muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1545, Karar No: 2021/1475, Tarih: 23.11.2021

24. Kira sözleşmelerinin kapsamı altında kiralamaya ilişkin anlaşma ile ilgili bir takım esaslara da yer verilmektedir. Bunun yanı sıra genel ve özel şartlar da sözleşmede bulunmaktadır. Kiralanan ile ilgili genel hususlar bütün sözleşmelerde yer almaktadır. Ancak kiracı ile mülk sahibi arasında kararlaştırılan birtakım maddeler özel şartlar sınıfına girmekte ve özel şartlarda gösterilmektedir.

25. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 2886 sayılı Kanun çerçevesinde yapılan ihale sonucunda taraflar arasında düzenlenen ve bir yıl süreli kira sözleşmesine göre kira müddeti 15.06.2005 başlangıç tarihli olup 15.06.2006 tarihinde sona erecektir. Sözleşmenin 8. maddesinde, “Aktin hitamında taraflardan birisi yekdiğerine fesih ihbarında bulunmadığı takdirde sözleşme aynı koşullarda süresi belirsiz hale gelecektir” hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm geçerlidir ve tarafları bağlar. 2886 sayılı Kanun’un 75. maddesi uyarınca kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren, işgalin devam etmesi hâlinde, sözleşmede hüküm varsa ona göre hareket edileceği, kira sözleşmesinde özel hüküm bulunduğu ve bu özel hükümlere göre hareket edilmesi gerektiği, kira sözleşmesinin 8. maddesine göre sözleşmenin sonunda taraflardan birisi diğerine fesih ihbarında bulunmadığından sözleşmenin aynı koşullarla süresi belirsiz (belirsiz süreli) hâle geldiği kabul edilmelidir.

26. Taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli hâle geldiği sonucuna varıldığından belirsiz süreli kira sözleşmelerinde fesih bildirimi konusunda açıklama yapılmasında fayda vardır.

27. Konut ve çatılı işyerlerinde sözleşme süresiz yapılmış veya sonradan süresiz hâle gelmiş ise bu durumda fesih bildiriminin dava tarihinde yürürlükte bulunan BK’nın 262. maddesindeki koşullara uygun olarak yapılması gerekir.

28. Borçlar Kanunu’nun 262. maddesinde; “İcar için ne sarih ne de zımmi bir müddet tayin edilmemiş olursa, gerek müstecir gerek mucir, ihbar suretiyle akdi feshedebilir.

Akitte, hilafına bir hüküm tayin edilmemiş ise, iki taraftan her biri aşağıdaki kaideler dairesinde feshi ihbar edebilir:

1 – Mefruş olmayan apartmanlar, yazıhane, tezgah, dükkan, mağaza, mahzen, samanlık, ahır, ve bu gibi mahaller ancak mahalli adetince muayyen en yakın vakit için ve böyle bir adetin fıkdanı halinde altı aylık bir müddetin hitamı için ve her iki halde üç ay evvel yapılması lazım gelen bir ihbar ile...” hükmü bulunmaktadır.

29. Anılan maddeye göre, süresiz kira sözleşmelerinde altı aylık dönemler için üç ay önce feshi ihbarda bulunmak ve altı ayın sonunda dava açmak suretiyle akdin feshi ve kiralananın tahliyesi istenebilir. Altı aylık dönemin birinde tebliğ ettirilen feshi ihbar ancak o dönem sonunda dava açma hakkı verir. Bu feshi ihbar sonraki dönem için kullanılamaz.

29. Anılan maddeye göre, süresiz kira sözleşmelerinde altı aylık dönemler için üç ay önce feshi ihbarda bulunmak ve altı ayın sonunda dava açmak suretiyle akdin feshi ve kiralananın tahliyesi istenebilir. Altı aylık dönemin birinde tebliğ ettirilen feshi ihbar ancak o dönem sonunda dava açma hakkı verir. Bu feshi ihbar sonraki dönem için kullanılamaz.

30. Kanun koyucu kiracının fesih tarihine kadar tahliye için hazırlıklarını yapması ve yeni bir yer bulması, kiralayanın ise yeni bir kiracı bulabilmesi için böyle bir süre öngörmüştür. Amaç tarafların zarar görmemesidir.

