muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/25, Karar No: 2022/237, Tarih: 05.04.2022

Maddenin ikinci fıkrasında nitelikli hâl olarak sayılan cebir, kişiye karşı fiziki güç kullanmak suretiyle, onun veya bir üçüncü kişinin iradesi ve davranışları üzerinde zorlayıcı bir etki meydana getirilmesidir. Cebre maruz kalan kişi, bu fiziki gücün meydana getirdiği acının etkisiyle belli bir davranışta bulunmaya zorlanmaktadır.

Tehdit, Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğü’ne göre, “gözdağı verme” anlamına gelmekte olup bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı veya herhangi bir işaretle işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M.... Artuk- A.Gökcen- M.... Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Kitabevi, ... 2019, 18. Bası, .... 405.).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için de mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya mağdurun bundan korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili "korkutmak amacıyla" yapmış olmasıdır (MAJNO, C.II, ....127; A.Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C.II, .... 517 ve 873.).

Hile ise, söz, hareket veya diğer davranışlarla bir kişinin bilerek aldatılması ve yanıltılmasıdır. Hile ile kendisinde yanlış düşünce uyandırılan kişi belli bir davranışa sürüklenmekte ve buna zorlanmaktadır. Hilenin alıkoyma veya kaçırmaya yönelik olması gerekir. Ayrıca hile aldatıcı nitelikte de olmalıdır. Vaad ile hile birbirine karıştırılmamalıdır. Ancak mağdurun yaşı, tecrübesizliği, içinde bulunduğu korku ve endişe hâli gibi nedenlerle esasen hür iradesi ile kabul etmeyeceği bir hususun vaad edilerek iradesinin kırılması durumunda hilenin varlığı kabul edilmelidir. Bu nedenle bir şeyin hile olup olmadığı her somut olaydaki koşullara göre değerlendirilmeli ve mağdurun kandırılarak direncinin kırılıp kırılmadığı belirlenip sonuca ulaşılmalıdır.

Öğretide "Hile, kişiyi kandırmak için kullanılan bir yöntemdir. Hile, gerçek olmayanı gerçekmiş gibi göstererek failin kandırılmasını sağlar. Kandırılmış olan kişi de, gerçeği bilseydi yapmayacağı bir davranışı yapar. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda kullanılan hileyle kandırılan kişi, bir yerden diğer bir yere kendi iradesiyle gider veya gitmez. Ancak, bu irade, kandırılmış olduğundan özgür irade değildir." şeklinde görüşlere yer verilmiştir (Serap Keskin Kiziroğlu, Özel Ceza Hukuku, 3. Cilt, On İki Levha Yayıncılık, 1. Baskı, 2018, .... 86-87.).

Bu suç tipi ile bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanması eylemleri cezalandırılmak istenmiştir. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir.

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak"tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama yapılmamıştır. Bu nedenle suç mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yerde, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmeyip aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme hâlinde dahi diğer unsurlar da var ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, ... 1994, .... 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, ... 1994, .... 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-... Önok, ... 2008, .... 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... ... Artuk-Ahmet Gökcen, ... 2018 Adalet Yayınevi, 17. Baskı, .... 368) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları) benimsenmiştir. Suçun oluşabilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yönündeki ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması, diğer bir deyişle eylemde hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği hâlleri ifade etmektedir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir sonuca varılması bakımından ''geçitli suç'' kavramının ve bu bağlamda cinsel istismar (veya cinsel saldırı) suçunun işlenmesi sırasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluşup oluşmadığının ayrıca irdelenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir sonuca varılması bakımından ''geçitli suç'' kavramının ve bu bağlamda cinsel istismar (veya cinsel saldırı) suçunun işlenmesi sırasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluşup oluşmadığının ayrıca irdelenmesi gerekmektedir.

