muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9547, Karar No: 2015/12333, Tarih: 02.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9547 E.  ,  2015/12333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/792-2013/3298

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili olan davacının su abonesi olmak için davalı idareye başvurduğunda kendisinden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında toplam 5.000 TL talep edildiğini, bu bedel ödenmediği takdirde su aboneliğinin yapılmayacağını, istenen bu bedelin haksız olarak talep edildiğini, bedelsiz olarak su aboneliği kurulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 224,20 TL’den sorumlu olduğuna, 4.775,80 TL’den sorumlu olmadığına karar verilmiş, iş bu kararın davalı (ASKİ) vekili tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 18/12/2012 tarihi, 2012/26164-28906 Esas, Karar sayılı ilâmı ile; “aynı yere (mahalle) ilişkin olarak başka dosyalarda alınan bilirkişi raporları ile bu dosyadaki rapor arasında bariz farklılık bulunması nedeniyle, bu farklılığın giderilerek karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bilirkişiden rapor alınarak, davacının 5.623,77 TL’den sorumlu olduğu, bunu aşan kısımdan sorumlu olmadığı şeklinde karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01/07/1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

a- Kanalizasyon tesisi yapılması,

01/07/1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

a- Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhî ve fennî şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30. maddesinin 3. fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinin hesaplanma şekli, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde şu şekilde belirlenmiştir; Bu hâliyle rapor, yönetmelikteki hesaplama sistemine göre yapılmadığı, taraf ve Yargıtay denetimine de açık değildir.

Bu durumda, mahkemece; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesindeki formüle göre, taraf ve Yargıtay denetimine uygun şekilde yeniden alınacak uzman bilirkişi raporundan sonra oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1088, Karar No: 2012/1158, Tarih: 27.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1088 E.  ,  2012/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, kadastro esnasında tescil harici bırakılan yer hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (8).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1830, Karar No: 2013/23507, Tarih: 26.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1830 E.  ,  2013/23507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1.Yakınanın 8819 sokak, 15/3 numaralı dairedeki konutuna açık balkon kapısından giren sanığın, bu suçu işlediği sırada her hangi bir yere zarar vermediği, dosyaya eklenen 24.5.2007 tarihli görgü tespit tutanağından anlaşıldığı halde, soruşturma belgelerine yanlışlıkla eklenen 22.5.2007 günü, 8843 sokak, 15/6 sayılı yerde işlenen suçla ilgili görgü tespit tutanağındaki bulgulara dayanılarak mala zarar verme suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2.Yakınanların saat 07:15 sıralarında hırsızlık olduğunu anladıkları, sanığın saat 07:00 sıralarında suçu işlediğini açıklaması ve güneşin olay günü saat 05:49'da doğduğunun anlaşılmasına göre, eylemlerin 5237 sayılı TCY'nın 6.maddesinin 1. fıkrası ( e ) bendine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıt bulunmadığı halde, Mahkemece varsayıma dayalı olarak suçların gece işlendiğinin kabulü ile, hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCY'nın 143/1.maddesi, konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Yasanın 116/4.maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/128, Karar No: 2015/14302, Tarih: 08.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/128 E.  ,  2015/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar ..... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı Şaban ... aleyhine 11/10/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin ".... Radyo" logolu kanalın sahibi olduğunu, diğer müvekkilinin anılan radyoda DJ'lik yaptığını, davalının 06/09/2012 tarihinde müvekkili şirketin twitter hesabına attığı twit ile gerek müvekkili şirketin gerekse şirket çalışanı diğer davacının manevi şahsiyetine alenen hakaret ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istemin davacı ..... yönünden reddine, diğer davacı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

-/-

-2-

2015/128-2015/14302

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2015/128-2015/14302

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5282, Karar No: 2009/8019, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5282 E.  ,  2009/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.10.2003 gününde verilen dilekçe ile gayri menkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 01.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.06.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Av. ... Kırker geldi. Başka gelen olmadı. Açık Duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, biçimine uygun düzenlenen 18.10.1995 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, arsa sahibi sıfatıyla dava dışı yükleniciyle yaptıkları 28.03.1995 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ifa ile sonuçlanmadığından yüklenici aleyhine dava açıldığını, açılan bu davanın da dinlenme olanağı bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ifada olanaksızlık bulunduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davada dayanılan 18.10.1995 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin konusu 2805 sayılı parselde kayıtlı taşınmaz mal üzerinde inşa edilmekte olan A bloktaki 6. kat, denize bakan dairedir. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 2805 sayılı parselin ifrazlar sonucu başkaca parsellere gittiği satış vaadine konu taşınmazın 1706.25 m2 yüzölçümlü arsa nitelikli 986 ada 3 parselde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu parsel halen davalı adına tapuda kayıtlıdır.

24.04.1978 tarih ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ana taşınmazda henüz kat mülkiyeti ya da irtifakı kurulmadan önce bağımsız bölüme ilişkin ve arsa payı ile bağlantılı veya bağlantısız (eş deyişle arsa payı belirlenmiş veya belirlenmemiş) olarak noterlerce düzenlenen kat mülkiyeti ya da kat irtifakı satış vaadi sözleşmesi geçerlidir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken ...; 986 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılmakta olan A blok 6. kat denize bakan daireye ait arsa payını tıpkı kat irtifakı kurulacakmış gibi bilirkişilere hesaplatmak bu arsa payını davacı adına tescil etmek olmalıdır.

Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak dava dışı yükleniciyle arsa sahibi arasındaki sözleşmenin ifa olanaksızlığından söz edilmek suretiyle davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 625.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13850, Karar No: 2014/25638, Tarih: 04.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13850 E.  ,  2014/25638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi :26.09.2013

No :2013/101-2013/218

Dava, işkazası sonucu vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelirler ve ödenen cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan S.. K... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarfından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca yarıya indirilmesi nedeniyle gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. madde (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre de; davalıların toplam kusur oranının % 80, sigortalı kusur oranının % 20 olmasına rağmen hak sahiplerine bağlanan gelirler yönünden kurumun rücu alacağının belirlenmesinde % 30 oranında indirim yapılması isabetsizdir.

Kabule göre de; davalıların toplam kusur oranının % 80, sigortalı kusur oranının % 20 olmasına rağmen hak sahiplerine bağlanan gelirler yönünden kurumun rücu alacağının belirlenmesinde % 30 oranında indirim yapılması isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılardan S.. K... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan S.. K...'ne iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20152, Karar No: 2021/11646, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/20152 E.  ,  2021/11646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ruhsatsız tabanca ve mermiyi satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yerine anılan Yasanın 13/3. maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18215, Karar No: 2014/18484, Tarih: 05.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/18215 E.  ,  2014/18484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/324861

MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

NUMARASI : 2005/62 (E) ve 2010/319 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık 1219 sayılı Yasaya muhalefet

Sanıklar S.. Ö.. ve İ.. Y..'e yüklenen "resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık" suçlarından doğrudan doğruya zarar görme ihtimali bulunan şikayetçi Hazinenin dava ve duruşmalardan haberdar edilmediği ve davaya katılması konusunda herhangi bir karar verilmediği belirlenmiş ise de; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan şikayetçi idare adına vekilinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi idareye duruşma günü usulen bildirilip, davaya katılma olanağı sağlanmadan yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin ve sanık S.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.