muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4864, Karar No: 2019/14082, Tarih: 09.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4864 E.  ,  2019/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.340 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarında kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... ve suçu birlikte gerçekleştirdikleri temyiz incelemesine tabi olmayan suça sürüklenen çocuk ... soruşturma aşamasında savcılıkta alınan beyanlarında eylemi saat 03.00'te gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri, diğer suça sürüklenen çocuk ...'in de kovuşturma aşamasında eylemi saat 01.30-02.00 civarı gerçekleştirdiklerini beyan ettiği, bu cihetle suça sürüklenen çocuğun eylemlerini geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin sübut bulması karşısında, hakkında hükmolunan cezalarda TCK'nın 143. ve 116/4 maddeleri uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, sosyal inceleme raporu için ödenen suça sürüklenen çocuğa düşen 81 TL'nin harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 09.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6187, Karar No: 2008/10616, Tarih: 16.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6187 E.  ,  2008/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 1680 parsel sayılı 3.540 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 1953 tarih 14 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... adına tespit ve tescil edilmiş, satış yoluyla davalı ...’a geçmiştir. Daha sonra 2859 Sayılı Yasa uyarınca yapılan yenileme kadastrosu ile 127 ada 32 parsel numarasını almıştır. Davacı ... ..., 127 ada 32 (eski 1680) parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldığı iddiasıyla, davalı adına olan tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1947 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma (çekişmeli yerin bulunduğu yerde makiye ayırma yapılmamıştır.) 1962 yılında genel arazi kadastrosu, 21.11.1991 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın, 1947 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdidinde ... ... sınırları içinde kaldığına, 21.11.1991 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan 2/B madde uygulamasıyla da orman rejimi dışına çıkarılmadığına, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılmadığına, taşınmazın makiye ayrıldığı kabul edilse dahi ... Köyünde 1950 yılında yapılan makiye ayırma işleminin 1962 tarihli rapor ile iptal edildiğine; kaldı ki, taşınmazın eğim ölçer ile belirlenen eğiminin %30-35 olduğu, orman ve ... muhafaza karakteri taşıdığı, güney bölümü hariç üzerinin halihazırda sistus, ..., eğrelti otu vb ile kaplı olduğu, koruma makisi niteliğinde bulunduğu anlaşıldığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde

sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.D.'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, kaldı ki davalıya ait özel yasa uyarınca oluşan tapu kaydı bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/07/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10143, Karar No: 2013/15321, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10143 E.  ,  2013/15321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan erik ve armutun sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3725, Karar No: 2017/3096, Tarih: 26.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3725 E.  ,  2017/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2015 gün ve 2015/412 Esas, 2015/286 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, sanık ...'nın Boyabat Nüfus Müdürlüğüne müracaatla, beyan üzerine oğlu ...’nın çocuğu ...u kendi üzerine nüfusa kaydettirmekten ibaret 23.03.2009 tarihli eyleminin, TCK'nın 231. maddesinde yazılı soybağını değiştirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9558, Karar No: 2008/7700, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9558 E.  ,  2008/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 345 parsel sayılı 512.46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kendilerine ait 342 sayılı parsel ile 345 sayılı parsel arasındaki sınırın yanlış tespit edildiği, yol ile gösterilen kısım ile 345 sayılı parselin bir kısmının 342 sayılı parsele dahil olduğu iddasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddi ve çekişme konusu 101 ada 345 sayılı parselin tespit gibi tesciline, 101 ada 342 sayılı parsel ile 101 ada 345 sayılı parsel arasında bulunan ve fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile yeşil renk ile gösterilen ve paftasında yol olarak gösterilen kısımla ilgili olarak açılan dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde müracaat edilmesi durumunda dosyanın görevli Küre Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,1.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1665, Karar No: 2014/4641, Tarih: 19.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1665 E.  ,  2014/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Emirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/39

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlu belediyenin taşınmazlarına haciz konulmuş olup; borçlu hacizlerin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olmaz. Bu nedenle hakim, bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda, şikayete konu taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, tapu kayıtları üzerine haciz konulan gayrimenkullerin 5393 Sayılı Kanun'un 15/son maddesi kapsamında değerlendirilmesi yönünden mahallinde bilirkişi marifeti ile keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5858, Karar No: 2014/4260, Tarih: 13.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5858 E.  ,  2014/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/169327

