muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12202, Karar No: 2012/195, Tarih: 16.01.2012

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu ve Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararlarının geriye yürümeyeceği düşünülse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal kararlarının kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği ancak henüz kesin çözüme bağlanmamış uyuşmazlıkların iptal kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Bu durumda “davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın” Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır. Davacı Hazinenin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13548, Karar No: 2010/10169, Tarih: 12.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13548 E.  ,  2010/10169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı Şirket'e ait otelin kahvaltı salonunda verilen düğün yemeği sırasında kalorifer peteği üzerine bıraktıkları çantalarının, davalının kusuru nedeniyle çalındığını belirterek, uğradıkları zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı ise, değerli eşyaların kabul yerine (resepsiyona) bırakılması yönünde uyarı yazısının bulunduğunu, salona davetliler dışında kimsenin giremeyeceğini, içinde para ve değerli eşyalar bulunan çantalarını kalorifer peteği üzerine bırakan davacıların kusurlu olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, kusur, uygun nedensellik bağı ve hukuka aykırılık unsurlarının gerçekleşmediği, zarar ve tutarının kanıtlanamadığı, düğün sözleşmesinde haksız eylem nedeniyle uğranılan zararlardan davalının sorumlu olacağına ilişkin düzenleme bulunmadığı gerekçeleri ile istem reddedilmiştir.

Dosyadaki bilgi, belge, 15.04.2007, 04.01.2008 ve 15.09.2008 günlü bilirkişi raporundan, olayın meydana gelmesinde tarafların bölüşük kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Kalorifer peteği üzerine çantalarını bırakan davacıların kusuru daha çok olmakla birlikte, düğün sırasında yeterli güvenlik önlemi almayan davalının da kusursuz olduğu kabul edilemez.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacıların çantalarının içinde bulunan para, ziynet eşyası, cep telefonu ve diğer eşya yönünden Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutarda maddi tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, maddi tazminat istemlerinin de tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21611, Karar No: 2013/5368, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21611 E.  ,  2013/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ile müştekinin Çorum ilinde bulunan Kale parkında buluştukları, sanığın, müştekinin sağ kolunda bulunan 665,00 TL değerindeki altın bileziğe bakmak için istediği, müştekinin de bileziği verdiği, ancak beraberinde getirdiği sahte bilezik ile altın bileziği değiştirerek sahte bileziği doğuştan ileri derecede görme bozukluğu olan ve gerçek bilezik ile sahte bileziğin değiştirildiğini fark edecek kadar görme yetisi olmayan müştekiye verdiği şeklinde gerçekleşen eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1363, Karar No: 2018/7056, Tarih: 14.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1363 E.  ,  2018/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2015 tarih ve 2006/330-2015/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 19/02/2004 tarihinde davalılar ..., ... ve dava dışı ... ile birlikte sermayesi 100.000,00-TL olan ... Turizm Su Sporları İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'yi gerekli prosedürleri gerçekleştirmek suretiyle kurduklarını, ...'ın daha önceki işleri nedeniyle maliyeye borçlu olduğunu bu sebeple şirketin kuruluşunda görünmeyeceğini belirttiğini ve bu nedenle şirkette ortak olarak görünmediğini, şirkete su sporlarının yapılabileceği bir turizm tesisi inşa edileceğini, davalıların kurulacak şirketi bahane ederek davacıyı ekonomik olarak istismarının ilk olarak 2004 yılının başladığını, davalılardan ... ve ...'in kurulacak tesisin masraflarının öngörülenden fazla olduğunu söyleyerek 20.000 USD'ye ihtiyaçları olduğunu, davacıdan ödemesini ve tesisin kurulmasından sonra elde edilecek kârdan bu paranın iade edileceğini beyan ettiklerini, bunun üzerine davacının 20.000 USD'yi ... ve ...'e verdiğini ve karşılığında bu kişilerden 20/08/2004 vadeli senet aldığını, 26/08/2004 tarihinde inşa edilecek tesisin muhammen bedelin fizibilite çalışmaları sonrası bulunan rakamın altında kalması sebebiyle şirketin ana sermayesinin 100.000,00 TL'den 150.000,00 TL'ye ortak sayısının da ... ve ... katılımı ile üçten beşe çıkartıldığını, sermaye arttırımının yapıldığı tarihlerde diğer ortakların sermaye arttırım borcunu yerine getirememesi üzerine davacı ...'nın hissedarı olduğu şirketin hukuki ve fiili olarak zor durumda kalmaması için paydaş ..., ... ve ...'a sermaye arttırım borcuna karşılık ayrı ayrı 29.167 Euro ödünç verdiğini, davacının vermiş olduğu bu borçlara karşılık bu kişilerden ayrı ayrı 29.167 Euro

bedelli 01/09/2005 vadeli üç ayrı senet aldığını, daha sonra tesisin ek inşa ve imal masraflarının bir kez daha arttığını bu amaçla 25.000,00 TL'ye ihtiyaç duyulduğunu bildirdiklerini bunun üzerine davacının 25.000,00 TL'yi ... adına ... Ltd. Şti'nin ... ... şubesine ...'dan talimat yazarak ... ... Şubesi hesabından 13/09/2004 tarihinde havale ettiğini, daha sonra her ortaktan ek inşa bedeli istediklerini söyleyerek davacıdan 102.000,00 TL daha aldıklarını, bu hususta iki ayrı çek verdiklerini, bunun üzerine borçların ödenmesi konusunda davalılara başvurduğunu defter ve kayıtların kendisine gösterilmesini istediğini ancak gösterilmediğini, hatta şirketin piyasaya borçlandırılarak icra takipleri ile içinin boşaltıldığını öğrendiğini, tüm bu nedenlerle 87.500 Euro, 20.000 USD ve 127.000,00 TL'nin davalıların temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi yürütülerek davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, açılan davanın haksız, mesnetsiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının diğer davalılarla birlikte beraber kurulan ... Su Sporları İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ye ortak olduğunu, kurulan şirketin ticari faaliyet sonucunda zarar ettiğini, tüm ortakların da bu zarardan etkilendikleri, 29.167 Euro bedelli senet keşide ederek verdiğinden bahsedildiğini, bu konuda davacının elinde yazılı belge bulunduğundan icra yoluna gitmesinde bir engel bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, şirketin zarar ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, şirketin zarar ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, şirketin zarar ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, şirketin zarar ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ... tarafından davalılar ... ve ...'in keşide ettiği, şirket kurulurken davalıların payına düşen masrafı karşılamak için 20.000 USD bedelli 20/08/2004 vade tarihli senedin düzenlenerek borç verildiği, davalı ... Turizm Su Sporları İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin ... hesabına 30/04/2004 ile 13/08/2004 tarihleri arasında toplam 213.500,00 TL yatırılmış olduğu, şirketin sermaye arttırım aşamasında davacı tarafça davalılar ..., ... ve ...'a borç verildiği ve bu borca karşılık senetlerin arkasına "alınan sermaye borcuna karşılık alınmıştır" ibaresi bulunan 01/09/2005 vadeli her biri 29.167 Euro olan 3 adet senet düzenlendiği, davalı limited şirketin sermayesi her biri 1.000,00 TL kıymetinde 150 adet olup 150.000,00 TL olduğu, şirket ortaklık yapısında davacı ...'nın 30.000,00 TL sermaye koyması gerektiği anlaşılmakla davacı tarafından şirket hesabına gönderilen 213.500,00 TL'nin 30.000,00 TL'si ortaklık payı olup kalan 183.500,00.-TL diğer ortakların şirket sermaye payı ödemesi için senet karşılığı verilen ortakların borcuna istinaden gönderildiği, davacının şirket işleri için ayrıca gönderildiğine ilişkin mahkememiz dosyasına herhangi bir bilgi ve belge dosyaya ibraz edilemediği, şirket banka ekstrelerinden de paraların şirket ödemeleri için kullanılmış olduğu, davalı ortaklar ise her ne kadar şirkete TL sermaye payı taahhüt etmiş iseler de bu taahhüdü davacıya Euro borçlanmak suretiyle yaptıkları dolayısıyla davalı şirket ortaklarının davacıya karşı sermaye borçları kapsamında ödediği bedel nedeniyle borçlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü, 20.000 USD'nin davalılar ... ve ...' den müştereken ve müteselsilen tahsiline, 29.167 Euro'nun davalı ...'den tahsiline, 29.167 Euro'nun davalı ...'ten tahsiline, 29.167 Euro'nun davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, borç olarak verilen paranın tahsili istemine ilişkin olup, davalılar bu meblağlar için davacıya senet verildiğini ve senetleri takibe koymak yerine bu davayı açamayacağını savunmuşlardır. Dairemizin yerleşik kararları gereğince, davacının ilam almakta hukuki yararı bulunduğundan, davayı açabilir ise de, dava konusu borç nedeni ile düzenlenen senetlerin iade edilmesi gerekmektedir. Bu durumda mahkemece senet asıllarının davacıdan alınarak sonrasında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir karar verilmeden hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece dava kısmen kabul edildiği halde reddedilen kısım yönünden davalılar yararına vekalet ücretine karar verilmemesi doğru olmayıp kararın bu yönden de temyiz eden ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı temyiz eden vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) no'lu bentlerde açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5067, Karar No: 2024/1686, Tarih: 22.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5067 E.  ,  2024/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/607 E, 2023/733 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.08.2012 tarihli iddianamesi ile; hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

B. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında;

1.Hırsızlık suçundan beraatine,

2.Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

C. Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi üzerine Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli kararı hükümlerin açıklanmasına karar verilmiştir.

D. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli kararında belirtilen "5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre, hükmün açıklanmasına yönelik kararda; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/8-830 Esas, 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2023 tarihli kararı ile sanığın; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

E. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2023 tarihli kararı ile sanığın; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın, mağdurun çalıştığı işyerindeki dolabından kredi kartını izinsiz olarak aldığı ve mağdurun kredi kartı ile bilgisi ve rızası dışında Makromarket isimli iş yerinden 43,00 TL tutarında alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun çalıştığı işyerinin güvenlik kamera kayıtlarına ait 04.06.2012 tarihli CD izleme tutanağının incelenmesinde; sanığın olay tarihinde saat 18.05.41 sırasında mağdurun çalıştığı hastanede soyunma odası önüne geldiği 18.05.58'de soyunma odasına girdiği, 18.07.55'e kadar odada kaldığı ve bu zaman diliminden sonra odadan ayrıldığı görülmüştür.

3. Sanığın babası tanık A.D. beyanında; kamera kayıtlarındaki kişinin oğlu olan sanık olduğunu teşhis etmiştir.

4. Mağdur ...; iş arkadaşının, daha önce kurumlarında hırsızlık yapmaya çalışan kişinin tekrar geldiğini, eşyalarını kontrol etmesini söylemesi üzerine dolabını kontrol ettiğinde nüfus cüzdanı ve kredi kartının yerinde olmadığını fark ettiğini, bankayı arayıp kartını iptal etmek istediğinde kartından alışveriş yapıldığını öğrendiğini beyan etmiştir.

5. Sanık ...; atılı suçlamayı kabul ettiğini, madde bağımlılığının tedavisi için gittiği mağdurun iş yerinde dolabın üzerinde gördüğü cüzdanı aldığını ve içindeki kredi kartı ile harcama yaptığını mağdurun zararını giderdiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, mağdurun çalıştığı işyerindeki dolabından çaldığı kredi kartı ile Makromarket isimli iş yerinden 43,00 TL tutarında alışveriş yaptığı ve mağdurun zararının giderildiği somut olayda;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun çalıştığı işyerinin güvenlik kamera kayıtları, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın atılı suçu işlediğine dair ikrarı hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmış ve sanığın temyiz isteği reddedilmiştir.

B- Re'sen Gözetilen Diğer Nedenler Yönünden;

Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, hapis cezasının yanında hükmedilen 1 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince adli para cezasına çevrilmemesi, kanuna aykırı görülmüş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B- Re'sen Gözetilen Diğer Nedenler Yönünden;

Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, hapis cezasının yanında hükmedilen 1 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince adli para cezasına çevrilmemesi, kanuna aykırı görülmüş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma kararı sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.10.2023 tarihli kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve re'sen gözetilen nedenler yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının,Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.