muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/835, Karar No: 2020/809, Tarih: 21.10.2020

23. Davacı şirket 27.07.2011 düzenleme tarihli sevk irsaliyesi ile davalı şirkete LPG göndermiş olup; 20.000TL tutarındaki teminat mektubunu 28.07.2011 tarihinde paraya çevirmiş, davalı şirket aleyhine icra takibini 19.08.2011 tarihinde 29.676,20TL tutarındaki 29.07.2011 tarihli faturaya dayalı olarak başlatmıştır. Eldeki dava ise, davalı tarafın 29.07.2011 tarihinde davacı tarafa banka havalesi 9.680TL ödemesi dikkate alınarak 11.01.2012 tarihinde 19.995,63TL üzerinden açılmıştır.

24. Taraflar arasındaki Otogaz LPG Bayii Sözleşmesinin “ödeme” başlıklı 7.2. maddesinde, ödemelerin zamanında yapılmaması hâlinde davacı şirketin LPG teslimatını durdurmakta serbest olup mukavele teminatlarından alacaklarını tahsil yoluna gidebileceği; “teminat” başlıklı 8.1. maddesinde, davalı bayiin davacı şirketçe kendisine ariyet olarak teslim edilen malzemeler ile iş bu sözleşmenin teminatı olarak ve davacı şirket tarafından sözleşme sebeplerine istinaden akdin feshi veya bayiin sözleşme süresi bitmeden tek taraflı olarak akdin feshi veya bayiin başka bir LPG dağıtım firmasından LPG ikmali hâllerine karşılık davacı şirketin doğmuş veya doğacak her türlü alacağına zarar ve ziyanına, kâr mahrumiyeti ve cezai şarta karşılık teminat olmak üzere bayiin teminat mektubu vereceği düzenlenmiştir.

Ayrıca sözleşmenin “ceza-i şartlar” başlıklı 9.1. maddesinde, bayiin bu anlaşma esaslarında ihtiyacı olan LPG’nin tamamını, davacı şirketten almak zorunda olduğu, davacının da bu miktar gazı teslim etmekle yükümlü olduğu; 9.2. maddesinde, bayiin her ne sebeple başka bir firmedan LPG alması durumunda üçüncü şahıs veya firmadan aldığı LPG bedelinin tamamını cezai şart olarak davacı şirkete ödeyeceği; 9.5. maddesinde, bayiin madde 2’de belirtilen sözleşme konusu dışına çıktığı takdirde davacı tarafın sözleşmeyi fesih ile tüm teminatları nakde çevirebileceği gibi ayrıca cezai şart ve tazminat talebi ile birlikte, ariyet olarak verdiği malzemeleri geri alma hakkına sahiptir.

Sözleşmenin “diğer hususlar” başlıklı 12.5 maddesinde ise, işbu anlaşmanın hitam tarihinden önce bayii tarafından tek taraflı olarak feshedilemeyeceği, edildiği veya feshine sebebiyet verildiği takdirde bayiin davacı şirkete vermiş olduğu teminat tutarının beş katı kadar tazminat ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği belirtilmiştir.

25. Yukarıda belirtilen sözleşme hükümlerine göre davacı taraf teminat mektubunu hem mal bedeline hem de cezai şarta çevirebilir. Davacı taraf, teminat mektubunun nakde çevrildiğini kabul edip, bu bedelin cezai şart alacağından mahsup edildiğini bildirmiştir. Davalı bayiin ise cevabî ihtarında ve savunmalarında davacı şirketin cezai şart alacağı bulunmadığı, böyle bir talep hakkı olmadığını ileri sürmesi karşısında ihtilaflı bir cezai şart alacağı için teminat mektubunun nakde çevrilerek cezai şart alacağına mahsubu doğru değildir. Yapılması gereken iş, takibe konu cari hesap alacağından bu teminat mektubunun mahsup edilmesidir.

26. Zira, teminat mektubu 28.07.2011 tarihinde davacı tarafça nakde çevrilmiş olup, davalı taraf ise dava konusu sözleşmeyi 29.07.2011 tarihinde tek taraflı feshettiğine göre, mahkemece davacı tarafın cezai şart alacağı hakkı doğmadan işbu teminat mektubunun cezai şart alacağından mahsup edilmesi isabetsizdir. Eş söyleyişle, mahkemece takibe konu cari hesap alacağından bu teminat mektubunun mahsup edilmesi gerekir.

27. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinde belirtilen teminat mektubunun cezai şart ve cari hesap için verildiği, davacı tarafın teminat mektubunu bu alacak kalemlerinden istediğine sayabileceği, teminat mektubunun cezai şart alacağından mahsup edilmesini istediği ancak cezai şart koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden kararın belirtilen bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüşse de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

28. Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

29. Mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirme yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

30. Nitekim Özel Daire de bozma kararında aynı hususa işaret edilmiş olup; direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıdaki belirtilen bu ilâve gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilâve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.10.2020 tarihinde oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasında imzalanan 03.10.2007 tarihli sözleşmenin 8. maddesinde teminat düzenlenmiş olup alınacak teminat mektubunun HABAŞ’ın doğmuş veya doğacak her türlü alacağına, zarar ve ziyanına, kar mahrumiyeti ve cezai şarta karşılık teminat olduğu düzenlenmiştir. 28.05.2008 tarihli teminat mektubu tüm bu kalemleri kapsamakta olup cezai şart alacağı da kesin teminat mektubunda açıkça belirtilmiştir.

Sözleşmenin bu hükmü ve teminat mektubu kapsamına göre hem cari hesap alacağı, hem de cezai şart alacağı için teminat mektubunun paraya çevrilmesi mümkündür. Ancak paraya çevirmenin haklı sayılabilmesi için doğmuş bir alacağın da mevcut olması gerekir.

Sözleşmenin bu hükmü ve teminat mektubu kapsamına göre hem cari hesap alacağı, hem de cezai şart alacağı için teminat mektubunun paraya çevrilmesi mümkündür. Ancak paraya çevirmenin haklı sayılabilmesi için doğmuş bir alacağın da mevcut olması gerekir.

Davacı teminat mektubunu; doğduğunu belirttiği 100.000TL’lik cezai şart alacağının 20.000 TL’lik kısmı için paraya çevirmiş ve cari hesap alacağı için yaptığı takibe itiraz edilmesi nedeniyle itirazın iptali için bu davayı açmıştır.

Davalı ise borcu bulunmadığını belirterek cezai şart alacağına karşı çıkmış ve 20.000 TL’lik teminat mektubu paraya çevrildiği için borcu bulunmadığını takipte istenen fazla miktar olan 9.680TL’nin de teminatın paraya çevrilme tarihinden bir gün sonra havale edilerek ödendiğini belirtmiştir.

Davalının cezai şart alacağı bulunmadığı için paraya çevrilen teminat mektubu bedelinin cari hesap alacağına sayılması anlamına gelen talebi bu teminat mektubu bedeli ile borcun 20.000TL’lik kısmının ödendiği ve talep edilen alacağın bulunmadığının savunulması niteliğindedir.

Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlık teminat mektubu bedelinin cari hesap alacağına sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacı teminat mektubunu cezai şart alacağı için paraya çevirmiş olsa da paraya çevirme tarihinde doğmuş bir cezai şart alacağı yok ise teminat mektubu nedeniyle elde edilen paranın cari hesap alacağına sayılarak davalının borçtan kurtulacağı ve cari hesap alacağı nedeniyle yapılan takibe de bu nedenle itiraz etmesi haksız olmayacağından itirazının iptali mümkün olmayacaktır. Ancak doğmuş bir cezai şart alacağı var ise alacaklının tercihini cezai şart alacağından yana kullanarak bu nedenle paraya cevirmesinde de sözleşmeye aykırılık olmayacaktır.

Özel Daire bozmasında; davacı cezai şart alacağı bulunduğunu iddia ederken, davalının cezai şart alacağı bulunmadığını ileri sürmesi karşısında bu durumun taraflar arasında ihtilaflı olup yargılamayı gerektirdiğinden teminat mektubunun cari hesap alacağına sayılması gerektiği belirtilmiş ise de tarafların alacağın varlığı konusunda uyuşamamış olmaları alacaklının teminat mektubunu paraya çevirmesine engel bir durum değildir. Zira alacaklının teminat mektubunu paraya çevirmek için borçlunun olurunu veya alacağın varlığı konusunda beyanını elde etmeye ihtiyacı yoktur. Asıl önemli olan böyle bir alacağın doğup doğmadığıdır. Aksi takdirde teminat mektubu amaç ve işlevinden uzaklaşır ve değersiz bir kağıt parçası haline gelir. O nedenle mahkemece yapılması gereken alacağın ihtilaflı olup olmadığına göre sonuca gitmek değil, gerçekten paraya çevirmeyi mümkün kılan bir alacak doğup doğmadığına bakmaktır. Gerçekten cazai şart alacağı doğmamış ise davacı elde ettiği bu para nedeniyle cari hesap alacağı için takip yapmakta haksız sayılacak ve bu miktar nedeniyle davanın reddi gerekecektir.

