muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9624, Karar No: 2024/3363, Tarih: 13.05.2024

.15.2015 tarihinden beri aylık 7.013,50 TL yaşlılık aylığı aldığı, davalının ise emekli olup 2023 yılı Mart ayı itibariyle aylık 12.664,92 TL emekli aylığı aldığı anlaşılmakla, davacı kadının yasal koşulları bulunmayan yoksulluk nafakasına ilişkin talebinin reddine, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; yoksulluk nafakası reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; tazminatların miktarı

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın yararına hükmedilen tazmınatların miktarının uygun olup olmadığı, yoksulluk nafakasının reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ıncı maddeleri, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmadığı ve özellikle önceki bozma ilamının 2. bendinde erkek yararına bozma yapıldığı halde, 1. bendinde erkeğin temyiz itirazlarının tümünün reddine karar verilmiş olmasının maddi hataya dayalı olduğunun ve yapılan araştırmaya göre kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin doğru olduğunun anlaşılmasına göre; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14706, Karar No: 2013/20104, Tarih: 26.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14706 E.  ,  2013/20104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1, 43/1, 53. maddeleri gereği 4500 TL APC

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 gün ve 2525 sayılı cevabi yazıdan Başkent bölgesindeki elektrik dağıtım işinin 28.01.2009 tarihinde özelleştirildiği ve 06.05.2009 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13996, Karar No: 2016/19123, Tarih: 09.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/13996 E.  ,  2016/19123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Davalı İnş. Nak. Tic...firmasının fesih bildirim tarihinde, tüm Türkiye'de aynı iş kolunda çalışan işçi sayısının tespiti amacıyla, ...na müzekkere yazılarak fesih bildirim tarihinde davalının aynı iş kolunda çalışan kaç işçisi olduğu sorulup, ilgili belgeler istenerek gelen yazı cevabının eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11644, Karar No: 2024/16135, Tarih: 16.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11644 E.  ,  2024/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli kararı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.06.2024 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 09.10.2015 tarihinde sona eren davacının toplamda 15.523,23 USD'lik alacağının reddine karar verilmiş olup, davacı vekilince temyize konu edilen bu miktar (... Bankası efektif satış kuruna göre TL'ye çevrilmesi ile hesaplanan 346.761,47 TL), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6889, Karar No: 2019/1172, Tarih: 19.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6889 E.  ,  2019/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 213 ada 212, 213, 214, 215, 216, 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223 ve 224 parsel sayılı, sırasıyla 4400, 3300, 4900, 4066, 4000, 4400, 3866, 4000, 15966, 16966, 16200, 7900 ve 8166 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Toprak Tevzi Komisyon parseline ait tapu kaydı olduğu belirtilerek, davalı Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik, davalı Hazine vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46/1. maddesinde yazılı iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazlar, 4753 sayılı Kanun uyarınca oluşturulan tapu kayıtlarına dayalı olarak Hazine adına tespit edilmiş olup, bu şekilde oluşan tapu kayıtlarının kapsamında kalan yerlerin, tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar, zilyetleri yararına iktisap koşullarının gerçekleşmesi halinde, zilyetleri adına tescile karar verileceği 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 46/1. maddesinde düzenlenmiştir. Bu durumda anılan Yasa uyarınca, tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerekir. Ne var ki, mahkemece, bu hususta yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Davalı Hazinenin dayandığı ve tespite esas tapu kayıtlarının oluşumuna esas belirtmelik tutanakları, belirtmelik haritası, toprak tevzi haritası, tablendikatif cetveli ve komşu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ve varsa dayanakları getirtilmemiş ve tapu kayıtları keşifte yöntemince uygulanarak kapsamları belirlenmemiştir. Ayrıca çekişmeli taşınmazlar tespit dayanağı tapu kayıtlarının kapsamında kalmakta ise, toprak tevzi çalışmaları sırasında hangi nedenlerle Hazine adına tapu oluşturulduğu üzerinde durulmadığı gibi, davacı yararına edinme koşullarının oluşup oluşmadığı da kesin olarak belirlenmeksizin karar verilmesi cihetine gidilmiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazların tespitine esas alınan tapu kayıtlarının oluşumuna esas belirtmelik tutanakları, belirtmelik haritası, toprak tevzi haritası, komşu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ve varsa dayanakları ile Hazine tapusunun tesis tarihi olan 1970 yılından geriye doğru en eski tarihli ve kadastro tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve ziraat mühendisi bilirkişisi katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak keşifte, tespit dayanağı tapu kayıtları, yerel bilirkişi yardımı ve fen bilirkişi eli ile uygulanmalı, fen bilirkişisinden tapu kayıtlarının haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek ve zemine çakıştırılarak uygulanması suretiyle tapu kayıtlarının kapsamını gösterir krokili rapor alınmalı, tapu kayıtlarının haritasının fenni sıhhate uygun olmaması halinde ise sınırları itibariyle uygulanarak, tek tek kapsamı krokide gösterilmeli, belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtlar varsa bu kayıtlarda zemine uygulanarak aynı yöntemle kapsamları belirlenmeli; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başladığı, kim tarafından, ne zamandan beri kullanıldığı, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak gibi yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, keşifte alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli; ziraat bilirkişisinden taşınmazların önceki ve mevcut niteliğini, ne kadar süreden beri hangi vasıfla kullanıldığını, varsa üzerindeki bitki örtüsünü, cinsini ve yaşlarını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisinden hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, dava konusu taşınmazların hava fotoğraflarında gösterilmesi istenilmeli ve taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğunu ve arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten rapor alınmalıdır. Belirtilen şekilde yapılan uygulama sonunda taşınmazların Hazineye ait tapu kayıtlarının kapsamında kaldığının anlaşılması halinde, davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 46/1. maddelerinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği; taşınmazların tamamının ya da bir bölümünün tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde ise, davacı yararına tespit tarihinden geriye 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır

. maddelerinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği; taşınmazların tamamının ya da bir bölümünün tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde ise, davacı yararına tespit tarihinden geriye 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır. Ayrıca dava konusu taşınmazlardan 221 parsel sayılı taşınmazla ilgili kadastro mahkemesinde görülen dava sonucunda, 1950 yılından evvel taşınmazın hali arazi vasfında olduğu, daha sonra davacı ... tarafından sürüldüğü, ancak tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar zilyetlik süresinin 20 yıla ulaşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş olup, buradaki beyanlar da göz önüne alınmalı ve Fen bilirkişisinin 16.12.2013 tarihli krokili raporunda dava konusu yer olarak 221 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün işaretlenmiş olduğu da dikkate alınarak, davacının davasının bu parselin tamamına mı, yoksa bir kısmına mı ilişkin olduğuna yönelik beyanı alınıp, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24011, Karar No: 2022/6965, Tarih: 25.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/24011 E.  ,  2022/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

I- TALEP;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının20.05.2022 tarih ve 2022/49441 sayılı yazısı ile; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/09/2021 tarihli ve 2020/14656 soruşturma, 2021/3866 esas, 2021/402 sayılı iddianamenin iadesine dair Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/09/2021 tarihli ve 2021/241 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2021 tarihli ve 2021/1042 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheliler hakkında düzenlenen iddianamenin "...Sanık ... hakkındaki iddialardan birisinin bank ... hesap hareketlerine ilişkin olduğu, hesap hareketlerinin bankanın TMSF' ye devir döneminden sonrasında da devam ettiiği, eşi diğer şüpheli ... hesap hareketlerinin 17/25 aralıktan öncesinden başlayıp yine TMSF' ye devir sürecinden sonrasına kadar da devam ettiği, bu anlamda hesap hareketlerinin destekleyici nitelikte deliller bulunması gerektiği, süpheli ...ile ilgili ev abiliği görevine ilişkin beyanın 2008-2009 yıllarına ilişkin olduğu, tanık ...teşhis ettiği diğer şahısların ve şüpheli ... daha sonraki süreçte söz konusu faaliyetlerine devam ettiğine ilişkin tanık beyanı vb somut delillerin tespit edilmesi gerektiği, her ne kadar ...etkin pişmanlık çerçevesinde beyanda bulunmuş ve söz konusu şüpheli ile ilgili bir iade nedeni bulunmasa da dosyanın ayrılarak iade imkanının bulunmadığı, bu anlamda iddianamenin tümüyle iadesinin gerektiği..." şeklindeki gerekçe ile iadesine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21/03/2019 tarihli ve 2018/7658 esas, 2019/4059 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesinde, iddianamede bulunması gereken hususların neler olacağının gösterildiği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, anılan Kanun’un 174/2. maddesinde suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianamenin iade edilemeyeceğinin düzenlendiği, yine söz konusu Kanun'un 170/2. maddesinde yer alan, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukukî nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda Cumhuriyet savcısı tarafından toplanan delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturması sebebiyle iddianame düzenlenmiş olması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28/03/2022 gün ve 94660652-105-68-28704-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan soruşturmaları yapılan ve bu kapsamda iade konusu iddianamede katalog evlilik yaptıkları iddiasında da bulunulan ancak, iş bu uyuşmazlığa konu karar tarihinden sonra aynı suçtan kamu davası açılıp beraatine karar verildiği görülen şüpheli ... ile şüpheli ..., nüfus kayıtlarına göre 11.07.2012 tarihli resmi nikahlı karı kocadırlar. Süreçte verdikleri ifadelerinde düğünlerini 2013 yılında yaptıklarını belirtmişlerdir. Kars ilinde okuduğu üniversitenin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun olup daha sonraki süreçlerde 2011 yılında Taşova'da meslek lisesinde, 2015 yılında Aksaray'da fen lisesinde edebiyat öğretmeni olan şüpheli ... sigorta tescil kayıtlarına göre Ankara ilinde 2009 yılı 10'uncu ayı ile 2010 yılı 9'uncu ayları arasında; diğer şüpheli ... ise Eskişehir' de okuduğu üniversiteden mezun olması sonrası, evliliğine müteakip yerleştikleri Erbaa ilçesinde 2013 yılı 9'uncu ve 2014 yılı 5'inci aylarında örgüte müzahir dershanelerde çalışmışlardır.

Şüpheli ... hakkında; aynı suçtan işlem yapılan ve etkin pişmanlıkta bulunarak, 24.12.2018 tarihinde şüpheli sıfatı ile müdafii eşliğinde ifadesini veren Şadiye Üzülmez'ün beyanlarına istinaden Tokat C. Başsavcılığınca 2019/1062 soruşturma numarası ile silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan soruşturma başlatılmıştır. 24.12.2018 tarihinde şüpheli sıfatı ile verdiği ifadesinde Şadiye Üzülmez özetle; Biyoloji öğretmeni olarak çalıştığı yapı içerisinde 2013 yılı haziran ayında yapılan atamasına istinaden başladığı ve 2014 yılı haziran ayına kadar çalıştığı Erbaa ilçesinde bulunan ve sohbetlerin yapılıp, öğrencilerin çetelelerinin tutulmasının istenildiği, iktidar partisine yönelik oy verilmemesine ilişkin telkinde bulunulduğu, gündem adlı yapılan toplantılarda gizlilik kuralı olarak telefonların ayrı bir odaya konulup veya kapatılmasının sağlandığı, 17/25 aralık sürecinden sonra Bank ...'ya ilişkin konuşmaların yapıldığı, iltisaklı derneğe üye ve müzahir örgüt yayınlarına da abone olunmasının istenildiğini belirttiği örgüte ait dershanede; kendisi ile birlikte toplantılara katılan öğretmenlerden birisinin de şüpheli Ayşegül Eroğlu (Eren) olduğunu beyan etmiş ve de fotoğraftan teşhiste bulunmuştur.

Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının talimatı üzerine, ifadesinin alınmasına ilişkin yapılan telefon görülmesi sonrası, nüfus kaydı ile de uyumlu biçimde yeni doğum yaptığı ve Aksaray'da yaşadığı belirlenen şüpheli ..., 03.07.2020 tarihinde, kolluğa gelerek ifadesini vermiştir.