muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15497, Karar No: 2016/1654, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15497 E.  ,  2016/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, şirkete sermaye olarak koyulmak üzere marka, patent ve endüstriyel tasarımların değerinin tespiti istemine ilişkindir.

... 5. Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi tarafından ise, patentin, markanın ya da tasarım değerinin tesbiti biçiminde bir davanın 551, 554 ya da 556 sayılı KHK'larda yer almadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5846 sayılı FSEK'nın 1. ve 1/A. maddelerinde amaç ve kapsamı düzenlenmiş olup, fikir ve sanat eserlerini meydana getiren eser sahiplerinin ürünleri üzerindeki manevi ve mali haklarını belirlemek, korumak, bu ürünlerden yararlanma şartlarını düzenlemek, öngörülen esas ve usullere aykırı yararlanma halinde yaptırımları tespit etmektir.

Diğer taraftan, TTK'nın 343. maddesinde “(1) Konulan ayni sermaye ile kuruluş sırasında devralınacak işletmelere ve ayınlara, şirket merkezinin bulunacağı yerdeki asliye ticaret mahkemesince atanan bilirkişilerce değer biçilir. Değerleme raporunda, uygulanan değerleme yönteminin somut olayın özellikleri bakımından herkes için en adil ve uygun seçim olduğu; sermaye olarak konulan alacakların gerçekliğinin, geçerliğinin ve 342'nci maddeye uygunluğunun belirlendiği, tahsil edilebilirlikleri ile tam değerleri; aynî olarak konulan her varlık karşılığında tahsis edilmesi gereken pay miktarı ile Türk Lirası karşılığı, tatmin edici gerekçelerle ve hesap verme ilkesinin icaplarına göre açıklanır. Bu rapora kurucular ve menfaat sahipleri itiraz edebilir. Mahkemenin onayladığı bilirkişi kararı kesindir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Somut olayda davacı, şirkete sermaye olarak koyulmak üzere marka, patent ve endüstriyel tasarımların değerlerinin tesbitini talep etmiş olup uyuşmazlığın çözümünde Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında 554 sayılı ve yine Markaların Korunması Hakkında 556 sayılı KHK'ların uygulama yerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29341, Karar No: 2014/18628, Tarih: 13.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/29341 E.  ,  2014/18628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/251339

MAHKEMESİ : Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2009/92 (E) ve 2011/53 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, yurtta birlikte kaldıkları arkadaşı olan katılanın dolabını karıştırdığı için aralarında çıkan tartışmada katılanı itekleyerek yaralanmasına neden olduğunu belirten savunması karşısında suça sürüklenen çocu hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1695, Karar No: 2015/704, Tarih: 16.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1695 E.  ,  2015/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; katılanın gıda toptancısı, sanığın nakliyeci olduğu dosyada, sanığın katılana ait gıda ve temizlik malzemelerini 826 TL karşılığında ...’ya götürülmesi hususunda anlaştıkları, 3 palet gıda ve 1 palet temizlik malzemesini ilgili depolara teslim ettiği ancak diğer malzemeleri teslim etmeyerek ortadan kaybolduğu, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın, katılan ile aralarındaki hizmet ilişkisi nedeniyle kendisine teslim edilen malların bir kısmını ilgili yerlere teslim etmeyerek...’e götürdüğü, burada satılmasına sebebiyet verdiği, böylece üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, tevil yollu ikrarı, katılan ve tanık beyanı ile anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5039, Karar No: 2019/3843, Tarih: 25.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5039 E.  ,  2019/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün bir kısım davalılar ve vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Davalı asıl ve birleşen davada davalılardan ... vekili avukat ..., davalılardan asil ... ve vekili avukat ..., davalılardan asil ... ile duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalılardan ... ve ... vekili avukat ... geldi. Belli günde duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, müvekillerinin kooperatifin denetim kurulu üyeleri olduğunu, davalılardan ...,..., ... ve ...'ın 22.01.2006 tarihinden önceki yönetim kurulu üyeleri, ...'ın da yönetim kurulu başkanı olduğunu, kooperatif ile arsa sahiplerinden dava dışı ... arasındaki 15.09.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği arsa sahibine kalması gereken (B) blok 35 numaralı bağımsız bölümün önceki yönetim kurulu üyeleri tarafından önce başkan ...'ın eşi davalı ...'ye 04.02.2005 tarihinde hileli olarak devredildiğini, bilahare ... tarafından ise davalı ...'ye devredildiğini, ...'ın önceki başkan ... eşi, ...'nin ise yeğeni olduğunu, taşınmaz kredi çekilerek ipotek verilmesi nedeniyle cebri icra satışı sonucu satıldığını, taşınmazın keşifte belirlenecek değerinin işlem tarihindeki yönetim kurulu üyelerinden ve mal kaçırmaya aracılık eden başkanının eşi ... ve yeğeni ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili gerektiğini, yine dava konusu (A) blok 43 numaralı bağımsız bölümün arsa sahibine ait olmasına rağmen davalı önceki yönetim kurulu üyeleri tarafından üçüncü kişiye satıldığını, üçüncü kişinin iyi niyetli olduğunu ve taşınmazın değeri kadar kooperatifin zarara uğradığını ileri sürerek (B) blok 35 numaralı ve (A) blok 43 numaralı bağımsız bölümlerin keşifte belirlenecek değerinin şimdilik 85.000,00 TL'sının davalılardan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiş, yargılama aşamsında talebini miktar itibariyle ıslah etmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, tapuda kayıtlı (B) blok 36, 5 ve 39 no.lu dairelerin arsa sahibine ait olması gerekirken yüklenici olan kooperatifin yönetim kurulu üyeleri tarafından usulsüz ve muvazaalı olarak devredildiğini ileri sürerek anılan taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı kooperatif adına tescili olmazsa değerinin tazminini talep ve dava etmişlerdir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Birleşen davada davacılar vekili, tapuda kayıtlı (B) blok 36, 5 ve 39 no.lu dairelerin arsa sahibine ait olması gerekirken yüklenici olan kooperatifin yönetim kurulu üyeleri tarafından usulsüz ve muvazaalı olarak devredildiğini ileri sürerek anılan taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı kooperatif adına tescili olmazsa değerinin tazminini talep ve dava etmişlerdir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklenici konumunda olan kooperatifin arsa sahibine kalması gerekli bağımsız bölümlerin teslim edilmemesi yönüyle hukuki olarak sorumlu olduğu ve kooperatif denetçilerinin asıl ve birleşen davaları açmasında hukuki yararları ve sıfatları bulunduğu, asıl dava açısından; davalı kooperatif yönetim kurulu üyelerinin dairelerin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahibine kalması gerektiğini bilmelerine rağmen, ferdileşme adı altında dairelerin sözleşmeye aykırı olarak tescili sonucu davalılardan ... ve ...'ye sattıkları, davalı ...'nin, satış tarihinde yönetim kurulu başkanı olan davalı ...'ın eşi, davalı ...'nin ise akrabası olup, muvazaalı işlemlerde bulundukları, yine bu dairelerin deviri nedeniyle, kooperatif kasasına her hangi bir para girmediği olgusu da, söz konusu satışlar nedeniyle kooperatifin zarara uğratıldığı;

