muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/391, Karar No: 2022/13439, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/391 E.  ,  2022/13439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

1) 2010 ve 2011 takvim yılı yasal defter ve belgelerini usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen yasal süre içinde ibraz etmemek suretiyle sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, 11.12.2012 tarihli vergi inceleme tutanağına göre sanığın kendisine yapılan tebligat üzerine ilgili kuruma 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin olarak tasdiksiz defteri kebir ile noter tasdikli 2012 hesap dönemi defteri olarak tasdik ettirdiği yevmiye defterini ve envanter defterini 2010 yılına ait yasal defter olarak ibraz ettiği, 2011 yasal defterlerinin ise tamamen tasdiksiz olduğu, nedeni sorulduğunda cevaben 2010 ve 2011 yasal defterlerini tasdik ettirmeyi unuttuklarını, inceleme için defter ve belgeler istendiğinde notere tasdik için gittiklerini ancak geçmişe dönük tasdik işleminin yapılmadığının söylenildiğini, bu nedenle yalnızca bir adet envanter defteri ile bir adet yevmiye defterini 2012 defteri olarak tasdik ettirip bu defterlere 2010 yılı işlemlerini aktardıklarını belirttiği, sanık yasal defterlerinin tasdiksiz olduğunu belirterek elindeki tasdiksiz yasal defterleri ibraz etmiş ise de mükellef kurumun tarh dosyasının incelenmesinde 2011 takvim yılı yasal defterlerinin ... 2. Noterliğinin 30.12.2010 tarih ve 03279 - 03280 yevmiye numaraları ile tasdikinin yasal süresinde yapıldığının tespit edilmiş olması karşısında sanığın kendisine yapılan 05.10.2012 tarihli tebligattan haberdar olduğu, mükellefiyetin 31.05.2011 tarihinde resen terk ettirildiği için incelemenin işyerinde yapılamadığı, ... 2. Noterliğince 30.12.2010 tarihinde tasdik ettirilen böylece varlığı sabit olan 2011 yılı envanter defteri ile yevmiye defterini incelemeye ibraz etmemek suretiyle üzerine atılı defteri kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği sabit olduğu halde yazılı şekilde mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8819, Karar No: 2012/13076, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8819 E.  ,  2012/13076 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, şantaj, hakaret ve basit yaralama suçlarından sanık ..., hakaret suçundan sanık ... ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'a hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, reşit olmayanla cinsel ilişki, basit yaralama, tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'un hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'nın ise üzerine atılı suçtan beraatine dair Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2010 gün ve 2010/93 Esas, 2010/122 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki, basit yaralama ve tehdit suçlarından, sanık ... hakkında da hakaret suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tâbi olup, temyizleri mümkün bulunmadığı gibi bu konuda yapılan talebin Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilip gerekli kararlar da verilmiş olduğundan, temyizin süresi yönünden incelemenin sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Her ne kadar temyiz edilen kararda, başvurulacak kanun yollarına ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcının "tefhim veya tebliğinden itibaren" başlayacağı belirtilerek karışıklığa yol açıldığından, bu durumun eski hale getirme nedeni olarak kabulü ile temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı ileri sürülebilirse de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2011-377/301, 13.12.2011-247/261 ve 01.02.2011-244/14 sayılı Kararlarında da vurgulandığı üzere, mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan, katılanların davada temsilini üstlenen, onların haklarını dile getirme, kanun yollarına başvurma açılarından yeterli düzeyde

./..

-2-

./..

-2-

hukuki bilgiye sahip olan vekillerinin temyiz süresinin kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını bilmemesinin düşünülemeyeceği, bu itibarla kanun yolu bildirimindeki bu eksikliğin vekil açısından bir yanılgı ve katılanlar yönünden temyiz hakkının kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağı kabul edilmelidir. Nitekim katılanlar vekili, itiraza ilişkin hükümde yer alan aynı nitelikteki tefhim biçimine dayanarak, süresi içinde, itirazı incelemeye yetkili Konya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı 23.06.2010 tarihli dilekçesiyle, içeriğinde yukarıda belirtilen bazı hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin sonuçlar da bulunan karara yönelik itirazda bulunduğu, bu dilekçesinde temyiz iradesini yansıtacak nitelikte bir ibare bulunmadığı, süresinden sonra 16.07.2010 günü verdiği temyiz dilekçesinde ise, bildirimdeki anılan eksikliğin kendisini temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanılgıya düşürdüğüne ilişkin bir iddiada da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle, katılanlar vekili yüzüne karşı verilen hükümleri bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 16.07.2010 tarihinde temyiz ettiğinden vâki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1470, Karar No: 2014/2436, Tarih: 05.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1470 E.  ,  2014/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın "tacirler arasındaki" temizlik hizmeti alımı sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2537, Karar No: 2017/5708, Tarih: 17.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2537 E.  ,  2017/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte savunmasının alındığı 11/10/2016 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun sorgusu esnasında müdafii talep etmediğini beyan ettiği gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla; baro tarafından atanan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15416, Karar No: 2010/7594, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15416 E.  ,  2010/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yukarı ... Mahallesinde bulunan, ....Sokak, No:..., A Blok 4 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile kanal katılım payı ve şebeke hissesi olarak ödediği 2.154,80-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığı, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.154,80-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır: a)Kanalizasyon tesisi yapılması, b)Mevcut tesislerin

2009/15416-2010/7594

sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 132.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4089, Karar No: 2015/1936, Tarih: 27.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4089 E.  ,  2015/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel cezanın doğrudan 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun’un 125/1 maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmış ise de sonuç cezanın değişmememsi nedeniyle bu hususun bozmayı gerektirmediği ve adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında temel cezanın hapis olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, TCK’nın 58/3. maddesine aykırı davranılmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMÜN ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9036, Karar No: 2018/17578, Tarih: 18.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/9036 E.  ,  2018/17578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf Senedi Tescili

KARAR

...... malvarlığı olarak özgülenen ... İlçesi, ...... Mahallesi 176. Sokak No:37'de bulunan 726 parsele ait tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4672, Karar No: 2021/8334, Tarih: 09.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4672 E.  ,  2021/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, her iki dava ve ferileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2021 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050,00TL vekâlet ücretinin Ahmet'den alınarak Fetiye'ye verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.09.11.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/8157, Karar No: 2012/2746, Tarih: 23.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8157 E.  ,  2012/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmaza komşu olan parsellerin onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yöntemince seçilen yerel bilirkişiler ile tespit bilirkişilerinin tamamı ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu katılımı ile yeniden keşif yapılarak taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kim tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, taşınmazın öncesinde mera, yaylak ve kışlak olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği hususlarında ayrıntılı bilgi alınması, ziraat mühendislerinden ayrıntılı ve ve gerekçeli rapor alınması, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin tespit gibi ...adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2 maddesinde düzenlenmiştir. Taşınmaz üzerinde bulunan ve ziraatçı bilirkişi raporunda belirtilen bir adet zeytin ağacının davacıya ait olduğu tüm dosya kapsamı ile belirlenmiş ve mahkemece taşınmazın ...adına tesciline karar verilmiş olduğu halde muhdesat yönünden hüküm kurulmaması isabetsiz olup, bu husus bozma nedeni ise de; düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının birinci bendinin sonuna ''taşınmaz üzerinde bulunan bir adet zeytin ağacının davacıya ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesine şerh verilmesine'' sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/13865, Karar No: 2009/14888, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13865 E.  ,  2009/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.05.2006 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 3323 parsel sayılı taşınmazdaki ipoteğin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki dava 04.05.2006 tarihinde açılmıştır. Dosyada yer alan tapu kayıt örneğinden davacı malikin 26.05.2006 tarihinde dava konusu 3323 parsel sayılı taşınmazı üçüncü bir kişiye tapuda satış yolu ile temlik ettiği görülmektedir.

HUMK.nun 186.maddesi uyarınca “dava ikame edildikten sonra iki taraftan biri müddeabihi ahara temlik ederse diğer taraf muhayyerdir. Dilerse temlik eden taraf ile olan davasından sarfı nazar ederek müddeabihi temlik eden kimseye karşı dava eder…. dilerse davasını müddeabihi ahara temlik eden taraf hakkında zarar ve ziyan davasına tebdil eder.”

HUMK.m.186, daha çok davalının müddeabihi temlik etmiş olması halini düzenlemişe benzemektedir. Bu nedenle m.186’da davacının müddeabihi temlik etmiş olması halinin düzenlenmediği fikri savunulmaktadır. Fakat, m.186’daki “iki taraftan biri müddeabihi başkasına temlik ederse, diğer taraf muhayyerdir” denildiğinden, bu madde hükmünü imkan nisbetinde her iki taraf için de aynı şekilde uygulamak gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davanın görülmekte olduğu sırasında dava konusu üçüncü bir kişiye temlik edildiğinden müddeabihi devralan üçüncü kişi devreden davacının yerine geçerek davaya devam edebilir.

Mahkemece HUMK.nun 186.maddesi hükmü ve yukarıda yapılan saptama gözardı edilerek davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 29.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.