muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1469, Karar No: 2013/19, Tarih: 22.01.2013

Askeri yargıda ise; son sözün sanık müdafıine verilmesiyle yetinilmemekte, ilâveten huzurda bulunmayan sanığın ifadeleri de okunarak duruşma bitirilmektedir.

Gerçi Yargıtay içtihatlarına göre; huzurda bulunan sanığa son sözü sorulmamakla birlikte fiilen son sözü sanık söylemişse ya da sanık huzurda değilken sanık müdafii esas hakkında savunmasını yaptıktan sonra esaslı bir işlem yapılmamışsa bu durumun, kesin hukuka aykırılık oluşturmadığı belirtilmiştir. Fakat; Yargıtay CGK'nun 17.02.2009 günlü, 2008/1-172 esas ve 2009/26 sayılı son içtihadında özetle 'sanık huzurda bulunmuyorsa son sözün sanık müdafıine verilmemesi halinde savunma hakkının kısıtlanacağı belirtilmiştir' Bu içtihattan dönülmesini gerektirir bir durum olmadığını düşünüyoruz.

Bu kısa açıklamadan sonra somut olaya geçecek olursak;

Hükmün verildiği 21.01.2010 günlü oturumda, sanık huzurda değildir. Deliller ortaya konulduktan sonra, sırasıyla iddia makamı esas hakkındaki mütalaasını vermiş, daha sonra sanık müdafii esas hakkındaki savunması ile Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı diyeceklerini sorulmuştur. Bundan sonrasında ise, tutanağa geçirilen özgün biçimiyle;

'... Katılan vekilinden esas hakkındaki savunması ve esas hakkındaki mütalaaya karşı diyecekleri soruldu, mütalaya bir diyeceğimiz yoktur, sanığın cezalandırılmasını istiyoruz, dedi

Sanık olmadığından esas hakkındaki savunması ve esas hakkındaki mütalaaya karşı diyecekleri sorutamadı.

Sanık olmadığından son sözü sorulamadı

Dosya incelendi, araştırılması ve incelenmesi gerekli başka bir husus kalmadığı anlaşıldığından yargılamanın bittiği bildirildi Açık yargılamaya son verildi

Gereği düşünüldü... ' denilerek yâni, son olarak katılan vekilinin esas hakkında savunması ve mütalaaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra karar verilmiştir. Bu durumda, fiilen son sözün savunmaya verildiğini ya da sanık müdafiinden esas hakkındaki savunması ve mütalaaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra katılan vekilinin esas hakkında savunması ve mütalaaya karşı diyecekleri sorulduğu için, esaslı bir işlem yapılmadığını kabul etmeye imkân yoktur.

Kanaatimizce; böylelikle hem 5271 sayılı CMK'nın 216. maddesinin 1. fıkrasındaki sıraya, hem de aynı maddenin 3. fıkrasındaki son sözün savunmaya verilmesi prensibine riayet edilmemiş olup, bu durum; savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle 'kesin hukuka aykırılık nedeni'dir ve ilk derece mahkemesinin kararı bozulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle, çoğunluk görüşüne katılmıyorum." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle Özel Daire bozma kararının isabetli olduğu  yönünde karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05.06.2012 gün ve 7566-23198 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Açıklanan sebeplerle, çoğunluk görüşüne katılmıyorum." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle Özel Daire bozma kararının isabetli olduğu  yönünde karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05.06.2012 gün ve 7566-23198 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3901, Karar No: 2015/2649, Tarih: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3901 E.  ,  2015/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, alacak davası esnasında verilen ihtiyati haciz isteminden kaynaklanmaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/2461, Karar No: 2010/8334, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2461 E.  ,  2010/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazlara, hangi tarihte sulama kanalları yapılarak el atıldığı davalı idareden sorularak, varsa buna ilişkin belgelerin (ihale evrakları, yer teslim, geçici ve kesin kabul tutanakları vs. gibi) de aynı idareden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazlar toplulaştırma kapsamına alınıp alınmadığı, alınmış ve toplulaştırma işlemi bitmiş ise mevcut sulama kanallarının, kamu kesintisi olarak ayrılan bölümde kalıp kalmadığı, Tarım Reformu Genel Müdürlüğünden sorularak, buna ilişin belgelerin aynı idareden getirtilerek,

