muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/963, Karar No: 2019/7464, Tarih: 03.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/963 E.  ,  2019/7464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş aktini ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile feshettiğini belirterek, 2013 /Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayından 20 günlük ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalının cevabının özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, Dairemizin 2017/8853 esas – 2017/5560 karar sayılı 20.03.2017 tarihli bozma ilamına uyularak ve bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının dava dilekçesinde belirttiği aylara ilişkin ücret alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının dava dilekçesinde belirttiği aylara ilişkin ücret alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.Somut olayda; taraflar arasında imzalanan teknik adam sözleşmesinde davacının kaleci antrenörü olarak çalışacağı ve aylık ücretinin 4.500,00 TL olup her ayın sonunda ödeneceğinin düzenleme altına alınmış olduğu anlaşılmaktadır. Bozma ilamı sonrasında ise davacı vekili banka kayıtlarında yer alan 4.500,00 TL lik ödemelerin maaş ödemesine ilişkin olduğunu belirtirken davalı tarafından bozma ilamı sonrasında banka kanalı ile yapılan ödemeler hakkında her hangi bir açıklamada bulunulmamıştır. Her ne kadar bozma sonrası aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda banka kanalı ile yapılan ödemelerden 18.01.2013 tarihli 4.500,00 TL lik ödemenin Ocak/2013 ‘e ilişkin maaş ödemesi, 16.03.2013 tarihli 4.500,00 TL lik ödemenin Şubat /2013‘e, 31.05.2013 tarihli 4.500,00 TL lik ödemenin ise Mayıs/ 2013'e ait ücret ödemesi olduğunun kabulü ile hesaplama yapılarak davacının 2013/Mart, Nisan, Haziran 20 günlük ücret alacağının 12.000,00 TL olduğu tespit edilmiş ise de bu hesaplama dosya kapsamına uydun değildir. Yapılması gereken davacıya banka kanalı ile yapılan ödemeler değerlendirilirken davacı ile davalı arasında yapılan sözleşmede ücretin her ayın sonunda ödeneceğine ilişkin düzenleme ve davacı vekilinin ilk derece yargılaması ile temyiz aşamalarındaki ödemelere ilişkin beyan ve kabulleri dikkate alınmak sureti ile davacının tüm çalışma döneminde ücretinin ödenmediği aylar tespit edilerek sonuca gitmektir. Açıklanan nedenlerle yanılgılı bilirkişi raporu ve gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10703, Karar No: 2022/10092, Tarih: 10.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10703 E.  ,  2022/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21418, Karar No: 2017/2550, Tarih: 11.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21418 E.  ,  2017/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, 442 sayılı Köy Kanununa ek 3367 sayılı Yasa gereği uygulamaya alınan ...... köyü köy yerleşim alanında plan gereği oluşturulan ve köy tüzel kişiliği adına ifrazen tescili sağlanan imar parsellerinden 60 adet taşınmazın köy yerleşim alanı uygulama yönetmeliğinin 11 ve 12.maddeleri gereğince köy muhtarı ve ihtiyar heyeti tarafından tespit edilen hak sahiplerine verildiğini, ancak 3.şahıslar tarafından yönetmeliğe aykırı dağıtım yapıldığından bahisle ... Valiliğine vaki şikayet üzerine yapılan tahkikat ve müfettiş raporlarına istinaden 3367 sayılı Yasanın 12.maddesine aykırı şekilde toplam 35 kişinin ihtiyaç sahibi gösterilmek suretiyle tapu düzenlendiğinin tespit edildiğini, ... Valiliği tarafından sözü edilen işlemin iptali için açılan davanın redle sonuçlanıp, kararın Yargıtayca da onadığını, 3367 sayılı Yasanın 12 ve 13.maddelerine göre dağıtımın ne şekilde yapılacağının düzenlendiğini, köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden satış yapılabileceğini, ihtiyaç sahipliği şartları başlıklı kısımda arsa satın alabilmek için isteklinin reşit olması, kendi, eşi ve reşit olmayan çocuklarına ait ev yada arsasının bulunmaması, isteklinin ikamet etiği köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması şartlarının arandığını, davalının bu şartları taşımadığını ileri sürerek 1533 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olan tapusunun iptal edilerek... köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,açılan davayı kabul etmediğini,... 7.Asliye Hukuk Mahkemesinde daha önce aynı konuda açılan davanın retle sonuçlandığını, tahsis işlemlerini yapan muhtar ve ihtiyar heyeti hakkında ağır ceza mahkemesinde yürütülen görevi ihmal, kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarıdan beraat ettiklerini, tahsis işleminde herhangi bir usulsüzlük yapılmadığını, tahkikat konusu olan toplam 35 kişinin 34 ünün ... da, bir tanesinin ise ... da ikamet ettiğinin tespit edildiğini, incelemenin tahsis tarihi itibariyle yapılmasının zorunlu olduğunu, uzunca bir zaman bekledikten sonra dava açılmasının iyi niyetle bağdaşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; davalı ... eşi ...'ın mirasbırakanı ...'ın 1.8.1996 tarihinde öldüğüne, dolayısıyla davalının eşinin tahsis tarihi itibariyle taşınmazları bulunduğu ve yasada öngörülen temlik koşullarının bulunmadığı belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; davalı ... eşi ...'ın mirasbırakanı ...'ın 1.8.1996 tarihinde öldüğüne, dolayısıyla davalının eşinin tahsis tarihi itibariyle taşınmazları bulunduğu ve yasada öngörülen temlik koşullarının bulunmadığı belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davacının temyiz itirazına gelince; 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesine eklenen 36/A maddesinde aynen; "kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderlerine hükmolunmaz" hükmü derpiş edilmiştir. Aynı yasanın 17. maddesiyle de, davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu hükmü öngörülmüştür. Somut olayda ise; davalı üzerine tesis edilen sicil kaydı kadastro ile oluşan bir kayıt olmayıp, 442 sayılı Köy Kanununa birtakım ilave hükümler getiren 3367 sayılı yasa gereğince oluşan kayda karşı açıldığı gözetildiğinde 6099 sayılı Yasanın uygulama yeri bulmayacağı tartışmasızdır. O halde, davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması yönündeki karar yerinde değildir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 614.79 .-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5422, Karar No: 2013/29489, Tarih: 13.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5422 E.  ,  2013/29489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/3879, Karar No: 2015/2572, Tarih: 15.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3879 E.  ,  2015/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün müdahil ... ile süresi içinde diğer müdahiller ...