31. Borçlar Kanunu’nun 262. maddesinde düzenlenen süreler kamu düzenine ilişkin olmayıp bu sürelerden daha fazla süre tayin edilmesi de mümkündür (Hukuk Genel Kurulunun 30.06.2010 tarihli ve 2010/6-320 E., 2010/349 K. sayılı kararı).

32. Somut olaya gelince; kira sözleşmesinin başlangıç tarihi (15.06.2005) dikkate alındığında, 20.06.2011 tarihinde dava açılabilmesi için ikinci altı aylık dönem olan 15.12.2010-15.06.2011 dönemi için feshi ihbarın üç ay önceden yani 15.12.2010-15.03.2011 tarihleri arasında yapılması gerekir. Davalı ... tarafından davacıya gönderilen feshi ihbar bildirimi 13.06.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, dava da 20.06.2011 tarihinde açılmıştır. Davacının feshi ihbarı yukarıda anlatıldığı gibi ikinci altı aylık dönemin üç ay öncesine rastlamadığından hukukî sonuç doğurmaz. Feshi ihbar süresinde yapılmadığından davacının kiracılık sıfatı devam etmektedir.

33. O hâlde, BK’nın 262. maddesinde yazılı koşulların gerçekleştiğini kabule olanak bulunmadığından, mahkemece davacının kiracılık sıfatının tespiti talebinin kabulüne karar verilmesi gereklidir.

34. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, 15.06.2005 tarihinden itibaren bir yıl süreli olarak kiralanan taşınmazın, sözleşme tarihinden sonra 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren hüküm ile 2886 sayılı Kanun’un 75. maddesine tabi hâle geldiği, değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren kira sözleşmesinin kendiliğinden uzamasının mümkün olmadığı, davaya konu edilen dönem itibariyle varlığı devam eden bir kira sözleşmesinin bulunmadığı, kira sözleşmesi Kanun hükmü gereği sona ermiş olmasına rağmen davacının taşınmazı kullanmaya devam etmesinin taraflar arasında geçerli bir kira sözleşmesi kurulduğu anlamına gelmeyeceği, kira sözleşmesinin süresi sona erdiğinde, fesih ihbarında bulunulmadığı gerekçesiyle sözleşmenin süresiz hâle geldiğinden söz edilemeyeceği, bu nedenle direnme kararının yerinde olduğu ve onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

35. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

36. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

35. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

36. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440/III-2. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.11.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

2886 sayılı Devlet İhale Kanunu 1/1. maddede, genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin, özel idare ve belediyelerin alım, satım, hizmet, yapım, kira, trampa, mülkiyetin, gayri aynî hak tesisi ve taşıma işleri bu Kanunda yazılı hükümlere göre yürütüleceği düzenlenmiştir.

2886 sayılı Devlet İhale Kanununun Ecrimisil ve Tahliye başlıklı 75. maddesinde bazı kamu kuruluşlarının ve mazbut vakıfların taşınmaz mallarının gerçek veya tüzel kişilerce işgali üzerine fuzuli şagilden ecrimisil alınması ve taşınmazın boşaltılmasına ilişkin hükümler bulunmaktadır.

Bazı idarelerin taşınmazını kiralaması işlemi 2886 sayılı Kanuna tabi olsa da bu kira sözleşmesinin sona ermesi ve taşınmazın boşaltılması yönünden aynı Kanunun 75. maddesi ile getirilen istisna hükmü tüm kamu kuruluşlarını kapsamamaktadır.

Bu hüküm ilk hâliyle Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları hakkında getirilmiş iken 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesinde, 2886 sayılı Kanunun belediye taşınmazları hakkında da uygulanacağı hükme bağlanmakla; belediyelere ait taşınmazların kira sözleşmelerinde de 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi hükümleri uygulanacaktır.

Sözü edilen 75. madde Ecrimisil ve Tahliye başlığı altında düzenlenmiş olup, son fıkrası dışındaki hükümleri şöyledir:

Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları, özel bütçeli idarelerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallar ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanunun 9 uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, idarelerin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz.

Ecrimisile itiraz edilmemesi hâlinde yüzde yirmi, peşin ödenmesi hâlinde ise ayrıca yüzde onbeş indirim uygulanır. Ecrimisil fuzuli şagil tarafından rızaen ödenmez ise, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil olunur.

Kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren, işgalin devam etmesi hâlinde, sözleşmede hüküm varsa ona göre hareket edilir. Aksi hâlde ecrimisil alınır.

İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine, bulunduğu yer mülkiye amirince en geç 15 gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.

Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Maddede belirtilen veya başka Kanunda bu madde kapsamına alınan idareler 2886 sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 sayılı Yasa'ya ya da Borçlar Kanunu'na tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın "kira parası" adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına da gelmez.

Belediye sınırları içindeki çatılı binaların kiralanmalarında, kiralayanla kiracı arasındaki hukukî münasebetlerde uygulanması gereken 6570 sayılı Kanun, 14. maddesindeki düzenlemeyle 2886 sayılı Kanununa tabi olarak kiraya verilen gayrimenkuller hakkında da uygulanmaktadır. 1.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren TBK ile 6570 sayılı Kanun kaldırılmış ve yerine TBK hükümleri uygulanır hâle gelmiştir. TBK 339/2. maddede, kamu kurum ve kuruluşlarının, hangi usul ve esaslar içinde olursa olsun yaptıkları bütün kira sözleşmelerine de konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiş olup hükümde, 2886 sayılı Kanundan açıkça söz edilmese de madde gerekçesiyle değerlendirildiğinde bu hüküm 2886 sayılı Kanununa tabi idareler yönünden 6570 sayılı Kanun, 14. maddesindeki düzenlemenin benzeri niteliğindedir.

6570 sayılı Kanunun 11. maddesinde, kiracı kira müddetinin bitmesinden en az on beş gün evvel mecuru tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdire sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır hükmü bulunduğundan kiracının bu şekilde bildirimi bulunmadıkça Kanun kapsamına giren taşınmazlar yönünden kira sözleşmesi sürenin dolması ile kendiliğinden sona ermemektedir.

6570 sayılı Kanunun 11. maddesinde, kiracı kira müddetinin bitmesinden en az on beş gün evvel mecuru tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdire sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır hükmü bulunduğundan kiracının bu şekilde bildirimi bulunmadıkça Kanun kapsamına giren taşınmazlar yönünden kira sözleşmesi sürenin dolması ile kendiliğinden sona ermemektedir.

Belediye sınırları içindeki çatılı binaların kiralanmalarında uygulanan bu hükümler gereğince kira sözleşmesi sürenin dolmasıyla kendiliğinden sona ermez ise de 75. maddedeki düzenleme öncelikle uygulanması gereken daha özel düzenleme niteliğini taşıdığından kira sözleşmesinin sona ermesi bakımından 6570 sayılı Kanun hükümlerine başvurulamayacağı için sürenin dolmasıyla kira sözleşmesinin sona ermediği sonucuna da varılamayacaktır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; 15.06.2005 tarihinden itibaren 1 yıl süreli olarak kiralanan taşınmaz 13.06.2005 olan sözleşme tarihinden sonra 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren hüküm ile 2886 sayılı Kanunun 75. madde hükümlerine tabi hâle gelmiştir. Değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren kira sözleşmesinin kendiliğinden uzaması mümkün olmaktan çıkmış olup davaya konu edilen dönem itibarıyla varlığı devam eden bir kira sözleşmesi bulunmamaktadır.

Kira sözleşmesi Kanun hükmü gereği sona ermiş olmasına rağmen davacının taşınmazı kullanmaya devam etmesi taraflar arasında geçerli bir kira sözleşmesi kurulduğu anlamına gelmez. Davalı idarece çekilen ihtarnamede kira sözleşmesinin feshine karar verildiğinden söz edilmesi ve davacıdan sözleşmesinin sona ermesinden sonraki süreçte kira parası adı altında para tahsil edilmesi kira sözleşmesinin sona ermediği ya da yeni kira sözleşmesi kurulduğu anlamına da gelmemektedir.

Kira sözleşmesi Kanun hükmü gereği sona ermiş olmasına rağmen davacının taşınmazı kullanmaya devam etmesi taraflar arasında geçerli bir kira sözleşmesi kurulduğu anlamına gelmez. Davalı idarece çekilen ihtarnamede kira sözleşmesinin feshine karar verildiğinden söz edilmesi ve davacıdan sözleşmesinin sona ermesinden sonraki süreçte kira parası adı altında para tahsil edilmesi kira sözleşmesinin sona ermediği ya da yeni kira sözleşmesi kurulduğu anlamına da gelmemektedir.

