muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26253, Karar No: 2014/12696, Tarih: 26.05.2014

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu kabul edilebilir ise de, yasa dışı faaliyetlerle kaydedildiği sabit olan konuşma içeriğini, hiçbir nesnel olguya dayanmaksızın, Danıştay Başkan ve üyelerinin tamamının belli bir siyasi partinin sempatizanı olduğu izlenimini doğuracak ve yayın esnasında ismi, soyismi ve görev yerleri de açıklanan katılanlar hakkında olumsuz bir algı oluşmasına neden olacak şekilde, abartılı, saldırgan, suçlayıcı, toplum içindeki itibarı ile diğer fertler nezdindeki saygınlığını rencide eden, şeref ve haysiyetlerine yönelik küçük düşürücü bir üslupla toplumun bilgisine sunan sanığın, ölçülülük ilkesine uygun davranarak, haber verme hakkı sınırları içerisinde hareket ettiği ve hukuka uygun çerçevenin dışına çıkmadığı kabul edilemeyeceği gibi, konuşanların mesleği ve konuşmanın gerçekleştiği mekan dikkate alındığında, mesai arkadaşı olan iki kişinin dedikodu mahiyetindeki açıklamalarının ifşa edilmesinde kamu yararı da bulunmadığı gözetilmeden; ayrıca, katılanların bilgisi dışında kaydedilen konuşmalarının, sanık tarafından kaydedilmemiş ve daha önce farklı bir internet sitesinde yayınlanmış olmasının, sanığa, katılanların rızalarına aykırı şekilde yasal olmayan ses kaydını tekrar ifşa etme hakkı vermeyeceği ve alıntı yapan sanığın hukuki sorumluluğunun devam ettiği de nazara alınmadan, “suça konu konuşmaların ilk kez www.dailymotion adlı internet sitesinde yayımlandığı, aleniyet kazandığı, konuşmaların haber niteliğinde yayımlandığı, suç kastı bulunmadığı, hakaret içeren bir cümle olmadığı” şeklindeki yasal olmayan gerekçelere dayalı olarak, sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükmü kurulması yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı,

2- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmüne göre, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17583, Karar No: 2013/6017, Tarih: 21.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/17583 E.  ,  2013/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin hakız şekilde feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile,yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmediğinden bahisle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık fazla çalışma süresinden düşülmesi gereken ara dinlenmesinin ne kadar olması gerektiği ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının günlük onbirbuçuk saat tespit edilen çalışma süresinden yarım saat ara dinlenmesi düşülerek fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Bu durumda, günde onbir saat ve daha fazla çalışmalar için ara dinlenmesinin en az birbuçuk saat olarak düşülmemesi isabetsizdir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yazılı delille ispatlaması gerekir.

Dosya içeriğindeki davacının imzasını taşıyan bordroların bazılarında ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahakkuk ettirildiği görülmekle, bu ayların dışlanması gerekirken hesaplamaya dahil edilmesi de ayrı bir bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4095, Karar No: 2019/1717, Tarih: 23.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4095 E.  ,  2019/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... . Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, müvekkilinin 29.10.2009-16.05.2013 tarihleri arasında davalılara ait ... Hızlı Tren Şantiyesi'nde şantiye sorumlusu ve gerekli durumlarda şoför olarak çalıştığını, .., Kolin firmalarının hızlı tren işini alan asıl işveren, ... şirketinin ise alt işveren olduğunu, iş akdinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini ileri sürerek bir takım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, yasal süresi içinde davalılardan ... Madencilik şirketi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma alacağı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin hesaplanmasında, yıllık izinde geçen sürelerin de hesaplamaya dahil edildiği anlaşılmaktadır. Davacının yıllık izin süresi içinde işyerinde çalışması söz konusu olmadığından, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti hesabında, yıllık izne rastlayan dönemlerin dışlanması ve usuli kazanılmış hakta gözetilerek hüküm tesis edilmesi gerekmektedir.

3-Kabule göre de, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından hüküm altına alınan miktarlar brüt iken, hükümde net olarak belirtilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1853, Karar No: 2013/803, Tarih: 31.05.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/23-1853 E.  ,  2013/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mengen Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

