muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6473, Karar No: 2024/2904, Tarih: 19.03.2024

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve özellikle tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan Karabük Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 03.03.2021 tarihli sağlık kurulu raporunda, davacının trafik kazası sonrası vücudunda oluşan kalıcı yara izleri (skar) nedeniyle meydana gelen yaralanmasına bağlı sürekli iş göremezlik oranı % 5 olarak hesaplanmış, İtiraz Hakem Heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır. Ancak davacının vücudunda oluşan yara izlerinin yeri ve niteliği ile belirlenen maluliyet oranı göz önüne alındığında yönetmelikte belirlenen kriterleri karşılama hususunda tereddüt hasıl olmuştur.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacıda oluşan yara nedbesinin (skar) keloid veya hipertrofik skar niteliğinde olup olmadığı ve vücut yüzeyinin yüzde birinden fazla alanı kaplayıp kaplamadığı hususlarına dikkat edilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde içerisinde plastik cerrahi uzmanının da bulunduğu yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp (kararın davacı tarafından temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları da gözetilerek) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5'i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

17.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11867, Karar No: 2011/7024, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11867 E.  ,  2011/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları iş makinesinin tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 2.549.00 TL'nın, ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı ... vekili ile davalı ..., kusura itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın, idarenin hizmet kusurundan doğan zararın tazmini istemine ilişkin olduğu ve idari yargının davaya bakmakla görevli bulunduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Husumetin, tüzel kişiliği bulunan İl Özel İdaresi Müdürlüğüne yöneltilmesi gerekirken, tüzel kişiliği bulunmayan İlçe Özel İdaresi Müdürlüğüne yöneltilmesi doğru değil ise de, İl Özel İdaresi Müdürlüğü tarafından husumet benimsendiğinden, bu husus temsilcide hata olarak değerlendirilip bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

İl Özel İdareleri kamu tüzel kişileri olup, görmekle yükümlü bulundukları kamu hizmetleri sırasında verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı sorumlulukları özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Kamu tüzel kişilerinin, yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkileri kullanırken oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanmakta olup, bu zararların tazmini amacıyla anılan idarelere karşı hizmet kusurlarına dayanılarak İdari Yargılama

2010/11867

2011/7024

Usulü Hakkındaki Kanun’un 2.maddesi hükmü uyarınca, idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir.

6099 Sayılı Yasa’nın 14. maddesi ile değişik 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 110. maddesine göre, “ İşleteni veya sahibi Devlet ve diğer kamu kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dâhil, bu Kanundan doğan sorumluluk davaları, adli yargıda görülür. Zarar görenin kamu görevlisi olması, bu fıkra hükmünün uygulanmasını önlemez. Hemzemin geçitte meydana gelen tren-trafik kazalarında da bu Kanun hükümleri uygulanır. ”

Somut olayda, davalı ... İdaresi aleyhindeki dava, hizmet kusuruna dayanılarak değil, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümleri uyarınca ve malik – işleten sıfatıyla açıldığından, sorumluluğu özel hukuk hükümlerine tabi olup, yargı yolu bakımından adli yargı mahkemeleri görevlidir.

Somut olayda, davalı ... İdaresi aleyhindeki dava, hizmet kusuruna dayanılarak değil, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümleri uyarınca ve malik – işleten sıfatıyla açıldığından, sorumluluğu özel hukuk hükümlerine tabi olup, yargı yolu bakımından adli yargı mahkemeleri görevlidir.

Bu durumda mahkemece, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Kabule göre:

