muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2357, Karar No: 2022/3346, Tarih: 14.03.2022

Somut uyuşmazlıkta, Dairemizce aynı gün seri halde incelenen 2022/2623, 2690, 2691, 2689, 2688, 2687, 2357, 2624 ve 2622 esas sayılı dava dosyalarından 2022/2687, 2022/2624 ve 2022/2622 esas sayılı olanlarında dava açan işçilerin bilgisayar işletmeni, diğerlerinde ise temizlik elemanı olarak çalıştığı görülmektedir.

2022/2687, 2022/2624 ve 2022/2622 esas sayılı dava dosyaları haricindeki dava dosyalarında davacı vekili, müvekkilinin farklı alt işverenler bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, davalı işveren ile dava dışı alt işverenler arasındaki ihale sözleşmelerinin, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın davalı işyerinde yaptığı inceleme neticesinde muvazaa tanımına uygun olarak yapıldığını ve bu kapsamda istihdam edilen personelin işin başından itibaren davalı Üniversite işçisi sayılmaları gerektiğine dair 26.02.2010 tarih ve İK 13 sayılı raporu düzenlendiğini, müfettiş raporuna itirazların ... 1. İş Mahkemesi’nin 2010/188 esas 2012/640 karar sayılı ilamı ile red edilerek muvazaanın varlığının kabul edildiğini ve bu suretle davalı işverenin işçisi sayılması gereken davacıya ilave tediye ödenmesi gerektiğini iddia etmiştir. Yerel Mahkeme bozma ilamından önceki ilk kararında, davacının muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen şirketlerde çalışması bulunduğu gerekçesiyle zamanaşımına uğramayan tüm çalışma dönemi bakımından davanın kabulüne karar vermiştir.

Dairemizce, mahkemece davacının çalışma dönemini kapsayan sözleşme ve şartnameler dosyaya celp edilerek söz konusu ihale dönemleri için muvazaanın varlığı bakımından kesinleşmiş bir yargı kararının bulunup bulunmadığının irdelenmesi gerektiği, davacının çalıştığı döneme ilişkin yapılan ihale sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir yargı kararının bulunmaması halinde, döneme ilişkin ihalenin kapsamı tespit edilerek ve her ihale dönemini kendi arasında değerlendirmek sureti ile; yapılan işin asıl iş kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirip gerektirmediği, aynı işte asıl işveren işçileri ile alt işveren işçilerinin birlikte çalışıp çalışmadığı belirlenerek ve gerektiği taktirde bu hususun tespiti için uzman bilirkişilerden rapor aldırılmak sureti ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin usulüne uygun olarak kurulup kurulmadığı tespit edildikten sonra sonuca gidilmesi gerektiği yönünde bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamında, aynı mahiyette ve seri niteliğinde bir çok dava söz konusu olması sebebiyle, asıl işveren- alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı hususunda daha önce düzenlenen teftiş raporuna ve yargı kararlarına itibar ile karar verilmesinin Dairemizin yerleşik içtihadına aykırı olduğu da açıklanmıştır.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada davacının işe girdiği tarihten itibaren dava tarihine kadar aynı işi yapmaya devam ettiği, inceleme raporuna konu ilgili ihale sözleşmesinin bitim tarihine kadar olan dönem sonrasında da ihale sözleşmeleri kapsamında temizlik işçisi sıfatıyla çalıştırıldığı, yapılan işin asıl işe yardımcı iş kapsamında kaldığı, bu durumun inceleme raporunda ve ... 1. Iş Mahkemesi'nin 2010/188 esas 2012/640 karar sayılı dava dosyasında aldırılan bilirkişi raporunda tespit edildiği, bu işlerin alt işverene verilmesinde yasal engel olmasa da davaya konu işyerinde bu işlerde asıl işveren işçileri ile alt işveren işçilerinin birlikte çalıştıkları, yapılan işin yönetim-sevk ve idaresinin asıl işverende olduğu, alt işverenlerin bağımsız bir iş organizasyonuna sahip olmadıkları ve benzer mahiyetteki dava dosyaları dikkate alındığında hem inceleme raporu döneminde hem de sonrasında muvazaanın varlığının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki; bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma ile varılan sonuç örtüşmemektedir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 26.02.2010 tarih ve İK 13 sayılı raporu ile muvazaalı olduğu tespit edilen ihale sözleşmeleri;

(1) 12/01/2009-31/12/2010 tarihlerini kapsayan ve... Endüstriyel Proje ve Uygulamaları Tic. Ltd.Şti'ne ihale edilen sağlık ve sağlık destek hizmetleri işi,

(2) 01/03/2009-31/01/2011 tarihlerini kapsayan ve ... Temizlik İlaç Hiz.Org.Turizm İnşaat Bil. Danş. Ticaret Limited Şirketi ve Sefa Yemek Temizlik İlaç Müt. Dağ.Hiz.Teks. Deri Nakl. Sanayi Ticaret Limited Şirketi iş ortaklığına ihale edilen Bilgisayar Veri İşlem Ve Hasta Kabul Hizmetleri işi,

(3) 01/01/2010-30/04/2010 tarihlerini kapsayan ve ... Nakliyat Gıda İnş. Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne ihale edilen Hasta, Hasta Yakım ve Ziyaretçi Yönlendirme Hizmetleri işi,

(4) 01/03/2009-31/12/2010 tarihlerini kapsayan ve... Endüstriyel Proje ve Uygulamaları Tic. Ltd.Şti'ne ihale edilen Hastane Tesisatının Bakım ve İşletilmesi Hizmetleri işi,

(3) 01/01/2010-30/04/2010 tarihlerini kapsayan ve ... Nakliyat Gıda İnş. Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne ihale edilen Hasta, Hasta Yakım ve Ziyaretçi Yönlendirme Hizmetleri işi,

(4) 01/03/2009-31/12/2010 tarihlerini kapsayan ve... Endüstriyel Proje ve Uygulamaları Tic. Ltd.Şti'ne ihale edilen Hastane Tesisatının Bakım ve İşletilmesi Hizmetleri işi,

(5) 01/06/2008-31/05/2010 tarihlerini kapsayan ve... Endüstriyel Proje ve Uygulamaları Tic. Ltd.Şti'ne ihale edilen Hastane Temizlik Hizmetleri (Genel Temizlik Hizmetleri) işine ilişkin olup bu tespit Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 25.02.2013 tarih, 2013/2637 esas ve 2013/1606 karar sayılı ilamı ile iş müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz zerine verilen mahkeme kararının kesin olması sebebiyle temyiz isteminin reddi üzerine kesinleşmiştir. Bu sonuç doğrultusunda, kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaalı olduğu belirlenen ihale sözleşmeleri döneminde çalışan işçilerin bu dönem ile sınırlı ilave tediye alacağına hak kazanması gerektiği kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak muvazaalı olduğu kesinleşen bu ihale dönemleri dışında dava dosyasına celp edilen ihale sözleşmeleri, işçi özlük dosyası ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı işçinin görevinin temizlik elemanı olarak belirlendiği, davacının hizmet alım sözleşmelerine uygun şekilde çalıştırıldığı, yaptığı işlerin yardımcı iş kapsamında olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Şu halde, Mahkemenin işçinin çalışmasına konu tüm ihale sözleşmeleri yönünden muvazaa kabulü ile zamanaşımı dışında kalan tüm çalışma süresi için ilave tediye alacağı hesaplanan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurması yerinde olmamıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında; somut dosya bazında davacının sadece Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 26.02.2010 tarih ve İK 13 sayılı raporu ile muvazaalı olduğu tespit edilen ihale sözleşmeleri döneminde geçen çalışması varsa bu dönem yönünden ilave tediye alacağına hak kazanacağı, belirtilen ihalelerin kapsamını ve tarihlerini aşan çalışmalar yönünden ilave tediye alacağı talebinin reddi gerekeceği kabulüne göre değerlendirme yapılarak dava konusu ilave tediye alacağı talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10515, Karar No: 2010/12010, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10515 E.  ,  2010/12010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı adına tescil edilen ... köyü 133 ada 6, 134 ada 65 ve 137 ada 34 sayılı parsellerin mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davayı kabul etmediklerini bildirmiştir.

Mahkemece, ... köyü 137 ada34 ve 134 ada 65 sayılı parseller yönünden davanın kabulüne, 133 ada 6 sayılı parsel yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili 133 ada 6 sayılı parsel yönünden eksik inceleme nedeniyle temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan kadastro tutanağının incelenmesi sonucu 133 ada 6 sayılı parselin "çayır" niteliği ile davalı adına zilyetlikten tescil edildiği ve 8 sayılı parsel olarak "mera" niteliği ile sınırlandırılan taşınmazın içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Ziraatçı bilirkişi raporunda 133 ada 6 sayılı parselin çayır arazisi olarak kullanıldığı ve bitki örtüsünün çayır arazileri ile örtüştüğü bildirilmiştir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban

suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesi (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın 133 ada 8 sayılı mera parseli içinde kalıp kalmadığı, özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığı yerinde yeniden keşif yapılarak incelenmeli, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak bunun sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın 133 ada 8 sayılı mera parseli içinde kalıp kalmadığı, özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığı yerinde yeniden keşif yapılarak incelenmeli, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak bunun sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla 133 ada 6 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5939, Karar No: 2021/312, Tarih: 20.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/5939 E.  ,  2021/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamlaradaki ifadeleri, tanık beyanları, savunma haklarında müsnet suçlardan beraat kararı verilen dosyanın diğer sanıkları...ve...’ın anlatımları 03.01.2012 havale tarihli bilirkişi raporu, HTS kayıtları, olay tarihinde mağdurenin on sekiz yaşından büyük olduğuna dair Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 21.05.2012 günlü raporu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay tarihinde mağdureyi zorla götürülüp alıkoyarak cinsel ilişkide bulunduğuna dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13708, Karar No: 2022/13685, Tarih: 21.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/13708 E.  ,  2022/13685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın sanık ile aynı konutta ikamet eden babasına tebliğ edildiği, ancak tebliğ tarihinde sanığın askerde olduğunun Sivas Askerlik Şubesinin 01/04/2014 tarihli yazısı ile belirlendiği, sanığın askerde olması nedeni ile Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca tebligatın kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz dilekçesinin 22/05/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, aynı maddenin 12. fıkrasına göre temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olması nedeniyle, sanığın bu konudaki temyiz isteği itiraz olarak kabul edilerek merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2023, Karar No: 2024/5202, Tarih: 24.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2023 E.  ,  2024/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/9 E., 2023/34 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, arama kararının ve aramanın hukuka aykırı olduğuna, ele geçen uyuşturucu maddelerin hükme esas alınamayacağına ve sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; sanığın aracı ile uyuşturucu madde taşıdığı ve bu maddeleri ikametinde bulundurduğu ihbarı üzerine, tespit edilen adresinde yapılan aramada eroin, metamfetamin, pregabalin etken maddeli hap, kağıttan yapılmış üzerinde eroin ve metamfetamin kalıntısı tespit edilen 2 adet kürek, rulo halinde alüminyum folyo, makas ve şeffaf poşetler ile sanığın üst aramasında kağıda sarılı esrar ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

Arama esnasında ikamette bulunan tanık F.'nin, sanığın kendisine cinsel ilişki karşılığında metamfetamin temin ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Arama esnasında ikamette bulunan tanık F.'nin, sanığın kendisine cinsel ilişki karşılığında metamfetamin temin ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Olay tutanağı ile uyumlu tutanak tanığı ve hazırun tanık ile tanık ...in olayın sıcağı sıcağına müdafii eşliğinde verdiği, sanıktan cinsel ilişki karşılığında metamfetamin aldığına yönelik beyan içerikleri, sanığın odasında ele geçirilen maddelerin satışa hazır vaziyette paketli olduğu, çeşitliliği, uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen şeffaf poşetler ve rulo halinde alüminyum folyonun ele geçirildiği hususları birlikte gözetildiğinde; sanığın, ikametinde diğer maddeler ile birlikte aynı odada ele geçen 21 adet alüminyum folyoya sarılı eroinin kime ait olduğunu bilmediği şeklindeki hayatın olağan akışına aykırı savunması ile sanık ile tanık arasında yaşanan basit yaralama olayından yaklaşık üç ay sonra aynı anda arama yapılan ikamette bir arada bulundukları gözetildiğinde, tanığın soruşturma aşamasında sanık aleyhine verdiği beyanlarının husumete dayalı olduğuna dair savunmalarına itibar edilmemiş, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde eksiklik olmadığı, mahkemece yapılan değerlendirmenin ve varılan sonucun yerinde olduğu gerekçesi ile sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkındaki ihbar, olay tutanağı ve tutanak mümzilerinin beyanları ile ele geçen madde çeşitliliği ve beraberinde ele geçen malzemeler ile sanığın tanık F.'ye uyuşturucu madde temin ettiği hususları dikkate alındığında, tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2023/9 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20141, Karar No: 2015/23345, Tarih: 16.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20141 E.  ,  2015/23345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/85834

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2012/313 (E) ve 2013/90 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14464, Karar No: 2009/14143, Tarih: 25.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14464 E.  ,  2009/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.030.TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16316, Karar No: 2009/17595, Tarih: 01.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16316 E.  ,  2009/17595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı çeklerdeki ciro sıralamasının incelenmesinde, çeklerin Nurettin Hıdır cirosu ile alacaklıya, onun cirosu ile takip dışı cirantalara geçtiği ve sonrasında alacaklı tarafından takibe konulduğu anlaşılmaktadır.

Geriye ciro yoluyla bonoyu devralan ve ciro silsilesinde yer alan ciranta, çeki devretmeden önceki durumuna döner ve bu şekilde kimlere başvurma hakkı varsa ancak onlara karşı takip yapma imkanına kavuşur. O halde, mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.