muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/39058, Karar No: 2017/12337, Tarih: 11.12.2017

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davalının ... İcra Müdürlüğünün 2013/265 esas sayılı dosyasının itirazının kısmen iptali ile, takip tarihi itibariyle 2.510,00 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin faiz talebi yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, veterinerlik hizmetleri kapsamında tohumlama ve tedavi hizmetleri ile ilaç bedeli alacağına dayalı sözleşmeden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir. HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı). Tüm bunlara göre HMK'nın 6.maddesi gereği genel yetkili mahkeme davalının yerleşim yerinin bulunduğu Tire Mahkemeleridir ve aynı kanunun 10.maddesinde düzenlenen sözleşmeden doğan davalar için de sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin yetkili olduğu belirtilmekle dava konusu veterinerlik hizmetlerinin verildiği yer olan ... Köyü Tire'ye bağlı olmakla bu açıdan da Tire Mahkemeleri yetkilidir ve yine az yukarıda anılan BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, alacaklı davacıların her ikisinin de yerleşim yeri olan Tire Mahkemeleri yetkilidir. O halde, yetkili mahkemenin Tire Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek, hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazların incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının sair temyiz itirazların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22163, Karar No: 2016/1572, Tarih: 15.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22163 E.  ,  2016/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 168/2, 52/4, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetleri

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin bal satışı ile ilgili olarak internete verdiği ilanı gören sanık ...'un müştekiyi telefonla arayarak ... Çarşısında .... Gıda Toptan Satış adı altında işyerinin bulunduğunu toptan gıda işi yaptığını kendisinden bal satın almak istediğini söylediği, gönderilen numuneyi beğenen sanık ...'un yanında çalışan sanık ...'i ...'e yolladığı, yapılan görüşmeler sonunda sanıkların bedelinin yarısını peşin yarısını ise 45 günlük çekle ödeme karşılığında 8.5 ton bal alımı konusunda müşteki ile anlaştıkları, müştekinin belirledikleri miktar balı sanık ... ile birlikte ...'e bizzat götürdüğü ve ... Çarşısında bulunan ....e indirdiği, sattığı balın parasını almak isteyen müştekiyi sanık ...'un işyerinden uzaklaştırarak oyaladığı sırada, sanık ...'in işyerine giderek sanık ... ile birlikte balların yarısını işyerinden kaçırıp götürdüğü, geri dönen ve balların bir kısmının olmadığını gören müştekiyi para konusunda oyaladıkları, müştekinin ...'de oturan akrabası ...'i çağırarak yardım istediği, sanık ...'in 10.000 TL vermeyi kabul ettiği ve ...'e müştekiye 10.000 TL vermesini, iki gün sonra gelip kendisinden parayı almasını söylediği, bunun üzerine...'ın müştekiye 10.000 TL, sanık ...'in de .... Bankası .....Şubesi'ne ait keşidecisi .... Gıda Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti, her biri 35.000 TL bedelli üç adet çek verdiği, müştekinin balın bir kısmının olmaması, kalan kısmnı da geri götürülmesindeki zorluk nedeniyle teklifi kabul etmek zorunda kaldığı, çekleri de alarak geri döndüğü, sanık ...'in bir hafta sonra müştekiyi arayarak "çekleri bana geriye iade et ben bu çekleri kullanıp mala döndüreyim sana da ödemeni yaparım" dediği, kendisine verilen çeklerde keşideci görünen şirketin yeni kurulduğunu hiçbir faaliyet göstermediğini öğrenen müştekinin teklifi kabul ederek çekleri iade ettiği, sanıkların almış oldukları balın bedelini ödemedikleri ve 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının bankayı aracı kılarak dolandırıcılık suçunun oluşmayacağına, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin suçun sübutuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının bankayı aracı kılarak dolandırıcılık suçunun oluşmayacağına, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin suçun sübutuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ticari işletme faaliyeti yürüten sanıkların ticari faaliyetleri kapsamında müştekiye bal siparişi verdikleri, malzemeleri teslimat adresine götüren müştekiyi, paranın geleceğinden bahsederek oyaladıkları, sanıkların baştan itibaren müştekiden almış oldukları balın parasını ödeme gayelerinin bulunmadığı, vermiş oldukları çeklerin müştekiyi oyalama amacına hizmet ettiği anlaşılmakla, eylemin, TCK'nın 158/1-h maddesinde öngörülen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında işledikleri dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 158/1-f maddesinin uygulanması,

Kabule göre de; müştekinin iddianamenin kabulünden önce savcılıkta verdiği ifadesinde 105.000 TL'lik alacağının büyük bir kısmını nakit, kalanını için ise senet aldığını belirterek zararının karşılandığını belirtmesi karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekirken aynı yasanın 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6241, Karar No: 2019/16133, Tarih: 23.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6241 E.  ,  2019/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2 maddelerindeki kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 12/11/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi yerine, aynı Kanun'un 68/4. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7527, Karar No: 2013/10562, Tarih: 06.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7527 E.  ,  2013/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığa konu temlik alacağının sokakların bir takaba astarlı bitümle sathi kaplama yapılması işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4565, Karar No: 2024/2304, Tarih: 13.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4565 E.  ,  2024/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/307 E., 2023/140 K.

