muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5630, Karar No: 2018/7294, Tarih: 04.07.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/5630 E.  ,  2018/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun ödeme emrinin usulsüzlüğü şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Bunun yapılabilmesi için de, tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu ve bu adrese tebligat yapılacağını tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa, adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelikğin 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır, ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir" hükmü yer almaktadır. Bu yönetmeliğe göre; 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna ve bu adrese tebligat yapılacağına dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından, adres kayıt sitemine ilişkin olarak şerh verilmeden tebliğ memuru tarafından 2l/2. maddeye göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Somut olayda, ödeme emri tebligatının şikayetçiye, tebligat zarfı üzerine ''Mernis adresi'' ibaresi yazılarak çıkarıldığı, bu adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğunun ve TK.'nun 21/2.maddesine göre tebligat yapılması gerektiğine ilişkin şerhin yazılmamış olduğu, tebliğ memuru tarafından; "gösterilen adreste muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, tebliğ imkansızlığı nedeniyle TK'nun 21/2 gereğince Merkez mahalle muhtarı ... tebliğ edilmiş ve 2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılmıştır” şerhi verilerek 18.10.2012 tarihinde tebliğ işleminin tamamlandığı görülmüştür.

Bu durumda, somut olayda tebliğ zarfının üzerine, tebligatı çıkaran mercii tarafından Yönetmeliğin 16/2. maddesi kapsamında bir şerh verilmediği anlaşılmakta olup; tebliğ memurunun tebliğ işlemini TK'nun 21/2. göre yapması yukarıda değinilen yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırıdır.

O halde, mahkemece, borçlunun usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16049, Karar No: 2017/7425, Tarih: 10.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/16049 E.  ,  2017/7425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.10.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat ve bononun iptali talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, davalı Vakıfbank A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ..., davalı Vakıfbank A.Ş. vekili Av. ... Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil, ikinci kademede tazminat ve 30.09.2014 vade tarihli 40.000 TL bedelli bononun iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ... şirketinden 19.05.2014 tarihli sözleşme ile C Blk 8. Kat. 32 No'lu daireyi 230.000 TL bedelle satın aldığını, 150.000 TL'yi peşin olarak ödediğini, kalan miktarın 30.07.2014 ve 30.09.2014 vadeli 2 adet 40.000TL'lik bono ile ödendiğini ancak davalının 32 numaralı daireyi 3. Kişiye sattığını, aralarında yeni sözleşme yapılarak bu kez C Blk, 4. Kat 16 numaralı dairenin 190.000 TL bedelle satışı konusunda anlaşıldığını belirterek 16 numaralı dairenin tapusunun iptali ile davacı adına tescilini, mümkün olmazsa 150.000 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline ve 30.09.2014 vade tarihli 40.000 TL bedelli bononun iptalini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... Konut Yapı Ltd. Şti davaya cevap vermemiştir.

Davalı arsa sahini ...'ı diğer davalı yükleniciyle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereğince dava konusu taşınmaz üzerine 3 blok yapılacağını ve C blokdaki tüm dairenin sözleşme gereğince kendisine ait olduğunu, dava konusu dairenin davalı arsa sahibine ait olmasına rağmen yüklenici tarafından satıldığını, müvekkilin davada taraf sıfatı olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Vakıfbank vekili davalılardan yüklenici ... Konut Yapı Ltd. Şti'nin bankadan kullanmış olduğu krediye teminat olarak dava konusu senedi verdiğini, keşideciğinin muhataba karşı ileri sürübileceği defilerin iyiniyetli 3. kişi durumunda bulunan ciranta ve yetkili hamil olan bankaya karşı ileri sürülemeyeceği, senedin illetten mücerret olduğunu belirterek 30.09.2014 vade tarihli 40.000 TL bedelli bononun iptali talebinin reddini savunmuştur.

