muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8538, Karar No: 2018/14632, Tarih: 28.06.2018

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı ...'in 06.03.1995 tarihinde sevk edildiği askerlik hizmetini ifa ederken 03.04.1996 tarihinde ... tarafından "Bir Hecmeden Fazla Tekrarlayan Psikotik Reaksiyon" teşhisi ile "askerliğe elverişli değildir" raporu verilmesi üzerine davacının, davalı vakfa başvurarak maluliyet yardımı talebinde bulunduğu, bu talebin 01.07.1998 tarihli vakıf yönetim kurulu kararı ile kabul edildiği ve "bakım yardımı" kapsamına alındığı, yönetmelik gereği rahatsızlığın askerlik süresi içersinde oluşmadığına dair Milli Savunma Bakanlığı Sağlık Daire Başkanlığının 12.05.2014 tarihli yazıları doğrultusunda vakıf yönetim kurulunun 22.05.2014 tarihli kararı ile yardımın kesilmesi ile eldeki davanın açıldığı, mahkemece davacının rahatsızlığının askerlik öncesi veya askerliği yaptığı esnada oluştuğuna dair herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın davalı vakfın sunduğu deliller doğrultusunda davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı ...'in "askerliğe elverişli değildir" raporuna dayanak "Bir Hecmeden Fazla Tekrarlayan Psikotik Reaksiyon" rahatsızlığının askerlik öncesi veya askerliği yaptığı esnada oluştuğuna dair askerlik şubesi dosyası, davacı hakkında düzenlenen tüm sağlık kurulu raporları ilgili kurumlardan getirtilerek dosyanın toplanan deliller ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek alınacak rapor da dikkate alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25252, Karar No: 2017/17928, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25252 E.  ,  2017/17928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı ... vd. davalılar ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede ;

Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değer biçilmesi gerekirken, arsa olarak değer biçilmiş olması ve kamulaştırmadan arta kalan bölümde değer düşüklüğü bulunmadığı gerekcesiyle ilk karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmişse de; aynı kamulaştırma nedenine dayalı olarak taşınmaza komşu 602 ada 29 parsel sayılı taşınmaza ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/71 Esas ve 2013/203 Karar sayılı 12.03.2013 tarihli kararı ile arsa vasfında olduğu kabul edilerek 85,00 TL/m2 birim bedeli üzerinden değer biçildiği ve kamulaştırmadan arta kalan bölüm için de değer düşüklüğü bedeline hükmedildiği; kararın, Dairemizin 2014/19147 Esas, 2014/28159 Karar sayılı 02.12.2014 günlü kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olduğu da gözetilerek, taşınmazın dosyadaki bilgi ve belgelere göre arsa olarak kabul edilmesi gerektiği halde maddi hata sonucu yukarıda yazılı şekilde hükmün bozulmuş olduğu anlaşıldığından, taşınmaza arsa olarak değer biçen ve kamulaştırmadan arta kalan bölümde değer düşüklüğü olduğu kabul edilmek suretiyle değer azalışı bedelinin de hesaplanmış olduğu 21.11.2012 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre toplam 223.138,72 TL kamulaştırma bedeline hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle ... vd. davalılar ile davalı ... vekillerin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4488, Karar No: 2015/5673, Tarih: 07.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4488 E.  ,  2015/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/490-2013/1861

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, muris Hasan Kabadayı'nın borcu olduğu gerekçesiyle 28/02/2000 ödeme tarihli borç senedine istinaden müvekkileri aleyhine 5.750,00 TL ile icra takibine geçildiğini, söz konusu senet altındaki imzanın murise ait olmadığını, muris Hasan Kabadayı'nın bununla ilgili olarak davalı Tarım Kredi Kooperatifi görevlileri hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ve Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinde 2003/20 Esas 2004/11 Karar sayılı dosya ile dava açıldığını, ayrıca icra takibine konu senedin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibin ve senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, raporda "inceleme konusu senette Hasan Kabadayı adına atılı imzanın basit tersimli sınırlı sayıda karakterden oluşan teşhise götürecek önemli karakteristik yazı ve tanı unsurları içermeyen bir imza olması nedeniyle söz konusu imzanın aidiyetinin, bu meyanda sorulduğu üzere Hasan Kabadayı'nın eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediği"nin bildirildiği, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sırasında alınan adli tıp raporunda da dava konusu senedin altındaki imzanın muris Hasan Kabadayı'nın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğini ancak murise ait olduğu tespit edilemeyen imzaya ilişkin senede istinaden davacılar aleyhine takibe girişilemeyeceği ve bu meblağa ilişkin murisin borçlu kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştr.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5490, Karar No: 2008/14173, Tarih: 18.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/5490 E.  ,  2008/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Hukuk  (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2007

