muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22054, Karar No: 2012/6691, Tarih: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22054 E.  ,  2012/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Artova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu, 25.04.2011 havale tarihli dilekçesinde özetle, daha önce aynı takip ile ilgili olarak zamanaşımı iddiasında bulunarak icranın geri bırakılmasını talep ettiğini, Artova İcra Hukuk Mahkemesince davasının kabul edilerek 05.01.2011 tarihinde icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, bu karara rağmen aynı takip dosyasında yeniden ödeme emri gönderildiğini, bu nedenle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 25.05.2011 tarihli duruşmada borçluya dilekçesi açıklattırılmış, borçlu  beyanında takibe konu senedin zamanaşımına uğradığını, bu nedenle dava açtığını ileri sürmüştür.

Somut olayda, borçlu tarafından dilekçede dile getirilen husus, daha önce zamanaşımı sebebi ile icranın geri bırakılmasına dair Artova İcra Hukuk Mahkemesince verilmiş karar olmasına rağmen yeni gönderilen ödeme emrinin karara uygun olmadığıdır. Borçlu,  dilekçesinde yeni gönderilen ödeme emri üzerine zamanaşımı olgusunu ileri sürmediği gibi, bahsi geçen Artova İcra Hukuk Mahkemesi'nin 05.01.2011 tarih ve 2010/7 Esas, 2011/1 Karar sayılı ilamında da her ne kadar ikincil talep olarak zamanaşımı sebebi ile icranın geri bırakılması istenmiş ise de; mahkemece öncelikli talep hakkında yani, takibe konu ilam niteliğindeki belgenin ödeme emrine eklenmediği gerekçesi ile ödeme emrinin iptaline karar verildiği, borçlunun beyan ettiği gibi takibin iptali yönünde bir kararın bulunmadığı görülmektedir.

Alacaklının talebi ile ödeme emrinin iptali kararı üzerine, karara uygun olarak borçluya yeni ödeme emri 20.04.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Yeni ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yapması gereken, açıkça zamanaşımı olgusunu dile getirmekten ibarettir.

Borçlunun dava dilekçesinde hiç söz etmediği bir hususu, duruşmada açıklama adı altında ileri sürmesi HUMK.nun 75.maddesine (HMK.nın 25.maddesine) aykırıdır.

O halde mahkemece, borçlunun şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü hususların incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18060, Karar No: 2019/4333, Tarih: 01.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18060 E.  ,  2019/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan noter satış sözleşmesi ile bir araç alıp adına tescil yaptırdığını, sorasında aracın başka kişilere satıldığını, ancak aracın çalıntı olduğu gerekçesiyle araca el konulduğunu ve aracı alan kişilerin sırasıyla uğradıkları zararı akidi olan kişilerden dava yolu ile tazmin ettiklerini, en son kendisinin ödeme yaptığını belirterek, ... olduğu 58.800,00-TL.nın 01/08/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tazmin ve tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisinin ayıplı ya da değiştirilmiş hırsızlık malı satmadığının açıkça ortada olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin ayıplı ya da değiştirilmiş hırsızlık malı satmadığının açıkça ortada olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 'Davalı tarafından, davanın başında beri aracın 3.kişiye satıldığı, davacı ile araç alım-satımına ilişkin bir anlaşma olmadığı, sadece araç kendi üzerinde olduğundan vekalet vererek resmi satışın yapılmasını sağladığı iddia edildiğine göre bu hususun araştırılması gerekmiştir. Dosyaya celp olunan ...... 2004/7517 Soruşturma sayılı dosyasının incelemesinde, dosyamızda davacı sıfatıyla yer alan ...'in 19/03/2008 tarihli ifadesinde, öz yeğeni olan .....işletmiş olduğu oto galeri dükkanına takıldığını, kendisinin oto galeri dükkanında olduğu sırada yeğeninin satın almış olduğ...plakalı ...marka otoyu getirerek bu oto ile ilgili olarak süreli vekaletinin olduğunu ve son günü olduğunu söyleyerek üzerine almasını istediğini, kendisinin yeğeni olmasından dolayı tanıyıp bildiği için güvenip, aracı üzerine aldığını, bu olaydan hiçbir menfaat veya zararı ve giderinin olmadığInı, otoyu satışı sırasında bir defa gördüğünü oto ile ilgili detaylı bilğiyi yeğeni .... bildiğini, otonun adına kayıtlı olmasından dolayı satışını yaptığı kişiyi bir kere gördüğünü aradan uzun zaman geçtiği kim olduğunu hatırlamadığını, bedel ödemediğini söylediği görülmüştür. Dosyamızda davacı olan ...'in yeğeni .....de aynı soruşturma dosyasındaki 19/03/2008 tarihli ifadesinde; galericilik yaptığını, kendisine değişik tarihlerde satılması için oto geldiğini ve bu otoların bir kısmını üzerine aldığını bir kısmınıda vekaleten sattığını.., .... marka otoyu ... .... isimli ... yerini çalıştıran ... ....isimli şahsın satılması için getirdiğini, kendisininde takas yoluyla bu otoyu satın aldığını, ....ile anlaştıklarında kendisine bir aylık vekalet getirdiğini ve bunu kabul ettiğini, vekaletin günlü olması nedeniyle amcası ...'in üzerine satış yaptırdığını, otoyu satın aldığı esnada ruhsat bilgileri ile otunun üzerinde bulunması gereken motor ve şase numarasını kontrol etmediğini ancak otonun kazalı olduğunu galericilik yaptığından dolayı anlayıp bilerek aldığını, otonun kendisinde kaldığı zaman içerisinde hiç bir değişiklik yapmadığını ve yaptırmadığını, kendisinden sonraki otoyu satın alan kişi veya kişileri tanımadığını, otunun direk satışını verdiği için sattığı kişileri tanımadığını söylediği ve otomobili satın aldığını söylediği kişi .......ile imzaladıkları oto satış mukavelesini sunduğu görülmüştür. Oto satış mukavelesi incelendiğinde, davaya konu araç için..... .satıcı olarak imzalarının olduğu görülmüştür.Bu hali ile, davacının araç alımında bir bedel ödemediğinin kendi ifadesinde yer aldığı, aracın kendisine yeğen...... tarafından satıldığı.... de bu aracın ......tarafından satıldığı görülmekle, herkesin aldığını iade yükümlüsü olduğu davada, davalıya yönelmeyi gerektiren şartların oluşmadığı görülmüştür' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Borçlar Kanununun 189. ve devamı maddelerinde düzenlenen, zapta karşı tekeffül hükümlerinden kaynaklanmaktadır. Satım sözleşmesinde satıcının zapta karşı tekeffül borcunu düzenleyen Borçlar Kanununun 189. maddesinde, satıcının, satılan şeyin bir üçüncü şahıs tarafından satım akdi zamanında mevcut bir hak sebebi ile tamamen veya kısmen zapt edilmesinden, alıcıya karşı mesul ve zamin olduğu açıklandıktan sonra, devamındaki maddelerde de, (BK.189-193 mad.) bu yükümlülüğün koşulları ve zararın kapsamı konusunda açıklamalar getirilmiştir. Borçlar Kanununun 192. maddesinde, satılanın tamamen zaptı halinde, satımın münfesih addolunacağı ve alıcının, satıcıdan aynı maddenin 1, 2, 3 ve 4. bentlerinde yazılı zararları isteyebileceğini hükme bağlamıştır. Bu hükümlere göre, satılanın tamamen zaptı halinde alıcı, satılandan elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği semereler düşülmek suretiyle,... olduğu semenin faizi ile birlikte iadesini isteyebilir. Satım bozulduğuna göre, satıcının mal varlığında satım bedeli nedensiz kalır. Bu itibarla satış bedelinin alıcıya her halde geri verilmesi gerekecektir. Alıcının, satıcıdan isteyebileceği zarar ise, "menfi zarar"dır. (Örneğin, alıcının, satım sözleşmesinin kuruluşu ve ifası için yaptığı ve artık kendisi için tamamen boşa gitmiş sayılan giderler. Borçlar Kanunu Madde 192/4) Hemen belirtilmelidir ki, alıcının, satılanın tamamen zaptı halinde satıcıya karşı ileri sürebileceği bu istemlerin kabul edilebilmesi için, satıcının kusurlu olup olmaması, sonuca etkili değildir. Zira satıcının bu konudaki sorumluluğu, kusursuz sorumluluktur. Bununla beraber satıcı, menfi zarar dışında, hiç bir kusurun kendisine yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe alıcının, satılanın zaptı yüzünden uğradığı diğer her türlü zararlarını da ödemekle yükümlüdür. (Borçlar Kanunu Madde 192/son fıkra).