3-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday (sulu ve kuru ayrı olarak), mercimek ve pamuğun dekar başına verim miktarlarının ve 2009 yılına ilişkin ortalama masrafın İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12479, Karar No: 2019/7012, Tarih: 07.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12479 E.  ,  2019/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sağlık mesleği mensuplarının gerçeğe aykırı belge düzenlemesi

HÜKÜM : Beraat

Sahtecilik suçlarında mağdurun, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olması nedeniyle, sanıklara yüklenen “sağlık mesleği mensuplarının gerçeğe aykırı belge düzenlemesi” suçu yönünden, şikayetçi ...‘nün suçtan doğrudan zarar görmediği, bu nedenle hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, şikayetçi kurum adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/628, Karar No: 2019/7995, Tarih: 23.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/628 E.  ,  2019/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi;

Davacı, 21/09/2001 tarihinde terör mağduru olarak ... Belediyesi bünyesinde işe başladığını, davacının 3713 Sayılı Yasa kapsamında vazife malulü aylığı almakta olduğunu, işverenin 2001-2012 yılları arasında davacının bu hukuki statüsünü dikkate almaksızın 506 Sayılı Kanunun 3/II-C maddesindeki, "kanunla kurulu sosyal güvenlik kurumlarından malullük ve emekli aylığı almakta iken bu kanuna tabi sigortalı bir işte çalışanların 78. maddeye göre tespit edilen prime esas kazançları üzerinden 63. maddeye göre sosyal güvenlik destek primi kesilir.'' hükmünün yer aldığını, 63. maddenin ise, ''bu kanuna göre yaşlılık aylığı almakta iken çalışmaya başlayanların yazılı talepte bulunmaları halinde yaşlılık aylıklarının ödenmesine devam olunur. Ancak bunlardan 78. maddeye göre tespit edilen prime esas kazançları üzerinden %30 oranında sosyal güvenlik destek primi kesilir bu primin 1/4'ü sigortalı hissesi ve 3/4'ü ise işveren hissesidir'' hükmü olduğunu, 5510 Sayılı Kanunun 5. maddesinin ise 3713 Sayılı Kanuna göre aylık alan kişilerin aylıkları kesilmeksizin uzun vade sigorta kollarına tabi çalışacaklarını, ancak 4/a kapsamında çalışanlar hakkında sadece iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kollarının uygulanacağını, uzun vade sigorta kollarına tabi olmayı istemeleri halinde isteğin kuruma bildirildiği tarihi takip eden aybaşından itibaren haklarında uzun vadeli sigorta kolları prim uygulaması yapılacağının düzenlendiğini, 5510 Sayılı Kanunun geçici 14. maddesinde, davacı gibi olanlara sosyal güvenlik destek primi uygulanmaksızın C hükmünün uygulanacağını belirttiğini, 89. maddesinin ise yersiz olarak tahsil edilen primlerin ilgilisine iade edileceğini düzenlediğini, Yozgat İş Mahkemesinin 2014/11 Esas sayılı dosyası ile yanlış ve yersiz tahsil edilen primlerin Yozgat Belediyesinden iadesini talep ettiklerini, ancak husumet yanlış yönetildiğinden dolayı davanın reddedildiğini, akabinde davalı kuruma 09/12/2015 tarihli dilekçe ile dava konusu alacakların iadesi için başvurduklarını, ancak davalı Kurumun 14/12/2015 tarihli yazıları ile taleplerini reddettiğini, bu nedenle, haksız ve yersiz olarak kesilen ve davalıya yatırılan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 16.100,00 TL'nin yersiz kesilen her bir aylık primin ayrı ayrı davalı kuruma yatırıldığı tarihi (ödemeyi) takip eden aybaşı tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

B)Davalıların Cevapları;Davalı vekilinin 24/02/2016 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle: Kurumlarınca yapılan işlemlerin yasal düzenlemeler doğrultusunda yapıldığını, davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini arz ve talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı; Mahkemece 5510 Sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihine kadar sosyal güvenlik destek primi, bu tarihten sonra ise iş kazası ve meslek hastalığı sigortası uygulanması ve davacının prime esas kazancından kesilen yaşlılık, malullük ve ölüm sigortası primleri arasındaki farkın iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle "DAVANIN KABULÜ İLE; 1-16.100,00 TL’nin her bir aylık priminin ayrı ayrı davalı kuruma ödendiği tarihi takip eden aybaşı tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE " karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;“Görev malüllüğü aylığı alan davacının 506 sayılı Yasanın 3/II-C maddesi kapsamında uzun vadeli sigorta kollarından yararlanma talebine ilişkin ilk defa 12/01/2012 tarihinde dilekçe verdiği anlaşılmışsa da, davacı adına uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak işe giriş bildirgesi verilmesi ve işe giriş tarihinden itibaren tüm sigorta kollarına tabi prim kesilmesi, uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmak konusunda yazılı irade yerine geçeceği kabul edilmelidir. Davacıya ait sigorta hizmet cetvelinde, davacının 03/10/2011 ile 24/01/2012 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kollarından primlerin kesilerek Kuruma yatırıldığı anlaşılmakla, Kurumun sonradan davacının uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışmalarına iptal etmesi Anayasal sosyal güvenlik hakkının ihlali niteliğindedir. 506 sayılı Yasanın 84. Maddesi kapsamında yersiz bir prim ödemesi olmadığı, 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa kapsımında primlerin toptan ödenmesinin yasal koşulları da bulunmadığından primlerin iadesine dair mahkeme kararı usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular karşısında davanın reddi gerektiği anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.1-Davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca kabulü ile, 2-Yozgat İş mahkemesinin 31/10/2017 tarih ve 2016/55 esas ve 2017/294 karar sayılı kararının kaldırılmasına, yerine,

3-Davanın reddine," karar verilmiştir.

E) Temyiz Nedenleri, Davacı vekili;davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, yersiz prim kesintisi nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya 01/10/1998 tarihinden itibaren 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamında vazife malulü aylığı bağlandığı, davalı işveren tarafından 03/10/2001 tarihinde işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, sigorta hizmet cetveline göre davalıya ait işyerinden uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak 1 kodu ile çalışmalarının bildirildiği, davacının 23/02/2012 tarihli dilekçesi ile işe girdiği tarihten itibaren emekli olması için gereken prim kesintilerinin yapılması yönünde iradesini bildirmesi üzerine, 03/10/2001 ile 24/01/2012 tarihleri arası 1 kodu ile yapılan bildirimlerin iptal edilerek anılan dönemde yazılı talebi bulunmadığından SGDP tabi olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.506 sayılı Kanunun 3’üncü maddesinde; kanunla kurulu sosyal güvenlik kurumlarından malûllük veya emekli aylığı almakta iken bu Kanuna tabi sigortalı bir işte çalışanların 78’inci maddeye göre belirlenen prime esas kazançları üzerinden 63’üncü madde hükmüne göre sosyal güvenlik destek primi kesileceği, bunlardan kendi kanunlarına göre görev malûllüğü aylığı bağlanmış olanlar Kurumdan yazılı istemde bulundukları takdirde, haklarında istem gününü izleyen aybaşından itibaren malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının da uygulanacağı öngörülmüş ise de, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 14’üncü maddesinin c bendinde yer alan; “c)-2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna veya 2330 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak aylık bağlanmasını gerektiren kanunlara göre veya 5434 sayılı Kanunun 56 ve mülga 64 üncü maddelerine göre vazife malûllüğü aylığı almakta iken; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla çalışmaya devam edenler ile sonradan bu Kanuna tabi çalışmaya başlayacaklar için sosyal güvenlik destek primi uygulanmaksızın bu Kanunun 5'inci maddesinin (c) bendi hükümleri uygulanır.” Hükmü ile aynı kanunun 5”inci maddesinin “c” bendinde yer alan “Harp malûlleri ile 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna veya 2330 sayılı Kanun hükümleri veya 08/06/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunun 56'ncı maddesi uygulanarak aylık bağlanmasını gerektiren kanunlara göre vazife malullüğü aylığı bağlanmış malûllerden, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamında sigortalı olarak çalışmaya başlayanların aylıkları kesilmez. Aylıkları kesilmeksizin 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında çalışanlar hakkında uzun vadeli sigorta kolları, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında çalışanlar hakkında ise iş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulanır. İş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulananların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayı istemeleri halinde, bu isteklerini Kuruma bildirdikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren, haklarında uzun vadeli sigorta kolları da uygulanır.” hükmünü içermektedir

