muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4564, Karar No: 2012/8664, Tarih: 19.06.2012

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin reddine; 350.000TL bedelin davalı yükleniciden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı arsa maliki Veli vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacının tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Müflisin tasarruf yetkisinin kısıtlanmış olması, müflisin iflas masasına giren mal ve haklarına ilişkin davaları takip etme yetkisini de etkiler. Müflis, iflasın açılması ile hak ehliyetini kaybetmediği gibi, dava ehliyetini de kaybetmez. Ancak, müflisin masa malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlandığından, masa ile ilgili davalar hakkındaki takip yetkisi müflise değil, iflas idaresine aittir. İflas idaresinin bu takip yetkisini kullanıp kullanmayacağını tespit edebilmek için ilk önce iflas organlarının oluşması gerekir. Bu nedenle, müflisin taraf olduğu hukuk davalarının, iflasın açılması ile belli bir süre için durması İİK’nun 194. maddesinde kabul edilmiştir. Bu durma kararının, ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonraya kadar devam edeceği, ancak bundan sonra duran hukuk davalarına devam edilebileceği yine İİK’nun 194. maddesinde hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı yüklenici ... İnşaat ve Ticaret A.Ş.'nin yargılama sırasında ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 28.07.2011 tarih ve 2010/233 E. sayılı ilamı ile iflasına karar verildiği davacının temyiz dilekçesinde belirtilmiştir. Mahkemece iflas kararı verilip, verilmediği araştırılmalı, yüklenici hakkında iflas kararının verildiğinin belirlenmesi halinde ikinci alacaklılar toplantısının yapılması beklenmelidir. Bu nedenle, eldeki dava niteliği itibariyle İİK’nun 194. maddesinde sayılan davalar içerisinde yer almadığından İİK’nun 194. maddesinin amir hükmü uyarınca durma kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki

alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Ayrıca somut olayda, davalı arsa maliki ile davalı yüklenici arasında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/570 esasında kayıtlı dava bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının ilk kademedeki istemi yönünden, anılan dava sonucu bu davayı etkileyeceğinden, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/570 esasında kayıtlı davanın sonucu beklenmeden bir karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı arsa maliki vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4233, Karar No: 2021/4197, Tarih: 28.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4233 E.  ,  2021/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.03.2016 gün ve 2014/297 - 2016/223 sayılı kararı onayan Daire'nin 21.11.2018 gün ve 2017/499 - 2018/7231 sayılı kararı aleyhinde temlik alan davacı TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, TMSF'nin 13/02/2004 tarih ve 13 sayılı ve 09.02.2004 tarih ve 51 sayılı kararları ile Uzan Grubuna ait şirketlere el koyduğunu, müvekkili şirketin de bu şirketlerden bir tanesi olduğunu, şirketin muhasebe kayıtlarının incelenmesi neticesinde kasada olması gereken nakit ve çek tutarları ile mevcut arasında fahiş farklar tespit edildiğini, şirket denetim kurulu tarafından hazırlanan rapor uyarınca şirket kasa açığının fiktif olarak ödenmiş gösterilen apel ödemelerinden kaynaklandığını, ayrıca resmi kayıtlarda yer alan şirket ortaklarının saman ortak olduklarını toplam 150.000.00 TL'lik apel ödemesinin fiktif olarak ödenmiş gibi gösterildiğini, usulsüzlüğüne karışarak kusurlu davranan yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile söz konusu usulsüz fiilleri organize ve iştirak eden şirket çalışanlarının meydana gelen şirket zararından müşterek ve müteselsil sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 46.000 TL'nin, 22/05/2007 tarihli dilekçesiyle davasını ıslah ederek 150.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, temlik alan davacı TMSF'den harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 28.04.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

KARŞI OY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, fiilen ödenmeyen apel ödemelerini fiktif olarak ödenmiş gibi göstermiş olmaları nedeni ile oluşan şirket zararından davalıların sorumlu olduklarını iddia etmiştir. Davacı şirket bir anonim şirket olup, TTK’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır.Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne uygun tanzim ve imza edilmiş şirket mukavelesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu düzenlenmiştir.Anılan maddeler ile ortakların sermaye borçlarını yerine getirme zorunluluğuna ve sermaye borçlarının ortaklardan tahsili usulüne ilişkin olarak çeşitli maddelerdeki (TTK’nun 405 ve devamı maddeleri gibi) düzenlemeler göz önüne alındığında ortaklar şirkete karşı sermaye borcunu ödemekle yükümlü olup, bu yükümlülüklerine uymamaları halinde şirkete tazminat isteme hakkı da tanınmıştır.Borçlarından dolayı üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu malvarlığı ile sınırlı bulunan anonim şirketlerin bu nedenle de sermayelerinin 3. kişiler için bir teminat ve şirketin mali gücünün ölçüsü yönünden de önemli bir gösterge niteliğinde olması nedeniyle şirket sermayesinin ödenmiş olması 3. kişilerin haklarını da etkileyen bir husustur. Öte yandan, bir şirketin devamını sürdürebilmesi ve ticari faaliyette bulunabilmesi için paraya ihtiyacı olduğundan ortakların şirkete karşı olan sermaye borçlarını yerine getirmemelerinin şirketi mutlak şekilde zarara uğrattığının kabulü gerekir. Bu itibarla, ortaklar yönünden şirkete karşı sermaye borcunu ödeme yükümlülüğü mevcut olduğu gibi bu tutarların tahsil edilmemesine rağmen tahsil edilmiş gibi gösterilmesinden dolayı kusursuz olduklarını kanıtlayamamaları halinde yönetim ve denetim kurulu üyeleri de bundan dolayı sorumlu bulunmaktadır. Başka bir deyişle, apel borçları tahsil edilmediği halde tahsil edilmiş gibi gösterilmiş olması veya geç tahsil edilmesi davacı şirket için bir zarardır. Davalılar arasında gösterilen şirket çalışanları ise şirket ortaklarının ödemekle, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin de tahsilini sağlamakla yükümlü oldukları sermaye borçlarının yasaya aykırı şekilde kayıtlara geçirilmesinden dolayı haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olduklarından meydana gelen olayda kusurlu olmaları halinde sorumlu tutulmaları mümkündür. Davalılar arasında gösterilen şirket ortağı olarak resmi kayıtlarda görünmemelerine rağmen şirketi fiilen yönettiği iddia edilen kişiler yönünden de davacının bu husustaki iddialarının incelenerek bu kişilerin ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönettiklerinin tespiti halinde bunların da somut olayla ilgili olarak haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olup olmadıklarının tartışılması gerekmektedir.

O halde mahkemece, apel ödemelerinin yapıldığının ispatı yükünün davalılarda olduğu gözönüne alınarak, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının ortak, yönetim ve denetim kurulu üyeleri, ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönetenler ve şirket çalışanları olan davalılara yönelik iddialarının yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca incelenerek davalıların meydana gelen zarardaki sorumluluklarının tayin ve tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir (11. HD. 12.04.2012- E.831/K 5961, 21.11.2013 E. 2012/4050/K. 2013/21038). Belgesiz harcama formu düzenleyerek gider gösterilmesi eylemini, kasa açığı ile izah etme olanağı yoktur. Bu harcama formları değerlendirilerek, harcamanın şirket için yapılmasının gerekli olup olmadığı, yapılıp yapılmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi zorunludur. Bu nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile verilen kararın, bozulması düşüncesinde olduğum için çoğunluğun karar düzeltmenin reddi görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/4566, Karar No: 2013/10448, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4566 E.  ,  2013/10448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş: hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve ecrimisil hesaplamasında yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak:

1) Dava konusu 187 ve 189 parsel yönünden, kamulaştırma işlemine ilişkin tebligatın, taşınmazların 1981 yılına kadar maliki olduğu anlaşılan Necip Alkış'a 15.04.1980 gününde bizzat yapılmış olduğu anlaşıldığından, Mahkemece, kamulaştırma krokisi taşınmazlara aplike edilmek suretiyle krokilerdeki kanalın dava konusu kanallar ile aynı olduğunun tespit edilmesi halinde, davanın bu parseller yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün cevabi yazısına göre; dava konusu taşınmazların bulunduğu Yukarısalat köyünde toplulaştırma işleminin kesinleştiği ve tüm parsellerden % 1,76 oranında Kamu Ortaklığı Yatırım Payı kesildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekiline, ..... Müdürlüğünü davaya dahil etmesi için süre verilerek, davaya dahil edildikten sonra, mahallinde yeniden keşif yapılıp dava konusu taşınmazlardan geçirilen kanalların % 1,76 oranındaki Kamu Ortaklığı Yatırım Payı kapsamında kalıp kalmadığı hususunda bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Bilirkişi kurulunca, taşınmazlardan kanal geçirilmeden önceki sulama masrafı dikkate alınarak bulunan 6.70 TL m2 bedeli esas alınarak, taşınmazların el atmadan arta kalan bölümlerinin yüzölçümü ile belirtilen m2 fiyatının çarpılması sonucu bulunan bedelden, bu kısımlardaki değer artışı oranına göre tespit edilen miktar Kamulaştırma Kanununun 12/C maddesindeki % 50 oranı da gözetilerek, elatılan kısımların bedelinden indirildikten sonra, bedele hükmedilmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan ve tek bilirkişi tarafından imzalanan rapor hükme esas alınarak eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18595, Karar No: 2010/7640, Tarih: 01.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18595 E.  ,  2010/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Eylemin, silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte, işyerinde ve geceleyin saat 19:45 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile birlikte ve (d) ve (h) bentlerinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanakları varken, yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması,

1-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1608, Karar No: 2017/7172, Tarih: 02.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1608 E.  ,  2017/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2-Dosya içerisinde bulunan 1986 tarih ve 10 sıra numaralı, 1986 tarih ve 8 sıra numaralı 1986 tarih ve 3 sıra numaralı ve tapu kaydı ilk tesis tarihinden itibaren tüm geldi ve gittileri ile birlikte getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18591, Karar No: 2017/8119, Tarih: 06.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/18591 E.  ,  2017/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin 21.10.2013 tarihli dilekçesi üzerine Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.12.2013 tarih ve 2013/1282 Değişik İş sayılı kararı ile işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükme yönelik itirazın reddine, yine Aydın Çocuk Mahkemesi'nin 16.10.2012 tarih ve 2013/302-484 sayılı ek kararı ile mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verildiği, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen kararların tebliği sonrası anılan kararlara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir temyiz talebinin bulunmadığının anlaşılması karşında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5290, Karar No: 2009/11671, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5290 E.  ,  2009/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan satın almış olduğu patates tohumundan yeterli ürün alamadığından zarara uğradığını ileri sürerek, tarlasında meydana gelen verim düşüklüğü nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 22.942,00 YTL tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ...’de ikamet ettiklerini, bu nedenle davada ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak, davanın öncelikle yetkisizlik nedeniyle reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, gerek HUMK’nun 10. maddesinde düzenlenen özel yetki kuralları, gerekse aynı Kanununun 9. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralları gereğince, davada yetkili mahkemenin satışa konu olan patates tohumunun teslim edildiği ve davalıların ikametgahları olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Dava, satış sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, Borçlar Kanununun 73. maddesine göre sözleşmeden doğan para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödeneceğinden alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için yetkili olan kendi ikametgahında da dava açabilir. O halde dava konusu olayda da davacı alacaklı, sözleşmeden doğan tazminat alacağının ödetilmesi için kendi ikametgahı mahkemesinde dava açmış olup, mahkemenin davaya bakmakla yetkili olması nedeniyle, yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.