muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/495, Karar No: 2023/698, Tarih: 21.06.2023

33. Dikkat edilecek olursa Anayasa’daki bu düzenleme hukuk ya da ceza davaları yönünden herhangi bir ayrım gözetmemiş ve uyuşmazlığın doğduğu tarihte bu uyuşmazlığı çözecek olan mahkemenin belli olması durumunda yargılama yapacak veya yargılamaya devam edecek mahkemeyi gösteren yasal bir düzenleme yapılmadığı takdirde davanın, mutlaka bu mahkeme tarafından çözüme kavuşturulması öngörülmüştür.

34. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere; uyuşmazlık konusunu teşkil eden her hukuki olay, meydana geldiği tarihteki yasal düzenlemelere tabidir ve "tabi hâkim ilkesi" gereği olayın meydana geldiği zamanda mevcut olan mahkemeler tarafından çözümlenmelidir.

35. O hâlde yeni bir mahkeme kurulurken o mahkemenin kuruluş yasasında zaman bakımından faaliyete geçme gününden önceki uyuşmazlıklara bakacak mahkemelerle ilgili özel bir düzenleme bulunmadığı taktirde her uyuşmazlık, meydana geldiği tarihte bu işe bakacak olan mahkemece çözümlenecektir. Başka bir anlatımla her dava açıldığı koşullara göre görülüp sonuçlandırılacaktır.

36. Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2023 tarihli ve 2023/6-151 Esas, 2023/367 Karar; 04.04.2019 tarihli ve 2017/11-10 Esas, 2019/401 Karar sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

37. Dava konusu edilen hukuki uyuşmazlığın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasalara göre kurulmuş bulunan mahkemelerin uyuşmazlığı çözmesi ana kural olmakla birlikte bazen yasal düzenlemelerle böyle bir uyuşmazlığın çözümü yeni kurulan mahkemelere de verilebilmektedir. Örneğin 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun geçici 1.maddesi; “Aile Mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde, yargı çevresinde ve görev alanına giren sonuçlanmamış dava ve işler, yetkili ve görevli aile mahkemelerine devredilir” hükmünü içermektedir. Anılan yasal düzenlemeye istinaden diğer mahkemeler, Aile Mahkemelerinin görev alanına giren dava ve işleri bu mahkemelere devretmiştir (Hukuk Genel Kurulunun 13.03.2013 tarihli ve 2012/11-1048 Esas, 2013/354 Karar sayılı kararı).

38. Hâkimler ve Savcılar Kurulu’nun 07.07.2021 tarihli ve 608 sayılı kararı ile yeni kurulan (Alanya, Aydın, Balıkesir, ..., Manisa, ..., Sakarya ve Tekirdağ) asliye ticaret mahkemeleri ile mevcut bulunan (Adana, Ankara, Ankara Batı, Antalya, Bakırköy, ..., Denizli, Erzurum, Eskişehir, Gaziantep, ..., İskenderun, ..., ... Anadolu, ..., Karşıyaka, Kayseri, Kocaeli, Konya, Mersin, Samsun, Şanlıurfa ve Trabzon) asliye ticaret mahkemelerinin yargı çevreleri belirlenmiştir. Ancak kararda halihazırda açılmış davaların yeni kurulan mahkemeye devredileceğine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

39. Öte yandan Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri Başkan ve Hâkimlerinin Müstemir Yetkilerinin Belirlenmesine İlişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin 08.07.2021 tarihli ve 568 sayılı kararında da yeni kurulan mahkemelerde görevli başkan ve hâkimlerin müstemir yetkileri belirlenmiş, daha önceden açılmış ve derdest olan davaların devrine ilişkin herhangi bir ifadeye yer verilmemiştir.

40. Bu durumda yeni bir mahkemenin faaliyete geçirildiği tarihten önce derdest bulunan davaların, istek üzerine veya doğrudan görevsizlik ya da gönderme kararı ile yeni kurulan mahkemeye devredilmesine olanak bulunmamaktadır.

41. Yukarıda açıklanan tüm bu maddi ve hukuki olgular ışığında Anayasanın 37 nci maddesinde düzenlenen tabii hâkim ilkesi de gözetilmek suretiyle somut olay değerlendiğinde; Hâkimler ve Savcılar Kurulunun (HSK) ilgili kararlarında asliye ticaret mahkemesi olmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesinin ticaret mahkemesi sıfatıyla baktığı derdest dosyaların devredilerek asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmadığından, "esasen bu konuda HSK'nın yargı yetkisine ilişkin düzenleme yapması da mümkün bulunmadığından" ve asliye hukuk mahkemesinin ticaret mahkemesi sıfatıyla baktığı derdest dosyaların yargılamasına devam etmesi gerektiğinden, taraflar arasındaki uyuşmazlığı yargılayacak ve çözecek olan mahkeme, uyuşmazlığın doğmasından önce kanunen belli olan Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi olup, dava tarihinden sonra kurulan ve faaliyete geçirilen Alanya Asliye Ticaret Mahkemesince davaya bakılması olanaklı değildir. Yapılan bu yorum ve belirleme davaların kısa sürede sonuçlandırılmasını amaçlayan HMK'nın 30 uncu maddesinde düzenlenen usul ekonomisi ilkesine de uygun düşecektir.