Davacı, Mart 1991 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  Mart-1991  ile dava tarihi olan 21.10.2004 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulü ile davacının 1.3.1991-15.10.2004 tarihleri arasında tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sattığı ürün bedelinden tarım Bağ Kur’a  13.12.2005 tarihinde prim kesintisi yapıldığı, diğer yıllarda prim kesintilerinin bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılmadığı, ziraat oda kaydının 5.11.1972,   kooperatif kaydının ise 16.10.1987 tarihinden beri devam ettiği,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, 20.4.1982-31.12.1984 tarihleri arasında  1479 sayılı Yasa’ya tabi  sigortalı olduğu, 7108378986 Bağ No’lu tarihsiz tarım Bağ Kur sigortalılık giriş bildirgesi bulunduğu    anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının  2926 sayılı  Yasa'nın  10. maddesindeki bir kısım kayıt ve belgelerinin bulunduğu doğrudur. Ancak uyuşmazlık döneminde sigortalılığının başlayabilmesi için  davacının Kurum’a  başvurması,  prim ödemesi  veya sattığı ürün  bedelinden  prim kesintisi yapılması gerekir. Davacının Kurum’a ulaşan bir başvurusu ve prim ödemesi bulunmadığına göre ve mahkemece uyuşmazlık döneminde  ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığı da araştırılmadan  istemin kabulüne  karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; öncelikle 2926 sayılıl Yasa'dan 7108378986 Bağ No’lu  tarihsiz giriş bildirgesinin Kurum kayıtlarına intikal edip etmediği bu Bağ numarasının davacıya ne surette ve  ne zaman  verildiği, bu Bağ No’da başka kayıtlı sigortalı olup olmadığı bu giriş bildirgesine göre davacının sigortalılık kayıt ve tescilinin yapılıp yapılmadığı Kurumdan sorularak davacının  önceden devam edegelen  tarım Bağ Kur sigortalısı olup olmadığını araştırmak davacının tarihsiz giriş bildirgesine göre tarım Bağ Kur   sigortalısı olmadığının anlaşılması durumunda;  uyuşmazlık  konusu olan 1.3.1991-15.10.2004 tarihleri arasındaki dönemde  ürün satışı yaptığı kişi,  kurum ve kuruluşları  açıklattırmak  bu kişi, kurum ve  kuruluşlardan  ürün bedelinden  prim kesintisi  yapılıp  yapılmadığını  sormak, yapılmış  ise belgelerini getirtmek  ve tüm deliller  bir arada  değerlendirilerek  sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1892, Karar No: 2011/13831, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1892 E.  ,  2011/13831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı .... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 30.12.2008 tarihinde satın aldığı araçta bulunan yol bilgisayarının Türkçe olmadığı konusunda daha önce uyarılmadığını, yabancı dil bilmediği için türkçe menü içermeyen bilgisayardan yararlanamadığını, bu durumun maldan beklediği faydaları azalttığını ileri sürerek, Türkçe tanımlı menünün yüklenmesini Türkçe menülü yol bilgisayarıyla değişimini, otomobilin Türkçe menülü olanı ile değiştirilmesini, bedeli oranında indirim yapılmasını ve tahsilini istemiştir.

Davalılar aracın standartlarına uygun bir şekilde üretildiğini, Türkçe menünün bulunması zorunluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Türkçe menünün bulunmamasının teknik ve hukuki anlamda ayıp oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya satılan araçta bulunan yol bilgisayarının Türkçe menü içermediği, yabancı dil içerir menüye sahip olduğu ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki ihtilaf, bu hususun ayıp niteliğinde bulunup bulunmadığı hususundadır. Hemen belirtmek gerekirki otomobilde yol bilgisayarının Türkçe menü içermediğinin satımdan önce davacıya anlatıldığı ve davacınında bu durumu bilerek otomobili satın aldığı 2011/1892-13831

davalılar tarafından ispat edilememiştir. Bu itibarla, Türkiye'de satılan aracın Türkçe menülü bilgisayar olduğu zannıyla davacı tarafından satın alındığının kabulü gerekir. Türkçe menü içermeyen araçtan dolayı, davacının araçtan beklediği faydayı azalttığının kabulü gerekir.

Bu husus 4077 sayılı yasa anlamında ayıp niteliğinde olduğu içinde davacının taleplerinin değerlendirilmesi zorunludur. Hal böyle olunca davacının aracın değişimi veya araç için ödediği bedelin iadesi talebi taraflar arasındaki hak ve menfaatler dengesini bozar nitelikte ve TMK 2. maddesindede iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil edeceğinin kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek aracın yenisiyle değişimi veya araç için ödenen bedelin iadesi dışında kalan diğer talepleri değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Oto.Tic. A.Ş'ye iadesine, 13.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/3849, Karar No: 2022/2798, Tarih: 08.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3849 E.  ,  2022/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimle serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla,5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.