muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11150, Karar No: 2016/11764, Tarih: 27.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11150 E.  ,  2016/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 31.03.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, fiili ödeme ve evlenme yardımından oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, bozmaya uyularak karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 1. fıkrada işverenin, 4. fıkrada üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bunlara dayanılarak açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa

sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dâhil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar

kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, Mahkemece öncelikle hak sahibi kız çocuğu Yasemin'e bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, gelir bağlanmamış ise sebebi Kurumdan sorulmalı, davalı işveren yönünden; her bir hak sahibinin gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri, filli ödeme tutarı, gerçek zarar miktarı karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar belirlenmeli; davalı üçüncü kişi ... yönünden ise, her bir hak sahibinin gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile filli ödeme tutarının karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar belirlenmeli, sonucuna göre yukarıda yapılan açıklamalar ve hesaplama ilkeleri uyarınca, davalılardan tazmini gereken kurum alacağının belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, davalıların teselsül ilkesi uyarınca evlenme yardımının %80 kusur karşılığından sorumlu olduğunun gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3423, Karar No: 2021/5079, Tarih: 08.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2021/3423 E.  ,  2021/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; ‘"Çekişmeli 168 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait tutanağın edinme sebebinde malik olarak ölü ... gösterildiği halde mirasçıları davaya dahil edilmeden davanın esasına girilmesinin olanaksız olduğu belirtilerek 168 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara ait tutanak asıllarına davalıdır şerhi verilmesi, intikal varsa yeni maliklerin davaya dahil edilmesi, ...'ın tüm mirasçılarının davaya dahil edilerek davaya karşı savunma ve delillerinin saptanması, tarafların tutunduğu Mart 1955 tarih 18 ve 19 sayılı tapu kayıtlarının ifraz haritaları temin edilerek dava konusu taşınmazlara uygulanması suretiyle kapsamının tayin edilmesi, haritalar temin edilemediği taktirde tapu kayıtlarında belirtilen sınırlar ile taşınmazlar arasındaki doğal ya da sabit nitelikteki sınır yerlerinin yerel bilirkişi ve tanıkların yardımıyla tek tek gösterilerek yerlerinin haritada gösterilmesi, ayrıca davanın 168 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar arasındaki sınıra yönelik olduğu göz önüne alınarak 168 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında da olumlu olumsuz bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 168 ada 1 parsel sayılı taşınmaza el atmanın önlenmesine, 168 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 168 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağındaki vasfı ve yüzölçümü ile miras payları oranında ... mirasçıları adına, 168 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 08.06.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 377,34 metrekare yüzölçümlü bölümünün tek katlı ahşap ev fındık bahçesi ve tarla niteliği ile davalılar ... ve paydaşları adına, taşınmazın geriye kalan 903,70 metrekare yüzölçümlü bölümünün fındık bahçesi ve tarla niteliği ile ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma ilamında tarafların dayandığı Mart 1955 tarih 18 ve 19 sayılı tapu kayıtlarının ifraz haritaları temin edilerek dava konusu taşınmazlara uygulanması suretiyle kapsamının tayin edilmesi, haritalar temin edilemediği taktirde tapu kayıtlarında belirtilen sınırlar ile taşınmazlar arasındaki doğal ya da sabit nitelikteki sınır yerlerinin yerel bilirkişi ve tanıkların yardımıyla tek tek gösterilerek yerlerinin haritada gösterilmesi, suretiyle taşınmazlar arasındaki sınırın belirlenmesi gereğine değinildiği halde ifraz haritaları getirtilip uygulanmamış, tapu kayıtları yöntemince uygulanıp kapsamı tespit edilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşmak için tarafların dayandığı tapu kayıtlarının ifraz haritaları ve oluşum belgeleri ile birlikte tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanakları ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının onaylı suretleri ve revizyon gördüğü taşınmazlar ile bu taşınmazlarla komşu taşınmazları da bir arada gösterecek birleşik harita, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve dayanakları Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşif sırasında tarafların dayandığı tapu kayıtlarının haritası zemine uygulanarak kayıtların kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmeli; tapu kaydının haritası temin edilemiyorsa veya uygulama kabiliyeti yok ise tapu kayıtlarında belirtilen sınırlar ile taşınmazlar arasındaki doğal ya da sabit nitelikteki sınır yerleri yerel bilirkişi ve tanıkların yardımıyla belirlenmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bu suretle kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, davacı vekilinin 15.12.2015 tarihli oturumda davalıların hak sahibi oldukları bölümün yaklaşık 450,00 metrekare olduğuna dair beyanı da değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik araştırma incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1351, Karar No: 2018/921, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1351 E.  ,  2018/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesi ile; ...Mahallesi ... Sokak No:22 sayılı adreste bulunan ve içinde zemin ve zeminüstü bir kat mesken bulunan arsanın davalı ile 1/2 paylı olarak adlarına tapuda kayıtlı olduğunu, taşınmazın tescilli olmayıp arsa vasfında göründüğünü, her iki dairenin paylaşımı konusunda davalı ile anlaşamadıklarını, taşınmazın 1/2 paylı olarak tescilli olmasına rağmen davalının 1995 yılından beri taşınmazı istediği kullanmakta olup, kendi isteğine göre yerleştiğini üst daireyi ve bodrum katını dilediği gibi kullanmakta olduğunu, her iki taşınmazın taksimi konusunda anlaşamadıklarından ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın ortaklığının satış sureti ile giderilmesine, satış bedelinin 1/2'sinin davacıya, 1/2'sinin davalı ... mirasçılarının veraset ilamındaki payları oranında verilmesine karar verilmesi üzerine, davalı ... tarafından bu kararın temyiz edilmiş, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi Başkanlığının 2009/13960 E. - 2010/7280 K. sayılı ilamında, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının onaylı projesinin ve sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projesinin bulunup bulunmadığının taraflara ve ilgili belediyeye sorularak etraflıca araştırılması ve onaylı proje mevcut değil ise onaylı projeye aykırılıklarının saptanması, yerin imar durumu ile fenne aykırılık oluşturup oluşturmadığının saptanması, eksikliklerin tamamlanmasını, fiili durumu yansıtan bir projenin hazırlattırılıp, ilgili İmar Müdürlüğünün onayının ve buna bağlı olarak oturma izin belgesinin alınmasını, Kat Mülkiyeti Kanununun 12. maddesine göre diğer belgelerinin tamamlattırılması için ortaklığın kat mülkiyetine çevrilmesi suretiyle giderilmesini isteyene süre verilmesini, taşınmaz üzerindeki her bir bağımsız bölümün değerinin uzman bilirkişilerce saptanıp varsa fiili taksime göre, taksim yoksa çekilecek kur'a ile belirlenmesini, eksiklikler giderildikten sonra kat mülkiyetine geçiş yolu ile ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerektiğini kanaatine varılarak bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde kat mülkiyeti kurulmak suretiyle ortaklığın giderilebilmesinin mümkün olduğu kanaatine varılmakla, tarafların taşınmazı birlikte almış olmaları ve keşif esnasında kullanıma ilişkin kabulleri ve kullanım süreleri çerçevesinde ivaz ilavesine gerek bulunmadığı gerekçesiyle Aydın ili, ... ilçesi, ... köyü 10181 parselde kayıtlı 175.00 m² yüzölçümlü arsa vasfındaki taşınmaz üzerinde dosyada mevcut 05/07/2011 tarihli yönetim planında gösterildiği üzere iki ayrı bağımsız bölüm tesis edilerek, zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün ...'e, 1. kat 2 nolu bağımsız bölümün mahkememizin 2006/218 E. - 2006/182 K. sayılı ilamındaki muris ...oğlu ...'nun mirasçılarına, veraset ilamındaki payları oranında tescil edilmek ve bu şekilde kat mülkiyeti tesis edilmek sureti ile ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici sebeplere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve de ortaklığın giderilmesi davasının çift tarafları davalardan olması hasebi ile mahkemece yargılama giderleri tarafların hisselerine göre belirlenip buna göre hüküm kurulduğuna göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; mahkemece satış memuru olarak Sultanhisar Yazı İşleri Müdürünün görevlendirilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6. paragrafında yer alan “Satış memuru olarak ... Yazı İşleri Müdürünün görevlendirilmesine” ifadesi çıkartılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8379, Karar No: 2013/21015, Tarih: 03.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8379 E.  ,  2013/21015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi esnasında dayanağı olan kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. olarak mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 03.09.2013 günün- de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1983, Karar No: 2014/13359, Tarih: 27.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1983 E.  ,  2014/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanıklar hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), sanık ... hakkında; fuhuş (3 kez)

HÜKÜM : Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemlerinin ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma, sanık ... hakkında mağdure ....'ye yönelik fuhuş suçundan beraatine, mağdureler ...ve...'ye yönelik eylemlerinin fuhuşa özendirme suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar .... ve .... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “Ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılıp, yerine “5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine” ibaresi yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında fuhşa özendirme suçundan kurulan beraat ve mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği fuhuşa özendirme suçlarının, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince zamanaşımı süresi yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nın 435/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 01.02.2002 tarihi ile iddianamenin düzenlendiği 09.03.2011 tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,