muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2124, Karar No: 2006/3816, Tarih: 31.03.2006

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumları ayrı ayrı olacağından dava konusu bu parsellerle bağlantısı sağlanmadan bir başka dava nedeniyle alınan rapor eldeki dava açısından emsal olamaz. Kaldı ki, uygulama aynı vakfiye kapsamındaki bir kısım yerlerin sahih bir kısım yerlerinde gayrisahih kabilinden vakıf olabileceğini ortaya koymuştur.

Davada, vakıf şerhinin terkini istendiğinden taşınmazlar üzerindeki kaydın taviz bedeli ödenmesi gerekmeyen bir vakfa ait olduğunu isbat yükü bunu iddia eden davacıya düşer. Bu iddia ancak, tapu kaydı, evkaf idareleri, şeriye mahkemeleri veya mütevelillerce tutularak daha sonra tapu idarelerine aktarılan defter kayıtları, vakıf defterine işlenen vakıfnameler ile kanıtlanabileceği gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde belirtilen belgelerden olduğu uygulamada kabul edilen deftere işlenmemiş vakıfnameler, muteber mütevelli ve temessük senetleri, evkaf idarelerince tutulan sair defterler ile de kanıtlanabilir.

Bilindiği gibi, konusu mülk arazi ve diğer mülk olan menkul ve gayrimenkul mallar sahih vakıflardır. Bu malların tüm tasarruf hakları rekabesi (kuru çıplak mülkiyeti) vakfa aittir. Vakfın bir başka türü de, devlete ait (miri) arazi üzerinde padişah yada onun izin verdiği kişi tarafından kurulmuş gayri sahih vakıflardır. Gerek sahih, gerekse sahih olmayan türdeki ..., önceleri vakfı tarafından tamir veya yeniden yaptırılırken zamanla vakfın buna gücü yetmemesi nedeniyle mukataa ve icareteyn usulü doğmuştur. Mukataada; vakıf taşınmaz, kendi olanaklarıyla vakıf tarafından inşa ve onarılmasının mümkün olmaması sebebiyle bina yapmak, ağaç bağ kütüğü veya bağ çubuğu dikmek ve bunların durması karşılığında vakfa her sene maktu bir zemin kirası ödemek suretiyle kiralanmış, bu suretle yapılan bina ve dikilen ağaçlar yapanın veya dikenin malı sayılmış ve ölümü ile de bunların mirasçılarına geçeceği mukaatanın yani kira karşılığının verildiği sürece mukavelenin fesh edilmeyeceği ve arazi üzerine yapılan muhtesatın kaldırılamayacağı kabul edilmiştir. İcareteynde ise, yok olan vakıf binalarının yeniden inşası için bir tür süresiz kiraya benzeyen usul oluşturulmuş, kiracıdan kıymetine eşit “müeccele” denilen peşin bir bedel alınıp harab olan bina vakıf tarafından yeniden tamir ettirilerek her sene “muaccele” adı verilen küçük bir bedel karşılığı süresiz olarak kiracılarına bırakılmıştır. Kira parasını ödeyerek hak kazanan kimseye ise mutasarrıf denilmiş, tasarruf hakkı da ölümle mirasçılarına intikal ettirilmiştir.

2762 sayılı ... Yasasının yürürlüğü ile vakıfa ait taşınmaz malların incareteyne veya mukataaya bağlanması yasaklanmış ve eskiden konmuş olanlarında tasfiyesi için hükümler getirilmiştir. Gerçekten anılan yasanın 27, 29 ve 30. maddelerinde özetle “...mukataalı toprakların ve icareteynli taşınmazların mülkiyetlerinin 20 misli bir taviz karşılığında mutasarrıflarına geçirileceği, 10 yıl içinde taviz verilmek yoluyla icareteyn ve mukataa kayıtları terkin edilmemiş olanlarının mülkiyetinin ise 10 yıl sonunda kendiliğinden mutasarrıfına geçeceği vakfın hakkının ivaza dönüşerek taşınmazın tamamının ivaz karşılığında birinci derecede ve birinci sırada ipotekli sayılacağı, ayrıca tavizler tamamen ödenmedikçe o mallar üzerindeki temliki tasarrufların tapu dairelerince tescil olunamayacağı...” öngörülmüştür. Burada belirtilmelidir ki; vakıf malın mülke dönüşümü ve mutasarrıfına intikali için alınan taviz bedeli icare ve mukataa karşılığı olup, bedel ödenmedikçe o mal üzerinde temliki tasarruf tapu idaresince tescil edilemeyeceğinden bunu (taviz bedelini) “gayrimenkul mükellefiyeti” (M.K. m.849) olarak anlamak gerekir. Yine, burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorun da; üzerinde vakıf şerhi taşıyan tapu kayıtları kapsamındaki tüm taşınmazlar için taviz bedeli ödenip ödenmeyeceği meselesidir. Uygulamada, çekişme konusu taşınmazların taviz bedeline tabi olup olmadığının tesbitinde, kayıtlardaki vakıf şerhlerinin şeklinden çok içerdiği hakkın mahiyetinin tesbiti gerekeceği kabul edilmektedir.

