muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5, Karar No: 2011/1610, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5 E.  ,  2011/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.Sıf)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden ayrılmasına diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 03.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 20.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, işin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, yüklenici aleyhine açılan davanın tefrikine, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

1-Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. Denilebilir ki, temlik işlemine dayalı davalarda, arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekir. O yüzden, mahkemenin yüklenici aleyhindeki davanın tefrikine karar vermesi HUMK'nun 47.maddesine uygun düşmemiştir.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

3- Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tasfiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından bağımsız bölüm temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları Naile Korkmaz, Fatma Saadet Akgemici, Gönül Tüfekçi, Ali Arif Korkmaz, Hatice Arıkcan, Mesut Hayri Korkmaz, 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 1. ve 3. bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4086, Karar No: 2008/984, Tarih: 03.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4086 E.  ,  2008/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalıların maliki ve trafik sigortacı olduğu aracın çarparak hasara neden olduğunu ileri sürüp sigortalısına ödenen 2.562.YTL'nin 16.7.2002 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı.... Sigorta A.Ş vekili sorumluluklarının sigortalının kusur ve poliçe limitiyle sınırlı olduğunu belirtip faizede itiraz edip davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.482.YTL tazminatın 1.200.YTL'sinin her iki davalıdan müteselsilen bakiye kısmının davalı ...'ten tahsiline, bu alacaklara davalı... sigorta A.Ş yönünden 5.11.2003 dava tarihinden diğer davalı yönünden ise 16.7.2002 ödeme tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

../...

-2-

2007/4086

2008/984

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 120.92.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 3.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10162, Karar No: 2010/11318, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10162 E.  ,  2010/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.05.2008 gününde verilen dilekçe ile mecra irtifakı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 761 parsel sayılı taşınmazları yararına davalılara ait 29 ve 33 parsel sayılı taşınmazlardan Türk Medeni Kanunu’nun 744. maddesi uyarınca da su yolu mecra irtifakı kurulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili, zeminde DSİ kanalının bulunduğunu, davacının mecra irtifakı ihtiyacının olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan Sökün Köyü vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 744. maddesi uyarınca “Her taşınmaz maliki, uğrayacağı zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmesi olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.”

Mecra irtifakı kurulması istemine ilişkin davalarda, irtifak hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhine irtifak hakkı kurulması istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına mecra irtifakı kurulacak taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise, dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkin davalar, özünü komşuluk hukuku ilkelerinden alması nedeniyle yapılacak araştırma ve incelemede, öncelikle davacının mecra ihtiyacının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. İhtiyacın saptanması halinde de, çevre taşınmazların tamamının üzerinde irtifak hakkı kurmaya elverişli olup olmadığı incelenip, hukukun genel bir ilkesi olan “fedakârlığın denkleştirilmesi ilkesi” uyarınca taraf yararları da gözetilerek en az masrafı gerektiren ve bundan da en az zarar görecek kişi taşınmazı üzerinden mecra irtifakının bağlanacağı su, elektrik, gaz ve benzerine ait yol ya da kaynak ile yararına mecra hakkı kurulan taşınmaz arasında kesintisiz bağlantı sağlayacak şekilde kurulmalıdır. Ayrıca mecranın niteliği, nasıl ve hangi araçlarla geçirileceği ayrıca belirlenerek kararda gösterilmelidir.

İrtifak hakkının bedeli, taşınmazların niteliğine göre uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak saptanmalı ve bedel hükümden önce mahkeme veznesine depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Anılan maddenin son fıkrası uyarınca, istem halinde gideri davacı tarafından karşılandığında mecra hakkının tapu siciline kaydına da karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 14.10.2009 tarihli fen bilirkişisi raporunda, davacının taşınmazının bulunduğu yerde DSİ kanalı olup olmadığı araştırılmamış, mecra irtifakının bağlandığı su kaynağının neresi olduğu belirlenmemiş, mecra irtifakı kurulan 29 ve 33 parsel sayılı taşınmazların su kaynağına bağlantısı krokide gösterilmemiştir. Ayrıca hükümde tesis edilen mecra irtifakının nasıl ve hangi araçlarla geçirileceği de belirtilmemiştir.

