muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19852, Karar No: 2017/767, Tarih: 25.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/19852 E.  ,  2017/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62.maddeleri gereğince iki kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2016 tarihli ve 2015/764 esas, 2016/359 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/12/2016 gün ve 9133/2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2016 gün ve 2016/397392 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Olay günü ....nolu Aile Sağlığı Merkezi'nde hemşire olarak görev yapan müştekilerin soyunma dolaplarının bulunduğu yere girmek suretiyle dolaplardan birer adet cüzdan çalan sanığın hırsızlık eylemini kamu kurumu niteliğindeki sağlık ocağında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemine uyan TCK'nın 142/1-a maddesi yerine, aynı Kanun'un 1142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde,

2-Müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame anlatımında sanığın her bir müştekiye yönelik eylemi anlatılıp sanık hakkında her iki müştekiye karşı işlediği iddia olunan eylemlerinden dolayı kamu davası açılmış ise de; iddianamede sevk maddelerinin bir kez gösterilmesi karşısında, mehkemesince sanık hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile ayrı ayrı iki kez uygulama yapılabilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226/3.maddesi gereğince ek savunma için süre verilerek sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay 13. Ceza Dairesince yapılan inceleme sırasında, dairece tespit edilen başka bir hukuka aykırılık nedeniyle kanun yararına bozma isteminin genişletilmesi yönünde, Adalet Bakanlığına ihbarda bulunulduğu belirlenmekle, sehven dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, daha önce inceleme yaparak ihbarda bulunan Yargıtay 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3519, Karar No: 2011/8710, Tarih: 26.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/3519 E.  ,  2011/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinden sonra askere gittiği ve savunmasının da askeri birliği aracılığıyla Büyükçekmece Sulh Ceza Mahkemende talimat yoluyla alınması nedeniyle yokluğunda verilen hükmün asker olan sanığa, 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 14/1. maddesine göre, kıta kumandanı veya müessese amiri gibi en yakın üste tebliğ edilmesi gerektiği halde, soruşturma aşamasında bildirdiği ailesiyle birlikte oturduğu adreste Tebligat Kanunun 21. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu, yasaya aykırı olarak kesinleştirilerek infaza verilen para cezasının ödendiği tarihte de, temyiz dilekçesine eklenen terhis belgesine göre sanığın halen asker olduğu ve para cezanın da bizzat kendisi tarafından ödendiğine dair bir bilgi bulunmaması nedeniyle hükümden daha önce haberdar olduğunun ileri sürülemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin geçerli ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı kasten yaralama suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/04/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6681, Karar No: 2022/10128, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6681 E.  ,  2022/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Antalya 3. Tüketici ile İstanbul 8. Tüketici Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, uygulanan ayıplı hizmet sonucu uğranılan zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Antalya 3. Tüketici Mahkemesi'nce, davalı vekilinin süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunup, yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu bildirdiği, İİK 72. maddesi uyarınca menfi tespit davalarında takibin yapıldığı yer mahkemelerinin ve davalının ikamet adresindeki mahkemelerin yetkili olduğunun hüküm altına alındığı, HMK'nın 6. maddesi uyarınca da genel yetkili mahkemenin davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olup, davalının adresinin İstanbul olduğu ve HMK'nın 10. madde uyarınca taraflar arasındaki sözleşmenin ifa edileceği yerin de İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 8. Tüketici Mahkemesi'nce ise, birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının davayı kendi ikametgah mahkemesi olan Antalya ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73. maddesinin beşinci fıkrasında "Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir" denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Tüketici Mahkemesinde görülen davalarda yetki kesin olmadığından ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının davayı kendi ikametgah mahkemesi olan Antalya ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın Antalya 3. Tüketici Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Tüketici Mahkemesinde görülen davalarda yetki kesin olmadığından ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının davayı kendi ikametgah mahkemesi olan Antalya ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın Antalya 3. Tüketici Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince; Antalya 3. Tüketici Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15943, Karar No: 2009/5752, Tarih: 29.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15943 E.  ,  2009/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının konut kuyu atık su abonesi olduğunu, kurumun alacağını sağlamak amacıyla da, davalı aleyhine İzmir 22. İcra Müdürlüğünün 2007/139 sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesinin de takibin iptaline karar verdiğini belirterek, 12/12/2005-11/09/2006 tarihleri arasında tahakkuk eden 9 adet toplamı 2.405,85.-YTL asıl borç ve 907.-YTL işlenmiş faiz ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen dava konusu aboneliğe ilişkin abone sözleşmesinde, ödemelerde gecikme olması halinde fatura bedeline 6183 sayılı yasada belirlenen gecikme zammı uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu sözleşme nedeniyle 6183 sayılı yasada öngörülen gecikme cezası istenemez. Ancak çoğun içinde az vardır kuralı uyarınca bu aboneliğe ilişkin alacağının geç ödenmesi halinde yasal oranda gecikme faizi istenebilir. Mahkemece bu sözleşme nedeniyle davalının yasal oranda faiz isteyeceği kabul edilerek, bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle davacı alacağı belirlenerek bulunacak miktara hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 29.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5946, Karar No: 2015/9175, Tarih: 11.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5946 E.  ,  2015/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 13.11.2009 tarihinde kesinleşen davacıya, 2007 tarihinde yaşamını yitiren annesi üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadıklarının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca, 2012 tarihinde gerçekleştirilen işlemle kesildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun “gelir ve aylık bağlanmayacak hâller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı hâlde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 E.- 2011/70 K. sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli,varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki somut olayda; Mahkemece, davacı ve boşandığı eşinin varsa çalışmaları nedeniyle resmi özel kurum ve kuruluşlara verdikleri belgelerdeki adreslerin getirilmeli, davacı ve eşinin ilgili seçim müdürlüğünden nizalı dönemde oy kullandığı sandıklar ile ilgili bilgiler getirilmeli, davaya konu döneme ilişkin medula sisteminde yer alan adres bilgileri getirtilmeli, 05.06.2012 tarihli Kurum Raporu’nda ismi geçen esnaf Mehmet Bakkal, Aziz Sok. 14. No’lu daire de oturan yönetici eşi ve yine aynı apartmanda 9 no’lu dairede oturan bayanın ifadeleriyle ölüm aylıklarının kesildiği anşılmakta olup bu kişilere ulaşılabildiği takdirde beyanlarına başvurulmalı, ayrıca uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16348, Karar No: 2022/6145, Tarih: 29.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/16348 E.  ,  2022/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15/03/2022 Salı günü taraflar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı şirketçe düzenlenen poliçe ile müvekkilinin ... mahallesi 906 sk. No 1 daire 2 ve 3 nolu adresindeki evinin ve eşyalarının terör rizikosu kapsamında teminat altına alındığını, ... Valiliği tarafından Yüksekova ilçesinde 13/03/2016 tarihinden 30/05/2016 tarihinde kadar sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, güvenlik nedeniyle müvekkilinin evinin boşaltıldığını, sokağa çıkma yasağının sona ermesi ile müvekkilinin evine geri döndüğünü, sokağa çıkma yasağı süresince yaşanan yoğun çatışmalar nedeniyle eşyaların tamamının yandığını ve kullanılmaz hale geldiğini, konutunun zarar gördüğünü, davalı ... şirketine başvurduğunu ancak poliçe kapsamında ödeme yapılmadığını beyan ederek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 29/05/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 310.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, zararın teminat kapmasında kalmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek; davanın kısmen kabulü ile 259.662,55 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinin temerrüde düştüğü tarih olan 17/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince,davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf

Bölge Adliye Mahkemesince,davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf

incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 13.303,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5643, Karar No: 2011/8199, Tarih: 28.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5643 E.  ,  2011/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, orman niteliğindeki taşınmazların sınırlandırılıp Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, ekli haritada gösterilen (A), (B) ve (C) harfiyle gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir. Mahkemece davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece; ... köyü 124 ada 24 nolu parselin ... ... adına tespit gördüğü ve tespit malikinin davacı tarafından dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen kimseler içerisinde yer almadığı ve başlangıçta davalı olarak gösterilmeyen bu tespit malikinin davaya dahil edilerek davaya devam edilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ... ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile ... ve Orman Bakanlığıdır."Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.