muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1534, Karar No: 2013/14694, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1534 E.  ,  2013/14694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir.Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma,bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi,basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma,bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi,basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık ...'in "... Alüminyum Doğrama" isimli ... yerinin sahibi olduğu diğer sanığın ise aynı işyerinde muhasebeci olduğu, katılanların kardeşleri ...'in sanık ...'in ... yerinde çalıştığı esnada hırsızlık yaptığı iddiası ile ilgili olarak iddianame düzenlendiği ve yargılamasının 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/440 esas sayılı dosyasında kayıtlı olduğu,katılanların bu konuyu görüşüp sanık ...'in zararını karşılamak ve şikayetinden vazgeçmesini sağlamak amacıyla sanığın ... yerine gittikleri, o esnada ... yerinde sanık ...'in olmadığı, muhasebecisi olan diğer sanığın bulunduğu, sanık ...'nın sanık ...'le görüşüp onayını aldıktan sonra 17/04/2008 tanzim, 07/07/2008 vade tarihli, 17.000 TL bedelli, borçlusu katılan ..., kefili diğer katılan ... olan senedi düzenlediği ancak bu esnada senedin alacaklı bölümünede sehven borçlu katılan ...'in ismini yazdığı, ve bu şekilde katılanlarca senedin imzalandığı, senedin vadesinde ödenmemesi üzerine 09/07/2008 tarihinde protesto için banka şubesine giden sanık ...'nın senedin alacaklı bölümünde katılan ...'in isminin olduğunu, yani borçlu ile alacaklı şahsın aynı kişi olduğunu farkedince durumu diğer sanığa bildirdiği, sanık ...'in onayı ile alacaklı bölümünde bulunan ... ismini çizip yerine ... ismini yazdığı ve sanık ...'in ... 2. İcra Müdürlüğünün 2008/10534 esas sayılı dosyasında katılanlar aleyhine icra takibinde bulunduğunun iddia edildiği somut olayda;sanıkların dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik kastı ile hareket ettiklerine dair yeterli delil bulunmadığına dair mahkemenin kabulünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6069, Karar No: 2012/6185, Tarih: 26.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6069 E.  ,  2012/6185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kabulüne dair...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.05.2011 gün ve 237/244 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.06.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat Selma Karaduman ve karşı taraftan davacı vekili Avukat Murat Şeref Baba geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tarafların evlendikleri tarihte davacının THY’nda hostes olarak çalıştığını, davalının bir işi olmadığını, davacının daha sonra eşine verdiği maddi ve manevi destek ile davalının ticarette işlerini geliştirdiğini, yüklüce mal varlığı edindiğini, belirlenen mal varlığının değerinin yarısının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında talep miktarını 200.000 Dolar (44.060 TL) olarak açıklamıştır.

Davalı ... vekili, evlenme sırasında vekil edeninin şirket sahibi olduğunu, davacının ise hostes olması sebebiyle gelirinin ancak yaşam tarzı itibariyle kendi ihtiyaçlarına bile yetmediğini, bunun dışında vekil edeni tarafından alınarak davacıya hediye edilen mal varlığının da dikkate alındığında katkı yapma imkanı da bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, 200.000 Dolar (dava tarihindeki harca esas değer 44.060 TL) katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 13.4.1978 tarihinde evlenmiş, 5.2.1998 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 16.2.2001 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur (TMK.nun 225/2 m.). MK.nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında sözleşmeyle başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (MK.nun 170.m.) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK.nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler (4722 s.yür.k.m.10).

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaya dahil edilen taşınmazlardan Şişli 2 ada 26 parseldeki 17-B nolu meskenin tamamı ile aynı apartmandaki 14 adet gayrimenkulün 1/66’şar payları 8.1.1988, Bakırköy 265 ada 45 parseldeki 10 numaralı çatı piyesli mesken 18.3.1994, Erdek Çayağzı Köyündeki mesken 22.6.1992 ve Büyükçekmece 195 ada 4 parseldeki tarla 10.2.1993 tarihinde davalı adına edinilmişlerdir. Bu taşınmazların edinme tarihleri itibariyle taraflar arasında mal ayrılığı rejimi geçerli olup davacının talebinin katkı payı alacağı olduğu konusunda duraksamamak gerekir.