Failin bir suçu işlemek için aynı hukuki değeri koruyan daha hafif bir suçu işlemek zorunda kaldığı hâllerde "geçitli suç" söz konusu olur. Geçit suçlar cezalandırılmayan önceki eylemlerin kapsamında sayılırlar ve bu nedenle bütün cezalandırılmayan önceki eylemlerle birlikte görünüşte içtimanın bir türünü oluştururlar. Bu tip görünüşte içtimada, bir suçun işlenmesi için daha hafif suçu basamak yapmak zorunluluğu vardır ve basamak durumunda bulunan suçu düzenleyen normun yardımcı norm oluşu nedeniyle, ağır suçu düzenleyen normun uygulanması ile yetinilir. Geçitli suçun söz konusu olabilmesi için, görünüşte içtima eden normlar arasında açık nitelikte asli-yardımcı norm ilişkisinin bulunmaması, ağır suç ile bu suça ulaşabilmek için aşılması zorunlu basamak durumunda bulunan hafif suçu düzenleyen normların korudukları hukuki değerlerin aynı nitelikte ve aynı türden olmaları, ağır suçun işlenmesi için mutlaka geçit durumundaki daha hafif bir suçun işlenmesinin gerekmesi, hafif suçun faili ve mağduru ile ağır suçun faili ve mağdurunun aynı kişiler olmaları, failin hareketi ile ağırlaşan neticeler arasında nedensellik bağının bulunması ve failin kastının başlangıçtan itibaren ağırlaşan neticeleri gerçekleştirmeye yönelmiş olması gerekir. Bu nedenle fail hareketine taksirle başlamış ve sonradan kastla devam etmişse veya başlangıçta hafif sonucu gerçekleştirmek istediği hâlde daha sonra kastını ağır sonuca yöneltmişse artık geçitli suçtan söz edilemez (Kayıhan İçel, ... Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl: 7, Sayı: 14, Güz 2008, .... 35-49; Kayıhan İçel, Suçların İçtimaı, Sermet Matbaası, ..., 1972, .... 226-238).

Öğretide amaç suç-araç suç ilişkisinin bulunduğu hâllerde, amaçlanan suç işlendiği takdirde, bu suçtan dolayı da failin ayrıca cezalandırılacağı, gerçek içtima kurallarının uygulanacağı savunulmuştur (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 9. Bası, ..., 2013, .... 538, Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 12. Bası, ..., 2019, .... 505).

Öğretide amaç suç-araç suç ilişkisinin bulunduğu hâllerde, amaçlanan suç işlendiği takdirde, bu suçtan dolayı da failin ayrıca cezalandırılacağı, gerçek içtima kurallarının uygulanacağı savunulmuştur (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 9. Bası, ..., 2013, .... 538, Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 12. Bası, ..., 2019, .... 505).

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı suçu gibi bazı suçların icrası sırasında zorunlu olarak eşlik eden bir fiil olarak yer alabilir. Cinsel saldırı suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı bu gibi hâllerde işlenen suç dışında failin sorumluluğunu gerektiren ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç suçun işlenebilmesi için mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hâllerde, fail amaç suçun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 6. Bası, ..., 2019, .... 465). Ancak cinsel saldırı öncesi ya da sonrasında eğer mağdurun özgürlüğü sınırlandırılmışsa, fail kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da sorumlu tutulmalıdır (M. ... Artuk-Ahmet Gökçen-M. ... Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 18. Baskı, ..., 2019, .... 375.).

Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırılmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamakta, ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

