muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8228, Karar No: 2014/1766, Tarih: 03.02.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık D.. A.. hakkında öngörülen cezanın alt sınırdan veya alt sınırdan uzaklaşılarak tayini hakimin taktir yetkisinde olmakla beraber, temel cezanın alt veya üst sınırlar arasında belirlenmesi sırasında, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca ve aynı kanunun 61. maddesi kapsamında; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı ve failin güttüğü amaç ve saik gibi esaslar göz önünde bulundurularak adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, "daha önceden suç işlemiş olması" ve “uslanmaz kişiliği” gibi yasal olmayan gerekçe göstermek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanıklar müdafiinin bozmadan önceki 11/12/2006 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunmasına karşın, sanıklar hakkında TCK'nın 50., 51. ve 62. maddelerinin uygulanması hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-Sanığın işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yazılı haklarını kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken 53/1-c'de yer alan hakların kendi altsoyuna yönelik olması halinde yasaklamanın koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/02/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11936, Karar No: 2014/14023, Tarih: 22.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11936 E.  ,  2014/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES:İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı, iş sözleşmesinin 31.05.2010 tarihinde asıl işverenin işini yapan taşeron şirketin değişmesi sebebiyle davalılar tarafından haksız ve bildirim sürelerine riayet edilmeksizin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., bazı hizmetlerin hizmet satın alma yöntemi ile yürütülmeye çalışıldığını, ...Temizlik Limited Şirketine ihale edildiğini, 31.05.2010 tarihinde ihalenin sona ermesi nedeniyle 01.06.2010 tarihinde tekrar ihaleye çıkarıldığını, yeni hizmet ihalesini kazanan ... Temizlik Limited Şirketinin eski temizlik firmasında çalışan kişiler ve dışarıdan toplanan 18 kişiye kendi insiyatifi ile iş verdiğini, daha önce 23 kişiyle yürütülen işin belirtilen yeni ihalede 18 kişi olarak belirlendiğini, bu işte fazla işçi çalıştırılmasının mümkün olmadığını, ilgilinin tüm yasal izinlerinin yüklenici firma tarafından düzenlendiğini, çalışılan ulusal tatil ve hafta tatili günleri karşılığının izin olarak kullandırıldığını, davacının temizlik hizmeti görevlisi olarak çalıştığını, davada muhatabın kurumları değil diğer davalı şirket olduğunu, davalı şirket, tüm kıdem tazminatından sorumlu tutulmalarının kanuni olmadığını, davacıyı işe almadıkları gibi iş sözleşmesinin sonlandırılmasının da söz konusu olmadığını, davacının diğer davalı yanında çalışmakta iken işyeri devri kapsamında çalışmaya devam ettiğini ve sözleşmelerinin sona ermesi nedeniyle diğer davalı tarafından iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, yeni ihalenin şirketlerinde kalmaması nedeniyle şirkette yeni bir iş verileceği ve bu hususta başvurması gerektiğinin bildirildiğini ve davacının şirketlerine başvurmadığını, işi kabul etmeyen davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağını, davacının yıllık izin ücreti, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının da bulunmadığını ve tüm alacaklarını bordro imzalayarak itiraz etmeksizin aldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Diğer davalı firma, iş sözleşmesinin kendileri tarafından sona erdirilmediğini, yeni ihalenin alınamaması üzerine davacıya başka iş verilebileceği ihtarı yapıldığını, ancak kabul etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davalı işveren tarafından feshin haklı olduğunun ispat edilememesi nedeniyle iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğinin kabulü gerektiği, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını ispat ettiği halde davalıların karşılığı ücretin ödendiğini ispat edemedikleri, yine yıllık izinlerin kullanıldığının veya ücretinin ödendiğinin davalılar tarafından kanıtlanamadığı anlaşıldığından hafta tatili yönünden ek bilirkişi raporu diğer hususlarda ise ilk raporun benimsendiği, ispat şekli ve çalışma süresine göre %50 hakkaniyet indiriminin mahkemece uygun görüldüğü, hafta tatili talebi ıslah edilmediğinden dava dilekçesindeki miktarın esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Temyiz:Kararı davalılar temyiz etmiştir. Gerekçe:1-İş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur. Davalı şirket davacıya ihalenin bitmesi nedeniyle davalı şirkette çalışması için ihbar yazısı gönderdiğini savunmuş olup ihbar yazısının davacıya tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Davacıya ihbar yazısının tebliğ edilip edilmediği araştırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.2-Davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususu bir başka uyuşmazlık noktasını teşkil etmektedir. Davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında davalı ... tarafından, davacının 3 personelle dönüşümlü olarak çalıştığı, haftada 2 gün nöbet tuttuğu belirtilerek çalışma düzeninin araştırılması istenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dinlenen tanık beyanlarına göre yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi Dairemiz içtihatlarına uygun değildir. Mahkemece asıl işveren ve alt işveren olarak her iki davalıya da yazılarak, davacının çalışma koşullarına dair nöbet çizelgeleri, giriş çıkış kayıtları, puantaj kayıtları gibi belgeler getirtilmeli, aynı işi yapan kaç işçi çalıştığı konusu netleştirilmeli, toplanan belgelere göre, diğer delillerle birlikte değerlendirilmek üzere yeniden bilirkişi raporu alınarak alacakların varlığı değerlendirilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7373, Karar No: 2024/9128, Tarih: 27.