muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6818, Karar No: 2023/2344, Tarih: 24.04.2023

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanığın alınan savunmalarında istikrarlı olarak belirttiği şekilde kuru sıkı olduğunu bildiği tabanca ile bir adet boş sarjörü kolluk kuvvetlerine rızaen teslim ettiği belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamında mevcut tarihli İstanbul Polis Kriminal Laboratuvarının 23.10.2015 tarihli raporunda; suça konu silahın, ses ve gaz fişeği atmak amacıyla imal edilmiş, namlusunun içerisinde gaz ayırıcı fonksiyonunu yerine getirmek amacıyla yerleştirilen ve ortasında boşluk bulunan "gaz ayırıcı parçasının" ve üzerindeki bu boşluktan herhangi bir çapta özel şekil ve nitelikteki fişekleri atabildiği, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, fakat 9 mm. çapındaki ses fişeklerinin uç kısımlarındaki plastik parçalar çıkartılarak, yerlerine mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk bulunduğu, ve yapılan denemelerde sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığının belirtildiği tespit edilmiştir.

3. Suça konu silah ile birlikte özel nitelikte mermi ele geçirilmediği belirlenmiştir.

4. Sanığın alınan savunmalarında istikrarlı olarak silahı kuru sıkı olarak bildiğini ve bu nedenle taşıdığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

5. Söz konusu uzmanlık raporu, sanıkta özel nitelikte mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasfını bilerek bulundurduğuna veya sonradan değişiklik yaptığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetildiğinde mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, tebliğnamade yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

6. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22598, Karar No: 2016/19519, Tarih: 25.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/22598 E.  ,  2016/19519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında sosyal hayata katılım projesi kapsamında hibe sözleşmesi düzenlendiğini, yapılan denetimde verilen paranın uygun olmayan biçimde harcandığının tesbit edildiğini, sözleşmeye aykırı davranıldığını ileri sürerek 14.260,49 Euronun tahsilin istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ikametgahı Bakırköy Mahkemeleri yetkili olduğundan yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, Ankara Mahkemeleri de yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12227, Karar No: 2012/30113, Tarih: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12227 E.  ,  2012/30113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla, taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından haczin kaldırılması için yeterli olmaz.Ayrıca tapu kaydındaki ibareden ziyade fiili kullanım önemlidir.

Somut olayda mahkemece,  Ç.İlçesi, K.mah., 2504 a. 1 p.sayılı taşınmazın  tapu kaydındaki ve imar planındaki  niteliğinden  sonuca gidilmiş olup, bu kayıtlar  hüküm vermeye elverişli değildir.

Borçlu bedediyeye ait taşınmazın,    tapu kaydında bağ, imar planında ise konut alanı olarak ayrıldığı   anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, belediyeden taşınmaza ait imar planı da getirtilerek hukukçu ve teknik bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile taşınmazın  başında keşif yapılarak, taşınmazın kamu hizmetinde fiilen kullanılıp kullanılmadığının, bilirkişi kurulundan alınacak raporla tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6443, Karar No: 2020/5432, Tarih: 23.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/6443 E.  ,  2020/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin 24.03.2016 tarihli ek kararı temyiz etmediği görülerek yapılan incelemede:

