muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9513, Karar No: 2015/13231, Tarih: 23.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/9513 E.  ,  2015/13231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanık M.. Ş.. hakkında beraat; diğer sanıklar hakkında hükümlülük, kaçak eşyanın müsaderesine; aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... 'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar söz konusu hükme yönelik olarak sanık ... 'in temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmış ise de suça konu sigaralar sanık ... adına kayıtlı ... plakalı araçta ele geçirilmiş olup sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket etmeleri nedeniyle eylemlerinin tek olduğu, müsaderenin güvenlik tedbiri niteliğinde olduğu da gözetildiğinde nakil vasıtasının müsaderesi hususunda temyiz incelemesine girilerek; ele geçen kaçak eşyanın tür ve miktarı dikkate alındığında naklinin, bu aracın kullanılmasını gerekli kıldığı ayrıca dava konusu eşya ve nakil vasıtasının değerleri dikkate alındığında nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve bu nedenle TCK'nun 54/3.maddesi uyarınca hakkaniyete de aykırı bir yanın bulunmadığı anlaşılmakla, nakil vasıtası ... aracın müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/5438, Karar No: 2021/7467, Tarih: 20.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5438 E.  ,  2021/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz eden davacı-karşı davalı erkek vekili Av. ...'e ait dosya içerisinde bulunan vekâletname genel vekâletname olup boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekâletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekâletnamesini sunması için davacı-karşı davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekâletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise bölge adliye mahkemesi kararının asıla tebliği sağlanıp yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.10.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/8235, Karar No: 2019/3988, Tarih: 26.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/8235 E.  ,  2019/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketle imzaladığı 01.05.2013 tarihli Sipariş/Satış Sözleşmesi kapsamında yemek odası, yatak odası, koltuk takımı, mutfak masa ve sandalyeleri dahil evinin bütün mobilyasını 30.000,00 TL'ye davalıya ait Ceviz Ağacı Mobilya Mağazasından satın aldığını, satın alınan ürünlerin 2013 yılı Ağustos ayı sonunda teslim edildiğini, ancak teslim edilen ürünlerin ayıplı olduğunu, yemek masası ile karyolanın davalı şirket personeli tarafından eve teslim edilirken taşıma esnasında hasar gördüğünü, ürünlerdeki ayıpların giderilmesi ya da yenileriyle değiştirilmesi amacıyla davalı şirket yetkilisi ile görüşüldüğünü ancak bir sonuç alınamadığını, bunun üzerine davalıya ihtarname gönderilerek ayıplı ürünlerin yenileri ile değiştirilmesi, olmadığı takdirde ayıplı ürünlerin geri alınarak bedelinin iadesinin talep edildiğini ileri sürerek ayıplı olanların ayıpsız yenileri ile değiştirilmesine bu mümkün olmadığı takdirde, toplam 30.000,00 TL ödemeden ayıplı mallara isabet eden bedelin tespit edilerek ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; bilirkişi raporunda ayıplı olduğu bildirilen ürünlerin yenisi ile değiştirilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-HMK’nun 297/2.ve 298/2. maddelerinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda ayıplı olduğu bildirilen ürünlerin yenisi ile değiştirilmesine şeklinde karar verilmiş ise de; hükümde hangi ürünlerin değiştirileceği hususları açıkça belirtilmeden bilirkişi raporuna atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş olup, karar bu haliyle infazda tereddüt uyandıracak niteliktedir. O halde, mahkemece, az yukarıda açıklanan yasa hükmüne uygun ve infazda tereddüte yol açmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2934, Karar No: 2007/4264, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2934 E.  ,  2007/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1966, Karar No: 2019/11405, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/1966 E.  ,  2019/11405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan ...'nin mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 22.07.2019 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8109, Karar No: 2022/11986, Tarih: 26.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/8109 E.  ,  2022/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın suç tarihinde müştekinin telefonuna "..senin gibi güzele kim yapışkan olmaz senden hoşlanıyorum, seni seviyorum, ben ondan iyi sinkaf ederim, ne olacak bi sefer buluşalım ondan sonra karar ver lütfen ... ne olur unutamıyom sine bi sefer bari buluşalım..." şeklinde cinsel taciz içerikli mesajlar gönderme şeklindeki eylemi 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 105/1-1.fıkra, 105/2-d maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup, soruşturma ile kovuşturmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken müsnet suçun takibinin şikayete tabi bulunduğu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2022 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın cep telefonundan mesaj çekerek cinsel tacizde bulunduğu mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair yerel mahkemenin verdiği hüküm, savcı tarafından temyiz edilmesi üzerine TCK’nun 105/2 fıkradaki hallerde şikayetten vazgeçmenin kamu davasını düşürmediği gerekçesiyle sayın çoğunluk tarafından sanık aleyhine bozulmuştur.

