muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3505, Karar No: 2023/3448, Tarih: 24.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3505 E.  ,  2023/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1351 E., 2022/930 K.

DAVA TARİHİ : 26.03.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/376 E., 2019/693 K.

Taraflar arasındaki banka teminat mektubunun iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflar adına gelen olmadığı duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği, mazeret dilekçesinde temyiz incelemesinin yokluklarında yapılmasını talep ettiği anlaşıldığından temyiz incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek duruşmadan sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 25.01.2013 tarihli el bilgisayarı/endeksör ile endeks okunması ve düzenlenecek fatura bildiriminin aboneye bırakılması işine dair hizmet sözleşmesi imzalandığını, sözleşme kapsamında müvekkilinin davalıya 08.06.2015 tarihli ve 270.000,00 TL bedelli süresiz ve kesin teminat mektubu verdiğini, 15.07.2013 tarihinde tarafların anlaşarak sözleşmeyi feshettiklerini, sözleşmenin 12.4 maddesinde teminat mektuplarının hangi şartlarda iade edileceğinin hüküm altına alındığını, feshedilen sözleşme kapsamında çalıştırılan işçilere ait SGK kapanışlarının yapılarak ilgili evrakların davalı şirkete teslim edildiğini, müvekkil şirketin teminat mektubunun iadesini talep etmesine rağmen davalı şirketin türlü bahanelerle teminat mektuplarını iade etmediğini ileri sürerek 08.06.2015 tarihli 270.000,00 TL bedelli teminat mektubunun iadesini, teminat mektubunun nakde tahvil edilmesi halinde mektubun nakde tahvil edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hizmet alım sözleşmesinin 12.4 maddesindeki koşullarının yerine getirilmemesi sebebiyle teminat mektubunun iade edilmediğini, davacı şirketçe iş akdinin feshinden doğan alacaklarının ödenmediğini, dava dışı işçilerin üst işveren olarak müvekkili şirkete husumet yönelttiğini ve müvekkili şirketin ödemelerle karşı karşıya kaldığını, davacı şirket tarafından söz konusu iş kapsamında çalıştırılmış olan personellerine ait kıdem, ihbar, izin ve tüm alacaklarının ödenerek ilişiklerinin kesildiğine dair belgelerin sunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre teminat mektubunun iadesi hususunun sadece davacının çalıştırdığı işçiler nedeniyle SGK'ya prim borcu kalmamasına değil, davalı idareye karşı borcunun da olmaması şartına bağlandığı, davalıya karşı asıl işveren sıfatı ile işçilik alacaklarından kaynaklı davaların açıldığı, davaların sonucuna göre davacıya rücu hakkını kullanabileceği, teminat mektubunun iadesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemeden taleplerinin taraflar arasında imzalanan 25.01.2013 tarihli sözleşmenin 12.4 maddesinin TBK'nın 20, 21, 22, 23, 24 ve 25 maddeleri ile TTK'nın 55. maddesi kapsamında genel işlem koşulu kapsamında olduğundan hakimin sözleşmeye müdahalesi ile bu maddelerin sözleşmeye yazılmamış sayılmasına ve akabinde konusuz kalacak olan teminat mektubunun iadesine ilişkin olduğunu, bu sözleşmelerin tüm özel elektrik şirketlerince tip sözleşme olarak tek taraflı olarak hazırlanıp diğer tarafın kabulüne zorlanan nitelikte bir sözleşmeler olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının basiretli bir tacir olduğu ve sözleşme maddelerinin içeriğini bilerek imzaladığı, dava tarihi itibari ile davacı şirketin bünyesinde sözleşme konusu işte çalıştırılan kimi tazminat konulu davaların kabullerine karar verildiği, bir kısım işçilik alacakları davalarının ise derdest olduğu, davalının bu davalarda asıl işveren sıfatı ile davalı olduğu, davaların sonucuna göre davacıya rücu hakkını kullanabileceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi kapsamında verilen teminat mektubunun iadesi, teminat mektubunun nakde çevrilmesi halinde bedelin istirdatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/880, Karar No: 2014/3851, Tarih: 16.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/880 E.  ,  2014/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/57-2013/340

Taraflar arasındaki iflasın açılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin işçi alacaklısı olduklarını ve ilama bağlı alacaklarının tahsili için giriştikleri takipte, borcun icra emri ile istenmesine rağmen borçlu tarafından yerine getirilmediğini ileri sürerek, iflasa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davalının iflasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı vekili, müvekkilinin bir süredir devam eden ekonomik krizden olumsuz etkilendiğini, tüketicilerin tekne gibi lüks sayılabilecek ihtiyaçlarını ertelediklerini ve satışların azaldığını, faaliyete devam ederek borçlarını ödeyebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının ilama bağlı borçlarını, icra emri tebliğine rağmen ödemediği gerekçesiyle iflasa karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Harçlar Kanunu’nun 27. maddesine göre yargı harçları ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Bu durumda mahkemece farklı dava sebeplerine dayanarak dava açan her bir davacı için ayrı ayrı alınması gereken harçların tamamlatılması gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması suretiyle yargılamaya devam edilmiş olması doğru görülmemiştir.

2. İcra ve İflâs Kanunu'nun 177. maddesi uyarınca doğrudan iflası istenen davalı borçlunun yetkilisinin duruşmaya çağrılması gerekir. Bu düzenlemeye aykırı biçimde yetkili temsilci çağrılmadan iflas kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Doğrudan iflas davalarında iflas şartlarının mevcudiyetinin tesbiti yeterli olup, takipli iflas yollarında olduğu gibi borcun ödenmesi için süre verilmesi ya da depo kararı çıkartılmasına gerek bulunmamaktadır. Mahkemenin davalıya borçlarını ödemesi için süre vermesi de kabul şekli itibariyle belirtilen ilkeye aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3642, Karar No: 2015/7593, Tarih: 23.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3642 E.  ,  2015/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/100787

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30.12.2014

NUMARASI : 2014/69 Esas, 2014/391 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafileri ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi, o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 13.02.2014 tarihli iddianamede özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan usulüne uygun açılmış bir davanın bulunmadığı ve bu eksikliğin ancak kamu davası açılmak suretiyle giderilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın mağdureyle ilişkisine devam edebilmek ve bu amaçla onunla yeniden görüşebilmek için mağdurenin daha öneden kendisine göndermiş olduğu çıplak fotoğraflarını yayacağı yönünde şantajda bulunması ile TCK'nın 107. maddesindeki suçun oluştuğu olayda, anılan şantaj suçu ile mağdurenin kendisiyle görüşmemesi nedeniyle sanığın bu fotoğrafları mağdurenin arkadaşı tanık Buse'ye göndermesi sonucunda oluşan özel hayatının gizliliğini ihlal suçu arasında içtima ilişkisi bulunmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2555, Karar No: 2016/9717, Tarih: 09.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/2555 E.  ,  2016/9717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Şeyhmusa Köyü çalışma alanında bulunan 129 ada 13 parsel sayılı 683,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle davalılar... adına hisseli olarak, 129 ada 15 parsel sayılı 151,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, taksim, irsen intikal, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 187 ada 16 parsel sayılı 1.986,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle davalı ... adına, 187 ada 17 parsel sayılı 2.220,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği, mirasçılar arasında taksim yapılmadığı ve pay satın alma iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 129 ada 13, 15, 187 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Davacılar, çekişmeli taşınmazların yakın murisleri olan Alparslan ve kardeşlerine tarafların müşterek murisi olan Kemal’den intikal ettiğini, babaları Alparslan’ın kardeşleri olan Hatice ve Gülhatun’un miras hissesini satın aldığını, bu nedenle taşınmazlarda 3/7 hisseye sahip olduğunu açıklayarak; murislerinin satın aldığı hisseler de dikkate alınmak suretiyle adlarına payları oranında tescil kararı verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Davalılardan Serviboy oğlu ... 15.06.2009 tarihli dilekçesiyle davayı kabul etmiş, diğer davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir. Mahkemece; dava konusu 129 ada 13, 15 ve 187 ada 16, 17 parsel sayılı taşınmazların Eylül 1966 tarih ve 186 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında olduğu, tapu kayıt malikleri arasında kök muris Hasan oğlu ..., davacıların murisi Alparslan Dündar ile Hatice Ödemiş’e ait hisse olmadığı, tapu maliklerinden davacı Alparslan oğlu Namık ...'ın aynı tapu kapsamında dava konusu dışında 129 ada 14 ve 187 ada 5 parsel sayılı taşınmazları kullandığı, Gülhatun Dündar ise bu tapu kapsamında dava konusu dışında 187 ada 8, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazları aldığı ve kullandığı, dava konusu dışında kalan 187 ada 10 numaralı parseli daha sonra Köy Tüzel Kişiliğine cami yapılması için bağışlamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazların tespitine esas tapu kayıtları tesislerinden itibaren tedavülleri ve varsa haritaları ile getirtilip kapsamları keşifte usulen belirlenmemiş, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilmemiş, davalıların tespite esas tapu kayıtlarındaki hisseleri nedeniyle adlarına tespit yapılıp yapılmadığı yeterince araştırılmamış, öte yandan davalı ...’in davayı kabul beyanı da dikkate alınmadan karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. Hal böyle olunca; öncelikle tespite esas tapu kayıtlarının tamamı tesislerinden itibaren tedavülleri ve varsa haritaları, bu tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon gördükleri taşınmazların tamamının ve müşterek muris Kemal ya da mirasçıları adına kayıtlı başkaca taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu taşınmazların kesinleşme şerhli kadastro tutanak örnekleri ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilmeli, tespite esas tapu kayıtlarında kimlerin ne kadar hisseye sahip olduğu hususunda bilirkişi raporu alınabileceği hususu düşünülmeli, tespite esas tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm taşınmazları bir arada gösteren geniş kapsamlı pafta örneği de getirtilmeli ve böylelikle dosya ikmal edilmelidir. Dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde; fen bilirkişisi, yerel bilirkişiler, bütün tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde; fen bilirkişisi, yerel bilirkişiler, bütün tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, tespite esas tapu kayıtları fen bilirkişisi ve mahalli bilirkişiler aracılığı ile yöntemine uygun şekilde uygulanarak kapsamları belirlenmeli, davalıların adına tespit yapılmasının dayanak tapu kayıtlarındaki hisseleri nedeniyle olup olmadığı ya da tapu kayıtlarındaki hisseleri nedeniyle dava konusu dışında adlarına başkaca taşınmaz tespit edilip edilmediği belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazların öncesinde kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettikleri, kim ya da kimler tarafından hangi tarihten itibaren ne şekilde kullanıldıkları, çekişmeli taşınmazlar müşterek muris ...’dan intikal etmiş ise murisin ölümünden sonra terekesinin usulen taksim edilip edilmediği, taksim varsa taşınmazların kimlere isabet ettikleri, davacılar murisinin iddia edildiği şekilde iki kardeşinin miras payını satın alıp almadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenerek çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe elverişli, kayıt uygulamasını gösterir ve davalıların adına tespit yapılmasının dayanak tapu kayıtlarındaki hisseleri nedeniyle olup olmadığı hususlarındaki değerlendirmeyi içerir şekilde krokili rapor istenmeli, tespite esas tapu kayıtlarının uyduğu dava dışı parsellerin kim ya da kimler adına kayıtlı oldukları, müşterek muris Kemal ya da mirasçıları adına kayıtlı başkaca taşınmaz varsa bu taşınmazların kadastro tutanaklarındaki bilgiler ve davalı ...’in kabul beyanı da dikkate alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 09.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/618, Karar No: 2021/394, Tarih: 14.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/618 E.  ,  2021/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 139-162

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'nın CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin ... 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.12.2015 tarihli ve 139-162 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.09.2019 tarih, 7398-4493 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi ...; “Sanığın kafa ile vurmak suretiyle, yere düşürdüğü mağdurun cebinde bulunan cep telefonu ve parasını aldığının, bu şekilde yağma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında Yerel Mahkeme hükmünün bozulması gerektiği,” düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 31.10.2019 tarih ve 65545 sayı ile;

"Yargılamaya ve itiraza konu somut olay incelendiğinde; olay günü sabah saatlerinde evinden çıkıp işe gitmek üzere yürümekte olan mağdurun önüne çıkan sanığın, önce nerede oturduğunu sorup durdurduğu ve akabinde de kafa ile vurmak suretiyle yere düşürüp cebinde bulunan S4 model cep telefonu ile içerisinde 110 TL para bulunan cüzdanını aldığı ve mağduru bir süre sürükleyip olay yerinden ayrıldığı, olayı gören vatandaşların ihbarı üzerine olay yerine gelen güvenlik güçlerinin aldıkları eşgal üzerine sanığı bir sokak ileride üzerinde mağdura ait para ve telefon ile yakaladıkları ve hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yapılan yargılama sonrasında kurulan hükümde ise, yağma suçundan beraatine kasten yaralama suçundani ise, vaki vazgeçme ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

Mahkeme hükmünü temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısı ise, eylemin kül halinde yağma suçunu oluşturduğunu ileri sürmüş ve tebliğnamede de Başsavcılığımız tarafından aynı görüşle hükmün bozulması talep edilmiştir. Yüksek Daire ise hükmü oy çokluğuyla onamış bulunmaktadır. Yüksek Dairenin Sayın Üyesinin muhalefet şerhinde de belirtildiği şekilde, sanık şort ve terlikle önceden tanımadığı mağdurun önüne geçerek kafa ile vurup cebir uygulamak suretiyle mukavemetini kırdığı mağdurun üzerinde bulunan cep telefonu ile içerisinde para bulunan cüzdanını almış ve olay yerinden uzaklaşmış ihbar üzerine de bir sokak ileride mağdura ait cüzdan ve cep telefonu ile yakalanmıştır. Sanığın savunması hayatın olağan akışına aykırı olup mağdura ait eşya ve paranın üzerinde çıkmasını açıklayamamıştır. Mağdurdaki basit tıbbi müdühale ile giderilebilecek yaralanmanın yağma suçunun unsuru olduğu gibi eylemin TCK. 148. maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu da tartışmasızdır. Zira, sanık önceden tanımadığı mağdura cebir uygulamak suretiyle para ve telefonunu almış hatta bunlarla olay yeri yakınında polis tarafından yakalanmıştır.

Bu sebeplerle, sanığın eyleminin bir bütün hâlinde yağma suçunu oluşturduğu," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

Bu sebeplerle, sanığın eyleminin bir bütün hâlinde yağma suçunu oluşturduğu," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 21.11.2019 tarih ve 2284-5727 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı yağma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tarihinde mağdurun ikametinden çıkıp işe giderken "Karlı Sokak" istikametine yöneldiğinde üzerinde sadece boxer olan sanığın arkasından gelerek koluna girdiği, bunun üzerine arkasını dönen mağdurun daha önceden hiç görmediği sanık ile karşılaştığı, sanığın nerede oturduğunu sorması üzerine mağdurun da aynı soruyu ona sorduğu, sanığın cevap vermeden mağdurun kolundan tutup onu çektiği ve ardından kafa atarak yere düşürdüğü, mağdur yerden kalkmaya çalışırken de pantolonunun cebinde bulunan beyaz renkli Samsung S4 marka cep telefonu ile içinde 110 TL bulunan cüzdanını aldığı, aldığı darbenin etkisiyle kendisine karşı koyamayan mağduru kolundan çekip sitenin önüne doğru götürdüğü, daha sonra mağduru bırakıp kaçmaya başladığı, olayı gören çevre sakinlerinin polise haber verdikleri, olay yerine gelen polis memurlarının sanığı olay yerinin üst tarafındaki sokakta yakaladıkları, sanığın, cep telefonunu ve cüzdanını mağdurun rızası hilafına onu darbederek aldıktan sonra kaçtığı, şüphelendiği bir şahsı polise teslim etmek isteyen kişinin davranışının bundan farklı olması gerektiği, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, suçtan kurtulmaya yönelik bir savunma mahiyetinde olduğu iddiası ile kamu davası açıldığı,