muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9248, Karar No: 2011/11646, Tarih: 07.10.2011

tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 07.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2575, Karar No: 2008/5612, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2575 E.  ,  2008/5612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında, kooperatif eski yöneticileri olan davalıların neden oldukları zararların tazminine ilişkin tazminat davası sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin eski yöneticileri olan davalıların kooperatifi toplam 76.681.990.666 TL zarara uğrattıklarını ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, müvekkillerinin bir sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk kararı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince bozulmuştur. Yargıtay bozma ilamında özetle; "Bu davanın açılabilmesinin, kooperatifin zarara uğramasına bağlı olduğu, davalılarca vergi ve SSK prim borcunun geç yatırılması ile kooperatif parasının başka alanlarda kullanılarak kazanç sağlandığı, ancak bu savunmanın araştırılmadığı ve genel kurul kararı alınmasa da yöneticilerin ... hakkı almaya hak kazanacakları, hesabın buna göre yapılması gerektiği" belirtilmiş, diğer temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, alınan bilirkişi raporu uyarınca, vergi ve SSK primlerinin geç ödenmesinin zarara neden olmadığı ve ... hakkı alacağının davalıların hakkı olduğu gerekçeleriyle, bu iki kalem ile belirlenen ... hakkı alacağı zarardan düşülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 14.00 YTL onama ilam harcının temyiz eden taraftan alınmasına, 23.9.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/82, Karar No: 2017/3584, Tarih: 04.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/82 E.  ,  2017/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 11.05.2010 tarihinde .... Sözleşmesi düzenlendiğini, davalının sözleşme uyarınca üzerine düşen edimleri ihtarnameye rağmen yerine getirmediğini ileri sürerek, eksik işler bedeli ve gecikme tazminatı karşılığı şimdilik 5.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla dava değerini arttırmıştır.

Davalı, aralarındaki ibraname uyarınca borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının sözleşme ile kararlaştırılan edimini yerine getirmediği, eksik işler bedeli ile kira tazminatı talebinde haklı olduğu dava konusu inşaatta eksik kısımlarının bulunduğu, bu eksikliklerin yüklenici tarafından giderileceğinin düzenlenen ibranamede yazılı olmasına rağmen bu bağımsız bölümlerin keşif sırasında bile teslime hazır olmadığının anlaşıldığı bu nedenle yüklenicinin ibranameye dayanamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik iş ve gecikme bedeli tahsiline ilişkindir. Sözleşme uyarınca kendisine düşen bağımsız bölümler arsa sahibi tarafından satılmış, kiraya verilmiş veya kullanılmaya başlanılmışsa bu bağımsız bölümler için kira tazminatı talebinde bulunulamaz, ayrıca inşaatta bulunan eksiklikler ortak alanlara ait ise bu durumda davacı arsa sahibi yalnızca arsa payı oranında talepte bulunabilir. Somut olayda sözleşme uyarınca davacı arsa sahibine isabet eden 5 ve 6 no'lu bağımsız bölümlerin sözleşmede belirlenen teslim tarihinden önce yani 26.07.2010 ve 03.08.2010 tarihlerinde davacı tarafından dava dışı 3. kişi ...'e satılmış oldukları anlaşılmakla, bu itibarla davacı arsa sahibinin anılı bağımsız bölümler yönünden kira tazminatı talebinde bulunamayacağı gözetilmeksizin hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Sözleşmeye konu inşaatın ortak alanlarındaki eksik işler yönünden tarafların arsa payı oranında sorumlu olacakları dikkate alınmaksızın, mahkemece bahçe toprak ve yürüyüş yolları için tespit edilen toplam 2.100,00 TL eksik iş bedelinden arsa sahibinin hissesi oranında tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken tamamına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

.../...

S.2.

3-Sözleşmeye konu inşaatın ortak alanlarındaki eksik işler yönünden tarafların arsa payı oranında sorumlu olacakları dikkate alınmaksızın, mahkemece bahçe toprak ve yürüyüş yolları için tespit edilen toplam 2.100,00 TL eksik iş bedelinden arsa sahibinin hissesi oranında tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken tamamına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

.../...

S.2.

4-Taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereği ara korkuluk demirlerinin yapılması işi davalı yüklenicinin yükümlülüğünde bulunmamasına rağmen eksik iş bedeli olarak bu bedele hükmedilmesi de hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10778, Karar No: 2015/20341, Tarih: 11.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10778 E.  ,  2015/20341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma, yıllık izin ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 01.04.2006-13.04.2012 tarihleri arasında döner ustası olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ile son üç aylık ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davacının bulaşıkçı olarak asgari ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, alacağı bulunmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 01.04.2006-13.04.2012 tarihleri arasında 6 yıl 13 gün çalıştığı, son brüt ücretinin 2.829,08 TL olduğu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ücret ve yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı, hafta tatili alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgari ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunu'nun 323. maddesinin 2. fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacının, davalıya ait işyerinde 01.04.2006-13.04.2012 tarihleri arasında 6 yıl 13 gün,döner ustası olarak çalıştığı, davacının 1.800,00 TL ücretle, davalının ise asgari ücretle çalıştığını ileri sürdükleri, işverenin 25.04.2011 tarihli, davacının döner ustası olarak 1.800,00 TL ücret aldığına dair yazıyı, işçinin kredi alabilmesi için verdiğini beyan ettiği, Türkiye Aşçılar Federasyonunca, et aşçısının ücretinin net 1.400,00-1.600,00TL olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davacının dönerci ustası olması, 6 yıllık kıdemi, emsal ücret araştırması ve işveren yazısına göre, 1.800,00 TL net ücretle çalıştığı, üç öğün yemek verildiği belirtilerek, ücretin 2.829,08 TL brüt olduğu kabul edilmiş ise de, tarafların ücret konusunda anlaşamadıkları ortadadır. İlgili meslek kuruluşunca emsal ücretin 1.400,00-1.600,00 TL olduğu bildirilmiştir. Bu durumda, davacının meslek kuruluşunca bildirilen ücretlerin ortaması olan 1.500,00 TL net ücretle çalıştığı kabul edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7943, Karar No: 2016/3386, Tarih: 16.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7943 E.  ,  2016/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu aynı nedenle dava açılan parsellere ilişkin dava dosyaları ile komşu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının,

