muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2020, Karar No: 2010/6654, Tarih: 12.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2020 E.  ,  2010/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden,

2-... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden,

3-12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5-12.10.1961 tarih 3 ve 4 ; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 101 ada 1 ila 17, 31, 131 ada 1 ila 66 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11468, Karar No: 2013/1294, Tarih: 29.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11468 E.  ,  2013/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti ve resmi tatil ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının kurallara aykırı davranması ve amirine hakaret etmesinden dolayı iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı taraf sözleşmenin haklı sebeple feshedildiğini savunmakta ise de, davalı vekilinin cevap dilekçesinde bildirdiği ve delil olarak ibraz ettiği 23/12/2010 tarihli ibraname ile davacıya ait hesap dökümünde açıkça belirtildiği üzere, hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davacıya ödendiği anlaşılmış, bir yandan davacının işverenliğe derhal fesih hakkı veren olumsuz davranışlarından söz açan davalının, diğer yandan davacıya ihbar ve kıdem tazminatları ile diğer işçilik alacaklarının ödendiğini savunmasının ve bunu gösteren ibraname ve banka hesap dökümleri ibraz etmesinin savunmayı çelişkili ve kendi içinde tutarsız hale getirdiği kabul edilmiş, bu çelişkili beyan ve belgeler karşısında, feshin haksız olduğu, davacının tazminata hak kazandığı sonucuna varılmış ve taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, davacının fazla mesai alacağı tanık anlatımlarına göre belirlenmiştir. Mahkemece, tespit edilen miktardan hakkaniyet indirimi yapılmadan hüküm tesis edilmiş ise de, hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmadan, söz konusu alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18446, Karar No: 2013/16989, Tarih: 30.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18446 E.  ,  2013/16989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2012 tarih ve 2011/252-2012/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'nın 20.07.2010 başlangıç tarihli poliçe ile davalının sigortalısı olduğunu, poliçe tanzimi esnasında müvekkilinin herhangi bir sağlık sorunu olmadığı için beyanda bulunmadığını, ancak poliçenin yenilenmesi sonrasında 20.08.2010 tarihinde yaptırdığı tetkiklerde şüphe doğması üzerine yapılan incelemede müvekkiline meme CA tanısı konulduğunu ve ...Hastanesi'nde 14.10.2010 tarihinde tedavisine başlanıldığını, tedavinin gerçekleştirildiği hastanede tedavi için davalıdan yazılı provizyon istenilmesine rağmen verilmediğini, buna gerekçe olarak da bahse konu rahatsızlığın poliçe sigorta başlangıç tarihinden önce olduğunun ve beyan edilmediğinin gösterildiğini, oysa müvekkilinin rahatsızlığının 2-3 aylık bir dönemde ortaya çıktığını, rahatsızlığın 20.08.2010 tarihinde tespit edildiğini ileri sürerek hastalığın tedavisi için harcanan 12.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının poliçe düzenlenmesi ve yenilenmesi esnasında durumu bildirmediğini, sigortalının gerçeğe aykırı beyanda bulunması nedeniyle tedavi giderleri talebinin reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı talebinin yerinde olduğu ve yapılan harcamanın poliçe teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle 12.000 TL'nin 07/04/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 641,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2078, Karar No: 2007/2577, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2078 E.  ,  2007/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13386, Karar No: 2015/3334, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13386 E.  ,  2015/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 09.04.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 13.03.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 13.03.2007 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22458, Karar No: 2015/13629, Tarih: 07.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22458 E.  ,  2015/13629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/03/2015

Numarası : 2013/281-2015/245

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı A.. U.. vekili Av.A... A... tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.07.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı A.. U.. vekili Av.A... A... ve davalı .... Y...K... Giyim ve İhtiyaç Mad.Tic. ve San.A.Ş. (B...Büyük Mağazacılık A.Ş.) vekili Av.M...O... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 9.6.1986-5.11.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini kendisinin haklı feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin, prim, fazla çalışma ve envanter kesintisi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı fazla çalışma, prim ve envanter kesintisi alacaklarını talep etmiş ispat açısından işyeri kayıtları ve tanık beyanlarına dayanmıştır. Mahkemece davacının fazla çalışma, prim ve envanter kesintisi alacakları reddedilmiştir.

Davalı davasını ispatlamak açısından 5 tanık göstermesine rağmen mahkemece gerekçe gösterilmeden tanıklardan sadece Esin ve Murat’ın dinlenilmelerine karar verilmiştir. Davacının defter incelemesi ve tanıklarının dinlenilmesi talebinin Mahkemece 23/10/2014 ve 05/02/2015 tarihli duruşmalarda yargılamaya yenilik katmayacağı gerekçesiyle esas hükümle birlikte temyizi kabil olmak üzere reddedilmiştir.

Savunma hakkı Anayasa’mızın hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesinde " Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı HMK'nun hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. maddesi ile usül hukukumuza yansıtılmıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkın sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkını da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının, usül hukuku hükümlerine aykırı olarak ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkın sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkını da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının, usül hukuku hükümlerine aykırı olarak ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Tanık beyanları takdiri delillerdendir. Davanın konusu ve istekler dikkate alındığında sonuca etkilidir. Mahkemece tanık sayısının gerekçe gösterilmeden ve açıkça davalı tarafından vazgeçilmeden sınırlanması ve itiraza rağmen dinlenilmemesi ayrıca davalı işyerinin defter kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmaması savunmanın kısıtlanması sonucunu doğurur. Davalının tanıkları dinlenilmeden, davalı ticari defterleri incelenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı şirket yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 07/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31664, Karar No: 2014/29518, Tarih: 03.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/31664 E.  ,  2014/29518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/212789

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/388 (E) ve 2011/59 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Duruşmadan haberdar edilmeyen bankanın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçinin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek ve davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1- TCK.nun 245/3. maddesinde tanımlanan suçtan zarar gören ilgili ban- kanın hükümden sonra verdiği dilekçeden de anlaşılacağı üzere, duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; suçtan doğrudan zarar görmeyen sahte belgelerle adına kart çıkartılan kişinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden katılma kararı verilip, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1781, Karar No: 2019/5610, Tarih: 16.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1781 E.  ,  2019/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, haklarında yaşlarının büyüklüğü nedeniyle ayrı kovuşturma yürütülen sanıklar Sadık Şahin, Ece Yavuz ve Eda Kahraman ile birlikte, katılanlara yönelik hırsızlık, konut dokunumazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 2014/301 Esas ve 2015/217 Karar numaralı ilamı ile mahkumiyetlerine karar verildiği, yaşı büyük sanıklar Sadık Şahin, Ece Yavuz, Eda Kahraman hakkında katılanlara yönelik eylemleri nedeniyle Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/106 Esas ve 2014/354 Karar numaralı ilamı ile verilen hükümlerin katılanlar vekili ile sanıklar ve/veya müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesinin 2014/29540 Esas ve 2014/24687 Karar numaralı ilamı anılan hükümlerin bozulmasına karar verildiği; bunun üzerine Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/927 Esas ve 2015/141 Karar numaralı ilamı ile sanıklar hakkında tekrar hükümlerin kurulması üzerine, söz konusu hükümlerin de katılanlar vekili ile sanıklar ve/veya müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesinin 2016/2095 Esas ve 2016/4560 Karar numaralı ilamı ile mezkur hükümlerin karara bağlandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli, 2014/301 Esas ve 2015/217 Karar numaralı ilamı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin, Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesinin 2014/29540 Esas ve 2014/24687 Karar numaralı ve 2016/2095 Esas, 2016/4560 Karar numaralı ilamları ile bağlantılı olduğu ve kararlar arasında yeknesaklığın sağlanması açısından suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 16/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.