muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17058, Karar No: 2014/6212, Tarih: 31.03.2014

Davalı vekili, müvekkilinin yetki dışında hareket etmediğini, dava dışı şirketlerle akdedilen ve devam eden sözleşmeleri gereği servis hizmeti vermekte olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının dava dışı ile imzaladığı sözleşme uyarınca 30.10.2009 tarihinden itibaren yetkili servisi olarak Ümraniye ilçesinde faaliyet göstermesinin

.../...

-2-

kararlaştırıldığı, aynı bölgede davalının da yetkili servisi olarak faaliyet göstermekte iken sözleşmenin 31.12.2009 tarihinden sonra uzatılmayacağı belirtilerek 01.01.2010 tarihinden itibaren feshedildiğinin davalıya bildirildiği, davalının davacının yetkili servis sözleşmesi kapsamında kalan yazar kasaların servis hizmetini vermekle yükümlü olduğunu belirterek ile aralarında düzenlendiğini iddia ettiği sözleşmelere dayandığı, ancak bu firmalardan gelen cevabi yazılardan davalı ile aralarında davacının yetkili servis sözleşmesi kapsamında kalan yazar kasa tamiratına ilişkin olarak herhangi bir sözleşme bulunmadığı, davalının dayandığı yeni ünvanının. olup, bu şirketten gelen cevabi yazıda ise davalı ile aralarında 23.06.2000 tarihli yetkili servis sözleşmesinin devam etmediğinin bildirildiği, buna rağmen davalının sözleşme devam ediyormuş gibi faaliyetlerine devam etmesinden ötürü ile arasında devam eden bir davanın da bulunduğu, davalının, davacının yetkili servis sözleşmesi gereği hizmet verdiği bölgede yetkili servismiş gibi hizmetlerine devam etmek suretiyle davacının zarara uğramasına yol açtığı, gerekçesi ile davanın kabulüne, 25.814,37 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek %16 ve değişen azalan oranlarda avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsil ile davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.322,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20574, Karar No: 2012/29452, Tarih: 10.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/20574 E.  ,  2012/29452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bilirkişinin, bina olarak nitelediği çatı katının, demir aksamı, boyası, paslanması ve yıpranması itibariyle tutanaktan 2-3 yıl önce yapılmış olduğu kanaati uyandığını, ancak kesin olarak yapım tarihinin belirlenemediği şeklinde rapor vermesi, tutanak tanıklarının ise, aynı sokakta bulunan başka ruhsatsız yapılarla ilgili tutanak tuttuklarını, bu kişilerin sanık hakkında da tutanak düzenlenmesi gerektiğini, aksi halde kendilerini şikayet edeceklerini belirtmeleri üzerine sanık hakkında tutanak tutmak zorunda kaldıklarını açıklamaları karşısında; çatı katının imalinde kullanılan malzemelere ilişkin faturaların olup olmadığı varsa elektrik ve su aboneliğinin oluşturulma tarihi araştırılıp, sanıkla aynı sokakta bulunan ve haklarında yapı tutanağı düzenlenen kişilerin kimler olduğu belirlenerek tanık olarak dinlenmelerinden sonra yapının imal tarihinin saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3328, Karar No: 2021/7468, Tarih: 02.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3328 E.  ,  2021/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava,26.07.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davacı oluşan Kurum zararından 54.641,45 TL'yi talep etmiş, davalılardan ...’ın 3. kişi olarak kabulü ile 47.355,92 TL'sinden sorumlu olduğu kabul edilmek suretiyle, davalılar yönünden müştereken müteselsilen tahsiline karar verilerek hüküm kurulmuş ise de, davalı iş veren İskender Özen’in teselsül sorumluluğu hatalı belirlenmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 21/1. madde işverenin, 21/4. madde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunmaktadır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 146. maddesine (6098 sayılı Kanun'un 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

İş kazası nedeniyle yapılan masraf ve ödemeler yönünden işveren ve üçüncü kişinin sorumluluğu ise toplam kusur oranı esas alınarak müteselsilendir.

İş kazası nedeniyle yapılan masraf ve ödemeler yönünden işveren ve üçüncü kişinin sorumluluğu ise toplam kusur oranı esas alınarak müteselsilendir.

Bu kapsamda, eldeki davada, Mahkemece davalı iş veren ... yönünden ilk peşin değerli gelirin,kendi kusuru olan %50 ile davalı 3. kişi ...’ın kusurunun yarısı olan %15 oranının toplamı olan %65’i esas alınmak suretiyle hüküm kurulmalıdır. Açıklanan gerekçelerle teselsülün belirlenmesi gerekirken davalı ... yönünden daha fazlasına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine,

“1- Davanın kısmen kabulü ile, 47.355,93 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin (davalı ... yönünden 29.142,08 TL ile sınırlı olmak üzere) onay tarihi olan 15/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2-Miktar itibari ile kabul, red oranına göre hesaplanan 3.263,32 TL harcın; ( davalı ... yönünden 1.990,69 TL ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan 315,50 TL tebligat gideri, 1.000,00 TL bilirkişi ücretleri, 119,00 TL dosyanın bilirkişilere gidiş dönüş masrafı olmak üzere toplam 1.434,50 TL yargılama giderinin; kabul red oranına göre 1.248,01 TL’lik kısmının (davalı ... yönünden 765,10 TL ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince 6.956,27 TL vekalet ücretinin; (davalı ... yönünden 4.371,31 TL ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine,

6-Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince reddedilen kısım üzerinden hesaplanan nispi vekalet ücreti maktu ücretin altında kalmakla bu miktara tamamlanılarak 3.400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’e verilmesine,

