muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/40156, Karar No: 2015/25404, Tarih: 15.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/40156 E.  ,  2015/25404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalı Bakanlık ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının ilave tediyeye hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin, “...2-...Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

...Somut olayda, davacı alt işveren işçisi olarak çalışmıştır. Alt işveren şirketin 6772 sayılı Yasa kapsamında ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığı açıktır. Asıl işverenin sorumluluğu alt işvereni geçemez. Mahkemenin gerekçeli kararında da açıklandığı üzere temizlik hizmeti yardımcı iş niteliğindedir. Davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu veya davacının görevi dışında asıl işin bir bölümünde çalıştırıldığı gibi hususlar ispatlanamamıştır. Davacının bu nedenle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve ilave tediye alacağından sorumlu tutulması mümkün değildir. İlave tediye alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7516, Karar No: 2010/5616, Tarih: 07.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7516 E.  ,  2010/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 228 ada 19 parsel sayılı 2428,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kargir ahır ve arsası niteliğiyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak hazineyi ve ... Köyü Tüzel Kişiliğini hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece davalı hazineye yönelik davanın kabulüne, 228 ada 19 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, davalı ... Köyü Tüzel Kişiliğine yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 228 ada 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, taraflar yargılama sırasında bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Dava ve temyize konu taşınmaz kimsenin kullanımında olmayan boş arazi niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiş olup, lehine 3402 sayılı Yasanın 14.maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiğini kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafa aittir.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış ise de tespitte saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmazın başında tutanak bilirkişileri ile dosyada mevcut 8.9.1981 tarih ve 1 sayılı Köy kararında imzaları bulunan azalardan ... ve ... de tanık olarak dinlenilmemiş, varsa dinlenmeyiş nedenleri gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış ise de tespitte saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmazın başında tutanak bilirkişileri ile dosyada mevcut 8.9.1981 tarih ve 1 sayılı Köy kararında imzaları bulunan azalardan ... ve ... de tanık olarak dinlenilmemiş, varsa dinlenmeyiş nedenleri gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, el verdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tarafların aynı yöntemle gösterdikleri tanıklar, 8.9.1981 tarih ve 1 sayılı Köy kararında imzaları bulunan soyadları açıkça okunmayan azalardan ... ve ... ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, davacı ... tarafından taşınmazın Teknik Ziraat Müdürlüğüne, mülkiyeti devir amacıyla mı yoksa geçici kullanmaya izin şeklinde mi devredildiği hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişileri de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenilerek hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4453, Karar No: 2022/18124, Tarih: 13.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4453 E.  ,  2022/18124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; davanın ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... (...) yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri ve davacı asil ... (...) tarafından istenilmiş, davacı ... vekili ile davacı asil ... (...) de temyiz dilekçelerinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.12.2022 günü temyiz eden taraf vekilleri ile davacı asil ... (...) yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekiller ile davacı asilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ...’nin davasının husumet yokluğundan reddine, davacı ... (...)’in davasının taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... (...) ile davacı ... Deveci ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından Haytabey Köyünde 1985 yılında yapılan tapulama çalışmasında 697 sayılı parselin 2000 m² yüzölçüm ve ham toprak niteliğiyle senetsizden Hazine adına tescil edildiği, davacı ...'in taşınmazı 05.05.1997 tarihinde satın alma ile edindiği, sonrasında taşınmazı 06.11.1998 tarihinde üçüncü kişiye sattığı, 28.06.2012 tarihinde ise satın alma yoluyla yeniden edindiği, taşınmazın farklı köylerde yapılan kadastro çalışmalarında mükerrer şekilde tespit ve tescil edildiği, ancak tapuda halen davacı ... adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmıştır.

4721 sayılı TMK'nın "Sorumluluk" kenar başlığını taşıyan 1007 nci maddesinde "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet, zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder." hükmü yer almakta olup, burada Devletin sorumluğu kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumluluk tapu siciline bağlı çıkarların ve ayni hakların yanlış tescili sonucu değişmesi ya da yitirilmesi ile bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü sicillerin doğru tutulmasını üstlenen ve taahhüt eden Devlet, gerçeğe aykırı ve dayanaksız kayıtlardan doğan zararları da ödemekle yükümlüdür. Sicil tutma işleminden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Borçlar Kanunu'nun haksız fiile ilişkin kurallarının da uygulanacağı kuşkusuzdur.

TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca bir zararının bulunduğunu ispat edemeyen davacı ... yönünden zarar olsa dahi tapu işlemleri ile o zarar arasında nedensellik bağının varlığından bahsetmek mümkün olmayacağından davanın aktif husumetten reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca bir zararının bulunduğunu ispat edemeyen davacı ... yönünden zarar olsa dahi tapu işlemleri ile o zarar arasında nedensellik bağının varlığından bahsetmek mümkün olmayacağından davanın aktif husumetten reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Davacı ... (...) tarafından vekili azledilmeden önce 25.09.2021 tarihinde bedel artırım dilekçesi verildiği ve harcın yatırılması için taraflarına süre verilmesinin talep edildiği, bu dilekçe üzerine 21.10.2021 tarihli celsede mahkemece davacı tarafa davayı ıslah etmesi için iki haftalık süre verildiği, iki hafta geçtikten sonra ancak bir sonraki celse gelmeden gerekli harç miktarının 13.12.2021 tarihinde ... (...) tarafından yatırıldığı, ancak mahkeme kalemince bu bedelin sehven gider avansı olarak alındığı ve buna göre belge düzenlendiği; dosya safahatına bakıldığında mahkemece kurulan ara kararda gider avansı yatırılmasına dair bir ara karar bulunmadığı, zira bedel artırım dilekçesinin daha önceden verildiği, bu aşamadan sonraki işlemlerin Harçlar Kanunu'nun 30. vd. maddeleri uyarınca harç tamamlama işleminden ibaret olduğu gözetildiğinde; davacı ... (...) için ıslah dilekçesi dikkate alınmadan taleple bağlı kalındığından bahisle eksik bedele hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydının 2000 m² olduğu bozma öncesi fen raporunun da bu doğrultuda olduğu gözetilmeden son fen bilirkişi raporu esas alınarak 2533,50 m² üzerinden hüküm kurulması,

3) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi kabulü ile bedeli tespit edilmiş olup, taşınmazın sulanıp sulanmadığı, nereden ve nasıl sulandığı su kaynağı mevcut ise tamamını sulamaya yeterli olup olmadığı hususları açıkça belirtilmeden eksik inceleme sonucu sulu kabul edilerek değer biçilmesi,

4) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, mısır ve domatesin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafı (kalem kalem masraf dökümü) ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatı ise ilgili resmî kuruluşlardan getirtilip; döner sermaye faizi, bilinmeyen giderler, arazi kirası ve genel idarecilik giderlerinin masraflara dahil edilmeyeceği de göz önüne alınarak rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

5) Dava konusu taşınmaz üzerinde, komşu parsel lehine geçit hakkı olduğundan, bu haktan kaynaklanan değer düşüklüğünün taşınmaz bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ... (...) ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı Hazine yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin davacı ...'ye yükletilmesine, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16476, Karar No: 2015/5235, Tarih: 31.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16476 E.  ,  2015/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar ve davalı ... vekilince temyiz edilmiş, davacılar vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 31.03.2015 Salı günü davalı ... geldi. Davacılar ve diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı oldukları araçların sebebiyet verdiği kazada müvekkillerinin yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.161 TL ulaşım ve tedaviye ilişkin maddi zararlarının tüm davalılardan, davacı ... için 10.000 TL, davacı ... için 40.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ve vekilleri özetle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 268,80 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ....'den, 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...'ten kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ...'in manevi tazminat isteminin reddine, diğer tüm davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin ve davalı ...'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar ve davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan ve aşağıda dökümü yazılı 281,66 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 31/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33157, Karar No: 2011/14002, Tarih: 07.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33157 E.  ,  2011/14002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK. nun 443/4.maddesi gereğince gayrimenkule ve buna ilişkin aynı haklara dair hükümler kesinleşmedikçe icra edilemez.

Somut olayda takip konusu ilamın incelenmesinde borçlunun alacaklı aleyhine tapu iptal ve tescil davası açtığı, mahkemesince borçlunun isteminin reddine alacaklı lehine yargılama gideri ile vekalet ücretine karar verildiği, ilamın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bu durum karşısında taşınmazın aynı ihtilaflı olduğundan takip konusu ilamın infaza konulabilmesi için kesinleşmesi zorunludur. İlam bir bütün olup, ilamda yer alan eklentiler de aynı kurala tabidir. İlamda yer alan tüm alacak kalemlerinin ilamın kesinleştiği tarihte muaccel hale geleceği belirgin olmakla, ilam kesinleşmeden eklentilerin ayrıca takibe konu edilmeleri de söz konusu olamayacaktır. Bu kalemlerin kesinleşmesi ve infazı ancak bir bütün olarak ilamın kesinleşmiş olmasına bağlıdır. Dolayısıyla, ilamın esas hakkındaki hükmü kesinleşmeden vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hüküm bölümü ayrıca infaz ve icra takibine konu edilemez.  (HGK. nun 5.10.2005 T. , 2005/ 12-534 E.  2005/554 K. )

O halde mahkemece şikayetin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7151, Karar No: 2019/1153, Tarih: 30.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7151 E.  ,  2019/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın bildirdiği en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 10/1. maddesi uyarınca tebliğe çıkartılmadan, doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi aynı Kanun'un 10/1. maddesindeki düzenlemeye aykırılık oluşturup, tebligatın bu haliyle usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verdiği 23.02.2017 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

.....1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 01.11.2012 tarih, 2012/522 esas 2012/656 karar sayılı hüküm temyiz üzerine dairemizce incelenerek,

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında.....1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 14.06.2012 tarih ve 2011/687 Esas, 2012/478 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/6273 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın incelenerek birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Suç tarihinden sonra 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda TCK'nun 50/6. maddesi uyarınca kısmen veya tamamen hapse çevrileceğinin belirtilmesi nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak bozma ilamının (1) numaralı bendinde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilamlar incelenip yeniden değerlendirme yapılarak bozma ilamının (1) numaralı bendinde direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir hüküm nedeniyle aynı mahkemece verilen direnme kararını 25/10/2016 tarih ve 2016/19-509 esas, 2016/380 karar sayılı kararı ile eylemli uyma kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği de gözetilerek.....1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarih, 2016/308 esas 2016/412 karar sayılı direnme kararı da eylemli uyma kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz iddiaların reddi;

Ancak;

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nun da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.