muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/755, Karar No: 2024/4632, Tarih: 28.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/755 E.  ,  2024/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1936 E. 2022/1632 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 nci maddesi, 63 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiilerinin temyiz isteği; sübuta, vasfa, uyuşturucu maddelerin diğer sanıklara ait olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mükerrirlik şartlarının oluşmadığına, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın üzerinde ve ikametgahında yapılan aramalarda uyuşturucu madde bulunduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Bursa Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 12.01.2022 tarihli raporu göre; ele geçirilen maddelerin 1860 gram bonzai maddesi olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın üzerinde ve ikametgahında yapılan aramalarda uyuşturucu madde bulunduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Bursa Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 12.01.2022 tarihli raporu göre; ele geçirilen maddelerin 1860 gram bonzai maddesi olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

3. Dava dosyası kapsamında, 21.11.2021 tarihli olay ikamer arama muhafaza altına alma tutanağı ve kolluk tarafından düzenlenen diğer tutanaklar, Kriminal Laboratuvardan alınan rapor, sanıkların savunmaları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık ... savunmalarında üzerinde çıkan uyuşturucu maddelerin kendine ait olmasına rağmen ikametinde ele geçen maddelerin diğer sanıklara ait olduğunu söyleyerek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, sanığın evinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin tek bir yerde değil çeşitli yerlerde ele geçmiş olduğu, sanığın savunmasında belirttiği şekilde tek bir poşet içinde olmadığı, ele geçen uyuşturucu maddelerin bir kısmının gizlenmiş olduğu, sanığın ikametin her iki katını da kendisinin kullandığını belirttiği, kolluk görevlilerince sanığın uyuşturucu sattığına yönelik ihbarlar bulunduğu ve ikametinin teknik takibe alınmış olduğu, diğer sanıklar Uluç ve Tufan'ın üzerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri, ayrıca sanık ...'in kollukta samimi ikrarda bulunacağını belirterek sanık ...'a ait olduğunu söylediği uyuşturucu maddelerin yerini söylemesinin etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak amacıyla yapıldığı ancak somut olayda etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı, sanığın üzerinde ve ikametinde ele geçen toplam 1.860,0 gr ağırlığında olan bitki parçalarının sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5F-EMB-PICA ve 4F-MDMB-BUTICA maddelerini ihtiva ettiğinin tespit edildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/4-a maddesine göre uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoid olmasının artırım nedeni olarak belirlendiği, böylece sanık ...'in üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, eylemin kanunda öngörülen suç tipine uymasına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmış olmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, eylemin kanunda öngörülen suç tipine uymasına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmış olmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/1936 Esas, 2022/1632 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2190, Karar No: 2007/3256, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2190 E.  ,  2007/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3858, Karar No: 2023/6389, Tarih: 15.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2020/3858 E.  ,  2023/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/75 E., 2017/223 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki tazminat davasında mahkemece verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 12.11.2019 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte gelen Davacı vekili Avukat ..... ile davalı vekili Avukat ..... geldiler. Taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra eksiklik nedeni ile geri çevrilen dosya eksik hususlar tamamlanarak tekrar gelmekle işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 15.05.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen gün ve saatte gelen Davacı vekili Avukat ..... ile davalı vekili Avukat ..... geldiler. Taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra eksiklik nedeni ile geri çevrilen dosya eksik hususlar tamamlanarak tekrar gelmekle işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 15.05.