muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/90, Karar No: 2008/100, Tarih: 06.05.2008

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2005 tarih ve 2005/186-286 sayılı hükmünün aşağıda sayılan nedenlerle usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatine varılmıştır;

Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi üzerine davayı görmeye başlayan Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın duruşmada hazır edilmesi için CMK.nun 199. maddesinde yer alan zorla getirilme veya yakalama emriyle getirilmesi yoluna gidilmeyerek, sanığa kendiliğinden veya zorla duruşmada bulunma imkanı verilmemiştir. Somut olaydaki beyanına göre sanık başka bir suçtan tutuklu olduğu için duruşmadan haberdar olamamıştır. Bilahare kesinleşen hükmün infazı için bir şekilde yakalanmış olması da sanığın nerede olduğunu belirlemenin mümkün olduğunu ve sanığı duruşmada hazır etmeye yarayan imkanların zamanında etkili bir şekilde kullanmadığını göstermektedir.

Mahkemece sanığın bilgisi ve istemi dışında CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca görevlendirilen müdafii huzuru ile dava görülüp sonuçlandırılması da sanığın savunma hakkını kısıtladığı gibi kendi seçtiği bir Avukatın hukuki yardımını almaktan da yoksun bırakmış, görevlendirilen müdafii bakımından ise sanığın duruşmada bulunmama nedenini bilmedi¬

¬ğinden, duruşmanın ertelenmesi talebinde bulunamamasına ve dolayısıyla sanığın da pratik ve etkili bir savunmadan yoksun bırakılmasına neden olmuştur. Aksi halde sanıkların bulunamadıkları hallerde müdafii tayin edilip gıyapta yargılama yapılarak savunma hakkı tanınmadan davaların sonuçlandırılabileceği gibi yanlış bir uygulamaya da yol açılabilecektir.

Görevli mahkemece CMK.nun 191 ve 147. maddeleri uyarınca, sanığın yeniden sorgusunun yapılması yerine, görevsizlik kararı verilmeden önce Asliye Ceza mahkemesinde yapılan sorgusu yeterli kabul edilerek cezalandırılmasına kararı verilmesi ise “

“sanığın görevsiz mahkemede yapılan sorgusunun hükümsüz olduğuna”

” ilişkin CMK.nun 7. maddesine açıkça aykırılık oluşturmaktadır.

Yargılama sanığın yokluğunda yapıldığı halde mahkemenin sanığı görmediği gerçeği ile çelişecek şekilde temel cezayı alt sınırın üzerinde tayin ederek sanık hakkında takdiri indirim uygulamaması da, hükmün yüze karşı yargılamada edinilen izlenime göre kurulması ve cezanın kişiselleştirilmesi şeklindeki muhakeme ilkelerine aykırıdır.

Bu açıklamalar doğrultusunda ve CMK.nun 7. maddesi hükmü karşısında, görevli mahkemece iddianamede veya görevsizlik kararında yer alan sevk maddelerinden hangisi ile uygulama yapıldığı hususunda bir ayrıma gidilmeden ve aksi durumun sanığın savunma ve duruşmada bulunma hakkını ihlal edeceği de gözetilerek, görevli Ağır Ceza Mahkemesinde sanık hazır edilip usulüne uygun şekilde yeniden sorgusunun yapılması yerine, görevsizlik kararı veren mahkemece yapılan sorgu ile yetinilerek hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, usul ve yasaya aykırıdır.”

” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurularak, 08.05.2007 gün ve 1967-3496 sayılı onama kararının kaldırılarak, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2005 tarih ve 186-286 sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, görevsizlik kararı veren mahkemece yapılan işlemlerin, görevli mahkemece tekrarlanmasında zorunluluk bulunup, bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Konu 5271 sayılı CYY’nın; Görevli olmayan hâkim veya mahkemenin işlemleri, başlığını taşıyan 7. maddesindeki, “

“Yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür.”

” normunun yorumlanmasıyla ilgilidir.

Anılan hüküm, tasarıda olmamasına rağmen, Adalet Komisyonunca yasaya eklenmiş olup, eklenme gerekçesi şu şekildedir;

Adalet Komisyonunca; Tasarıya 6 ncı maddeden sonra gelmek üzere "Görevli olmayan hâkim veya mahkemenin işlemleri" başlığı altında; görevli olmayan hâkim veya mahkemenin işlemlerinin akıbetinin doktrin ve uygulamada tartışmaya yol açmasının önüne geçmek amacıyla tasarıya yeni bir 7 nci madde eklenmiştir.

