muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2604, Karar No: 2024/7448, Tarih: 22.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2604 E.  ,  2024/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/62 Esas, 2023/134 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin KİNETİX markasının tanınmış marka olup, Türkiye’de en çok satılan spor markası olduğunu, davalılardan ...’in 2017/33503 başvuru numarası ile ‘‘X-Jİ’’ markasını 25. ve 26. sınıflarda tescil ettirmek istediğini, davalı başvurusuna yaptıkları itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, davalının müvekkiline ait ‘‘X,X, KNX, ..., X ..., ..., ..., KNX, X KNX, KNX ... Şekil, ...’’ markalarındaki logoları aynen kullanmak suretiyle ‘‘X-Jİ’’ markasını meydana getirdiğini, her iki marka arasında aynilik derecesinde benzerlik bulunduğunu, tüketici nezdinde davalı markasının müvekkiline ait markaların serisi olarak değerlendirilebileceğini ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK kararının iptaline, dava konusu markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... davaya beyanında, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının ‘‘X’’ ibareli markasının şekil olarak tescil olunduğu, ortalama tüketici kitlesinin umumi bakış açısı dikkate alınarak karşılaştırmaya tabi tutulduğunda her iki markanın karıştırılamayacak işaretler olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle YİDK kararının iptali yönünden davanın reddine, hükümsüzlük yönünden dava kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3299, Karar No: 2013/3986, Tarih: 07.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/3299 E.  ,  2013/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup dosyanın Yargıtay'a 01/02/2013'ten sonra gelmiş bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13754, Karar No: 2008/3556, Tarih: 12.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13754 E.  ,  2008/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 3.3.2007 tarihinde davalıdan koltuk takımı, kanape,buzdolabı satın aldığını,satın aldığı ürünlerin ayıplı olduğunu,12.3.2007 tarihli ihtarname ile ayıplı olan ürünlerin değiştirilmesini veya ödediği bedelin iadesi istemi ile davalıya başvurmasına rağmen ,sonuç alamadığını ileri sürerek ayıplı malların davalı satıcı tarafından geri alınarak ödediği 4355 YTL nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu malları 17.6.2006 tarihli sözleşme ile satıp teslim ettiğini,davacının isteği üzerine 3.3.2007 tarihli faturanın kesildiğini,satılan ürünlerde açık ayıp olduğunda ayıbın 30 ... günü içinde satıcıya bildirilmesi gerektiğini,davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ürünlerde ayıp olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş ; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalıdan satın aldığı mobilya ve buzdolabının ayıplı olduğu gerekçesi ile ödediği satış bedelinin iadesi talebi ile eldeki davayı açmıştır.4077 sayılı Kanunun 4/2 maddesi gereğince tüketici malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içinde ayıbı satıcıya bildirmekle yükümlüdür.Dosya içeriğine göre satışa konu malların açık ayıplı olduğu anlaşılmaktadır.Davalı satışa konu malları 17.6.2006 tarihinde teslim ettiğine dair belge ibraz etmiş davacı ise malların 3.3.2007 tarihinde teslim edildiğini iddia ederek buna ilişkin irsaliyeli fatura dosyaya konulmuştur. Malların

2007/13754-2008/3556

17.6.2006 tarihinde teslim edildiği kabul edildiği takdirde davacı kanunda öngörülen ayıplı malın satıcıya bildirme ile ilgili 30 günlük süreyi geçirmiştir,şayet 3.3.2007 tarihinde satıma konu malların teslimi kabul edilirse 12.3.2007 tarihli ihtarname ile ayıbın süresinde bildirildiğinin kabulü gerekir.Mahkemece bu iki teslim belgesi üzerinde durularak,teslim tarihi ve buna bağlı olarak süresinde ayıp ihbarında bulunup bulunamadığı saptanarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan gerekçelere göre temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, temyiz harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9909, Karar No: 2015/3706, Tarih: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9909 E.  ,  2015/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, keşfe katılan ... ve fen bilirkişilerine verilerek; 1941 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon, 2/B madde, 4999 sayılı Kanunun ile değişik 9. maddesine göre yapılan fenni hataların düzeltilmesi çalışmasına ilişkin haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların 1941 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon, 2/B madde, 4999 sayılı Kanunun ile değişik 9. maddesine göre yapılan fennî hataların düzeltilmesi çalışması hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon, 2/B madde ve 4999 sayılı Kanunun ile değişik 9. maddesine göre yapılan fennî hataların düzeltilmesi çalışma haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ve açıklamalı ek rapor alınıp,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/215 Esas sayılı dava dosyasının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7243, Karar No: 2010/13623, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7243 E.  ,  2010/13623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı şebeke hissesi bedeli ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.630TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı, davalı kurumun başka bir dosyaya ibraz ettiği 18.12.2007 tarihli cevabi yazıda pissu hattının yenilenmesinin sonraki yıllardaki yatırım programlarına alındığını bildirdiğini, davalının dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde yeni su ve kanal şebekesini yapmadığını, ıslah çalışmasının da olmadığını iddia etmiş,davalı ise, ada dışı imalatların kendileri tarafından yapıldığını savunmuştur. Hal böyle olunca bu konuda tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 103.65 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/523, Karar No: 2023/336, Tarih: 07.06.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/523 E.  ,  2023/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 329-484

