muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8206, Karar No: 2023/6767, Tarih: 08.05.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı ile müvekkili işveren arasında belirli süreli ... sözleşmesi kurulmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığını, davacı ile belirsiz süreli şekilde sözlü biçimde ... sözleşmesi imzalandığın, dosyada yer ... "Ek ... Sözleşmesi" başlıklı belgenin asıl sözleşmeye ek olarak imzalanmış görev tanımı sözleşmesi olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca "Ek ... Sözleşmesi" başlıklı metinde yer ... görev tanımına uygun hareket etmeyerek çalıştığı 3 aylık süre boyunca Şirketi çok büyük zarara uğrattığından ... sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, zararın geçici vergi beyannamesi ile ... olduğunu, tanık anlatımlarıyla da feshin haklı nedene dayandığının ispatlandığını, yeniden bilirkişi incelemesi taleplerinin İlk Derece Mahkemesince kabul edilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, 6098 sayılı Kanun’un 438 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tazminattan indirim yapılmadan hüküm kurulmasının da hatalı olduğunu, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, bakiye süre ücretinin eylemli bir çalışmanın karşılığı olmadığı gözetildiğinde 4857 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinde öngörülen ... faiz türünün yürütülmesinin de hatalı olduğunu, Yargıtayca verilen ilk bozma kararının da hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle ... yargılama hakkını ihlal eder nitelikte olduğunu ileri sürerek davanın redidne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu bakiye süreden kaynaklı tazminatın hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 11 ... maddesi, 6098 sayılı Kanun’un 438 ... maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/102, Karar No: 2013/4016, Tarih: 18.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/102 E.  ,  2013/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 268/1. maddesi delaletiyle 267/1-2, 269/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1- Hırsızlık yaptığı işyerindeki dolabın kapağına sanığın “Ben ...” şeklinde yazı yazmasının iftira suçunun maddi eser ve delillerini uydurma niteliğinde kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin tayin olunan cezanın TCK'nın 267/2. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5451, Karar No: 2013/10975, Tarih: 28.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5451 E.  ,  2013/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, özel kişiler arasında tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19013, Karar No: 2021/5277, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19013 E.  ,  2021/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl dava tarihi 21/03/2006 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 03/04/2013 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır.

Taraflar arasındaki trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece verilen 02/03/2017 tarihli 2016/421 esas ve 2017/76 sayılı karar ile, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı’nca verilmiş bulunan 22/12/2010 tarihli 2010/12417 esas ve 2010/13052 karar sayılı bozma ilamına karşı 21/05/2008 tarih 2006/136 Esas 2008/180 sayılı kararda direnilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/06/2018 tarhli 2018/17-504 esas ve 2018/1258 sayılı kararı ile yapılan inceleme sonunda direnme

kararının, Ferdi Kaza Koltuk Sigorta Poliçesinden 16.09.2005 tarihi itibariyle muris ... varislerine ödenen 50.000,00 TL nin destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesinin mümkün olmadığı ve dava konusu olayda davalı TED Ankara Koleji Vakfının gözetim ve denetim yetkisi bulunduğundan zarardan taşıyan sıfatı ile sorumlu olduğu hususlarına değinilerek direnme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece HGK’nun direnme kararının bozulmasına ilişkin kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda; asıl davada davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulü ile ayrı ayrı 5.000,00 TL destek tazminatının olay tarihi olan 06/06/2005'ten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılar ... ve ...'ya verilmesine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile ... ve ... yönünden ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminat ile davacılardan...yönünden 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/06/2005'ten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; birleşen ek davanın kabulü ile davacılardan ... yönünden 18.718,58 TL, davacılardan ... yönünden 25.981,34 TL bakiye destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 06/06/2005'ten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davacılar vekili ile davalılardan ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün taraflar yönünden ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.364,98 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı asıl ve birleşen davalı ...'den alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 59,30 peşin harcın onama harcına mahsubuna 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4057, Karar No: 2012/18100, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4057 E.  ,  2012/18100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.04.2009 tarih ve 2003/1395-2009/208 sayılı kararın kararı kısmen bozan Daire’nin 24.11.2011 gün ve 2010/8870-2011/15856 sayılı kararı aleyhine davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili davacıların davalı şirketin ortakları olduğunu, 03.12.2003 tarihinde toplanan olağanüstü genel kuruluyla ilgili çağrının kanuna aykırı yapıldığını, alınan kararların afaki iyi niyet kurallarına uygun olmadığını, davacıların müzayaka halinden istifade edildiğini, sermaye artırımına gidildiğini, bu durumun davacıların rüçhan haklarını kullanmasını engellediğini, sermaye içindeki paylarını düşürdüğünü, sermayenin % 76 oranında artırılarak 440 trilyona çıkarıldığını, ülkede yaşanan enflasyon nedeniyle bu kadar büyük bir artışa gerek olmadığını, sırf ticari hileler kullanılarak bunun yapıldığını, davacı haklarının ihlal edildiğini, iyi niyetli olunmadığını ve özellikle sermayenin tamamının taahhüt tarihinden itibaren üç ay içinde ödeneceğine ilişkin ana sözleşme tadil metninin kanun ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu, gündemin üçüncü maddesinin oylamaya sunulmadığını, genel kurul kararı oluşmadığından sermaye artırımının gerçekleşmediğini ve yine sermaye artışının realize ediliş şekli ve şartlarına ilişkin olarak yönetim kuruluna yetki verilmesinin hukuken geçerli olmadığını iddia ederek genel kurulda alınan 3 ve 4.maddelerdeki kararların yokluğunun tespitine ve iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş; birleşen 2004/251 E sayılı davasında, söz konusu genel kurulda alınan kararların TTK’nun 389 ve 391.maddelerine aykırı olması nedeniyle iptalini istemiş, birleşen 2004/258 E sayılı dosyada ise 02.03.2004 tarihli A grubu imtiyazlı hissedarlar olağanüstü genel kurulunda alınan kararların yasaya aykırı olduğundan bahisle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacılar tarafından davalı aleyhine ana dosyadan açılan davanın kabulü ile 03.12.2003 tarihli olağanüstü genel kurul kararı ile alınan ana sözleşmenin 10.maddesinin değiştirilmesine yönelik olan sermaye artırım kararının iptaline, birleşen davaların ise reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 24.11.2011 gün ve 2010/8870-2011/15856 sayılı kararı ile ana dosyadan açılan dava yönünden davalı yararına bozulmuştur.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16330, Karar No: 2010/7338, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16330 E.  ,  2010/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Mahallesinde bubunan bağımsız bölümü konut olarak satın aldığını, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağı olmadığını belirterek, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak ödediği 16.32 TL'nin tahsili ile 1.428 TL borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafça abonelik tesisi kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni'ne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7767, Karar No: 2010/2691, Tarih: 17.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/7767 E.  ,  2010/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kolluk tarafından düzenlenen 1.10.2003 günlü “yakalama ve zaptetme tutanağı” ile bilirkişi ... tarafından çizilen “olay yeri basit krokisi” ve tüm dosya içeriğinden; sanık ile temyize gelmeyen kardeşinin olay gecesi, ... Mahallesi 13. sokak üzerinde park halinde bulunan yakınana ait otomobilin ön kaputunda bulunan iki adet rüzgârlığı kolayca söktükten sonra, aynı mahalle 37. sokak üzerinde başka bir otomobilin kelebek camını kırıp teyp hırsızlığı yaptıkları yerde yapılan ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk güçleri tarafından yakalandıkları ve rüzgarlıkları çaldıkları aracı göstermek suretiyle iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında;

