muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2117, Karar No: 2007/2616, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2117 E.  ,  2007/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13415, Karar No: 2025/4167, Tarih: 13.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13415 E.  ,  2025/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... bünyesinde bulunan muhtelif fabrikalarda 1988 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, çıraklık döneminin Ağır Silah ve Top Fabrikasında geçtiğini, davacının çıraklık döneminde diğer işçiler gibi üretime yönelik olarak çalıştırıldığını, hizmetlerinin daha az prim ödemek ve TİS hükümlerinden yararlandırılmamak amacıyla yalnızca kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak Kuruma bildirildiğini, çıraklık döneminin aralıksız ve kesintisiz her gün bilfiil üretime yönelik çalışarak geçtiğini, 1988 – 1992 yılları arasında davalı Kurumdan tüm sigorta kollarına tabi olmayı talep ettiğini, talebinin reddedildiğini, davacının 18 yaşından önceki üretime yönelik geçen çalışmalarının da prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğini, açıklanan nedenlerle davacının davalı ... nezdinde 01.10.1988 tarihinden itibaren 18 yaşından önceki çalışmalarının da uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık statüsünde geçtiğinin tespit edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın kesin hüküm nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, davacının 1988 – 1992 yılları arasındaki çalışma döneminde uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalıştığı iddiasıyla dava açtığını, Kırıkkale İş Mahkemesinin 2006/292 E., 2007/27 K. sayılı kararında davacının sadece 18 yaşını doldurduğu tarihten sonraki 25.03.1990 – 01.03.1992 tarihleri arasındaki çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı yönünde hüküm kurulduğunu, hükmün Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 13.11.2007 T., 2007/18940 E., 2007/18979 K. sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiğini, anılan Mahkeme kararının gerekçesinde, 506 sayılı Kanunun 60–G maddesi uyarınca sigortalılık süresinde 18 yaşından önceki çalışmaların değerlendirilemeyeceğinin, bu nedenle 1988 – 1992 yılları arasının değil, 25.03.1990 – 01.03.1992 arası çalışmalarının hizmetten sayılması gerektiğinin belirtildiğini, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer’i Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurum kayıtlarının incelenmesinde, davacının davalı işveren nezdinde; iddia ettiği döneme ilişkin olarak uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığını gösteren herhangi bir belge ve bilgi bulunmadığını, işe başlama tarihinin 25.03.1990 olarak kayıtlı olduğunu, 3308 sayılı Kanun'da çırakların kimler olduğunun ve hangi statüde çalıştırılacaklarına ilişkin düzenlemelerin yer aldığını, konu hakkında emsal Yargıtay kararları bulunduğunu, davacının tespitini talep ettiği çalışmalarının üretime yönelik değil, öğrenime yönelik olduğunu, bu nedenle uyuşmazlık konusu dönemde sigortalı sayılamayacağını, aksinin yazılı delillerle ispatlanması gerektiğini, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Dosyaya sunulan ve tarafları aynı olan davada; davacının 25.03.1990 – 01.03.1992 tarihleri arasında tüm sigorta kollarına tabi işçi olarak çalıştığı tespit edilmiştir. İş bu davada ise davacı vekilince davacının 01.10.1988 tarihinden sonraki çırak olarak geçen çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu iddia edilmiştir.

Dosya kapsamında dinlenen taraf ve tanık anlatımları ile davacının 06.10.1988 – 24.03.1990 tarihleri arasında 237 sicil no.lu davalı işyerinde çalıştığının anlaşıldığı, yine tanık anlatımları ile davacının üretime yönelik olarak çalıştığı, gün içerisindeki çalışma süresinin meslek öğrenme nitelik ve ağırlığında geçmediğinin anlaşıldığı, tespiti istenen dönemde davacı 16-17 yaşlarında olup, yapılan işin niteliğine göre de normal işçi olarak çalışmasının uygun olduğu, ancak davacının 18 yaşını 25.03.1990 tarihinde ikmal edecek olup tespitini istediği dönemde henüz 18 yaşını ikmal etmediği açık olup, bu sürelere ilişkin çalışmasının Mülga 506 sayılı Kanun'un 60/g maddesi ve halen yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 38/2. maddesi gereği prim ödeme gün sayısına ilave edilmesi gerektiği anlaşılmakla davacının davasının kabulüne karar vermek gerekmiştir" gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının davalı ...'ye ait 7 sicil no.lu iş yerinde 06.10.1988 – 24.03.1990 tarihleri arasında hizmet akdiyle çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 60/g hükmü ve 5510 sayılı Kanun'un 38/2. maddesi hükmü uyarınca prim gününe ilavesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, müvekkili Kurum kayıtlarında, davacının davalı işveren nezdinde iddia ettiği döneme ilişkin uzun sigorta kollarına tabi olarak çalışma yaptığına dair herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığını, davacının davalı işyerinde gerçekleştirmiş olduğu çalışmaların çıraklık eğitim düzeyinde kaldığını, davacının üretime yönelik olarak değil öğrenime yönelik faaliyetlerde bulunduğunu, çalıştırılan işçilerin sigorta primleri hesabına esas tutulan kazançlar toplamı prim ödeme gün sayıları ile sigorta primlerini gösteren kanıt ve belgelerin kuruma bildirilmesi işverene ait bir yükümlülük olup, müvekkili Kurumun dava konusu ile ilgili olarak mevzuata aykırı bir işlemi bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle, Bölge Adliye Mahkemesinin 26.11.2024 tarih, 2024/729 E. ve 2024/1445 K. sayılı ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi;

