muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20638, Karar No: 2013/14291, Tarih: 24.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20638 E.  ,  2013/14291 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, 15.06.1999 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımlarından oluşan Kurum zararının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ....... avukatı, .......... avukatı tarafından temyizi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri

./....

Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9-10.maddeleri ve 26 ve 87. maddeleridir.

Eldeki davada, dava konusu iş kazasının, davalı şirkete ait olup, davalılar ... ve ......aptan olarak çalıştıkları ...... sarıgöl isimli gemide çarkçıbaşı olarak sosyal güvenlik destek primine tabi çalışan sigortalının gemideki jeneratörün arızalanması nedeniyle arızayı gidermeye çalıştığı esnada termostatı değiştirirken, elektrik akımına kapılması sonucu vefatı şeklinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Davada, öncelikle halledilmesi gereken sorun, davalı şirkete ait gemide kaptan olarak çalışan ve davalılardan ... ve ...... işveren vekili sıfatının bulunup bulunmadığının tespitidir.

Davada, öncelikle halledilmesi gereken sorun, davalı şirkete ait gemide kaptan olarak çalışan ve davalılardan ... ve ...... işveren vekili sıfatının bulunup bulunmadığının tespitidir.

İşveren vekili ise, 506 sayılı Yasanın 4. maddesinde, “İşveren nam ve hesabına işin yönetimi görevini yapan kimseler, "İşveren vekili" dir.” şeklinde tanımlanmış, anılan maddenin devamındaki “Bu kanunda geçen işveren deyimi işveren vekilini de kapsar. (Değişik: 14/5/1985 - 3203/1 md.) İşveren vekili, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı aynen işveren gibi sorumludur.” hükmü ile işveren vekilinin sorumluluğunun kapsamı belirlenmiştir.

Mahkemece davalıların ...... olarak çalıştıkları da dikkate alınarak işveren vekili olup olmadıkları hususunda herhangi bir irdeleme yapılmamış olması isabetsizdir.

../....

-3-

Diğer taraftan, Mahkemece, her ne kadar davalı işveren şirket ve temsilcileri yönünden 9. ve 10. maddelerin uygulanması yerinde ise de, davalılardan ... ve ........de kusurlarının yapılan açıklamalar çerçevesinde hesaba katılması gereği üzerinde durulmaması isabetsizdir.

Ayrıntıları Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında belirtildiği gibi “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, en az % 50 oranında indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

Eldeki davada da %67 davalı şirket, %1, temsicileri, %1.........ve %1 de ...’ın kusurlu olduğunun kabul edilmesi ve sigortalının %30 kusurunun yarısı olan %15 lik kısmının toplamı ile %85 kusur karşılığına hükmetmek gerekirken, %83 kusur karşılığına hükmedilmesi isabetsizdir.

3-506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Eldeki davada, İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerini gösteren tabloya göre, 23.06.1999 tarihinde 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gözetilerek bir mahsup işleminin yapılmış olduğu görülmektedir.

Eldeki davada, İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerini gösteren tabloya göre, 23.06.1999 tarihinde 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gözetilerek bir mahsup işleminin yapılmış olduğu görülmektedir.

Mahsubu yapılan bu gelirlerin içerisinde artışlar da bulunduğundan; anılan madde gereği ilk peşin değerli gelirden bu maddeye göre düşülen miktarlar da gözetilmek suretiyle, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelirin belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

.../....

-4-

4-Kabule göre de rücuan tazminat davalarının nisbi vekalet ücretine tabi olduğu, kabul ve reddedilen tutarlar üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre ücret takdiri gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılardan ...... avukatı ve ..., ..., (Muhittin oğlu) ..., ...,... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ....... avukatı ve ..., ..., (..... oğlu) ..., ..., ... ... avukatı,...'a iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/9750, Karar No: 2014/1261, Tarih: 28.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9750 E.  ,  2014/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmışsa buna ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Orman kadastrosunun yapıldığının anlaşılması üzerine dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

3) Kabasakal Köyü 227 ada 10 sayılı parsele ait tapu kaydının getirtilerek,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/01/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3834, Karar No: 2024/4683, Tarih: 09.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3834 E.  ,  2024/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/992 E., 2023/1181 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/537 E., 2023/114 K.

Taraflar arasındaki inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın davacının kardeşi ...'in kocası olduğunu, davacının öğretmen olması, kocasının ise ekonomik sorunları nedeniyle Gaziantep Ocakbaşı Restaurant isimli iş yerini davacının annesi ... adına kiralandığını, bu iş yerine finans sağlanması amacıyla davacının aile konutu olarak kullandığı bağımsız bölümü davalıya devretme koşuluyla davalı adına konut kredisi ve ihtiyaç kredisi çekildiğini, kredi borçlarının davacı ve kocası tarafından gecikmeli de olsa davalıya ödendiğini, bu devirden sonra da davacının dava konusu bağımsız bölümde oturmaya devam ettiğini ancak davalının bağımsız bölümü davacıya devretmeye yanaşmadığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı dava konusu 14 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde davacı ve kocası tarafından davalıya ödenen kredi taksit ödemelerinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ve kocasının Amasya'da bulunan Gaziantep Ocakbaşı Restaurant isimli iş yerini satın almak için 2013 yılında önce 10.000,00 TL borç, sonrasında ise 100.000,00 TL bedelli borç istediklerini, davalı ve eşinin 100.000,00 TL'lik borç için kendi adlarına Akbank Gebze şubesinden ayrı ayrı 50.000,00 TL'lik kredi çekerek davacı ve kocasına verdiğini, bu borcun yalnızca bir kısmının davacı ve kocası tarafından ödendiğini bakiye kısmın davalı ve eşi tarafından ödendiğini, davacı ve kocasının maddi sıkıntılarının devam etmesi üzerine dava konusu bağımsız bölümü satışa çıkardıklarını ancak taşınmazın satılmaması nedeniyle davalı ve eşine 140.000,00 TL bedelle satmayı teklif ettiklerini, satış işleminin 03.03.2014 tarihinde gerçekleştiğini, davalının 97.860,00 TL kredi çektiğini, kalan 42.500,00 TL'nin davalının eşi tarafından davacıya ablama teşekkürler notuyla 235 gram altının satılması suretiyle elde edilen para havale edilerek 04.03.2014 tarihinde ödendiğini, bağımsız bölümün davalı tarafından satın alınmasından sonra davacının kira bedelini ödemediğini, yakın akraba olmaları nedeniyle uzun süre bu hususun taraflarca gündeme getirilmediğini 18.08.2020 tarihinde taşınmazın tahliyesi için davacıya ihtarda bulunulduğunu, taraflar arasında inançlı işlem değil gerçek bir satış işlemi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2020/265 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında uzun süre para alışverişinin olduğu, pek çok kredinin kullanıldığı, tarafların da kabulünde olduğu üzere ve banka kayıtlarının incelemesinde pek çok muvazaalı işlemin de yapıldığı, taşınmazın 2014 yılında devredilmesine rağmen davalı tarafından kira bedelinin talep edilmemesi ve bu hususta da inandırıcı açıklama ya da delil de olmadığından, dava konusu Amasya ili, Merkez ilçesi, Kirazlıdere Mahallesi, 1129 ada 7 parsel, 14 numaralı bağımsız bölüm üzerinde davalı adına kayıtlı olan payın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli kararıyla, davacı tarafa yemin teklif hakkının hatırlatılması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya yemin deliline dayanılacak ise yemin metnini hazırlaması ve Mahkemeye sunması için 2 haftalık kesin süre verilmesine, kesin süre içerisinde yemin metni sunulmadığı takdirde yemin delilinden vazgeçmiş sayılacağı ihtar edilmesine rağmen davacı tarafından verilen süre içerisinde dosyaya yemin metni sunmadığı, bu nedenlerle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin ilk verdiği kabul kararına karşı istinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf dilekçesinde olmamasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesinin davacı tarafa yemin teklifinin hatırlatılması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırdığını, taleple bağlılık ilkesinin aşıldığını, diğer yandan davayı en baştan beri inkar eden davalı tarafa yemin teklifinde bulunulmasının pratikte bir yararı olmadığını, tanık deliline dayanmalarına rağmen iddianın ve savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında değerlendirilerek taleplerinin reddedilmesinin de hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçeli olmadığını, istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

05.02.1947 tarihli 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3940, Karar No: 2012/6730, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3940 E.  ,  2012/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2007 gün ve 2006/261 Esas, 2007/61 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılan mağdure ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tanıklar ....'nun, sanığın mağdureyi kucağına oturttuğunda mağdurenin kaçmak istemesine rağmen sanığın, mağdureyi omuzlarından tutmak suretiyle kendisine doğru çekip gitmesini engellediğine ilişkin anlatımları ve dosya içeriği karşısında sanığın cezasından 5237 sayılı TCK.nın 103/4. Maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden sanığa eksik ceza tayini,

... Üniversitesi Sağlık, Uygulama ve Araştırma Merkezinin 30.06.2006 tarihli raporu ile "duruma bağlı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna" ilişkin raporu ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun çocuk psikiyatristinin de bulunmadığı 17.11.2006 tarihli raporu ile "suç sonucunda mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulmadığına" ilişkin tesbiti karşısında, oluşan tereddütün giderilmesi açısından 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan mağdurenin bu olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda nihai rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceği hususunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun

bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1.c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12496, Karar No: 2009/15139, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12496 E.  ,  2009/15139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 01.12.2008 günlü dilekçesinde ... Köyü 106 ada 3 sayılı parselin komşu parsellerinde öncesi itibariyle memleket haritası, ... fotoğrafı ve amenajman planında orman göründüğü ve orman sayılan yer olduğu iddiası ile taşınmazın komşu parsellerinin orman vasfının belirlenmesini istemiştir. Mahkemece dava edilen komşu parsellere ilişkin henüz kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizliğe ve dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosu ile birlikte genel arazi kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve 30.10.2008 - 01.12.2008 tarihleri arasında ilan edilip kesinleşmeyen orman kadastro vardır. Dava edilen taşınmazların bu işlem sırasında orman sınırları dışında bırakıldığı ve henüz kadastro tespit tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek çekişmeli yer hakkında tespit tutanağı düzenlenmediğinden bahisle görevsizliğe karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ... ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler