muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7330, Karar No: 2011/10839, Tarih: 24.10.2011

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmünün yürürlüğe girdiği sabittir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu ve  Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararlarının geriye yürümeyeceği  düşünülse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal kararlarının kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği ancak henüz kesin çözüme bağlanmamış uyuşmazlıkların iptal kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Bu durumda “davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın” Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer. Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi delaleti ile 1086 sayılı HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2784, Karar No: 2015/16754, Tarih: 18.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2784 E.  ,  2015/16754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2012/384-2014/322

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, İzmir İli ... . . Köyü 1850 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 1850 parsel sayılı taşınmazın 15.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33601, Karar No: 2014/25024, Tarih: 30.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33601 E.  ,  2014/25024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın beyanı, mahallinde yapılan keşif, bilirkişi raporu ve dosya içeriğine göre, sanığın, soyunma odasında bulunan ve aynı işyerinde çalışan katılana ait kilitli giyim dolabını anahtar uydurmak suretiyle açarak para ve nüfus cüzdanını çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı yasanın 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18691, Karar No: 2023/266, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18691 E.  ,  2023/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/716 E., 2022/1399 K.

DAVA TARİHİ : 11.....2021

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Osmangazi Üniversitesine bağlı Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde hizmet ihalesini alan şirketlerde aralıksız olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini, hâlen kadrolu işçi olarak davalıya ait hastanede çalışmakta olduğunu, davacının ... Sağlık İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) üyesi olduğunu, kadroya geçirilmeden önce davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak düzenlendiğini, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde belirsiz süreli ... sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmede % kısmında oran yazılı olduğunu ancak davalı tarafça sözleşmede belirlenen oran dikkate alınmaksızın ücretin düşürüldüğünü ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirtilen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak kararlaştırıldığını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....10.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararıyla, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.04.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediği, ... sözleşmesinin 6 ncı maddesinde öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası olarak belirlenen tutarın kadroya geçiş ücreti olarak belirlendiği gerekçesiyle davacının ... ... sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklarının bulunmadığı ancak davacının ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık-... arasında bağıtlanan ve 01.10.2020-31.03.2023 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi uyarınca ödenmeyen alacaklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve dava konusu alacak taleplerine ilişkin hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılması, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli olacak şekilde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin öngörülmediği ve davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen alacaklarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan ... sözleşmesinde belirtilen "asgari ücret" kelimelerine bir anlam yüklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ... sözleşmesinde asgari ücretin % fazlasının uygulanacağının açıkça yazılı olduğu, düzenlemenin amacının kadroya geçmeden önce de asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile çalışan davacının ücretinin aynı şekilde devam ettirilmesine yönelik olduğu aksi takdirde sözleşmede asgari ücret oranının belirlenmesi yerine o tarihteki asgari ücret miktarının yazılması gerektiği ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4479, Karar No: 2015/24776, Tarih: 08.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4479 E.  ,  2015/24776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/247850

MAHKEMESİ : Gaziantep(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2014/312 (E) ve 2014/495 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunması, mağdur ifadesi ve tanık anlatımlarına göre, olay günü sanık Halil'in diğer sanık Ünal ile döner getirip getirmeme konusunda aralarında kavga yaptıkları sırada sanık Halil'in bıçakla Ünal'a hamle yaptığı sırada kavgayı aralamak için araya giren mağdur E.. Y..'ın kolundan yaralandığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3095, Karar No: 2008/4136, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3095 E.  ,  2008/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalılardan ...’in maliki, Yapı Kredi Sigorta A.Ş.’nin trafik sigortalısı 09 S 8355 plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak sigortalıya ödenen 6.186,00 YTL. tazminatın 06.10.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan ( davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere ) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu bildirip, faize itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüyle, 6.186,00 YTL. tazminatın davalılardan ...’ten dava tarihinden itibaren, davalı ... şirketinden ise 22.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ( davalı Yapı Kredi Sigorta A.Ş.’nin sorumluluğu poliçe limiti olan 5.000,00 YTL ile sınırlı olmak üzere ) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 186.50.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 18.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19276, Karar No: 2012/2917, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19276 E.  ,  2012/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının çay ocağını işletmek için davalı ile 06.01.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmeyi ... isimli 3. bir şahsın düzenlediğini ve kendilerine imzalattığını, davalının işyeri için kendisinden istediği 15.000,00 TL depozito bedelini davalıya verdiğini, ancak davalının kira bedellerini elden almasına rağmen, kira bedellerini ödemediğinden bahisle icra takibi başlattığını ve haciz işlemleri yapıldığını, İcra Hukuk Mahkemesi kararıyla işyerine zarar vermeden taşınmazı tahliye ettiğini, ancak davalının depozito bedelini iade etmediğini ileri sürerek, depozito bedelinin tahsili amacıyla başlattığı icra takibine itirazın iptali ile takibin devamını, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, kira sözleşmesi ya da üzerinde matbu yazısı bulunan hiçbir belgeyi imzalamadığını, sadece ... isimli şahsın A4 kağıdına yazdığı 'Kiralanan boş olarak teslim edilmiştir, kiracının devir hakkı vardır' yazılı kağıdı, taşınmazı boş olarak teslim etmediği halde davacıya güvenerek imzaladığını, mahkemeye sahte olarak sunulan kira sözleşmesinde kira bedelinin 200,00 TL yazmasına rağmen depozito miktarının 15.000,00 TL diye belirlenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı kira sözleşmesine karşı imza inkarında bulunduğundan sözleşme üzerinde Polis Kriminal Laboratuvarı tarafından yapılan incelemede kira sözleşmesinin altındaki imzanın davalı ...'in elinden çıkmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğu, bu rapordan sonra davalının savunmasını

değiştirerek sözleşmenin özellikle depozito kısmının boş olarak düzenlenip davacıya verildiğini savunmuşsa da, bu husus savunmanın genişletilmesi niteliğinde sayılarak davacı tarafın da bu savunmaya muvafakat etmediği, sözleşmedeki boş kısımların anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiası nedeniyle davalı taraf cevap dilekçesinde yemin deliline de dayandığından yemin teklif hakkı hatırlatıldığı, davalı bu hakkını kullanacağını bildirmesine rağmen masraf yatırmadığından yemin delilinden vazgeçmiş sayılarak ispatlanan davanın kabulüne, ... İcra Müdürlüğünün icra dosyasında itirazın iptaline, asıl alacak miktarı 15.000,00 TL nın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafından kira sözleşmesinde belirtilen depozito bedelinin hiç alınmadığı, kira sözleşmesinin bu kısmının boş olarak düzenlendiği ve imzalandığı savunulmuştur. Davalı bu savunmanın aksini yazılı delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki davalının yemin deliline dayanmış olması karşısında, depozitonun tahsil edilip edilmediğiyle ilgili davalıya usulüne uygun yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, buna göre sonuca gidilmesi gerekir. Mahkemece, aynı zamanda suç teşkil edecek nitelikte yemin metni hazırlaması ve bu yönde davalıya süre verilmesi şeklinde tesis edilen ara kararı hukuki sonuç doğurmaz. O halde davalıya usulüne uygun olarak yemin teklif hakkı hatırlatılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 22,75 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1760, Karar No: 2013/19250, Tarih: 01.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1760 E.  ,  2013/19250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde malın değerinin az olması durumunda hakimin cezayı indirebileceği gibi büsbütün cezadan vazgeçebileceğine yer verirken, bu maddede malın değerinin azlığının hangi durumda indirim, hangi durumda cezasızlık nedeni olacağı yönünde bir ölçüde yer vermemiştir. Malın değerinin bu bağlamda belirlenmesi hakimin takdirine bağlıdır. Yargıç neyin hukuka aykırı olduğunu yasa koyucunun iradesine bakarak belirler. Çünkü hukuk ortak vicdanı yaratmakta ve ortak vicdana aykırılık cezai müeyyideye bağlanmaktadır. Kanunların birinci işlevi yaşamsal menfaatleri korumaktır. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinde yerini bulan daha az cezayı gerektiren hırsızlığın basit hali ile 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinde öngörülen hal tamamen birbirinden farklıdır.

Her iki madde arasında tek benzerlik cezada indirim sağlamasıdır.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi yeni bir kavramdır.

TCK'nın 145. maddesindeki değer azlığı kavramı ve buna bağlı değerler zorunluluk hali dışında, ağır ve acil ihtiyaç ile suç arasında orantılılık bulunmasıdır. TCK'nın 145. maddesinde zorunluluk haline varmayan ancak failin ihtiyaç veya şiddetli arzusunu tatmin etmek amacıyla değeri az malı çalması esas olacaktır. Bu açıdan bakılınca failin psikolojisi, onu harekete geçiren zorunluluk haline varmayan hali ile değeri az malın çalınması şeklinde gelişen eylemin diğer hırsızlık fiillerine göre daha az bir ceza verilmesini gerektiren bu özel koşullar için düzenlenmiş bir hüküm olduğu bir muhakkaktır. Olayda tesadüfilik yoktur.

Olay günü sanığın eşi tanık ... ...'ın sanıkla telefonda görüşerek, evde kömür olmadığını, çocukların üşüdüğünü, akşama kömür getirmesini söylediği, sanığın ise bulabilirse getireceğini söylediği, sanığın kömür ararken Milli Eğitim Müdürlüğünün bahçesindeki kömürü görüp olay yerine geldiği ekip otosunda iki torba kömür (40 kg, birim fiyatı 10 TL) koyduktan sonra, bir ihbar nedeniyle olay yerinde daha önceden bulunan kolluk görevlilerince yakalandığı somut olayda;

Yukarıda izah edilen unsurlar ile olayın özelliği ve dosya bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;