muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4122, Karar No: 2022/2067, Tarih: 14.03.2022

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairece “Mahallinde yeniden keşif yapılarak teknik bilirkişiden kadastro paftası ile Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/40 Esas, 1994/5 Karar sayılı ilamına esas krokilerin çakıştırılarak söz konusu ilamda davalılar tapusundan iptal edilerek Hazine adına tesciline karar verilen kısımların dava konusu 172 ada 1, 173 ada 2, 3. ve 4 parsel sayılı taşınmazlara isabet edip etmediğinin belirlenmesi, dava konusu taşınmazlar içerisinde kaldığı anlaşıldığı takdirde söz konusu ilamın kesin hüküm teşkil ettiğinin göz önünde bulundurulması” gerekçesiyle bozma yapılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/442 Esas, 2019/216 Karar sayılı kararıyla, Yağlıdere Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/40 Esas, 1994/5 Karar sayılı ilamına esas 22.11.1993 tarihli ve 17.04.1994 tarihli krokilerin eldeki dava konusu taşınmazla çakıştırıldığı ve Hazine lehine kesin hüküm teşkil eden kısımların 14.12.2018 tarihli teknik krokide 172 ada 1 parselde kayıtlı (B) harfi ile yeşil renkle boyalı gösterilen 2164.89 metrekalik; 173 ada 2 parselde kayıtlı yeşil renkle boyalı gösterilen 1807.45 metrekarelik; 173 ada 4 parselde kayıtlı yeşil renkle boyalı gösterilen 68.19 metrekarelik; 173 ada 3 parselde kayıtlı yeşil renkle boyalı gösterilen 1412.48 metrekarelik alanda kaldığı anlaşılmakla davacı Hazinenin davasının bu bölümler yönünden kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı ... ve ... vekili, temyiz dilekçesinde, çekişmeli 172 ada 1 parselin yargılama sırasında satış suretiyle malikinin değişmiş olmasına karşın Mahkemece bu parsel yönünden davacıya HMK 125. madde uyarınca seçimlik hak tanınmadığı, Hazinenin dayandığı davada yer alan krokilerin çekişmeli taşınmazlarla ilgisinin olmadığı, çekişmeli taşınmazların el değiştirdiği, teknik bilirkişilerce hatalı işlem yapıldığı; böylece Yerel Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

6.2.2. Bilindiği üzere, davacı, dava dilekçesinde tarafların kimler olduğunu belirtir ve dava, dava dilekçesinde gösterilen taraflar arasında devam eder. Ancak davanın açılmasından sonra, dava dilekçesinde gösterilen taraflarda değişiklik yapılması ihtiyacı ortaya çıkabilir. Bu değişiklik örneğin, taraflardan birinin dava sırasında ölmesinde veya dava yürürken dava konusunun devrinde olduğu gibi zorunlu (yasal) nedenlerle olabileceği gibi, davacının iradesine bağlı (iradi) değişiklik şeklinde de olabilir (Ejder Yılmaz, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012, s.812).

Zorunlu taraf değişikliği durumu halinde, yani; dava devam ederken, taraflardan birinin müddeabihi (dava konusu olan mal veya hakkı) bir başkasına temlik etmesi halinde davaya kim tarafından veya kime karşı nasıl devam edileceği, Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 186. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde; “Dava ikame edildikten sonra iki taraftan biri müddeabihi ahara temlik ederse diğer taraf muhayyerdir. Dilerse temlik eden taraf ile olan davasından sarfınazar ederek müddeabihi temlik eden kimseye karşı dava eder. Bu suretle davayı kazanırsa mahkumunaleyh, müddeabihi kendisine temlik eden kimse ile beraber masarifi muhakemeyi kefaleti müteselsile ile vermeğe mahkum olur. Dilerse davasını müddeabihi ahara temlik eden taraf hakkında zarar ve ziyan davasına tebdil eder” şeklinde düzenleme içermektedir. Aynı yönde düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 125. maddesinde de yer almaktadır.

6.2.3. Maddede geçen müddeabih, dava konusu yapılmış olan hak, eş söyleyişle, dava ile elde edilmek istenen sonuçtur. Anılan madde hükmü, müddeabihin dava sırasında el değiştirdiği bütün hallerde uygulanır. Dava açıldıktan sonra iki taraftan biri müddeabihi bir başkasına temlik ederse, diğer taraf, dilerse, temlik eden ile olan davasından vazgeçerek, davayı müddeabihi devralmış olan üçüncü kişiye teşmil eder; dilerse, müddeabihi başkasına temlik etmiş olan tarafla arasındaki davayı, zarar ve ziyan (tazminat) davasına çevirebilir.

Davada taraflardan birinin müddeabihi bir başkasına temlik ettiğini öğrenen mahkemenin de, bu hali kendiliğinden gözeterek, seçimlik hakkına binaen davacıdan talebini sorması ve davacının vereceği cevaba göre muamele yapması gerekir. Davacının bu konudaki isteği tespit edildikten sonra, davaya ya yeni malike karşı ayın davası olarak devam edilecek ya da eski malik olan davalı hakkındaki davaya zarar ve ziyan (tazminat) davası olarak devam olunacaktır.

Bu seçimlik hakkının hatırlatılması kuralı, kamu düzenine ilişkindir ve kanun yolu dahil yargılamanın her aşamasında yapılır (Yılmaz, a.g.e., s.819).

Bu seçimlik hakkının hatırlatılması kuralı, kamu düzenine ilişkindir ve kanun yolu dahil yargılamanın her aşamasında yapılır (Yılmaz, a.g.e., s.819).

6.2.4. Davalının, dava sırasında müddeabihi bir başkasına devretmesi üzerine, aynı davaya müddeabihi devralan üçüncü kişiye karşı devam edilmesini isteyen davacının, bu isteğini mahkemeye açıkça bildirmesi, başka bir deyimle davayı üçüncü kişiye teşmil etmesi gerekir. Bu talep üzerine, üçüncü kişi davada taraf (davalı) durumuna girer (eski davalının yerini alır). Bu halde davanın tarafları; davacı ile müddeabihi dava sırasında devralmış olan üçüncü kişidir. Eski davalı, artık davada taraf değildir; zira eski davalının davada taraf sıfatı kalmamıştır. Davacı ile yeni davalı arasında görülen bu dava, yeni bir dava olmayıp, davacı ile müddeabihi temlik etmiş olan eski davalı arasındaki davanın bir devamıdır (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, s.3802-3836).

6.2.5. İradi taraf değişikliği halinde ise; bu durum davayı değiştirme anlamına geldiğinden, zorunlu taraf değişikliğinden farklı bir rejime tabidir. Mülga 1086 sayılı HUMK iradi taraf değişikliği hakkında açık bir hüküm içermemekle birlikte, yerleşik Yargıtay uygulaması ile genel olarak, davada iradi taraf değişikliğine izin verilmemiştir. Bu durumun özellikle usul ekonomisi açısından eleştirilere tabi tutulmasını dikkate alan Yasa Koyucu, 6100 sayılı HMK’nın 124. maddesi ile belirli haller de iradi taraf değişikliğine olanak veren bir düzenleme getirilmiştir .

Anılan Yasa'nın üçüncü fıkrasında “Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir” düzenlemesi getirilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dava konusu 172 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 10.04.1990 tarihli ve 2 sıra numaralı, 173 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlar 10.04.1990 tarihli ve 1 sıra numaralı tescil ilamı sonucu oluşan tapu kayıtlarına istinaden tespit edilmişlerdir.

