muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1093, Karar No: 2008/3760, Tarih: 06.06.2008

Feshine karar verilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin kurulduğu tarih itibariyle, arsa sahiplerine, sözleşme konusu taşınmazlarda, sözleşmelerdeki koşullarla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapılmasına ve yüklenicilerin teklifine en yakın sayıda bağımsız bölüm verilmesine yönelik başka kimselerce, yapılan teklifteki; yapılan teklif yok ise yapılması olanaklı sözleşme gereğince inşaat yapılsaydı arsa sahiplerinin alabileceği bağımsız bölüm sayısı ile, feshine karar verilen sözleşmelerin yerine getirilmesi durumunda yükleniciler tarafından arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerin sayıları karşılaştırılıp değerlendirilerek 25.01.2005 tarihi itibariyle, kaçırılan fırsat sebebiyle, arsa sahiplerinin azalan sayıdaki dairelerin piyasa rayiçlerine göre saptanarak bedelleri, menfi zarar kapsamında hesaplanabilir. O halde; mahkemece, açıklanan yasal yöntemle arsa sahiplerinin kaçırılan fırsat sebebiyle olumsuz zararlarının belirlenmesine yönelik uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılması ve varılacak sonuca göre menfi zarar istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde maddi tazminatın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeple karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalıların tüm; davalı-karşı davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle davalı-karşı davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı-karşı davacılar yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı-karşı davacılar yararına duruşma vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, 06.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8824, Karar No: 2021/13417, Tarih: 30.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8824 E.  ,  2021/13417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan ilave tediye alacağı bakımından 11.05.2021 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; sözü edilen raporda bu alacak kalemi için bir temerrüt tarihi belirtilmediği gibi, toplu iş sözleşmesinde de bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Açıklanan sebeple, ilave tediye alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerine yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:İlk Derece Mahkemesinin ilave tediye alacağına yönelik hükmün dördüncü paragrafındaki “11/05/2021 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren” ibaresinin hüküm yerinden çıkartılmasına; yerine, “ 1.000,00 TL’sine dava, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9969, Karar No: 2012/15156, Tarih: 17.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/9969 E.  ,  2012/15156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Cezaevinde hükümlü olup berberhanede çalışan ve yokluğunda 29.09.2009 tarihinde kısmi arama yapılarak kendisine ait 9 paket sigaranın berberhaneden alınması sonrasında 01.10.2009 tarihli dilekçesi ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunarak "... ... ... dolaptaki sigaraları almış, neden aldığını sorduğumda ben baş memurum sana mı sorucam lan dedi" şeklindeki sözlerle durumu bildiren sanığın şikayet hakkını kullandığı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23643, Karar No: 2013/13128, Tarih: 10.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23643 E.  ,  2013/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 53/6, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme ve sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanmadığına, katılan vekilinin, cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen cezanın ertelenmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 51/6. maddesi gereğince denetim süresi içinde yükümlülük byüklenmemesi ve aynı Kanun'un 51/7-8. maddeleri gereğince yasal ihtarlarda bulunulması yerine, uygulanan kanun maddesi ve ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, TCK'nın 51/7-8. maddesine göre ihtarda bulunulması yerine, kanun maddesinin ve ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 9. bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 51/6. maddesi gereğince”, 11. bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince,” ve 12. bendinin başına ise “5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi gereğince,” ibarelerinin eklenmesine, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25, Karar No: 2009/1200, Tarih: 03.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/25 E.  ,  2009/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 248 parsel numaralı taşınmazı kendisinin aldığını, tapu işlemleri sırasında nüfus cüzdanında deformasyon olduğundan tapunun davalı adına düzenlendiğini, ancak istemine rağmen davalının tapuyu devretmekten kaçtığını belirterek, iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı işlemin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın inanılan tarafından kullanılma, yönetilme ve inanana iade şartlarını içeren borçlandırıcı bir işlemdir.

05.02.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanılana bir hakkın kullanılmasında davranışlarını, inananın tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla; inanan inanılan namına yapılacak bir işlemden sonra, taşınmazın mülkiyetini

ona (inanana) geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı taraf elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, makine ile yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış, parmak izli veya mühürlü senetler gibi.) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa HUMK.nun 292.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delil ile ispat edilebilir.

Yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HUMK.m.236) yemin (HUMK.m.344) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Davacı ile davalı kardeş olup, dava konusu 248 parsel 11.9.1998 tarihinde yapılan satışa dayanılarak davalı adına tescil edilmiştir. Az yukarıda yazıldığı biçimde ve yanlar arasında var olduğu iddia edilen inanç ilişkisini kanıtlayan veya bu ilişkinin varlığına delalet eden yazılı bir belge dosyaya sunulmamıştır. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki, yazılı bir inanç sözleşmesi mevcut olmasa dahi davalının ikrarı ve yemin gibi kesin delillerle de bu sözleşmenin varlığı kanıtlamak mümkündür. Davacı delil listesinde yemin deliline dayanmış bulunduğundan davacıya bu hakkını kullanıp kullanmayacağı sorularak kullanacağını bildirmesi halinde davalı asile yöntemine uygun biçimde yemin yöneltilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4363, Karar No: 2023/5272, Tarih: 11.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/4363 E.  ,  2023/5272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1636 E., 2022/313 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/751 E., 2021/614 K.

Taraflar arasındaki iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, harç giderleri yönünden başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin destekçisi olan ...'in Karayolları 11. Bölge Müdürlüğünde çalışmakta iken 27.05.2019 günü Van ili ... İlçesi Büyükağaç mahallesinde yol levhası yerleştirirken elektrik akım tellerine çarpılması sonucu ölümlü iş kazasının meydana geldiğini beyan ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla; şimdilik davacı eş ... için 10.000,00 TL, çocuklar ..., ..., ... için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi tazminat, 1.000,00 TL cenaze ve defin masraflarının; davacı eş ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın, çocuklar ..., ..., ... için ayrı ayrı 30.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere genel toplam 154.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacılar vekili 22.03.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; davacı eş ... için maddi tazminatı 10.000,00 TL den 465.496,16 TL’ye, davacı çocuk ... için maddi tazminatı 1.000,00 TL den 34.864,16 TL’ye, davacı çocuk ... için maddi tazminatı 1.000,00 TL den 31.429,26 TL’ye, davacı çocuk ... için maddi tazminatı 1.000,00 TL den 53.190,02 TL’ye arttırarak, cenaze ve defin gideri talepleri yönünden 1.000,00 TL olmak üzere, maddi tazminat olarak 585.979,60 TL nin kaza tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, davalı tarafından (sorumluluğu bulunan kişi veya kişiler açısından müştereken ve müteselsilen sorumlu olunan tutar yönünden hakları saklı kalmak kaydı ile) ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP :

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın kısmen kabulü ile;

II. CEVAP :

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın kısmen kabulü ile;

-Davacı eş ...'in maddi tazminatı isteminin; dava konusu toplam 465.496,16 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine,

-Davacı kız çocuk ...’in maddi tazminatı isteminin; dava konusu toplam 31.429,26 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine,

-Davacı kız çocuk ...’in maddi tazminatı isteminin; dava konusu toplam 53.190,02 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine,

-Davacı erkek çocuk ...'in maddi tazminatı isteminin; dava konusu toplam 34.864,16 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine,

-Cenaze ve Defin masrafının talebinin reddine,

-Davacı eş ...'in manevi tazminatı isteminin; 40.000 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-Davacı kız çocuk ...'in manevi tazminatı isteminin; 20.000 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 27/05/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-Davacı kız çocuk ...'in manevi tazminatı isteminin; 20.000 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-Davacı erkek çocuk ...'in manevi tazminatı isteminin; 20.000 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

