muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2520, Karar No: 2014/598, Tarih: 21.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2520 E.  ,  2014/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 2009/264 Esas, 2011/59 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3125, Karar No: 2025/4142, Tarih: 13.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3125 E.  ,  2025/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1622 E., 2025/63 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/99 E., 2022/492 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin Bağ-Kur sigorta başlangıç tarihinin 10.11.1994 tarihi olduğu esas alınarak, 04.10.2000 tarihine kadar olan sürede sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının süresinde tescil talebinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 10.11.1994-03.10.2000 tarihleri arası 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur'lu olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davacının Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespitine karar verildiğini, davanın kabulü gerektiğini, davanın kısmen kabulü ile davacı aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, davanın reddi gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi tespiti istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İnceleme konusu davada; davacı vekili, davacının vergi kaydı başlangıç tarihi olan 10.11.1994 tarihinin sigortanın başlama tarihi olarak kabulü ile davalı Kurumun, davacıyı, sigortalı olarak tescil ettiği 04.10.2000 tarihine kadarki sürede sigortalı olduğunun kabulüne karar verilmesini talep ettiği, Mahkemece, davacının reddedilen bir talebinin bulunmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulü ile davacı aleyhine yargılama giderlerine hükmetmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi hükmünün birinci cümlesinde bulunan "kısmen" ibaresinin silinmesine,

İlk Derece Mahkemesi hükmünün 2. cümlesinde bulunan "fazlaya ilişkin talebinin reddine" ibaresinin silinmesine,

İlk Derece Mahkemesi hükmünün 4. cümlesinin tamamen silinmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/824, Karar No: 2011/7776, Tarih: 03.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/824 E.  ,  2011/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 03.05.2011 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. Büşra Yenal ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ... ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp,taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaza ... Sokak ve ... Sokak yönlerinde yaya yolu yapmak suretiyle el atıldığı anlaşılmıştır. Söz konusu yolların bakım ve onarımı ile sorumluluğu ... Belediyesine aittir.

Bu durumda husumetin ... Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiği gözetilerek pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33990, Karar No: 2012/44525, Tarih: 27.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/33990 E.  ,  2012/44525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücreti % 5 fazla alacağı, genel tatil ücreti, genel tatil ücreti % 5 fazla alacağı, hafta tatili, hafta tatili ücreti % 5 fazla alacağı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilip, davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı yanında yazı işleri müdürü olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili çalışması yaptırıldığını ancak hak ettiği alacakların ve %5 fazlalarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve bunların %5 fazlaları ile ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının önce Basın İş Kanunu kapsamı dışında marka müdürü olarak çalıştığını, 09.00-18.00 saatleri arasında çalışma yaptığını,01.03.2007 tarihli iş sözleşmesine göre aylık ücretin günde 3 saate kadar fazla mesailer karşılığı ücreti de kapsadığının kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde ve daha öncede davalı işyerinin grup şirketlerinde çalışmış olduğu ve davacının 13.01.2004-30.11.2004 tarihleri ile 01.07.2005-31.12.2006 dönemlerinde 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında ve 01.01.2007 tarihinden sonraki dönem için ise Basın İş Kanunu kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının neden bildirilmeyen tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda,davacı fazla çalışma yaptığını ileri sürmüş olmakla birlikte fazla mesai yaptığını kanıtlamak için yazılı belge sunmamış, sadece tanık ifadelerine dayanmıştır. Davacı ile birlikte çalıştıklarını belirten tanıklar “çalışma saatlerinin esnek olduğunu, iş bitene kadar çalıştıklarını, iş ve haber durumuna göre geceleri de çalıştıklarını” belirtir şekilde soyut ifadelerde bulunmuşlardır. Davacı tanıklarının beyanları fazla çalışma yapıldığını kesin olarak kanıtlayamadığından , fazla çalışma ve fazla çalışmaya bağlı diğer hakların reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5765, Karar No: 2012/4449, Tarih: 12.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5765 E.  ,  2012/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Saldırgan sarhoşluk, Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Saldırgan sarhoşluk suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 35. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının temyizi olanaklı olmayıp itiraz yolu açık olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 264/1. (1412 sayılı CMUK'nun 293.) maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II-Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/808, Karar No: 2014/5283, Tarih: 26.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/808 E.  ,  2014/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28.12.2006 tarih ve 2003/676 2006/794 sayılı hükmün Dairenin 14.11.2007 tarih ve 2007/9001-13448 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile 18.01.1995 tarihli sözleşme ile ortaklık kurduklarını, sözleşme uyarınca 1.600.00.TL' yı sermaye olarak ortaklığa nakit olarak verdiğini, davalı şirketin sattığı malzemelerden elde ettiği kardan hissesine düşen payı vermesi gerekirken hiçbir ödeme yapılmadığını, 45.000.ABD alacağının tahsili için davalıya karşı icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ortaklık sermaye payını ödememesi nedeniyle sözleşmenin hiçbir zaman hayata geçirilemediğini, davacıya borçlu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin davanın reddine ve davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine dair 28.12.2006 tarihli kararının taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 14.11.2007 tarih ve 2007/9001 Esas ve 2007/13448 Karar sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmasına karar verilmesi üzerine bu kez davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Her ne kadar dava dosyası davalının karar düzeltme talebinde bulunması üzerine karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de; Davalının karar düzeltme incelemesine eklediği belgelere ve yapılan araştırmaya göre, davalı tarafa mahkeme kararının 22.06.2007 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davalının 04.07.2007 tarihinde temyiz dilekçesinin verildiği ve böylece davalının temyizinin süresinde olduğu ancak davalının temyizinin sehven Dairemizce süresinde olmadığı gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmıştır. Buna göre Dairemizin 14.11.2007 tarih ve 2007/9001 Esas ve 2007/13448 Karar sayılı ilamı kaldırılarak tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2014/808-5283

