muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8308, Karar No: 2018/6289, Tarih: 17.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8308 E.  ,  2018/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Dağıtım ve Ticaret A.Ş. aleyhine 30/10/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalıların dizi çekimi esnasında müvekkillerinin maliki olduğu taşınmazı kullandıklarını, çekim esnasında kullanılan efektler sebebiyle yangın çıkması ile taşınmazda zarar meydana geldiğini belirterek oluşan maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 118-186. maddeleri arasında düzenlenen yazılı yargılama usulünde ilk derece yargılaması beş aşamadan oluşmaktadır. Bunlar davanın açılması ve karşılıklı dilekçelerin verilmesi, ön inceleme, tahkikat, tahkikatın sona erdirilmesi ve sözlü yargılama ile hüküm aşamalarıdır. Aynı kanunun 186/1. maddesinde; “Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.” hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemenin 22/03/2016 tarihli karar oturumunda, davalı ve vekilinin duruşmaya gelmediği, bir önceki oturumda davalı vekiline HMK 186/1 gereği sözlü yargılama için duruşma davetiyesinin gönderilmesine ilişkin herhangi bir ara kararının kurulmadığı da anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186'ncı maddesinin açık ve emredici hükmüne rağmen, davalı tarafın savunma hakkını sınırlar mahiyette, sözlü yargılama için duruşmaya davet edilmeden karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 17/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17003, Karar No: 2013/16781, Tarih: 05.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17003 E.  ,  2013/16781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 25.07.2011 tarihinde MCM Danışmanlık Yatırım İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti.'nde çalışmaya başladığını, davalı şirket ile 01.02.2012 tarihinde iş devri sözleşmesi imzalandığını davacının iş sözleşmesinin davalı şirkete devredildiğini, 12.05.2012 ve 23.05.2012 tarihleri arasında devamsızlık yapması sebebi ile iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 12.05.2012-24.05.2012 tarihleri arasında devamsızlık yaptığı belirtilerek 16.05.2012 tarihinde mazeretini bildirmesi için ihtar çekildiği iki gün içinde savunmasını vermeyen davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda kurye olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 12.05.2012- 24.05.2012 tarihleri arasında izinsiz mazeretsiz devamsızlık yapması sebebi tazminatsız feshedilmiştir.

Davacı 11.05.2012 tarihinde iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiğini iddia etmiş davacı tanıklarından ... davalı şirketin küçülmeye gittiğini söyleyerek davacı ile kendisinin iş sözleşmelerinin feshedildiğini, kendisinin tazminatlarını aldığını, 4-5 işçinin daha iş sözleşmelerinin feshedildiğini tazminatlarının verildiğini, davacının itiraz etmesi sebebi ile tazminatlarını alamadığını beyan etmiştir. Davacı tanığı ...'in işten çıkış tarihi, başka işten çıkarılan olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7073, Karar No: 2011/3928, Tarih: 04.07.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/7073 E.  ,  2011/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.09.2010 gün ve 90/150 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 129 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edildiğini, bu işlemin yanlış olduğunu, dava konusu yerin müvekkilinin zilyetliği altında bulunduğunu açıklayarak davalı adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi, nizalı yerin öncesinden köy boşluğu olduğunu ve kadastro tespitinin doğru yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli 129 ada 1 nolu parselin davalı Köy Tüzel Kişiliği adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi, nizalı yerin öncesinden köy boşluğu olduğunu ve kadastro tespitinin doğru yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli 129 ada 1 nolu parselin davalı Köy Tüzel Kişiliği adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu yere ait kadastro tutanağı ve tapu kaydı getirtilmiştir. Yapılan incelemede: 129 ada 1 nolu parsel, arsa niteliğiyle, 993,77 m2 olarak senetsizden, 26.11.1999 tarihinde Köy Tüzel kişiliği adına tespitinin yapıldığı ve itirazsız olarak 30.6.2006 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Kayıt halen davalı üzerindedir. Mahkemece, davacı yararına kazanma koşullarının gerçekleştiğinden bahisle kabul kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, dava konusu taşınmazın güney sınırında Kocaali-Akçakoca karayolu yer almaktadır. TMK.nun 713/3. maddesi uyarınca böyle bir yerin tescili için davanın Hazine yanında öteki kamu kurum ve kuruluşlarına da yöneltilmesi gerekir. Somut olayda, Karayolları Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilmemiş ve bu yerle ilgili kamulaştırma haritasının olup olmadığı soruşturulmamış varsa getirtilip mahallinde uygulaması yapılmamıştır. Bundan ayrı, dava konusu taşınmazın sınırlarında ve sınıra en yakın yerlerde yer alan 130 ada 1, 129 ada 2, 120 ada 1, 2 ve 3 nolu parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının tüm sayfalarının onaylı ve okunaklı fotokopileri getirtilmemiş ve bu parsellere uygulanan varsa tapu ve vergi kayıtları Tapu Sicil Müdürlüğü ve Özel İdare Müdürlüğünden istenmemiştir. Keşifte emlakçı bilirkişi olarak dinlenen Mustafa Kıcı 1.2.2010 tarihli raporunda dava konusu yerin “…Kocaali Belediyesi Kadıköy köyü, kıyı kesimi uygulama imar planında otopark alanı olarak…” gösterildiğini açıklamasına karşın bu konuda yerel belediyeden araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Ayrıca, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesindeki norm araştırması gerçekleştirilmemiştir. Noksan soruşturma ile yetinilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen noksanlıkların ikmalinden sonra mahallinde yeniden keşif yapılarak Kaymakamlıkça belirlenen yerel bilirkişilerden taşınmazın mevkii, sınırları, niteliği konusunda açıklamalı bilgiler alınması, davacının ve davalının gösterdiği tanıklarının keşif mahallinde dinlenmesi, bu kişilerden davacının buradaki zilyetliğinin başlangıç tarihi ile sürdürülüş biçiminin kapsamlı bir biçimde olay ve zaman göstertilerek açıklattırılması, Karayolları Genel Müdürlüğü davaya katıldıktan ve taraf teşkili sağlandıktan sonra bu kuruluştan getirtilecek varsa kamulaştırma haritasının tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye uygulattırılması, kamulaştırma kapsamında kalıyorsa ve zilyetlikle mülk edinme koşulları gerçekleşmiş ise o bölüm için mülkiyetin tespitine karar verilmesinin düşünülmesi, ayrıca tüm uygulama bilgi ve bulguların keşfe izlemeye infazı sağlamaya elverişli ölçekli kroki ve rapora yansıtılması, kuru-sulu araştırmasının yapılması, Kocaali Belediyesinden bu yerin kıyı kesimi uygulama imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, imar planı kapsamında kalıyor ise imar planının onaylanma tarihinin araştırılması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ve 171,05 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden köy tüzel kişiliğine iadesine 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10483, Karar No: 2010/2037, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10483 E.  ,  2010/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni Alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.764TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre Islah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon Şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon Şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/147, Karar No: 2011/1113, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/147 E.  ,  2011/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı işverenler,

1-... İŞ SOSYAL HİZMETLER MÜTEAHHİTLİK İTH.İHC.SANAYI VE LTD ŞTİ.’ne,

2- ....’ne,

3- ... İŞ TEMİZLİK SANAYİ VE TİC. LTD ŞTİ.’ne,

4-....’ne, yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12691, Karar No: 2014/17478, Tarih: 04.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12691 E.  ,  2014/17478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/301-2014/107

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla müvekkili tarafından davalı aleyhine İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2012/22537 sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve müvekkili lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın, 6102 sayılı TTK'nın 4/1 maddesine göre tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın görevli Nöbetçi İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

5464 sayılı BKKKK.'nun 44/2. maddesi uyarınca, kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olmadığı açık olup görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 Sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı Yasa ile 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları” kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 Sayılı Yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı Yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.

5464 sayılı BKKKK’nun 44/1. maddesine göre: ”Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 22. ve 23. maddeleri hükümleri uygulanır.” Belirtilen yasal düzenleme ile tüketici sıfatını haiz kart hamilleri tarafından kart çıkaran kuruluşlar ( bankalar ) aleyhine kredi kartı uyuşmazlığı nedeniyle açılacak davalarda tüketici mahkemeleri görevli kılınmıştır. Bu konuda uygulama birliği bulunduğundan tartışma da yaşanmamıştır.

Tartışma, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesindeki görev düzenlemesi ile ilgili olarak karşımıza çıkmıştır. Tartışmaların konusunu iki farklı görüş oluşturmaktadır. Bir görüşe göre; banka kredi kartı sözleşmeleri 6102 sayılı TTK’nun 4/1-f maddesinde düzenlenen bankacılık işlemlerinden olup mutlak ticari davalardan sayıldığından kredi kartı uyuşmazlıkları nedeniyle kart çıkaran kuruluşlarca ( bankalarca ) kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. Diğer bir görüşe göre; 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesinde, 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıfta bulunulmuş olup, HMK’nun 447/2 maddesi uyarınca “1086 sayılı HUMK’na yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı”, HMK’nun 2. maddesinde ise “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın mal varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi” olduğunun hükme bağlandığı, ticari davaların usul kanunlarında değil, Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlendiği gözetildiğinde kart çıkaran kuruluşlarca tüketici sıfatını haiz kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 07.02.2007 tarih ve 2007/19-50 E,2007/50 K sayılı kararında, bankalarca kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda ticaret mahkemelerinin değil genel mahkemelerin, somut olayda dava değerine göre asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu açıkça belirtmiş ve ikinci görüşü benimsemiştir.

Görevin belirlenmesinde, 01.10.2011 tarihine kadar yürürlükte kalan 1086 sayılı HUMK dönemi ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK döneminde açılan davalar bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmasında fayda vardır.