muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4062, Karar No: 2022/1955, Tarih: 15.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4062 E.  ,  2022/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

1- Katılanlar vekilinin sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2021 tarihli ve 2019/12-457 esas 2021/103 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere CMK'nın 223. maddesinde ''hüküm verilmesine yer olmadığına'' şeklinde bir hüküm çeşidine yer verilmemesi ve anılan madde uyarınca verilmiş bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunmaması sebebiyle, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemine aykırı olarak REDDİNE;

2- Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 06 ZMP 87 plakalı otomobil ile otoparktan Muhsin Yazıcıoğlu Caddesi'ne çıkışı esnasında araç hakimiyetini kaybederek, doğrudan karşı kaldırıma doğru aracın seyretmesi sonucu kaldırım kenarına park edilmiş bir araca ve kaldırımda yürüyen maktule çarparak durduğu ve akabinde maktulün vefat ettiği, somut olayda sanığın idaresindeki araçla otoparktan yola çıkışı esnasında her iki tarafı etkin şekilde kontrol ederek her an durabileceği bir hızla hareket etmesi gerekirken bu tedbirlere riayet etmeyerek otoparktan süratli bir şekilde çıkarak, yolun sağına veya soluna doğru aracını yönlendirmesi gerekirken doğrudan yolun karşısına yönlendirerek bir araca, çiçekçi dükkanına ve kaldırımda yaya olarak yürüyen maktule çarpmak suretiyle tamamen kusurlu eylemi ile bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa, kusur durumuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19369, Karar No: 2014/594, Tarih: 14.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/19369 E.  ,  2014/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2007/129820

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2007

NUMARASI : 2006/932 (E) ve 2007/330 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; suça konu senetlerde; Türk Ticaret Yasasının 688. maddesinde yazılı zorunlu unsurlardan olan "düzenleme tarihlerinin" bulunmaması nedeniyle, bu senetlerin aynı Yasanın 689. maddesine göre özel belge niteliğinde olduğundan bono sayılamayacağı ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, aksi halde suçun aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden, sanığın hayali kişiler adına düzenlediği suça konu unsurları tam olmayan bonoları katılana aynı anda mı, yoksa değişik zamanlarda mı verdiğinin araştırılıp, aynı anda verildiğinin tespiti halinde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, belge sayısının TCK'nun 61. maddesi uyarınca nazara alınarak özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde teselsül eden resmi belgede sahtecilik suçundan ceza tayini, yasaya aykırı;

2- Dolandırıcılık suçu açısından; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14299, Karar No: 2009/16401, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14299 E.  ,  2009/16401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, 200 ila 395 nolu orman tahdit sınır noktaları görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/11/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19087, Karar No: 2013/20546, Tarih: 07.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/19087 E.  ,  2013/20546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, davalı işverene ait işyerinde 16.10.1995 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu 01.10.2008 gelire girme tarihi itibarıyla %51 oranında, kontrol kaydı sonucu 21.10.2010 tarihi itibarıyla azalmayla %36 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile, yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, başlangıçta %51 olan sürekli iş göremezlik derecesinin bilahare azalma kaydıyla %36 orana düşmüş olmasının, ilk peşin değerli gelirde bir değişiklik meydana getirmeyeceğinden bahisle %51 orana göre bildirilen ilk peşin değerli gelir dikkate alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de,hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rucu etmektedir.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Şu halde yapılması gereken iş; sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 01.10.2008 tarihi itibarıyla %36 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 01.10.2008-21.10.2010 tarihleri arası fark iş göremezlik(%51 - %36= %15) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Öte yandan başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14876, Karar No: 2014/17460, Tarih: 12.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14876 E.  ,  2014/17460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARUHANLI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/127-2014/226

Taraflar arasında görülen tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı K.. T..'a ait olan 7951 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murisin soyadının "T.." olmasına rağmen "Uçgun" olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, tapu kayıt maliki ile davacının murisinin aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Ne var ki, davacının tapu kayıt maliki ile davacının murisinin aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmesi hususunda bir davasının bulunmayıp, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açtığı görülmektedir.

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 25. ve 26. (1086 sayılı HUMK 74. ve 75.) maddelerinde düzenlendiği üzere hakim davacının talebi ile bağlı olup talepten fazlasına veya talepten başkasına karar veremez.