2) Mahkemece, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1958 yılı memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafları ile daha sonraki tarihlere ait hava fotoğrafları var ise bulunduğu yerlerden istenerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1958 yılı memleket haritasının dayanağını oluşturan hava fotoğrafları ile sonraki yıllara ait hava fotoğraflarının (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların açıklandığı, taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık durumlarını belirtir müşterek imzalı, açıklamalı ek raporun bu dosyaya konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/03/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2095, Karar No: 2013/1720, Tarih: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2095 E.  ,  2013/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile aralarında temizlik hizmeti alımı sözleşmesi düzenlendiğini, üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, ancak hizmet karşılığı tahakkuk ettirilen hak edişlerinden haksız olarak kesintiler yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.874,16 TL nin kesintilerin yapıldığı tarihten itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Görevli Kayseri Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk hükümlerine tabi ve taraflar arasında yapılmış bulunan temizlik hizmeti sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı sözleşmenin ifası nedeniyle hak edişlerinden yapılan haksız kesintilerin tahsili isteminde bulunmuştur. Davanın niteliği itibariyle görevli mahkeme Asliye Ticaret Mahkemesidir. O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde iş mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 28.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5783, Karar No: 2018/8909, Tarih: 08.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5783 E.  ,  2018/8909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2006 takvim yılına ait suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları ve düzenlenen en son faturanın 28.08.2006 tarihli olması nedeniyle, suç tarihinin 21.09.2006 olması; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan Kanun'un ilgili maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.09.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20027, Karar No: 2022/19987, Tarih: 30.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/20027 E.  ,  2022/19987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

2- Özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar Sosyal Güvenlik Kunumu ve ... vekilleri, sanık müdafisi

1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

2-Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

Katılanın şirketinde muhasebeci olarak görev yapan sanığın, e-bildirge ile elektronik ortamda içeriği itibarıyla doğru olmayan işe giriş bildirgeleri düzenleyip iş yerinde çalışmayan kişileri sigortalı olarak göstermek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; sisteme giriş yapan ilgilinin gerçek kimliği ile işlem yapmakla birlikte, verinin içeriğinin doğru olmaması nedeniyle özel belgede fikri sahtecilik suçunu oluşturacağı düşünülebilirse de Türk Ceza Kanununda özel belgede sahtecilik suçunda fikri sahteciliğin cezalandırıldığına dair düzenleme bulunmaması ve elektronik ortamda verilen işe giriş bildirgesinin sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturan belge niteliğini haiz olmaması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçunun da oluşmayacağı; sisteme veri yerleştirme suçu açısından yapılan değerlendirmede ise; hukuka aykırı olarak girilen sisteme, veri sağlayıcısı tarafından izin verilmeyen şekilde veri girişi yapmak ya da veri taşıma araçları ile yükleme yapmak gerektiği; somut olayda sanığın, mükellef tarafından verilen rıza ve izne istinaden mükellefe ait şifre kullanarak sisteme veri yüklediği ve şifreyi hukuka aykırı bir şekilde elinde bulunduran kişi konumunda olmadığı, iş yerlerinin muhasebecisi olan sanığın iş yeri ile aralarındaki sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle sisteme hukuka uygun şekilde girerek, e-bildirge içeriğine doğru olmayan verileri yerleştirmesi sonucu kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir veri iletmekten ibaret eyleminin sisteme veri yerleştirme suçunu da oluşturmayacağı; eyleminin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesinde ise; resmi belgeyi düzenleme yetkisine sahip kamu görevlisine yalan bildirimde bulunulmasında kişinin beyanı yeterli olmayıp, bu beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılması zorunluluğu gerekli ise kişinin beyanına itibar edilemeyeceği, kişinin bu beyanını içeren belge de ispat aracı olarak kullanılamayacağından, aynı zamanda elektronik ortamdaki veri girişinin muhatabı bilgisayar sistemi olup, TCK'nin 6. maddesindeki tanıma uyan bir kamu görevlisi bulunmadığı gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.04.2014 tarih ve 2014/153 Karar sayılı kararına göre, bu beyan sonucunda düzenlenen, öz ve biçimsel unsurları tam olan bir resmî belge de bulunmadığından, sanığın eyleminin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu da oluşturmayacağı anlaşılmıştır.