muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13363, Karar No: 2013/16387, Tarih: 21.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13363 E.  ,  2013/16387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

VEK.AV. ...

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, satın aldığı meskenine su aboneliği için davalı kuruma başvuru yaptığını, davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 4.700 TL talep ettiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın su aboneliği tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.madde hükümleri ve....Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ödemesi gereken kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinin 1.844,77 TL olduğu, ilk malik olan davacının bu miktar bedelden sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine, 440 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

....

Somut olayda, dava konusu 4.700 TL borçlu bulunulmadığına ilişkin olup, mahkemece davacının 1.844,77 TL borçlu olduğu, bunu aşan miktar borcu bulunmadığı belirlenmiş olmasına rağmen davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve davalı aleyhine reddedilen miktar üzerinden davacı lehine de vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, davanın reddi ile sadece davalı lehine vekalet ücrete takdiri doğru olmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5891, Karar No: 2018/12368, Tarih: 19.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5891 E.  ,  2018/12368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk ekiplerince üzerinde tescil plakası bulunmayan araçlarla ilgili denetim yapıldığı esnada, dur ihtarına uymayıp, dosyada mevcut kendi imzasının da bulunduğu 27.08.2015 tarihli tutanağa göre, yerleşim yeri sınırları içerisinde seyrederken, yol üzerindeki diğer araçları ve yayaları tehlikeye düşürüp, ara sokaklara girerek kaçan sanığın, hızını artırıp, kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde aracı sevk ve idare ettiği anılan tutanak içeriğinden açıkça anlaşıldığından, sanığa yüklenen TCK'nın 179/2. madde ve fıkrasındaki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun yasal unsurlarının oluştuğuna dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş; 27.08.2015 tarihli tutanakta belirtilen “tehlikeli şekilde seyir etmek” eyleminin somut biçimde belirlenmesi için tutanak düzenleyicilerinin dinlenilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun mükerrirlere özgü infaz rejimini düzenleyen 108. maddesinin 2. fıkrası gereğince, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, geçmiş hükümlülüklerden en ağırı olan Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2011 tarihli, 2010/473 esas, 2011/597 karar sayılı silahla kasten yaralama suçundan dolayı 2 yıl denetim süresi belirlenen erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası içerir mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarihli, 2013/159 esas, 2013/78 karar sayılı 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dolayı 6.375,00 TL adli para cezası içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması, temyiz edenin sıfatına göre, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/391, Karar No: 2012/1732, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/391 E.  ,  2012/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.10.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa rayiç değerin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise satış vaadine konu bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç değeri olan 40.000,00 TL’nin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı yüklenici, yanıt vermemiş, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan ... mirasçıları davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, arsa sahibi mirasçılarından ..., ..., ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davalılar arasında biçimine uygun düzenlenmiş 11.08.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşmeye göre davalı yüklenici ...’un davalıların mirasbırakanı ...’nun maliki bulunduğu 6281 ada 12 sayılı parsel üzerine bir bina yapım işini yüklendiği, sözleşme gereğince yapıdaki 1 numaralı dükkan niteliğindeki bağımsız bölümün yükleniciye bırakılmasının kararlaştırıldığı, yüklenicinin kazandığı bu şahsi hakkı 02.09.2002 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle davacıya temlik ettiği, yapıda eksik işlerin bulunması ve geç teslimden kaynaklanan kira alacağı olduğu iddiasıyla arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine alacak iddiasıyla aynı yer 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/964 esasında kayıtlı olan davanın açıldığı, mahkemece binadaki

eksikliklerden dolayı 2.102,50 TL, gecikmeden kaynaklanan kira sebebiyle de 4.176,26 TL’nin davalı yükleniciden tahsiline karar verildiği ve hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, sözleşmenin yüklenici olan tarafına edimlerini yerine getirdiğinde üzerine bina yapılacak olan arsadan belli bir payın verilmesini gerektirir. Başka bir anlatımla, bu sözleşmelerdeki eserin bedeli bir miktar para değil, üzerine inşaat yapılacak olan binadaki bağımsız bölüm tapusudur. Yüklenici, arsa sahibinden kazanacağı şahsi hakkını doğrudan ona karşı ileri sürebileceği gibi, Borçlar Kanununun 162. vd. maddelerinden yararlanarak üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Davada dayanılan 02.09.2002 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi gerçekte alacağın temliki işlemidir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Fakat, temlik işleminin yapıldığı esnada ona vakıf olamayan arsa sahibi, kendisinden ifa istenmesi halinde Borçlar Kanununun 167.maddesinden yararlanarak temlik işlemi yapılmamış olsaydı temlik edene karşı ne tür def’ileri varsa temellük edene karşı da dermeyan edebilir hale gelir. Somut uyuşmazlıktaki arsa sahiplerinin savunmaları Borçlar Kanununun 167.maddesine dayalıdır.

Bir sözleşmenin ifa ile bitmesi demek, sözleşme konusu eserin sözleşmeye fen ve amaca uygun yerine getirilmesi ve ifa olarak sözleşmenin diğer tarafına teslim edilmesi demektir. Bu şekilde yapılmayan her ifa kötü ifadır. Kötü ifanın sonuçlarına ise sözleşmenin yüklenici olan tarafı veya onun temlik ettiği üçüncü kişi (davacı) katlanmalıdır.

Bu genel anlatımlardan sonra eldeki davaya gelince;

Davalılar arasındaki 11.08.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 10.maddesi hükmü, yapının “genel iskanının alınması” borcunu yükleniciye yüklemiştir. Yapıya genel iskan alınmadığı davalılar tarafından savunulduğundan, mahkemece öncelikle bu husus üzerinde durulmalı, gerek görülürse davacıya genel iskan alınmak üzere yetki ve uygun bir süre verilmeli ya da yapıya genel iskan verilmesinin engeli olup olmadığı yetkili merci olan belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılarak keşfen bilirkişiye incelettirilmeli, bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin ne olduğu yetkili merciden sorulmalı, bu bedel arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmelidir.

Diğer taraftan, yukarıda belirtildiği üzere davalı arsa sahibi mirasbırakanı 11.08.1996 tarihli sözleşmeye dayanarak yapıdaki eksikliklerden ve

gecikmeden kaynaklanan alacaklarını dava edip lehine eksikliklerden ötürü 2.102,50 TL, kira alacağından dolayı da 4.176,26 TL’lık hüküm aldığından ve ifa talep eden davacı Borçlar Kanununun 167.maddesi gereğince bu tutarı da arsa sahibine ödemek zorunda bulunduğundan, bu miktar da davalı arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmelidir. Zira, sözleşmenin ifa ile sonuçlanması belirtilen işlemlerin gerçekleştirilmesi halinde olanaklıdır.

Mahkemece değinilen bu hususlar gözden kaçırılarak, eksik inceleme ve araştırmayla istemin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3116, Karar No: 2020/9987, Tarih: 07.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3116 E.  ,  2020/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların hatalı park nedeniyle işyeri sahipleri ve çalışanları tarafından uyarıldığı, uyarıya rağmen aracı çekmedikleri için ilk tartışmanın çıktığı, tartışmanın etraftan gelenlerce ayrılması üzerine bir kaç saat sonra sanıkların akrabalarını da alarak olay yerine gelerek ikinci tartışmaya neden oldukları ve ilk tartışma esnasında orada bulunmayan, bir kaç saat sonraki tartışma esnasında olay yerine gelen işyeri sahibinin kardeşi olan mağdur ...’ün sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; olayların oluşu ve dosya kapsamına göre; mağdurdan kaynaklanan sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturabilecek söz ve davranış bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanıkların hatalı park nedeniyle yaşanan ilk tartışmadan sonra olay yerine tekrar gelerek, mağdura sopa, çekiç vb.aletler ile vurdukları, sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladıklarına dair iddia ve kabule göre; sanıkların fiil üzerinde hakimiyet kurup, fikir ve eylem birliği içinde mağduru iştirak halinde silahtan sayılan aletlerle yaraladıkları, bu nedenle sanık ... hakkında da TCK’nin 86/1 maddesi ile belirlenen temel cezanın TCK’nin 86/3-e maddesi ile arttırılması, TCK’nin 87/1-son maddesi gereği 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafinin temyiz talebinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı ONANMASINA, 07.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17097, Karar No: 2021/20574, Tarih: 06.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17097 E.  ,  2021/20574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi, hüküm kurulmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafii suça sürüklenen çocuk hakkında “hırsızlık” suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararı da temyiz ettiği halde, tebliğnamede bu suçla ilgili temyiz istemine ilişkin görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7562, Karar No: 2013/11563, Tarih: 20.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7562 E.  ,  2013/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını tahsil için giriştikleri icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının takip tarihi itibariyle davalı ...’ten toplam 14.745.13 TL., davalı ...’ten toplam 14.499.69 TL.nakdi alacağı bulunduğu, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20589, Karar No: 2012/5340, Tarih: 01.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20589 E.  ,  2012/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacı köyün uzun yıllardır faydalandığı üzeri açık akan sulama ve hayvan sulama suyu olarak kullanılan suya, davalının kaynağından itibaren kapalı kanal içine almak suretiyle müdahale ettiğini belirterek, davalının kadim kullanımı engellemeye yönelik suya müdahalesinin önlenmesini talep etmiştir.Davacı vekili dilekçesinde; suyun kanal içine alınmasına projelendirilerek özel idarece karar verildiğini, davacının bu sudan hiçbir zaman faydalanmadığını, sudan davalı köyün kadim hakkı bulunduğunu, davacı köyde uzun süredir kimsenin oturmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; davaya konu suyun genel su olduğu, genel sulardan herkesin ihtiyacı oranında yararlanabileceği, dava konusu suyun uzun yıllardır davacı ... Köyü ile dava dışı ... Köyü tarafından kullanıldığı, davacı köyün nüfus durumu, tarım ve hayvancılık faaliyetleri dikkate alındığında suya ihtiyacının bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.Dava konusu suyun genel su olduğu ve bu suda davalı köyün kadim hakkı bulunduğu mahkemenin de kabulündedir. Dosyada mevcut mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre; davacı köyde 6-7 hane bulunduğu, köylülerin çoğunun köy dışında olduğu, köyün dava konusu sudan başka su kaynağı bulunmadığı, yaz aylarında köyde 30-35 kişi yaşadığı, zirai olarak ot biçildiği, kanal yapıldıktan sonra ise davacı köyün suyu kullanamadığı anlaşılmaktadır. İlçe Tarım Müdürlüğü yazısında, davacı köyde hayvan bulunmadığı belirtilmiştir. Zirai bilirkişi raporunda ise; davacı köyün sezondaki (12 sulama) su ihtiyacının 45.000 ton olduğu belirtilmiştir.Bu durum karşısında mahkemece, davacı köyün ötedenberi yararlanma biçimi, yazın gelen insan sayısı ve ihtiyaçları belirlenerek, ötedenberi kullanma biçimini sağlayacak şekilde sulama düzeni kurularak, davalının bu şekilde müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15150, Karar No: 2015/61, Tarih: 19.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15150 E.  ,  2015/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 01/07/2014