Özel Dairenin teminat mektubu bedelinin cezai şart alacağına mahsup edilemeyeceğine dair bozması dosya kapsamına uygun değildir. Ancak mahkemece cezai şart alacağı doğup doğmadığı incelenmeksizin alacaklının cezai şart için teminat mektubunu paraya çevirmesine itibar edilip cari hesap alacağına hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Mahkemece yapılması gereken cezai şart alacağı doğup doğmadığı incelenerek şayet doğmuş ise paraya çevirme işlemini geçerli sayarak hükümdeki gibi cari hesap alacağına hükmetmek, şayet cezai şart alacağı doğmamış ise bu miktar para davacı uhdesinde kaldığından cari hesap alacağı da bulunmadığı ve bu miktar nedeniyle ödenmiş sayılacağı kabul edilerek karşılığı miktar yönünden davayı reddetmektir.

Mahkemece buna uygun bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün değişik gerekçeyle bozulması gerekir.

Değerli Çoğunluk tarafından paraya çevirme tarihinde henüz cezai şart alacağı bulunmadığı için davacının teminat mektubunu çevirmekte haklı olmadığı kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de mahkemece bu yönde bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış ve haklılık ya da haksızlık yönünde bir sonuç ortaya konmamış, Özel Daire tarafından da bu husus incelenerek bir bozma yapılmamıştır. Özel Dairenin buna ilişkin gerekçesi; haklılık veya haksızlık olmayıp, alacağın ihtilaflı olması nedeniyle mahsubun yapılmayacağı noktasındadır.

Hukuk Genel Kurulu yapacağı temyiz incelemesinde, Özel Dairenin bozma gerekçesinden farklı bir gerekçeyle hükmü bozması mümkün ise de Mahkemenin ve Özel Dairenin henüz inceleyip değerlendirmediği ve bir karar vermediği konunun esasını inceleyerek bir karar veremez. Diğer bir ifadeyle incelemesini Özel Daire ile Mahkeme arasında uyuşmazlık olan ve bu nedenle direnme kararına konu teşkil eden hususlarda yapabilir. Mahkeme ve Özel Daire bu konuda bir inceleme yapmamış ve bu konu mahkeme kararı içeriğine girmemiş ve bozma kararına da konu olmamış iken bu hususun doğrudan incelenerek bozmaya konu edilmesi ve eklenmesi mümkün değildir.

Belirttiğim nedenlerle paraya çevirme tarihinde cezai şart alacağı doğup doğmadığı yönündeki inceleme ve değerlendirmenin öncelikle mahkemece yapılması gerektiği için buna değinen bozma yapılması yeterli olmakla hükmün değişik gerekçeyle bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, bu konuyu doğrudan incelemek suretiyle paraya çevirme tarihinde cezai şart alacağı doğmadığı kabul edilerek sonuca varan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/11830, Karar No: 2019/4979, Tarih: 11.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/11830 E.  ,  2019/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Minibüs durağında kaçak sigara satıldığı bilgisi üzerine kolluk görevlilerinin araştırmasında, kasa bölümünde oturan sanığın kendisine ait olduğunu beyan ettiği masa üzerindeki ve dolaptan çıkarttığı kaçak sigaraların ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalarda, isteyen arkadaşlarına aldığı fiyattan sigaraları sattığı yönündeki beyanı karşısında, kaçak eşyayı ticari maksatla bulundurduğu ve atılı suçu işlediği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile TCK’nun 54/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5120, Karar No: 2022/16788, Tarih: 13.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5120 E.  ,  2022/16788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında, işyerini saat 02:00 sıralarında kapatıp ayrıldığını, saat 03:00 sıralarında komşularının arayarak işyerinin camının açık olduğunu bildirmeleri üzerine işyerine gittiğini ve işyerinde bulunan televizyonun çalındığını tespit ettiğini belirttiğinin ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 04.48'de bittiğinin ve bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11559, Karar No: 2008/13931, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11559 E.  ,  2008/13931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Dava dilekçesi ve duruşma davetiyesi davalının dilekçede belirtilen adresine yapılmış kabul edilerek mahkeme hükmünün de 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince aynı adrese yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemeyi bu takdire ulaştıran unsur yargılamanın herhangi bir aşamasında duruşmaya katınılması ya da cevap verilmesi olmuştur. Bir yargılamada yöntemine uygun davetiye tebliğ edilmedende bir başka yoldan duyum ile tarafların yargılamaya katılmaları olanaklı olup bu katılma usulsüz davetiyeyi usule uygun yapılmış hale getirmez. Davalıya yapılan ilk çağrı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılmaya çalışılmış ise de adres komşusu olan kişinin imzasının alınmamış olması tebligatı yetersiz hale sokmuştur. Hükmün de aynı biçimde tebliğ edildiği görülmektedir. Bu nedenledir ki, haricen öğrenme üzerine hükmün süresinde temyiz edildiği kabul edilerek hükmün esas incelemesine geçildi.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya

kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Yeniköy Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği

kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici

3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.