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...'ün, nitelikli mala zarar verme suçundan beraatine ilişkin Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.09.2015 tarihli ve 211-660 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 22.06.2021 tarih ve 10414-12021 sayı ile; "...Sanıklar ve katılanların elbirliği (iştiraken) halinde malik oldukları dava konusu taşınmaz üzerinde hukuken bir taksim yapılmadığı, katılanın fiilen kullandığı alandaki zeytin ağaçlarının sanıklar tarafından kesilerek zarar verildiği, sanıkların da katılanın ağaçları kendi sınırlarına doğru dikmesinden dolayı eylemleri gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri anlaşılmakla unsurları oluşan suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 05.10.2021 tarih ve 329-484 sayı ile; sanığın, aynı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c, 62, 50/1-a, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabulüyle dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 08.09.2022 tarih ve 3403-10982 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 05.10.2022 tarih ve 40691 sayı ile; “...Somut olayda, 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesine göre bir hafta olduğu, ayrıca, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlama tarihinden sonra 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı hâllerde, temyizde sebep gösterme zorunluluğunu da dikkate alan kanun koyucu, 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde değişiklik yaparak 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında verilen kararlar bakımından temyiz süresini yedi günden on beş güne çıkarmış ise de, 1412 sayılı CMUK'nın temyiz süresine ilişkin hükümlerine de atıf yapma imkanı bulunduğu hâlde bilinçli bir şekilde bu yönde bir düzenlemeye yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu son karar tarihi 22.10.2021 olmakla birlikte bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce dosyanın Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle sanığın, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun şekilde yapılan karara yönelik sekizinci günde gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinden sonra olduğu ve bu nedenle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği” görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.10.2022 tarih ve 10381-14652 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan verilen 17.09.2015 tarihli beraat hükmünün, katılan vekilinin temyizi üzerine Özel Dairenin 22.06.2021 tarihli ilamı ile bozulması sonrasında, bozmaya uyan Yerel Mahkemece 05.10.2021 tarihinde sanığın aynı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği, yüze karşı verilen bu hükmün sanık tarafından 13.10.2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşılan dosyada; temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nın 310 ve 311. maddeleri uyarınca "bir hafta" mı yoksa 05.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "on beş" gün mü olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesince 17.09.2015 tarih ve 211-660 sayı ile sanık ...’ün nitelikli mala zarar verme suçundan beraatine karar verildiği,

Hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 22.06.2021 tarih ve 10414-12021 sayı ile bozulmasının ardından bozmaya uyan Yerel Mahkemece sanığın, TCK’nın 152/1-c, 62, 50/1-a, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna karar verildiği, kısa kararın hazır bulunan sanığın yüzüne karşı verildiği,

Kısa kararın son paragrafında; “Dair, yoklukta karar verilenler için gerekçeli kararın tebliğ tarihinden, yüze karşı verilen kararların tefhim tarihinden itibaren 7 gün içerisinde, mahkememize veya bulunduğu yer asliye ceza mahkemesine veya şahsın ceza infaz kurumunda bulunması durumunda ceza infaz kurumu idaresine vereceği dilekçe veya zabıt katibine yapılacak beyanın tutanağa geçirilmesi suretiyle başvuru halinde Yargıtay nezdinde temyiz yasa yolu açık olmak üzere sanıkların ve katılan vekilinin yüzüne karşı yasa yoluna başvurulmadığı takdirde kararın kesinleşeceği ihtaratı ile Cumhuriyet savcısının mütalaasına uygun olarak verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.” şeklinde açıklamaların bulunduğu,

Kısa kararın tebliğ edildiği 05.10.2021 tarihinin Salı gününe denk geldiği, tebliğden itibaren bir hafta olan 12.10.2021 tarihinin de Salı gününe tekabül edip temyiz süresi içinde herhangi bir tatil gününün bulunmadığı,

Sanığın 13.10.2021 havale tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Kısa kararın tebliğ edildiği 05.10.2021 tarihinin Salı gününe denk geldiği, tebliğden itibaren bir hafta olan 12.10.2021 tarihinin de Salı gününe tekabül edip temyiz süresi içinde herhangi bir tatil gününün bulunmadığı,

Sanığın 13.10.2021 havale tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve Geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir.

1412 sayılı CMUK'da olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak yeni usul yasası sisteminde, yasa yolları içinde istinafa yer verilmesi ve bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.” hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı CMUK’nın 305 ila 326. maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Başka bir anlatımla, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra temyiz başvuru usulünün ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.