muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17201, Karar No: 2018/23766, Tarih: 07.11.2018

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davalının davacı işverenin ... temsilcisi olduğu ve maddi zarara konu eksik teslimatın ... ilinde gerçekleştiği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesi gereğince, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olduğundan, davacı şirketin merkez adresi itibariyle ... Mahkemelerinin de yetkili olduğu kabul edilerek davalı vekilinin yetki itirazının reddine karar verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirleyen bir düzenleme olup, burada belirtilen yetkiye ilişkin düzenlemeler kamu düzenine ilişkindir. Dolayısıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun haksız fiile ilişkin yetkili mahkemeyi belirleyen 16. maddesi iş mahkemelerinde uygulanmaz. Davalı, yetki itrazına ilişkin dilekçesinde de ... mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiştir. Somut uyuşmazlıkta davalının yerleşim yeri veya davacının işini yaptığı yerin ... olmadığı açıktır. Mahkemece davaya bakmaya yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğu gözetilerek davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9459, Karar No: 2016/7701, Tarih: 21.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9459 E.  ,  2016/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlenen 10.10.2006 tarihli müstahsil makbuzunu ... İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ibraz ederek bal destekleme parası aldığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek bal satışının gerçek olduğunu savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ...'dan suça konu müstahsil makbuzunun sanık tarafından satılan bal karşılığında kendisi tarafından tanzim edilip edilmediği ve belgenin sahih olup olmadığının sorulması, sanığın suç tarihinde müstahsil makbuzunda belirtilen miktarda bal üretimi ya da stoğunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere bal satışlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu müstahsil makbuzunu düzenleyen ... hakkında sahte belge düzenlemek suçundan mahkemenin 2010/49 Esas sayılı dosyası ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/282 Esas 2011/61 Karar sayılı dosyasında yürütülen yargılama akibetlerinin araştırılıp mümkünse dosyaların birleştirilmesi, değilse dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması ve eylemin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8127, Karar No: 2016/4104, Tarih: 31.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8127 E.  ,  2016/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in 03.02.2011 tarihinde çalıştığı ... fabrikasının anlaştığı .... tarafından gerçekleştirilen servis hizmetinden yararlandığı esnada servis aracının seyir halindeki trenin altında kalması neticesi meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, servis aracının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi kaza sigortası yapılması zorunlu iken yapılmadığını bu nedenle Güvence Hesabından Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza sigortasından kaynaklanan tazminatı talep ettiklerini ancak taleplerinin reddedildiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 4.000,00-TL olmak üzere toplam 12.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili, 01/07/2010 tarihinden sonra yapılan yolcu taşımalarında, taşımacıların zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyetinin bulunabilmesi için, 100 km'nin üzerinde şehirlerarası veya uluslararası taşıma olması gerektiğini, 2010/8 nolu genelgede açklanan yetki belgelerinden herhangi birine haiz

bulunmasının şart olduğunu, talep konusu kazanın 03/02/2011 tarihinde il sınırları içerisinde yapılan yolculuk sırasında meydana geldiğini, Müsteşarlığının 2009/15545 sayılı Bakanlar Kurulu kararına istinaden 28/06/2010 tarihinde çıkarmış olduğu ve 01/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 2010/8 sayılı genelgesine göre taşımayı yapan araç için Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmadığını belirterek Güvence Hesabı aleyhine açılan davanın reddine verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 4.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 22.02.2011 tarihinden, 27.250,00 TL tazminatın ıslah tarihi olan 10.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari işlerde temerrüt faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 4.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 22.02.2011 tarihinden, 42.875,00 TL tazminatın ıslah tarihi olan 10.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari işlerde temerrüt faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 4.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 22.02.2011 tarihinden, 42.875,00 TL tazminatın ıslah tarihi olan 10.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari işlerde temerrüt faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri servis taşımacığı sırasında meydana gelen trafik kazasında vefat eden davacılar murisinin mirasçıları tarafından zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmaması nedeniyle güvence hesabından tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Kolluk Ferdi Kaza Sigortası, 25/02/2004 tarih, 25384 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bankalar kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, yayımlandığı tarihte Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasının yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalar Ulaştırma Bakanlığınca belirleneceği açıklanmıştır.13/11/2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar kurulu Kararı ile 2004/6789 sayılı Kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi kaza Sigortasının yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaların belirleme yetkisi ulaştırma bakanlığının görüşü alınmak suretiyle Müsteşarlığına verilmiştir. Müsteşarlığı 2009/15545 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına istinaden 28/06/2010 tarihinde çıkarmış olduğu 2010/8 sayılı genelge ile zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının kapsam, muafiyet ve istisnalarını yeniden belirlemiştir. Anılan genelge'nin yürürlük tarihi 01/07/2010 günüdür.

Genelgede, karayolları taşıma yönetmeliğinde yolcu taşımasına yönelik olarak tanımlanan ve şehirlerarası veya uluslararası ticari olarak yapılan yolcu taşımaları için verilen A1, A2, B1, B2, D1 ve D2 yetki belgeleri kapsamında yapılan yolcu taşımaları zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırılması zorunlu hale getirilmiştir. Diğer taraftan il sınırları içerisinde yapılan yolcu taşımacılığı ile 100 kilometreye kadar olan şehirlerarası yolcu taşımacılığı için verilen (Y) türü yetki belgesi ve bu belgenin yerine geçecek olan ve 11/06/2009 tarihli karayolu taşıma yönetmeliğinin geçici 7. maddesi ile uygulamaya giren, (D4) türü yetki belgeleri genelge kapsamı dışında bırakılmıştır. Dolayısıyla 01/07/2010 tarihinden itibaren bu belgeler kapsamında yapılan yolcu taşımacılığı için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Kural olarak, 01/07/2010 tarihinden sonra yapılan yolcu taşımalarında, taşımacıların zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti bulunabilmesi için, Taşımanın il sınırları içinde yapılmaması, 100 km'nin üzerinde şehirlerarası veya uluslararası taşıma olması ve 2010/8 nolu genelgede açıklanan yetki belgelerinden her hangi birine haiz bulunması şarttır. Aksi halde zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti bulunmamaktadır,

Dava konusu kaza 03/02/2011 tarihinde il sınırları içerisinde yapılan yolculuk sırasında meydana gelmiştir. Yapılan yolculuk il içi yolcu taşımacılığı ile ilgili olup, Müsteşarlığı'nın 2009/15545 sayılı bakanlar kurulu kararına istinaden 28/06/2010 tarihinde çıkarmış olduğu ve 01/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 2010/8 sayılı genelgesine göre taşımayı yapan araç için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Dava konusu kaza 03/02/2011 tarihinde il sınırları içerisinde yapılan yolculuk sırasında meydana gelmiştir. Yapılan yolculuk il içi yolcu taşımacılığı ile ilgili olup, Müsteşarlığı'nın 2009/15545 sayılı bakanlar kurulu kararına istinaden 28/06/2010 tarihinde çıkarmış olduğu ve 01/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 2010/8 sayılı genelgesine göre taşımayı yapan araç için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacıların murisinin şehiriçi servis hizmetinden yararlandığı sırada trafik kazasının meydana geldiği anlaşılmakla ve her türlü il sınırları içindeki yolcu taşımaları yapan taşımacıların, Müsteşarlığı'nın 28/06/2010 tarihli ve 2010/8 sayılı genelgesi gereği zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmadığından bu sebeple Güvence Hesabı da sorumlu olmadığından davanın reddine verilmesi gerekirken aksi şekilde verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 31/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15588, Karar No: 2017/3839, Tarih: 27.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/15588 E.  ,  2017/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2014/479 esas, 2014/509 karar sayılı ilamı ile anlaşmalı boşandıklarını, müşterek çocuk Cemre Hazar'ın velayetinin davacı anneye verildiğini, söz konusu karar ile küçüğe iştirak nafakası takdir edilmediğini ancak aradan geçen sürede müşterek çocuğun ihtiyaçlarının artığını ve bu giderleri karşılamakta zorlandığını belirterek, müşterek çocuk için aylık 500,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, talep dilen nafakayı ödeme gücü olmadığını, çocuğu için ancak aylık 150 TL nafaka verebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuk Cemre için dava tarihinden itibaren aylık 200.-TL katılım nafakasının davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.( TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. ( TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nun 331. maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Somut olayda; tarafların ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2014/479 esas, 2014/509 karar sayılı ve 26.11.2014 tarihinde kesinleşen ilamı ile boşandıkları, tarafların anlaşmaları doğrultusunda bu karar ile müşterek çocuk Cemre Hazar için iştirak nafakası takdir edilmediği, dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacı annenin ev hanımı olduğu, davalı babanın günlük yevmiyeli olarak ağaç kesim işinde çalıştığı, aylık ortalama 1.000 TL geliri olduğu, yeniden evlendiği, müşterek çocuk Cemre Hazar'ın 2012 doğumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun ihtiyaçları nazara alındığında, takdir edilen nafaka miktarı biraz az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir.

