muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24275, Karar No: 2014/5809, Tarih: 03.03.2014

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yarına bozulmasına, 2.bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9949, Karar No: 2006/13225, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9949 E.  ,  2006/13225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından duruşmalı davalı ... ltd. Şti. vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilkeçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, komisyoncu olan davalı ... Ltd. şirketi aracılığı ile diğer davalı ...'den daire satın almak üzere sözleşme yaptıklarını, daha sonra davalı ...'ün bu satımdan vazgeçtiğini öne sürerek, her iki davalıya ödediği toplam 36.000 YTL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ltd. şirketi davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... Ltd. şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ... Ltd. şirketi aracılığı ile diğer davalı ...'ten daire satın almak istemiş ve bu nedenle taraflar arasında 7.1.2004 tarihli sözleşme

yapılmıştır. Davacı bu sözleşme gereğince ...'e 35.000 YTL satış bedeli , diğer davalı ... Ltd. şirketine de 1.000 YTL komisyon ücreti ödemiştir. Ancak davalı Talat Öztük tapuda devir yapmamıştır. Davacı toplam 36.000 YTL'nin her iki davalıdan tahsili için, bu davayı açmıştır. Taraflar arasındaki 7.1.2004 tarihli sözleşmeye göre satıştan vazgeçen taraf, iki tarafın toplam komisyon ücretini ödeyecektir. Satıştan vazgeçen satıcı olan davalı ... olduğuna göre, davacı diğer davalı ... Ltd. şirketine ödediği 1.000 YTL komisyon ücretini, davalı...'ten isteyebilir. Mahkemece 1000 YTL alacağın da, davalı...'ten tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu kalem isteğin reddi usul ve yasaya aykırıdır.

3- 4 Aralık 2005 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre, Tüketici Mahkemesinde görülen davalarda 180 YTL vekalet ücretine hükmolunacağı belirtildikten sonra, müddeabihi 1500 YTL'yi geçen işlerde bu tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretinin belirleneceği belirtilmiştir. Mahkemece Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre vekalet ücretinin hesaplanması gerekirken, davalı ... Ltd. şirketi yararına 180 YTL vekalet ücretine karar verilmesi de , usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer tekmyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ltd. şirketi yararına BOZULMASINA, 450.00 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15203, Karar No: 2013/1396, Tarih: 29.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/15203 E.  ,  2013/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007.maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın 3766,22 m2’lik bölümü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından ...., 14.04.2000 tarihinde kesinleşen kararı ile tescil dışı bırakılmasına hükmedildiği, iş bu davanın ise 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/1253, Karar No: 2011/1141, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1253 E.  ,  2011/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 11.11.2010

Nosu : 107-274

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davacı üniversitede şoför olarak çalışan davalının nöbeti esnasında doğalgaz patlamasına kusuru ile sebep olduğundan uğranılan zararın tazmini isteminden kaynaklanmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6087, Karar No: 2012/746, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6087 E.  ,  2012/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğu cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2008 gün ve 2006/194 Esas, 2008/38 Karar sayılı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Çocuğun cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmaması nedeniyle bu rapora dayanılamayacağı gözetilerek, dava dosyası yeniden Adli Tıp Kurumuna gönderilerek içerisinde çocuk psikiyatristinin de bulunacağı ihtisas kurulundan mümkünse dosyadaki bilgi ve belgelere göre mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tâbi olan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15241, Karar No: 2020/3051, Tarih: 11.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15241 E.  ,  2020/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu; davalılardan ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebliğ mazbataları okunamadığından tebligatların usulüne uygun yapılıp yapılmadığı kontrol edilememiştir. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1972, Karar No: 2014/17895, Tarih: 28.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1972 E.  ,  2014/17895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/396723

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2008

NUMARASI : 2006/356 (E) ve 2008/669 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın aşamalardaki anlatımları ile 08.01.2006 tarihinde saat 23:30'da düzenlenen olay yeri basit krokisi ve görgü tespit tuatanağına göre; yakınanın 08.01.2006 günü gece saat 23:00'de kurbanlık satışı yaptığı yerden Alanönü Mahallesi, Tepeliler Sokak, No. sayılı yerde bulunan ikametine geldiği, içinde küçükbaş hayvanlarının bulunduğu ..LD .. plaka sayılı kasası branda ile örtülü kamyonetini ikameti yanına park ederek çay içmek için evine girdiği, kısa bir süre sonra dışarı çıktığında, aracının sağ arka kapağı açılıp brandası da kesilerek içerden iki adet tanesi 400 TL değerinde koçunun çalındığını tespit ederek polise müracaat ettiği,

09.01.2006 tarihinde saat 05:30'da düzenlenen yakalama tutanağında; 09.01.2006 günü saat 03:00 sıralarında 71 Evler Mahallesi, Hacıbeyler Sokak, No: 4 sayılı yerden hayvan hırsızlığı yapıldığı ve eylemi gerçekleştiren şahısların 26 KK 199 plaka sayılı kırmızı renkli eski kasa Şahin marka araçla olay yerinden kaçtıkları ihbarını alan polis ekibinin, araştırma sonucunda, tarif edilen aracı Fevzi Çakmak Mahallesi, Güvenir Sokak, No.. sayılı yerdeki evin avlusu içinde park halinde görmesi üzerine evde ve .. KK ..plakalı otomobilde yapılan aramada, sanıklar Kadir ve Murat'ın bulunduğu, ayrıca araç içinde koyun dışkısına rastlandığı, adı geçen sanıklarla yapılan sözlü mülakatta üç adet beyaz koyunu sanık Şevket ile birlikte çaldıklarını söyleyerek, koyunları sakladıkları yeri gösterip sahibine iadesini sağladıkları yönünde tespite yer verildiği,

Sanık Kadir'in 09.01.2006 günlü hazırlık ifadesinde; yakalama tutanağında bahsi geçen koyun hırsızlığını 09.01.2006 günü gece saat 00:30-01:00 sıralarında diğer sanıklar Şevket, Murat ve Ali ile birlikte gerçekleştirdiğini ve tarih yada yer belirtmeksizin bu şahıslarla ortak hareket ederek son iki aydan beri koyun hırsızlıkları yaptığını söylediği, ancak yargılama konusu olan yakınan Fikret'in iki adet koçunun çalınması olayına ilişkin bilgi vermediği,

Sanık Kadir'in 28.12.2007 günü mahkemede alınan beyanında ise; suça konu olayı hatırlamadığını belirttiği,

Sanıklar Ş..M.. ve Ali'nin aşamalarda alınan savunmalarında; yüklenen hırsızlık suçunu kabul etmedikleri,

Bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, yakınan Fikret'e yönelik hırsızlık suçunu işlediklerine dair savunmaları aksine mahkumiyetlerine yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, yerinde olmayan yetersiz gerekçe ile sanıkların hükümlülüğüne karar verilmesi,

Sanıklar Ş..M.. ve Ali'nin aşamalarda alınan savunmalarında; yüklenen hırsızlık suçunu kabul etmedikleri,

Bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, yakınan Fikret'e yönelik hırsızlık suçunu işlediklerine dair savunmaları aksine mahkumiyetlerine yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, yerinde olmayan yetersiz gerekçe ile sanıkların hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. D.. ve savunmanı ile sanıklar M.. K.., Ş.. Y.. ve K.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8757, Karar No: 2013/4, Tarih: 21.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/8757 E.  ,  2013/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 101 ada 57, 357, 360, 367, 368 ve 370 parsel sayılı sırasıyla 7.438, 100.150, 74.595, 5.855, 5.815 ve 3.671 metrekare yüzölçümündeki tarla vasfındaki taşınmazlar, tapu kaydı nedeniyle davalı .... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların arsa vasfında oldukları ve zeminde mevcut yolun haritasında gösterilmediği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 101 ada 57, 357, 360, 367, 368 ve 370 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tarla vasfıyla davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının, cins değişikliği nedeniyle mahkemeden hukuki korunmayı talep etmeyi gerektirecek hukuki menfaatinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun düşmemektedir. Dava; tapuya tescili gerekli bulunan "taşınmazın cinsine" ilişkin bulunmakla, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 25. maddesine göre bu hususta Kadastro Mahkemesi görevli olduğu gibi; davacı Belediyenin taşınmazların cinsinin arsa olarak düzeltilmesini istemekte de hukuki menfaati bulunmaktadır. Bu nedenle işin esası hakkında araştırma ve inceleme yapılarak ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1996/3 esas, 1998/1 karar sayılı 17.04.1998 tarihli kararı, Emlak Vergisi Kanunu ve Bakanlar Kurulunun 28.02.1983 gün, 83/6122 sayılı "arsa sayılacak taşınmazlara ilişkin" kararı birlikte değerlendirilip bu doğrultuda inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları da açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3290, Karar No: 2010/3846, Tarih: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3290 E.  ,  2010/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Trabzon 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.4.2009 gün ve 15-100 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 9.12.2009 gün ve 11365-12757 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Yerel mahkemece kurulan hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine bozma kararında değinilen hususlarda bozulduğu görülmektedir.

Bozma gerekçeleri dosya kapsamına uygun ise de; davacı Hazine’nin yüzölçümü miktarı belirtmeksizin tanımı 3621 Sayılı Yasa’nın 4. maddesinde yapılan kıyıda kalan bölümün sicil kaydının kütükten terkini isteğinde bulunmuş ve mahkemce 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince de belirlenen kıyı kenar çizgisine göre, taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı belirlenmiştir. Buna göre; Hazine’nin dava tarihi itibariyle davada kısmen haklı, kısmen haksız olduğu söylenemez.

Öyleyse dava tarihi itibariyle Hazine davasında haklı olduğuna göre, Daire bozma kararının sondan bir önceki paragrafında “Hal böyle olunca” sözcüklerinden sonra gelen, “haklılık oranına göre paylaştırılacak” tümcesinin bozma kararından çıkartılmasına, diğer taraftan karar düzeltme dilekçesinde belirtilen hususlar, HUMK’nun 440. maddesinde sayılan dört halden hiçbirine uymadığından, karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17449, Karar No: 2019/2601, Tarih: 13.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/17449 E.  ,  2019/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; gündüz vakti, sanığın, yanında bulunan ve kimliği tespit edilemeyen bir bayan ile birlikte katılanların evine gelerek, Suriyeli çocuklara yardım topluyoruz diyerek yardım edip edemeyeceklerini sordukları, sanığın katılan ...'ya “sende büyü var, kolundaki bilezikleri besmelesiz takmışsın” dediği, kolundaki bilezikleri çıkarıp bir çorabın içine koyarak kendisine getirmesini söylediği, katılanın kolundaki 4 adet bileziği çıkarıp çorabın içine koyarak yastıkla birlikte sanığa verdiği, sanığın yastıkla birlikte çorabı başında döndürmeye başlayarak katılandan su istediği, odaları tek tek gezip elindeki suyu odalara serpiştirdiği, daha sonra çorap ve yastığı katılana vererek odasına koymasını ve kendisi gittikten 1 saat sonra yastığı açıp altınları koluna takmasını söylediği, katılanın sanık ve yanındaki şahıs gittikten sonra çorabın içinde altınların olmadığını farkettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hileli söz ve ustaca davranışlarla dini duyguları istismar ettiği ve denetim olanağını önemli ölçüde azalttığı, katılanlardan haksız menfaat sağladığının anlaşılmakla, sanığın eyleminin bu niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.