muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7620, Karar No: 2019/18070, Tarih: 26.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7620 E.  ,  2019/18070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde bina vasfındaki ... Aile Sağlığı Merkezinin içerisinde bulunan, katılana ait laptop bilgisayarı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 18.06.2014 tarihinde kabul edilerek 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7045, Karar No: 2012/20235, Tarih: 17.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/7045 E.  ,  2012/20235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yediemine alınan balta ve 2 adet tahra hakkında karar verilmemiş olması ve müsadere edilecek eşyaların değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gereği,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına "yediemine alınan 1 adet balta ve 2 adet tahranın TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine, müsadere edilen eşyaların değerine göre 275 TL nispi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12400, Karar No: 2011/8625, Tarih: 21.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/12400 E.  ,  2011/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1412 sayılı CMUK.nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 149, 150.maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde savunman talep edebileceği gibi, şüpheli veya sanık onsekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın kendisine savunman atanacağı, 5271 sayılı CMK.nun 2.maddesinde soruşturmanın yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar, kovuşturmanın ise iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreleri ifade ettiği, bu nedenle baro tarafından istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan savunmanın görevinin ilk hükmün kesinleşmesiyle son bulduğundan,

Mahkemenin 25.2.2008 günlü, 327-48 sayılı uyarlama kararının, hükmün kesinleşmesi ile görevi son bulan hükümlünün soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki Yasaya göre atanan savunmanına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; anılan kararın hükümlü ...’e, CMK’nun 232/6.maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için hangi sürede, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceğini gösterir şekilde açıklamalı davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz isteğini içeren dilekçesi eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/521, Karar No: 2015/6023, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/521 E.  ,  2015/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2011 yılında yapılan kadastro sırasında .... köyü 117 ada 1 parsel sayılı 1.228.949,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfı ile .... ....si adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı 28/03/2013 havale tarihli dilekçesinde özetle, ..... ili, Merkez ilçesi, .... köyü 142 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit gördüğünü, bu taşınmazın kendisine babasından intikal ettiğini ve kadimden beri zilyetliği ve tasarrufunun kendilerine ait olduğunu belirterek davalı adına tescil edilen tapu kaydının iptali ile kendi adına tespit ve tescilini talep ve dava etmiştir. Daha sonra 19/12/2013 havale tarihli dilekçesinde ise; sehven dava dilekçesine 142 ada 1 ve 2 parsel yazdıklarını, ancak kendilerine ait olan taşınmazların 117 ada 1 nolu parsel olduğunu belirterek davanın ..... ili, Merkez ilçesi, .... köyü 117 ada 1 parsel üzerinden yürütülmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; dava konusu 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazı, kadastro çalışmalarının kesinleştiği tarihten önce en az 20 yıl süreyle davasız ve aralıksız olarak malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurması gerektiği, ancak davacının son 20-25 yıldır malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, zilyetliğe dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2011 yılında 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre kadastro sınırlaması yapılmış olup dava konusu 117 ada 1 nolu parsel orman vasfıyla adına tespit ve tescil edilmiş ve kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, zilyetliğe dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2011 yılında 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre kadastro sınırlaması yapılmış olup dava konusu 117 ada 1 nolu parsel orman vasfıyla adına tespit ve tescil edilmiş ve kesinleşmiştir.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın sınırında 103 ada 11 parsel sayılı mera arazisinin bulunduğu, ancak bu doğrultuda dosya kapsamında herhangi bir mera araştırılması yapılmadığı, mahalli bilirkişiler tarafından 20 senedir üzerindeki otlar biçilerek kullanıldığı daha öncesinde ise buranın tarla olarak ekilip biçildiğini beyan ettiği, ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın tahminen 10-15 yıldır ekilmediği, fakat tarla vasfını halen kaybetmediğinin bildirildiği, tarım arazisinin 1617 sayılı Toprak ve Tarım Reformu Öntedbirler Kanunu 2. maddesi "Üzerinde ekim, dikim, bakım, yetiştirme yapılabilen veya orman hariç doğrudan doğruya tabiattan yararlanmak suretiyle bitki veya hayvan üretimine elverişli olan veya ıslâh (Amelioration) suretiyle üretime elverişli hale getirilen araziye, tarım arazisi denir." şeklinde tanımlandığı, otun biçilerek yararlanılmasının anılan madde gereğince taşınmazı tarım arazisi vasfına soktuğu, bu hususun mahkemece gözönüne alınmadığı, ve taşınmaza ilişkin imar ve ihya ile zilyetlik hususlarının, somut olgulara dayalı olarak araştırılmadığı ve belirlenmediği anlaşılmıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece yöntemine uygun biçimde mera araştırması yapılmalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı ....nden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgeler eksiksiz olarak yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman bir ziraatçi bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri çeliştiği takdirde çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, çevre ve komşu taşınmazın toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddî ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verileceği düşünülmelidir.

