muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7385, Karar No: 2018/999, Tarih: 12.02.2018

Başka bir ifadeyle kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular da yararlanabilir. Bunun yanında kaynak suyu tapulu olmayan araziden (örneğin mera,orman vb) çıkıyorsa suyun debisine bakılmaksızın genel sudur. Bu sudan ise kadim ve öncelik hakkı ihlal edilmemek suretiyle herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Özel su ise tapulu taşınmazdan çıkan ve sadece o taşınmazın ve malikinin kişisel ihtiyacını karşılamaya yeterli olan sudur. Arazinin mülkiyetine tabi olan kaynak suyu yani özel su üzerinde, hak sahibi dilediği gibi tasarruf etme yetkisine sahiptir. Bu suyu kendisi kullanabileceği gibi kaynağındaki suyu kullanması hususunda bir başkasına irtifak hakkı da tanıyabilir. Ayrıca mülkiyet hakkına dayanarak kaynağa elatma varsa elatmanın giderilmesi için davalar açmak yetkisi de bulunmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 756/2. maddesi gereğince "Başkasının arazisinde bulunan kaynaklar üzerindeki hak bir irtifak hakkı olarak tapu kütüğüne tescil ile kurulur" hükmü doğrultusunda kaynak hakkı ancak tapuda düzenlenecek resmi senetle tapu malikinin rızası ile kurulabilir.

Yine benzer şekilde Türk Medeni Kanununun 837. maddesi de "Başkasının arazisinde bulunan kaynak üzerinde irtifak hakkı, bu arazinin malikini suyun alınmasına ve akıtılmasına katlanmakla yükümlü kılar. Bu hak, aksi kararlaştırılmadıkça başkasına devredilebilir ve mirasçıya geçer. Kaynak hakkı, bağımsız nitelikte ve en az 30 yıl için kurulmuş ise tapu kütüğüne taşınmaz olarak kaydedilebilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Madde hükmünde belirtildiği üzere, kaynak irtifakı doğrudan kişiye bağlı olarak kurulabileceği gibi başkalarına devri de kararlaştırılabilir. Bağımsız ve daimi hak olarak tesis edildiğinde tapu kütüğüne ayrı bir sayfaya kaydı da mümkündür. Kaynak hakkının kazanılmasına ilişkin kanunda açık bir hüküm olmamakla birlikte eşyaya bağlı diğer irtifakların kazanılması hükümleri uyarınca Türk Medeni Kanununun 780. maddesinden kıyasen yararlanarak taşınmaz mülkiyetinin kazanılmasına ilişkin hükümlerin uygulanacağı kabul edilmektedir (m.704/2). Bu durumda kaynak hakkının, resmi şekilde düzenlenecek sözleşme ile tapu siciline tescil ile kazanılması mümkündür.

Gerçekten Türk Medeni Kanununun 756/2 ve 837. maddesinde belirtilen kaynak irtifakına konu olabilecek su özel su olup genel su niteliğindeki yeraltı suyu bu düzenlemelerin dışındadır. Nitekim genel sular taşınmaz mülkiyetinin kapsamı içinde kabul edilemez.

Gerçekten Türk Medeni Kanununun 756/2 ve 837. maddesinde belirtilen kaynak irtifakına konu olabilecek su özel su olup genel su niteliğindeki yeraltı suyu bu düzenlemelerin dışındadır. Nitekim genel sular taşınmaz mülkiyetinin kapsamı içinde kabul edilemez.

Somut olaya gelince; Mahkemece; Davalının taşınmazından geçen su kanalının DSİ’ye ait bir sulama kanalı olmadığı, mecra irtifakı hakkının da bulunmadığı fiili olarak geçen su kanalına müdahalenin TMK 683. maddesi gereğince mülkiyet hakkı kapsamında kaldığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmak için yeterli değildir. Mahkemece ziraat mühendisi ve fen bilirkişi marifeti ile keşif yapılmış ise de; tarafların delil listesinde bildirilen tanıkların dinlenmediği gibi yerel bilirkişilerin de görüşlerine başvurulmadan noksan inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır.