1-)Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL ve 1000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin reddine yönelik 24/03/2016 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-)Suça sürüklenen çocuklar, ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmayan suça sürüklenen çocuk ...’in Bursa E Tipi Kapalı Ceza İinfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunmakta iken hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9083, Karar No: 2021/958, Tarih: 10.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/9083 E.  ,  2021/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Kadastro sonucu, ... İlçesi çalışma alanında bulunan 114 ada 56 parsel sayılı 20045,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, kadastro komisyonu kararıyla davalı ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın mayın sahası olarak kullanıldığı ve davalıların zilyetliğinin bulunmadığı iddiasıyla, tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında müdahil ..., tapu kaydı ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının kabulüne, asli müdahil ...' ın davasının reddine, çekişmeli 114 ada 56 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, müdahil davacı ...’ın tapuya dayalı iddiasını ispat edemediği, davalı tarafın dayandığı tapuya dayalı mülkiyet hakkını ispat edemediği, dava konusu taşınmazın sabit sınırlarının arazi üzerinde mevcut olduğu, ancak tarımsal faaliyet yapılmadığı, davalılar yönünden ekonomik amaca yönelik zilyetliğin ve zamanaşımı ile mülkiyet edinmenin şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki müdahil ...’ın dayandığı 19.02.1968 tarih 30 ve 40 sıra numaralı tapu kayıtları tescil ilamı ile oluştuğu halde, söz konusu ilam ve tescil krokisi getirtilip, tapu kaydının dayanağı ilam ve haritası zemine uygulanmamış, davalı tarafın dayandığı ve Kadastro Komisyonunca tespite esas alınan tapu kayıtları iskanen oluştuğu halde, haritasının bulunup bulunmadığı araştırılmamış, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamış, tapu kayıt uygulamasında mahalli bilirkişilere kayıtta yazılı sınır yerleri tek tek göstertilmek suretiyle bu hudutların fen bilirkişi raporunda işaretlenmesi gerektiği halde, mahalli bilirkişi ve tanıkların sınırlara yönelik soyut beyanlarına ve fen bilirkişi tarafından düzenlenen ve tapu kayıtlarının sınır yerlerinin işaretlenmediği, denetime elverişsiz rapora itibar edilerek hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, davalı tarafın dayandığı ve Kadastro Komisyonunca tespite esas alınan 08.07.1941 tarih 36, 25.06.1941 tarih ve 103 ile 25.06.1941 tarih ve 101 sıra numaralı iskan tapu kayıtları ve varsa haritaları, müdahil ...’ın dayandığı 19.02.1968 tarih 30 ve 40 sıra numaralı tapu kayıtlarının edinme sebebinde belirtilen tescil dosyası (yoksa tescil ilamı) ve dayanağı olan tescil haritaları ile tüm komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif icra edilmeli ve bu keşif sırasında, davalıların ve müdahilin tutunduğu tapu kayıtları, yöntemince mahalline uygulanarak kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi gereğince öncelikle haritasına göre belirlenmeli, tapu kayıtlarının haritalarının bulunmaması veya uygulama kabiliyetinin olmaması durumunda ise, hudutlarının yerel bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı; mahalli bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; teknik bilirkişiden, uygulanan tapu kayıtlarının ve varsa haritaları ve ölçeğini kadastro paftasının ölçeği ile eşitleyerek zemine uygulaması suretiyle kayıtların kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlemesi istenilmeli; taşınmazın tümünün ya da bir kısmının tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız tespit edilmeli, tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsamadığının anlaşılması halinde ihtilafın zilyetlikle iktisap koşullarına göre çözülmesi gerektiği göz önünde bulundurulmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek ve eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden müdahil ...'a iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14534, Karar No: 2013/23348, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/14534 E.  ,  2013/23348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Karol Ltd Şti' inden 20.11.2009 tarihli sözleşme ile bir daire satın aldığını, teslim tarihininde 30.7.2011 olduğunu, bu şirketin işi tamamlayamadığını ve inşaatı yapılan protokollerle davalıya devrettiğini, bu protokollerde davacıda dahil bir kısım daireleri ek maddi yükümlülük getirildiğini ancak ödediği satış bedelinin inşaatın tamamlanmasına yeterli olduğunu ve bu protokollerde imzası olmadığından kendisini bağlamadığını, bu para davalıya ödenmediği için evin eksik bırakıldığını evdeki imalat eksiğinin giderilmesi için tespit yaptırdığını, şimdilik 21.500,00 TL bedelin dairenin teslim edilmesi gerekn tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya devredilen inşaattan satın aldığı dairedeki imalat eksiklerinin giderilmesi için gereken bedelin tahsilini istemiş, davalı ise bu inşaatı bazı koşullar altında devraldığını ve dairedeki eksiklerin tarafından giderilebilmesi için dava dışı şirket ile yapılan protokollerde kararlaştırılan ek bedellerin davacı tarafından yatırılması gerektiğinden bahisle davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Davalı şirket ile dava dışı ilk yüklenici şirket arasında akdedilen protokollerde davacının imzası bulunmamaktadır. Bu nedenle sözü edilen bu protokoller davacıyı bağlamaz. Davalı şirketin inşaatı bitirip teslim

2013/14534-2013/23348

etme yükümlülüğü vardır. Çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince davacı dairesindeki eksik işlerde gecikme olması halinde tazminat isteme hakkına sahiptir. Bu durumda mahkemece, davacının dava dışı ilk yüklenici firmaya ödenmemiş borcu varsa buda dikkate alınarak, varsa davacının eksik iş nedeniyle alacağının varlığı tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2165, Karar No: 2015/904, Tarih: 27.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2165 E.  ,  2015/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde ifadesi alınmak üzere tutuklu/hükümlü odasında beklediği esnada bileğine takılı olan kelepçeyi açmak maksadıyla saatinin kordonundaki toka aparatı ile kelepçenin kilidini zorlayıp kullanılamaz hale getirdiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27428, Karar No: 2015/3353, Tarih: 27.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27428 E.  ,  2015/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 27.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8010, Karar No: 2013/9930, Tarih: 11.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8010 E.  ,  2013/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kişisel eşyanın iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ailesi ve yakınları tarafından düğünde 12 adet bilezik, 2 adet Cumhuriyet altını, 22 adet küçük (çeyrek) altın takıldığını, davalının düğün öncesine ait olan kredi kartı borçlarını ödemek ve araba almak bahanesiyle müvekkilinin altınlarını aldığını ve daha sonra iade etmediğini belirterek; bu ziynetlerin aynen iadesini, aynen iade mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 10.000,00 TL'nin dava tarihinden geçerli olmak üzere yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep etmiş; 05.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 17.640,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kısa süren evlilikleri döneminde hiç bir zaman araba alma talebi olmadığını, davacıdan altınlarını istemediğini, bahsi geçen ziynetlerin davacı da olduğunu, dava dilekçesindeki iddiaların asılsız olduğunu belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilerek; 12 Adet her biri 10 gr ağırlığında toplam 12.420,00 TL tutarında 22 ayar altın bileziğin, 22 adet her biri 1,75 gr ağırlığında toplam 3.828,00 TL tutarında 22 ayar darphane küçük (çeyrek) altının, 2 adet her biri 7 gr ağırlığında toplam 1.392,00 TL tutarında 22 ayar darphane lira (cumhuriyet) altınının davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedelleri toplamı 17.640,00 TL'nin, 10.000,00 TL'sinin dava tarihi 20.09.2011 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet eşyalarının aynen tazmini veya bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.