muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3770, Karar No: 2009/4912, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3770 E.  ,  2009/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bilirkişi kurulunca bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazında içerisinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu yere özgü (lokal) veriler üzerinden kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin Dairenin geri çevirme kararı üzerine Günyüzü İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen ve ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi esas alınarak bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

2- Tamamı 25139 m2 olan taşınmazın 2618,44 m2’si kamulaştırılmış, geriye teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2142 m2 ve (C) harfi ile gösterilen 20378,56 m2 olmak üzere iki ayrı parça kalmıştır.

Mahkemenin hükmüne esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kamulaştırmadan arta kalan (C) harfi ile gösterilen kısma değer kaybı verilmemesi, (A) harfi ile gösterilene ise değer düşüklüğü verilmiş olması doğrudur. Ancak; (A) harfi ile gösterilen kısmın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu gözönünde tutulduğunda en çok %10 oranında değer kaybı verilmesi gerekirken, %5 ve %6 oranındaki kapitalizasyon faizine göre hesaplanan değerler arasındaki farkın değer düşüklüğü olarak kabul edilmesi ve bu miktarın kamulaştırma bedeline eklenmiş olması yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 625,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4375, Karar No: 2012/8195, Tarih: 13.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4375 E.  ,  2012/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/125276

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/12/2010, 2010/322 (E) ve 2010/397 (K)

SUÇ : Kasten insan öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin "30/12/2010" yerine "31/12/2010" olarak yanlış yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2- Oluşa, dosya kapsamına ve gösterilen gerekçeye göre; sanık Abdullah hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Fatma ve Abdullah'ın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Fatma müdafiinin eksik soruşturmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık Abdullah müdafiinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar Abdullah ve Fatma'nın evli oldukları, maktul Turgut ile sanık Fatma'nın ilişkisini öğrenen sanık Abdullah'ın eşi, sanık Fatma ile maktulü öldürme kararı vererek birlikte yaptıkları plan gereğince, olaydan bir gün önce, sanık Fatma'dan maktulü birlikte öldürmek amacıyla kendisinin evde olmadığını söyleyerek çağırmasını istediği, sanık Fatma'nın maktulü arayarak kocası sanık Abdullah'ın evde olmadığını belirtip onu eve çağırdığı, maktulün eve gelmeyi kabul ettiği, olay günü evde bulunan sanık Abdullah'ın yatak odasında dolabın içerisine saklandığı, maktulün sanıkların evine geldiği ve maktulün sanık Fatma ile birlikte yatak odasına girdiği, bu sırada sanık Fatma'nın yatak odasında yastığın altına sakladığı bıçağı eline aldığı, sanık Abdullah'ın da elindeki sopa ile dolaptan çıktığı, sanık Fatma'nın bıçak ile, sanık Abdullah'ın da sopa ile maktule birden çok sayıda vurdukları, maktulde kesici-delici alet yaralanması sonucu iç organ yaralanması ve iç kanama, künt travmaya bağlı olarak ise kafatasında kırık, kafa içi kanama ve beyin doku harabiyeti meydana geldiği olayda, fiiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak maktulü öldürdükleri olayda;

Sanıkların olaydan bir gün önce maktulü öldürme konusunda karar verip, suç işleme kararlarından dönmeyerek, belirledikleri plana uygun şekilde eylemlerini fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde, tasarlayarak öldürme suçundan TCK.nun 37 ve 82/1-a maddesi gereğince cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde kasten öldürme suçundan TCK.nun 81.maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Sanıkların olaydan bir gün önce maktulü öldürme konusunda karar verip, suç işleme kararlarından dönmeyerek, belirledikleri plana uygun şekilde eylemlerini fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde, tasarlayarak öldürme suçundan TCK.nun 37 ve 82/1-a maddesi gereğince cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde kasten öldürme suçundan TCK.nun 81.maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak koşuluyla, sanık Fatma'nın kasten öldürme suçu yönünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 13/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4434, Karar No: 2019/7478, Tarih: 16.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4434 E.  ,  2019/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile dahili davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan dava tarihinden 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1964 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritasları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ek raporun getirtilmesi,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanak örneği ile tapu kaydının ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları ile davalı ise dava dosyalarının, tapu kaydı mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyasının getirtilerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25207, Karar No: 2014/19819, Tarih: 15.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25207 E.  ,  2014/19819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/253481

Mahkemesi : Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/05/2013

Numarası : 2012/96 - 2013/181

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kiraladığı işyerinde tadilat işlerini yapması için anlaştığı ölenin, olay tarihinde alçı işini yapmak için iki tahta merdiven arasına kalas koyup merdivene çıktığı sırada dengesini kaybedip merdivenden aşağıya düşüp öldüğü olayda, sanığın mevcut işyerinde henüz ticari bir faaliyetinin bulunmadığı mevcut çalışma esnasında da bakım ve gözetim yükümlülüğüne aykırılık oluşturacak bir davranışının saptanmaması karşısında olayda alabileceği önlemin bulunmadığı, anlaşılmakla kusurunun olmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Gerekçeli karar başlığında katılanlar M.. S.. ve M.. S..'ın müşteki olarak gösterilmesi

3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği hususunun kararda gösterilmemesi ve ödenmeyen kısmın hapse çevrileceği ihtarının ise sözü edilen madde gereğince yapılması gerekirken, sanığın adli para cezasını ödemediği taktirde kalan cezanın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3 maddesi uyarınca hapse çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15748, Karar No: 2024/5455, Tarih: 20.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/15748 E.  ,  2024/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/650 E., 2022/743 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, temyiz dışı sanık ...'ın sürücüsü olduğu, sanık ...'ın ise yolcu olarak bulunduğu araçta farklı markalarda toplam 1.510 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'un (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onuncu ve onsekizinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası

açılmıştır.

Ele geçirilen sigaralara ilişkin düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarının dosya arasına alındığı görülmüştür.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, eşi olan temyiz dışı sanık ...'ın kendisinden habersiz olarak sigaraları aldığını, araçta sigara olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Temyiz dışı sanık ... aşamalardaki savunmalarında düğün için eşi ... ile Gaziantep'e gittiklerinde, ara sokaklardan satın aldığı sigaraları aracın bagajına yerleştirdiğini, eşinin sigaralardan haberinin olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiş olup katılan vekili ile sanıkların temyiz istemleri üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2019/9164 Esas, 2021/4128 Karar sayılı kararı ile aşamalarda değişmeyen savunmalarında suçlamaları inkar ederek, ele geçen sigaralarla ilgisi olmadığını beyan eden sanık ...'ın diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde suça konu kaçak sigaraları ticarî maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24219, Karar No: 2011/2791, Tarih: 24.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/24219 E.  ,  2011/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Müsadere talebinin reddine dar,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müdahil İdarenin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4288, Karar No: 2024/744, Tarih: 11.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4288 E.  ,  2024/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2918 E., 2020/2068 K.

SUÇ : Nitelikli Yağmaya Teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 145 inci (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Sanıkların suç tarihinde mağdurdan ellerinde satır olduğu halde para istedikleri, mağduru darp ederek üzerinde bulunan 30,00 TL civarında para ve içerisinde 3-4 adet sigara bulunan sigara paketini zorla aldıkları, olay yerinden ayrılmadan devriye görevini ifa eden kolluk güçlerinin olaya müdahale ettiği, sanıkların yakalandığı ve eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı somut olayda, suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanıklara verilen cezalardan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/2918 Esas, 2020/2068 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21163, Karar No: 2007/3726, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21163 E.  ,  2007/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih               : 13.10.2006