muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11102, Karar No: 2013/11395, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11102 E.  ,  2013/11395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Iğdır Sulh Hukuk ve Boyabat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosyanın incelenmesine göre; hükümlünün nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak belirtilen “..... Mahallesi .... Caddesi No:35 Boyabat” adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün son yerleşim yeri adresinin ise “Yeni Kasım .... Sokak No:28 Iğdır” olduğunun ... Müdürlüğü'nün yazısı, müddetname ve ekli belgelerinden anlaşılmasına göre, davanın Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12303, Karar No: 2023/11742, Tarih: 11.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/12303 E.  ,  2023/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/358 E., 2023/74 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı İncirbel ... Galerisi Gıda Taş. İnsan Kayn. İnş. Eğitim Hizm. Yenilenebilir Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. (İncirbel ... Şirketi) vekili ve davalı ... (Belediye) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalılara ait işyerinde 08.08.2014 tarihinden ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 31.10.2017 tarihine kadar, en son net 3.650,00 TL ücret ile sorumlu - şef olarak çalıştığını, davacının işe başladığı günden beri farklı alt işveren şirketler nezdinde Belediyenin sosyal tesisinde aralıksız olarak çalıştığını, firmalar değişmesine rağmen davacının hizmetinin aralıksız devam ettiğini, ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, müvekkilinin asıl işveren olmadığını, davacının ... sözleşmesinin geçici süreli ... sözleşmesi olduğunu, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının İncirliova Belediyesinde hak ve alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı İncirbel ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının dayanağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.12.2019 tarihli ve 2017/482 Esas, 2019/706 Karar sayılı kararı ile; davacı üst düzey yönetici olduğundan fazla çalışma ücreti talebinin reddine, ancak üst düzey yönetici olmanın, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmesine engel oluşturmadığı gerekçesiyle hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2020/351 Esas, 2022/525 Karar sayılı kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dinlenen taraf tanık beyanları ile davacının yaptığı işin niteliğine göre İlk Derece Mahkemesi kararında bir hata görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.05.2022 tarihli ve 2022/5778 Esas, 2022/6739 Karar sayılı ilâmı ile; dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının davalı işyerinde 08.08.2014-31.10.2017 tarihleri arasında çalıştığı, 14.07.2016 tarihli karar defterine göre davacının şirket müdürü olarak yetkilendirildiği ve kendisine şirketi temsil yetkisi verilerek bir çok konuda şirket adına işlem yapmaya yetkili kılındığı, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının emir ve talimatları Belediye yetkililerinden aldığı, kendisine şirket müdürlüğü görevi verilen 14.07.2016 tarihine kadar, davacı işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceği, bu delil durumu karşısında, davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığının 08.08.2014-14.07.2016 tarihleri arasındaki dönem için değerlendirilmesi ve sonucuna göre hesaplanacak alacaktan yapılacak indirim hususu da gözetilerek talebin hüküm altına alınması yerine, fazla çalışma ücreti talebinin tamamen reddinin hatalı olduğu şeklindeki gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda dinlenen tanık beyanları ve dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı tarafça 08.08.2014-14.07.2016 tarihleri arasındaki dönem yönünden fazla çalışma yapıldığının ispatlandığı, davalılarca söz konusu döneme ilişkin fazla çalışma ücretinin ödendiğinin ise ispatlanamadığı, fazla çalışma iddiasının tanık beyanlarıyla ispat edildiği dikkate alınarak uygun bir indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; parmak izi kayıtlarının esas alınmamasının hatalı olduğunu, davacının haftanın yedi günü çalışmadığını, yaz dönemlerinde çalıştığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı İncirbel ... Şirketi temyiz dilekçesinde; müvekkili Şirkete husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili Şirketin alt işveren sıfatı bulunmadığını, tüm sorumluluğun davalı Belediyede olduğunu, davacının tüm çalışma döneminde yüksek bir ücretle çalıştığını, sorumlu şef olduğunu, çalışma saatlerini kendisinin ayarladığını ve fazla çalışma ücreti talep hakkı bulunmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti miktarlarının çok fazla olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı ve alacağın hesap yöntemi hususunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21099, Karar No: 2019/19540, Tarih: 12.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/21099 E.  ,  2019/19540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ..., ... ile katılan ...'ın harfiyat işi yaptıkları, sanıkların birlikte katılanın iş yerine gelerek, katılanın girmek istediği ihaleye girmemesi hususunda katılanı tehdit ettikleri, yine sanık ...'ın katılanı telefon ile arayarak katılanı ihaleye girmemesi için tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin TCK’nın 117/1., 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; sanık ...'ın aşamalarda, bahsi geçen harfiyat meselesinden 4 ay önce sanık ... ile katılanın iş yerine gittiklerini beyan etmesi, sanık ...'in de bu beyanı doğrulaması, katılanın da aşamalarda yaklaşık 4-5 ay önce başka bir iş ile ilgili olarak sanıklar ... ve ...'ın iş yerine gelip kendisini tehdit ettikleri belirtmesine rağmen, mahkemece sanıklar ... ve ...'ın katılanın iş yerine giderek tehdit etmesi eylemi ile sanık ... Tatar'ın telefon açmak suretiyle tehdit etmesi eyleminin aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kabul edilerek birlikte tehdit suçlarından hüküm kurulması karşısında, sanıklar ..., ...'in iş yerine giderek tehdit etmesi eylemi ile sanık ...'in telefon açmak suretiyle tehdit suçunu işlemesi eyleminin hangi zaman dilimi içerinde gerçekleştiği, sanıklar ve katılana ayrıntılı bir şekilde sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Sanıkların eylemlerinin iş ve çalışma hürriyetini ihlali suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

Sanıklara isnat edilen TCK'nın 117/1., 119/1-c maddesi kapsamındaki iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun 7188 sayılı Yasa ile CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu uzlaştırma kapsamın alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13466, Karar No: 2021/443, Tarih: 06.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13466 E.  ,  2021/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/312 talimat dosyasında 21/12/2015 tarihli savunmasının alındığı duruşmada sanığın bildirdiği "Esentepe Mah. Yonca Sk. No:22 İç Kapı No:2 Boyabat/SİNOP" adresinde 08/04/2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun biçimde tebliğ edildiği, ancak daha sonra hukuki bir lüzum olmadığı halde sanığa yeniden tebligat çıkarılarak gerekçeli kararın 04/05/2016 tarihinde yeniden tebliği temyize hak kazandırmayacağı gibi, 04/05/2016 tarihinde yapılan tebliğ işleminden sonra dahi sanığın 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12/05/2016 tarihli dilekçe ile temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin süreden REDDİNE, 06.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10706, Karar No: 2011/15076, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10706 E.  ,  2011/15076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15413, Karar No: 2015/21472, Tarih: 23.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15413 E.  ,  2015/21472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/42006

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/696 (E) ve 2013/29 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, iş yerinin güvenlik kamerası kayıtları ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarına gönderilip, karşılaştırılması sağlanarak kamera kayıtlarındaki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, trafik polisi olan bilirkişinin eksik raporuna dayanarak eksik inceleme ve araştırma sonucu suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3438, Karar No: 2022/2791, Tarih: 08.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3438 E.  ,  2022/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 26. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.