muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8630, Karar No: 2014/6649, Tarih: 24.03.2014

Somut uyuşmazlıkta; davacı, son net ücretinin 5000 TL. olduğunun tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 01.12.2002-07.11.2010 tarihleri arasında davalı işveren yanında asgari ücretin 3,05 katı ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede aldığı aylığın tespitinde yaşlılık aylığı tahsisinden önce davacının Kuruma bildirilen son prime esas kazancın asgari ücrete oranı ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilinde deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK m. 326/2). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Eldeki davada; davacı, Kasım 1987-Kasım 2010 tarihleri arasındaki döneme yönelik sigortalılık süresinin tespitini talep ettiği, Mahkemece, 01.12.2002-07.11.2010 tarihleri arasındaki süreye yönelik karar verildiği halde, kısmen haklı çıktığı belirgin olan davalı Kurum lehine, avukatla temsil edildiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi ve davalı Kurumun kabul ret oranına göre yargılama gideri ile sorumlu tutulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/774, Karar No: 2010/8235, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/774 E.  ,  2010/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Mahallesi, 61066 ada 1 parsel üzerinde bulunan 1.blok 62 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile kanal katılım ve şebeke ücretinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle abonelik tesisi yönünden davanın kabulüne, davacının davalıya kanal katılım ve şebeke ücretinden borçlu olmadığının tespitine dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah

2010/774-8235

edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah

2010/774-8235

edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 243.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4070, Karar No: 2018/7876, Tarih: 12.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/4070 E.  ,  2018/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 25/06/2015 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 25/12/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; ilk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası b bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 28/05/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Devlet Hastanesine ait ambulansın 2007 yılı ZMMS poliçesi kapsamında Kem-Han Sigorta Şirketinin yetkili acentesi ...'a 702,32 TL ödeme yapılması gerekirken sehven 70.232.00 TL ödeme yapıldığını, ...'dan sadece 2.529,68 TL tahsil edildiğini ve bakiye kalan 67.000,00 TL'si için çek alındığını, bu miktardan ise 23.029,68 TL'nin tahsil edildiğini, bakiye 46.500,00 TL'nin ise halen ödenmediğini, kalan miktar için keşide tarihinin beklenildiğini, başkaca bir tahsil işlemine girilmediğini, ... 2 Nolu Döner Sermaye Saymanlığında müdür olan davalı ... ile saymanlık şefi olan davalı ... tarafından alınan bu çekin kamu alacağının geri ödenmesini amaçlar nitelikte olmadığını, çekte ibraz sürelerine uyulmadığını, ödeme yapılması için ilgili çekin bankaya ibraz edilmediğini, bahsi geçen alacak için Maliye Bakanlığınca ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/318 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve dava sonunda verilen karar gereği başlatılan icra takibinde ise ilgilinin haczi kabil malı bulunmadığından alacağın tahsil edilemediğini, davacı Bakanlığın zarara uğramasında ve zararın geri tahsil edilememesinde davalıların kusurları bulunması nedeniyle sorumlulukları olduğunu belirterek uğranılan kurum zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; zararın ve sorumlularının 2009 yılı içerisinde öğrenildiği tarihten itibaren davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle istemin reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; zararın ve sorumlularının 2009 yılı içerisinde öğrenildiği tarihten itibaren davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle istemin reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava tarihi itibarıyla zamanaşımı süresi dolduğundan ilk derece mahkemesinin davanın zamanaşımından reddine yönelik kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

25/08/2017 tarihli ve 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 193. maddesi ile, 663 sayılı KHK'ya eklenen Geçici 15. maddenin 3. bendinde "Bu kanun hükmünde kararname ile kaldırılan Türkiye Halk Sağlığı Kurumu ve ... Başkanlıklarının üçüncü kişilerle yapmış olduğu veya taraf olduğu her türlü taahhüt, sözleşme, hak, alacak ve borçları ile dava ve icra takipleri, teşkilat bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun hale getirildiğinde Bakanlığa devredilmiş sayılır" şeklinde düzenlenme mevcuttur.

