muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26248, Karar No: 2019/23866, Tarih: 19.12.2019

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ispat kuralları, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanıkların beyanlarının inandırıcı ve yeterli olmadığı, puantaj kayıtlarının da imzalı olmadığı belirtilerek günde 3 saat haftada 18 saat fazla çalışma yapıldığı, dini bayramların ilk günü hariç ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve hafta tatili günlerinde çalışıldığı kabul edilmiştir. Mahkemece de yapılan hesaplamadan takdiren %50 oranında indirim yapılarak sözkonusu alacaklar hüküm altına alınmış ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya içeriğine göre davacı tanıkları ile davalı işveren arasında husumet bulunmakta olup bir başka deyişle bu tanıkların da aynı nedenle işverene karşı açmış oldukları davaları bulunmaktadır. Bu nedenle yan deliller ile desteklenmedikçe bu tanıkların beyanının hükme esas alınması mümkün değildir. Davacı tanıklarından ...’in dava dosyasında, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin reddine karar verilmiş olup bu karar Dairemizce davacı temyizine karşın onanmıştır. ( Dairemizin 2019/8821 esas numaralı ilamı). Davacı tanığı...’un dosyasında ise hafta tatili çalışmasının bulunmadığı kabul edilmiş, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ise puantaj kayıtlarına göre belirlenmiştir. Dairemizce bu kabul şeklinin bozma nedeni yapılmadığı anlaşılmaktadır. ( Dairemizin 2017/22542 esas numaralı ilamı). Davalı da tanık bildirmemiştir. Şu halde, tanık anlatımları ile sonuca gidilmesi mümkün değildir.

Öte yandan, dosya içerisinde bilgisayar çıktısı niteliğinde davalı işverence sunulan puantaj kayıtları bulunmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar bu kayıtların imzalı olmaması nedeniyle dikkate alınamayacağı belirtilmiş ise de; davacı yönünden davada başka bir ispat aracı olmadığından, davalı yönünden de bu kayıtlar bizzat işverence dosyaya sunulduğundan; bu kayıtlara göre değerlendirme yapılarak fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sözkonusu puantaj kayıtları genel olarak incelendiğinde, kayıtlarda günlük fiili çalışma süresinin buna göre de aylık çalışma saatinin belirtildiği, genel olarak haftanın bir gününün tatil gösterildiği, kayıtlar günlük bazda olduğundan çalışılan hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinin bu kayıtlara göre tespitinin mümkün olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle, kayıtlar günlük olarak tek tek incelenerek davacının haftanın yedi günü çalıştığı belirtilen haftalar olup olmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma gösterilip gösterilmediği tespit edilmeli, çalışma varsa kayıtlara göre sonuca gidilmesi nedeniyle yapılan hesaplamadan indirim yapılmamalı ve davacının kararı temyiz etmemesi nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek bir karar verilmelidir.

Fazla çalışma bakımından ise; puantaj kayıtlarında varsa hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma bildirilen günler dışlanarak ancak kayıtlara yazılı günlük çalışma süresinin fiili çalışma süresi olduğu bu nedenle ara dinlenme süresi düşülmesine gerek bulunmadığı kabul edilerek her hafta için ayrı ayrı haftalık çalışma saati ve buna göre fazla çalışma hesabı yapılmalı, yine çalışma varsa kayıtlara göre sonuca gidilmesi nedeniyle yapılan hesaplamadan indirim yapılmamalı ve davacının kararı temyiz etmemesi nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5232, Karar No: 2023/5973, Tarih: 18.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/5232 E.  ,  2023/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki şirket ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tasfiye memuru vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı tasfiye memuru vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tasfiye memuru vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Şairoğlu Ahşap Ürünleri Nakliyat Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketinden alacaklı olduğunu, İzmir 9. İş Mahkemesinin 2021/341 E. sayılı dosyası kapsamında şirketin tasfiye sonucunda terkin edildiğinin tespit edildiğini, alacağın temini için şirketi ihyasının gerektiğini, belirterek şirketin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Sicili Memurluğu temsilcisi cevap dilekçesinde; Şairoğlu Ahşap Ürünleri Nakliyat Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketinin ortaklar kurul kararı ile tasfiyeye girdiğini, tasfiye memuru olarak ...'nun seçildiğini, genel kurul kararı ile tasfiye işlemlerinin tamamlanması nedeni ile ünvan ve işletme kaydının ticaret sicil memurluğunca silinmesine karar verildiğini, şirketin kapanışının sicile tescili yapılarak ünvan ve işletme kaydının sicilden silindiğini, şirketin tasfiyesinin kanuna uygun olarak gerçekleştirilmesi ve sona erdirilmesinden tasfiye memurunun sorumlu olduğunu belirterek müdürlüğün yasal hasım olması nedeniyle harç, yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı tasfiye memuru vekili cevap dilekçesinde; davacının taraf ehliyetinin bulunmadığını, davacının rücu hakkının doğduğu tarihin şirketin tasfiyesinden önce olmadığını, davacının alacak davasını şirketin terkin ve tasfiyesinden sonra ikame edildiği, şirketin tasfiye ve terkin tarihinde var olmamış bir alacağını gerekçe göstererek ihya talebinde bulunulamayacağını, davacının hukuki yararının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla alacağın tahsili amacı ile şirketin ihyasını sağlamak gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, şirketin ihyasına, ek tasfiye işlemleri için son tasfiye memuru olan Asaf Şairoğlu'nun atanmasına, kararın tescil ve ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı tasfiye memuru vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla alacağın tahsili amacı ile şirketin ihyasını sağlamak gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, şirketin ihyasına, ek tasfiye işlemleri için son tasfiye memuru olan Asaf Şairoğlu'nun atanmasına, kararın tescil ve ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı tasfiye memuru vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı tasfiye memuru vekili istinaf dilekçesinde özetle; mazeretinin kabul edilmediği, yokluğunda ön inceleme tahkikat duruşması yapılarak karar verildiği, şirketin tasfiyesi usulüne uygun şekilde gerçekleştirildiğini, davacının bu davayı açmakta hukuki menfaati bulunmadığını, rücu hakkının doğduğu tarihin şirketin tasfiyesinden önce olmadığını, davacının alacak davasını şirketin terkin ve tasfiyesinden sonra ikame edildiği, şirketin tasfiye ve terkin tarihinde var olmamış bir alacağını gerekçe göstererek ihya talebinde bulunulamayacağını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı tasfiye memuru vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tasfiye memuru vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı tasfiye memuru vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi uyarınca sicilden terkin edilen şirketin ihyası talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 27 ve 147. maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi uyarınca sicilden terkin edilen şirketin ihyası talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 27 ve 147. maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi uyarınca açılan şirket ihyası talebine ilişkin olup, iş bu dava basit yargılama usulüne tabi olmayıp yazılı yargılama usulüne tabidir. Somut olayda Mahkemece davalı vekilinin ön inceleme duruşmasına sunmuş olduğu mazeret dilekçesi kabul edilmemiş, ön inceleme aşamasına geçilerek dava sonuçlandırılmış olup 6100 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sözlü yargılama ve hüküm için ayrı bir gün tayin edilip taraflar davet edilmemiştir. Bu hususlar Anayasa ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı ve 6100 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinde düzenlenen hukuki dinlenme hakkının ihlali niteliğindedir. 6100 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi uyarınca taraflar tahkikat için duruşmaya davet edilmeli, tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığı durumda, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim edilerek, aynı Kanun'un 186 ncı maddesi uyarınca sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki taraf davet edilerek hükmün açıklanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Bozma sebebine göre davalı tasfiye memuru vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18534, Karar No: 2015/8212, Tarih: 13.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18534 E.  ,  2015/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...., ... sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz ve zeytinin kuru ve sulu şartlarda 2011 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/48915, Karar No: 2013/31462, Tarih: 02.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/48915 E.  ,  2013/31462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 4.İŞ)

