muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2952, Karar No: 2025/1290, Tarih: 12.03.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Teknik bilirkişi raporunda (A1) ile gösterilen ve 1081 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan bölüm ile 710 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesi ve ekindeki krokiye göre davaya konu edilmediği, 1080 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı belirlenen ve bilirkişi raporunda kırmızı renk ile gösterilen bölümün tapulu taşınmaz sınırları içerisinde yer almakta olup tapulu taşınmazlar üzerinde yürütülen zilyetliğin hüküm ifade etmesinin mümkün olmadığı, ayrıca davacının bu bölümde kazanımı sağlayacak, ekonomik amaca uygun bir zilyetliğinin bulunmadığı, bilirkişi raporunda (B), (B1), (B2) ile gösterilen tescil harici alanlar yönünden ise alınan raporlar, keşif tutanaklarına yansıyan hakim gözlemi, dosyada bulunan fotoğraflar ile diğer delillerden bu bölümlerin dere, yamaç ve kıyı niteliğini haiz oldukları, bu nitelikleri ile özel mülkiyete konu edilemeyecekleri, dosya kapsamında alınan raporların çelişmediği, ayrıca davacının bu bölümler üzerinde kazanımı sağlayacak, ekonomik amaca uygun bir zilyetliğinin de bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesine göre, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel suların tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığı, dava konusu taşınmaz bölümlerinin kıyı, yamaç, tepe ve dere yatağı niteliğinde olduğu, bu nitelikteki yerlerin tapuya tescil edilmesi mümkün olmadığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun da esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların 20 yılı aşkın süredir, babasından intikalle zilyetlik ve tasarrufunda olduğunu, imar ve ihya ederek kullandığını, taşınmazların 1988 yılı hava fotoğrafına göre sürülü vaziyette olduğunun bilirkişi raporu ile belirlendiği, ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazlardan otundan istifade edilmek suretiyle biçenek olarak tasarruf edildiğinin tespit edildiği, yine 710 parselin açıkça dava konusu edildiğini buna rağmen bu taşınmazın davaya konu edilmediği belirtilerek davanın reddine hükmedildiği; öte yandan 1080 parsel sayılı taşınmazın yıllardır davacı tarafından ekilip biçildiğini, tescil harici bölümlerin ot biçmek suretiyle kullanıldığı, bu bölümlerin eğiminin fazla olması nedeniyle niteliğinin yanlış belirlendiğini, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, vakıanın aydınlatılması için yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek re'sen gözetilecek sebeplerde dikkate alınarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların bazı kısımlarının sürülü olduğu, bazı kısımlarının ise ağaç ekilmek suretiyle kullanıldığı, yine mahalli bilirkişi beyanlarıyla da taşınmazların davacının babası tarafından kullanıldığının belirlendiği, Mahkemece dava konusu taşınmazın zilyetlikle tescili istenebilir bölümlerinin tam olarak araştırılmadığı ve taşınmazın tamamının tescil harici bırakılması gereken yerlerden olduğu kabul edilmek suretiyle Hazine adına tescil talebinin reddedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın Hazinenin talebinin reddine dair kısmı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili isteğine ilişkindir.

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 17 ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddelerinde; orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici taşınmazlardan imar-ihya edilerek dava tarihine kadar 20 yıl süreyle çekişmesiz, aralıksız, malik sıfatıyla ve ekonomik amaca uygun bir zilyetliğe konu edilenlerin zilyetleri adına tescil edilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda; davacının dava dilekçesi, dilekçe ekinde sunduğu/dayandığı kroki ile yapılan keşifler sonucu alınan raporlardan, dava konusu edilen bölümlerin Van ili, Tuşba ilçesi, ... Mahallesi kadastro çalışma alanında bulunan ve 30.10.2020 tarihli fen bilirkişisi raporunda yeşil çizgi ile taralı bölümün içinde kalan, aynı raporda (B), (B1), (B2) ile gösterilen tescil harici alanlar ile yine 1080 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı belirlenen (1080 parsel sayılı taşınmaz ile çakışan) ve kırmızı renk ile gösterilen alan olduğu anlaşılmaktadır.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz eden davalı Hazine 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15554, Karar No: 2023/157, Tarih: 17.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15554 E.  ,  2023/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Etrafı telle çevrili inşaat alanının dışına sokağa bırakılmış 50\*2.5 metre uzunluğunda 8 adet plywood ve 1 adet ... demir direğin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından çalınması nedeniyle; 2015/4653 Soruşturma numaralı iddianameyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 141/1, 35/3, 53. maddeleri gereğince, 2015/5117 soruşturma numaralı iddianameyle sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-e, 53. maddeleri gereğince kamu davalarının açıldığı, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/217 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararıyla ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/207 Esas sayılı dosyası arasında, şahsi, hukuki ve fiili bağlantı bulunduğundan dosyaların birleştirilmesine,

