muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8574, Karar No: 2012/15575, Tarih: 09.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8574 E.  ,  2012/15575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.02.2011 tarih ve 2008/1750-2011/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin davalı ... Mersin Yeni Mahalle Beşyol Şubesi'nde bulunan 80377754 numaralı hesabında interaktif bankacılık sisteminin mevcut olduğunu, şirketin hesabından interaktif bankacılık yolu ile 07/01/2008 tarihinde 3.100,00 TL'nın çekildiğini, bu hususta Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, davalı Banka'nın interaktif bankacılıkta yeterli güvenlik önlemini almaması nedeniyle davacı şirketin zarara uğradığını belirterek 3.100,00 TL'nın 07/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı Banka'nın tüzel kişilik olup adresinin İstanbul olması nedeniyle İstanbul Mahkemeleri yetkili olduğunu, yine davacı ile davalı banka arasında yapılan sözleşmede yetkili mahkemenin Adana olarak belirtilmesi nedeniyle Adana Mahkemelerinin de yetkili bulunduğunu belirterek davanın yetki yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, ... Beş Yol Şubesi'nin tüzelkişiliği bulunmadığını, davalı Banka genel müdürlüğünün tescilli adresinin İstanbul olduğunu, taraflar arasında yapılan sözleşme ile Adana Mahkemelerinin de yetkili kılındığını, uyuşmazlığın Beşyol Şubesi'nin bir işleminden kaynaklanmaması nedeniyle HUMK'nun 9. maddesi gereğince mahkemenin uyuşmazlığa bakmaya yetkili olmadığını, yetki ilk itirazında bulunan davalı tarafın seçimlik hakkını kullanmadığı için bu hakkın davacı tarafa geçtiğini bu nedenlerle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, davacı tarafın talebine göre dosyanın Adana Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı bankanın Mersin Yeni Mahalle Beşyol Şubesinde açılan banka hesabıyla ilgilidir. HUMK'nun 22. maddesi hükmü gereği taraflar kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde yetkisiz olan bir mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilirler.Ticari Müşteriler İçin İnternet Bankacılığı Sözleşmesinin 29. maddesinde çıkabilecek ihtilafların çözümünde yetkili mahkemenin Adana Mahkemeleri olduğu kararlaştırılmış ise de yetki sözleşmesi ile yasal olarak yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisi kaldırılamaz. HUMK’nun 17. maddesine göre şubenin muamelesinden dolayı o şubenin bulunduğu mahalde dava açılabilecektir. Dava da bankacılık işlemlerinin yapıldığı şubenin bulunduğu yer mahkemesinde açılmıştır. Bu durumda mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2726, Karar No: 2015/3766, Tarih: 12.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2726 E.  ,  2015/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/14153

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/34 (E) ve 2011/457 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

....... plaka sayılı aracına ait motorlu araç trafik belgesindeki muayene işleminin sahte olduğu iddia olunan sanığın, söz konusu muayene işlemini Ankara İlinde kimlik bilgilerini bilmediği trafik müşavirliği yapan birine yaptırdığını, belgenin sahte olduğunu bilmediğini savunmasına, 01/01/2010 tarihli trafik bilirkişisinin hazırladığı raporda muayene süresinin 08/06/2011 olduğu, 2006 model olan bir aracın ilk muayene süresinin 5 yıl olamayacağı, aracın cinsinin kamyonet olması sebebiyle 1 yıllık muayene yapılabileceği, araç üzerinde bulunan 20 adet haciz ve tedbirlerin kaldırılabilmesi için vekaletname verilmesi gerektiği ve 2010 haziran ayında araç üzerinde Zonguldak trafik tescil denetleme şube müdürlüğünce konulan 1/1/2010 tarihli trafikten men kaydının bulunduğu ve bu kaydın silinebilmesi için araç sahibi veya vekilinin olması gerektiği, Karaelmas Vergi Dairesi ile yapılan yazışma sonucu 31/12/2008 tarihi itibariyle muayene işlemlerinin özel muayene istasyonunca yapıldığının öğrenilmesi üzerine TÜVTÜRK firması ile görüşülmesi sonucu aracın Türkiye genelinde her hangi bir muayene kaydının bulunmadığı ve söz konusu araca ait trafik belgesinin ilk muayene geçerlilik süresi olan 08/06/2011 tarihli muayenesinin sahte olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun bulunmamasına ve motorlu araç trafik belgesinin muayenesinin sahte olduğunun sabit olmasına göre eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 204/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyeti gerektirdiği gözetilmeden soyut savunmaya itibarla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6583, Karar No: 2024/1774, Tarih: 26.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6583 E.  ,  2024/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2233 E., 2022/2285 K.

