muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3522, Karar No: 2017/5755, Tarih: 25.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3522 E.  ,  2017/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2015 tarih ve 2013/480-2015/1052 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 29.06.2012 tarihli 2011 yılı olağan genel kurul toplantısının kanun, ana sözleşme ve afaki iyi niyet kurallarına aykırı olduğu, davalı şirketin 2011 yılı faaliyet raporunun yıl içerisindeki gerçek faaliyetleri izah etmekten uzak nitelikte olduğu, davalı şirket yönetim kurulunda 2009-2010 yıllarında ibra olmamış bir önceki yönetim kuruluna mensup kişilerinde bulunduğu, sermaye taahhüt borcunu ifa etmeyen ortaklara ilişkin hiçbir bilgi ve beyanın verilmediği, gündemin 6. maddesindeki ibraya ilişkin kararın TTK374/2. maddesine aykırı olduğunu, yönetim kurulu üyelerinden ... ve ...'nun genel kurulun 6. maddesi oylamasında oy kullandıklarını, 7.maddesindeki kar dağıtımına ilişkin kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı şirketin uzun süredir hiçbir faaliyetinin bulunmadığı, yüksek miktarlarda nakit birikimine sahip olduğu ve bu birikimin atıl durumda kaldığını, 2011 ve önceki yıllar karlarının da dağıtılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek davalı şirketin 29.06.2012 tarihinde yapılan olağan genel kurulunun ve bu genel kurulda tesis edilmiş olan tüm kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın kötü niyetli olarak şirketin çalışmasını engellemek amacıyla açıldığı, her bir yönetim kurulu üyesinin bilançonun okunup müzakeresi ve ibrasında oy kullanma hakkına sahip olduğu, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında oy kullanmadıkları, ortakların acil ihtiyaçlarının karşılanabilmesi için 2011 yılı karının dağıtılmasına karar verildiği, geçmiş dönem karlarının ise iş yapma sermayesi olarak tutulmasına karar verildiği, bunun davacı dışındaki tüm ortakların talebi olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurulda görüşülen gündem maddelerinin bir kısmında aslında alınan bir karar olmadığı, 3,4,8 ve 9 nolu gündemlere ilişkin kararların bu nitelikte olduğu, bu maddelere ilişkin somut bir iptal nedeni ileri sürülmediği, bu gündem maddelerinin iptaline ilişkin davacının talebinin kabul görmediği, genel kurulda alınan 6 nolu kararın yönetim kurulu üyeleri ile denetçinin ibrasına yönelik olduğu, sadece yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin alınan kararın iptalinin istendiği, oydan yoksunluk halinin olduğu, toplam karar nisabının 16.468 olduğu davacının 11.766 oya sahip olup her oylamada olumsuz oy kullandığı, yönetim kurulunun oy nisabına göre ibra edilmemiş olduğu, 7 nolu kararın 2011 yılı karının dağıtılmasına ilişkin olduğu, davalı şirketin kar tutarının yaklaşık %36’sının dağıtılması yönünde karar alındığı, davalı şirketin incelenen dönemde herhangi bir ticari faaliyet yürütmediği, gelirlerinin faiz, kambiyo ve kira gelirlerinden kaynaklandığı, davalı şirketin ayrıca 1.364.000,00 TL net çalışma sermayesine sahip olduğunun tespit edildiği, bu duruma göre şirketin sahip olduğu sermayesinin çok büyük kısmına da gerçekte ihtiyacı olmadığı, düşük kar payı dağıtılmasına ilişkin kararın iyi niyet kuralına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 2011 yılına ait 29/06/2012 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan 6 nolu kararın münhasıran yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin kısmı ile 7 nolu kar dağıtımına ilişkin kararların iptaline, davacının diğer taleplerinin koşulları bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Dava, davalı anonim şirketin 2011 yılına ilişkin olağan genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, anılan genel kurulda yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ve kar dağıtımına ilişkin kararların iptaline, sair istemin reddine karar verilmiştir. Mahkemenin yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin iptal istemini kabul etmesi usul ve yasaya uygun olup bu yönde Daire çoğunluğu ile aynı görüşteyim.

(M)

KARŞI OY

Dava, davalı anonim şirketin 2011 yılına ilişkin olağan genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, anılan genel kurulda yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ve kar dağıtımına ilişkin kararların iptaline, sair istemin reddine karar verilmiştir. Mahkemenin yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin iptal istemini kabul etmesi usul ve yasaya uygun olup bu yönde Daire çoğunluğu ile aynı görüşteyim.

Ancak, 2011 yılı net dönem karının bir kısmının dağıtılmasına ilişkin genel kurul kararının afaki iyiniyet kurallarına aykırı bulunarak iptali cihetine gidilmiş olması, kanımca, yerinde olmamıştır. Şöyle ki, davalı anonim şirket halka açık bir şirket olmayıp kar dağıtımı konusunda bu şirketler bakımından öngörülmüş kısıtlamalara tabi değildir. Bu durumda, şirketin genel kurulunun, kanun ve sözleşme hükümleri uyarınca gerekli ayırmaları yaptıktan sonra, kalan şirket kazancı üzerinde tümüyle tasarruf hakkına sahip olduğunun kabulü gerekir. Genel kurul net dönem karının tamamının dağıtılmasına karar verebileceği gibi somut olayda olduğu gibi karın bir bölümünün dağıtılmasına, kanun ve anasözleşmede yer almamış olsa da başkaca yedek akçe ve ayırımlar yapılmasına karar verebilir (TTK. Md. 469/3). Nitekim, dosya kapsamı uyarınca, davalı şirketin %55 oranında hissedarı olduğu taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi amacıyla, işbu davanın davacısı tarafından dava açıldığı ve şirketin işbu taşınmazın ahara satılmasının önüne geçebilmek bakımından nakde ihtiyacı olduğu, geçmiş dönemlere ilişkin birikmiş yedek akçelerin cüz'i miktarda bulunması nedeniyle, 2011 yılına ilişkin net dönem karının %36'lık bir bölümünün dağıtılması cihetine gidildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davalı şirketin yeterli likiditeye sahip olduğu belirtilmekte ise de, dağıtılmayan net dönem karı ve serbest likidite tutarının toplamının, davalı yanca sunulan değerlendirme raporlarında belirtilen taşınmaz değerine yakın bir rakam oluşu gözetildiğinde, bu hususun iptal isteminin gerekçesi olarak ortaya konulması yerinde olmadığı gibi davalı yan vekilinin benimsenen rapora yönelik ciddi itirazları karşılanmamış, raporlar arasındaki çelişki giderilmemiştir.

Bu nedenle, davalı şirketin genel kurulunda alınan 7 nolu kararın afaki iyiniyet kurallarına aykırı bulunarak iptali cihetine gidilmesi yerinde olmadığı gibi karar eksik incelemeye dayalı olmakla davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulüyle hükmün bozulması kanısında olduğumdan Daire çoğunluğunun kararın bütünüyle onanması kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/10471, Karar No: 2012/2979, Tarih: 01.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10471 E.  ,  2012/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.04.2010 tarih ve 2009/241-2010/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “Smart Clean-Microfiber Systems+şekil”den oluşan markasının bulunduğunu, davalı tarafın 2007/59218 sayılı “Microfiber Nano”dan oluşan markasının tescilinin 556 sayılı KHK'nin 7/1-c’ye aykırı olduğunu ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının tescilinin 556 sayılı KHK'nin 7/1-c’ye aykırılık oluşturmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalıya ait markanın ayırt edicilik niteliğine sahip olduğu, 556 sayılı KHK'nin 7/1-c’ye aykırılık oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu 2007/59218 sayılı marka ''Mikrofiber Nano'' kelimelerinden oluşmaktadır. '' Mikrofiber '' ibaresinin markanın tescilli olduğu ürünlerden '' temizlik bezi '' için 556 Sayılı KHK.'nin 7/1-(c) bendine göre emtianın türünü belirten işaretlerden olduğu mahkemenin de kabulündedir. Ancak, mahkemece dava konusu markada '' Nano '' ibaresinin de yer aldığı ve bu ibarenin davalı markasının tescilli olduğu 21. sınıf ürünler için cins, çeşit, vasıf v.b. karakteristik özellik belirtmediği, bu bakımdan da dava konusu '' Mikrofiber Nano'' markasının bir bütün olarak ayırt edici niteliği bulunduğu görüşüyle dava reddedilmiştir.

