muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2433, Karar No: 2021/5899, Tarih: 30.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2433 E.  ,  2021/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tek taraflı yaralanmalı trafik kazası nedeniyle maddi taminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ...'ün maliki olduğu davalı ... şirketinin kasko sigortacısı olduğu araç davacı idaresindeyken 27/11/2010 tarihinde tek taraflı trafik kazası meydana geldiğini, davacının yaralandığını, oluşan iş gücü kaybı nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın davalı şirketten alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında birleştirilen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/572 E. sayılı dosyası ile açtığı ek davayla da davalı şirkete ... nolu Kasko Sigorta Poliçesiyle sigortalı bulunan ... plakalı aracın 27.11.2010 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin ağır yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle oluşan iş gücü kaybının ve iş göremediği zamanda mahrum kaldığı meslek geliri (döner sermaye ve diğer gelirleri) nedeniyle sigorta poliçesi gereği ödenmesi gereken maddi tazminatın tespiti ile 10.000,00-TL maddi tazminatın sigortacıya başvuru tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek reeskont faiziyle birlikte ödenmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, ayrıca zararın teminat kapsamında olmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarının denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu değerlendirilerek davacının dava konusu kaza nedeniyle uğramış olduğu maddi zararlarının kazanın meydana geldiği 2010 tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat gereği davalı ... şirketinden talep edebileceği gerekçesiyle asıl dava ve birleşen ek dava değerleri ile sigorta poliçesi teminat limiti birlikte değerlendirildiğinde; asıl davanın kabulüne, birleşen ek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın 1. maddesine göre sigortacı, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe limitinin dışında (üstünde) kalan miktardan başlayıp ihtiyari mali sorumluluk sigortası teminat limitine kadar sorumludur.

Somut olayda; davacı sürücü 27/11/2010 tarihinde yapmış olduğu trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle aracın İhtiyari Mali Mesuliyet Sigortasına karşı talepte bulunmuş, 21/11/2013 tarihli cevaba cevap dilekçesiyle taleplerini Ferdi Kaza Koltuk Sigortası Sürekli Sakatlık Teminatı ile İhtiyari Mali Mesuliyet Sigortası Bedeni Teminat olarak açıklamış, asıl davada 10.000,00 TL, birleşen davada 10.000,00 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

Somut olayda; davacı sürücü 27/11/2010 tarihinde yapmış olduğu trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle aracın İhtiyari Mali Mesuliyet Sigortasına karşı talepte bulunmuş, 21/11/2013 tarihli cevaba cevap dilekçesiyle taleplerini Ferdi Kaza Koltuk Sigortası Sürekli Sakatlık Teminatı ile İhtiyari Mali Mesuliyet Sigortası Bedeni Teminat olarak açıklamış, asıl davada 10.000,00 TL, birleşen davada 10.000,00 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

Dosya içerisinde yer alan ... nolu Kasko Sigorta Poliçesinin incelenmesinde İhtiyari Mali Mesuliyet şahıs başına bedeni teminat limitinin 15.000,00 TL, ferdi kaza koltuk sigorta sürekli sakatlık teminat limitinin 5.000,00 TL olduğu görülmüştür. Mahkemece aldırılan 13/08/2020 tarihli ATK raporunda özetle; "...’in 27/11/2010 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı gelişen yaralanmasının fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğu, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme (iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 6 (altı) aya kadar uzayabileceği" kanaati belirtilmiş, 28/10/2020 tarihli hesap bilirkişi raporunda özetle; "davacının maluliyeti bulunmadığından kaza tarihinden itibaren istirahat süresinin 6 ay olduğu yönündeki tespit dikkate alınarak toplam maddi tazminatın 28.512,72 TL olduğu " belirlenmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporlarıyla sigorta poliçe teminat limiti birlikte değerlendirilerek asıl davanın kabulüyle 10.000,00 TL, birleşen davanın kısmen kabulüyle 5.000,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden tahsili yönünde karar verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; İhtiyari Mali Mesuliyet Poliçesi, Zorunlu Mali Mesuliyet limitleri üzerinde kalan kısma ilişkin olduğu gibi kazada zarar gören üçüncü kişilerin zararlarının giderilmesine yöneliktir. Davacı ise tek taraflı kazada araç sürücüsü olup haksız fiil faili olan davacı sürücünün kendi yaralanmasına ilişkin zararlarının ihtiyari mali mesuliyet poliçesi kapsamında olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de poliçedeki ferdi kaza koltuk sigortası sürekli sakatlık halinde teminat öngörmüş ve davacının talebi de bu yönde olup hükme esas alınan 13/08/2020 tarihli ATK raporunda davacının sürekli maluliyeti bulunmadığı da belirlenmiş olduğundan ferdi kaza koltuk sigortasına yönelik talep yönünden de davanın reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13767, Karar No: 2023/12708, Tarih: 12.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13767 E.  ,  2023/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/84 E., 2022/410 K.

DAVA TARİHİ : 02.08.2010

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dairemizce davalı temyiz başvurusu nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince davalı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: 6100 sayılı HMK’nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Öte yandan Bölge Adliye Mahkemelerinin istinaf başvuruları hakkında 353/1-b/1 inci maddesi kapsamında vermiş olduğu başvuruların esastan reddine ilişkin kararların temyiz incelemesi üzerine Yargıtay incelemesinde ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması durumunda İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilecek kararlar ile 6100 sayılı HMK'da ayrı bir kesinlik sınırı öngörülmemiş olmakla bu kararlar hakkında da temyiz incelemesinde uygulanması gereken kesinlik sınırının aynı kanunun 362/2 nci maddesinde belirlenen temyiz kesinlik sınırı olması gerektiği açıktır.

Dosya içeriğine göre; davacı vekilinin istinaf ve temyiz itirazının bulunmadığı bu yönle davalı lehine miktar itibariyle usuli kazanılmış hak teşkil eden ilk derece mahkemesinin 04.02.2019 tarihli ilk kararında asıl ve birleşen dava bir bütün olarak değerlendirilerek davacı lehine 61.369,74 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, davalı vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli kararıyla esastan reddine karar verildiği ve davalının temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 15.12.2020 tarih ve 2020/6936 E- 7220 K sayılı ilamıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verildiği, karara uyan İlk Derece Mahkemesinin iş bu temyize konu 01.11.2022 tarihli kararında da asıl ve birleşen dava bir bütün olarak değerlendirilerek davacı lehine 57.797,64 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olmakla davacının işaret olunan usuli kazanılmış haklar kapsamında reddolan reddolan maddi ve manevi tazminat istemlerinin, davalı aleyhine hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatların ayrı ayrı ve birbirlerinden bağımsız olarak kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kesinlikten reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7970, Karar No: 2009/9987, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7970 E.  ,  2009/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-... VE ARK.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20893, Karar No: 2014/6799, Tarih: 14.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20893 E.  ,  2014/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, yeşil biber, patlıcan, taze fasülye ve domatese ait 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2013 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının, gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden

3-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden ,

4-Mahkemece tesbit edilen kamulaştırma bedelinin davalı adına bankaya bloke edildiğine dair dekontun ilgili bankadan,

Getirtilip dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9452, Karar No: 2022/7476, Tarih: 08.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9452 E.  ,  2022/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NAZİLLİ (KAPATILAN) 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29684, Karar No: 2014/30432, Tarih: 03.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/29684 E.  ,  2014/30432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/290096

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 9. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

NUMARASI : 2009/217 (E) ve 2009/390 (K)

SUÇ : Hırsızlık, nitelikli işyeri dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İzmir 9. Çocuk Mahkemesi'nin 18.07.2007 tarih, 2007/2-377 sayılı suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.07.2014 tarih, 2014/326 değişik iş sayılı red kararı ile kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde Bergama Çocuk Mahkemesi'nin 25.03.2009 tarih, 2008/222-2009/39 sayılı 25.03.2009 kesinleşme tarihli kararının mahkemeye bildirilmesi sonucu suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hakkında yargılamaya devam olunarak 18.07.2007 tarih, 2007/2-377 sayılı hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32012, Karar No: 2013/3870, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32012 E.  ,  2013/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'ın duruşmada beyan ettiği ve gerekçeli karara esas alınan beyanı ile suça konu aracın çalındığı ve bulunduğu zaman dilimine ilişkin tanık ..., mağdur ... ve müşteki ...'ın hazırlık aşamasındaki beyanları ve olaya ilişkin inceleme ve tespit tutanaklarının çelişkili olduğu, suça konu aracın çalındığı ve bulunduğu zaman dilimi çelişki giderilecek şekilde tespiti ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suçun işlendiği zaman ve sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3760, Karar No: 2020/5445, Tarih: 12.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3760 E.  ,  2020/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada yaralanan davacının malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 17.08.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 235.028,88 TL'ye yükselterek bu bedelin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 235.028,88 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi tarafından, davacının %40 maluliyeti ve 12 aylık geçici işgöremezlik süresi için, gelirinin asgari ücret olarak esas alınmasıyla hesap yapan 17.05.2017 tarihli aktüer raporuna göre belirlenen tazminat hüküm altına alınmış; bu karara karşı, hem davacı hem de davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur. İstinaf Mahkemesi'nin 26.01.2018 tarihli kararıyla, davacının gelir araştırmasının eksik yapıldığı ve delillerin toplanmadığı gerekçesiyle dosyanın gönderildiği ilk derece mahkemesi tarafından, delillerin hiç toplanmamasının sözkonusu olmadığı ve kararda belirtilen eksikliklerin istinaf mahkemesince giderilebileceği gerekçesiyle aynı hüküm tesis edilmiş; bu hükme karşı davacı vekilinin yaptığı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf Mahkemesi'nin 26.01.2018 tarihli ilk dereceye gönderme kararından sonra yeniden yapılan istinaf başvurusu üzerine, İstinaf Mahkemesi'nce davacının SGK hizmet cetveli getirtilmiş ve 07.03.2019 tarihli aktüer raporu alınmış olup, anılan raporla davacının tazminat alacağı 327.964,89 TL. olarak hesaplanmış olmasına rağmen, ilk derece mahkemesi tarafından hükme esas alınan 17.05.2017 tarihli rapordaki hesaplamaların yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.