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ,31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın suça konu malzemeleri sokakta açıkta atıl vaziyette bularak hurda mahiyetinde aldığına, hırsızlık kastının bulunmadığına, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine sanık hakkında beraat kararının verilmesine, katılanın zararının soruşturma evresinde giderilmesi nedeniyle sanık hakkında,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiğine ve hüküm kurulurken sanığın şahsi ve ekonomik durumu gözetilmeyerek hapis cezasına hükmedilmesine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...’in süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...’in süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ve suça sürüklenen çocuğun 17.03.2015 tarihinde saat 12.30 sıralarında etrafı telle çevrili temeline yeni başlanılan inşaat alanının dışında sokakta korunaksız olarak bırakılan 50\*2.5 metre uzunluğunda 8 adet plywood ve 1 adet ... demir direği sürdükleri at arabasına koyarak olay yerinden uzaklaştıkları, yapılan ihbar üzerine çevrede yapılan araştırmada olay yerinin bulunduğu sokaktan farklı sokak üzerinde sanığın ve suça sürüklenen çocuğun yakalandıkları, at arabasında bulunan suça konu malzemelerin katılana teslim edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ve suça sürüklenen çocuğun nasıl yakalandıklarına dair ayrıntılı anlatımın kolluk görevlilerince 17.03.2015 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık ve suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında söz konusu malzemeleri inşaat alanından almadıklarını, söz konusu malzemelerin sokakta atıl vaziyette olduğunu, hırsızlık kasıtlarının bulunmadığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suçun Manevi Unsurunun Gerçekleşmediği Yönünden

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun inşaatlarda kullanıldığı bilinen 8 adet plywood kalıplarını ve 1 adet ... demir direğin atıl durumda olmadığını bilebilecek durumda oldukları sanık ...'ün aşamalarda alınan savunmalarında kendisine ev yapmak için malzemeleri aldığını beyan ettiği de nazara alındığında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Etkin Pişmanlık Yönünden

Kolluk görevlilerince 17.03.2015 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre; katılanın, inşaatta kullandıkları malzemelerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından alındığını öğrenmesi üzerine olay yerinde gördüğü kolluk kuvvetlerin aracına binerek çevrede yaptıkları araştırma neticesinde sanık ve suça sürüklenen çocuğun bulunduğu at arabasında suça konu malzemeleri görerek yapılan müdahale sonrasında malzemeleri teslim aldığı nazara alındığında iadenin kolluk görevlilerince gerçekleştirildiği, sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir rızai iadenin bulunmaması sebebiyle hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Şahsi ve Ekonomik Durum Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50 inci maddesinin birinci fıkrasında kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin belirtildiği, 49 uncu maddenin ikinci fıkrasında hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezası olduğu nazara alındığında sanığa hükmedilen sonuç cezanın seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Diğer Hukuka Ve Usule Aykırılıklar Yönünden

1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine “Ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin, infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemine uyan suç vasıfları ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2022 tarih ve 2022/6-28 -2022/187 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 18.03.2015 tarihli iddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35 inci maddesinin uygulanması talep olunduğu halde, ek savunma hakkı verilmeden ilgili maddenin uygulanmaması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde A,B,C paragraflarında ve D paragrafının 1 ve 2 numaralı bentlerinde açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2015/207 Esas, 2016/356 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (D) paragrafının 3 numaralı bendinde açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2015/207 Esas, 2016/356 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1275, Karar No: 2021/8129, Tarih: 04.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1275 E.  ,  2021/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), çocuğun cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve Yusuf'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 18.03.2013 tarihli raporda mağdurede tramva sonrası stres bozukluğu tespit edilmesinden dolayı ruh sağlığı bozulmakla birlikte bu bozukluğun hile, şiddet veya zorlama olmaksızın mağdurenin erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği dolayısıyla bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının bildirilmesi karşısında, sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ... yönünden hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58-61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanunun 102-105. maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanunun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık ...'nin aşamalarda mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunması, mağdure ifadesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Sanık ...'nin aşamalarda mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunması, mağdure ifadesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8416, Karar No: 2023/6145, Tarih: 13.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8416 E.  ,  2023/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/6 E., 2023/248 K.

...

