muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4312, Karar No: 2023/8194, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4312 E.  ,  2023/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/451 Esas, 2022/1149 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin 08.04.2021 Tarihli ve 2020/435 Esas, 2021/206 Karar Sayılı Kararı

Davanın asıl icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesi ya da davalı alacaklının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinde açılmasının gerektiği, davalının da süresinde usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 03.11.2022 Tarihli ve 2021/451 Esas, 2022/1149 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda; asıl icra takibinin yapıldığı yer ile davalı/alacaklının yerleşim yeri mahkemesi İstanbul olmakla birlikte istihkak davasının diğer davalısı olan borçlunun ikametgahının da Isparta olduğu, davacının seçimlik hakkı olduğu ve bu hakkını Isparta İcra Hukuk Mahkemeleri yönünde kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 96, 97 ve 99 uncu maddeleri.

3. 6100 sayılı Kanun'un 6 ve 7 nci maddeleri.

C. Değerlendirme

1. İstihkak davalarında yetkili mahkeme, icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi ile davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilecektir.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davalı borçlunun adresinin .../Isparta olduğu, davalı alacaklı şirketin adresinin ise Şişli/İstanbul olduğu, icra takibinin İstanbul’da başlatıldığı, dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, 6100 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine uygun olarak davalılardan birinin yerleşim yeri olan Isparta ilinde dava açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, Isparta İcra Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Isparta İcra Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11606, Karar No: 2019/582, Tarih: 04.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11606 E.  ,  2019/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm dahili davalılar ..., ... Yönetimi ve ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...-Dosyada bulunan ... bilirkişi raporundan yörede 1981 yılında yapıldığı anlaşılan ... kadastrosuna ait, işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların askı ilanı ile dava konusu yeri ... sınır noktaları ile birlikte gösteren Orijinal renkli ... kadastro haritası ile bilhassa 22-23-23/a-23/b-2073 nolu ... sınır noktalarının tesisine dair çalışma tutanağının ilgili kurumdan getirtilmesi

2-Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan, inceleme ve uygulamada kullanılan 1962 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafıyla, dava tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen harita mühendisi fen bilirkişileri ve ... bilirkişilerine tevdi ile memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte bu belgeler üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması, alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 04/02/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21207, Karar No: 2014/22894, Tarih: 02.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/21207 E.  ,  2014/22894 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 11/12/1992 tarihindee çalışmaya başladığını, bu şirketin işçisi olarak gibi kurumların temizlik işlerinde 13/04/2004 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte Emekli Sandığındaki temizlik ihalesini kaybetmesi üzerine işyerinin yeni ihaleyi alan devredildiğini, müvekkilinin temizlik ihalesini alan farklı firmalar bünyesinde çalışmasını sürdürdüğünü, son olarak 01/01/2010 tarihinde temizlik ihalesini alan çalışmakta iken 09/04/2010 tarihinde emekli olmak amacı ile iş sözleşmesini sona erdirdiğini, 2004/994 esas sayılı dosyası ile açılan davada müvekkilinin ihaleyi yeni alan şirket nezdinde ara vermeksizin çalışmasını sürdürdüğü ve bunun da işyerinin devri niteliğinde olduğunun belirlendiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, müvekkiline ve diğer çalışanlara çalıştığı dönemde işten çıkartma tehtidi ile bir kısım belgelerin imzalatıldığı ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .. vekili, davacının müvekkili şirkette kayıtlarında belirtilen süre ve ücretler ile çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdirilmiş olması halinde müvekkili şirketin sadece davacıyı çalıştırdığı süre ve ücret ile sınırlı olmak üzere kıdem tazminatından sorumlu olacağını, davacının emekli olduğunu müvekkili şirkete bildirmediğinden müvekkili şirketin dava açılmasına sebebiyet vermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... AŞ vekili, davacının, müvekkili şirkette 02/01/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışma süresinin 1 yılın altında olması nedeni ile kıdem tazminatı ve yıllık izine hak kazanmasının mümkün olmadığını, hukuki bir işleme dayalı devir söz konusu olmadığından ihale yolu ile alt işverenlerin değişmesinin devir olarak değerlendirilemeyeceğinin, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatına uygulanması gereken faizin başlangıcı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Somut olayda, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığına ilişkin belgeleri dava tarihinden önce davalılara ibraz ettiğine dair bir belirleme dosya kapsamı itibariyle yapılamadığı için, kıdem tazminatında faiz başlangıcının dava tarihi yerine fesihten itibaren başlatılması hatalı ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın kıdem tazminatı ile ilgili (1.) bendinde yeralan “ akdin fesih tarihi olan 09.04.2010” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, “dava tarihi olan 16.04.2010” ibaresinin yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan ...'ne yükletilmesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5857, Karar No: 2020/3718, Tarih: 22.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5857 E.  ,  2020/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım, Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirketin mera vasfında olan 203, 261, 262, 360 ve 368 parsel sayılı taşınmazlara yol açmak, trafo, kantar ve rampa inşa etmek suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili beyan dilekçesinde, daha önce bu yerde başka bir şirketin şantiye alanı olduğunu, kendilerinin Neşetiye Köy Tüzel Kişiliği’nden bu yeri kiraladıklarını ve 5-6 yıl önce terk ettiklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda fen bilirkişi raporuna göre, toprak alınmak suretiyle müdahale edilen yer, 203 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşmuş 1945 parsel sayılı taşınmazdır. Söz konusu taşınmaz tekrar ifraz görerek 1967, 1968, 1969, 1970 ve 1971 parseller oluşmuş, iddia edilen müdahalenin ise 1967 ve 1971 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde olup, tapu kayıtlarından bu taşınmazların mera vasfında oldukları görülmüştür.

4342 sayılı Mera Kanunu'nun, 3/d maddesine göre, “Mera: Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri” ifade etmektedir. Aynı Kanun'un 4. maddesine göre de; “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Komisyonun henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli Kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz ...”

Kamuya tahsisli yerlerden olan dava konusu meraların, dava dışı köy tüzel kişiliği tarafından kum ocağı şantiyesi olarak davalı şirkete kiralanmış olması geçerli değildir. Mahkemece bu husus gözönünde bulundurularak işin esasına girilmek suretiyle taraf delilleri toplanarak karar verilmesi gerekirken, davalı şirketin kira sözleşmesi nedeniyle işgalci olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kamuya tahsisli yerlerden olan dava konusu meraların, dava dışı köy tüzel kişiliği tarafından kum ocağı şantiyesi olarak davalı şirkete kiralanmış olması geçerli değildir. Mahkemece bu husus gözönünde bulundurularak işin esasına girilmek suretiyle taraf delilleri toplanarak karar verilmesi gerekirken, davalı şirketin kira sözleşmesi nedeniyle işgalci olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11541, Karar No: 2010/45, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/11541 E.  ,  2010/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında imar yolunda kalan davacıya ait müştemilat ve ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında imar yolunda kalan davacıya ait müştemilat ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Talep olmadığı halde, krokide kırmızı ile belirtilen 58,74 m2'lik kısmın yol olarak tapudan terkine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Hüküm fıkrasının ikinci bendinin tümüyle çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5006, Karar No: 2013/5774, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5006 E.  ,  2013/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan elmanın kuru-sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe ve il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir raporunun ve kamulaştırma krokisinin davalı idareden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18008, Karar No: 2014/25564, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18008 E.  ,  2014/25564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1852-2014/857

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/312, Karar No: 2023/57, Tarih: 01.02.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/312 E.  ,  2023/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nin TCK’nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.05.2014 tarihli ve 273-149 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 20.01.2015 tarih ve 8998-376 sayı ile;

"…Olay tarihinde mağdurenin komşusu ve aynı zamanda ev sahibinin damadı olan sanık Hamdi’nin evine kendi rızasıyla gittiği, evde sanığın eşinin de bulunduğu, evde birlikte oturdukları esnada sanığın getirdiği şarabı birlikte içtikleri, devamında sanığın eşinin alt katta oturan hasta annesine bakmak için yanlarından ayrıldığı, mağdurenin bu sırada evden çıkmak istemesi üzerine sanığın evin kapısını kilitlemesinin ardından kolundan tutarak halının üzerine yatırıp üzerindeki kıyafetleri çıkardığı ve nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğu olayda; mağdurenin rızasıyla eve geldiği, sanığın evin kapısını kilitlemesi sonrasında uyguladığı cebrin, mağdureye karşı gerçekleştirdiği nitelikli cinsel istismar suçunda direncin kırılmasına yönelik olduğu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin kapıyı kilitleme sonucu oluştuğu gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 109. maddesinin 1. fıkrası yerine aynı maddenin 2. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 26.05.2015 tarih ve 121-171 sayı ile; "...mağdurenin sanığın evine rızası ile girdikten sonra gitmesini engellemek bakımından kapının kilitlenmesi, ayrıca zor kullanılanarak cinsel istismarda bulunulması sırasında mağdurun rızasının olmadığı, cinsel istismar ve cinsel saldırı eylemlerinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılınması eylemlerinin cinsel saldırıyı gerçekleştirmek amacına yönelik olduğu, 5237 sayılı TCK.nun 109. maddesi dikkate alındığında failin hem cinsel saldırı veya cinsel istismar, hemde cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırıldığı, olayımızda da cinsel saldırının herhangi bir aşamasında mağdureye yönelik zor kullanılmış ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 5237 sayılı TCK.nun 109/2 maddesinin uygulanması gerektiği kanaatine varıldığından buna ilişkin bozma ilamına karşı direnilmesine karar vermek gerekmiştir." şeklinde gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2015 tarihli ve 302535 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 7-1681 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 07.03.2017 tarih ve 393-1209 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 12.03.2019 tarih ve 246-186 sayı ile yargılama aşamasında kamu davasından haberdar edilmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda verilen kararların tebliğinin sağlanması için Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmiş, tebligat eksikliğinin giderilmesinin ardından anılan Bakanlık vekili tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2019 tarihli ve 88964 sayılı "bozma" istekli ek tebliğnamesiyle ve Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 07.07.2020 tarih ve 7028-3133 sayı ile 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından Bakanlık vekilinin temyiz istemi reddine karar verilmesi sonrasında, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmakla kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebirle gerçekleştirip gerçekleştirmediği, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 109/2. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan mağdure ...’in suç tarihinde 14 yaş 5 aylık, katılan mağdure ve ailesinin eski komşusu olan sanık ...’nin ise 41 yaşında olduğu,