muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10388, Karar No: 2022/14486, Tarih: 25.10.2022

Diğer taraftan, 7035 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin birinci fıkrası ile; “Bu Kanunla, 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un 361. maddesinde temyiz sürelerine ilişkin olarak yapılan değişiklikler, bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır.” hükmü öngörülmüş olup 1412 sayılı CMUK'nun temyiz süresine ilişkin hükümlerine de atıf yapma imkanı bulunan kanun koyucunun bilinçli bir tercih göstererek bu yönde bir düzenlemeye yer vermemesi dikkate alındığında, istinaf öncesi veya sonrası ayrımı yapılmaksızın 05.08.2017 tarihinden sonra verilen tüm kararların on beş günlük temyiz süresine tabi olduğu sonucuna ulaşılması da mümkün görünmemektedir.

Öte yandan, ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 04.06.1984 tarihli ve 2-196 sayılı kararında yer verildiği üzere, ilgili kişinin yüzüne karşı verilen bir hükme yönelik yasal temyiz süresi, tefhimle birlikte başlamakta olup sonradan yapılan karar tebliği, temyiz süresini yeniden başlatmayacaktır. Ancak, tefhim ile birlikte temyiz süresinin işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin Kanun'un öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerekmektedir. Anayasanın 40/2. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca gerek yüze karşı, gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunludur. Yanılgılı bildirim nedeniyle temyiz hakkının etkin kullanılmasının engellendiği hâllerde temyiz isteminde bulunan bu yanılgısından faydalanması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Örneğin, yasal temyiz süresi yedi gün olduğu hâlde Yerel Mahkemece, kanun yolu süresinin on beş gün şeklinde hatalı olarak gösterildiği durumlarda temyiz edenin yedinci günden sonra verdiği dilekçesinin kabul edilerek temyiz incelemesi yapılması gerektiği gözden uzak tutulmamalıdır.

Tüm bunlar yanında o yer Cumhuriyet Savcıları için temyiz süresi 5320 sayılı CMUK'nun 310 maddesi uyarınca 1 ay olup, sürenin başlangıca karar tarihidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2016 gün ve 2015/366 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK’ nın 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, 30/10/2016 tarihinde verilen hükmü o yer Cumhuriyet Savcısının CMUK'nun 310/1 maddesinde düzenlenen 1 aylık yasal süre içerisinde 17.06.2016 tarihinde üst Cumhuriyet Savcısının ve 27.06.2016 tarihinde o yer Cumhuriyet Savcısının dilekçeleri ile temyiz etmeleri nedeniyle, Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 05/10/2022 tarihli tebliğname ile yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesinin talep edildiği,

Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19/09/2022 gün ve 2021/17056 Esas, 2022/11836 Karar sayılı ilamı ile;

Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19/09/2022 gün ve 2021/17056 Esas, 2022/11836 Karar sayılı ilamı ile;

"1412 sayılı CMUK'un 310., 5235 sayılı Kanun’un 20/1, 5271 sayılı CMK'nın 38, 260/3. ve 291. maddeleri gereğince, yokluğunda karar verilen “Görüldü Savcısı'nın, 05.08.2017'den önce verilen o yer veya mülhakat asliye ceza mahkemesi kararlarını temyiz süresinin, kararı temyize hakkı olan diğer sujelerle eşit biçimde ve tebliğden itibaren bir hafta olması ve inceleme konusu olayda, UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.05.2016 gün 2015/366 Esas ve 2016/459 Karar sayılı kararının 08.06.2016 tarihinde Hakim tarafından imzalanarak, görüldü savcısı ekranına gönderildiği, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından 17.06.2016; o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından 27.06.2016 tarihinde temyiz dilekçesi gönderildiğinin anlaşılması karşısında, üst Cumhuriyet Savcısı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz tarihinin CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE," karar verildiği anlaşılmıştır.

Ceza muhakemesi sistemimizde hükümlerin temyiz edilebilmelerinin kural, temyiz edilememelerinin ise istisna oluşu, hukuk normlarının yorumlanmasında, Anayasanın 36. maddesinde düzenlenen "Hak arama hürriyeti" ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde hüküm altına alınan mahkemelere erişim hakkının gözetilmesi gerekliliği, Sözleşmeye ilişkin Ek 7 numaralı Protokolünün "Cezai Konularda Temyiz Hakkı" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında; ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğuna ilişkin düzenlemeler birlikte dikkate alındığında, kamu davasının asli bir süjesi olan o yer ve üst Cumhuriyet Savcısının, adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı olduğunda herhangi bir tereddüt bulunmamakla birlikte, 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK'nun yürürlükten kaldırılmasına rağmen 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası ile, bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağına ilişkin istisnai bir düzenlemeye yer verilmesi nedeniyle, somut olayda, 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesine göre bir ay olduğu,o yer Cumhuriyet savcısı tarafından tefhim tarihinden itibaren bir aylık süre içinde 27.07.2016 tarihinde, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından 17/06/2016 tarihinde temyiz başvurularının süresinde olduğu ve mahkeme hükmünün zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği düşüncesiyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.” denilerek itiraz edilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Kanunyoluna başvurma hakkı, AİHS, Anayasa ve kanunlarımız ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün, adil yargılanma ile iddia ve savunma haklarının en önemli alt başlıklarından biridir. Bu hak, aynı zamanda erişim hakkı kapsamında da mütalaa edilmektedir.

