muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9769, Karar No: 2023/10230, Tarih: 25.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9769 E.  ,  2023/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1378 E., 2023/1598 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/159 E., 2023/81 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan redddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davacının davalı işverene ait işyerinde 20.10.2014 - 29.05.2018 tarihleri arasında çalıştığını, işe girdiğinden itibaren işyerinin çalışma şartlarından kaynaklanan ağır iş yükü ve çalışma şekli altında çalışmaya başladığını, işe girdikten yaklaşık 8 ay sonra işyerinde ağır bir yükleme işlemi sırasında aniden rahatsızlanarak geçici felç yaşadığını beyanla, davacının geçirdiği kazanın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekilince verilen 04.11.2019 tarihli dilekçesi ile davacının davalı işverene ait işyerinde çalışmakta iken geçirdiği kaza nedeni ile ... 2. İş Mahkemesinin 2018/459 Esas sayılı tazminat talepli açtıkları davanın yargılaması sırasında ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü meydana gelen olayın iş kazası olmadığına karar verdiğini, bu dosyada verilen ara karar gereği davayı açtıklarını, davacının işe girdikten yaklaşık 8 ay sonra işyerinde, normal bir insandan beklenemeyecek ağır bir yükleme işlemi sırasında belinden aniden rahatsızlandığını ve geçici felç yaşadığını beyanla, davacının geçirdiği kazanın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili, dava dilekçesinin tamamen soyut, ispata elverişsiz, dava konusu dahi anlaşılamayacak şekilde ikame edildiğini, davacının HMK'nın 119, 194 ve 297 maddeleri gereği davasını somutlaştırma yükümlülüğü bulunduğunu, genel geçer kavramlar kullanılarak, somut olmayan iddialar ile dava ikame edildiğini, davacının söz konusu rahatsızlıklar yaşanırken müvekkiline hiçbir bölüm değişikliği talebinde bulunmadığını, davacının iddia ettiği rahatsızlık ile 4 yıla yakın süre insanlık dışı şartlarda ve insandan beklenmeyecek işlerde çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının iş kazası geçirdiğine dair Kurum kayıtlarında herhangi bir kayıt bulunmadığını, 27.05.2019 tarih ve 100 numaralı ünite kararına göre davacının iddia ettiği şekilde iş kazasına dair ne bir bildirim, ne kaza tutanağı, ne hastane raporu ne de tanık beyanı bulunmadığından 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre iş kazası sayılmadığını, davacı tarafın iş kazasının tarihi ile ilgili herhangi bir bilgi vermediğini, ne şekilde iş kazası geçirdiğini anlatmadığını, sadece çalıştığı işin ağır olduğunu belirttiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olayın iş kazası olarak değerlendirilebilmesi için, sigortalıyı arızaya uğratan bir olay biçiminde gerçekleşmesi ve bu olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında uygun illiyet (nedensellik) bağının bulunması gerekmektedir. Somut olayda, işyerinde meydana geldiği iddia edilen kazanın ne şekilde meydana geldiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir kayıt ve belge bulunmadığı gibi, kazanın tanığı olarak beyanına dayanılan tanık ...’ün de iddia edilen iş kazasını görmediğini beyan ettiği, ayrıca davacıda görülen arızanın işyerinde yapılan işe özgü nitelikte meydana gelebilecek bir hastalık türü niteliğinde de olmadığı, sigortalıdaki teşhis edilen rahatsızlık konusunda uzman hekimlerden kaza olayı ile sigortalıda meydana gelen arıza arasında illiyet bağının olup olmadığının tespit edilmesi açısından bilirkişi raporu alınması gerekmekte ise de, kazanın ne şekilde olduğunun, yine kazanın gün ay yıl olarak hangi tarihte meydana geldiğinin dosya kapsamı itibarıyla tespit edilemediği, davacı tarafça iddialarının somutlaştırılmadığı, dosya kapsamında yer alan kayıt ve belgelere göre iş kazası olduğunun kanıtlanamadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından taleplerinin reddedilmesine ilişkin gerekçe bulunmadığını, dava terditli olarak açılmasına rağmen bu durumun gerekçeli kararda gözetilmediğini, davacının çalıştığı bölümde keşif yapılmadığını, davacı tanığının beyanında davacının çalışırken günde 500 (beşyüz) kez aynı hareketi yaparak eğilip kalktığını belirttiğini, davacının yaşadığı bu durumun belirli bir süreçte maruz kaldığı çalışma şartları sonucunda yaşanan bir sakatlık olduğunu, bu durumun İlk Derece Mahkemesi tarafından göz önünde bulundurulmadığını beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davacının işe girdiği tarihten itibaren 8 ay sonra geçirdiği kazanın iş kazası olup olmadığının tespitine yönelik olduğu, davalı Kurumun 27.05.2019 tarihli Komisyon Kararı ile kaza ile ilgili belgeye ulaşılamadığından iş kazası sayılmadığı, davacının 2015 yılı Mayıs ayı ve sonrası dönemde ilk olarak 26.08.2015 tarihi itibarıyla Celal Bayar Üniversitesine müracaat ettiği, “bel fıtığı” tanısı ile aynı gün hastaneye yatışının yapıldığı, 08.09.2015 ve 21.10.2015 tarihlerinde de ameliyat olduğu, bu tarih öncesinde herhangi bir sağlık kuruluşuna müracaatının bulunmadığı, işyerinde meydana geldiği iddia edilen kazanın ne şekilde meydana geldiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir kayıt ve belge bulunmadığı gibi, tanık ...’ün de iddia edilen iş kazası olayını görmediğini beyan ettiği, dava dilekçesinde işyerinde uğranılan işkazası/meslek hastalığının tespiti iddiası bulunmakta ise de davacıda görülen rahatsızlığın meslek hastalığı olduğuna dair herhangi bir veri elde edilemediği gözetildiğinde Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın yerinde olduğu anlaşılmakla; ... 3. İş Mahkemesinin 02.03.2023 tarih, 2019/159 Esas ve 2023/81 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf gerekçeleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 20.10.2014 - 29.05.2018 tarihleri arasında finisyon üretim işçisi olarak çalıştığı davalıya ait 1126809.45 sicil sayılı kauçuktan tüp, boru, hortum imali işyerinde, işe girdiği tarihten 8 ay sonra yükleme sırasında aniden rahatsızlanarak geçici felç geçirmesi şeklinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15084, Karar No: 2013/1484, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15084 E.  ,  2013/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs (1 kez), zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez) suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçimde çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez) zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez) suçlarından mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2012 gün ve 2009/346 Esas, 2012/336 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14369, Karar No: 2013/14838, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14369 E.  ,  2013/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı işverene ait yurtdışındaki şantiyede çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve bir kısım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı Akkord-Okan Ltd. Şti. ünvanlı Azerbaycan'da kurulan şirketin işçisi olduğunu, müvekkili şirketin işveren konumunda olmayıp işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını, ayrıca dava dışı şirketten öğrenildiği üzere, davacının tüm haklarının ödenerek ibraname düzenlendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ve fazla çalışma ücreti alacağında uygulanan hakkaniyet indirim oranının yeterli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, mahkemece dinlenen davacı tanıkları, Dairemizce seri halde temyiz incelemesi yapılan bir kısım dosyada işverence iş sözleşmelerinin feshedildiğini; diğer dosyalarda ise ücretlerinin ödenmediği için işten ayrıldıklarını beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmemiştir. Dosya kapsamına göre, aşağıda yer alan (3) nolu bendde belirtildiği üzere, alacağın miktarına yönelik bozma sebebi bulunmakla birlikte, davacının ödenmeyen fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğu sabit görülmüştür. Anılan nedenle, tanık beyanlarına yeniden başvurularak beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesiyle, iş sözleşmesinin işçi tarafından ücretlerinin ödenmemesi haklı sebebiyle feshedilip feshedilmediği hususu açıklığa kavuşturulmalı, neticeye göre davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