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.11.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı tarafa 16.10.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 20.11.2024 tarihinde davalı vekilince UYAP üzerinden gönderilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine dair söz konusu kararın onanması gerekir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi;

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine dair söz konusu kararın onanması gerekir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi;

Eldeki davada, davacının dava konusu dönemde 16-17 yaşında olduğu, dava konusu dönemde çıraklık sözleşmesinin bulunduğu, dava dilekçesinde davacının çıraklık döneminin Ağır Silah ve Top Fabrikasında geçtiğinin belirtildiği, Mahkemece, davacının anılan fabrikada ne şekilde üretime katıldığı hususu açıklığa kavuşturulmadan soyut tanık beyanlarına itibar edilerek karar verildiği; davacının 18 yaşından itibaren tüm sigorta kollarına tabi çalıştığına yönelik olarak açılan Kırıkkale İş Mahkemesinin E.2006/292 sayılı dava dosyası neticesinde davacının davalı Kurumda 25.03.1990 - 01.03.1992 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak geçtiğinin tespit edildiği, hükmün Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanun'un 3II-B maddesinde yazılı olduğu üzere çıraklar hakkında çıraklık devresi süresi içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35. maddesi hükümleri uygulanmaz. Ancak Dairemiz içtihatlarına göre çırakların bu süre içinde diğer çalışanlar gibi üretime katılmaları, meslek ve sanat öğrenimleri geri planda kalıyorsa artık çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Bir işyerinde üretim - imalat, malzemelerin veya bileşenlerin fiziksel olarak bir araya getirilip bir ürünün oluşturulduğu süreci ifade eder. İmalat, genellikle seri üretim veya kitlesel üretim süreçlerini içerir. İmalat, belirli makinelerin, proseslerin ve işçilerin kullanımını gerektirebilir. Genellikle ürünün kalitesi, maliyeti ve üretim hızı gibi faktörler önemlidir. ..., nitelikli askeri malzemeler üreten bir kamu kurumu olup, işyerinde üretimde çalışan işçilerde bu üretimi yapabilecek yeterli bilgi birikimi ve tecrübeye sahip kişiler olması gerektiği kuşkusuzdur. ... işçi alımınında önceleri kendi bünyesinde kurduğu çıraklık okulunu bitirenler arasından sınavla almakta iken bunların kapanması üzerine Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Mesleki Eğitim Merkezlerinde eğitim alanlardan başarılı olanlar arasından sağlamaktadır. Böyle bir işyerinde işe yeni başlayan henüz 16 yaşında olan, o güne kadar herhangi bir işte çalışmayan, işi öğrenmek için çıraklık okulunda teorik ve pratik eğitim alan davacının üretime nasıl katıldığı, hangi işleri nasıl yaptığı, bu yeterliliğe nasıl sahip olduğu titizlikle araştırılmalı, somut olarak ortaya konulmalıdır. Yetersiz soyut tanık beyanlarına dayanarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11102, Karar No: 2011/15721, Tarih: 27.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11102 E.  ,  2011/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi ve Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve kira alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece alacak ve tahliye istemlerinin reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili tahliyeye yönelik temyiz etmiştir.

