve 5. fıkraları gereğince davalı ... idaresinin tüzel kişiliği kaldırılmış olup, dosya arasında temyiz dilekçesi de bulunan ... Büyükşehir Belediyesi'ne gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin evrak olup olmadığı araştırılarak varsa dosya arasına konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3566, Karar No: 2012/5181, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3566 E.  ,  2012/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ...köyü  317 ada 9 sayılı 76,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...'un zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi  istemiyle Kadastro Mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 317 ada 9 sayılı  taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın  reddine, dava konusu taşınmazın tek katlı kargir dükkan  niteliği ile davalı  adına tapuya tesciline karar  verilmiş, hüküm  davacı ... Yönetimi   tarafından  temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve  kadastro tespitine  itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine  göre yapılıp  kesinleşmeyen  orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16558, Karar No: 2016/219, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16558 E.  ,  2016/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sinop Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2015

NUMARASI : 2015/862-2015/921

TALEP EDEN : Sinop E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : Y.. Ö..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Durağan Sulh Hukuk, Şırnak Sulh Hukuk ve Sinop Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Durağan Sulh Hukuk Mahkemesince, mahkumiyet ilâmı ve müddetnameye göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin ”V.. Mah. ...Cad. No:.. Merkez/ŞIRNAK” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Şırnak Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “E.. M.. L.. Merkez/SİNOP” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sinop Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Boyabat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün yazı cevabına göre hükümlünün beyanında cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresini “V..Mah. ...Cad. No:... Merkez/ŞIRNAK” olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Boyabat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün yazı cevabından hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “V.. Mah. ... Cad. No:... Merkez/ŞIRNAK” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Şırnak Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şırnak Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.