42. Sonuç olarak Alanya Asliye Ticaret Mahkemesince, mahkemenin kurulup faaliyete geçtiği 01.09.2021 tarihinden önce açılmış olan eldeki davanın yargılamasına Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen direnme kararı yerinde ve doğru olmuştur.

43. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; dava tarihinde Alanya'da müstakil ticaret mahkemesinin bulunmaması nedeniyle, 6102 sayılı Kanun'un 5/4 üncü maddesi gereğince ticarî nitelikteki uyuşmazlığa bakmaya davanın açıldığı asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu, ancak yargılama sırasında Hâkimler ve Savcılar Kurulunun 07.07.2021 tarihli ve 608 sayılı kararı ile Alanya'da 01.09.2021 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemesinin kurulup faaliyetine başladığı ve uyuşmazlıkta artık asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle direnme kararının bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

44. Hâl böyle olunca, usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

44. Hâl böyle olunca, usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada ve birleşen Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/682 Esas sayılı davasında davalı-birleşen Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/533 Esas sayılı davasında davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-3 üncü maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,21.06.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15871, Karar No: 2025/338, Tarih: 15.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15871 E.  ,  2025/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/508 E., 2024/286 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılanın işlettiği baharatçı dükkânına olay tarihinde katılanın kısa süreliğine eve gittiği esnada kızı olan ve dosyada bilgi sahibi olarak ifadesi alınan ...'ın baktığı sırada sanıkların, katılanın dükkânına geldikleri, dükkâna gelen sanıklardan birinin kekik istediği, diğer sanığın ise dükkânın içerisinde dolaştığı, tanık ...'ın bu esnada yan komşusu tanık ...'dan yardım istediği, tanık ...'in kendisine gelerek yardım ettiği, bu şahısların ...'den kola alacaklarını beyan ederek dükkândan ayrıldıkları, sanıklar gittikten sonra kasada yapmış olduğu incelemede 800-850 TL paranın olmadığını fark ettiği, tanık ...'ın olay günü bu iki şahıstan başka kimsenin olay yerine gelmediğini beyan ettiği, olay yerini gören kamera görüntüleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda tespit edilen sanıkların, dosyada bilgi sahibi olarak ifadesi alınan ...'a teşhis ettirildiği, 23.03.2015 tarihli teşhis tutanağında, tanığın sanıkları teşhis ettiği, yine tanık ...'nın sanıkları teşhis ettiği, sanıkların Tarsus ilçesine geldiklerini, Eshabı Keyf'e gittiklerini daha sonra alış veriş yapmak için bir dükkâna giderek ekmek ve kola aldıklarını, ancak herhangi bir hırsızlık olayına karışmadıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla, sanıkların hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2744, Karar No: 2017/7872, Tarih: 16.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2744 E.  ,  2017/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemsi yapılabilmesi için

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1973 yılına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2) Pervari Asliye Hukuk Mahkemesinin 1968/18 Esas sayılı dosyasının,

3) Dosya içerisinde bulunan 1970 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesis tarihinden itibaren tüm geldi ve gittleri ile birlikte getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilerek, bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8223, Karar No: 2012/19545, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8223 E.  ,  2012/19545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile ..Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.732.29 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 18.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise 2012/8223-19545

mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11831, Karar No: 2015/5135, Tarih: 25.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11831 E.  ,  2015/5135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1(a), 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...'in... Tic. Ltd. Şti. isimli firmanın yetkilisi olduğu, ... Belediyesi sınırları içindeki bir bölgede çöplerin toplama, nakil ve temizlik işlerini ihale yoluyla aldığı, şoförlüğünü sanık ...'ın yaptığı ve yapılan işe uygun şekilde tahsis edilmiş çöp toplama kamyonu ile birlikte sokak ve cadde kenarına bırakılan çöpleri topladıkları esnada, ölen ... ve tanık ...'nın çöp toplama işçisi olarak çalıştıkları olay gecesi olay mahallinde çöp toplandığı sırada kamyon şoförü olan sanık ...'ın, sokak üzerinde geriye doğru hareketle mazgalın üzerinden geçtiği sırada aracın sarsılması üzerine aracın arka yan tarafında bulunan basamaklardaki ölenin dengesini kaybederek düşüp ölümüyle sonuçlanan olayda, belirtilen iş için yeterli sayıda işçi ve yapılan işe uygun araç tahsis eden sanığın alabileceği bir önlem bulunmadığından ve olay nedeniyle cezai yönden sanığa kusur yüklenemeyeceğinden atılı suçtan beraati yerine, isabetsiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6109, Karar No: 2023/6305, Tarih: 19.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6109 E.  ,  2023/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/943 E., 2023/975 K.

...

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile kararın kısmen kaldırılmasına, sair istinaf istemlerinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/35 E., 2023/74 K.

Taraflar arasındaki tanıma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kararın ilgili kısımlarının kaldırılmasına, sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Limburg İlk Derece Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli boşanma ilamı ile boşanmış olduğunu ve işbu kararın kesinleştiğini, yabancı mahkeme kararının Türkiye'de geçerli olabilmesi için mahkemece tanıma ve tenfize karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığını, Boğazlıyan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/382 Esas sayılı dosyası ile açılmış bir dava bulunduğunu, yargılamanın devam ettiğini, davacının davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, 2020/382 Esas sayılı dosyasında karar verilmesi halinde işbu davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddi gerekmekte olduğunu belirterek karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

Boğazlıyan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.2022 tarih ve 2022/29 Esas, 2022/401 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin beyanları, aile nüfus kayıt tablosu, Belçika ülkesinde Limburg İlk Derce Mahkemesinin 20/138/A nolu kararı ve tüm dosya kapsamından, yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin göndermesi ile 54 üncü maddesindeki şartları fiili uygulama nedeniyle (Emsal nitelikte Kayseri BAM 2. HD. 2021/1852 E. 2021/1844 K sayılı kararı) taşıdığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ilişkin Limburg Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli 20/138/A sayılı 11.05.2021 kesinleşme tarihli boşanma kararının aynen tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili davanın kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adiye Mahkemesinin 10.01.2023 tarih ve 2023/5 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince gerekçeli karar başlığında "Aile mahkemesi" sıfatıyla bakıldığının belirtilmesi gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, kaldırma gerekçesi dikkate alınarak davalının istinaf başvuru taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, yeniden hüküm kurulması için dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

Boğazlıyan1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilinin beyanları, dosyaya gelen aile nüfus kayıt tablosu Belçika ülkesinde Limburg İlk Derce Mahkemesinin 20/138/A nolu kararı ve tüm dosya kapsamından, yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin göndermesi ile 54 üncü maddesindeki şartları fiili uygulama nedeniyle taşıdığı, her ne kadar davalı vekili tarafından velayet hususunda karar verilmemiş olmasının kamu düzenine aykırı olduğu iddia edilmişse de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42.HD. 2020/2203 E., 2022/1215 K. ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. HD. 2021/1467 E., 2022/1971 K. sayılı kararlarından da anlaşılacağı gibi velayet hususunda ya da çocukla kişisel ilişki hususunda bir karar verilmemiş olmasının kamu düzenine aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ilişkin Limburg Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli 20/138/A sayılı 11.05.2021 kesinleşme tarihli boşanma kararının aynen tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davasının beklenmesi gerektiğini, çocuğun velayeti hakkında karar verilmediğini, apostil şerhi olmadığını, tenfiz edilecek hükmün belirlenmediğini ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya verilen süre içerisinde yabancı mahkeme ilamının aslı ile apostil şerhli onaylı tercümesinin sunulduğu, kararın kesinleştiğinin yine karar altındaki şerhten anlaşıldığı, Belçika ülkesi ile karşılıklılık esasının geçerli olduğu, kararın şeklen tanınmasını engelleyen bir durumun bulunmadığı, Belçika Limburg İlk Derece Mahkemesinin verdiği tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm kesinleştiğine göre hakimin hukuku usul hükümlerine göre bir eksiklik olmadığı belirlenerek esas bakımından tanıma hükmünün yerinde olduğu sonucuna varıldığı, yabancı mahkeme ilamında ortak çocuğun velayeti konusunda karar verilmemesinin yabancı mahkeme ilamın Türkiye'de tanınmasına engel teşkil etmediği, davalı tarafından Türkiye'de açılan boşanma davasının neticesinin beklenmemesinin de isabetli olduğu, davalının istinaf başvuru dilekçesinde tenfiz edilecek hükmün belirlenmediğini, tenfiz kararının hatalı olduğunu belirttiği, yabancı boşanma ilamının tanınmasına karar verilmesinin yeterli olduğu, ilamda icra edilebilir bir maddenin bulunmadığı, bu itibarla davalının istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün 1 nolu bendinin sonundaki ".... VE TENFİZİNE," ibaresinin hükümden çıkarılmasına, davalının hükmün diğer kısımlarına yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınması koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 5718 sayılı Kanun'un 50 nci, 54 üncü, 58 inci, 59 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.