muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7526, Karar No: 2018/1360, Tarih: 22.02.2018

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu filmin eser sahibinin filmin yapımcısı olduğunu, yapımcının ise....olduğu, ....in 13/03/2015 tarihinde noter kanalı ile yaptığı ihtar ile bir önceki beyannamenin sehven yapıldığını belirttiği ve 09/08/2010 tarihli eser devir sözleşmesi ile filmden kaynaklanan mali haklarını davacıya devrettiği gerekçesiyle asli müdahale talebinin reddine, davanın kısmen kabulü ile 15.000TL’nin davalı....en tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili, asli müdahil vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili, asli müdahil vekili ve fer'i müdahil vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili, asli müdahil vekili ve fer'i müdahil vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 767,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 250,30 TL harcın temyiz eden asli müdahil ...'e iadesine, istek halinde aşağıda yazılı 220,30 TL harcın temyiz eden fer'i müdahil ....ic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/1817, Karar No: 2013/5189, Tarih: 25.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1817 E.  ,  2013/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/190105

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/05/2012, 2011/256 (E) ve 2012/141 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Katılanların yetkisi bulunmadığından, vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine,

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yusuf'un kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göreverilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, takdir hükmünün uygulanması gerektiğine ilişen, katılanlar vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkla maktulün amca çocukları olduğu, olay günü maktulün, sanığın oğlu olan tanık Mustafa'nın evine girerek para istediği, tanık Mustafa'nın para vermemesi üzerine bıçakla tehdit ederek, cep telefonunu alıp evden çıktığı, tanık Mustafa'nın durumu babası olan sanığa bildirmesi üzerine, sanığın cep telefonu ile maktulü aradığı, tanık Mustafa'ya ait cep telefonunu getirmesini istediği, bu nedenle tartıştıkları, karşılıklı küfür ettikleri, bir süre sonra maktulün, araç ile yanında tanıklar Turan, Necmettin ve Seçkin olduğu halde sanığın evinin bulunduğu sokağın girişine geldikleri, sanığın evinin önüne giden maktulün, burada tanık Mustafa ve sanığın üvey oğlu Yavuz ile tartıştıkları ve kavga ettikleri, tanık Mustafa'nın kaçtığı, gürültüyü duyan sanığın dışarı çıkıp kavgayı gördüğü ve evden av tüfeğini alarak, maktule ateş ederek öldürdüğü olayda;

Maktulden kaynaklanan sanık ve ailesine yönelik haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi ile uygulama yapılırken alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi bulunan hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/09/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Y.. Ö.. müdafii Avukat ... yokluğunda 26/09/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/29903, Karar No: 2016/8994, Tarih: 11.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/29903 E.  ,  2016/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içinde işlenmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21493, Karar No: 2015/6720, Tarih: 13.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21493 E.  ,  2015/6720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yokluğunda hüküm verilen sanığın yakalamalı olarak ... Asliye Ceza Mahkemesinde alınan ifadesinde "... Mah. ... Sokak No... Merkez/..." adresinde oturduğunu beyan etmesine rağmen, gerekçeli kararın, adı geçenin dosyaya yansıyan son adresi olan belirtilen adres yerine "... Mah. ... Sokak No... .../..." şeklindeki mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 16. maddesine göre tebliğ edilmesi işleminin anılan Yasanın 10. maddesine aykırı olması ve UYAP ortamında yapılan sorgulamada sanığın tebligatın yapıldığı tarihte cezaevinden çıktığının anlaşılması karşısında; sanık yönünden yasa yolu süresinin öğrenme tarihinde başlayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 22.08.2013 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4386, Karar No: 2014/1611, Tarih: 06.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4386 E.  ,  2014/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :21.12.2011

