muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17174, Karar No: 2014/28965, Tarih: 23.10.2014

2-Taraflar arasında genel tatil alacağına takdiri indirim uygulanıp uygulanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki şahit anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacının genel tatil alacağı şahit anlatımlarına dayanılarak kabul edilmiştir. Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre; hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle çalışılamayacak günlere ilişkin indirim yapılması gerekmektedir. Açıklanan sebeple davacının genel tatil alacağından takdiri indirim yapılmadan hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de davalı tarafın üniversite olması sebebiyle harçtan muaf olduğu anlaşıldığından mahkemece davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14003, Karar No: 2014/7761, Tarih: 14.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14003 E.  ,  2014/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2010/1051-2013/247

Davacı, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıklarından şimdilik 500.00 TL faiziyle tahsiline, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, temyiz itirazlarının reddine, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile,

2-Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile aylıkların kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte yeniden bağlanması ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ve boşandığı eşinin 23/08/2008 tarihinde fiilen birlikte yaşadıkları açık olduğundan, bu tarih itibari ile iptal ve aylığın yeniden bağlanması talebinin reddi ile 06/04/2010 tarihi itibari ile fiili birlikte yaşamın sona erdiği anlaşılmakla, bu tarihten itibaren aylığın kesilmesine ilişkin işlemin iptali ve ayıkların ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 02/07/2007 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşinden TMK 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak boşandığı, yaptığı başvuru sonucunda davalı kurum tarafından davacıya ölen babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmış, davalı Kurum tarafından ihbar üzerine başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 21/01/2010 tarihli kontrol memuru raporuna göre; davacı ve boşandığı eşinin, 2007 yılında boşanmalarına rağmen, eski eşin noter senedi ile tanıdığı ortak çocukları Mertcan'ın 14/07/2009 tarihinde dünyaya geldiği tespit edilmiş, kimlik paylaşım sisteminde davacı ve boşandığı eşinin , Kurtuluş Mah. Dilek Sk. No:74 Saruhanlı/Manisa adresinde kayıtlı oldukları, çocukların yerleşim yerinin de aynı olduğu görülmüştür. Belirtilen adreste yapılan çevre araştırmasında, bilgisine başvurulan kişiler, davacı ve eşinin boşandıklarından haberdar olmadıklarını, bu kişilerin evlendikleri günden bu yana birlikte yaşadıklarını beyan etmişlerdir. Görece köyü muhtarı Nizamettin Efe yazılı beyanında; davacının beş çocuğu ile birlikte Görece köyünde yaşadığını, eski eş Ayhan'ın da haftada 2-3 kez köye çocuklarını görmeye geldiğini bildirmiş, yine davacının 06/04/2010 tarihinde köy muhtarlığından fakirlik belgesi aldığına ilişkin evrakı da yazılı beyanının ekinde -1-

dosyaya sunmuştur. Davacı tanıkları mahkeme huzurundaki beyanlarında fiilen birlikte yaşamın bulunmadığını belirtmişler, davacının eski eşi Ayhan ise; çocuklarını görmek için 15 günde bir eve geldiğini, ancak aynı evde kalmadıklarını, barışmaları

için ailelerinin ısrarı üzerine 2-3 ay birlikte yaşadıkları sırada, davacının oğulları Mertcan'a hamile kaldığını, oğulları Mertcan'ın doğumundan sonra tekrar biraraya gelmediklerini ifade etmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru tarafından yapılan çevre soruşturmasında davacı ve eski eşin boşandığından çevre sakinlerinin haberdar olmadığının, davacı ve eski eşinin fiilen birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi; 2007 yılında boşanmalarına rağmen 2009 yılında eski eşin de noter senedi ile tanıdığı ortak çocukları Mertcan'ın dünyaya gelmesi, mahkeme huzurunda beyanına başvurulan davacının eski eşinin, boşanma sonrası fiilen birlikte yaşadıkları sırada, davacının hamile kaldığını kabul etmesi, kontrol memuru incelemesi sırasında boşanmalarına rağmen, kayıtlara göre ve fiilen aynı yerleşim yerini kullandıklarının anlaşılması ile kontrol memuru raporunun tanzim edilmesinden sonra davacının yerleşim yerini değiştirmesinin, bu veriler ışığında fiili birlikte yaşamın son bulduğu anlamına gelmeyeceği hususları birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/7243, Karar No: 2022/4930, Tarih: 23.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7243 E.  ,  2022/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme hükmünün kısa karar bölümünde yazılan ifadenin hukuki ve uygulama hatası niteliğinde görülmeyerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