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının kötüniyet tazminatı yönündeki ve davacının aşağıdaki 3 nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/808-5283

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının kötüniyet tazminatı yönündeki ve davacının aşağıdaki 3 nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Davacı, davalı şirketle 18.01.1995 tarihli “ortaklık sözleşmesi” yaptıklarını, ortaklığa sermaye olarak 1.600.00.TL nakit sermaye koyduğunu, sözleşme uyarınca davalı şirketin satılan mallardan elde ettiği kar payını vermediğini ileri sürerek alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız itirazının iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının sermaye vermediğinden sözleşmenin geçerlilik kazanmadığını, davacının eşi Halis Sarı' nın aynı iddialarla aleyhlerine dava açtığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının ortaklığa sermaye koyduğu ispatlanamadığı gibi davacının da hisselerini dava dışı eşine devrettiğinden, dava açmada aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı iddiasını ispatla mükelleftir. Müddeabihin miktarı itibariyle dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK.' nun 288. madesine göre olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. Davacı iddiasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle “yemin” deliline de dayandığından bu konuda davalıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

4-Bozma nedenine göre davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 14.11.2007 tarih ve 2007/9001 Esas ve 2007/13448 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, 2. bent gereğince davacının sair, davalının kötüniyet tazminatı yönündeki temyiz itirazlarının reddine, 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 4. bent gereğince davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3606, Karar No: 2013/4217, Tarih: 08.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/3606 E.  ,  2013/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık trafik kazasına ilişkin olup dosyanın Yargıtay'a 01/02/2013'ten sonra gelmiş olmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 08/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7769, Karar No: 2018/1342, Tarih: 22.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7769 E.  ,  2018/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada....ahkemesi’nce verilen 08/02/2016 tarih ve 2014/653-2016/43 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20.02.2018 günü hazır bulunan davacı vekili ..... ile davalılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 27.07.2009 tarihli gayrimenkul satış vadi sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme uyarınca davalı şirkete ait taşınmaz payının satışının müvekkiline vaat edildiğini, buna karşılık müvekkilinin davalı şirkette bulunan %25 iştirak hisselerini davalı şirketin göstereceği yetkili kişilere devretmeyi vaat ettiğini, diğer davalıların yetkili gösterilmesi ile de devrin gerçekleştiğini, davalı şirketin yükümlülüğünü yerine getirmemesi üzerine müvekkili tarafından davalıya ihtarname gönderildiğini ve aleyhine dava açıldığını ancak, mahkemece sözleşmenin ifa imkansızlığı nedeniyle geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle tarafların birbirlerinden aldıklarını iade etmeleri gerektiğini ileri sürerek, hisselerin iadesini, mümkün olmadığı taktirde gerçek değerinin belirlenmesi ile dava tarihinden itibaren faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, satış vadi sözleşmesi uyarınca davacı şirkete devri yapılacak olan taşınmazın devrinin yapılamamasının sebebinin müvekkili olmadığını, bu nedenle herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı şirket arasında, davalı gerçek kişiler yararına düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi uyarınca davacı tarafın davalı şirket adına tapuda kayıtlı gayrimenkulün devrine karşılık asıl edim bedel yerine, dava konusu şirket hisselerini davalı şirkete değil onun gösterdiği üçüncü kişilere devrettiği ancak, hükmen tescil davasında gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin ifa imkansızlığı nedeniyle geçersiz olduğuna hükmedildiği ve kararın temyiz incelemesi neticesinde kesinleştiği, geçersiz olduğu tespit edilen sözleşme uyarınca, davacının edimini yerine getirdiği, davalının ise, yasal imkansızlık nedeniyle yerine getirmediği, getiremediği, bu nedenle BK 112-136 (Eski BK.96-117) m. uyarınca davacının sebepsiz zenginleşme gereği karşı tarafın aldığı edimi iadesini, uğradığı zararın tazminini isteme hakkı doğduğu, ancak, davalı tarafın iyiniyetli

.../...