muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21038, Karar No: 2015/11122, Tarih: 24.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21038 E.  ,  2015/11122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve ayrıntılı üretim giderlerine (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden, getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5174, Karar No: 2012/3983, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5174 E.  ,  2012/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı aracın davacıların yolcu olarak bulunduğu araca çarpması nedeniyle davacıların yaralandığını, davacı ... için maluliyeti nedeniyle bakıcı giderinin ödenmediğini, davacı Buket Bal için işgöremezlik tazminatının eksik hesaplanarak ödeme yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ... için 7.500 TL. bakıcı gideri, Buket Bal için 7.500 TL. maluliyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini Hatice için 60.000 TL. Buket için 25.724 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili davacı ...’nin tedavi giderleri için 21.392 TL. ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... için 60.000 TL. Buket Bal için 25.724 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan işgöremezlik, tedavi gideri ve bakıcı giderinin tazmini istemine ilişkidir. Davalı ... kazaya neden olan aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olup olay tarihinde

geçerli sakatlanma ve tedavi giderleri için teminat limiti 60.000 TL. ile sınırlıdır. Davalı ... dava açılmadan önce davacı ...’un tedavi giderleri için 21.392 TL. ödeme yapmıştır. Davacı ... dava dilekçesi ile maluliyeti nedeniyle bakıcı giderlerinin ödenmesi talebinde bulunmuştur. Bakıcı giderleri sigorta şirketi tarafından teminat verilen tedavi giderlerine dahil olup sigorta şirketi tarafından ödenen miktar,tedavi gideri teminat limitinden mahsup edilerek kalan miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 3.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15447, Karar No: 2012/5924, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15447 E.  ,  2012/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, borç verme ve ticari alışverişe dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin İzmir’de ikamet ettiğini bildirerek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı ile arasındaki ilişkinin borç verme ve ticari ilişkiye dayandığını belirttiğinden, davanın belirtilen bu niteliği itibariyle alacaklı olan davacının ikametgahı mahkemesinin de yetkili olacağı düşünülse bile dava dilekçesinin ekindeki vekaletnameden davacının ikametgahının da Şişli Mahkemelerinin yetki alanında kalmadığı, dolayısıyla eldeki davanın yetkili mahkemede açılmadığı, bu durumda yetki hususunda seçimlik hak yetkisinin davalıya geçtiği, davalının da yetkili mahkeme olarak İzmir Mahkemelerini bildirdiği, yetki itirazının süresinde olduğu gerekçeleriyle yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6.maddesi hükmüne göre genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir (HUMK.nun 9.maddesi).

Somut olayda, davalı taraf genel yetki itirazında bulunmuş olup, HMK.nun 19/2.maddesi uyarınca yetki itirazında bulunan taraf yetkili mahkemeyi bildirmek zorundadır. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

Buna göre, davalının ikametgahı Alaçatı/Çeşme olduğu halde, itirazında İzmir Mahkemelerini yetkili olarak göstermiş olması yukarıda açıklanan yasa hükmüne göre geçerli bir yetki itirazı olarak kabul edilemez. O halde, davalının yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5595, Karar No: 2015/1477, Tarih: 09.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5595 E.  ,  2015/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin bir kısmının davalı kooperatif ortağı, diğer kısmının ise davalı müteahhit şirketten bağımsız bölüm satın alan site kat malikleri olduğunu, arsa sahibinin kooperatif, yüklenicisinin ise diğer davalı şirket olduğu bu binalarda eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu ileri sürerek, eksik ve ayıplı iş nedeniyle şimdilik 305.000,00 TL tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı site yönetiminin yapıdaki noksanlıklar nedeniyle işbu davayı açma yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılan inşaattaki dairelerin muhtelif kişilere satılmasından sonra, bağımsız bölümlerin bir kısmında yahut ortak bölümlerde veya ana yapıdaki eksik imalatlar ya da sonradan ortaya çıkan ayıplar nedeniyle yüklenici ve arsa sahibi hakkında açılacak davanın kat malikleri adına yönetici tarafından açılması mümkün değildir. Nitekim, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesinde yöneticinin görev ve yetkileri sıralanmıştır. Anılan yasa hükmüne göre, yöneticinin ana bina yahut ortak yerler veya bağımsız bölümlerle ilgili olarak üçüncü şahıslara karşı aktif husumet ehliyetleri yoktur. Ancak bu şekilde açılan bir davada, yöneticinin aynı apartmanda kat maliki bulunması halinde, çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesinden hareketle, ayıptan doğan zarardan yöneticinin apartmandaki payı oranında dava hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Buna göre somut olayda, dava açan Boğaziçi Sitesi yöneticisi ...'nın kat maliklerinden olup olmadığı, kat maliklerinden ise, bağımsız bölümü ne şekilde edindiği, arsa sahibinden mi, yoksa yükleniciden mi satın aldığı, yoksa arsa sahibi olan davalı kooperatifin ortağı sıfatıyla mı edindiği, arsa sahibinden satım veya ortaklıktan kaynaklı edinmiş ise yükleniciye karşı talebi yönünden arsa sahibinden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı hakları ayrıca temlik alıp almadığı üzerinde durularak, oluşacak sonuca göre talep hakkının bulunup bulunmadığı ve varsa miktarı da tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4188, Karar No: 2017/7995, Tarih: 16.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4188 E.  ,  2017/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2430, Karar No: 2022/6974, Tarih: 14.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/2430 E.  ,  2022/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi Yeşilli ... Köyü çalışma alanında bulunan 310 parsel sayılı 34.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, taksim, ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... mirasçıları adına tespit edilmiştir.

İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı Hazine komisyon kararının hatalı olduğunu öne sürerek dava açmıştır.

Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi ...'nın 16.04.2015 tarihli raporu ve ekinde bulunan krokide çekişmeli 310 parsel sayılı taşınmaz içerisinde (A) harfi ile gösterilen 6.805,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (A) harfi ile gösterilen kısım dışında kalan 27.445,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün ise hüküm yerinde gösterilen payları oranında tespit maliki ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 310 parsel sayılı taşınmaz ilebirlikte 301, 311 ve 312 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Teşrisani 1306 Y. 127 sıra numaralı sicilden gelen Mayıs 932 tarihli ve 17 ile 18 numaralı tapu kaydının sözü edilen taşınmazlara uyduğu, diğer taraftan çekişmeli taşınmaza uygulanan vergi kayıtlarının da 1937 tarihli olup, tespit tarihi olan 1956 yılına kadar iktisaba yeter süreye ulaşılamadığı, taşınmaza revizyon gören tapu kaydının doğu sınırının hali okuduğundan gayri sabit sınırlı olduğu, dolayısı ile kayıt miktar fazlası yönü ile davanın kabulü gerektiği gerekçesi yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Şöyleki, çekişmeli taşınmaza revizyon gören tapu kayıtlarının bu taşınmaz ile birlikte 301, 311 ve 312 parsel sayılı taşınmazlara da uygulandığı ve dosya kapsamında bulunan bu taşınmazlara ait tapu kayıtlarından taşınmazların "davalı" olmaları nedeni ile tespitlerinin kesinleşmediği anlaşıldığı halde, bu taşınmazların dava konusu edildikleri dava dosyaları getirtilerek dava dosyaları arasında hukuki ve fiili bir irtibat bulunup bulunmadığı, bu kapsamda sözü edilen taşınmazlara yönelik olarak eldeki dosya davacısı Hazine tarafından aynı iddia ile dava açılmış olması halinde bu davaların birlikte görülüp, sonuçlandırılmasının zorunluluk arzettiği üzerinde önemle durulmamış, diğer taraftan, yöntemince yapılmış bir kayıt uygulamasından söz edilebilmesi için kayıt sınırlarının mahalli bilirkişilerden tek tek sorularak gösterilen sınır yerlerinin teknik bilirkişi tarafından hazırlanan rapora ekli krokide denetime elverişli şekilde gösterilmesi ve bu gösterilen sınır yerlerinin de taşınmaz ya da eldeki dosya çerçevesinde tapu kaydı birden fazla taşınmaza revizyon görüp, kapsamı da bu taşınmazlar olduğu kabul edildiğine göre, tapu kaydının kapsamı olarak kabul edilen tüm taşınmazları dıştan çevreleyen taşınmazların kadastro tutanak ve dayanakları getirtilip, bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerektiği halde bu usule ve yönteme uygun ölçüde bir kayıt uygulaması yapılmamış, tek mahalli bilirkişi kayıt sınırlarını bilmediğini beyan ettiği halde bu beyan ile yetinilmiş, öte yandan tespite esas tapu kaydının taşınmaza uymadığının ya da miktar fazlasının olduğunun anlaşılması durumunda davalılar yararına iktisap koşullarının bulunup bulunmadığı da somut olarak ortaya konulamamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece, öncelikle, dava konusu taşınmaz uygulanana tapu kaydının revizyon gördüğü 301, 311 ve 312 parsel sayılı taşınmazların dava konusu oldukları dava dosyaları ile tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 301, 310, 311 ve 312 parsel sayılı taşınmazları dıştan çevreleyen komşu ve yakın komşu durumundaki parsellerin onaylı tutanak suretleri ile varsa dayanağı olan belgeler tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilip dosya ikmal edilmeli, bundan sonra 301, 311 ve 312 parsel sayılı taşınmazların hangi nedenle dava konusu oldukları üzerinde önemle durularak bu taşınmazlara ilişkin dava dosyaları ile eldeki dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunup bulunmadığı belirlenerek dava dosyalarının birleştirilmesi gereği üzerinde durulmalı, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalı, bu keşifte taşınmazın tespitine esas tapu ve vergi kayıtlarının sınırları tek tek okunmak suretiyle zemine uygulanmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye tapu ve vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri, düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenerek tapu ve vergi kayıtlarının kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli; fen bilirkişisinden, komşu parsellerin dayanağı kayıtların dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğunun belirlendiği ve kroki üzerinde işaretlenmek suretiyle kayıtların sınır denetiminin yapıldığı ve kapsamlarının kesin olarak gösterildiği keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınmalı; tapu kayıt miktarının tespiti hususunda 31.12.1932 tarihli ve 2083 sayılı Kanun ile Ocak 1934 tarihinde yürürlüğe giren 1782 sayılı Ölçüler Kanunu ile âşarî metre sistemi kabul edildiğine ve taşınmazların tespitine esas tapu kaydı bu tarihten evvel oluştuğuna göre yüzölçümü hesaplamasında 1 dönüm 919,00 metrekare olarak hesaplanmalı, taşınmazın tümünün ya da bir kısmının tapu kaydının kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde, taşınmazın öncesinin ne olduğu, ilk zilyedinin kim olduğu, kimden kime ve ne suretle kaldığı, taşınmazın ne zamandan beri, kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan somut olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; bundan sonra usuli müktesep haklarda korunarak toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, hüküm yerinde pay - payda eşitliği sağlanmaksızın infazı kabil olmayacak şekilde karar verilmesi de isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, hüküm yerinde pay - payda eşitliği sağlanmaksızın infazı kabil olmayacak şekilde karar verilmesi de isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16739, Karar No: 2014/8235, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16739 E.  ,  2014/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE.