15 yaşından küçük mağdure ... ile sanık ... arasında gönül ilişkisi bulunduğu ve sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmasına göre; mağdureyle görüşmek için akşam 18:30 sıralarında parkta buluştuklarını, herhangi bir yere kaçmadıklarını, mağdurenin babasından korktuğu için ortalarda gözükmemeye çalıştıklarını daha sonra da mağdurenin babasının şikayet ettiğini duyduklarını ve polise kendi istekleriyle teslim olduklarını belirttiği, olayın gelişiminin de sanığın anlatımını doğrular şekilde meydan gelip önce sanığın amcası tanık ...'nın evine gittikleri, ancak ...'in evine müsaade etmeyerek mağdurenin babasını aramak istediği esnada mağdurenin korktuğu için buna izin vermediği ve oradan ayrıldıkları sanığın dedesi ...'nın olaydan haberdar olup sanık ve mağdureyi polis ekibine teslim etmek amacıyla sanığı arayıp kendi evine gelmesini istediği, bu esnada polis birimini de arayıp evinin adresini vermesi neticesinde, sanık ve mağdurenin ...'in evinin önünden gece 00:35'de alındığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın savunmalarını destekleyen tanık ...'nın anlatımı ve dosya içerisinde mevcut olay tutanağı ile mağdurenin yaralanmasının bulunmadığına ilişkin alınan Adli Rapor karşısında, sanığın mağdureye yönelik cinsel nitelikte bir eylemi olmadığı ve bu amaçla davrandığına ilişkin kanıt ve tespitin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2120, Karar No: 2021/5104, Tarih: 15.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2120 E.  ,  2021/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.10.2019 tarih ve 2018/96 E. - 2019/849 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacı ... şirketinin 56920594 numaralı nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortaladığı UNOTEK Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işleme makinelerinin Almanya'da bulunan fuar alanına götürülüp getirilme işinin davalı şirketler tarafından üstlenildiğini, gerek gidiş gerekse dönüş sevkiyatı sırasında emtiyalarda hasar meydana geldiğini, hasar bedeli olarak davacı ... şirketinin sigortalısına 29.868,00 TL sigorta zararını ödeyerek sigortalısına halef olduğunu beyan ederek, 29.868,00 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 12.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Beyoğlu Uluslararası Taşımacılık Nakliyat Lojistik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin davacının sigortalısı şirkete ait gıda işleme makineleri niteliğindeki emtiaların Türkiye-Almanya fuar alanına nakliyesi ve getirilmesine dair nakliye işini üstlendiğini, hasarın meydana gelmesinde müvekkili şirketlere atfedilecek bir kusur bulunmadığını, hasarın yüklemeyi bizzat yapan davacı sigortalısının hatalı yükleme yapmasından kaynaklandığını, hasarın miktarının afaki olduğunu, hasarın poliçe teminat kapsamında kalmadığından davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davacının talep ettiği faizin yüksek olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Schenker Arkas Nakliyat ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin 18.04.2012 tarihinde dava dışı sigortalı ile yapmış olduğu sözleşme ile 16-21/09/2012 tarihleri arasında Münih'te yapılacak fuar alanına dava dışı sigortalının emtialarının taşıma işini üstlendiğini, sözleşmenin imzalanmasından sonra müvekkil şirketin taşımanın yapılması için diğer davalı Beyoğlu Uluslararası Taşımacılık Nakliyat Lojistik San.ve Tic. Ltd. Şti. ile anlaştığını, taşımayı diğer davalının gerçekleştirdiğini, fiili taşıyıcının diğer davalı olması nedeni ile müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davalı ... şirketinin aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, yine hasarın sebebinin hatalı ambalajlamadan kaynaklandığını, malzemenin dava dışı sigortalı tarafından yüklenmiş ve istiflenmiş olması nedeni ile zarardan taşıyıcının sorumlu olmayacağını, taşıyıcının zarardan sorumlu olduğu kabul edilse dahi talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ve tazminatın miktarının tespiti için CMR madde 23'de belirtilen sınırlı sorumlular dahil hükümlerin esas alınmasını gerektiğini beyan ederek, davanın müvekkili şirketin sigortası dahilinde ...ye ihbarına ve davanın esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı Unotek Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait gıda işleme makinelerinden oluşan emtianın, fuara katılım nedeniyle, Türkiye'den Almanya'ya taşınması ve Türkiye'ye geri getirilmesi için davalı Schenker Arkas Nakliyat ve Tic. A.Ş. ile anlaşıldığı, bu davalının işi davalı Beyoğlu Uluslararası Taşımacılık Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye aktardığı, emtianın davacının sigortalısının Ankarada'ki işyerinden alındığı ve uluslararası taşımaya çıkartıldığı, Ankara'da yükleme ve istifleme işinin dava dışı sigortalı tarafından yapıldığı, sabitlemenin ise davalı Beyoğlu Nakliyat şirketinin sorumluluğunda olduğu, emtianın Almanya'daki fuarın bitimi akabinde yine fuar alanından davalı Beyoğlu Nakliyat şirketi tarafından teslim alındığı, yükleme ve istifleme işinin dava dışı sigortalı tarafından yapıldığı, sabitlemenin ise davalı Beyoğlu Nakliyat şirketinin sorumluluğunda olduğu, taşıma konusu makinelerin hem gidiş ve hem de dönüş sırasında hasarlandıklarının, iki ayrı ekspertiz raporu ile tespit edildikleri, Almanya'ya gidişte meydana gelen hasarın, yükleme ve istifleme hatasından değil, sabitleme hatasından kaynaklandığı, tekerlekli olan makinelerin nakliye sırasında sabit kalmalarını sağlayacak yeterli önlemin taşıyıcı tarafından alınmadığı, Almanya dönüşündeki hasarın meydana gelişinde ise asli kusurun yine sabitleme hatasından ötürü taşıyıcıda olduğu; ancak dava dışı sigortalı/taşıtanın, gidişteki hasara bilgisine rağmen, ambalajlama ve istifleme konusunda yeterli özeni göstermediği ve tali kusurunun bulunduğu, gerçek hasar tutarının 29.868,78-TL olduğu, bu hasarın meydana gelişinde davacının sigortalısı taşıtanın %30, davalı taşıyıcıların ise %70 oranında kusurlu oldukları, dava konusu taşıma uluslararası karayolu taşımacılığına ilişkin olduğundan olayda CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanacağı, dava konusu taşıma işinde davalı Schenker Arkas Nakliyat şirketinin dava konusu taşımaya ilişkin yükleme ve fiili taşıma işlerini tek fatura karşılığı temin ve organize eden akdi taşıyıcı/taşıma işleri organizatörü olduğu ve bu haliyle TTK'nun 917/3 fıkrası uyarınca pasif husumetinin bulunduğu, davalı Beyoğlu Nakliyat şirketinin ise ifa yardımcısı ve fiili taşıyıcı olduğu, davalıların sorumlulukları belirlenirken CMR'nin taşımacının sorumluluğuna ilişkin 17. maddesinin uygulanacağı, hasar dosyası kapsamındaki fotoğraf ve tespitler ile alınan bilirkişi raporuna göre, somut olayda meydana gelen hasarın CMR'nin 17/2 fıkrasında düzenlenen ve taşıyıcının sorumluluğunu ortadan kaldıran sebeplerden ileri gelmediği, taşıyıcının bu hususu ispat edemediği, davacı ... şirketince dosyada mevcut 56920594 numaralı nakliyat emtia/abonman sigorta poliçesi kapsamında dava dışı sigortalıya 29.868,00-TL ödeme yapıldığı, dava dışı sigortalı şirketin alacağını davacı ..

