muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7187, Karar No: 2016/6792, Tarih: 17.06.2016

1) Mahkemece verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiş ise de, 10/07/2015 havale tarihli dilekçe ile davalılardan ... hakkındaki temyiz isteminden feragat edildiği ve dilekçe ekinde bulunan kimlik tespiti uyarınca dilekçenin kararı temyiz eden davacı vekili tarafından verildiği, davacı vekilinin vekaletnamesinde HMK'nın 74. maddesine uygun şekilde temyizden feragata yetki verildiği anlaşılmıştır.

Feragat, HMK’nın 307. maddesi uyarınca istemde bulunanın talep sonucundan vazgeçmesidir. Bu itibarla, feragat nedeniyle davalılardan ... hakkındaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin şirket kasa açığı sebebiyle oluşan zarar tazmini talebinin reddine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

3) Dava, apel borcunun zamanında tahsil edilmemesi nedeniyle şirketin uğradığı zararın, zarar sorumlusu bulunan yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerden tahsiline ilişkin olarak açılmıştır.

Kural olarak, yönetim kurulu üyeleri şirket adına yaptıkları işlemlerden dolayı kişisel olarak sorumlu tutulamazlarsa da, öğretideki baskın görüşe göre, TTK’nın 336. maddesinde belirtilen hallerde ortaklığa ve ortaklık alacaklılarına karşı kusursuz olduklarını ispat etmedikçe tüm yöneticiler oluşan zarardan müteselsilen sorumlu olurlar. Yani yönetim kurulu üyelerinin görevlerini ifaları sırasında bir zarar oluşmuşsa, bu zararın üyelerin kusurlu eylemi

sonucunda meydana geldiğinin kabulü gerekmektedir. Başka bir deyişle, ... Kanunu yönetim kurulu üyeleri için ispat yükü ters çevrilmiş kusur esasına dayanan bir sorumluluk öngörmüş ve yönetim kurulu üyeleri aleyhine kusur karinesi kabul etmiştir (Gönen Eriş, Ticari İşletme ve Şirketler, s:1941, 1942, 1999). Nitekim TTK’nun 338. maddesinde, yönetim kurulu üyelerinin kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını ispat edemedikleri takdirde zarardan sorumlu oldukları düzenlenmiştir. Yine TTK’nın 337. maddesinde, yeni seçilen veya tayin olunan yönetim kurulu üyelerinin, seleflerinin belli olan yolsuz muamelelerini murakıplara bildirmeğe mecbur oldukları, aksi halde seleflerinin sorumluluklarına iştirak edecekleri belirtilmiştir. ... kurulu üyelerinin de kusursuz olduklarını ispat etmedikçe zarardan sorumlu bulundukları, TTK’nın 359. maddesinde düzenlenmiştir.

Davalıların eski yöneticisi oldukları şirket, bir sermaye şirketi olup, faaliyetlerini ortaklardan aldığı sermaye payları ile bundan elde ettiği kazançlarla yürütür. Hayatın olağan koşulları gereğince de sermaye payının zamanında tahsil edilmemesinin şirketi zarara uğratacağı tabiidir. Statüleri gereği basiretli bir tacir gibi hareket etmek durumunda olan davalı ... üyelerinin (E-TTK'nın 320/1. md.), bunları zamanında tahsil etmemesi, bu yönde herhangi bir faaliyette bulunmaması zarar oluşturduğu gibi, davalılar yönünden de kusur teşkil eder. Keza, bunları denetlemeyen denetçiler açısından da kusur oluşturur. Ayrıca, şirket zararının oluşması için, öncelikle sermaye taahhüt eden ortaklar aleyhine takipte bulunulmasına veya dava açılmasına da gerek yoktur. Zamanında tahsil edilmeyen apel borcu, şirket için zarar oluşturduğundan tahsilde tekerrür olmamak üzere şirket, kusursuzluklarını kanıtlayamaması halinde, bunu davalılardan isteyebilir. Mahkemece, bu hususlar nazara alınarak bir hüküm kurmak gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

(4) Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılardan ... hakkındaki temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, (2) davacı vekilinin şirket kasa açığı sebebiyle oluşan zarar tazmini talebinin reddine yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (4) Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 17.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9673, Karar No: 2017/11172, Tarih: 02.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9673 E.  ,  2017/11172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 03/04/2014 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen raporda sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesine karşın, sanık vasisi tarafından ibraz edilen 21/01/2011 tarihli İzmir Atatürk Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından verilen raporda, sanıkta psikotik bozukluk tanısı; yine 29/01/2014 tarihli İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Hastanesi tarafından verilen raporda psikotik bozukluk ve çoklu madde bağımlılığı tanısı konulması karşısında, raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 03/04/2014 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen rapora niçin üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26177, Karar No: 2013/9415, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26177 E.  ,  2013/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın,...Köyü 902 sayılı parselde toplam 1233 m2 arsası bulunduğu, Takbis sistemine geçiş esnasında bilgisayar ortamına aktarılırken sehven 12633 m2 olarak yazıldığı, sanığın bu durumu fark etmesine rağmen yeni bir tapu kaydı çıkartarak kamuşlaştırma sonucu ... Büyükşehir Belediyesi'nden toplamda 2.559.950 TL para aldığı, ancak gerçekte alması gereken miktarın 308.250 TL olması gerektiği, sanığın bu şekilde almaması gereken 2.251.700 TL'yi alarak haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; söz konusu yanlışlığın tapu görevlileri tarafından bilgisayar ortamına geçiş esnasında yapıldığı, sanığın hileli herhangi bir hareketinin bulunmadığı, sanık tarafından hazırlanmış gerçeğe aykırı herhangi bir belge bulunmadığı, söz konusu olaya ilişkin ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen istirdat davasında Belediye'nin alacak talebinin kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmakla, sanığın yeni tapu kaydı çıkartarak kamulaştırma bedelini almaktan ibaret hukuki ihtilaf mahiyetindeki eylemi nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/964, Karar No: 2013/151, Tarih: 14.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/964 E.  ,  2013/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 13/06/2002 gününde verilen dilekçe ile muvazaalı işlemin iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/03/2005 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ... ve ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, muvazaalı işlemin iptaline ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların amacı, yapılan icra takipleri sonucunda alacağın tahsili olanağına kavuşmaktır. Her ne kadar, muvazaalı işlemin saptanması ile birlikte, tapu kayıtlarının iptali ve tescili istenilmiş ise de; çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesi gereğince, muvazaalı işlemin yapılan takip yönünden hüküm doğurmamasının istenildiği açıktır. Bu bakımdan, İ.İ.K.'nun 283 düzenlemesi yol gösterici niteliktedir. Mahkemece, İ.İ.K.'nun m.283 hükmü gereğince tapu kaydının iptaline gerek kalmaksızın, davacının dava konusu taşınmazın haciz ve satışını isteyebilmesi biçiminde hüküm oluşturulması gerekir. Karar, bu yönü itibariyle yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; hükmün, HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, hüküm bölümünün 1. bendinin çıkartılarak yerine; "Davanın kabulü ile davacıların alacaklarını tahsil için dava konusu.... Köyü 291 parsel sayılı taşınmaz ile ..... Köyü 174 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının haciz ve satışını isteyebilmelerine" biçimindeki sözcük dizisinin yazılmasına; diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve hükmün düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5338, Karar No: 2022/7356, Tarih: 25.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5338 E.  ,  2022/7356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada Ankara 28. İş ile Bursa 3. İş Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Ankara 28. İş Mahkemesi'nce, dava dilekçesinde davacının işe girdiği tarihten 2017 yılına kadar Ankara' da, 2017 yılından itibaren sürekli il dışında Eskişehir, Adana, Sivas, Balıkesir gibi illerde bulunan şantiyelerde çalıştığının bildirildiği, işin son görüldüğü yerin Ankara dışında olup ancak neresi olduğunun belirsiz olduğu, davalı şirketlerin yerleşim yeri adresinin Yıldırım/Bursa olduğu ve yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bursa 3. İş Mahkemesi'nce ise, davacının çalıştığı, fiilen işini gördüğü işyerinin çok uzun yıllar Ankara ili olduğu, davalıların hepsi tarafından yetki itirazında bulunulmadığı, davacının da hem işin uzun seneler görüldüğü hem de ikametgahının bulunduğu Ankara İş Mahkemelerini seçerek, seçimlik yetki hakkını kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesi, “ İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Yasa’da sarahat bulmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekir.

Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, dosya kapsamından 7036 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince Balıkesir Nöbetçi İş Mahkemelerinin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, Bursa 3. İş Mahkemesi'nin ise davalıların dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiğinden, davacının bahsi geçen yetkili mahkemelerden hangisini davanın görülmesi için seçtiği konusundaki beyanı alındıktan sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2800, Karar No: 2012/7001, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2800 E.  ,  2012/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kadastro sırasında dava konusu 144 ada 7 ve 192 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar kadastro sırasında davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak çekişmeli taşınmazların davalı adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve taşınmazların adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece verilen kesin süre içerisinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde davacının gider avansını yatırmadığı gerekçesi ile davanın 6100 sayılı Yasa'nın 120/1 ve 115/2. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından 29.11.2011 günlü tensip tutanağı ile gider avansını oluşturacak kalemlerin tek tek belirtildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, bu tutanakta belirlenen avansın ve süresinde yatırılmamasına ilişkin sonuçların davacıya tebliğine ilişkin tebliğ belgesinde muhatabın adreste bulunmama sebebi açıklanmadığı gibi, haber bırakılan komşu adının da yazılı olmaması nedeniyle tebliğin 7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesine uygun bulunmadığı kuşkusuzdur. Bu durumda davacıya tebliğ edilmeyen ara kararına (ihtara) uyulmadığı gerekçesi ile davanın yazılı şekilde usulden reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14104, Karar No: 2012/14059, Tarih: 29.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/14104 E.  ,  2012/14059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GELİBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/07/2011

Yanlar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı Dilek vekili ve davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi   raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı E...’nin davasının feragat nedeniyle reddine, davacı D...’in davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; asıl davanın konusu 526 ve 744 sayılı parsellerin elbirliği halinde; 670, 786 ve 1046 parsel sayılı taşınmazların paylı mülkiyet üzere taraflar adına kayıtlı olduğu; birleşen davanın konusu 732, 862, 868 ve 2233 parsel sayılı taşınmazlarda tarafların dava dışı kişilerle birlikte kayden paydaş bulundukları, 358 sayılı parselin tarafların ve dava dışı kişilerin miras bırakanına ait olup, 555 sayılı parselin ise taraflarla birlikte üçüncü kişilerin miras bırakanlarından intikaller yapılarak dava açılmadan önce 26.09.2003 tarihinde ahara devredildiği, 694 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesi’nde çekişme konusu olması sebebiyle malik hanesinin boş bırakıldığı, diğer 2490 ve 2491 sayılı parsellerde de tarafların mülkiyet haklarının bulunmadığı, 472 ve 477 parsel sayılı taşınmazlarda taraflar dava dışı kişilerle birlikte paydaş iken, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen çap kayıtlarına göre karar sonrasında taraflarca 28.03.2012 tarihinde üçüncü kişi H...T...’ya devredildikleri anlaşılmaktadır.

Öte yandan; birleşen davanın konusu olan taşınmazlar hakkında eldeki davanın davacıları dışındaki paydaşlar tarafından davalı aleyhine açılan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli davanın yargılaması sonunda Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 27.10.2011 tarih ve 2007/262 esas, 2011/265 karar sayılı “555, 694, 862, 868, 472, 477, 2233, 2490, 2491 sayılı parseller yönünden taraflar arasında geçerli bir kira sözleşmesinin varlığının kabulü gerektiği, ayrıca 694, 555, 2490, 2491 sayılı parsellerle davacıların kayden ve intikalen hak sahibi olmadıkları, 358 parsel sayılı taşınmazın ise 2002 ilâ 2007 döneminde davalıca kullanıldığının kanıtlanamadığı, 732 sayılı parselin davalının haksız kullanımında bulunduğu” gerekçesiyle “732 sayılı parsel bakımından davanın kabulüne, diğer parseller yönünden davanın reddine” dair verilen kararın deracattan geçmek suretiyle 11.09.2012 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; davacı E... Tarafından açılan asıl ve birleşen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru olduğu gibi, davalının birleşen dava konusu 732 sayılı parsel ile asıl dava konusu 670, 744 ve 786 parsel sayılı taşınmazların tamamını kullandığı belirlenmek ve benimsenmek suretiyle anılan parseller bakımından davacı Dilek’in açmış olduğu paya vaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne ve diğer yandan 694, 2490 ve 2491 sayılı parsellerde davacı D...’in kayden malik olmadığı, 358, 555, 526 ve 1046 parsel sayılı taşınmazlara davalının elattığının kanıtlanamadığı gözetilerek bu taşınmazlar bakımından da davacı D...’in elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinin reddine hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur Davacı D... ile davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak; bilindiği üzere, dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş 1086 Sayılı HUMK.nun l86.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir.Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi  hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir. Nevarki;  01.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.nun 125. maddesi “(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder” şeklinde düzenlemeler getirmiştir.

O halde, el değiştiren 472 ve 477 parsel sayılı taşınmazlar bakımından 6100 Sayılı HMK.nun 125. maddesi gözetilerek işlem yapılması ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.