muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2619, Karar No: 2015/38701, Tarih: 11.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/2619 E.  ,  2015/38701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan ..Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde geceleyin saat 00:10 sularında sokak üzerinde oturmakta olan tanık ..ve yakınanın yanına gelen sanığın, telefonla konuşmakta olan yakınana telefonu kapatıp gelip oturmasını ve muhabbet etmesini söylediği, yakınanın telefonu kapatıp sanığın yanına gittiği, sanığın yakınana sarılıp, “Siz gençsiniz, siz aşıksınız, biz bu günleri geçtik artık” şeklinde sözler sarfedip, yakınanın pantolonunu kemerinden tutup, sallamaya başladığı, kendisine ... şahısların saldırdığını, bu şekilde tuttuklarını, kendisine silah çektiklerini, korkmadığını anlattığı ve montunun fermuarını açıp bir tabanca çıkarması üzerine tanık ve yakınanın olay yerinden kaçtıkları, yakınanın cebinde bulunan telefonunun olmadığını fark ettiği olayda, eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule ve uygulamaya göre de; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13404, Karar No: 2013/9829, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13404 E.  ,  2013/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; tehdit suçundan mahkûmiyeti ile diğer atılı suçlardan beraatine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2009 gün ve 2008/441 Esas, 2009/264 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18544, Karar No: 2020/5979, Tarih: 08.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18544 E.  ,  2020/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalının adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2-Dava konusu 1227 ada 3 parsel ile 1228 ada 3 parsel sayılı taşınmazların güncel tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2021/2611, Karar No: 2025/5209, Tarih: 12.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2611 E.  ,  2025/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/369 E., 2016/243 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-7-8, 54 maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı süreyle ertelenmesine ve müsadere kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davaya konu yargılamayı yapma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğundan bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, ceza miktarına ve kararın usul yasaya aykırılığına, sanık müdafiinin temyiz isteği, saçmaların hangi silahtan çıktığının tespit edilemediğinden müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nın 25. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın, ...'a ait mısır tarlasındaki domuzları tarladan çıkarmak için ateş ettiği sırada, elinde bulunan av tüfeğinden çıkan saçma tanelerinin, bahse konu tarlaya komşu tarlasında çalışmakta olan ...'a isabet etmesiyle, ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tali kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yukarıda mahkemenin kabulüne yer verilen olayda;

Erzurum Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 08.10.2015 tarih ve B.03.1.ATK.425.00.00.00/2015/504 sayılı otopsi raporuna göre; ölen kişide; kanda alkol(etanol-metanol) bulunmadığı, kanda ve idrarda sistematikte aranan maddelerin (uyutucu-uyuşturucu-uyarıcılar dahil) bulunmadığı, cesedin vücudunda göğüs sol yanda ve batın sol yanda olmak üzere iki adet ateşli silah yarası mevcut olup, tek başlarına ya da birlikte ölüm oluşturacak nitelikte oldukları, cesetten makroskobik görünümüne göre yaklaşık 9 mm çapında kısmen deforme iki(2) adet iri saçma tanesi elde edildiği, kişinin ölümünün ''ateşli silah iri saçma taneleri yaralanmasına bağlı büyük damar ve iç organ hasarından gelişen kanama'' sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Jandarma Genel Komutanlığı Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 2015/4092 sayılı uzmanlık raporunda, sanığın kullandığı 07 A 6913 numaralı, 12 kalibre av fişeği istismal eden, Huğlu av tüfekleri kooperatifi yapısı tek namlulu, namlusu yiv set ihtiva etmeyen, fişek hazneli, yarı otomatik tüfeğin, yapılan muayenesinde ateş etmesinde mani mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, yapılan deneme ve mukayese atışlarda kaliblerine uygun av fişekleri patlattığının görüldüğü, altı adet 12 kalibre av tüfeği kartuşunun bu silahtan atıldığı tetkik edilmiştir.

Iğdır İl Jandarma Komutanlığı Olay Yeri İnceleme Tim Komutanlığı görevlilerince olay yerinde yapılan inceleme sonucunda, olay anında şüphelinin bulunduğu noktada 6 adet av tüfeği kartuşu ve olay anında şüphelinin bulunduğu nokta ile maktülün bulunduğu nokta arasındaki 62 metrede farklı uzaklıklarda 3 adet av tüfeği kartuş tapasının tespit edildiği bildirilmiştir.

Jandarma Genel Komutanlığının 14.12.2015 tarihli 2015/870387-277379 evrak kayıt numaralı uzmanlık raporunda sanığa ait olduğu belirtilen tüm svaplar üzerinde atış artığına rastlandığı belirtilmiştir.

Jandarma Genel Komutanlığının 08.01.2016 tarihli 2015/940161-278329 evrak kayıt numaralı uzmanlık raporunda maktulün üzerinde bulunan giysiler üzerinde yapılan incelemede giysilerdeki deliğin uzak atış sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas-2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere: ''Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.''