Hukuki sorun, mesaj çekerek işlenmiş cinsel taciz suçunda, mağdurun şikayetten vazgeçmesi, TCK’nun 105/2 fıkrada yazılı nitelikli hallerde kamu davasını düşürüp düşüremeyeceğidir.

TCK’nun 105/1 fıkrada yazılı cinsel taciz suçunun takibi şikayet şartına bağlıdır. Mağdurun şikayetten vazgeçmesi kamu davasını düşüren ve sanığın cezalandırılmasına engel olan bir kovuşturma şartı olarak düzenlenmiştir. Mağdurun çocuk veya yetişkin olması önemli değildir. Buna karşılık TCK’nun 105/2 fıkrada yazılı nitelikli hallerden birinin gerçekleşmesi durumunda suçun şikayet şartına bağlı olup olmadığı konusunda kanunda açık bir düzenleme yoktur.

Suçun şikayete tabi olması istisna, kamu adına kovuşturulması ise kuraldır. Kanunda şikayet konusunda bir suç ile ilgili hiçbir düzenleme yoksa kamu adına resen kovuşturulur. Şikayete tabi suçlar istisna olduğu için kanunda açıkça gösterilmelidir. Suçun temel şekli şikayete tabi olsa bile aksine bir hüküm yoksa nitelikli hali kural olarak şikayete tabi değildir. Suç çok ağır cezayı gerektirse bile kanun koyucu cezalandırmadan daha evleviyetle çeşitli mülahazaları gözeterek sanık lehine suçu şikayete tabi tutabilir. Mesela TCK’nun 102/2 eşe karşı işlenen nitelikli cinsel saldırı böyledir. Ancak bunun tersi kanunda yoktur.

5237 sayılı TCK’nun şikayete tabi suçlarla ilgili yukarıdaki bilgilere uygun olarak bir sistematik izlediğini söylemek mümkün değildir. TCK, geçitli suç özelliğini bünyesinde barındıran cinsel suçlarda şikayet konusunda sistematik bir düzenleme yapamamıştır.

1-) Cinsel suçların en genel suç tipini oluşturan TCK’nun 102/1 şikayete tabidir. Nitelikli cinsel saldırı, TCK’nun 102/2 fıkrasına göre resen soruşturulan bir suç tipi iken eğer eşe karşı işlenmişse şikayete tabidir. Cinsel saldırının hafif nitelikli halini oluşturan sarkıntılık bakımından kanun suskun kalmıştır. Mantıken daha ağır bir hukuki değeri ihlal eden fiili şikayete tabi suç kabul eden kanunun daha hafif değeri ihlal eden bir fiilin resen takibini murat etmediği farz edilerek yorumla doldurulmuştur.

Cinsel saldırının TCK’nun 102/3 fıkrasındaki nitelikli hallerinde, yine kanunda açık bir hüküm olmadığı ve genel kural resen takip olduğu için şikayet şartının aranmayacağı kabul edilmiştir. Sarkıntılıkta TCK’nun 102/3 fıkrasının şikayete tabi olup olmadığı aşılamamış bir hukuki sorun olarak durmaktadır.

2-) Mağduru çocuk olması dışında tipiklik unsurları aynı olan cinsel istismar suçunda, 5237 sayılı TCK’nun 103 maddesi, sadece faili çocuk olup işlenen suçta sarkıntılık ise şikayet şartının aranacağı kanunda düzenlenmiştir. Bu hal dışında cinsel istismar resen soruşturulacak bir suçtur. Yine TCK’nun 103/3 fıkrasında yazılı nitelikli hallerde, sarkıntılık çocuk fail tarafından çocuk mağdura karşı da işlense suç kamu adına resen takip edilecek şikayete tabi olmayacaktır.

3-) On beş yaşından büyük reşit olmayan çocukla rızalı cinsel ilişki suçu, 5237 sayılı TCK 104/1 fıkrada şikayete tabi olarak düzenlemiştir. Suçun mağduru on beş yaşından büyük çocuk şikayet hakkını bizzat kullanmak şartıyla suç soruşturulmaktadır.