556 Sayılı KHK.' nın 7. maddesinde düzenlenen marka tescilinde mutlak ret nedenleri kamu düzenine ilişkin olduğundan, uyuşmazlık halinde mahkemelerce de re'sen dikkate alınırlar. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece her ne kadar dava konusu markanın aslı unsurunun '' Nano '' kelimesi olduğundan bahisle ayırt edici vasfa sahip olduğu kabul edilmiş ise de, temizlik bezi emtiası bakımından uyuşmazlık konusu 2007/59218 sayılı markada yer alan '' Mikrofiber '' ibaresinin tertip tarzı itibariyle markanın yardımcı unsuru niteliğinde olmasından ziyade, davalı markasının dikkat çeken ve baskın unsuru olarak kullanıldığı, böylece '' Mikrofiber '' ibaresinin söz konusu emtia bakımından esasen cins belirten yardımcı unsur olduğu halde, dava konusu markada '' Nano'' ibaresi dışındaki bir diğer asli unsur oluşturacak şekilde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava konusu markanın 21. sınıftaki '' tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri '' emtiası bakımından 556 Sayılı KHK.' nin 7/1-(c) bendi anlamında ürünün türünü belirten işaret niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.

Öte yandan, aynı KHK.'nin 7/1-(f) bendine göre, mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi konularda halkı yanıltacak markalar tescil edilemez.

Mahkemece de benimsenen bilirkişi raporuna göre, '' Mikrofiber '' ibaresi özel teknolojiyle genellikle polyester ve polyamid ile karışımdan yapılan, deterjan kullanmanın sakıncalı olduğu durumlarda moleküler düzeyde kavrama yapabilecek kadar ince ve aynı zamanda kopup kir molekülü üzerinde kalmayacak kadar sağlam bir lift teknolojisi ve statik elektrik kuvvetlerini temizlik amacı ile kullanan bir sisteme verilen isimdir.

Dava konusu markanın tescilli olduğu 21. sınıftaki ''elektriksiz temizlik alet ve gereçleri'' emtiası üzerinde '' Mikrofiber Nano '' ibaresinin kullanılması halinde, mikrofiber teknolojisiyle üretildiği marka tescil belgesinde açıklanmayan söz konusu ürünler bakımından 556 Sayılı KHK.' nin 7/1-(f) bendi anlamında yanıltıcı olup olmayacağının tartışılmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24950, Karar No: 2017/14963, Tarih: 05.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/24950 E.  ,  2017/14963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ...; müvekkilinin davalıya ait otelde 01.04.2007 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, en son aylık net ücretinin 3.000,00 TL olduğunu, ....09.2013 tarihinde davacıya işten çıkarılacağı, ancak haklarının tümünün ödenmeyeceğinin sözlü olarak söylendiğini, müvekkilinin ise tüm haklarının ödenmesini isteyerek otelden ayrıldığını, iki gün rapor mazeretini bildirdikten sonra 30.09.2013 tarihinde otele gittiğinde işyerine alınmadığını, bununla ilgili ... ... Müdürleri Federasyonu başkanı tarafından tutanak düzenlendiğini, bunun işveren tarafından iş akdinin fiilen sona erdirilmesi anlamına geldiğini, bu durumun ihtarnameyle işverene bildirildiğini, müvekkilinin iş akdini haksız bir şekilde sonlandırdığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının tüm haklarının ödenmesini isteyerek işyerinden ayrıldığını, 30.09.2013-01.10.2013 tarihlerinde 2 gün üst üste izinsiz ve mazeretsiz gelmeyen davacının iş akdinin şirket tarafından haklı nedenle tek taraflı olarak feshedildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, diğer alacak taleplerinin de mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının dava dilekçesinde fesih tarihinin .../09/2013 olarak belirtmesine rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fesih tarihinin 01/10/2013 olarak daha fazla belirlenmesi ve buna göre fazla hesaplama yapılması ve davacının alacaklarının bu tarihe göre hesaplanıp hüküm altına alınması, HMK. nun 25. maddesinde belirtilen maddi vakıa ile bağlılık kuralına aykırıdır.

