muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5123, Karar No: 2024/1988, Tarih: 12.06.2024

2. Davacı ... ile ihbar olunan ... Yazılım Harita San. Tic. Ltd. Şti arasında "TAKBİS Connector Web Yazılımı Lisans Satışı Sözleşmesi" başlığı altında, ... tarafından üretilmekte ve pazarlanmakta olan Tapu Kadastro Bilgi Sistemleri (TAKBİS) dönüştürücü programı "TAKBİS CONNECTOR WEB" ürününün kullanım lisans satışı ve satış sonrası destek şartlarına ilişkin sözleşme yapıldığı görülmüştür.

3. Hükme esas alınan ve faturanın hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda; faturalandırılan tutarda teknik olarak anlamsızlık bulunmadığı, uyuşmazlığın davacı ile ihbar olunan şirket arasında yapılan sözleşme uyarınca kullanılan yazılımdan kaynaklandığı belirtilmiştir.

4. Şu durumda; taraflar arasındaki uyuşmazlık, sorgu sayısından ve nedeninden kaynaklanmaktadır.

5. Tapu kadastro bilgilerini dönüştürücü ara program sözleşmesinin (Takbis Connector Web Yazılımı Lisans Satışı Sözleşmesi) taraflarının ihbar olunan yazılım şirketi ile davacı olduğu, anılan ara programın davacı ... kuruluşa bağlı organize sanayi bölgeleri tarafından kullanıldığı, sistemin davacı yararına olarak kullanıma açıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davalı Kurumun fatura tanziminde teknik olarak hatası bulunmadığı açıktır. Ancak taraflarca imzalanan 19.09.2016 tarihli sözleşmenin yukarıda yer verilen hükümlerine göre; davalı Kurumun, yapılan sorgulama sayılarını kontrol ederek günlük sorgulama sayılarında anormal derecede artış olması durumunda, gerekli engelleri re'sen belirleyerek tek taraflı olarak TAKPAS'a erişimi kısıtlayabileceği ve Log kayıtlarından sorgulamalara verilen cevapları tespit ederek her ayın sonunda aylık olarak ödenmesi gereken döner sermaye hizmet bedelleri faturasını toplu olarak davacıya göndermesi gerekirken, davalı Kurumun sözleşme ile üzerine düşen kısıtlama ve bildirim yükümlülüklerini yerine getirmediği gibi 01 Ocak - 31 Mayıs 2018 dönemine ilişkin olarak fatura tanzim etmesi nedeniyle müterafik kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

6. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Kurum tarafından gönderilen davaya konu faturadan davacının sorumlu bulunduğu, davalı Kurumun ise sözleşme gereği üzerine düşen edimleri yerine getirmeyerek zararın artmasına neden olduğu gözetilerek, davaya konu fatura bedelinden 6098 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca adalet ve hakkaniyet ilkelerine göre uygun bir miktar indirim yapılması ve karşılıklı olarak görülen davaların esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi uyarınca davalı/karşı davacı yararına BOZULMASINA, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi uyarınca davalı/karşı davacı yararına BOZULMASINA, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Asıl davada davacı ..., davalı idare ile aralarında düzenlenen « tapu ve kadastro verilerinin Takpas üzerinden paylaşılmasına ilişkin protokole » dayalı olarak 01.Ocak -31 Mayıs 2018 dönemi için faturalandırılan 348.469 TL.lik faturanın 28.430 TL.lik kısmının olağan kullanıma ilişkin olup ödendiğini ancak 320.039 Tl.lik kısmının sistemsel hatadan kaynaklanan sorgulamalara ilişkin olup, olağan dışı kullanımlara dayalı olduğunu belirterek bu miktar bedel yönünden borçlu bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı Kurum ise faturalandırma işleminde hatanın söz konusu olmadığını savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı dava ile ödenmeyen 320.039 TL fatura bedelinin davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince sorgu sayısınca yapılan faturalandırmada teknik olarak bir anlamsızlık bulunmadığı, bilgilendirme eksikliğinin dava dışı ihbar olunan yazılım firmasından kaynaklanmakta olup, davalı idareye atfedilecek bir kusur olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen karar davacı-karşı davalının istinaf başvurusu üzerine istinaf mahkemesince kaldırılarak; alınan bilirkişi raporu ve taraflar arasında düzenlenen protokolün 2, 7 ve 10. madde hükümleri uyarınca «dava konusu fatura döneminde dakikalar içinde binlerce normal dışı yapılan sorgulamalarda davacının bir kusurunun bulunmadığı, davalı idarenin olağan dışı kullanım nedeniyle sistemi kapatarak davacıya bilgi vermediği ve davalının sözleşme hükümleriyle belirlenen yükümlülüklerini yerine getirmediği» gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davacının 320.039 TL.lik miktar yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı-karşı davacının ise bu miktara ilişkin alacak istemli karşı davasının reddine karar verilmiştir. Bu karar davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Sayın Çoğunluk tarafından; davalı kurumun fatura tanziminde teknik olarak hatası bulunmadığı, bu faturadan davacının sorumlu bulunduğu, bununla birlikte davalı kurumun da sözleşme hükümlerine göre günlük sorgulama sayısında anormal artış olması durumunda re'sen tek taraflı olarak Takpas'a erişimi kısıtlayabileceği ve her ay sonunda aylık olarak düzenlenen hizmet bedeli faturasını davacıya göndermesi gerekirken, bunun yerine 1 Ocak -31 Mayıs 2018 dönemine ait fatura düzenlemesi nedeniyle müterafik kusurlu olduğundan fatura bedelinden hakkaniyet indirimi yapılarak davaların esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi Kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu karara aşağıdaki gerekçelerle katılmam mümkün olmamıştır. Şöyle ki;

Bu karara aşağıdaki gerekçelerle katılmam mümkün olmamıştır. Şöyle ki;

Taraflar arasındaki protokolün 2. maddesinde «her Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü sadece kendi OSB onaylı sınırları içindeki taşınmazları sorgulayabilecektir.»

7. maddesinde «Tapu Kadastro Genel müdürlüğü (TKGM) yapılan sorgulama sayılarını kontrol ederek günlük sorgulama sayılarında anormal derecede artış olması durumunda gerekli engellemeleri RE'SEN belirleyerek tek taraflı olarak TAKPAS'a erişimi kısıtlayabilir. Bu gibi durumlarda protokol yapılan tarafa yeterli düzeyde bilgilendirme yapılır. »

10. maddesinde «TKGM, log kayıtlarından sorgulamalara verilen cevapları tespit ederek her ayın sonunda AYLIK olarak ödenmesi gereken döner sermaye hizmet bedelleri faturasını toplu olarak kuruma gönderir.» hükümleri düzenlenmiştir.

Sözleşmeye istinaden 1 adet sorgu tutarı 1 TL.dir. Davalı idare aylık faturalandırma yerine 1 Ocak 2018 -31 Mayıs 2018 tarihleri arası 5 aylık sürede 348.469 sorgulama yapıldığından bahisle dava konusu 348.469 TL.lik faturayı düzenleyerek davacıya göndermiştir.

Alınan bilirkişi raporuna göre 5 aylık süredeki bu sorguların 28.430 adedinin normal olduğu, 320.039 adedinin ise normal dışı işlem olduğu belirlenmiştir. Nitekim dava konusu faturanın normal kullanıma ilişkin 28.430 TL.si davacı tarafından davalıya ödenmiş olup, taraflar arasında bu konuda uyuşmazlık yoktur.

Dosya kapsamına göre 320.039 adet normal dışı işlemlerden 87.441 adet sorgulamanın aynı gün içinde 12.19-12.23 saatleri arası 4 dakika içinde, 204.506 adet sorgulama işleminin ise yine aynı gün 10.01- 10.31 saatleri arası 30 dakikalık sürede yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davalı Kurumun 4 ve 30 dakikalık sürelerde gerçekleşen anormal sayıdaki olağan dışı bu sorgulamaları protokolün 7. maddesi uyarınca kontrol edip denetlemek suretiyle sistemi re'sen ve tek taraflı olarak zamanında kapatması ve davacı tarafı bilgilendirmesi gerekirken, buna riayet etmeyerek kusurlu davrandığı ve bu konuda protokol hükümlerinden doğan sorumluluğunu yerine getirmediği gibi, olağan dışı bu işlemleri faturalandırmasının hakkaniyete uygun olmayacağı, bu nedenle faturalandırma işleminde teknik olarak hatası bulunmadığı yolundaki tespitin kusurunu ortadan kaldırmayacağı, bunun yanında aylık faturalandırma yerine 5 aylık dönem için tek bir fatura düzenlemek suretiyle de yine protokol hükmüne aykırı davrandığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; somut olayın seyri ve gelişimi gözönüne alındığında eldeki uyuşmazlıkta davacıya atfedilecek bir kusur olmadığı ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve gerekçelerinin dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun olup, hükmün onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, Sayın Çoğunluğun davacının kusurlu olduğu ancak davalının da müterafik kusuru bulunduğundan fatura bedelinden hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle karar verilmesi gerektiği yolundaki bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10147, Karar No: 2015/23651, Tarih: 15.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/10147 E.  ,  2015/23651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, suç tarihinde aynı apartmanda ikamet ettiği ve aralarında husumet bulunan katılana ait park halindeki araca tekme atmak ve sert cisimle çizmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Katılanın eşi olan tanık ...'ın yeminli ifadesinde, balkondan dışarıya baktığı esnada, sanığın araca tekme atarak zarar verdiğini, bu esnada sanığın yanında bulunan apartman yöneticisi ...'nün oğlunun sanığı engellemeye çalıştığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, ...'nün oğlu ...'nün tanık sıfatıyla ifadesi alınarak, sanığın araca zarar verip vermediği hususunun sorulması ile sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6183, Karar No: 2013/7704, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6183 E.  ,  2013/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, dolmalık biber, taze fasulye ve enginar ürünlerinin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2094, Karar No: 2021/8832, Tarih: 28.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/2094 E.  ,  2021/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında beraat; suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 4. maddesindeki temel ilkeler de gözetilerek 5/1-d maddesi gereğince sağlık tedbirinin uygulanmasına, denetim altına alınmasına, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 13.04.1997 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olduğu 19.03.2015 tarihli duruşmanın kapalı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kabule göre de

1. Dosya kapsamına göre, sanık ...’nın işlettiği iş yerinde ve evinde yapılan aramada, dava konusu toplam 1.868 paket bandrolsüz ve kaçak sigaraların ele geçirildiği, sanık ...’nın dava konusu sigaraları suça sürüklenen çocuk ...’ın bıraktığı yönünde savunmada bulunmuş ise de, gerek arama sırasında sigaraların iş yerinde poşet içerisinde, gerekse sanığa ait evde ele geçirilmiş olması karşısında, sanık ...’nın kaçak eşyayı ticari maksatla bulundurduğu ve atılı suçu işlediği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmalara itibar edilmek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. 5395 sayılı Kanun'un 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'na Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak on sekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması halinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir verilebileceği gözetilmeden; ceza sorumluluğu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, dosya kapsamına göre atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 5395 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince tedbirlerine hükmedilmesi,

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4097, Karar No: 2013/4794, Tarih: 28.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4097 E.  ,  2013/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacının davalı şirketin yurtdışı işyerine çalıştırılmak üzere gönderildiğinin, yurtdışı işyerinde de davalının organik bağ içinde olduğu ve o yer mevzuatına göre kurulmuş şirket tarafından çalıştırıldığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalının yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye’ye gönderildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, dava dilekçesine cevap vermemiş, daha sonra dosyaya sunduğu dilekçesi ile davacıya kıdem ve ihbar tazminatının dava dışı şirket tarafından ödenerek çalışma döneminin tasfiye edildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı Gama Al Moushegah Arabia Ltd. Şirketinin, davalı şirketin Suudi Arabistan’da iş yapabilmesi için Suudi Arabistan yasalarına göre kurulmuş bir şirket olduğu, aralarında işveren-işveren vekili ilişkisi bulunmadığı, ancak dosya içerisindeki sözleşmesine göre iş ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflarda işveren ve işveren vekilinin birlikte sorumlu olduğu, davalının husumet ve yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. ./...

2013/4097-4794 S.2

Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihi öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

Dairemizin yerleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir.

İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21 nci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31 nci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş

./...

2013/4097-4794 S.3

olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz.

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 12.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile dava dışı Gama Industry Arabıa Ltd. şirketi tarafından davacıya ödeme yapıldığını ve ibraname alındığını beyanla dosyaya yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren bir kısım belgeler sunmuştur.

Davacı vekili 13.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile yabancı dilde düzenlenen belgelerin işçiler için bağlayıcı olmadığını, belgelerden davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğinin açık ve kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle geçerli kabul edilemeyeceğini, davacı işçinin yabancı dilde düzenlenen bir belgeyi anlayamayacağını, kayıtların Türkçe tutulması gerektiğini, Türkçe olarak düzenlenen ve miktar içermeyen ibranamelerin ise matbu olarak düzenlendiğini ve geçerli olmadığını beyan etmiştir.

./...

2013/4097-4794 S.4

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ibraname olduğu beyan edilen bir kısım yabancı dilde düzenlenen belgelerin tercümeleri bulunmadığından dikkate alınamadığı, diğer ibranamelerin ise dava dışı şirket tarafından verildiği, davalının ödemeyi usulüne uygun olarak ödeme belgeleri ile ispat edemediği gerekçesiyle ibranamelerin dikkate alınmadığı belirtilmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı tarafından, dava dışı şirket tarafından ödeme yapıldığı belirtilerek yabancı dilde düzenlenen bir kısım belgeler dosyaya sunulmuş ise de düzenlenme anında yabancı dilde hazırlandığı anlaşılan ve davacı vekilinin işçinin içeriğini anlayamayacağı belgenin işçi açısından bağlayıcı olamayacağı savunması karşısında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının varsa davacının banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.