muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15099, Karar No: 2017/1013, Tarih: 08.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/15099 E.  ,  2017/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında boşanma davası açıldığını, davalıdan şiddet gördüğü için evden ayrıldığını, sadece çeyiz ve şahsi eşyalarını yanında götürdüğünü, evlilik sırasında müşterek konuta alınan yemek odası ve salon takımı borçlarının düğünde takılan ziynet, para ve kendi maaşından ödendiğini, yatak odası takımının borcunun da ilk olarak annesinin kredi kartı ile karşılandığını, ardından düğünden sonra bozdurulan 6 bilezik karşılığı bedelin annesine verildiğini, ayrıca davalının evlilikten önce çektiği 3.000,00 TL kredi borcunun da düğünde takılan ziynet ve paralarla kapatıldığını belirterek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla yemek odası, yatak odası ve salon takımının aynen iadesine olmadığı takdirde şimdilik 1.000,00 TL bedelin tahsiline, davalının şahsi kredi borcu nedeniyle ve ziynet eşyalarına karşılık şimdilik 100,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yargılama sırasındaki beyanlarında; ev eşyası borçları için kendisininde ödemeler yaptığını, koltuk takımı, konsol ve büfenin borçlarının bir kısmının takılar ve düğündeki verilen paralarla kapatıldığını, yatak odası borcunu da davacının annesine ödediklerini, davacının düğünden önceki borçları ile ilgili bankalara düğündeki takıların gelirleri ve paralarla ödemeler yaptıklarını, düğün salonunun borcunu birlikte ödediklerini, borçlarının takılan altınlarla karşılandığını ve altın kalmadığını, yine kendisine ait bankaya olan kredi borcunun ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların düğün masraflarını, takılan para ve ziynet eşyaları ile karşıladıklarını, bir kısmının düğün salonu bedeli, bir kısmının yatak odası takımı karşılığı davacının annesine ödendiği, ayrıca tarafların banka borçlarının karşılandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile keşif sonucu tespit edilen ev eşyalarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, mümkün olmadığı takdirde 3.810,00 TL bedelin tahsiline, ziynet eşyalarının aynen iadesine olmadığı takdirde toplam bedeli 15.373,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır. Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (ev veya araç alımı, evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı vs) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur.

Kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır. Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (ev veya araç alımı, evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı vs) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur.

Dosyanın incelenmesinde; davacı tarafın ilk olarak evlilik nedeniyle alınan ev eşyalarının bedellerinin ve davalının şahsi kredi borcunun düğünde takılan ziynet eşyaları ve paralar ile karşılandığını iddia ederek, ev eşyalarının aynen iadesini olmadığı takdirde bedelinin tahsilini, 3.000,00 TL kredi borcu nedeniyle ise ziynet eşyalarına karşılık sadece bedel talep ettiği ıslah dilekçesi ile de ev ve ziynet eşyalarının aynen iadesini olmadığı takdirde bedellerin tahsilini istediği görülmektedir.

Davalının da beyanlarında belirtildiği ve mahkemenin gerekçesinde izah edildiği üzere; banka borcunun, ev eşyalarına ilişkin borçların, düğün salonu bedelinin düğünde takılan ziynetler ve paralarla karşılandığı anlaşılmaktadır. Ancak; mahkemece, hem ziynet eşyalarının hem de ev eşyalarının aynen iadesine olmadığı takdirde bedellerinin tahsiline karar verilmekle mükerrer tahsilata sebebiyet verildiği anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece; tarafların beyan ve savunmaları birlikte değerlendirilerek; ziynet eşyaları ile karşılandığı belirlenen ev eşyaları yönünden mükerrer tahsilata sebebiyet verilmeyecek şekilde karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile hem ziynet bedeline hem de ziynet karşılığı alınan ev eşyası bedeline hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10081, Karar No: 2017/4496, Tarih: 13.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/10081 E.  ,  2017/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanıkların, gece olarak kabul edilen saatte ve silahtan sayılacak biber gazı sıkılmak suretiyle yakınanın çantasını aldığı olayda, suçun birden fazla kişiyle birlikte, gece, silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 149/1-c maddesinin yanında (a) ve (h) bentleriyle de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Katılan yağmalanan cep telefonunu 350,00 TL aldığını belirttiği ve aşamalarda beyan ettiği adresinin de "75082 Sokak no 13 Seyhan/ Adana" olduğu dikkate alındığında; sanık ... savunmanı tarafından dosyaya sunulmuş 01.07.2003 tarihli P.T.T. havale makbuzunda 350.00 TL'nin katılan adına “75082 Sokak No 31 Seyhan /Adana" olarak hatalı adrese gönderildiği, söz konusu paranın katılana ödenip ödenmediğinin tespit edilmediği ayrıca bu konuda katılanın beyanının da alınmadığı anlaşılmakla, gönderilen paranın katılana teslim edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre TCK’nın 168. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve sanık ... Koshkaki savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16825, Karar No: 2016/5011, Tarih: 25.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16825 E.  ,  2016/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacılar, kayden maliki oldukları 3809 parsel sayılı taşınmazın 1090 m²'lik bölümüne, davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın tel örgü ile çevirmek ve çevrili alana ağaç dikip, yol açmak ve yapı inşa etmek suretiyle el attığını, bu durumun .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/15 D.İş sayılı kararı ile tespit edildiğini ileri sürerek davalının çekişmeli taşınmaza el atmasının önlenmesi ile tecavüzlü alan üzerindeki yapıların yıkılmasını istemiştir.

Davalı, çekişmeli bölüm üzerinde bulunan yapıların müvekkil kooperatife ait olmadığını, yapıların etrafındaki çit ve tel örgülerin ise güvenlik amacıyla çekildiğini, bahse konu çit ve tel örgüleri kaldırmaya hazır olduklarını, çit ve tel örgülerin kaldırılması fahiş zarar doğurmayacağından davacı tarafın öncelikle eski hale getirme istemesi gerektiğini, ayrıca çekişmeli bölümün imar çalışmalarında park ve yol olarak ayrıldığını, davacının davasını ilgili belediyeye yöneltmesi gerektiğini, bu nedenle eldeki davanın öncelikle husumet yokluğundan reddini, aksi halde esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davalının çekişmeli taşınmazdaki 1077,74 m²'lik alana el atmasının önlenmesine ve üzerindeki tecavüzlü yapıların yıkılmasına karar verilmiştir.

Çekişme konusu 3809 sayılı parselin davacılar ile dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalı kooperatif tarafından taşınmazın bir bölümüne çit çekmek suretiyle müdahale edildiği saptanarak bu müdahale yönünden el atmanın önlenmesine karar verilmesi doğrudur.

Ancak, davalı taraf 31/10/2013 tarihli fen bilirkişi raporunda A, B, C ve D harfleri ile gösterilen binaların taraflarından yapılmadığını, ... isimli şahıs tarafından yapıldığını ve onun tarafından kullanıldığını savunmuş, inşaat ve fen bilirkişileri raporlarında da; tecavüzlü bölüm üzerinde bulunan araç yıkama servisinin ... tarafından işletildiğini belirtmişler, ayrıca davalı kooperatif ... isimli şahsın tanık olarak dinlenilmesini istemiştir.

Davacı taraf da dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, ancak isimlerini bildirmemiştir. 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile taşınmazdaki binaların davalı tarafından yapıldığının davacı tarafından ispatlanması gerekmektedir.

Davacı taraf da dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, ancak isimlerini bildirmemiştir. 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile taşınmazdaki binaların davalı tarafından yapıldığının davacı tarafından ispatlanması gerekmektedir.

Hâl böyle olunca, 6100 sayılı HMK'nun 140/5. maddesi gereğince davacıya tanık isimlerini bildirmesi için süre verilmesi, bildirdiği takdirde tanıklara, dava konusu binaların kim tarafından yapıldığının sorulması, davalı tarafından bildirilen tanığın usulünce duruşmaya davet edilerek dinlenilmesi, tecavüzlü binaların davalı tarafından mı yoksa dava dışı kişiler tarafından mı yapıldığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; keşfen belirlenen dava değeri üzerinden noksan harç tamamlatılmadan dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden davaya devam edilerek hüküm kurulması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24111, Karar No: 2016/4442, Tarih: 29.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24111 E.  ,  2016/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; 27.05.2010 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

Mahkemece bozmaya uyularak karar verilmişse de bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Bozma ilamında da belirtildiği üzere, Mahkemece, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tazminat dosyasında alınan kusur raporunun hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

2-Yine önceki bozma ilamında, Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasanın 54. madde uyarınca yarıya indirilip indirilmediği araştırılarak, davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının hiçbir kuşku ve duruksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gereği bozma nedeni yapılmış olup, bozma sonrası Kurum'un

20.03.2015 tarihli cevabi yazı içeriğine göre, ölüm geliri ve ölüm aylığı bağlanma tarihlerinin (01.06.2010), aynı olduğu bu nedenle ölüm geliri dosyasından ayrıca fiili ödeme yapılmadığı, başlangıç tarihi (01.06.2010), itibariyle yarım gelire ait ilk peşin sermaye değerlerinin de toplam 47.851,24 TL olduğu belirtilmiş ise de; Mahkemece, başlangıç tarihi itibariyle gelirin peşin sermaye değeri ile yarım gelire ait peşin sermaye değerleri Kurumdan da sorulmak suretiyle dosya içine getirtilerek denetime elverişli şekide belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması da bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Müdürlüğüne iadesine, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3246, Karar No: 2006/4476, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3246 E.  ,  2006/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18.5.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı ve soyadı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davaları, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 13.maddesi uyarınca, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda isim düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacılar, dava konusu 153 ada 7. 9, 11, 35, 36 parsel sayılı taşınmazlarda; murislerinin “...” yazılı adının nüfus kaydına uygun olarak “..... oğlu ... .....”, “..... ve ......” yazılı isimlerine de “......” soyadının eklenmesi suretiyle düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı ... Sicil Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Tapu Kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup, kamu düzenine ilişkin kayıt düzeltme davalarından mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığının saptanması gerekir. Eldeki davada, dosya içerisindeki belgelerden taşınmazın bulunduğu yerde kayıt maliki ... ile aynı isimde olabilecek davacılar murisinden başka, ..... ve...... isimli mirasçıları da bulunan ... ....... isimli bir kişinin daha bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mülkiyet nakline yol açmayacak şekilde araştırma ve inceleme yapılmalıdır.

Mahkemece, taşınmazlara ait tapu kayıtlarının tedavüllü kayıtları getirtilmekle yetinilmiş, tapulama tutanakları ve diğer dayanak belgeler istenilmemiştir, öncelikle bu kayıtların getirtilmesi ve kayıtlara göre .....’ün de malik olabilme olasılığı var ise, Nüfus müdürlüğünce tespit edilen ... .....’ün mirasçıları araştırılıp, tespit edilecek adreslerinden çağırılmak suretiyle dinlenilerek, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenip, keşif yapılarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda sonuca varılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3549, Karar No: 2012/5224, Tarih: 04.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/3549 E.  ,  2012/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 305 ada 3 sayılı 4.299,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’in zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 305 ada 3 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.