6.3.2. Davacı Hazine, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/40 Esas, 1994/5 Karar sayılı ilamı ile davalılara ait iki adet tapu kaydının belli kısımlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de, talep edilmesine rağmen hükmün infaz edilip Hazine adına tescillerin yapılmadığının öğrenildiğini, yapılan araştırma sonucu Hazine adına tescili gereken taşınmazların kadastro sırasında 172 ada 1, 173 ada 2, 3. ve 4 parsel numaraları ile davalılar adına tespit ve tescil edildiğinin anlaşıldığını belirterek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

6.3.3. Davalı ..., dava konusu taşınmazlara ait tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtlarının olduğunu, tespitin de buna istinaden yapıldığını, Hazinenin taşınmazlarda hak ve hissesi bulunmadığını belirterek; davalı ..., dava konusu taşınmazda eşi ... adına tescil ilamı ile oluşan tapu kaydı bulunduğunu, eşinden de kendisine kaldığını belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

6.3.3. Davalı ..., dava konusu taşınmazlara ait tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtlarının olduğunu, tespitin de buna istinaden yapıldığını, Hazinenin taşınmazlarda hak ve hissesi bulunmadığını belirterek; davalı ..., dava konusu taşınmazda eşi ... adına tescil ilamı ile oluşan tapu kaydı bulunduğunu, eşinden de kendisine kaldığını belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

6.3.4. Yağlıdere Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/40 Esas, 1994/5 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davacı Hazine tarafından davalılar ... ve ...’ya karşı açılan dava sonucu, Nisan 1990 tarihli ve 1 sıra numaralı tapu kaydının 17.01.1994 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 7774 metrekarelik kısmının, Nisan 1990 tarihli ve 2 sıra numaralı tapu kaydının 22.11.1993 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 2360 metrekarelik kısmının iptali ile Hazine adına tescillerine karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek 08.03.1995 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

6.3.5. Mahkemece, davacı Hazine lehine kesin hüküm teşkil eden kısımların 14.12.2018 tarihli teknik krokide 172 ada 1 parselde kayıtlı (B) harfi ile yeşil renkle boyalı gösterilen 2164.89 metrekalik; 173 ada 2 parselde kayıtlı yeşil renkle boyalı gösterilen 1807.45 metrekarelik; 173 ada 4 parselde kayıtlı yeşil renkle boyalı gösterilen 68.19 metrekarelik; 173 ada 3 parselde kayıtlı yeşil renkle boyalı gösterilen 1412.48 metrekarelik bölümler olduğu kabul edilerek bu kısımların tapusunun iptali ile bu kısımların davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli 172 ada 1, 173 ada 2 ve 4 parseller ... adına, 173 ada 3 parsel ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Yargılama sırasında ise 172 ada 1 parselin 11.01.2017 tarihinde satış yoluyla kayden...’a ... 173 ada 2 parselin 11.01.2017 tarihinde satış yoluyla kayden ...’a (Sabrinin oğlu) intikal ettiği gerekçesiyle tapuda kayden bu kişiler adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi uyarınca, yargılama sırasında dava konusunun üçüncü kişiye devri halinde, davacının seçimlik hakkı bulunmakta olup, buna göre davacı, davasını eski malike karşı tazminat davasına dönüştürebileceği gibi, devreden kişiye karşı olan davasından vazgeçerek davaya yeni malike karşı devam da edebilecektir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 31.05.2013 tarihli ve 2012/1853 Esas, 2013/803 Karar sayılı ilamında da, davada taraflardan birinin müddeabihi başkasına temlik ettiğini öğrenen mahkemenin, bu hali kendiliğinden gözeterek seçimlik hakkına binaen davacıdan talebini sorması ve davacının vereceği cevaba göre işlem yapılması gerektiği açıklanmaktadır.

6.3.6. Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazların yargılama sırasında üçüncü kişiye devredildiği gözetilerek, 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi uyarınca davacıya seçimlik haklarından hangisini kullanmak istediği sorulmalı; yeni malike karşı davaya devam etmek istemesi halinde, çekişmeli taşınmazı devralan... ve ...’a husumet yöneltmesi için davacı tarafa süre ve imkan tanınmalı ve taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

V. SONUÇ:

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle 172 ada 1 ve 173 ada 2 parseller yönünden hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer 173 ada 3 ve 4 parsellerin de iddia ve talep ile sonuçtan birebir etkileneceği gözetilerek bu parsellere yönelik sair hususların şimdilik incelemesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5312, Karar No: 2020/3813, Tarih: 05.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5312 E.  ,  2020/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.03.2019 tarih ve 2015/458- 2019/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının, müvekkili nezdinde 15.05.2002 tarihinde elektrik mühendisi olarak çalışmaya başladığını ve müvekkilinin faaliyet konusu olan paratoner imali, montajı, servisi ve bakımı konularında uzman olarak yetiştiğini, tüm müşterilerini tanıdığını, 09.02.2005 tarihinde istifayla işten ayrıldığını, yapılan araştırmalar sonucunda ve Beyoğlu İş Mahkemesi'nin 2005/15 D.İş sayılı dosya ile yapılan tespit, verilen bilirkişi raporu ve keşif ile davalının işten ayrılmadan evvel Galata Vergi Dairesine şahsen 2950107919 sicil numarasıyla kayıtlı olarak İstanbul Mühendislik adı altında müvekkiliyle aynı iş kolunda faaliyet gösteren firma kurduğunu, davalının kurduğu firmada, müvekkilinin portföyünde yer alan tüm müşterilerin listelerinin haksız ve rıza olmaksızın elde edilerek iş yapıldığını, davalının müvekkilinin izni ve bilgisi dışında müşteri bilgileri alarak müvekkilinden düşük fiyatlarda teklifler sunduğunu, bir kısmıyla anlaşıp iş yaptığını, anılan faaliyetlere devam ettiğini, müvekkilinin zararına sebebiyet vererek itibarını zedelediğini, taraflar arasında akdedilen 17.05.2004 tarihli iş sözleşmesindeki rekabet yasağına dair hükümlere aykırılık nedeniyle 10.000 USD cezai şart ödemekle yükümlü olduğunu, bu amaçla Şişli 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/27902 Esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibine girişilmişse de davalının bu takibe haksız, gerekçesiz ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptalini, davalının %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; SGK kayıtlarına göre müvekkilinin 20.05.2004 tarihinde davacı tarafından çıkışının yapıldığını, çıkış yapıldıktan 3 ay sonra 20.08.2004’te tekrar başka bir işveren kodu ile girişinin yapılarak 09.02.2005 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin davacı tarafından işten çıkışının yapıldığı 20.05.2004 tarihi, davacı tarafından, müvekkilinin kendi adına ve namına aynı iş kolunda bir şirket kurduğunu sonradan öğrendiklerini iddia ettikleri tarih ile aynı olduğunu, davacının şirket kurulduğuna dair bilgisinin ve isteğinin bulunduğunu, müvekkilinin 3 ay sonra yeniden işe alındığı ve 6 ay daha davacının şirketinde çalıştığını, müvekkili adına ETR Mühendislik adlı şirketin adresinin, davacı şirketin adresi ile aynı olduğunu, şirketin kurulumunda tüm giderlerin davacı tarafından ödendiğini, davacının müvekkili ile 17.05.2004 tarihine kadar iş sözleşmesi yapmadığını, 20.05.2004 tarihinde kurulan şirketin davalı adına çıkan BAĞ-KUR ödemelerinin davacı şirket tarafından ödendiğini, müvekkilinin, davacı şirkette proje üretme görevini üstlenmiş bir elektrik mühendisi olduğunu, portföy çalmadığını, söz konusu müşteri

