muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5727, Karar No: 2023/4909, Tarih: 07.09.2023

3. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararı ile sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdure beyanlarının aşamalarda ayrıntılı ve istikrarlı olduğu, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporun mevcut olup sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''katılanın sanıklar bakımından olayın oluş şekline ilişkin eylemleri itibariyle anlatımları arasında aşamalardaki çelişkinin mevcudiyeti ve mağdur anlatımları ile tanık ...'ın anlatımları arasında aşamalardaki çelişkinin ve uyumsuzluğun devam etmesi itibariyle ceza yargılamasının temel amacı ile bu amaca konu genel ilke olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alındığında katılanın soyut olmaktan öteye geçmeyen aşamalarda çelişkili ve tutarsız beyanları haricinde, sanıkların üzerilerine atılı olup kamu davasına konu olan müsned suçları işlediklerine ve müsned suçlardan dolayı mahkumiyetine yeter derecede şüphenin ötesinde, kanaat oluşturabilecek nitelikte her türlü şüpheden uzak somut, maddi, inandırıcı ve kesin delilin mevcut olmaması itibariyle sanıkların üzerilerine atılı müsned suçları işledikleri sabit görülmediğinden'' sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/617 Karar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7101, Karar No: 2016/4767, Tarih: 18.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7101 E.  ,  2016/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1 ve 52/1-2 maddelerince 2 yıl hapis cezası ve 5.000 TL adli para cezası, ayrıca TCK'nın 52/4, 53/1, 54/1 ve 63. maddeleri (tüm sanıklar hakkında ayrı ayrı uygulanmak üzere)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde birlikte suç işleme iradesiyle hareket eden sanıklardan ...'ın, katılanın yanına yaklaşarak kendisini İranlı olarak tanıttığı ve yarı Türkçe yarı Arapça bir lisanla ...Çarşı isimli işyerini sorduğu, katılanın böyle bir yer bilmediğini söylemesi üzerine sanık ...'ın bu kez ...isimli şahsı aradığını söylediği, bu esnada diğer sanık ...'in gelerek...'a "hep Ermenileri zengin etmeyin, biraz da Müslümanlar zenginleşsin" dediği ve birlikte bir çay ocağına oturdukları, konuşma esnasında sanık ...'ın, altın saat sattığını söylemesi üzerine katılanın bu altın saatleri almaya ikna olduğu, bu nedenle saatlerin altın olup olmadığını incelemek için bir kuyumcuya doğru gittikleri, kuyumcunun önünde sanık ...'in olduğu ve kendisine kuyumcu görüntüsü vererek bu saatlerin çok değerli olduğunu, altın olduğunu söylediği, bunun üzerine katılanın saatlerin altın olduğuna ikna olması sonucu beş adeti saati 10.000 TL'ye satın aldığı, ancak daha sonra katılanın altınları bir kuyumcuya götürdüğünde saatlerin metal olup değerinin 15 TL olduğunu öğrendiği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda, sanıkların ikrarı, katılan anlatımı, değer tespit tutanağı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar... ve... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53 maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı çerçevesinde uygulamasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3040, Karar No: 2012/4267, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/3040 E.  ,  2012/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine ve tapu kayıtları üzerindeki sözleşmelerin şerhinin terkinine karar verilmesi istemiyle açılmış; mahkemece davanın kabulü ile taraflar arasındaki düzenleme şeklindeki satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, ... parsel numaralı taşınmazın tapu kaydındaki davalı şirket lehine olan şerhin kaldırılmasına karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada, Ankara 17. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 27.02.2007 tarihli ve 08328 yevmiye numaralı aynı noterlikçe doğrudan düzenlenen 16.03.2007 tarih ve 10916 yevmiye numaralı ve 23.03.2007 tarihli 11951 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine karar verilmesi istenmiştir. Ancak, Ankara 17. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 02.03.2007 tarihli ve 39572 ada 1 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olan ... vekili ile yüklenici şirket arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin dava dilekçesinde gösterilmediği anlaşılmıştır.

