muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11154, Karar No: 2015/13693, Tarih: 22.06.2015

Yukarıda açıklandığı gibi, açılan tespit davasıyla, ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen paylı mülkiyete konu taşınmaz üzerindeki muhtesat için, bunun hangi paydaş tarafından meydana getirildiğinin, eş anlatımla hangi paydaşın satış bedelinde hak sahibi olduğunun tespitine karar verilmesi mümkün olduğu gibi; muhtesat bağımsız bir varlık niteliğinde olmayıp, hak iddiası muhtesatdaki yenileme/zenginleştirme unsurları için isteniyorsa, bunun satış bedeline yansıtılmasının oransal tespit olarak da yapılması mümkündür. Mahkemenin davacının taşınmazda meydana getirdiği muhtesatlar ve zenginleştirmeler için parasal bir değer olarak katkısının tespitine karar vermesi hatalı olmuştur. Mahkemece yapılacak işlem ve inceleme; bir bütün olarak yapılan esaslı tadilat(zenginleştirme) ile tamamen meydana getirilen iki katlı betonarme binanın taşınmazın toplam değeri içindeki yansıma oranının belirlenmesi için önceki bilirkişilerden ek rapor alınması, bununla sonuca gidilemediği takdirde ise, aynı konuda yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması, gerçekleşecek sonucuna göre satış parasına yansıma durumunun kararda oransal olarak gösterilmek suretiyle tespit kararı verilmesi olmalıdır. Bununla birlikte davacının mahkemenin incelemeye konu temyiz etmediği, kararı davalılardan sadece ...temyiz ettiğinden, usulü kazanılmış hak durumu da gözetilerek; kararda “bu tespit hükmünün sadece davalılardan.... yönünden etkili olacağının ve satış parasına bu oran yansıtıldığında miktarının 94.070,20 TL'nı geçmemek üzere” kaydının da eklenmesi gerekecektir.

Yukarıda açıkladığım sebeplerle; Değerle çoğunluk kararın (2) numaralı bendindeki bozma sonucuna katılmakla birlikte, bozma kapsam ve gerekçesine katılmıyor; temyiz edilen hükmün açıkladığım yönde işlem ve inceleme yapılmak üzere bozulması gerektiğini düşünüyorum.22.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2012/35262, Karar No: 2013/13345, Tarih: 26.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35262 E.  ,  2013/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın ikametinde yapılan aramada 8 adet mermi ele geçirildiği, ele geçen mermiler patlatılarak 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadıkları saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, noksan araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9875, Karar No: 2023/6253, Tarih: 31.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9875 E.  ,  2023/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/121 E., 2016/507 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/121 Esas, 2016/507 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan şikâyetçinin 26.02.2013 tarihli kollukta alınan beyanında bildirdiği bilinen en son adresi olan "... ... Mahallesi 607/1 Sokak 32/2 Gebze/..." adresine duruşma gününü bildiren davetiyenin tebliğe çıkarılmadığı, son bildirdiği adresten farklı "... Mahallesi ... Caddesi 134. Sokak no:22 ... Gebze ..." adresine yapılan tebliğin adresin hatalı olması nedeniyle iade edildiği, sonrasında şikâyetçinin son bildirdiği adresten farklı olan MERNİS adresine yapılan tebliğin adresin kapalı olduğu belirtilerek mahalle muhtarına haber verilip, 2 no.lu haber kağıdı kapısına yapıştırılarak muhatabın işte olduğunu belirten komşusuna haber verildiği şeklinde şerhli olduğu nazara alındığında yapılan tebligatların usûlüne uygun olmadığı, yokluğunda verilen kararın da şikâyetçiye tebliğ edilmediği anlaşılmakla, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmeyen ve yokluğunda karar verilen şikâyetçiye gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak (öncelikle adı geçen şikâyetçinin bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebliğ yapılamaması halinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge sunması hâlinde şikâyetçinin temyiz dilekçesi de eklendikten ve temyiz istemi konusunda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1650, Karar No: 2014/7402, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1650 E.  ,  2014/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in 15/01/2005 tarihinde vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 28/05/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, ayrıca sanıkların boşandıkları tarihte sanık ...'in annesi...'in hayatta olduğu gözetilerek dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19151, Karar No: 2014/15583, Tarih: 30.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/19151 E.  ,  2014/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/95867