Mahkemece, davacının katkı oranı tarafların teamülleri, emsallerinin sosyal statü ve yaşam standartları ile gelir seviyeleri gözetilerek % 30 olarak dikkate alınmış ve taşınmazların dava tarihindeki değerleri ile çarpılması sonunda davacının katkı payı alacağı tespit edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, tarafların çalışarak gelir elde ettikleri açık olup, yazılan yazılara alınan cevaplar karşısında taraf gelirlerinin net olarak belirlenme imkanı bulunmadığından hükme esas alınan bilirkişi raporunda tarafların sosyal statüleri ve yaşam tarzları da dikkate alınarak belirlenen % 30 katkı oranında bir isabetsizlik bulunmadığına, bu katkı oranı ile taşınmazın usulüne uygun şekilde belirlenen dava tarihi itibarıyla değerlerinin çarpılması neticesi katkı payı alacağı hesaplandığına ve davacının talebi ile bağlı kalınarak yazılı şekilde hüküm kurulduğuna göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kaldı ki; davalının gelirinin daha fazla olduğu, davacının az bir gelir elde ettiğinin kabulü halinde dahi, tarafların kişisel harcamaları yanında TMK.nun 152.maddesi gereği erkeğin aileyi geçindirme yükümlülüğü de birlikte gözetildiğinde davacının katkı oranı yine en az % 15-20 olacaktır. Bu oranlar dikkate alınarak yapılacak hesaplamada da davacının katkı payı alacağının mahkemece, hükmedilen katkı payı alacağından daha az çıkmayacağı açıktır. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile alınan uzman bilirkişi raporu ve bu tür davalarda uygulanması gereken fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet ilkeleri de birlikte gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz itirazları bu yönden de yerinde değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 900 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü bulunan 654,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.962,87 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1703, Karar No: 2020/7963, Tarih: 25.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1703 E.  ,  2020/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabûlle 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması, yasaya aykırı; “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise; bu suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/937, Karar No: 2024/4524, Tarih: 30.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/937 E.  ,  2024/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/206 Esas, 2022/1937 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/140 E., 2020/197 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili, ticaret unvanı terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2005 yılında gerçek kişi tacir olarak kuyumculuk ve mücevherle ilgili faaliyette bulunmak üzere çalışmalarına başladığını, halen Alef-... unvanı ile faaliyet gösterdiğini, tescilli Alef-... ticaret unvanı üzerinde münhasıran kullanma hakkına sahip olduğunu, 2005 yılından bu yana ticaret unvanının ayırt edici ibaresi olan Alef ibaresini işletme adı olarak kullandığını, 2005 yılında oluşturulan www.alefgaleri.com ve 2011 yılında oluşturulan www.alef.com.tr alan adlarının da sahibi olduğunu, her iki alan adını tescil tarihlerinden başlayarak Alef markalı mücevherat ve takı ürünlerinin tanıtımı ve satışı için yoğun şekilde kullandığını, Alef ibaresi üzerinde fiili kullanım yoluyla gerçek hak sahibi olduğunu, işletmesinde 2005 yılında gerçekleşen açılışından itibaren üretilen ve satışa sunulan ürünler üzerinde de Alef markasını kullandığını, “Alef” markasının müvekkili adına Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) 2010/53896 numara ile 14, 35, 41 ve 42. sınıflarda tescil edildiğini, böylece 2010 yılından itibaren tescilli marka olarak ibareyi kullanmaya devam ettiğini, markanın 2005 yılından itibaren düzenli ve yoğun biçimde kullanıldığını, markayı sektörde ve tüketici nezdinde tanınmış bir marka haline getirdiğini, müvekkilinin markasının neredeyse aynısının davalı tarafından kullanıldığını ve marka tescil başvurusuna konu edildiğini, bu durumdan 2017 yılı başında haberdar olduklarını, davalının bu tutumunun açık bir şekilde kötü niyet ve hukuka aykırılık taşıdığını, müvekkilinin markasının tanınmışlığından ve ününden haksız şekilde yararlanma gayesi içinde olduğunu, davalının 2017/28822 numaralı 14, 35 ve 40. sınıflardaki “Alef Gold” marka tescil başvurusuna gerekli itirazları yaptıklarını, TÜRKPATENT’in müvekkilinin markası kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür mal ve hizmetleri mutlak ret nedenleri kapsamında davalı başvurusundan re’sen çıkardığını ileri sürerek davalının Alef ve Alef Gold şeklindeki kullanımlarının müvekkilinin Alef markasına ve ticaret unvanına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, men ve ref’ini, bu kapsamda tecavüz oluşturan ürünlerin toplatılmasını, ibarenin ürün, ambalaj, reklam, tabela, ticari belge ve internet ortamı gibi bulunduğu her yerden silinmesini, zorunlu ise ürünlerin imhasını, şimdilik 10.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalının haksız eyleminin başladığı anlaşılan www.alefgold.com.tr alan adının tescil ettirildiği 03.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, davalının ticaret unvanı ve alan adından Alef ibaresinin terkinini, hükmün ilanını talep etmiştir. 18.02.2020 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 187.786,19 TL’ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kuyumcu dükkanının olmadığını, Türkiye piyasasına satışının bulunmadığını, iç piyasaya reklam vermediğini, imalat ve takı tasarımı yapmadığını, davacı markasının tescilli olduğu sınıflar arasında ithalat ve ihracatın bulunmadığını, davacı markasının 35. sınıfta yer alan ihracat-ithalat faaliyetlerinde kaydının olmadığını, dava tarihi itibariyle davacının ticaret unvanında Alef kelimesinin yer almadığını, ticaret sicilinde tescilli meslek kodunun bilgi, iletişim medya ve Nace kodunun sanat tesislerinin işletilmesi şeklinde olduğunu, müvekkilinin alan adının sadece müvekkilinin toptan ihracat yaptığı firmalara açık şifre ile girilebilen özel bir web sayfası niteliği taşıdığını, alan adının ticaret unvanı dikkate alınarak oluşturulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2010/53096 tescil numaralı “alef” ibareli markanın 18.08.2010 tarihinden itibaren kuyumculuk eşyaları ve yine bu eşyalar için 35. sınıftaki mağazacılık sınıfında davacı adına tescilli olup kullanıldığı, yine www.alef.com.tr alan adının da davacı adına 20.12.2011 tarihinden itibaren kaydedildiği, davacının alef ibaresini ticaret hayatında bu tarihlerden itibaren kullandığı, yine kuyumculuk sektöründe faal davalı şirketin ise 13.04.2015 tarihinde kurulduğu, davalı, üçüncü kişi adına olan 2014/22805 tescil numaralı “alef+şekil” markasını 22.11.2016 tarihli lisans sözleşmesi ile kullandığını iddia etmiş ise de bu marka tescilinin sonraki tarihli olduğu gibi tescil sınıfı yönünden de dava konusu ile ilgisinin bulunmadığı, davalının alef ibaresini ticaret unvanı yanında herhangi bir üstün hakkı olmamasına rağmen markasal olarak kullandığı, davalının davacı adına kuyumculuk eşyaları sınıfından tescilli markayı kullanması, mal/hizmet sınıfının ve faaliyet konusunun aynı olması karşısında davacının marka haklarını ihlal ettiği, davalının aynı alanda alef ibareli ticaret unvanını kullanmasının kuyumculuk sektörü alıcıları nezdinde karışıklığa sebebiyet vereceği, davalı adına www.alefgold.com.tr alan adını davalının 03.04