Numarası :2011/10-110

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-birleşen dosyalarda davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat M. N.A. ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat N.G. A. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. İş sahibi kooperatif tarafından yüklenici şirket aleyhine açılan asıl davada ve A. K.Y.ı Kooperatifi tarafından yüklenici aleyhine açılan 2003/580 Esas sayılı birleşen davada, gecikme cezasının tahsili, yüklenici şirket tarafından iş sahibi kooperatif aleyhine açılan birleşen 2003/939 Esas sayılı davada, 18 adet granit mutfak tezgahının bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili, yine yüklenici tarafından iş sahibi kooperatif ile A. K.Y. Kooperatifi aleyhine açılan birleşen 2003/1111 Esas sayılı davada hakedişlerden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili ile ihzarat (malzeme) bedelinin tahsili istenmiş, mahkemece asıl davanın ve birleşen 2009/939 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2003/580 Esas ve 2003/1111 Esas sayılı davaların reddine karar verilmiş karar, asıl ve birleşen 2003/580 Esas sayılı dosyalarda davalı, birleşen 2003/939 Esas ve 2003/1111 Esas sayılı dosyalarda davacı olan yüklenici şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen dosyalarda davacı yüklenici şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ve birleşen dosyalarda davacı yüklenici şirketin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen dosyalarda davacı yüklenici şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ve birleşen dosyalarda davacı yüklenici şirketin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İş sahibi S. Konut Yapı Kooperatifi ile yüklenici şirket arasında 18.07.2001 tarihinde imzalanan “S.. K..ne ait dairelerdeki mutfak dolabı, banyo dolabı, vestiyer dolabı işleri sözleşmesi” uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme ile yüklenici şirket, S. Konut Yapı Kooperatifinin, A. Konut Yapı Kooperatifine ait arsa üzerine inşa edeceği apartmanın A. Konut Yapı Kooperatifine ait olan 27 adet dairesinin mutfak dolabı, genel banyo dolabı, vestiyer dolabı vs. imalâtlarının yapımını, sözleşmenin 1.4 maddesinde gösterilen birim fiyatlar üzerinden üstlenmiştir. Sözleşmenin 4. maddesinde “işin süresinin 31.12.2001 tarihine kadar” olduğu belirtilmiş, 6. maddede ise “yukarıda 4. maddede belirtilen sürelere uyulmaması durumunda geciken her gün için 150,00 TL/gün gecikme cezası kesilecektir” hükmüne yer verilmiştir. Asıl davada iş sahibi kooperatif, işin bitim süresi olan 31.12.2001 tarihinden asıl dava tarihine kadar geçen 360 gün için hesapladığı gecikme cezasının yükleniciden tahsilini istemiş, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yanlar arasında düzenlenen 18.07.2001 tarihli sözleşmenin 17. maddesinin (2) bendinde, “anlaşma hükümlerine uyulmaması hallerinde S.'un 3 gün süreli ihtarnamesine rağmen ihtarname gereklerinin yerine getirilmemesi hallerinde başka ihtar ve hüküm olmaya gerek kalmaksızın S.'ca sözleşme feshedilecektir” hükmü yer almaktadır. Bu hükme dayanılarak iş sahibi kooperatif tarafından gönderilen 12.09.2002 tarihli ihtarname ile 20 gün cezalı süre verildikten sonra sözleşme feshedilmiştir.

Yanlar arasında düzenlenen 18.07.2001 tarihli sözleşmenin 17. maddesinin (2) bendinde, “anlaşma hükümlerine uyulmaması hallerinde S.'un 3 gün süreli ihtarnamesine rağmen ihtarname gereklerinin yerine getirilmemesi hallerinde başka ihtar ve hüküm olmaya gerek kalmaksızın S.'ca sözleşme feshedilecektir” hükmü yer almaktadır. Bu hükme dayanılarak iş sahibi kooperatif tarafından gönderilen 12.09.2002 tarihli ihtarname ile 20 gün cezalı süre verildikten sonra sözleşme feshedilmiştir.

Kural olarak sözleşmenin feshi halinde olumlu zarar niteliğindeki ifaya ekli gecikme cezası istenemez. Cezai şart (sözleşme cezası) sözleşmeden doğan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi halinde ödenmek üzere, borçlunun alacaklıya önceden taahhüt ettiği bir edimdir. Cezai şart kararlaştırıldığı sözleşmenin bir hükmü ve bu şartın gerçekleşmesi üzerine doğan alacak da aynı sözleşmeden doğan fer'i bir alacak olduğundan, sözleşmenin feshi üzerine istenemez. Şu halde sözleşmeden dönen iş sahibi nasıl ki bu sözleşmeden doğan hiçbir hakkı ileri süremiyorsa kural olarak ifaya ekli cezai şartın ifasını da isteyemez. Taraflar, ifaya eklenen ceza ile asıl borcun zamanında ve belirlenen yerde ifa edilme ihtimalini kuvvetlendirmek istediğinden cezanın istenebilmesi için alacaklının ifayı talepten vazgeçmemesi gerekir. Başka bir deyişle sözleşme feshedilmemelidir. İfaya eklenen cezai şart kural olarak, ancak ifa ile birlikte talep edilebilirse de taraflar sözleşmelerinde akdin feshi halinde dahi cezanın istenebileceğini kararlaştırabilirler. Somut olayda 18.07.2001 tarihli sözleşmenin 17/e maddesinde, “süre sonu cezasının 20 günü geçmesi” halinde iş sahibi kooperatif tarafından sözleşmenin feshedileceği haller arasında sayılmıştır. Sözleşmenin 6. maddesindeki ceza 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli ceza niteliğinde olup kural olarak fesih halinde istenemez ise de, sözleşmenin 17/c maddesindeki hüküm uyarınca feshedilemeyecek süre olarak kabul edilen 20 gün için gecikme cezası istenebileceği anlaşılmaktadır. Bu nedenle sözleşmenin 6. maddesinde kararlaştırılan gecikme halinde alınacak cezaya ilişkin hüküm uyarınca feshedilemeyen cezalı süreye ilişkin 20 günlük süre için gecikme cezası hesaplanıp hükmedilmelidir. Ne var ki, davalı yüklenicinin hakedişlerden yapılan teminat kesintileri nedeniyle doğan alacağı asıl davada mahkemece, hesaplanan gecikme cezasından mahsup edilmiş ve bu husus taraflarca temyize konu edilmemiştir. Bu durumda hesaplanacak gecikme cezasından teminat kesintisinin mahsubuyla oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulmalıdır. Mahkemece 307 gün üzerinden gecikme cezası hesabı yapan bilirkişi görüşüne sıkı sıkıya bağlı kalınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Birleşen davalara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Birleşen davalara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından ve tarafların karşılıklı ihtarnamelerindeki beyanlarından taraflar arasındaki ilişkinin fesihle sona erdiği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesi hangi nedenle feshedilirse edilsin taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi sona erecektir. Bundan dolayı tarafların sözleşme etkisinden kurtulması, sözleşmenin yapıldığı tarihteki durumlarına geri döndürülmesi gerekir. Taraf alacakları yönünden sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için, işin başından sözleşmenin feshine kadar olan sürede yapılan işlerin ve ödemelerin, başka bir anlatımla fesih kesin hesabının çıkartılması zorunludur. Birleşen 2003/1111 Esas sayılı davada davacı yüklenici bir kısım malzeme ve imalâtı sevkiyata ve montaja hazır hale getirdiğini, ancak iş sahibi kooperatifin şantiye alanına almadığını, bu nedenle sözleşme konusu işler ile ilgili 54 adet banyo dolabının imal edilmiş, teslime hazır halde elinde kaldığını, yine 54 adet banyo dolabı mermer işleri, 9 adet mutfak granit tezgahı ve aksesuarlarının da teslim ve montaj için hazırlandığını ve inşaat alanında kaldığını ileri sürerek anılan ihzarat malzemelerinin bedelini istemiştir. Bu malzemelerin inşaatta kullanılıp kullanılmadığı hususu mahkemece araştırılmamıştır. Bu malzemelerin fesihten sonra iş sahibi kooperatifçe inşaatta kullanılması durumunda davacı yüklenicinin malzeme bedeli olarak istemde bulunması haklıdır. Malzemelerin inşaatta kullanılıp kullanılmadığının tespiti için mahkemece mahallinde keşif yapılarak bu hususun açıklığa kavuşturulması, konusunda uzman bilirkişi heyetinden denetime elverişli rapor alınması, malzemeler inşaatta kullanılmış ise montajsız bedelinin davacıya ödenmesi, kullanılmamış ise malzemenin davacıya iadesi gerekir.

