muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12902, Karar No: 2013/15896, Tarih: 13.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12902 E.  ,  2013/15896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davada, nafaka iadesi ve haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istenilmiş olup, mahkemece verilen hüküm haksız fiil faili tarafından temyiz edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 09.02.2012'ten itibaren uygulanmaya başlayan iş bölümü kararının 6. maddesinde "Bir davada, bir kaç hukuk dairesinin görevine giren uyuşmazlık söz konusu ise, temyiz incelemesi, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişkiye ait hüküm ve kararları inceleyen daire tarafından yapılır." hükme yer almaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2013'ten itibaren uygulanmaya başlayan iş bölümü kararının 9.maddesi de aynı doğrultudadır.

Somut olayda, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişki, haksız fiilden kaynaklanmakta olup, dosyanın Yargıtaya geliş tarihi itibariyle uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, temyiz incelemesi hakkında görevli ve yetkili yüksek dairenin Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi olduğu açıktır.

Bu bağlamda, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3264, Karar No: 2022/4773, Tarih: 18.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3264 E.  ,  2022/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 18/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10408, Karar No: 2007/16570, Tarih: 02.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/10408 E.  ,  2007/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2007

Davacı, ilk prim kesintisini takip eden aybaşından 1.6.1994 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme,  ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.06.1994 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.06.1994 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim ,irketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 1994. 1995 .1997.1998.1999.2000.2001 yıllarında teslim ettiği ürün bedellerinden  tevkifatların yapıldığı,Sındırgı Ziraat Odası’nın14.09.2006 tarihli yazısında davacının oda kaydının bulunmadığının belirtildiği halde,aynı kurumun 02.02.2007 tarihli belgesinde ise oda kaydının 30.10.1998 tarihinden itibaren başlayarak devam ettiğinin belirtildiği ve mahkemece Tarım Kredi Kooperatifine üye olup olmadığı araştırılmadan ziraat odası yazıları arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidildiği görülmektedir.

Mahkemece kesintinin  bulunduğu, 1994-2001 yılları arasında  ki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde  ise de prim kesintisinin bulunmadığı 2002-2006 yılları arasındaki dönem yönünden Ziraat Odasınca verilen cevaplar arasındaki çelişki giderilmeden ve 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar yeterince  araştırılmaksızın  yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş, Sındırgı Ziraat Odasınca verilen  çelişkili cevapların nedeni sorularak ve mevcut çelişki giderilip  , davacının Tarım Kredi Kooperatifi ne üyesi olup olmadığı.kayıtlı ise hangi tarihte üye olduğu. ve üyeliğin devam edip etmediği de , araştırılarak tevkifat olmayan yıllar yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesindeki kayıtlar araştırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  02.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7617, Karar No: 2012/26, Tarih: 16.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/7617 E.  ,  2012/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanıklar ..., ... savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suç saatine göre eylem gece sayılan zaman diliminde işlenmediği halde, sanıklar hakkında TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrası ( a, c ) bendinin yanı sıra ( h ) bendinin de uygulanması temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerin gözetilmesi ve birden fazla bendin ihlal edilmiş nedeniyle bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ve tahliye talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1883, Karar No: 2020/7654, Tarih: 24.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1883 E.  ,  2020/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... vd. vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ... ve ...’a gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz oldukları anlaşıldığından mahkemece, anılan davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 24.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/709, Karar No: 2011/15974, Tarih: 02.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/709 E.  ,  2011/15974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda tefhim olunan kararda temyiz süresinin başlangıcına ilişkin olarak yazılan ifadenin yanıltıcı olduğu, diğer taraftan tebligatın yapıldığı tarihlerde cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanık hakkında yapılan tebligatın usulsüz olduğu görülmekle, temyiz isteminin reddine dair 31.07.2009 tarihli kararın kaldırılması ile hükmün esasına yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında mağdur ...'ı yaralamaktan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdur ...'i yaralamaktan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanığın mağdur ... ile kavga ettiği esnada olay yerinde bulunan kahvehanede oyun oynayan ve taraflarla da hiçbir bağı bulunmayan mağdur ...'nın kavga sesleri üzerine merak saikiyle dışarı çıktığı esnada sanık ...'ın mağdur ...'e yönelttiği tabancadan çıkan mermilerden bir tanesinin mağdur ...'ya isabet etmesi sonucu mağdurun yaralanmasına neden olayda, sanığın mağdur ...'ya yönelik doğrudan kastının bulunmadığı ancak, kavganın meydana geldiği yerde başka insanların da olduğunu düşünüp onlarında da yararlanabileceğini öngören sanık hakkında olası kasta ilişkin TCK. 21/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7660, Karar No: 2012/10655, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7660 E.  ,  2012/10655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili ve yola terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, nohut ve kavun ürünlerinin sulu ve kuru şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1885, Karar No: 2020/3736, Tarih: 07.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1885 E.  ,  2020/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından beraatine dair Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2016 gün ve 2014/35 Esas, 2016/108 Karar sayılı hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25.12.2019 gün ve 2019/4038 Esas, 2019/13631 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2020 günlü, 14-2019/39955 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı ...nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları uyarınca itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 25.12.2019 gün ve 2019/4038 Esas, 2019/13631 sayılı onama kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddesi uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8230, Karar No: 2015/4178, Tarih: 03.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8230 E.  ,  2015/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.05.2014 gün ve 2013/8759 Esas, 2014/3629 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşmeler uyarınca müvekkilinin... Müdürlüğü ve bağlı istasyonlarda ziraat hizmetleri, çevre koruma ve yangına karşı yabancı otlarla mücadele hizmetlerini yerine getirdiğini, sözleşmelerin ifası sırasında 5510 sayılı Kanun'un 81/1-ı bendi uyarınca sigorta prim ödemelerinde ... tarafından yapılan %5'lik indirim tutarlarının davalı tarafından haksız olarak müvekkilinin hak edişlerinden kesildiğini ileri sürerek, toplam 21.400,00 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin öncelikle zamanaşımına uğradığını, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa Göre İhalesi Yapılacak Olan Hizmet Alımlarına İlişkin Fiyat Farkı Hesabında Uygulanacak Esaslar'ın 8. maddesi ile Kamu İhale Genel Tebliği doğrultusunda kesinti yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözleşmeden kaynaklanmış olması nedeniyle BK'nın 146. maddesinde düzenlenen zamanaşımı süresinin dolmadığı, 5510 sayılı Kanun'un 81/1-ı bendinde yapılan değişikle sigorta primlerini düzenli olarak ödeyip diğer yükümlülüklerini de süresinde eksiksiz olarak yerine getiren özel sektör işverenlerine destek sağlanarak, prim ödemeyi teşvik amacıyla işveren payına düşen sigorta primlerinin %5'lik kısmının Hazinece karşılanmasının amaçlandığı, davacının yararlandığı indirimlerin davalı şirketten değil, Hazine'den sağlanan bir indirim olduğu, yapılan bu işlemin ne sözleşmede geçen fiyat farkı talebi, ne de idareden alacağı sözleşme bedeline ek bir talep olduğu, sadece sigorta ödemelerinde devletçe sağlanan ek katkı olduğu, davacının sağladığı bu katkı nedeniyle davalı şirketin sorumluluğunun artmamış olması nedeniyle 21.457,21 TL tutarındaki kesintinin haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak 21.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 09.05.2014 gün ve 2013/8759 Esas, 2014/3629 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzelme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzelme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8358, Karar No: 2012/2669, Tarih: 22.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8358 E.  ,  2012/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, dava dışı eş tarafından dile getirilen iddiaların aynen yayına konu edildiği ancak söz konusu iddiaların ispatlanamadığı gerekçe gösterilerek istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davaya konu edilen ... Gazetesinin 15/4/2010 tarihli sayısında “Öfkeli Eşten Bir İddia Daha” ve 17. sayfadan; “Aytaç Paşa'ya İletilmek İçin de Para Verdiler” başlığı altında yapılan haberin gerçeğe aykırı, suç isnadı içeren ve hakaret içerikli olduğunu belirterek kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, haber kaynağının davacı ile dava dışı eşi arasındaki boşanma davası sürecinde karşılıklı olarak basına verdikleri demeçler olduğunu, davacı hakkındaki iddialar nedeniyle Askeri Savcılık tarafından soruşturma yapıldığını belirterek görünür gerçeklik kapsamında kalan yayın nedeniyle istemin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Emekli Tümamiral olan davacı ile dava dışı eşi ... arasında ... 8. Aile Mahkemesinin 2008/794 esas sayılı dosyasında boşanma davası olduğu bu süreçte tarafların karşılıklı olarak basına demeç verdikleri, dava dışı eş ... tarafından basına verilen demeçler ihbar kabul edilerek, “Devletin Güvenliğine İlişkin Belgeleri Tahsis Oldukları Yerden Almak Başka Bir Yerde Kullanmak” iddiası ile ilgili olarak davacı hakkında Askeri Savcılık tarafından yapılan soruşturmada dava dışı eş ...'in tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduğu anlaşılmaktadır. Tanık sıfatıyla beyanda bulunan ...; "2002 yılında evlendiklerini, eşi ...'in 2004 yılında emekli olduğunu, 4 Haziran 2008 tarihinde evdeki eşyaları götürmek için 2 tır geldiğini, eşyaları toplarken eşinin bazı belgeleri siyah bir bavula koymaya çalışırken gördüğünü, ne olduğuna bakmak için belgelerin yere düşmesini sağladığını, belgeleri toplamaya çalışırken bazı belgeleri çaktırmadan alıp sakladığını, olayla ilgili olarak Genelkurmay İstihbarat Daire Başkanlığı'nı aradığını, belgeleri verdiğini bildiklerini anlattığını, eşi ...'in her ay düzenli olarak ... isimli şahıstan 20 bin