muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/958, Karar No: 2016/10236, Tarih: 23.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/958 E.  ,  2016/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/01/2015 tarihli ve 2014/184067 soruşturma, 2015/440 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına ilişkin, ...Sulh Ceza Hakimliğinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/1505 değişik iş sayılı kararının, ... Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/2015 gün ve 378737 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “... Sulh Ceza Hakimliğince itirazın kabulü ile soruşturmanın genişletilmesi için evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder..." şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi sebebiyle Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra, itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bu yapılmadan doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına yönelik olarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan şüpheliler ... ve ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, ...Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2015 tarihli kararıyla, soyut iddia dışında yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki vekilinin karara itirazı üzerine,...Sulh Ceza Hakimliğinin 17/04/2015 tarihli kararıyla itirazın kabulüne karar verildiği, kesin olan bu karara karşı o yer Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara, müşteki vekili tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın kabulüne dair merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara, müşteki vekili tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın kabulüne dair merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun’la değişik “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Soruşturmanın genişletilmesine ihtiyaç duyulması, dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda söz konusu olacaktır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Soruşturmanın genişletilmesine ihtiyaç duyulması, dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda söz konusu olacaktır.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre; kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri objektif bir şekilde değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak bu değerlendirmenin yapılabilmesi için öncelikle maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını gerektirir nitelikte bağımsız bir soruşturmanın yürütülmesi gerekir. İncelenen dosyada, müşteki gayrimenkul alım satımıyla ilgili bir ihtilaf nedeniyle şüphelilerin kendisini tehdit ettiğini belirtmesine karşın, şüpheliler dinlenilmeden ve müştekinin iddialarıyla ilgili bir araştırma yapılmadan takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Bu itibarla, itiraz merciince, soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, öncelikle soruşturmanın tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi ve soruşturmanın tamamlanmasından sonra, itirazın kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, bu süreç işletilmeden doğrudan itirazın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-...Sulh Ceza Hakimliğinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/1505 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16418, Karar No: 2012/25666, Tarih: 23.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/16418 E.  ,  2012/25666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, manevi tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarları ile kişisel ilişki yönünden; davalı koca tarafından ise; tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.10.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı T..Y..ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf temyiz eden davacı I.. Y..vekillerinden Av. G.. A..geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.10.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/15460, Karar No: 2012/20640, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15460 E.  ,  2012/20640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.09.2010 gün ve 2007/277-2010/486 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.05.2012 gün ve 2011/2640-2012/9250 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin davacının gıyabında yapılan 07.03.2006 tarihli Genel Kurul Toplantısında hukuka aykırı olarak sermaye artırımı kararı alınarak davacının şirketteki hisse oranının indirildiğini ve yönetim kurulu üyeliğinden azledildiğini, bu kararın yok hükmünde olduğunun tespiti amacıyla açılan dava devam ederken, bu kere yetkisiz yönetim kurulu tarafından 2006 yılı olağan genel kurul toplantısının 01.03.2007 tarihinde yapılmasına karar verildiğini, davacının tüm muhalefetine rağmen söz konusu tarihte genel kurulun gerçekleştirildiğini, bahsi geçen toplantıda davacının muhalefetine rağmen ve gerekliliğine ilişkin yönetim kurulu raporu bulunmaksızın sermaye artırılmasına karar verilerek sermayenin 1.500.000 TL'ye çıkartıldığını, toplantı gündeminde olmadığı halde genel kurul sırasında yönetim kurulu ve denetçilerin ibrasının gündeme eklenerek ve TTK'nun 374. maddesine aykırı olarak ibrasına karar verilen yönetim kurulu üyelerinin ve bunlara yakın akrabalığı bulunan ortakların oylarıyla yönetim kurulu ve denetçinin ibralarının sağlandığını, yönetim kurulu üyelerine aylık 3.000 TL huzur hakkı verilmesi kabul edilerek bu ortaklara örtülü kazanç sağlama amaçlandığını, öte yandan temettü dağıtımı zorunlu iken kar dağıtılmamasını öngören bilanço ve raporların kabul edildiğini, alınan kararların ana sözleşmeye, iyiniyet kurallarına ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 01.03.2007 tarihli olağan genel kurulunda alınan 2, 3, 4, 5 ve 6. sayılı kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin afaki ve hukuka aykırı olduğunu savunmuştur.