Birleşen 2010/348 Esas sayılı dosyası açısından ;

(B) blok 36 no.lu dairenin kooperatif adına kayıtlı iken davalı ... adına kayıt edildiği, davalının o dönem yönetim kurulu başkanı olması nedeniyle söz konusu dairenin arsa malikine ait olduğunu bildiği, esasen sözleşmeyi de kendisinin imzaladığı, söz konusu dairenin ister genel kurul kararı olsun, ister olmasın adına tescilinin usulsüz olduğunu bildiği, davaya konu (B) blok 39 ve 5 no.lu bağımsız bölümlerin ise davadan sonra davalılar tarafından hak sahiplerine devredilmiş olması dolayısı ile davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalılar temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar, kooperatif yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu ilkesi gereği eski yönetim kurulu üyeleri ile taşınmaz devralan kişilere karşı açılan tazminat ile tapu iptali ve tescili istemlerine ilişkindir.

Yüklenici kooperatif ile dava dışı arsa sahipleri arasında 15.09.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi mevcut olup, arsa sahiplerince kooperatif aleyhine Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/94 Esas sayılı dosyası üzerinden sözleşme gereği arsa sahiplerine isabet edecek bağımsız bölümler açısından talepte bulunulduğu anlaşılmıştır. Mahkemece anılan dava, eldeki davayı ilgilendirdiğinden anılan davanın kesinleşip kesinleşmediği belirlenerek eldeki davanın buna göre sonuçlandırılması gerekli iken hatalı şekilde değerlendirme yapılması doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davalı eski yönetim kurulu üyeleri hakkında aynı konuyla ilgili olarak ceza davası bulunup bulunmadığı araştırılıp, ceza davasının olması hâlinde, ceza davasında verilen mahkumiyet hükmünün ve maddi vakıa tespitinin hukuk hakimini bağlayacağı göz önünde bulundurularak dava sonucu verilecek kararın kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus da göz ardı edilerek ceza davası dışında bu dosyada alınan raporlara itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ve vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4392, Karar No: 2014/8436, Tarih: 08.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4392 E.  ,  2014/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1945 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 18.11.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1945 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1945 ada 2 parsel parsel sayılı taşınmazın 18.11.2005 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1945 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihlerinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11322, Karar No: 2025/64, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/11322 E.  ,  2025/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/462 E., 2023/319 K.

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/649 E., 2022/333 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Adıyaman İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapmakta iken 08.09.2019 günü Malatya ilinde yapılan mitingde görevlendirildiğini, görevli polis memurlarını taşıyan aracın davacıya çarpması sonucu davacının yaralanarak malul kaldığını, davalı idarenin görev esnasında personelinin güvenliğini sağlamak için gerekli özen yükümlülüklerini yerine getirmediği ve gerekli önlemleri almayıp emniyeti sağlamadığı için kusurlu veya kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 400,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 400,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 200,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı idarenin olayda hizmet kusuru nedeniyle sorumluluğu bulunmadığı gibi idarenin kusursuz/objektif sorumluluğu ilkesine de dayanılamayacağını, davaya konu kazanın dava dışı araç sürücüsünün kusur ve ihmalinden kaynaklandığını, idarenin ancak olayın meydana gelmesinde hizmet kusurunun bulunması halinde sorumlu olacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı idarenin olayda hizmet kusuru nedeniyle sorumluluğu bulunmadığı gibi idarenin kusursuz/objektif sorumluluğu ilkesine de dayanılamayacağını, davaya konu kazanın dava dışı araç sürücüsünün kusur ve ihmalinden kaynaklandığını, idarenin ancak olayın meydana gelmesinde hizmet kusurunun bulunması halinde sorumlu olacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Adıyaman İl Emniyet Müdürlüğünde görev yapmakta iken 08.09.2019 tarihinde Malatya ilinde miting alanında görev yaptığı esnada Kahramanmaraş ilinden, Malatya iline giden polis memurlarını taşımak üzere hizmet temini suretiyle protokol ile anlaşılan yüklenici firma tarafından temin edilen aracın Malatya İl Emniyet Müdürlüğü yolcu indirip bindirme alanı (otopark) içerisinde manevra yapmakta iken davacı polis memuruna çarpması şeklinde gerçekleşen kazada davacının iddiası ve istemin ileri sürülüş şekli gözetildiğinde, davacının davalı ... Müdürlüğünün görev esnasındaki personelinin emniyetini sağlamak için gerekli tedbirleri almadığı ve gerekli özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek meydana gelen kaza sonucunda uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemi ile açtığı davanın davalı idarenin hizmet kusuruna dayandırıldığı anlaşılmakla, davacının idari bir eylem ve işlemden kaynaklı zararının ödetilmesi talepli eldeki uyuşmazlığın çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davaya bakma yetki ve görevi idari yargı yerine ait olduğundan yargı yolunun caiz olmamasına göre 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dilekçesinde davalı idarenin görev esnasında personelinin güvenliğini sağlamak için gerekli özen yükümlülüklerini yerine getirmediği ve gerekli önlemleri almayıp emniyeti sağlamadığı için kusurlu veya kusursuz sorumluluğu bulunduğunu belirtilerek talepte bulunduğu, davalı idarenin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110 uncu maddesine göre bu Kanundan kaynaklanan sorumluluğuna dayanılmadığı gibi davalı idarenin işleten sıfatına da dayanılmamış olduğu, hizmet alım sözleşmelerinin işleten sıfatını da değiştirmediği gözetildiğinde davalı idarenin hizmet kusuruna dayalı olarak açılan davada uyuşmazlığın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2 inci maddesi hükmünce tam yargı davası niteliğinde olduğu, bu davalara bakma görevinin idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; olayın polislik görevinin sebep ve tesiri ile meydana geldiğini, davacının herhangi bir kastı veya kusurunun bulunmadığını, davalı idarenin görev esnasında personelinin güvenliğini sağlamak için gerekli özen yükümlülüklerini yerine getirmediği ve gerekli önlemleri almayıp emniyeti sağlamadığı için kusurlu veya kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu, idarenin işletmekte olduğu araçların ve idarenin istihdam ettiği şoförlerin sebebiyet verdiği kazaların 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümlerince adli yargının görev alanına girdiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının meydana gelen trafik kazasında yaralanarak malul kalmasında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2024/6842, Karar No: 2025/2200, Tarih: 20.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6842 E.  ,  2025/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/314 Esas, 2023/966 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısmın ifraz edildiğini ve 534 ada 3 ve 4 parsel numarasını aldığını, iptaline karar verilen taşınmazın değerinin tazmin edilmesi gerektiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydı ile bilirkişi marifeti ile tespit edilecek değerden eksiltilmek veya artırılmak üzere şimdilik 10.000,00 TL tazminatın taşınmazın belediyeye tahsis edildiği tarihten itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili aşamalarda davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.03.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin 26.03.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekilli temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda; davacı vekilinin dava dilekçesinde 10.000 TL olarak açıkladığı tazminat talebini, 12.03.2015 tarihli dilekçe ile 5.214.036 TL’ye artırmış ise de dava niteliği itibarıyla nispi harca tâbi olmasına rağmen 27,70.TL maktu harç yatırarak ıslah harcını eksik yatırdığı anlaşıldığından Mahkemece, ıslah harcını tamamlamak üzere davacıya süre ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken harcı eksik yatırılan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olduğundan Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 30.01.2020 tarihli ve 2016/905 Esas, 2020/25 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 30.01.2020 tarih ve 2016/905 Esas, 2020/25 Karar sayılı kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.