muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8337, Karar No: 2016/5742, Tarih: 13.04.2016

O hâlde, mahkemece davacının ödemekle sorumlu olduğu tutarın bu amir hüküm gözetilerek tespiti gerekirken, davacının bilirkişi raporuna karşı esaslı itirazları dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının, avans olarak ödenen kanal katılım payı dışında, ayrıca yasa ve yönetmelikte öngörülen bakiye kanal katılım payını ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay bozma ilamında giderilmesi belirtilen hususlar ile itirazlar doğrultusunda alındığı belirtilen ek raporlar doğrultusunda dava tarihi itibari ile kanal katılım payının toplam 1.880,00.TL olarak, dava tarihi itibari ile su şebekesi hissesinin toplam 1.880,00.TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ise de gereği tam olarak yerine getirilememiştir. Şöyle ki;

1- Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 27.11.2012 tarih 2012/4110-8448 sayılı ilamı incelendiğinde; Anayasa'nın 17/1 ve 56/1-4.maddeleri ile Belediye Gelirleri Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliği belirtildikten sonra belirtilen Anayasa, yasa ve yönetmelik maddeleri gereğince davacı lehine su aboneliğinin sağlanması gerektiği, mahkemece davacının abonelik tesisi isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın tümü ile reddinin bozmayı gerektirdiği açıkça belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece verilen son karar ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Yine Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 27.11.2012 tarih 2012/4110-8448 sayılı ilamı incelendiğinde; davacının su ve kanalizasyon şebekelerine katılım payının Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesi ve Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğinin belirtilmiş olmasına rağmen, Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi hükümlerine aykırı olarak bina asgari maliyet değerinin %2 oranının tespit edildiği bilirkişi raporu hükme esas alınarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 27.11.2012 tarih 2012/4110-8448 sayılı ilamında dikkat çekilen hususlar çerçevesinde yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucu dairesinde bir karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14519, Karar No: 2018/4313, Tarih: 26.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14519 E.  ,  2018/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve ......a bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, hizmet tespiti ve prime esas gerçek ücretinin tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, istek gibi davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

1-Hizmet tespiti yönünden;

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, ......a bildirilen dönem ......ları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından ......a bildirilen ...... işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık ......lara dayanılarak ......a kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve ......lar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin ......sidir. ......nin tersinin ise eşdeğerdeki delillerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, ...... düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.09.1999 gün 1999/21-510-527, 30.06.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yeterince araştırılmadan, uyuşmazlık konusu dönemin tamamını kapsar şekilde ...... tanıkları araştırılıp dinlenmeden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yeterince araştırılmadan, uyuşmazlık konusu dönemin tamamını kapsar şekilde ...... tanıkları araştırılıp dinlenmeden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili işverence ......’na verilen dönem ......larında dava konusu dönemde kesintisiz çalışması bulunan bir diğer deyişle çalışmanın kesintisiz olduğunun bilmesi mümkün olan kayıtlı tanıklar saptanarak, bu tanıkların bilgilerine başvurmak, dönem ......ları yok ise işyerine ...... işyerlerinin kayıtlara geçmiş kişileri veya benzer işi yapanların kayıtlara geçmiş yukarıda açıklanan niteliklerdeki kimseleri tespit edilip dinlenmek ve tüm deliller toplandıktan sonra delilleri takdir edip ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

2-Prime Esas kazanç yönünden;

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, ...... kayıtları, ticari ...... kayıtları, ücret ......ları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut olayda davacının işçilik alcakları dosyasında en son net 2000,00 TL ücretle çalıştığının kabul edilmesi nedeniyle bu dosyadaki ücret dikkate alınarak karar verilmişse de, işçilik alacakları dosyası hizmet tespiti davalarında kesin delil niteliğinde olmayıp, ancak delil olarak kabul edilebileceğinden ve ücrete ilişkin başkaca yazılı delil de bulunmadığından prime esas kazanç tutarının alt sınırı olan asgari ücretten yüksek aylık ücrete hükmedilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş; prime esas kazancın asgari ücretin üzerinde olduğunun tespitine ilişkin talebin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...ye iadesine, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6853, Karar No: 2015/5382, Tarih: 07.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6853 E.  ,  2015/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Hayasızca hareketlerde bulunma suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın işlediği iddia ve kabul edilen, “Sokakta yürümekte olan mağdurelere karşı, mağdureler tek başına oldukları esnada ve farklı zaman dilimlerinde cinsel organını göstermek” biçimindeki eyleminin belli bir kişiyi hedef alması nedeniyle her bir mağdureye karşı ayrı ayrı TCK.nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz ve bu eylemi aleni olarak gerçekleştirmesi nedeniyle, aynı Kanunun 225. maddesinde öngörülen hayâsızca hareketlerde bulunma suçlarını oluşturduğu; tek eylemle birden fazla suçun oluşmasına yol açması nedeniyle sanık hakkında TCK.nın 44. maddesi uyarınca fikri içtima kuralları gereğince bu suçlara ilişkin en ağır cezayı öngören TCK.nın 105. maddesinin uygulanması gerektiği ve cezanın belirlenmesi esnasında da 225. maddedeki cezanın alt sınırının 105. maddedeki cezanın alt sınırında daha fazla olması karşısında, hakkaniyet gereği 105. madde ile belirlenen cezanın 225. maddede öngörülen cezanın alt sınırından daha az olmayacağı da gözetilerek cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek hayasızca hareketlerde bulunma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28278, Karar No: 2013/3883, Tarih: 06.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/28278 E.  ,  2013/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda suça konu cep telefonunun değerinin az olmadığı ve koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezalarından indirim yapılması,

2- Sanık hakkında hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3697, Karar No: 2021/1869, Tarih: 24.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/3697 E.  ,  2021/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kurulan örgüte üye olma, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : 1- Sanıklar hakkında katılan ve müşteki belediyelere yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2- Sanık ... hakkında, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca beraat

3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...... haklarında, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

4- Sanık ... hakkında, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik ve iftira suçlarından, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların; suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan sanık ...'in; suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., .... ve ...'nun; resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik ve iftira suçlarından sanık ...'in beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar ve müşteki vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmada yöntemine uygun şekilde haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören müşteki Aydın İncirliova Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesi ile katılma iradesini açıkça ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; Ceza Genel Kurulu'nun 19/10/2010 tarih 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı kararı ışığı altında, CMK'nın 237/2 maddesi hükmü nazara alınarak, müşteki İncirliova Belediye Başkanlığı'nın doğrudan doğruya suçtan zarar görmesi nedeniyle davaya katılan olarak kabulüne;

Temyizin kapsamının katılanlar ..., ..., İncirliova Belediye Başkanlığı, Bozüyük Belediye Başkanlığı, ..., Mudanya Belediye Başkanlığı, Orhangazi Belediye Başkanlığı, Erzurum Belediye Başkanlığı, Sincan Belediye Başkanlığı, Karacabey Belediye Başkanlığı vekillerinin sanıklar hakkında kendilerine karşı işledikleri iddia edilen nitelikli dolandırıcılık, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, sanık ... dışındaki diğer tüm sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik ve iftira suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ...'in, toplumca güven duyulan Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları ile Maliye müfettişi ve benzeri unvanları kullanarak kamu kurumu olan belediyeler ile özel kuruluşları dolandırmak amacıyla örgüt kurduğu ve bu örgüte üye olan diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile birlikte suç tarihlerinde bilhassa belediye yetkililerini telefonlara arayarak kendilerini asker kişi, maliye müfettişi vs. olarak tanıttıktan sonra gelirlerini terörle mücadelede, toplumun aydınlatılması ve eğitilmesinde,okul yapılması ve benzeri amaçlarla kullanacaklarını söyleyerek, kurdukları “Milli Filmler Prodüktüvite Merkezinin” ürettiği Çanakkale Savaşları, Milli Mücadele ve Atatürk konulu VCD'leri fahiş fiyatta sattıkları, yine bazı katılan ve müşteki kamu kurum yetkilileri ile özel kurum yetkililerini telefonla arayarak kendilerini maliye müfettişi olarak tanıttıktan sonra “Maliye Hesap Uzmanları ve Kontrolörler Derneği” adına, Sayıştay denetmeni olarak tanıttıktan sonra “Sayıştay Denetciler Derneği Kültür Merkezi” adına fahiş fiyatla vergi mevzuatı kitabı sattıkları, suçtan elde edilen gelirlerin büyük çoğunluğunun sanık ...'ın Ankara Kızılay Akbank Şubesindeki hesabında toplandığı ve buradan sanık ... tarafından çekilerek örgüt lideri sanık ...'e teslim edildiği, onun da suçtan elde edilen paraları belirlediği kurallar çerçevesinde örgüt üyeleri arasında paylaştırıldığı, Türkiye'nin değişik yerlerinde ana dosyadaki iddianamede anlatılan konu eyleme benzer şekilde kitap ve VCD satışı yaptıkları, haklarında bir çok dava açıldığı, Dairemiz bozma ilamından sonra (1) Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/169 E.; (2) Bingöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/146 E.; (3) Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/280 E.; (4) Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/136 E.; (5) İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/113 E.; (6) Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/140 E.; (7) Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/565 E. sayılı dava dosyalarının ana dosya ile birleştirildiği, ayrıca sanık ...’ın “Sami Tayfur” sahte kimliğini kullandığı ve bu kimlik ile TEB Suadiye şubesinde hesap açtırdığı, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde şartları ve hangi suçların bu kapsamda yer aldığı açıkça gösterilen Telekomünikasyon yoluyla iletişimin dinlenilmesi tedbiri kapsamında, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kurulan örgüte üye olma suçlarından beraat hükümleri verildiği ve CMK'nın 135. maddesi uyarınca nitelikli dolandırıcılık ve dolandırıcılık suçlarının suç tarihleri itibari ile katalog suçlar arasında yer almaması nedeniyle iletişimin dinlenilmesine yönelik kayıtların bu suçlar açısından sanıklar aleyhine delil olarak kullanılamayacağı anlaşılmakla, CMK'nın 206/2-a maddesi uyarınca bu deliller reddolunup inceleme dışında bırakılmış, dosya kapsamındaki diğer delil ve tespitlere göre değerlendirme yapılmıştır.

1-) Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/02/2013 tarih ve 6-1490/59 sayılı kararında açıklandığı üzere, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, kurulan örgüte üye olma ve yardım etme suçları kamunun güvenliğine karşı işlenen suçlardan olup nitelikli dolandırıcılık suçunu işlemek amacıyla kurulan örgütün eylemleri nedeniyle katılan belediyelerin doğrudan zarar görme ve davaya katılmasının mümkün olmadığı, bu suçlar yönünden katılan belediyeler hakkında usule aykırı olarak verilen katılma kararlarının da hukuken kararı temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından katılanlar ..., İncirliova Belediye Başkanlığı, Karacabey Belediye Başkanlığı, Mudanya Belediye Başkanlığı, Orhangazi Belediye Başkanlığı, ..., Bozüyük Belediye Başkanlığı, Sincan Belediye Başkanlığı, ... ile ... vekillerinin temyiz inceleme başvurularının 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

2-) Ana dosya ile birleşen Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/280 E. sayılı dosyasında, sanık ... hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bila tarih ve 2009/14781 E. sayılı iddianamesiyle “Resmi belgede sahtecilik,Özel belgede sahtecilik ve İftira” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı “Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik, İftira” suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1,207/1,267/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 29/02/2008 ile inceleme tarihleri arasında dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3-) Sanıklar hakkında katılan belediyelere yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Hükmün dayanağı olan CMK’nın 223/2-a maddesi yerine CMK’nın 223/2-d gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

3-) Sanıklar hakkında katılan belediyelere yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Hükmün dayanağı olan CMK’nın 223/2-a maddesi yerine CMK’nın 223/2-d gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Sanık savunmaları, katılan ve müşteki beyanları, tanık anlatımları, banka yazı cevapları, arama-yakalama ve el koyma tutanakları, katılan kurumlara ait muhasebe kayıtları, faturalar ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların kendilerini emekli asker, hakim, müfettiş olarak tanıtarak belediyelere ve özel kurumlara yazı göndermeleri ve gönderilen bu yazılar üzerine bir kısım belediyelerin durumdan şüphelenerek araştırmalar sonucu sanıkların belirtilen şahıslar olmadıkları tespit edilip, kendilerine satılmak istenen VCD'leri ve kitapları almaktan vazgeçerek, sanıklar hakkında suç duyurusunda bulundukları, bir kısım kurumların ise sanıkların söylemiş oldukları basit yalana itimat ederek kendilerinden VCD ve kitapları satın aldıkları, dosyaya konu somut olaylarda sanıkların katılan belediyelerin denetim yükümlüğünü ortadan kaldıracak eylemleri bulunmadığı ve eylemlerinin basit yalan kapsamında kaldığı, bu haliyle atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.