muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2201, Karar No: 2007/2633, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2201 E.  ,  2007/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11599, Karar No: 2019/18225, Tarih: 12.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/11599 E.  ,  2019/18225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında ''İş yer dokunulmazlığını ihlal'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında ''Hırsızlık'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3. maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/09/2011 tarihinden ihbara konu olan suçun işlendiği 27/05/2012 tarihi arasında durduğu nazara alındığında, suç tarihi olan 13/05/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7049, Karar No: 2024/5170, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7049 E.  ,  2024/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/813 E., 2023/911 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/816 E., 2021/133 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde özetle; evlilikleri süresince psikolojik ve fiziksel şiddet gördüğünü belirterek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî tazminat, aile konutundan hisse, 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın 18.02.1020 tarihli ıslah dilekçesiyle ise fiziksel şiddetine, hakaretine, kendisini evden kovmasına, evin giderlerine ve kendisinin ihtiyaçlarını karşılamamasına, evden giderken eşyalara zarar vermesine, kilidi değiştirmesine ve kendisine zarar verecek şekilde elektrikli eşyaları bozmasına dayanmış bu vakıalara ilişkin delil ve tanık göstermiş ve 50.000,00 TL manevî tazminat, aile konutundan hisse, 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının ileri sürdüğü iddiaları kabul etmediklerini, haksız davanın reddine karar verilmesini, kadının onur kırıcı davranışlarda bulunduğunu, agresif olduğunu, güven sarsıcı hareketlerde bulunduğunu, fiziksel olarak saldırdığını, evden kovduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşine "sen ne biçim kadınsın nereden bela oldun başımıza", "seni s.kerim , ağzına sıçayım" "karı ne işe yarar çay koyacak" "amına kodumun delisi, deli soyu","senin annen orospu sende orospusun" "şerefsiz, senden bir şey olmaz, benim dediğimi yapacaksın, yapmazsan döverim kafanı kırarım", "bilmem ne yaptığımın karısı" şeklinde hakaretler ettiği, çok kez fiziksel şiddet uyguladığı ve evden kovduğu, kadının ise eşine "salak, mal, hayvan" "ağzına sıçarım, sen kimsin, araba benim arabayı alamazsın"," aptal, salak, salaksın sen, hayvan", "sen kimsin, sanane, hesap mı vericem" şeklinde hakaretler ettiği ve aşağılayıcı sözler söylediği, bir defa fiziksel şiddet uyguladığı, gittiği yerleri haber vermediği, erkeğin kusurunun daha ağır olduğu gerekçesi ile; asıl ve karşı davanın ayrı ayrı kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın için aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 15.000,00 TL maddî, 18.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadının aile konutundan hisse verilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf sebepleri olarak; tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf sebepleri olarak; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf sebepleri olarak; tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf sebepleri olarak; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, davacı-davalı kadın dava dilekçesinde sadece darp raporlarına delil olarak dayanmış ve davalı-davacı erkek ile boşanmalarına, davalı-davacı erketen 750,00 TL nafaka ile 50.000,00 TL maddî tazminat ve aile konutundan hisse talep ettiğini beyan ettiği, davacı-davalı vekili 18.02.2020 tarihli ıslah dilekçesinde; dava dilekçesini manevî tazminat, tedbir nafakası ve delillerin sunulması yönünden ıslah ettiklerini belirtmiş ve yeni vakıalara dayanarak dava dilekçesinin kısmen ıslahına, davalı-davacı erkeğin davasının reddine, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, adli yardım talebinin kabulüne, ıslah ile sundukları delillerin kabulüne, müvekkili lehine 50.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 700,00 TL tedbir nafakasına, yargılama sonunda yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ettiği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı tanıklarının dinlenmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, tarafların kusur dereceleri, ekonomik ve sosyal durumları, kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşmesi, mevcut veya beklenen menfaatlerinin boşanma yüzünden zedelenmesi, kişilik haklarının ihlal edilmesi karşısında maddî ve manevî tazminata karar verilmesi yerinde ise de miktarları hakkaniyet gereğince az olduğu gerekçesi ile kadının maddî ve manevî tazminat miktarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının bunlara ilişkin kısımlarının kaldırılmasına, kadın lehine 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, davacı- davalının diğer, davalı-davacının tüm istinaf taleplerinin usule ve kanuna uygun olduğundan esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili; boşanma davası ikame edilirken tanık deliline kadın tarafından dayanılmadığı, ıslahın uygun olmadığını, boşanma, tazminat ve nafaka hususları yönünden davanın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili; boşanma davası ikame edilirken tanık deliline kadın tarafından dayanılmadığı, ıslahın uygun olmadığını, boşanma, tazminat ve nafaka hususları yönünden davanın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına nafaka ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı, ıslah, delillerinin değerlendirilmesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30965, Karar No: 2015/6971, Tarih: 17.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/30965 E.  ,  2015/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma, ücret, yıllık izin, asgari geçim indirimi, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi

... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini fazla mesai alacaklarını alamadığından haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hiç bir gerekçe veya mazeret ileri sürmeksizin iş sözleşmesini istifa ile sonlandırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücretin miktarı noktasında toplanmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek

unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacının hamur ustası olarak çalıştığı, davalı tarafından ücretin asgari ücret olduğunun savunulduğu ve mahkemece asgari ücretten yapılan hesaba göre alacakların hüküm altına alındığı, davacının ise daha fazla ücret aldığını iddia ettiği

anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davacının yaptığı iş ve kıdemi dikkate alınarak, alabileceği ücret yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırılarak sonucuna göre davacının alacaklarının hesaplanıp, hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davacının yaptığı iş ve kıdemi dikkate alınarak, alabileceği ücret yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırılarak sonucuna göre davacının alacaklarının hesaplanıp, hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/965, Karar No: 2018/1443, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/965 E.  ,  2018/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararı ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2952, Karar No: 2009/3345, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2952 E.  ,  2009/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi vekili, davacı ile davalılardan yüklenici sıfatı ile ... arasında 08.02.1996 tarihinde 6020 parsel sayılı taşınmaz için akdedilen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca taşınmazın davalı ...’a tamamen devredildiğini, tapudaki devir satış olarak görülmekteyse de devrin kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimin ifası-amacına yönelik olduğunu, yüklenicinin bu taşınmazın daha sonra davalı ....’a devrettiğini, Mehmet’ten de diğer davalılara intikâl ettiğini, son olarak tapunun davalı ...’a devredildiğini, tüm devirlerin muvazaalı olduğunu, davalı üçüncü kişilerin yüklenicinin tapuya kat karşılığı inşaat yapımı amacıyla iktisap ettiklerini bildiğini ileri sürerek tapu kaydının muvazaa nedeniyle iptâline ve sözleşme gereği davacı payına düşecek olan bodrum, kömürlük, üçüncü katta bir daire ve dördüncü katın tamamında yer alan iki dairenin arsa payının tapuda davacı adına tesciline karar verilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece dava konusu 6020 parselin imar planında ilköğretim sahasında kaldığı, taşınmaz üzerindeki yapının bodrum, zemin 3 normal kattan oluşan imara aykırı ve kaçak yapı niteliğinde olduğu adî yazılı satış ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yasal şekil şartlarına aykırı olduğundan davacının tapu iptâline yönelik talebinin kabule şayan bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi ile davalılardan ... arasında 08.02.1996 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, bu sözleşme gereği yüklenici arsa sahibine ait 6020