Davacı vekili, müvekkili şirketin taşıma sektöründe faaliyette bulunduğunu, 2013 yılında yapılan yatırımlar nedeniyle borca batık hale geldiğini, iyileştirme projesinin uygulanması halinde batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirketin borca batık 167.007,26 TL borca batık olduğu... ile imzalanan sözleşmelerden elde edilecek gelir ve sermaye artırımı ile batıklıktan kurtulabileceği gerekçesiyle iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller,...

1-Mahkemece, iflâsın ertelenmesi talebi hakkında verilen hüküm temyiz ...'ye 22.06.2014 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 13.03.2014 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Diğer müdahillerin temyiz isteminin incelenmesinde, İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması, fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK'nın m. 179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tesbiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır. Mahkemece, bilirkişi kurulundan rapor alınmış ise de, müdahiller vekillerinin rapora karşı ileri sürdükleri soruca etkili ciddi itirazları karşılanmadığı gibi, sunulan iyileştirme projesinin, mahkemece verilen tedbir kararına rağmen uygulanıp uygulanmadığı üzerinde durulmamıştır.

Davacı yanın iyileştirme projesinde genel olarak, sözleşmesi yapılan taşıma işinden elde edilecek gelir, yapılacak taşıma sözleşmelerinden elde edilecek gelir, borçların yapılandırılması ve erteleme kararı verilmesi halinde sermaye artırımı kalemleri bulunmakta olup, mahkemece, 21.08.2013 tarihinde tedbir kararı verilmiştir. Öncelikle, sermaye artırımının şartsız ve şirketin mali yapısını korumaya yönelik olarak taahhüdü gerekirken, erteleme şartına bağlı sermaye artırımı yapılacağına ilişkin projenin ciddi ve inandırıcı olacağından söz edilmeyeceği gibi, tedbir kararına rağmen taahhüt edilen sermaye artırımının yerine getirilip getirilmediğinin üzerinde durulmaması yerinde olmadığı gibi,...nin ifasının 01.09.2013 tarihinde başlayarak Mayıs 2014 ayında sona ereceği belirtilmiş olup, anılan sözleşmenin ifasının başlanıp başlanmadığı ve projede öngörülen hedeflerin gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmaması yerinde olmamıştır. Diğer yandan, davacı yan sahip olduğu taşıma belgesi ile bazı kurumlarla taşıma sözleşmeleri yapacağını projede ileri sürmesine rağmen, mahkeme ve bilirkişi kurulunca, şirketin bu konudaki faaliyetleri irdelenmemiş, projede ileri sürülen hedeflere ulaşılması içi ne gibi faaliyetler yapıldığı ve somut sözleşme tasarıları bulunup bulunmadığı, anılan işlerin gerçekleşme ihtimali bulunup bulunmadığı da irdelenmemiştir. Öte yandan, şirketin cari işletme giderlerinden olan kira borcunu dahi ödemediği ileri sürüldüğünden bu husus üzerinde durularak, işletme giderini dahi ödemeyen bir şirketin iflasının ertelenip ertelenmeyeceği üzerinde durulmalı, şirket alacaklıları arasında ayrım yapılıp yapılmadığı, alacaklılar ile çalışanların zararına işlem yapılıp yapılmadığı da değerlendirilmelidir. O halde, mahkemece, aralarında taşıma konusunda bir uzmanında bulunduğu bir bilirkişi kurulu oluşturularak, yukarıda belirtilen hususlarda, müdahil itirazlarını da karşılayacak şekilde; tedbir kararından sonra iyileştirme projesinin uygulanması ve şirket faaliyetlerinin de değerlendirileceği açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil ...'nin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahiller...Türkiye ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, müdahillerden alınan peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15358, Karar No: 2007/14231, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15358 E.  ,  2007/14231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.