. İş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulananların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayı istemeleri halinde, bu isteklerini Kuruma bildirdikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren, haklarında uzun vadeli sigorta kolları da uygulanır.” hükmünü içermektedir.Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince; davacının sigortalılık hakkı üstün tutularak, uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak işe giriş bildirgesi verilmesi ve işe giriş tarihinden itibaren tüm sigorta kollarına tabi prim kesilmesi, uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmak konusunda yazılı irade yerine geçeceğinin kabul edileceği ve yersiz prim ödemesi olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine dair verilen karar yerinde ise de, davanın açılmasına davalı kurumun hatalı işlemi neden olduğundan davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması ve usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda yapılan açıklama gereğince; Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 20/11/2018 tarih 2018/1137 Esas 2018/2170 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6 numaralı bendinin tümüyle hükümden silinmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 23/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4521, Karar No: 2019/7489, Tarih: 16.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4521 E.  ,  2019/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ..... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, .....mahallesinde bulunan 1086 ada 14 parsel sayılı taşınmazda yeni bina nedeni ile yönetim planı tesis edildikten sonra ilk tesis edilen planın iptal edilerek yerine yeni bir yönetim planının tapuya tescil edildiğini, arsa sahiplerinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle şirket yetkilisi..... ve diğer şirket çalışanlarına düzenleme şeklinde vekaletname verdiklerini, bu vekaletnamenin resmi ve rutin işlerin yürütülmesi amacıyla verilmesine rağmen yönetim planı değişikliğinin de bu kişiler tarafından yapıldığının, şirket yetkilis....29/04/2016 tarih ve ....nolu başvurusu ile yönetim planı değişikliği yaptığını, bu işlem sırasında vekaletten azleden davacıların vekaletnamelerinin de kullanıldığını, yapılan işlemde gerekli çoğunluğun da sağlanamadığını, yetkisiz temsille yapılan işlemin kanununun emredici hükümlerine aykırı olması nedeniyle geçersiz olduğunu, dava konusu yönetim planı değişikliğinde kanuna ve imar mevzuatına aykırı hükümlerin bulunduğunu, yönetim planı değişikliğinin 2. maddesinde 2,7/7,9/d ve 12/a. maddelerinde kat karşılığı inşaat sözleşmesine, onaylı mimarı projeye, imar mevzuatına ve kanuna aykırı hükümlerin yer aldığını belirterek öncelikle yönetim planı değişikliğinin işlemin tümünün iptaline, planın tümünün iptalinin şart olduğu düşünülmez ise 2,7/7,9/d ve 12/a. maddelerinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, "...." adresinde bulunan ..... sokak 39 nolu apartmanın 20/04/2016 tarihli yönetim planı değişikliğine ilişkin 2, 7/7, 9/d, 12/a maddelerinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ..... Hukuk Dairesi 2018/119 E. - 2019/144 K. sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar vermiş, verilen bu karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava yönetim planının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının davalı ...'e yükletilmesine 16/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10941, Karar No: 2013/17347, Tarih: 21.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10941 E.  ,  2013/17347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.