muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7319, Karar No: 2016/12618, Tarih: 30.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/7319 E.  ,  2016/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların 58163 sokak üzerindeki direklerden 20 metre kablo çalma eylemini kabloları hakimiyet alanlarına geçirip tamamladıkları ve 58041 sokak üzerindeki eylemleri sırasında ihbar ile yakalandıklarının anlaşılmasına göre bu hali ile eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143, 43/1 maddelerine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ile sanık ...'nin kesinleşmiş kasıtlı suçtan mahkumiyeti nedeni ile hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından;

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3.fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34559, Karar No: 2017/4682, Tarih: 25.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34559 E.  ,  2017/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu belirtildiği halde kısa kararda uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b yerine 142/2-b olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, UYAP sorgulamasında suça sürüklenen çocuk ...'ün yaşının Gaziantep 1 No.lu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/570 E. 2015/988 K. sayılı 10.02.2016 kesinleşme tarihli kararı ile düzeltildiği ve bu kayda göre suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda kaldığının anlaşılması karşısında bu husus bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Kolluk görevlilerince 07/11/2012 tarihinde düzenlenen olay, yakalama, üst arama, rızaen teslim geçici muhafaza altına alma ve teslim tutanağı içeriğine göre şüphe üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuklar üzerlerinde ele geçirilen yazar kasayı şikayetçinin iş yerinden çaldıklarını beyan ederek, suça konu yazar kasayı görevlilere teslim ettikleri, aynı tarihte düzenlenen teslim tesellüm tutanağı içeriğine göre suça konu kasanın şikayetçiye iade edildiği, şikayetçinin kovuşturma evresinde alınan ifadesinde iş yerinden 10-15 TL bozuk para, bıçak, saat ve başka eşyalar çalındığını ve kendisine iade edilmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle şikayetçinin suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak anılan maddenin uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden de uzman hekim

raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında yargılama sürecindeki davranışları ve pişmanlığı gözetilerek TCK'nın 62 ve 50. maddeleri uygulandığı halde, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden “suçu işledikten sonra pişmanlık göstermemiş olması sebebiyle yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat hâsıl olmaması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3165, Karar No: 2021/9667, Tarih: 17.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/3165 E.  ,  2021/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan müşteki ...'a duruşma davetiyesinin, soruşturma aşamasında beyan ettiği adresinden farklı olan MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğinin usulsüz olduğu, bu suretle müştekinin duruşmadan yöntemince haberdar edilmediği anlaşılmakla; müşteki ...'un kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyması karşısında, müştekinin hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar gören müşteki ...'a davaya katılma, mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve müşteki ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1865, Karar No: 2011/1753, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1865 E.  ,  2011/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar Halk Bankası A.Ş. Boyabat Şubesi vs. arasındaki davadan dolayı Boyabat Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.11.2010 gün ve 142-770 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kredi sözleşmesinden kaynaklanmış olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2509, Karar No: 2007/6587, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2509 E.  ,  2007/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ...’da imarlı parsel alması için 1990-1991 yıllarında toplam 8 000 000 TL gönderdiğini, davalının gösterdiği yere ev yaptığını ve halen içinde oturduğunu, ancak açtığı tapu iptali tescil davasının geçerli satış olmadığından reddedilip kesinleştiğini,davalının gönderdiği parayı vermeyip yedinde tuttuğunu ileri sürerek 8 000 000 TL ile 4 099 531 400 TL munzam zarar ve bina bedelinin dava tarihindeki maliyet değeri olan 15 000 000 000 TL nin davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile de talebini arttırmıştır.

Davalı, davacının istemi üzerine arsayı haricen satın aldığını, davacının durumu bildiğini, arsa malikinin bilgisi ile davacının arsa üzerine bina yaptığını, ancak kadastro geçtiğinde arsa malikinin ilave para istediğini, parayı verenlere devri yaptığını, davacı vermediğinden devri yapmadığını, olayda kendi kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 8 000 000 TL nin ödeme tarihlerinden, 13.240,00 YTL munzam zarar ile 19.019,00 YTL ev ve müştemilat bedelinin dava ve ıslah tarihlerinden faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya arsa alımı için gönderdiği paranın arsa sahibine ödenmeyip davalı yedinde kaldığını, açtığı tapu iptali tescil davasının reddedilip kesinleştiğini, taşınmazı satın aldığı inancı ile yaptığı ev nedeniyle de zarara uğradığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, arsayı davacı adına ve onu temsilen alıp parasınıda satın arsa sahibine ödediği, davacınında arsa sahibinin onayı ile alınan arsa üzerine bina yaptığını savunmuştur. Dosyada bulunan Kadastro Mahkemesinin 1996/75 esas sayılı dosyasındaki 26.5.1995 tarihli kadastro tesbit tutnağından ve tüm dosya kapsamından davalının temsilcisi olarak dava konusu taşınmazın alınmasına yardımcı olduğu, satış bedelini davacı adına satıcıya ödediği, davacınında tapulu olduğunu bildiği, bu haliyle taşınmazı alıp kabul ettiği anlaşıldığı, dolayısı ile geçersiz olan satıştan dolayı davalının temsilci olarak bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacının davalıyı uğradığı zarardan sorumlu tutması mümkün değildir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,10.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6444, Karar No: 2020/5081, Tarih: 03.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6444 E.  ,  2020/5081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, müştekinin ikametinin bulunduğu apartmana girerek, daire kapısının kilidini kırdıktan sonra, binadan sesler duymaları üzerine kaçtıklarının anlaşılması karşısında, konutun eklentisi niteliğindeki apartman sahanlığına girmekle konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluştuğu sabit olmasına rağmen, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2306, Karar No: 2015/2635, Tarih: 29.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/2306 E.  ,  2015/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın adına kayıtlı araçta arama yapıldığı esnada yere attığı kağıt parçasına sarılı 2 gram esrarı kullanmak için bulundurduğu sabit olduğu halde bu suçtan mahkûmiyeti yerine, AMATEM tarafından düzenlenen uyuşturucu kullanmadığına ilişkin 13.07.2007 tarihli rapor esas alınarak delil bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7677, Karar No: 2019/12230, Tarih: 12.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7677 E.  ,  2019/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. İlk derece mahkemesince "... Davalı erkeğin ilgisiz, sorumsuz davrandığı, uzun yıllardır kumar alışkanlığının olduğu, gemi makinisti olması dolayısıyla aylarca evden uzakta kaldığı, eve geldiği zamanlarda ise vaktinin çoğunu kahvehanede kumar oynayarak geçirdiği, çocuklarla manevi olarak ilgilenmediği.." gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına kadın yararına manevi tazminata karar verilmiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ilgili bölge adliye mahkemesince erkeğin kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle kadının manevi tazminat talebi reddedilmiştir. Davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen bu kusurlu davranışları kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı TMK 174/2 madde koşullarının yararına oluştuğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 51) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8664, Karar No: 2019/11847, Tarih: 22.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8664 E.  ,  2019/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında ceza verilmesine yer olmadığına, suça sürüklenen çocuk ...'ın müsnet suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükümler usul ve kanuna uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar Batuhan ile ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.09.2012 tarihli raporda mağdurede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, dolayısıyla 2011 yılı ve öncesinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu bildirilmiş ise de, mağdurenin suça sürüklenen çocuk ...'ın yanısıra haklarında atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmediğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen suça sürüklenen

çocuklar ... ile ...'in eylemlerine de maruz kaldığı anlaşıldığından, mağdurenin ruh sağlığının hangi suça sürüklenen çocuğun eylemine bağlı olarak bozulduğu veya suça sürüklenen çocukların farklı tarihlerdeki eylemleri sebebiyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kurulundan açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki konusunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mevcut raporla yetinilerek, eksik araştırma ile yazılı şekilde anılan maddenin uygulanması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2018 gün ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 sayılı Kararı uyarınca, on beş-on sekiz yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadığı takdirde bunun gerekçesinin hükümde gösterilmesi zorunlu olduğu halde gerekçeli kararda bu hususun tartışılmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2018 gün ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 sayılı Kararı uyarınca, on beş-on sekiz yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadığı takdirde bunun gerekçesinin hükümde gösterilmesi zorunlu olduğu halde gerekçeli kararda bu hususun tartışılmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9109, Karar No: 2018/178, Tarih: 24.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9109 E.  ,  2018/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili ile davalı arasında temizlik işleri için vidanjör kiralama sözleşmesi nedeniyle davalıya gönderilen faturaların iade edildiğini, bunun üzerinde alacaklarının tahsili amacı ile yapılan icra takibine davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda icra takibine konu alacak kira alacağına ilişkin olmakla; sulh hukuk mahkemesinin görev alanına girdiğinden görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme, şoförle beraber olması halinde hizmet, sadece araç olması halinde kira sözleşmesidir. Faturalarda çamur çekim, iç ve dış temizlik işleri yapıldığına göre araç personeliyle birlikte hizmet sunmaktadır. Bu haliyle sözleşme kira sözleşmesi olarak nitelendirilemez, bu bir hizmet alım sözleşmesidir. Tarafların da tacir olduğu anlaşıldığından davaya ticaret mahkemesinde bakılması gerekir. Bu nedenle işin esasına girilip bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.