II-Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt, oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 51/7.maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde: ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi.

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca: hükmün 1 nolu fıkrasının 5. bendinde yer alan “cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi, hükmün 1. fıkrasının 10. bendinde yer alan TCK. 51/7 uygulamasının çıkarılarak yerine “Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına" cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18500, Karar No: 2022/3677, Tarih: 16.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18500 E.  ,  2022/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarih ve 2017/332 – 2018/292 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hükümlerin, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatları, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza muhakemesi hukukunda savunmanın ayrılmaz parçası olan “müdafilik” kavramı üzerinde durmak gerekecektir.

Müdafi; şüpheli veya sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatı ifade eder (CMK m. 2/1-c).

Müdafilik ihtiyari veya zorunlu olabilir. 1412 sayılı sayılı CMUK'un, kişisel savunmada kural olarak isteğe bağlı/ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş, sınırlı hallerde ise kişilerin kendilerini yeterince savunamayacakları ve kamusal bir kurum olan savunmanın zaafa uğrayacağı kabulünden hareketle zorunlu müdafilik sitemini getirmiştir. 5271 sayılı CMK ise zorunlu müdafilik sistemini, istisna olmaktan çıkararak adeta kural haline getirecek şekilde genişletmiştir(C.G.K. 17.12.2009 t. 2008/1-172 E. 2009/26 K.).

Şüpheli veya sanık soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında bir veya birden fazla müdafinin yardımından yararlanabilir. Müdafiyi kendisi ya da kanuni temsilcisi seçebilir. Müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir. Bu haller isteğe bağlı müdafiliktir. Kanunumuz bazı hallerde ise zorunlu müdafiliği benimsemiştir. Bu durum Ceza Genel Kurulunun gündemine birçok kez gelmiştir.

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2016 tarih ve 2016/17-939, 2016/465 sayılı kararında açıklandığı üzere; “1412 sayılı CMUK'un, kişisel savunmada kural olarak ihtiyari müdafilik sistemini benimsemiş ve sınırlı bazı hallerde zorunlu müdafilik sistemini getirmişken; 5271 sayılı CMK'nın zorunlu müdafilik sistemini, önemli ölçüde genişletmiştir.