Konu öğretide tartışılmış olup, konuyla ilgili şu görüşler serd edilmiştir.

“Madde bakımından yetkisiz hâkimin yaptığı işlemler geçersizdir. Böyle bir durumda, yetkisiz mahkemece tüm işlemler yenilenecek, o iş yargılama makamının önüne yeni gelen bir iş gibi görülerek, yeni bir yargılama yapılacak, sadece tekrarlanması mümkün olmayan işlemler varlığını sürdürecektir.”

” (Öztürk-Erdem; Uygulamalı Ceza Muhakemesi, 11. Baskı, sh.256)

“Öğretide, madde bakımından yetkisiz mahkemenin yaptığı işlemler bakımından kural olarak bu işlemlerin geçersiz olduğu kabul edilmekte, tekrarlanması mümkün olanların yok hükmünde sayılacağı ileri sürülmekteydi, yeni düzenleme yasada var olan boşluğu öğretideki baskın görüşe uygun şekilde doldurmuştur.”

” ( Özbek; Ceza Muhakemesi Hukuku, 1. Baskı, sh. 540)

“Duruşmanın sözlülüğü ve doğrudan doğruyalığı ilkeleri madde yönünden yetkisiz hakimin yaptığı işlemlerin yenilenmesini zorunlu kılar. Ancak, yetkisiz (madde yönünden) mahkemenin tanık ve bilirkişi dinleme tutanaklarını erken dinleme tutanağı olarak kabul etmek, tanıkları ve bilirkişiyi bir daha dinleme olanağı yoksa, yetkisiz mahkemenin işlemleriyle yetinmek gerekir.

Bu bağlamda, bir tanık hastalığı veya oturduğu yerin uzaklığı nedeniyle istinabe yoluyla dinlenmiş ise bu tutanaklar geçerli sayılmalıdır. Çünkü, yetkili mahkeme kendisi de doğrudan doğruya tanığı dinleyemeyecek istinabe olunan hakime başvurmak zorunda kalacaktır. Aynı şekilde, sanık vareste tutulmayı talep etmiş veya sanık hazır bulunmadan yapılabilecek bir istisnai duruşma sözkonusu ise yetkili mahkeme, yetkisiz mahkemenin işlemlerine dayanabilmeli ve onları geçerli saymalıdır.”

Bu bağlamda, bir tanık hastalığı veya oturduğu yerin uzaklığı nedeniyle istinabe yoluyla dinlenmiş ise bu tutanaklar geçerli sayılmalıdır. Çünkü, yetkili mahkeme kendisi de doğrudan doğruya tanığı dinleyemeyecek istinabe olunan hakime başvurmak zorunda kalacaktır. Aynı şekilde, sanık vareste tutulmayı talep etmiş veya sanık hazır bulunmadan yapılabilecek bir istisnai duruşma sözkonusu ise yetkili mahkeme, yetkisiz mahkemenin işlemlerine dayanabilmeli ve onları geçerli saymalıdır.”

” (Centel-Zafer; Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, sh. 514)

“Biz, işlemin “

“yenilenmesi mümkün olan ve mümkün olmayan”

” ayrımından ziyade, işlemin madde yönünden yetki kavramına, yani asıl ceza davasının kovuşturma evresi bakımından yargılama yetkisinin bölüşülmesine sıkı sıkıya bağlı olup olmamasına göre bir ayrım yapılmasını öneriyoruz. Birinciler, ancak madde yönünden yetkili mahkemece yapılabilecek işlemlerdir. Bunlar, madde yönünden yetkili sayılan ikinci mahkemece mümkünse yeniden yapılabilmeli, bunun için onların ortadan kaldırılmasına (iptaline) ihtiyaç duyulmamalı, yani kaide müeyyidenin hukuk bakımından yok sayılması olmalıdır.

Bu kaideye (mesela birinci mahkemece dinlenmiş olan tanığın ölmesinde olduğu gibi) yeniden yapmanın mümkün olmaması veya (birinci mahkemece dinlenmiş olan tanığın istinabe ile dinlenmiş tanık gibi sayılabilmesinde olduğu gibi) yeniden yapmağa ihtiyaç duyurulmaması hallerinde gerektikçe diğer hallerde istisnalar elbet kabul edilebilecektir.

Keza işlemin bir başka makam tarafından ortadan kaldırılması için kanunyolu tanınmış olan hallerde, yokluk müeyyidesinin sözkonusu olamayacağı da açıktır. Bu da kaidenin bir istinasını oluşturacaktır. Buna karşılık (mesela tali bir davanın çözülmesinde olduğu gibi) madde yönünden yetki kavramının da dışında kalan ikinci grupta işlemlerin, sırf mahkeme madde yönünden yetkisiz diye, yeniden yapılması elbet gerekmez.

Bu nedenle mesela birinci mahkemenin verdiği tutuklama veya ihtiyati tedbir kararı, soruşturma evresinde verilen tutuklama kararının kovuşturma evresinde de hükmünü sürdürmesinde olduğu gibi, geçerliğini korumalıdır.”

” (Kunter-Yenisey-Nuhoğlu; Ceza Muhakemesi Hukuku, sh.384,385)

Görüldüğü gibi, görevsiz mahkemece yapılan işlemlerin, tekrarlanması olanağı bulunmayanlar dışındakilerin, görevli mahkemece yeniden usulüne uygun olarak yapılması zorunludur. Bu zorunluluk duruşmanın sözlülüğü, kanıtların doğrudan doğruyalığı ve adil yargılanma ilkesinin doğal sonucudur. Ancak 7. maddedeki hükümsüzlük ifadesini, yok anlamında değil, adil bir yargılama için tekrarlanma olanağı var ise yenilenmelidir şeklinde anlamak ve yapılan işlemlerin bizzat o mahkeme huzurunda yapılmasının zorunlu olup olmadığı ölçüsüyle değerlendirilmesi gerekir.

İnceleme konusu somut olayda;

İnceleme konusu somut olayda;

23.08.2004 tarihinde aldığı alkolün etkisiyle, sanık Y....’un, mağdur A.... A....’ı hayati tehlike yaratacak şekilde yaraladığı iddiasıyla 765 sayılı TCY’nın 456/2, 457/1 ve 572. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle, Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış,

Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesince, 08.10.2004 tarihli oturumda sanığa, yasal hakları hatırlatılarak sorgusu yapılıp, savunması saptanmış, 27.04.2005 tarihli oturumda ise tanıklardan Göksel Karabulut’un beyanı saptanıp, 1225-563 sayı ile, sanığın öldürmeye tam teşebbüs suçundan, 765 sayılı TCY’nın 448, 62, 31, 33, 39, 40 ve 572/1. maddeleri uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanması için görevsizlik kararı vermiştir.

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince bu görevsizlik kararı benimsenerek, 17.05.2005 tarihli tensiple, sanık Y.... T..., mağdur A.... A.... K........ ve tanık G..... K........’un davetiye ile çağrılmasına karar verilmiş, sanık adına çıkarılan tebligatın bila ikmal iade edilmesi ve yapılan adres tahkikinden de olumlu yanıt alınamaması üzerine, 20.07.2005 tarihli oturumda, CYY’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa müdafii tayin edilmesi için Baro Başkanlığına yazı yazılarak, 24.10.2005 tarihli oturumda, sanık müdafii hazır olduğu halde, mağdurun dinlenmesinden vazgeçilip, bulunamayan tanıklar M..... C....., M.... K....... ve O.... Ö....’in de dinlenmelerine yer olmadığına karar verilip, mağdurun hastane, sanığın ise Asliye Ceza Mahkemesindeki savunmasının okunmasıyla yetinilmesi kararlaştırılıp,

Sanığın saldırgan sarhoşluk suçundan beraatine, yaralama suçundan ise 765 sayılı Yasanın 456/2, 457/1, 51/1, 81/1-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay 1 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 40. maddenin uygulanmasına, suçta kullanılan bıçağın zoralımına karar verilmiştir.

Üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince, görevsizlik kararı benimsenerek yargılamaya başlanmış olduğuna göre, sanığın yeniden 5271 sayılı CYY’nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca sorgusunun yapılması zorunludur. Görevsizlik kararı benimsenip yargılamaya başlanılmakla, tekrarlanması mümkün olmayanlar dışındaki tüm işlemlerin yenilenmesi zorunluluğu doğmuştur. Ağır Ceza Mahkemesince, Asliye Ceza Mahkemesinin görev alanında bulunan bir suçtan hüküm tesis edilmiş olması da, bu işlemlerin tekrarlanması zorunluluğunu ortadan kaldırmayacaktır.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulü ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.05.2007 gün ve 1967-3496 sayılı kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün, sanığın savunmasının usulünce saptanarak hüküm tesis edilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.05.2007 gün ve 1967-3496 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2005 gün ve 186-286 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.05.2007 gün ve 1967-3496 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2005 gün ve 186-286 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

