muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11389, Karar No: 2023/10023, Tarih: 19.10.2023

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle; “1-Davaya bakmaya mahkememiz yetkili olmadığından, davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine, 2-Davaya bakmaya ... İş Mahkemesinin yetkili olduğuna” dair karar verildiği görülmüştür.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu iş kazasının, mahkemenin yetki alanı içerisinde bulunan ... ilçesi bitiminde, İpsala yolu başlangıcı üzerinde 2 inci kilometresinde meydana geldiğini, sigortalının çalıştığı iş yerinin de iş kazasını geçirdiği adresin olduğunu, Kazazede sigortalının işini yaptığı işyeri olan adresi için yetkili kılınan İpsala Asliye Hukuk Mahkemeleri nezdinde açıldığı halde davalı şirketin anılan Kanun maddesine aykırı yetki itirazının kabulü ile yetki yönünden davanın reddine karar verilmesinin Kanun hükmüne aykırı olduğunu belirterek istinaf Kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup davacı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13569, Karar No: 2016/4362, Tarih: 23.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13569 E.  ,  2016/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin saat 22.30 sıralarında kilitleyerek park ettiği motosikletinin sabah 09.00 sıralarında yerinde olmadığını fark ettiği olayda; aynı gün suça sürüklenen çocuğun kullanımında iken kontak anahtarının değiştirilmek istenildiği esnada, çeşitli parçaları hasar görmüş şekilde ele geçtiğinin anlaşılması ve suça sürüklenen çocuğun savunmasında motosikleti satın aldığı kişiyi tanımadığını ve adresini bilmediğini beyan etmesi karşısında; eylemin hırsızlık suçunu oluşturması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği motosikletinin çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi;

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait motosikleti çaldığı ve kolluk tarafından yakalandığı olayda; her ne kadar motorun ilk müştekiye hasarlı olarak iade edilmesinde rızai bir teslim olmamış ise de; sanığın motorda meydana gelen zararı serbest iradesi ile giderdiği ve bu hususa ilişkin müştekinin 06.09.2012 tarihli celsedeki beyanında zararının giderilmiş olup herhangi bir talebinin bulunmadığını ve uzlaşma taraftarı olduğunu söyleyerek şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve bu zararın giderilmesinin kısmi iade niteliğinde olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekinin zararını kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatının olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça konu motosikletin çalındıktan sonra bazı parçalarına zarar verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın 5271 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak onu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak onu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/03/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

...

(Muhalif)

KARŞI OY

Bilindiği üzere Yüksek Yargıtay'ın Yerleşik İçtihatlarında malın aynına yönelik hırsızlık eylemi sırasında meydana gelen zarar verme eylemleri eylemin doğal sonucu kabul edilmekte, mala zarar verme suçunun oluşmayacağı kabul edilmektedir. Yani motosiklet, otomobil vb. araçların çalınması tek suç kabul edilmekte, çalma esnasında ya da hırsızlanmasından sonra eşyaya zarar verme cezasında artırım ya da eksiltmeyi gerektirir bir durum yoktur.

Bu durumlarda sanığa sadece hırsızlık suçunun cezası verilmektedir.

Otomobilin kapısını kırıp çalıştırmaya çalıştığı esnada yakalanma halinde ise, teşebbüs aşamasında kalmasından dolayı 168. madde uygulanmamaktadır, uygulanamamaktadır.

Olayımızda ise motosikleti çalan suça sürüklenen çocuk çalma esnasında düz kontak vs. yaptırırken motosiklete zarar vermiştir. Daha sonra görevli güvenlik kuvvetlerince suça sürüklenen çocuk çalınan eşya ile birlikte yakalanmıştır. Dolayısıyla ortada rızai iade yoktur.

Suça sürüklenen çocuk yakalandıktan sonra çalma esnasında vermiş olduğu zararı sonradan gidermiştir.

Diğer bozma nedenlerine katılmakla birlikte hırsızlık suçu yönünden 2 nolu bozmaya ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

Motosikletin kendisinin çalınması sırasında meydana getirilen zararın suçun hiçbir şekilde ağırlaştırıcı ve hafifletici neden olarak etki etmemesine rağmen zararın giderilmesinden bahisle indirim uygulanması hukuka ve adaletin eşitlik ilkesine aykırıdır.

Motorsikleti hiç zarar vermeden ve titiz davranarak çalan sanık ya da suça sürüklenen çocuğun kolluk kuvvetleri tarafından yakalanması halinde takdiri nedenler hariç hiçbir indirim yapılmazken, çaldığı motosiklet yada otomobili çalma anında ya da çalıp kaçarken özen göstermeyen, acımasızca davranan sanık ya da suça sürüklenen çocuğun yakalanmasınndan sonra hırsızlık suçunu etkilemeyen otomobil ya da motosiklete verilen zararın giderilmesi halinde, sanık ya da suça sürüklenen çocuğa ekstra indirim yapılması haksızlığa neden olacaktır. Zararın küçük ya da büyük olması sonucu değiştirmeyecektir. Aracı çalarken camı zorlayan ve belki de 8-10 TL masrafla giderilebilen zarardan dolayı çalınan eşyaya zarar vermeden çalan sanığa göre 2/3 daha az ceza verilmesi açıkça eşitsizliğe neden olacaktır.

Kaldı ki TCK'nın 168. maddesi pişmanlık esasına dayalıdır. Sanığın pişman olması ve bu pişmanlığın sonucu olarak zararı gidermesi ya da iadeyi sağlaması gerekir. Halbuki olayımızda suça sürüklenen çocuk kolluk kuvvetlerince yakalanmıştır, rızai iade yoktur. Eşyayla ilgili zarar vs.'den hukuki yollarla kurtulması mümkün değildir.

Aleyhine açılacak tazminat davası ya da doğrudan başvurulacak cebri icra yoluyla tahsil edilebilecek pozisyondadır. Dolayısyla suça etki etmeyen zararın giderilmesinin TCK 168 manasında iade ya da kısmi iade sayılmayacağı açıktır. Aksi halin kabulü halinde hem ana suça teşebbüs, hem de hiçbir zarar vermeden hırsızlayanlardan 2/3 oranında daha az ceza almasına neden olacaktır. Teşebbüsde zarar giderilirse de indirim uygulanmayacak, eylemi tamamlayana teşebbüste kalana nazaran daha az ceza vermek gibi durumla karşı karşıya kalınacaktır. Bu anlayışla, otomobilin camını kırıp eylemi tamamlayamadan yakalanan sanık sonradan zararı rızaen giderse bile sadece teşebbüsten indirim alırken, otomobili çalan daha sonra binmek için camını taktıran ve aylar, hatta yıllar sonra yakalanan sanık kırılan camı taktırdığı için 2/3'e kadar indirimden yararlanmakta ve eylem tamamlanmasına rağmen neredeyse teşebbüste kalandan daha az ceza almaktadır. Ya da otomobili çalarken anahtarın yanında küçük bir çizik oluştursa pasta cila ile giderilebilecek bu çizik maddi anlamda mala zarar verme olması nedeniyle 8-10 TL masrafla yakalanmadan sonra giderilmesi halinde, çizmekten yani zarar vermeden hırsızlayana göre 2/3'e kadar az ceza almasına neden olacaktır.

Bu nedenlerle hırsızlığın bozma nedeni yapılan 1. maddesi dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekirken TCK'nın 168. maddesinin tartışılması yönündeki bozma görüşüne iştirak etmemekteyim.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2016/4351, Karar No: 2017/9673, Tarih: 19.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4351 E.  ,  2017/9673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı erkek vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı erkeğe tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/7304, Karar No: 2007/8101, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7304 E.  ,  2007/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.11.2006 gün ve 2006/12931-13225 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.11.2006 tarih ve 2006/12931-13225 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2375, Karar No: 2013/4486, Tarih: 14.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2375 E.  ,  2013/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.461,24 TL borçlu olmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; ... Mahallesinde kain 29086 ada 1 parsel üzerinde bulunan A1 Blok 11 numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için ferdi su abonesi almak istediğini, bu aşamada davalı idare ... görevlileri tarafından müvekkkilden toplam 5.461,24 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini iddia ederek; davalı idarece talep edilen 5.461,24 TL kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasını, müvekkilinin ödemesi gereken bir kanal katılım bedeli var ise tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın hak düşürücü süre, zamanaşımı, görev, yetki, husumet ve derdestlik yönlerinden reddine, esas yönünden de yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu 2464 sayılı Yasanın 87 ve 88. maddeleri ile,...Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi gereği davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, "3194 sayılı İmar Kanunu'nun 31. maddesine göre; su ve kanalizasyon bağlantıları yapılmayan binalara iskan izni verilmesi mümkün olmadığı gibi, katılma payı ödenmeden bu hizmetlerden yararlanılması da mümkün olmadığından kullanma izni (iskan izni) alınmış bir binaya bir kez daha katılım payının alınmasının yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Davacının davalı kuruma kanal katılım ve şebeke hissesi borcu olarak 80,95 TL den sorumlu olduğunun, bunu aşan 5.380,29 TL den sorumlu olmadığının TESPİTİNE," karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı tüketici ile davalı idare arasında su aboneliği sözleşmesi aşamasında 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88.maddesi ve Tarifeler Yönetmeliği uyarınca alt yapı giderlerinden olan kanal katılım payı ile şebeke hisse bedeli parasından davacının sorumlu tutulup tutulmayacağı konusunda toplanmaktadır.

Hakim, tarafların iddia ve savunması ile bağlı olup, davacı bu bedeli ödediğini ve talebin mükerrer olduğunu iddia ve ispat etmediği halde, gerekçede mükerrer ödemeden bahsedilmesi ve talebin bu nedenle kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.