muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/102, Karar No: 2024/13512, Tarih: 19.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/102 E.  ,  2024/13512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/18 E., 2023/511 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 2008 ve 2009 takvim yılları, 05.09.2013

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; sanık ...'a yüklenen "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.07.2014 tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8202, Karar No: 2012/770, Tarih: 14.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8202 E.  ,  2012/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/278140

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/03/2011, 2005/116 (E) ve 2011/55 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış , savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya içeriğine göre; sanığın olay günü katılanın kahvehanesinde içtiği çayın parasını vermediği, birkaç kez bu durumu tekrarladığı, içtiği çayın talep edilmesi üzerine hiçbir kuvvetin kendisinden para alamayacağını belirtmesi üzerine çıkan tartışmayı müşterilerin ayırdığı, aynı gün saat 17.30 sıralarında sanığın tekrar kahvehane önüne gelerek katılanla tekrar tartıştığı sırada çıkardığı bıçakla mağduru batın ve uyluk bölgelerinden toplam 3 defa vurarak yaraladığı, batın sol alt kadrandaki yaranın batına nafiz olmakla beraber iç organ tahribatı yapmadığı, diğer yaraların ise yumuşak doku seyirli olduğu, sanığın engel hal olmamasına rağmen eylemine son verdiği olayda;

Batın bölgesindeki yaralardan sadece birinin yaşamsal tehlike doğurması,engel bulunmadığı halde sanığın eylemini sürdürmemesi, kastının öldürmeye yönelik olduğuna ilişkin kesin kanıtların bulunmadığı, bu durumun şüphede kaldığı anlaşıldığı halde, yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

Teşebbüs nedeni ile 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini;

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 14/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1064, Karar No: 2018/7916, Tarih: 19.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1064 E.  ,  2018/7916 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalılar ..., ... ve ...'na yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu, yine davalılardan ...’a gerekçeli karar tebligatının hiç yapılmadığı görülmüştür.

Bu durumda, Mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43074, Karar No: 2017/3362, Tarih: 20.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/43074 E.  ,  2017/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı yüklenicilerden yapım aşamasında satın aldığı taşınmazın inşaatının tamamlanamaması nedeni ile sözleşme tarihindeki arsa payının bilirkişilerce tespit edilecek değerinin ödediği 185.000,00 TL ile 12.300 USD den düşümü ile oluşacak bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ihtilafa konu sözleşmede yetkili yerin İskenderun Mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını savunarak yetki itirazında bulunmuş, esastan da davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmeden önce yapılan sözleşmede yer alan yekiye ilişkin düzenlemede İskenderun Mahkemelerinin yetkili olacağının düzenlenmesine göre davanın reddine, talep halinde dosyanın yetkili İskenderun Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı yanca temyiz edilmiştir.

Dava, 0/4/1991 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Somut olayda, taraflar arasında İskenderun Mahkemelerinin yetkili olacağı düzenlenmiş ise de davacı davasını açmakta seçim hakkına sahip olup HUMK’da yer alan diğer genel ve özel yetkili mahkemeler de de davasını açabilir. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/3 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/288, Karar No: 2011/7483, Tarih: 30.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/288 E.  ,  2011/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 161 ada 8 parsel sayılı 6214,12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ... ... adına, aynı ada 9 parsel sayılı 16676,73 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ... adına ve aynı ada 10 parsel sayılı 27167,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise eşit paylarla ... ve ... adlarına eşit paylarla kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve ölü oldukları da belirtilmek suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında yöntemine uygun mera ve zilyetlik araştırması yapılması ve ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağı hususlarına değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı ...'nin davasının kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazlardan 161 ada 10 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 16.08.2007 tarihli rapor ve ekindeki haritada (A) harfiyle işaretli 791,48 m2 yüzölçümündeki bölümün aynı adanın son parsel numarası ile davacı ... adına tapuya tesciline, geriye kalan taşınmaz bölümü ile diğer taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulmasına göre davacı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulmasına göre davacı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkeme hükmünden sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm oluşturulması sonradan yürürlüğe giren ve geçmişe etkili sonuç doğuran yasal düzenlemelere aykırı ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 4, 5 ve 6. bendlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 4. bend olarak "Davacı ... tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına," sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1961, Karar No: 2023/4121, Tarih: 20.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1961 E.  ,  2023/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/455 E., 2022/662 K.

DAVA TARİHİ : 10.08.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.....2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra davacının 2021 yılı ücretinin belirlenmesinde taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücrete ilişkin oranın dikkate alınmasında isabetsizlik olmadığı; ancak bu şekilde belirlenen ücret üzerine ayrıca %4 oranında ücret zammı uygulanması suretiyle davacının 2021 yılına ait ücretinin belirlenmesinin doğru olmadığı, Mart 2021 dönemi için ikramiye alacağı hesaplanmış ise de sona eren toplu ... sözleşmesinin art etkisi bulunmadığından davacının bu dönem için toplu ... sözleşmesinde belirlenen 5 günlük ikramiye alacağına hak kazanamayacağı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 2021 yılı ücretine % 4 oranında ücret zammı uygulanmadan sadece sözleşmedeki oran nispetinde zam uygulanarak ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacakları tespit edilmiş, davacının 31.12.2020 tarihinden sonraki fark ikramiye alacağının reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu ... Sözleşmesi Hükümleri'nin art etkisi olmadığı gözetilerek 2021 yılı ücretinin tespiti ile buna göre alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu ... Sözleşmesi Hükümleri'nin art etkisi olmadığı gözetilerek 2021 yılı ücretinin tespiti ile buna göre alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun

'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3153, Karar No: 2010/6908, Tarih: 08.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3153 E.  ,  2010/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :12.11.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ...- ... ve ... No’lu parsellerin satışı suretiyle paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece atiye bırakılan ... No’lu parsel hakkındaki dava konusunda karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmazlar yönünden davanın kabulü ile taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, borçlu mirasçının alacaklısı tarafından icra mahkemesinden alınan yetkiye dayanılarak dava açılmasında, dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmazlara satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece hüküm kururken infaza müdahale edecek şekilde 3 / b bendinde “ satış bedelinden mirasçı ...’nın miras payına isabet eden kısmın Ödemiş 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008 / 113 sayılı icra takip dosyasına gönderilmesine” karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden HUMK’nun 438. maddesi hükmü gereğince hüküm fıkrasından 3 / b bendinin çıkarılması suretiyle hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.