Buna göre tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun ihtiyaçları nazara alındığında, takdir edilen nafaka miktarı biraz az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; çocukların ihtiyaçlarının karşılanması için nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, biraz daha fazla miktara hükmetmek olmalıdır.

Bunun yanında kabule göre de, mahkemece, tensip ara kararıyla hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakası ile, hükümde takdir edilen 200 TL iştirak nafakasının, tahsilde tekerrür oluşturacak şekilde her iki nafakanın da dava tarihinden itibaren hükmedilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.03.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9000, Karar No: 2014/8027, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9000 E.  ,  2014/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... lehine hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 4733 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/565, Karar No: 2023/585, Tarih: 08.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/565 E.  ,  2023/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. Çocuk

SAYISI : 604-463

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık ...'in, nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1, 31/2, 62, 50 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Antalya 2. Çocuk Mahkemesince verilen 12.10.2015 tarihli ve 133-467 sayılı hükmün, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 01.10.2019 tarih ve 9784-13557 sayı ile; "Direksiyon kilidi ile kilitlenerek muhafaza altına alınan motosiklet görünümündeki elektrikli bisikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağı, buna göre şikâyetçinin beyanında suça konu elektrikli bisikleti direksiyon kilidi ile kilitlediğini beyan etmesi ve suça konu elektrikli bisiklet ele geçtiğinde düz kontak vb. yapılıp yapılmadığının belirtilmemesi karşısında, şikâyetçiden olay sırasında anahtarın elektrikli bisikletin üzerinde olup olmadığı sorularak eylemin, anahtar bisikletin üzerinde ise TCK’nın 141/1; aksi hâlde aynı Kanun'un 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan Yerel Mahkemece 24.12.2020 tarih ve 604-463 sayı ile; sanığın nitelikli hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine 23.07.2016 tarihli ve 29779-2 Mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na eklenen geçici 15/12. maddesine dayanılarak 05.11.2020 tarihli ve 31295 sayılı Resmî Gazete'de yayımı tarihinden 10 gün sonra yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.11.2020 tarihli ve 245 sayılı kararı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve arşivinde bulunan tüm işlerin Yargıtay 6. Ceza Dairesine devrine karar verilmesi nedeniyle dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.10.2022 tarih ve 21894-13603 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 02.11.2022 tarih ve 12009 sayı ile; “...CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, CMUK'un yürürlükten kaldırılmasına rağmen 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası ile, bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar CMUK'un 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağına ilişkin istisnai bir düzenlemeye yer verilmesi nedeniyle somut olayda, CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, temyiz süresinin CMUK'un 310. maddesine göre bir hafta olduğu, sanık ve müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun olarak yapılan karara yönelik sanık müdafiin on birinci günde gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinden sonra olup temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 23.11.2022 tarih ve 12318-16246 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.03.2015 tarih ve 6475-309 sayı ile; sanığın 05.02.2015 tarihinde gündüz bir vakitte açık alanda park hâlinde bulunan şikâyetçiye ait elektrikli motosikleti çaldığından bahisle TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece 12.10.2015 tarih ve 133-467 sayı ile; eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK’nın 165. maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince bozulmasının ardından, bozma ilamına uyan Yerel Mahkemece 24.12.2020 tarih ve 604-463 sayı ile; sanığın TCK’nın 142/2-h, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye karar verildiği, kararın son paragrafında; “İlişkin, sanık müdafiin yüzüne karşı, sanığın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı, şikâyetçinin yokluğunda kararın öğrenilmesinden itibaren 7 gün içerisinde mahkememize verilecek bir dilekçe ile veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle Yargıtayda temyiz yolu açık olmak üzere," şeklinde açıklamaların bulunduğu,