muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9478, Karar No: 2022/7917, Tarih: 15.06.2022

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11148, Karar No: 2023/794, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11148 E.  ,  2023/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Adıyaman ili, ... ilçesi, ... köyü 124 ada 8 parsel (eski 944 parsel) sayılı taşınmazın 17.282,68 m²lik kısmı için daimi irtifak hakkı bedelinin; 100,00 m²lik kısmı için direk yeri mülkiyetinin kamulaştırma bedelinin tespiti ile müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, birim m² fiyatları ve objektif değer artışının yüksek tutulduğunu, bedelin kıymet takdir raporundan daha fazla hesaplandığını, objektif değer artışına sebep olarak gösterilen mazeretlerin yersiz olduğunu, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğunu, kaldırma kararı öncesi idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek kurulan mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, birim m² fiyatları ve objektif değer artışının yüksek tutulduğunu, bedelin kıymet takdir raporundan daha fazla hesaplandığını, objektif değer artışına sebep olarak gösterilen mazeretlerin yersiz olduğunu, davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36647, Karar No: 2014/4812, Tarih: 17.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/36647 E.  ,  2014/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

CMK’nın 328. maddesi gereğince, kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre, 500 TL vekalet ücretinin sanık ...’ten alınarak katılan ...'a ve yine 500 TL vekalet ücretinin sanık ... ve ...'ten alınarak katılan ...’a verilmesine" ibaresinin hükme eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler bu bağlamda ONANMAK suretiyle davanın esasına 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8975, Karar No: 2013/23301, Tarih: 09.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/8975 E.  ,  2013/23301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde büyü bozmak bahanesi ile evine giren kişilerin, ziynet eşyalarını çaldıklarını beyan eden katılanın şikayeti üzerine yürütülen soruşturmada, sanıkların katılanın fotoğraf teşhisi ile tespit edildiği ve haklarında kamu davası açıldığı, sanıkların yargılama aşamasında yakalandıkları ve savunmalarında atılı suçu kabul etmedikleri, dosyada mevcut tutanaklardan, olay tarihinde katılanın yanında tanıklar...ile ...'in de bulunduğu, ancak bu tanıkların yargılama aşamasında dinlenmediği gibi teşhise de katılmadıklarının anlaşılması karşısında; ... ile ...isimli tanıkların duruşmaya çağrılarak dinlenip, sanıkların dosyada bulunan fotoğrafları tanıklara gösterilip teşhis işlemi yaptırıldıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıkların katılanın teyzesinin evine gelerek kapı zilini çaldıkları, mevlitleri olduğunu söylemek suretiyle para istedikleri, bu sırada sanık ...'nun evde bulunan özürlü çocukta büyü olduğunu ileri sürerek büyüyü bozabileceğini ifade ettiği, yumurta istediği ve içerisinden muska çıkarır gibi yaptığı, katılanı bu şekilde büyü konusunda inandırdıkları, ardından da katılanı evlenince ayrılacağı ve sıkıntılar çekeceği, takılarında büyü bulunduğu konusunda da kandırarak katılanın evine kadar birlikte gittikleri, katılanın takılarını vermesi üzerine de sanık ...'in bunları bohçaya sardığı, dua okur gibi yapıp dolaba koyduğu, sonra evden hep birlikte çıktıkları, katılanın yolda durumu anladığı ve eve dönüp dolaba baktığında takılarının yerinde olmadığını gördüğü, daha sonra sanıkların benzer bir olaydan dolayı yakalandıklarında fotoğraftan her ikisini teşhis ettiği, sanıkların katılanın iradeseni yanıltarak takıları almaları ve bohçaya koyarken el çabukluğu ile bohçadan çıkarmaları şeklinde gerçekleşen eylemde üstte veya elde taşınan eşyanın özel beceri ile alınması söz konusu olmadığı halde TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5745, Karar No: 2021/15856, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5745 E.  ,  2021/15856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... 1. Çocuk Mahkemesinin 12/02/2014 tarih, 2012/1080 Esas ve 2014/99 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk ...hakkında ise hırsızlık suçundan mahkûmiyete karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 14/02/2018 tarihli ve 2016/13268 Esas, 2018/1991 Karar sayılı ilamı ile incelenerek bozma kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden ihbar üzerine yapılan yargılama sonucu kurulan hüküm yönünden ise dosyanın Dairemize temyiz incelemesine geldiği anlaşılmakla; dosyalar arasında bulunan bağlantı sebebiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 13. Ceza Dairesine ait olduğu, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 03.11.2020 tarihli kararı ile 13. Ceza Dairesi’nin 01.12.2020 tarihinde kapatılmasına ve bakmakta olduğu tüm işlerin 6. Ceza Dairesi’ne devrine karar verildiği, bu nedenle temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6622, Karar No: 2016/11401, Tarih: 29.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6622 E.  ,  2016/11401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/11/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar vekili Av.... ile Hazine vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; çekişmeli taşınmazlara ait 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre düzenlenen ilk orman kadastro haritası ile daha sonra 1977 ve 1990 yıllarında kesinleşen aplikasyon haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parseller ve değişik açı ve uzaklıkta en az 10-12 OS noktası görülecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun tüm haritalar üzerinde ayrı renklerle işaretlendiği, yine yöreye ait 1946, 1974 ve 1980'li yıllara ait hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların tümündeki niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranını, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği ile tarımsal amaçla kullanılan yerlerden olup olmadığını açıklayıcı müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/11/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7604, Karar No: 2023/11608, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7604 E.  ,  2023/11608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/150 Esas, 2023/208 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 61. İş Mahkemesinin 17.02.2023 Tarihli ve 2022/270 Esas, 2023/43 Karar Sayılı Kararı

Davacı tarafça Sosyal Güvenlik Kurumunun Bolu Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptalinin talep edildiği, davaya konu 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Hakkında Kanun'un uygulanması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin Bolu Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılması nedeniyle bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Bolu İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bolu İş Mahkemesinin 18.05.2023 Tarihli ve 2023/150 Esas, 2023/208 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu itibariyle yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, davalı kurum vekilinin sunduğu cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu ancak yetkili mahkemeyi bildirmediği ve bu haliyle usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı, davalı tarafça usulüne uygun olarak yetki itirazı ileri sürülmedikçe davaya bakan mahkemenin yetkili hale geleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu (7036 sayılı Kanun) uyarınca kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, davanın İstanbul 20. İş Mahkemesinde açıldığı, davalı Kurumun yetki itirazında bulduklarını belirttiği ancak yetkili mahkemenin neresi olduğunu belirtmediği, davalı kurumun usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Ankara 61. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 61. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19514, Karar No: 2015/4375, Tarih: 11.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19514 E.  ,  2015/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.07.2014

NUMARASI :Esas no:2014/264 Karar no:2014/649

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tanıkların, davacı kadının, davalı erkek tarafından evden kovulduğuna ilişkin beyanları duyuma dayalı olup, hükme esas alınamaz. Birlik görevlerini yerine getirmekten kaçınan davalı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davalının, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi boşanma nedeni olup, ayrıca davacı kadının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Davalıdan kaynaklanan ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşıyan başkaca bir kusurlu davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde, davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle maddi ve manevi tazminat yönlerinden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.03.2015 (Çrş)