muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12937, Karar No: 2013/18113, Tarih: 02.12.2013

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Meram Elektirik Dağıtım A.Ş.'nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 30.06.2011 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4689, Karar No: 2016/2076, Tarih: 25.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/4689 E.  ,  2016/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2014 tarih ve 2014/10-2014/211 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23/02/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait ... isimli kanalda 08/06/2012 tarihli belirli süreli sözleşme ile ...programında yorumculuk görevine başladığını, sözleşmenin 27/11/2013 tarihinde davalı tarafça tek yanlı olarak sona erdirildiğini, programın bir ekip çalışması olduğunu, ...ile davalı adına...tarafından imzalanan daha sonraki protokol uyarınca aynı ekiple programa devam edileceği, programın süresinin iki yıl olacağı, 2 yıl sonunda programa devam edilmesi halinde enflasyon oranında rakamların arttırılacağı kararlaştırılmasına rağmen sözleşmenin 27.11.2013 tarihinde davalı tarafça haksız surette feshediliğini, bakiye sözleşme süresine ilişkin ödenmesi gereken telif ücretlerinin ödenmediğini, kanalın el değiştirmesi nedeniyle kanalın yeni sahibince müvekkilinin kovulduğu yolundaki haberler nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü ileri sürerek, 30.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 1 yıl süreli olduğunu, davacının dayandığı diğer sözleşmenin tarih ve kaşe içermediğini, müvekkili ile davacı arasında akdedilmediğini, içeriğine göre de bunun asıl sözleşmeden önce imzalanmış olabileceğini, program akıbeti belli oluncaya kadar davacının çalışmaya devam ettiğini, bu süreçte de ücretini aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 08/06/2012 günlü sözleşmenin 5. maddesine göre sözleşmenin 1 Temmuz 2012 tarihinden başlamak üzere 30 Haziran 2013 tarihine kadar 1 yıl için geçerli olduğu, davacının dayandığı ...adına ... adına... tarafından imzalanan el yazılı metinde; sözleşmenin 1 Temmuz 2012-30 Haziran 2014 tarihleri arasında geçerli olacağının kararlaştırıldığı, aralarında davacının isminin de geçtiği Telegol ekibine verilecek aylık 225.000 TL maaş ödemesi koşulunu kapsadığı, sözleşmenin sonunda diğer hususların ana sözleşmede belirleneceği belirtildiğinden bu son cümleden bunun asıl sözleşmeden önce

düzenlendiğinin anlaşıldığı, davalı vekilinin sözleşmenin bir yıl için yapıldığını, daha sonra ekonomik nedenlerle programın kaldırılmasının gündeme geldiğini ve programın akıbetinin netlik kazanmasına kadar davacının yorum yapmaya devam ettiğini belirttiği, sözleşmenin 4/14 maddesinde kanalın herhangi bir zamanda ve sebep ileri sürmeksizin ve herhangi bir nam altında ödeme yapmaksızın tek taraflı olarak sözleşmeyi feshedebileceği ve bu hakların kullanılması durumunda karşı tarafın kanaldan herhangi bir talepte bulunamayacağının öngörüldüğü, bağlayıcı bu hükümler nedeniyle davacının sözleşmenin 5 ve 4/14. maddeleri gereğince bir alacak talebinde bulunmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/8392, Karar No: 2013/12263, Tarih: 26.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/8392 E.  ,  2013/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ilgili yerlerden getirtildikten sonra;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10887, Karar No: 2016/493, Tarih: 13.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10887 E.  ,  2016/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; davacı-karşı davalı erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarı ve kişisel ilişki yönünden, davacı-karşı davalı erkek tarafından ise; davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası, reddedilen tazminat talepleri, davalı-karşı davacı kadın yararına verilen nafakalar, velayet, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk ............, eğitim çağında olup, ayda iki defa kurulan yatılı ilişkinin başlangıcının Cuma günü saat 16:30 olarak düzenlenmesi, çocuğun eğitimini olumsuz yönde etkileyecektir. Aynı zamanda, velayeti davalı-karşı davacı anneye verilen çocukla baba arasında sömestr tatilinde kurulan on günlük kişisel ilişki çocuğun yaşı ile bedensel ve fikri gelişimi göz önünde bulundurulduğunda çoktur. Bu hususlar dikkate alınarak davacı-karşı davalı baba ile çocuk arasında daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın .......... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ......... geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.01.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/7296, Karar No: 2007/8093, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7296 E.  ,  2007/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.11.2006 gün ve 2006/12927-13228 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.11.2006 tarih ve 2006/12927-13228 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5545, Karar No: 2015/14127, Tarih: 18.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5545 E.  ,  2015/14127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacı aleyhine işyerinin 2000/1-4 dönemine ait 2004/10844, 2004/10843 ve 2004/10845 takip sayılı icra dosyasından gönderilen prim, eğitime katkı payı ve idari para cezası borçlarından dolayı davalı Kurumca çıkartılan ödeme emirlerinin zamanaşımı süresi dolduğundan iptali ile davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davaya konu borcun 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, söz konusu aylara ait borçların 6183 sayılı Yasa'nın 102. maddesi gereğince zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.

3917 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihi ve bundan sonraya ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden 6183 sayılı Kanun'un zamanaşımına ilişkin 102. madde ve ardından gelen maddeleri geçerlidir. Bu yönde 102. madde hükmüne göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yıl başıdır. 5198 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile değişik 506 sayılı Kanun'un 80. maddesinin 5.fıkrasına göre, 6183 sayılı Kanun'un zamanaşımını düzenleyen 102. maddesinin prim alacaklarının tahsilinde uygulanmayacağı belirtilmiş ise de bu değişiklik, yürürlük tarihi olan 06.07.2004 tarihinden sonra tahakkuk edecek prim borçlarına uygulanabilecektir.

6183 sayılı Kanun'un 103. maddesinde zamanaşımını kesen haller sayılmış olup kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması da zamanaşımını kesen haller içinde yer almaktadır.

Somut olayda; davanın süresinde açıldığı, 6183 sayılı Kanun'un 102. maddesine göre davaya konu ödeme emirlerine ilişkin 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurulmadan davanın zamanaşımı nedeniyle kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12258, Karar No: 2012/13860, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12258 E.  ,  2012/13860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, saman, ürün mısır ve pamuk ürünlerinin sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12763, Karar No: 2020/8895, Tarih: 23.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12763 E.  ,  2020/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu şirketin ticari faaliyetlerine vekaletsiz olarak aracılık ettiği, bu ilişki nedeniyle alışveriş yapılan şirket yetkilisi ...’ten katılana verilmek üzere aldığı toplam 8.500,00 TL'lik iki adet çeki komisyon alacağına karşılık uhdesinde tutarak katılan şirkete teslim etmediği, ayrıca sanığın, kullanmış olduğu telefondan, katılana ait telefona "Haksız olan insan cevap vermez", "Sen de beni arayacaksın bu defa ben cevap vermeyeceğim" şeklinde mesajlar atarak katılanın huzur ve sükununu bozduğu, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan olayda; taraflar arasında iş ilişkisi bulunduğu, sanığın katılan adına hareket ettiği, alışveriş yapılan şirket ile akdedilen satış sözleşmesinde kefil sıfatıyla imzasının bulunduğu ve katılan adına ...'ten aldığı çekleri alacağına saydığı yönündeki savunmasının aksine cezalandırılmasını gerektirir kesin, somut, inandırıcı delil bulunmadığı; sanık tarafından katılana atılan mesajlarda hakaret ve tehdit içerir söz olmadığı, mesajların sayısı itibariyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun ısrar unsurunun bulunmadığı kabulü ile sanığa atılı her iki suç yönünden verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ve suçun subut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.