muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12571, Karar No: 2023/4942, Tarih: 04.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12571 E.  ,  2023/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/219 E., 2019/119 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince son bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davanın konusu; ... ili ... ilçesi ... köyü, Yakarıkızıldere mevkii 132 ada 32 parsel 62.211,51 m2 tarla vasfıyla 23.01.1999 tarihinde tapulama yoluyla tam hisse ile Hazine adına kayıtlı iken mahkeme kararı sonucunda 46.680,26 m2 tarla vasfıyla 04.01.2018 tarihinde ifraz yoluyla tam hisse ile Hazine adına kayıtlı taşınmazın içinde doğusu ... batısı ..., kuzeyi çay, güneyi ... ve ... ile çevrili tahmini 30 dekarlık kısmına ilişkindir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; dava konusu 132 ada 32 parselin bütün halinde Hazine adına tescil edildiğini, ancak şahıslar tarafından sınırları sabit olarak bölünerek kullanıldığını, parsel içinde yukarıda hudutları belirtilen tahmini 30 dekar yerin atalarından intikalen geldiğini eklemeli zilyetliği bulunduğunu ve kendisinin de 40-45 yıldır kullandığını, kültür arazisi olduğunu, taşınmazın dava konusu edilen kısmının tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2014 tarihli ve 2008/238 Esas ve 2014/129 Karar ... kararı ile toplanan deliller, kadastro, harita, orman ve ziraatçi bilirkişilerin raporları dikkkate alındığında dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içinde kalmayan, ormandan açılmayan, tarla vasıflı arazi olduğu, önceki malikinin davacının babası olduğu ve mirasçılar arasında taksim neticesinde davacı ...'ya kaldığı, davacının dayanağı 835 nolu vergi kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu, davacının eklemeli zilyetlik yoluyla murisi olan babası ile beraber taşınmazı ekonomik amacına uygun biçimde aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla 20 yılı aşkın süredir zilyetliğinde bulundurduğu, davacının Türk Medeni Kanunu 713/1.maddesinde belirtilen şartları kadastro tespitinden önce sağlamış olduğu ve bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazı iktisap ettiği, 1999 yılından sonra dava konusu taşınmazın Hazine adına tespit görmesi üzerine davacının dava konusu taşınmazdaki zilyetliğini bırakmasının esasa etkili olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ilçesi ... Köyü Yukarıkızıldere Mevkii 132 ada 32 parsel ... taşınmazda fen bilirkişi ... Demirkol'un 21.04.2014 tarihli rapor ekindeki krokide 32/b olarak gösterilen toplam 18.967,40 m2'lik yerin tapusunun iptali ile bu yerin aynı ada yeni bir parsel numarası ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV . BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 14.04.2015 tarihli ve 2014/10125 Esas ve 2015/3062 Karar ... ilamı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı, İlk Derece Mahkemesince 06.06.2011 tarihinde yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporları ile 07.04.2014 tarihli keşif sonrasında alınan bilirkişi raporlarında, çekişmeli taşınmazın farklı yerlerde gösterildiği, taşınmazın yerinin tam olarak belirlenerek, niteliği, orman sayılan yerlerden olup olmadığı, imar ve ihya ile zilyetlik hususlarının da yeterince araştırılmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hava fotoğrafları, keşif bilirkişi raporu, yerel bilirkişilerin zilyetliğin nasıl sürdürüldüğüne ilişkin somut açıklamaları gözetildiğinde dava konusu taşınmazın hududunda orman olmasına rağmen taşınmazın öncesinin orman olmadığı, bilirkişi kurulunun 13.05.2019 tarihli raporunda 32/B ile gösterilen taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu ve taşınmazda kadimden beri tarım yapıldığına ilişkin emarelerin olduğu, bu nedenle davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği, aynı nitelikte ve yerde İlk Derece Mahkemesinin 2014/11-2014/217 Esas-Karar ... kararının Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi’nin 02.10.2017 tarihli ve 2017/7996-7094 Esas-Karar ... ilamıyla onanmasına karar verildiği gerekçesi ile davanın kabulü ile ... ilçesi ... köyü Yakarıkızıldere Mevkii 132 ada 32 parsel ... taşınmazda, dosya arasında bulunan 13.05.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunun ekindeki Ek 1 krokide 32/B olarak gösterilen toplam 18.967,40 m2'lik dava konusu yerin tapusunun iptali ile bu yerin aynı ada yeni bir parsel numarası ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırmanın yetersiz olduğunu, bilirkişi raporunda hem taşınmazın tarıma elverişli olduğu hem de imar ihya yoluyla tarıma elverişli hale getirildiğinin belirtildiğini, çelişkinin giderilmesi gerektiğini, taşınmazın içinde ve sınırlarında ardıç ve ... gibi orman ağaçları ve yabani meyve ağaçları olduğunu, çevresinin Kızıldere Devlet Ormanı ile çevrili olduğunu, ormanla bütün orman sayılan yerlerden olduğunu, 1999 yılından beri fiilen zilyetliğin olmadığının belirtildiğini buna itibar edilmesi gerektiğini, resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptal ve tescile ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptal ve tescile ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21991, Karar No: 2018/8858, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21991 E.  ,  2018/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı-karşı davacı vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-karşı davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/21300, Karar No: 2014/5960, Tarih: 13.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21300 E.  ,  2014/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/05/2013

Numarası : 2010/279-2013/686

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, günlük 4 saat fazla çalışması olmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, gece çalışma ücretlerini değişik zamanlarda istemesine rağmen verilmediğini, “bu ücretler talep edilmeyecek, işçi çok, çalışıyorsanız bu şekilde çalışacaksınız” denildiğini, bu ücretleri talep eden işçiler gibi davacının da iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, ikramiye ve gece çalışma alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının işe gelmeyerek iş akdini kendisinin feshettiğini, davacının davalı şirketten ayrılmadan önce başka bir şirkette çalıştığının sigorta hizmet belgelerinden tespit edilebileceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini yıllık izinlerin kullandırılmaması ve ücretinin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresi ihtilaflıdır. Davacının kayıtlara göre 16.11.2000-15.08.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı sabitse de 16.11.2000 tarihinden önce 11003671, 11013866, 11018159, 11010696 sicil numaralı işyerlerinde çalıştığı görülmektedir. Davalı işyeri ile bu işyerlerinin bağı araştırılmadan tazminata esas süreye bu sürelerin dahil edilmesi hatalıdır.

3-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Mahkemece de kabul edildiği üzere iş sözleşmesini davacı işçi bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle feshetmiştir. Haklı da olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep hakkı olmadığı düşünülmeden ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2076, Karar No: 2007/2575, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2076 E.  ,  2007/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1371, Karar No: 2017/15537, Tarih: 28.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1371 E.  ,  2017/15537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ilişkin yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verilebileceği ihtarını da muhtevi olmayan duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğ edilemediği gibi, suça sürüklenen çocuk müdafiinin mazereti de kabul kabul edilmeyerek suça süreklenen çocuk ve müdafiinin yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son maddeleri uyarınca verilen 5 yıl hapis cezasından TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/3) oranında indirimi sırasında "3 yıl 4 ay hapis cezası" ile cezalandırılması yerine "2 yıl 6 ay hapis cezası" ile cezalandırılmasına, yine bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında "2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası" cezalandırılması yerine "1 yıl 8 ay hapis cezası" ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğa eksik ceza tayini,

3) Suça sürüklenen çocuğun cezasında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılan paragrafında uygulanan yasa ve maddesi olan TCK'nin 31/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 236/6. maddesine aykırı davranılması,

4) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunmasına rağmen, TCK'nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

5) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/3. maddesine göre, suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu düzenlettirilmeme gerekçesinin kararda belirtilmemesi,

6) Suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince önceki hükmün aynen açıklanması ile gerekirken, müsaderesi talep edilen adli emanette kayıtlı bıçak hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18739, Karar No: 2016/4014, Tarih: 03.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18739 E.  ,  2016/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 2828 sayılı Yasa uyarınca verilmiş olan koruma kararı ile koruma altına alınarak yetiştirme yurduna yerleştirildiğini belirterek ergin oluncaya kadar yetiştirme yurdunda kaldığının tespitini istemiştir. Dava, Aile Mahkemesince karara bağlanmıştır. 2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7. maddesinde "Bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren kamu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tesbiti mahkeme kararıyla olur" hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)'nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş, ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. Çocuk Koruma Kanununun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden 2828 sayılı Kanun’un 22. maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. ...'da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (HGK.'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 E - 2013/69 K sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.03.2016(Prş.)