muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2623, Karar No: 2021/387, Tarih: 01.04.2021

Dosyada alınan üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda davalının davacı müşterilerine gönderdiği ihtarnamenin 6762 sayılı TTK’nın 57/1, 2, 3 maddeleri bakımından haksız rekabet teşkil ettiği belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı gibi tasarım tescili, hükümsüz kılınana kadar sahiplerine koruma hakkı verir ve şikâyet hakkı sağlar ise de bu hakkın kapsamı sınırsız değildir ve 6762 sayılı TTK’nın 56 ve 57. maddelerindeki hüsnüniyet kaidelerine aykırı haksız rekabet teşkil eden davranışlarda bulunma hakkı vermez. Davalı, tasarımın verdiği koruma ve şikâyet hakkı kapsamında, davacı müşterileri bilgilendirici mahiyette ihtarlarda açıklamada bulunduğunu savunmuş ise de, ihtarlarda bu hak ve yetkinin sınırlarını aşmış, mevcut gelişmeleri anlatarak bilgilendirmekten ziyade, davacının ismi ve unvanını zikrederek kendisinden izinsiz kendisine ait tasarımları ürettiğini, kopyaladığını müşterilerine bildirerek davacının iş mahsullerinin kopya olduğuna dair yanlış, yanıltıcı, incitici beyanlarda bulunmuştur. Bu kişiden ürün satın aldıklarını öğrendiklerini, bu durumun tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğini ve derhal son vermelerini, aksi hâlde kendileri hakkında da yasal yollara başvuracaklarını ihtar ederek, davacının müşterilerini etki-baskı altında bırakarak, müşterilerini azaltma ve davacıya iş verilmemesi girişiminde bulunmuştur. TMK 2. madde uyarınca, “Herkes haklarını kullanırken, borçlarını yerine getirirken dürüstlük kuralına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz”. Davalının bu eylemi MK 2. maddesine, ticari hayatın kurallarına aykırı olup, 6762 sayılı TTK’nın haksız rekabete ilişkin 57/1-2-3 maddeleri kapsamında haksız rekabet teşkil eden eylemdir. İhtar tarihi olan 11 Ocak 2012 tarihinde, davalının davacıya karşı açtığı ihtara konu aydınlatma direkleriyle ilgili tasarıma tecavüz-maddi-manevi tazminat davası sonuçlanmamış ise de, 22.10.2010 tarihinde açtığı dava ispat edilemediğinden ret edilmiş ve taraflar arasında dava konusu tasarımın tecavüz teşkil etmediğine dair kesin hüküm hâlini almıştır. Bu da, ihtardaki kopyalama, izinsiz üretme iddialarının haksız, gereksiz yere incitici ve yanlış olduğunu, müşterilere bu ürünleri satın almayın uyarısının teamülün kabul ettiği tolerans sınırlarını aşan, gereksiz beyan olduğunu göstermektedir. Her ne kadar dava konusu tasarımın hükümsüzlüğü davası reddedilmiş ve tasarım hükümsüz kılınana kadar koruma ve şikâyet yetkisi verir ise de, bu yetkinin sınırı aşılmış, ihtar tarihindeki durum itibariyle dahi incitici ve kötüleyici gereksiz beyan niteliğinde haksız rekabet fiili oluşmuştur.

Mahkemenin direnme kararında da, henüz kendisi tarafından açılan dava derdest iken ihtarnameleri üçüncü kişilere gönderdiği, ihtarname kapsamına göre yasal haklarını kullanma erkini ziyadesiyle aşarak, davacı aleyhine incitici ve kötüleyici nitelik ve amaç taşıyan beyanlarla haksız rekabet eylemini işlediği beyanların samimi olarak yasal hakları kullanma kapsamında kabul edilemeyeceği açıklanmıştır ve mahkemenin kararı usul ve yasaya uygundur (YHGK’nın 17.10.2012 tarih 2012/11-236 E., 2012/714 K., 10.06.2020 tarih 2017/11-39 E., 2020/396 K., 11.03.2021 tarih 2017/11-2475 E., 2021/246 K. nolu kararları).

Açıklanan nedenlerle haksız rekabete dair direnme kararı doğru olup, maddi tazminatın reddi kararı davacı tarafça temyiz edilmeyerek kesinleşmiş, manevi tazminatın kısmen kabulü kararı Özel Dairece incelenmediğinden dosyanın bu yönden Özel Daireye gönderilmesi görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun bozma görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/8293, Karar No: 2018/6139, Tarih: 03.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8293 E.  ,  2018/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan 16/12/2011 tarihli VDNR-2011-962/80 sayılı vergi suçu raporunun 2007 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçuna iştirakten verildiği, iddianameye konu edilen “sahte fatura kullanma" suçuna iştirakten usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birbirine dönüşemeyeceği, sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise temyiz inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolduğu dikkate alınarak, kovuşturma şartı gerçekleşmeyen "sahte fatura kullanma" suçundan açılan davanın düşmesi yerine sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle, CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 03/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8950, Karar No: 2015/130, Tarih: 12.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/8950 E.  ,  2015/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ticari satıma konu otomobil nedeni ile ayıba karşı tekeffül hükümlerinden kaynaklanmakta olup, her iki tarafın tacir olmasına göre ve özellikle mahkemece gerekçeli karar başlığına Tüketici Mahkemesi sıfatıyla karar verildiği yazılmış ise de, yargılama esnasında 26.03.2013 tarihli duruşmada verilen ara karar ile davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılmasına dair karar verilmiş olması nedeni ile temyiz incelenmesi görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/296, Karar No: 2015/2426, Tarih: 04.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/296 E.  ,  2015/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 20.11.2012 gün ve 2011/18 E. 2012/216 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 23.10.2013 gün ve 2013/10323 E. 2013/13253 K. sayılı ilamı ile ;

“…Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ifrazen oluşan bir kısım parsellerin 359.000 m2 yüzölçümlü mera vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın önce belediye adına sonra tahsisen davalı adına tescil edildiği ve üzerinde betonarme tek katlı bina bulunduğu, dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte incelenerek ve davacıya yapılan tahsisin niteliği de araştılarak yerinde şehir plancısı, ziraatçı bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, 2981 sayılı Kanunun 10/c. maddesi ve imar planı uygulama haritaları Belediyeden sağlanmalı ve bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, böylelikle ortaya çıkacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 04.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5678, Karar No: 2014/11902, Tarih: 10.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/5678 E.  ,  2014/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile ... aralarındaki dava hakkında Alaplı Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.03.2012 tarih ve 31/175 sayılı hükmün Daire'nin 10.12.2013 gün ve 342/1... 760 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 10... 6 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 22... ,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 10.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu... ada... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmalarında, davalının hileli işlemleri sonucunda; davalı adına tespit ve tescil edildiğini, oysaki, ... ada ... nolu parselin önceki maliki ve tarafların murisi olan ... 'in sağlığında 20.07.1995 tarihli haricen düzenlenen senetle ½ payını ve üzerindeki eski ahşap evi davacı ...'ye özgülediğini, bu yerin ½ payının 1/4'er paylarını ise davacı kızı ... ve davalı oğlu ... 'ya verdiğini, yine ... ada ... nolu parselinde muris tarafından noter senediyle davacı ...'ye özgülediğini açıklayarak, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptaliyle yukarıda açıklandığı üzere davacılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, ... ada... nolu parselle ilgili olarak; davacı ...'nin kendi payını haricen düzenlenen senetle kendisine bağışlandığını, bağıştan dönmek için koşulların gerçekleşmediğini, hile iddiası nedeniyle de bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, yine ... ada ... parseldeki yeni evin tamamını kendisinin inşa ettiğini açıklayarak davacıların davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı taraf, ... ada... nolu parselle ilgili olarak; davacı ...'nin kendi payını haricen düzenlenen senetle kendisine bağışlandığını, bağıştan dönmek için koşulların gerçekleşmediğini, hile iddiası nedeniyle de bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, yine ... ada ... parseldeki yeni evin tamamını kendisinin inşa ettiğini açıklayarak davacıların davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... ile davalı ... arasındaki uyuşmazlığın yasal dayanağının B.K'nun 244 ve devamı maddelerine dayalı bağıştan rucu davası olduğu, kadastrodan önce tapusuz olan ve tarafların kök murisine ait bulunan taşınmazlardan... ada ... nolu parselin davacı ... tarafından davalıya haricen düzenlenen senetle karşılıksız olarak hibe edildiği, ... 'nin asıl amacının bakım koşullu olduğu, davalının kadastrodan sonra annesine bakmadığının tanık anlatımlarıyla sabit olduğundan ve evlilikle de ... ... . ada... nolu parselin davacı ...'ye noter senediyle devredildiği, davacı ... yönünden ise muristen kalan taşınmazların haricen (fiilen) taksime tabi tutulduğu, bu davalıya muristen intikal eden ... ada ... ve ... nolu parsellerde davalı ile öteki ... ada ... , ... , ... ... ada... parsellerde de paydaş bulunduğundan davacı ...'in mirastan mahrum edilmediği, yine ... ada ... parseldeki yeri binanın babasının sağlığında tüm aile bireylerinin katkılarıyla inşa ettirildiği gerekçeleriyle davacı ...'in davasının reddine, öteki davacı ...'nin davasının kısmen kabulüyle, ... ada ... nolu parselin ½ payının iptaliyle bu kişi adına tapuya tesciline, ... ada ... sayılı parseldeki bir katlı kargir ev ile iki katlı kargir evin ½'er payın davacı adına tapuya şerh verilmesine, ... ada ... nolu parselle ilgili davacı ...'nin davasının kabulüne davalı adına olan tapunun iptali ve davacı ... 'e adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde bozma istekli olarak davalı asıl ve vekili tarafından aynı dilekçe ile temyiz edilmiştir. Yine, davacılar vekili de dilekçesinde açıkladığı nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulması için kararı temyiz etmiştir.

