muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14891, Karar No: 2011/632, Tarih: 02.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/14891 E.  ,  2011/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı ihlal

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40, 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesi ve 4959 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması ile yaş tashihi taleplerinin reddine,

2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 146/1, 55/1, 59/2, 33, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresi itibariyle koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanık hakkında ve sanık ... hakkında duruşmasız, sanıklar ... ve ... hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıklar ..., ... ve ...'ın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, sanıklar ... ve ...'in silahlı örgüt üyesi oldukları kabul edilmiş, sanık ... hakkında yaşı nedeniyle cezasından gerekli indirim yapılmış, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları ile sanık ...'ın 4959 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanma isteği inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... ile tüm sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde bulunmayan temyiz itirazarının reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... bakımından re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 02.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ :

02.02.2011 tarihli verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanıklar ... ve ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'nun yokluğunda 23.02.2011 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2019/9050, Karar No: 2021/8091, Tarih: 24.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/9050 E.  ,  2021/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (KAPATILAN) 69. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10879, Karar No: 2016/5511, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10879 E.  ,  2016/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2015 tarih ve 2013/87-2015/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... adlı filmin mali haklarının sahibi olduğunu, davalı şirkete ait ... isimli kanalda müvekkiline ait filmin 8.4.2013 tarihinde saat 00:50'de izinsiz yayınlandığını, davalının bu eyleminin FSEK 68. maddesi uyarınca müvekkilinin mali haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla emsal rayiç bedelin üç katı olan 30.000,00 TL'nin yayın tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu eser üzerinde hak sahibi olduğunu ispat etmesi gerektiği, sunulan belgelerden bu durumun ispat edilemediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu eserin sinema eseri olduğu, 1982 yılında meydana getirildiği, mülga FSEK'nun 8/4. maddesi uyarınca dava konusu filmin mali haklarının yapımcı ...'a ait olduğu, yapılan devir sözleşmeleri uyarınca davacının dava konusu film üzerinde mali hak sahibi bulunduğu, dava konusu filmin yasal izin bulunmaksızın davalıya ait kanalda 08.04.2013 tarihinde saat 00:50'de yayınlandığı, alınan bilirkişi raporu uyarınca tazminat miktarının belirlendiği gerekçesiyle 30.000,00 TL'nin yayın tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, eserden kaynaklanan mali haklara tecavüzün tespiti ve FSEK 68. maddesi uyarınca telif tazminatı istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, eserden kaynaklanan mali haklara tecavüzün tespiti ve FSEK 68. maddesi uyarınca telif tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik olarak dava konusu filmin küçük ölçekte kablolu yayın yapan ve henüz test aşamasındaki bir kanalda gece yarısı yayınlandığı, bu haliyle tazminat hesabının büyük ölçekli ve ulusal yayın yapan kanallarla ve izlenme oranlarının yoğun olduğu saatlerle bir tutulmaması gerektiği, aynı mahkemede görülen benzer nitelikteki davada hazırlanan bilirkişi raporunda bu hususlara değinilerek saptanan tazminat miktarına göre belirlenen tazminat miktarının fahiş olduğu, hükmedilen tazminat miktarının dava konusu filmin mali haklarının satın alındığı belirtilen sözleşmedeki bedele göre de çok yüksek olduğu yönünde ciddi itirazlarda bulunmuştur. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik ciddi itirazları karar gerekçesinde tartışılmadığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususlarda bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. O halde, mahkemece dava konusu filmin yayınlandığı TV kanalının hangi ölçekte yayın yaptığı hususu araştırılıp, içerisinde TV yayıncılığı ve programcılığı alanında uzman bilirkişinin de yer alacağı bilirkişi heyetinden davalı vekilinin hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik ciddi itirazlarını da karşılar mahiyette bilirkişi raporu alınıp sonucu uyarınca bir karar verimesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verimesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına bozulmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.537,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3185, Karar No: 2022/3340, Tarih: 16.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/3185 E.  ,  2022/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

12.08.2014 tarihli olay tutanaklarına göre; uyuşturucu madde suçlarına yönelik çalışmalar kapsamında sanık ...'nin belirlenen telefon hattı üzerinden müşteri temin ederek uyuşturucu sattığı bilgisi edinilmesi üzerine, kolluk görevlileri tarafından sanık ile telefon irtibatı kurulup kendisiyle buluşma sağlanarak sanık yakalanmış ve sanığın üzerinden hap ile esrar ele geçmiş; bu aşamadan sonra sanık ...'nin diğer sanık ...'ın uyuşturucu madde satışı yaptığını, telefonla görüşerek madde alabileceğini beyan etmesi üzerine sanık ...'nin diğer sanık ... ile telefon irtibatı kurması sağlanarak sanık ...'ın ikametine gidilmiş, sanık ...'ın kolluk görevlilerine evinde uyuşturucu madde bulunduğunu, ancak arama kararı olmadığı için eve giremeyeceklerini beyan etmesi üzerine Cumhuriyet savcısından arama kararı alınmış, sanık ...'ın evinde yapılan arama sonucu esrar ele geçmiş ve bu işlemlerden sonra Cumhuriyet savcısının talimatıyla sanıklar gözaltına alınmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 2/e. ve 161/2. maddeleri ile 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu’nun (PVSK) Ek 6. maddesi uyarınca, edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan kolluğun olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda gerekli soruşturma işlemlerini yapması gereklidir.

Dosya içeriğine göre; olay tutanaklarında işlenmekte veya henüz işlenmiş olan ya da pek az önce işlenmiş bir suçun mevcudiyetini ortaya koyan somut şüphe sebepleri belirtilmediğinden CMK’nın 2/j maddesi ile PVSK’nın 13/A maddesi kapsamında suçüstü halinin varlığından bahsetmek mümkün olmadığı halde, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair istihbari bilgi alınması üzerine Cumhuriyet savcısına haber verilerek bilgisi dahilinde sanık hakkında işlem yapılması gerekirken, Cumhuriyet savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın sanık ... ile telefon irtibatı sağlanarak sanık serbest iradesi dışında uyuşturucu madde satışına teşvik edilmiş; sonraki aşamada da sanık ...'nin diğer sanık ... ile ilgili beyanları nedeniyle Cumhuriyet savcısına haber verilerek sanık ...'ın ikametinde arama için yazılı emir alınması gerekirken, yine Cumhuriyet savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın sanık ...'nin diğer sanık ... ile telefon irtibatı kurması sağlanarak sanık ... serbest iradesi dışında uyuşturucu madde satışına teşvik edilmiştir. Böylece ilk aşamada kışkırtıcı ajan gibi hareket eden kolluk görevlileri, sanık ...'yi suç işlemeye teşvik etmiş; ikinci aşamada ise sanık ...'yi kışkırtıcı ajan şeklinde kullanmak suretiyle sanık ...'ı suç işlemeye teşvik etmişlerdir.

Somut olayda; kolluk görevlilerinin Cumhuriyet savcısının bilgi ve talimatı bulunmaksızın, görev ve yetkileri dışına çıkarak, sanıkları suça teşvik etmeleri suretiyle elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğu ve Anayasa'nın 38/6. ve CMK'nın 206/2.a maddeleri uyarınca hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık ...'ın tüm aşamalarda uyuşturucu madde kullandığına ancak ticaretini yapmadığına ilişkin samimi anlatımları, sanığa ait ikamette yapılan arama sonucu bulunan esrarın ele geçiriliş yeri ve şekli, ele geçen net esrar miktarı itibariyle kullanım sınırları dahilinde bulunması, sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair, sanık ...'nin "uyuşturucusu bittiğinde kullanmak için ...'nın yanına gittiğine" dair soyut beyanı dışında yeterli delil bulunmadığı aşamada, sanık ...'ın "Sürekli kullandığım için bende esrar olur. Arkadaşım ... da bunu bildiği için uyuşturucusu bittiği zaman benim yanıma gelir birlikte içeriz." şeklindeki beyanı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşılmakla; sanık ... hakkında, TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/898, Karar No: 2012/3431, Tarih: 26.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/898 E.  ,  2012/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu taşınmazların miras bırakanları tarafından davalılara satışının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapularının iptali ile payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı İ. K., davayı kabul etmiş; davalı Ş.. K.. ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Ş.. K. aleyhine açılan davanın reddine, davalı İ. K. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazası hukuksal nedine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davayı kabul etmiş olması sebebiyle davalı İ..bakımından davanın kabulüne, diğer davalı Ş..n hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, davalıların çekişmeli taşınmazları icra ihalesi neticesinde satın alma yoluyla edindikleri sabittir. Ne var ki, davalı İ.., murisin sağlığında ahara olan borçları sebebiyle alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla 3.kişiye senet vererek icra takibi yaptırdıklarını ve buna istinaden taşınmazların icra marifetiyle satıldığını bildirmiştir.

Belirtilen olgular karşısında, somut olayda 1.4.1974 tarih, 1/2 sayılı İ.B.K.'nın uygulama yeri bulunmadığından, davanın reddi bu gerekçe ile sonucu itibariyle doğrudur. Davacıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine,

Ancak, dava davalılardan İ..'in kabul beyanı benimsenmek suretiyle kabul edilmiş ve temyiz aşamasında davacı vekili İ.. hakkındaki davadan vekaletnamedeki yetkiye binaen feragat etmiştir.

Bilindiği üzere, feragat kat'i hükmün neticelerini doğurur ve karar kesinleşip kesin hüküm halini alıncaya kadar her zaman için yapılması olanaklıdır.

Hal böyle olunca, davalı İ.. hakkında açılan dava yönünden feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacıların değinilen hususa yönelik temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9960, Karar No: 2014/570, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9960 E.  ,  2014/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231.maddesinin 1.fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231.maddesinin 11.fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir. Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir

mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.