muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7676, Karar No: 2016/1749, Tarih: 11.02.2016

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 29/07/2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde "Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur." hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde yolluklar prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanır. İşin karşılığı olmaktan ziyade işçinin görevi sırasında ihtiyaçlarını (otel, yemek vs. ihtiyaçları) karşılama amacına dayalıdır.

Harcırah (yolluk) işçinin görevli bulunduğu yerden başka yerlere geçici görevle gönderilirken yapacağı ek masrafa karşılık yapılan ödemeler olup, davalı işyeri tarafından her sefer için yapılan ödemelerin bu mahiyette kaldığı şüphesizdir. Çünkü davalı işyeri davacıya ücreti dışında sefer başına ödeme yaparken asıl amacı davacının yapacağı ek masrafları karşılamak olup, onun ücretini artırmak gibi bir amaç içinde değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda davacıya yapılan ödemelerin 506 sayılı yasanın 77. maddesinin 2. fıkrasında belirttiği şekilde yolluklar kapsamında kalması nedeniyle prime esas kazançlar arasında sayılamayacağı göz önünde bulundurularak davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ... iadesine, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1475, Karar No: 2009/6965, Tarih: 21.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1475 E.  ,  2009/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, küçük ve orta ölçekli sanayi işletmelerini desteklemek amacı ile 3624 sayılı kararla kurulan bir kamu kurumu olduğunu, davalı ... A.Ş’nin kendilerine geri ödemesiz bilgisayar destekleme hizmeti almak için müracaat ettiğini, bunu kabul ettiklerini ve sözleşme imzalandığını, diğer davalının da programı temin ettiğini, davalılar arasında da bu konuda sözleşme imzalandığını ve bu hizmet için düzenlenen fatura bedelini ödediklerini, ancak teftiş sırasında davalıların parayı almak amacıyla aralarında muvazaalı olarak sözleşme yapılıp fatura düzenlendiğinin tespit edildiğini ileri sürerek haksız olarak ödenen bedelin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Bederteks ikametgahlarının ve sözleşmenin ifa yerinin ... olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, davalı Basecom da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığından haksız fiilin işlendiği ... Ticaret Mmahkemesinin yetkili olmasından dolayı yetkisizliğe karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer 2009/1475-6965

mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca BK 73.maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda davacı, yetki itirazında bulunan davalı Bederteks şirketi aleyhine sözleşmeye dayalı olarak talepte bulunduğuna göre ve davacı ile davalı ... A.Ş. arasındaki sözleşmenin VI-2 maddesi uyarınca ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu kararlaştırıldığı gözetildiğinde, bu yetki sözleşmesi uyarınca ve BK 73 maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer mahkemesi olan ... mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Davalı ... A.Ş. yetki itirazında bulunmasa da ve davacı ile arasında sözleşme bulunmamakta ise de, davacı bu davalı hakkında haksız fiile dayanarak talepte bulunmaktadır. Bu nedenle, davalılar arasında el ve işbirliği yapıldığı iddiasının olduğu ve davaların birlikte görülmesinin gerektiği gözetilerek, mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26816, Karar No: 2013/20551, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26816 E.  ,  2013/20551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 23.01.2012 tarihinde tebliğ edilen 24.11.2011 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 19.03.2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Kıran'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 11.06.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Kıran'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 11.06.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18351, Karar No: 2017/551, Tarih: 24.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18351 E.  ,  2017/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Dairemizin 24.11.2016 tarih ve 2016/16477 esas – 2016/19515 sayılı ONAMA kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 14.12.2016 tarih 1-2015/428747 sayılı itiraznamesi ile özetle; "Eylemde kullanılan vasıtanın cinsi, yaranın isabet ettiği bölgenin nahiyesi, vücuda ika edilen darbenin adeti, darbelerin tekrarı yönünden, mani engel bulunup bulunmadığı, sanığın olaydan önce ve olaydan sonraki davranışları hususları ayrı ayrı tartışılıp netice olarak sanığın kastının katılanı öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle sanığın 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gerekçesi ile hükmün BOZULMASINA karar verilmesi" istemiyle Dairemizin 24.11.2016 tarih ve 2016/16477 Esas, 2016/19515 Karar sayılı ONAMA kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA karar verilmesi talebiyle dosyanın 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanunun 101. maddesi gereğince itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Sanık ile müşteki arasında önceye dayalı bir husumetin bulunmadığı, sanık ile muhtar olan müştekinin içkili lokantada tesadüfen karşılaştıkları, arazi sulaması nedeniyle tartıştıkları, tartışmanın alevlenmesi üzerine müştekiye 2-3 metre mesafede bulunan sanığın üzerinde taşıdığı çalışır durumdaki tabanca ile iki el ateş ederek müştekiyi yaraladığı olay incelendiğinde; elinde çalışır durumda tabanca bulunan ve silah kullanmasını dosyaya sunulan evraklardan iyi bildiği anlaşılan sanığın tabancasındaki tüm mermileri kullanıp müştekiye hiçbir kurtulma şansı vermeksizin eylemini icra etme imkanı var iken bu yönde bir hareketinin bulunmaması, sanığın olay akabinde teslim etmiş olduğu tabanca üzerinde yapılan incelemede silah içerisinde toplam 6 adet merminin daha bulunduğu ve olay esnasında sanığın sadece 2 adet mermi kullandığı, ayrıca müştekinin 10.11.2015 tarihli duruşmada alınan beyanında "Mermilerden biri belimin sol tarafına diğeri de sol elimin parmağına isabet etmişti. Önce yere oturdum. Sonra da kalkıp dışarı çıktım ve kapı kenarına geçip oturur vaziyette durdum. Sanık bu sırada peşimden dışarı çıktı elinde tabanca halen duruyordu. Bana baktığında ben kendisine "Yeğenim ben sana ne yaptım da beni vurdun" dedim. Kendisi bana baktı bir cevapta vermedi. İstese o sırada da bana atabilirdi, yaralı vaziyetteydim. Devamında etrafında bulunan kişiler sanığı içeri aldılar. Beni de tedavi için oradan gönderdiler. ateş edildiği esnada aramızdaki mesafe 2-3 metre civarında idi. "şeklinde açıklamada bulunması, tanık ...'in olayın akabinde alınan 21.09.2015 tarihli ilk ifadesinde "Ben ...'i işyerinden çıkartacağım esnada iki el silah sesi duydum. Bunun üzerine arkamı döndüğümde ...'nın elinde silah olduğunu ve ...'e doğru yönelttiğini gördüm ve elinden almaya çalıştım." şeklindeki ifadesinden tanık ...'in sanığa olan müdahalesinin, sanığın elindeki tabancayla katılana serbest şekilde iki el atış yaptıktan sonra olduğu, kısa süreli ve mahiyeti tam olarak anlaşılamayan bu müdahalenin ardından sanığın elinde içinde 6 adet daha mermi bulunduğu anlaşılan atışa hazır tabancayla tekrar kapı önünde yaralı olarak yatan katılanın başına gittiği, bu esnada sanığın katılan beyanından da anlaşılacağı üzere tabancasını tekrar ateşleyip katılanı öldürmeye çalışma imkanına sahip bulunmasına rağmen tabancasını ateşlemeden olay yerinden ayrıldığının sabit olması da dikkate alındığında, sanığın elverişli vasıta ile icra hareketlerine rahatça devam ederek harici hiçbir engel veya diğer bir mani olmaksızın fiili sonuçlandırma imkanı var iken bu yönde bir harekete tevessül etmeyerek mağdura karşı fiilini serbest iradesi ile sonlandırması sanığın doğrudan doğruya yaralama kastıyla hareket ettiği neticesine ulaşılmasına sebebiyet vermiş, bu doğrultuda sanığın fiili yaralama olarak kabul edilmiştir.

