muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/628, Karar No: 2014/258, Tarih: 13.05.2014

2) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, mağdurun rızası aranır" şeklinde iken, 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değiştirilerek;

"1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesi "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi ise, tazminden çok "pişmanlık" esasına dayanmaktadır.

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararı başta olmak üzere bir çok kararında vurgulandığı üzere; TCK'nun 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak, tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-R. Murat Önok, 7. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2010, s. 638; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Sedat Bakıcı, Adalet Yayınevi, Ankara 2008, s. 934; Hırsızlık Suçları, Erdal Noyan, Bilge Yayınevi, Ankara 2007, s. 396; Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ali Parlar-Muzaffer Hatipoğlu, Ankara 2007, c. 2, s.1318)

TCK'nun 168. maddesinin düzenlenmesi sırasında maddeye, "failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi" ibaresi eklenmek suretiyle, muhtemel tereddütlerin önüne geçilmek istenmiştir. Zira metinde geçen "bizzat pişmanlık göstererek" ibaresi, düzenlemenin "tek başına iade ve tazmine" değil, "pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine" önem atfettiğinin açık göstergesidir. Kanun koyucunun da "tek başına iade ve tazmine" değil, "pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine" önem verdiği madde ile ilgili görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Ankara 2005, s. 616).

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Buna karşılık, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, davranışlar yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre mümkün olabilecektir.

Diğer taraftan kanunun 168. maddesinin dördüncü fıkrasının; "kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere, kanun koyucu, kısmen iade veya tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında mağdurun iradesini esas almak suretiyle, bu hükmün uygulanabilmesini mağdurun rızası şartına bağlamış, mağdurun kısmi iade ve tazmine açıkça rıza göstermemesi durumunda ise, failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağını hüküm altına almıştır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıkların olay anında mağdurla birlikte mağdura ait evin salonunda buldukları sırada mağdurun eşi ve polis memurlarının içeri girmeleri, mağdura sorarak olayı doğrulatmaları ve senetlerin üzerlerinde olduğunun öğrenilmesinden sonra sanık M.. G..'ın suça konu senetleri teslim etmesi karşısında, içinde bulundukları durum itibarıyla olay mahallinden kaçma veya senetleri gizleme ya da yok etme imkânlarının bulunmaması, senetlerin yapılabilecek basit üst araması neticesinde bulunabileceği konusunda hiçbir tereddüt olmaması, nitekim senetlerin tesliminin ardından sanıkların üst aramalarının da yapılması, ayrıca tüm aşamalarda müsnet suçlamayı kabul etmemeleri ve pişmanlık gösteren herhangi bir tutum ve davranış sergilememeleri, aksine suça konu senetlerin, mağdur tarafından aralarındaki hukuki ilişkiye dayalı olarak verildiği yönünde çelişkili ve inkara yönelik savunmalarda bulunmaları, mağdurun kovuşturma aşamasında şikâyetten vazgeçmesinin sanıkların pişmanlık gösterdikleri anlamına gelmeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, usul ve kanuna uygun olan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Genel Kurul Üyesi; "sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerini uygulamayan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/626, Karar No: 2013/1926, Tarih: 12.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/626 E.  ,  2013/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulmanın yargı harcını kapsamadığı, davacı idarenin yargı harçlarından sorumlu olduğu dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Boyabat 1. İcra Müdürlüğünün 2010/672 esas sayılı icra dosyasında, davalılardan ...'nun tapudaki hissesi üzerine haciz konulduğu bildirildiği halde, haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin çıkarılarak yerine (Alınması gerekli 18,40-TL harçtan peşin alınan 17,15-TL'nin mahsubu ile bakiye 1,25-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Boyabat 1. İcra Müdürlüğünün 2010/672 esas sayılı dosyasında ...'nun hissesi üzerine konulan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalılardan ... vd. yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, davacı idare yönünden karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6120, Karar No: 2021/4540, Tarih: 08.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6120 E.  ,  2021/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanığın yağma suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelik aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçinin soruşturma aşamasında kolluktaki ifadesinde ; eve gelen iki şahıstan uzun boylu olup emniyette canlı teşhis ile teşhis ettiği sanık ...'ın içeriye girdiğini, diğer kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahsın ise koluna saldırdığını ve kolunda bulunan bir dal diye tabir edilen düz bileziği koluna asılarak çektiğini ve kopardığını ve yine aynı kolunda bulunan 2 adet künyeyi çekerek kopardığını beyan ettiği ve kovuşturma aşamasında ise kolunu tuttuktan sonra zorla bileziklerini çekip aldıklarını ve yine kolundaki künyeleri de zorla çıkardıklarını aşamalarda değişmeyen ve istikrarlı bir şekilde beyan ettiğinin anlaşılması kaşısında; sanığın eyleminin bütün olarak 5237 sayılı TCK'nun 149/1-c,d maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin beyanına göre; konut dokunulmazlığını bozma suçunun sanık ve kimliği tespit edilemeyen şahısla birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Mahkemece hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüz gerçekleştiği kabul edilerek hükmün gerekçe kısmında konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanığın alt sınırdan hüküm kurulduğunun belirtildiği ve hüküm kısmında da konut dokunulmazlığını bozma suçudan alt sınırdan 6 ay hapis cezası tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, hüküm kısmında sehven "teşdiden" hüküm kurulduğunun belirtilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3661, Karar No: 2013/10034, Tarih: 16.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3661 E.  ,  2013/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Lens Optik 1 ve Lens Optik 2 adlı iki adet işyerinin olduğunu ve bu işyerlerinden davalı kurum mensuplarının gözlük, cam ve çerçevelere ait reçeteleri karşıladığını, 28 kurum mensubunun reçetelerinin lens optik 1 adlı ruhsatsız işyerinden karşılandığını, 4 kurum mensubunun reçetesininde ruhsatsız işyerinden karşılanmasına rağmen diğer işyerinden faturalandırıldığı gerekçesiyle sözleşmenin 15.madde uyarınca feshedildiğini, ayrıca gözlük verilmediği halde fatura düzenlendiği gerekçesiyle de sözleşmenin 16.maddesi gereğince sözleşmenin ayrıca feshedildiğini, bu fesih sebeplerinin doğru olmadığını, sözleşmeye aykırı davranışının bulunmadığını ileri sürerek fesih işleminin ve reçete alımının durdurulmasına yönelik işlemin iptalini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle yapılan işlemin doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idarenin fesih işleminin sözleşmeye uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle yapılan işlemin doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idarenin fesih işleminin sözleşmeye uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı optisyen ile davalı kurum arasında optik sözleşmelerinin düzenlendiği, davalının 7.2.2008 tarihli yazıyla davacıya ait ruhsatsız işyerinden gözlük, cam ve çerçeve karşılandığı gerekçesiyle sözleşmenin 15.maddesi uyarınca 2 yıl süre ile feshedildiği ve ayrıca ... isimli kurum mensubuna sadece yakın gözlük camları verildiği halde uzak gözlük camlarının da fatura edildiği, öte yandan ... isimli kurum mensubuna bir adet gözlük verildiği halde iki gözlük için fatura düzenlendiği belirtilerek sözleşmenin toplam 7 yıl süre ile feshedildiğini bildirdiği anlaşılmakta olup, uyuşmazlık davalı kurumca bildirilen fesih sebeplerinin gerçekten var olup olmadığı ve sözleşmeye uygun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Hemen belirtmek gerekirki aralarında dosyanının davacısının da bulunduğu şahıslar hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından dolayı İskenderun Ağır Ceza Mahkemeinin 2009/71 E.numarasına kayıtlı kamu davası açılmış olup, davanın halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacıya atılı suç ile sözleşmenin feshine neden olduğu iddia olunan eylemler arasında bağlantı bulunduğundan ceza mahkemesi sonucunun beklenmesi gereklidir. Öte yandan davalı kurumun az yukarıda belirtilen fesih yazısında geçen kurum mensuhu ...e ait dosya arasında bulunan evrakların incelenmesinde,...nin uzak ve yakın komple gözlük aldığına dair yazıyı yazarak altını imzaladığı ve bu hususun doğru olduğunu duruşmadaki beyanında da tekrarladığı görülmektedir. ...'nin reçete arkasına sevk düşülen beyanı ve imzası nedeniyle ...nin reçete muhteviyatını davacıdan aldığının kabulü zorunludur. Ayrıca Mahkeme dosya üzerinden bilirkişi incelemesi de yaptırılmamıştır. Bu itibarla mahkemece öncelikle, ceza mahkemesinde devam eden dava sonucu beklenmeli, davalı kurumun fesih sebepleri olarak bildirdiği nedenlerin doğru olup olmadığı, doğru ise sözleşmeye uygun bulunup bulunmadığı hususunda,... ve ...'ın reçeteleri ile bu şahısların müfettiş mahkemedeki beyanları ile dosyada bulunan diğer belge ve belgeler üzerinde konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan taraf, mahkemece Yargıtay denetimine uygun açıklayıcı rapor alınarak davacının sözleşme kapsamında hukuki durumunun tayin ve takdir edilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davaacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davaacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bente açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 16.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4492, Karar No: 2013/17229, Tarih: 05.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4492 E.  ,  2013/17229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz taban- casının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının küre şeklinde saçma geçebi- lecek bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtil- diği, silahların orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalma- dığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurul- ması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; emanete kayıtlı kuru-sıkı tabancanın 5729 sayılı Gaz ve Ses Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun ve yönetmelik hüküm- lerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14000, Karar No: 2016/4885, Tarih: 14.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14000 E.  ,  2016/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı erkek vekili Av. ... ve davalı kadın vekili Av. ... ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı erkek vekili Av. ... ve davalı kadın vekili Av. ... ...'a süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı ... ve davalı ...'e tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10184, Karar No: 2015/11750, Tarih: 08.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10184 E.  ,  2015/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2012/306282

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2012/2 (E) ve 2012/161 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan duruşma sonunda; suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetlerine dair, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2012 tarih ve 2012/2-161 sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2015 gün ve 2014/4537, 2015/6439 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle temyiz itirazlarının reddine, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün onanmasına, hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına dair kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 gün ve 2-2012/306282 sayılı yazısı ile mala zarar verme suçundan verilen hapisten çevrilmiş para cezasının hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olduğundan red kararının kaldırılarak mala zarar verme suçundan kurulan hükmün onanması gerektiği şeklindeki gerekçeyle İTİRAZ KANUN yoluna başvurması üzerine,

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Dosyanın incelenmesinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca 4 ay adli para cezasına karar verildiği, aynı Kanun'un 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu bulunan 2 ay 6 gün adli para cezasının 52. maddesi uyarınca bir günü 20 TL hesabıyla 1320 TL adli para cezasına çevrildiği anlaşılmakla bu para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şeklindeki Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından Dairemiz red kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu itibarla ,

Dairemizin 30.03.2015 gün ve 2014/4537-2015/6439 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz sebepleri yerinde görülmediğinden, CMK'nın 308/2-3. maddeleri gereğince dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.