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7373 E.  ,  2024/9128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/363 E., 2024/88 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu, ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde 7, 10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalıştığını, gece çalışması da yaptığını; ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ücret politikasının hukuka uygun olduğunu ve davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli kararıyla; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan bireysel iş sözleşmesinde ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olduğuna yönelik açık bir düzenleme bulunmadığı, bu sebeple fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına hak kazanılmadığı; ancak talep konusu diğer alacaklar bakımından ücret bordroları, puantaj kayıtları ile yasal mevzuat dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 12.12.2022 tarihli kararıyla; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan bireysel iş sözleşmesinde ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olduğuna yönelik açık bir düzenleme bulunmadığı, ücret bordroları, puantaj kayıtları ile yasal mevzuat dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.06.2023 tarihli kararıyla; davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı tarafça dava dilekçesinde fazla çalışma ücretinin 270,00 TL, hafta tatili ücretinin ise 100,00 TL olarak talep edilmiş olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilgili alacakların belirtilen tutarların üzerinde olacak şekilde hesaplanmasına ve İlk Derece Mahkemesince de davacı tarafça ıslah talebinde bulunulmamış olduğundan taleple bağlı kalınarak karar verildiği açıklanmış olmasına rağmen fazla çalışma ücreti alacağı ile hafta tatili alacaklarının dava dilekçesindeki miktarların altında olacak şekilde hüküm kurulduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacakları dava dilekçesindeki talep miktarıyla sınırlı olacak şekilde hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacakları dava dilekçesindeki talep miktarıyla sınırlı olacak şekilde hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi tarafından 31.10.2020 tarihinden sonra 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) hükümleri dikkate alınmak suretiyle hesaplama yapılmış ise de 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi uyarınca davacının dayanışma aidatı ile toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanıp faydalanmadığı hususunda gerekli incelemenin yapılmadığını, davacının pandemi döneminde kapalı sistem çalıştığı döneme ilişkin kayıtlar getirilmeksizin eksik inceleme yapıldığını, yapılan işin niteliği dikkate alındığında davacının aralıksız 24 saat çalıştığının kabulü gerektiğini, günlük 11 saati, gece 7,5 saati, yıllık 270 saati geçen fazla çalışmaların davalı Bakanlık tarafından ödenmediğini, gece çalışmaları için işçinin yazılı onayının alınmadığını, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının işyerinde toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre zamlı şekilde hesaplanması gerektiğini, bilirkişi raporunda mahsup işleminin hatalı yapıldığını, ödemelerin yalnızca ilgili olduğu aydan mahsubu gerektiğini, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve gece zammı alacaklarının davacının kadroya geçiş tarihi olan 02.04.2018 tarihi ile arabuluculuk son tutanak tarihi arasındaki dönem bakımından hesaplanması gerektiğini, 2018 yılı Aralık ayından itibaren davacının ücretinin işveren tarafından tek taraflı olarak düşürüldüğü sabit olduğundan fark alacakların reddinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının miktarı ile gece zammı ücreti alacağı ve davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilip hükmedilemeyeceği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41 ve 46 ncı maddeleri, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41 ve 46 ncı maddeleri, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davacının ödenmeyen gece zammı ücreti alacağının bulunduğu sabit olup Dairemizin 12.06.2023 tarihli kararında da ilgili alacağa yönelik kurulan hüküm, bozma kapsamı dışında bırakılmıştır. Buna rağmen bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince, hüküm fıkrasında söz konusu talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

3. Öte yandan harç, kamu düzenine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince, davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin aleyhine harca hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17989, Karar No: 2013/10293, Tarih: 12.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/17989 E.  ,  2013/10293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : ...

NUMARASI : .../...-.../...

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali-Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tapu iptali-önalım davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, Davacının, 585 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissedarı olduğunu, diğer paydaş ... Ltd.Şti.nin hissesini davalı...e sattığını öğrendiğini, dava konusu taşınmazın satışı öncesi kendisine herhangi bir bildirimde bulunulmadığını belirterek taşınmazın 2/3 payının davalıya yapılan satışının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, davanın kesin süre içerisinde gider avansı yatırılmaması nedeniyle usulden reddinin gerektiğini, ayrıca Davalı ...'in kendisine hisse satışı yapan şirketin ortağı olduğunu, şirketin hissedarına yapılan satımda şufa hakkı kullanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.nın 115 maddesinde dava şartlarının mevcut olup olmadığının, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılması gerektiği ve dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar vermesi gerektiği düzenlenmiştir. HMK.nın 114/g maddesi uyarınca, gider avansının yatırılmış olması dava şartlarındandır.

Olayımızda; davacı vekiline 01/11/2011 tarihli celsede; Gider Avansı Yönetmeliği gereğince tespit edilen gider avansını yatırmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmiş ve kesin süreye riayet edilmediği takdirde, HMK.nun 114/g maddesi gereği davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddedileceğinin ihtarına karar verilmiş, davacı vekili bu celse duruşmada mazeret bildirerek bulunmadığından ihtarat yapılamamıştır. Duruşma zaptı 11/11/2011 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş, davacı vekilinin 1342 TL gider avansını 28/11/2011 tarihinde süresinde dosyaya yatırdığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, yargılamaya devam edilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek davanın usulden reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

ESAS NO : .../...

KARAR NO : .../...

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/24605, Karar No: 2013/23791, Tarih: 06.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24605 E.  ,  2013/23791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu emvalin civar ormandan kömür elde etmek için kesilen meşe ağaçcıkları ile barınak yapımı için kesilen yapacak vasıflı kızılçam fidanları olduğunun belirtilmesine göre bilirkişiden ağaçların ayni bölmeden mi ayrı bölmelerden mi temin edildikleri hususunda ek rapor alınmasından sonra sanıkların eylemlerinin tek suç mu iki ayrı suç mu oluşturduğunun tartışılmadan hüküm tesisi,

2) Bilirkişi raporuyla yapacak vasıflı barınak yapımı için kesilen ağaçların fidan vasfında olduklarının tespit edilmesine göre sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/2 maddesinin de tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık Hüseyinin tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin de uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare temsilcisi ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5567, Karar No: 2012/15349, Tarih: 17.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/5567 E.  ,  2012/15349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 1- Sanık ...: 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/2, 63 maddeleri uyarınca 9 ay hapis

2- Sanık ...: 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/2, 58, 63 maddeleri uyarınca 9 ay hapis ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın iş yerinden para vermeksizin dolaptan bir şişe rakı aldığı, yakınanın sanığı rakıyı bırakması için uyardığı esnada, sanık ...'in yakınana hitaben “Silahım var, seni vururum.” dediği, yakınanın ruhsatlı tabancasını sanıklara doğrultmasından sonra sanık ...'ın içkiyi geri koyduğu, kolluk kuvvetlerinin olay yerine gelerek sanıkları yakalaması üzerine sanık ...'in de, üzerindeki bira şişesini yere attığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.