... İli, Köprübaşı ilçesinde ikamet eden suç tarihinde 9 yaşını bitirmiş katılan mağdur ...’ın arkadaşları ile birlikte Köprübaşı ilçesinin ... Mahallesi girişinde yolda oyun oynarken ... Büyükşehir Belediyesinde midibüs şoförü olan sanığın belediye midibüsüyle birlikte çocukların oynadıkları yere gelip durduğu, midibüs park hâlinde iken sanığın çocukları çikolata vereceğini söyleyerek midibüsün içine çağırdığı, katılan mağdurun arkadaşlarıyla birlikte midibüsün içine girdikleri, sanığın çocuklara “Bir dahaki gelişimde size çikolata alacağım.” dediği, çocukların midibüsten inerek oynamaya devam ettikleri sırada sanığın katılan mağduru soru soracağını söyleyerek tekrar midibüse çağırdığı, katılan mağdurun kardeşi olan ... ...’a da “Ben ablana sorular soracağım, sen otobüse gelme.” dediği, katılan mağdurun midibüse tekrar bindiğini arkadaşlarından tanıklar ... ve ...’in gördükleri, sanığın katılan mağdura matematik soruları sorduktan sonra katılan mağduru midibüsün arka koltuğuna götürerek yüzüstü yatırdığı, katılan mağdurun sırtının açıldığını söyleyerek pantolonunu çıkarttığı, bu sırada sanığın cinsel organını çıkartarak katılan mağdurun sırt kısmına sürttüğü, katılan mağdurun sırtında ıslaklık hissettiği, katılan mağdurun kardeşi olan ...’in midibüse gelerek ablasına seslenmesi üzerine katılan mağdurun midibüsten kaçtığı, katılan mağdura ait çiçek desenli pijamada sanıktan alınan kan örneklerinden elde edilen genotipin bulunduğu anlaşılan olayda;

Sanığın, yolda arkadaşlarıyla oynayan katılan mağduru önce çikolata vereceğini daha sonra ise soru soracağını söyleyerek hileli söz ve davranışlarla midibüsün içerisine çağırması, sanığın kendisine soru soracağını zanneden katılan mağdurun kendisinde yanlış düşünce uyandırılarak midibüsün içerisine binmek şeklinde gelişen belli bir davranışa sürüklenmesi, sanık tarafından suç tarihinde 9 yaşında olan katılan mağdura yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlemek amacıyla aldatıcı nitelikte hile kullanılarak katılan mağdurun alıkonulması, katılan mağdurun oyun oynadığı sokaktan midibüse hile ile götürülerek cinsel istismarda bulunulması karşısında; sanığın eyleminin, cinsel istismar eylemi süresiyle sınırlı olarak alıkoyma şeklinde kabul edilemeyeceği, sanığın cinsel istismar eyleminden önce katılan mağdurun bulunduğu yerden başka bir yere hile ile gitmesini sağlayarak midibüse girdiği andan itibaren katılan mağduru hürriyetinden yoksun kıldığı anlaşıldığından, sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararına konu hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararına konu hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan, direnme hükmünü vekili aracılığıyla temyiz eden Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 23.01.2017 tarihinde duruşma gününü bildirir davetiyeyi usulüne uygun şekilde tebliğ almasına rağmen katılma talebinin Yerel Mahkemenin 23.02.2017 tarihli hükmünden sonra 01.03.2017 tarihinde yapması ve CMK’nın 237. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz.” hükmü uyarınca katılma talebinin, ilk derece mahkemelerinde bulunulması gerektiğinin anlaşılması karşısında; davadan ve duruşma gününden usulüne uygun şekilde haberdar edilmesine rağmen, duruşmalara katılmayan, süresinde katılma talebinde bulunmayan ve CMK'nın 237. maddesine uygun biçimde katılan sıfatını almayan suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının temyiz hakkı bulunmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.07.2018 tarihli ve 1578-1459 sayılı direnme kararına konu hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.07.2018 tarihli ve 1578-1459 sayılı hükmüne yönelik temyiz hakkı bulunmayan suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının vaki temyiz talebinin, CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin katılan ... ve katılan mağdur ... vekilinin temyiz istemleriyle SINIRLI OLARAK YAPILMASINA,

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.07.2018 tarihli ve 1578-1459 sayılı direnme kararına konu hükmündeki sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