7-HMK'nın 333. maddesi uyarınca kalan gider avansı bulunması halinde karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine, bentlerinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde ...'e iadesine, 02.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18738, Karar No: 2023/7789, Tarih: 25.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18738 E.  ,  2023/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Şirketin yurt içi ve yurt dışında bulunan projelerinde 1988-2010 yılları arasında ... mühendisi olarak çalıştığını, davacı işçinin ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın sona erdirildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu uyuşmazlığın çözümünde yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, davacının yurt dışında bulunan özlük dosyasının temin edildiğinde sunulacağını, dava konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacı işçiye 2009 yılı ... bordrosu ile davacıya 1.750,00 Euro ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını, ancak bordroda bu ödemenin ek kazanç olarak gösterildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2018 tarihli ve 2016/313 Esas, 2018/289 Karar sayılı kararı ile; kamu düzeni gereği ... sözleşmesinden kaynaklı tüm uyuşmazlıkların çözümünde ... hukukunun uygulanması gerektiği, davalı işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğu, davacının son ücretinin aylık net 3.500,00 Euro olarak kabulü ile yemek ve yatacak yer ihtiyaçlarının davalı işveren tarafından karşılandığının kabulü gerektiği, alacakların zamanaşımına uğramadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 25.....2019 tarihli ve 2018/3210 Esas, 2019/2026 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 25.....2019 tarihli ve 2018/3210 Esas, 2019/2026 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.02.2021 tarihli ve 2019/6906 Esas, 2021/4972 Karar sayılı ilâmı ile; davalı vekili tarafından davanın ihbarı talep edilen Şirkete davanın ihbar edilmesi, hizmet süresinin açıklığa kavuşturulması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dairemizin bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek ihbar olunan İşbilir ... İnşaat Tic. Ltd. Şti.’ye dava ihbar edilmiş ve dosyada bozma ilâmında bahsi geçen ibranamenin mevcut olmadığı ancak ... bitim belgesinin mevcut olduğu fakat ... bitim belgesinin davacının çalışmasını ispatlamaya elverişli olmadığı gerekçesiyle 29.05.1997-16.11.1997 tarihleri ... süresinden çıkartılmak suretiyle kıdem tazminatı tekrar hesaplanmış buna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; taraflar arasındaki ... sözleşmesinden ... uyuşmazlığın çözümünde yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, husumet itirazları olduğunu, ücret tespitinin hatalı olduğunu, brüt ücret hesaplamasında davacının yurtdışında çalışmış bir işçi olduğunun dikkate alınması gerektiğini, davacıya ... 2009 bordrosunda, ihbar tazminatı karşılığı olara 1.750 EURO ek kazanç tahakkuku yapılmasına karşın Mahkemece bu ödemenin mahsup edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; uygulanacak hukuk, ücret tespiti, ödemelerin mahsubu noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 04.04.1994 imza tarihli Arnavutluk Cumhuriyeti İle ... Cumhuriyeti Arasında Gelir Ve ... Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması,15.07.1998 tarihli ... Cumhuriyeti Hükümeti İle Arnavutluk Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 04.04.1994 imza tarihli Arnavutluk Cumhuriyeti İle ... Cumhuriyeti Arasında Gelir Ve ... Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması,15.07.1998 tarihli ... Cumhuriyeti Hükümeti İle Arnavutluk Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı tarafça davacıya 1.750,00 Euro ihbar tazminatı ödendiği savunm dosya içerisinde mevcut 04.12.2009 tarihli belgede ... bitimi nedeniyle ... sözleşmesinin sona ereceği yazılıdır. 2009 yılı ... ayı bordrosundan ve banka kayıtlarından davacıya 1.750 Euro ek ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu miktarın hesaplanan ihbar tazminatından mahsubu gerekirken mahsup yapılmaksızın yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalıdır.

3. Davacının net ücretinin brüt ücrete çevrilmesi hesabında yapılacak kesintilerin ne olması gerektiği hususu uyuşmazlık konusudur. Davacı en son Arnavutluk ülkesinde çalışmış olup bu ülke ile ülkemiz arasında hem çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması hem de sosyal güvenlik anlaşması bulunmaktadır. Mahkemece anlaşma hükümleri değerlendirilmeksizin yurt içinde çalışan işçiler gibi mevzuatımızın ilgili hükümlerine göre brüt ücretinin tespiti ile alacakların belirlenmesi hatalı olmuştur.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6270, Karar No: 2019/11977, Tarih: 10.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/6270 E.  ,  2019/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 17/04/2017 tarihli ve 2017/3430 soruşturma, 2017/2173 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Silivri Sulh Ceza Hâkimliği'nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/1519 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/04/2019 gün ve 41104 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 04/03/2013 tarihli ve 2011/25587 esas, 2013/4337 karar sayılı ilâmında "...yayınlanan basın açıklamasında, katılan hakkında ifade edilen “tetikçi, zavallı, onu kullanan irin dolu kafalar” şeklindeki ifadelerin katılanın şeref ve saygınlığını küçük düşürücü, eleştiri sınırlarını aşan nitelikte olduğu gözetilerek mahkumiyet yerine beraat karar verilmesi..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, sanığın facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde bir yoruma cevaben "... ben o zavallıyı okumuyorum, insan ziyanlığına ayıracak vaktim yok." şeklindeki yorumunu paylaşarak müştekiye karsı hakaret suçunu işlediği, şüpheli hakkında delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısı'nın kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;