muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10978, Karar No: 2015/18440, Tarih: 19.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10978 E.  ,  2015/18440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/291-2014/1434

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken Boyabat İcra Müdürlüğünün 2013/1809 . sayılı takip dosyasına rastlanılamamıştır. Sözü geçen dosyasının, dosyası içerisine celbiyle dosyanın kül halinde temyize esas inceleme için Başkanlığımıza gönderilmek üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13246, Karar No: 2014/20168, Tarih: 19.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/13246 E.  ,  2014/20168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mağdurlar ... ve ... vekilinin temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Mağdurlar ... ve ..., sanık hakkında şikayetçi olmadıklarından ve sanık hakkında açılmış olan kamu davasına katılmadıkları anlaşıldığından bu mağdurlar vekili tarafından yapılan temyiz başvurusunun REDDİNE,

II-Sanığın, mağdurlar ... ve ...'e yönelik eyleminden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanığın, mağdur ...'e yönelik eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11648, Karar No: 2010/2164, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11648 E.  ,  2010/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Altındağ ilçesi ... Bölgesi 23651 ada üzerinde bulunan C-1-7. blok 28 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile kanal katılım payı ve şebeke hissesi olarak ödediği 859,81-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığı, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 859,81-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır: a)Kanalizasyon tesisi yapılması, b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 46.50 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13236, Karar No: 2010/14171, Tarih: 16.12.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/13236 E.  ,  2010/14171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazlarda satış vaadine konu ve davacıya intikali gereken 1/8 payı olduğunu, bunu devretmeye hazır bulunduğunu, ancak davacının kabul etmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, 474 sayılı parsel üzerine bina yapıldığı, yapılan bu bina sebebiyle kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Tapu kayıtlarından ise, mahkemece hüküm altına alınan B Bloktaki 3.kat 7, 2.kat 4 ve 1.kat 1 numaralı bağımsız bölümlerin davanın açıldığı 23.05.2008 tarihinden sonra sırasıyla dava dışı ..., ... ve ...’a tapuda satış suretiyle temlik edildiği görülmektedir. Kısaca dava konusu taşınmazların maliki davalı ... değil, dava dışı üçüncü kişilerdir.

HUMK’nun 186.maddesi gereğince, davanın açılmasından sonra iki taraftan birinin dava konusunu üçüncü bir kişiye temlik etmesi halinde, diğer taraf dilerse temlik eden taraf ile davasından sarfı nazar ederek, davayı dava konusunu temlik eden kimseye karşı devam eder veya müdeabihi ahara temlik eden taraf hakkında davasını zarar ve ziyan davasına dönüştürebilir. Bu yüzden mahkemece, öncelikle üçüncü şahıslara yapılan satışların resmi akit tablosu getirtilerek kim tarafından yapıldığı saptanmalı, şayet satış davalı tarafından ve davanın açılmasından sonra yapılmışsa, davacıya HUMK’nun 186.maddesindeki tercih hakkı sorulmalı ve bunun sonucuna uygun işlem yapılmalıdır.

Mahkemece tüm bu yönler gözardı edilerek, davanın kabulü doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4891, Karar No: 2017/1574, Tarih: 06.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4891 E.  ,  2017/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında işyerine ait 2002 yılında bastırdığı fatura koçanlarını kaybettiğine dair 01.09.2003 yılında Boztepe Malmüdürlüğü‘ne müracaatta bulunmasına rağmen, bu faturalardan 3 adedini 2005 yılında sahte olarak düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın kaybettiğini bildirdiği fatura koçanlarında birisini daha sonra bulduğunu ve gerçek bir ticari alışverişe istinaden bu koçandan 3 adet fatura düzenlediğini, belirtilen dönemlerde ticari faaliyetinin mevcut olduğunu savunması ve işyerine ait 12.08.2005 tarihli elektrik faturasını dosyaya delil olarak ibraz etmesi, tanıklardan ...‘nin sanıkla aralarındaki ticari ilişkiyi doğrulaması ve tanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan düzenlenmiş herhangi bir vergi suçu raporu ile açılmış dava bulunmadığının tespit edilmesi, tanık Fahri Temer‘in 2005 ve 2006 yıllarında sanığa ait hızar atölyesinde çalıştığını belirterek, sanığın ticari faaliyetinin devam ettiğine dair savunmasını onaylaması, sanığın işyeri sahibi olan ...‘ın beyanında sanıkla ile aralarında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmadığını, sanığın işyerinden ne zaman ayrıldığını tam olarak bilmediğini bildirmesi, MEDAŞ kurumunun cevabi yazısında 30.10.2009 tarihli özelleşme işlemi öncesine ait kayıtlara ulaşılamadığının tespit edilmesi karşısında, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan fatura sayısı ve fatura bedelleri toplamı ile tüm dosya içeriğine göre, sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine dair her türlü kuşkudan uzak cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a) 2005 takvim yılında yüklenen eyleme öngörülen ceza miktarının 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca alt sınırının 18 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden ve ceza miktarı belirlenirken teşdiden ceza tayin edildiği de belirtildiği halde, sanık hakkında temel cezanın 1 yıl 4 ay hapis cezası olarak esas alınması,

b) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, 01.11.2005 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2005 yılı olarak eksik yazılması,

c) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19304, Karar No: 2012/9786, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/19304 E.  ,  2012/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Sanık ...’ın üzerine atılı suç için 5237 sayılı TCK’nın 87/2-b-son maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı nazara alınarak sanığa barodan zorunlu müdafi tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan aynı yasanın 53/3 maddesine göre şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar tatbikine karar verilmesi,

3- Özgürlüğü sınırlama suçuna yönelik olarak Yargıtay CGK’nun 29.06.2010 ... 2010/110-161 sayılı kararında yaptığı açıklamaların bilinmesi sanıkların eylemleri yönünden önemli olup, YCGK kararında; “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, 5237 sayılı TCY’nın, İkinci Kitap, Hürriyete Karşı Suçlar’a ilişkin Yedinci Bölüm’de 109. maddesinde düzenlenmiştir. 765 sayılı TCY’nın, 179, 180, 181, 182, 429, 430 ve 431. maddelerinde düzenlenmiş bulunan suçlar, benzer bir biçimde 5237 sayılı TCY’nın 109. maddesinde yaptırıma bağlanmıştır. Altı fıkra halinde düzenlenen maddenin birinci fıkrasında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında, suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi nitelikli hal olarak, üçüncü fıkrasında ise, altı bend halinde, suçun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanmak suretiyle, üstsoy, altsoy veya eşe karşı, çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nitelikli haller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında, suçun netice sebebiyle ağırlaşmış haline, beşinci fıkrasında, cinsel amaçla işlenen özgürlüğü kısıtlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında ise, suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibariyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi halinde, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Maddenin birinci fıkrası; “Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye ....cezası verilir” hükmünü taşımaktadır.

Maddenin birinci fıkrası; “Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye ....cezası verilir” hükmünü taşımaktadır.

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması, kısıtlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde de, “bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir” şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise, mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir. Serbest hareketli bir suç olduğundan, maddi anlamda özgürlüğün kaldırılması sonucunu doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilir.

Özgürlüğün sınırlandırıldığı yer başlı başına suçun gerçekleşmesi bakımından önemsizdir; gerçekten failin ya da mağdurun veya başkalarının mülkiyetinde olması; açık ya da kapalı bulunması; üzüntü verici ya da tedavi edici (curativo) veya şeref kırıcı vb. nitelikli bir yer olması arasında herhangi bir fark yoktur. Menkul yer olabilir; gemi, otomobil vb. olabilir. Sözgelimi, mağdurun kapatıldığı yerden kurtulması için yüksek pencerelerden atlamasının, gece bekçisinin gözetiminden ayrılmasının, saldırgan köpeklerden kurtulmasının ya da edebe aykırı bir kılıkta uzaklaşmasının zorunluluğunun söz konusu bulunduğu hallerde olduğu gibi. (Erol Cihan, Kişisel Özgürlüğü Sınırlama Cürmü, İÜHFM, 1975, sy. 57)

Öte yandan, özgürlüğü sınırlama süresi konusunda TCY’da herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Ancak, kişisel özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerir ve fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesini gerektirir. Bu bakımdan, her olayda sürenin, hem fail hem mağdur açısından kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma niteliğini taşıyıp taşımadığının, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Özgürlüğü sınırlama suçunun manevi unsuru ise, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesini ve bilmesini içeren genel kasttır. Yasanın metninden ve ruhundan da anlaşılacağı üzere, suçun oluşumu için özel kast (saik) aranmaz. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İst-1994, sy. 130, Prof. Dr. Ayhan ..., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İst-1994, sy.31, Prof. Dr. Durmuş ... - Doç. Dr. Mustafa Ruhan

Özgürlüğü sınırlama suçunun manevi unsuru ise, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesini ve bilmesini içeren genel kasttır. Yasanın metninden ve ruhundan da anlaşılacağı üzere, suçun oluşumu için özel kast (saik) aranmaz. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İst-1994, sy. 130, Prof. Dr. Ayhan ..., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İst-1994, sy.31, Prof. Dr. Durmuş ... - Doç. Dr. Mustafa Ruhan

Erdem – Yrd. Doç. Dr. Murat Önok, Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Ankara-2008, sy. 363 vd., Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk, Prof. Dr. ... Gökcen, Doç.Dr. A.... Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara-2010, sy. 275 vd., Dr. ... Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Ankara-2002, sy. 87) ve yargısal kararlarda da (CGK’nun 03.12.2002 ... ve 288-419, 23.01.2007 ... ve 275-9 sayılı kararları) benimsenmiştir.

Esasen kural olarak, failin suç saydığı bir sonucu bilmesi, istemesi ve bu suretle harekette bulunması, kastın varlığı açısından yeterlidir. Ayrıca, sonucun yasaya veya hukuka aykırı olduğunu bilme şartı aranmaz. Ancak, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu bakımından yasamız, eylemin “hukuka aykırı” işlenmesini şart koştuğundan, failin bu şekilde hareket ettiğini bilmesini ve istemesini aramaktadır. Bu durumda, failin, işlediği fiilin hukuka aykırılık bilincine de sahip olması gerekmektedir. Hâkim, suçun manevi unsuruna dâhil olan “hukuka aykırılık bilinci”ni elbette araştıracaktır.

Yasanın hukuka aykırılık şartını failin iradesi ile ilgili olarak açık bir şekilde aradığı bu gibi hallerde, failin, fiilin gayrımeşru olduğunu bilmesi, kast kavramı içine girer. (Pisapia’ya atfen Dr. ... Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, 2002, sy. 89) Başka bir deyişle, manevi unsur, yani kusurluluk, hukuka özel aykırılığı kapsamına alır.

Fakat, hukuka aykırılık bilinci özel kasıtla karıştırılmamalıdır. Fail, suç tipinin objektif unsurlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği halde, eylemde hukuka aykırılık bilincinin bulunmaması nedeniyle, kastının varlığı kabul edilemese dahi, bu durum suçun özel kasıtla işlenebileceği anlamını taşımaz. (Prof. Dr. Ayhan ..., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İst.-1994, sy. 32)”

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında sanıkların, konutlarına davet ettikleri mağdurla evin içinde aralarında çıkan tartışma sonrası mağduru yaraladıkları, ancak yaralamanın konut içinde gerçekleşmesi nedeniyle bu eylemlerin devamı süresince yapılan fiillerin doğal olarak mağdurun direncini kırarak bir yere gitmek veya biryerde kalmak özgürlüğünü sınırlandırdığı, yaralama fiili sırasında gerçekleşen bu davranışların mağdurun özgürlüğünü sınırlandırmaya yönelik olup olmadığı, sanıklarda mağdurun özgürlüğünü sınırlandırma yönünden yukarıda belirtilen şekilde hukuka aykırılık bilincinin oluşup oluşmadığı yönünde müşteki de dinlendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- Yaralama suçu yönünden ise, Mağdurun davet edildiği evde hakkında evrakı tefrik olunan sanık ...’nın oğlu Ender ... ile tartışmasıyla başlayan ve mağdurun yaralanması ile sonlanan olayda, mağdur ... hakkında tanzim olunan ATK Diyarbakır Şube Müdürlüğünün 27.07.2005 tarihli raporunda “Solda midskapular hattın 9. kotu kestiği noktada 2 cm lik kesi, sağda 8-9. kot üzerinde kesici delici alet yaralanması mevcut olduğu, sol midskapular hattın 9. kotu kestiği noktadan giren kesici aletin dalak alt polpeden girip hilustan çıktığı, seplenektomi uygulandığının” yazılı bulunmasına, mağdurun hazırlıkta alınan 12.06.2015 tarihli ifadesinde sırtta sol bel kısmına bıçakla vuranın sanık Ender ... olduğunu, sanık ...’nın diğer bıçak yarasını yapan olduğunu, sanık ...’nın ise vücutta iz bırakmayacak şekilde eliyle vurduğunu söylemesine göre, her bir yaralanma için ayrı ayrı ATK den raporları alınarak müştekinin yaralanmasına ilişkin duruşmada ayrıntılı beyanında tespit edilerek sonucuna göre iştiraklerinin belirlenmesi sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi yerine yazılı şekilde eksik soruşturmayla hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.