4-Dosyanın Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 06.05.2008 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1917, Karar No: 2018/9184, Tarih: 21.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1917 E.  ,  2018/9184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin Yasa yolu mercinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suçlar bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1177, Karar No: 2024/3969, Tarih: 12.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1177 E.  ,  2024/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3305 E., 2023/288 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/188 E., 2022/399 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 12.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat .... ile davalılar ... vd. vekili Avukat ....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında Ordu 5. Noterliği’nin 22.12.2009 tarih ve 7991 yevmiye no.lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye konu yapılan bağımsız bölümlerin büyük bölümünün kullanıma açıldığını ve site yönetimi oluşturulduğunu, site kat malikleri kurulu ile davalı arsa malikini temsilen ...'ın da katıldığı 23.11.2013 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında, tarafların geçmişe dönük olarak anlaştıklarını ve tarafların yükümlülüklerinin yeniden hüküm altına alındığını, kararda görüleceği üzere davalı vekilinin davacı şirket yetkilisi ...'dan sözleşme dışı aldığı 295.000,00 TL’ye karşılık davacı müvekkili şirkete 95.000,00 TL ödeme yapacağını, kalan 200.000,00 TL’yi de davalı arsa malikinin kendisine düşen dairelerin içine harcayacağını, bu şekilde arsa sahibine düşen dairelerin eksik inşaatlarının tamamlanacağı ve tarafların karşılıklı yükümlülüklerini yerine getirecekleri hususunun hüküm altına alındığını, davalının anlaşmaya aykırı davranarak hüküm altına alınan 95.000,00 TL’yi müvekkili şirkete ödemediğini belirterek, sözleşme uyarınca tarafına düşen A Blok 2. kat 15 nolu ve 19 nolu bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline, ayrıca sözleşme uyarınca yine taraflarına düşen ancak davalının sözleşmeye aykırı olarak üçüncü kişilere devrettiği B Blok 3. kat 25 no.lu bağımsız bölüm ile C Blok 2. kat 17 nolu bağımsız bölümlerin dava tarihi itibariyle değerlerinin hesaplanarak davalıdan tahsiline, müvekkilince üstlenilen eksik işler bedeli düşüldükten sonra kalan 95.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; arsa sahibi müvekkilinin işin kesintiye uğramaması amacıyla, sözleşmede yer alan inşaat seviyelerine göre, yükleniciye verilmesi gereken miktarların üzerinde ve vermesi gereken zamandan önce davacı yüklenicinin satış yaptığı kişilere bağımsız bölüm tapularını devrettiğini, ancak davacının sözleşme şartlarını büyük ölçüde yerine getirmediğini, bu durumun delil tespiti dosyasındaki bilirkişi raporlarıyla da sabit hale geldiğini, söz konusu yapıya ilişkin olarak Ordu Su ve Kanalizasyon İşleri Müdürlüğü tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını ve davacı yüklenicinin ödemesi gereken 6.332,00 TL su borcunun müvekkili tarafından ödendiğini, yine söz konusu yerle ilgili, müvekkilinin aleyhine eksik beyan nedeniyle vergi cezası kesildiğini, 14.245,50 TL müvekkilinden talep edildiğini ve müvekkili tarafından borcun yapılandırılarak ödenmeye başlandığını, SGK’dan müvekkili adına 184.000,00 TL borcun tahakkuk edildiğini, inşaat sözleşmesindeki edimlerin davacı tarafından yerine getirilmediğini belirterek, ödemezlik def'i ve mahsup savunmaları da dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; 10.12.2021 keşif tarihi itibariyle toplam site inşaat seviyesinin %93,64 olarak tespit edildiği, söz konusu ... Sitesinin inşaatının tümünde eksik iş bedelinin bilirkişi heyetince 1.277.421,25 TL olarak belirlendiği, davacı şirketin daha önceki süreçte inşaattaki eksikliklerin giderilmesi maksadıyla davalı arsa sahibine toplamda 295.000,00 TL ödeme yaptığı değerlendirilerek, eksik iş bedelinden ( 1.277.421,25 - 295.000,00 = 982.421,25-TL ) bu miktarın düşülmesi ile netice olarak davacıya 982.421,25 TL tutarındaki yüklenicinin sözleşmeden kaynaklı arsa sahibine olan tüm borçları taraf delillerine göre belirlenerek belirtilen işler bedelinin depo edilmesi için kesin süre verilmesine rağmen, davacı tarafın verilen süre içerisinde depo bedelini yatırmadığı anlaşıldığından, davacının tapu iptal ve tescil talebinin reddine, ayrıca davacının, davalıdan 95.000,00 TL'nin iadesine ilişkin talebine gelince, bilindiği gibi HMK'nın madde 200/1 gereğince söz konusu alacağın senetle ispat edilmesi gerektiği, somut olayda kat malikleri kurulu karar defteri tutanağının bir senet olarak kabul edilememekle birlikte yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilebileceği, (zira senet; borçlu tarafından ödenecek tutarın ve ödeme tarihinin düzenlenerek alacaklıya verilen bir belgedir.) ancak davacının tanık bildirmediği ve başka bir ispat vasıtasıyla da alacağını ispat edemediği gerekçesiyle bu talebinin de reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibine verilecek bağımsız bölümlerin tamamının %100 bitmiş halde teslim edileceği, yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin satışı için yapı kullanma izni alındığında son olarak %10 satış izni verileceği, iskan alma yükümlülüğünün yükleniciye ait olacağı belirtilmekle alınan bilirkişi raporuna göre davalı arsa sahibine düşen B ve C bloktaki dairelerde eksik iş olduğu ve bu eksik işler giderim bedelinin 1.277.421,25 TL olup, yüklenici tarafça davalıya verilen 295.000,00 TL mahsup edildiğinde yüklenicinin eksik iş bedeli olarak davalı arsa sahibine 982.421,25TL daha birlikte ifa gereği ödeme yapması gerekli olup, bu miktarın davacı yüklenici tarafından depo edilmediği sürece sözleşme gereği kendisine düşen dairelerin tapularını davalıdan isteyemeyeceği, bununla birlikte davacı 95.000,00 TL alacak yönünden de istinaf başvurusunda bulunmuşsa da, ilk derece mahkemesinin ilk kararında bu talebinin red edildiği ve bu red kararına karşı davacı tarafça daha önce istinafa gelinmeyerek bu talep yönünden verilen karar davalı tarafça usulü kazanılmış hak olup, davacının bu talebe ilişkin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde duruşma istemli temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde duruşma istemli temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında Ordu 5. Noterliği’nin 22.12.2009 tarih ve 7991 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, sözleşmede aşamalı tapu devri kararlaştırılmış ve yapı kullanma izin belgesi alındığında davacı yükleniciye son kalan %10 kısmın satış yetkisinin verileceği düzenlenmiştir. Davacı tarafça inşa edilen inşaatta “... Sitesi” adında site yönetimi oluşturulmuştur. Davacıyı temsilen ...’un, davalıyı temsilen de ...’ın ve diğer kat maliklerinin katıldığı 23.11.2013 tarihli site yönetim toplantısında, diğer kararların yanında ayrıca, davalı arsa sahibine ait dairelerin içlerinin yapılmayacağı, davacı tarafça davalı arsa sahibine verilen 295.000,00 TL’nin 200.000,00 TL’sinin davalı arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerin içlerine harcanacağı, kalan 95.000,00 TL’nin ise davacıya geri ödeneceği kararlaştırılmıştır. Söz konusu karar defteri davacıyı temsilen ..., davalı arsa sahibini temsilen de ... tarafından imzalanmıştır. 295.000,00 TL’nin ödenmediğine dair davalı arsa sahiplerinin de bir savunması bulunmadığından alınan bu kararların taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tasfiyesi niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Söz konusu alınan karar ile davalı arsa sahipleri, davacı yükleniciden aldıkları borç parayı, taraflarına düşen bağımsız bölümlerdeki eksik işler giderim bedeline sayılacağını kabul etmişlerdir. Sözleşmeye konu inşaata 31.03.2020 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alınarak inşaatın yasal halde olduğu da anlaşıldığından davacı yüklenicinin sözleşme konusu edimlerini yerine getirdiğinin kabulü ile sözleşme uyarınca tarafına düşen A blok 2. kat 15 ve 19 numaralı bağımsız bölümlerin davalı arsa sahibi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, bu talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Her ne kadar davacı tarafça karar defterinde geri ödenmesi gereken 95.000,00 TL’nin tahsili de talep edilmiş ise de, ilk derece mahkemesinin ilk kararında bu talebinin reddine karar verildiği, verilen bu red kararına karşı davacı tarafça istinafa gelinmeyere, davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu anlaşıldığından bu talep yönünden davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan bozmayı gerektirmemiştir.