1274 tarihli Arazi Kanunnamesinin 4.maddesinde araz-i mevkufenin iki kısım olduğu bunlardan birincisinin sahihhan araz-i memlukeden (mülk arazi) iken şeri usullere göre vakfedilmiş olan sahih ...; ikincisinin ise tahsisat kabilinden (gayri sahih, irsat kabilinden) ... olduğu belirtilmiştir. Tapu kaydında vakıf şerhi bulunan bir taşınmazın taviz bedeline tabi sahih mukaatalı veya icareteynli bir vakıf olduğunun söylenebilmesi için Arazi Kanunnamesinin 121. maddesinde belirtildiği üzere öncelikle bu taşınmazın vakfedenin özel mülkü olması gerekir. Osmanlı Hukukunda mülk arazi dört türden oluşmaktadır:

a- Eski köy ve kasaba sınırları içinde bulunan arsalarla bunların kenarlarında bulunan ev ve benzeri gibi oturmaya yarayan yerleri tamamlayan yarım dönüm tutarındaki yerler,

b- Sahih temlikle ve kamu yararı amacıyla üçüncü bir kişiye temlik edilen miri arazi.

c- Öşürlü arazi,

d- Haraçlı arazi,

a- Eski köy ve kasaba sınırları içinde bulunan arsalarla bunların kenarlarında bulunan ev ve benzeri gibi oturmaya yarayan yerleri tamamlayan yarım dönüm tutarındaki yerler,

b- Sahih temlikle ve kamu yararı amacıyla üçüncü bir kişiye temlik edilen miri arazi.

c- Öşürlü arazi,

d- Haraçlı arazi,

Yukarıda sayılan dörttür araziden olan bir taşınmazın vakfedilmesi halinde sahih bir vakıftan ve bu taşınmaz daha sonra icareteyn veya mukaataya bağlanmış ise tavize tabi taşınmazdan söz etmek mümkündür. Tahsisat kabilinden (gayrisahih) vakıf ise Arazi Kanunnamesinin4.maddesinde “Araz-i miriyeden bilifarz selatini uzam hazeraatının veyahut bizzat izni ile aharlarının vakfeylemiş olduğu arazidir ki bu misillu arazinin vakfiyeti yalnız araz-i miriyeden bir kıta-i müfrüzenin aşar ve rüsumatı misillu menafii miriyesi tarafa saltanatı seneyeden bir cihete tahsis demek olduğundan bu makule araz-i mefkufe evkafı sahihden değildir.” şeklinde tarif edilmiştir. İşte tahsisat kabilinden olan bu vakıflarda hiçbir şekilde bedel ödenmesi gerekmez. Çünkü, bu tür vakıflarda vakfedilen şey vakfedenin kendi mülkü değildir. Burada yapılan Sultan veya bizzat izin verdiği kişi tarafından miri arazinin belirli bir kısmının aşar ve rusumatı (resimleri ve vergileri) gibi gelirinin belli bir amaca tahsis edilmesidir.