Sözleşmelerin konusu olan 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların 17.12.2007 tarihinde tevhidi yapılmış ve yeni imar durumuna göre sözleşmlerin konusu ... ada ve 4 numaralı parsel olmuştur. Sözleşmelerin “Tarafların Hak ve Yükümlülükleri, Mali ve Hukuki Konuları” başlıklı 1. maddesinin 6. bentlerinde; arsa üzerinde bulunan veya gelecek olan

Sözleşmelerin konusu olan 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların 17.12.2007 tarihinde tevhidi yapılmış ve yeni imar durumuna göre sözleşmlerin konusu ... ada ve 4 numaralı parsel olmuştur. Sözleşmelerin “Tarafların Hak ve Yükümlülükleri, Mali ve Hukuki Konuları” başlıklı 1. maddesinin 6. bentlerinde; arsa üzerinde bulunan veya gelecek olan

hacize ve ipotek ile temliklerin arsa sahiplerince, hemen kaldırılacağı öngörülmüştür. Sözleşme konusu taşınmaz üzerindeki ipotek kaydı arsa sahiplerince kaldırılmamıştır. Diğer yandan, sözleşmelerin (1.) maddesinin 5. bendi hükmü uyarınca da, arsa sahiplerinin arsaları boş olarak davalı yüklenici şirkete sözleşme tarihinden itibaren 60 gün içinde teslimi gerekirken davacılardan ... tarafından sözleşme konusu taşınmaz üzerinde bulunan bina yıkılıp kaldırılmamıştır. Dosya kapsamında 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılacak inşaat için Mamak Belediyesi'nce verilen 03.06.2008 tarihli ve 190 numaralı yapı ruhsatı fotokopisi mevcut ise de; davalı tarafça, verilen ruhsatın “Geçici Ruhsat” niteliğinde olduğu ve az yukarıda sözü edilen yapının yıktırılıp, kaldırılması sebebiyle belediyece yapı ruhsatının verilmediği savunulmuştur. Sözleşmelerin yukarıda açıklanan hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; arsa sahiplerince taşınmaz üzerindeki ipoteğin sicilden terkinin sağlanmadığı ve sözleşme konusu arsadaki yapının kaldırılmasına ilişkin öncelikli edimlerini ifa etmedikleri sonucuna varılmaktardır. Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi hükmü gereğince, öncelikli edimini ifa etmeyen sözleşmenin tarafı, diğer tarafın karşı edimini yerine getirmesini isteyemez. Arsa sahiplerinin belirtilen öncelikli edimlerinin yerine getirilmemesi durumunda ise, yüklenici tarafından yapı ruhsatının alınması mümkün değildir. 3194 Sayılı İmar Yasası'nın 21. maddesi hükmü gereğince, somut olayda yapı ruhsatı alınmadan yüklenici tarafından inşaat yapılamaz. Arsa sahiplerince de İmar Yasası'na aykırı olarak yüklenicinin inşaata başlanması istenemez. Bu hukuksal sebeplerle davacı yüklenicinin işin tesliminde temerrüdünün gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. O halde; mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; hukuksal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere; 02.03.2007 tarihli sözleşme hakkında da karar verilmesi gerektiğinin mahkemece, gözetilmemesi doğru olmadığı gibi; hangi arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine karar verildiğinin kararın hüküm bölümünde gösterilmemiş olması da kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6843, Karar No: 2017/2532, Tarih: 06.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6843 E.  ,  2017/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının eski eşi olduğunu, evli iken taşınmaz almak istediklerini, taşınmazın davalı adına alındığını,bedelinin ortak ödendiğini, davalının 70.000.00.- TL bedelli, 12/05/2008 düzenleme, 15/07/2008 ödeme tarihli bonoyu arkasındaki garanti yazısı ile verdiğini, kendisinin kambiyo senetlerine özgü başlattığı takibin ödeme yeri yazılmayan belgenin bono sayılmayacağı gerekçesi ile iptal edildiğini; davalının, bu suretle sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 70.000.00.- TL nin 15/07/2008 tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Aile Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş,hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Anılan karar, Dairemizin 2015/6033 Esas – 2015/9159 Karar sayılı ve 21/05/2015 tarihli kararı ile mahkemenin sebepsiz zenginleşmeye dayalı davaya bakmaya görevli olduğu gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuş, yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı ile ortak taşınmaz aldığını, 70.000.00.- TL ödediğini, tapu kaydının davalının adına olduğunu ileri sürerek paranın tahsilini istemiştir. Delil olarak da 15/07/2008 ödeme tarihli kambiyo senedi niteliği bulunmayan senede ve arkasındaki teminat açıklamasına dayanmıştır. Davalı ise, davaya konu taşınmazın tamamının bedelini kendisinin ödediğini savunarak; davanın reddini istemiştir. Mahkemece, her ne kadar davada dayanılan senette yazılı 70.000.00.- TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de; bu, isabetli olmamıştır.

Davacı, ... huzurunda verdiği 13/07/2011 tarihli ifadesinde davalının dayanılan senedi kendisine boş olarak imzalayıp verdiğini, taşınmazın aslında 102.000.00.- TL ye alındığını, yarı bedeli kendisinin ödediğini, dava tarihi itibari ile anılan taşınmazın yarı bedelinin 70.000.00.- TL olarak tespit edildiğini, senede 70.000.00.- TL bedelin yazıldığını belirtmiştir. Davacının bu beyanları kendisini bağlamaktadır. Mahkemece taşınmazda keşif yapılmalı, taşınmazın davalıya resmi satış

tarihi olan 05/04/2007 tarihi itibari ile rayiç bedeli belirlenmeli, bulunacak bedel 102.000.00.- TL den az ise, az olan bu bedelin yarısı yönünden davanın kabulüne, bulunacak bedel 102.000.00.- TL den çok ise davacının beyanı bağlayıcı olduğundan 102.000.00.- TL nin yarısı olan 51.000.00. -TL için davanın kabulüne karar verilmelidir.

tarihi olan 05/04/2007 tarihi itibari ile rayiç bedeli belirlenmeli, bulunacak bedel 102.000.00.- TL den az ise, az olan bu bedelin yarısı yönünden davanın kabulüne, bulunacak bedel 102.000.00.- TL den çok ise davacının beyanı bağlayıcı olduğundan 102.000.00.- TL nin yarısı olan 51.000.00. -TL için davanın kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24729, Karar No: 2014/11412, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24729 E.  ,  2014/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/223900

Mahkemesi : Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24/05/2012

Numarası : 2010/1078-2012/265

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayete konu haberin yayınlandığı “Zaman” gazetesinin günlük süreli yayınlardan olduğu, 5187 sayılı Basın Kanununun, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 77. maddesiyle yapılan değişiklikten önceki 26/1. maddesi gereğince, günlük süreli yayınlarla işlenen suçlarda kamu davasının 2 ay içinde açılması gerektiği ve dava açma süresinin hak düşürücü nitelikte olduğu, şikayetçinin 24.09.2010 havale tarihli dilekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi sonucunda iddiaya konu suçu oluşturan fiilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından öğrenildiği, şikayete konu habere ilişkin gazete nüshasının daha önce Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiğine dair bir iddia da ileri sürülmediği nazara alındığında, 15.08.2010 tarihli haberle ilgili 22.11.2010 tarihinde düzenlenen ve 23.11.2010 tarihinde mahkemece kabul edilen iddianameye dayalı olarak açılan kamu davasının Basın Kanununda öngörülen 2 aylık süre içerisinde açıldığı ve kovuşturma koşulunun gerçekleştiği gözetilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Dosya kapsamına göre; Yargıtay 2. Ceza Dairesi üyesi olan katılan ile aynı yüksek yargı organında görev yapan bir üyenin, katılanın makam odasında, adli ve idari yargı hâkim ve Cumhuriyet savcılarının görev yerlerinin belirlenmesi ile ilgili hazırlığı devam eden bir kararname hakkındaki açıklamalarını ve katılanın Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun bir üyesine yönelik hakarete varan sözlerini içeren gizlice kaydedilmiş konuşmalarının, www.dailymotion.com adlı internet sitesinde yayınlanmasını müteakip, sanığın sorumlu müdürü olduğu Zaman Gazetesinin 15.08.2010 tarihli nüshasının 6. sayfasında, “Kriz ses kayıtlarına yansıdı: Ertosun yine olay çıkaracak” başlığı altındaki haberle birlikte metin olarak yayınlandığı olayda,

Sanığa isnat edilen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu, TCK'nın dokuzuncu bölümündeki özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlardan olup, salt gazetecilik mesleğini icra etmek, meslek mensubuna, kişilerin özel hayatlarına koşulsuz ve sınırsız şekilde müdahalede bulunma hakkı vermez. Bilinmesinde kamu yararı olan bir bilgiye ulaşmak saikiyle hareket edilmesi ya da tesadüfen böyle bir bilginin öğrenilmiş olması halinde dahi bu sonuç değişmez. Aynı şekilde; Cumhurbaşkanı, Başbakan, bakanlar, milletvekilleri, politikacılar, bürokratlar, diplomatlar, bilim adamları, sanatçılar, sporcular gibi içinde bulundukları konum, mesleki faaliyetleri veya görevleri nedeniyle kamuoyu tarafından tanınan kişilerin, özel hayatlarının dokunulmaz ve gizli alanlarının, toplumda yer alan diğer kişilere oranla, daha sınırlı olması, bu kişilerin özel hayatlarına, ağır, ölçüsüz ve haksız müdahalede bulunulabileceği anlamına gelmez. Aksinin kabulü, kişilerin özel hayatlarını, Anayasal ve yasal korumadan yoksun bırakır. Basın ve yayın organları; bilgi edinme, bilgiyi yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını kullanırken ve habere ulaşmada, kamu yararını gözetmek zorunda oldukları gibi, haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olup olmadığını özenle irdelemek, haberin verilişinde tahkir edici bir dil kullanmayıp, ölçülülük ilkesine de uygun davranmak mecburiyetindedirler.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu kabul edilebilir ise de, konuşanların mesleği ve yasa dışı faaliyetlerle kaydedildiği sabit olan konuşmanın gerçekleştiği mekan dikkate alındığında, mesai arkadaşı olan iki kişinin dedikodu mahiyetindeki açıklamalarının ifşa edilmesinde kamu yararı bulunmadığı gözetilmeden; ayrıca, katılanın bilgisi dışında kaydedilen konuşmalarının, sanık tarafından kaydedilmemiş ve daha önce farklı bir internet sitesinde yayınlanmış olmasının, sanığa, katılanın rızasına aykırı şekilde yasal olmayan ses kaydını tekrar ifşa etme hakkı vermeyeceği ve alıntı yapan sanığın hukuki sorumluluğunun devam ettiği de nazara alınmadan, sanık hakkında TCK'nın 133/1. maddesinde tanımlanan kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat, aynı Kanunun 133/3. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçelere dayalı olarak, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, kanuna aykırı,

2- Karardan sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13152, Karar No: 2023/23288, Tarih: 30.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13152 E.  ,  2023/23288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/6076 Değişik iş

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme

KARAR : Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheliler hakkında imar kirliliğine neden olma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme suçlarından Küçükcekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.11.2020 tarihli ve 2016/20270 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik şikâyetçi şirket vekilinin itirazı üzerine Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/6076 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-34-20036-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63695 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11/07/2023 tarihli ve KYB-2023/63695 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,