muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9194, Karar No: 2018/4371, Tarih: 19.04.2018

Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaların ise Ulaştırma Bakanlığı'nca belirleneceği açıklanmıştır. Daha sonra 13/11/2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar Kurulu kararı ile 2004/6789 sayılı kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı'nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı'na verilmiştir.

Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin Hazine Müsteşarlığı'nın çıkardığı 28.06.2010 tarihli genelgede ise "01.07.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ticari amaçla yapılmayan taşımaların 4925 Sayılı Kanunun 2.maddesinin 2.fıkrası ile kanun kapsamı dışında bırakılan taşımalar ile yine aynı kanunun 2.maddesinin 3.fıkrasıyla düzenlenmesi ilgili mahalli idarelere bırakılan il sınırları içerisindeki taşımalar ile 100 km'ye kadar olan şehirlerarası taşımaların karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı dışında olduğu kararlaştırılmıştır" ifadesine yer verilmiştir.

Somut olayın incelenmesine göre, kazanın ... ilinden İncek Köyüne taşıma esnasına ... ilçesinde meydana geldiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Davaya konu kaza, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra; 10.03.2012 tarihinde gerçekleşmiş olup, bu tarihte il içi taşımalarda “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti bulunmamaktadır. O halde, kaza tarihi itibariyle Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti bulunmayan araçtan dolayı davalı ...'nın sorumluluğunun da doğmayacağı gözetilerek, davalı ... aleyhine açılan davanın reddi yönünde hüküm kurmak gerekirken, yazılı olduğu üzere hatalı gerekçe ile kabul kararı verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.4.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2135, Karar No: 2023/354, Tarih: 26.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2135 E.  ,  2023/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın ...'ın maliki olmadığından bu davalı hakkındaki davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine ve davacının açmış olduğu tapu iptali ve tescil davasının reddine ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına, harita mühendisi bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısımlara yönelik davanın reddine, (C) harfi ile gösterilen kısmın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşıldığından davalıların bu kısma yönelik vaki müdahalesinin men'ine, bu kısım içerisinde bulunan muhdesatların kâl'ine dair kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 30.10.2019 tarihli ve 2019/3703 Esas, 2019/9681 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440'ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Anılan Kanun'un 442'inci maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3'üncü maddesi gereğince 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ila 454'üncü maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1862, Karar No: 2012/20043, Tarih: 12.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1862 E.  ,  2012/20043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

2- Suça konu yerin niteliğine göre doğrudan zarar görmeyen hazinenin, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilerek lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölüm ile hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/740, Karar No: 2020/7081, Tarih: 08.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/740 E.  ,  2020/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Önceki bozma ilamında belirtilmiş olmasına karşın kamera kayıtları içeriği ve sanık savunması gözetilerek mağdurlardan dolabın kilitlenmiş olup olmadığı tereddütte mahal bırakmayacak şekilde sorulup sonucuna göre eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçları oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının 27.11.2014 tarihli mahkumiyet hükmüne göre gözetilmesine, 08.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4836, Karar No: 2011/1601, Tarih: 22.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4836 E.  ,  2011/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Bağlıca Köyü Tüzel Kişiliği ve Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.12.2009 gün ve 23/357 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 22.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16681, Karar No: 2020/8492, Tarih: 09.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16681 E.  ,  2020/8492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası yapılan yargılama sırasında 25/10/2019 tarihinde talimat yoluyla alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümler mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği gözetildiğinde; yokluğunda verilen 29/01/2020 tarihli kararın suça sürüklenen çocuğa (suça sürüklenen çocuk cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14066, Karar No: 2013/14655, Tarih: 20.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14066 E.  ,  2013/14655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın taraflar arasındaki genel temizlik sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 20/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8393, Karar No: 2021/3301, Tarih: 09.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8393 E.  ,  2021/3301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 17. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7021, Karar No: 2012/10688, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7021 E.  ,  2012/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KORUMA ALTINA ALINMASI İSTENEN : ...

Taraflar arasındaki 5395 sayılı çocuk koruma kanununun 5/1-A maddesi gereğince koruyucu ve destekleyici tedbir istemine ilişkin davada Şanlıurfa 1.Çocuk Mahkemesi ve Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası gereğince korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında verilen koruyucu ve destekleyici tedbir kararının gözden geçirilmesi istemine ilişkindir.

Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi’nin 14.10.2011 gün, 2011/148 Değişik İş sayılı kararı ile küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasına yer olmadığına ve ailesine teslimine, ancak danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, Şanlıurfa Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne hitaben yazılan 14.10.2011 tarihli yazı ile tedbir kararının devam edip etmeyeceği yönünde yeni bir sosyal inceleme raporunun hazırlanması istenmiş, bu sırada küçüğün Viranşehir İlçe sınırları içinde oturduğunun tespiti üzerine küçüğün, anne, baba, vasi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerde çocuk mahkemesinin bulunmaması nedeni ile Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 3 maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddeleri uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin "çocuk hâkimi" tarafından alınacağı, geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı belirtilmiştir. Yine, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1, 2 ve 3. fıkrası ile bu kanunun

../...

-2-

2012/7021

2012/10688

uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. maddenin (I/e) fıkrası ile "mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini" şeklinde görevli mahkemeler belirtilmiştir.

Yetkili mahkeme konusunda 5395 sayılı Yasa’nın 7. maddesinin 5. bendinde: “ (5) Hâkim, çocuğun gelişimini göz önünde bulundurarak koruyucu ve destekleyici tedbirin kaldırılmasına veya değiştirilmesine karar verebilir. Bu karar acele hâllerde, çocuğun bulunduğu yer hâkimi tarafından da verilebilir. Ancak bu durumda karar, önceki kararı alan hâkim veya mahkemeye bildirilir. “ düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda ilgili yasal düzenlemede belirtilen acele hallerden birisinin gerçekleştiği yönünde delil bulunmamaktadır. Çocuk Mahkemesi daha önce verdiği tedbir kararının devam edip etmeyeceğini değerlendirecektir.

Bu koşullarda davanın Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi tarafından ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda ilgili yasal düzenlemede belirtilen acele hallerden birisinin gerçekleştiği yönünde delil bulunmamaktadır. Çocuk Mahkemesi daha önce verdiği tedbir kararının devam edip etmeyeceğini değerlendirecektir.

Bu koşullarda davanın Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi tarafından ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3589, Karar No: 2010/7436, Tarih: 29.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/3589 E.  ,  2010/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda, dava konusu yerin yayla tapusu bulunan bir alan olduğunun, ayrıca 4342 sayılı mera kanununa göre oluşturulan komisyona bağlı ekip tarafından mera,yaylak ve kışlaklara ait düzenlenen krokinin içinde kaldığının; 1971 ve yeni tarihli amenejman haritalarında ise 1 nolu bölmede orman toprağı (OT) rümuzuyla gösterildiğinin; eğimin % 15 olarak tesbit edilmesine karşılık toprak muhafaza karakteri taşımadığının; fen bilirkişinin raporunda ise tapu kaydının sınırları itibariyle çok geniş bir alanı kapsadığının, kesinleşmemiş mera, yaylak ve kışlaklara ait krokide, Melikli yaylası olarak sınırlandırılan 4 nolu parselin sınırları dışında kaldığının; ziraat bilirkişinin raporunda ise 4 nolu ada olarak sınırlandırılan alanda yer alıp özellikleri itibariyle mera sayılan yerlerden olduğunun belirtilmesine; dava konusu yere ait olduğu iddia edilen tapunun kayıtta 18386 m2 miktarında olmasına karşılık bilirkişilerce sınırları itibariyle 400 dönümlük bir alanı kapsadığının ifade edilip tapuda yerin vasfının tarla olarak gösterildiğinin; bilirkişi raporlarından Mera Kanuna göre yapılan tesbitlerin ve orman kadastrosunun suç tarihi itibariyle kesinleşmediğinin anlaşılmasına; bir yerin hem orman hem mera, hem yayla niteliğinde olmasının mümkün bulunmamasına göre; mahallinde konusunda uzman 3 kişilik orman mühendisleri ve harita tekniğinden anlayan bir harita mühendisinin iştirakiyle oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtasıyla ve zabıt mümziinin yer gösterimiyle yeniden keşif yapılarak en eski ve yeni tarihli memleket ve amenejman haritaları ile hava fotoğraflarının birlikte mahale tatbikiyle suça konu yerin vasfının eğim durumu ve mevcut bitki örtüsü de değerlendirilerek hali hazırdaki durumu itibariyle orman bitki örtüsü bulunmasa bile salt toprağının orman toprağı olarak değerlendirilebileceğinin; temeldeki asıl niteliği itibariyle ormandan kazanılan yerlerden olup olmadığının; dava konusu yere ait olduğu iddia edilen tapunun,tapuda yazılı miktarıyla sınırlı olarak dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının; tapunun hukuken geçerliliğini koruyup korumadığının; intikal görüp görmediğinin; 2003 yılında

yapıldığı belirtilen mera çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediğinin şüpheye yer vermeyecek şekilde kesin olarak tesbitinden sonra yerin orman olmayıp mere veya yaylak olduğunun belirlenmesi halinde de sanığın eyleminin TCK 154. madde kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

yapıldığı belirtilen mera çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediğinin şüpheye yer vermeyecek şekilde kesin olarak tesbitinden sonra yerin orman olmayıp mere veya yaylak olduğunun belirlenmesi halinde de sanığın eyleminin TCK 154. madde kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-) Sanığın tek olan eylemi yönünden hem beraat hem suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmek suretiyle ikilemli hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...