-Davacı erkek çocuk ...'in manevi tazminatı isteminin; 20.000 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 27.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili sunmuş olduğu istinaf dilekçesi ile davacının davalı işyeri bünyesinde düz işçi olarak çalıştığını, trafik uyarı levhalarını çakma esnasında elektrik akımına kapılması nedeniyle vefat ettiğini, olay günü Jandarma olay yeri inceleme ekibinin düzenlediği rapor ve krokide yol kenarında yola paralel giden enerji nakil hattına ait ağaç direğin eğildiğini ve iletkenin sehim yaptığını, enerji nakil hattının yüzeye 4,5 metre yaklaştığını, aniden rüzgar çıkması nedeniyle yola paralel giden enerji iletkeni yol kenarında çalışan çakma aparatının üst kısmına temas etmesi neticesinde elektrik akımına kapılan davacının vefat ettiğini, EKAT yönetmeliğine göre ikinci derecede bir yapı olması itibariyle çıkmalar dahil en az 5 metre mesafede olmak kaydıyla, söz konusu direklerin karayoluna direk boyu +2 metreden daha yakın mesafede tesis edilmemesinin gerektiğini, ilgili kurumun bahse konu olan kazanın yaşandığı mevkide bulunan enerji nakil hattının EKAT yönetmeliğine uygun olmadığını, enerji nakil hattının yer altına alınmaması veya yol platformuna yakın tesis edilmesinin hem trafik güvenliğini olumsuz yönde etkilediğini, hem de personelleri için tehlikeli bir çalışma ortamı oluşturduğunu, bilirkişi raporunda bu durumun ve EKAT yönetmeliğinin göz ardı edildiğini, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere 11151565 sicil numaralı müteveffa personel ...'e kanunların gerektirdiği temel iş sağlığı ve güvenliği eğitiminin verildiğini, bilirkişilerce hazırlanan raporda da Vedaş'ın kusurunun ağır olduğunı içeren tespitlerin yoğunlukta olduğunu, ancak davalının Vedaş ile kusurunun eşit tutulmasının mantıklı olmadığını, davalının kusurunun dayanağının dava dışı kurum personelinden kaynaklandığını, fakat dava dışı Kurum personeli hakkında ceza yargılaması yapılıp yapılmadığının bilirkişilerce değerlendirmeye alınmadığını, her ne kadar hukuk ile ceza yargılamasının birbirinden farklı olsa da ceza yargılamasında ki maddi olguların hukuk yargılamasında somut veri olarak dikkate alınması gerektiğini, bu eksikliğin giderilmesi ile bilirkişi raporundaki mevcut çelişkilerin ortadan kaldırılmasının gerektiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"1.1. İş Kanunu'nun 77 inci maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle yapılan işin niteliğine göre, iş yerinde uygulanması gereken tedbirlerin neler olduğu İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerinin göz önünde tutulmak suretiyle incelendiği, işverenin hangi önlemi almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı belirlenmiş olup oluşa ve dosya kapsamına uygundur.

1.2. SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı inceleme raporuna göre meydana gelen olayda müteveffa ...'in %50 ağır kusurlu, 3 üncü kişi Vedaş'ın %50 oranında kusurlu olduğu, davalı ...'nün kusurlu olmadığı belirtilmiştir.

1.3. İş kazasının meydana gelmesinde davalı ...'nün %40, dava dışı 3 üncü kişi olan Vedaş'ın %40, sigortalı müteveffanın %20 oranında kusurunun bulunduğuna ilişkin bilirkişi heyet raporunun dosya içeriğine olayın meydana geliş şekline 4857 sayılı İş Kanunu ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve İş Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğü Hükümleri ile İş Ekipmanlarının kullanımında Sağlık ve Güvenlik Şartları Yönetmeliği hükümlerine uygun olduğu ve itibar edilebilir nitelik taşıdığı anlaşıldığından davalı tarafın İstinaf isteminde haklı olmadığı görülmüştür. Zira dairemizce dava konusu kazaya ilişkin SGK tarafından açılan rücuen tazminat dava dosyasının istinaf incelemesi sonrasında verilen 16.09.2021 tarih 2021/739 esas 2021/1175 karar sayılı kararda da sigortalı müteveffanın %20, davalı ...'nün %40, dava dışı Vedaş'ın %40 oranında kusurlu olduğuna dair mahkeme değerlendirmesinin yerinde olduğu kabulü ile karar verildiği, kusur bilirkişi raporlarının birbiriyle uyumlu olduğu anlaşıldığından davalının kusura ilişkin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

1.4. Olay hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma başlatıldığı ancak kovuşturma yapıldığına dair dosyada delilin bulunmadığı, davalı tarafça varsa dosya esas bilgisinin sunulmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin kurum personeli hakkında ceza yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması yönündeki istinaf başvurusu yerinde görülmemiştir.

1.5. Davalı ...'nun 6001 sayılı Kanunu'nun 12 üncü maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harç tahsiline karar verilmesi hatalı olup bu yönden ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

1.6. Yukarıda açıklanan nedenlerle, istinaf sebepleri ve kamu düzenine aykırılık yönünden yapılan değerlendirmede, istinaf kanun yoluna başvuran davalı ... vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereği esastan reddi ile, kamu düzenine ilişkin yapılan inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak aşağıdaki şekilde yeniden hüküm kurulması gerekmiştir " gerekçesine dayalı olarak;