muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/20303, Karar No: 2007/2351, Tarih: 20.02.2007

Yapılan incelemede; davacının  Ziraat odası kaydının 03.12.1992 tarihinde başladığı; zirai arazinin bulunduğu; ziraat bankasından tarımsal kredi kullanmadığı, 20.06.1986-07.10.2002 tarihleri arasında kesintili olarak, toplam 872 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalılığının bulunduğu Tarım Kredi Kooperatifi;   mahkemeye   verdiği   cevapta;   davacının  üyesi   olmadığını   belirtmiş   iken 07.04.2006 tarihli Bağ-Kur sigortalılık belgesine yazdığı yazıda davacının 20.08.1988 dan itibaren üyesi olduğunun belirtildiği, davalı kurum; cevap dilekçesinde davacının sigortalılığının 01.11.1986-19.06.1987 tarihleri arasında geçerli olduğunu belirtmiş olmasına rağmen 05.05.2006 tarihli Bağ-Kur prim ekstresinde 01.11.1986 dan itibaren kesintisiz sigortalı olarak gösterildiği anlaşılmıştır.

Tüm bu olgular karşısında yapılacak iş; öncelikle davacının tarım bağ-kur sigortalılığının davalı kurumca geçerli sayılan dönemlerinin kesin olarak belirlenmesi sağlandıktan sonra; uyuşmazlık konusu olan dönemde 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların değerlendirilmesi yapılmalı; bunun içinde; Tarım Kredi Kooperatifinin cevaplarında ki çelişkide giderilerek; tüm kayıtlar birlikte değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28391, Karar No: 2016/1188, Tarih: 26.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/28391 E.  ,  2016/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin 29/11/2009-16/07/2010 tarihleri arasında davalı şirkete ait marketin manav bölümünde 09:00-21:00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalıştırıldığını, davalının müvekkilinin çıkışını verdiğini, Temmuz 2010 tarihine ait 20 günlük çalışma ücretinin ödenmediğini, ihbar tazminatı, yaptığı fazla çalışma ücretleri, milli bayramlardaki ve resmi tatil günlerindeki çalışma ücretleri ile asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini beyanla işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, 21/07/2010 tarihinden itibaren hiçbir bildirimde bulunmaksızın ve haber vermeksizin işe gelmeyerek iş akdinin feshine sebep olan tarafın davacı olduğunu belirterek, davacının tüm alacak taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir..

Mahkemece davacının işçilik alacaklarının bulunduğnun kabulüne dair verilen karar Dairemizce “ davalı vekilinin açıkca davacı tarafa tüm alacakları kapsayacak şekilde yemin teklif ettiği ancak mahkemece davacı asile yemin muhtırası tebliğ edilmeden davacı vekilinin "yeminin hangi alacak yönünden teklif edildiği belli olmadığından teklifi kabul etmediği" yönündeki beyanı ile yetinilerek usulün HMK’nun 227. ve 228. maddelerine uygun işlemler tamamlanmadan yazılı şekilde davanın reddi yönünde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması” gerekçesiyle bozulmuş ve mahkemece bozma kararına uyularak sonuca gidilmiştir.

Uyuşmazlık, yemin teklifinin usule uygun yapılıp yapılmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Hukuk yargılamasında ispat araçlarından olan “Yemin” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Yasanın 225'nci maddesine göre, yeminin konusunu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar teşkil eder. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır.

Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar, bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği hâller ve yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak konular yemin konusu olamaz (6100 sayılı Yasa Md. 226).

Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar, bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği hâller ve yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak konular yemin konusu olamaz (6100 sayılı Yasa Md. 226).

Uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf da yemin teklif edebilir. Yemin teklif olunan kimse, yemini edaya hazır olduğunu bildirdikten sonra, diğer taraf teklifinden vazgeçerek başka bir delile dayanamaz ve yeni bir delil de gösteremez. Yemin teklif edilen kimse, duruşmada bizzat hazır bulunmadığı takdirde, kendisine yemin için bir davetiye çıkarılır. Yemin davetiyesine, yemine konu hususlar hakkında sorulacak sorular ile geçerli bir özrü olmaksızın yemin için tayin olunan gün ve saatte mahkemeye bizzat gelmediği veya gelip de yemini iade etmediği yahut yemini eda etmekten kaçındığı takdirde, yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı yazılır (6100 sayılı Yasa Md. 227-228).

Yemin için davet edilen kimse, tayin edilen gün ve saatte mahkemede geçerli bir özrü olmaksızın bizzat hazır bulunmaz yahut hazır bulunup da yemini iade etmez ya da yemini eda etmekten kaçınırsa yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılır. Kendisine yemin iade olunan kimse, yemin etmekten kaçınırsa yemin konusu vakıa ispat edilememiş sayılır.

Yeminin konusunu oluşturan vakıa, her iki tarafın değil, yalnızca kendisine yemin teklif edilen tarafın şahsından kaynaklanıyorsa yemin iade edilemez.

Yemin edecek taraf gerçek kişi olup, yeminden evvel ölür veya fiil ehliyetini kaybederse yemin teklif edilmemiş sayılır. Yemin, bizzat tarafa teklif olunur ve tarafça eda yahut iade olunur. Taraflardan biri tüzel kişi yahut ergin olmayan veya kısıtlı bir kimse ise onlar adına yapılmış bir işleme ilişkin vakıanın ispatı için yemin, tüzel kişiyi temsile yetkili kişi veya organ yahut kanuni mümessil tarafından eda ya da iade olunabilir (6100 sayılı Yasa Md. 229 ilâ 232).

Yasanın 233 ncü maddesi uyarınca, yemin mahkeme huzurunda eda olunur. Hâkim, yeminin icrasından önce yemin edecek kimseye, hangi konuda yemin edeceğini açıklar, yeminin anlam ve önemini anlatır ve yalan yere yemin etmesi hâlinde cezalandırılacağı hususunda dikkatini çeker. Yemin edecek kimse, yemin konusunun yeterli açıklıkta olmadığını ileri sürerse; hâkim, karşı tarafın görüşünü aldıktan sonra derhâl bu konuda kararını verir. Değinilen madde gereğince yemin, "Size sorulan sorular hakkında, gerçeğe uygun cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza namusunuz, şerefiniz ve kutsal saydığınız bütün inanç ve değerler üzerine yemin eder misiniz?" şeklinde yöneltilir ve yemin teklif edilen kimse tarafından "Bana sorulan sorular hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğime ve hiçbir şey saklamayacağıma namusum, şerefim ve kutsal saydığım bütün inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum." denilmek suretiyle eda edilmiş sayılır.

Yasanın 234 ve devamı maddeleri gereğince, okuma ve yazma bilen sağır veya dilsizler, yemin hakkındaki beyanlarını yazıp imzalayarak yemin ederler. Okuma ve yazma bilmeyen sağır veya dilsizler, işaretlerinden anlayan bir bilirkişi aracılığıyla yemin ederler.

Yemin edecek kimse, mahkemeye gelemeyecek kadar hasta veya özürlü ise hâkim, bulunduğu yerde o kimseye yemin ettirir. Bu sırada isterlerse taraf vekilleri ve karşı taraf da hazır bulunabilir. Mahkemenin yargı çevresi dışında oturan kimse, yemin için davaya bakan mahkemeye gelmek zorundadır. Ancak, yemin edecek kişi, mahkemenin bulunduğu il dışında oturuyor ve bulunduğu yerde aynı anda ses ve görüntü nakledilmesi yolu ile yemin icrası mümkün değil ise istinabe yolu ile yemin ettirilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 237 ve müteakip maddeleri uyarınca, hâkim, eksik olan noktaları tamamlamak veya açık olmayan hususları aydınlatmak için yeminin konusu ile bağlantılı gördüğü soruları yemin eden kimseye sorabilir. Hâkim, yemin eden kimsenin beyanını dinleyip tutanağa geçirir ve yazılanları yüksek sesle huzurunda okur; beyanında ısrar edip etmediğini sorar ve verilen cevabı tutanağa kaydeder. Yemin eda edildikten sonra, yalan yere yemin nedeniyle açılan ceza davası, esas dava bakımından bekletici sorun yapılamaz.

Somut olayda Dairemizin bozma kararına uyulmuş , 29/05/2014 tarihli duruşmada davalı vekiline davacıya teklif edeceği yemin metnini hazırlayıp sunması için 2 haftalık kesin süre verilmesine ve yemin metninin sunulmasından sonra davacıya 6100 Sayılı Kanunun 227 ve 228. Maddeleri gereğince yemin muhtırası çıkarılmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından süresinde yemin metni sunulmuş ve sunulan yemin metninde davacının davalı ....... de 29.11.2009 tarihinden 16.07.2010 tarihine kadar çalıştığına,16.07.2010 tarihinde çalıştığı davalı ... ..., den annesinin vefatı sebebi ile 3 gün mazeret izni aldığına,3 günlük mazeret iznimin süresi biter bitmez, çalıştığı iş yerini telefon ile hemen arayarak gelebilecek durumda olmadığını bildirdiğine, 3 günlük mazeret izninin dolmasından 2-3 gün sonra, İstanbul’a dönüp, davalı ... ......ne başvurup, işe başlamak istediğini beyan ettiğine, buna rağmen davalı ... ....... nin kendisini tekrar işe almadığına, davalı ... .... nin kıdem ve ihbar tazminatlarını ödemediğine, davalı ......... nin Temmuz 2010 tarihindeki 20 günlük çalışma ücretini ödemediğine, davalı ........ nde çalıştığı süre boyunca her gün sabah 9, akşam 9 haftanın 6 günü çalıştığına, davalı ... ......... nde fazla çalıştığına, dini ve milli bayramlarda çalıştığına, resmi tatil günlerinde çalıştığına ve bu çalışmalarının karşılığı olan ücretlerini alamadığına "yemin etmesi talep edilmiş, 31/12/2014 tarihli duruşmada davacı asil hazır edilmiş, davacı asil duruşmada gözlerinin yazıları okuyabilecek kadar görmediğini, bu nedenle bizzat yemin metnini okuyup yemin etmesine sağlık engeli mevcut olduğunu, yemin metninin mahkemece okunarak, tekrar etmesi suretiyle yemin ettirilmesini talep etmiş, mahkemece davalı vekili tarafından sunulan 01/06/2014 tarihli lahiya içeriğinde yemin metni olarak belirtilen 8 başlığın davacıya her bir başlığın okunması ve yemin ettirilmesi suretiyle yemin işlemine geçildiği belirtilmiş, yemin metninin birinci, ikinci,üçüncü,dördüncü,beşinci,altıncı ve yedinci bendi tek tek okunarak ve davacının ‘’ namusum, şerefim ve kutsal saydığım inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum ‘’ demesi suretiyle ve sekizinci bendi okunduğunda ; davacının ‘’davalı şirkette fazla çalıştığıma, milli bayramlarda çalıştığıma, dini bayramların iki günü çalışmayıp diğer bayram günlerinde çalıştığıma, resmi tatillerde çalıştığıma ve bu çalışmalarımın karşılığı olan ücretlerimi almadığıma namusum, şerefim ve kutsal saydığım inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum,’’ demesi suretiyle yemin işlemi gerçekleştirilmiştir.

Somut olayda davacıya yemin metninin 8. bendinde olduğu gibi yemin metninin maddelerinin tek tek okunarak , davacının bu maddeleri tek tek tekrar etmesinden sonra davacının söylediği şekliyle aynen tutanağa yazdırılarak yemin işleminin gerçekleştirilmesi gerekirken yemin metninin ilgili numaralı bendinin okunduğu ve davacının yemin ettiği şekliyle tutanağa bağlanan yemin işlemi usulüne uygun olarak yerine getirilmediğinden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/423, Karar No: 2017/422, Tarih: 08.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/423 E.  ,  2017/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve suç ortakları hakkında yapılan yargılama sırasında; Suruç Asliye Ceza Mahkemesiyle Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme konusu olayda yetki ihtilafı meydana getiren Suruç Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olmasına ve anılan Yasanın 37/2. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında yargı çevresi içeresinde bulunan adli yargı ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmenin de bulunmasına göre;

Aynı bölge adliye mahkemesi yargı çevresinde bulunan Suruç Asliye Ceza Mahkemesiyle Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nın 17. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23369, Karar No: 2013/22792, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23369 E.  ,  2013/22792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatili, kıdem zammı, ücret, ikramiye işlemiş faiz, kıdem tazminatı işlemiş faiz, koku yardımı, giyim yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı ve yol yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

I. Asıl Dava:

Davacı vekili; müvekkilinin 1997 yılından 2010 yılı Mart ayında emekli oluncaya kadar davalı belediyede çevre ve temizlik işlerinde başkontrolör olarak çalıştığını, çalışma süresinin hafta içi beş gün ve kırk saat olduğunu, çalışma sisteminin 06-16 şeklinde olduğunu, davacının son altı yıldır izinsiz her hafta sonu çalıştığını, 2009 Haziran’dan itibaren haftada bir gün izin kullandığını, her ay sekiz gün olan hafta tatili alacağının tam olarak ödenmediğini, davacının fiilen temizlik işlerinde çalışmasından dolayı koku yardımından yararlanması gerektiğini, davacının ulusal bayram genel tatillerde de çalıştığını, son beş yıldır bunların ücretlerinin ödenmediğini, davacıya kıdem zammının ödenmediğini, ilave tediyeleri ve ikramiyeleri fesihle beraber ödendiğinden bu kalemden işlemiş faiz alacağı olduğunu, giyim yardımının da eksik ödenip ifa edildiğini, davacının fiilen çalıştığı tatillere ilişkin çalışmalarının eksik gösterilmesi sebebiyle yemek yardımını da eksik aldığını, aylık seksen bilet tutarında taşıt yardımını da almadığını, bir kısmının fesihle beraber ödenmesine rağmen ödemenin eksik olduğunu, yakacak yardımının da eksik ödendiğini, keza kıdem tazminatının da geç ödenmesi sebebiyle işlemiş faiz alacağı olduğunu iddia ederek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatili ücreti, kıdem zammı, ücret, ikramiye işlemiş faiz, kıdem tazminatı işlemiş faiz, koku yardımı, giyim yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, yol yardımı alacaklarının 25.04.2010 temerrüt tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı belediyeden tahsilini istemiştir.

II. Birleşen Dava:

Davacı vekili; asıl davada talep edilmeyen bazı alacaklar ile işe iadeye rağmen başlatılmaması sebebiyle oluşan ve eksik ödenen bazı alacakların bulunduğunu ifade ederek hafta tatili ve akdi tatil işlemiş faiz alacağı, taşıt yardımı faiz alacağı, ulusal bayram genel tatili işlemiş faiz alacağı, yakacak yardımı faiz alacağı, vardiya zammı işlemiş faiz alacağı, giyim yardımı faiz alacağı, eksik ödenen promosyon alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 12.03.2010 tarihinde emekli olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatili ücretlerinin her ay tahakkuk eden ücreti ile birlikte bordrolarına yansıtılıp ödendiğini, davacının maaş alacağı bulunmadığını, kıdem zamlarının ücret artış döneminde hesaplanarak tahakkuka esas yevmiyelerin buna göre tespit edildiğini, kıdem zammı alacağı bulunmadığını, davacı fiilen temizlik ve kanal işlerinde çalışmadığından koku yardımı ödenmediğini, talebin haksız olduğunu, 15.01.2005 tarihinden itibaren tüm toplu taşım kart ücretlerinin 4.470,19 TL olarak 31.03.2010 tarihinde davalının banka hesabına ödendiğini, 2005 yılı ve sonrası yıllar için yakacak yardımı olarak net 1.703,39 TL nin 31.03.2010 tarihinde davacının banka hesabına ödendiğini, ikramiye alacakları ve kıdem tazminatlarının da 30.03.2010 tarihinde davacının hesabına ödendiğini, ekli liste ile dökümünü sunduklarını, ödemelerin ihtiraz-i kayıtsız olarak kabul edildiğinden faiz talep hakkı bulunmadığını, giyim yardımlarının çalışma sırasında ve iş yeri sınırları içinde kullanılmak üzere verileceğinin toplu iş sözleşmelerinde düzenlendiğini, Yargıtay İçtihatlarına göre bunların dava konusu yapılamayacağını, özel mülkiyete konu giyim yardımlarının birleştirilmiş sosyal yardım paketi içinde her ay maaşları ile birlikte ödendiğini, yemek yardımının her ay maaşı ile birlikte ödendiğini, ayrıca davacının talep ettiği alacakların talebinde beş yıllık zamanaşımı süresinin geçerli olduğunu ve zamanaşımının dikkate alınmasını, davacının talep ettiği faiz alacaklarının ödeme sırasında ihtiraz-i kayıt düşülmeksizin kabul edildiğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının taleplerinde kısmen haklı olduğu ve alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin koku yardımına hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı temizlik işlerinde başkontrolör olarak çalışmıştır. Koku yardımı toplu iş sözleşmelerinin 61. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, koku yardımı fiilen temizlik ve kanal işlerinde çalışan işçilere verilmektedir. Koku yardımı fiilen temizlik ve kanal işlerinde çalışıp, yaptıkları iş sebebiyle kötü kokuya sürekli maruz kalan işçilerin katlandıkları külfet ve zorluğu dengeleme amacıyla yapılan bir ödemedir. Davacı fiilen temizlik ve kanal

işlerinde çalışan bir işçi değildir. Bu sebeple koku yardımından yararlanamaz. Mahkemece davacının bu talebinin hüküm altına alınması hatalıdır.

işlerinde çalışan bir işçi değildir. Bu sebeple koku yardımından yararlanamaz. Mahkemece davacının bu talebinin hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işlemiş faizlere ilişkin talepler hesaplanırken dikkate alınan oranların nasıl elde edildiği anlaşılamamaktadır. Bu noktada bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Dosya kapsamında bankalardan alınmış bilgi ya da veriler bulunmamaktadır. Diğer taraftan Dairemiz uygulamasına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 61. maddesinde belirtilen “en yüksek işletme kredisi faizini” uygulayan tek banka Türkiye Kalkınma Bankası olduğundan en yüksek işletme kredisi faizi oranı bu bankadan sorulmalıdır. Kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

4- Hafta tatili, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 46. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükme göre, “Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenme (hafta tatili) verilir. Çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücreti tam olarak ödenir…” İşçi hafta tatilinde çalışmış ise çalıştığı sürenin ücreti ayrıca kendisine ödenir. Öte taraftan işçinin çalışması 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesi kapsamında fazla çalışma oluşturuyorsa çalıştığı sürenin ücreti kendisine yüzdeelli zamlı olarak ödenir. Bu itibarla hafta tatili ücret talebi ile fazla çalışma ücret talebinin birbirine karıştırılmaması gereklidir.

Somut olayda toplu iş sözleşmelerinin 66. maddesinde (bazı toplu iş sözleşmelerinde 67, 68 veya 69. maddelerde) hafta tatilinde çalıştırılan işçiye iki yevmiye ödeneceği kararlaştırılmış olup, bu yevmiyelerin ödendiği bilirkişice tespit edilmiştir. Çözülmesi gereken problem ise hafta tatilinde yapılan çalışmaların fazla çalışma oluşturup oluşturmadığı ve buna göre davacının ilave yarım yevmiyeye daha hak kazanıp kazanmadığıdır. Yukarıda açıklandığı şekilde hafta tatilinde yapılan çalışma 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41. maddesi anlamında fazla çalışma oluşturuyorsa, bir başka ifadeyle hafta tatilinde yapılan çalışmayla haftalık kırkbeş saatlik çalışma aşılıyorsa hafta tatilinde yapılan çalışma aynı zamanda fazla çalışma oluşturacağından davacı bu çalışması karşılığında toplamda ikibuçuk yevmiyeye hak kazanacaktır. Aksi taktirde davacının hak kazanacağı ücret toplamda (çalışma karşılığı olan ve olmayan) iki yevmiye ile sınırlı olacaktır. Dosya kapsamının bu esaslar dahilinde değerlendirilmesi ve bu değerlendirme sonucuna göre davacının hafta tatili ücretleri talebi hakkında karar verilmesi gerekmektedir. Hüküm bu yönüyle hatalı görülmüştür.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.