muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1113, Karar No: 2019/999, Tarih: 13.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/1113 E.  ,  2019/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, arsa maliki olan müvekkilleri ile yüklenici davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, inşaatın başlamasından bir süre sonra davalılardan ...'ın dava konusu taşınmazdaki hak ve sorumluluklarının dava dışı.....evir ve temlik edildiğini, yine diğer yüklenici ...'ın da 06/07/2001 tarihli sözleşme ile dava dışı ....tüm haklarını devir ve temlik ettiğini, sözleşme üzerinden 20 sene geçmesine rağmen inşaatın bitirilmediğini ve inşaatın yıkımı bekleyen kullanılmaz bir halde olduğunu, inşaatın müvekkillerine teslim edilmesinin artık imkansız olduğunu ileri sürerek taraflar arasında yapılan sözleşmenin feshine, mevcut inşaatın kaline, mevcut inşaat arsasının paylı mülkiyete dönüştürülmesine, taşınmaza ilişkin davalı yüklenicilerle konulan şerhlerin kaldırılmasına, müvekkilleri lehine 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, husumet itirazında bulunmuş, müvekkilleri ile dava dışı şahıslar arasında yapılan devir sözleşmelerinin davacılar açısından bir bağlayıcılığının olmadığını, dava dilekçesinde ikrar edildiği gibi sözleşmede kademeli ferağ takriri öngörüldüğü halde inşaatın istenen seviyeye gelmesine karşın davacıların tapuları vermediğini, bunun yerine dava dışı...... yada onların gösterdikleri 3. kişilere tapu devrini gerçekleştirdiklerini, davacı arsa sahiplerinin sözleşme gereği inşaatın yapım ve işçilik masraflarını ödemediğini, davacı tarafın haklar konusunda bu kişileri, yükümlülükler konusunda ise müvekkillerini muhatap aldıklarını, yine talep ettikleri tazminat için bir gerekçe göstermediklerini savunmuş davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu inşaat yıkıldığı ve objektif koşullar dikkate alındığında ifa imkansızlığı meydana geldiği, ifa imkansızlığında davacıların bir kusuru da tespit edilemediği gerekçesiyle sözleşmenin feshine sözleşmeye ilişkin şerhin terkinine, şerhlerin taşınmazdaki malik olan 3. kişiler hissesinde olması nedeni ile davacı tarafın taşınmazda bulunan diğer şerhlerin kaldırılması talebinin reddine, taşınmazın alınan belediye kararı ile yıkıldığı anlaşıldığından taşınmazın kal'ine ilişkin talebin konusuz kaldığı ve taşınmazın tapu kayıtlarının incelenmesinde dava konusu taşınmazın müşterek mülkiyete dönüştürüldüğüne karar verildiği gerekçesiyle bu taleplere ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, açıkça hangi tazminatın istendiğinin belirtilmemesi, .../...

S.2

S.2

tazminata esas unsurların ve gerekçelerin ve delillerin ve zarar kalemlerinin ileri sürülmemesi, bir başka deyişle maddi zararın somut olarak ortaya konup ispat edilememesi nedeniyle maddi tazminata ilişkin taleplerin reddine yine şartların oluşmamış olması nedeniyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tazminat taleplerine ilişkindir.

1-13.08.1993 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde......imzasının bulunduğu arsa sahibi olduğu ancak davacı veya davalı olarak davada yer almadığı görülmüştür. MK'nın 692. maddesi uyarınca taşınmazın esaslı unsurlarında bir işlem yapılacak olması halinde tüm maliklerin birlikte hareket etmeleri zorunludur. Bu nedenle sözleşmenin feshini sözleşmede imzası bulunan tüm taraflar birlikte istemek durumundadır. Oysa arsa maliki ve sözleşmenin de tarafı olan .....erek davacı ve gerekse davalı tarafta yer almadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece......avaya dahil edilerek taraf teşkili yapılıp, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilip, eksik tarafla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2.......sayılı dosyasında görülen tapu iptali ve tescil davasında, sözleşmenin ifa ile tamamlandığı iddiası ile ilk yüklenicilerden sözleşmeye ilişkin hakları devralan .....ve .... arsa sahipleri aleyhine tescil davası açmış ve mahkemece bu talep kabul edilmiştir. Bu durumda, artık sözleşmenin taraflarının .... olduğunun kabulü ile fesih davasının sözleşmeyi devralan bu kişiler aleyhine açılması gerekir. Artık ... ve ....... davada husumeti bulunmamaktadır. Bu davalılar aleyhine açılan davanın husumetten reddi gerekirken esastan reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6334, Karar No: 2024/1298, Tarih: 19.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6334 E.  ,  2024/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2004/106 E., 2013/468 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen asıl ve birleştirilen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istekli davada yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; 1992 yılında Iğdır Kadastro Mahkemesinin 1970/559 Esas 1990/282 Karar sayılı kararıyla 920 ve 922 parsellerin yeniden kadastrosunun yapılmasına karar verildiğini, 18.5.1946 tarihli tapu kaydı ile sahte olduğu sonradan anlaşılan 20.6.1959 ve 3 tahrir numaralı vergi kaydı ile davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, 921 parsel sayılı taşınmazın kanal yapımı için kamulaştırma sonucunda 1473,1474,1475,1477,1478,1479,1480,1481, 1482,1483, 1484, 1485, 1486, 1487, 1488, 1489, 1490,1491, 1492, 1493, 1494, 1495, 1496,1497, 1498,1499,1500 parsellere ayrıldığını, vergi kaydının sahte oluşuna ilişkin Ağır ceza mahkemesinde dava açıldığını, söz konusu vergi kayıtlarının ibraz edilmemesi durumunda parsellere uygulanan tapu kayıtlarının gayrisabit hudutlu olmaları nedeniyle tapu kayıtlarının miktarına itibar edilmesi gerekirken, sahte vergi kayıtlarına itibar edilmesi sonucu Hazinenin zarara uğradığını ileri sürerek yapılan yolsuz tescilin iptali ile davacı Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar yargılama sırasında taşınmazın uzun yıllardır tapu maliklerinin kullanımında olduğunu, Hazineye ait taşınmaz bulunmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tapu kayıtlarının sınırlarının en az 30-40 yıldan fazla zamandır değişmediği, davalılara taşınmazların atalarından kaldığı, bu nedenle tapu kaydı ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği, davacının iddiası olan miktar fazlası açısından dava konusu taşınmazların önceki tapu kayıtlarının tamamıyla sabit sınırlar olmaması nedeniyle taşınmazlara uygulanması ve kapsam tayin edilmesi, dolayısıyla miktar fazlası olarak bir kısmın belirlenmesi de mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının (ve müdahil davacıların) davasının reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... Köyünde 1992 yılında yapılan 2.kadastro çalışmaları sırasında 920,921,922 numaralı parsellerden ifrazen oluşan ve DSİ tarafından kamulaştırılan parseller haricindeki taşınmazların miktar tespitinde tapu kayıtları ile birlikte uygulanan ve ... tarafından ibraz edilen 20.04.1959 tarihli 1 ve 3/1-1 tahrir nolu; 20.06.1959 tarihli 3 tahrir nolu vergi kayıtlarının 24 numaralı ilave tahrir defterine mükerrer olarak sonradan yazılması sureti ile Iğdır İl Özel İdare Müdürlüğünde sahte olarak oluşturulduğu, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinde "Evrakta Sahtecilik" suçundan açılan kamu davasında evrakta sahtecilik suçunun oluştuğu, dava konusu taşınmazlarda yapılan keşif sonrası fenni bilirkişilerce hazırlanan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının gerçekte olması gerekenden farklı bir şekilde oluşturulduğu tespit edilerek tapulama uygulamaları sırasında uygulanması gereken ancak uygulanmayan, tapu defterlerinden çıkarılan, eklenilen kayıtlar olduğunun belirtildiğini öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14'üncü 20'inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucunda, ...) Köyü çalışma alanında bulunan eski 920 parsel sayılı 7.063.000 metrekare büyüklüğündeki taşınmaz, tapu kaydına istinaden otlakiye vasfıyla kadastro tutanakları bulunamadığı gerekçesiyle yeniden yapılan kadastro ile tapu malikleri adına, 921 parsel sayılı 9.410.000 metrekare büyüklüğündeki taşınmaz, tapu kaydına istinaden otlakiye vasfı ile kadastro tutanakları bulunamadığı gerekçesiyle yeniden yapılan kadastro ile tapu malikleri adına, 922 parsel sayılı 10.335.000 metrekare büyüklüğündeki taşınmaz tapu kaydı ve 1959 tarihli 1030 hektar miktarlı vergi kaydına istinaden çayır vasfıyla kadastro tutanakları bulunamadığı gerekçesiyle yeniden yapılan kadastro ile tapu malikleri adına 17.03.1992 tarihinde tespit ve tescil edilmiştir.

2.Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazlara uygulanan vergi kaydının sahteliğinin tespit edildiğini, taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarının sabit hudutlu olmadığını iddia ederek tapunun miktar fazlasının Hazine adına tescilini talep etmiş, Mahkemece tapu kaydının sabit hudutlu olduğu, taşınmazların davalıların uzun yıllardır kullanımında bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma eksik olup hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,çekişmeli taşınmazlara revizyon gören 06.08.1946 tarih 4 sıra, 24.06.1963 tarih 39 sıra, 13.09.1966 tarih 6 sıra, 18.5.1946 tarih 13 sıra, 24.6.1963 tarih 38 sıra, 13.9.1966 tarih 5 sıra ve 06.08.1946 tarih 5 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle getirtilmediği, geri çevirme kararıyla Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığından tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren getirtilmesi istendiği halde Mahkemece geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği, hükmen tescile esas mahkeme kararının dosya arasına alınmadığı, dava konusu taşınmazlar yargılama sırasında birden çok parsele ifraz gördüğü halde tapu maliklerinin tamamının davaya taraf olarak dahil edilmediği ve Mahkemece yapılan tapu uygulamasının da eksik olduğu anlaşılmaktadır.

3. O halde; Mahkemece öncelikle, dava konusu edilen taşınmazların ifraz sonucu oluşan tüm parsellerin güncel tapu kayıtları dosya arasına alınmalı, tapu maliklerinin tamamının davada taraf olup olmadığı tespit edilmeli, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra Mahkemece, dayanak tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri oluşum belgeleri ve varsa haritaları ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığından istenmeli, taşınmazların tamamını kapsayan, komşu köyleri de içerisine alan geniş pafta dosya arasına alınmalı, hükmen tescile ilişkin mahkeme kararı kesinleşme şerhiyle birlikte dosya arasına alınarak dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız yerel bilirkişiler, 3 ziraat, 3 fen bilirkişilerinin katılımıyla dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20 nci maddesi hükmü uyarınca tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının haritasının uygulama kabiliyetinin olması halinde haritaya itibar edilmeli, tapu kayıtlarının haritasının bulunmaması ya da uygulama kabiliyetlerinin olmaması halinde tapu kayıtlarında yazılı sınırlar yerel bilirkişilere tek tek okunarak göstermeleri istenmeli, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, böylece tapu kayıtlarının kapsamı ayrı ayrı belirlenerek kayıtlarda tarif edilen ve zeminde gösterilen sınır yerleri uzman fen bilirkişi kurulunun düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli; tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazın tamamını veya taşınmaz içinde bir bölümü kapsayıp kapsamadığı araştırılmalı; fen bilirkişisine tapu kayıtlarının kapsadığı alanları gösterir, tapu kayıtlarının taşınmazın içinde kalacak şekilde kısmi bölümleri kapsaması halinde ifraza elverişli ve keşfi takibe ve denetime imkan verir rapor tanzim ettirilmeli; uygulama kabiliyetinin bulunmaması ve hudutlarında tarif edilen sınır yerlerinin

belirlenmesi halinde, sınırları itibari ile gayri sabit sınırlı olması nedeni ile tapu kaydına sabit sınırlardan başlanarak kapsam tayin edilmesi gerektiği düşünülmeli; bu yolla tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, taşınmazların tümünün ya da bir kısmının tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde taşınmazlara revizyon gören vergi kaydının sahteliğinin tespit edildiği ve vergi kaydına itibar edilemeyeceği göz önünde bulundurularak yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, taşınmazlarda imar - ihya yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmelidir.

Ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazların imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olmaları halinde imar-ihyaya konu olmaya başladıkları ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı;Mahkeme hakiminin, taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı; bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/25947, Karar No: 2020/385, Tarih: 09.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/25947 E.  ,  2020/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 09.11.2015 tarihli temyiz dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusunun iç kısmında açıklık bulunduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4231, Karar No: 2017/4900, Tarih: 04.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/4231 E.  ,  2017/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Aynen infazına

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihi olan 12.01.2004’ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.10.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2423, Karar No: 2022/2923, Tarih: 08.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2423 E.  ,  2022/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 31. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Türk ... Sendikası üyesi olduğunu, 27. Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinden hâlihazırda yararlanmaya devam ettiğini, müvekkilinin işyerinden bir işçi personelin görevlendirilmesi ile ilgili emir üzerine yurtiçinde geçici olarak görevlendirildiğini, 25, 26 ve 27. Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinin "Geçici Görev, Kurs ve Seminer Ödenekleri" başlıklı 56. maddesi, 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 1, 3, 14 ve 15. maddelerinde düzenlenen harcırahlarının verilmediğini, harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceğini, müvekkilinin harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve gitmesine rağmen tarafına ödeme yapılmadığını, 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümleri uyarınca tarafına ödenmesi gereken harcırah ile yemek yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın öncelikle görev (yargı yolu) nedeniyle reddi gerektiğini, dava konusunun, 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre harcıraha hak kazanılıp kazanılmadığı hususuna ilişkin olup, Harcırah Kanunu hükümlerine göre harcıraha hak kazanılıp kazanılmadığı hususundaki husumetlerde tüm Kamu Görevlileri (işçiler dahil) için İdare Mahkemelerinin görevli olduğunu, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolduğunu, davaya konu olan ödemelerin Toplu İş Sözleşmesinde atıfta bulunulan 6245 sayılı Harcırah Kanunu ve bu kanun kapsamında amir hükümler çerçevesinde yapıldığını, 07.02.2019 tarihli Geçici Görev Harcırahı konulu emirde açıklanan hususlar doğrultusunda konaklama ve yemek ihtiyaçlarının emrine girdiği birlik tarafından karşılanan personele yurtiçi geçici görev (YİGG) harcırahı ödenmemekte olduğunu, konaklama ve yemek ihtiyaçlarından herhangi birisi karşılanmayanlara 1/2 oranında harcırah ödendiğini, davacıya yönelik yapılan işlemlerde herhangi bir mevzuata aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Toplu İş Sözleşmesine göre nakdi yemek yardımı alacağının mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, ilgili dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinin c bendinde harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceğini, müvekkilinin harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gitmesine rağmen tarafına ödeme yapılmadığını ileri sürerek yemek yardımı alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı vekili ise, toplu iş sözleşmesinin 66 maddesinin c bendinin önceki bentlerin de dikkate alınarak yorumlanması gerektiğini, geçici görevlendirilen yerde yemek ihtiyacının ayni olarak karşılanması halinde uygulanmayacağını savunmuştur.

İşyerinde uygulanmakta olan Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinde konuyla ilgili olarak;

“a.İşverence işçi sayısı 50'yi aşan işyerlerinde aşağıdaki esaslara ve Tabldot Yönergesine göre işyerinde hazırlatılarak işçilerin yalnız kendilerinin yemesi maksadı ile bir öğün yemek verilir.

Ancak, işçi mevcudu 50'den fazla olmasına rağmen vardiyalı çalışma veya işçilerden bir kısmının sürekli olarak işyeri dışında çalışması nedeniyle tabldot yiyecek işçi miktarı 50'nin altında olan veya işyeri üniteleri yemek paydosunda işçileri bir araya getiremeyecek derecede uzak olan işyerlerinde tabldot çıkarılmayabilir.

İşveren aynı garnizon içerisinde birbirlerine yakın ve yemeğin işçilere veya işçilerin tabldot çıkarılan işyerine taşınması güç olmayan birden fazla işyerinde (işyerlerinin bağlı oldukları Kuvvet Komutanlıkları ayrı olsa bile) toplam işçi sayısı elliyi aşıyorsa,

(1) Bu işyerlerinden birinde mevcut bir tabldot varsa tabldot çıkarılmayan işyerlerinin mevcut tabldottan yararlandırılması,

(2) Mevcut bir tabldot yoksa, bu işyerlerinden birinde ortaklaşa tabldot çıkarılması hususunda her türlü önlemi alır.