muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6471, Karar No: 2024/1090, Tarih: 13.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/6471 E.  ,  2024/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/271 E., 2022/166 K.

DAVALILAR : ... v.d.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun 17.04.2019 tarihli ve 2019/438 Esas, 2019/476 Karar, 17.04.2019 tarihli ve 2019/439 Esas, 2019/449 Karar, 08.07.2021 tarihli ve 2021/259 Esas, 2021/268 Karar, 08.07.2021 tarihli 2021/274 Esas, 2021/274 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere davaya konu uyuşmazlık 3290 sayılı Kanun ile değişik 2981 sayılı Kanun'un 10/c maddesine göre idari işlemle davalı ... adına oluşan tapu kaydının zilyetlik nedenine dayalı olarak iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Aynı bölgede, aynı sebepten kaynaklı ve davalı ...'nin davanın kabulü yönünde meclis kararı aldığı birden fazla dava bulunduğu gibi bu davalardan sekizinin dava konusu da aynı parseldir. Bu davalardan bir çoğu 7. Hukuk Dairesi tarafından görülmüş ve uyuşmazlığı nihayete erdirecek şekilde kararlar verilmiştir.

Benzer davalarda farklı kararlar çıkmaması, içtihat yeknesaklığının sağlanması, özellikle aynı parselin dava konusu edildiği davalar yönünden mükerrer ya da birbiri ile çelişen ve infazı mümkün olmayan hükümler çıkmaması açısından anılan dosyaların tek bir Daire tarafından bakılması elzemdir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

13.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/536, Karar No: 2006/3324, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/536 E.  ,  2006/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 105 ada 322 sayılı parsel 8612 m2'lik bölümünün tarla niteliği ve 353 parsel sayılı 4630 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ahşap ev ve tarla cinsiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 322 sayılı parselin orman sayılan yer olduğu iddiasıyla, diğer davacılar taşınmazların murisleri ... 'ten kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 21.05.2005 tarihli bilirkişi raporunda 353 parselden (C) işaretli (1369 m2) ve (D) işaretli (866 m2) bölümlerinin tespit maliki ... mirasçıları adlarına, A işaretli (68 m2) bölümünün ... mirasçıları adlarına, B (2226 m2) işaretli bölümünün ... mirasçıları adlarına, 105 ada 322 parselde B (2657 m2) işaretli bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, A (5955 m2) işaretli bölümünün ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetii tarafından 322 parselin (A) bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/24539, Karar No: 2012/36617, Tarih: 05.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/24539 E.  ,  2012/36617 K.**

* ORMAN YANGININA SEBEBIYET VERME

* ANIZ YAKMAK

* TAKSIRLE YANGINA NEDEN OLMA

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 110

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 171

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: YANAN SAHANIN DEVLET ORMANI SAYILMAYAN YERLERDEN OLMASI, YANGININ TAŞINMAZ ÜZERİNDE YAPILAN TEMİZLİKTEN ARTA KALAN ÇALI VE DİKENLERİN ÖBEKLER HALİNDE BİR ARAYA TOPLANARAK YAKILMASI SONUCU BAŞLAMASI, FINDIK BAHÇESİ İÇERİSİNDE SON BULMASI VE YAKILANLARIN DA ANIZ NİTELİĞİ TAŞIMAMASI KARŞISINDA; EYLEMİN 5237 SAYILI TCK’NIN 171. MADDESİNDE TANIMLANAN GENEL GÜVENLİĞİN TAKSİRLE TEHLİKEYE SOKULMASI SUÇUNU OLUŞTURUP OLUŞTURMAYACAĞININ TARTIŞILMASI GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda yanan sahanın devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğu, yangının taşınmaz üzerinde yapılan temizlikten arta kalan çalı ve dikenlerin öbekler halinde bir araya toplanarak yakılması sonucu başladığı ve yine fındık bahçesi içerisinde son bulduğu, yangının anız yangını şeklinde olmadığı ve yakılanların da anız niteliği taşımadığı tespit edilmiş olmasına göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 171. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmadan suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca talebe aykırı olarak (BOZULMASINA), 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3550, Karar No: 2015/982, Tarih: 26.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/3550 E.  ,  2015/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ve davalı vek. Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 19.05.2009 ve 01.06.2009 tarihli iki ayrı ...Satış Noktası sözleşmelerinin imzalandığını, davalının satış noktalarında müvekkilinin dağıtımını yaptığı gazlı ve gazsız ürünlerin satımını üstlendiğini, her iki sözleşmeye göre müvekkilinin pazarlama faaliyetlerine katkıda bulunmak için ödeme yaptığını, sözleşmenin herhangi bir nedenle sona ermesine sebebiyet vermesi halinde iade edileceğini, davalının satış noktalarından birinin kapatıldığı gibi başka marka su ve gazsız içecek sattığının tespiti üzerine sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile pazarlama faaliyetine katkı bedeli alacağı 33.732,04 TL, cezai şart alacağı 15.000 TL'nin davalıdan avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede işyerlerinden birinin kapatılmasının fesih nedeni olarak gösterilmediğini, davacının gazlı içecek piyasasına hakim olmasından dolayı sözleşmeyi farklı ürün satıldığı gerekçesiyle feshederek bedel iadesi ve cezai şart isteyemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında iki ayrı direkt satış noktası sözleşmesi imzalandığı, davalının satış noktalarında başka firmalara ait gazlı ve gazsız ürün pazarladığı, davacının sözleşmeyi haklı olarak feshettiği ve sözleşme hükümleri gereğince davalıya ödenen pazarlama faaliyetine katkı bedelinin iadesinin gerektiği, ayrıca sözleşmenin 9. maddesine göre davalının kurulan sözleşmeyi uygulamaya yanaşmaması veya uygulamaktan tek yanlı vazgeçmesi, yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde sözleşmenin feshedileceği, 19.05.2009 tarihli sözleşme için 25.000,00 TL, 01.06.2009 tarihli sözleşme için 100.000,00 TL cezai şartın ödeneceğinin kararlaştırıldığı, bu düzenlemeler karşısında sözleşmeler davacı yanca haklı nedenle, davalı tarafın sözleşme ve ekinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebi ile feshedildiği, davalının cezai şart ödemekle yüümlü olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe giriş tarihi olan 01.10.2011 tarihinden sonra açılmıştır. Davacı vekili, cezai şart alacağı ve katılım katkı payı bedeli yönünden iki ayrı Direkt Satış Noktası sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmelerin birinde 25.000 TL, diğerinde 100.000 TL cezai şart alacağına ilişkin hükümler düzenlenmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde cezai şart alacağı yönünden fazlaya dair haklarını saklı tutarak 15.000 TL talep etmiştir. Buna göre dava dilekçesi içeriğinden cezai şart alacağı bakımından davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmaktadır. Oysa, HMK'nun 109. maddesine göre; “Talep konusunun miktarı açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Bu durumda mahkemece cezai şart alacağı yönünden davacının talebini tam dava olarak sürdürmesi gerektiği hususunun davacı vekiline ihtarat yapılması ve toplam cezai şart alacağı yönünden eksik peşin harç tamamlatılarak davaya devam edilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6689, Karar No: 2012/4965, Tarih: 02.07.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/6689 E.  ,  2012/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... Taşımacılık Taah.ve Tic.Ltd.Şti. vs. ile davalı eski ... Kömür İşletmesi Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.06.2011 gün ve 2009/332-2011/174 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava dilekçesinde davacılar olarak ... Taşımacılık Taah.ve Tic.Ltd.Şti. ile ... gösterilmiş, davacılar vekili taraflar arasında ortaklık olduğunu dava dilekçesinde açıklamıştır. Dosyada bulunan 07.12.2007 tarihli yapım sözleşmesinde yüklenici olarak ... Taşımacılık Taah.ve Tic.Ltd.Şti. ile ...'in isimleri yer almaktadır. Mahkemenin temyiz incelemesine konu kararında davacı olarak ... Taşımacılık Taah.ve Tic.Ltd.Şti. yazılmış, ...'ten hiç söz edilmemiştir. Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ise... adına da karar temyiz edilmiştir. ... ile... arasında nasıl bir ilişki olduğu anlaşılamamaktadır. Bu ilişkiyi gösterir belgenin davacı tarafından temin edilmesi ve gerekli açıklamanın alınması,

