muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9750, Karar No: 2022/12838, Tarih: 20.10.2022

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Eldeki davada; davacının davalı işyerinde 2013 yılı Haziran ayından 11/11/2016 tarihine kadar net 4.200 TL maaş ücret ile çalıştığını beyan ettiği Mahkemece; davacının 09.07.2013 - 11.11.2016 tarihleri arası dönemde prime esas gerçek ücretinin net asgari ücret tutarının 4,66 katı ücret olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmakla asgari ücrete oranlama yoluyla yapılan tespitin az yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olduğu hususunun göz ardı edilmesi isabetsiz bulunmuştur. Böyle bir hükmün infazı sırasında bir faydası olmayacağı gibi, davacının hangi tarihlerde ne kadar ücret ile çalıştığı açıklanmadığı için, tam aksine tereddüt oluşturacağı da açıktır. Açıklanan nedenlerle, kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerden olan yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı olarak davanın yürütülüp sonuçlandırılması ve yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece davacıya banka kanalıyla ödenen dönemler yönünden yakıt bedeli olarak belirtilen miktarlar kazanca ilave edilmeden, talep konusu dönem içinde her bir takvim yılı içerisinde hangi tarihlerde ne kadar ücret ile çalıştığının açıkça ve tek tek tereddüte mahal bırakmaksızın belirtilmek ve prime esas ... da gözetilerek alanında uzman bilirkişiden yeni bir rapor alınarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15427, Karar No: 2014/8369, Tarih: 10.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15427 E.  ,  2014/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.04.2013

No : 2011/555-2013/221

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin, sair temyiz itirazların reddine,

2-)Dava; 20.08.2009 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan masrafların davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Somut olayda; Mahkemece, gerçek zarar tavan hesabı yapılmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmeli, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmeli, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 10.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3569, Karar No: 2012/4993, Tarih: 11.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3569 E.  ,  2012/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ve dava dışı arsa malikleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının, sözleşme uyarınca müvekkiline isabet eden 1, 2, ve 3 nolu dairelerdeki ¼ oranındaki payının ferağını vermediğini ileri sürerek, anılan dairelerdeki davalının ¼ oranındaki payının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme tarihinden itibaren 8 yıl geçmesine rağmen oturma izninin alınmadığını, yapılan dairelerde eksiklikler bulunduğunu, dairelerin sözleşmede belirlenen koşullarda anahtar teslimi suretiyle arsa maliklerine teslim edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı ve dava dışı arsa malikleri ile davacı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca dava konusu 37035 ada 4 parseldeki 1, 2 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin davacı yükleniciye bırakıldığı, anılan bağımsız bölümlerin 178/747'şer paylarının davalı adına tapuya kayıtlı olduğu, sözleşme uyarınca zemin betonu atıldığında 2 dairenin, 2. katın betonu atıldığında 2 dairenin, 3. katın betonu atıldığında 2 dairenin, arsa maliklerinin dairelerinin anahtar teslimi suretiyle teslim edildiğinde kalan diğer dairelerin satış yetkisinin yükleniciye verilmesinin kararlaştırıldığı, "anahtar teslimi" ifadesinden iskan ruhsatının alınması gerektiğinin anlaşıldığı, yüklenicinin iskan ruhsatının alınması için gerekli belgeleri tamamlamadığı, verilen kesin süreye rağmen de iskan ruhsatının alınmadığı, kendi edimini yerine getirmeyen yüklenicinin arsa maliki davalıdan edimini yerine getirmesini isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9369, Karar No: 2011/10415, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9369 E.  ,  2011/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.6.1999 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 1.6.1999 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 1.6.1999 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının 1992 yılından itibaren ... Ekicileri Kooperatif kaydının bulunduğu Tarım Kredi Kooperatifine üyelik kaydının bulunmadığı, ziraat odası kaydının 25.4.2011 tarihinden itibaren devam ettiği teslim ettiği ürün bedellerinden 30.4.1999, 30.4.2002, 30.4.2003 tarihlerinde prim kesintisi yapılmadığı, davacının başka bir kesinti ya da prim ödemesi kayıt ve tescilinin olmadığı görülmektedir.

4956 sayılı yasa ile kadınların tarım sigortalısı olabilmeleri için 2.8.2003 yılında aile reisliği şartı kaldırılmışsada 2926 sayılı kanunun 2.maddesine göre ancak 22 yaşını doldurmuş aile reisi kadınlar sigortalı sayılabilmektedirler.Davacının aile reisi olduğuna dair bir ibarenin bulunmadığı ve başvuru gerektiği, 2.8.2003 tarihinden sonraki dönemde de yine tescil için başvuru ve prim kesintisi olması gerektiği, somut olayda davacının Kurumun tescilinin, herhangi prim kesintisinin (tevkifatın) ya da prim ödemesinin bulunmadığı görülmekle davanın reddi yerine yazılı şekilde kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7239, Karar No: 2025/474, Tarih: 20.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7239 E.  ,  2025/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/705 E., 2024/289 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı ve bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği

Özetle mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunlukla aramızdaki ihtilaf olayın tek delili niteliğinde olan mağdur beyanına itibar edilerek karar verilip verilemeyeceğine yöneliktir.

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunlukla aramızdaki ihtilaf olayın tek delili niteliğinde olan mağdur beyanına itibar edilerek karar verilip verilemeyeceğine yöneliktir.

Mağdur beyanının değerlendirilmesi ve mağdur beyanına itibar edilip edilmeyeceğinin analiz edilmesi açısından belirli kriterler bulunmaktadır. Bunların başında kanunun emredici hükmü olan ve ceza hukukunun temel ilkelerinden biri olan yüzyüzelik yani doğrudanlık ilkesinin yerine getirilip getirilmemiş olması gelmektedir. CMK'nın 210 ve 217. maddelerine göre tek tanık olan mağdur mutlaka duruşmaya getirilip dinlenmelidir. Oysa mağdur öldüğü için mahkemede ifadesi alınamamıştır. Yani bu durumda mağdurun soruşturmada alınan ifadesiye yetinilmek zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Sadece mağdurun ifadesine başvurulamamış olmasının ifadenin varlığının ya da yokluğunun tartışılmasını gerektirdiği düşünülsede bu tartışmayı bir tarafa bırakarak mağdurun soruşturma sırasında alınan ifadesiyle yetinilebileceği kabul edilse bile yine mağdur beyanında sorunlar bulunmaktadır. Böyle bir durumda mağdurun çelişkisiz, net, ayrıntılı ve yan delillerle desteklenen beyanlarına ihtiyaç vardır. Ancak bu durumda beyana itibar edilebilir ve hükme esas alınabilir. Oysa elimizde mağdur beyanı dışında bir beyan yoktur. Bu beyan herhangi bir ayrıntı içermemektedir. Beyanını destekleyen herhangi bir yan delilimiz bulunmamaktadır ve mağdur beyanı içerisinde tutarsızlık olduğu gibi mağdur beyanıyla tanık beyanları çelişmekte bunun yanında mağdur beyanıyla elde bulunan kamera görüntüleri ve tanık beyanları birbirini tutmamaktadır.

Mağdur olay sırasında sanığın yanına gelerek organını çıkardığını ve eline dokundurduğunu beyan etmektedir. Olay yeri hastane odasıdır. Perdeyle ayrılmış odanın bir bölümünde başka hastalar bulunmaktadır. Yine odanın pencereleri şeffaftır yani dışardan görünebilir durumdadır ve odanın kapısı açıktır. Sanık odaya temizlik maksadıyla girmiştir. Sanığın odaya girdiği saat temizlik saatidir. Temizlik yapacak kadar bir süre odada kalmıştır ve çıkmıştır. Sanığın odada kaldığı süre içerisinde dışarıdan görülebilme ve her an içeri birilerinin girebilme ihtimali bulunmaktadır. Bu nedenle sanığın böyle bir eylemi gerçekleştirmiş olması makul ve mantıklı değildir. Sanığın mağdurun anlattığı şekilde mağdurla diyalog kurması ve eylemi gerçekleştirmesi için yeterli süre de bulunmamaktadır. Mağdur odada bulunan bebeği sanığın kendisine verdiğini beyan etmiştir. Ancak odada böyle bir bebeğin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Sanığın içerde kaldığı süre içerisinde hem temizlik yapıp hem de mağdurun beyan ettiği eylemi yapması mümkün gözükmemektedir. Mağdur beyanında odaya gelip giden iki ayrı kadından bahsetmiştir. Bu kadınlardan bir tanesi sanığın eylemini gördüğünü iddia etmiştir. Ancak odaya gelip giden kadınlar tespit edilememiştir. Kameralardan da odaya girip çıkan kadınların bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yine dinlenen tanıklar mağdurun bahsettiği kadınları teyit etmemişlerdir. Mağdurla ilk konuşan kişi mağdurun ağladığını, yanına gittiğinde mağdurla konuştuğunu ancak mağdurun kendisine eylemden bahsetmediğini beyan etmektedir. Bu durumlar mağdurun birşeyleri hayal ettiği ya da birşeyleri kurguladığı izlenimini uyandırmaktadır. Mağdur 7 yaşındadır. Bir kas hastalığı nedeniyle hastenede yatmaktadır. Bu hastalık mağdur yaşındaki bir çocuk için ağır bir hastalıktır. Zaten daha sonra mağdur bu nedenle vefat etmiştir. Dolayısıyla 7 yaşında bu durumda bulunan bir çocuğun afaki ve yukarıda belirtildiği gibi çelişkili beyanlarının yeterli ve kesin delil sayılamayacağı ifade üzerinde yoğun şüphe bulunduğu bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/11449, Karar No: 2012/30813, Tarih: 19.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11449 E.  ,  2012/30813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.01.2012
Yargıtay — Esas No: 2012/9064, Karar No: 2012/11014, Tarih: 18.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/9064 E.  ,  2012/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Paralı Köyü çalışma alanında bulunan 151 ada 1 parsel sayılı 23694,47 metrekare yüzölçümünde, tarla vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımında olup halen kendisine aittir." şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesine soyisminin yanlış yazıldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinin kullanıcı kısmında yazılı şerhin iptali ile beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları 1926 doğumlu ... oğlu ...'in kullanımında olup, halen kendisine aittir." şeklinde şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Müdürlüğüne izafeten Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.