muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5043, Karar No: 2013/9956, Tarih: 28.05.2013

4-Mahkeme tarafından benimsenen bilirkişi raporunda tüm milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmış gibi hesaplama yapılmıştır. Tanıklar işçinin seferde iken çalıştığını beyan ettiğinden dosya içinde bulunan yurda giriş çıkış kayıtlarına göre bu alacak hesaplanmalı ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak alacak hüküm altına alınmalıdır.

5-Mahkeme kararında;

“4- Harç peşin alınmış olmakla yeniden alınmasına yer olmadığına,

5-1.169,18.-TL harçtan peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 857,13.-TL harcın davalıdan alınarak davacılara verilmesine,” şeklinde hüküm kurulmuştur. Harcın devlet alacağı olduğu dikkate alındığında hüküm altına alınan toplam miktar üzerinden karar tahinde yürürlükte olan Harçlar Tarifesine göre hesap edilen karar ve ilam harcından peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan ve toplam harçtan mahsup edilen peşin harcın ise davalıdan alınarak davacılara verilmesine yönelik hüküm kurulmalıdır. Yazılı şekilde tereddüde neden olacak şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/5/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4610, Karar No: 2019/2111, Tarih: 13.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4610 E.  ,  2019/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/05/2016 tarih ve 2002/452-2016/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'in Bank Ekspres AŞ.'nin hakim hissedarı olduğunu, müvekkilince davalı bankaya el konulduğunu, adı geçen davalının 24.10.1998 tarihli taahhütname ile TMSF'ye Bankekspres AŞ.'nin çeşitli hesaplarında yer alan kredi ve alacaklara karşılık olmak üzere 300.000.000,00 USD şahsi teminat verdiğini, işbu davalının banka kaynaklarını kullanarak dava dışı Kanal 6 AŞ'nin hisselerini feri müdahillerden diğer davalıların adına kayıtlı görünmek suretiyle devraldığını, hisselerin görünürde diğer davalılar adına kayıtlı olduğunu, esasen davalı ... malvarlığında bulunduğunu ileri sürerek 04.08.1998 tarihli hisse devir sözleşmesiyle Kanal 6 hisselerinin davalılar adına devralınmasına ilişkin bu tasarrufun İİK 277. ve devamı maddeleri kapsamında iptaline ve kurum alacağını teminen Kanal 6 A.Ş hisselerinin cebri icrası ve satış yetkisinin tanınmasına karar verilmesini istemiştir. Islah ile, işbu davanın feri müdahillerince davalılara karşı hisse devir sözleşmesinin iptali istemli dava açıldığı ve dava sonucunda davalılarca hisse devri için ödenen 9.766.617,00 USD'nin fer'i müdahillerce davalılara geri ödenmesi durumunda hisselerin feri müdahillere iadesine karar verildiğini, bu nedenle tüm davalılar yönünden davanın alacak davası olarak kabulü ile fer'i müdahillerce davalılara ödenecek bedelin davalılardan tahsiline, fer'i müdahillerce bu bedelin davalılar ödenmemesi durumunda davalılar şirkette hissedar olarak görünmeye devam edeceğinden kurum alacağını teminen Kanal 6 A.Ş hisselerinin cebri icrası ve satış yetkisinin tanınmasına karar vreilmesini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, fer'i müdahillerce açılan dava neticesinde feri müdahillerce 9.766.617,00 USD'nin ... dışındaki davalılara iade edilmesi halinde hisselerin iadesine karar verildiği, ancak feri müdahillerce açılan davanın devamı sırasında Kanal Altı A.Ş hisselerinin 3. kişilere devredildiği, bu sebeple bu hisselerin anılan kararda belirtildiği şekilde iade edilemediği ve bedel iadesi yükümlülüğünün de yerine getirilmediği, buna göre 9.766.617,00 USD'nin ... dışındaki davalılardan tahsiline ilişkin talebin kabul edilemeyeceği, İİK 277. ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davasında iptali istenen tasarruf konusunun el değiştirmesi durumunda yeni maliklerin davaya dahil edilip kötüniyetli oldukları ileri sürülmek suretiyle ilk tasarrufun ve daha sonraki tasarrufun iptalinin istenebileceği veya yeni malikler davaya dahil edilmeyecekse bu durumda davanın tasarruf bedeli üzerinden tazminat şeklinde görülmesinin zorunlu olduğu, somut olayda tasarrufun iptali istenmiş olmasına rağmen daha sonraki aşamalarda hisselerin el değiştirmesi üzerine yeni maliklerin davaya dahil edilmediği gibi davanın İİK 283 maddesindeki tazminat davası olarak görülmesi istemine ilişkin bir talebin de bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça ... dışındaki davalıların hisse devir sözleşmesinde alıcı olarak görülse de gerçek alıcının ... olduğunu ve diğer davalıların nam-ı müstear olduğunu ileri sürerek ... dışındaki davalılardan bu bedelin iadesini istemesinin de çelişkili davranış yasağına aykırılık teşkil ettiği, müflis ... iflas idaresinin işbu davada talep edilen 9.766.617,00 USD miktarındaki dava konusu alacağın İstanbul 2. İflas Müdürlüğünün 2008/14 sayılı dosyasında iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilerek 3. sıraya alındığının anlaşıldığı, dolayısıyla hisse alımları nedeniyle Bankekspres A.Ş'ye verilen zararın ...'in iflas masasına yazıldığı, bu davalı hakkındaki davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar bakımından yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, davalı ...’in dava dışı banka kaynaklarını kullanarak yaptığı ödemeler sonucu aldığı ve diğer davalılar adına tescil edilen dava dışı Kanal 6 AŞ. hisse bedelleri için yapılan ödemenin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dışı Kanal 6 A.Ş. hisselerinin davalı ... dışındaki davalıların elinde iken davanın devamı sırasında üçüncü kişilere devredilmesi nedeniyle işbu istem hakkında ancak üçüncü kişilerin davaya dahili sağlanarak bir karar verilebileceği ya da istemin tazminata çevrilmesi gerektiği, fakat davacı tarafça üçüncü kişilerin davaya dahili sağlanmadığı gibi tazminata yönelik bir talebin de bulunmadığı gerekçesi ile davalı ... dışındaki davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafça 30.11.2004 havale tarihli ıslah dilekçesi ile işbu davanın fer'i müdahillerince davalılara karşı hisse devir sözleşmesinin iptali istemli dava açıldığı ve dava sonucunda hisse devri için ödenen 9.766.617,00 USD'nin fer'i müdahillerce davalılara geri ödenmesi durumunda hisselerin fer'i müdahillere iadesine karar verildiği ileri sürülerek 9.766.617,00 USD'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Bu nedenle hisselerin üçüncü kişilere devredilmesinin ıslah edilen talep bakımından sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Ayrıca mahkemece alınan bilirkişi raporlarına göre de davalı Korkamaz Yiğit’in dava dışı Kanal 6 AŞ. hisselerini banka kaynaklarından 9.766.617,00 USD'nin kullanarak ödediği de anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece davanın tazminat davası olarak kabulü ile bilirkişi raporlarında tespit edildiği üzere 9.766.617,00 USD'nin davalı ... dışındaki davalılardan sorumluluk miktarı belirlenerek tahsiline karar verilmesi gerekirken yanılıgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5130, Karar No: 2025/875, Tarih: 22.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5130 E.  ,  2025/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/274 Esas, 2015/479 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kanal bağlantı işini götürü bedelle ölen ...’e verildiğini, taraflar arasında hizmet akdi olmadığından iş kazası olmadığını, ölenin mesleğinin kanalcılık olduğunu, kendi ölümünde tam kusurlu olduğuna sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kanal bağlantı işini götürü bedelle ölen ...’e verildiğini, taraflar arasında hizmet akdi olmadığından iş kazası olmadığını, ölenin mesleğinin kanalcılık olduğunu, kendi ölümünde tam kusurlu olduğuna sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanık ...'nin sahibi olduğu ... İnşaat şirketinin Kazan'da bir binaya ait rögarın kanala bağlanması çalışması yürüttüğü, bu çalışma sırasında cadde üzerinde 5,4X1.3 metre genişliğinde olan ve derinliği en az 2.5 metre olup göçük öncesinde taraf beyanlarına göre 4 metreye ulaştığı anlaşılan kazı yürüttükleri, kazı esnasında ölen ...'in kazılan kanalda çalışma yürüttüğü, kazının gerçekleştiği sırada su kanalının da patlaması sonucu oluşan akıntının toprağı yumuşattığı ve bu yumuşamaya bağlı olarak ölenin çalıştığı esnada kazılan alanda göçük oluştuğu ve ölen ...'in üzerine toprak yığılması sonrası yaşamını yitirdiği anlaşılmış olup, bu oluş içerisinde sanık ...'nin yürüttüğü işte bilirkişi raporunda belirlendiği şekliyle kazı yerindeki akan suyun toprağı yumuşatacağını hesap ederek göçme riskini değerlendirmediği ve yan duvarların göçmemesi için gerekli tedbirleri almadığı, kaza alanından çıkarılan harfiyat ile kazı kenarı arasında yeterli mesafe bulundurmadığı, ölene uygun koruyucu donanımın temin ve kullanımını sağlamadığı, çalışma alanında risk analizi yapmadığı, ölenin çalışmalarını kontrol etmeyip denetlemediği ve çalışma esnasında güvenliği ölenin bilgi-tecrübe ve insiyatifine bıraktığı, bu haliyle gerekli denetim mekanizmalarını oluşturmayarak emniyetsiz şekilde çalışmayı engellemediği için bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında kurulan hükümde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kahramankazan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20416, Karar No: 2014/22105, Tarih: 08.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/20416 E.  ,  2014/22105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/10/2014

Numarası : 2014/298-2014/814

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde hemşire olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1. Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2. Sermayesi değişen kurumlar,

3. Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5. 3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermaye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruluşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan ve ...İnş. Tem. Tur. Taah. Ve Tic. Ltd. Şti ile yapılan temizlik işi yapan işçiler ve malzemeli yemek ihalesi dışındaki hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı tartışmasızdır. Davacı 2012 yılında, yani muvazaalı dönemden sonra işe girmiştir. Dosyaya sadece 2014 yılında uygulanacak olan hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnamesi sunulmuş olup bu şartnameye göre de sağlık hizmetleri için ayrı hizmet alımı yapılmıştır.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Davalı Kurumun da bu kapsamda hizmet alımı suretiyle sağlık personeli çalıştırması mümkündür.

Mahkemece, davacının ilk işe girişinden bu yana yani 2012 ve sonrasında yapılan tüm hizmet alım sözleşmelerinin teknik şartnameleri ile birlikte davalı kurumdan istenilerek, davacının hizmet alımının hangi iş için yapıldığı, davacının bu alım dışında bir iş yapıp yapmadığı detaylı bir şekilde araştırılmalıdır. Bunun için gerekirse davacının yaptığı işi belgeleyen imza föyleri, varsa nöbet çizelgeleri gibi evrakların getirtilerek incelenmesi ve çalışma dönemi yönünden bir muvazaanın var olup olmadığı araştırılarak davacı eğer alındığı işi yapıyorsa davanın reddine, ancak hizmet alım sözleşmesindeki iş dışında başka bir iş yapıyorsa muvazaanın varlığı kabul edilerek davanın kabulüne dair bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirmeyle 2008-2010 arası dönem için yapılan muvazaa tespitinin etkisini kendisinden sonra gelen çalışma dönemlerini de kapsayacak şekilde genişleterek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9588, Karar No: 2025/1958, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9588 E.  ,  2025/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/219 Esas, 2024/293 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesinin 18.04.2024 Tarihli ve 2024/20 Esas, 2024/68 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, asıl takibin yapıldığı yerin İstanbul olduğu, davalı ....'nin yerleşim yeri adresinin de İstanbul olduğu, hal böyle olunca yetkili icra mahkemesinin de İstanbul İcra Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 41. İcra Hukuk Mahkemesinin 06.06.2024 Tarihli ve 2024/219 Esas, 2024/293 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda asıl icra takibinin yapıldığı yer mahkemesinin İzmir olduğu gibi istihkak davasının diğer davalıları olan borçluların ikametgahının Turgutlu olduğu bu haliyle Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesinin davaya bakmakta yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 96, 97 ve 99 uncu maddeleri

3. 6100 sayılı Kanun'un 6 ve 7 nci maddeleri

C. Değerlendirme

1. İstihkak davalarında yetkili mahkeme, icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi ile davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilecektir.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.