muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1953, Karar No: 2016/6929, Tarih: 20.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1953 E.  ,  2016/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 52/2, 53/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekiye ait büroyu mobilyalı olarak 01.09.2008 tarihinde kiralayan sanığın, kiraladığı büro içerisinde bulunan 7 adet masa, yönetim takımı, 1 adet ...bilgisayar, dosya dolabı, 1 adet telefon, 5 adet sandalye, 1 adet ...marka klimayı alarak kendi menfaatine kullandığı anlaşılmakla eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hakkında yeterli delilin olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1635, Karar No: 2019/3305, Tarih: 30.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1635 E.  ,  2019/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05/07/2010 tarih ve 2009/328-2010/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 30. sınıfta yer alan mallar yönünden 2008/25154 sayılı başvuru numarasıyla “BANKEK” ibaresinin marka olarak tescili için davalı Kuruma yapılan başvuruya müvekkilinin 2000/04161 sayılı “PAN” ve 90/122425 sayılı “ETİ PAN” ibareli markalarını mesnet göstererek itiraz ettiğini, itirazlarının nihai olarak YİDK’nın 2009-M-5060 sayılı kararı ile reddine karar verdiğini, müvekkili şirketin 122425 numaralı “ETİ PAN”, 140015 numaralı “ETİ PAN KEK” markalarının da sahibi olduğunu, davalı marka başvurusunun müvekkili markaları ile iltibasa yol açacak şekilde benzer olduğunu, emtiaların benzer olduğunu, yakın bağlantı sebebiyle davalı başvurusunun tescilinin hukuka aykırı olacağını, davacının “BAN” kelimesini seçmesinin tesadüfi olmadığını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı Kurumun 2009-M-5060 sayılı kararının iptaline, davalı başvurusunun iptali ile tescili halinde iptaline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı A.B. Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin Bandırma’da kurulu bir firma olup, Bandırma şehrinden esinlenerek “ BANKEK” markasının oluşturulduğunu, davacının markaları ile müvekkilinin markasının görsel, biçimsel, kaligrafik, anlamsal, fonetik, telaffuz, çağrıştırma ve genel görünüm açısından benzer olmadığını, “PAN” ibareli pek çok marka olup, bu ibarenin ayırıcı bir vasıf taşımadığını, davacı ürünleri üzerinde yer alan “ ETİ” ibaresinin ayırt edici unsur olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, tüm dosya kapsamına göre, davacının “PAN” unsurlu markaları ile davalının “BANKEK” markasının görsel, sesçil ve kavramsal olarak karşılaştırıldığında markalar arasında benzerlik bulunmadığı, ortalama tüketici kitlesinin genel bakış açısına göre markaların karıştırma ihtimalinin olmadığı, davalının kötü niyetli olduğuna ilişkin bulguya ulaşılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, tüm dosya kapsamına göre, davacının “PAN” unsurlu markaları ile davalının “BANKEK” markasının görsel, sesçil ve kavramsal olarak karşılaştırıldığında markalar arasında benzerlik bulunmadığı, ortalama tüketici kitlesinin genel bakış açısına göre markaların karıştırma ihtimalinin olmadığı, davalının kötü niyetli olduğuna ilişkin bulguya ulaşılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8044, Karar No: 2020/8388, Tarih: 01.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/8044 E.  ,  2020/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. ./..

maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10776, Karar No: 2022/16577, Tarih: 22.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10776 E.  ,  2022/16577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, görev maluliyeti nedeniyle aylık almakta olan davacının 506 Sayılı Yasanın 3. Maddesinin II-c bendine göre tüm sigorta kollarına tabi olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davalıların istinaf başvurularının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... Bakanlığında 15/03/2001 - 31/03/2006 ile 01/01/2007 - 31/05/2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının tüm sigorta kollarına (uzun vadeli sigorta kollarına) tabi tutulması gerektiğinin tespitine, buna göre prim belgelerinde gerekli düzeltmelerinin yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II- CEVAP

Davalı ... ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 01/03/2001-30/04/2004 tarihleri arasında bordrolarda belirtildiği ücret tutarında davalı yanında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine,01/05/2004-28/02/2006 ve 01/01/2007-14/04/2008 tarihleri arasında kuruma bildirilen ücretler üzerinden tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 01/03/2001-30/04/2004 tarihleri arasında bordrolarda belirtildiği ücret tutarında davalı yanında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine,01/05/2004-28/02/2006 ve 01/01/2007-14/04/2008 tarihleri arasında kuruma bildirilen ücretler üzerinden tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, “İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmaması nedeniyle Dairemizce yeniden bilirkişi raporu alınmış, duruşma açılarak yapılan yargılama ile toplanan tüm deliller ile hüküm kurmaya ve denetime elverişli mahkememizce alınan bilirkişi raporuna göre; davacının sigorta hizmet cetvelinde elektronik sisteme geçildiği 2004/5. aydan sonra 2006/2. Aya kadar 2 belge kodu ile, 2007/1 ila 14.04.2008 tarihleri arasında 2 belge kodu ile çalışmalarının ...'e tabi olarak bildirildiği (2006/3. Ay ile 2006/12. Ay arasında ve 2008/5. Ay sonrasında uzun vadeli sigorta kollarından 18 kodu ile bildirildiği SGK'dan ve işverenden gelen ve birbirini teyit eden bordrolara göre; 15.03.2001 ile 2004/4. Ay arasında ... bordrolarının verildiği, buna göre davacının ...' e tabi olarak bildirildiği 15.03.2001 ile 2006/2 Aylar arasında ve 2007/1. Aydan 14.04.2008 tarihine kadar olan dönemde (Kuruma verilen bordrolardaki gün sayısı ve prime esas kazanç ile sınırlı olarak) uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun kabulü gerektiği” belirtilmek suretiyle; “davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK 356 ve 359. Maddeleri uyarınca kabulü ile, Eskişehir 1. İş Mahkemesine ait 29/04/2019 tarih ve 2018/902 E. ve 2019/448 K. sayılı kararının kaldırılmasına, yerine davacının davasının kısmen kabulü ile; 15/03/2001-2006/2 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süre ve ücret tutarı üzerinden davalı yanında tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine, 2007/1 ile -14/04/2008 tarihleri arasında kuruma bildirilen süre ve ücretler üzerinden tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine,” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile davacının yazılı talepte bulunduğu tarihi takip eden aybaşından itibaren tüm sigorta kollarına tabi şekilde hizmet bildirimlerinin yapıldığı, davalı Bakanlığa husumet düşmediğinden aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretinden dolayı sorumluluğuna hükmedilemeyeceği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile davacının yazılı talepte bulunduğu tarihi takip eden aybaşından itibaren tüm sigorta kollarına tabi şekilde hizmet bildirimlerinin yapıldığı, davalı Bakanlığa husumet düşmediğinden aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretinden dolayı sorumluluğuna hükmedilemeyeceği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile kanun gereği davacının talep tarihini izleyen ay başından itibaren uzun vadeli sigorta kolları uygulanmış olup davalı Kurum işlemlerinin kanunun lafzı ve ruhuna uygun olarak gerçekleştirildiği, aksi durumun kabulü halinde kanunun açık hükmüne aykırı harekete edilmiş olacağı özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Sosyal Güvenlik Destek Primli çalışma ilk defa 29.4.1986 gün 3279 sayılı Kanun m.1 ile 506 s.K m.3’de değişiklik yapılarak mevzuatımıza girmiştir. 506 s.K m.3/II-c’de sosyal güvenlik kurumlarından malullük veya emeklilik aylığı almakta iken 506 sayılı Kanun kapsamında çalışanların, m.78’e göre tespit edilen prime göre m.63 gereğince ... kesilerek çalışabilecekleri düzenlenmiştir. Bu süreler sigortalılık süresinden sayılmaz. Sadece iş kazası/meslek hastalığı sigortasından yararlanabilirler. Maddede her ne kadar malullük aylığı alanların 506 sayılı Kanun kapsamında çalışmaları halinde ...’li çalışacakları düzenlenmiş ise de 506 sayılı Kanunun m.58’de malullük aylığı alıp da çalışanlar için m.63/A’ya atıf yapıldığından, malullük aylığının kesilmesi sonucu çıkmaktaydı. Uygulamada bu hüküm sadece 506 kapsamında malullük aylığı alanlar için uygulanacak şekilde daraltılmıştır. 5434 sayılı Kanun ve 1479 sayılı Kanun ile 506 sayılı Kanunun Geçici 20 maddesi kapsamında malullük aylığı alanların ise isterlerse ...’li, isterlerse aylıkları kesilmek suretiyle için tüm sigorta kollarına tâbi olarak çalışabilecekleri kabul edilmiştir.

