muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8476, Karar No: 2019/11960, Tarih: 08.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8476 E.  ,  2019/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL ve 660,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Sanık ... hakkında kurulan hüküm açısından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2523, Karar No: 2021/3647, Tarih: 13.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2523 E.  ,  2021/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2011 tarihli, 2011/1820 sayılı iddianamesi ile defter ve belgeleri gizleme suçundan, temyiz konusu dava ile birleştirilmesine karar verilen Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/444 Esas, 2012/1304 Karar sayılı dosyasında ise sanığın 244 070 1598 vergi kimlik numaralı mükellefiyeti kapsamında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış olmasına rağmen hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, söz konusu davalar yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın aynı zamanda MERNİS adresi olan duruşmada bildirdiği adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması gerekirken, aynı Kanun’un 35. maddesi hükmü uyarınca yapılan tebliğ işleminin usulsüz, sanığın öğrenme üzerine verdiği 23.09.2014 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, ... İnş. Taş. Elek. Elektr. Met. Hırd. San ve Tic. Ltd. Şirketi'nin müdürü olan sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik yapılan incelemede;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin, zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesi yerine aynı Kanun’un 359/a-2 maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “359/a-2" ibaresinin çıkartılarak yerine “359/b” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1232, Karar No: 2025/1954, Tarih: 14.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1232 E.  ,  2025/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2595 E., 2024/959 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/109 E., 2023/331 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairenin 23.12.2024 tarihli geri çevirme kararı ile 5823 adada yer alan odaların kütük sayfalarının ve kadastro tutanaklarının ve yine bu odaların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde geçen üst katlardaki odalara ilişkin kayıtların gönderilmesi istenmiş ancak buna ilişkin kayıtların dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1. Dava konusu 5823 ada 63 parsel sayılı taşınmaz üzerinde/çevresinde bulunduğu belirtilen ve ayrı tapu kayıtları olduğu anlaşılan 5823 adada kayıtlı odaların tamamının kütük sayfaları ile kadastro tespit tutanaklarının,

2. Anılan odaların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde geçen üst katlardaki odalara ilişkin tüm kayıt ve belgelerin ilgili tapu müdürlüğü tarafından titizlikle araştırılarak evrakına eklenmesi,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra tekrar geri çevirmeye mahal vermemek adına, istenen hususun doğru ve eksiksiz bir şekilde yerine getirildiğinin Mahkeme hakimince denetlenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4897, Karar No: 2011/4621, Tarih: 25.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4897 E.  ,  2011/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ ve diğerleri aleyhine 08/09/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle araç hasarı ve yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, araç hasarına yönelik maddi tazminat istemi reddedilmiş; manevi tazminat istemi ise kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyada bulunan dava konusu trafik kazası ile ilgili 12.08.2006 günlü Trafik Kazası Tespit Tutanağı'nda; davalılardan ...'nun sürücüsü olduğu aracın, yolun orta refüjünü geçerek karşı yönden gelen davacının sürücüsü olduğu aracına çarpması nedeniyle yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği belirtildiğine ve yerel mahkemece benimsenen oluşa göre davacıya ait aracın hasarlanmadığı düşünülemez.

Davacının aracındaki hasar yönünden tespit yaptırmamış olması davanın reddedilmesini gerektirmediğinden; Trafik Kazası Tespit Tutanağı, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre, hasar tutarının bilirkişi aracılığı ile belirlenmesi gerekir. Bu yöntemle zarar tutarının saptanamaması durumunda ise Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince yargıç tarafından takdir edilecek bir tutarın hasar bedeli olarak kabulüne karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, araç hasarına yönelik istemin yerinde olmayan yazılı gerekçeyle tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalılardan ...'ün temyiz itirazına gelince; dosyada bulunan Kuşadası 3. Noterliğinin 12.07.2006 gün ve 5062 Yevmiye nolu satış sözleşmesi ile adı geçen davalının, trafik kazasına karışan aracı 12.07. 2006 günü dava dışı üçüncü kişiye sattığı anlaşılmaktadır. Davacı da, 21.12.2006 günlü dilekçesi ile davalılardan ... hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan ... hakkındaki istemin reddedilmesi gerekirken, onun da sorumlu tutulmuş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan ... hakkındaki istemin reddedilmesi gerekirken, onun da sorumlu tutulmuş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine; bozma nedenlerine göre davacının davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine 25/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25232, Karar No: 2016/2173, Tarih: 10.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2015/25232 E.  ,  2016/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

##########

##########

##########

Tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/02/2015 tarihli ve 2015/1338-17 soruşturma, 2015/959 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Tarsus Sulh Ceza Hakimliğinin 01/04/2015 tarihli ve 2015/684 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2015 gün ve 256951 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636 esas, 2007/9375 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun'un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar ışığında, suç tarihinde müştekiye karşı hakaret ve tehdit ettiklerinden bahisle haklarında soruşturma yürütülen şüpheliler hakkında dinlenen tanıkların tarafsız tanık olmadıklarından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin beyanının akrabalık bağı olmadığı anlaşılan tanık ... ile kardeşi olan tanık ... beyanları ile doğrulanması karşısında, mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli olduğu, mahkemesince iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında toplanacak diğer delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2015 tarihli kararıyla, soyut iddia dışında delil bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki ... vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, Tarsus Sulh Ceza Hakimliğinin 01/04/2015 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müşteki vekilinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Şüpheliler ... ve ... hakkında verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara, müşteki vekili tarafından eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun’la değişik “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki ... emniyette vermiş olduğu ifadesinde, 01.02.2015 tarihinde cenaze evinde bulunduğu sırada, aralarında husumet bulunan kardeşi ... ile oğlu ...'in cep telefonu ile arayarak kendisini ölümle tehdit edip hakaret ettiklerini, telefonun sesini dışarı verdiği için yanında bulunan tanıklar ... ve ...'ın konuşulanları duyduğunu ifade ederek şüphelilerden şikayetçi olduğu, şüpheli ...'in görüşmeyi doğrulayarak karşılıklı hakaret ettiklerini belirttiği, her iki tarafla da yakınlığı bulunan tanıklar ... ve ... ise görüşme sırasında müştekinin yanında olduklarını ve tehdit ve hakaret sözlerini duyduklarını belirttikleri görülmektedir.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

CMK’nın 170/2. maddesine göre; kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup

oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; tanıklar ... ve ...'ın kollukta vermiş oldukları ifadelerinde, telefon görüşmesi sırasında şüphelilerin tehdit ve hakaret sözlerini duyduklarını beyan ettikleri görülmektedir. Şüpheli ... de görüşmeyi doğrulamakta ve karşılıklı hakaret ettiklerini ileri sürmektedir. Dosyada yer alan bu delillerin iddianame düzenlenebilmesi için yeterli şüphe oluşturması karşısında, şüphelilerin eylemlerinin sübut bulup bulmadığının lehlerine ve aleyhlerine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekirken, soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısına tanınan delilleri takdir yetkisi aşılarak, tanıkların tarafsız olmadıkları gerekçesiyle beyanlarına itibar edilmediği düşüncesine dayanan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar yerinde görülmediğinden, bu karara yönelik itirazın reddine dair merci kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- T... Sulh Ceza Hakimliğinin 01/04/2015 tarihli ve 2015/684 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2013/8483, Karar No: 2013/6627, Tarih: 17.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/8483 E.  ,  2013/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2013 gün ve 2013/11 E, 2013/3 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17163, Karar No: 2021/8665, Tarih: 14.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17163 E.  ,  2021/8665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251.

maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,