muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8051, Karar No: 2018/12917, Tarih: 07.06.2018

.1.2014,17.1.2014,20.1.2014 ve 21.1.2014 tarihlerinde devamsızlık tutanaklarının tutulduğu, davacının 16.1.2014 tarihinde dava açtığı, bu nedenle dava tarihinden sonraki tarihlere denk gelen devamsızlık tutanaklarının hukuki kıymetinin bulunmadığı, davacının dava tarihinden önce 15.1.2014 tarihinde mazeretsiz devamsızlık yaptığı kabul edilse dahi üst üste 2 gün devamsızlık şartının gerçekleşmeyeceği, kaldıki davacının dava açmak üzere avukatına verdiği vekâlet tarihinin 7.1.2014 tarihi olduğu, bu nedenle akdin en geç bu tarihte son bulduğunun sabit olduğu, davalı işverenlerin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle fesih olgusunu ispat edemediği, davacının tanık beyanlarına göre saat 07:00-20:00 saatleri arası, ara dinlenme ilke kararına göre 11 saati aşan çalışmalarda 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerektiğinden günde 11,5 saat çalıştığı, haftada ise bir işçinin günde 3 saatten fazla mesai yaparak çalışması insan doğasına aykırı olduğundan 18 saat fazla mesai yaparak çalıştığının anlaşıldığı, davacının tanık beyanlarına göre ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşıldığı, davalı işverenler ücretlerin ödendiğini ispat edemediği, tanık beyanıyla ispat edilen bu alacaklardan % 30 oranında takdiri indirim yapıldığı, davalı işveren tarafından ödendiği ispat edilemeyen ücret ve asgari geçim indirimi alacağı taleplerinin kabulüne karar verildiği, yıllık izinlerin kullandırıldığının ispat yükü davalı işverenler üzerinde olduğu, davacıya 135 gün yıllık izin kullandırıldığı izin kullanım belgesiyle ispat edildiği, bu nedenle davacının bakiye yıllık izin ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verildiği, davacının taleplerini net ücretler üzerinden ıslah ettiği anlaşıldığından taleple bağlı kalınarak net ücret üzerinden hüküm kurulduğu, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının red olunan kısımları hakkaniyet indirimi nedeniyle olduğundan bu kısımlar için davalı lehinde vekâlet ücretine hükmedilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından %30 oranında indirimler yapılmasına rağmen Mahkeme tarafından %30 daha indirim yapılarak mükerrer indirim ile hakkın özüne dokunulması davacı temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, asgari geçim indirimi alacağına ıslah dilekçesindeki talep de gözetilerek en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere yasal faiz yürütülmesi gerekirken en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi, ayrıca, kıdem tazminatına ıslah dilekçesinde dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi istendiğinden dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4-Fazla mesai ücreti bakımından, davacı asıl Ayşe'nin Dairemizin 2017/8902 Esas sayısı ile incelenen ... İş Mahkemesinin 2013/774 Esas sayılı dosyasında tanık sıfatı ile verdiği “çalışma şartları ağırlaşmıştı, baskı da artmıştı, çay içmeye dahi vaktimiz yoktu, izin vermiyorlardı … sabah 07.00 de hastanede oluyorduk, akşam bazen 18.00 , bazen 19.00, bazen de 20.00 de çıkıyorduk, haftanın 5 günü mesaimiz bu şekildeydi, cumartesi günleri de sabah 07.00 akşam 17.00 arası çalışıyorduk, haftada 6 gün çalışıp bir gün izin yapardık … fazla mesai ve tatiller için ek ücret ödenmezdi … öğlen yarım saat yemek molamız vardı, bunun dışında başka molamız yoktu, ” yönündeki ifade ile bağlı olduğu gözetilerek, fazla mesai bu beyanla sınırlı olarak hesaplanmalıdır.

5-Davalı kurumun harçtan muaf olduğu belirtilerek hükmün iki paragrafında harç davalı şirkete yükletildikten sonra harç ve yargılama gideri adı ile bazı yargılama giderinin davalı kuruma yüklenmesi hatalıdır.

Davalı Şirketten alınması belirtilen 170,80TL peşin harç, 666,50 TL'nin ıslah harcı olduğu anlaşıldığından, kuruma yüklenen yargılama gideri içinde dava açılırken yatan başvurma harcı ve vekalet harcı olmak üzere toplam 29 TL'nin dahil edildiği izlenimi doğmaktadır. Davalı kurumun harçtan muaf olduğu gözetilerek, yargılama harç ve giderleri denetime elverişli şekilde miktarsal olarak hüküm fıkrasında açıkça belirtilmeli ve davalı kuruma harç yüklenmemelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/325, Karar No: 2010/6615, Tarih: 23.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/325 E.  ,  2010/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14.200 TL'yi geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında 101 ada 367, 107 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 11661,04 m2, 4373,62 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın, davalının zilyetliğinin malik sıfatıyla olmadığını kanıtlayamadığından söz edilerek karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazın kendi zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu belirtmiş ise de verdiği delil listesi ile tapu kayıtlarına da dayanarak dosyaya bir kısım tapu kayıtları sunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın sunduğu tapu kayıtları ile ilgili olarak yöntemine uygun inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın sunduğu tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren bütün tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri araştırılmalı, revizyon gördüğü parseller varsa bunlara ait kadastro tutanak örnekleri istenmeli, davacıya, tapu kayıtlarıyla akdi ya da ırsi irtibatlarını kanıtlaması için olanak tanınmalı, bundan sonra mahallinde, davada yararı bulunmayan yaşlı ve ehil kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, üç kişilik uzman fen bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişilerden tapu kayıtlarında yazılı köy, mevki ve sınırlar hususunda tek tek ve ayrıntılı bilgi alınmalı, tapu kayıtlarının kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca ve sınırlarının gayrı sabit sınırlı ya da sabit sınırlı olup olmadıkları dikkate alınarak belirlenmeli, fen bilirkişi kurulundan yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen noktaları, tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir ve keşfi izlemeye olanak tanır şekilde rapor ve harita düzenlemeleri istenmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalması halinde tapu kayıtlarının davalı taraf yönünden hukuki kıymetini kaybedip kaybetmediği hususu, davalı tarafın zilyetliğinin niteliği de değerlendirilerek tartışılmalı, tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybetmediğinin ve çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığının saptanması halinde tapulu taşınmazlarda sürdürülen zilyetliğin değer taşımayacağı düşünülmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde davalı tarafın sürdürdüğü zilyetliğin malik sıfatıyla olup olmadığı hususu üzerinde durulmalı, davacı ile davalı ... bayii ... Karademir adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, tespit edilen taşınmazlar varsa sözü edilen taşınmazların kesinleşme tarihlerini gösterecek şekilde tespit tutanak suretleri ile varsa dayanağı belgeleri, davalı iseler dava dosyaları getirtilerek 3402 sayılı Yasanın 14/son meddesinde öngörülen kısıtlamalar yönününden denetim yapılmalı; bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de mahkemece esas hakkında hüküm verilip davadan el çekildikten sonra miktar sınırlaması yönünden araştırma yapılması; Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğü'ne yazı yazmak ve cevaplarını dosya içine koymak suretiyle delil ikame edilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8530, Karar No: 2020/8856, Tarih: 16.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8530 E.  ,  2020/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanığın 1/2 hissesinin sahibi olduğu taşınmazın, katılan ... A.Ş’ye olan borcu sebebiyle anılan banka adına icraen satışı yapılıp 30.09.2014 tarihinde tapuya Halkbank A.Ş adına tescil edilen ... Köyü ... parsel nolu taşınmaz üzerindeki suça konu ağaçları ısınma gereksinimi için kesmesi şeklindeki eyleminde sanığın, 30.10.2014 tarihinde kollukta, “kavak ağaçlarını kestiği tarla üzerinde bankanın ipoteğinin olduğunu bildiğini ancak; tarlanın satıldığından ve bankanın tarlayı aldığından haberinin olmadığını, tarlanın satışına ilişkin eline evrak geçmediğini” ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın hırsızlık suçu işlemek kastı ile davrandığına dair yeterli delil olmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10633, Karar No: 2010/11737, Tarih: 08.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10633 E.  ,  2010/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mersin Asliye 2 Hukuk Hakimliğinden verilen 22/01/2010 gün ve 2002/957-2010/9 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 07/06/2010 gün ve 2010/5072- 2010/6536 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece; 5841 sayılı Yasa uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece onanmıştır.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 282 ada, 15 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit çalışmalarına 31/10/1946 tarihinde başlanıldığı ve 01/04/1947 tarihinde kesinleştiği, satış yoluyla temlik edilmek suretiyle davalıya intikal ettiği, eldeki davanın ise 03/09/2002 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup, kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer karar düzeltme nedenleri yerinde değildir, reddine, Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.

Taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması halinde davacı hazinenin dava tarihinde dava açmakta haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken, değinilen husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Anılan hususlar davacı hazine vekilinin karar düzeltme isteği üzerine bu kez yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından, davacı Hazinenin karar düzeltme isteğinin HUMK’ nun 440. maddesi uyanıca kabulüne, Dairenin 07/06/2010 tarih ve 2010/5072-6536 sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 22/01/2010 tarih,2002/957 Esas, 2010/9 sayılı kararının açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15666, Karar No: 2013/12826, Tarih: 19.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15666 E.  ,  2013/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

(KARTAL FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ)

SAN. VE TİC. LTD. ŞTİ.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 17.04.2012 tarih ve 2010/92-2012/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket adına tescilli olan "altın" ibareli markanın diğer sınıfların yanında 30. sınıfta da tescil edildiğini, ancak davalı şirketin anılan markasının 30. sınıfın alt sınıfında yer alan "bal" emtiasında kullanmadığını, müvekkili şirketin ise "altınbal" ibareli marka başvurusunun davalıya ait markadan dolayı reddedildiğini ileri sürerek davalı markasının 30. sınıfta yer alan bal emtiası yönünden 556 sayılı KHK'nın 14 madde ve 42/c maddesi gereğince hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 30. sınıfta yer alan bir çok mal ve hizmetin üreticisi ve pazarlayıcısı olduğunu, "altın" ibareli markalarını 30. sınıfta ciddi şekilde kullandıklarını, davacının, müvekkilinin emek, para ve zaman harcayarak tanınmış hale getirdiği markasını kullanarak haksız olarak faydalanma niyetinde olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "ALTIN" ibareli markasını 30. sınıfta tescilli bulunan alt sınıflardan "bal" emtiasında tescil edildiklerinden bu yana ve haklı neden olmaksızın 5 yılı aşkın süredir kullanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıya ait markanın bal emtiası yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5338, Karar No: 2016/10982, Tarih: 14.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/5338 E.  ,  2016/10982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, nişan için izin istemek amacı ile 26.08.2012 tarihinde işvereni aradığını, işverenin kendisine hakaret ederek işten kovduğunu iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, izinsiz ve mazeretsiz olarak işe devam etmemesi sebebiyle davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücret alacağında takdiri indirim uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımları dikkate alınarak fazla çalışma alacağı; yüzde 20 indirimli 20.556,00 TL olarak hesaplanıp mahkemece hüküm altına alınmıştır. Davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Taraf tanıklarının ara dinlenme süresine ilişkin beyanları arasında da ciddi farklılıklar bulunmaktadır. Dosya içeriğine göre; fazla çalışma alacağının tanık beyanlarına göre hesaplandığı, çalışma süresine göre de miktarın yüksek olduğu dikkate alındığında tesbit edilen fazla çalışma alacağından 1/3 den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi Yargıtay içtihatlarına daha uygun olacağından yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15716, Karar No: 2010/11682, Tarih: 16.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15716 E.  ,  2010/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik verilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yaşamkent Mahallesi, ... Cadde ... 37/10 numaralı konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile aboneliğin tesisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının meskeninin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadaki abonelik için başvurduğunu, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle abonelik tesisi yönünden, davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının konutuna su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller 2009/15716-2010/11682

Hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.