Öte yandan ceza yargılamasına egemen olan en önemli ilkelerden birisi, “Silahların Eşitliği İlkesi”dir.

Nihayet ceza yargılamasında kıyas ve yorum mümkündür. Ancak, "İstisnai Kuralların Genişletici Yorumlanmaması İlkesi" de ceza yargılamasına egemen olan ilkelerdendir.

Öte yandan ceza yargılamasına egemen olan en önemli ilkelerden birisi, “Silahların Eşitliği İlkesi”dir.

Nihayet ceza yargılamasında kıyas ve yorum mümkündür. Ancak, "İstisnai Kuralların Genişletici Yorumlanmaması İlkesi" de ceza yargılamasına egemen olan ilkelerdendir.

Bu itibarla, 1412 sayılı CMUK döneminde temyiz süresi ve başlangıcı konusunda kural olarak; sanık ve katılan bakımından kararın tefhim veya tebliğinden itibaren bir haftadır. Aynı şekilde duruşma savcısı açısından da kararın tebliğinden itibaren bir haftalık temyiz süresi geçerlidir. Buna karşılık duruşmalarda hazır bulunmayan Cumhuriyet Savcılarına tanınan bir (1) aylık veya otuz (30) gün sürenin ise istisnaî bir düzenleme olduğu göz önüne alınarak yeni dönemde, istisnaî kuralın genişletici bir yorumla kıyasen uygulanamaması gerekir.

Dairemize göre, Görüldü Savcısının o yer ya da mülhakat asliye ceza mahkemesi kararlarını temyiz etme süresi ve başlangıcı konusunda, 01.06.2005 tarihinden itibaren bugüne kadar yasal bir boşluk yoktur.

Kanun koyucu zikredilen hak ve özgürlükler ile “Silahların Eşitliği” ilkesinin gereği olarak, 5271 sayılı CMK ile savcı yani iddia makamı da dahil olmak üzere, temyize hakkı olan herkese, eşit bir temyiz süresi belirlemiştir :

7035 sayılı Kanun’un yürürlük tarihi olan 05.08.2017 tarihine kadar bu süre bir hafta(yedi gün), bu tarihten itibaren ise; on beş (15) gün ...

469 sayılı Kanun'un 5/2 ve 825 sayılı Kanun'un 28/2. maddelerini kaldırmak suretiyle de; geçici bir süreyle sınırlı olarak uygulanması söz konusu olan 1412 sayılı CMUK dönemine ait kuralın istisnalarının uygulama alanını bilinçli bir şekilde daraltmıştır.

Buna göre, 7035 sayılı Kanun değişikliğinden önce taraflar açısından öngörülen temyiz süresi ile Görüldü Savcısının temyiz süresi aynı olup, 1412 sayılı CMUK m. 310/1 ve 5271 sayılı CMK m. 291'de ifade edilen kavram farklı olsa da bir hafta, yani yedi gündür.

Zira, 5235 sayılı Kanun’un 20/1-1 ve CMK’nın 260/2. maddeleri uyarınca yokluklarında verilen asliye ya da tek hakimli çocuk ceza mahkemesi kararlarını o yer ve/veya ağır ceza savcısının, kısaca ifade etmek gerekirse görüldü savcısının temyize hakkı bulunduğunda da kuşku bulunmamaktadır.

CMK’nın 38. maddesi 01.06.2005'ten beri yürürlüktedir. Bu maddeye göre süreyi tebliğden başlatmak kaydıyla, istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar yürürlükte olduğunda kuşku bulunmayan ve temyiz süresinde asıl kuralı belirleyen CMUK'nun 310/1. maddesi uyarınca görüldü savcısı açısından da, tıpkı duruşmada hazır bulunan savcı gibi bir haftalık temyiz süresinin geçerli olduğu görüşü, adalete, hakkaniyete ve ceza yargılamasında geçerli olan ilkelere daha uygundur.

CMK’nın 38. maddesi 01.06.2005'ten beri yürürlüktedir. Bu maddeye göre süreyi tebliğden başlatmak kaydıyla, istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar yürürlükte olduğunda kuşku bulunmayan ve temyiz süresinde asıl kuralı belirleyen CMUK'nun 310/1. maddesi uyarınca görüldü savcısı açısından da, tıpkı duruşmada hazır bulunan savcı gibi bir haftalık temyiz süresinin geçerli olduğu görüşü, adalete, hakkaniyete ve ceza yargılamasında geçerli olan ilkelere daha uygundur.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2016 gün 2015/366 E. 2016/459 K. sayılı kararının 08.06.2016 tarihinde Hakim tarafından imzalanarak, görüldü savcısı ekranına gönderildiği, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından 17.06.2016; o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından 27.06.2016 tarihlerinde temyiz dilekçeleri gönderildiğinin anlaşılması karşısında, CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresi geçtikten yapılan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine dair Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2022 gün ve İtiraz-15-2016/330788 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan İTİRAZIN REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 19/09/2022 gün ve 2021/17056 Esas, 2022/11836 Karar sayılı red kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 25.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/240, Karar No: 2021/3419, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/240 E.  ,  2021/3419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dava, ayıplı araç satışı nedeniyle alacak talebine ilişkin olarak açılan davada, İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi ile Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ayıplı araç satışı nedeniyle alacak talebine ilişkindir.

İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesince, davalı ...Ş. vekili süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde HMK'nın 116/1 (a) maddesi uyarınca yetki itirazında bulunduğu ve yetkili mahkemenin Ankara Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu belirttiği, davada, davalılar birden fazla olup dava sebebine göre davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmiş ise, davaya o yer mahkemesince bakılmasının gerekli olduğu, ortak yetkinin söz konusu olduğu bu durumda, davalılardan birinin yerleşim yerinde dava açılamayacağından somut olayda davalı şirketin yerleşim yeri mahkemesinin Muğla, davalı gerçek kişinin yerleşim yerinin ise Ankara ili olduğu, davacı ve davalı vekilinin duruşmada alınan beyanlarından araç satım sözleşmesinin Ankara ilinde gerçekleştiği ve aracın tesliminin Ankara'da yapıldığının anlaşıldığı, HMK 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edildiği yer mahkemesinin ortak yetkili mahkeme olduğu, sözleşmenin ifa yerinin de Ankara ili olduğu, ortak yetkili mahkeme bulunması nedeniyle davalının yetki itirazının haklı bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, davalılardan Sunlight vekilinin davaya konu satış işleminin Ankara ilinde gerçekleşmesi ile şirket adresinin merkezinin Muğla'da olması nedeniyle Ankara ve Muğla Nöbetçi Tüketici mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulundukları, yapılan yetki itirazında Tüketici Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtilmesi ile birden fazla yetkili olduğu belirtilen yer mahkemelerinden hangisinin seçildiği belirtilmeksizin Ankara Tüketici Mahkemeleri olmadığı takdirde Muğla Tüketici Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtilmesi karşısında HMK nun 19. maddesindeki yetki itirazının yasaya uygun şekilde yapılmadığının izahtan vareste olduğu, geçersiz yetki itirazına değer verilerek dosyanın gönderildiği gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca "(1) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazını "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, davanın, İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığı, davalının cevap dilekçesinde dosyanın “Ankara Nöbetçi Tüketici Mahkemesi'ne aksi halde Muğla Nöbetçi Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesini” talep ettiği, davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığının anlaşıldığı, davacının MERNİS yerleşim adres bilgisinin: "..." olduğu; davalı gerçek kişinin MERNİS yerleşim adres bilgisinin: “Keçiören/ANKARA” davalı şirketin ise MERNİS yerleşim adres bilgisinin “Menteşe/MUĞLA” olduğu; 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesi olduğu, Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtildiği, ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenleme olduğu, ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinin ifa yeri olması nedeni ile uyuşmazlığın İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3540, Karar No: 2019/10065, Tarih: 14.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3540 E.  ,  2019/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...’a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "Vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği” ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliğ sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.10.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/28645, Karar No: 2015/6292, Tarih: 18.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28645 E.  ,  2015/6292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/156424

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/431 (E) ve 2013/115 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8089, Karar No: 2018/4889, Tarih: 28.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8089 E.  ,  2018/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

"Değer azlığı" nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın mağdurdan "bana para ver" diyerek zorla parasını almaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin, 150/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK.nun 53.maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Olay günü, farklı zaman dilimlerinde para istediği mağdurun karşı duruşu nedeniyle mağduru yaralayan sanığın eyleminin bir bütün halinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle kasten yaralama suçundan ayrıca mahkumiyet karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedene tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8709, Karar No: 2012/10558, Tarih: 27.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8709 E.  ,  2012/10558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davacıya ait fabrikadaki temizlik işini ve bakımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10229, Karar No: 2010/18791, Tarih: 01.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/10229 E.  ,  2010/18791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın ifadesinden suçun saat 21.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması ve suç tarihine göre bu saatin TCK.nun 6/e maddesi uyarınca gece sayılan zaman dilimi içerisinde olduğu gözetilerek, sanığın cezasından aynı yasanın 143/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 01/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.