MAHKEMESİ : Malatya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

NUMARASI : 2010/290 (E) ve 2010/463 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 esas ve 2013/106 karar sayılı içtihadı karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında suçu işlediği saat olarak beyan ettiği saat 20.00-21.00 dışında suç saatine ilişkin olarak herhangi bir tespitin bulunmadığı , uyap ortamında yapılan incelemeye göre suç tarihinde yaz saati uygulamasının da bulunduğu nazara alındığında gece sayılan zaman diliminin saat 20.58 itibariyle başladığı ,bu nedenle sanığın yüklenen suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143. maddesi ile verilen cezada artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ş.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanık hakkında TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmasına“ ilişkin bölümün çıkartılarak sanık hakkında TCK’nın 142/1-b ve 31/3 maddelerine göre verilen , neticeten 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasının neticeten 1 yıl 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle ,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II)Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yüklenen suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 116/4. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ş.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/743, Karar No: 2023/1332, Tarih: 16.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/743 E.  ,  2023/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/113 E., 2022/211 K.

DAVA TARİHİ : 20.05.2014

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş ve Mahkemece bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. Dava

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının işe giriş bildirgesine göre 15.08.1989 tarihinde en az bir günlük sigortalı çalıştığının ve bu tarihin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. Cevap

Davalı ... cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. Mahkeme Kararı

Mahkemenin 06.06.2013 tarihli ve 2013/26-2013/279 Esas ve Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının 15.08.1989 tarihinde en az 1 gün sigortalı olarak asgari ücret ile çalıştığının ve tüm sigorta kollarında sigorta başlangıç tarihinin 15.08.1989 tarihi olarak tespitine, karar verilmiştir.

IV. Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

A. İlk Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 21.04.2014 tarih ve 2013/13390- 2014/8571 Esas ve Karar sayılı ilamı ile özet olarak eksik inceleme ve araştırma neticesi, hatalı değerlendirmeye dayalı olarak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Bozma İlamı Sonrası Mahkeme Kararı

Mahkemenin 03.03.2016 tarih ve 2014/56 -2016/79 Esas ve Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacı ... (...)'un işveren ... ve Dış Tic. A.Ş'ye ait işyerinde ... sigorta sicil no ile 15.08.1989 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının, ayrıca tüm sigorta kollarında sigorta hizmet başlangıcının 15.08.1989 tarihi olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 13.06.2016 tarih ve 2016/8659-2016/9823 Esas ve Karar sayılı ilamı ile " Somut olayda; davacının dava dışı işyerinin halı dokuma atölyesinde 15.08.1989 tarihinde çalıştığının anlaşılmış olmasına göre ihtilaf konusu dönem itibariyle bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği göz önünde bulundurulmaksızın Mahkemece yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. " denilmek suretiyle Mahkemece verilen kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı Sonrası Mahkeme Hükmü :

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 03.03.2016 tarih ve 2014/56 -2016/79 Esas ve Karar sayılı karar ile davanın kabulüne, davacı ... (...)' un işveren ...ve Dış Tic. A.Ş'ye ait işyerinde ... sigorta sicil no ile 15.08.1989 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının, ayrıca tüm sigorta kollarında sigorta hizmet başlangıcının 15.08.1989 tarihi olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 07.02.2019 tarih ve2018/3577-2019/720 Esas ve Karar sayılı ilamı ile "Yerel mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyulmasına karar verilmesine rağmen gereği yerine getirilmemiştir. Dairemizin 13.06.2016 tarih ve 2016/8659 Esas-2016/9823 Karar sayılı ilamında ''Somut olayda; davacının dava dışı işyerinin halı dokuma atölyesinde 15.08.1989 tarihinde çalıştığının anlaşılmış olmasına göre ihtilaf konusu dönem itibariyle bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği göz önünde bulundurulmaksızın Mahkemece yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.'' gerekçesiyle davanın reddi istenmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. " gerekçesine dayalı olarak Mahkemece verilen kararın bozulmasına karar verilmiştir.

F. Üçüncü Bozma Kararı Sonrası Direnme Kararı

Mahkemenin 13.06.2019 tarihli ve 2019/48-2019/158 Esas ve Karar sayılı kararı ile Bozma ilamı sonrası yeniden yapılan yargılama sonucu Mahkemenin 2016/165 Esas 2018/79 sayılı kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

G. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

1.Direnme kararı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.