4-) Rızalı cinsel ilişki suçunun TCK’nun 104/2 ve 3 fıkralarında düzenlenen hallerinde ise kanun açıkça “şikayet aranmaksızın” diyerek bütün bilinen ilkelere ters bir düzenleme yapmıştır. Suç şikayete tabi ise kanunda açıkça bunu belirten kural aranacağı ve aksi halde resen soruşturulacağı kuralından ayrılan kanun koyucu üçüncü bir hal daha ihdas ederek “şikayet şartı aranmayan” suçlar grubu oluşturmuştur.

TCK’nun 86/3 fıkrasında basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde hafif yaralama suçu da şikayet aranmaksızın soruşturulacak suçlar grubuna dahildir. TCK’nun 89/5 fıkrada bilinçli taksirle işlenmiş yaralama suçunda şikayet aranmayacağına dair benzer düzenlemeye yer verilmiştir. Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde şikayet şartının aranmayacağı TCK’nun 142/4 fıkrasında düzenlenmiştir. Şikayete tabi suçların içinde bir de şikayet şartı aranmayan suçlar grubu oluşturulması yine kanunun sistematik takip etmediğini göstermektedir.

5-) TCK’nun 105 maddesi, geçitli suçlar grubunun tipik özelliklerini bünyesinde ihtiva eden cinsel suçların en hafif şekli olup mağdurun vücuduna temas etmeden işlenen cinsel davranışları cezalandırmaktadır. TCK bir yanda kişilerin özgürlüğünü koruma amacı taşıdığını ifade ederken diğer yanda en basit cinsel suç mağduruna bile şikayetten vazgeçme imkanı vermeyerek cezalandırmayı seçmesi mantık tutarsızlığı oluşturur. Kanun koyucu tutarsız ve mantıksız bir düzenleme yapmış olamaz. Öyleyse TCK’nun cinsel suçlara ilişkin bölümdeki bütün düzenlemeleri göz önüne alınarak yorumu yapılmalıdır.

TCK’nun 105/1 fıkrası mağdurun huzurunda işlenen bütün cinsel taciz fiilini şikayete tabi olarak düzenlemiştir. Mağdurun huzurunda yüzüne karşı işlenen suçu şikayete tabi tutan kanun mesaj çekerek gıyaptaki aynı hareketi kamu adına kovuşturulur kabul etmek suretiyle çelişkiye düştüğü kabul edilmez. Eğer mağdurun huzurunda işlenmiş bir cinsel taciz suçu şikayete tabi ise ondan daha hafif olup mağduru daha az etkileyen gıyaptaki cinsel tacizin kamu adına resen takip edileceği, hukuken ileri sürülemez. Kanun koyucu, korumak istediği hukuki değeri daha az ihlal edeni resen, daha fazla ihlal eden fiili ise şikayete tabi tutarak mantık hatasına düşmüş kabul edilemez. Kanun metni kusurlu bile olsa akla ve mantığa uygun yorumlanmalıdır.

Failin mağdura cinsel organını sadece gösterdiği durumda suçu resen soruşturan hukuk sisteminin mağdurun vücuduna cinsel organla temas etmeyi TCK’nun 102/1 fıkrasında şikayete tabi suç kabul etmesi hukuken izah edilemez.

Basit şekli şikayete tabi olan cinsel taciz suçunun nitelikli şekillerini düzenleyen TCK’nun 105/2 fıkrasında suçun nitelikli şeklinin şikayete tabi olmadığına dair açık bir hüküm yoktur. Diğer maddelerde olduğu gibi eğer suçun nitelikli şeklinin şikayete tabi olmayacağı açıkça murat edilmiş olsa böyle bir düzenleme yapılırdı.

Cinsel suçlarda önemli değişiklikler getiren 6545 sayılı kanunla cinsel tacizin nitelikli şekli yeniden düzenlenmiş ilave nitelikli haller kabul edilmiştir. Bu kanunla TCK’nun 105/2 fıkrasında yapılan değişiklik gerekçesinde cinsel taciz suçunun nitelikli hallerinde şikayet şartının aranmayacağı yazılmıştır. Ancak kanun koyucunun gerekçede belirttiği bu husus mahkemeleri bağlamaz. Mahkemeleri yalnızca kanun metni bağlar. Hakim, kanun metnini gerekçeye uyarak uygulamak zorunda değildir. Eğer kanun metni gerekçesine uygun anlaşılıp yorumlandığında adil olmayan sonuçlar veriyorsa, gerekçe dikkate alınmaz. Gerekçe, metnin yorum aracı olarak istendiği takdirde kullanılabilir. Şikayet konusunda TCK’nun 105 maddesi nitelikli haller gerekçesi, mantıken kusurlu olup diğer maddeler ile tutarsızlık taşıdığı için mahkemeler zorunlu olarak yalnızca kanun metnini dikkate almalıdır.

Cinsel özgürlükler kişinin üzerinde mutlak tasarruf yetkisi bulunduğu haklardandır. Vücudu üzerinde kişi dilediği cinsel davranışın gerçekleştirilmesine izin verebilir. Cinsel ilişki dahil, yetişkin bir kimse vücudunu rızasıyla bir başkasının kullanımına her türlü açabilir. Kişinin rızası, yetişkin cinselliğinde bireyin özgürlüğünü kullanmasıdır. Cinsel özgürlük, kişi için asıl olup kanun koyucu bu hakkın özüne dokunamaz. Cinsel tacizde mağdurun vücudu kullanılmadan sadece psikolojik cinselliği üzerinde sınırlı ve geçici bir istenmeyen durum oluşturulmaktadır. Mağdurun sonradan bunu affetmesi mümkündür ve özgürlüğünü kullanmaktır. Cinsel taciz davasının mağdurdan daha fazla kamuyu ilgilendiren hiçbir yönü yoktur. Şikayetini geri çeken mağdurun iradesine aykırı olarak sanığı cezalandırmanın pratik faydası yoktur. Kişilerin affetme, hoş görme, cezasız kalmasını isteme iradelerini dikkate almamak için ortada hiçbir sebep olmadığına göre suç mağdurunun şikayetten vazgeçmesini hukuken değersiz ve geçersiz saymak anlamsızıdır. Kanun koyucu, geçitli suçlarda daha ağır neticeyi şikayete tabi suç kabul edip daha hafif neticeyi şikayet dışında tutamaz. Cinsel taciz suçu, cinsel saldırı suçunun geçitli bir alt türü olduğu ve cinsel saldırı suçu şikayete tabi suç kabul edildiği halde cinsel tacizin nitelikli hallerinin şikayete tabi olmadığı kabul edilerek geçitli suç ilişkisinden doğan mantık geçersiz sayılamaz.

Cinsel taciz, suç mağdurunun vazgeçtiği durumda artık kamu adına cezalandırmayı gerektirecek ağırlıkta bir hukuki değeri korumamaktadır. Cinsel tacize uğrayan kişinin vazgeçtiği bir davada kamunun cezalandırmada hiçbir yararı kalmamıştır. Cezalandırmanın gereği olmayan hukuken cezalandırmaya ihtiyaç duyulmayan basit bir fiilin davasının devam ettirilmesinde kamu yararı yoktur.

Çocuğun cinsel her türlü harekete karşı korunması evrensel bir değer olduğu halde çocuğa karşı işlenen cinsel taciz bile TCK’nun 105/1 fıkrasında şikayet şartına bağlanmışken tacizin nitelikli hallerinin yetişkine karşı işlenmesinde şikayet aramamak tutarsızlık oluşturur.

Kanun koyucu eğer sistematik anlaşılır bir düzenleme yapmamışsa kanun artık uygulamacının elinde düzeltilerek yorumlanmak mecburiyetindedir. Cinsel tacizin cinsel saldırı ve cinsel istismarın daha hafif hukuki ihlal eden basit şekli olduğu hatırda tutularak ve geçitli suç ilişkisi atlanmadan daha ağır aynı hukuki konudaki ihlali şikayet şartına bağlayan hukuk düzeninin daha hafif hukuki ihlali resen soruşturulur bir suç kabul ettiğini savunmak tutarsız ve mantıksız olduğuna göre düzeltici yorumla cinsel tacizin bütün hallerinin şikayete tabi olduğunu kabul etmek aklen zorunludur. Kanun, geçitli suçta daha ağır hukuki ihlali bile şikayete tabi saymışken daha hafif netice doğuran hukuki ihlali şikayete tabi saymamış kabul etmek akla aykırı olur.