muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19157, Karar No: 2017/4336, Tarih: 30.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19157 E.  ,  2017/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemsine açtığı davada; davalı ile Manavgat’ta bulunan büfenin %50 hissesinin devri hususunda sözleşme imzalandığını, hisse bedeli 13.000 Euro'nun davalıya ödendiğini, sözleşmede taraflar arasındaki ortaklığın sona ermesi halinde bu bedelin iade edileceğinin belirlendiğini, ortaklığın davalının kötü niyetli hal ve hareketleri nedeniyle sona erdiğini, davalının ortaklık için verilen bedeli ödemediğini belirterek, fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydı ile 13.000 Euro'nun dava tarihindeki değeri olan 28.600,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davayı kabul etmediğini, davalının adresinin ve sözleşmenin ifa yerinin Manavgat ilçesi olduğunu, yetkili ve görevli mahkemenin Manavgat mahkemesi olduğunu beyan etmiştir.

Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/374 E. 2014/180 K. sayılı ve 15.07.2014 tarihli kararı ile büfenin Manavgat ilçesinde bulunduğu bu itibarla yetkili mahkemenin Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karar 09.09.2014 tarihinde kesinleşmiş ve davacı tarafın talebi üzerine dosya Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemsine tevzi edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu talebin sözleşmeye dayalı olarak para borcundan kaynaklandığı, BK 89/1’de para borçlarında alacaklının bulunduğu yer mahkemesinin yetkili bulunduğunun belirtildiği, yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun “Sözleşmeden Doğan Davalarda Yetki” başlığı altındaki 10. maddesinde borcun ifa edileceği yerin de yetkili olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilerek görevli ve yetkili mahkemenin yetkisizlik kararı veren Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna kararı verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; adi ortaklıktan doğan alacak istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK md. 10 uyarınca sözleşmeden doğan davalarda sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesi yetkilidir. Ancak, HMK md. 10'da yasal ifade bulan sözleşmeden doğan davalarda ifa yeri mahkemesinin yetkisine ilişkin sözkonusu yetki kuralı kesin nitelik arzetmez.

6100 Sayılı HMK'nun 19/2.maddesi gereğince "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

6100 Sayılı HMK'nun 19/2.maddesi gereğince "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

...nun 19/4.maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir" hükmü getirilmiştir.

O halde, somut olayda; kamu düzenine ilişkin bir yetki kuralı olmadığına ve süresinde yetki itirazı da bulunmadığına göre, mahkemece, kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemeyeceği ortadadır.

Mahkemece; bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın taraflarca yetki itirazında bulunulmadığı halde, davanın esasının incelenmesi yerine doğrudan yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7833, Karar No: 2014/15457, Tarih: 19.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7833 E.  ,  2014/15457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/378411

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından sanık R.. D.. hakkında 09.04.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması- na ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; (KÖRFEZ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 gün, 2013/354 esas, 2013/521 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıktan ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olan tabanca ile beraber sadece ses fişeği ve ses fişeklerine ait boş kovanların ele geçirilmiş ol- ması, sanığın silahı kuru-sıkı olarak aldığını ve silahta değişiklik yapmadığını savunması, dosyada mevcut ekspertiz raporunda, dava konusu tabancanın "namlusu içerisinde bulu- nan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış, çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin (herhangi bir parçanın çıkartılması, değiştirilme- si, kısmen tadil edilmesi ve benzeri şekilde) görülmediği" belirtilmiş olmakla; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından mar- ka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorularak, bu silahların üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğrafları, faturası, polis kriminal raporu eklenerek üretici firmadan suça konu silah üzerinde imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın huku- ki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve Uygulamaya göre de;

CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması halinde verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve Uygulamaya göre de;

CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması halinde verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanıl- mış hak saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17446, Karar No: 2014/20504, Tarih: 21.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/17446 E.  ,  2014/20504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacı vekilinin 24.12.2008 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Gölpazarı Cumhuriyet Başsavcılığının, 2006/406 Soruşturma sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 26.01.2007 – 26.02.2007 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 24.09.2008 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 24.12.2008 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10236, Karar No: 2017/546, Tarih: 07.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/10236 E.  ,  2017/546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilip re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdureler..... ile.......un mağduru bulundukları olay nedeniyle ruh sağlıklarının bozulduğunu belirten Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.11.2007 tarihli raporlarında çocuk psikiyatristi uzmanının bulunmaması nedeniyle anılan raporların yetersiz olduğu gözetilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatristinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunda değerlendirme yapılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6505, Karar No: 2016/11960, Tarih: 23.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6505 E.  ,  2016/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 8. fıkrasının (c) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 04.10.2010 tarihinde zamanaşımının durduğu ve deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 17.11.2010 tarihinde yeniden işlemeye başlayacağı, bu nedenle zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık, mağdur ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen TCK'nın 50/1-f. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık, mağdur ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından belirlenen kısa süreli hapis cezalarının, “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde “temizlik hizmetleri iş kolunda kamuya yararlı işte çalışma” seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ''temizlik hizmetleri iş kolunda çalışmaya" ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve kısa süreli hapis cezalarının, “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” çevrilmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3069, Karar No: 2015/3605, Tarih: 08.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3069 E.  ,  2015/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, yine tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan Duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki veleyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise koşullu salıverilmesine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ''TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin ''a,b,d,e'' ve c bendindeki altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki veleyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7010, Karar No: 2007/7754, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7010 E.  ,  2007/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.10.2003 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

TMKnun 715.maddesi kapsamında düzenlenen devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan ... Köyü sınırları içinde bulunan dava konusu taşınmaza, davalının ev yapıp etrafını duvarla çevirmek suretiyle elatmasının önlenmesi ve binanın kali talebiyle açılan davada, davalı vekili ... köyü halkının bu yerden hayvanlarını otlatmak ve arıcılık yapmak için yaylak olarak istifade amacıyla eski basit binaları tamir edip yaz aylarında geçici olarak kullandıkları gerekçesi ile davanın reddini istemiştir.Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu, kadim yayla niteliği sabit, ... Köyü ... Mevkiinde kadastro harici bırakılan taşınmaza davalının ev ve bahçe yapmak suretiyle el attığı, keşif krokisinde toplam 122,74 m2 olarak belirtilen yere yönelik müdahalesinin önlenmesine ve elatılan yerdeki yapıların ve eklentilerin kal'ine karar verilmiştir. Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Yasanın 4. maddesi hükmünce de, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylanın özel mülkiyete geçirilmesi ve amacı dışında kullanıması olanaklı değildir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Yasanın 4. maddesi hükmünce de, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylanın özel mülkiyete geçirilmesi ve amacı dışında kullanıması olanaklı değildir.

Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy ve belediyeye aittir. 0 köy veya beldeyi köy ya da belde insanlarından ayrı düşünmek mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanmalarını yasaklamak mümkün değildir. Esasen bu konuda yasal düzenlemeler yapılmış, Mera Kanununun 4.maddesinde kullanım hakkı köy ya da belediye halkına tanınmış, 20.maddede ise, yaylaklardan kullanımın kullanma amacına uygun yapılar meydana getirilerek sürdürülmesine izin verilmiştir. Davalının kullanımındaki toplam alan 122,74m2 ise de; 20 m2 yayla evi, 2.74m2 WC haricindeki 100m2 yer evin etrafını çeviren tel örgünün içinde kalan bahçe alanıdır. Bilirkişice yayla evi ve WC niteliğindeki yapı basit yapı olarak saptanmıştır. Yasa o köy halkından olan kişiye, kullanma amacına uygun yapılar meydana getirerek yaylada barınma imkanı da tanımış olup, etrafı çevrili bahçe bu kapsamda değerlendirilemez. Buna göre; davacının talebi doğrultusunda yalnızca bahçe kısmına yönelik elatmanın önlenmesine ve tel örgünün kaline karar vermek yerine,barınmanın ancak yaylada iskan etmeye yeterli ve elverişli bir bina ile sürdürülebileceği düşünülmeden kişinin yayladan yararlanma olanaklarını ortadan kaldırır şekilde yaylada bahçe olarak çevirdiği 100 m2 kısım dışında kalan ve yayladan istifade amacına yönelik basit nitelikteki davalının yayla evine ve WCye elatmanın önlenmesine ve bu yapıların kal'ine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece davacının elatmanın önlenmesi ve kal istemlerinin reddi yerine bu talepler de hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar veri1di.
Yargıtay — Esas No: 2015/44092, Karar No: 2016/6542, Tarih: 17.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44092 E.  ,  2016/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Davalılardan .....'nin fesih bildirim tarihinde, tüm Türkiye'de aynı iş kolunda çalışan işçi sayısının tespiti amacıyla, ......'ya müzekkere yazılarak fesih bildirim tarihinde davalı şirketin aynı iş kolunda çalışan kaç işçisi olduğu sorulup, ilgili belgeler istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/414, Karar No: 2022/10610, Tarih: 20.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/414 E.  ,  2022/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasa’nın 15/4. maddesine muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanık ... hakkında, kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasa’nın 15/4. maddesine muhalefet suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilmez olduğu anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Tehdit ve 6136 sayılı Yasa’nın 13/1. maddesine muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- 6136 sayılı Yasa’nın 13/1. maddesine muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;