muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5289, Karar No: 2025/3816, Tarih: 07.04.2025

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin beyanında, maliki olduğu taşınmazı şüpheliye kiraladığını, kira bedellerinin ödenmemesi üzerine şüpheli ile yapılan görüşmede şüphelinin kiralananda tadilat yapacağını söyleyerek ödeme yapacağını, tadilattan sonra avukatlık ve arabuluculuk ofisi olarak faaliyete geçireceğini beyan ettiğini, ancak kira bedellerini alamaması üzerine müştekinin taşınmazı tahliye ederek teslim etmesini ihtaren bildirdiğini, herhangi bir bilgi verilmemesi nedeniyle kiralanan yere gittiğinde, taşınmazın iç odaların, tuvaletlerin ve dış kapılarının, tuvaletlerde bulunan seramik, klozet ve lavaboların, musluk bataryalarının, bir kısım petek radyatörlerinin, mutfak dolap, tezgah, batarya ve musluklarının yerinde olmadığını gördüğünü beyanla şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, taraflar arasında kira sözleşmesi olması sebebiyle meselenin hukuki ihtilaf olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin kastının tadilata mı, yoksa taşınmazın sabit eşyalarının sökülerek götürülmesine yönelik mi olduğunun tespiti bakımından, varsa müştekinin tanıklarının dinlenilmesi, şüphelinin beyanının alınması, hukuk yargılamasındaki dosyanın getirtilmesi ile kira sözleşmesi ile taşınmazın zilyetliğini devralan şüphelinin, devraldığı taşınmazdaki demirbaş eşyaları yerinden söküp götürüp götürmediğine yönelik yapılacak bir değerlendirme sonucu hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gözetilmeden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde, şüpheli hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2022 tarihli ve 2022/10082 Soruşturma, 2022/34752 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına şikâyetçi vekili tarafından 07.03.2022 tarihli dilekçeyle itiraz edilmesi üzerine, merci İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/3355 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesini müteakip, şikâyetçi vekili tarafından kesin nitelikte olan bu kararın kaldırılması talebini içerir 23.05.2022 tarihli dilekçenin sunulduğu, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz niteliğinde olduğu değerlendirilen dilekçenin bu kez de İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğine gönderildiği, Mahkemenin 28.06.2022 tarihli ve 2022/5278 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddediliği anlaşılmış ise de; İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/3355 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildikten sonra, aynı hususta yeniden verilen İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/5278 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; avukat olarak görev yapan ve hukuk bürosu açacağından bahisle şikâyetçiye ait taşınmazı 23.01.2021 tarihli kira sözleşmesine istinaden kiralayan şüphelinin, taşınmazda tadilat faaliyetlerine başlaması ve uzun süre boyunca kira bedellerini ödememesi üzerine tahliyesi sonrası yapılan kontrollerde, taşınmaz içerisinde bulunan demirbaş niteliğindeki birçok eşyanın yerinde olmadığının, şüpheli tarafından tahliye sırasında teslim edilmediğinin iddia olunması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; şüphelinin ifadesinin alınması, taraflar arasındaki İstanbul Anadolu 14. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2021/144 Değişik İş sayılı dosyası ile uyuşmazlığa ilişkin tespit edilebilecek diğer icra/hukuk dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, iş bu soruşturmayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesinden sonra, kiralama öncesi taşınmazda bulunan demirbaş eşyaların mahiyeti, şüpheli tarafından yapılan tadilatın kapsamı ve niteliği ile 23.01.2021 tarihli kira sözleşmesi hükümleri de birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, "...taraflar arasındaki uyuşmazlığın aralarında yaptıkları anlaşmadan kaynaklı (kira sözleşmesi) hukuki ihtilaf mahiyetinde bir uyuşmazlık olduğu, bu sebeple de Cumhuriyet Başsavcılığımızın özel hukuk uyuşmazlıklarında kullanılamayacağı, bu nedenle şüphelinin üzerine atılı herhangi bir suç unsuru bulunmadığı..

.01.2021 tarihli kira sözleşmesi hükümleri de birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, "...taraflar arasındaki uyuşmazlığın aralarında yaptıkları anlaşmadan kaynaklı (kira sözleşmesi) hukuki ihtilaf mahiyetinde bir uyuşmazlık olduğu, bu sebeple de Cumhuriyet Başsavcılığımızın özel hukuk uyuşmazlıklarında kullanılamayacağı, bu nedenle şüphelinin üzerine atılı herhangi bir suç unsuru bulunmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/3355 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18255, Karar No: 2023/3383, Tarih: 09.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18255 E.  ,  2023/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1957 E., 2022/418 K.

DAVA TARİHİ : 09.03.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 38. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/338 E., 2021/1110 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 28.02.2022 tarihli ek karar ile hükmün kesin nitelikte bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ek kararı ile asıl kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren şirket nezdinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, keza ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçiş sonrası işçi ücretlerinin Yüksek Hakem Kurulu kararınca düzenlenen toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ek kararı ile hükmün miktar bakımından kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının dava konusu itibarıyla ileriye yönelik etkisi bulunduğundan kesin nitelikte olmadığını, verilen ek kararın bu sebeple hukuka aykırı olduğunu, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının ücretinde indirime gidilmediğini, davacının daha fazla ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının dayanaksız olduğunu, davacının 2018 yılı ücretinin korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, fark alacaklara hak kazanmadığını, hükmedilen faiz türünün ve başlangıç tarihinin hatalı olduğunu belirterek ve resen gözetilecek nedenlerden İlk Derece Mahkemesinin ek ve esas kararlarının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalışmaya devam etmesi ve verilecek kararın diğer aylardaki ücret alacağını da etkileyeceği gerekçesiyle hükmün kesin nitelikte olmadığı kabul edilerek İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiş olup davalı vekilinin esasa ilişkin istinaf itirazlarının incelenmesi sonucunda; davacının kadroya geçirilirken imzalanan ... sözleşmesinde ücret miktarının asgari ücretin belli oranda fazlası olarak belirlendiği hâlde ücretin ... sözleşmesi ve toplu ... sözleşmesine uygun olarak ödenmediği, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3702, Karar No: 2012/7403, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3702 E.  ,  2012/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma ve 6136 sayılı Ateşle Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2011 gün ve 2009/100 Esas, 2011/153 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesinin sanıklar müdafileri tarafından talep edilmesi üzerine; 20.06.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık sanık ... adına Av. ..., sanık ... adına Av. ..., sanık ... adına yetki belgesi ile gelen Av. ... ve sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 04.07.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ...'un özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanmak ve bunun sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle mağdureyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kıldığı anlaşılmakla, TCK.nın 264/1. maddesi uyarınca "özel işaret ve kıyafetleri kullanma" suçundan sanığa verilen cezanın aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ...'un özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanmak ve bunun sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle mağdureyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kıldığı anlaşılmakla, TCK.nın 264/1. maddesi uyarınca "özel işaret ve kıyafetleri kullanma" suçundan sanığa verilen cezanın aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, ayrıca sanık ...'un özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet etme sanık ...'in ise cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine dair hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 264/2. maddesi uyarınca yapılacak artırımın yalnızca maddenin 1. fıkrasında düzenlenen "özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma" suçu ile ilgili bir artırım olduğu gözetilmeksizin, sanıklara cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen cezalar bu madde uyarınca attırıma tâbi tutularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan "TCK.nın 264/2. maddesi uyarınca cezanın 1/3 oranında artırılarak 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin ibareler hükümlerden çıkartılarak, TCK.nın 109/2,3-a,b ve 5. maddeleri uyarınca sanığın 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin bölümlerden sonra gelmek üzere, sanığın duruşmadaki hal ve tavrı gereğince sanığın cezasının TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 sı indirilerek neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,