Her ne kadar ... Yasasının 27.maddesindeki taviz bedeli hükmü, sahih olmayan ... yönünden konuya tam bir açıklık getirmemiş ise de, 17 Şubat 1341 tarih, 552 sayılı Aşar’ın ilgası ve Yerine İkame Edilecek Mahsulatı Arazi Vergisi Hakkındaki kanunla devlet gerek öşür ve gerekse bedel-i öşür mukataasından vazgeçmiş taşınmazın vakıfla ilgisi kesilmiştir. Bu itibarla “aşar ve rusumatı vakıf ve tahsis edilmiş” taşınmazlar için taviz bedelinin alınamayacağı açıktır. Esasen bu yönde gerek uygulama, gerekse doktrinde tam bir görüş birliği mevcuttur. Söz konusu madde 4.4.1995 tarih, 4103 sayılı yasa ile (sahih, gayrisahih tahsisat kabilinden vb. mevcut mukataalı toprakların veya icareteynli gayrimenkulların mülkiyetleri, bu gayri menkul hakkında illerde defterdarlık, ilçelerde mal müdürlüğü kıymet takdir komisyonunca takdir edilerek rayiç bedellerinin yüzde elli oranında hesap edilecek taviz karşılığında mutasarrıfına geçirilir. Taviz bedeli ödenmeden ortaklığın giderilmesi veya cebri icra yoluyla satışı yapılacak gayrimenkullerin taviz bedelinin hesaplanmasında satış bedeli esas alınır.) Şeklinde değiştirilmişse de; Aşar ve rusumatı vakıf ve tahsis edilmiş taşınmazların yukarıda belirtilen nedenlerle bu madde kapsamına girmediği kuşkusuzdur.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır. Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Medeni Hukuk Ana Bilim Dalında akademik kariyer sahibi kişilerden oluşacak kuruldan rapor alınmalı sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Kararın bütün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; Bu tür davalarda harç ve avukatlık ücretinin dava değerine bakılmaksızın maktu tayini ve takdiri gerekir. Bu yön gözardı edilerek harç ve avukatlık ücretinin nisbi tarife uyarınca tayin edilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle; hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 31.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/164, Karar No: 2025/5994, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/164 E.  ,  2025/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/443 Esas, 2024/250 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 3. Tüketici Mahkemesinin 04.06.2024 Tarihli ve 2023/144 Esas, 2023/229 Karar Sayılı Kararı

Davaya konu uyuşmazlığın kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan zararın tazmini talebine ilişkin olduğu, bu uyuşmazlıkta kesin yetki kuralının söz konusu olmadığı, sigortalının aracındaki hasarın (haksız fiilin) Mersin ili, Tarsus ilçesinde meydana geldiği, davacının ikamet adresinin de Mersin ili, ... olduğu, davalı şirketin adresinin İstanbul/Beyoğlu olduğu, davacının davasını yukarıda yer verilen yasal düzenlemelerdeki yetkili yerlerden birinde açmadığı, davalının ise süresinde sunmuş olduğu cevap dilekçesi ile yetki ilk itirazında bulunarak İstanbul Mahkemeleri yönünde seçimlik hakkını kullandığı görülmekle Mahkememizin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul Nöbetçi Tüketici Mahkemesi olduğunun tespitine.

B. Hatay 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 14.03.2022 Tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/77 Karar Sayılı Kararı

Cevap dilekçesinin ve yetki itirazının süresinde sunulmadığı, kesin yetkinin de bulunmadığı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki ilk itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkemenin yetkili hâle geleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, kasko poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye

mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 nci maddesi şöyledir:

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

6.Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları C.8. maddesinde;

"Bu sigorta sözleşmesinden doğan anlaşmazlıklar nedeniyle sigortacı aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme, sigorta şirketi merkezinin veya sigorta sözleşmesine aracılık yapan acentenin ikametgahının bulunduğu veya rizikonun gerçekleştiği yerde sigortacı tarafından açılacak davalarda ise davalının ikametgahının bulunduğu yerde.."

C. Değerlendirme

1. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

2. Somut olayda, davacı tüketicinin yerleşim yerinin ise dava tarihi itibariyle Tarsus/Mersin olduğu, sigorta sözleşmesine aracılık yapan acentenin ikametgahının Mersin olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, seçimlik hakkını kullanarak açıldığı Mersin 3.Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Somut olayda, davacı tüketicinin yerleşim yerinin ise dava tarihi itibariyle Tarsus/Mersin olduğu, sigorta sözleşmesine aracılık yapan acentenin ikametgahının Mersin olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, seçimlik hakkını kullanarak açıldığı Mersin 3.Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 3.Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10346, Karar No: 2013/15035, Tarih: 19.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/10346 E.  ,  2013/15035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın seyyar tezgahta bandrolsüz CD sattığından bahisle dava açılmışsa da; gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında;olay günü babasının esnaf dükkanının bulunduğu sokakta CD'lerin olduğu tezgahın başında önceden tanıdığı arkadaşı ile konuşurken polislerin geldiğini, ne olduğunu anlayamadan diğer çocukların kaçtığını, ekonomik durumlarının iyi olduğunu belirterek durumu açıklamaya çalıştığını ancak tezgahın başında bulunması nedeniyle hakkında tutanak düzenlediklerini ifade etmiştir.

Tutanak mümzileri dinlenmiş; soruşturma aşamasında olay tutanağının doğru olduğunu belirtmişlerse de mahkemedeki ifadelerinde, çevrede korsan CD satış yerlerini kontrol ederken tezgahın başında 4 kişi gördüklerini, ayrıca müşterilerinde bulunduğunu, kendilerini daha önceden tanıyanlardan birinin bağırması üzerine 3 kişinin kaçtığını sanığın kendilerini tanıyamadığını bunun üzerine hakkında tutanak düzenlediklerini, çevredeki esnafın tezgah sahibinin sanık olmadığını belirterek sanığı kendilerinden almaya çalıştıklarını söylemişlerdir.Yine dinlenen savunma tanıkları da sanığın babasının beyaz eşya ticareti ile uğraştığını, ekonomik durumlarının iyi olduğunu daha önce tezgahta CD satarken hiç görmediklerini,olay esnasında diğer çocukların kaçması nedeniyle orada kalan sanıktan şüphelenildiğini ifade etmiş olmaları karşısında;

Olay günü sanığın bandrolsüz CD sattığına dair kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6773, Karar No: 2017/110, Tarih: 10.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/6773 E.  ,  2017/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dosya içerisinde, davacı ile davalı ...’nın taraf olduğu Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/193 Esas sayılı tapu iptal tescil davasına ilişkin dosya ile ilgili bilgi ve belgeye rastlanamadığından, söz konusu dosyanın temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6773, Karar No: 2012/8662, Tarih: 02.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6773 E.  ,  2012/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 326 ada 139 parsel sayılı 348,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, irsen intikal ve taksim nedeniyle ölü olduğu belirtilerek ... adına tespit dilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7909, Karar No: 2022/12457, Tarih: 27.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7909 E.  ,  2022/12457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan hakkında kamu davası açılan sanıklar ... (...) ve ... (...) hakkında, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2016 gün ve 2015/197 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile; TCK 151/1, 152/2-a, 62, 52. maddeleri uyarınca 3320 TL adli para cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği, hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... (...) müdafii tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 05.07.2022 gün ve 2021/14806 Esas, 2022/10734 Karar sayılı kararının (II) nolu bölümünde sanık ... (...) hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Bozma kararı verildiği, (I) nolu bölümünde ise “O yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... (...) ve ... (...) hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 1412 sayılı CMUK'nun 310., 5235 sayılı Kanunun 20/1, 5271 sayılı CMK'nın 38, 260/3 ve 291. maddeleri gereğince, yokluğunda karar verilen “Görüldü Savcısı'nın, 05.08.2017'den önce verilen o yer veya mülhakat asliye ceza mahkemesi kararlarını temyiz süresinin, kararı temyize hakkı olan diğer süjelerle eşit biçimde ve tebliğden itibaren bir hafta olması ve inceleme konusu olayda, UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 gün, 2015/197 Esas ve 2016/93 Karar sayılı kararının 08.02.2016 tarihinde hakim tarafından imzalanarak, Görüldü Savcısı ekranına gönderildiği, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından ıslak imza ile 08.02.2016 tarihinde görüldüsü yapıldıktan sonra 16.08.2016 tarihinde temyiz dilekçesi gönderildiğinin anlaşılması karşısında, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz tarihinin CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra olduğu anlaşılmakla; temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak reddine,” karar verildiği, bu red karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/09/2022 gün ve İtiraz-15-2016/378550 sayılı yazıları ile “ ...O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin süresinde olup olmadığı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere, 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir.

1412 sayılı CMUK'da olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.