muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/111, Karar No: 2007/92, Tarih: 10.04.2007

Mevzuatta öngörülen bir takım işlemler yerine getirilmeden silah ve mühimmat ithali gerçekleştirilmiş olmakla birlikte sanıkların söz konusu ithalatlardan dolayı ödenen paraları aracı kişiler vasıtasıyla zimmetlerine geçirdiklerine, temellük ettiklerine dair herhangi bir kanıt da bulunmadığı, anlaşılmakla;

Sanık ...’ın zimmet suçundan beraatine ilişkin Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Sanık ...’in, 28.11.1991-15.7.1994 ve 15.9.1994-22.9.1994 tarihleri ara¬sında Batman Vali Yardımcısı olarak görev yaptığı, bu dönem içerisinde gerçekleştirilmiş silah ve mühimmat ithalinin bulunmadığı, sanığın görevden ayrılmasından yaklaşık 6 yıl sonra yapılan inceleme ve soruşturmalar sırasında depolarda çıkan fazla sayıdaki silah ve mühimmattan da sorumlu tutulamayacağı saptandığından 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat kararı isabetlidir.

Sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirilen, silah ve mühimmat ithallerinde, Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığından alınan ithalatçı belgesi ve her bir ithalat için alınmış olan ithalat uygunluk/izin belgelerinin kullanıldığı, yapılan ithalatlarda Başbakanlık Makamı, İçişleri Bakanlığı, Genelkurmay Başkanlığı ve Olağanüstü Hal Bölge Valiliğinin bilgi ve desteğinin olduğu, bu silah ve mühimmatın yurda sokulması sırasında askeri nakliye uçaklarının kullanıldığı; adı geçen sanıkların Batman’daki görev sürelerinin bitmesinden sonra 1999 yılından itibaren yapılan inceleme ve soruşturmalar sırasında depolarda fazla miktarda çıkan silah ve mühimmattan sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığı; 09.06.1995 gün ve 41 no’lu fatura karşılığı olarak Kintex firmasından alınan malzemenin Batman Gümrük Giriş Müdürlüğünden yurda sokulması sırasında, gümrük giriş beyannamesi düzenlenmemiş olmakla birlikte, bu ithalatın da yukarıda belirtilen izin ve destekler çerçevesinde gerçekleştirildiği, getirtilen malzemeye ilişkin kargo manifestosu ile fatura muhteviyatının birbiriyle uygunluk taşıdığı, sanıkların eylemlerinde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, ancak yapılan silah ve mühimmat ithalleri sırasında Savunma Sanayi Müsteşarlığı ile yapılması gereken protokolün ve bunu takiben gerekli işlemlerin yerine getirtilmemesi ve 507.375 Dolar değerindeki ithalat sırasında gümrük giriş beyannamesi düzenlenmemesi şeklindeki eylemlerinin TCY’nın 230.maddesindeki görevi ihmal suçunu oluşturduğu ve bu suç için aynı Yasanın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin sanık ... hakkında 14.12.2003 tarihinde sanık ... hakkında ise 11.06.2004 tarihinde gerçekleştiği saptandığından, Özel Dairece sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılma¬sına ilişkin hüküm isabetlidir.

Bu nedenlerle, katılan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sanıklar hakkında hükümlerin onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Bu nedenlerle, katılan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sanıklar hakkında hükümlerin onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat kararına yönelik, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında zimmet ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından dolayı Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen 23.03.2005 gün ve 1-13 sayılı hükümlerin ONANMASINA,

3- Dosyanın Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 10.04.2007 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12220, Karar No: 2016/10831, Tarih: 17.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12220 E.  ,  2016/10831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı şirket temsilcisi ... tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı şirket temsilcisi... tarafından sunulan 18.04.2016 tarihli dilekçe ile özetle "...Mahkeme hâkiminin başka bir dava dosyasında yaptığı işlemler sebebiyle zarara uğradıklarından Yargıtay 4. Hukuk Dairesinde tazminat davası açtıklarını, anılan dava sebebiyle aralarında husumet oluştuğunu..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca reddi hâkim talebinde bulunan davacı vekilinin 500,00.-TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ret talebinin, kötüniyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunan hakkında disiplin para cezası verileceği HMK'nın 42/4. maddesinde düzenlenmiş olmasına ve ret talebi şirketin temsilcisi tarafından yapıldığı vekilin reddi hâkim talebinin bulunmadığı halde mahkemece hükmedilen para cezasının cinsinin "Disiplin para cezası" olduğunun belirtilmemesi ayrıca takdir edilen para cezasının davacı vekilinden alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün ikinci bendinin tamamen kaldırılarak bunun yerine "HMK'nın 42/4. maddesi gereğince reddi hâkim talebinde bulunan davacının takdiren 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına, Hazineye gelir kaydına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/11/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1136, Karar No: 2007/1874, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1136 E.  ,  2007/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı taraflar temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/J maddesi gereğince Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7261, Karar No: 2019/11623, Tarih: 27.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7261 E.  ,  2019/11623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI :

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı açtıkları boşanma davaları sonucunda mahkemece erkeğin boşanma davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Hükmün kesinleşmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 28/02/2017 tarihli son celseye davacı vekilinin mazeret bildirerek katılmadığı, davalı vekilinin ise dinlenmeyen tanıklarının dinlenmesinden vazgeçtiklerini bildirdiği, ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 196'ncı maddesi gereği davalının vazgeçtiği tanıklarına ilişkin davacı tarafın bu konuda izni olup olmadığı sorulmadığı anlaşıldığından, davalı tarafın vazgeçme beyanı, emredici kanun hükmü gereğince hüküm ve sonuç doğurmayacağı, bu itibarla, mahkemece davalının vazgeçtiği tanıklarına ilişkin davacı tarafın bu konuda izni olup olmadığı sorularak, vazgeçmeyi kabul etmediği takdirde bu tanıkların dinlenmesi için gerekli delil avansı davacı tarafından karşılanmak suretiyle dinlenilmeyen davalı tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanunun 240 vd. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak davet edilerek dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğu gerekçesiyle hükmün 6100 sayılı HMK m.363/1 uyannca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup, kesinleşmiş bulunan hükümlerde maddi hukukun yanlış tespit edilmiş olması veya yasada açıklanan hususlara açık bir aykırılık bulunması halinde gidilebilir. İlk derece mahkemelerinin (m.341) ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin (m.362) kesin olarak verdikleri kararlarla, istinaf (m.341 vd) veya temyiz (m.361 vd) incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur (HMK m.363/1).

Olayımızda davacının talebi üzerine mahkemece maddi hukuk ve ilgili kanun hükümleri doğru olarak tespit edilmiş, kanunda öngörülen ve açıkça yapılması emredilen hususlar da yerine getirilmiştir. Açıklanan nedenlerle yargılamada hukuka açıkça herhangi bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun Yararına bozma talebinin REDDİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/2871, Karar No: 2021/6386, Tarih: 01.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2018/2871 E.  ,  2021/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan ... Gıda Ürt. Tic. ve San. Ltd. Şti fabrikasında et parçalama ve kesimhane bölümünde işçi olarak çalıştığı, çay molasına çıktığı esnada sevkiyat dolabında sevk edilmeye hazır ürünlerden 100 gr ağırlığındaki bir adet kavurmayı alarak iş elbisesinin cebine koyup uhdesine geçirdiği, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkûmiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın cezalandırılmasının gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3705, Karar No: 2018/10983, Tarih: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3705 E.  ,  2018/10983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından verilen 17/12/2014 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede kararın kendisine tebliğinin yapılmadığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin yüksek Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tebligat Kanununun 13. maddesi "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." hükmü gereğince sanığın karar ve tebligat tarihinde askerde bulunması halinde, sanığa yapılacak tebligatın Tebligat Kanununun 13. maddesinin düzenlediği şekilde yapılması gerektiği, bununla birlikte sanığın tebliğ tarihinde askeri hastaneden verilen 45 günlük raporunun bulunduğu ve komutanlığına yapılan tebliğ ile ilgili sanığa teslim edildiğine ilişkin bir tutanağın da bulunmadığı gözetilerek tebligatın usulsüz olduğu ve temyizin öğrenme üzerine süresi içinde verildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18015, Karar No: 2014/25665, Tarih: 11.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18015 E.  ,  2014/25665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1738-2014/829

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16899, Karar No: 2012/42483, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16899 E.  ,  2012/42483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Söz konusu suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da, hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde güveni kötüye kullanma suçunun nitelikli hali gerçekleşecektir.

Somut olayda; sanığın ... Dayanıklı Tüketim Malları Pazarlama ve Ticaret Anonim Şirketi'nde pazarlama elamanı olarak çalıştığı süre içerisinde, ...'ye bir adet ihlas marka temizlik robotunu 21/03/2007 tarihinde 1700 TL'ye satıp paranın tamamını peşin olarak tahsil etmesine rağmen, bu şahıs adına bir adet 20/11/2007 tediye tarihli sahte senet düzenlediği, ...'aa bir adet ihlas marka temizlik robotunu, 08/03/2007 tarihinde 1500 TL' ye peşin olarak satıp paranın tamamını peşin olarak tahsil etmesine rağmen daha sonra bu şahıs adına 10/04/2007 tediye tarihli sahte senet düzenlediği, 30/03/2007 tarihinde gerçekte temizlik robotu satışı yapılmadığı halde, 1700 TL'ye böyle bir satış işlemi yapılmış gibi gösterilerek ... 'ı borçlu göstererek 25/04/2007 ile 25/03/2008 tediye tarihli, her ay için ayrı ayrı tanzim edilmiş olmak üzere toplam 12 adet sahte senet düzenlediği, ...'ya bir adet ihlas marka temizlik robotunu, 07/12/2006 tarihinde 1700 TL karşılığı peşin parayla satmış olmasına rağmen ve bu şahıs adına bir adet 20/08/2007 tediye tarihli , sahte senet düzenlediği, bu senet ve satış sözleşmelerini şirkete verdiği, böylece tahsil edilen paraları çalıştığı şirkete teslim etmediği ve değişik tarihlerde olmak üzere keşide yerleri olmayan bu şekilde özel belge niteliğinde bulunan birden fazla sahte özel belge tanzim ettiğinin iddia edildiği olayda hizmet nedeniyle güveni kötüye

kullanma suçunun işlediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanığın aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda ihlala ettiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. Maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

kullanma suçunun işlediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanığın aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda ihlala ettiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. Maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

B-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

c-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.1998 gün ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurları taşıması gerekir. Aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiil, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacaktır. Türk Ticaret Kanununun 688/6 ve 689/4. maddeleri uyarınca bonoda tanzim yerinin yazılı bulunması zorunludur, tanzim edildiği yer gösterilmeyen bir bono tanzim edenin ad ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılır. Bu hüküm karşısında, düzenleyenin ad ve soyadının yanında yer ismi belirtilen borçlusunun ... olarak gösterildiği oniki adet senet açısından TCK'nın 204/1 maddesi kapsamında resmi belgede sahtecilik suçunun oluşmasına rağmen düzenleme yeri bulunmadığı gerekçesiyle suça konu belgenin özel belge sayılarak özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilleri ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.