3- Hükmün, sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3626, Karar No: 2020/6809, Tarih: 04.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3626 E.  ,  2020/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26/04/2007 gününde verilen dilekçe ile mera kaydının iptali ile tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, ... Köyü ..,....Mevkiinde bulunan taşınmazlarının komisyon tarafından mera olarak sınırlandırıldığını belirterek sınırlandırmanın iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemiz tarafından eksik inceleme nedeniyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yeniden mahallinde keşif yapılmış ve bu kez; davanın kısmen kabulüne, 131 ada 479 No'lu mera parseli içerisinde yer alan 80.000 m2 alana isabet eden mera tahsisi kararının iptali ile biçenek vasfıyla ve eşit paylarla davacılar adına kayıt ve tesciline, 101 ada 675 No'lu parsel içerisinde yer alan 61.817,47 m2 alana isabet eden mera tahsis kararının iptali ile biçenek vasfıyla ve eşit paylarla davacılar ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, Göller mevkiindeki taşınmaza ilişkin davacı ...’in davasını reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince ;

a-675 No'lu parsel İl Mera Komisyonu tarafından mera vasfı ile sınırlandırılmıştır. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan ziraat bilirkişi raporunda ... Mevkiindeki taşınmazın biçenek vasfında olduğu bildirilmiş, 2001 ve 1958 tarihli hava fotoğraflarında sürülü olmayan ve yoğun bitki nedeniyle biçenek vasfında olduğu tespit edilmiştir.

Çayır taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerdir. Umuma ait çayır ve otlak yerlerinin kullanılmasında ve bunlardan faydalanılmasında mera yaylak ve kışlaklara ilişkin hükümler uygulanır. 3402 sayılı kanunun 16/B maddesinde yer alan ve meralarla birlikte yazılan otlaklar (çayırlık) köy orta malı niteliğinde olup özel mülkiyete konu edilemez, zamanaşımı ile iktisap edilemez.

b- Hazinenin ... Mevkiindeki taşınmaza yönelik temyizi ise; dava konusu yere ait davacıların tescil hükmü bulunması nedeniyle reddi gerekmiştir.

Somut olayda; ... Mevkiindeki 61.817,47 m2'lik yerin üç tarafının mera olduğu, ziraat bilirkişisi taşınmazın niteliğinin çayır olduğunu bildirmiş olmasına rağmen reddi gerekirken kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş hükmün 1/b fıkrasının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

b- Hazinenin ... Mevkiindeki taşınmaza yönelik temyizi ise; dava konusu yere ait davacıların tescil hükmü bulunması nedeniyle reddi gerekmiştir.

Somut olayda; ... Mevkiindeki 61.817,47 m2'lik yerin üç tarafının mera olduğu, ziraat bilirkişisi taşınmazın niteliğinin çayır olduğunu bildirmiş olmasına rağmen reddi gerekirken kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş hükmün 1/b fıkrasının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının tümüyle reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile hükmün 2. bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4966, Karar No: 2012/9646, Tarih: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4966 E.  ,  2012/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/158335

MAHKEMESİ : Midyat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/03/2011, 2011/18 (E) ve 2011/17 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve karşıtı kanıtlanamayan sanık açıklamalarına göre; olay günü tanıklar Haci ve Naif ile birlikte tarlasına çalışmaya giden mağdur ve sanık arasında sınır ihlali nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve bu sırasında sanığın bıçakla mağdurun göğüs, batın, sol kol ve sağ femoral bölgelerine vurarak yedi yerinden yaraladığı, uzakta olan tanıkların koşarak sanığa engel olup kavgayı ayırdıkları olayda;

a) Sanığın mağdurun hayati bölgelerini hedef alarak çok sayıda darbe vurduğu, bir tanesinin batına nafiz olup hayati tehlikeye neden olduğu, engel halin varlığı nedeniyle eylemine devam edemediği dikkate alınarak, teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte gözönüne alınarak, makul oranda bir ceza yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

b) Tartışma sırasında mağdurun, sanığa “seni sinkaf ederim” şeklinde hakaret ettiği, tanıkların ise tarafların yanında olmayıp söylenen sözleri duymadıkları göz önüne alınarak, mağdurun haksız tahrik teşkil eden sövme eylemi nedeni ile 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.