3- Dosya içeriği ve tanık anlatımları dikkate alındığında, mahkemece hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağından yapılan indirim oranı yeterli değildir. Anılan alacaktan, % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılması dosya içeriğine uygun düşecektir. Yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3231, Karar No: 2018/7708, Tarih: 20.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3231 E.  ,  2018/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tedbir Nafakası - Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının, davalı erkeğe kusur olarak yüklenen başka bir kadını müşterek konuta getirmek istediği vakıasına dava dilekçesinde dayanmadığı, dayanılmayan bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenilemeyeeği ancak mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma kararıyla birlikte hüküm altına alınan boşanmanın fer'isi niteliğindeki maddi ve manevi tazminat, ancak boşanma hükmünün kesinleşmesiyle muaccel hale gelir. Muaccel hale gelmeden de tazminatlara faiz yürütülemez. Bu husus nazara alınmadan hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminata " dava tarihinden itibaren" yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/15291, Karar No: 2011/16191, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/15291 E.  ,  2011/16191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.04.2011 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu Kuzuculu köyü, 807, 880 ve 1777 parsel numaralı taşınmazların tapu kayıtlarında murisi babası “Hasan Çavuş oğlu, ...”’ın “Hasan” yazılı baba isminin “Hasan Çavuş” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyize getirmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur.

Tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç tapudaki kayıtların, nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir.

Dava konusu taşınmazlardan 807 parsel numaralı taşınmazın 649 tahrir sıra numaralı vergi kaydına, 880 sayılı parselin 1953 tarihli 16 sıra numaralı tapu kaydına ve 1777 sayılı parselin de geldisi 413 sayılı parselin dayanağı 1953 tarihli 17 sıra numaralı tapu kaydına göre “Hasan oğlu, ...” adına tespit ve tescil edildiği görülmektedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen "Hasan oğlu ..." ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15534, Karar No: 2018/20296, Tarih: 12.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/15534 E.  ,  2018/20296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 2007-2013 yılları arasında en son net 1.050 USD ücretle çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını bu nedenle reddedilmesi gerektiğini, davacının müvekkili şirkette 29/10/2007-16/11/2008, 11/05/2009- 05/09/2010, 11/03/2011-07/11/2013 tarihleri arasında aralıklı olarak çalıştığını, her bir çalışma döneminin kıdem ve ihbar tazminatı yönünden ayrı olduğunu, davacının 04.11.2013 tarihli istifa dilekçesi ile iş akdini kendi rızasıyla sona erdirdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalı işyerinde 29/10/2007-16/11/2008, 11/05/2009-05/09/2010 ve 11/03/2011-07/11/2013 tarihleri arasında olmak üzere 3 dönem halinde çalışmış olup, mahkemece son dönem çalışmanın istifa ile sonuçlandığı gerekçesiyle bu dönem yönünden kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre, 04.11.2013 tarihinde davacı tarafından işverene sağlık mazeretini bildirir dilekçe verildiği ancak bu dilekçenin istifa olarak algılanarak işverence fesih işlemi yapıldığı, 06.11.2013 tarihli matbu istifa dilekçesinin ise hukuki değerinin bulunmadığı anlaşılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin 11/03/2011- 07/11/2013 tarihleri arası son dönem çalışması yönünden de kabulü yerine, davacının işyerinden istifa etmiş sayılarak ayrıldığı yönündeki hatalı gerekçeyle reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3275, Karar No: 2018/1106, Tarih: 12.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3275 E.  ,  2018/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olarak kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.