muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10031, Karar No: 2012/11568, Tarih: 11.10.2012

Mahkemece, yüklenici ile arsa sahibi arasındaki inşaat sözleşmesi feshedildiğinden, davalı yüklenicinin borcunu yerine getirmesinin imkansız olduğu gerekçesiyle ... iptali ve tescil davasının reddine, ifaya eklenen cezai şarta ilişkin olarak davalı ... aleyhine açılan davanın da reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde mevcut Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/391-472 Esas ve Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davacısının arsa sahibi ..., davalısının yüklenici ... olduğu, davanın taraflar arasında yapılmış olan 12.11.2008 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemiyle açıldığı, mahkemece sözleşmenin ileriye yönelik olarak feshine karar verildiği ve kararın tarafların temyiz etmemesi üzerine 03.01.2012 tarihinde, eldeki davanın yargılaması sırasında kesinleşmiş olduğu görülmüştür. Sözleşmenin ileriye etkili olarak feshedildiği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, fesih nedenleri ve feshin sonucu, tasfiyenin ileri veya geri etkili olup olmayacağının sonuçları, arsa sahibinden veya yükleniciden bağımsız bölüm satın alan veya kendisine satış vaadinde bulunulan üçüncü kişiyi doğrudan etkiler. Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayrımı, yüklenicinin yapımını yüklendiği inşaatı kısmen tamamlaması fakat temerüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşcasına tasfiye edileceğinden, yüklenici inşaattan yapamadığı kısma orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaatın bedelini alabilir. Ancak fesih ileriye ./..

etkili ise imalat oranına parelel arsa payının devri istenebilir. Bu husus 25.01.1984 tarihli ve 3/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında ayrıntılı olarak tartışılmıştır. Yüklenicinin ileriye etkili fesihten yararlanabilmesi için "yapının tamamlandığı kısmın kapsamı" son derece önemlidir. Ancak ... 12. Asliye Hukuk mahkemesince sözleşmenin ileriye etkili olarak feshine karar verilmiş olmasına rağmen, bilirkişi marifetiyle inşaatın fiziki seviyesi belirlenmemiş ve belirlenecek seviyeye göre sözleşmenin tasfiyesi yapılmamıştır. Davaya konu bağımsız bölümün inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet ettiği anlaşılmaktadır. O halde eldeki davanın yargılaması sırasında sözleşme ileriye etkili feshedildiği için yüklenici sözleşme hükümlerine göre, fesih anına kadar tamamladığı imalat oranına parelel olararak arsa payının devrini ya da bağımsız bölümün tescilini isteyebileceğinden mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak öncelikle inşaatın seviyesi belirlenmeli ve sözleşmenin tasfiyesi yapılmalıdır. Yapılan bu tasfiye sonucu dava konusu 26026 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan inşaatın 9 no'lu bağımsız bölümünün yüklenicinin hak edebileceği yani adına tescilini isteyebileceği bağımsız bölümler içinde olup olmadığı belirlenmelidir.

Mahkemece sözleşmenin ileriye etkili feshedildiği gözden kaçırılarak bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan sözleşmenin tasfiyesi yapılmadan ve dava konusu dairenin yüklenicinin yapmış olduğu imalat oranına göre adına tescilini talep edebileceği bağımsız bölümlerden olup olmadığı belirlenmeden, eksik inceleme ve araştırmayla arsa sahibi ile yüklenici arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiği gerekçesi ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bette açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9535, Karar No: 2024/13199, Tarih: 18.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9535 E.  ,  2024/13199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/827 E., 2024/734 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/14 E., 2022/22 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.12.2005-31.12.2009 tarihleri arasında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bünyesinde (TMO) sürekli, 02.01.2010-15.01.2018 tarihleri arasında yalnız cumartesi günleri TMO lojmanlarında çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; çalışmanın ispatlanması gerektiğini, davanın yersiz olduğunu beyanla reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf beyanları, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ile hükme esas alınan 21.12.2021 tarihli bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; dosya kapsamında TMO Genel Müdürlüğünün 26.01.2018 tarihli müzekkere cevabından davacının 01.12.2005 - 31.12.2009 tarihine kadar olan dönemde 01.12.2005-31.12.2005, 01.01.2006 - 31.12.2006, 06.01.2007 - 06.03.2007 tarihleri arasında ihaleyi alan ... İç ve Dış Tic. Paz. Tem. Güv. Ltd. Şti.'de, 27.03.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında ihaleyi alan ... Tem. İnş. Gıda Tic. Ltd. Şti.'de, 18.01.2008 - 31.12.2008 tarihleri arasında ihaleyi alan ... İnş. Yemek San. Tic. Ltd. Şti.'nde, 23.01.2009 - 31.12.2009 tarihleri arası dönemde ihaleyi alan ... Tem. İnş. Gıda Yemek Ltd. Şti.'de çalıştığı anlaşılmış, TMO Lojmanları Yönetimi başlıklı 15.11.2006 tarihli belgede 15.11.2006 tarihinde A ve B Blok lojmanları aylık temizliği hususunda davacı ... ile yapılan pazarlıkta 15.11.2006 - 15.12.2006 döneminde aylık 5,00 TL, 15.12.2006 tarihinden itibaren bir yıl süre ile dairelerin temizliği için 7.00 TL anlaşmaya varıldığının belirtildiği, Kayseri Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen 18.01.2018 tanzim tarihli belgede 1983-2004 tarihleri arasında düzenlenen müfettişlik raporunun olmadığının bildirildiği görülmüş, davacının ... Şube Müdürlüğünde 01.12.2005 - 31.12.2009 tarihleri arasında Kuruma ihale ve temizlik işini alan dava dışı üçüncü kişi konumundaki şirketlerde bildirilen çalışmaları dışında çalışmasının kesintisiz ve sürekli olduğuna dair dosya kapsamından her türlü şüpheden uzak kesin ve somut bir veriye rastlanılmamış, davacının 02.01.2010 - 15.01.2018 tarihleri arasında yalnızca Cumartesi günleri çalışmasına ilişkin olarak dosyada dinlenilen tutanak tanığı Aladdin Perinçek ve davacı tanığı ... Tütüncü'nün beyanlarından davacının cumartesi günleri yarım gün (ayda iki gün) Toprak Mahsulleri Ofisine ait lojmanlarda temizlik işlerinde çalıştığı yönde hukuki ve vicdani kanaate ulaşıldığı, ... Şube Müdürlüğüne ait lojmanlarda 15.11.2006 - 15.12.2006 ve 15.12.2006 - 15.12.2007 tarihleri arasında temizlik anlaşması dosya kapsamında var ise de davacının bu tarihten, Mahkemece davacının lojmanlarda çalıştığı değerlendirilen 02.01.2010 tarihine kadar lojmanlarda aralıksız çalışmasının olduğuna dair dosya kapsamında veri olmaması dikkate alınarak bu dönem arası taleplerinin 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığı değerlendirilmiş, davacının tespitini talep ettiği dönemde bildirilen sigortalılıkları da dikkate alınarak yukarıda yazılan gerekçelerle davanın kısmen kabulü ile davacının 02.01.2010 - 15.01.2018 tarihleri arasında yalnızca cumartesi günleri yarım gün (ayda iki gün) Toprak Mahsülleri Ofisine ait lojmanlarda sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; tam kabul gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı ...; husumet yokluğu iddiası ile temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı TMO vekili; hukuki yarar yokluğu iddiası ile temyiz talebinde bulunmuştur.

Fer'i müdahil vekili; eksik inceleme ile karar verildiği hususu ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 01.12.2005-31.12.2009 tarihleri arasında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bünyesinde (TMO) sürekli, 02.01.2010-15.01.2018 tarihleri arasında yalnız Cumartesi günleri TMO lojmanlarında çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinde; aylık prim ve hizmet belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurum tarafından tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde iş mahkemesine başvurarak, alacakları ilam ile ispatlamaları halinde, Mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

İlgili yasalarda hizmet tespiti davasında ispat yönteminin ne şekilde olması gerektiğine dair herhangi bir açıklama bulunmadığından, kamu düzenine ilişkin bu tür davalarda taraflar her türlü delile dayanabileceği gibi mahkemece kendiliğinden araştırma ilkesine göre delil toplanabilir ve inceleme yapılabilir. Bu davaların kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığı yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Bu nedenle fiili çalışma olgusunun somut şekilde ispatlanabilmesi için sadece taraf delilleriyle yetinilmeyip Mahkemece re'sen araştırma yapılmalıdır.

3.Değerlendirme

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalılar vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3.Değerlendirme

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalılar vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının 01.12.2005-31.12.2009 tarihleri arasında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bünyesinde (TMO) sürekli, 02.01.2010-15.01.2018 tarihleri arasında yalnız cumartesi günleri TMO lojmanlarında çalışmalarının tespiti istemiyle açılan eldeki davada; Mahkemece dinlenilen tutanak tanığı Aladdin Perinçek ve davacı tanığı ... Tütüncü'nün beyanlarından davacının cumartesi günleri yarım gün (ayda iki gün) Toprak Mahsulleri Ofisine ait lojmanlarda temizlik işlerinde çalıştığı yöndeki beyanları ile davacının 02.01.2010 - 15.01.2018 tarihleri arasında yalnızca cumartesi günleri yarım gün (ayda iki gün) Toprak Mahsülleri Ofisine ait lojmanlarda sigortalı olarak çalıştığının tespitine dair verilen karar yerinde ise de; davacının 01.12.2005-31.12.2009 tarihleri arasında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bünyesinde (TMO) sürekli çalışma iddiasına ilişkin davacının ... Şube Müdürlüğünde 01.12.2005 - 31.12.2009 tarihleri arasında Kuruma ihale ve temizlik işini alan dava dışı üçüncü kişi konumundaki şirketlerde bildirilen çalışmaları dışında çalışmasının kesintisiz ve sürekli olduğuna dair dosya kapsamından her türlü şüpheden uzak kesin ve somut bir veriye rastlanılmadığı gerekçesiyle verilen ret kararı eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Talebe konu 01.12.2005-31.12.2009 arası dönem yönünden davacının sürekli çalışma iddiası karşısında; davalı işyerinden davacı adına bildirim dışı bırakılan 01.01.2007-05/01/2007, 06.03.2007-27.03.2007, 01.01.2008-17.01.2008, 01.01.2009-22.01.2009 dönemleri açısından çalışmanın varlığı bu dönemler yönünden usulünce araştırılmalı, ihale dönemleri belirlenmeli, varsa ihale evrakları getirtilmeli; davacının 01.12.2005-31.12.2009 tarihine kadar olan dönemde 01.12.2005-31.12.2005, 01.01.2006 - 31.12.2006, 06.01.2007 - 06.03.2007 tarihleri arasında ihaleyi alan dava dışı ... İç ve Dış Tic. Paz. Tem. Güv. Ltd. Şti.'den, 27.03.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında ihaleyi alan dava dışı ... Tem. İnş. Gıda Tic. Ltd. Şti.'den, 18.01.2008- 31.12.2008 tarihleri arasında ihaleyi alan dava dışı ... İnş. Yemek San. Tic. Ltd. Şti.'den, 23.01.2009 - 31.12.2009 tarihleri arası dönemde ihaleyi alan dava dışı ... Tem. İnş. Gıda Yemek Ltd. Şti.'den bildirimlerinin yapıldığının anlaşılması karşısında; bildirimleri yapan dava dışı alt işverenler HMK md. 124 gereği taraf yapılarak dosyaya ibraz edecekleri deliller toplanılmalı ve çalışmanın varlığı elde edilecek tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17896, Karar No: 2014/324, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17896 E.  ,  2014/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/176598

MAHKEMESİ : Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/909 (E) ve 2011/150 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 30.06.2009 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1082, Karar No: 2010/796, Tarih: 22.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/1082 E.  ,  2010/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubuyla geriye kalan 23,85 TL harcın davacı ...'ten alınmasına, 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13054, Karar No: 2020/1274, Tarih: 10.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13054 E.  ,  2020/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12/03/2015

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Sanık ... yönünden; CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat

Sanık ... yönünden; TCK’nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 51/1-3-6, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ın beraatine, sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

A) Sanık ... yönünden;

Sanığın yüzüne karşı 12/03/2015 tarihinde verilen hükmü, sanığın CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 04/06/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

B) Sanık ... yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; ...ve Atık Geri Dönüşüm Sistemleri A.Ş’de işçi olarak çalışan katılanın olay günü forklifte çıkarak çuvalları yüklediği esnada makinenin hareketli mekanizmasını eliyle tuttuğu esnada, forklift operaötürü olan sanığın bunu fark etmeyerek asansörü indirmesi ve katılanın elinin asansör rayına sıkışması şeklinde meydana gelen iş kazasına sanığın asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; katılanın... Tıp Bilimleri Bölüm Başkanlığından alınan 08/08/2014 tarihli rapora göre; basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, 18/09/2014 tarihli raporda ise parmakların fonksiyonel olarak eklem hareket açıklıklarının ölçümünün ve nörolojik muayanesinin fizik tedavi ve rahabilitasyon bölümü tarafından yapılmasının uygun olduğu belirtildiği, ancak mahkemece duyu ve organlarda işlev yitimi ya da kalıcı işlev zayıflığı açısından katılanın kesin raporu aldırılmaksızın hüküm kurulduğu anlaşılmakla; katılanın yaralanmasına ilişkin kesin rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/543, Karar No: 2007/541, Tarih: 11.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/21-543 E.  ,  2007/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2007

Taraflar arasındaki “Tarım Bağ-Kur Sigortalılığın Tespiti"  davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Afyonkarahisar İş  Mahkemesince davanın  kısmen kabulüne dair verilen 13.10.2006  gün ve  2006/239 E.357 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay    21.Hukuk Dairesinin  26.12.2006 gün ve 2006/17822 E. 16827 K.  sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı; 30.06.1989 tarihinden dava tarihi 25.04.2006 tarihleri arasındaki dönemde zorunlu sigortalı çalıştığı süreler dışında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece; davacının SSK. çalıştığı süreler de dikkate alınarak 09.07.1989 - 19.05.1996; 07.08.1996 - 31.08.1999, 01.12.1999 - 25.04.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.