Yüklenici şirket tarafından açılan birleşen davalarda az yukarıda açıklanan fesih kesin hesabının çıkarılması kapsamında tarafların yaptırdıkları delil tespit dosyaları, ticari defter kayıtları ve ödemeler gözetilerek, bilirkişi raporu alınıp değerlendirme yapılarak yüklenicinin iş bedelinden bakiye alacağının kaldığının anlaşılması durumunda birleşen davalarda bu alacağın hüküm altına alınması, fazlaya ilişkin istem reddedilmelidir.

Mahkemece davalı iş sahibi kooperatifin defter kayıtlarındaki “yapılmayan işlere mahsuben” açıklaması ile yeralan borç kaydı yüklenici alacağından mahsup edilerek, fesih kesin hesabı çıkartılmaksızın bilirkişilerin hukuki konulardaki görüşleriyle bağlı kalınarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükme varılması doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Mahkemece davalı iş sahibi kooperatifin defter kayıtlarındaki “yapılmayan işlere mahsuben” açıklaması ile yeralan borç kaydı yüklenici alacağından mahsup edilerek, fesih kesin hesabı çıkartılmaksızın bilirkişilerin hukuki konulardaki görüşleriyle bağlı kalınarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükme varılması doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen 2003/939 Esas ve 2003/1111 Esas sayılı davalarda davacı olan yüklenici şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı ve birleşen dosyalarda davacı yüklenici şirket lehine BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı ve birleşen davalarda davalı olan iş sahibi S. Konut Yapı Kooperatifi'nden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yüklenici şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosyalarda davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10587, Karar No: 2017/4680, Tarih: 15.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10587 E.  ,  2017/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan çekişmeli 204 ada ... parsel sayılı ....502,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiş, 31.08.2006 tarihinde satış suretiyle diğer davalı ... ... adına tapuda kayden intikal ettirilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak ... ve ... ...’i hasım göstererek 2014 yılında tapu iptal ve tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Bu tür davaların tapu kayıt malikine yöneltilmesi zorunlu olup dava tarihinde davalı ...’ın tapu maliki olmadığının anlaşılması karşısında aleyhindeki davanın usulden reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Taşınmazı kadastronun kesinleşmesinden sonra satın alan ... ... aleyhindeki usulden ret kararının temyiz incelemesine gelince; mahkemece, davalı ... ...’in ....03.2008 tarihinde dava açılmadan önce öldüğü, davacının kabul edilebilir mazereti olmaksızın ölü kişiye karşı dava açtığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç yasaya uygun düşmemektedir. 6100 sayılı HMK'nın 124/.... maddesi gereğince; “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir.” Somut olayda, çekişmeli 204 ada ... parsel sayılı taşınmazın tapu maliki ... ... olduğuna ve tapu kaydında ölü olduğuna dair bir şerh de bulunmadığına göre, davacı Hazine’nin, davalı olarak ... ...’i göstermiş olması kabul edilebilir yanılgı olarak değerlendirilmelidir. Davacı Hazine’nin ........2014 havale tarihli dilekçesi ile taraf değişikliği talebinde de bulunduğu gözetilerek ... ... mirasçılarını davaya dahil etmek üzere davacıya süre verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9006, Karar No: 2019/574, Tarih: 10.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9006 E.  ,  2019/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 04.05.2012-19.06.2014 tarihleri arasında davalı belediyede çalıştığını, en son aylık net maaşının 2.150,00 TL olduğunu, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazlarının olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, niteliği itibariyle belirsiz alacak davasının bir türü olan külli tespit kısmi eda davası olarak açılmış olup bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması, kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına dava ve ıslah (talep artırım) ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi;

İhbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacakları talepleri için yasal faize hükmedilmesi gerekirken mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi, hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki b ve c fıkralarının çıkartılarak, yerlerine;

b) Net 3.057,88 TL ihbar tazminatından; 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 13/08/2014’ten itibaren, kalan 2.957,88 TL’sinin talep artırım tarihi olan 09/06/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

c) Net 1.729,86 TL yıllık ücretli izin alacağından 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 13/08/2014’ten itibaren, kalan 1.629,86 TL’sinin talep artırım tarihi olan 09/06/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” fıkralarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.