Davalı Vakıfbank vekili davalılardan yüklenici ... Konut Yapı Ltd. Şti'nin bankadan kullanmış olduğu krediye teminat olarak dava konusu senedi verdiğini, keşideciğinin muhataba karşı ileri sürübileceği defilerin iyiniyetli 3. kişi durumunda bulunan ciranta ve yetkili hamil olan bankaya karşı ileri sürülemeyeceği, senedin illetten mücerret olduğunu belirterek 30.09.2014 vade tarihli 40.000 TL bedelli bononun iptali talebinin reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 16 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, borçlusu ... lehtari ... A.Ş ve hamili Vakıfbank olan 30.07.2014 vade tarihli ve 30.09.2014 vade tarihli 40.000'er TL bedelli 2 adet senedin iptaline karar verilmiştir. Davalı Vakıfbank A.Ş vekilinin 22.03.2016 tarihli tavzih dilekçesi üzerine mahkeme tarafından hüküm özetinin 3. Fıkrasının iptaline, yerine borçlusu ..., lehtarı ... A.Ş ve hamili Vakıfbank olan 30.09.2014 vade tarihli 40.000 TL tutarındaki senedin iptaline ibaresinin yazılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ve davalı Vakıfbank A.Ş vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı Vakıfbank A.Ş vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Kat karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince yüklenici bir inşaat yapmayı, arsa sahibi de buna karşılık arsa payı devri suretiyle bedeli ödemeyi yükümlenmektedir. Karma akit niteliğinde yapılan bu sözleşmelerde iki ayrı hukuki müessese vardır. Birisi, geçerliliği şekle bağlı olmayan inşaat yapım (eser sözleşmesi), diğeri ise kamu düzeni bakımından resmi şekilde yapılmadıkça hüküm doğurmayan, taşınmaz malda pay devridir. Taşınmaz malda mülkiyetin devrini içeren sözleşmelerin, Türk Medeni Kanunu’nun 706, Borçlar Kanunu’nun 213, Tapu Kanunu’nun 26 ve Noterlik Kanunu’nun 60. maddeleri uyarınca resmi biçimde yapılması zorunludur. Kanunun belli bir şekle uyulmasına ilişkin kuralları emredici nitelikte olduğundan hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate almalıdır. Sözleşme şekil eksikliği yönünden geçersiz olunca buna dayanılarak herhangi bir istemde bulunulamaz. Ne var ki sözleşme büyük ölçüde yerine getirilmiş ise geçersizliğinin ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanılması olup iyiniyet kurallarıyla bağdaşmaz (TMK. 2. md).

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Davalı arsa sahibi ile yüklenici arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin dosya içerisinde rastlanılamamıştır. Tapu müdürlüğünün 26.03.2015 tarihli yazısından dava konusu 7493 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 27.06.2013 tarihli satış yoluyla devredildiği tapu müdürlüğünde kat karşılığı inşaat sözleşmesine rastlanılamadığı belirtilmiştir.

Davalı arsa sahibi ile yüklenici arasında yapılan 25.01.2012 tarihli adi sözleşme gereğince arsa sahibi üzerinde toplam 3 blk yapılacak olup, 1 bloğun arsa sahibine verileceği, bu sözleşmenin protokol niteliğinde olduğu, blokların, dairelerin hangi şartlarda yapılacağı konularının ayrıntılı bir şekilde yazılacağı, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin noter huzurunda yapılacağı kararlaştırılmıştır.

Mahkeme tarafından davalı arsa sahibi ve yükleniciye kat karşılığı inşaat sözleşmesi bulunup buılunmadığının sorulması, taraflar arasında yapılmış ise getirtilmesi, noterde yapılmış kat karşılığı inşaat sözleşmesinin bulunmadığının tespit edilmesi halinde yukarıda açıklandığı gibi kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliği ileri sürülmesi TMK'nun 2. maddesi hükmü gereğince hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu dikkate alınarak, dava konusu dairenin müteahhide mi yoksa arsa sahiplerine mi düştüğü araştırılarak, dava konusu dairenin müteahhide düştüğünün tespit edilmesi halinde dava yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil davası olarak nitelendirileceğinden bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, mahkemece, dava konusu dairenin müteahhide mi yoksa arsa sahiplerine mi düştüğü araştırılarak, müteahhit şirkete ait olduğu anlaşılması halinde mahallinde keşif yapılarak, tüm inşaatın fiziki seviyesi saptanmalı, bu konuda teknik bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınmalı, eksik iş varsa bu işlerin bedeli saptanmalı, ayrıca sözleşme uyarınca yüklenicinin yükümlülükleri arasında bulunan inşaat ile ilgili olarak ödenmesi gerekli belediye hissesi, SGK primleri, Maliyeye yapılacak ödemeler ve sair ödemelerin bulunup bulunmadığı Belediye, SGK ve Maliyeden yazışma yapılarak saptanmalı, eksik iş bedeli ve varsa borçlarını depo etmesi için davacıya mehil verilmeli, bu bedeller depo edildiğinde sözleşme ifa ile sonuçlanmış olacağından istemi hüküm altına almalı, aksi takdirde arsa sahipleri yönünden dava reddedilmelidir.

Kabule göre; 6100 sayılı HMK'nın 305/2 maddesi gereğince tavzihle hükümde belirtilen haklar ve borçlar sınırlandırılamayacağı gibi genişletilemez ve değiştirilemez. Tavzih kararı yasaya uygun olmadığı gibi gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olup, kararın gerekçesiyle hüküm sonucunun çelişkili bulunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı Vakıfbank A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine yine 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı Vakıfbank A.Ş'den alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16382, Karar No: 2023/4508, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16382 E.  ,  2023/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü (eski 663 parsel) yeni 221 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı idarece müvekkiline dava konusu parselle ilgili son teklifin 93.278,00 TL olarak yapıldığını, bu bedelin müvekkili tarafından kabul edilmediğini, kamulaştırmaya karar verilen 19 adet taşınmaza davacı idare ve uzlaşma komisyonu tarafından teklif edilen metrekare birim fiyatlarının belli olduğunu, 638,639,641,642,643 parsel sayılı taşınmazların da bulunduğu taşınmazlara birim fiyatı olarak 700 TL, 800 TL fiyat teklif edildiğini, müvekkiline ait taşınmazların konumunun diğer 639,641,642 ve 643 parsel sayılı taşınmazların konumu arasında kamulaştırmaya sebebiyet veren Cumhurbaşkanlığı binası konumu dikkate alındığında değeri olumsuz etkileyebilecek herhangi bir fark olmadığını, pazarlık komisyonunun müvekkiline teklif ettiği tutarın en yüksek tutar olmadığını, mahkemece eksiklikler tamamlandıktan sonra oluşturulacak bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılmasını ve belirlenecek gerçek bedelin müvekkiline ödenmesini, kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; belirlenen bedelin fahiş olduğunu, piyasa değeri ile uyumlu olmadığını, bilirkişi raporuna ilişkin yapılan itirazların dikkate alınmadığını, hüküm altına alınan kamulaştırma bedelinin aynı mahalledeki emsal kamulaştırma bedellerine kıyasla oldukça fahiş olduğunu, objektif değer artışına ilişkin yapılan itirazlarının bilirkişilerce dikkate alınmadığını, taşınmazın metrekare birim değerinin gerçek değerinin çok üzerinde tespit edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna karşı yapılan itirazlar sonrasında alınan ikinci bilirkişi ek raporu karar vermeye yeterli olmadığını, münavebeye alınan ürünler ile dava konusu taşınmazda mutat ve yaygın yetiştirilen ürünlerin farklılık gösterdiğini, bozma öncesi bilirkişi raporunda metrekare birim fiyatının çok altında birim fiyat belirlendiğini, bu durumda da taşınmaza yansıtılan objektif değer artış oranının da pratikte bir anlam ifade etmediğini, bilirkişi heyetince ve mahkemece taşınmazın konumu ve özellikleri dikkate alınarak tarımsal arazi olduğuna kanaat getirilerek net gelir yöntemi ile değerini tespit etmesine itirazları olduğunu, taşınmazın bulunduğu konum itibarıyla salt bir tarım arazisi olarak değerlendirmesinin mümkün olmadığını, bölgedeki emsal rayiçlerin bilirkişi heyetinin belirlediği tutar olmasının mümkün olmadığını, verilen kararın hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin yöntem itibarıyla doğru olduğunu ancak 2018 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünce bildirilen münavebe planına uygun ürünlerle üretim giderlerinin brüt gelirin 1/3’ü oranında alınmak suretiyle, kapitalizasyon faizi %4, objektif değer artış oranı da %600 uygulanarak hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri