muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3468, Karar No: 2015/8180, Tarih: 06.05.2015

Mahkemece davalı işverenin haklı feshi ispat edemediği gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işverence 13.10.2011 tarihinden itibaren devamsızlık tutanakları tutulmuş, devamsızlığın nedenini, mazeretini bildirmesi için işçiye posta yoluyla ihtarname gönderilmiştir.17.10.2011 tarihli mail de de davacının 13.10.2011 tarihinden beri işe gelmediği, telefonla aradıklarında artık işe gelmeyeceğini söylediği belirtilerek , gerekli işlemlerin yapılması istenilmiştir.Davalı tanığı Nebahat, davacının telefonla işi bırakacağını söyleyerek bir daha işe gelmediğini ifade etmiş, talimatla ifadesi alınan davacı tanığı Garip ise iş akdinin fazla mesai ücretlerini istemesi nedeniyle sona erdiğini belirtmiştir.Hizmet döküm cetvelinde ise çıkışı tarihi 15.10.2011 olarak bildirilmiştir.

Dosya kapsamından 13.10.2011 tarihinde iş akdini, davacının ise gelmemek suretiyle eylemli olarak sona erdirdiği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca davacının eylemli feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı tartışılmalıdır. Dosya içeriği itibariyle, davacı işçinin fazla çalışma yaptığı, işverenden bu çalışmaların karşılığını istediği ancak işverence bu yönde bir ödeme yapılmaksızın ve yazılı talebi olmaksızın serbest zaman kullandırıldığı sabit olmakla serbest zaman kullandırılması işçinin yazılı kabulüne bağlı olduğundan davacı işçinin eylemli olarak iş akdini haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerekir.Bu durumda kıdem tazminatı isteğinin kabulü yerinde ise de iş akdi haklı da olsa işçi tarafından feshedilmiş olmakla ihbar tazminatı talebinin reddi gerekir.

3. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma yapmış olan işçi isterse fazla çalışma ücreti yerine fazla çalıştığı sürelerin karşılığını serbest zaman olarak kullanabilir.İş Kanunu nun 41/4.maddesi ve Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinin 6/1.maddesine göre fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma yapan işçi isterse, yazılı olarak işverene başvurmak kosulu ile bu çalışmalarının karşılığı olan zamlı ücret yerine fazla çalıştığı her saat karşılığında bir saat 30 dakikayı serbest zaman olarak kullanabilir.

Fazla çalışmanın ücret yerine işçiye verilecek serbest zamanla karşılanması ancak işçinin yazılı isteği ile söz konusu olabilecek bir uygulamadır.İşveren kendiliğinden fazla çalışma ücreti ödemek yerine serbest zaman kullandırma yoluna gidemez.

Davacı, iki vardıya halinde günde 12 saat çalıştığını ancak çalışması karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir.

Fazla çalışmanın ücret yerine işçiye verilecek serbest zamanla karşılanması ancak işçinin yazılı isteği ile söz konusu olabilecek bir uygulamadır.İşveren kendiliğinden fazla çalışma ücreti ödemek yerine serbest zaman kullandırma yoluna gidemez.

Davacı, iki vardıya halinde günde 12 saat çalıştığını ancak çalışması karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir.

Davalı işveren, işyerinde alınan siparişe göre günde 11 saatı aşmamak üzere yoğunlaştırılmış çalışma uygulandığını, siparişin tamamlanmasını takiben bu çalışmanın sona erdiğini ve işçilerin çalıştıkları sürelere göre ücretli izin kullandırılarak serbest zaman verildiğini, bu nedenle işçilerin bu zamanlarda çalışma yapmayarak denkleştirme suretiyle toplam çalışma sürelerinin normal çalışma sürelerini geçmediğini savunmuştur.

Bilirkişi raporunda davacının haftanın 5 günü iki vardiya şeklinde günde 12 saat çalıştığı, yapılan fazla çalışmaların yoğun çalışılmayan dönemlerde ücretli izin kullandırılarak telafi edildiği, fazla çalışmaları karşılığı toplam 397 gün ücretli izin kullandığı, bunun günde 7.5 saat üzerinden 2977.50 saatlik çalışmaya tekabül ettiği, günde 3 saat fazla çalıştığı varsayımı ile fiilen çalıştığı günler itibariyle 2649 saat fazla çalışma yaptığı, buna göre fazla çalışmaların ücretli izin olarak fazlasıyla kullandırıldığını kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesabı yapılmamıştır.

Mahkemece bilirkişi raporuna itibarla alacağı bulunmadığı belirtilerek fazla çalışma ücretinin reddine karar verilmiştir.

Bilirkişi tarafından yapılan hesaplama 4857 sayılı İş Kanunu na ve Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğine uygun bir hesaplama olmadığı gibi davacı işçinin fazla çalışmaları karşılığında serbest zaman kullanmak istediğine ilişkin işverene yazılı bir başvurusu da söz konusu değildir.Gerek tanık beyanları gerek puantaj kayıtları dikkate alındığında siparış alınan dönemlerde davacının günde 12 saat çalıştığı,bu çalışmaların karşılığı zamlı ücretinin ödenmediği açıktır. Yapılacak iş puantaj kayıtlarının bulunduğu dönemler için söz konusu kayıtlara itibar edilerek, olmayan dönemlerde tanık beyanları gözetilerek 4857 Sayılı İş Kanunu nun 41-43. maddeleri ile Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının fazla çalışma ücretinin hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile isteğin reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9753, Karar No: 2018/7868, Tarih: 23.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9753 E.  ,  2018/7868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın, “ameliyat olan eşinden alınan parçayı patoloji servisine götürdüğünde, burada görevli olan tıbbi sekreter ...’ın, parçanın kaba fazla konulması nedeniyle kabın değiştirilmesini ve bu amaçla ameliyathaneye gidilerek, alınacak yeni parçanın kaba usulünce konulmasını kendisinden istediği, buna sinirlenerek kabı bırakmak istediğinde ise müşteki ...’ın kolunu tutması nedeniyle kolunun sürtündüğü” yönündeki savunması ile bu savunmayı doğrulayan kolundan yaralandığına dair 18.06.2014 tarihli adli rapor karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak kasten yaralama suçunda TCK’nın 29, hakaret suçunda anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4077, Karar No: 2009/12276, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4077 E.  ,  2009/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait otobüsün yarı hissesini satın alıp bedelini ödeyerek ortak olduğunu, ancak davalının kendisini ortak yapmadığı gibi otobüsüde dava dışı şahsa sattığını ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 10.000 YTL.nin tahsilini istemiştir.

Davalı, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürmüş ve esastanda davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin yapıldığı yer ile davalı şirketin merkezinin ... olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Eyüp Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı şirket cevap dilekçesinde yetkisizlik itirazında bulunarak ... Mahkemesinin yetkili olduğunu bildirmiş, mahkemecede davalı şirketin merkezinin ve sözleşmenin yapıldığı yerin ... olduğu kabul edilmiş ve ancak Eyüp Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekirki, mahalli mahkemenin yetkisiz olduğunu kabul etmesi ve yetkininde kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde, davalı tarafından bildirilen yer dışında başka bir mahkemenin yetkili olduğunu kabul etmesi olanaklı değildir. Dava konusu olayda davalı ... Mahkemesinin yetkili olduğunu belirtmiş olup, olayda kamu düzenine ilişkin yetkide söz konusu olmadığına göre ... Mahkemesinin dışında başka bir mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez. Mahkemece değinilen bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5908, Karar No: 2023/10594, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5908 E.  ,  2023/10594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/266 Esas, 2016/111 Karar

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alanen tahrik etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaali Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın "halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme" suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kocaali Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararıyla sanığın "halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suretiyle açık ve yakın tehlikeye neden olma" suçundan 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın suç tarihinde "..." isimli sosyal paylaşım sitesinde "vatanını seven milletini seven Türk kanı taşıyan fındık üreticileri bu sene pkk'ya destek veren kürtleri ilçemize sokmayalım...., Kürdün iyisi yoktur, hergün şehit veriyoruz sesi çıkardı en iyi kürt pkk ölü kürttür" yazısı ile "fındıkta Kürt işçi çalıştırmayın" yazılı bir fotoğraf paylaşmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Sanık savunmasında atılı suçu işlediğini kabul etmiştir. Sanığa 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan temyiz isteği yönünden; sanığın sosyal paylaşım sitesinde paylaştığı "vatanını seven milletini seven Türk kanı taşıyan fındık üreticileri bu sene pkk'ya destek veren kürtleri ilçemize sokmayalım...., Kürdün iyisi yoktur, hergün şehit veriyoruz sesi çıkardı en iyi kürt pkk ölü kürttür..., fındıkta Kürt işçi çalıştırmayın..." şeklindeki iletiler ile Kürt orijinli vatandaşlar aleyhine diğer vatandaşların tahrik edildiği anlaşılmaktadır. Bu mesajlar sonrasında ...,... ve ... isimlerindeki sayfa takipçilerinin Kürt vatandaşlara yönelik nefret söylemi içerir yorumlar yaptıkları, ... isimli yorumcunun ".... bu saatten sonra bütün Kürtler düşmanım..." şeklindeki iletisi de gözetildiğinde atılı suçun unsurları oluştuğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaali Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6916, Karar No: 2007/7744, Tarih: 27.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6916 E.  ,  2007/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü veri cetvelinde münavebeye alınan ürünler için kuru ve sulu ayrımı yapılmadan dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatı açıklanmış olduğundan yeniden İlçe Tarım Müdürlüğünden buğday ve fiğ ürünleri için kuru şartlarda ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile ortalama satış fiyatlarının gösterildiği veri cetvelinin istenip getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1549, Karar No: 2018/8635, Tarih: 07.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1549 E.  ,  2018/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 20/02/2014 tarihli raporlarının suça sürüklenen çocukların 18/02/2014 tarihinde işledikleri isnat edilen iş yerinden hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocukların işledikleri işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15381, Karar No: 2013/16217, Tarih: 11.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/15381 E.  ,  2013/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçu TCK'nın 6/1-f-4. maddesi kapsamında silahtan sayılan bira şişesi ile işlenmesine karşın temel ceza belirlenirken anılan Yasanın 149/1. maddesinin “a” bendinin değerlendirmeye esas alınmaması ve 5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilama konu suçu 18 yaşını doldurmadığı tarihte işlediği anlaşılmakla, TCK'nın 58/5.maddesine aykırı olarak hakkında tekerrür uygulaması yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “hükmün 3. fıkrasının 7 ve 9. paragraflarındaki tekerrür ile ilgili bölümlerin” çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2180, Karar No: 2006/3233, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2180 E.  ,  2006/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulu raporunda üzerinde kat mülkiyeti tesis edilen 163 ada 10189 parseldeki bağımsız bölümün satışı emsal alınmıştır.

Kat Mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu yapılardaki bağımsız bölüm satışlarında binanın niteliği, inşaat kalitesi, bağımsız bölümlerin iç düzeni, cephesi vd. satış fiyatının belirlenmesinde etkili olup, ortak yerlerden yararlanma oranı dahi satış fiyatında dikkate alındığından bu gibi satışlarda binanın değeri satış değerinden düşülmüş olsa bile yanılgıya sebebiyet verecek nitelikte olduğundan arsa değerlendirmesinde emsal olamaz. Kaldı ki taşınmazın satış değerinden bina değeri Kat Mülkiyeti Yasasının 46.maddesinin son fıkrasında öngörülen usule uygun olarak da düşülmemiştir. Bu suretle hatalı değerlendirmeyi içeren raporun hükme esas alınamayacağının dikkate alınmamış olması,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatları, ilgili belediyelerden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişkinin de bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişkinin de bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmaz; üzerinde kat mülkiyeti kurulu anayapının bağımsız bölümüdür. Kat mülkiyeti tesis edilen veya tamamlanmış ve iskan edilmiş kat irtifaklı yapılarda bağımsız bölümlerin değeri Kat Mülkiyeti Yasasının 46.maddesinin son fıkrası hükmüne göre bulunur. Yapının tamamı için Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (h) bendi uyarınca Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayınlanan değerlendirme tarihindeki resmi birim fiyatları ve yapı maliyetleri hesaplarını gösteren listelere göre (yıpranma payı da düşülerek) değer verilir. Bundan sonra zemin ve yapı değerleri toplanıp kamulaştırmaya konu edilen bağımsız bölümün tapu kaydında yazılı olan arsa payına oranlamasıyla o bağımsız bölümün kamulaştırma bedeli tespit edilir. Bilirkişi raporunda bu esaslara uygun değerlendirme yapılmamış olması,

4-Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayınlanan yapı birim fiyatlarına göre belirlenen yapı değerine ayrıca bağımsız bölümün ticari özelliği bulunduğu gerekçesiyle 30.000.000.000 TL. objektif değer ilave edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden emsal araştırması yapılarak bulunacak uygun emsal ve yukarıda belirtilen diğer esaslara göre yöntemine uygun şekilde değerlendirme yapılmak üzere bilirkişi kurulu raporu alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8414, Karar No: 2014/2469, Tarih: 12.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8414 E.  ,  2014/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi ...'ten cep telefonunu kısa süre kullanıp iade etmek üzere teslim alan sanık ...'ın konuşma yapmak üzere dışarı çıkıp geri dönmemesi şeklinde gelişen olayda, Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2008 tarihli görevsizlik kapsamında eylem 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde değerlendirilmiş olup; görevsizlik kararındaki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (2.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.