Bu durumda mahkemece; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi ve taraf tanıkları, ziraat bilirkişisi, teknik bilirkişi aracılığıyla keşif yapılması; bilirkişiler tarafından paftasında yol olarak görünen kısımda kaldığı tespit edilen dava konusu su kanalından yararlanma hakkının kimde olduğunun mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarından sorularak tespit edilmesi ve daha sonra işin esasına hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6019, Karar No: 2021/3882, Tarih: 01.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6019 E.  ,  2021/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekiye ait buzdolabını çaldıktan sonra hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen... isimli hurdacıya sattığı, onun da yine hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen...’a suça konu buzdolabını sattığı ve müştekinin araştırması üzerine suça konu buzdolabının...’ın çalıştığı iş yerinde hasarlı olarak ele geçirildiği, sanığın kovuşturma aşamasında hasar bedelini müştekiye ödediği anlaşılmakla; müştekiden kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulmaksızın tayin olunan cezadan 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8624, Karar No: 2010/7412, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8624 E.  ,  2010/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 108 ada 23, 24 ve 25 parsel sayılı 4.350,33, 4.107,56 ve 9.607,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadim kullanım ve kadastro komisyonu kararı ile mera olarak tespit edilmişlerdir. Davacı ... ve arkadaşları, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı ... ve arkadaşları adlarına tesçillerine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davalı taşınmazların kadim mera olmadığı, davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazların öncesinin kadim mera mı yoksa tarım arazisi mi olduğu hususundadır. Zirai bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmazların üzerinde hububat anızı olduğu; ancak, taşınmazların sınırlarında merada bulunan otlardan mevcut olduğu, tarım arazilerine uzaklığı, etrafının tamamen mera olması ve erozyona açık olması nedeniyle mera olarak kullanılmasının uygun olduğu belirtmiş, keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve davacı tanıkları beyanı ile zirai bilirkişi raporu çeliştiği halde bu çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Ayrıca, tespit bilirkişilerinin tamamı ile komşu köyden taraf tanıkları da dinlenilmemişlerdir. Yerel bilirkişi ve tespit bilirkişisinin zilyetliğin varlığına dair beyanları ile ziraatçı bilirkişisi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ve üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında ziraat mühendisi kurulundan, arazinin niteliği, toprak yapısı, konusunda ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınmalı, taşınmazların nitelikleri kesin olarak saptanmalıdır. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından taşınmazların geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, taşınmazların fotoğrafları çekilmeli, keşfi yapan hakim ve keşfe katılan fenni bilirkişi tarafından, fotoğrafların taşınmaza aidiyetinin saptanabilmesi ve denetlenebilmesi için gerekli önlemler alınmalı, fotoğraflar ile taşınmaz bölümleri arasında irtibat sağlayacak şekilde fenni bilirkişiden açıklamalı rapor istenilmelidir. Yargılama sırasında toplanan delillerin tutanağın edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenilip, aykırılığın giderilmesine çalışılmalıdır. Çekişmeli taşınmazların nitelikleri değerlendirilirken komşu parsellerin nitelikleri üzerinde durulması gerektiği de düşünülmelidir. Temyize gelmeyen davacı ...'un dayandığı 02.06.1980 tarih 5 numaralı tapu kaydının dayanağı olan tescil ilamına konu 1975/168 Esas sayılı dosyada yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanlarından da yararlanılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6566, Karar No: 2011/1085, Tarih: 28.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6566 E.  ,  2011/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/230090

Mahkemesi:(İSTANBUL) Onuncu Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi Esas Karar No:24.12.2009-70/263

Suç:Adam öldürmek

Adam öldürmek suçundan S.. T.., S.. K.., İ.. A.. ve İ.. Ç.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (İSTANBUL) Onuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2009 gün ve 70/263 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler S.. T.., S.. K.., İ.. A.. ve İ.. Ç.. hakkında 765 sayılı TCK. hükümleri gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Hanım’ın ceza miktarına, üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Dairemizin 02.02.2009 tarih ve 2008/6827 esas, 2009/309 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamı uyarınca Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra cezaların 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre toplanmasına ve kabule göre hüküm fıkrasında yer alan ağır hapis sözcüklerinin hapis olarak değiştirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Hükümlülerin suçları yönünden; 5271 sayılı CMK.nun 188/1. maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen hükümlüler müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca yeniden zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek, savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden hükümlüler müdafiinin hazır bulunmadığı celse hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Hanım’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, re’sen de temyize tabi hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1137, Karar No: 2020/1042, Tarih: 10.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/1137 E.  ,  2020/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında başlatılan adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin haciz yolu ile takipte, borçlu şirkete örnek 13 nolu ödeme emri tebliği üzerine; borçlu şirketin, iflas erteleme davasında tedbir kararı verildiğini ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemenin takibin iptali isteminin reddine karar verdiği, hükme karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, davacı borçlu tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu görülmüştür.

Davacı borçlu hakkında ... Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesince iflas erteleme davası kapsamında 2016/414 Esas sayılı dosyada 08/04/2016 tarihli tedbir ara kararı ile, borçlu şirket hakkında açılmış ve açılacak tüm icra takiplerinin ihtiyati tedbir yolu ile önlenmesine karar verildiği, 05/08/2016 tarihli ara kararı ile, 08/04/2016 tarihinden önceki birikmiş kira borçlarının tedbir kapsamında tutulmasına, bu tarihten sonraki kira alacaklarının tedbir kapsamı dışında tutulmasına karar verildiği, 18/08/2016 tarihli ara kararının 2/d maddesi ile, doğacak kira parasının %60'nın kiralayanlara ödenmesine, kalan %40 oranındaki kira parasının tedbir kararı kapsamında tutulmasına karar verildiği ve bu ara kararının ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 2016/5 E - 5 K sayılı kararı ile kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği, ... Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 21/10/2016 tarihli ara kararı ile, 05/08/2016 tarihindeki ara kararının kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Mahkemece verilen 05.08.2016 ve 18.08.2016 tarihli ara kararları kaldırılmış olup, her ne kadar şikayete konu takip 21.09.2016 tarihinde ara kararlardan sonra başlatılmış ise de; ara kararlar kaldırılmakla etki ve sonuçları da ortadan kalkar ve ilk verilen 08/04/2016 tarihli tedbir kararına göre, bu tarihten itibaren davacı borçlu şirket hakkında başlamış ve başlayacak icra takiplerinin iptaline karar verilmesi gerekir. Diğer bir anlatımla, 08/04/2016 tarihinden önce doğmuş ya da bu tarihten sonra doğacak kira alacaklarının tahsili için dahi icra takibine girişilemez.

Bu tedbir kararı yürürlükte olup, yukarıda açıklandığı üzere, doğacak kira alacaklarının tedbir kapsamı dışında olduğu yönünde verilmiş bir mahkeme kararı da bulunmamaktadır. Dolayısı ile, tedbir kararı gereğince borçlu şirket hakkında bu tarihten sonra doğacak kira alacaklarının tahsili amacıyla dahi icra takibine girişilemez.

Bu tedbir kararı yürürlükte olup, yukarıda açıklandığı üzere, doğacak kira alacaklarının tedbir kapsamı dışında olduğu yönünde verilmiş bir mahkeme kararı da bulunmamaktadır. Dolayısı ile, tedbir kararı gereğince borçlu şirket hakkında bu tarihten sonra doğacak kira alacaklarının tahsili amacıyla dahi icra takibine girişilemez.

Bölge adliye mahkemesince, asliye ticaret mahkemesinin 12.12.2016 tarihli ara karar nazara alındığında istinaf başvurusunun yerinde olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de; İBK'nun 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı ve HGK.nun 17.3.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararları gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır; sonradan gelişen, değişen olaylar, değerlendirmeye katılamaz.

Somut olayda dava 18.11.2016 tarihinde açılmış olup dava tarihinden sonra verilen 12.12.2016 tarihli ara karar değerlendilemez.

O halde mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ile ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 23/11/2017 tarih ve 2017/2585 E. - 2017/2678 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 4.İcra Hukuk Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2016/929 E. - 2017/271 K. sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8379, Karar No: 2012/24733, Tarih: 13.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8379 E.  ,  2012/24733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ... ..., soruşturma aşamasında sanık ...'ten şikayetçi olmuşsa da kovuşturma aşamasında kamu davasına katılma talebinde bulunmadığı ve mahkemece yapılan tüm aramalara rağmen 22.10.2008 tarihinden 31.03.2009 tarihine kadar yapılan duruşmalara katılmadığı, bilahare 07.04.2009 tarihinde öldüğü nüfus kayıt örneğinden anlaşılmıştır.

Davada katılma sıfatı bulunmayan müşteki ...'ın mirasçıları olan ... ve Mine ...'ın hükmü temyize yetkileri bulunmadığından temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317 maddesi gereğince REDDİNE, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8857, Karar No: 2018/2218, Tarih: 27.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8857 E.  ,  2018/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.04.2017 gün ve 2017/64 Esas, 2017/91 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanıkla ilk kez vajinal ilişkiye girdikleri zaman kanaması olduğu yönündeki mağdurenin iddiasının hakkında düzenlenen 17.12.2015 tarihli adli rapor içeriğiyle çelişmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin sanığın kısmi ikrarı ile sübuta eren zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ilk derece mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması nedeniyle vaki istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 03.07.2017 gün ve 2017/1380 Esas, 2017/1417 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tutuklu sanık ...'ın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi hususunun mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 27.03.2018 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya içeriğine göre suç tarihinde on dokuz yaşında olan sanığın on dört yaşındaki mağdure ile arkadaş ortamında tanıştıkları ve arkadaşlıklarının duygusal boyuta ulaştığı, bunun üzerine 2013 öğretim yılı ikinci döneminde farklı zamanlarda birden çok kez mağdureyi evine götürerek rızası ile cinsel ilişkiye girmek suretiyle zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği, öğrenci olan mağdurenin yaşadıklarını sınıf ortamında samimi bulduğu arkadaşlarına anlatması ve sonrasında ses kaydının sınıf ortamında dinletilmesi üzerine durumu rehber öğretmenine anlatmasıyla olayın ortaya çıktığı ve soruşturmanın başlatıldığı, yapılan yargılama sonunda yerel mahkemece sanığın suçu sabit görülerek TCK.nun 103/2, 43, 62 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemenin anılan kararına yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, buna karışı sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili temyiz kanun yoluna başvurmuş, bunun üzerine dairemizce "olayın intikal şekli ve zamanı, sanıkla ilk kez vajinal ilişkiye girdikleri zaman kanama olduğu yönündeki mağdure iddiasının hakkında düzenlenen 17.12.2015 günlü adli rapor içeriğiyle çelişmesi, ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut haliyle eylemin sanığın kısmi ikrarı ile sübuta eren zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin " kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Yerel ve Bölge Adliye Mahkemesinin maddi tespiti( çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiği kabul edilmiş iken), Yargıtay tarafından (çocuğun basit cinsel istismarı suçunun işlendiği sonucuna varılarak) değiştirilmiştir.

Yerel mahkemenin kabul ve uygulamasının dosyadaki kanıtlara uygun olması ve ayrıca Yargıtayın inceleme yetkisinin hukuki denetimle sınırlı olması, bozma kararında bu yetkinin aşılarak maddi vakaların ve mahkemenin takdir yetkisinin denetlenmesi nedeniyle, anılan bozma kararının hukuka aykırı olduğu kanaatine varıldığımızdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. Şöyle ki;

Yerel mahkemenin kabul ve uygulamasının dosyadaki kanıtlara uygun olup olmadığı konusunun incelenmesinde;

Mağdure aşamalarda uyumlu anlatımlarında sanığın eylemlerini yer zaman bildirerek ayrıntılı ve tutarlı olarak anlatmıştır. Yargılama aşamasında ifadesi alınırken hazır bulunan bilirkişi de mağdurenin bilişsel gelişiminin yaşına uygun ve görüşmedeki anlatımı ile duruşmadaki beyanını tutarlı ve samimi olduğunu bildirmiştir. Tanıklar ... ve ... mağdurenin anlatımlarını doğrulamaktadır. Diğer tanıklar ise en azından sanık ... mağdurenin duygusal ilişkilerini teyit etmektedirler. Bu rapor ve açıklamalarına göre mağdurenin beyanlarına itibar edilmeyi engelleyen akıl hastalığı veya zeka geriliği bulunmamaktadır. Öte yandan mağdurenin sanığa iftira attığı da söylenemez. Zira mağdure olay sonrası doğrudan bu sanık hakkında şikayetçi olmamış, yaklaşık iki yıl sonra hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen ... ile olan ilişkilerinin sınıf arkadaşları ve okul öğrencileri tarafından duyulması üzerine rehber öğretmenine durumu anlatmasıyla soruşturmaya başlanmıştır.