muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1098, Karar No: 2025/1744, Tarih: 18.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1098 E.  ,  2025/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, ...., İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; dava değeri de tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı da Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; dava değeri de tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı da Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2099, Karar No: 2010/9974, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2099 E.  ,  2010/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 22.10.2009

Nosu : 240-1038

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı plazma televizyonun garanti süresi içerisinde defalarca arıza verdiğini, yetkili servise tamire götürüldüğünü, yetkili servisçe televizyonda üretimden kaynaklanan arıza bulunduğu ve tamirinin mümkün olmadığının bildirildiğini, televizyonun halen serviste olduğunu belirterek dava konusu televizyonun iadesi ile bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklı nedenlere dayanmadığını, müvekkilince yetkili servisle görüşüldüğünü, yetkili servisin, üretici firmadan yeni televizyon geldiği ve davacıya yeni televizyonu gelip alması konusunda bilgi verilmesine rağmen teslim almadığının müvekkiline beyan edildiğini, buna göre davacının müvekkilinden talepte bulunamayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, garanti belgesinin üretici firma adına yetkili servis tarafından düzenlendiği, satıcının garanti vermesinin söz konusu olmadığı, davacının yetkili servisin değiştirme önerisini de kabul etmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, satılanın ayıplı olması nedeniyle malın davalı satıcıya iadesi ile bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Satıcının, satılanın ayıptan salim olmasını tekeffül borcu B.K.nun 194 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Öte yandan ticari satışlarda satılanın ayıplı olması hali ise TTK.nun 25.maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, satılanda ayıp olması durumunda, davalı satıcının genel hükümlere göre sorumlu olacağı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değildir. Bundan başka dosyaya sunulan yetkili servis hizmet fişlerinden satış tarihinden bir gün sonra da servise gidildiği gözetilerek tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2006/3289, Karar No: 2006/9871, Tarih: 21.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3289 E.  ,  2006/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nez'i

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* anneden velayetin kaldırılmasına ve babanın velayet görevini yerine getiremeyeceğinin tesbit edilmesine göre, temsilcisiz kalan küçüğe vesayet dairesince ( Sulh Hukuk Mahkemesince ) gerekli vesayet kararı verileceğinin tabi bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna. işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 21.06.2006 çar.

KARŞI OY

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Velâyetin kaldırılması davasında bu yön gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (Y2HD, 25.11.2002, 11983-12963, İçtihat metni için: Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1585).

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.

Üye Ömer Uğur GENÇCAN
Yargıtay — Esas No: 2019/2056, Karar No: 2019/7146, Tarih: 25.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2056 E.  ,  2019/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi:

Davacı , 01/12/1993-01/03/2016 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı Kurum Vekili , davanın reddini istemiştir.

Davalı İşveren Vekili , davacının 01/12/1993 tarihinden itibaren üniversitede görev yaptığını, 01/03/2016 tarihinde görevinin sona erdiğini, davacının hizmetlerinin işe giriş tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı yasa 3/II-A maddesi hükmüne uygun olarak önce kısa vadeli sigorta kolları üzerinden ve bilahare talebine göre Mart 2001 tarihinden itibaren hizmet ilişkisinin sona erdiği tarihe kadar da tüm sigorta kolları üzerinden kuruma bildirildiğini, işe giriş bildirgesinin yazılı istek yerine geçmeyeceğini, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı :

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile, davacının davalı ... Üniversitesine ait işyerinde 01/12/1993 - 31/01/2001 tarihleri arasında geçen çalışmalarına ilişkin hizmetlerinin malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalısı kollarına tabi olanlar sınıfına alınarak, tüm sigorta kollarından prim yatırmak suretiyle hizmet bildirimi yapılması gerektiğinin tespitine, 01/02/2001 - 01/03/2016 tarihleri arası tüm sigorta kollarından yapılan bildirime göre yeniden tespitinde hukuki yararı olmadığına karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı işverenin, 506 sayılı Yasanın 3/II-A maddesinin, 4958 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi hükmü kapsamında değerlendirme yaparak davacı hakkında uzun vadeli sigorta kollarından bildirimde bulunmamış ise de, davacı hakkında düzenlenmiş 01/12/1993 tarihli işe giriş bildirgesinin verilmiş olmasının, yasanın aradığı yazılı başvuru, uzun vadeli sigorta kollarına tabi olma konusunda irade beyanı olarak kabulü gerektiği gözetildiğinde, mahkemenin yaklaşımının isabetli olduğu,ancak 01/02/2001 ile 01/03/2016 tarihleri arasında kalan dönem bakımından hukuki yarar bulunmadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrıca, davalı Üniversite harçtan bağışık olduğu halde harç ile sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle fer'i müdahil Kurum vekilinin ve davalı ...... Üniversitesi Rektörlüğü vekilinin istinaf istemlerinin kısmen kabulü ile mahkemenin kararının kaldırılmasına , “davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... Üniversitesi'ne ait işyerinde 01/12/1993-31/01/2001 tarihleri arasında geçen çalışmalarına ilişkin hizmetlerinin malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalısı kollarına tabi olanlar sınıfına alınarak, tüm sigorta kollarından prim yatırmak suretiyle hizmet bildirimi yapılması gerektiğinin tespitine, 01/02/2001-01/03/2016 tarihleri arası tüm sigorta kollarından yapılan bildirime göre yeniden tespitinde hukuki yarar bulunmadığından bu sürelere ilişkin istemin reddine” şeklinde hüküm kurulmasına ve yargılama gideri ve vekalet ücretinin de buna göre düzeltilmesine karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum Vekili ; davacı hakkında yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu beyanla bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı İşveren Vekili ; işe giriş bildirgesinin yazılı istek yerine geçemeyeceği, 2914 sayılı Yasanın 16. Maddesine göre çıkartılan Bakanlar Kurulu kararı uyarınca mevzuata uygun hareket edildiğini, ayrıca 506 sayılı Yasa uyarınca yazılı istek tarihini takip eden aybaşından itibaren tespite karar verilmesi gerektiğini beyanla bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, Özbekistan uyruklu davacının 01/12/1993-01/03/2016 tarihleri arasında davalı üniversitede öğretim üyesi olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, Özbekistan uyruklu davacının 01/12/1993-01/03/2016 tarihleri arasında davalı üniversitede öğretim üyesi olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 4958 sayılı Yasa'nın 57.maddesiyle 06.08.2003 tarihinde yürürlükten kaldırılan 506 Sayılı Yasanın 3.ncü maddesinin II. Fıkrasının A bendinde, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak bir işveren emrinde çalışan ve Türk uyruklu olmayan kimselerin Kurumdan yazılı istekte bulunmaları halinde ve istek tarihinden sonraki ay başından başlanarak 506 sayılı Yasa'ya tabi olarak çalışabilmeleri düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı adına 01/12/1993 tarihinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesi verildiği anlaşılmış olup yazılı istek yerine geçtiği kabul edilen bildirgeyi takip eden aybaşı olan 01/01/1994 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında çalışıldığının tespitine karar verilmesi gerekirken çalışmanın başlangıç tarihi olarak 01/12/1993 tarihinin belirlenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm bölümünün 4. numaralı bendinin silinerek yerine "Davacının davalı ... Üniversitesi'ne ait işyerinde 01/01/1994-31/01/2001 tarihleri arasında geçen çalışmalarına ilişkin hizmetlerinin malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası kollarına tabi olanlar sınıfına alınarak, tüm sigorta kollarından prim yatırmak suretiyle hizmet bildirimi yapılması gerektiğinin tespitine, 01/02/2001-01/03/2016 tarihleri arası tüm sigorta kollarından yapılan bildirime göre yeniden tespitinde hukuki yarar bulunmadığından bu sürelere ilişkin istemin reddine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3728, Karar No: 2025/6152, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3728 E.  ,  2025/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2024/582 Esas, 2024/797 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.10.2022 Tarihli ve 2022/828 Esas, 2022/806 Karar Sayılı Kararı

Uyap sistemi üzerinde yapılan araştırmada hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikametgah adresinin .... Mahallesi 256. Sokak No:10 İç Kapı No: 2 .../Muğla olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.2023 Tarihli ve 2022/1555 Esas, 2023/540 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki adresinin .... Mahallesi ... Sokak No:6 ..../Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.08.2024 Tarihli ve 2024/582 Esas, 2024/797 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki adresinin ... Mahallesi 256. Sokak No:10 İç Kapı No: 2 .../Muğla olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Marmaris 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.01.2025 Tarihli ve 2024/594 Esas, 2025/75 Karar Sayılı Kararı

Mahkeme esasının sehven açıldığı belirtilerek dosyanın esasının kapatılarak yetki uyuşmazlığının çözümü ve yargı yerinin tespiti amacıyla dosyanın Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere ikinci yetkisizlik kararının veren Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Marmara 7 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 18.01.2023 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Antakya/Hatay olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Hatay 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Marmara 7 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 18.01.2023 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Antakya/Hatay olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Hatay 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12328, Karar No: 2016/11470, Tarih: 15.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/12328 E.  ,  2016/11470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 05.03.2011 tarihli raporunda; suça konu tabancanın namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğunun, bu haliyle de özel nitelikteki ateşli silah fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden bu fişeklerin renkli plastik parçalarının üzerine veya bu plastik parçalar çıkarılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun metal küre vb. yerleştirilerek tadil edilerek özel nitelik kazandığının tespit edilmesi, sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ile sanığın 6136 sayılı Yasa'ya aykırı davranma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8675, Karar No: 2006/12297, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8675 E.  ,  2006/12297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 284 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 284 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise, bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise, ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise, bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise, nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise, her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28.09.2006 günü oybirliği ile karar verildi.