2-Kararı... adına temyiz eden Avukat ...'in...'ten alınmış vekâletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, vekâletnamenin temin edilmesi ve temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3615, Karar No: 2018/5586, Tarih: 19.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3615 E.  ,  2018/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2010 tarihli iddianamesi ile, 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ile vergi suçu ve eklerine aykırı olarak “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı; “muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanık hakkında “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında "muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanma” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9533, Karar No: 2011/737, Tarih: 15.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9533 E.  ,  2011/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2010 gün ve 2009/9 Esas, 2010/46 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 22.10.2010 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 22.12.2009 günlü raporuyla saptanan travma sonrası akut stres bozukluğu, uyum bozukluğu tanısının; 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanmasını gerektirir şekilde mağdurenin beden veya ruh sağlığında bozulmaya neden olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıldıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3500, Karar No: 2019/462, Tarih: 04.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/3500 E.  ,  2019/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 27.03.2017 tarih 2017/373 esas - 2017/385 karar sayılı kararının davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden KALDIRILMASINA, ... 8. Aile Mahkemesinin 15.11.2016 tarih ve 2015/214 esas - 2016/961 karar sayılı kararının davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın HMK'nun 373/1. maddesi gereğince ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 04.02.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3344, Karar No: 2021/16347, Tarih: 21.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3344 E.  ,  2021/16347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık savunmasında, katılanın Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu dilekçesi ile ilgili Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/503 Soruşturma sayılı dosyasında gerekli tahkikat yapılarak olay ile ilgili kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, bu kararın kesinleştiğini beyan ederek bu karara ilişkin fotokopi sunması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 172/2. maddesinde yer alan hüküm ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların şüphelilerin hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunması şartına bağlandığı, bu şartın aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan “hukuk devleti”, “adil yargılanma hakkı” ve “non bis in idem” (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz)” ilkelerinin ihlallerini de engelleyeceği ve 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak kanuna uygun düzenlenen iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.04.2014 tarihli, 2014/503 soruşturma numaralı dosya getirilerek sanık hakkında aynı eylemden dolayı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip verilmediği, bu kararın taraflara tebliğ edilip edilmediği ve kesinleşip kesinleşmediği hususunda akıbeti araştırılıp, aynı eyleme ilişkin olduğu ve kesinleştiğinin belirlenmesi halinde daha önceden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Yasanın 172/2. maddesi uyarınca yeni delillerin ortaya çıkması halinde ve/veya olağanüstü kanun yolu ile kaldırılmadıkça aynı konuda adı geçen sanık hakkında kamu davası açılmasının mümkün olmadığı dikkate alınmadan ve/veya bu usulü hataların giderilip giderilmediği duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1614, Karar No: 2017/2638, Tarih: 09.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1614 E.  ,  2017/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğer davalılar aleyhine 09/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taksirle orman yangınına neden olmaktan dolayı uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ..., ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalıların murisinin tarlasındaki anız ve kuru otları yakması sonucu, orman yangınına sebep olduğunu ve ceza mahkemesinde taksirle orman yangınına sebep olmak suçundan yargılanarak mahkum edildiğini beyan ederek, ceza yargılamasında bilirkişi tarafından belirlenen maddi zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, yangına davalıların murisinin kusuru ile sebep olduğu gerekçesi ile keşif sonrası alınan bilirkişi raporu benimsenerek, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 112. ve 114. maddeleri uyarınca belirlenen tazminat ile idarenin yangın söndürmede kullandığı arazöz giderine hükmedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 114. maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Mahkemece, orman mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınarak, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 112. maddesi uyarınca hayatiyetini kaybeden fidanlara ilişkin tazminat dışında, 114. maddeye göre yangın etkisi altında kalan 8 hektar yönünden ağaçlandırma tazminatına hükmedilmiş ise de; Orman Muhafaza memurları tarafından düzenlenen 05/04/2012 tarihli tutanak esas alınarak hayatiyetini kaybetmiş fidan sayısı ve bu fidanların kapladığı alan tespit

edilerek bununla sınırlı olarak ağaçlandırma tazminatına hükmedilmelidir. Yangının meydana geldiği 8 hektar alanın tamamı üzerinde ağaçlandırma yapıldığı kabul edilerek tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

edilerek bununla sınırlı olarak ağaçlandırma tazminatına hükmedilmelidir. Yangının meydana geldiği 8 hektar alanın tamamı üzerinde ağaçlandırma yapıldığı kabul edilerek tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.