muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/236, Karar No: 2010/5812, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/236 E.  ,  2010/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2004 tarih ve 2004/327-2004/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliye rizikolarına karşı “nakliyat sigorta poliçesiyle” sigorta örtüsü Altına alınan emteanın davalılardan ...'ün sevk ve idaresindeki, davalı ...'e ait araçla nakledildiğini, aracın devrilmesi sonucu emtada oluşan 2.069,72 TL hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı sigortalıya ait emtanın taşınması sırasında meydana gelen kazada hasarlandığı, davacı tarafından davalı ... 'ya yönelik davanın takipsiz bıraklıdığı, davalı ...'in araç maliki olarak zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 2.069,72 TL 'nın temerrüt faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline, atiye bırakılan diğer davalı hakkındaki davanın esası hakkında karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 95,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı H...' ten alınmasına, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16198, Karar No: 2018/19672, Tarih: 05.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/16198 E.  ,  2018/19672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı T.C. Milli Savunma Bakanlığının asıl işveren olarak ihale ettiği ... Sıhhiye Eğitim Tugay Komutanlığının yemek üretim ve dağıtım işinde en son alt işveren diğer davalı nezdinde çalıştığını, davalılar arasında asıl-alt işverenlik ilişkisinin bulunduğunu, müvekkilinin davalılar tarafından işten çıkartıldığını ancak almaya hak kazandığı tazminatların ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacının diğer davalının işçisi olduğunu, diğer davalı ile müvekkili kurum arasında asıl-alt işverenlik ilişkinin bulunmadığını ve müvekkili kurumun talep edilen alacaklardan sorumlu olmadığını savunarak, davanın husumetten bu mümkün değilse esastan reddini istemiştir.

Diğer davalı Tadal Yemek üretim Dağıtım şirketi davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ile bilirkişi raporuna ve iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin davalılar tarafından kanıtlanmadığı gerekçesine, dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Karar tarihinin 01/04/2016 olmasına rağmen gerekçeli kararın sonunda 06/04/2016 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının ihbar tazminatı almaya hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25’inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17’nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26’ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davacı tanığı Turan’ın anlatımlarından davacının, davalı işveren tarafından süresi belirsiz ücretsiz izne çıkartılması nedeniyle iş akdinin davacı tarafça haklı nedenle sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Haklı nedenle dahi olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek ihbar tazminatı talebinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/573, Karar No: 2011/5800, Tarih: 07.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/573 E.  ,  2011/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.844,60 TL alacak için takibe itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacı ile davalılardan ... arasında "Turizm Otelcilik ve Rekreasyon Mesleki Eğitim Sertifikalı Programı" sözleşmesi imzalandığını, diğer davalının ise öğrencinin kefili olduğunu, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmesine rağmen, davalı ...'in disiplinsiz davranış sergilediği ve mazeret bildirmeksizin gelmemesi nedenleriyle programla ilişiğinin kesildiğini belirterek, taahhüt edilen eğitim bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmü davalılar temyiz etmektedir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun amaç başlıklı 1. Maddesinde yasanın amaç açıklandıktan sonra kapsam başlıkla 2. Maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amaç içerisinde taraflar arasından mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuk işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta (mahkemenin de kabulünde olduğu gibi) davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 4/A maddesi kaspamından hizmet ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. Maddesi ile bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz.

4077 sayılı yasanın 2 ve 3. maddeleri gereği somut olaya 4077 sayılı yasanın uygulanması gerekir. Aynı yasanın 23. maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4744, Karar No: 2017/9018, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4744 E.  ,  2017/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosya içine alındıktan sonra,

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1245, Karar No: 2021/17136, Tarih: 01.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/1245 E.  ,  2021/17136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya içerisinde yer alan suça sürüklenen çocuğa ait 07/11/2012 tarihli sağlık kurulu raporunda, suça sürüklenen çocukta “hafif mental retardasyon” rahatsızlığı olduğunun belirtilmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eylemini gerçekleştirdiği sırada TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1227, Karar No: 2017/5317, Tarih: 14.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1227 E.  ,  2017/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 20.05.2014 tarihli ilamı ile özetle; fazla mesainin davalı işverene ait işyeri kayıtlarına göre hesaplanması, davacının cumartesi çalışmalarının tüm çalışma zamanı dikkate alınarak tespit edilmesi ve fazla çalışma süresinde dikkate alınması nedenleriyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda mahkeme kararı fazla mesainin işyeri kayıtlarına göre hesaplanması gerekçesi ile bozulmuştur. Davalı tarafça dosyaya bilgisayar log kayıtları ve işe giriş çıkış kayıtları sunulmuştur. Mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmuş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunun çalışma gün ve süreleri yönünden denetime elverişli düzenlenmediği gibi işe giriş çıkış kayıtlarının da değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece çalışma gün ve sürelerinin davalı işverence sunulan bilgisayar log kayıtları ve işe giriş çıkış kayıtları birlikte değerlendirilmek suretiyle denetime elverişli olacak şekilde haftalık olarak belirlenmesi amacıyla ayrıntılı rapor alınması gerekirken imzalı işyeri giriş çıkış kayıtları değerlendirilmeksizin ve çalışma saatlerinin ne şekilde tespit edildiği belirli olmayan , denetime elverişsiz bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13073, Karar No: 2012/20495, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13073 E.  ,  2012/20495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep (Kapatılan) 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.06.2011 tarih ve 2010/335-2011/915 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalı emtianın davalıya ait vinç ile indirilmesi esnasında hasarlandığını, 5.358,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek şimdilik 5.300,00 TL tazminatın avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözü geçen emtianın müvekkiline ait vince konmadan daha kamyonda iken hasarlandığını, hasara müvekkilinin sebep olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu hasarın indirilme sırasında oluştuğunun davacı tarafından ispatlanamadığı, her ne kadar davacı indirme esnasında hasarın oluştuğunu belirten bir tutanak ibraz etmişse de tutanakta imzası olan işçinin imzasını ve tutanağın içeriğini inkar ettiği, davacının imza incelemesi de talep etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı tarafından ibraz edilen tutanakta zararın makinenin indirilmesi sırasında meydana geldiği belirtilmiş, tutanak teknik servis görevlisi ...ile davalı şirket yetkilisi ... tarafından imzalanmıştır. Mahkemece ...'in duruşmadaki beyanı nazara alınarak karar verilmişse de diğer tutanak imzalayıcısı ...dinlenmemiştir. Mahkemece teknik servis görevlisinin de dinlenilmesi, tutanak imzalayıcılarının ifadeleri arasında mübayenet çıkması halinde ...'in imzası ile ilgili olarak ileri sürülen sahtecilik iddiası hususunda bilirkişi incelemesi yapılması ve ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23, Karar No: 2022/6901, Tarih: 30.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/23 E.  ,  2022/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KÜÇÜKÇEKMECE 14. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanu'nun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.