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Hastanesinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında Sağlık Bakanlığından ihale ile iş alan ... Şirketi ve ... Temizlik Şirketleri ile davacının şimdiye kadar yapmış olduğu tüm bireysel iş sözleşmeleri, işyeri personel dosyaları, ücret bordrolarının tüm ekleri ile birlikte getirtilerek dosyaya eklenip dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13375, Karar No: 2019/6261, Tarih: 16.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13375 E.  ,  2019/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı Özlem, ...,... 'in yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında adı geçen davacıların reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği gibi velayeten vekalet veren anneleri ...'in davayı avukatla takip etmeyeceğini bildirdiği, kararın ise sadece velayeten dava açan anneleri ...'e ve vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; mahkeme kararının ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen reşit olan davacı asillere tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7862, Karar No: 2014/9705, Tarih: 22.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7862 E.  ,  2014/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pasinler Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.03.2011

NUMARASI :Esas no:2010/64 Karar no:2011/159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yetkisizlik kararı veren mahkeme bu kararında dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesine karar vermekle yetinir. Dava dosyasını kendiliğinden yetkili mahkemeye gönderemez. Dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesi ve davaya yetkili mahkemede devam edilebilmesi için yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren on gün içinde davacının yeniden dilekçe vermesi veya yeniden tebligat yaptırması gerekir. (HUMK.md.193) On günlük süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece res’en gözetilir.

Rize Aile Mahkemesinin 22.12.2009 tarihli yetkisizlik kararı 24.02.2010 tarihinde kesinleşmiş olup, yetkili Pasinler Asliy

e ( Aile) Hukuk Mahkemesine gönderme talebi ise on günlük süre geçtikten sonra 09.03.2010 tarihli dilekçe ile davalı tarafından istenmiştir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte olduğu dönemde yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesi konusunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 193. maddesinde davalıya tanınmış bir hak bulunmadığı gibi, başvuru dilekçesi de on gün içinde verilmediğinden usulüne uygun bir başvurudan söz edilmesi mümkün değildir. Gerçekleşen bu durum karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 193/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.04.2014 (Salı)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/9871, Karar No: 2014/8928, Tarih: 23.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9871 E.  ,  2014/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında çalışma alanında bulunan 2886 ve 2887 parsel sayılı 1.156,29 ve 5.934,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... Kadastro Mahkemesinin 1975/439-1991/9 sayılı kararı ile gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve kamulaştırma işleminin yapılmaması nedeniyle 2886 sayılı parsel kanal, 2887 sayılı parsel ise tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, öncesinde Hazine adına tespit edilen taşınmazlar hakkında ikinci kadastronun geçersiz olduğu ve taşınmazların Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 2886 sayılı parselin kanal, 2887 sayılı parselin ham toprak vasfıyla davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 23.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/387, Karar No: 2020/4593, Tarih: 21.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/387 E.  ,  2020/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı ... İnş. Taah. Tic A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 09.03.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirden oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiştir.

5510 sayılı Kanunun 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

5510 sayılı Kanunun 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.