muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3219, Karar No: 2009/4204, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3219 E.  ,  2009/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Çocuk hakkında bakım tedbiri ve kuruma yerleştirilmesine ilişkin olarak açılan davada Vezirköprü Asliye (Aile) Hukuk ve Samsun Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, çocuk hakkında bakım tedbiri ve kuruma yerleştirme kararı alınmasına ilişkindir.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-c maddesi de "bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi halinde, çocuğun resmi veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine" şeklindedir.

Vezirköprü Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırları ile belirleneceğini belirterek, Samsun İlinde Çocuk Mahkemesi kurulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Samsun Çocuk Mahkemesince, Çocuk Mahkemesinin yargı yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile aynı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık, il merkezinde kurulu bulunan Çocuk Mahkemesinin yargı yetkisinin ilçeleri de kapsayıp, kapsamayacağı noktasındadır. 5395 Sayılı Kanunun 27. maddesinin 1. fıkrasında “Çocuk mahkemelerinin yargı çevresi, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırları ile belirlenir.”, 27/3. fıkrasında ise “Coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verilir.” hükümlerine yer verilmiştir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu bu yetkisini kullanarak 22.07.2005 gün ve 552 sayılı kararı ile Çocuk Ağır Ceza Mahkemelerinin 27.10.2005 gün ve 722 sayılı kararı ile de Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresini belirlemiştir. 27.10.2005 gün ve 722 sayılı kararla, İstanbul, Ankara ve İzmir için ayrı ve yerlere özgü düzenleme yaptıktan sonra o tarihte kurulu Antalya, Aydın, Bursa, Mersin, Şanlıurfa, Trabzon ve İskenderun Çocuk Mahkemeleri yargı çevresinin kuruldukları yer Asliye Ceza Mahkemelerinin yargı çevresi ile sınırlı olduğunu belirlemiştir. Anılan kararda Adana, Osmaniye, Denizli, Samsun, Balıkesir gibi sonradan kurulan Çocuk Mahkemeleri için bir belirleme olmamakla birlikte, Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresini belirleme yetkisine sahip H.S.Y.K.’nun konuya bakış açısı söz konusu karar ile belli olmuş, 722 Sayılı Karar emsal karar niteliğine sahip olmuştur. Görüldüğü üzere Çocuk Mahkemeleri bütün il çapında yetkili mahkeme olmayıp, 5395 Sayılı Kanunun 27. maddesinde belirtilen il çapında yetkili olma durumu Çocuk Ağır Ceza Mahkemeleri için geçerlidir. Açıklanan bu duruma göre Samsun Çocuk Mahkemesinin yargı çevresi Samsun Asliye Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlıdır.

Bu durumda, suçun mağduru olan çocuk hakkında bakım tedbiri alınmasına ve uygun bir kuruma yerleştirilmesine ilişkin davanın Vezirköprü Asliye (Aile) Mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Vezirköprü Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5323, Karar No: 2012/14472, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5323 E.  ,  2012/14472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında sahte fatura kullanmak şuçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak” suçlarından açıldığı, her bir takvim yılının ve düzenlemek ile kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve herbir takvim yılından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tek suç kabulü ayrıca sanığın her takvim yılında birden çok sahte fatura düzenlediği ve kullandığı bu nedenle ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve 5237 sayılı Yasa lehe kabul edilerek zincirleme suç hükümlerinin 43. maddede belirtildiği üzere “1/4” yerine “1/6” oranında artırım yapılarak eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyleeleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hilesi yapmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

2) Sanık hakkında defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hilesi yapmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hilesi yapmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16946, Karar No: 2017/4760, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16946 E.  ,  2017/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

Yörede yapılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği dosya içerisine alındıktan sonra,

