muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9461, Karar No: 2022/9034, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9461 E.  ,  2022/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... sözleşmesinin davalı tarafından sözlü olarak feshedildiğini, davacının alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeret bildirmeden ve haber vermeden devamsızlık yaptığını bu nedenle ... sözleşmesinin feshedildiğini, davacının alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan ilk yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın Dairemizin 25.11.2020 tarihli ve 2016/33022 Esas, 2020/16854 Karar sayılı ilâmıyla kıdem tazminatının hesaplanması bakımından bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı, bozma öncesi yargılamada alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 26.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin talebini artırmıştır. Dairemizin 25.11.2020 tarihli ve 2016/33022 Esas, 2020/16854 Karar sayılı ilâmı ile, kıdem tazminatı alacağı yönünden bozma kararı verilmiş olup, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada bu alacağın bilirkişi raporu ile yeniden hesaplanarak belirlenmesi üzerine davacı bu kez kıdem tazminatı yönünden 04.02.2022 tarihinde talep artırım dilekçesi sunmuş ve tamamlama harcı ödemiştir.

Mahkemece talep artırım dilekçesine değer verilmeden hüküm kurulmuş ise de 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 107 nci maddesine göre yapılan talep artırım işlemi ıslah işlemi değildir. Davacının 04.02.2022 tarihli dilekçesi ikinci ıslah dilekçesi niteliğinde olmadığından bu dilekçeye talep artırım dilekçesi olarak değer verilmesi gerekir. Açıklanan nedenle 04.02.2022 tarihli talep artırım dilekçesine değer verilerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması gerekirken gerekçe belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3.Diğer yandan karar başlığında dava tarihinin 22.10.2014 yerine 24.10.2014 olarak yazıldığı anlaşılmakta olup karar bu yönüyle de hatalı bulunmuştur.

Sonuç:

3.Diğer yandan karar başlığında dava tarihinin 22.10.2014 yerine 24.10.2014 olarak yazıldığı anlaşılmakta olup karar bu yönüyle de hatalı bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2802, Karar No: 2015/5969, Tarih: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2802 E.  ,  2015/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/111674

MAHKEMESİ : Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2010

NUMARASI : 2008/179 (E) ve 2010/333 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın, atılı suçlamayı kabul etmeyerek ''fatura tarihlerinde cezaevinde olduğunu ve faturaların gayri resmi ortağı olan S. Ç. tarafından düzenlendiğini'' savunması, UYAP kanalıyla yapılan kontrolde sanığın, fatura düzenleme tarihlerini de kapsayacak şekilde hükümlü sıfatıyla 19.09.2006 tarihinde cezaevine girdiği ve 09.02.2007 günü çıkış yaptığının tespit edilmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227.maddesinin 3.fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230.maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerekeceğinden öncelikle suça konu 2006 ve 2007 yıllarında düzenlediği iddia edilen faturaların tespitiyle asılları getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi, her ne kadar soruşturma aşamasında savunmada ismi verilen S. Ç. tespit edilemediği belirtilmiş ise de; adı geçen kişinin yeniden araştırılarak bulunduğu takdirde beyanının alınması ve elde edilebilen faturalar üzerinde de sanık ve S. Ç. yönünden imza ve yazı incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediğinin kabul edilmesine karşın; her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden tek suç kabulüyle eksik ceza tayini,

b-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin 1.fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9620, Karar No: 2014/527, Tarih: 14.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9620 E.  ,  2014/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1968 yılında ilân edilip kesinleştiği anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7156, Karar No: 2010/10859, Tarih: 02.06.2010

2. Hukuk Dairesi 2010/7156 E., 2010/10859 K.

**2. Hukuk Dairesi 2010/7156 E., 2010/10859 K.**

**- KORUMA KARARININ KALDIRILMASI DAVASI

- KORUNMAYA MUHTAÇ ÇOCUK**- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 7 ]

- 2828 S. SOSYAL HİZMETLER KANUNU [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm asıl ve ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Kararın, hükmü temyiz eden N..... 'a tebliğine ilişkin bir belge mevcut olmadığından ve hükmün kesinleştiğine ilişkin bir şerh de bulunmadığından temyizin süresinde olduğunun kabulü ile, 18.06.2009 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verildi.

2-İşin esasının incelenmesine gelince;

Dava koruma kararının kaldırılmasına ilişkindir.

2828 sayılı kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemede alınacağını hükme bağlamış, (2828 s.K.md.22/1) görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir. Kanunun 24.maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği düzenlenmiştir. 09.01.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.01.2003 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 6.maddesinin 2.fıkrasının (b) bendi ise, görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini, çocuk mahkemelerine vermiş (5395 s.K.md.7/7), bu kanunun uygulanmasına ilişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de "Mahkemenin" müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerini, suça sürüklenen çocuklar yönünden ise ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir (Yönetmelik md.4/e).

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 Sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden nazara alınması gerekir. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre, Aile Mahkemesinde bakılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle 18.06.2009 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına oybirliğiyle karar verildi.02.06.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/2435, Karar No: 2006/5799, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2435 E.  ,  2006/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer ... kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer ... diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27.04.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/10965, Karar No: 2021/2850, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10965 E.  ,  2021/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, taşınmazda mevcut her bir bağımsız bölümün ve mevcut imar durumu itibariyle dava hakkı uyarınca; davacıya ait ilave katların, bağımsız bölümlerin değerlerinin tespiti ile yönetim planı uyarınca ilave katların davacıya ait olduğu kabul edilerek davacının arsa payının ve diğer davalıların arsa paylarının yeniden düzenlenmesi ve tapuya bu şekilde tesciline, Yönetim Planı ve İmar Durumunun davacıya sağlamış olduğu dava hakkının kabul görmemesi halinde davacının halen maliki olduğu bağımsız bölüm ile birlikte diğer bağımsız bölümlerin arsa paylarının yeniden düzenlenmesine ve tapuya düzenlendiği şekli ile tesciline hükmedilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/10/2018 gün 2017/2373 esas 2018/6544 karar sayılı ilamı ile “dava konusu taşınmazda 14.01.1969 tarihinde kat mülkiyeti kurulmuş olup, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 1969 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılıp dağıtılmadığının tespit edilmesi gerektiği belirtilmişse de, bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan, bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı, dava konusu taşınmazda 1969 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken, bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediği” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava konusu ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda 14/01/1969 tarihinde kurulan kat mülkiyetine konu olan ana yapının tamamen yıkılması nedeniyle kat mülkiyeti sona erdiğinden 05/01/2018 tarihinde tekrar kat mülkiyeti kurulduğundan, davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava konusu ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda 14/01/1969 tarihinde kurulan kat mülkiyetine konu olan ana yapının tamamen yıkılması nedeniyle kat mülkiyeti sona erdiğinden 05/01/2018 tarihinde tekrar kat mülkiyeti kurulduğundan, davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, neticesi itibariyle doğru olarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı ve davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12379, Karar No: 2019/2043, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12379 E.  ,  2019/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza ait 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

2) Davalı adına aynı kadastro çalışma alanında senetsiz ve belgesizden taşınmaz mal tespit ve tescil edilip edilmediğinin tapu, kadastro ve hukuk yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup var ise anılan taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden istenerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15095, Karar No: 2015/27868, Tarih: 07.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15095 E.  ,  2015/27868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye, ücret, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 16/06/2001-16/04/2012 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin 16/04/2012 tarihinde gerekçe gösterilmeden ve haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, prim alacağı, yıllık izin ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi iradesi ile işyerinden ayrıldığını, 16/04/2012 ve 17/04/2012 tarihlerinde izinsiz olarak işe gelmediğini, davacının mazeret bildirmemesi üzerine iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacı vekilinin 16/04/2014 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararı, 5521 sayılı Yasanın 8. maddesindeki yasal 8 günlük süre geçtikten sonra 25/04/2014 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz talebinin süre aşımı nedeniyle REDDİNE; peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı temyizine gelince;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş akdini SGK primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi üzerine işyerini terk ederek haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından mahkemece davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de iş akdini haklı nedenle de olsa fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilmeden ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.