Mahkemece öncelikle davacının taşınmazının bulunduğu yerde DSİ kanalının olup olmadığı araştırılmalı, DSİ kanalı mevcut ise ve davacının su ihtiyacını karşılamaya yeterli ise davacının mecra irtifakına ihtiyaç olmayacağından dava reddedilmelidir. DSİ kanalı mevcut değilse davacının mecra ihtiyacını karşılayacak su kaynağının yeri saptanarak davacıların taşınmazı ile kaynak arasında kesintisiz bağlantı sağlanacak şekilde mecra irtifakı kurulmalıdır. Ayrıca mecranın niteliği nasıl ve hangi araçlarla geçirileceği, belirlenerek kararda gösterilmelidir.

Mahkemece, bu yönler üzerinde durulmadan mecra irtifakı kurulması isteminin kabulü doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3346, Karar No: 2014/10893, Tarih: 15.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3346 E.  ,  2014/10893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/11/2013

Numarası : 2011/476-2013/585

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde meydancı olarak 17/04/2004 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, 30/10/2009 tarihinde iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, bayram-genel tatil ve fazla mesai ücretlerinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının mevsimlik işçi olup 31/10/2009'dan iş aktinin askıya alındığını, 17/03/2010'da işe davet ihbarnamesi gönderildiği halde buna cevap vermemesi üzerine 05/04/2010 tarihli ihtarname ile iş aktinin haklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 17/04/2004 tarihinden itibaren 30/10/2009'a kadar zincirleme iş sözleşmeleri ile çalıştığı, işveren tarafından işe davet ihtarnamesi ile fesih ihtarnamesinin davacıya aynı gün tebliğ edilmesi nedeniyle iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil her yıl 11 ayı aşkın çalışması bulunan 30/11/2006-17/04/2014 dönemi için hesaplanan, yıllık izin ücreti istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında ihbar tazminatı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildiriminde "fesih" sözcüğünün bulunması gerekmez. Fesih iradesini ortaya koyan ifadelerle eylemli olarak işe devam etmeme hali ile birleşirse fesih anlamına geldiği kabul edilmelidir.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Fesih bildiriminde "fesih" sözcüğünün bulunması gerekmez. Fesih iradesini ortaya koyan ifadelerle eylemli olarak işe devam etmeme hali ile birleşirse fesih anlamına geldiği kabul edilmelidir.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, davacı iş aktinin 30/10/2009 günü askıya alınması üzerine Antalya Bölge Çalışma Müdürlüğüne 03/11/2009 tarihi itibariyle kurum kayıtlarına geçirilen şikayet dilekçesi ile başvurarak iş aktinin askıya alınmasını kabul etmediğini, kıdem tazminatı istediğini bildirmiştir. Bu haliyle işyerinde yılda 11 ayı geçkin çalışıp mevsimlik işçi olmayan davacı işçinin iş aktini haklı nedenle kendisinin feshettiği kabul edilip yararına kıdem tazminatına hükmedilmesi doğru ise de ihbar tazminatına hükmedilmemelidir. Anılan yön gözetilmeksizin ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1693, Karar No: 2014/981, Tarih: 17.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/1693 E.  ,  2014/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı .... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 15.03.2012 gün ve 2010/454-2012/218 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinin sübut delilleri bölümünde 3 klasör halinde dava ile ilgili delillerin sunulduğu belirtilmiş ve dosya kapağında eklerin mahkeme kaleminde dolap içerisinde olduğu şerhine yer verilmiş olduğu, eklerinin dosya ile birlikte gönderilmediği anlaşıldığından, birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3700, Karar No: 2024/3560, Tarih: 06.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3700 E.  ,  2024/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/136 E., 2023/214 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen istirdat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 3.014.20 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.