muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16737, Karar No: 2011/4198, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16737 E.  ,  2011/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile önce 07.09.2000 tarihli sözleşme ve bu sözleşmenin iptaliyle onun yerine 28.12.2006 tarihli sözleşmenin yapıldığını sözleşmeye göre satış bedelini davalıya ödediğini,davalının tapu devrini yaptığını,ancak sözleşmede dairenin 30.05.2008 tarihinde teslimi taahhüt edilmesine rağmen teslim edilmediğini belirterek;taşınmazın tamamlanması için gereken süre ve masrafın tespiti ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000 TL maddi zararın davalıdan tahsilini, taşınmazın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle yoksun kalınan kira bedeli belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000 TL 'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile yeni bir anlaşma yapıldığını, buna göre taşınmazın sözleşmede belirtilen haliyle bitirilerek 30.05.2010 tarihinde teslim edileceğini ve aksi halde 30.05.2010 tarihinden itibaren davacıya kira geliri ödeneceğinin kararlaştırıldığını belirterek davayı kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece eksik ... bedeli yönünden davanın kabulüne,yoksun kalınan kira bedeline ilişkin talep yönünden taraflar arasındaki sözleşmede kira bedeli isteneceğine dair bir hüküm olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddine,

2010/16737-2011/4198

2-Davacı davalıdan satın almış olduğu taşınmazın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle yoksun kaldığı kira bedelini talep etmiş olup,davalı, davacı ile yeni bir sözleşme yapılarak teslim tarihinin 30.05.2010 tarihi olarak kararlaştırıldığını,bu tarihte teslim edilmemesi halinde kira bedelinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını savunmuştur. Mahkemece davacının kira bedeli talebi yönünden taraflar arasındaki sözleşmede kira bedeli ödeneceğine ilişkin bir düzenleme yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı delil olarak sözleşmeye dayanmış olup,Sözleşmenin yorumunda tarafların o sözleşmeyle varmak istedikleri amaç, hakiki ve müşterek maksatları, gerçek niyetleri bulunmalıdır (BK. md. 18/1). Sözleşme bir bütündür, tek başına belli hükümlerin ele alınmasıyla sağlıklı sonuca varılamaz. Bu ölçülerden hareketle taraflar arasındaki 28.12.2006 günlü sözleşme hükümlerine bakıldığında; davaya konu taşınmazın teslim tarihi 30.05.2008 tarihi olarak belirlendikten sonra taşınmaza yapılacak işler sayılmış ve belirtilen şartların dışında tarafların başkaca bir hak ve talepte bulunmayacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler, davalının sözleşmede belirlenen süre ve şartlara uygun olarak taşınmazı tamamlayarak teslim edilmesi haline ilişkin olup, sözleşmede belirlenen sürede taşınmazın teslim edilmemesi halinde, bir başka deyişle sözleşmeye uyulmaması halinde,davacı tarafından kira bedelinin talep edilmeyeceğine dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir.Bu itibarla davalının sözleşme hükümlerine uymaması nedeniyle davacının yoksun kalınan kira bedelini talep edilebileceğinin kabulü gerekir iken, mahkemece hatalı ve eksik değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. Bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 37.00 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13171, Karar No: 2025/4643, Tarih: 08.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13171 E.  ,  2025/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/280 Esas, 2024/447 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.2024 tarih ve 2024/397 Esas, 2024/574 Karar Sayılı Kararı

Davanın mirasın hükmün reddi davası olup murisin son yerleşim yerinin Başakşehir/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.10.2024 tarih ve 2024/280 Esas, 2024/447 Karar Sayılı Kararı

Davanın mirasın hükmen reddi istemine ilişkin olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 605 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mirasın hükmen reddi istemine yönelik davada özel bir yetki kuralının düzenlenmemiş olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 9 uncu maddesi uyarınca genel yetki kuralına göre yetkili mahkemenin belirlenebileceği, davalı yanca yetki itirazında bulunulmadığı, yetki itirazında bulunulmadığı durumda davanın açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği gerekçesi ile yetkili mahkemenin Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 605 inci maddesi uyarınca mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Ret beyanı” başlıklı 605 inci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Genel yetkili mahkeme" başlıklı 6 ncı maddesinin 2 inci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

4. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

1. Taraflar arasındaki dava, 4721 sayılı Kanun'un 605 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

2. Ölüm tarihinde miras bırakanın ölmeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmişse miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar zımnen mirası kabul etmiş durumuna düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczini isteyebilir.

3. Türk Medeni Kanunu'nun 606 ncı maddesinde belirtilen süre ise bu davada uygulama yeri yoktur. Bu davada husumetin tereke alacaklılarına karşı yöneltilmesi gerekmektedir (YİBK., 28.12.1942 tarihli 24/29 sayı). Ayrıca 4721 sayılı Kanun'un Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39/2 fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekâletname sunulması zorunludur.

4. Yine mirasın hükmen reddi davasında yetkili mahkeme alacaklıların davanın açıldığı zamandaki yerleşim yeri mahkemesidir. 4721 sayılı Kanun'un 605 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince bu tür davalar için özel bir yetki belirlenmemiştir. O halde, kesin yetki söz konusu olmayıp, davanın 6100 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesindeki genel yetki kuralına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.

5. Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir (6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi).

6. Somut olayda, Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmiş ise de davanın mirasın hükmen reddine ilişkin olduğu ve kesin yetki kuralının sözkonusu olmadığı nazara alındığında davalı yanca her hangi bir yetki itirazının bulunmamasına karşın yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6. Somut olayda, Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmiş ise de davanın mirasın hükmen reddine ilişkin olduğu ve kesin yetki kuralının sözkonusu olmadığı nazara alındığında davalı yanca her hangi bir yetki itirazının bulunmamasına karşın yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4233, Karar No: 2015/26725, Tarih: 30.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4233 E.  ,  2015/26725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/208597

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2013/685 (E) ve 2014/277 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanık Ö. Z.hakkında mağdure A.. Z..'i neticesi sebebiyle nitelikli yaralama suçundan açılan dava sonucunda verilen beraat kararı 3. Ceza Dairesinin çoğunluk görüşü ile sanığın eyleminin olası kastla yaralama şeklinde gerçekleştiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Sanığın eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama şeklinde gerçekleştiği düşüncesi ile Daire çoğunluk görüşüne aşağıda belirtilen nedenle katılmıyoruz.

Yargılamaya konu somut olayda mağdure sanıklar Üstün ve Özer'in babası H.. Z.. ile ikinci evliliğini yapmıştır. H.. Z..'in çocukları bu evliliği istememektedirler. Mağdurenin H.. Z..'den 4 yaşında Meryem isminde kızının olduğu, suç tarihinde Meryem'in Hüseyin'in üzerine bardaktaki suyu dökmesi üzerine H.. Z..'in oğlu sanık Ü.Z.'e telefon ederek mağdureyi şikayet ettiği, Üstün'ün de durumu sanık Ö.. Z..'e bildirdiği, bunun üzerine sanık Üstün'ün eve gelerek mağdure Adile'yi dövmek için saldırdığı, Adile'nin çocuğu ile salona kaçarak kapısını kilitlediği, bu esnada sanık Ö.. Z..'in hiddetli şekilde otomobili ile eve gelerek evin önünden eline 1- 1,5 m. uzunluğunda bir sopa alarak yukarı çıktığını görmesi üzerine mağdurenin görümcesi tanık Zeynep'i telefonla arayarak "çabuk gel, bir şey olacak çocuk öksüz kalacak" diyerek yardım istediği, tanık Zeynep'in ise "biz öksüz kaldıkta ne oldu, senin çocuğunda büyür." şeklinde cevap verdiği, sanık Özer'in eve çıkması ile birlikte sopayla salon kapı camını kırarak içeri girerek mağdureye odunla vurmaya başladığı, mağdurenin kucağındaki bebeği yere bıraktığı, H.. Z..'in sanığa vurmamasını söylemesine rağmen mağdureye vurarak balkona çıkmasını sağladığı, burada da vurmaya devam ettiği, mağdurenin sanıktan korkarak kurtulabilmek için en son balkon korkuluğuna çıktığı, sanık Ö.. Z..'in bu kez de koluna sopa ile vurarak mağdurenin ikinci kat balkondan aşağıya düşmesine neden olarak 29.08.2008 ve 08.06.2007 tarihli raporlarda belirtildiği gibi tüm vücut fonksiyonlarının % 92 oranında kaybına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olmuştur.

Mağdure 18.11.2006 tarinde hastanede polis ile 06.10.2009 tarihli duruşma ifadelerinde sanık Özer'in sopa ile vurmaları sonucu düştüğünü, tekerlekli sandalyeye mahkum olduğunu, şimdilik sanıkların kendisine baktıklarını, ancak yarının ne olacağını bilemediğini belirtmiştir.

Mağdure 18.11.2006 tarinde hastanede polis ile 06.10.2009 tarihli duruşma ifadelerinde sanık Özer'in sopa ile vurmaları sonucu düştüğünü, tekerlekli sandalyeye mahkum olduğunu, şimdilik sanıkların kendisine baktıklarını, ancak yarının ne olacağını bilemediğini belirtmiştir.

Sanık Ö.. Z.. evin önünden eline sopayı alarak eve çıktığı, salonun camını kırarak kapıyı açıp içeri girdiği, mağdureye sopayla birden çok kez vurarak salon balkonuna çıkardığı, mağdurenin en son balkon korkuluğuna çıkararak korunmaya çalıştığı esnada sopa ile koluna vurarak ikinci kattan aşağıya düşmesine neden olduğu görülmektedir.

Sanık Ö.. Z.. mağdurenin balkon korkuluğuna çıkmasını sağlayıncaya kadar sopa ile vurması, korkuluğa çıktığı esnada ise sopa ile vurduğunda mağdurenin düşerek ağır şekilde yaralanacağını bilmekte ve istemektedir. Sanığın odunu alarak hiddetle eve çıkmasından dolayı mağdure ağır şekilde yaralayacağını anlamış ve bu nedenle sanığın kız kardeşi Zeynep'ten yardım istemiş, adeta "ölürsen öl" şeklinde cevap almıştır.

Sanık mağdureye vururken ne şekilde yaralanırsa yaralansın düşüncesi ile hareket etmiştir. Bu nedenle sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamadan kasten sorumlu olması gerekmektedir.

Bu nedenle sanık Ö.. Z..'in doğrudan kastla mağdureyi yaraladığı düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne değişik gerekçe ile katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/3640, Karar No: 2014/4987, Tarih: 18.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3640 E.  ,  2014/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İmamoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2012

NUMARASI : 2012/82-2012/205

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2012 yılı) mevki ve şartlarına (sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2012 yılına ait dekar başına asgari ve azami verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken, 2011 yılına ilişkin resmi verilere göre bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, saman, 2.ürün mısır ve pamuğun sulu tarlada 2012 yılında dekar başına asgari ve azami verimi, satış fiyatı ve üretim giderlerini gösteren veri listesindeki verilere göre bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13930, Karar No: 2013/4877, Tarih: 02.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13930 E.  ,  2013/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada XXVI numaralı 2/B parseli içinde kalan 109 ada 46 ve 49 parsellerin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazın tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile 109 ada 46 ve 49 parsellerin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak; özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil; 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle; davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden, bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tesbit istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7772, Karar No: 2024/12234, Tarih: 17.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/7772 E.  ,  2024/12234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/690 E., 2021/623 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, suça sürüklenen çocuk müdafii, 25.11.2021 tarihinde suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmü, 07.12.2021 tarihinde temyiz etmiş ise de, kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle yanıltıldığı ve temyizin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 26.11.2015 tarihli mahkumiyet kararından, 25.11.2021 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13715, Karar No: 2023/12122, Tarih: 14.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13715 E.  ,  2023/12122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/75 E., 2023/285 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işçilik alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... ... Belediyesi işyerinde çalışmakta iken 2010 yılında Sağlık Bakanlığına devredildiğini, aynı tarihte sendikaya üye olduğunu, Belediyede çalışırken üyesi olduğu sendikanın toplu ... sözleşmesinin uygulanmaması, hatalı uygulanması veya usule aykırı protokol ile yevmiyelerinin düşürülmesi sonucu Bakanlığa devredilirken ücretlerinin düşük gösterildiğini, davacı adına toplu ... sözleşmesi ücret zammı, ikramiye, ilave tediye ile hizmet zammı farkı talepleri ile açılan davanın sonuçlandığını, taleplerinin ilk davadan sonraki dönem için olduğunu belirterek ücret zammı, ikramiye, hizmet zammı ile ilave tediye fark alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; nakil bildiriminde belirtilen yevmiyeye göre ödeme yapıldığını, devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurumun sorumlu tutulamayacağını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, faiz başlangıç tarihi ve faiz türünü de kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI