muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17599, Karar No: 2014/885, Tarih: 23.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/17599 E.  ,  2014/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı üniversite vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 2004 yılından emeklilik süresinin dolduğu 24/05/2011 tarihine kadar haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arası çalıştığını, işyerinden ayrılırken kanuni haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı üniversite, davalı idarenin temizlik hizmeti ihtiyacını karşılamak amacı ile hizmet alımı ihalesi yaptığını, çalışan işçilerin şirketin elemanı olduğunu, davalı idarenin ihale makamı olduğu, davalı idare ile davalı şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının kıdem tazminatı alma şartlarını taşımadığını, fazla çalışma ve hafta sonu çalışmasının olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket, ... Üniversitesinin temizlik vb. işlerini ihale sonucu belirli süreler için alt işverenlerin yürüttüğünü, bu nedenle davalı üniversitenin asıl işveren olduğunu, davacının 01/03/2010 tarihi itibariyle davalı şirkette işe başladığını, 24/05/2011 tarihinde emekliliği nedeni ile iş akdini feshettiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin emekli olması nedeniyle sonlandırıldığı gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı üniversitesinin harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 4 ve 7 numaralı bendlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine;

"4-Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan üniversiteden harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 22,30 TL karar ve ilam harcı ile 78,15 TL ıslah harcının mahsubu ile eksik 300,17 TL harcın davalılardan Gelişim Temizlik Şirketinden alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

7-Davacı tarafından yapılmış olan 259,60 TL yargılama giderinin kabul oranına göre 250,67 TL sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 40,70 TL ilk harç ve 78,15 TL ıslah harcı toplamı 118,85 TL harç giderinin davalılardan ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2952, Karar No: 2019/2326, Tarih: 27.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2952 E.  ,  2019/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/06/2015 gün ve 2010/146 - 2015/108 sayılı kararı bozan Dairenin 13/03/2017 gün ve 2015/13493 - 2017/1474 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirkete edisyon sözleşmesi ile bağlı bestesi...e ait olan Kanal Türk logolu televizyon kanalının jingle müziğinin, davalı tarafından 5846 sayılı Yasa'ya aykırı olarak iktibas edilerek işlendiğini ve bu müziğin Kanal 1 logolu televizyon kanalının jingle müziği olarak kullanıldığını, davalının hukuka aykırı eylemi nedeniyle müvekkilinin maddi anlamda zarara uğradığını ileri sürerek davalının tecavüzünün menine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 30.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 17.700,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4414, Karar No: 2009/6522, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4414 E.  ,  2009/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...'ın mirasçısı ...'a ve davalı ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin dosyada bir belgeye veya kayda rastlanılmamıştır. Gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise belgesinin dosya içerisine konulması edilmemiş ise gerekçeli kararın adı geçenlere yöntemince tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Gerekçeli karar davalılardan ...'a Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Dosyanın incelenmesinden; dava dilekçesinin davalıya bizzat tebliğ edildiği ve adresinin "... Sokak, ... Evleri No:49/8" olduğu halde gerekçeli kararın "... Sokak, ... Evleri No:9/8" adresine tebliğe çıkarıldığı ve tanınmadığından bahisle iade edilince de bu adreste 35.maddeye göre tebliğ yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan gerekçeli kararın davalıya tebliğ işlemi geçerli değildir.

Bu nedenle davalı ...'a gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek ve temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/550, Karar No: 2012/5743, Tarih: 17.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/550 E.  ,  2012/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

2002 takvim yılında sahte fatura kullanılması nedeniyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin iddia olunması karşısında gerekçeli karara yanlış yazılan suç tarihinin 01.05.2003 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ... ve ...'a yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2985, Karar No: 2020/14358, Tarih: 03.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2985 E.  ,  2020/14358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan.... Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2015 tarihli, 2015/402 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a ve b maddelerindeki danışmanlık tedbirine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a ve b. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1711, Karar No: 2007/1639, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1711 E.  ,  2007/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 14 parsel sayılı 37498.48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde taşınmazın mera olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sırasında 101 ada 14 parsel sayılı 37498.48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde taşınmazın mera olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece dinlenen yerel bilirkişi ile tespit bilirkişisi taşınmazın davalı tarafından otları biçilerek kullanıldığını bildirmiştir. Ziraat bilirkişisi raporunda taşınmazın bir bölümünün tarla, bir bölümünün çayır amaçlı olarak kullanıldığını bildirmiştir. Kadastro tespit tutanağında ise taşınmazın tarla niteliğinde olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle taşınmazın kullanım durumu ve niteliğinin doğru bir şekilde belirlenebilmesi için, taşınmazın etrafında bulunan ve mera olarak sınırlandırılan taşınmazlar da dikkate alınarak aynı şekilde davalı olan parsellere ilişkin dava dosyaları birleştirilmeli, bu parselleri dıştan çevreleyen komşu parsellere ilişkin tutanaklar ile dayanakları kayıtlar celp edilmeli, ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde toprak komisyonunca dağıtım ve mera tahsis çalışması yapılmış ise buna ilişkin karar, ekleri ve haritaları ile belirtmelik tutanakları ve haritaları getirtilmelidir. Tüm belgeler toplandıktan sonra, mahallinde yeniden yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan komşu köyden yerel bilirkişilerle, aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuru ile keşif yapılmalı, mevcut ise toprak komisyonu belirtmelik tutanakları, mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamları belirlenmeli, taşınmazın niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri çevre parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanağa aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlar arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, ziraat mühendisleri arasından seçilecek uzman bilirkişiler aracılığıyla taşınmazın toprak yapısı incelettirilerek gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye keşif ve uygulamayı gösterir harita ve rapor düzenlettirilmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunduğundan, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 7.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13129, Karar No: 2017/4273, Tarih: 24.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13129 E.  ,  2017/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanık ...'in, nişanlısı ve yeğeni ile birlikte gittikleri bir kafede, katılan mağdur ... ile onun sekreteri olan katılan mağdur ...'ın aynı masada karşılıklı otururup sohbet ettikleri esnada gizlice fotoğraflarını çekip, aynı gün, facebook adlı sosyal paylaşım sitesindeki hesabından katılan mağdur ...'ın eşi katılan ...'ya, “Seninle çok önemli bir konuda konuşmak istiyorum, ne zaman müsaitsin?” şeklinde mesajlar göndererek, onunla ertesi gün için randevulaşıp, buluştuklarında da, “Seni çok seviyorum, senin üzülmeni istemiyorum, maalesef eşin seni aldatıyor.” biçimindeki sözlerinin ardından cep telefonunda kayıtlı olan fotoğrafı katılan mağdur ...'ın eşi katılan ...'ya göstererek, fotoğrafın bir örneğini de, katılan ...'nun işyerine gidip, tanık Ayşe'nin de bulunduğu esnada, katılan ...'nun bilgisayarına aktardığı iddialarına konu olayda,

Sanığın; olay günü yeğeni olan tanık Şeyma'nın ve yeğeninin erkek arkadaşının sigara içmek için dışarı çıktıkları ve kendisinin de kafe içerisinde oturduğu sırada, sigara içtiğini ailesinden gizleyen 16 yaşındaki yeğenine şaka yapmak saikiyle onların fotoğraflarını gizlice çekerken, öncesinde tanımadığı katılan mağdur ... ile onun sekreteri olan katılan mağdur ...'ın da tesadüfen görüntülendiğine ve yakın zamanda yapılacak olan nişan töreninden önce çeyizine konulacak makyaj malzemelerini seçmek için makyaj ürünleri standında çalışan ve arkadaşı olan katılan ...'nun işyerine gittiği ertesi gün, katılan ...'nun sohbet esnasında kendisinden nişanlısının fotoğrafını göstermesini istemesi ve ona nişanlısının fotoğrafını gösterdiği esnada, nişanlısının fotoğrafı ile aynı sırada yer alan kafede çektiği fotoğrafı gören katılan ...'nun, bu fotoğrafın nerede çekildiğini sorup fotoğraftaki şahsın tanıdığı olduğunu söyleyerek, fotoğrafın bir örneğini almak istediği için onun ısrarına dayanamayıp bu fotoğrafın bir örneğini, cep telefonundan katılan ...'nun bilgisayarına aktardıklarına dair savunması, savunmayı doğrulayan tanık anlatımları, gerek katılan mağdur ...'ın gerek katılan mağdur ...'ın sanık ...'i öncesinde tanımadıklarını ifade etmeleri, şikayete konu tek kare fotoğrafta, katılan mağdur ... yüzü görünür ve kimliği belirlenebilir şekilde görüntülenmeyip, çekimin ona odaklanmaması, tanık Şeyma'nın da görüntülendiği söz konusu fotoğrafın, sanığa ait cep telefonunda sanığın nişanlısının fotoğrafı ile aynı sırada yer alması, sanığın, katılan ...'ya gönderdiği facebook mesajlarında; “Seninle çok önemli bir konuda konuşmak istiyorum, ne zaman müsaitsin?” ibareleri yazılı olmayıp, mesaj içeriklerinden tarafların makyaj malzemeleri alışverişi ve sohbet için randevulaştıklarının anlaşılması karşısında,

İstikrar kazanan yargı kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo (kuşkudan sanık yararlanır)” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğu, gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, ceza mahkumiyetinin yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan olası kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanması ve bu ispatın hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olması gerektiği, yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmanın, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına geleceği, ceza yargılamasında mahkumiyet hükmünün büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanması gerektiği, adli hataların önüne geçilebilmesinin başka bir yolunun da bulunmadığı gözetilerek, katılanların soyut iddialarına itibar edilemeyeceği nazara alınıp, sanığın, üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; tebliğnamedeki, “...Davaya konu katılanlar Özcan ve Nagihan'ın kafetaryada otururdukları sırada çekilen fotoğrafın sanık tarafından çekildiği hususunun sanığın kendi ikrarı ile de sabit olup dosya içersinde görülen bu fotoğrafın sanık açısından çekilmesini gerektirir başka bir hususiyeti fotoğraf içeriğinden anlaşılamadığından, buna göre mahkemece sanığın cezalandırılması yerine yazılı olduğu gerekçelerle beraat kararı verilmesi...” nedeniyle hükmün bozulmasını öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede, sanık ...'in, katılan mağdur ... ile onun sekreteri olan katılan mağdur ...'ın bir kafede oturdukları esnada izinsiz fotoğraflarını çekip, cep telefonunda kayıtlı olan bu fotoğrafı, katılan mağdur ...'ın eşi katılan ...'ya göstererek, elektronik ortamda ona verdiğinin iddia edilmesi nedeniyle şikayet ve davaya katılma hakkının katılan mağdurlar ... ile Nagihan'a ait olması karşısında, katılan ...'ın resmi nikahlı eşi olan katılan ...'nun, sanığa yüklenen suçtan dolayı doğrudan zarar görmediği ve davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, katılan ...'nun katılma isteminin kabulüne karar verilerek CMK'nın 237/1. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi, hükmün esasını etkilemeyen hata olarak kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün ilk paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından, CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6209, Karar No: 2017/13508, Tarih: 28.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/6209 E.  ,  2017/13508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 12.09.2017 tarihli ilamı gereğince; "davalı vekili Av....'nin özel vekaletnamesinin dosyada olmadığı anlaşılmıştır. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde özel vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE” şeklinde iade kararı verilmiş ise de, mahkemece davalı kadın vekiline özel vekaletnamesini sunması için süre verilmeden doğrudan davalı asıla gerekçeli kararın tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla Dairemizin iade kararının gereği yerine getirilmediği görülmekle; Dairemizin 12.09.2017 tarihli iade ilamının yerine getirilmek üzere gecikmeye mahal vermeyecek şekilde dosyanın ikmali için ikinci kez mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/19886, Karar No: 2014/18213, Tarih: 17.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/19886 E.  ,  2014/18213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, evrak dolabı imaline ilişkin eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.