muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22872, Karar No: 2019/13293, Tarih: 18.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22872 E.  ,  2019/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde şoför olarak çalıştığını, öğle yemeğinin işverence verildiğini, ayrıca işe girişi ve çıkışı sırasında rızası hilafına birtakım belgeler imzalatıldığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yetki itirazında bulunduklarını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin bordroya yansıtılarak ödendiğini, hafta tatillerinin toplu olarak kullandırıldığına dair izin formları bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti talebinin reddine, diğer alacaklar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı tanığının anlatımına göre davacının haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı, ayrıca hafta tatili günleri ile dini bayramlar dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre yargılama sırasında dinlenen davacı tanığının husumetli olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, fazla çalışma ve hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmasının ispatı yönünden husumetli tanığın anlatımı tek başına yeterli değildir. Diğer taraftan Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ve işyerinde şoför olarak çalışan işçilere ait emsal dosyalarda (Dairemizin 2014/7004 E.ve 2014/2477 E. sayılı kararları), işyerinde uygulanan çalışma düzenine göre çalışma saatlerinin 07.00-18.00 saatleri arasında olduğu, ayrıca (toplu izin kullandırılmakla birlikte) hafta tatillerinde çalışma yapıldığı, dini bayramlar dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışıldığının kabul edildiği anlaşıldığından , bu dosyada da aynı doğrultuda değerlendirme yapılması uygun olacaktır.

3-Davalı tarafça dosyaya hafta tatili izinlerinin toplu kullandırıldığına dair bir kısım belgeler sunulmuştur. Mahkemece, bu belgelerde kullanıldığı belirtilen izinlerin mazeret izni olduğu kabul edilerek, söz konusu izin günleri hafta tatili ücreti hesabında dikkate alınmamıştır. Ne var ki bu kabul şekli hatalı olup, davacı işçinin anılan günlerde mazeret izni kullandığına yönelik bir iddiası olmamıştır. Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır. Açıklanan yasal düzenleme dikkate alındığında, hafta tatili izinlerinin işçinin dinlenme hakkına ilişkin olduğu açıktır. Hal böyle iken, hafta tatili izninin toplu olarak kullandırılabileceğinin kabulü yasal düzenlemenin amacına aykırılık taşır. Bu sebeple hafta tatili izninin toplu olarak kullandırılması halinde, hafta tatili ücreti alacağının hesaplanmasında, hafta tatilinin toplu kullanılmasına ilişkin belgelerde yazılı izin günlerinden ilgili haftaya (yedişergünlük zaman dilimleri nazara alınarak) denk gelen hafta tatili gününde işçinin dinlendiğinin kabulü gerekir. Ayrıca fazla çalışma ücreti alacağı bakımından da, söz konusu izin günlerinin hesaptan dışlanması gerektiği gözardı edilmemelidir. Mahkemece davacının hiç hafta tatili izni kullanmadığı kabul edilerek hesaplanan hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmişir.

4-Taraflar arasında kıdem tazminatına esas ücretin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde işverence yemek ve servis hizmeti sunulduğunu belirtmiş olup; mahkemece, talep ve tanık anlatımı doğrultusunda yemek ve servis bedeli tazminata esas ücrete dahil ederek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir öğün yemek bedeli 5,5 TL olarak, yol yardımı ise 4 TL olarak belirlenmiştir. Ancak yemek ve servis bedelinin hangi esasa göre belirlendiği rapordan anlaşılamamaktadır. Mahkemece, ilgili kuruluşlardan işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek bir öğün yemek ve servis bedelinin ne kadar olduğu sorulup belirlenmeli bundan sonra tespit edilecek yemek ve servis bedeli ücrete ilave edilmelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir öğün yemek bedeli 5,5 TL olarak, yol yardımı ise 4 TL olarak belirlenmiştir. Ancak yemek ve servis bedelinin hangi esasa göre belirlendiği rapordan anlaşılamamaktadır. Mahkemece, ilgili kuruluşlardan işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek bir öğün yemek ve servis bedelinin ne kadar olduğu sorulup belirlenmeli bundan sonra tespit edilecek yemek ve servis bedeli ücrete ilave edilmelidir.

Ayrıca davacının davalılara ait şantiyede görev yaptığı anlaşılmakta olup, mahkemece, gerekirse tanıklar yeniden dinlenilerek davacının şantiyede kalıp kalmadığı, şantiyede kalıyorsa servisten ne şekilde faydalandığı açıklığa kavuşturulmalı ve buna göre kıdem tazminatına esas ücrete servis ücretinin ilave edilmesi gerekip gerekmediğine karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18324, Karar No: 2008/3710, Tarih: 11.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18324 E.  ,  2008/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyü 109 ada 25 parsel sayılı taşınmazı geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta fotokopisinin,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu bulunan aynı ada 21, 22, 23, 24, 26, 27 parseller ile kuzeyinde bulunan orman parseline ait tespit tutanaklarının kesinleşme şerhi de bulunan örnekleri ile varsa dayanağı belgelerin; itirazlı olduklarının belirlenmesi halinde ilgili dava dosyalarının,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek, kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazlar ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumunu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterilen müşterek imzalı krokili ek raporun alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 11/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4431, Karar No: 2024/1611, Tarih: 21.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/4431 E.  ,  2024/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/714 E., 2022/276 K.

SUÇLAR : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.09.2013 tarihli iddianamesi ile temyizin kapsamına göre sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli kararına yönelik sanıkların ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi üzerine , Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 03.11.2021 tarihli ilamında, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 109/3-b. ve TCK’nın 105/1. maddelerinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması ve sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 109/5. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın eksik tayin edilmesi gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.03.2022 tarihli ilamı ile, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... temyiz istemi, suçlamaları kabul etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Sanık ... temyiz isteminde, dosyada tanık olmadığına ve başkaca delil bulunmadığına suçlamaları kabul etmediğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... temyiz istemi, suçlamaları kabul etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Sanık ... temyiz isteminde, dosyada tanık olmadığına ve başkaca delil bulunmadığına suçlamaları kabul etmediğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, suç tarihinde sanıkların içerisinde bulunduğu araçla, hayvan otlatmaktan dönen mağdureyi takip etmeye başladıkları, sanıkların araç içerisinde sürekli olarak alkol almakta oldukları, sanıklarıdan Hüseyin'in mağdureye hitaben " sana 500 TL vereyim benimle yat " dediği, mağdurenin koşar adımlarla kaçtığı, bu esnada elinde bulunan telefonu ile amcasının oğlu olan tanık ...'u aradığı, sanıkların içerisinde bulundukları araç ile mağdureyi kovalamaya devam ettikleri, sanıklardan Mahmut'un, aracın açık olan camından mağdurenin kazağından yakalayarak zorla arabaya bindirmeye çalıştığı ancak mağdurenin kolunu kurtarıp koşmaya devam ettiği, sanıkların araç ile tekrar mağdurenin yolunu kestikleri, mağdurenin de yerden aldığı taş ile kendini savunmak maksatlı sanıkların aracının camını kırdığı, bu esnada aracın durduğu, sanıkların mağdureye hitaben "bize hiç kimse birşey yapamaz, bizde silah kaçakçılığı, uyuşturcu var, biz sandıklının kralıyız" diyerek tehdit ettikleri, bu esnada tanık ...'un olay yerine gelmesi ve engellemesi üzerine sanıkların uzaklaştıkları ve bu suretle atılı suçların işlendiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanıklar, iddianameye konu eylemleri işlemediklerini, mağdureye araca bindirmeye çalışmadıkları gibi, cinsel taciz oluşturacak ifadeler söylemediklerini beyan etmişlerdir.

3. Tanık M.K beyanında, mağdurenin kuzeni olduğunu ve olay günü cep telefonundan arayarak iki kişinin kendisine sarkıntılık ettiğini söylediğini, 10-15 dk sonra olay yerine gittiğinde sanıkların içerisinde bulunduğu 03 LL ... plakalı aracın camının kırık olduğunu gördüğünü, sanıkların da araç içerisinde olduğunu, mağdurenin biraz ilerisinde bulunduğunu gördüğünü, sanıklara '' ayıp değil mi sizin yaptığınız, evli barklı gelin bu '' dediğini, sanıkların inkar ettiklerini sonra olay yerinden ayrıldıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden;

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden;

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların içerisinde bulunduğu araçla, hayvan otlatmaktan dönen mağdureyi takip etmeye başladıkları ve sanık ...'in mağdureye hitaben "sana 500 TL vereyim benimle yat" dediği, mağdurenin koşar adımlarla kaçtığı, bu esnada elinde bulunan telefonu ile amcasının oğlu olan tanık ...'u aradığı, sanıkların içerisinde bulundukları araç ile mağdureyi kovalamaya devam ettikleri, sanık ...'un aracın açık olan camından mağdurenin kazağından yakalayarak zorla arabaya bindirmeye çalıştığı ancak mağdurenin kolunu kurtarıp koşmaya devam ettiği, sanıkların araç ile tekrar mağdurenin yolunu kestikleri, mağdurenin de yerden aldığı taş ile kendini savunmak maksatlı sanıkların aracının camını kırdığı, bu esnada aracın durduğu, sanıkların mağdureye hitaben "bize hiç kimse birşey yapamaz, bizde silah kaçakçılığı, uyuşturcu var, biz Sandıklının kralıyız" diyerek tehdit ettikleri olayda, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla; sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanıklar hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli kararında tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

V. KARAR

1. Sanıklar hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli kararında tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10456, Karar No: 2019/7430, Tarih: 07.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10456 E.  ,  2019/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalılar ..., ..., ..., ... ’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların usulüne uygun adres araştırması yapıldıktan sonra yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23609, Karar No: 2013/7217, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23609 E.  ,  2013/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müştekiye ait mobilya galerisine giderek 1.600 TL değerinde koltuk takımı beğendiği, mobilyaların bedelini malın teslimi halinde ödeyeceğini söylediği, müştekinin talimatı ile çalışanlarının sanığa ait ... semtinde bulunan adrese mobilyaları götürdükleri, sanığın mobilyaları teslim aldıktan sonra “evdeki kasanın anahtarı annemde kalmış, annem Manisa'da, yarın gider parayı alır, size getiririm” diyerek, çalışanları dışarı çıkardığı, bilahare iddianame tanzim edilmeden önce müştekinin zararını karşıladığı anlaşılmakla, atılı suçun sûbut bulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.