Somut olayda davalı ... Kurumunun, olağanüstü hal kapsamında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararname ile hak, alacak ve borçlarının Sağlık Bakanlığına devredildiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davacının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararının kaldırılarak, mahkemece bu konuda değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere ilk derece mahkemesinin kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 12/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/302, Karar No: 2011/22666, Tarih: 19.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/302 E.  ,  2011/22666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten temyiz karar harcı 17,15 TL. Ile temyiz yoluna başvurma harcı 73.90 TL.olmak üzere toplam 91.05 TL.harç alınması gerekirken, temyiz karar harcı adı altında 35.50 TL.harç alınmıştır. Eksik yatırılan 55.55 TL.temyiz harcının davalı ...'ten tahsil edilerek makbuzunun dosya içine alınması,

2-İncelenmesine gerek görülen; Çamlıdere Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/18-18 esas-karar sayılı dava dosyasının da eklenerek birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.19.12.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4187, Karar No: 2016/9200, Tarih: 05.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4187 E.  ,  2016/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

VASİ : ...

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesine ilişkin tebligat davalının vasisi adına doğrudan mernis adresi kaydı ile çıkarılmış ve Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan mahkeme kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı tarafa tebliği tebligatın doğrudan mernis adresine çıkarılmış olması sebebiyle geçersizdir. Mahkemece yapılacak araştırma ile davalının kısıtlılık halinin devam edip etmediğinin tespit edilerek; kısıtlılık hali sürüyorsa davalı vasisine, kısıtlılık hali sona ermiş ise davalı asile mahkeme kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin Tebligat Yasasına uygun şekilde tebliğ edildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.05.05.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/472, Karar No: 2014/30281, Tarih: 16.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/472 E.  ,  2014/30281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin ikametinde çalınan ses sisteminin iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasınınn bulunup bulunmadığına müştekiden sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddelerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22232, Karar No: 2015/10825, Tarih: 22.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/22232 E.  ,  2015/10825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dava konusu ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 02.04.2014 gününden önce, taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmazlar ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların 02.04.2014 olan değerlendirme, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 15.05.2009 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2475, Karar No: 2015/11259, Tarih: 13.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2475 E.  ,  2015/11259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alanya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişiler vekili, Alanya 3. İcra Müdürlüğü’nün 2010/9755 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/91 talimat sayılı dosyasında yapılan 05.04.2012 tarihli hacze konu mahcuzların 3. kişi şirketlere ait olduğunu, haciz mahallinde bulunan evrakların davacı şirketlerin faaliyet alanları ile ilgili evraklar olduğunu belirterek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı şirketin ortağının borçlu şirketin de ortağı ve yetkilisi olduğunu, haciz esnasında borçlu şirkete ait evraklar bulunduğunu, adi şekilde düzenlenmiş fatura ve belgelerin ispata yeterli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; bilirkişi raporundaki tespit doğrultusunda defterler ve kayıtlar ile malların karşılaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen reddi ile kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz esnasında borçlu şirkete ait evraklar bulunduğu gibi borçlu şirket yetkilisi Javidan haciz esnasında hazır bulunmuştur. Somut olayda, İİK’nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davalı 3. kişi tarafından sunulan, isteyen her kişi adına düzenlenmesi olanaklı, borcun doğumundan sonra düzenlenmiş bulunan faturalar, yasal karinenin aksini ispata yeterli bulunmadığı gibi, bilirkişi tarafından incelemesi yapılan davacı şirketin ticari defterlerinin kapanış tasdiklerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kapanış tasdiki olmayan, usule uygun tutulmamış ticari defterlerin sahibi lehine delil olarak kullanılmasına yasaca imkân bulunmamaktadır. Yine borcun doğumundan sonra düzenlenmiş adi yazılı kira sözleşmesi karine aksini ispata yeterli olmadığı gibi beyan üzerine düzenlenen vergi levhasıda tek başına ispata yeterli değildir.

Tüm bu olgular karşısında, mülkiyet karinesinin aksini ispatlayamayan 3. kişinin davasının tümden reddine karar verilmesi gerekirken oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Tüm bu olgular karşısında, mülkiyet karinesinin aksini ispatlayamayan 3. kişinin davasının tümden reddine karar verilmesi gerekirken oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bozma nedenine göre incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 497,05 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.