Somut olayda, davacının 09.04.2004 tarihinde davalıdan noter satış sözleşmesi ile satın alıp, adına tescil ettirdiği araca,çalıntı olduğu gerekçesiyle savcılık tarafından el konulduğu tüm dosya kapsamı ile anlaşılmakta olup, bu hususlar taraflar arasında da çekişmesizdir.Az yukarda açıklanan ilkeler doğrultusunda zapta karşı tekeffül hükümleri gereğince davacı uğradığı zararları akidi olan davalıdan isteyebilir. Öyle olunca mahkemece, B.K 192/1 maddesi hükmüde dikkate alınmak suretiyle yukarda açıklanan ilkeler doğrultusunda taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2016/15059, Karar No: 2018/3856, Tarih: 11.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15059 E.  ,  2018/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının kayınpederi olduğunu, eşi ile Almanya'dan izinli geldiklerinde davalıya ait olan dava konusu dairede oturduklarını, davalının dairenin onların olacağı ve tamirat ve tadilat yaptırabilecekleri şeklindeki söylemlerine güvenerek, masraf yaptığını, kısa bir süre önce eşi ile arasında başgösteren anlaşmazlıklar nedeniyle eşi ve kayınpederi tarafından sözü edilen daireden atıldığını ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 25.870,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu konutun tadilat ve tamiratlarının kendisi tarafından yapıldığını, oğlu ve davacının kira sözleşmesine rağmen bugüne kadar kira ücreti ödemediklerini, davacının elde ettiği gelirin ancak kendi şahsi ihtiyaçlarını karşılayacak düzeyde olduğunu, dairenin oğlu ve davacıya verileceğine dair taahhütte bulunmadığını; ayrıca, kabul anlamına gelmemek kaydıyla istenilen alacak tutarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının davalı ile aralarındaki hukuki ilişkiyi ispat yönünden yazılı bir belge ibraz etmediği, davacı tarafından isimleri bildirilen tanıkların “masrafı istenen tadilatların davacı tarafından yaptırıldığı” şeklinde, davalı tarafından isimleri bildirilen tanıkların bir kısmının ise; tadilatların malik olan davalı tarafça yaptırıldığı ve masrafların davalı tarafından ödendiği” yönünde beyanda bulundukları, alacak miktarı nazara alındığında davacıya yemin telif etme hakkı hatırlatıldığı halde davacı vekilinin yemin deliline dayanmayacağını beyan ettiği; bu nedenle, ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. ./..

2)Taraflar arasında mülkiyeti davalıya ait taşınmazı davacı tarafın eşi ile birlikte bedel ödemeksizin belli bir süre kullandığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık; davalıya ait taşınmazda davacının tadilat ve onarım yapıp yapmadığı yapmış ise, ne oranda maddi katkıda bulunduğu, maddi katkısı var ise, yaptığı harcamaları sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda davalıdan talep edip edemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

2)Taraflar arasında mülkiyeti davalıya ait taşınmazı davacı tarafın eşi ile birlikte bedel ödemeksizin belli bir süre kullandığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık; davalıya ait taşınmazda davacının tadilat ve onarım yapıp yapmadığı yapmış ise, ne oranda maddi katkıda bulunduğu, maddi katkısı var ise, yaptığı harcamaları sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda davalıdan talep edip edemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Kural olarak haklı bir sebep olmaksızın bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür.(TBK. m.77) Sebepsiz zenginleşmeden doğan borç ilişkisinde haklı bir sebep olmaksızın başka bir şahıs aleyhine zenginleşen kimsenin malvarlığında meydana gelen artışın aynen veya nakden iadesi söz konusudur.

Her borç ilişkisinde olduğu gibi sebepsiz zenginleşmede de bir borçlu ve bir alacaklı vardır. Sebepsiz zenginleşme ilişkisinin borçlusu, malvarlığı haklı bir sebep olmaksızın başkası aleyhine artan (zenginleşen) kişidir. Şahsilik prensibi gereğince kim haksız yere zenginleşmişse davanın o kişiye karşı yöneltilmesi gerekir.

Somut olayda; davacının, kayınpederine ait olan ve eşi ile Almanya'dan izinli geldiklerinde oturmakta oldukları evde tadilat ve tamirat yaptığını iddia ederek, masraflarının davalıdan tahsilini talep ettiği; davalının ise; tadilat ve tamiratların tamamının kendisi tarafından yapıldığını ve davacının herhangi bir katkısının olmadığını savunduğu anlaşılmıştır.

Tadilat ve onarımların kimin tarafından yapıldığı ve yapılan masrafın tutarının her türlü delille ispatı mümkündür.

TMK'nın 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde; gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere, ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal hükümler ve açıklamalar ışığında ve mahkemenin de kabulünde olduğu gibi; davada ispat yükü davacıda olup, davacı iddasını her türlü delille ispat edebilir.

Yukarıda belirtilen yasal hükümler ve açıklamalar ışığında ve mahkemenin de kabulünde olduğu gibi; davada ispat yükü davacıda olup, davacı iddasını her türlü delille ispat edebilir.

Mahkemece; delil tespiti dosyası getirtilmiş, taraflarca ismi bildirilen tanıklar dinlenmiş, taşınmaz başında keşif yapılarak bilirkişi raporu temin edilmiştir. Davacı tarafından ismi bildirilen tanık ...’ın "...yaklaşık 4-5 yıl önce davacı ile babasının gelerek mutfak dolabı yaptırmak istediklerini söylediği, dolap yapılacak evin hangi katta olduğunu hatırlamadığını, Günhanı kiracı mı yoksa ev sahibi mi olduğunu bilmediğini ancak, davacının dolabı kendi evine yaptırdığını söylediğini, parasını da davacının ödediğini, ödenen bedeli hatırlamadığını, davalının dolap montajı yapılırken kendilerini gördüğünü ve bir itirazı olmadığını beyan ettiği, diğer tadilat ve onarım işlerinin bir kısmı bakımından ise; doğrudan o işleri yapan ve tanık olarak ifadesine başvurulan ..., ... ile ...’in davalı tarafın savunmalarını doğrular beyanları karşısında; davacının mutfak dolabı yaptırdığı iddiasını ispat ettiği ancak, mahkemece bu husus gözardı edilerek, davacı tarafa yemin teklif edildiği ve davacı vekilinin yemin teklif etmeyecekleri beyanı nedeniyle davanın ispat olunamadığından tümden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu noktada; mahkemece, toplanan delillere göre davacıya yemin teklif hakkının hatırlatılmasının gerekip gerekmediği, gerektiğinin kabulü halinde yemin teklif etme hakkı olan tarafın yemin deliline başvurmayacakları yönündeki beyanının hüküm sonucuna etkisinin ne olacağı konusunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Yemin, taraflardan birinin davanın çözümlenmesine etkili olan bir vakıanın doğru olup olmadığı hakkında kanunun belirlediği şekilde mahkeme (hakim) önünde beyanda bulunmasıdır. Yemin eden taraf bu beyanın doğruluğunu namus, şeref ve kutsal saydığı bütün inanç ve değerleri ile teyit etmektedir. Medeni Usul Hukukumuzda yemin delili kesin delil niteliğindedir.

Mülga 1086 sayılı HUMK’nda düzenlenen hakimin teklif etme müessesesi 6100 sayılı HMK’da,“takdiri delilerle ispatın mümkün olduğu hallerde, hakimin kanaatini(tamamlayıcı) yemin ile değil, diğer delillerle tamamlaması” gerekçesi ile benimsenmemiş ve yasaya alınmamıştır.( Ejder Yılmaz ( Medeni Yargılama Hukukunda Yemin,2.Baskı, ...-2012, sayfa 26 ve 42).

6100 sayılı HMK düzenlemesine göre; taraf delillerini yemine hasretmedikçe önce diğer delilleri incelenir ve iddianın ispatlanmaması halinde son çare olarak yemin deliline başvurulur. Eğer iddia diğer delillerle ispatlanmışsa, yemin teklifine gerek yoktur. Hatta iddiasını ispat eden taraf buna rağmen yemin teklif edecek ve karşı taraf da yemin eda edecek olursa bunun herhangi bir hükmü yoktur.( Yılmaz Ejder, a.g.e, sayfa 116) .

6100 sayılı HMK düzenlemesine göre; taraf delillerini yemine hasretmedikçe önce diğer delilleri incelenir ve iddianın ispatlanmaması halinde son çare olarak yemin deliline başvurulur. Eğer iddia diğer delillerle ispatlanmışsa, yemin teklifine gerek yoktur. Hatta iddiasını ispat eden taraf buna rağmen yemin teklif edecek ve karşı taraf da yemin eda edecek olursa bunun herhangi bir hükmü yoktur.( Yılmaz Ejder, a.g.e, sayfa 116) .

Bu itibarla; yukarıda da belirtildiği gibi temyiz incelemesine konu uyuşmazlığın her türlü delille ispatı mümkün olup, davacının iddiasını ileri sürüş biçimi ve tanık ...’ın beyanı ile davacının davasını kısmen( mutfak dolaplarına ilişkin masraf talebi yönünden) ispat ettiği, belirtilen kısım yönünden son çare olan yemin beyanına başvurulmasına gerek olmadığı, bu haliyle yargılama sırasında alınan davacının yemin deliline başvurmayacaklarına dair açıklamasının sözü edilen sonuca herhangi bir etkisi olmayacağı da gözetilerek; mutfak dolabı yönünden talebin kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın tümden reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte yazılı nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3151, Karar No: 2019/6694, Tarih: 25.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3151 E.  ,  2019/6694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın MERNİS adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, aynı Kanunun 21/2. maddesine göre yapılan 19.11.2014 tarihli tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın 12.02.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık ...'nın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarının 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hüümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 25.09.2019 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3830, Karar No: 2015/15680, Tarih: 03.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3830 E.  ,  2015/15680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/3-2014/184

Dava dilekçesinde, .....Mahallesi 215 ada 15 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı ve davacı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya gönderilen G.G.T ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü yazısına göre 2011 yılı itibarıyla kapama zeytinin üretim gideri 401,04 TL ve satış fiyatı (1,75-2,35)TL olduğu halde Dairece aynı gün incelenen 2015/3715 E-15669 K sayılı dosyada mevcut aynı müdürlüğe ait 03.05.2013 tarihli yazı ekinde yer alan veri cetvelinde ise 2011 yılı itibarıyla zeytinin satış fiyatı 1 TL ve üretim masrafı (185-298) TL olarak bildirilmiştir.

Yukarıda belirtilen aynı idareye ait iki veri listesi arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı, hangisinin doğru olduğu ilgili kurumdan sorularak zeytinin 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.