.alefgold.com.tr alan adını davalının 03.04.2015 tarihinden itibaren kullanmaya başladığı, bu tarihin davacının tescilli markasından sonraki bir tarih olmakla alan adının tescilli marka hakkına tecavüz niteliği taşıdığı, terkin koşullarının oluştuğu, anılan eylemlerin aynı zamanda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 54 ve devamı maddeleri anlamında haksız rekabet teşkil ettiği, davacının maddi tazminat talebini 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi çerçevesinde mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde ettiği net kazanca dayandırdığı, bilirkişilerce davalının yurt içi satışı olmadığı, gelirin ihracat olduğu, varsayımsal brüt kar hesabı yapılmış ise de, davalının haksız rekabetinin bu hesaba ne kadar etki ettiği tespit edilemediğinden maddi tazminat miktarının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 ve 51 inci maddeleri uyarınca Mahkemece takdirinin uygun olacağının bildirildiği, 6769 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında, özellikle sınai mülkiyet hakkının ekonomik önemi veya tecavüz sırasında sınai mülkiyet hakkına ilişkin lisansları sayısı, süresi ve çeşidi, ihlalin nitelik ve boyutu gibi etkenleri göz önünde tutulacağının düzenlendiği, bu çerçevede davalının elde ettiği kazancın ne kadarının marka kullanımı nedeniyle olduğunun belirlenemediği, davalının gelirinin toptan mücevherat (altın ve saire) ihracatından teşekkül etmiş olması, esasen değerli madenler yönünden markanın fazla bir öneminin olmayıp bizatihi madenin kendisinin dünyada geçerli bir değeri bulması karşısında zorunlu olarak 6098 sayılı Kanun’un 50 ve 51 inci maddelerinin verdiği takdir yetkisi ile tarafların ekonomik durumu, ihlalin şekli, süresi ve değinilen hususlar dikkate alınarak davacı yararına 100.000,00 TL maddi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının “Alef” ve “Alef Gold” şeklindeki kullanımlarının davacının “Alef” ibareli markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, bu eylemin men ve ref'ine, bu kapsamda tecavüz oluşturan (Alef ibaresi taşıyan) ürünlerin gümrük bölgeleri dahil ülke sınırları içerisinde ticari amaçla bulundurulduğu her yerden toplatılmasına, Alef ibaresinin ürün ambalajı, ürün, ambalaj, reklam, tabela, ticari belge ve internet ortamı gibi bulundurulduğu her yerden silinmesine, zorunlu ise imhasına (maddi değeri olan ürünlerin marka silindikten sonra davalıya iadesine), davalının ticaret unvanından “Alef” ibaresinin terkinine, davalının “www.alefgold.com.tr” alan adından “Alef” ibaresinin terkinine, bu mümkün olmuyorsa alan adının iptaline ve erişimin engellenmesine, kararın hükümde gösterilen şekilde ilanına, toplam 100.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın, ilk ihlal tarihi olan 13.04

.alefgold.com.tr” alan adından “Alef” ibaresinin terkinine, bu mümkün olmuyorsa alan adının iptaline ve erişimin engellenmesine, kararın hükümde gösterilen şekilde ilanına, toplam 100.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın, ilk ihlal tarihi olan 13.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.