muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4041, Karar No: 2016/6356, Tarih: 19.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4041 E.  ,  2016/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafinin vaki duruşmalı inceleme isteminin yasal süresinden sonra talep edildiği ve hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle; dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği, ancak belge sayısının 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınabileceği gözetilmeden TCK'nun 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, yasaya aykırı,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından hiçbir şekilde uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15874, Karar No: 2023/2337, Tarih: 25.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/15874 E.  ,  2023/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2018 tarihli ve 2017/266 Esas, 2018/297 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713

sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2019 tarihli ve 2018/231 Esas, 2019/72 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2018 tarih ve 2017/266 Esas, 2018/297 Karar sayılı hükmünün, 5271 sayılı CMK'nın 280 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü "sanığın atılı suçlu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, inandırıcı delil bulunmadığı, dosyada mevcut sanık hakkındaki ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ile BTK'dan gelen CGNAT kayıtlarına göre yapılan bilirkişi raporu arasında bir çok çelişki bulunduğu, sanığın ByLock kullandığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilemediği, sanık aleyhine ifade veren tanık beyanlarının geçmiş yıllara ilişkin ve çelişkili olduğu, sanığın geçmiş dönemde ekonomik sebeplerle ve geçimini sağlamak için çalıştığı kurumların daha sonradan örgüt üyeliği için aleyhine delil olarak kullanılamayacağı, sanığın hata hükümlerinden yararlanması gerektiği, sanığın üzerine atılı terör örgütü üyeliği suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık, silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun manevi unsurunu, örgütün belli amaçlarını gerçekleştirme gayesini bilerek ve isteyerek örgüte girme iradesi oluşturduğuna göre; failin konumunun örgüt üyesi sayılmasını gerektirecek boyuta ulaşıp ulaşmadığı hususunun, fiilin gerçekleştiği yer ve zaman ile şartlar göz önünde bulundurulmak suretiyle belirlenmesi gerekmektedir. 17-25 Aralık 2013 tarihinde örgütün emniyet ve yargı teşkilatındaki elemanları ile gerçekleştirdiği operasyonlar, daha sonra 19 Ocak 2014 tarihinde örgütün, Devletin emniyet ve jandarma teşkilatına sızmış elemanları aracılığıyla MİT'e ait Suriye'ye giden tırlara yapılan silahlı operasyon, Milli Güvenlik Kurulunun 26.02.2014 tarihinden itibaren bu yapıyı ulusal güvenliği

tehdit eden yapılanma olarak görmeye başlaması gibi sosyal hayata ve ülke kamuoyuna yansıyan pratikler nedeniyle; artık bu tarihlerden itibaren bir kişinin, bu örgütün silahlı bir terör örgütü olduğunu, devletin içinde paralel yapılanma oluşturduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına uygun görülmemiştir. Sanığın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca da kabul edildiği üzere FETÖ/PDY mensuplarınca gizli haberleşme programı olarak kullanıldığında şüphe bulunmayan ByLock isimli haberleşme programını kullanması, 2012-2015 yılları arasında örgüte müzahir şirketlerde SGK kaydının bulunması, sanığın örgüte ait evlerde kaldığına ve bir dönem ev abiliği görevini icra ettiğine dair aleyhe tanık beyanının bulunması hususları bir bütün olarak nazara alındığında, örgütle olan organik bağını ve irtibatını geçmişten bu yana sürdürdüğü değerlendirilerek, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu vicdani kanaatine varılmıştır. Sonuç olarak sanığın yukarıda detayları ile arz ve izah olunan eylemleri nedeniyle, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapılanmasına dahil olmak suretiyle, örgütün genel amacını bilerek, sürekli faaliyette bulunduğu, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetler icra ettiği sonucuna varıldığından, üzerine atılı eylemin 5237 sayılı TCK'nın 314/2 nci maddesini ihlal ettiği kabul edilmiş ve anılan kanun maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın kastının ağırlığı, sanığın güttüğü amaç ve saik göz önüne alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinde belirtilen terör suçu ile cezalandırılmış olması sebebiyle, cezasından anılan Kanun'un 5/1 inci maddesi uyarınca gerekli artırım yapılmıştır. Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurularak, cezasından TCK'nın 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmasına karar verilerek hüküm tesis edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığınca düzenlenen ByLock sorgu tutanağına göre, sanığın adına kayıtlı olan ve fiilen kendisi tarafından kullanılan 0 506 ... .. .. numaralı GSM hattı ile 35217305402135 ve 35206905275130 IMEI numaralı cihazlar üzerinden ByLock kullandığı; Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan gelen CGNAT (HIS) kayıtları ve bu kayıtlar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde; sanığın ByLock sunucusunda kayıtlı IP adresleri üzerinden 11.08.2014 ile 16.12.2014 tarihleri arasında toplam 11927 kez bağlantı sağladığı; dosya içerisinde bulunan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre; sanığın söz konusu programı kendi üzerine kayıtlı 0 506 ... .. .. numaralı GSM hattı üzerinden 147660 ID numarası, "yavuzsultann" kullanıcı adı ve "Hh.2264352" şifresi ile kullandığının tespit edilmiş, şifresisinde geçen "Hh" harflerinin sanığın adının baş harfini simgelediği; bu şekilde sanığın adına kayıtlı bulunan ve kendisi tarafından kullanılan cep telefonuyla, kriptolu iletişim sağlamak amacıyla oluşturulmuş ByLock iletişim sistemine bu özelliğini bilerek dahil olduğunun ve birçok kez kullandığının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlendiği; sanığın 2012-2013 yıllarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir Nalan Özel Eğitim Kurum Gazete Reklam Dağıtım İç ve Dış Ticaret A.Ş isimli şirkette, 2013-2014 yıllarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir Özel Ereğli Sabah Eğitim Hizmetleri A.Ş isimli şirkette, 2014-2015 yıllarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir Eksen Bilimsel Ara. Dan. Özel Eği. Öğr. Turz. Terc. Paz. İth. İhr. Sa isimli şirkette SGK kaydının bulunduğu ve öğretmen olarak görev yaptığı; tanık T. B.'nin ve ifadesi duruşmada okunan K. K.'nin alınan ifadelerinde sanığın örgüt içerisinde ev abiliği yaptığını beyan ettikleri; toplanan delillere göre sanığın inkara dayanan savunmalarına itibar edilmeyerek FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğuna ilişkin dairemizce de tam bir vicdanı kanaate ulaşıldığı, sübuta yönelik İlk Derece

Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Ancak; İlk Derece Mahkemesince temel ceza "suçun işleniş biçimi, sanığın kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saik" gerekçeleriyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ise de, TCK'nın 61/1 ve 3/1 maddeleri hükümlerine göre temel cezasının, kanun maddesindeki alt sınırdan belirlenmesinin somut olaya uygun olacağı ve verilen cezanın orantılı bulunmadığından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılmış, 5237 sayılı TCK'nın 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1 inci fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanun'un 3/1 inci maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar hep birlikte ve isabetli bir şekilde değerlendirilip; örgüt içerisindeki konumu da gözetilerek, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, sanığın kastı, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, temel cezanın tayininde alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir neden tespit edilemediğinden ceza takdiren alt sınırdan belirlenmiş; sanığa yüklenen suçun 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde sayılan mutlak terör suçlarından olması nedeniyle, tespit edilen temel ceza aynı Kanun'un 5/1 inci maddesi uyarınca yarı oranında artırılmış, sanığın, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak, hakkında TCK'nın 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükümlerinin uygulanması yönünde kanaat oluştuğundan aşağıdaki biçimde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında ve müstakar kararlarında ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olacağı kabul edilmiştir.

c) Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, dosya kapsamına, tanık beyanlarına göre ev abiliği yaptğı ve ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre 147660 ID numarası, "yavuzsultann" kullanıcı adı ve "Hh.2264352" şifresi ile kullandığı görülmüş, şifresinde geçen "Hh" harflerinin sanığın adının baş harfini simgelemiş olduğu ByLock iletişim sistemini örgütsel iletişim amacıyla kullandığı anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla

katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna ve sanığın örgütteki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin önem ve yoğunluğu ile faaliyet alanı göz önünde bulundurulduğunda isabetsizlik görülmemiştir.

d) Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2019 tarihli ve 2018/231 Esas, 2019/72 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Bolu Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15018, Karar No: 2014/18015, Tarih: 19.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15018 E.  ,  2014/18015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/7-2013/27

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bala İcra Müdürlüğü'nün 2012/181 Esas sayılı takip dosyasının aslının veya onaylı bir suretinin evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14523, Karar No: 2014/5408, Tarih: 27.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14523 E.  ,  2014/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir.

Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, uygulanma koşulları oluşmadığı da gözetilmeden 5237 sayılı TCY.nun 168. maddesi gereğince verilen cezanın 2/3 oranında indirilmesine ve yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,27.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/23570, Karar No: 2022/1762, Tarih: 01.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23570 E.  ,  2022/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ... ile ...'a yönelik)

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'a yönelik), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'a yönelik) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (her iki mağdura yönelik) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Kayden 29.08.2001 ve 12.06.2001 doğumlu mağdurların inceleme tarihi itibarıyla reşit olup, ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinden haberdar olmadıklarının anlaşılması üzerine vekilin temyizine muvafakatlarının olup olmadığı hususunda ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği yapılmasına dair Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.02.2021 gün ve 2016/11603 Esas, 2021/826 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen mağdurların anılan hükümleri temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Mağdurlardan ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Mağdur ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;