Numarası : 2012/363-2014/559

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında

kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 01/01/2004-27/03/2012 tarihleri arasında çalıştığını, ancak sigortasının 03/02/2005 tarihinde yapıldığını, iş akdine işlerin ağır olması, bir kısım alacakların ödenmemesi, maaşların geç ve düzensiz yatırılması sebebi ile haklı nedenle kendisinin son verdiğini, fesih sonrası hak ettiği alacakların ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin, ücret, genel tatil ve fazla çalışma alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının, davalı şirket nezdinde 03/02/2005- 01/08/2006 ve 24/10/2007- 26/03/2012 tarihleri arasında iki dönem hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı tarafından istifa dilekçesi vermek sureti ile sonlandırıldığı, bu nedenle kıdem tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatının reddine karar verilmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının, davalı şirket nezdinde 03/02/2005- 01/08/2006 ve 24/10/2007- 26/03/2012 tarihleri arasında iki dönem hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı tarafından istifa dilekçesi vermek sureti ile sonlandırıldığı, bu nedenle kıdem tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının 03/02/2005-01/08/2006 tarihleri arasındaki ilk dönem çalışmasının istifa ile sona erdiği kabul edilmiştir. Davacı tarafından verilen istifa dilekçesinde davacının 31.08.2006 tarihinde ayrılmak istediği yazılı olup SGK kayıtlarında ise fesih tarihinin 01.08.2006 tarihi olarak bildirildiği görülmektedir. Davacının sigortadan çıkışı yapıldıktan sonraki bir tarihte istifa etmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan istifa ettiğinin kabulü yerinde değildir. Diğer yandan davacı 24/10/2007- 26/03/2012 tarihleri arasındaki 2. dönem çalışmasını ücretler ödenmediğinden feshettiğini iddia etmiştir. Davalı davacının istifa ettiğine dair dilekçesine dayanmış, davacı alacaklarının ödeneceği söylendiğinden istifa dilekçesini yazdığını ifade etmiştir. Davalı tanıkları davacının başka bir işte çalışmak için ayrıldığını beyan etmişlerdir. Davacının 26.03.2012 tarihli istifa dilekçesi incelendiğinde fazla çalışma yapmadığını, haftada 45 saati geçen çalışması bulunmadığını, ulusal bayram genel tatillerde çalışmadığını, ücretlerinin zamanında bordro ile ödendiğini, işverenini ibra ettiğini, yeni bir iş bulduğundan iş sözleşmesini feshettiğini yazdığı görülmektedir. Dosya arasında davacının imzasını taşıyan boş bir ibraname de mevcuttur. Davacının bordrolarda fazla çalışma yaptığı görülmekte olup istifa dilekçesinde olmadığını ileri sürmesi, sadece “istifa ediyorum” diyerek eylemli feshetmesi veya 2006 yılında verildiği iddia edilen istifa dilekçesi gibi sadece ayrılacağını belirtmesi yeterli iken ibraname niteliğinde yukarıda yazılı ifadeler bulunması karşısında anılan çelişkiler nedeniyle istifa dilekçesinin iradesi dışında alındığı, haklı fesih sebebi mevcutken istifa dilekçesi vermesinin hayatın olağan akışına da aykırı olduğu kanaatine varıldığından davacının her iki çalışma dönemi dikkate alınarak kıdem tazminatı alacağının hesaplanarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6153, Karar No: 2014/11267, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6153 E.  ,  2014/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ayçiçeği, kuru fasülye ve şeker pancarının 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.