muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/25194, Karar No: 2013/22246, Tarih: 12.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25194 E.  ,  2013/22246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, 2008 Ocak ayı 18 günlük ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin haksız olarak işten çıkartıldığını, istifa dilekçesinin zorla imzalatıldığı için serbest iradesini yansıtmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirket bünyesinde satış ve pazarlama müdürü olarak çalıştığını, akrabalarına şirket kurdurarak güveni kötüye kullanıp müvekkili şirketi zarara uğrattığını, haksız kazanç sağladığını, bu hususlar ile ilgili davacıya açıklama yapması istendiğinde davacının 18.01.2008 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacı tarafa herhangi bir baskının olmadığını, yüksek tahsilli ve yapmış bir kişi olarak genel müdürden baskı görmesi nedeniyle istifa dilekçesini imzalamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, imzası davacı tarafından inkar edilmeyen dilekçesi ile istifa ettiği, istifa baskısı yapıldığı hususunu davacının ispat edemediği, mesleğinde doktora yapmış, şirkette satış ve pazarlama direktörlügü görevini ifa eden üst düzey bir yönetici olan davacının, genel müdüründen baskı görmesi nedeniyle istifa dilekçesi imzalamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, atacağı imzanın, vereceği dilekçenin sonuçlarını bilebilecek durumda bulunduğundan işten kendisi istifa eden kişinin kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmayacağı gerekçeleriyle işbu tazminat istemleri ile fazla çalışma ve hafta tatili ücreti istemlerinin reddine, yıllık izin, ücret alacağı ve genel tatil ücreti istemlerinin ise kabulüne karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı (Vekili) temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, genel tatil ücretinde ıslaha karşı yapılan zamanaşımı itirazının dinleme kabiliyetinin bulunup-bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı (Vekili) temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, genel tatil ücretinde ıslaha karşı yapılan zamanaşımı itirazının dinleme kabiliyetinin bulunup-bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanundan daha önce yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasada ücret alacaklarıyla ilgili olarak özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediği halde, 4857 sayılı İş Kanunun 32/8 maddesinde, işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Ancak bu Kanundan önce tazminat niteliğinde olmayan, ücret niteliği ağır basan işçilik alacaklar, Borçlar Kanununun 126/1 maddesi (6098 Sayılı TBK 147) uyarınca beş yıllık zamanaşımına tabidir.

Sözleşmeden doğan alacaklarda, zamanaşımı alacağın muaccel olduğu tarihten başlar. (BK. m. 128). Borçlar Kanununun 101 inci maddesi uyarınca, borcun muaccel olması, ifa zamanının gelmiş olmasını ifade eder. Borcun ifası henüz istenemiyorsa muaccel bir borçtan da söz edilemez.

Borçlar Kanununun 133/2 maddesi (6098 Sayılı TBK 154) uyarınca, alacaklının dava açmasıyla zamanaşımı kesilir. Ancak zaman aşımının kesilmesi sadece dava konusu alacak için söz konusudur.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut olayda, her ne kadar, genel tatil ücretinde ıslaha konu miktar kadarına hükmedilmiş ise de, hükmün gerekçesinde, “Zamanaşımı da nazara alınarak” , “ıslah dilekçesi de nazara alınarak” ifadelerine yer verilmek suretiyle zamanaşımının dikkate alındığı ancak ıslah gözününde bulundurularak hüküm verildiği anlaşılmaktadır. Bunun pratik sonucu, açılabilecek muhtemel bir ek davada ortaya çıkacaktır. Şöyle ki, genel tatil ücreti ilk rapora göre ıslah edilmiş olup, hükme esas alındığı anlaşılan ikinci raporda (Üç kişilik heyet raporunda) ise, zamanaşımına göre iki şıklı bir hesaplama yapılmış, 1.şıkta zamanaşımı dikkate alınmaksızın, 2.şıkta ise zamanaşımı dikkate alınarak hesaplama yapılmış olup, yerel Mahkemece zamanaşımı dikkate alınarak ve ıslah da gözönünde bulundurularak hüküm verildiğine göre, davacının hak ettiği ve muhtemel bir ek davaya konu olabilecek genel tatil ücreti yönünden, işbu davada zamanaşımının yerel Mahkemece dikkate alınmış olması önem arzetmektedir.

Davacı tarafın ıslah tarihi (Islah harcının yatırıldığı tarih) 15/10/2009, ıslah dilekçesinin davalı vekiline tebliğ tarihi 19/10/2009, ıslahtan sonraki ilk duruşma tarihi 10/11/2009, ıslaha karşı zamanaşımı itiraz tarihi ise 15/12/2009 olmakla davalı tarafça süresinde ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının ıslahından sonra, davalı tarafça cevap dilekçesinin ıslahı suretiyle zamanaşımı savunmasında bulunulmuş, ancak o tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 86.maddesi uyarınca harç (Çünkü, 1086 sayılı HUMK'nun 423.maddesinin (3.) fıkrasına göre ilam harçları da yargılama giderleri arasında sayılmıştır) ve yargılama giderleri yatırılmamış ise de, Mahkemece bu konuda davalıya her hangi bir ihtarda da bulunulmamıştır.

Davalının cevap dilekçesini ıslah etmesinin usulüne uygun bulunması halinde dahi ancak dava dilekçesine karşı hüküm ifade eder. Sonradan yapılan ıslaha karşı cevap dilekçesinin ıslahı suretiyle zamanaşımı savunmasında bulunulamaz. Somut olayda, Mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan bilirkişi heyetince, 10/03/2003 tarihinden sonrasına dair hesaplama yapıldığından (Davacı tanığı ... 10/03/2003 tarihinde işe girdiğinden bu tarihten sonraki çalışma için hesaplama yapıldığından, dava ise 07/03/2008 tarihinde açıldığından) davalının ıslahen zamanaşımı savunması yönünden ilk dava dilekçesine göre sonucu değiştirmeyeceğinden dikkate alınmamıştır.

Açıklanan bu nedenlerle, yerel Mahkemece davalı vekilinin ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı savunması değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31827, Karar No: 2017/22751, Tarih: 24.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31827 E.  ,  2017/22751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/10/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak davanın reddine dair verilen karar, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 30/10/2014 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının çalışma süresi ve aylık ücret miktarı noktasındadır.

Somut olayda, uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı ile davalı şirket arasında, 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, belirsiz süreli iş sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, davacının çalışma süresi, davacı tanıkları anlatımlarına dayanılarak belirlenmiş ise de, tanıkların bordro tanığı olup olmadıkları dosya kapsamından anlaşılamamakta olup, davacının çalışma süresini bilmeleri muhtemel süre noktasında bir denetleme yapılamamaktadır. Diğer taraftan davacı taraf delilleri arasında, hava üssüne giriş çıkış kayıtlarına da dayanmış olup, mahkemece, dava dışı ilgili makamdan söz konusu kayıtlar istenilmemiştir. Bu halde eksik inceleme ve araştırmayla çalışma süresinin belirlenmesi hatalı olmuştur.

Anılan sebeple, öncelikle, davacı tarafın hizmet tespit davası açıp açmadığı araştırılmalı, açılmış bir hizmet tespiti davası bulunması halinde, söz konusu davanın neticelenmesi bekletici mesele yapılmalıdır. Hizmet tespit davası açılmamış olması halinde ise; davacı tarafın delilleri arasında gösterdiği, hava üssüne giriş çıkış kayıtları dava dışı ilgili makamdan celp edilerek incelenmelidir. Davacı tanıklarının, davacının çalışma süresini bilmeleri muhtemel süre noktasında da, tanıkların hizmet döküm cetvelleri celp edilerek incelenmeli ve tanık beyanları bir denetlemeye tabi tutulmalıdır.

Ayrıca, davacının aylık ücret miktarı noktasında, bilgisi olması muhtemel tanıkların bilgi ve görgülerinin sorulmadan bir sonuca gidilmesi de yerinde değildir.

Ayrıca, davacının aylık ücret miktarı noktasında, bilgisi olması muhtemel tanıkların bilgi ve görgülerinin sorulmadan bir sonuca gidilmesi de yerinde değildir.

Diğer taraftan, dava kısmi dava türünde açılmış ve bozma ilamından sonra devam edilen yargılamada, ıslah yoluyla talep edilen değerler yükseltilmiştir. Mahkemece ıslahın geçerli olduğu kabul edilerek hüküm tesis edilmiş ise de; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 06/05/2016 tarihli 2015/1 esas ve 2016/1 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından, ıslah geçersiz kabul edilmelidir. Aksi yönde kanaat ile ıslaha göre hüküm tesis edilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/54, Karar No: 2005/156, Tarih: 06.12.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/17-54 E., 2005/156 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/17-54 E., 2005/156 K.**

**- HACZİN TATBİK EDİLMESİ

- SUÇUN MADDİ UNSURLARININ OLUŞMAMASI

- USUL GEREĞİ SANIKTAN BOZMAYA KARŞI DİYECEĞİNİN SORULMASI

- YED-İ EMİNLİĞİ SUİİSTİMAL SUÇU İŞLEMEK**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 88 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 336 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 358 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 307 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Sanık S'nin yedieminlik görevini kötüye kullanmak suçundan beraatına ilişkin Zonguldak İcra Ceza Mahkemesince 11.05.2004 gün ve 502-1007 sayı ile verilen kararın o yakınan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 14.03.2005 gün ve 13480-2274 sayı ile;

"... Borçlu sanığa İİK.nun 336/a maddesi gereğince usule uygun düzenlenen muhtıra 3.11.2003 de tebliğ edilmesine rağmen, borçlunun yedindeki malları icra dairesine teslim etmediği anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile beraat kararı verilmesi..." isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 10.05.2005 gün ve 288-428 sayı ile;

"... Borçlu sanığa İİK.nun 336/a maddesi gereğince usule uygun düzenlenen muhtıra 3.11.2003 de tebliğ edilmesine rağmen, borçlunun yedindeki malları icra dairesine teslim etmediği anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile beraat kararı verilmesi..." isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 10.05.2005 gün ve 288-428 sayı ile;

"... Zonguldak 1. İcra Müdürlüğünün 2002/1815 esas sayılı dosyasında yapılan icra takibinin kesinleşmesi üzerine müştekice haciz istendiği, 05.07.2002 tarihinde hacze gidilip 1 adet koltuk takımı ( 1 üçlü 4 tekli koltuk ) borçlu Hasan Temel'e yediemin olarak teslim edilmiştir. Bilahare alacaklı malların muhafazası için talepte bulunmuş, icra müdürlüğünce 07.06.2003 tarihinde mahalline gidilip 1 adet koltuk takımı ( aynı menkul mal ) bu kez borçlunun boşandığı eski eşi sanık Saniye'e yediemin olarak bırakılmıştır. Önceki yediemin Hasan haciz mahallinde hazır değildir. Bir önceki hacizde malları haczedilip Hasan'a teslim edilmiştir. Haczin geçerli olması için İİY.nın 88. maddesi gereğince haczin fiilen uygulanıp, borçlunun ( önceki yedieminin ) mallar üzerindeki zilyetliğinin kaldırılması ve mahcuzun muhafaza altına alınmasına bağlıdır. İcra müdürü elindeki dosyada haczi gördüğü halde mal üzerinde başkaca haczin olmadığını belirterek ve eski yediemin Hasan'dan bu mallar alınıp, Hasan'ın zilyetliği kaldırılmadan dosyanın incelenmesinden ve yediemin değişikliği yapılmadan evrak üzerinden menkul malın Saniye'e yediemin olarak bırakılmış olması itibariyle haciz tamamlanamamıştır. Haciz tamamlanmadan satış istenmesi mümkün değildir. Diğer taraftan, sanık Saniye borçlunun eski eşidir. Mallar daha önce sanığın eski eşi borçlu Hasan'a yediemin olarak teslim edilmiştir. Yediemin değişikliği yapılmadan ve borçlunun yedieminlik yükümlülüğü kaldırılmadığı için İİY.nın 358. maddesi gereğince borçlu H'nin yedieminlik yükümlülüğü devam etmektedir. Fiilen haciz işlemi gerçekleştirilmeden evrak üzerinde menkul malın Saniye'ye yediemin olarak bırakılması yasaca uygun bulunmamıştır. Diğer taraftan İİY.da yapılan değişiklikle İİY.nın 336/a maddesinde suçun takibi, alacaklının şikayetine bağlı kılınmış, suçun unsurları yönünden de değişiklikler getirilmiştir.. İİY.nın 336/a maddesindeki suçun oluşması için teslim alınan malın icra müdürlüğünün talebine rağmen 7 gün içinde teslim edilmemesi halinde suç oluşmaktadır. Her ne kadar sanık Saniye'ye çıkarılan muhtırada 7 günlük süre verilmiş ise de muhtıra sanığa 03.11.2003 tarihinde tebliğ edilmiş, satış ise 05.11.2003 tarihinde yapılmıştır. Yasaca sanığa tanınan 7 günlük süreye uyulmamıştır. Bu nedenle önceki hükümde direnilmesine karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de yakınan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 28. maddesine 5219 sayılı Yasa ile eklenen fıkra gereğince tebliğname düzenlenmeden Birinci Başkanlığa gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR : Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen yedieminlik görevini kötüye kullanmak suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, dosyanın incelenmesinde;

Yerel Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada sanık adına duruşma davetiyesi çıkartıldığı, ancak tebligat evrakının dosya içerisindeki parçasında herhangi bir meşruhat bulunmadığı gibi, sanık duruşmaya gelmediği halde aleyhine olan bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan eski hükümde direnme kararı verildiği görülmektedir.

Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, CYUY.nın 326. maddesi uyarınca sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunludur. Kaldı ki, direnme hükmünün verilmesinden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 307/2. maddesinde de aynı kurala yer verilmiştir. Anılan bu yasa hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır. Bu yasa hükümleri, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayanmakta olup, uyulmasında zorunluluk bulunan buyurucu kurallardandır.

Somut olayda Yerel Mahkemece, bozma kararının sanık aleyhine olduğu nazara alınmadan, bu karara karşı diyecekleri saptanmadan, yokluğunda karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Bu itibarla diğer yönleri incelenmeyen direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usuli yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan usuli yanılgı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 06.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20225, Karar No: 2022/1795, Tarih: 21.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/20225 E.  ,  2022/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle ve sanık ... ve müdafileri, sanık ... ve müdafileri, sanık ... ve müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin ise süresinden sonra olması nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMK'nın 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

A) Sanıklar ... ve ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK’nın 34 ve 230/1. maddeleri gereğince hükmün gerekçe bölümünde sanıklar ... ve ...’ın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi, ulaşılan kanıya göre sanığın uyuşturucu madde ticareti suçu yönünden hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK’nın 289. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki emredici hüküm uyarınca duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken sanıklar ..., Hanler, Peruzhan ve ... müdafilerinin yokluğunda, yeni bir müdafii görevlendirilmeden ya da müdafii temini için oturum ertelenmeden yargılamaya devam olunarak karar verilmek sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

3) Dosyada vekaletnamesi bulunan sanık ... müdafiine duruşma tarihinin tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşma gününden haberdar edilmeyen müdafii yokluğunda zorunlu müdafii görevlendirilerek zorunlu müdafii huzurunda karar verilmek sureti ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

4) Hükme esas alınan iletişim tespit tutanaklarının dayandırıldığı mahkeme kararlarının aslı veya onaylı suretlerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili kararların denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı suretleri denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... müdafileri, sanık ... ve müdafileri, sanık ... ve müdafileri, sanık ... ve müdafileri, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 26.08.2014 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 26.08.2014 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, re'sen temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA,

21.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.