Davacı vekili; davalının 07.02.2006 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca davaya konu işyerinde kiracı olduğunu, davalının muaccel hale gelen son üç yıla ait kira bedellerini eksik ödediğini, davalının eksik ödeme nedeniyle bakiye 1.269 TL borcu bulunduğunu, ayrıca müvekkillerinin işyeri ihtiyacı nedeniyle dava konusu taşınmaza ihtiyacı olduğunu, bu hususun davalıya noter ihtarı ile bildirildiğini, sözleşme süresinin sona ermesine rağmen davalının kiralananı tahliye etmediğini belirterek 1.269 TL alacağın tahsiline ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili; davaya konu taşınmazın miras bırakan ... adına kayıtlı olup davacılar dışında mirasçılarının olduğunu, HUMK 43.maddesi gereği tüm mirasçıların davaya katılımının zorunlu olduğunu öte yandan müvekkilinin kiralanana zorunlu ve faydalı masraflar yaptığını, davacıların ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, kira borcunun süresi içinde ödendiğini bakiye borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kiralananın elbirliği mülkiyetine konu olup tüm mirasçıların muvafakatinin sağlanamadığı alacak iddiasının da kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Medeni Kanunun paylı mülkiyete ilişkin 691.maddesi hükmüne göre kiraya verme önemli idari işlemlerden olup pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması gerekir. Belirtilen bu çoğunluk sağlanmadan malın kiraya verilmesi durumunda sözleşmenin tarafı olmayan paydaşlarca sözleşmenin geçersizliği öne sürülebilir. Elbirliği mülkiyetinde ise ortakların hepsinin icazeti gerekli olup bu koşul sağlanmadıkça, mevcut kira sözleşmesi diğer ortaklar açısından bir hüküm ifade etmez. Ne var ki paylı mülkiyette olsun, elbirliği mülkiyetinde olsun bu koşullar temin edilmeden bir kira sözleşmesi yapılmış ise tarafları bakımından sözleşme hüküm ifade etmeye devam eder. Bu husus sözleşmeye bağlılık ilkesinin bir sonucudur. Kiralayan konumunda olan paydaş ya da ortak sözleşme ile yükümlendiği borçları ifa ettiği müddetçe davalı kiracıdan da kendi borçlarını ifa etmesini isteyebilir.

Somut olayda tahliyeye konu taşınmaz kayıt maliki ... mirasçıları arasında elbirliği mülkiyetine konudur. Adı geçen ... mirasçılarından ..., ... ve ... açmış oldukları işbu tahliye davasında 07.02.2006 başlangıç ve 01.01.2010 bitiş tarihli kira sözleşmesine dayanmışlardır. Sözleşmeyi davacılar kiralayan sıfatıyla imzalamışlardır. Davalı vekili de cevap dilekçesinde “taraflar arasında ilk sözleşme ... ile müvekkil şirket arasında 2002 yılında tanzim edilmiştir……... ve ... 2006 yılında tanzim edilen sözleşmeye katılmışlardır” demek suretiyle belirtilen akdi ilişkiyi kabul etmiştir. Tahliye davalarının aktif tarafı kiraya veren konumunda olan paydaş veya ortaktır. Yukarıda belirtilen ilke ve açıklamalar doğrultusunda davacı kiralayanların aktif husumet ehliyeti bulunmakta olup diğer ortakların muvafakatlerine ihtiyaç yoktur. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14438, Karar No: 2008/14260, Tarih: 30.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14438 E.  ,  2008/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tenfiz

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek duyulan;

...’ten olma 3.3.1947 doğumlu ...’in İçişleri Bakanlığının 24.6.1989 gün ve 631-1215877 sayılı karar ile vatandaşlıktan çıkarılmasına ilişkin evraklarının celb edilip eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 30.10.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/386, Karar No: 2021/354, Tarih: 08.07.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/386 E.  ,  2021/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 404-652

Sanık ...'nün hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.04.2015 tarihli ve 522-303 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 06.05.2019 tarih ve 14500-7534 sayı ile;

"...Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya içeriğinden suça konu matkabın değerinin 50 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... 6. Asliye Ceza Mahkemesince 19.09.2019 tarih ve 404-652 sayı ile sanığın TCK'nın 142/1-b, 62, 145 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 29.06.2020 tarih ve 868-6521 sayı ile sanığın temyiz dilekçesini 15 günlük süre içerisinde verdiği ve temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 14.07.2020 tarih ve 101826 sayı ile;

"...İncelemeye konu son karar tarihi 19.09.2019 olmakla birlikte bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce dosyanın Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle sanığın, yüzüne karşı tefhim edilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun şekilde yapılan karara yönelik on üçüncü günde gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinden sonra olduğu ve bu nedenle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği," düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 05.10.2020 tarih ve 7292-8579 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına dair 07.04.2015 tarihli kararın, Özel Dairenin 06.05.2019 tarihli ilamı ile bozulması sonrasında, Yerel Mahkemece, sanığın yüzüne karşı 19.09.2019 tarihinde verilen mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından 02.10.2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşılan dosyada; temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nın 310 ve 311. maddeleri uyarınca "bir hafta" mı, yoksa 05.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "on beş" gün mü olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;