muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/115, Karar No: 2015/9812, Tarih: 12.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/115 E.  ,  2015/9812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2014/300-2014/1260

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından başlatılan icra takibinde 2012 yılı Ocak Şubat ve Mart ayları kira alacakları açıklamasıyla düzenlenen 6195 TL bedelli ve 2012 yılı Nisan ayı araç kira bedeli açıklamasıyla düzenlenen 2065 TL bedelli faturalara dayalı olarak toplam 8260 TL asıl alacak ve 627,30 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini istenmiş olup, düzenlenen ödeme emrine borçlunun itiraz etmesi üzerine açılan davada itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi talep edilmiştir. Davalı vekili ise taraflar arasında araç kiralama sözleşmesi ve araç kiralama ilişkisi bulunmadığını davacıdan araç kiralamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda mali müşavir bilirkişi tarafından hazırlanan raporda; Davacının 2012 yılı ticari defterlerinin açılış ve kapanış tasdikinin usulüne uygun ve zamanında yapıldığı, defter kayıtlarının birbirini teyit ettikleri, icra takip dosyasında bulunan kira bedeline ilişkin faturaların davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, davalının ticari defterleri incelemeye açılmadığı için gerekli incelemenin yapılamadığı, ticari defterlerin temin edilmesi halinde inceleme yapılabileceği belirtilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı yanın ticari defterlerini sunmadığı için bilirkişi tarafından incelenemediği, olmayan sözleşmeden dolayı düzenlenen fatura ile davanın ispatlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 6. maddesi uyarınca, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. 6100 sayılı HMK nun 222. Maddesinde ticari defterlerin delil olması düzenlenmiş olup; Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulaması, belirtilen şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği, bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtların birbirinden ayrılamayacağı, açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtlarının, sahibi aleyhine delil olduğu, taraflardan biri tacir olmasa dahi tacir olan diğer tarafın, ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden tarafın iddiasını ispat etmiş sayılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı kira ilişkisinin ispatlanması bakımından delil olarak ticari defterlere, bilirkişi incelemesine ve yemin deliline dayanmış olup, mahkemece davalının ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak ve davalı ticari defterlerinde davacının iddia ettiği kira ilişkisini kanıtlayacak kayıt bulunmadığı takdirde, davacının delil listesinde açıkça yemin deliline de dayandığı gözetilerek davalıya yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacı tarafından ticari defterleri sunulduğu ve bilirkişi tarafından da incelendiği halde, davacının defter ve kayıtlarını sunmadığı ve alacağın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1879, Karar No: 2014/10798, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1879 E.  ,  2014/10798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/638-2013/612

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Y.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazda özel parselasyon yapıldığı, . numaralı parselin davacıya ait olduğu ve davalı tarafından yol olarak el atıldığı iddia edilmişse de, bu konuda sadece özel emlak bürosu tarafından hazırlanan bir kroki ibraz edilmiş olup, taşınmazın bu kısmının davacıya ait olduğu hususu ispatlanmamıştır. Dava konusu edilen taşınmazın özel parselasyon haritası ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip krokisinin zemine uygulanarak tarafların göstereceği her türlü bilgi ve belgelere ilişkin deliller toplandıktan sonra gerektiğinde taşınmazın diğer hissedarlarının da beyanları alınmak suretiyle dava konusu edilen yerin özel parselasyon neticesinde davacıya ait olup olmadığı hususunun kanıtlanması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaza yol olarak hangi tarihte el atıldığı araştırılıp, el atmanın 04.11.1983 tarihinden önce olduğu anlaşılması halinde bu tarih itibariyle niteliğinin (arsa-arazi) tespiti bakımından imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından sorularak 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6.maddesi uyarınca bedelinin tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

3-Dava konusu taşınmazın bölümünün fen bilirkişi raporuna göre Emekli Sokak içinde kaldığı anlaşılmasına rağmen bilirkişi kurulunca E.Caddesine üzerinde bulunduğu kabul edilerek değerlendirme yapılmak suretiyle bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1488, Karar No: 2016/1085, Tarih: 23.11.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1488 E.  ,  2016/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı “boşanma” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda Mersin 2. Aile Mahkemesi’nce “asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine” dair verilen 27.12.2012 gün, 2011/221 E. 2012/930 K. sayılı karar, davalı-karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 07.11.2013 tarih 2013/11607 E. 2013/25660 K sayılı kararı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-karşı davalı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Asıl ve karşılık davalar boşanma istemine ilişkindir.

