muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13546, Karar No: 2013/16402, Tarih: 21.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13546 E.  ,  2013/16402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit-istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davacının ..... kain 46826 ada, 3 parsel üzerinde bulunan 31 numaralı bağımsız bölüm için su abonesi olmak istediğinde kendisinden toplam 3.198,00 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini belirterek davalı idarece talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden 676,36 TL'den müvekkilinin sorumlu tutulmasını, 2.521,64 TL'den sorumlu olunmadığının tespiti, yargılama sırasında abonelik için 3.438,64 TL'nin davalıya ödendiği belirtilerek bu miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı vekili cevap savunmasında; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ....Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalı kuruma karşı kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli olarak 676,36 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan (2.521,64 TL) tutardan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. ....

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88.maddeleri ile bunlara paralel olan .... Yönetmeliğinin 39. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayri menkul sahiplerinden yönetmelikte belirtilen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesislerine katılım payı isteme hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bunun miktarının nasıl belirleneceği eldeki davada uyuşmazlık konusudur.

Katılım paylarının hesabına ilişkin..... maddesinde formül bulunmakta olup formülde -T- olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyeti”nin, yine aynı maddenin 5. fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89. madde/a-son cümlesindeki “.... birim fiatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki ..... birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir. Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiatlar esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. Şu haliyle, abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki Bayındırlık birim fiatları esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken inşaat ruhsatı aşamasındaki ödeme tarihindeki birim fiatlarının esas alınarak hesaplama yapılmış olması yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7004, Karar No: 2013/10012, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7004 E.  ,  2013/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece ecrimisil istemine ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığına, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmişse de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan rapora göre hesaplanması zorunludur.

Bu yönteme uyulmadan, ana raporda somut emsal olarak alınan 4334 parsel sayılı taşınmazın, Edremit 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/424 Esas sayılı kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davasına ilişkin dosyasında belirlenen m² değerini dava tarihine endekslenmek suretiyle bedel belirleyen ek bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 40-45 yaşlarında, Ayvalık yağlık çeşidi zeytin ağaçlarının yaşı ve cinsine göre rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın bedeline hükmedilen davacıların paylarının Hazine yerine infazda tereddüt yaratacak şekilde Hazine (...) yazılarak tescile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9803, Karar No: 2014/9920, Tarih: 01.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/9803 E.  ,  2014/9920 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : GEMLİK Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 13.11.2008 - 2008/66 esas ve 2008/732 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Suç Tarihi : 29/11/2007

Bursa Polis Kriminal Laboratuvarı'nın 30.11.2007 tarihli raporuna göre sanığın ikametinde ele geçirilen net 26 gram yeşil renkli bitki tohumlarının uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden olmayan hint keneviri bitkisi tohumları olduğu, hint keneviri bitki tohumlarının bizatihi bulundurulmasının da suç teşkil etmediği gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6087, Karar No: 2018/17747, Tarih: 05.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6087 E.  ,  2018/17747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, görevli memura direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında görevli memura direnme suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay yeri inceleme raporu içeriğine göre marketin dışındaki içinde manav reyonunun, meşrubat dolabı ve dondurma dolabının olduğu, kilitlenmiş etrafı demir korkuluk ile çevrili yerden meşrubatların çalınması şeklindeki eylemde; olay yerinin bina müştemilatı olup olmadığının keşfi ile TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılıp yapılamayacağının değerlendirilmesi gerekirken, TCK'nın 141/1 maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçunda hüküm kurulurken TCK'nın 35. maddesinin TCK'nın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61.maddesine aykırı uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10758, Karar No: 2010/15611, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10758 E.  ,  2010/15611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının tesisi ile davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan saman ve mısırın (yan ürün samanın da) 2009 yılında sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatı resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Davalı ...'ın mirasçılarını gösteren mirasçılık belgesinin dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22255, Karar No: 2015/15100, Tarih: 27.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/22255 E.  ,  2015/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin haklı sebep olmaksızın iş sözleşmesini feshettiğini davacının fazla çalışmasının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında ara dinlenme süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının haftanın altı günü 08:30-22:00 saatleri arası çalıştığını bir gün ise “haftanın yorumu” adlı program sebebiyle çalışmasının saat 01:00'e kadar devam ettiğini ileri sürmüş, davalı işveren davacının fazla çalışması olmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının 5953 sayılı Kanun kapsamında görev yaptığı ve anılan Kanunun Ek-1 maddesine göre sekiz saati aşan çalışmaların fazla mesai olduğu kabul edilmiştir. Bu kabule göre davacının 2001-2004 yılları arası haftanın altı günü 08:30-20:00 saatleri arası bir saat ara dinlenme sonrası haftada on beş saat, 2004-2011 arası için haftanın beş günü 08:30-22:00 saatleri arası, bir günü 08:30-23:00 saatleri arası bir saat ara dinlenme sonrası haftada on sekiz saat fazla mesaisinin hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının on bir saati aşan çalışmaları için günlük bir saat ara dinlenme kabulü ile fazla mesai hesaplanması isabetsizdir. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde günlük bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22139, Karar No: 2018/8570, Tarih: 17.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22139 E.  ,  2018/8570 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı......çalışan asistanların net performans puanının hesaplanması konusunda düzenlenen inceleme raporuna göre, bir kliniğe bağlı olarak çalışan her bir asistanın kendi çalıştığı kliniğe ait olan klinik hizmet puan ortalamasının esas alınması gerekirken, aynı branştaki birden fazla kliniğin tabip muayene ve girişimsel işlemler puanlarının toplamının puanı olan asistanlar dahil tabiplerin aktif çalışma gün katsayılarının toplamına bölümü sonucu bulanan bir puanın esas alındığı ve bulunan bu puanın hastane hizmet puanından düşük olduğu durumlarda, net performans puanının hesaplanmasında hastane hizmet puan ortalaması dikkate alınarak 154 asistana 490.269,98 TL tutarında fazla ve yersiz ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, 4.267,14 TL fazla ödeme yapılan davalıdan ,yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, kendisinin de kardiyoloji bölümündeki tüm asistanlar gibi iki aylık rotasyonlar halinde çalıştığını,evrak üzerinde bir şefliğe bağlı gibi görünse de ,fiili durumun böyle olmadığını,bu nedenle tarafına fazla ödeme yapılmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 24.09.2014 tarih ve 2014/5227 E.-2014/12433 K. sayılı ilamı ile ''...mahkemece, dava konusu yapılan ödemelerin, hatalı ve mevzuata aykırı olarak ödenip ödenmediği konusunda, konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği...'' gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

./..

-2-

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ise, davalıya yapılan 4.267,13 TL'lik ek ödemenin net performans puan hesabına göre fazla ödeme olmadığı ve davacının bu ödemeyi geri talep etmesinde haklı bir neden görülmediği yönündeki bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava,davacıya fazla ödendiği iddia edilen döner sermaye ek ödemesinin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Kural olarak, bozma kararına uyulmakla; orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda, lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan, bozma kararı dışında kalan yönler ise kesinleşir.

1-Dava,davacıya fazla ödendiği iddia edilen döner sermaye ek ödemesinin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Kural olarak, bozma kararına uyulmakla; orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda, lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan, bozma kararı dışında kalan yönler ise kesinleşir.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise,Dairemizin bozma ilamında, alanında uzman bilirkişiden rapor alınması suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği belirtilmiş ise de,mahkemece alanında uzman olmayan mali müşavir bilirkişiden rapor alınarak karar verildiği görülmekle,söz konusu raporun hükme esas alınabilecek nicelik ve nitelikte olmadığı kuşkusuzdur.

Bu itibarla mahkemece,alanında uzman ..... bilirkişiden rapor alınması suretiyle hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olamdığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere , 17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2019/7003, Karar No: 2020/1297, Tarih: 21.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/7003 E.  ,  2020/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen sanık ...'ın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü içerir gerekçeli kararın sanığın savunmasında bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresine 02/03/2015 tarihinde sanığın askerde olduğu belirtilerek mahalle muhtarına tebliğ edildiği, bunun üzerine gerekçeli kararın sanığın annesi ... tarafından 10.03.2015 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulmak suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde sanığın asker olduğunun belirlenmesi halinde tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste; terhis olması durumunda ise aynı Kanun'un 21/1. maddesi gereğince savunmasında bildirdiği adrese tebliği gerekirken, sanığın MERNİS adresine yapılan tebligat geçersiz olduğundan, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun tebligat yapılarak tebligat belgeleriyle verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra ayrıca sanığın annesi ...’ın CMK'nın 262. maddesi kapsamında sanığın vasisi (yasal temsilcisi) olduğuna dair vasilik kararı olup olmadığı araştırılarak, varsa denetime esas olacak şekilde eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5737, Karar No: 2022/15217, Tarih: 03.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5737 E.  ,  2022/15217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bingöl 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bingöl 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekilince yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin olarak yapılan istinaf başvurusunun Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin olarak davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usûl ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.