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 30/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3519, Karar No: 2012/6604, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3519 E.  ,  2012/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan mısır, fasulye ve tarlada çileğin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8007, Karar No: 2014/14187, Tarih: 22.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8007 E.  ,  2014/14187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 11/03/2014 tarih ve 2013/471-2014/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 25/09/2013 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında şirket sermayesinin 200.000 TL den 1.000.000 TL ye çıkarıltılmasına karar verildiğini, sermaye artırımını gerektirir bir sebep olmamasına rağmen davacıların muhalefeti ile bu kararın alındığını, asıl amacın küçük ortakların paylarının daha da küçültülmesi olduğunu ileri sürerek, 25/09/2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptali istenen toplantıda alınan kararların sicile tescil ve ilan olunmadığını, bu nedenle sermaye artışı ile ilgili yeniden toplantı yapılmasına karar verildiğini, davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 25/09/2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında sermaye artırımına ilişin karar alındığı, ancak alınan bu kararın TTK 471. madde kapsamında sicile tescil ve ilan olunmadığı, aynı konuya ilişkin 09/01/2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının yapıldığı ve sermaye artırımına ilişkin kararın alındığı, davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7281, Karar No: 2022/14140, Tarih: 06.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7281 E.  ,  2022/14140 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/08/2018 tarihli ve 2018/114252 soruşturma, 2018/89283 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/10/2018 tarihli ve 2018/6933 değişik ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/03/2022 gün ve 2022/20421 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli youtube hesabından “AmK pis çöpçüsü arsız köpek adabı muhaşeret diyorsun O... ÇOCUĞU koskoca BAŞBAKANa yaptığın hangi edep ahlaka sığıyor KARISINI SİNKAF ETTİĞİMİN ÇÖPÇÜSÜ" şeklinde yorum paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 28/07/2018 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle verilen müzekkere cevabı üzerine, açık kaynak araştırması da dahil olmak üzere başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Youtube, ..., Hotmail, ..., ..., Skype, Google, Yahoo gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezi Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunmaktadır. Ülkemizde sanal ortamda işlenen suçların büyük çoğunluğu anılan yer sağlayıcılara ait internet siteleri kullanılarak işlenmektedir.Bilişim suçlarında şüphelinin kimlik bilgilerine ulaşmak için elektronik işlemlerin ana servis sağlayıcıları üzerinde tutulan ve "log file" olarak adlandırılan işlem dosyasına ulaşılarak burada işlem yapan bilgisayarların kimlik dosyaları niteliğindeki IP (internet protokol) numaralarından mümkün olmaktadır ve bu suçların soruşturulması için gerekli olan trafik bilgileri ceza istinabe yoluyla ABD adli makamlarından istenilmektedir. Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkileri Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosunun 20/01/2015 tarihli yazısında; Uluslararası Adli Yardımlaşma konusunda Amerika Birleşik Devletleri Hukuk Sisteminde ve uygulamasında "Önemli suç / hafif suç" ayrımı bulunduğu diğer devletlerden gelen ceza istinabe taleblerini de katogorize ederek hafif suçlarla ilgili talepleri yerine getirmediği Amerika Birleşik Devletleri ceza mevzuatına göre hakaret, söveme ve iftiranın suç sayılmadığı, bu nedenle istinabe taleplerinin yerine getirilmediği ayrıca 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca erişimin engellenmesi için Sulh Ceza Hakimliğine bizzat başvurabileceği gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/10/2018 tarihli ve 2018/6933 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/188, Karar No: 2021/408, Tarih: 28.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2021/188 E.  ,  2021/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülmekte olan tapu iptali ve tescil davasının yargılaması sırasında, kanun yolu isteğinin reddine ilişkin ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; isteğin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargılama sırasında davalı ... vekilinin önceki tarihli keşfin iptali ile yeniden keşif yapılması talebi hakkında Mahkemece, 02.10.2020 tarih ve 2012/66 Esas sayılı ara karar ile talebin reddine karar verilmiş; sözü edilen ara karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf isteğinde bulunulması üzerine, mahkemenin 20.10.2010 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiş ve iş bu karara karşı da istinaf isteğinde bulunulması üzerine önceki hükmün Yargıtay incelemesine konu edilmiş olması nedeni ile dosya Dairemize gönderilmiştir.

Mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulabilmesi mümkün olup, verilen ara kararlar temyiz kanun yoluna tabi değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü yönünde verilen nihai kararlar dışında, mahkemelerce tesis edilen diğer kararlar ara karar niteliğinde olup, eldeki dosyada da nihai karar verilmediğine göre, gerek Mahkeme’nin 02.10.2020 tarihli keşif isteğinin reddi kararı, gerekse de 20.10.2010 tarihli kanun yolu isteğinin reddi kararı ara karar niteliğindedir. Bu nedenle, anılan ara kararların müstakilen temyizleri mümkün olmayıp, ancak nihai kararla birlikte temyiz edilebilmeleri mümkün olduğundan, temyiz inceleme isteminin REDDİNE, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.