muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3840, Karar No: 2024/4867, Tarih: 16.12.2024

16- Tüm bu maddi ve hukuki olgular ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece binanın kaçak olarak yapıldığı yıkım kararı verildiği belirtilmiş ise de Gaziosmanpaşa Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 28.03.2016 tarihli yazısına göre bina hakkında 04.02.2002 tarihinde yıkım kararı verilmiş ise de aradan geçen 17 yıl içerisinde bu kararın uygulanmadığı nitekim davacının 25.06.2019 tarihinde yapı kayıt belgesi aldığı yapıların 20 yılı aşkın süredir kullanılmaya devam ettiği dolayısıyla yapı kayıt belgesi alınması nedeniyle yıkım kararı uygulanmasının daha sonrası süreçte de mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

17- Bu durumda mahkemece iskân ruhsatı yerine alınan yapı kayıt belgesi dikkate alınarak; yapının, yapı kullanma izin belgesine (iskân ruhsatına) sahip olması ile yapı kayıt belgesine sahip olması arasında piyasada bir değer düşüklüğü varsa bu değer bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek ve yükleniciye depo ettirilmek suretiyle sözleşme gereğince yükleniciye bırakılması gereken bağımsız bölümler belirlendikten sonra yapılacak değerlendirmeye göre, bir karar verilmesi gerekirken, tapu iptal ve tescil talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/7041, Karar No: 2012/4912, Tarih: 13.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7041 E.  ,  2012/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/207848

MAHKEMESİ : Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/01/2011, 2010/79 (E) ve 2011/2 (K)

SUÇ : Tasarlayarak kardeşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktü1 Veli'yi öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, olaydan onbeş gün kadar önce Konya ilinden Alanya ilçesine geldiği, maktulün evinin alt katında yaşamaya başladığı, yemek saatlerinde maktulün evine gittiği, maktulün, olaydan üç gün önce sanığa benim evime gelip gitme, benim çocuklarımla da görüşme dediği, bu nedenle tartıştıkları, olay günü sanığın; maktul ve ailesinin evde bulunmadığı sırada pencereden maktulün evine girdiği, evde para aradığı, bulamayınca maktule ait içinde av fişekleri bulunan avcı yeleğini, iki adet av tüfeğini alarak kendi kaldığı eve gittiği, bir süre sonra eve gelen maktulün evin karıştırıldığını ve tüfeklerin evde olmadığını görünce sanığın evine gittiği, aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın, bıçakla maktulün karın bölgesine vurarak öldürdüğü olayda;

Tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı soğukkanlı bir şekilde ve koşulsuz olarak belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi ve suçun işlenmesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda tasarlamanın koşulları bulunmadığı halde kasten kardeşini öldürme suçundan TCK.nun 82/1-d maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine tasarlayarak kardeşini öldürme suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

L/K
Yargıtay — Esas No: 2016/5659, Karar No: 2019/3457, Tarih: 16.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5659 E.  ,  2019/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu; davalılardan ..., ... ve ...’a gerekçeli karar “muhatap hazır değil, yakınları tarafından kabullenmedi” notu ile TK m 21/1’e göre tebliğ edilmişse de tebligatı kabul etmeyen yakınlarının kim olduğu ve muhtara teslime ilişkin mazbatanın kapıya yapıştırılmadığı bu sebeple yapılan tebligatın TK m 21/1’de belirtilen usulde olmadığı anlaşıldığından, tebligatların usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24150, Karar No: 2016/5071, Tarih: 21.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24150 E.  ,  2016/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

26/04/2013 tarihinde verilen hükmü CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra 07/06/2013 tarihinde temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişikin temyiz isteminin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezaların TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişikin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, katılan ve müştekinin konutlarının giriş kapılarının dillerini yabancı bir cisim yardımıyla geriye ittirmek suretiyle kapıları açarak evlere girip hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, her iki eyleminin de TCK 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında TCK 142/2-b maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Dosya içeriğine göre atılı hırsızlık suçlarını gece sayılan zaman dilimi içinde işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7244, Karar No: 2019/6591, Tarih: 06.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7244 E.  ,  2019/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işverene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün feri müdahil Kurum vekili temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ,temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 25/06/2011 ile 05/06/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde en son 1600 TL net ücretle çalıştığının tespiti,eksik yatırılan primlerinin tamamlatılması ve tespit edilen sürelerin yasada belirtilen yaş haddinden indirilerek emeklilik işlemlerinde dikkate alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 2016/4074 Esas sayılı 11/09/2017 günlü ilamına uyularak yapılan yargılama sonrası, davanın kısmen kabulü ile,davacının 25/06/2011 – 28/12/2012 tarihleri arasında asgari ücretin 2,3796 katı ücrete tekabül eden prime esas kazanç ile çalıştığının tespitine karar verilmiş,ancak tam olarak Dairemiz bozma ilamına uygun şekilde hüküm tesis edilmemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının, davalı işyerinde biçerdöver vb.iş makinelerini kullanan operatör olarak çalıştığı, davalı işyerinden bir kısım hizmetinin asgari ücret ile Kuruma bildirildiği, ücret bordrolarında davacının imzası bulunmadığı,emsal ücret araştırması yapıldığı, davacının davalı işyerinde 27/12/2012 tarihinde iş kazası geçirdiği ve hizmet cetvelinde 08/07/2014 tarihine kadar davalı işverene ait işyerlerinden istirahatli/raporlu olarak gösterildiği, geçici iş göremezlik belgeleri ile raporlarının dosyada bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hizmet tespiti davaları, niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine imkan tanımasına karşılık, ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2010 tarihli, 2005/21-409 E., 2005/413 K.; 19.10.2011 tarihli, 2010/10-480 E. 2010/523 K.; 19.06.2013 tarihli, 2011/10-608 E., 2011/649 K.; ve 19.06.2013 tarihli, 2012/10-1617 E., 2013/850 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200.) maddesinde yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesi mümkündür .

506 sayılı Kanun'un 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nın 288. (HMK'nın

200.) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır.” Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması hâlinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Hâl böyle olunca, ücret miktarı HMK’nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle HUMK'nın 288. (HMK'nın 200.) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan, buna göre araştırma yapılması gerekmektedir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 07/05/2019 tarihli 2015/21-1572 Esas sayılı ve 09/05/2019 tarihli 2015/10-3339 Esas sayılı kararları da bu yöndedir.

Mahkemenin, davacının 25/06/2011 – 28/12/2012 tarihleri arasında Kuruma eksik bildirilen hizmet süresinin tespitine ilişkin kararı yerinde bulunmuştur.

Prime esas kazanç tespiti bakımından ise ; Mahkeme, işçilik alacakları ile ilgili ... 2.İş Mahkemesinin 2014/770 Esas sayılı dosyasında davalı şirket vekilinin cevap dilekçesinde yer alan “ davacının mevsimlik işçi olarak 25/06/2011 tarihinde şirket bünyesinde tarım işçisi ve tarım makinesi operatörü olarak asgari ücret ile çalışmaya başladığı,ek mesai ile bu ücretin 1600 TL’yi bulduğu” şeklindeki beyanına göre, davacının prime esas kazancının 1600 TL olduğunu kabul ederek, bu miktarın brütü olan 2.238,04TL’nın asgari ücrete oranlanması ile prime esas kazanç miktarlarını tespit etmiştir.

Prime esas kazancın işverence Kuruma bildirilenin üzerinde olduğuna dair iddianın ; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan ve mahkemenin gerekçesinde dayandığı şekilde davalı vekilinin cevap dilekçesindeki beyanı bu nitelikte yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı olarak değerlendirilmediğinden, asgari ücretin üzerinde prime esas kazanç miktarının tespit edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/487, Karar No: 2014/3572, Tarih: 18.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/487 E.  ,  2014/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/153586

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 27/03/2012, 2011/181 (E) ve 2012/138 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mimtas'ın kardeşi olan mağdur Mustafa’ya yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurun kardeş oldukları ve olaydan yaklaşık beş yıl önce ölen babalarından kalma elektrik aboneliğinin devri konusunda aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü mağdurun sanığı telefonla aradığı ve aralarında bu konu nedeniyle yeniden tartışma yaşandığı, bunun üzerine sanığın kendi evine 70 metre mesafede ikamet eden mağdurun evine gitmek için ikametinden ayrıldığı, bu sırada mağdurun evinin penceresinden sanığı gördüğü ve yaklaşık 60 metre mesafeden av tüfeği ile sanığın evine doğru hedef gözetmeden birkaç kez ateş ettiği, sanığın da hiddete kapılarak evine gittiği ve kendisine ait av tüfeğini alarak mağdurun evine ateş etmeye başladığı, mağdurun da tüfekle sanığa karşılık verdiği, sanığın mağdurun evine 45 metre kadar yaklaştığı ve toplam 12 kez ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle mağdurun en az iki atışın isabet etmesiyle oluşan kafa, göğüs, batın, bacak ve kol bölgelerinden çok sayıda saçma isabetine bağlı olarak sağ göz çukurunda 3.(orta) derecede kırığa, organlarından birisinin işlevinin sürekli olarak yitirilmesi niteliğinde olan sağ gözün alınmasına, göğüs sağda hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

Kullanılan silahın niteliği, atış mesafesi, sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ve meydana gelen yaralanmalar dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 82/1-d, 35. maddeleri uyarınca kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’un 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19113, Karar No: 2014/9922, Tarih: 05.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19113 E.  ,  2014/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1148, Karar No: 2017/2931, Tarih: 21.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1148 E.  ,  2017/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 01.01.1992-22.04.2010 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin alt işveren şirket tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar ... Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 02.12.2015 tarihli ilamı ile davalı Bakanlığın ıslaha karşı süresinde yapmış olduğu zamanaşımı savunmasının dikkate alınması, davacının 01.01.1992-31.12.1993 tarihleri arasında çalışmış olduğu ... Temizlik Ltd. Şti. ile ... Bakanlığı arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığının belirlenmesi, ... Ltd. Şti.'nin son alt işveren olmadığından kıdem tazminatı ile genel tatil alacağı yönünden devir aldığı dönem ile kendinde çalışılan dönemden sorumlu olduğu bu nedenle davalı ... Ltd. Şti. yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, ulusal bayram genel tatil alacağı yönünden ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan kısımların hesaplanması ile davacının 01.01.1992-31.12.1993 tarihleri arasında çalıştığı dava dışı ... Temizlik Ltd. Şti.'nin belirtilen tarihlerde ... Bakanlığından ihale ile iş alan alt işveren olup olmadığının araştırılması gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, ıslaha karşı zamanaşımı savunması değerlendirilmeyip davalı Bakanlık yönünden bozulan karardaki miktarlar aynen hükme esas alınarak bozma gereği yerine getirilmemiştir.