KARAR : Kısmen kabul kısmen ret

Taraflar arasındaki ev eşyalarının aynen, mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili ve katkı payı alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin subay olduğunu, müvekkilinin kazancı ile satın aldığı ev ve arabanın davalı eşine duyduğu sevgi ve güven nedeniyle davalı kadın adına tescil edildiğini belirterek; evin ve aracın eşler arasında hakkaniyete uygun paylaştırılmasını ve müvekkili tarafından alınan tüm ev eşyalarının müvekkiline iadesini, mümkün olmadığı takdirde 150.000,00 TL tazminatın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı erkek vekili cevaba cevap dilekçesinde; davalı kadının çalışmasının birkaç ... ibaret olduğunu, asgari ücretle çalıştığını, müvekkilinin gelirinden tasarruf ederek ev ve araç satın aldığını, müvekkilinin evden sadece günlük kullanım maksadı ile kişisel eşyalarını aldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kaydıyla 150.000,00 TL katkı payı alacağı talep ettiklerini belirterek; evin güncel bedeli, boşanma dava tarihinden itibaren taşınmazdan hakkaniyete uygun yaralanma bedeli, aracın davalı tarafından kullanıldığından değer kaybı da gözetildiğinde aracın alımındaki katkının iktisap tarihindeki değeri ile ev eşyalarının güncel değeri üzerinden katkısı oranındaki tutarın müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

3. Davacı erkek vekili 11.07.2007 havale tarihli ıslah dilekçesinde; evin bilirkişi marifeti ile tespit edilecek güncel bedeli, boşanma dava tarihinden itibaren bilirkişi tarafından belirlenecek 2005 yılına ilişkin 3.600,00 TL, 2006 yılına ilişkin 7.200,00 TL ve 2007 yılına ilişkin 750,00 TL olmak üzere dava sonuna kadar tahakkuk edenecek taşınmazdan hakkaniyete uygun yaralanma bedeli, aracın davalı tarafından kullanıldığından değer kaybı da gözetildiğinde aracın alımında 2 yaşında olması nedeniyle 2 yaşında aynı model aracın rayiç bedeli olan 18.000,00 TL değerinin, listede belirtilen 35.000,00 TL değerinde ev eşyalarının bilirkişi tarafından belirlenecek güncel değerinin müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

4. Davacı erkek vekili 17.09.2008 tarihli (11) nolu celsede; aracın satış bedeli olan 12.053,00 TL'yi kabul ettiklerini, yeniden bilirkişi incelemesine gerek olmadığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

4. Davacı erkek vekili 17.09.2008 tarihli (11) nolu celsede; aracın satış bedeli olan 12.053,00 TL'yi kabul ettiklerini, yeniden bilirkişi incelemesine gerek olmadığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; evin ve aracın mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiğini, alınmasında davacının katkısının olmadığını; aracın müvekkilinin babası tarafından hediye olarak alındığını, davacının müvekkili hatta ortak çocuğa ait eşyaları dahi götürdüğünü, müvekkilinde sadece tespit dosyasında tespit edilen eşyaların bulunduğunu, bunların davacı tarafından götürülmediğinden müvekkiline ait olduğu anlamına geldiğini, müvekkilinin çalıştığını, davacının ayrı yaşadıkları dönemde müvekkiline para gönderdiğini ispatlamadığı sürece eşyaların bedellerini ödediğinin kabul edilemeyeceğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı kadın vekili ikinci cevap dilekçesinde; davacının söz konusu malların edinilmesine katkısının olmadığını, müvekkilinin kazancı ve babasının yardımı ile alındığını, müvekkilinin kazancının yüksek olduğunu belirterek; davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı kadın vekili 17.09.2008 tarihli (11) nolu celsede; aracın satış bedeli olan 12.053,00 TL'yi kabul ettiklerini, yeniden bilirkişi incelemesine gerek olmadığını beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Dava, boşanma davası ile birlikte açılmış olup boşanma davasından 11.04.2006 tarihinde ayrılmasına karar verilmiştir.

2. Mahkemenin 13.06.2012 tarih ve 2006/497 Esas ve 2012/406 Karar sayılı kararı ile, tarafların gelir durumları, dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ve açıklanan nedenlerden dolayı davacı erkeği eve katkısının 42.376,00 TL, araca katkısının ise 5.917,00 TL olduğu, 2002 yılından önce alınan ve davacıya ait olduğu tespit edilen eşyaların değerinin bilirkişiye tespit ettirildiği, avize, koltuk takımı, buzdolabı ve aynanın aynen, olmadığı takdirde 880,00 TL olan bedelinin 2002 yılından sonra alındığı anlaşılan edinilmiş mal hükümlerine tabii olan gardrop ve kanepe bedeli olarak da 100,00 TL alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, ev ile ilgili olarak 42.376,00 TL, araç ile ilgili 5.917,00 TL olmak üzere toplam 48.293,00 TL katkı payı alacağının ıslah tarihi olan 11.07.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile, tasfiye konusu edilen eşyalardan avize, koltuk takımı, buzdolabı ve aynanın aynen, olmadığı takdirde bedelleri olan 880,00 TL, 2002 yılından sonra alındığı anlaşılan gardrop ve kanepe bedeli 100,00 TL olmak üzere toplam 980,00 TL tazminatın ıslah tarihi olan 11.07.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin ve diğer tüm istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili ve davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.