3-Davacının 2012 yılına ait Şubat ayı bordrosunda 7 günlük yıllık izin tahakkuku olan 749,64 TL’nin görünmesine rağmen, davacının yıllık ücretli izin alacağının hesabında talebinden bu 7 günün mahsup edilmemesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

3-Davacının 2012 yılına ait Şubat ayı bordrosunda 7 günlük yıllık izin tahakkuku olan 749,64 TL’nin görünmesine rağmen, davacının yıllık ücretli izin alacağının hesabında talebinden bu 7 günün mahsup edilmemesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5066, Karar No: 2020/31, Tarih: 06.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5066 E.  ,  2020/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/06/2018 tarih ve 2016/207 E. - 2018/753 K. sayılı kararın davalı ... Sicil Müdürlüğü tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 09/09/2019 tarih ve 2019/1738-2019/1211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi Davalı ... Sicil Müdürlüğü tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, şirket ihyası istemine ilişkin olup dosyanın incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ve davalı tarafça sunulan temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliği için "113/13 Sokak No: 81 D:7 Özlemkent Bornova/İzmir" adresine gönderildiği, yine karar ilamının tebliğine dair mazbatada davacının adreste bulunmama sebebi ile yakını olarak tebliğ edilen kişinin kimlik bilgilerinin belirtilmediği, dosyaya sunulan 22.05.2019 tarihli azilnamede ise davacı adresinin "Erzene Mah. 113/13 Sokak No:89/2 Bornova/İzmir" olduğu, belirtilen hususlar nazara alındığında davacıya, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davalının temyiz dilekçesinin tebliğine dair işlemlerin 7021 sayılı Tebligat Kanununa göre usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince, kararın ve temyiz dilekçesinin, davacının azilnamede bildirilen adresine tebliğinin sağlanmasından sonra her halükarda davalının temyiz itirazları incelenmek üzere tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususun tamamlanması için dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18644, Karar No: 2009/19164, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18644 E.  ,  2009/19164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/12/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8284, Karar No: 2021/12486, Tarih: 21.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8284 E.  ,  2021/12486 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten ihale alan firmalar bünyesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının yaptığı işin davalı idarenin asıl işlerinden olduğunu, aynı işin alt işveren şirketler nezdinde çalışan işçilere düşük ücret karşılığı yaptırılmasının muvazaa olarak kabul edilmesi ve bu nedenle de müvekkilinin de davalı idarede çalışmakta olan güvenlik görevlisi ile aynı maaşı alması gerektiğini ileri sürerek, davalı idare ile alt işverenler arasındaki muvazaanın tespitine, fark ücret alacağı, fark fazla çalışma ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret farkı alacağı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fark ikramiye alacağı için şimdilik 10,00 TL'nin davalıdan tahsilini ister şekilde dava açtığı görülmüştür.

Davacı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, güvenlik işinin müvekkili şirketin asıl işlerinden değil, yardımcı iş niteliğinde olduğunu ve yardımcı işin alt işverene verilmesinde bir sınırlama olmadığını, davacının çeşitli dönemlerde çalıştığı güvenlik işlerine ilişkin hizmet alımı ihalesini kazanan şirketler ile müvekkili şirket arasında hukuken geçerli bir biçimde kurulmuş asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince dava değeri 40,00 TL olmasına rağmen, davalı lehine 3.400,00 TL vekalet ücretine hükmedildiği, ancak; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2. maddesine göre 40,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hususunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

İlk Derece Mahkemesi'nin hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 4. bendinin çıkartılarak, yerine;

“4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca red edilen kısım üzerinden hesaplanan 40,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine" paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.