SUÇLAR : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşmesine ilişkin hükümler, şikâyetçiler vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun mağduru kural olarak kart bilgilerinin sahibi olan banka müşterileri olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçiler İş Bankası T.A.Ş. ve Akbank T.A.Ş.’nin verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu açısından davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından, şikâyetçiler İş Bankası T.A.Ş. ve Akbank T.A.Ş. vekillerinin temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9544, Karar No: 2015/46, Tarih: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9544 E.  ,  2015/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136/1, 62, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, TCK'nın 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanunun 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmekte ise de, anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için, maddenin uygulamasında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; çeşitli televizyon programlarının sunuculuğunu yapan, aynı zamanda sinema ve tiyatro oyuncusu olup, kamuoyu tarafından tanınan katılanın, yaklaşık 25 yıl önce, özel bir proje için çektirdiğini beyan ettiği yarı çıplak resminin, sanığın sahibi olduğu eğlence amaçlı bir internet sitesinde, bir başka internet sitesine link verilerek yayımlandığı iddia ve kabulüne konu olayda,

Dosyada mevcut delillere göre; şikayete konu resmin; Haftasonu adlı haftalık magazin-aktüel gazetesinin 15.11.1995 tarihli nüshasında, “Vay Vay Vay Kraliçeye Bak!”; “Tecrübesiz, Saf ve Güzel...” ibareleriyle beraber yayımlandığı, asgari 10 yıldır da çeşitli internet sitelerinde yayımlanmakta olup, erişiminin engellenmediği; ayrıca, katılanın, gerek şikayete konu resmi çektirdiği dönemde, gerek bu dönemden sonra, rızası dahilinde yayımlanan çok sayıda görüntüsü olup, bu şekilde magazin basınının ve toplumun dikkatini çektiği, şöhretinin de devam ettiği nazara alındığında, sanığın, farklı bir internet sitesinde paylaşılan ve orijinal haline müdahalede bulunmadığı ünlü bir kişiye ait resme, kendi sitesi üzerinden bağlantı kurulmasını sağlamaktan ibaret eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davarandığı kabul edilemeyeceğinden, sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak, sanığın TCK'nın 136/1. maddesinde tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Hükmedilen 10 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, denetim süresi belirlenirken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi; ayrıca, TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği ve TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı kararda gösterilmeksizin, “Denetim süresi içerisinde başkaca bir suç işlenmesi halinde cezanın infaz edilecek sayılmasına,” şeklinde, kanuna uygun olmayan müphem ibarelerle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5434, Karar No: 2023/7699, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5434 E.  ,  2023/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/61 Esas, 2023/103 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edremit 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 07.12.2022 Tarihli ve 2022/38 Esas, 2022/174 Karar Sayılı Kararı

Davanın dayanağı olan taraflar arasındaki sözleşmede yer alan sekizinci madde uyarınca sözleşmeden doğan alacaklarda Bakırköy Mahkemelerinin yetkili kılındığı, davalının yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 6. Tüketici Mahkemesinin 20.02.2023 Tarihli ve 2023/61 Esas, 2023/103 Karar Sayılı Kararı

Tacirler veya kamu tüzel kişilerinin, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilecekleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ıncı, 7 nci, 10 uncu, 17 nci ve 18 inci maddeleri

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. 6100 sayılı Kanun'un 17 nci maddesine göre Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

3. 6100 sayılı Kanun'un 17 nci maddesine göre Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

4. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan Avukatlık Hizmet Sözleşmesinin 8 inci maddesinde sözleşmeden doğacak anlaşmazlılarda avukatlık bürosunun bulunduğu yer mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Dava, 6100 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdikten sonra, 07.12.2022 tarihinde açılmış olup, sözleşmedeki yetki şartının geçerli olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenecektir. Sözkonusu Kanun'un Yetki Sözleşmesi başlıklı 17 nci maddesinde "tacirler ve kamu tüzel kişilerinin" sözleşme ile yetkili mahkemeyi belirleyebilecekleri öngörülmüştür. Düzenleme ile gerçek kişilerin korunması amaçlanmış, tacirler veya kamu tüzel kişileri dışındaki gerçek kişilerin, kendi aralarında yetki sözleşmesi yapmaları kabul edilmemiştir.

5. Somut olayda, dosya kapsamından tarafların ikisinin tacir olmadığı anlaşıldığından sözleşmedeki yetkiye ilişkin düzenlemenin geçerli olmadığı, süresi içerisinde yetki itirazında bulunan davalının ikametgahının Edremit/Balıkesir olduğu ve davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından uyuşmazlığın Edremit 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Edremit 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40512, Karar No: 2014/34145, Tarih: 04.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/40512 E.  ,  2014/34145 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile Ziraat Ban. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Borçka Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 13/06/2014 gün ve 2014/96-218 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 2.180.00 TL alacağın tahsili talebinde bulunmuş mahkemece, 18.07.2014 tarihinde davanın kısmen kabulüne ve 1.875.00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890.00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890.00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.