Dairemizin ONAMA kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2016 tarih ve 1-2015/428747 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nin 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 24.11.2016 tarih ve 2016/16477 Esas-2016/19515 Karar sayılı kasten yaralama suçu nedeniyle verilen ONAMA kararı ile ilgili itirazın incelenmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 24.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ...'nın mağdur...'e yakın mesafeden, hayati tehlike arz eden bel bölgesini hedef alarak tabanca ile ateş etmesi, sonrasında atışa devam ederek ikinci atışı yapması, bu sırada tanık ...'in kendisine

müdahale ederek sanığın elindeki silahı almaya çalışması nedeniyle sanığın ikinci atışını katılanın hayati bölgesine isabet ettirememiş olması hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği anlaşıldığından ve hükmün bu yönde bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının eylemin adam öldürmeye teşebbüs olduğu iddiasıyla yapmış olduğu itirazın reddi düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/15084, Karar No: 2014/6496, Tarih: 17.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15084 E.  ,  2014/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; haftalık yayınlanan yerel “...” gazetesinin sahibi ve yazı işleri müdürü olan sanık ...'nın, bir siyasi partinin ilçe başkanı olan ve 31.01.2011 günü bürosuna gelen katılan ... ile aralarında geçen konuşmaları, onun bilgisi ve rızası dışında, ses alma cihazına kaydedip, bu kaydı, 03.02.2011 tarihli köşe yazısında açıklamak ve bazı kişilere ifşa etmek suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılanın konuşmalarının, kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlendiğine veya bu suretle elde edilen kaydın ya da katılanın özel yaşam alanına giren bir hususun hukuka aykırı olarak ifşa edildiğine dair, sanığın savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1565, Karar No: 2024/4387, Tarih: 01.07.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1565 E.  ,  2024/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/178 E., 2022/201 K.

DAVA TARİHİ : 20.03.2006

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli Bingöl ili Merkez ilçesi ... Mahallesinde kain 2359,21 m2 yüzölçümlü 108 ada 74 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliği ile senetsizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak 03.09.2005 tarihinde 1/3’er oranında hisseli olarak davalılar ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili Merkez ilçesi ... Köyü 108 ada 74 nolu parselin Devletin hüküm ve tasarrufunda olduğu, zilyetlik koşulunun sağlanmadığı iddiası ile davalılar adına yapılan tespitinin iptalini Hazine adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davalı 108 ada 74 parselin orman sayılmayan yerlerden olup davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle Hazinenin davasının reddine, 108 ada 74 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince hüküm onanmıştır. Davacı Hazine, bu sefer mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulduğu iddiasıyla Daire kararının kaldırılarak hükmün bozulmasını istemiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/1845 Esas, 2020/2970 Karar sayılı ilamıyla; ''Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ise de, kararın usûl ve kanuna aykırı olduğu, en eski tarihli hava fotoğrafı, memleket haritaları ve varsa ortofoto haritaları ile kadastro tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ve varsa ortofoto haritaları getirtildikten sonra jeodezi ve fotogrametri mühendisi veya bir harita mühendisi bilirkişi ile bir orman yüksek mühendisi ve bir ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile yeniden keşif yapılarak, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu keşif tutanağına yazılarak, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin hava fotoğrafları, memleket haritaları ve varsa ortofoto haritalarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; orman yasaları karşısındaki durumları tartışılmalı, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, üzerinde varsa ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, hakim ağaç türü, kapalılık durumunu, kullanılan yerlerden ise tasarruf sınırları ile kullanım durumunu da açıklar, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, müşterek, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması gerektiği, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı, zilyetliğin türü, süresi belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; sulu-susuz ve davalılar yönünden senetsiz araştırması yapılması gerektiği gözetilmeksizin kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından davacı Hazine vekili ile davalılardan Güler Hatısaru Boldaş'ın karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairenin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına" karar verilmiştir.