muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18837, Karar No: 2013/18310, Tarih: 21.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18837 E.  ,  2013/18310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 tarih ve 2011/138-2012/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK.'nun 3494 sayılı kanunla değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, boya sektörünün öncü kuruluşlarından biri olduğunu, markaları yönünden güven ve itibarın sembolü haline geldiğini, holding bünyesindeki şirketlerden ...ve Oğulları Boya, Vernik ve Reçine Fabrikaları A.Ş. adına tescilli "DYO" markasının tanınmış marka olduğunu, TPE nezdinde de tanınmış marka olarak tescilli olduğunu, aynı zamanda müvekkili şirket markalarının tamamının da toplumda tanınmışlık düzeyine erişmiş markalar olduğunu, davalının marka başvurusuna konu “dew” ibaresinin, müvekkilinin “dyo” ve “dewilux” unsurlu tanınmış markalarıyla iltibas oluşturduğunu, davalı markanın tüketici grubu ile müvekkilinin ürünlerinin hitap etmekte olduğu tüketici grubunun aynı olduğunu, ayrıca kendi markalarının tanınmış olması nedeniyle davalı markasının hiçbir sınıfta tescilinin mümkün olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2011-M-2335 sayılı kararının iptaline ve davalının “dew” ibareli marka başvurusu tescil edilmiş ise tescil edilen markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili firmanın her türlü petrol ve petrol ürünleri, madeni yağ ve kimyevi maddeler alanında faaliyet gösteren büyük bir işletme olduğunu, özellikle madeni yağ sektöründe tercih edilen bir marka haline geldiğini, ''Dew” markasının 4. sınıfta 2001/17402 no ile 01. sınıfta 2003/18034 no ile müvekkili adına tescilli olduğunu, 2009/103387 sayılı başvurunun da sahibi olduğunu, davacının itiraza dayanak markaları ile müvekkilinin “dew” markasının benzer olmadığını, davacının tanınmışlık iddiasının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK’nun 17/06/2011 tarih 2011/M-335 sayılı kararının 2. sınıf yönünden iptaline, (boyalar, vernikler, laklar, pas önleyiciler, ahşabı koruyucu maddeler, boyalar için bağlayıcı ve inceltici maddeler, boya pigmentleri, metali koruyucu maddeler, ayakkabı boyaları; matbaa boyaları ve mürekkepleri, tonerler, besin maddelerini ispençiyarı ürünleri ve içecekleri boyamaya mahsusu maddeler, işlenmemiş doğal reçineler, boyacılar dekarötörler matbaacılar ve sanatçılar için metal levhalar ve toz halde metaller), fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2009/24438 kod numaralı dew markasının 02. sınıftaki ürünler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 21/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1244, Karar No: 2020/7800, Tarih: 26.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1244 E.  ,  2020/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm dava ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, davalılardan ..., ..., ...’ya gerekçeli kararın yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle doğrudan doğruya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görüldüğünden adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresi beklenilmesi,

Diğer yandan davalı ...’nın karar tarihinden önce öldüğü anlaşıldığından adı geçen davalının mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile tespit edilecek mirasçılarına gerekçeli kararın tebliği ve temyiz süresinin beklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6673, Karar No: 2015/9457, Tarih: 17.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6673 E.  ,  2015/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun 10.03.1997 olan doğum tarihinin gerekçeli karar başlığında 10.03.1993 olarak yazılması,

2-Suç tarihinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezanın iki yıldan az olması ve yakınanın da giderilmesi gereken bir zararının bulunmadığının anlaşılması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gereklililiği,

3-4857 sayılı İş Kanunu'nun 71. maddesi nazara alındığında 12- 15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında gönüllü de olsa kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi sırasında anılan madde uyarınca suça sürüklenen çocuğa gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2268, Karar No: 2019/189, Tarih: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2268 E.  ,  2019/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı işveren nezdinde satış temsilcisi olarak çalıştığını, işe girişte senet alındığı, senedin iadesi ve işçilik alacaklarının ödenmesi için ihtarname gönderdiğini, ancak işveren tarafından haksız olarak alacaklarının ödenmediğini ve senedin de iade edilmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili dilekçesinde, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığından tazminat isteklerinin yerinde olmadığını, diğer alacak taleplerinin de haksız ve hukuka uygun olmadığından yerinde olmadığını ileri sürüp davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "davacının, senedin talep edilmesine rağmen iade edilmemesi ve ücretlerin tam ve zamanında ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı" gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilirken, fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu da kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin davacı tarafça haklı olarak fesh edilip edilmediği, davacının haklı feshe rağmen ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17' nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26' ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatının, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar azminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14' üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı nedene dayalı olarak feshedildiği kabul edilmiştir. Davacının bu kabule karşı bir temyizi yoktur. Buna göre haklı nedenle dahi olsa iş sözleşmesini sona erdiren davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilerek ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6061, Karar No: 2013/8007, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6061 E.  ,  2013/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fiğ pamuk ve silajlık mısırın sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2451, Karar No: 2008/3912, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2451 E.  ,  2008/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.12.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlik işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemi ile açılmıştır.

Davalı yüklenici, inşaatın getirildiği fiziki seviyeye göre sözleşmeyle kendisine bırakılması kararlaştırılan çekişme konusu 3 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetine hak kazandığını, dolayısı ile davacının da temlik işlemine dayanarak bağımsız bölümün tescilini talep edebileceğini bildirmiştir.

Davalı arsa sahipleri, sözleşmede teslim tarihinin 03.01.2002 olarak kararlaştırıldığını, bu süre geçmesine rağmen teslimin yapılmadığını, 25.03.2002 tarihinde yükleniciye ihtarname gönderilerek ek süre verildiğini, yüklenicinin inşaatı eylemli olarak terk ettiğini, yaptırdıkları delil tespiti sonucu bilirkişinin inşaata 160.000.00 YTL eksik iş saptadığını, bu tarihe kadar yükleniciye 7 bağımsız bölüm tapusunun verildiğini, kalan 3 bağımsız bölümden 4 ve 11 numaralı olanları 3.kişilere satarak eksik işleri tamamladıklarını, 3 numaralı bağımsız bölüm tapusunun da bu amaçla verilmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yaptırılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre yapıdaki eksikliklerin giderilmesi, arsa sahipleri tarafından satılan 4 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin satışından elde edilecek gelirle giderilebileceğinden dava kabul edilerek, 3 numaralı bağımsız bölüm tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Gerçekten, 10.11.2004 günlü bilirkişi raporunda saptanan yapıdaki 160.240.16 YTL eksiklikler tutarı inşaatın ancak %90 fiziki seviyeye getirildiğini gösterir. Davalı arsa sahipleri her ne kadar 03.11.1999 günlü sözleşmenin feshini davalı yükleniciye ihbar etmiş iseler de, sözleşme ile yükleniciye bırakılması kararlaştırdıkları 3 adet bağımsız bölüm tapusunu ona vermemiş, bağımsız bölümler yüklenici nam ve hesabına satılarak yapıdaki eksikliklerin giderilmesi için harcandığından arsa sahiplerinin gerçek iradesinin fesih değil, sözleşmenin ifasına yönelik olduğunun kabulü gerekir.

Burada üzerinde durulması gereken önemli sorun; dava konusu 3 numaralı bağımsız bölümün hukuki durumudur.

Az yukarıda sözü edildiği üzere davadaki istemin dayanağı yüklenicinin yaptığı 06.02.2001 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesidir.

Burada üzerinde durulması gereken önemli sorun; dava konusu 3 numaralı bağımsız bölümün hukuki durumudur.

Az yukarıda sözü edildiği üzere davadaki istemin dayanağı yüklenicinin yaptığı 06.02.2001 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesidir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları,ticaret ve ekonomi gereksinmeleri,alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Görülüyor ki, alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Örneğin, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyacın yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanması mümkündür.Aslında arsa sahibinin kural olarak BK.m 364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını, inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse; alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akiddir. BK.m 163 hükmüne göre temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı sözleşme ile kurulabilir.Ne var ki alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir.

Temlik işlemi nedeniyle alacak ve ona bağlı olan bütün yan ve öncelikli haklar devralana geçer. Şayet, temlik edilen alacağın dayanağı olan arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yüklenici bakımından bütünüyle ifa edilmemişse, üçüncü kişi yüklenicinin ifa etmediği borç miktarı kadar arsa sahibine karşı sorumludur(BK m.167).Aksinin düşünülmesi halinde arsa sahibine karşı sözleşmedeki edimlerini bütünüyle yerine getirmeyen yüklenici, arsa sahibinin rızası gerekmeden yaptığı temlik işleminden dolayı ona karşı borçlarından kurtulacak arsa sahibi olan tarafın mal varlığında ise sebepsiz azalma olacaktır.

Davalılar arasındaki biçimine uygun düzenlenen 03.11.1999 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin “müteahhide satış yetkisinin verilmesi” başlıklı 2.sayfasında “… inşaat ruhsatı alınıp arsa sahiplerine düşen dairelerin anahtarları teslim edildikten sonra geri kalan dairelerin satış yetkisi verilecektir…bu sözleme ve eklerinde belirtilen yapılaşmanın gerektirdiği her türlü masraf, katılım payı, vergi, resim, harç, su ve elektrik giderleri, proje ve ruhsat harçları, sözleşme ve noter harçları, proje onama giderleri, inşaat ödemeleri, bina inşaat vergileri, SSK ve öteki sigorta primleri, bağımsız bölüm tapuları alınması ve anahtar teslimine kadar geçen sürede müteahhit tarafından karşılanacaktır…” hükümleri bulunmaktadır. Davalı arsa sahipleri Borçlar Kanunun 167.maddesine dayanarak sözleşmenin bu hükümlerini temlik alan davacıya karşı ileri sürebileceklerinden mahkemece öncelikle yeniden keşif yaptırılarak binanın ruhsat (oturma izin belgesi) alınmasına engel olup olmadığı saptanmalı, ruhsat alımına engel yoksa iskan ruhsatı harçlarının miktarı yetkili belediyeden sorularak saptanmalı, diğer taraftan yüklenicinin inşaat sebebiyle SSK prim borcu bulunup bulunmadığı, varsa bunun cezalı tutarı tespit edilmeli, saptanacak bu tutarlar temlik alacaklısı davacıya depo ettirilmeli, bütün bunlar yerine getirilirse dava şimdiki gibi kabul edilmelidir.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak sözleşme yüklenici tarafından ifa edilmiş gibi temlik alacaklısının isteminin hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1.bendde yazılan nedenlerle reddine, 2.bendde yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15055, Karar No: 2017/15617, Tarih: 11.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15055 E.  ,  2017/15617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-10/04/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına, sanığa raporun tebliğ edilmesine rağmen usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. fıkrası, CMK'nın 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Hükmolunan 10 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.