muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17665, Karar No: 2013/16656, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17665 E.  ,  2013/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Boyabat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının kendi beyanına ve yapılan kolluk araştırmasına göre adresinin “Yeşilkent Mah. Balküp Cad. 722. Sok No:24 Avcılar-İsatanbul” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3415, Karar No: 2009/4138, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3415 E.  ,  2009/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. GElen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bilirkişi kurulunca bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazında içerisinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu yere özgü (lokal) veriler üzerinden kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin Dairenin geri çevirme kararı üzerine ... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen ve ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi esas alınarak bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

2- Tamamı 43003 m2 olan taşınmazın 2145,49 m2’si kamulaştırılmış, geriye teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 37.215,33 m2 ve (C) harfi ile gösterilen 3642,18 m2 olmak üzere iki ayrı parça kalmıştır.

Bilirkişi Kurulunca (A) harfi ile gösterilen kısımda kamulaştırma nedeniyle herhangi bir değer kaybı olmadığı konusundaki saptamada bir isabetsizlik yoktur. Ancak; kamulaştırmadan arta kalan ve (C) harfi ile gösterilen parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı birlikte değerlendirildiğinde bu kısımda da herhangi bir değer kaybının sözkonusu olmayacağı gözetilmeden %5 ve %6 oranındaki kapitalizasyon faiz oranına göre hesaplanan değerler arasındaki farkın değer düşüklüğü olarak kabul edilmesi ve bu miktarın kamulaştırma bedeline eklenmiş bulunması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 625,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1488, Karar No: 2022/13143, Tarih: 26.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1488 E.  ,  2022/13143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın davacı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden feragat nedeni ile reddine dair verilen kararın davacı ... vekili başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; karara yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, 24.08.2013 tarihinde davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları araca ... yönetimindeki motosikletin arkadan çarpması sonucu trafik kazası meydana geldiğini, davacı ... ile birlikte motorsiklette yolcu olarak bulunan diğer davacıların yaralandığını beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacılardan ... için 200,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın, davacılardan ... için 200,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi ve davacılardan ... için 100,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; davacı ... yönünden maddi tazminat talebini yargılama sırasında 148.355,19 TL'ye arttırmıştır.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'nun maddi tazminat istemlerinin kabulü ile, 27.853,11 TL geçici iş göremezlik, 120.502,08 TL sürekli iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 148.355,19 TL'nin davalı ...'ten ve davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketinden (şirket yönünden sigorta poliçesinde yer alan teminat limitleri ile sınırlı olmak kaydı ile) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'na verilmesine, belirlenen 148.355,19 TL'nin Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi yönünden (sigorta poliçesinde yer alan teminat limitleri ile sınırlı olmak kaydı ile) dava tarihi olan 25.02.2014 tarihinden itibaren ticari avans faizi işletilmesine, davalı ... yönünden ise olay tarihi olan 24.08.2013 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacı ...'nun manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.08.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'na verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacılar ... ve ... yönünden davanın

feragat sebebi ile reddine karar verilmiş, karara karşı davacı ... vekilince süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

feragat sebebi ile reddine karar verilmiş, karara karşı davacı ... vekilince süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre davacı ... vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile ; Davacı ...'nun manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.08.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'na verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davacı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİ ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23897, Karar No: 2015/1050, Tarih: 28.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23897 E.  ,  2015/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2009/379-2010/801

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Temyiz konusu yapılan miktar 1.430,00 TL’nin altındadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı kanunla değişik HUMK’nunun 427.maddesi uyarınca, 1.430,00 TL’den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle, davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7386, Karar No: 2012/8345, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7386 E.  ,  2012/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 28.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazlar kaydında “...” olarak geçen adının “... “olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda davacının malik bulunmadığı, dava tarihi itibariyle davanın konusu bulunmadığı anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir

Hükmü davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Davacı, hissesi bulunan 322, 348, 469, 487, 488, 489, 528, 641, 868 numaralı parsellerde adının “ ... oğlu ...” olarak geçtiğini, nüfusta ise “... oğlu ...” olduğunu, taşınmazların ortaklığın giderilmesi davası sonucunda satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verildiğini ancak satış dosyasının adının tapuda eksik yazılmış olması nedeniyle sonuçlandırılamadığını, ilgili parsellerde kayıtlı malik ... ile ... aynı kişiler olduğundan tapuda isim tashihi için dava açmak zorunda kaldığını bildirerek, kaydın düzeltilmesini istemiştir. Davacının kapalı kayıtlarda düzeltme isteminde bulunmasında hukuki yararı mevcut olup, yeni oluşan tapu kayıtlarında malik olmadığı gerekçesi ile karar verilmesine yer

olmadığına karar verilmesi doğru değildir. Yargılama sırasında davacı vefat etmiş ve davayı mirasçıları takip etmişlerdir. Mahkemece, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacının talebi bu şekilde nitelendirilerek davacıların murisinin ortaklığın giderilmesinden önce paylı malik olduğunun tespitine ilişkin araştırma yapılarak tespit hükmü kurulması gerekir iken yazılı gerekçeler ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiş ve davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozmanın niteliğine göre hüküm sonucunda Hazine vekilinin temyiz itirazlarını incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 13.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9641, Karar No: 2016/11803, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9641 E.  ,  2016/11803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji

gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili kısmi dava açmış, bilirkişi raporundan sonra davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunabileceğini düşünerek buna göre talepte bulunmuştur. Davalı vekili ıslah dilekçesinin tebliği üzerine süresinde ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkeme ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunması nedeni ile ek rapor almamıştır. Fazla mesai ücreti açısından kısmi dava ile istenen miktar dikkate alındığında, ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasından etkilenen alacak yoktur. Ancak ilave tediye alacağı bakımından mahkemenin ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını gözeterek belirleyeceği alacağı hüküm altına alması gerekirken, hükmün gerekçesinde ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını dikkate almadan davacının bilirkişi raporunda hesap edildiği kadar alacağının bulunduğunu tespit edip talep kadarının tahsiline karar vermesi doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16855, Karar No: 2007/23652, Tarih: 13.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/16855 E.  ,  2007/23652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2007

Davacı,  1.6.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve kesilmiş Bağ-Kur primlerinin Kuruma ödendiğinin  tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.06.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.06.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının 01.08.2003 tarihinden itibaren Ziraat Odasına üye olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine üyeliğinin bulunmadığı, sattığı ürün bedellerinden ilk prim  kesintisinin Temiz 1995 tarihinde yapıldığı,diğer yıllarda 1996,1999 yılında kesintisinin bulunduğu,başkaca kesintisinin bulunmadığı görülmektedir.

Mahkemece ,kesintinin bulunduğu Temmuz 1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.08.1995-31.12.1995,1996 ve 1999 yılları yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 1997,1998,2000,2001,2002,2003,2004,2005 ve 2006 yılları yönünden  2926 sayılı yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmalarına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.