muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5529, Karar No: 2022/244, Tarih: 19.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5529 E.  ,  2022/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermek suçundan dolayı tayin edilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, soruşturma aşamasında kolluk tarafından hazırlanan CD izleme tutanağında görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olduğu tespitinin yapıldığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun değişik cephelerden çektirilecek teşhise elverişli boy fotoğrafları temin edilerek, görüntülerin ileri teknolojik tekniklerle netleştirilerek mevcut kamera görüntülerindeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığının, bilirkişi marifetiyle, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan, Polis veya Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17931, Karar No: 2023/16097, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17931 E.  ,  2023/16097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/188 E., 2023/318 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce ... Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye fark alacakları ile bu alacakların muacceliyet tarihinden itibaren işlemiş faizlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/169 Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca fark alacakları olduğu, yine anılan sözleşmenin 7 nci maddesinin birinci ve dördüncü bentleri gereğince alacaklarının muaccel hâle geldiği ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplama doğrultusunda işlemiş faiz alacağının da hüküm altına alındığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2022/1669 Esas, 2022/1759 Karar sayılı kararıyla; dava tarihi dikkate alındığında talep edilen alacakların zamanaşımına uğramadığı, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/2881 Esas, 2023/6595 Karar sayılı ilâmı ile; ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına ilişkin daha önce temerrüdün gerçekleştiği ispat edilemediğinden arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için hesaplanacak işlemiş faiz alacağının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda toplu ... sözleşmesi kapsamında ödenmesi gereken ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının faiz talebine ilişkin olarak, bu alacaklar yönünden daha önce temerrüdün gerçekleştiği ispat edilemediğinden, arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için resen faiz hesabı yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar olmadığını, sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde, işçilerin kadroya geçirilmeden önceki ... ... sözleşmelerinin yanı sıra alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alındığını, davalı İdare tarafından bu düzenlemelere uygun bir şekilde ücretin belirlendiğini ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ücret, ilave tediye, ikramiye alacağının işlemiş faizinin hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ücret, ilave tediye, ikramiye alacağının işlemiş faizinin hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi ile 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6191, Karar No: 2007/6695, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6191 E.  ,  2007/6695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kayıt iptali ve tescil istemiyle açılmıştır.

Mahkemece bilirkişinin 13.09.2006 günlü krokisinde kırmızı ile boyadığı (A) harfli bölüm davalının tapu kaydı kapsamında kaldığından, istem reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu taşınmaz bilirkişinin 13.09.2006 günlü krokisinde (A) harfi ile gösterilen yerdir. Davacı 216 ada 9 parsel, davalı ise aynı ada 8 parsel malikidir. Dosyada yer alan söz konusu parsellerin kadastro tutanaklarının incelenmesinden 9 parselin 12.08.1987 tarih 3, davalının 8 parselinin ise 03.10.1985 tarih 23 numaralı kayıtlarla revizyon gördükleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu kayıtlar ve eğer krokiye dayanıyorsa kayıtların harita veya krokisi ait olan yerden getirtilmemiş, yapılan keşifte uygulanmamıştır.

Harita ve krokisi bulunan tapu kayıt kapsamının Türk Medeni Kanununun 719 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddeleri uyarınca

harita ve krokisine göre belirleneceği kuşkusuzdur. Şayet tarafların revizyon gören kayıtları harita ve krokiye dayanmıyorsa bunlar ilk tesisinden itibaren bulunduğu yerden sağlanmalı bu taktirde kapsamı kayıt sınırlarına göre yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız bilirkişi veya bilirkişilere uygulama yapılarak saptanmalıdır. Öte yandan harita ve krokiye dayanmayan ve ancak değişir ve genişlemeye elverişli sınırlar taşıyan kayıt kapsamını belirlerken miktarına değer verilmesi gerektiği kuralı da uygulamada göz ardı edilmemelidir.

Mahkemece tüm bu yönler bir yana bırakılarak, davanın nitelenmesi haksız el atma olarak yapılmak suretiyle eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4309, Karar No: 2022/5029, Tarih: 23.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4309 E.  ,  2022/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Mala zarar verme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine (Mala zarar verme suçu yönünden)

TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6 maddeleri gereği mahkumiyet (Taksirle öldürme suçu yönünden)

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından, mala zarar verme suçu yönünden sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İddianamede mala zarar verme suçuna konu edilen 34 pys 63 plakalı kamyonun, katılanlardan birine ait olmadığı dolayısıyla anılan suçtan zarar görmedikleri gözetildiğinde katılanların mala zarar verme suçundan açılan davaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

(II)Taksirle öldürme suçu yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin ceza miktarına, sanık müdafiinin kusur durumuna, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve keşif yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/2, 62 maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasının, TCK 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi esnasında, yapılan hesaplamalarda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususta düzeltme öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın idaresindeki kamyonetiyle, gece vakti, yerleşim yeri içinde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, hız sınırının 30 kilometre olduğu caddede seyrederken, olay mahalli kontrolsüz kavşağa geldiğinde, istikametine göre solda bulunan 17.sokağa dönmek üzere, karşı yol bölümüne doğru manevra yaptığı esnada, aracının sol ön yan kısımlarına, aynı yönde, arkasından düz seyretmekte olan ve önündeki aracın manevrasını son anda fark eden sürücü ...'un idaresindeki otomobili ile çarpışmayı önlemek için frene başvursa da, mahal hızın üzerinde seyrettiğinden direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracının sağ ön kısımlarıyla çarptığı olayda, sanığın sola dönüşü esnasında, arkadan gelen trafiği kontrol etmeksizin dikkatsiz şekilde ve sinyal vermeksizin manevra kurallarına aykırı hareketleriyle, tali kusuruyla bir kişinin ölümüne, bir kişinin ise vücudunda 1. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi esnasında dayanak maddesi olan TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2.fıkrasının 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11526, Karar No: 2008/2132, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11526 E.  ,  2008/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (... toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dosyaya getirtilen ... Müdürlüğü cetvelinde münavebeye alınan ürünler için kuru ve sulu ayrımı yapılmadan dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatı açıklanmış olduğundan yeniden ... Müdürlüğünden değerlendirme tarihi (2007 yılı) itibariyle buğday ve samanı ile yeşil soğan ve ıspanak ürünleri için kuru şartlarda ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının istenilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22580, Karar No: 2013/9789, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22580 E.  ,  2013/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2009 gün ve 2008/55 Esas, 2009/381 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 25.08.2008 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/32638, Karar No: 2012/906, Tarih: 19.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/32638 E.  ,  2012/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Migros işyerinde çalıştığını, diğer davalının son taşeron olduğunu, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....Ve Sosyal Hizmetler Tic Aş, davacının 1.9.2004 günü çalışmaya başladığını, 3.5.2005 de tüm hakları ödenerek iş sözleşmesinin feshedildiğini ,bir yıldan az çalıştığı için kıdem tazminatı hak etmediğini,fazla çalışmanın ücret bordroları ile ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... AŞ ise, temizlik ve hamaliye işinin ihale ile anahtar teslimi firmalara verildiğini ,davacının bu firmaların da işçisi olmayıp onların iş verdiği firmaların işçisi olabileceğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalıştığı şubede temizlik ve nakliye işlerini yaptığı , davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan .... Temizlik Güvenlik Ve Sosyal Hizmetler Tic. A.ş.'nin tüm, davalı ... A.ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışmasının kesintili olup-olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı kesintisiz çalıştığını iddia etmiş, davalı ... AŞ vekili çalışmaların kesintili olduğunu savunmuştur.

Dosyada mevcut hizmet cetvelinden davacının talep ettiği dönemde farklı sicil numaralı işyerlerinde kesintili olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davacı tanıklarının beyanları kesintisiz çalışmayı kanıtlamaya yeterli değildir. Bu nedenle davacıya kesintisiz çalışmaya yönelik yazılı belgesi var ise sunması için süre verilip belge ibraz ederse yazılı ispata göre, belge sunamazsa kayıtlardaki çalışma süresine göre hizmet süresi belirlenerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.