Davacı-karşı davalı evlilikleri boyunca elinden gelen fedakarlığı yaptığını, davalının ise her konuda önünü kapattığını, davacıyı maddi açıdan kendine muhtaç hale getirdiğini, zamanla davacıyı aşağılamaya, hor görmeye, beğenmemeye başladığını, kazandığı parayı ailesine harcamadığını, davacıyı aldattığını, şiddet gördüğünü ancak affettiğini, yedi yıl sonra davalıyı çocuk sahibi olma konusunda ikna ettiğini ancak davalının çocuk olduktan sonra daha çok uzaklaştığını, çoğu zaman eve geç geldiğini, “artık seni sevmiyorum” dediğini, evi terk ettiğini, arayıp sormadığını ileri sürerek tarafların boşanmalarına, 500 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, çocuk için 500 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 60.000 TL maddi ve 60.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davalı iddiaların asılsız olduğunu, davalının evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediğini, eşine karşı hiçbir zaman gerekli saygı, sevgi ve özeni göstermediğini, davacının her zaman rencide edici ve hakaretamiz bir davranış tarzını benimsediğini, girdiği ortamlarda kavgacı ve huysuz tavırlar sergilediğini, çocukla da ilgilenmediğini, “adam tutup seni dövdürmek” istiyorum demek suretiyle tehdit ettiğini, davacının “bu evde seni istemiyorum, nereye gideceksen git” diyerek evden gönderdiğini belirterek davacının haksız davasının reddini, karşı davasının kabulü ile boşanmalarına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı-karşı davacının kocanın sadakat yükümlülüğünü ihlal ederek tam kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı kadına yüklenecek bir kusurun ispat edilemediği, TMK'nın 166/1-2. maddesi gereğince eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, müşterek çocuğun velayetinin anneye verilmesine, kadın lehine TMK’nın 174/1 maddesi uyarınca 20.000 TL maddi tazminata, 174/2 maddesi uyarınca 25.000 TL manevi tazminata hükmedilmesine, koşulları oluşmayan yoksulluk nafakasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmün davalı–karşı davacı vekili tarafından “her iki dava” yönünden temyizi üzerine hüküm Özel Daire tarafından yukarıda başlık kısmında açıklanan gerekçeyle manevi tazminatın miktarı yönünden bozulmuş; Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir

Direnme hükmü davalı -karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı –karşı davalı kadın lehine TMK 174/2.maddesi uyarınca hükmedilen 25.000 TL manevi tazminatın orantısız ve çok olup olmadığı noktasındadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.11.2016 gününde yapılan görüşmede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9636, Karar No: 2016/11798, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9636 E.  ,  2016/11798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız

ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili kısmi dava açmış, bilirkişi raporundan sonra davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunabileceğini düşünerek buna göre talepte bulunmuştur. Davalı vekili ıslah dilekçesinin tebliği üzerine süresinde ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkeme ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunması nedeni ile ek rapor almamıştır. Fazla mesai ücreti açısından kısmi dava ile istenen miktar dikkate alındığında, ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasından etkilenen alacak yoktur. Ancak ilave tediye alacağı bakımından mahkemenin ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını gözeterek belirleyeceği alacağı hüküm altına alması gerekirken, hükmün gerekçesinde ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını dikkate almadan davacının bilirkişi raporunda hesap edildiği kadar alacağının bulunduğunu tespit edip talep kadarının tahsiline karar vermesi doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/725, Karar No: 2023/868, Tarih: 27.09.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/725 E.  ,  2023/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/641 E., 2020/721 K.

KARAR : Davanın reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 09.10.2019 tarihli ve 2019/2410 Esas ve

2019/3860 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı ... yönünden sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı ... Denizcilik Turizm İnşaat A.Ş. yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalılar ile müvekkilleri ... ... ve ... ... arasında 12.12.2012 tarihinde protokol ve ön sözleşme, 20.04.2013 tarihinde ise asıl sözleşme yapılarak dalga enerjisi üretim sistemine ilişkin tesis, dağıtım ve hizmet ilişkisi çerçevesinde davacı şirketin kurulduğunu, ileride alınacak patentlerin de kapsama alındığını, davalıların bu sözleşme ile dalga enerjisi üretim sisteminin ve bu sistem yoluyla üretilen enerjinin Türkiye sınırları içindeki dağıtım ve pazarlama haklarını davacı şirkete devir edeceklerini, belirlenen sürede istenen kapasitede üretim sağlanamadığı takdirde bedelin iade edileceğini, müvekkillerinin davalılara 284.550 Euro ödemesine rağmen davalıların sözleşmeye uygun davranmadıklarını, söz konusu patentin sahibi olamadıklarını, ön sözleşme ve protokolden iki yıl, asıl sözleşme üzerinden bir yıl geçmesine rağmen üniteyi yapamadıklarını ileri sürerek ödenen 284.550 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... ile davalı şirket yetkilisi cevap dilekçesinde, sözleşmeye aykırı davranmadıklarını, bir kısım imalatların yapıldığını, sözleşmenin feshi ve alacak talebinin haksız olduğunu, davacıların sözleşmeden kaynaklanan ödemelerin tümünü yapmadıklarından sistemin tamamlanamadığını ve zarara uğradıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2014/1370 Esas, 2018/402 Karar sayılı kararıyla;