portföyünün müvekkilinin de içinde bulunduğu bir takım tarafından oluşturulduğunu, mevcut sektörde kullanılacak programların kolayca bulunulabilecek nitelikte olduğunu, davacı tarafından şirketlere yapılan işlerin doğrudan müvekkili tarafından yapıldığı için müşterilerin müvekkilinin yeni bir şirkete geçtiğini öğrenmeleri ve müvekkili ile çalışmaya başlamalarının ticaret kurallarına aykırılık teşkil etmeyeceğini, müvekkilinin başka bir iş kolunda çalışmasını engelleyici nitelikte sözleşmelerin yersiz ve hakkaniyete aykırı olduğunu, sözleşme hürriyeti kapsamında olmadığını, sınırlamaların kanuna aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 15.02.2002-09.02.2005 tarihleri arasında davacı şirkette çalıştığı, taraflar arasında 17.05.2004 tarihinde Belirli Süreli Hizmet Sözleşmesi imzalandığı ve davacı şirketin bilgisi ve izni dahilinde, davacı yanında çalışır iken davalı adına, aynı iş kolunda faaliyet gösteren ETR Mühendislik firmasının, 20.05.2004 tarihinde kurulduğu ve 26.05.2004 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi’nde de yayınlanarak tescil edildiği konularında bir ihtilafın bulunmadığı, 818 sayılı BK’nın 349. maddesi uyarınca taraflar arasındaki rekabet yasağına dair hükmün 2 yıl ile sınırlandırıldığı, ancak herhangi bir yer sınırlamasının yapılmadığı gibi hangi faaliyet ve işlerden dolayı sınırlandırıldığına ilişkin açıkca belirlemenin yapılmadığı, genel bir ifade kullanıldığı, anılan düzenlemenin yer ve konu bakımından kanuna uygun olmadığı, emredici hükme aykırı olup Anayasa ile güvence altına alınan çalışma hürriyetinin açık bir ihlali niteliğinde olduğu, davacının bilgisi ve izni dahilinde aynı iş faaliyeti kapsamında kurulan ETR Mühendislik’in, davalı tarafından davacı şirkette çalışırken kurulduğu, dosya kapsamından, 818 sayı Kanunun 348. maddesi gereğince, davalının eylemleri nedeniyle davacının zarara uğradığına dair somut bir verinin sunulmadığı, bu durumun başlı başına rekabet yasağı sözleşmesine aykırılık oluşturmayacağı, davalının, davacı şirket kayıtlarında yer alan müşteri bilgilerinin ve kullanmış olduğu bilgisayar programlarının davalıya bir katkısı olamayacağı, davalının mesleki deneyim ve paratoner sistemlerine ait ürün teknik özellikleri doğrultusunda teklif verebilecek ve piyasada iş yapabilecek bilgilere sahip olmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu, çalındığı iddia edilen firma bilgilerinin de davacı şirketin internet sitesinde referanslar bölümünden ulaşılabileceği, davacı tarafça da davalının, hangi ticari sırlara vâkıf olmak suretiyle, davalının kendi adına faaliyet gösteren firmanın menfaatine yarar sağladığı, davacının firmasının ise iş hacimlerini ve faaliyet kârlarının olumsuz etkilendiği iddialarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13995, Karar No: 2019/3201, Tarih: 20.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/13995 E.  ,  2019/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10.maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Katılan ...’in yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle katılanın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bilinen adresi olan “. ... Mahalles... Sokak No:5... ” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, katılanın, adres kayıt sistemindeki “... Mahallesi ...Sokak No: 4 İç Kapı No:3 ...’’ adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 05.12.2014 tarihinde yapılan karar tebliğinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; katılan ...'in bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, adreste tebligat yapılmaması halinde de MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9898, Karar No: 2019/13217, Tarih: 11.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9898 E.  ,  2019/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); fuhuş (sanıklar); 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanıklar ... ile ...); kasten yaralama (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'in fuhuş ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkumiyetleri ile diğer atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar ..., ... ile ...'un müsnet suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanıklar ... ile ...'e isnat edilen fuhuş ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sanıklar tarafından işlendiğinin belirlendiği, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ile ...'un kasten yaralama, fuhuş; sanık ...'nin ise fuhuş suçlarını işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirir nitelikte kesin delil bulunmadığının tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.