muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8112, Karar No: 2013/12293, Tarih: 27.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8112 E.  ,  2013/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.09.2011 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki olduğu 191 ada 22 parsel sayılı taşınmazında bulunan su kaynağının, davalının 191 ada 14 parsel sayılı taşınmazında açtığı drenaj kanalı nedeniyle kuruduğunu belirterek, davalının suya elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 756. maddesine göre; kaynaklar, arazinin bütünleyici parçası olup, bunların mülkiyetinin ancak kaynadıkları arazinin mülkiyeti ile birlikte kazanılabileceği belirtilmiştir.

Gerçek kaynağın suyu bir akiferden gelir. Su çıkışı bir noktadan veya bir alandan olabilir. Bu alana kaynak alanı denir. Kaynak, yeraltı suyunun doğal olarak yeryüzüne çıkması halidir.

Kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular yararlanabilir.

Uygulamada kaynak; “yeraltı suyunun üst düzeyinin yer yüzeyini kestiği yer” olarak tanımlanmaktadır. Yeraltı suyu doğal yoldan yeryüzüne çıkmamış, drenaj vs. yollarla çıkarılmış ise, kaynak olarak değil, drenaj veya kuyu vs. isimlerle anılır. Bu şekilde insan eliyle çıkarılan sular, yeraltı suyu olarak kabul edilir.

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz (TMK.md.756/3).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeter miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20. maddede sözü geçen tüzükte belirtilir (167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Somut olayda,mahkemece 25.11.2011 tarihinde mahallinde keşif yapılmıştır. Dosyaya sunulan 20.01.2012 havale tarihli jeoloji bilirkişi raporunda, dava konusu 194 ada 22 parsel sayılı taşınmazdaki suyun, davalı tarafından açılan drenaj kanalından, eğimin güneyden kuzeye doğru olması nedeniyle etkilendiği ve suyun azaldığı belirtilmiştir. Davalı vekili, keşfin suların en az olduğu dönemde yapılmadığını ileri sürerek mahallinde suların en az olduğu dönemde yeniden keşif yapılmasını talep etmiş, mahkemece davalı vekilinin bu talebi yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarına göre suya elatmanın önlenmesi davalarında keşif suların en az olduğu (Ağustos-Eylül) aylarında yapılması gerekir.

Bu durumda mahkemece, suların en az olduğu dönemde uzman jeoloji, ziraat ve fen bilirkişilerinden oluşturulacak kurulun katılımı ile yeniden keşif yapılarak, davacının kullandığı su kaynağının, davalı tarafından açılan drenaj kanalı nedeni ile etkilenip etkilenmediği bilimsel yöntemlerle (boya vs.) kesin alarak belirlenmelidir. Bunun sonucunda davalının açtığı drenaj kanalının, davacının kullandığı kaynağı etkilediği tespit edilirse, bu drenaj kanalınının kapatılması halinde suyun eski hale dönüp dönmeyeceği de araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Değinilen hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10880, Karar No: 2012/234, Tarih: 16.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10880 E.  ,  2012/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının görev malullüğü aylığı almakta iken 506 sayılı Yasaya tabi geçen hizmetlerinin 506 sayılı Yasanın 3/II-C maddesine göre tüm sigorta kollarına tabi hizmet olarak değerlendirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, davacının terör mağduru olduğu ve 3713 sayılı Yasa ile 4131 sayılı Yasanın 3. maddesi hükmü gereğince, 15.01.1997 tarihinden itibaren davalı işverene bağlı işyerinde çalışmaya başladığı, 15.01.1997 – 15.05.2005 tarihleri arasında tüm sigorta kollarına tabi olarak primlerinin yatırıldığı, davacının görev malullüğü aylığı alması ve işe giriş tarihinde yazılı talebinin bulunmaması nedeniyle, 06.05.2005 tarihli talebine göre 15.01.1997 – 15.05.2005 dönemine ait tüm sigorta kollarına ait prim belgelerinin iptal edilip, sosyal güvenlik destek primi bordrolarının düzenlenerek kuruma verildiği ve yine, davacının 03.08.2005 tarihli talebine göre, 15.08.2005 tarihinden itibaren sosyal güvenlik destek primi yanında uzun vadeli sigorta kolları primlerinin de kesildiği, uyuşmazlığın 15.01.1997 – 15.08.2005 döneminde 506 sayılı Yasanın 3/II-C maddesi gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi tutulması gerektiğinin tespitine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının, işe giriş tarihinde görev malullüğü aylığı alması nedeniyle 506 sayılı Yasanın 3/II-C maddesi kapsamında yazılı olarak uzun vadeli sigorta kollarından yararlanma talebi yok ise de, işe giriş tarihinden itibaren tüm sigorta kollarına tabi olarak primlerinin kesilmiş olmasının yazılı irade talebi yerine geçeceği,

yine bu şekilde görev malullüğü aylığı alıpta, tüm sigorta kollarına tabi olarak çalışan kişilerden ayrıca 506 sayılı Yasanın 63.maddesinde öngörülen sosyal güvenlik destek primi kesilmemesi gerektiği hususları gözetilerek davanın kabulü yerine, reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1917, Karar No: 2023/8981, Tarih: 28.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/1917 E.  ,  2023/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/332 E., 2015/118 K.

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi onama

Yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, başka adreste ikamet ettikleri halde yalan beyanda bulunarak, seçim takvimi başlayınca ikametlerini ... Köyü'ne aldırdıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükümler yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanlar vekilinin, ..., ..., ..., ..., ... vekili sıfatıyla aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, bu kişileri kapsar şekilde usulsüz verilen katılma kararının da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Katılanlar vekilinin, katılanlar ... ve ... vekili sıfatıyla yaptığı temyizine yönelik incelemede, sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanıkların yüklenen suçu işledikleri sabit olduğu halde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, anılan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin, Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanıkların yüklenen suçu işledikleri sabit olduğu halde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, anılan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin, Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden

Sanıklar hakkında, başka adreste ikamet ettikleri halde yalan beyanda bulunarak, seçim takvimi başlayınca ikametlerini ... Köyü'ne aldırdıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükümler yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanlar vekilinin, ..., ..., ..., ..., ... vekili sıfatıyla aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, bu kişileri kapsar şekilde usulsüz verilen katılma kararının da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı belirlenmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Katılanlar ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 206 ncı maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sorgu tarihlerine göre, sanık ... yönünden 13.10.2014, sanıklar ..., ..., ..., ... yönünden ise 19.11.2014 tarihlerinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Katılanlar Vekilinin, Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde 'A) bendinde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararırına yönelik adı geçen şikayetçiler vekili sıfatıyla yapılan temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar Vekilinin Katılanlar ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde 'A) bendinde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararırına yönelik adı geçen şikayetçiler vekili sıfatıyla yapılan temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar Vekilinin Katılanlar ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapmış Olduğu Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15045, Karar No: 2014/24640, Tarih: 03.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15045 E.  ,  2014/24640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/332-2013/117

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007.maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacı adına kayıtlı bulunan taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle, Hazine tarafından açılan davada, Akçaabat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/171 - 178 sayılı kararı ile taşınmazın tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına hükmedildiği, kararın 21.01.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve TMK'nın 1007.maddesi gereğince bedelinin davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4177, Karar No: 2024/2754, Tarih: 18.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4177 E.  ,  2024/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/869 E., 2023/1060 K.

HÜKÜM : Başvurunun Kabulüyle Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/603 E., 2023/179 K.

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasında hizmet sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicilerin işçilerinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsili için dava açtıklarını, davada hüküm altına alınan alacakların müvekkili kurum tarafından icra dosyalarına ödendiğini, bu işçi alacaklarından davalı yüklenicilerin sorumlu olduğunu ileri sürerek 300.060,15 Türk Lirası'nın ödeme tarihi olan 30.03.2017 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan sorumlulukları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince; dava dışı işçilerin davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığı, diğer davalı şirketler bünyesinde çalışmalarının olmadığı, davacı ile hizmet sözleşmesinin ifasına ilişkin ihaleyi alan şirketler değişmişse de, işçilerin çalışmasının kesintisiz ve aralıksız olarak devam ettiği, bu nedenle davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin dava konusu alacaktan dava dışı işçileri çalıştırdıkları süre boyunca sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. yönünden 300.060,15 Türk Lirası'nın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline, diğer davalı şirketler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan kabulü ile kararın kaldırılmasına; davalının temerrüde düştüğü, bu nedenle ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. yönünden 300.060,15 TL'nin 30.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline, diğer davalı şirketler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekili ve davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bu karara karşı süresinde davacı vekili ve davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı idare tarafından Konya Eğitim hastanesinde veri hazırlama ve tıbbi kayıt hizmetlerinin yerine getirilmesi için ilk kez 2009/116149 sayılı ihale ile 01.11.2009-31.12.2011 tarihleri arasında 144 işçi çalıştırılmak üzere davalı ... Ltd ile sözleşme imzalanmış olup daha sonra 2011/206810 nolu ihale 01.01.2012-31.03.2012 dönemi için davalı ... Temizlik Hizmet Taahhüt Gıda İnşaat Medikal Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile, 2011/120299 nolu ihale ile 01.01.2012-31.12.2013 dönemi için davalı Makromed Ltd ile son olarak 2013/71950 nolu ihale ile 01.11.2013-01.08.2016 dönemi için Davalı ... Ltd Şirketi ile sözleşme imzalanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan Yüksek Hakem Kurulu’nun 02.11.2011 T 2011/106 E 2011/138 K kararına göre davalı ... ... Temizlik Taahhüt İnşaat Medikal Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ile 01.05.2011-31.12.2012 arasında uygulanmak üzere “Toplu İş Sözleşmesi” düzenlendiği, yine Yüksek Hakem Kurulu’nun 19.04.2013 tarihli 2013/31 E 2013/33 K no.lu kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 tarihleri arasında uygulanmak üzere yeni bir “Toplu İş Sözleşmesi” düzenlendiği anlaşılmaktadır.

4 Ocak 2002 tarihinde kabul edilerek 1.1.2003 tarihinde yürürlüğe giren Kamu İhale Kanunu 62/e.2 maddesinde “personel çalıştırılmasına dayalı” hizmet alımları düzenlenmiş olup bu madde değişik tarihlerde yeniden düzenlenmiş en son 7079 sayılı Kanun ile 1.2.2018 tarihli düzenlemeden sonra;

4 Ocak 2002 tarihinde kabul edilerek 1.1.2003 tarihinde yürürlüğe giren Kamu İhale Kanunu 62/e.2 maddesinde “personel çalıştırılmasına dayalı” hizmet alımları düzenlenmiş olup bu madde değişik tarihlerde yeniden düzenlenmiş en son 7079 sayılı Kanun ile 1.2.2018 tarihli düzenlemeden sonra;

“2) Bu bendin uygulanmasında personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı; bu Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca ihale konuşu işte çalıştırılacak personel sayısının ihale dokümanında belirlendiği, bu personelin çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı, yaklaşık maliyetinin en az %70'lik kısmının asgari işçilik maliyeti ile varsa ayni yemek ve yol giderleri dahil işçilik giderinden oluştuğu ve niteliği gereği süreklilik arz eden işlere ilişkin hizmet alımlarını ifade eder. Mahalli idare veya şirketlerinin bütçelerinden yapılan, yıl boyunca devam eden, niteliği gereği süreklilik arz eden ve haftalık çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı park ve bahçe bakım ve onarımı ile çöp toplama, cadde, sokak, meydan ve benzerlerinin temizlik işlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilir. Hizmet alım sözleşmesi kapsamında niteliği birbirinden farklı hizmet türlerinin bulunması halinde personel çalıştırılmasına dayalı olup olmama yönünden yapılacak değerlendirme her hizmet türü için ayrı ayrı yapılır. Danışmanlık hizmetleri, hastane bilgi yönetim sistemi hizmetleri ve çağrı merkezi hizmetlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilmez.

3) Kurum, hizmet alımının personel çalıştırılmasına dayalı olup olmadığı ya da niteliği itibarıyla bu sonucu doğurup doğurmadığı hususunda (2) numaralı alt bentte sayılan kriterleri ayrı ayrı ya da birlikte dikkate almak suretiyle usul ve esaslar belirlemeye yetkilidir.”hükmünü içermektedir.