1-Sanığın, gerek yakalandıkları yer itibariyle gerekse yakınana ait otomobilden hırsızlık yapıp ikinci bir otomobilden de hırsızlık yaptıktan sonra yakalanması biçimindeki eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-Sanık ve kardeşinin, olaydan haberi bulunmayan kolluk güçlerine, söz konusu rüzgarlıkları çaldıklarını belirtip, yakınana ait otomobilin yerini de göstermek suretiyle iadeyi sağlamaları nedeniyle, hakkında 765 sayılı TCY.nın 523. maddesinin uygulanmaması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17037, Karar No: 2024/1602, Tarih: 13.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/17037 E.  ,  2024/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/5462 Değişik İş

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, tehdit

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında 06.10.2022 tarihli ve 2022/9337 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına suç adlarının kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ve hakkı olmayan yere tecavüz suçları olarak yazıldığı ancak içeriğine göre aynı zamanda imar kirliliğine neden olma suçundan da kovuşturma yer olmadığı kararı verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli kanun yararına bozma isteminin sanık hakkında tehdit ve imar kirliliğine neden olma suçlarından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin olduğu belirlenerek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve 2023/17184 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun

işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin şikayet dilekçesinde ve alınan ifadesinde özetle şüpheli...’ın “hepinizi doğrayacağım” şeklinde tehditte bulunduğu, sürekli olarak kapıları sert çarptıkları, tavana vurarak şüphelilerin huzurlarını bozduğu, apartmanın ortak alanına 2018 yılında garaj, 2019 yılında balkon yaptıkları, bu suretle imar kirliliğine ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını işledikleri iddia ettiği, yapılan soruşturma sonunda olayla ilgili tarafsız tanığın bulunmadığı, atılı suçlardan kamu davası açılmasını gerektirecek yeterlilikte şüpheye ulaşılamadığı gerekçesiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmişse de,

Somut olayda, müşteki ile şüphelilerin komşu oldukları, tehdit iddiası ile ilgili tanık bulunup bulunmadığının araştırılması, olayın varlığını doğrulayan tanık bulunması halinde tarafsızlığının mahkemece değerlendirilmesi gerektiği, imar kirliliğine neden olma suçu yönünden her ne kadar söz konusu yapıya ilişkin olarak 25/01/2019 tarihli yapı kayıt belgesi örneği dosyaya sunulmuş ise de, keşif yapılarak soruşturma konusu yerde yapı kayıt belgesinden sonra herhangi bir yapı yapılıp yapılmadığının araştırılması ile sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

İsabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Verilen Karara İlişkin İncelemede;

Soruşturma dosyası kapsamında, şikayetçinin kendisini şüphelilerin tehdit ettiğine ilişkin iddiasının olduğu, şüphelilerin bu suçlamayı kabul etmediği, şikayetçinin beyanında iddiayı destekler başkaca delilden de bahsedilmediği, şüphelilerin tehdit suçunu işlediğine dair iddianame düzenlenmesi için yeterli şüpheye ulaşılamaması ve bu bağlamda Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara yapılan itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince verilen itirazın reddine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. İmar kirliliğine Neden Olma Suçundan Verilen Karara İlişkin İncelemede;

5271 Sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı,

bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde ise;