Taraflar arasındai sözleşmenin 8. maddesinde “akdin hitamında taraflardan birisi yekdiğerine fesih ihbarında bulunmadığı takdirde sözleşme aynı koşullarda süresi belirsiz hâle gelecektir” bulunmakta ise de sözleşme imzalandıktan bir ay sonra yürürlüğe giren hüküm ile taşınmaz 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi kapsamına alındığından öncelikle uygulanması gereken açık kanun hükmü ile süresi bittiğinde sona eren kira sözleşmesinin, süre bittiğinde fesih ihbarında bulunulmadığı gerekçesiyle süresiz hâle geldiğinden söz edilmesi mümkün değildir. Kaldı ki taşınmazın 6570 sayılı Kanun kapsamındaki taşınmazlardan olduğu yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuyla anlaşılmış olup 6570 sayılı Kanunun 1. maddesine göre bu Kanuna tabi taşınmazların kiralanmalarında kiralayanla kiracı arasındaki hukukî münasebetlerde bu kanun ile Borçlar Kanununun bu kanuna aykırı olmayan hükümleri tatbik olunacağından farklı bir sonuca da varılamayacaktır. Zira bu Kanunun 11. maddesinde kiracıya tanınan fesih hakkı, kiralayana tanınmamış ve sözleşmenin kiracı bildirimi olmadıkça aynı koşullarda bir yıl uzayacağı düzenlenmiş iken kiralayan fesih bildiriminde bulunmaz ise sürenin belirsiz hâle geleceği şeklinde Kanuna aykırı bir sözleşme hükmüne sonuç bağlanabilmesi de mümkün değildir.

Mahkemece bozmaya konu edilen kararda, kira sözleşmesinin sona erdiği ve kiracılık sıfatı bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi yukarıda açıklanan esaslara uygun olmakla, direnme hükmünün onanması gerektiği görüşünde olduğumdan hükmün özel daire bozma kararı gibi bozulması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/11631, Karar No: 2010/13692, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11631 E.  ,  2010/13692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .... Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.452.00 TL’nin davalıdan tahsiline bonolardan borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah Edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3243, Karar No: 2022/8944, Tarih: 10.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3243 E.  ,  2022/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2015 tarih, 2015/5149 Soruşturma numaralı iddianamesi ile ‘’ sanığın Ankara 2. Bölge Su ve Kanal İşletme Dairesin ait... Mah. ...Sokak üzerinde bulunan logar kapağının ... plakalı... Marka araçla çaldığı, yapılan araştırmada aracın sanık ...'in adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği’’ belirtilerek dava açılmış ise de; dosya içerisinde mevcut 19.09.2014, 24.09.2014, 25.09.2014 tarihli tutanaklarla tüm logar kapaklarının yerinde olduğunun belirtildiği halde, ...Aski Genel Müdürülüğünün 2. Bölge Su ve Kanal İşleri Dairesi ...Şube Müdürlüğünün 09.09.2014 tarih ve 9259 sayılı yazısı ile İncili sokak üzerinde logar kapağı çalındığı ihbarı olduğunu bildiren ihbar yazısı ve bu olaya ilişkin tutanakların dosya içerisinde olmadığı, bunların temini için Dairemizin iade kararı sonrası, İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan yazıya, ...İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15.03.2022 tarihli yazısında, ‘’amirliğimiz mıntıkası dahilinde herhangi bir olay olmadığından adli işlem yapılmadığı, polis merkez amirliğimiz tarafından herhangi bir işlemin olmadığı, polis merkezimiz mıntıkası dahilinde istenen hususlar hakkında Sincan Polis Merkez Amirliğinin 2014/3408 sayılı yazılarına istinaden cevabi yazı aynı polis merkez amirliğine tarafımıza göndermiş olduğunuz yazılar olduğu, yazıların tarafımızda sadece fotokopi nüshası olduğu tespiti ile bahse tarafımızda bulunan tüm fotokopi suretleri gönderilmiştir’’ şeklinde cevap verildiği görülmekle, olaya ilişkin soruşturma evrakların Sincan Polis merkezinden sorularak, temininin sağlanıp, hangi tarihte, tam olarak nerede ve nasıl logar kapağı çalındığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve olayın nasıl ve ne şekilde meydana geldiği hususları da açıklanmadan eksik gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.