Çekişmeli taşınmazın yukarıda açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, mera olmadığı belirlendiği takdirde; bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; imar ve ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tespiti yönünden tanıklar, taşınmaz başında dinlenmeli; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, yerel bilirkişinin imar ve ihya ile zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, 1617 sayılı Toprak ve Tarım Reformu Öntedbirler Kanunu da gözününe alınarak ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ...'ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8347, Karar No: 2012/19580, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8347 E.  ,  2012/19580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile ...Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.809.51 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 11.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise 2012/8347-19580

mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18837, Karar No: 2012/27747, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18837 E.  ,  2012/27747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya borç olarak banka aracılığıyla 150.000.00.TL ve 80.000.00.TL olmak üzere toplam 230.000.00.TL gönderdiğini, gönderilen bu paraların borç olduğunun havale dekontuna yazıldığını, davalının zamanında borcunu ödememesi üzerine ihtiyati haciz kararı verildiğini ve akabinde de icra takibi yapıldığını ancak davalının haksız yere borca ve yetkiye itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin ve icra dairesinin ikametgahı olan Büyükçekmece mahkemesi ve icra dairesi olduğunu ileri sürerek öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.’ nun 6. maddesi gereğince bu davada, davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine, istek halinde dosyanın Büyükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.' nun 73. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlar kurulmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem 2012/18837-27747

de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda, dosya kapsamı ile davacının yerleşim yerinin Beykoz ilçe sınırları içerinde bulunduğu sabittir. Az yukarıda anılan BK.' nun 73. maddesi gereğince, borç olduğu belirtilerek havale yoluyla gönderilen para alacağının tahsili istemi ile ilgili olarak açılan davada, Beykoz Mahkemesi bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5143, Karar No: 2015/3332, Tarih: 03.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5143 E.  ,  2015/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde müştekiye ait minübüsündeki para kasasında bulunan toplam 1,65 TL parayı çalması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3557, Karar No: 2018/1173, Tarih: 14.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3557 E.  ,  2018/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, mala zarar verme

HÜKÜM : 1- ...'e yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2- ...'a yönelik mala zarar verme suçundan; TCK'nun 151/1, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'ü kasten öldürme, katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın otomobili ile sahil kenarında alkol aldığı, aynı yere bir süre sonra ..., ..., ... ve maktul ...'ün de gelerek alkol almaya başladıkları, sanığın aracına binerek ayrılışı esnasında diğer şahısların üzerlerine taş sıçratması nedeniyle tarafların tartıştıkları, sanığın ayrılmasından sonra maktul ve arkadaşlarının motosikletleri ile aynı istikamete doğru yola çıktıkları, yolda ...'ın kullandığı motosikletin sanığın aracına çok yakın şekilde seyrettiği, bu esnada ...'nin kullandığı ve maktulün arka tarafta oturduğu motosikletin arkadan geldiği, yolcu konumunda bulunan maktulün motosikletin bu seyir şeklinden sorumlu olmadığı, bu durumdan rahatsız olan sanığın, yolda fren yaparak motosikletlerin durmasına yol açtıktan sonra aracını geri vitese takarak hızlı bir şekilde maktul ve arkadaşlarının bulunduğu motosikletlerin üzerine sürerek kasıtlı biçimde çarptığı, maktulün künt kafa travmasına bağlı kafatası kaide kemiği ile yüz kemiklerinde kırık ile birlikte beyin kanaması ve bu nedenle gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı gibi etki-tepki dengesinin lehine bozulmasının söz konusu olmadığı anlaşılan olayda, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu TCK'nun 29. maddesinin uygulanarak eksik cezalar tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,14/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.