muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7536, Karar No: 2014/8832, Tarih: 02.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7536 E.  ,  2014/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/151-2014/178

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine, davalı borçlunun itirazı üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davacı tarafın dar yetkili mahkemede itirazın kaldırılması davası açamayacağı, ancak Sulh Hukuk Mahkemesinden kira alacağının ödenmesi yönünde dava açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya ve icra takibine dayanak olan, taraflar arasında düzenlenen, 15.09.2011 başlangıç tarihli onaltı ay süreli kira sözleşmesinde aylık kira parasının 800,00 TL olduğu ve ait olduğu ayın onbeşinci gününde her ay peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı, bu sözleşmeye dayanarak ödenmediğini iddia ettiği 2012 yılının Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları ile 2013 yılının Ocak ayına ait toplam 5.600,00 TL alacağın tahsilini istemiştir. Davalı, borcu bulunmadığını, aylık kiranın taraflar arasında 25.09.2011 tarihinde düzenlenen kira sözleşmesi gereği 240,00 TL olduğunu belirtmiş, taraflar arasında düzenlenen, takip dayanağı kira sözleşmesindeki kiracılık sıfatına, sözleşmedeki imzasına karşı çıkmamıştır. Davalı, 15.09.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmediğinden İİK.nın 269/2. maddesi gereğince takip dayanağı sözleşmeyi kabul etmiş sayılır. Davalı tarafından ibraz edilen 25.09.2011 tarihli ne amaçla düzenlendiği anlaşılamayan sözleşme ancak davalı borçlu tarafından açılacak menfi tesbit davasında tartışma konusu yapılabilir ise de dar yetkili icra mahkemesinde tartışma konusu yapılamaz. Diğer bir deyişle davalı borçlunun bu yöndeki itirazı yargılamayı gerektirir nitelikte olup, dar yetkili icra mahkemesinde dikkate alınamaz. Bu durumda, davalı tarafça imzası inkar edilmeyen takibe konu kira sözleşmesinin geçerli olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, uyuşmazlığın takip dayanağı sözleşmeye göre çözümlenmesi gerekirken, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18902, Karar No: 2011/6850, Tarih: 27.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18902 E.  ,  2011/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtayati haciz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

İhtiyati haciz isteminde bulunan, borçlu ...' ın aralarında akdettikleri konut kredisinden dolayı ödemesi gereken 40, 41 ve 42. taksitlerini vadesinde ödenmemesi üzerine borçlu ve kefilleri ...... ve ... aleyhine 04.09.2009 tarih ve 8295 sayılı ihtarname ile (üç adet 617.70.TL' lık taksitlerin 7 gün içinde ödenmesi yoksa 33.704.96.TL' nın muaccel hale geleceğinin bildirildiğini belirterek kefiller yönünden 07.09.2010 tarihinde 30.865.00.TL üzerinden ihtiyati haciz kararı verilmesi istemiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş; karar ihtiyati haciz talep eden tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya 2010/18902-2011/6850

tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta taraflar arasındaki temel ilişki tüketici kredilerinden konut kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta taraflar arasındaki temel ilişki tüketici kredilerinden konut kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

İhtiyati hacizle ilgili İİK.' nun 258. maddesinde mahkemeden söz edilirken sadece yetkili mahkeme gösterilmiş, görevli mahkeme hakkında bir belirleme yapılmamıştır. Mahkemelerin görev ve yetkileri kanunla belirlendiğine ve bu konuda da kanunda açık hüküm bulunmadığına göre genel kurallar uygulanacaktır. O yerde görev bakımından özel mahkeme bulunuyorsa o mahkeme, ayrı bir özel mahkeme kurulmamışsa genel mahkeme özel mahkeme sıfatıyla ihtiyati hacze karar vermelidir. 4077 sayılı Yasanın 23.maddesinde bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre ihtiyati hacze de özel yetkili Tüketici Mahkemesi tarafından bakılması gerekir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ayrı bir tüketici mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararıyla tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre bu aşamada sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 27.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8240, Karar No: 2022/3251, Tarih: 10.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8240 E.  ,  2022/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Mala zarar verme, Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır.

Ancak;

Her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Ancak;