KARAR : İstinaf talebinin kabulü, hükmün kaldırılması, davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 E., 2022/116 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil, tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, hükmün kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.03.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;

1. Müvekkilinin paydaşı olduğu dava konusu 117 ada 121 parsel, 117 ada 96 parsel sayılı taşınmazlarda 25.06.2020 ve 16.03.2021 tarihli satış işlemleriyle davalı ...'e satılan hisselerin ön alım hakkı nedeniyle müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili, 07.09.2021 tarihli dilekçesi ile, davalı ...'in dava konusu taşınmazlardaki paylarını dava tarihinden sonra 18.06.2021 ve 22.06.2021 tarihlerinde dava dışı üçüncü kişi ... devrettiğini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 125 inci maddesi uyarınca seçimlik yetkilerini kullanarak davaya devreden davalı taraf hakkında tazminat davası olarak devam etmek istediğini beyan etmiş ve 1.499.999,98 TL'nin davalıdan faiziyle tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili 13.07.2021 tarihli cevap dilekçesi ile ;

1.Davanın süresinde açılmadığını,

2. Dava konusu payların maliki olmadığından pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını,

3. Davacının taşınmazlardaki paydaşlığının 20.02.2020 tarihli işlemleri ile edinildiğini, davacı hakkında da ön alım hakkında dayalı tapu iptali ve tescil davası açılabileceğinden davacının paydaşlığının da kesin olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

4. 24.09.2021 tarihli cevap dilekçesinde ise davanın tazminat davasına dönüştürülmesi nedeniyle eksik harcın tamamlanması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3. Davacının taşınmazlardaki paydaşlığının 20.02.2020 tarihli işlemleri ile edinildiğini, davacı hakkında da ön alım hakkında dayalı tapu iptali ve tescil davası açılabileceğinden davacının paydaşlığının da kesin olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

4. 24.09.2021 tarihli cevap dilekçesinde ise davanın tazminat davasına dönüştürülmesi nedeniyle eksik harcın tamamlanması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu olayda davacı taraf ön alım hakkını kullanmayarak, gerçekleşmemiş bir zarar için tazminat talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle:

1. Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

2. Taraflar arasında borçlar hukuku kapsamında herhangi bir borç-alacak ilişkisi bulunmadığını, tazminat talebinin bu kapsamda değerlendirilerek reddedilmesi açıkça hukuka aykırı olduğunu, tazminat kavramı doğrudan doğruya kanun tarafından tanımış olan bir hak olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava devam ederken ön alıma konu payların ahara temliki nedeniyle davacı vekili HMK'nın 125 inci maddesi uyarınca davasını tazminata dönüştürmüş olup maddi tazminat niteliğindeki bu talebin tamamının reddi halinde AAÜT'nin 13/4 üncü maddesi uyarınca tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu vekalet ücreti takdiri gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/04/2022 tarih, 2021/277 Esas, 2022/116 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine, davalı tarafın kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 5.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının kararın gerekçesinde belirtildiği gibi ön alım talebinden vazgeçmesi gibi bir durum söz konusu olmadığı,

2. Yasa hükmünde açıkça davacının tercih hakkı olduğunun belirtildiği,

3. Yasa hükmü yanılgılı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Davacının kararın gerekçesinde belirtildiği gibi ön alım talebinden vazgeçmesi gibi bir durum söz konusu olmadığı,

2. Yasa hükmünde açıkça davacının tercih hakkı olduğunun belirtildiği,

3. Yasa hükmü yanılgılı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 732 inci ve devamı maddeleri.

2. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 10.11.2021 tarih ve 2021/757 Esas, 2021/2900 Karar sayılı ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13.02.2024 tarih ve 2022/6126 Esas, 2024/756 Karar sayılı ilamları.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava açıldıktan sonra davalının dava konusu hisseleri başkasına temlik etmesi üzerine, davacı, HMK 125 maddesi uyarınca davasını tazminata çevirerek, iki satış arasındaki fark kadar tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davanın açılmasından sonra taraflardan biri, dava konusu olan malı veya hakkı, üçüncü bir kişiye devredebilir. Zira, bir davanın açılması ile, tarafların dava konusu üzerindeki tasarruf serbestisi kural olarak kısıtlanamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 125. maddesi gereğince, dava açıldıktan sonra iki taraftan biri dava konusunu başkasına devrederse, devredenin karşı tarafına iki seçimlik hak tanınmıştır. Buna göre, karşı taraf, dava konusunu devralan üçüncü kişiye karşı davaya devam edilmesini isteyebileceği gibi, devreden tarafa karşı tazminat davası olarak devam edilmesini de isteyebilir. Yasa Koyucu, üçüncü kişinin davaya katılımını karşı tarafın rızasına bırakmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 125. maddesi gereğince, dava açıldıktan sonra iki taraftan biri dava konusunu başkasına devrederse, devredenin karşı tarafına iki seçimlik hak tanınmıştır. Buna göre, karşı taraf, dava konusunu devralan üçüncü kişiye karşı davaya devam edilmesini isteyebileceği gibi, devreden tarafa karşı tazminat davası olarak devam edilmesini de isteyebilir. Yasa Koyucu, üçüncü kişinin davaya katılımını karşı tarafın rızasına bırakmıştır.

Önalım davası devam ederken, davalının dava konusu hisseyi devretmesi halinde, davasını tazminat istemine çeviren davacı, davalıdan hissenin devredildiği andaki gerçek değerini tazminat olarak isteyebileceği gibi, bunun ispatı ile uğraşmamak için, iki satış bedeli arasındaki farkı da tazminat olarak isteyebilir. ( Emsal: 6.HD 14.11.1961, 4398/6272 – 6.HD 12.01.1962, 7658/155 - 6.HD 23.01.2006, 9786/36 )

