muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7307, Karar No: 2007/8104, Tarih: 21.06.2007

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 23.11.2006 tarih ve 2006/13593-13685 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/983, Karar No: 2019/1985, Tarih: 30.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/983 E.  ,  2019/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalılar ..., ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, süresinde ve sözleşmeye uygun ifa edilmemesi nedeniyle geriye etkili feshi, tapu iptâli tescil ve kira tazminatına ilişkin olup mahkemece verilen hüküm Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 23.05.2014 gün 2013/9406 Esas, 2014/4025 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshine, tapu iptâli ve tescil talebi yönünden davanın kısmen kabulü ile kira tazminatının reddine karar verilmiş hüküm, davacılar vekili ve davalılardan ... ve ... vekilince temyiz olunmuştur.

Davacılar vekili, davalılardan yüklenici ... ile diğer davalı arsa sahipleri ..., ... ve ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenicinin inşaatı süresinde tamamlamadığını, kendisine özgülenen bağımsız bölümleri diğer davalılar ..., ... ..., ..., ...’a sattığını beyanla sözleşmenin geriye etkili feshi, davalılar adına kayıtlı bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptâli ve davacı arsa sahipleri adına tescili, kira tazminatının tahsili ve

sözleşmenin feshine muvafakat etmeyen davalı arsa sahiplerinin feshe muvafakat etmiş sayılmalarını talep etmiş, davalılar ..., ... ve davalı ... taşınmazları arsa sahiplerinden aldıklarını davacıların hak sahibi olmadıklarını, davalı ... bağımsız bölümü internetten görerek satın aldığını daha sonra yaptığı araştırmalardan bu dairenin yükleniciye ait 18 nolu daire ile takasının yapıldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiş, yüklenici ... ise sözleşmenin geriye etkili feshini kabul ettiğini, ancak fesih nedeniyle kira tazminatı istenemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile davalı ... adına kayıtlı 14 nolu bağımsız bölüm, davalı ... ve ... adına kayıtlı 19 nolu bağımsız bölümün tapu kayıtlarının iptâli ile davacı arsa sahipleri adına tesciline, fazlaya dair taleplerin ise karar verilmiş olup hükmün davacılar ve davalı ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 23.05.2014 gün 2013/9406 Esas, 2014/4025 Karar sayılı ilamı ile arsa sahipleri ve yüklenici arasındaki 07.04.2004, 19.07.2005 ve 27.06.2007 tarihli sözleşmelerde taraf olarak dava dışı ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün davada taraf olmadıkları TMK’nın 692. maddesi gereğince tüm paylaşların zorunlu dava arkadaşı olması gerektiğini ve taraf teşkilinin sağlanmaksızın işin esasına girilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda taraf teşkili sağlanarak bozma öncesinde verilen hüküm tekrar edilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı ... ve ... vekilince temyiz olunmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bağımsız bölümlerin arsa sahiplerinin hisseleri oranında tapu iptâli ve tesciline karar verilmiş olup hüküm kısmında davacı arsa sahiplerinin hisseleri gösterilmediği için verilen hüküm infazda tereddüt yaratacak şekildedir. Bağımsız bölümler yönünden tapu iptâl ve tescil isteminin davacıların mirasçılık belgesindeki payları da gözetilip pay oranları da ayrı ayrı belirtilerek infazı kabil olacak şekilde kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacı arsa sahiplerinin hisseleri oranında tesciline şeklinde karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması uygun bulunmuştur. Bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'e iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7264, Karar No: 2014/10403, Tarih: 23.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7264 E.  ,  2014/10403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 19 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Her ne kadar mahkemece Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden taşınmazın tutanak aslının bulunamadığına dair yazı cevapları dosya kapsamına alınmış ise de bu kezde Kadastro Mahkemesi kalemi Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden son defa sıkı ve titiz olarak araştırılması ile bulunması halinde tutanak aslının dosyaya konulması aslı bulunamadığı takdirde bu hususun tutanağa bağlanması, aslı bulanamadığı takdirde var ise onaylı bir örneğinin dosyaya eklenmesi,

2- Dosyada kararın davacı ... mirasçısı ... ile davacı ... mirasçısı ...adlarına tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar adı geçenlere tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse kararın, davacı ... mirasçısı ...ile davacı ... mirasçısı ... adlarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Çekişmeli 19 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 179 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak örneği ile varsa dayanağı kayıt ve belgelerin Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması,

4- Davacı ...’ın dayanağı olan Asliye Ceza Mahkemesine ait 1976/28 Esas sayılı dosyanın mahkemesinden getirtilmesi dosya bulanamadığı takdirde karar örneğinin getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/133, Karar No: 2014/13186, Tarih: 02.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/133 E.  ,  2014/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Trakya Elektirik Dağıtım A.Ş.'nin 30.12.2011 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 14.03.2012 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 02.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13031, Karar No: 2018/6205, Tarih: 26.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/13031 E.  ,  2018/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı, asıl davada, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının, davalı-karşı davacı ise, karşı davada; ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, davalıya ait işyerinde depo işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, iş sözleşmesini, davacının nedensiz ve mazeretsiz olarak işe devamsızlığı nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25- Il/g maddesi hükmü uyarınca haklı olarak fesh ettiklerini, bu nedenle tazminat hakkı olmadığını, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerde de çalışmadığını, hak kazandığı ücretleri ödendiğinden alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini isterken, karşı dava ile ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız şekilde fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, kısım aylık ücret, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne karar verilirken karşı dava red edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesinde fazla çalışma alacağı ile ilgili olarak, davalı işyerinde haftada 6 gün süre ile günde 08.30-18.30 saatleri arasında bazı günler ise 22.00 a kadar ağır koşullarda çalıştığını açıklayarak alacak talebinde bulunmuş davalı ise işyerinde haftada 5 gün süre ile günde 08.00-18.00 saatleri arasında çalışma olduğunu savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre haftada 5 gün süre ile günde 08.30-20.30 saatleri arasında 1,5 saatlik ara dinlenme süresi ile ve 2 haftada 1 Cumartesi günü 08.30-18.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile çalışma yaptığı kabulü ile haftalık 12 saatlik fazla çalışma hesabı yapılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre haftada 5 gün süre ile günde 08.30-20.30 saatleri arasında 1,5 saatlik ara dinlenme süresi ile ve 2 haftada 1 Cumartesi günü 08.30-18.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile çalışma yaptığı kabulü ile haftalık 12 saatlik fazla çalışma hesabı yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ipatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Ancak davacının dava dilekçesindeki yukarıda yazılı açıklamaları ile tanık beyanları tam olarak örtüşmediği gibi davacının beyan ettiği süreler de açık değildir. Buna göre davacının, Mahkemece kabul edilen ayda 2 Cumartesi çalışma yanında haftada 3 gün süre ile 08.30-18.30 saatleri arasında, 2 gün ise 08.30-20.30 saatleri arasında çalışma yaptığı kabul edilerek, alacak belirlenmelidir.

Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6261, Karar No: 2025/721, Tarih: 04.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/6261 E.  ,  2025/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : İnceleme dışı mağdure ... vekili, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuklar hakkında katılan mağdure Hacer'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocukların, atılı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafii'nin Temyiz İsteği

Özetle beraat eden müvekkile ilişkin vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. İnceleme Dışı Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihinde suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdure Hacer'e yönelik işlendiği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı mağdure ...'ın doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma öncesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği ve müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden beraat edilen suç yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği nazara alındığında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. İnceleme Dışı Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure ... vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanan'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.