Taraflar arasındaki “kooperatif ortaklığının tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mengen Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 21.07.2011gün gün ve 2010/365 E., 2011/304 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili ve mahkemece dahili davalı olarak nitelenen Muharrem Kabasakaloğlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 23.Hukuk Dairesi’nin 12.03.2012 gün ve 2011/2036 E., 2012/1843 K sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı S.S..... İşyeri ve Konut Yapı Kooperatifinin Sanayi Sitesi ..Mah. No:..adresinde bulunan gayrimenkule ilişkin kooperatif hissesini kayıtlara işlenmeksizin dava dışı E. K.'den devraldığını, kayıtlarda ise davalı Z.Ş.'nin isminin yer aldığını, dava dışı E. K.'nin davaya konu hisseyi dava dışı Ş. K.'den devraldığını, hissenin davalı Z. Ş. adına kayıtlı olmasına rağmen aidat ödemelerini ve ortaklık ilişkilerini dava dışı Ş. K.nin yürüttüğünü, hisse sahibi olarak gözüken davalı Z. Ş.den davaya konu hisseyi devralmak amacıyla Mengen Noterliğine gittiklerinde, dava dışı anılan kooperatifin İller Bankasına borcu olduğundan bahisle devir işleminin gerçekleştirilemediğini, davacının hisseyi devralırken dava dışı E.K.'a 20.000,00 TL ödediğini, 2006 yılından itibaren aidatlar ve emlak vergilerini davacının yatırdığını, taşınmaza ekmek fırını inşa ettiğini, öte yandan, davalı Z. Ş.'in muvazaalı olarak davaya konu hisseyi dahili davalı M.K.ya devrettiğini ileri sürerek, dava dışı S.S. ..... İşyeri ve Konut Yapı Kooperatifi'nin 127 numaralı ortaklık hissesinin davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Z. Ş. vekili, davanın reddini istemiş, dâhili davalı M. K. hukukumuzda davaya dâhil edilme müessesesinin bulunmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davaya konu dava dışı anılan kooperatifin 127 nolu hissesinin kayıtlarda davalı Z.Ş. adına gözüktüğü, harici devirlerin yapıldığı, hisse giderlerinin davacı tarafından karşılandığı ve hissenin son malikinin davacı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Z. Ş. vekili ile dâhili davalı M.K. temyiz etmiştir.

1-Dava, dava dışı S.S. ..... İşyeri ve Konut Yapı Kooperatifi’nin 127 nolu üyeliğinin davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, somut olayda olduğu gibi, ihtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu hallerde, bir dava açıldıktan sonra davalı tarafı değiştirmek ya da mevcut davalı taraf yanına bir başka davalı taraf ilave etmek, ıslah ile dahi mümkün değildir. Usul yasamızda davanın nasıl açılacağı gösterilmiştir. Sorumlu olanlardan biri hakkında dava açıldıktan sonra diğer bir sorumlunun harcı yatırılmayan dilekçe ile dâhili dava edilmesi ve hakkında hüküm tesis edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece, yapılan açıklamalar ışığında, dâhili davalı gözüken M. K. hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2-Davacı taraf, bu dava ile dava dışı S.S. ... İşyeri ve Konut Yapı Kooperatifi’nin hissedarı olarak gözüken davalı Z. Ş.’in gerçekte kooperatif ortağı olmadığı iddiasına dayandığına, dava ile davalı Z. Ş.adına dava dışı anılan kooperatifin pay defterinin 127 numarasında kayıtlı ortaklığın davacı adına tescil edilmesi istendiğine göre, dava dışı kooperatif ile davacı arasında kooperatif üyeliği konusunda muaraza bulunduğunun kabulü gereklidir. Kooperatif üyeliğine dair verilecek karar, davada taraf olmayan kooperatifin hukuki durumunu etkileyecektir.

Bu durumda, mahkemece, davacı tarafa dava dışı kooperatif hakkında dava açması için uygun süre verilmesi, dava açılması halinde o dava ile işbu davanın birleştirilmesi ve bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, açıklanan şekilde taraf teşkili yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3)Bozma nedenine göre, davalı Z.Ş. vekili ile dâhili davalı M.K.’nın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Z.Ş. vekili ve dahili davalı M.K..

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kooperatif ortaklığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili ve dahili davalı M. K. tarafından temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili ve M. K. getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yerel mahkemece dâhili davalı olarak nitelendirilen M.K. hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunup bulunmadığı, ayrıca; kooperatif ortağı olarak kayıtlı olan davalı Z. Ş.’in gerçekte kooperatif ortağı olmadığı yönünde iddianın ileri sürülmüş olması nedeniyle dava dışı kooperatif hakkında da dava açması için davacıya uygun süre verilmesi ve dava açılması halinde o dava ile işbu davanın birleştirilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, davacı, dava dilekçesinde tarafların kimler olduğunu belirtir ve dava, dava dilekçesinde gösterilen taraflar arasında devam eder. Ancak davanın açılmasından sonra, dava dilekçesinde gösterilen taraflarda değişiklik yapılması ihtiyacı ortaya çıkabilir. Bu değişiklik örneğin, taraflardan birinin dava sırasında ölmesinde veya dava yürürken dava konusunun devrinde olduğu gibi zorunlu (yasal) nedenlerle olabileceği gibi, davacının iradesine bağlı (iradi) değişiklik şeklinde de olabilir (Ejder Yılmaz, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012, s.812).

Zorunlu taraf değişikliği durumu halinde, yani; dava devam ederken, taraflardan birinin müddeabihi (dava konusu olan mal veya hakkı) bir başkasına temlik etmesi halinde davaya kim tarafından veya kime karşı nasıl devam edileceği, Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 186. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde; “Dava ikame edildikten sonra iki taraftan biri müddeabihi ahara temlik ederse diğer taraf muhayyerdir. Dilerse temlik eden taraf ile olan davasından sarfınazar ederek müddeabihe temlik eden kimseye karşı dava eder. Bu suretle davayı kazanırsa mahkumunaleyh, müddeabihi kendisine temlik eden kimse ile beraber masarifi muhakemeyi kefaleti müteselsile ile vermeğe mahkum olur. Dilerse davasını müddeabihi ahara temlik eden taraf hakkında zarar ve ziyan davasına tebdil eder” şeklinde düzenleme içermektedir. Aynı yönde düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 125. maddesinde de yer almaktadır.

Maddede geçen müddeabih, dava konusu yapılmış olan hak, eş söyleyişle, dava ile elde edilmek istenen sonuçtur. Anılan madde hükmü, müddeabihin dava sırasında el değiştirdiği bütün hallerde uygulanır. Dava açıldıktan sonra iki taraftan biri müddeabihi bir başkasına temlik ederse, diğer taraf, dilerse, temlik eden ile olan davasından vazgeçerek, davayı müddeabihi devralmış olan üçüncü kişiye teşmil eder; dilerse, müddeabihi başkasına temlik etmiş olan tarafla arasındaki davayı, zarar ve ziyan (tazminat) davasına çevirebilir.

Davada taraflardan birinin müddeabihi bir başkasına temlik ettiğini öğrenen mahkemenin de, bu hali kendiliğinden gözeterek, seçimlik hakkına binaen davacıdan talebini sorması ve davacının vereceği cevaba göre muamele yapması gerekir. Davacının bu konudaki isteği tespit edildikten sonra, davaya ya yeni malike karşı ayın davası olarak devam edilecek ya da eski malik olan davalı hakkındaki davaya zarar ve ziyan (tazminat) davası olarak devam olunacaktır.

Bu seçimlik hakkının hatırlatılması kuralı, kamu düzenine ilişkindir ve kanun yolu dahil yargılamanın her aşamasında yapılır (Yılmaz, a.g.e., s.819).

Bu seçimlik hakkının hatırlatılması kuralı, kamu düzenine ilişkindir ve kanun yolu dahil yargılamanın her aşamasında yapılır (Yılmaz, a.g.e., s.819).

Davalının, dava sırasında müddeabihi bir başkasına devretmesi üzerine, aynı davaya müddeabihi devralan üçüncü kişiye karşı devam edilmesini isteyen davacının, bu isteğini mahkemeye açıkça bildirmesi, başka bir deyimle davayı üçüncü kişiye teşmil etmesi gerekir. Bu talep üzerine, üçüncü kişi davada taraf (davalı) durumuna girer (eski davalının yerini alır). Bu halde davanın tarafları; davacı ile müddeabihi dava sırasında devralmış olan üçüncü kişidir. Eski davalı, artık davada taraf değildir; zira eski davalının davada taraf sıfatı kalmamıştır. Davacı ile yeni davalı arasında görülen bu dava, yeni bir dava olmayıp, davacı ile müddeabihi temlik etmiş olan eski davalı arasındaki davanın bir devamıdır (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, s.3802-3836).

İradi taraf değişikliği halinde ise; bu durum davayı değiştirme anlamına geldiğinden, zorunlu taraf değişikliğinden farklı bir rejime tabidir. Mülga 1086 sayılı HUMK iradi taraf değişikliği hakkında açık bir hüküm içermemekle birlikte, yerleşik Yargıtay uygulaması ile genel olarak, davada iradi taraf değişikliğine izin verilmemiştir. Bu durumun özellikle usul ekonomisi açısından eleştirilere tabi tutulmasını dikkate alan yasa koyucu, 6100 sayılı HMK’nın 124. maddesi ile belirli haller de iradi taraf değişikliğine olanak veren bir düzenleme getirilmiştir .

Anılan yasanın üçüncü fıkrasında “Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda yerel mahkemece, yukarıda açıklanan usul hükümleri gerekleri yerine getirilmeksizin M.K.’nun “davaya dâhil edilmesi” yönünde karar verilmesi yerinde bulunmamıştır.

Öte yandan; dava konusu edilen kooperatif hissesi nezdinde bulunan dava dışı S.S. ... İşyeri ve Konut Yapı Kooperatifi’nin ortağı olarak kayıtlı olan davalı Z. Ş.’in gerçekte kooperatifin ortağı olmadığı şeklinde bir iddianın ileri sürülmesi ve dava sonucunda dava dışı kooperatife ortak olarak davacının kayıt edilmesine karar verilmesinin talep edilmesi nedeniyle; işbu davada kooperatif tüzel kişiliğinin de hasım olarak yer almasının gerektiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır.

Genel kurul görüşmeleri sırasında birkısım üyelerce; dava dışı kooperatifin yanısıra, dava dilekçesinde kooperatif hissesinin gerçekte sahibi olduğu ileri sürülen Ş.K. ile davacıya harici olarak hisse devrini yapan E.K.isimli kişiler hakkında da dava açması için davacıya uygun süre verilmesi, dava açılması halinde o davalar ile işbu davanın birleştirilmesi gerektiği yönünde görüş belirtilmiş ise de, çoğunluk tarafından bu görüş kabul edilmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan nedenlerle Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan nedenlerle Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı Z. Ş.vekili ve dâhili davalı M.K.’nın temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.