Yargıtay ... . Hukuk Dairesi'nin 10.12.2013 gün ve 2013/342-1... 760 Esas ve Karar sayılı kararı ile tarafların temyiz itirazları ret edilerek ve yeni yapılan evin inşaatına alınan malzemeler için davalının ayrı bir dava açma hakkından söz edilerek yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili ile davalı asıl ve vekili ayrı ayrı karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının onaylı fotokopileri getirilmiştir.

Yapılan incelemede:

Bu kez davacılar vekili ile davalı asıl ve vekili ayrı ayrı karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının onaylı fotokopileri getirilmiştir.

Yapılan incelemede:

a-... ada ... nolu parsel, senetsizden, bir katlı kargir ev ve iki katlı kargir ev ve bahçesi niteliği ile 21.03.2006 tarihinde, edinme sebebinde yazılı açıklamalara göre: tam mülkiyet üzere, ... oğlu ... adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 25.03.200... tarihinde kesinleşmiştir. Kadastro tutanağına ekli “hibe senedidir” başlıklı belgeye göre: kadın kızı ...'ın, eşim... oğlu ...'dan bana intikal eden arazilerimin tümünü oğlum ...'a hiç bir karşılık beklemeksizin verdim. Bu arazilerimle ilgi ve alakamı kestim. 23.02.2006. hibe eden: Şerif'e Duysak (mühür) hibe alan: ... (imza) ve dört adet tanık adı soyadı ile imzası bulunmaktadır.

b-Dava konusu ... ada ... nolu parsel ise: senetsizden, 113... .3... metrekare olarak, fındıklık niteliği ile 21.03.2006 tarihinde, edinme sebebinde yazılı nedenlerle, tam mülkiyet üzere ... oğlu ... adına tespit görmüş ve itirazsız olarak kesinleşmiştir. Her iki parselin çap kayıtları halen davalı uhdesindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamalar, iddia ve savunma kapsamına göre eldeki davanın hukuki nitelemesi yerel mahkeme belirlemesinin aksine davacı Şerif'e için 23.02.2006 tarihli haricen düzenlenen hibe senedinin kendisinden hile ile alındığına ilişkindir. Diğer davacının davası ise tespit öncesi irs ilişkisine dayalı miras payı oranında iptal ve tescile yöneliktir. Dava konusu parsellere ilişkin tutanaklarının kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca davacı ... yönünden 10 yıllık hak düşürücü süre geçmediğinden bu davacının iddiasının irs ilişkisi açısından tespit öncesi neden olarak incelenmesi zorunludur. Öteki davacı ... ise kadastro tespitine esas alınan hibe senedinin hileli olarak alındığını iddia ettiğine göre; bir yıllık hak düşürücü sürenin geçip geçmediği açısından hileyi ne zaman öğrendiğinin tespiti ya da dosyadaki tüm delillerden mahkemenin re'sen belirlemesi zorunludur. Buna karşılık, somut olayda: Hiç bir şekilde BK'nun 244 ve devamı maddelerine dayalı açılmış bağıştan rücu davası isteği yoktur. Yerel mahkeme hakiminin dava dilekçesinde olmayan ve kamu düzenini ilgilendirmeyen iş bu dava ve dilekçede dayanılan hukuki sebep nedeniyle duruşmada ve keşifte ölünceye kadar bakım akdi koşullarını re'sen araştırma gereği ve yetkisi de bulunmamaktadır. Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan HUMK'nun 74 ve 76. maddelerine göre olayları bildirmek taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Ancak, hakimde mevcut iddianın dışında bir niteleme ve araştırma yapmaz ve delil toplayamaz.