Tüm dosya kapsamından, akrabalıkları bulunan tarafların arasında husumet bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın ölenin orada olduğunu bilmediğinin aksi ispatlanamadığı, olayın gelişim şekli, mevcut raporlar sonucu uzak atışın olayda mevcut olduğu, sanığın olaydan hemen sonra ölenin hastaneye ulaştırılmasını sağladığı hususları birlikte gözetildiğinde, sanığın maktulü kasten öldürdüğüne dair soyut iddialar dışında anılan suçtan mahkumiyetine yeter hiçbir kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği, ancak; avcılık belgesine sahip olmayan, gerekli eğitimleri, uygun donanımları bulundurmayan, ikaz kurallarına uygun hareket etmeyen sanığın tarlalarda bulunan otların ve ekinlerin yüksekliği, tarlanın eğimi sebebiyle hasat zamanı bitişik tarlalarda yer alan insanların görülemeyebileceğini, bu sebeple atış yaparak eylemi sonucu bir kimseye isabet alabileceğini öngörmesine rağmen gerekli özeni göstermeyerek neticeye sebebiyet verdiği, bir başka deyişle bilinçli taksirle ölüme sebebiyet vermek suçunu işlediğinin anlaşıldığı, anılan suçun da ceza miktarı gözetildiğinde görevli işbu mahkemenin karar vermesinde isabetsizlik görülmediğinden bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi gereği iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan İlk Derece Mahkemesince, alt sınırdan uzaklaşılarak, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun bir ceza hükmedilmesi yerine orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesi,

2.Kasten işlenen suçlarda uygulanması mümkün olan 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi gereğince müsadere hükümlerinin uygulanması,

3.Yukarıda değinildiği üzere bilinçli taksir düzeyindeki eylemleriyle kazaya sebebiyet veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan hükümlerin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik ceza tayini yapılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tuzluca Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tuzluca Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13231, Karar No: 2018/3195, Tarih: 14.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13231 E.  ,  2018/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin beyanlarında işyerinin dış kısmında bulunan dondurma dolabının asma kilit ile kilitli olduğunu belirtmesi ve hazırlıkta bilgisine başvurulan ...’nin beyanında, suça sürüklenen çocuğun dondurma dolabının demir kapağının kilidini açarak dondurma çaldığını gördüğünü anlatması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gerekçesiyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen sosyal inceleme raporu ve adli tıp raporu için takdir edilen 265,00 TL ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre kendisinden tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... (...) müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesi ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'de dikkate alınmak suretiyle, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, yargılama gideri bölümünden sosyal inceleme raporu bilirkişi ücreti ve Adli Tıp rapor ücretine dair bölüm çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2574, Karar No: 2012/3031, Tarih: 02.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2574 E.  ,  2012/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Kayseri Çocuk Mahkemesiyle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kayseri Çocuk Mahkemesinin 04/05/2011 gün ve 2011/4 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7853, Karar No: 2025/1590, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7853 E.  ,  2025/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/257 Esas, 2024/334 Karar

u

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorum 2. İş Mahkemesinin 16.01.2024 Tarihli ve 2023/195 Esas, 2024/37 Karar Sayılı Kararı

Davacının işyerinin bulunduğu yer veya davalının ikametgahının bulunduğu yerlerden birinde dava açmakta serbest olduğu, dava dilekçesinde çalışıldığı iddia edilen iş yerine ilişkin dosyaya sunulan işe giriş bildirgesinden de anlaşılacağı üzere davalı şirketin adresinin............./İstanbul olduğu, feri müdahil vekilinin cevap dilekçesinde de yetki itirazında bulunulmuş olduğu, kaldı ki iş mahkemelerinde yetki hususu kamu düzeninden olup taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece resen dikkate alınacağı, davanın görevli ve yetkili olan İstanbul Anadolu İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinin 10.05.2024 Tarihli ve 2024/257 Esas, 2024/334 Karar Sayılı Kararı

Davalı kurum vekilinin davacının tüm çalışmalarının ve SGK işlemlerinin İstanbul İl Müdürlüğü tarafından yapıldığı, sayın mahkemenin bu dava da yetkisiz olup, yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ettiği, yetkisizlik itirazında açıkça yetkili mahkemeyi belirtmediği, yine davalı şirket vekilinin huzurdaki davada yetkili mahkemenin müvekkil şirketin ve diğer davalı şirketlerin ikametgâhı olan İstanbul İş Mahkemeleri olduğu beyanında bulunduğu, İstanbul'da birden çok yetki çevresi bulunduğu göz önüne alındığında Anadolu Mahkemelerinin açıkça yetkili olarak belirtilmediği, bu halde, davalılarca yapılan yetki itirazının usulüne uygun olmadığı, usulüne uygun bir yetki itirazı bulunmadığından mahkemece davanın niteliği itibariyle resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği, Çorum 2. İş Mahkemesi'nin yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (506 sayılı Kanun) uyarınca sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”