Her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde,

Mağdurun aracından çalınan 2 adet kırmızı renkli peluş, 1 adet USB kablosu, 1 adet kırmızı renkli tesbih, 1 adet 20 cm uzunluğunda led lamba ve 1 adet üzerinde Tez Koop İş yazılı hoparlörün suç tarihi itibarıyla toplam değerlerinin 20 TL olduğunun kolluk tutanağıyla tespit edildiği dikkate alındığında; mağdurdan alınan çalınan eşyaların suç tarihi olan 16.3.2016 itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesiyle suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2529, Karar No: 2009/2995, Tarih: 22.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2529 E.  ,  2009/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı olarak fazladan yapılan ödemenin davalı yüklenici ile ihale komisyonu üyeleri olan diğer davalılardan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı Genel Müdürlüğe ait Ayvalık Kamp Eğitim Merkezi laminat kapı kasaları, kapı kanatları, süpürgelikleri ve odalara dolap yapım ile yemekhane girişi ve resepsiyon giydirilmesi işi için 03.05.2001 tarihli ihaledeki bedelin fahiş gösterildiği, davalı yükleniciye fazla ödeme yapıldığı ileri sürülerek 15.243.186.929 TL’nin davalılardan müştereken ve mütesessilen tahsili talep edilmiş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki görüş dikkate alınarak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. Davada çözümü gereken husus Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü İhale Satın Alma Ayniyat ve Demirbaş Yönetmeliği’nin 26. maddesine göre pazarlık yöntemiyle yapılan ihalede alınan tekliflere göre saptanan muhammen bedelin gerçek piyasa fiyatlarına uygun düşüp düşmediği, kabul edilemeyecek derecede fazla fiyatla ihalenin yapılıp yapılmadığı ve ihaleye göre yapılması gereken işlerin yüklenici tarafından ikmâl edilip edilmediği hususlarının belirlenmesinden ibarettir. Davalı yüklenicinin ihalede belirlenen fiyatın fahiş gösterilmesinde katkısı bulunduğu ispat edilemediği sürece kendisi hakkında açılan iade davasının dinlenmesi mümkün bulunmamakta ise de ihale kapsamındaki işlerin eksik yapılması nedeniyle yapılan fazla ödemelerin yükleniciden isteneceği tabiîdir. Nitekim mahkemece alınan bilirkişi raporunda kapı kasası 60 m2 iken 51.85, ithal kapı kanadı 75 m2 iken 53,15, gömme dolap 40 m2 iken 36, resepsiyon giydirme 20 m2 iken 2,10, süpürgeliğin 600 m.tül yapımı gerekirken 532,25 m.tül olarak eksik imal olunduğu ve böylece eksik yapım nedeniyle yükleniciye fazla ödeme yapıldığı belirtilmiştir. Bu nedenlerle eksik yapım nedeniyle yapılan fazla ödemenin yüklenici ile muayene ve kabul komisyonunda görevli olan davalılardan tahsiline karar verilmedir.

Diğer yandan davacı ihalede belirlenen bedelin gerçek piyasa fiyatlarının çok üzerinde olup kurumun zarara uğratıldığını ileri sürdüğünden bu hususta araştırılmalıdır. Mahkemece bu yolda yeterli bir araştırma yapılmadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece bilirkişiler kurulundan ek rapor alınarak ihale konusu imalâtın ithal malzemeden yapıldığı da gözetilerek ihale tarihi itibariyle pazarlıkla oluşturulan fiyatların piyasadaki gerçek fiyatlara uygunluğu ticaret odası ve benzer kuruluşlardan fiyat araştırması yapılarak pazarlıkta dikkate alınıp alınmadığı, tekliflerin değerlendirilmesi ile görevli idare elemanlarının bu nedenle ihmal ve kusurlarının bulunup bulunmadığı belirlenip davalı ihale komisyonu üyesi bulunan başkan ve üyelerinin yönetmeliğin 7. maddesi uyarınca sorumlulukları değerlendirilip fazla ödeme yapılmış ise bu kişilerden tahsiline karar verilmedir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3540, Karar No: 2018/2437, Tarih: 10.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3540 E.  ,  2018/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

... Yapı şirketinin yetkilisi olan sanığın, uzun süreden beri ticaret yaptığı katılan şirketten almış olduğu kapı, pano gibi ürünler karşılığında, şirketine ait Yapı Kredi Bankası ve Kuveyt Türk Bankası’na ait toplam 4 adet çeki keşide ederek verdiği, ancak daha sonra bu çeklerin rızası dışında elinden çıktığını beyan ederek bankalara ödemeden men talimatı verdiği, sanığın bu surette suça konu çeklerin ödenmesini engellemek amacı ile hareket ederek nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8 – 69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağının belirtilmesi, sanık ile katılan arasında önceye dayanan ticari ilişkinin olduğu, sanık tarafından daha önceki tarihlerde yapılan alış veriş nedeni ile verilen çeklerin ödendiğinin katılan vekilinin beyanı ile sabit olması ve tüm dosya kapsamında suça konu çeklerin mal alımı esnasında mı yoksa daha sonra ki bir tarihte mi verildiğinin tam olarak tespit edilmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle katılan ve sanığın bu husus ta yeniden beyanlarının alınması, gerekirse bu konuda defter ve belgelerin de incelenmesi ve netice itibari ile suça konu çeklerin önceden doğan borç karşılığında sanık tarafından daha sonra ki bir tarihte verildiğinin tespiti halinde yukarıda belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı doğrultusunda suç unsurları oluşmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği, suça konu çeklerin mal alımı esnasında verildiğinin tespiti halinde ise sanığın en başından itibaren ödeyemeyeceğini bildiği çekleri kullanmak suretiyle dolandırıcılık kastı ile hareket etmesi nedeni ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12171, Karar No: 2015/313, Tarih: 13.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12171 E.  ,  2015/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... ... Köyü 132 ada 9 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 132 ada 9 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme (15.04.2013), emsal alınan 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın satış (24.01.2013-29.01.2013) tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 132 ada 9 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme (15.04.2013), emsal alınan 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın satış (24.01.2013-29.01.2013) tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşse düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğüne ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın (bağlı bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak) 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından, .

4-Davaya konusu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal alınarak incelenen 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 24.01.2013-29.01.2013 tarihli satışlarına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kayıtlarının ve satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.