Davalı sürücü ... yönünden de, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan hususun bozma nedeni yapılmamasına, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5980, Karar No: 2013/567, Tarih: 06.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5980 E.  ,  2013/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ile davacı vekili Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan anılan davalı ile davacı avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, arsa sahibi olan davalılar ile yüklenici müvekkili arasında imzalanan 02.....2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde ... ve ... no'lu bağımsız bölümlerin davalı ...’e, ...,...,...,...,...,... nolu bağımsız bölümlerin ...’e ait olacağının kararlaştırıldığını, binanın projesinde davalılara ait bağımsız bölümlerde bulunan kömürlüklerin davalıların isteği ve bedelini ödeyeceği beyanı ile tuvalete dönüştürüldüğünü, ekstra olarak dairelere kartonpiyer yapıldığını, mutfak dolapları kapaklarının MDF ile yapıldığını, ortak alanlarda garaj kapısı, çatıya uydu çanak merkez sistemi kurulduğunu, bu nedenle harcadığı masrafların davalılar tarafından ödenmediğini, arsa sahipleri tarafından ödenmesi gereken yapı denetim bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan ....000,00 TL fazla yapılan imalat bedeli ile ....000,00 TL yapı denetim bedeli olmak üzere ....000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den .../... ve ... den .../... oranında tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zaman aşımı def’inde bulunarak, götürü bedel karşılığında sözleşmenin yapıldığını, yapıldığı iddia edilen işlerin bedelinin istenemeyeceğini, ortak alanlardaki işlerden davacının da yararlandığını, inşaatın anahtar teslimi olarak kararlaştırıldığını, yapı denetim bedelinin yükleniciye ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, zaman aşımı def’inde bulunarak, götürü bedel karşılığında sözleşmenin yapıldığını, yapıldığı iddia edilen işlerin bedelinin istenemeyeceğini, ortak alanlardaki işlerden davacının da yararlandığını, inşaatın anahtar teslimi olarak kararlaştırıldığını, yapı denetim bedelinin yükleniciye ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve ek rapor ile dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yapı denetim ücretinin yükleniciye ait olacağına dair bir hüküm bulunmadığı, 4708 sayılı Kanun'un .... maddesinde yapı denetim hizmet sözleşmesinin yapı sahibi ile yapılacağının hüküm altına alınmış olması nedeniyle hizmeti alan kişinin aldığı hizmetin ücretini de ödemesi gerekeceği, dosya içerisinde bulunan banka dekontlarından davacı tarafından 44.523,00 TL yapı denetim bedelinin ödenmiş olduğu ve bu bedelin arsa sahiplerinden arsa payları oranında tahsili gerektiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulü ile ....015,00 TL ekstra ... bedeli ve ....000,00 TL yapı denetim bedeli olmak üzere toplam ....015,00 TL bedelin .../... 'lik kısmının davalı ...'den .../... lik kısmının davalı ... den dava tarihi olan .../.../2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, 02.....1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca fazla imalat bedeli ve yapı denetim ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 02.....2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahiplerine ait dairelerin anahtar teslimi olarak inşa ve teslim edileceği, keza yapının projeye uygun yapılacağı kararlaştırılmıştır.

Sözleşme konusu binanın ikmal edilerek ....03.2009 tarihinde yapı kullanım izin belgesi alınarak teslimin gerçekleştirildiği sabit olup, bu itibarla davada fazla imalat bedelinin tahsili istenmiş olmakla, vekaletsiz işgörme hükümlerine dayanıldığından, somut olayda genel zamanaşımının uygulanacağı tabidir.

Davada talep konusu yapılan yapı denetim ücreti, sözleşme tarihinden önce yürürlüğe girmiş bir uygulamaya ilişkindir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ise götürü bedelli olduğu konusunda herhangi bir tartışma bulunmamaktadır. Bu durumda, yüklenicinin götürü bedel karşılığında anahtar teslim şeklinde ifayı yüklendiği bir işte yapı denetim bedeli isteyebilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Davada talep konusu yapılan yapı denetim ücreti, sözleşme tarihinden önce yürürlüğe girmiş bir uygulamaya ilişkindir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ise götürü bedelli olduğu konusunda herhangi bir tartışma bulunmamaktadır. Bu durumda, yüklenicinin götürü bedel karşılığında anahtar teslim şeklinde ifayı yüklendiği bir işte yapı denetim bedeli isteyebilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Davacı yüklenici, davalı arsa sahibi ile akdettiği 02.....2007 tarihli sözleşmede yapımı kararlaştırılan işlerin dışında garaj kapısı ve çatıya uydu çanak merkezi sistemi kurduğunu ileri sürerek bu imalâtların bedelinin ödetilmesini istemiştir. Oysa belirtilen ve bedeli dava konusu yapılan tüm bu imalâtlar inşaa edilen ana yapının ortak yerleriyle ilgili işler olup gerçekleştirilen bu imalâtlardan yüklenicinin de yararlanacağı açıktır. O halde Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre, yüklenicinin belirtilen işlerden dolayı arsa sahibinden sözleşme dışı ... bedeli adı altında talepte bulunması mümkün olmadığından buna ilişkin talebin reddi yerine yazılı şekilde kabulü yerinde görülmemiştir.

Diğer yandan davalılara ait bağımsız bölümlerde mutfak dolaplarının kapaklarının nitelik itibarıyla daha iyi yapıldığı, dairelere perdelik ve tavanlara göbek yapıldığı, keza kömürlüklerin tadil edilerek tuvalete çevrildiği ileri sürülerek, bu kalemlere ilişkin olarak fazla imalat bedelinin tahsili de istenmiştir. Öncelikle, kömürlüklerin tuvalete dönüştürülmesi işlerinin projesine uygun olup olmadığı ve tadilat projesi hazırlanarak onaylatılıp onaylatılmadığı hususları araştırılmamış olup, kaçak bir imalatın varlığı halinde bunun bedelinin istenemeyeceği de dikkate alınmamıştır. Buna ilaveten mutfak dolap kapaklarının farklı nitelikte yapılması, kartonpiyer ve kartonpiyer göbeği işlerinin ise tüm bağımsız bölümlere yapılması ve sadece arsa sahibine fazla bir imalat yapılmamış olması karşısında talep edilemeyeceği de gözden kaçırılmış olduğu gibi fazla ... bedellerinin hesabında hangi tarihteki rayiçlere göre hesap yapıldığı da dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2851, Karar No: 2007/3267, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2851 E.  ,  2007/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14289, Karar No: 2023/12756, Tarih: 25.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14289 E.  ,  2023/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/467 E., 2022/1012 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararınca karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç