muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1756, Karar No: 2006/3053, Tarih: 23.05.2006

...

./..

s.2

15.H.D.

2006/1756

2006/3053

eklenmesi işleminin belediye nezdinde bitirilmesi müteahhitçe kabul ve taahhüt edilmiştir. Yine 8. maddeye göre diğer masraflar yanında inşaat yoğunluğu ilavesiyle ilgili masraflarda müteahhitçe karşılanacaktır. Bağımsız bölümler, normal katlarda %50, çarşı katlarında %45 müteahhit %55 malikler olmak üzere paylaşılacak, inşaat, 12. madde uyarınca inşaat ruhsatının alınmasından sonra 36 ayda tamamlanacak, bitim tarihi geçici kabulü takip eden iskân belgesi talep tarihi kabul edilecektir. İnşaatın teknik şartları ve mahal listesi 16, 17 ve 18. maddelerde ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. İnşaatın yapı ruhsatı 1735 parsel numarasıyla ve 7885 m2 alanlı, 43 üniteden ibaret olmak üzere 05.04.1994 tarihinde alınmıştır. Mersin Belediye Encümeninin 03.08.1993 gün ve 2618 nolu kararıyla daha önce arsa sahiplerine satışı yapılan 720 m2’lik parselde inşaat hakkının kullandırılmasına karar verilmiş, tapuya göre yapılan tevhid sonucu 160 parsel 1735 parsel olmuş, 64 m2’lik kısmı 1734 parsel no ile Türkiye Elektrik Kurumu’nca istimlâk edilmiştir. Yenişehir Belediyesi’nce bu parsele 22.05.1995 tarihinde proje tâdilat ruhsatı verilmiş, sığınak, depo, trafo ve dükkanlar kısmının tadilatla değiştirildiği açıklanmıştır. En son düzenlenen 25.12.2001 tarihli, yenileme maksadıyla verilen ruhsatta, ünite sayısı 45, yüzölçümü 7976.16 m2 görünmektedir. Taraflar arasında 21.07.1995 tarihinde 30421 yevmiye ile Mersin 5. Noterliğince düzenleme biçiminde yapılan ek sözleşmeyle, Fazıl ..., ... Şti. yanında ortak alınmış, ... A.Ş.nin yaptığı farklı imalâtlar bedel ve masraflarına karşılık arsa sahiplerince (24) ve (32) numaralı dairelerin verilmesini kabul ve taahhüt edilmiştir.

Sözleşmenin 2. maddesinde, inşaat müteahhitleri de, inşaatı 05.03.1990 tarih ve 11216 yevmiye nolu asıl sözleşme ile bu sözleşme hükümlerine uygun olarak yapmayı, arsa sahiplerinden başkaca bir hak talebinde bulunmamayı kabul ve taahhüt etmişler, 5. maddede , ... A.Ş. tüm haklarını ...’e devretmiş, arsa sahipleriyle ... A.Ş. birbirlerinin zimmetlerini ibra etmiştir. Düzenleme Şeklinde Ek Sözleşme başlıklı Mersin 5. Noterliğince düzenlenen 30.06.1995 gün ve 27120 yevmiye nolu sözleşme arsa sahipleriyle ... (müteahhit) arasında yapılmış, ekli krokide gösterilen paylaşım şekli itibariyle davaya konu (7), (15), (3), (6), (11), (19), (22), (23) nolu bağımsız bölümler müteahhide, (9) ve (17) nolu bölümler ise arsa sahibine aittir. Kat irtifakı listesinde yer alan 43 bağımsız bölümün tümü arsa malikleri adına yazılmıştır. Buraya kadar açıklaması yapılan asıl ve ek sözleşmeler, Belediye Encümen kararı, tüm inşaat ruhsatları, tapu kayıtları birlikte değerlendirildiğinde tarafların ilk sözleşmeden itibaren inşaat yoğunluğunu bilerek paylaşım yaptıkları ve inşaat süresini kararlaştırdıkları açık seçik görülmektedir. Yoğunluğun baştan itibaren bilinmesine rağmen yüklenici ek sözleşmede ilave süre talebinde bulunmadığı gibi binayı ilk sözleşmeye uygun tamamlamayı taahhüt etmiştir. Esasen alınan ilk ruhsatta 720 m2’nin tevhidiyle oluşan 1735 parsele ilişkindir. Bu nedenle yoğunluk nedeniyle inşaat alanı büyüdüğünden

...

./..

s.3

15.H.D.

2006/1756

2006/3053

bahisle davacıya ilave süre verilmesinde isabet yoktur. Ne var ki son alınan yenileme ruhsatında ünite sayısı ve inşaat alanında öncesi ruhsatlara göre artış görülmektedir. Bu nedenle inşaat alanında ek sözleşmeden sonra oluşan yasal büyüme var ise bilirkişilerce saptanmalı, inşaat süresi ile sözleşme dışı imalâtın süreye etkisi belirlenmeli, arsa sahibince tanınan 8 aylık sürede gözetilerek inşaatın bitmesi gereken tarih bulunmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan bilirkişilerin süre hesabıyla bağlı kalınması doğru olmamıştır.

3-Asıl sözleşmenin 10. maddesinde müteahhide ait bağımsız bölümlerin ne şekilde serbest bırakılacağı belirtilmiştir. Son %30 payın devri, geçici kabulün yapılması ve eksikler karşılığında yüklenicinin teminat vermesi koşuluna bağlanmıştır. Delil sözleşmesi niteliğindeki sözleşme hükmü taraflarını bağlar ve mahkemece re’sen gözetilmelidir (HUMK.nun 287. madde). Kaldı ki, davacı yüklenici 25.07.1999 tarihli belgede, sayılan eksik ve hataları gidermeden satış yetkisi istemeyeceğini taahhüt etmiştir. Yüklenici, 12.10.2000 gün ve 4917 yevmiye no ile Mersin 9. Noterliği’nden arsa sahibine gönderdiği ihtarında, 2000/112 D.iş sayılı dosya ile 15.06.2000 tarihinde yapılan tespitte, binanın teslime hazır hale getirildiğinin saptandığını, 7 gün içinde bağımsız bölümlerin teslim alınmasını istemiştir. Dosyaya giren çeşitli bağımsız bölümlere ait yapı kullanma izin belgeleri 2002, 2003, 2004 yıllarında düzenlenmiş, arsa malikinin ruhsatların iptâli istemi, belediyece reddedilmiştir. Bu hususta ayrıca idari dava açılıp açılmadığı da dosyadan anlaşılamamıştır. Öte yandan derecaattan geçmek suretiyle 11.03.2002 tarihinde kesinleşen Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/933 Esas sayılı dosyasıyla, müteahhide ait (7) ve (15) nolu dairelerin arsa sahibince üçüncü şahıslara satıldığı kesin hükümle sabit olmuştur. Müteahhit bunlar yerine (9) ve (17) nolu bağımsız bölümleri istemekte ise de takasın varlığı kanıtlanmış değildir. Bu durumda taraflar isticvap olunmalı, satılan daireler yerine arsa sahibinin dairelerinden mi, yoksa bedel mi verileceği açıklığa kavuşturulmalıdır. Tüm bu araştırmalardan sonra dava tarihi itibariyle yüklenicinin isteyebileceği bağımsız bölüm oranı saptanmalı, karşı dava ile birleşen davaya konu eksik, kusurlu işler, kira bedeline ilişkin arsa sahibinin tüm alacağı ödenmek (birlikte ifa) kaydıyla yüklenicinin tescil istemi kabul edilmeli, davanın açılmasında arsa sahibinin kusuru olmadığı gözetilerek yargılama gideri ve vekalet ücretinden yüklenici davacı sorumlu tutulmalıdır. Eksik incelemeyle hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

4-Yüklenici davasında, 16.817.356.000 TL. ahşap yerine alüminyum doğrama farkından doğan fazla imalât bedelinin tahsilini istemiştir. Bunun dışında başkaca farklı imalât talebi yoktur. Arsa sahibince verilen 10.03.1998 tarihli onayda, plastik pencere yapımı kabul edilmiş, bilirkişiler 10.499.160.000 TL. yüklenici lehine fark hesaplamıştır. Yüklenici

LN

./..

s.4

15.H.D.

2006/1756

2006/3053

bu fark bedeli istemekte haklı ise de bilirkişilerce saptanan jeneratör ve diğer fazla imalâtlar talepte yer almadığından mahsup edilemez ise de sözleşme dışı yapıldığı anlaşılan ve davada talep edilen alüminyum doğrama farkından doğan davacı yüklenici alacağı kabul edilmelidir.

LN

./..

s.4

15.H.D.

2006/1756

2006/3053

bu fark bedeli istemekte haklı ise de bilirkişilerce saptanan jeneratör ve diğer fazla imalâtlar talepte yer almadığından mahsup edilemez ise de sözleşme dışı yapıldığı anlaşılan ve davada talep edilen alüminyum doğrama farkından doğan davacı yüklenici alacağı kabul edilmelidir.

5-Arsa sahibinin kira kaybı alacağına gelince; yukarıda 3. bentte açıklandığı üzere inşaatın yapım süresi hesaplandıktan sonra teslim tarihi bulunmalı ve davalı ve karşı davacının kira kaybı değerlendirilmelidir. Her ne kadar sözleşmenin 11. maddesinde binanın bitim tarihi, geçici kabulü takip eden, iskân belgesi resmi talep tarihidir denilmiş ise de tanıklar 1999 yılından itibaren binada oturulmaya başlandığı, yönetimin oluştuğunu ifade ettiklerinden arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin fiilen teslim alındığı ve satışı yapılanlar var ise satış tarihine, kiraya verilenlerin kira başlangıç tarihlerine kadar mahrum kalınan kira kaybı alacağı yerine bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak hükme varılması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacının diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2.), (3.), (4.) bentlerde yazılı nedenlerle davalı karşı davacı arsa sahibinin karar düzeltme isteminin davalı ve karşı davacı arsa sahibi ...'in temyiz istemininn reddedilmesi sebebiyle davacı ve karşı davalı yüklenici ... yararına oluşan kazanılmış haklara hâlel gelmemek üzere kabulüyle Dairemizin 28.12.2005 gün ve 2005/6399 Esas, 2005/7137 Karar sayılı bozma ilamının 3, 4, 6 nolu bentlerinin karardan çıkartılmasına ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-k.davacıya geri verilmesine, 23.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/1616, Karar No: 2023/5556, Tarih: 04.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1616 E.  ,  2023/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/539 Esas, 2021/1590 Karar

DAVA TARİHİ : 25.05.2018

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/187 E., 2019/145 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 21.09.2017 tarihinde “1954’ten beri ... iyi et iyi gelecek” ibareli markanın 2017/83325 sayı ile 29, 31, 35, 40 ve 44. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerde tescili için yaptığı başvurunun YİDK kararı ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince 40. sınıfta yer alan “Hayvan kesim hizmetleri”nin başvuru kapsamından çıkrılarak kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin markasının bir bütün olarak ele alınmasının ve markadaki şekil unsurunun da göz ardı edilmemesinin gerektiğini, markanın bu şekilde ayırt edicilik kazandığını, bir mal ve hizmet ile doğrudan bir ilişki kurmayan, ancak sadece bir mal veya hizmeti çağrıştıran, anımsatan işaretlerin tanımlayıcı olarak kabul edilmemesi gerektiğini, müvekkili markasının 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek davalı TÜRKPATENT YİDK'in 2018-M-2284 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı başvurusunun dava konusu hizmetler bakımından 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına girdiği ve tescil engelini oluşturduğu, aynı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası gereğince kullanım sonucu ayırt edicilik kazanıldığının ispat edilemediği, tescil engelinin ortadan kalkmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait marka başvurusunun herhangi bir tanımlayıcı ibare içermediğini, “1954’ten beri ... iyi et iyi gelecek” ibaresinin bir bütün olarak anlam taşıdığı ve markada yer alan şekil unsurunun da göz ardı edilemeyecek derecede, ayırt edici nitelik taşıdığını, müvekkili şirket tarafından uzun yıllardır kullanılan “...” markasının kullanımla ayırt edicilik kazandığını, yerel mahkeme kararındaki aksi değerlendirmenin yerinde bulunmadığını, müvekkili şirketin uzun süredir kullandığı “1954’ten beri ...” ibareli markaların, sektöründe çok iyi bilinen ve tanınan bir marka olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu “1954’ten beri ... iyi et iyi gelecek” ibareli başvuruda asıl unsurun "..." ibaresi olduğu, diğer unsurların farklı bir ibare ya da unsur olarak algılanmadığı, "..." şeklindeki sıfat tamlamasında "uzman" kelimesinin "kasap" kelimesini betimlediği ve "kasabın" bir vasfı anlamında kullanıldığı, "..." ibaresi bir bütün olarak ele alındığında, kendisini oluşturan "uzman" ve "kasap" sözcüklerinin anlamları dışında, yeni bir anlam kazanacak veya farklı bir etki yaratacak şekilde bir araya getirilmediği, herkesçe kullanılmakta olan ve bu sebeple de dava konusu marka başvurusunun 40. sınıf: "Hayvan kesim hizmetleri" bakımından belli bir firmayı, işletmesel kaynağı işaret etme kabiliyeti bulunmayan "..." ibaresinin, davacıya hasredilmesinin mümkün olmadığı, bu ibarenin davacının hizmetini tanıtan, davacı işletmeyi veya onun mal/hizmetlerini işaret eden, başka işletmelerin "hayvan kesim hizmetlerinden" ayırt etmeye yarayan bir ibare olmadığı, bu nedenle de dava konusu marka başvurusunun 40. sınıf: "Hayvan kesim hizmetleri" bakımından somut ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, dava konusu marka başvurusunun kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığı iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının “1954’ten beri ... iyi et iyi gelecek” ibareli marka başvurusu hakkındaki YİDK kararının 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi anlamında yerinde olup olmadığına ilişkindir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının “1954’ten beri ... iyi et iyi gelecek” ibareli marka başvurusu hakkındaki YİDK kararının 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi anlamında yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1556, Karar No: 2023/2813, Tarih: 18.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1556 E.  ,  2023/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1576 E., 2023/26 K.

HÜKÜM/KARAR : Usulden Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/204 E., 2022/239 K.

... olarak konkordato davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım alacaklılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım alacaklılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin plastik ürünlerin ticareti alanında faaliyet gösterdiğini, gerçek kişilerin ise şirket ortağı ve şirketin borçlarına müşterek kefil müteselsil borçlu olduğunu, şirketin zaman içinde ekonomik durumunun bozulduğunu, sunulan konkordato projesi kapsamında borçlarını ödeyeceğini ileri sürerek konkordatonun tasdikine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Müdahil alacaklı vekilleri sundukları müdahale dilekçeleri ile davaya müdahil olmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait konkordato projesine ilişkin İcra ve İflas Kanunu’nun 302 nci maddesinin birinci fıkrasında aranan oy çoğunluğunun sağlandığı, konkordato projesinin tasdik şartlarını taşıdığı gerekçesi ile konkordatonun tasdikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı bir kısım alacaklılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Whıte Water West Industrıes Ltd. vekili istinaf dilekçesinde ; müvekkilinin alacağının konkordato projesine eksik yazıldığını ileri sürmüştür.

2- Akbank TAŞ vekili istinaf dilekçesinde; çekişmeli alacakların konkordato projesinin kabulü yönünde yasa ile aranan nisabın belirlenmesinde hesaba katılıp katılmayacağına, katılacak ise ne oranda katılacağına Mahkemece karar verilmesi gerekmesine rağmen davada bu usulün yerine getirilmediğini ileri sürmüştür.

3-Ziraat Katılım Bankası A.Ş vekili istinaf dilekçesinde ; tasdik kararına konu projenin şirket kaynakları ile orantılı olmadığını, alacaklılara zarar verme ihtimalinin yüksek ve başarı ihtimali olmayan bir proje olduğunu ileri sürmüştür.

4- Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece tasdik yargılamasının duruşma gün ve saati usulüne uygun olarak ilan edilmediğinden kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

3-Ziraat Katılım Bankası A.Ş vekili istinaf dilekçesinde ; tasdik kararına konu projenin şirket kaynakları ile orantılı olmadığını, alacaklılara zarar verme ihtimalinin yüksek ve başarı ihtimali olmayan bir proje olduğunu ileri sürmüştür.

4- Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece tasdik yargılamasının duruşma gün ve saati usulüne uygun olarak ilan edilmediğinden kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

5-Ziraat Bankası A.Ş vekili istinaf dilekçesinde; toplantı nisabında bankanın alacağının dikkate almadığını, davacının mal varlıklarının borçları ödemeye ya da azaltmaya yeter seviyede olduğunu, davacıların, alacaklarının zarara uğratmak kastıyla tamamen haksız ve kötüniyetli olarak, takipleri engellemek ve süre kazanmak amacıyla konkordato talep ettiklerini ileri sürmüştür.

6-... A.Ş vekili istinaf dilekçesinde ; kayıt talebinde bulundukları alacak tutarının hem müvekkili banka kayıtları hem de davacıların defter ve kayıtlarıyla sabit olmasına rağmen davacı/borçlular tarafından tamamen kötüniyetli olarak itiraz edildiğini, gerçek ve tüzel kişilerin birbirlerinden bağımsız olarak, konkordato projesi sunmaları ve tasdik şartlarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

7-Yapı ve Kredi Bankası A.Ş vekili istinaf dilekçesinde ; mahkeme kararının davacının asıl amacının; alacaklıların alacağına kavuşmasını sürüncemede bırakmak olduğunu, projenin başarı ihtimali bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alacaklı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş'nin istinaf başvurusunun süresinde olmadığından bahisle usulden reddine, Alacaklılar Türkiye Finans Katılım Bankası, Akbank, ... Ltd, ... Yangın Söndürme Sistemleri AŞ ve TC Ziraat Bankası vekilinin istinaf hakları bulunmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (ç) bendi gereğince istinaf kanun yolu başvurularının usulden reddine, İstinaf yoluna başvuran Alacaklı ... A.Ş. ve Ziraat Katılım Bankası A.Ş'nin davacılar ..., ..., ...'ın alacaklıları olmadığı anlaşıldığından bu davacılar yönünden istinaf taleplerinin usulden reddine, Alacaklı ... A.Ş. ve Ziraat Katılım Bankası A.Ş'nin davacı Sipil İnşaat Şirketi yönünden istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklılar Ziraat Katılım A.Ş.,Türkiye Finans Katılım A.Ş., Yapı Kredi A.Ş., Garanti Bankası A.Ş, Ziraat Bankası A.Ş. ve Whıte Water West Industrıes vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekilleri temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk