muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5554, Karar No: 2019/130, Tarih: 08.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5554 E.  ,  2019/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

"2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen suçların VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2005 yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son 2005 yılının 11. ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.10.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 08.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10834, Karar No: 2022/24585, Tarih: 06.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/10834 E.  ,  2022/24585 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/04/2021 tarihli ve 2020/183107 soruşturma, 2021/43123 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/2761 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/06/2022 gün ve 2022/82228 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, müştekinin, eski erkek arkadaşı olan şüphelinin kendisine ve ailesine tehdit içeren mesajlar atarak rahatsız ettiğinden bahisle şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin atılı suçları işlediğine dair müştekinin soyut iddiası dışında hakkında kamu davası açmaya yeterli şüphe oluşturacak başkaca delil elde edilemediği gibi müştekinin anlatımlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Şüphelinin kullanımında bulunan ... hesabından, müştekiye yönelik olarak "Benden kurtulduğunu düşünüyorsun. Şu an hayatım normale girecek diye düşünüyorsan çok yanılıyorsun. Her şey yeni başlıyor. Gün say ve her yürüdüğünde araba ile de olsa arkanı kontrol etmeden gitme. Baban da aynı şekilde sizin sülalenizi kurutacağım ve çok az zamanda karşına çıkacağım. O gün son yüz benim yüzüm olacak" şeklinde mesaj atması, şüphelinin kolluk ifadesinde de, "...yine bir gün babasının tehditleri sonrasında ...'tan o mesajı attım. Fakat bunu atma amacım karşı tarafın peşimi bırakması amacıylaydı..." şeklinde müştekiye gönderdiği mesajı kabul etmesi karşısında, kamu davası açılması için yeterli delilin elde edildiği ve delillerin takdirinin mahkemesine ait bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; müştekinin, eski erkek arkadaşı olan şüphelinin müştekiye ve ailesine tehdit içeren mesajları ... sosyal paylaşım sitesinden göndererek rahatsız ettiğinden bahisle şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, şüphelinin kolluktaki beyanında "...yine bir gün babasının tehditleri sonrasında ...'tan o mesajı attım. Fakat bunu atma amacım karşı tarafın peşimi bırakması amacıylaydı..." şeklinde müştekiye gönderdiği mesajı kabul etmesi karşısında, CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca şüpheli hakkında tehdit suçundan iddianame düzenlenebilmesi için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu açıktır. Şüphelinin eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, şüpheli ... hakkında tehdit suçundan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara itiraz sonucunda verilen itirazın reddine dair mercii kararı hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Mahkemesinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/2761 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK'nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14033, Karar No: 2018/3785, Tarih: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14033 E.  ,  2018/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan hükmü temyiz eden davalı kadın vekili Av. ...’ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı asıla “vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği taktirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarına içerecek şekilde usulune uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/669, Karar No: 2014/1054, Tarih: 04.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/669 E.  ,  2014/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine göre dava, davalıların görevleri esnasında uyguladıkları hatalı tedavi nedeniyle uğranılan zararın temini istemine ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13697, Karar No: 2020/308, Tarih: 09.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13697 E.  ,  2020/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 43 ve 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 25.06.2015 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun her bir katılandan çaldığı paraların ayrı ayrı değerlerinin 25,00 TL, 45,00 TL ve 80,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçların işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paraların değerinin az olmaları nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8496, Karar No: 2009/14535, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8496 E.  ,  2009/14535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliği nedeniyle yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, imalat sanayinde faaliyet gösteren işletmelere faaliyet konusuna göre çeşitli destekler verdiklerini, bunlardan birinin de bilişim desteği olduğunu, KOSGEB Destekleri Uygulama Yönergesinde belirtilen şartların yerine getirilmesi halinde işletmelere Bilgisayar Yazılım Desteği verdiklerini, davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin destekten yararlanmak için kendilerine başvurduğunu, bu davalıya, diğer davalı ... Bil. San. ve Tic. A.Ş. (tedarikçi)den satın almış olduğu bilgisayar yazılım programı nedeniyle aralarında düzenlenen sözleşme kapsamında 16.165,47 YTL destek ödemesi yaptıklarını, yapılan teftiş sonucu usulsüz destek alındığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 16.165,47 YTL destek bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı yetki itirazında bulunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için,

Davalılar, ayrı ayrı yetki itirazında bulunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için,

sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca BK 73.maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9.maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Somut olayda, davacı ile davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. arasındaki 21.04.2004 tarihli sözleşmenin 8. maddesi uyarınca ... Mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Bu yetki sözleşmesi uyarınca ve BK 73 maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer mahkemesi olan ... mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Davalı ... Bil.San. ve Tic.A.Ş. ile davacı arasında sözleşme bulunmamakta ise de, davacı bu davalı hakkında haksız fiile dayanarak talepte bulunmaktadır. Davalılar arasında el ve işbirliği yapıldığı iddiasının olduğu ve davaların birlikte görülmesinin gerektiği gözetilerek mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6791, Karar No: 2015/3550, Tarih: 11.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6791 E.  ,  2015/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı borçlu şirketi ile ... - ... arasındasi 01.02.2007 tarihli franchise sözleşmesi imzalandığını, 01.05.2008 tarihli protokol gereğince ...'nin temizlik hizmetlerinin alt yüklenici olarak müvekili ... adi ortaklığına devredildiğini, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak davalı müvekiline, düzenli ödeme yapmadığını, usulüne uygun tuttukları defterlere göre davalının müvekkiline 69.232,00 TL borcu bulunduğunu, davalının kısmi ödemeler yaptığını, noter ihtarına karşın borcun tamamını ödemedeğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalı hakkında .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3436 sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı üzerine icra takibinin durduğunu davalının itirazında müvekkili ...'e değil, ... temizlik hizmetleri şirketine borçlu olduğunu beyan ettiğini, davalının itirazında kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile alacağa dava tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasına ve tazminata hükmolunmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil aleyhine başlatılan icra takibinin alacaklının şahsi olarak ... olduğunu ve müvekkili şirketinde "şahsi" olarak sözkonusu şahsa herhangi bir borcunun bulunmadığını, müvekkili şiretin ... temizlik hizmetleri ... ile ticari ilişkin içerisinde bulunduğunu, bu itibarla gerçek kişi tacirinde, işletmesi ile ilgili yapacağı tüm işlemlerinde "ticaret ünvanını" kullanması gerektiğini, bu nedenle davacının taraf sıfatının bulunmadığını, 01.05.2008 tarihli porotokol uyarınca davacının ifa ettiği borcun muhatabının ... olduğunu, oysa faturaların müvekkili adına kesildiğini, müvekkilinin borçtan sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddiyle tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 01.02.2007 tarihli franchise sözleşmesiyle 01.05.2008 tarihli protokol ve taraflara ait ticari defterler uyarınca davacının davalıdan 34.232,00 TL alacaklı olduğu, sözleşme konusu ihtarnameye göre de davalının 05.03.2011 tarihinde temerrüde düştüğü, taraflar arasında ticari ilişki bulunması ve alacağın baştan beri likid olduğu ve reddedilen kısım yönünden davacının kötüniyetli oluduğunun ispatlanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı lehine icra inkâr tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.