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin vergi borcu nedeniyle stok sahasında bulunan 1.501.000 ton kömürün 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun (6183 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca davalı tarafından haczedildiğini, hacze konu kömürün 325.000 tonunun satılarak paraya çevrildiğini, kalanının ise müvekkilinin uyarılarına karşın davalı tarafından satılmadığı gibi müvekkilinin satmasına izin de verilmediğini, 6183 sayılı Kanun'un 87 nci maddesine göre satılamayan ve bozulacak menkul niteliğindeki kömürlerin müvekkiline iade edilmesi gerektiğini, ancak uzun süre satılmadan açık havada bekletilen kömürün oksidasyon sonucu ekonomik değerinin düştüğünü, kömürlerin iade edilmiş olması halinde davacının kömürü satıp vergi borcunu ödeyebilecek iken davalının haksız eylemi sonucu zarara uğradığını, yaptırdıkları tespitte kömürün haciz tarihinde rayiç değerinin 67.134.672,17 TL olarak tespit edildiğini, Manisa Defterdarlığı tarafından hazırlanan 10.05.2005 tarihli raporda da hacze konu kömürlerin rayiç değerinin rapor tarihi itibariyle 60.000.000,00 TL civarında olarak bildirildiğini, davalı tarafından müvekkili aleyhine Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/537 Esas sayılı dosyasında açılan tasarrufun iptali talebine ilişkin dava dilekçesinde haczedilen kömürün değerinin davalının yaptırdığı tespitte 18.811.277,00 TL'ye düştüğünün açıkça ikrar edildiğini, vergi borcunu ödemedeki gecikmeden davalının sorumlu olduğunu belirterek 24.393.435,14 TL vergi aslı dışında davacının faizden sorumlu tutulmamasına, davacının ödemede kusurlu bir gecikmesi bulunduğu takdirde sadece ödeyemediği bölüm için gecikme faizi ödemesine, davacının davalıya olan borcundan, oluşan zarar tenzil edilerek artan kısmın haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; davacı vekili 07.06.2017 tarihli duruşmada, 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun kapsamında yapılandırılan vergi borcunun müvekkili tarafından ödendiğini, tazminat talebi dışındaki diğer taleplerinin konusuz kaldığını belirterek uğranılan zarar yönünden karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunulduğunu, davacının 50.892.410,00 TL'yi bulan vergi borcunun tahsili amacıyla kömür stok sahasında bulunan sanayi tipi kömürlerin Soma Vergi Dairesi tarafından 04.04.2002, 31.10.2002, 18.06.2003 ve 12.07.2004 tarihli tutanaklarla haczedildiğini, sanayi tipi kömürün tüketim ve kullanım alanının sadece termik santraller olduğunu, kömürün satışı için azami gayretin gösterildiğini, haczedilen kömürün ancak 325.000 tonunun değişik tarihlerde tek alıcı konumundaki Soma Elektrik A.Ş.'ye satılabildiğini, vergi dairesinin 08.05.2003 tarihinde satış için ilan düzenlediğini, ancak yapılan ihaleye iştirak edilmemesi nedeniyle mahcuzların satılamadığını, tek alıcı konumunda olan Soma Elektrik A.Ş.'nin ise ihtiyaçları olan kömürü ihale yolu ile temin edebileceklerine ilişkin 13.01.2005 tarihli kararıyla hacze konu kömürleri almaktan kaçındığını, kömürlerin davacı uhdesinde kalması ya da iade edilmesi halinde de davacı yanın kömürü satabilme imkanı olmadığını, kömürün mücbir sebeple satılamaması sonucu oluşan değer kaybında müvekkilinin kusuru olmadığını, haciz tarihlerinde kömürün aynı zamanda yönetim kurulu başkanı da olan davacı şirketin ortağına yediemin sıfatıyla teslim edildiğini, haczedilen malı teslim edildiği şekliyle korumak ve talep edildiğinde vermekle yükümlü olan yedieminin zarardan sorumlu olduğunu, stok sahasındaki toz kömürlerin zaman içerisinde hava ile teması neticesi ekonomik değerinde azalma olacağını düşünerek değerini Soma 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/161 D. İş sayılı dosyasında tespit ettirdiklerini, bu tespitte stok sahasındaki kömürlerin bir kısmının rantabl bulunarak 18.813.377,00 TL değerinde olduğu, kalan kömürlerin ise ekonomik değerinin bulunmadığının belirlendiğini, satılamayan bu kısmın davacının borcunu karşılamadığını savunarak davanın reddini istemiş; aşamalardaki beyanlarında davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, davacının oksidasyonu önleme için gereken önlemleri almadığını, kömürlerin zilyetliği davacıda olup iade edilmesi gibi bir şeyin de söz konusu olmadığını, davacının paraya çevirme işlemini davalının bilgisi dahilinde her zaman yapabileceğini, davacının müterafik kusuru bulunduğunu, 6183 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinde yer alan "geri verilebilir" ifadesinden geri verme konusunda İdarenin takdir hakkı bulunduğunun anlaşılması gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2011 tarihli ve 2010/288 Esas, 2011/141 Karar sayılı kararıyla; davacının dava açarken yatırması gereken peşin harcı verilen süreye rağmen yatırmadığı, dava dosyasının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 409 uncu maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32 nci maddesi gereğince yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın HUMK'un 409 uncu maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 24.11.2011 tarih ve 2011/10591Esas, 2011/11186 Karar sayılı kararı ile; dava konusu uyuşmazlık kural olarak nispi harca tabi olmakla birlikte davalısı harçtan muaf olduğundan, dava sonunda alınması gereken karar ve ilam harcının tamamı dava açılırken yatırılan maktu harç ile karşılanmış olduğundan davacı tarafından nispi harcın yatırılmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir" şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı şirketin vergi borcu nedeniyle menkul mal niteliğindeki kömürlerin davalı tarafça 6183 sayılı Kanun kapsamında haczedildiği, bir kısmının satılıp paraya çevrildiği, ancak büyük bir kısmı satılamadığı gibi uzun süre açık havada bekletildiği, davacı borçluya iade de edilmediği, 01.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre davalı tarafın uygun stoklama yapmadığı ve haczedilen menkul malın usulüne uygun muhafaza edilmeyerek açık havada bırakıldığı, menkul malda değer azalışı oluştuğu, Kanun'a uygun koşullarda satışı yapılamayan menkul mal 6183 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davacıya iade edilmediğinden davalının meydana gelen zarardan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 uncu maddesi gereğince sorumlu olduğu, hükme esas alınan raporda davacının uğradığı zararın 13.695,559,00 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.695.559,00 TL maddi tazminatın 27.07.2010 dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, kaldı ki idari yargıda öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin de dolduğunu, mahcuzların davacı şirket müdürüne yediemin olarak teslim edildiğini, davacı tarafın kömürlerde zaman içinde oksidasyona bağlı değer kaybı oluştuğunu bilmesi nedeniyle bu konuda önlem almakla yükümlü olduğunu, davacı şirketin hiçbir önlem almadığı gibi borcuna da uzun süre kayıtsız kaldığını, vergi dairesinin satışı gerçekleştirip amme alacağının tahsili amacıyla tüm yasal işlemleri yaptığını, tek alıcı konumundaki Soma Elektrik A.Ş.'ne ilanlar tebliğ edilmesine karşın her iki satışta da alıcı çıkmadığını, hacze konu kömürlerin tek alıcısı Soma Elektrik A.Ş. olup başka bir şekilde değerlendirilmesine fiilen imkan olmadığını, piyasada kömüre hiçbir talep olmayıp kömürün en başından itibaren ekonomik değerinin bulunmadığını, İdarenin sorumlu tutulabilmesi için ağır kusurlu olması gerektiğini, stok sahasında haczedilen kömürün yerinin değişmediğini, davacının paraya çevirme işlemini vergi dairesinin bilgisi dahilinde olmak kaydıyla her zaman yapma şansına sahip bulunmasına karşın geçen zaman içerisinde mahcuzların iadesi veya satışıyla ilgili davalı İdareden hiçbir talepte bulunmadığını, davacının zararı en aza indirmek konusunda çabası olup olmadığı araştırılmaksızın zararın tümünün davalıya yükletilmesinin yerinde olmadığını, diğer taraftan teminat göstererek 6183 sayılı Kanun uyarınca her zaman kömürleri geri alma imkanı olan davacının bu konuda girişimi olmadığını, hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 04.04.2002, 31.10.2002, 18.06.2003 ve 12.07.2004 tarihlerinde davacı şirketin vergi borcu nedeniyle stok sahasında haczedilen ve davacı şirket ortağı ve yetkilisine yediemin olarak teslim edilen, ancak alacaklı kamu idaresi tarafından satışı yapılmayan hacze konu kömürlerin oksidasyon (hava ile teması ve uzun süre beklemesi) sonucu değer kaybetmesi nedeniyle oluşan zararın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (BK) 41 ve 43 üncü, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 51 inci maddeleri, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 73, 77, 82, 83, 84, 85 ve 87 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.