muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14104, Karar No: 2012/14059, Tarih: 29.11.2012

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder” şeklinde düzenlemeler getirmiştir.

O halde, el değiştiren 472 ve 477 parsel sayılı taşınmazlar bakımından 6100 Sayılı HMK.nun 125. maddesi gözetilerek işlem yapılması ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Öte yandan; çekişmeli 862, 868 ve 2233 parsel sayılı taşınmazların tamamen davalının tasarrufu altında olduğu saptanmış ise de, yukarıda değinildiği üzere Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kesinleşen 27.10.2011 tarih ve 2007/262 esas, 2011/265 sayılı ilamıyla anılan taşınmazlarda davalının kiracı olduğu benimsenerek neticeye gidildiğine göre, bu olgunun eldeki dava bakımından da kabulü zorunlu olup, davalının kullanımının haksızlığından söz edilmeyeceği kuşkusuzdur. Öyleyse, davacı D...’in 862, 868 ve 2233 sayılı parseller yönünden davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Diğer taraftan; davacı D... ve davalı B... kardeş olup, kabul kapsamındaki 732, 670, 744 ve 786 parsel sayılı taşınmazların ortak murisleri Ş...’ten intikal ettiği; Ş...’in 1984 yılında öldüğü ve davalının anılan taşınmazları çok uzun süredir ekip biçmek suretiyle kullandığı, davacı D...’in bu kullanıma ses çıkarmadığı ve davalıya herhangi bir biçimde ihtar keşide etmediği dosya kapsamıyla sabittir. O halde, davalının tasarrufunun onaya dayalı olduğu ve dava açılmakla muvafakatın geri alındığı gözetilerek, davacı D...’in ecrimisil isteminin reddine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Kabule göre de, ecrimisil davası yönünden yasal faiz istemi bulunduğu halde, hükmedilen ecrimisile yasal faiz yürütülmemiş olması isabetli değildir.

Davacı D... vekili ile davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 Sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin  hacrın  temyiz  edene  geri  verilmesine,29.11.2012  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19166, Karar No: 2014/14684, Tarih: 06.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19166 E.  ,  2014/14684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/543-2013/452

Davacı O.. S.. vekili Avukat tarafından, davalılar Y.. A.. vd. aleyhine 24/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama ve hakaret eylemleri nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, sağlık ocağında doktor olarak görev yaptığı sırada davalılar tarafından darp edilip hakarete uğradığını, davalılar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığını, davaya konu haksız eylemler nedeniyle kişilik haklarının ve vücut bütünlüğünün ihlal edildiğini belirterek; davalı R.. A..’ten 10.000,00 TL, davalı Y.. A..’ten 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkeme, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar vermiştir.

HMK'nın 26. (HUMK'un 74.) maddesi uyarınca Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı her bir davalıdan ayrı ayrı tazminat istediğine göre; müşterek ve müteselsil sorumluluğa karar verilmesi doğru değildir. Davacının istemi gözetilerek değerlendirme yapılmalı ve hüküm kurulmalıdır. Mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28956, Karar No: 2012/24480, Tarih: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/28956 E.  ,  2012/24480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK' nın 455/2-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında, “sokak içerisinden seyredip sokağın bitiminde sağa dönmek üzere iken yolun orta şeridinden bisikletli üç çocuğu görmem üzerine sola kırarak tek şeritli yola girdim” şeklindeki savunmasından bisiklet üzerinde bulunan ölen ile mağdurları görmesine rağmen kavşağa yaklaşırken hızlı olup bu nedenle fren tedbirinin etkisiz kaldığı, dosya içerisinde Trafik uzmanı tarafından düzenlenen 20.04.2007 tarihli kusur raporu ile Karayolları Trafik Şube Müdürlüğü mensuplarından oluşan bilirkişi kurulunun 15.06.2007 tarihli kusura ilişkin raporu olaya uygun bulunduğundan tebliğnamedeki bir nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığın kusurunun bulunmadığına, katılan vekilinin kusur durumunun doğru değerlendirilmediğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Ölen ...'nın babası olup davaya katılma isteğinde bulunmayan ve davaya katılmasına karar verilmeyen ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün vekalet ücreti ile ilgili 9. paragrafında yer alan “ve ...' ya” ibaresinin hükümden çıkarılarak, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3867, Karar No: 2019/5149, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3867 E.  ,  2019/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05/07/2017 tarih ve 2016/450 E- 2017/503 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/04/2018 tarih ve 2017/971 E- 2018/425 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 19/03/2016 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısına müvekkilinin katılmadığını, gündeme ilişkin tebligatın müvekkiline tebliğ edilmediğini, alınan kararlardan haberdar olamadığını ve muhalefet şerhi yazdıramadığını, davalı şirketin olağan genel kurul toplantısında sermaye artışına gidildiğini, bu kararın müvekkilinin aleyhine olup kabul etmediklerini, müvekkilinin genel kurul yapıldığından, kendisine ortak olarak sermaye artırımı nedeniyle rüchan haklarının kullanılması hakkındaki karar ile iştirak taahhütnamesinin tebliğ edilmesi ile haberdar olduğunu, gıyabında alınan sermaye artırımı kararı ile müvekkiline mali külfet yüklenmek istendiğini, olağan genel kurul toplantısında alınan kararların usul, yasa ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, davalı şirketin 19/03/2016 tarihinde yapmış olduğu olağan genel kurulunda usul ve yasaya aykırı olarak alınan tüm kararların iptaline, sermaye artırımına ilişkin işlemlerin tedbiren durdurulmasına, davalı şirketin 19/03/2016 tarihli olağan genel kurulunda alınan sermaye artırımı kararına istinaden şirket yönetim kurulunun 25/04/2016 tarih ve 2016/6 sayılı sermaye arttırımı nedeniyle rüçhan haklarının kullanılması hakkındaki kararın geçersiz (batıl) olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında ise TTK düzenlemesine göre davetin yapılmaması veya usulsüz yapılması, toplantıda alınan kararların oy oranlarını etkilemediği taktirde iptal sebebi olmayacağını, ortakların büyük çoğunluğunun edimlerini yerine getirdiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında ise TTK düzenlemesine göre davetin yapılmaması veya usulsüz yapılması, toplantıda alınan kararların oy oranlarını etkilemediği taktirde iptal sebebi olmayacağını, ortakların büyük çoğunluğunun edimlerini yerine getirdiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; genel kurula çağrı davetiyesinin davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, davacının genel kurulun yapıldığını 05/05/2016 tarihinde öğrendiğini beyan ettiği, davanın süresinde açıldığı, davacı davalı şirketin % 3,4786 pay sahibi olduğundan dava konusu genel kurul toplantısına katılmış olsaydı dahi toplantıda hazır bulunanlar tarafından oy birliği ile alınan kararlara herhangi bir etkisinin bulunamayacağı, davalı şirket genel kurulu tarafından sermayenin dış kaynaklardan % 400 oranında artırılmasına ihtiyaç olup olmadığı hususunda bir denetçi raporu, mali müşavir raporu ve benzeri belge sunulmadığı gibi, sermayenin dış kaynaklardan aşırı şekilde artırılmasına ilişkin şirket tarafından herhangi bir gerekçe de belirtilmediğinden genel kurulda alınan sermaye artırımına ilişkin kararın yerinde olmadığı, şirketin sermayesinin iç kaynaklardan artırılması mümkün iken sermaye taahhüdü yolu ile artırıma gidilmesinin TTK. 462/3 hükmüne açıkça aykırılık teşkil etmesi nedeniyle iptal koşullarının oluştuğu, 19/03/2016 tarihli genel kurul toplantısında alınan diğer kararların ise kanun, esas sözleşme ve dürüstlük kurallarından herhangi birine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu yönetim kurulu kararının butlan sebeplerinin bulunmadığı, ancak dayanağı olan genel kurul kararının iptaline karar verildiğinden yönetim kurulu kararının da iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile DAVANIN KISMEN KABULÜYLE; davalı şirketin 19/03/2016 tarihli Genel Kurulunun 6 nolu kararının davacı yönünden iptaline, diğer maddelerinin iptaline yönelik taleplerin reddine, davalı şirketin 19/03/2016 tarihli Genel Kurulunun 6 nolu kararının davacı yönünden infazının tedbiren durdurulmasına, teminatın yatırılması halinde kararın davalı şirkete gönderilmesine, davalı şirketin 24/05/2016 tarih 2016/6 sayılı yönetim kurulu kararının davacı yönünden iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava; davacının ortağı olduğu davalı şirketin 19/03/2016 tarihinde yapılan 2014-2015 yılı olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların iptali ile aynı genel kurulda alınan sermaye artırımı kararına istinaden şirket yönetim kurulunun 25/04/2016 tarih, 2016/6 sayılı sermaye artırımı nedeniyle rüçhan haklarının kullanılması hakkındaki kararın geçersiz/batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüyle; davalı şirketin 19/03/2016 tarihli Genel Kurulunun 6 nolu kararının davacı yönünden iptaline, Genel Kurul Kararlarının diğer maddelerinin iptaline yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir. Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece yargılamasında eksiklik görülerek istinaf incelemesi sırasında mali müşavir bilirkişiden ek rapor alınmış ilk derece mahkemesinin davanın kısmen kabulü yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Ancak, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca yargılamada eksiklik bulunmadığının ve kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediğinin anlaşılması karşısında istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekir. Başka bir anlatımla ilk derece mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılması üzerine başvurunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince açıklandığı üzere yargılamada eksiklik görülerek davalı iddialarının ispatı yolunda araştırma yapılmıştır. Bu durumda HMK’nın 353/1-b-3. maddesi gereğince; duruşma açılmaksızın tamamlanabilecek yargılama eksikliklerinin varlığı karşısında esastan yeni bir karar verilmesi gerekmektedir. Aksi halde, incelenen kararda olduğu gibi, bir yandan kararın gerekçesinde yargılama eksikliğine ve bunun giderildiğine değinilirken, bir yandan da ancak ilk derece yargılamasında usul ve yasaya hiçbir aykırılık bulunmayan hallerde verilmesi gereken istinaf başvurusunun esastan reddi biçimindeki hüküm fıkrası arasında çelişki ve infazda tereddüt oluşacağı, bu durumun ise kanuna açık aykırılık nedeniyle re’sen bozma nedeni teşkil edeceği açıktır. Bu nedenle, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında bir karar tesis edilmesi gerekirken, HMK m. 353/1-b-1 kapsamında istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın öncelikle bu nedenle ve HMK’nın 369/1. ve 371. maddeleri uyarınca BOZULMASI gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine; ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1820, Karar No: 2012/5202, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1820 E.  ,  2012/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına iştirak ile şantaj suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'ün ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna iştirak ile şantaj suçundan mahkûmiyetine dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2011 gün ve 2009/220 Esas, 2011/93 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

15 yaşını tamamlamayan mağdure Merve'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde sanıklar haklarında TCK.nın 109/3-f maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9903, Karar No: 2012/15337, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9903 E.  ,  2012/15337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, şirketin başta ... olmak üzere Türkiye'nin bir çok şehrinden gelen hastalara hizmet sunan Özel Göztepe Şafak Hastanesi'nin tüzel kişiliği olduğunu, müvekkil şirketin SGK ile 29/06/2007 tarihinde ... hizmeti satın alma sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmeyle ... hizmetlerinin usul ve esaslarının belirlendiğini, ancak davalı kurum mayıs dönemi faturaları incelendiğinde bazı faturalara sunulan ... hizmetlerinin farklı kategorilere girdiği ve yapılmaması gereken tedavilerin yapıldığı gerekçesi ile müvekkil şirketin hak edişlerinden toplam 14.345,20 TL kesinti yaptığını bu kesintilerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, mayıs dönemine ait faturaların incelenmesinde söz konusu faturalardan yapılan kesintilerin toplamının 1.670,50 TL olmasına rağmen davalı ... Kurumu tarafından müvekkil şirketin hak edişlerinden toplam 14.345,20 TL kesinti yapılacağının Medula sisteminden öğrenildiğini, davalı kurumun keyfi ve tek taraflı uygulamaları ile müvekkile daha öncede kesintiler uygulayarak hastanenin ekonomik olarak ciddi zarar gördüğünü ileri sürerek müvekkil şirketin davalı ... 14.345,20 TL borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştikten sonra istek halinde yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/9903-15337

HUMK'un 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı yada vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı Kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, genel ve özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, genel veya özel yetkili mahkemede de açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda, davaya konu hizmet Gaziosmanpaşa sınırları içinde verilmiştir. HUMK 10. maddesi uyarınca hizmetin verildiği Gaziosmanpaşa Mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Bu nedenle İşin esası incelenerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenler hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5177, Karar No: 2017/10334, Tarih: 02.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5177 E.  ,  2017/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tüm yönlerden, davacı kadın tarafından katılma yoluyla kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin temyiz dilekçesi, davacı kadın vekiline 25.01.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Hükmü temyiz etmemiş olan tarafın, diğer tarafın temyizine cevapla hükme ilişkin itirazlarını bildirmek suretiyle hükmü katılma yolu ile temyizi mümkün (HUMK m. 433/2) ise de, bu şekilde yapılan temyizin süresi, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren on gündür. Bu süreden sonra verilen cevap dilekçesindeki itirazların temyizen incelenmesi artık mümkün değildir. Davacı kadın, hükme ilişkin itirazlarını içeren temyiz dilekçesini yasal on günlük süreden sonra 04.11.2016 günü verdiğine göre, süresinde olmayan katılma yoluyla temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk ...yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı kadının temyiz isteğinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2017(Pzt.)