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/551 (E) ve 2012/527 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, suça sürüklenen çocukların, 8 yaşlarındaki bir erkek çocuk ile dükkanına geldiklerini, takıların bulunduğu destenin kaybolduğunu farkettiğinde ne yaptınız diye bağırdığında 8 yaşındaki çocuğun kaçtığı, suça sürüklenen çocuk Hava'nın sakladığı takıları çıkararak, al takını yemedik diyerek kendisinin kolunu sıkmaya başladığını,suça sürüklenen çocuklar Gamze ve Meryem'in de bize iftiramı atıyorsun diyerek kendisini ittirdiklerini ileri sürmesi karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar G.. M.. ve H.. M.. müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11467, Karar No: 2013/3730, Tarih: 06.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11467 E.  ,  2013/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- 2005 ve 2006 yıllarına ait suçlarından ayrı ayrı Beraatine,

2- 2004 yılına ait suçtan, 213 sayılı yasa 359/b-1 maddesi gereğince 18 ay hapis, 53. maddeleri gereği belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma,

1) Sanık ve müdafiinin, “2004 takvim yılında işlendiği iddia olunan 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan” kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “213 sayılı Kanun'a muhalefet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 21.08.2004 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Katılan vekilinin, “2005 ve 2006 takvim yıllarında işlenen 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından” kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2) Katılan vekilinin, “2005 ve 2006 takvim yıllarında işlenen 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından” kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kaportacılık faaliyetini terk etmesi nedeniyle, vergi mükellefiyeti 30.04.1997 tarihinde terkin edilen sanığın, başka bir suçtan aranıyor olması nedeniyle 04.08.2006 günü kolluk güçlerince ikametgahında arama yapılacağı sırada, evinin balkonundan attığı poşetlerin içerisinden, 2005 ve 2006 yıllarında farklı tarihlerde Osman Balaban, MSV Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti, Tem-Plast Plastik San. Ltd. Şti, Önderler Plastik Ltd. Şti, Taşan Petrol Ltd. Şti ve Babacan Kauçuk Ltd. Şti'ne ait doldurulmuş faturalar ile anılan firma ve şahıslarla birlikte farklı birçok şahıs ve firmalar adına boş faturalar, sevk irsaliyeleri, tahsilat makbuzları, tahakkuk fişleri, 93 faklı mükellefe ait bilgi notlarının ele geçirildiğine dair sanığın da imzasını taşıyan yakalama tutanağı içeriği, Osman Balaban, MSV Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti, Tem-Plast Plastik San. Ltd. Şti, Önderler Plastik Ltd. Şti. ve Babacan Kauçuk Ltd. Şti hakkında vergi denetmenince düzenlenen inceleme raporları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olduğu, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı hususu da dikkate alınarak, sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında ticari faaliyeti ve vergi mükellefiyeti bulunmadığı halde, VEDOS sorgulamalarına göre hiçbir ilişkisi tespit edilemeyen firma ve şahıslar adına sahte faturalar tanzim ettiği ve yüklenen suçların tüm unsurlarıyla oluşup sübuta erdiği ve “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak dosya kapsamına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükümleri tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17969, Karar No: 2014/22196, Tarih: 08.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/17969 E.  ,  2014/22196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/06/2014

Numarası : 2014/163-2014/429

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde işçi olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermaye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1. Maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyeci ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyeci ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından Yasa ve Yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan ve ... İnş. Tem. Tur. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ile yapılan temizlik işi yapan işçiler ve malzemeli yemek ihalesi dışındaki hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı tartışmasızdır. Ancak, davacı ne iş yaptığını, ne dava dilekçesinde ne de yargılama aşamasında bildirmiştir. Davalı ise davacının temizlik elemanı olduğunu savunmuştur. Yargılama sırasında tanık beyanına da başvurulmamış olup davacının ne iş yaptığı tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır.

Yapılacak iş; davacının ne iş yaptığını belgeleyen varsa nöbet çizelgeleri, imza föyleri gibi evrakları getirtip, davacının ne iş yaptığını açıkça belirlemek ve eğer davacı, davalının iddia ettiği gibi temizlik işi yapıyorsa, davacının ne iş için alınmışsa o işte usulüne uygun hizmet alım sözleşmesi doğrultusunda taşeron işçisi olarak çalıştığından davalı kurumun işçisi sayılmasını gerektirecek bir muvazaanın bulunmadığı anlaşılacağından davanın reddine, eğer davalı temizlik işi dışında başka bir iş yapıyorsa bu durumda muvaaza tespitinden yararlanacağı için davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.