muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12536, Karar No: 2022/6728, Tarih: 06.09.2022

. maddeleri gereğince imar ve ihya ile zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, bu kez fen, orman ve ziraat bilirkişi tarafından dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin olarak stereoskopik hava fotoğrafları, topografik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, keşif sırasında taşınmazın çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak ve taşınmaz fotoğraf üzerinde gösterilerek dava dosyası içine konulmalı, 3402 sayılı Kanun'un 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin, 3.7.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunuyla değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri nazara alınarak yapılması gerektiği düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu ve ilgili Kadastro Müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazların sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanun'un 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinin değişik ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden Kanun'un amacına uygun rapor alınmalı, varsa gazete ilanı dosya içerisine alınmalı yoksa yasal ilanlar tamamlanıp yasal süreler beklendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden ... Belediye Başkanlığına iadesine 06.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10351, Karar No: 2015/6786, Tarih: 12.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/10351 E.  ,  2015/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2013 tarih ve 2011/383-2013/66 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/05/2015 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. .... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduklarını, 20.06.2011 tarihli olağanüstü genel kurulda şirkete özel denetçi atanmasına ve sermayenin artırılmasına karar verildiğini, denetçi olarak yönetim kurulu üyesinin teklif ettiği şahsın seçildiğini, bu kişinin bağımsız olamayacağını, sermaye artırılmasının haklı nedene dayanmadığını, davacıları zarara uğratmak amacıyla yapıldığını, alınan kararların yasaya, ana sözleşmeye ve afaki iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak, genel kurulun 3 ve 4 nolu kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alınan kararların yasalara uygun olduğunu, sermaye artırım kararının her zaman alınabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, genel kurulda seçilen denetçinin hangi konuları araştıracağının belirtilmediği, denetçinin yönetim kurulu üyeleri ve çoğunluk pay sahiplerinin etkisi altında kalmayan bağımsız kişi olması gerektiği, 6762 Sayılı TTK'nın 348. maddesindeki şartların yerine getirilmediği, sermaye artırımının şirketin ihtiyacı nedeniyle alınmadığı, davacılara zarar verme kastıyla hareket edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, genel kurulun 3 ve 4 nolu maddelerinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurulunun iptaline ilişkin olup, mahkemece özel denetçiliğe yönetim kurulu üyesinin teklif ettiği kişinin atandığı, denetçinin bağımsız olması gerektiği, sermaye artırımının şirketin ihtiyacı için artırılmadığı, davacılara zarar verme kastıyla kararın alındığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davalı taraf bilirkişi raporuna karşı beyanında şirketin ortaklara borçlarının olduğunu, haklarında icra takibi yapmaları ve ihtarname göndermeleri nedeniyle yüksek miktarda ödeme yaptıklarını belirtip, icra tahsilat makbuzları ve banka dekontları ibraz ettiği ve şirketin sermaye artırımının haklı nedene dayandığını belirttiği halde, mahkemece davalının bu ciddi itirazları üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, 6768 Sayılı TTK'nın 348. maddesi uyarınca özel denetçi atanması hususu genel kurulun takdirinde olup, denetçiliğe yönetim kurulu üyeleri veya ortaklar tarafından teklif edilen kişinin atanıp atanmamasının da dava konusu olayda bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemece bilirkişilerden ek rapor alınarak, davalı tarafın bilirkişi raporuna itiraz dilekçesine eklediği ödeme belgeleri nazara alınarak, davalı şirketin sermaye artırımının haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı, objektif iyiniyet kurallarına aykırılık bulunup bulunmadığı incelenerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5683, Karar No: 2019/7387, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5683 E.  ,  2019/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada... Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu oluşan yaralanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

...., "Davalı şirketin merkezinin ...'da olduğu gibi, kazada ... ilçesinde gerçekleşmiştir. ... ilçesi ağır ceza merkezi olarak, mahkememiz yetki sınırları içerisinde değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2017/17-1092 E. - 2018/463 K. sayılı 14/03/2018 tarihli ilamı uyarınca, davalı şirketin bölge müdürlüğünün bulunduğu .... mahkemeleri yetkili değildir, HMK'nın 16. maddesi uyarınca, haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği yada zararın meydana geldiği, yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer yada zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. Davacılar da ... ilçesinde ikamet etmektedirler. HMK'nın 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme davalı tüzel kişinin dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olup, davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunup, deliller müşterek olmakla, yargılamanın çabukluğu ve ucuzluğu ilkesi de gözetilerek, davanın yetkisizlik itirazı bulunmayan davalı gerçek kişi yönünden de tefriki cihetine gidilmeden süresinde yapılan yetki itirazı dikkate alındığı gerekçeleri ile" yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

.... Ticaret Mahkemesince talebin trafik kazası nedeniyle doğan maddi zararın tazmini talebi olduğu, davalı tarafından öncelikle yetki itirazında bulunulduğu ve yetki itirazının kabul edildiği anlaşılmıştır. Öncelikle davalının yetki itirazı bakımından; eldeki davaya konu alacağın haksız fiil olması nedeniyle yetkili mahkeme HMK'nın 16. maddesinde düzenlenmiş ve söz konusu maddede "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmüne yer verilmiştir. Bununla birlikte haksız fiilin trafik kazasından kaynaklandığı görülmekle 2918 sayılı KTK'nın 110/2. madde ve fıkrasında yetkili mahkemeye ilişkin olarak "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." düzenlemesine yer verilmiştir. Yetkili mahkemenin birden fazla olduğu hallerde seçimlik hak davacıya aittir. Mahkememizce HMK'nın 16. maddesi gereğince haksız fiilin işlendiği yer mahkemelerinin de yetkili olduğu, dava konusu trafik kazasının ...... ilinde gerçekleşmesi nedeniyle yetkisizlik kararı veren mahkemenin de yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesi ile ... Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza ..." ilçesinde meydana gelmiştir. Ayrıca davalı ... şirketinin ..... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu .... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın ... görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda, kaza ..." ilçesinde meydana gelmiştir. Ayrıca davalı ... şirketinin ..... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu .... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın ... görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ...YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1651, Karar No: 2020/7772, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1651 E.  ,  2020/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması, yasaya aykırı; “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçları yönünden ise; bu suçların Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11637, Karar No: 2016/1838, Tarih: 04.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11637 E.  ,  2016/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ : 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tanık H.. K..'ın davacının babası olması ve tarafların evliliklerini onaylamadığını bildirmesi nedeniyle tarafsız olmadığı, diğer tanıkların da görgüye dayalı bilgileri bulunmadığı, davacı erkeğin evi terk edip başka bir kadınla ilişkiye girdiği, kusurun çoğunun davacıda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak tanık H.. K..'dan başka tanık M.. K.. da davalı kadının, davacı erkeğin teyzesinin kızları ile konuşması nedeniyle iki ay küs kaldığını, davalı kadının “ben erkek göremiyorum” diyerek kocasını abisine söylemekle tehdit ettiğini beyan etmiştir. Tanığın bu beyanı duyuma değil doğrudan görgüye dayalı bulunduğundan hükme esas alınmalıdır. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 s. HMK m. 255). Akrabalık veya diğer yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada davacı erkek tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil ve olgu yoktur. Ayrıca davalı kadın da cevap dilekçesinde davacı erkeğin sadakatsizliğine dayanmamıştır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak kusur yüklenemez. Bu nedenle mahkemece davacı erkeğin başka bir kadınla ilişkiye girdiğinin kabulü de hatalıdır. Öyleyse davacı erkek tanıklarının beyanına göre erkeğin davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.02.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13434, Karar No: 2013/1135, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13434 E.  ,  2013/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... 103 ada 4 sayılı parsel (28897 m2) belgesizden fındıklık niteliğiyle davalı adına tespit edilmiş, Hazine, taşınmazın orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacı Hazinenin temyizi üzerine bozulmuştur.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.02.2010 gün ve 2009/19376-2224 sayılı bozma kararında özetle; "davacı Hazinenin, taşınmazın öncesinin orman olduğu ve zilyedlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiası ile dava açtığına göre, temyize konu taşınmazın yalnızca kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kalması yeterli olmayıp zilyetlikle kazanma koşullarının bulunup bulunmadığının ve ayrıca 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman olup olmadıklarının da araştırılması ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında orman sayılan yerlerden olması halinde, kesinleşen orman sınırı dışında kalan taşınmazlara yönelik Hazinenin davasının kabul edilmesi gerektiği, Dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve aynı nedenle dava konusu edilen aynı köyün değişik mevkilerinde bulunan taşınmazlara ait dava dosyalarının incelenmesinde, bir kısmında uzman bilirkişi ...; bir kısmında da ... ... tarafından hazırlanan raporlara ekli memleket haritalarında taşınmazların kısmen ya da tamamen yeşil alanda işaretlendiği, ancak, kullanılan memleket haritalarının dosyadaki orjinalinden farklı renklerde olduğu, taşınmazların fındık bahçesi olarak kullanıldığı bildirilmişse de bazı dosyalarda fındık ağaçlarının yaşlarının, sayılarının ve taşınmazdaki dağılımlarının belirtilmediği gibi, memleket haritalarında da fındık rumuzunun bulunmadığı, çalılık ya da yapraklı-ibreli orman ağacı rumuzunun bulunduğu, bazı dosyalarda rumuzların hiç belli olmadığı, bu nedenle taşınmazların memleket haritalarındaki konumlarının denetlenemediği ve bilirkişi saptamasını doğrulamadığı, keza taşınmazların hava fotoğraflarındaki konumunun incelenmediği, davalının tutunduğu Haziran 1953 tarih 2 numaralı tapu kaydı asliye hukuk mahkemesinin Nisan 1953 gün 16-65 sayılı tescil kararı ile oluşmuş olup tapunun müsbite evrakı içindeki mahkeme kararı ve bunun dayanağı kroki getirtilmemişse de 09.03.1954 tarihinde yürürlüğe giren 6333 sayılı Kanun ile zilyedliğe dayalı tescil davalarında ilgili kamu tüzel kişisi sıfatıyla Hazinenin davada yasal hasım olarak bulunması kabul edildiğinden, o

tarihte Hazinenin davada taraf olmaması nedeniyle tapu kaydının Hazine yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı, ancak, tapu kaydı sahibi lehine olduğu kadar aleyhe de delil teşkil edeceğine göre, kaydın krokisinin getirtilip uygulanması gerektiği, taşınmazın eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, steoroskop aletiyle incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun belirlenmesi gerektiği, eğimi % 12'den fazla olan, maki cinsi ağaçcıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki Devlet ormanının devamı niteliğindeki yerlerin, 6831 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi gereğince orman sayılan yerlerden olması nedeniyle, 05.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26 (a) ve (j) ve 23/P maddesine göre de % 12 den fazla eğimli maki ve fundalık yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı ve bu tür yerler orman rejimine girdiğinden herhangi bir nedenle orman kadastro sınırlarının dışında bırakılmış olmalarının bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmayacağı ve 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, bu şekilde yapılacak araştırma inceleme sonucu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı saptanırsa, tescil krokisi uygulanarak kapsamının 3402 sayılı Kanunun 20/B-C ve 32. maddeleri gereğince belirlenmesi, tescil krokisi kapsamı dışında kalan yerler bakımından öncesinin ne olduğu, imar - ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığının, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.