... şirketince dosyada mevcut 56920594 numaralı nakliyat emtia/abonman sigorta poliçesi kapsamında dava dışı sigortalıya 29.868,00-TL ödeme yapıldığı, dava dışı sigortalı şirketin alacağını davacı ... şirketine temlik ettiği, öte yandan TTK'nun 1472/1 fıkrasında sigorta tazminatını ödeyen sigortacının sigortalının kanuni halefi olacağı hususunun düzenlendiği, ödeme ile sigortalısının kanuni halefi olan davacının rücuen tazminat davası açısından aktif husumetinin bulunduğu, yaptığı ödeme ve sigortalının hakları ile sınırlı olmak üzere hasar sorumlularına başvurabileceği, davalılarca somut olayda taşımacının sınırlı sorumluluğuna ilişkin CMR hükümlerinin uygulanması gerektiğinin savunulduğu; taşımacının sınırlı sorumluluğuna ilişkin düzenlemelerin CMR'nin 23. ve 25. maddelerinde yer aldığı, bozma ilamından önce alınan bilirkişi heyet raporunda dava konusu taşıma için sorumluluk üst sınırının 214.097,21-TL olarak tespit edildiği, buna göre davacı tarafından yapılan ödemenin ve hasar tutarının sorumluluk üst sınırının çok altında kaldığı, gerçek hasar tutarı olan 28.868,00-TL'nin taşıyıcıların %70 kusur oranına göre 20.908,30-TL sinin davalılarca müteselsilen karşılanması gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne; 20.908,30-TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları ile davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, uluslararası kara taşımasıyla taşınan emtianın hasarlanması sebebiyle oluşan maddi tazminat istemine ilişkin olup, Mahkemece her ne kadar Dairemiz 21.12.2017 tarihli ve 2016/5658 Esas-2017/7553 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de; özellikle Almanya’dan Türkiye’ye yapılan taşımada eşyaların yükleme ve istifleme sorumluluğunun taşıyıcı tarafından üstlenilmiş olduğu davacı yanca iddia edilmiş olup, iddianın doğruluğunun tespiti halinde dönüş yolunda meydana gelen hasarlar yönünden davacı sigortalısına kusur izafe edilemeyeceği gözetilerek ve davacı sigortalısı taşıtanın Almanya'daki yükleme ve istiflemeyi yapmadığının tespiti halinde bu işi sigortalıya karşı kimin üstlendiği belirlenerek kusur ve hasar oranının ve buna bağlı olarak hangi davalının ne oranda sorumlu tutulması gerektiği hususunda değerlendirme yapılması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak eksik incelemeye dayalı olarak Almanya’dan Türkiye’ye dönüşte meydana gelen hasarlardan sigortalı taşıtanın müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekillerinin kusura yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların kusura yönelik temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 15.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13665, Karar No: 2010/14628, Tarih: 24.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13665 E.  ,  2010/14628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 3445 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarındaki “.... oğlu, Şıh ...” ve “Şaban kızı, ...” biçimindeki kayıtların, “.... oğlu,....” ile “Şaban kızı, ... yyyy” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, davacılar, murislerine ait taşınmazın tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydıyla uyumlu hale getirilmesini istemişlerdir. Tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davada, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Eldeki davada, mülkiyet aktarımına neden olmamak için, dava konusu 3445 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağı ve tüm dayanakları ile tescile esas hüküm getirtilmelidir. Getirtilen bu kayıtlar, ismi düzeltilmesi istenen “....oğlu, ....” ile “.... kızı, ... ....” nüfus kayıtları ile bağlantı oluşturacak biçimde, gerektiğinde kök kayıtları ile birlikte incelenmelidir. Ayrıca, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt malikleri ile aynı ismi taşıyan başka kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır. Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak araştırma ve inceleme sonucu, tapu ile nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Mahkemece, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.