Bu durumda (1086 sayılı HUMK 74. ve 75. maddeleri) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 25. ve 26. maddeleri gözardı edilerek tapu kayıt maliki ile davacının murisinin aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davacının talebi doğrultusunda toplanan deliller değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3567, Karar No: 2025/323, Tarih: 15.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3567 E.  ,  2025/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1774 E., 2024/177 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/149 E., 2021/301 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, hakkında hüküm kurulmayan yetki itirazı nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı erkeğin davanın kabulü, nafakalar ve tazminatlar yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığı gibi İlk Derece Mahkemesi kararını sınırlı olarak istinafa getiren tarafın açıkça istinaf etmediği konularda da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesinin hükmünün erkek tarafından davanın kabulü, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf edilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf itirazının esastan reddine karar verildiği anlaşılmış olmakla İlk Derece Mahkemesi kararını davanın kabulü, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf etmeyen erkeğin bu yönlere ilişkin temyiz hakkı da bulunmadığından erkeğin bu yönlere ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı erkeğin kusur belirlemesi ve hakkında hüküm kurulmayan yetki itirazına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2. Davalı erkeğin kusur belirlemesi ve hakkında hüküm kurulmayan yetki itirazına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen kadının yaralanmasına karşın doktora götürmediği vakıasına ilişkin iddiayı destekleyecek kanuni delil bulunmadığından ispatlanmış olduğunun kabul edilemeyeceğinin, ispatlanmayan vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığının, belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlara göre yine de boşanmaya sebep veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkeğin davanın kabulü, nafakalar ve tazminatlara yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17159, Karar No: 2017/9058, Tarih: 08.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17159 E.  ,  2017/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun; icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takipte ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu, takip dayanağı bono altındaki imzanın sahte olduğunu, yetkili kişilere ait olmadığını ve borca dair itirazlarını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği; mahkemece, ödeme emrinin usulsüz olduğu ve yetkili olmayan kişi tarafından takip dayanağı bononun düzenlendiği gerekçeleriyle davanın kabulüne, anılan takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun, 15/01/2014 tarih ve 2013/12-476 Esas 2014/5 Karar sayılı kararında; ihtiyati haciz kararının verildiği mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesinde ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin, icra takibi için yetkili hale gelemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, alacaklı, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09/7/2014 tarih ve 2014/102 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile takibe başlamış ise de, yukarıda açıklandığı üzere, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer, icra takibi için yetkili hale gelmez.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir. Madde metninde tacirden anlatılmak istenen, işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşmenin konusunun ticari iş olması, gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir. Madde metninde tacirden anlatılmak istenen, işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşmenin konusunun ticari iş olması, gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Aksi kararlaştırılmadıkça, dava yalnız yetki sözleşmesinde belirlenen mahkemede açılır. Taraflar, yetkili kıldıkları mahkemenin yanında, kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesini isterlerse, bu durumun yetki sözleşmesinde ayrıca belirtilmesi gerekir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; alacaklının bir adet bonoya dayalı olarak 10.07.2014 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başladığı, takip dayanağı bonoda, şikayetçi borçlunun keşideci, alacaklının ise lehtar konumunda oldukları, şikayetçinin ve alacaklının tacir olduğuna ilişkin dosya içinde bir belgenin bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, HMK’nun 17. maddesi ışığında yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca, taraflar arasındaki yetki sözleşmesinin de geçerli olmadığı anlaşıldığından, yetki itirazının, İİK'nun 50. maddesi atfı ile HMK'nun genel yetki kuralları kapsamında incelenmesi gerekir.

İİK'nun 50.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HMK'nun yetkiye ilişkin hükümleri uyarınca; bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde, ancak 6102 sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, düzenlenme yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun düzenlenme yerinde icra takibi yapılabilir.

Somut olayda; borçlunun ödeme emri tebliğ edilen ikametgah adresi ... olduğuna göre icra takibinin de ... İcra Dairelerinde yapılması gerekmektedir. Bir başka anlatımla takipte borçlu yönünden ... İcra Daireleri yetkisiz olup, yetkili icra daireleri ... İcra Daireleridir.

O halde, mahkemece, yetki itirazının kabulü ile ... İcra Dairelerinin yetkisizliğine ve ... İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, borçlunun esasa ilişkin itirazlarını da kapsar şekilde takibin iptaline hükmolunması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.