Davalı vekili, davacının taleplerinin afaki ve hukuka aykırı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibraları ile ilgili oylamaya katılamayacakları, bunların oyları çıktığında oylamaya katılan 290 hissenin ibranın reddi, 10 hissenin ise ibranın kabulü yönünde oy kullandığı, bu durumda yönetim kurulunun ibra edilmediği, şirket ortağı olmayan denetçi ibrasının ise geçerli olduğu, bilanço ve hesapların kabulünde oylama bakımından bir usulsüzlük bulunmamakla birlikte bu hususlarla ilgili yeterli açıklama ve denetleme yapılmadığından bilanço ve hesapların onaylanmasının iyiniyet kurallarına aykırı olduğu, önceki sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının yok hükmünde olduğuna karar verilmiş ise de, bu durumda iptali istenen sermaye artırımının 100.000 TL’den 1.500.000 TL’ye artırılması şeklinde değerlendirilmesi gerektiği, bu açıdan yapılan artırımda bir usulsüzlük olmadığı, ancak bu halde ana sözleşme değişikliğinde sermayenin 500.000 TL'den 1.500.000 TL çıkartıldığı belirtileceğinden bunun gerçek durumu yansıtmayacağı, öte yandan kısa bir süre önce yapılan sermaye değişikliği yargıya taşınmışken bundan kısa bir süre sonra sermaye artırımına gidilmesini gerektirecek koşulların davalı tarafça ortaya konulmadığı gibi iyiniyet kuralları ile de bağdaşmadığı, buna karşılık yönetim kurulu üyeleri ve denetçi seçiminde ve yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı verilmesinde usulsüzlük ve iyiniyet kurallarına aykırı bir yön tespit olunamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 01.03.2007 tarihli olağan genel kurulunda alınan 2 sayılı kararın yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin kısmı ile bilanço ve hesapların onaylanmasına dair 3 ve sermaye artırımına ilişkin 5 sayılı kararların tamamen iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 30.05.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/595, Karar No: 2018/1420, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/595 E.  ,  2018/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Menfi tespit istemine ilişkin olarak açılan davada Mersin 2. Asliye Ticaret ve Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit davasıdır.

Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, "davacı ve davalılar arasında ticari ilişki bulunmadığından bahisle bu dava açılmıştır. Davacının ikametgahı Mersin'de, davalı ... İletişim Gıda Ambalaj ve Pazarlama Ltd. Şti.'nin ikametgahı İskenderun'da, davalı ... Kağıt Ambalaj Matbaa San. ve Tic. A.Ş.'nin ikametgahı Konya'dadır. HMK'nın 6. maddesine göre genel yetkili mahkeme davalının ikametgahı mahkemesi olup, her ne kadar dava konusu çekin keşide yeri Mersin ise de, davacı tarafından imza itirazında bulunduğundan ve dava konusu çek içeriği kabul edilmediğinden, hukuki ilişki davacı tarafından inkar edildiğinden, dolayısıyla sözleşmenin ifa yerinin Mersin olduğu ileri sürülemeyeceğinden, dava, davalıların ikametgah adresinde açılabilecektir. Dolayısıyla, davaya bakma hususunda mahkememizin yetkili olmadığı, yetkili mahkemenin davalıların ikametgahının olduğu İskenderun ve Konya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davalılardan ... Kağıt Ambalaj Matbaa San. ve Tic. A.Ş. yönünden ayrılmak suretiyle yetkili Konya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, 6100 sayılı HMK'nun 6/1. maddesinde, “Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. " denilmektedir. Bu durumda somut olayda davalının adresi Mersin İlinde bulunduğu gerekçesiyle, karşı yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlenmiştir.

Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesine göre, "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. HMK'nın 116/1-a maddesinde, kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı, ilk itiraz olarak düzenlemekte; 117/1. maddesinde ise "ilk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir.

Somut olayda; davacı vekilinin, davacının 27/06/2016 tarihli çekten dolayı davalılara bir borcu bulunmadığını, çek üzerindeki imzanın sahte olduğunu ileri sürerek, çek nedeni ile davacının, davalılara borcu bulunmadığının tespiti istemiyle dava açtığı, davalılardan ... tarafından süresinde yetki itirazında bulunulduğu ve Konya Mahkemelerinin yetkili olduğunun ileri sürüldüğü, davalı ...'nin yerleşim yeri adresinin ise "..." olduğu anlaşılmaktadır.

Davada, HMK'nın 6. maddesi gereğince davalının yerleşim yeri mahkemeleri olan Konya Mahkemelerinin yetkili oldukları ve davada kesin ve özel yetki kuralının da bulunmadığı ve davalılardan ... tarafından süresinde yetki itirazında bulunulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, davada, Konya Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olup, uyuşmazlığın, Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34117, Karar No: 2017/13856, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34117 E.  ,  2017/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğünün ihale ettiği, ... ... enerji nakil hattı yapım işinde, ihaleyi alan davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'nin alt işvereni ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, yapılan işin dağın başında şantiye şartlarında gerçekleştirilen mesleki riski yüksek olan son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin hafta sonlarıda dahil olmak üzere her gün 06:00 ilâ 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak müvekkilinin bu güne kadar herhangi bir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince davalılardan ihale makamı TEİAŞ'ın ödenmeyen son üç aylık işçilik alacaklarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her hak ediş döneminde şantiyelere asılması gereken ilanların asıldığını ancak dava konusu alacaklar ile ilgili olarak müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, müvekkili kurumun dava konusu işin yapımında ihale makamı olduğundan davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen günlük yevmiyenin fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. vekili, ihale makamı tarafından gerekli duyurular yapılıp işçi ücretlerinin ödendiği kesinleşmeden kendilerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yetkilisi, diğer davalı ... A.Ş. firmasının alt işvereni olduklarını, davacının söz konusu işte çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen ücret miktarının doğru olduğunu, işçilerin alacaklarını ödeyemediklerini, ancak ücret dışında hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerini kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.