01.10.2008 sonrasında ise 5510 sayılı Kanun m.5/c bendinde ise vazife malullüğü aylığı alanlar için farklı düzenleme yapılmış ve bu konuda sigortalıya seçim hakkı tanınmıştır. Kural olarak sigortalı seçim hakkını kullanmazsa kısa vadeli sigorta kollarına tâbi olarak çalışacaktır. Fakat aylığı kesilmeden, tüm sigorta kollarına tâbi olarak çalışmak isterse, bu konudaki yazılı talebini Kuruma vermesi gerekli olup takip eden aybaşından itibaren, aylıkları kesilmeden tüm sigorta kollarına tâbi olarak çalışabilecektir. 5510 sayılı Kanun geçici 14/c bendinde de bu konuyla ilgili olarak geçiş hükmü düzenlenmiştir. Bent hükmüne göre vazife malullüğü aylığı almakta iken bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle çalışmaya devam edenler ile sonradan bu kanuna göre çalışmaya başlayanlar için ... uygulanmayacak ve m.5/c hükümleri uygulanabilecektir.

Somut olayda davacı, 01.12.1995 tarihinden itibaren 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malullüğü aylığı almakta iken, 15.03.2001 tarihinden itibaren davalı ... Bakanlığında hizmet akdiyle bağımlı olarak çalışmaya başlamıştır. Davacının çalışmaları ... kesintisi yapılmak suretiyle kısa vadeli sigorta kollarından bildirilmiştir. Davacı 23.03.2006’da tüm sigorta kollarından sigortalı olmak istediğini belirterek Kuruma başvurmuştur. 2006/3 – 12’nci aylarda tüm sigorta kollarından sigortalı olarak çalışması bildirilmiş fakat hemen sonra 01.01.2007 – 14.04.2008 döneminde tekrar ...’li olarak bildirimi yapılmıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı işyerinin tüm sigorta kollarına tabi olan sigortalılar için düzenlenmiş ihtilaf konusu dönem bordrolarının getirtilerek dönem bordrolarında davacıya ilişkin kaydın yer alması halinde şimdiki gibi, bordrolarda davacıya ilişkin kaydın yer almaması halinde, ... li olarak yapılan bildirimlerin sigortalılık sürelerinden sayılamayacağı dikkate alınarak ilgili dönem yönünden davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin kabulüne dair kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8888, Karar No: 2011/13138, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8888 E.  ,  2011/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer almasından sonra;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6513, Karar No: 2019/433, Tarih: 30.01.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6513 E.  ,  2019/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 16 ve 53 parsel sayılı 20.918,06 ve 9.064,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ayrı tapu kayıtları nedeniyle tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ...Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazlar üzerinde davacı köy tüzel kişiliği yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyleki; dava konusu taşınmazların kadastro tespitleri tapu kayıtlarına dayalı olarak yapıldığı halde mahkemece, çekişmeli 136 ada 16 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 13.12.1945 tarih ve 49 sıra numaralı tapu kaydı ile çekişmeli 136 ada 53 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 13.12.1945 tarih ve 50 sıra numaralı tapu kaydı oluşumundan itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmemiş ve çekişmeli taşınmazların komşu parsellerinin tutanak ve dayanakları getirtilerek usulünce tapu kayıt uygulaması yapılmamıştır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilemez.