muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7939, Karar No: 2007/13898, Tarih: 18.07.2007

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.10.1994 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının   Ziraat Odası kaydının olduğu ancak kayıt tarihinin Mahkemece araştırılmadığı,  Tarım Kredi Kooperatifi ve Pancar Ekicileri Kooperatifi kaydının olmadığı, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi kaydının araştırılmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankası’ndan kredi alıp almadığının araştırılmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 20.09.1994 tarihinde bankaya yatırıldığı, başkaca prim kesintinin olmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.10.1994-31.12.1994 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.1995-27.04.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu olan 01.01.1995-27.04.2006  tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, ziraat odasına kayıtlı olduğu tarihleri tespit etmek,  Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatiflerde kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.07.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18621, Karar No: 2013/28622, Tarih: 09.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/18621 E.  ,  2013/28622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 maddesinin uygulanması konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılama sonunda; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair (BOYABAT) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2013 gün ve 2012/202 esas, 2013/166 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlüler hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararlara karşı, 5728 sayılı Yasanın geçici 1/2 madde ve fıkrası ve 5275 sayılı Yasanın 98. ila 101. maddeleri uyarınca itiraz mümkün olup temyiz olanağı bulunmadığından ve yasa yolunda hata yapılması sonuca etkili olmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek hükümlü müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22726, Karar No: 2020/11265, Tarih: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22726 E.  ,  2020/11265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : 16/09/2015

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığı altında suç tarihinin 28.08.2014 tarih saat 17.00 sıraları -29.08.2014 tarih saat 07.30 sıraları arasında belli olmayan zaman dilimi yazılması yerine 29.08.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi, 5237 TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin T.C. Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla ceza olduğunun anlaşılması karşısında en ağır cezanın tekerrüre esas alınmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığı altında suç tarihinin 28.08.2014 tarih saat 17.00 sıraları -29.08.2014 tarih saat 07.30 sıraları arasında belli olmayan zaman

dilimi yazılması yerine 29.08.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin T.C. Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla ceza olduğunun anlaşılması karşısında en ağır cezanın tekerrüre esas alınmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 4 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 4 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 62 maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20223, Karar No: 2014/18684, Tarih: 01.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/20223 E.  ,  2014/18684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/442-2014/279

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi.... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının, dava konusu 16735 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, mirasbırakan H. kızı Ş. S.'ın “Hasan kızı Ş. H.”, A. oğlu O. S. “A.i oğlu O.” ve A. oğlu H. S. da “A. oğlu H.” olarak yazılı olduğunu ileri sürülerek eldeki davayı açtığı, mahkemece davacının kaydı düzeltilmek istenen A.i oğlu H. mirasçısı olmadığı gerekçesiyle onun hakkında açılan davanın reddine, Ş. ve O. yönünden davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün davalı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir. Öte yandan, asıl olan nüfus kayıtları olup, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında, düzeltme işlemi nüfus kayıtları esas alınarak yapılır. Ne var ki, somut olayda her ne kadar davacının mirasbırakanları olan Hasan kızı Şerife ve Ali oğlu Osman'ın veraset ilamlarında soyadları bulunsa da getirtilen nüfus kayıtlarında soyisimleri yazılı değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece tapu maliki ile davacının mirasbırakanlarının aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17715, Karar No: 2015/22823, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17715 E.  ,  2015/22823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Sulama Birliği'ne ait kanaldan kendi bahçesine su almak amacıyla uygun olmayan şekilde toprağı kepçe ile açarak boru döşediği, kepçe ile açma yaptığı esnada sulama kanalına zarar verdiği, bu suretle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, tanık ifadesi, keşif tutanağı, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına dair kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7201, Karar No: 2024/2770, Tarih: 29.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/7201 E.  ,  2024/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/980 E., 2022/734 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/5343 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi gereğince kamu davası açılmıştır.

B. Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2020/146 Esas, 2021/119 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/980 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararıyla; sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanığın saat 13.30 da katılanın evine giderek elinde bulunan bıçak ile katılandan zorla para istediği, katılanın para vermemesi üzerine sanığın sinirlenerek elindeki bıçak ile katılanın evinde bulunan koltukları kestiği ve yine televizyonu vurarak yere düşürdüğü ayrıca mutfak dolabının camlarını kırarak katılanın ikametinden ayrıldığı anlaşılmıştır.

2. Kolluk tarafından düzenlenen olay yerine ait koltuğun kesildiği, mobilyanın çizildiği, mutfak dolap camının kırıldığının gözüktüğü fotoğraflar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılanın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

2. Kolluk tarafından düzenlenen olay yerine ait koltuğun kesildiği, mobilyanın çizildiği, mutfak dolap camının kırıldığının gözüktüğü fotoğraflar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılanın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

4. Sanığın tüm aşamalarda, olay günü katılan ile tartıştıklarını ve evdeki bir kısım eşyalara zarar verdiğini, kesinlikle zorla para istemediğini belirttiği savunması dava dosyasında mevcuttur.

5. Olaydan sonra sanık ve katılan arasında mesajlaşmalar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerde kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ile katılan arasında ayrılmaları sebebiyle husumet bulunduğu, daha önceden aralarında alacak verecek meselesi olduğu, olayı gören tanığın bulunmadığı, dosyaya sunulan suç tarihinden sonra aralarındaki mesajlaşmalarda katılanın evine zarar vermesi dışında zorla para istendiğine dair bir mesaj bulunmadığı, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında katılan ile aralarında tartıştıklarını sinirlendiği için evdeki eşyalara zarar verdiğini ancak kesinlikle zorla para istemediğini belirtmesi karşısında katılanın ifadesinin doğrulanmadığı anlaşılmakla, sanığın bu olayı gerçekleştirdiğine dair hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/980 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Her ne kadar çoğunluk tarafından sanığın suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğinden bozma kararı verilmiş ise de;

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Her ne kadar çoğunluk tarafından sanığın suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğinden bozma kararı verilmiş ise de;

Dosyanın incelemesinde sanık savunması, katılan anlatımı ve özellikle tanık Z.'nin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın olay günü gündüz vakti saat 13.30 da mağdurun evine giderek, bıçak çekip, mağdurdan zorla para istediği, daha önceleri de borç adı altında mağdurdan para aldığı ve aldığı paraları iade etmediği, sanığın daha önce aldığı paraları iade etmediğini kabul ettiği, olay günü mağdurun para vermemesi üzerine dosya içindeki resimlerden ve sanığın da kabul ettiği şekilde mağdurun koltuklarını kestiği, mutfak dolabını kırdığı, televizyonuna zarar verdiği anlaşılmakla, sanığın yağma suçunu gerçekleştirdiği sabit olduğundan, daha önce yağma, tehdit ve hakaret suçlarından sabıkalı oluşu, kişiliği ve olayın özellikleri de birlikte değerlendirildiğinde sanığın yağma suçundan cezalandırılmasına yönelik Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ve bu kararın Adana Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine dair kararının doğru olduğu, kararın onanması gerektiği,

Buna göre sanığın cezalandırılması gerektiği kanaatinde olduğumdan Sayın Çoğunluğun bu yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/31095, Karar No: 2017/7595, Tarih: 04.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31095 E.  ,  2017/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı alt işveren şirketin aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısının otuzdan az olduğu ve dolayısıyla otuz işçi sayısı şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davalı alt işveren şirketin aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısının otuzdan az olduğu ve dolayısıyla otuz işçi sayısı şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, otuz işçi sayısının belirlenmesinde, davalı alt işveren şirketin, fesih tarihi itibariyle Türkiye genelinde aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısı toplamının esas alınması gereklidir.

Dairemizin 01.11.2016 tarihli geri çevirme kararı üzerine, dosyaya celp edilen ...Kurumu kayıtlarından, davalı alt işveren ... Temizlik Danışmanlık ve Bilişim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.’nin, fesih tarihi itibariyle Türkiye genelinde aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısının otuzdan fazla olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. İddia, savunma ve tarafların delilleri değerlendirilerek, uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5995, Karar No: 2018/16747, Tarih: 04.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5995 E.  ,  2018/16747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

... ... Tesis Temizlik ... Medikal İnş.Orman Ürünleri ... Gıda Otomotiv Turizm Petrol Tekstil Emkal Taahhüt Ticaret Sanayi A.Ş aleyhine açılan İskenderun İş Mahkemesi 2009/145 esas 2012/1373 karar sayılı dosyanın eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2018 günü oybirliği ile karar verildi.