Davacı davasını, HMK 125 maddesi gereğince tazminata çevirdiğinden, tazminata karar verilmesi gerekir. Sayın çoğunluğun hükmün onanmasına dair kararına katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2009/12509, Karar No: 2010/2696, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12509 E.  ,  2010/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın alıp, adına tescil ettirdiği aracın, kaçak yollarla ülkeye giriş yaptığından dolayı, Emniyet tarafından el konulduğunu, mahkemece müsaderesine karar verildiğini ileri sürerek araç için ödediği 25.750 DM karşılığı olar 13014 Euronun tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kusursuz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, noterde yapılan satış aktinde gösterilen bedel olan 4.810,00 YTL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın alıp, adına trafikte tescil edilen aracın, emniyetçe el konulup mahkemece müsadere edilmesi nedeniyle, davalı ile davacının babası Bican arasında yapılan, harici satım sözleşmesinde belirtilen bedelin, ödendiğini ileri sürerek o bedelin tahsiline karar verilmesini istemi ile eldeki davayı açmış, mahkemece davacının dayandığı sözleşmenin geçersiz olup, davacının sözleşmeye tarafta olmadığından bahisle, noter satış sözleşmesindeki bedelin tahsiline karar verilmiştir. Davacı ile davalı arasında noterde düzenlenen sözleşmede belirtilen bedelin aracın kasko bedeli olup gerçeği yansıtmadığı bilinen bir gerçektir. Davacı taraf olmadığı sözleşmede belirtilen bedeli isteyemez ise de aracın rayiç bedelini isteyebilir. Çoğun içinde azı da vardır kuralı gereğince davacının 13014 Euro tahsil talebinin aracın rayiç değerini de içerdiği kabul edilmelidir. Hal böyle olunca Mahkemece aracın zaptedildiği tarihteki rayiç bedelinin konusunda uzman bilirkişi marigfetiyle tespit edilerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16432, Karar No: 2015/23040, Tarih: 25.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16432 E.  ,  2015/23040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2002 yılında davalı Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğüne bağlı ............nde çalışmaya başladığını, 2009 Yılı Ağustos ayına kadar burada çalıştığını, bu tarihten itibaren ............Genel Müdürlüğü Kitap ....... Deposunda çalışmaya devam ettiğini, ............nde mesai saatleri dışında 19.00-23.00 saatleri arasında da tiyatro salonu kullanımda olduğundan bu saatlerde davacının bu merkezde çalışan diğer işçiler gibi fazla çalışma yapmak zorunda kaldığını, saat 23.00'dan sonra salonun boşalması, dekorların toplanması, salonun eski hale getirilmesi ve gerekli kontrollerin yapılması sonucunda davacının fazla çalışmasının 00.30'a kadar devam ettiğini, işin niteliği gereği hafta tatili ve genel tatil günlerine denk gelen günlerde de çalıştığını, bu şekilde çalışmalarının yıllık 270 saati aşmasına rağmen, sadece 270 saatlik ücretinin ödendiğini, yasa ve TİS hükümleri gereği 270 saatlik yıllık sınırı aşan fazla mesia ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek 2006, 2007,2008 ve 2009 Yıllarına ait yıllık 270 saati aşan fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 4857 sayılı yasanın 41. maddesi uyarınca ve hayatın olağan akışı itibari ile işçinin yılda en fazla 270 saat fazla mesaisi olabileceğinin kıstas olarak uygulandığını, davacının bordrolarda belirtilen ve uzun süre belli şekilde yapılan ödemeyi ihtirazi kayıt ileri sürmeden kabul ettiğini, ..............ndeki etkinliklerin en geç saat 23.00'da sona erdiğini, davalı kurumun mallarının tamamı devlete ait olan bir devlet kurumu olduğunu ve fazla çalışma yapan bir işçiye fazla çalışmasının karşılığının ödenmemesi gibi bir durumun söz konusu olamayacağını, taleplerin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, 23.11.2011 tarihinde davacının 01.01.2006 – 31.12.2009 tarihleri arasındaki çalışmaları sırasında yasal ve TİS hükümleri gereği olan çalışma süresinden fazla çalışma yaptığı, bu çalışmaların dosyada bulunan puantaj cetvelleri, bir kısım yazışmalar ve ücret bordrolarıyla tespit edildiği, dolayısıyla davalı işverenlik kayıtlarına dayalı olarak tespit edilen fazla çalışmadan hakkaniyet indiriminin yapılmasının gerekli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiş, bu kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 11.02.2014 tarihli bozma ilamı ile “...Aynı bilirkişiden alınan iki rapor arasında çelişki bulunmaktadır ve çelişkinin nereden kaynaklandığı anlaşılamamıştır.

Sağlıklı bir sonuca gidebilmek için mahkemece yeni seçilecek bir bilirkişiden; davacının normal çalışma saatleri ile ..............nde etkinliklerin olduğu günlerdeki çalışma saatlerini belirleyen, dosyada yer alan puantaj, bordro ve çalışma programlarını karşılıklı irdeleyip tahakkuk yapılan ayları da dikkate alan ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken çelişkili ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi hatalıdır” denilerek karar bozulmuştur.

Bozma üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yeni bir bilirkişiden rapor alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesi ile 2006, 2007,2008 ve 2009 yıllarına ait yıllık 270 saati aşan fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir. Dosya içerisinde yer alan puantaj ve bordro kayıtlarının incelenmesinde, davacının 2006 yılına ait 270 saati aşan 180 saat ve 2009 yılına ait yıllık 270 saati aşan 23 saatlik fazla çalışması dışında tüm fazla çalışma karşılığının eksiksiz olarak ödendiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, 2006 yılına ait 270 saati aşan 157 saat ve 2009 yılına ait yıllık 270 saati aşan 23 saatlik fazla çalışma karşılığı olan toplam 977,55 TL'nin hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4206, Karar No: 2024/446, Tarih: 18.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4206 E.  ,  2024/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1076 Esas, 2022/487 Karar

Avukat ...

DAVALILAR : 1.Bunge Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ...

2.... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/446 E., 2020/61 K.

Taraflar arasındaki marka ile ilgili kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA