muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21658, Karar No: 2018/3233, Tarih: 29.03.2018

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.

Buna göre,elektrik iletim direkleri de maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, elektrik iletim direklerinin sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266.maddesinde hakimin bilirkişiye başvurması gereken haller; çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren haller olarak düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 281.maddesinde mahkemenin bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da isteyebileceği ve gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği ayrıca 282. maddesinde de hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği açıklanmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; 30/06/2012 tarihinde çıkan yangın nedeniyle suç tutanağı düzenlendiği, tutanağa göre yangının enerji nakil hattından ayrılan trafonun üzerindeki sigortadan çıktığının belirtildiği, yargılama sırasında alınan 29/09/2014 tarihli elektrik bilirkişi raporunda; dağıtım şirketi ... ...’ın özel hatlardan sorumlu olmadığı, diğer davalı özel hat sahiplerinin mülkiyet sahibi oldukları direklerin zemindeki çevresinde kuru otların temizlenmemesi, mıcır veya beton dökmemeleri nedeniyle yangından sorumlu oldukları, itiraz üzerine alınan 13/04/2015 tarihli elektrik bilirkişi raporuna göre; dava konusu yangının davalı ... ve ...’e ait trafoda sigortaların patlaması ve yere

düşerek otları tutuşturması sonucu başladığı, yangının başlamasından ... ve ...’in müştereken sorumlu oldukları, diğer özel hat sahiplerinin yangına neden olan arızayla ilgilerinin bulunmaması nedeniyle, davalı ... ...’ın da özel hattın işletme ve bakımından sorumlu olmaması nedeniyle kusurlu olmadıklarının belirlendiği, ikinci rapora itiraz üzerine alınan 27/08/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise; davalı ... ...’ın ilgili yönetmelik gereği yangının çıkmasından % 80 oranın sorumlu, sigortaya tel sararak yangının meydana gelmesinde katkısı bulunan kimsenin % 20 oranında kusurlu olduğu, diğer davalılara kusur atfedilmemesi gerektiğinin tespit edildiği, mahkemece alınan son bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu yangının çıkış nedeni, davalıların sorumluluklarının tespitine yönelik alınan bilirkişi raporlarının birbiriyle çelişkili olduğu görülmektedir. Mahkemece davalıların olay tarihindeki mevzuat uyarınca sorumlulukları açıklığa kavuşturulmadan yeni bir çelişki oluşturan bilirkişi kurulu doğrultusunda hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde; mahkemece yapılacak iş; uzman elektrik bilirkişilerinin de içinde bulunduğu, konusunda uzman bilirkişi kurulundan(3) olay tarihindeki mevzuat ve kusursuz sorumluluk ilkesi gereği rapor alınarak, öncelikle yangının çıkış nedenini duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit etmek, özel trafo sahibi davalıların ve diğer davalı ... şirketinin yangının meydana gelmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla meydana gelen zarardan sorumlu olup olmadıkları konusunun net olarak belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurmak olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı ve davalı ... ... yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20606, Karar No: 2013/16477, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20606 E.  ,  2013/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel verilerin kaydedilmesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 135/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, resim çekme sistemi çalışır vaziyetteki taşınabilir telefonunu, kimlikleri tespit edilemeyen mağdurelerin erojen bölgelerine odaklayarak, onların bilgi ve rızaları dışında, fotoğraflarını çektiği sırada yakalanması üzerine başlatılan adli soruşturma sırasında, üzerinde bulunması nedeniyle el konulan cep telefonunun dahili hafızası ile bu telefonda takılı bulunan SD kart içerisinde toplam 307 adet cinsel içerikli ve etek altı fotoğraf, 20 adet porno içerikli video görüntüsü tespit edilmesi üzerine sanığın müstehcenlik ve kişisel verilerin kaydedilmesi suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda;

Tespit edilen pornografik video görüntülerinden birinde çocuk kullanıldığı, diğerlerinde doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara yer verildiği, müstehcen görüntülerin miktarına, niteliğine ve kayıt biçimine göre uzun süre içerisinde ve kasten yapıldığı anlaşılan “çocuk pornografisi ve doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin video kaydını dijital ortamda depolama ve bulundurma” fiilinin kişisel amaçlı dahi olsa 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesinde tanımlanan müstehcenlik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın bu suçtan beraatine karar verilmesi isabetsiz ise de, temyizin kişisel verilerin kaydedilmesi suçuna hasren yapılmış olması nedeniyle temyize konu edilen eylemle sınırlı olarak yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 135. maddesinde düzenlenen “Kişisel verilerin kaydedilmesi” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi gerekmekte olup, suçun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği; bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, “kişisel veri” olduğunda kuşku bulunmamakta ise de, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesinin, bilgisi dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında düzenlendiğinden, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü, fotoğrafı ya da sesinin, yasal anlamda, 5237 sayılı TCK'nın 135. maddesi kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla;

Sanığın mağdurelerin etek altı ve erojen bölgelerinin fotoğraflarını çekmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı, anılan suçun aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, mağdurelerin tespit edilememiş ve sanık hakkında usulüne uygun şikayette bulunulmamış olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 139/1, 73/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 139/1, 73/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE, adli emanetin 2009/949 sırasında kayıtlı bir adet Dual MTv marka cep telefonunun sanığa İADESİNE, aynı emanete kayıtlı 2 adet simkart ve CD'nin DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14897, Karar No: 2018/2074, Tarih: 27.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/14897 E.  ,  2018/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynamak için yer ve imkan temin etme (değişen suç vasfına göre dolandırıcılık)

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK 157/1, 52 ve 53 maddeleri gereğince, sanık ... hakkında TCK 157/1, 52, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’ün sorgusunda beyan ettiği adresine gerekçeli kararın tebliğ edildiği 02/02/2015 tarihinde, Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğu, bu nedenle yapılan tebligatın 7201 sayılı yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilemeyerek, sanık ...’ün temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanıkların, suç tarihinde vapur iskelesi önünde, yön belirleme ve ağırlık yönünden kusurlu hale getirdikleri futbol topu ile minyatür kaleye para karşılığında atış yaptırdıkları, haber merkezine yapılan ihbar üzerine sanıkların yakalandıkları, bu surette sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri kabul olunan somut olayda, tüm dosya kapsamında sanıkların menfaat temin ettiği veya olay nedeni ile zarara uğrayıp, şikayetçi olduğunu beyan eden her hangi bir mağdurun olup olmadığının tespit edilmemiş olması karşısında, sanıkların eyleminin hazırlık hareketi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında beraat hükmü yerine yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/152, Karar No: 2017/4848, Tarih: 31.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/152 E.  ,  2017/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Taşınmazın bulunduğu yörede kesinleşmiş uygulama imar planı bulunup bulunmadığının, varsa taşınmazın uygulama imar planı içerisinde olup olmadığının, uygulamanın askı ilan tarihleri ile kesinleştiği tarihin belediye başkanlığından sorulması ve 1/1000 ölçekli planın getirtilerek, çekişmeli taşınmazın bu plandaki konumunun gösterildiği ek raporun fen bilirkişiden alınması,

2) Dava konusu taşınmazın arazi kadastrosu sırasında neden tescil harici bırakıldığının sorulması,

3) Orman bilirkişisinin raporunu düzenlerken kullandığı 1983 ve 1995 tarihli memleket haritalarının üretiminde kullanılan hava fotoğrafları getirtilip dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek hava fotoğrafları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ve üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığının ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir müşterek imzalı ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 31/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6740, Karar No: 2007/7115, Tarih: 26.04.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/6740 E.  ,  2007/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı eşimin, tarım ... sigortalısı olarak sigortalılık başlangıç tarihinin 1995 tarihi olarak tesbiti ile borçlanma talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacı murisinin, tarım ... sigortalılığının 1995 yılından başlatılmasının tesbiti ve borçlanma istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı murisinin 1995 yılından tescil edildiği 1.11.1998 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti ile 5458 sayılı prim borçlarının yapılandırılması ile ilgili yasadan istifade edebileceğinin tesbiti istemine ilişkindir.

2-Dava davacı murisinin, tarım ... sigortalılığının 1995 yılından başlatılmasının tesbiti ve borçlanma istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı murisinin 1995 yılından tescil edildiği 1.11.1998 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti ile 5458 sayılı prim borçlarının yapılandırılması ile ilgili yasadan istifade edebileceğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacı murisinin sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 11.4.1996 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece ilk ... prim tevkifatı yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.05.1996 tarihinden itibaren davacı murisinin tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, 1995 yılından itibaren tarım ... sigortalısı olduğuna karar verilmesi ayrıca davacı murisinin 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı olarak 01.11.1998 tarihinde Kurumca kayıt ve tescil edilmiş olduğuna göre taraflar arasındaki ihtilaf bulunmayan 01.11.1998 tarihi ile sigortalının ölüm tarihi olan 05.02.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden tesbit kararı verilmesinde hukuki yarar bulunmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken tesbit kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ilk bendinin tümüyle silinerek yerine, “Davanın kısmen kabulüne, davacı murisi olan 1945 doğumlu Galip Ülgün’nün ürün tesliminden ilk ... prim kesintisinin yapılarak kuruma yatırıldığı 11.4.1996 tarihini takibeden aybaşı olan 01.05.1996 tarihinden sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği 01.11.1998 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, bu süreye yönelik borçlanma isteminin kabulüne, davanın kısmen reddi nedeniyle 400.00YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 26.4.2007, gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25021, Karar No: 2023/14171, Tarih: 27.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25021 E.  ,  2023/14171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/524 E., 2021/580 K.

Avukat ...

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 26.04.2018

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Faiz Yönünden Kabulü ile İlk Derece Mahkemesi

Hükmün Kaldırılarak Yeniden Esas Hakkında Hüküm Kurulmak

Suretiyle Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/250 E., 2020/431 K.

Taraflar arasındaki konut/eşya sigortası sözleşmesinden kaynaklı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun faiz yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin konutunu sigortalattığını, Yüksekova'da 13.03.2016 tarihinde meydana gelen sokağa çıkma yasağı zamanında meydana gelen çatışma nedeniyle konutun ağır hasar gördüğünü, davalı ... şirketince zarardan sonra eksper gönderildiğini ve zararın hesaplandığını ancak sigorta şirketinin zararı ödemediğini, sigorta şirketinin üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini, söz konusu poliçe nedeniyle fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla konutuna gelen zararlar için 107.730,00 TL, ev eşyaları için 18.240,00 TL ve ikametgah değişikliği masrafı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 126.970,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 13.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP