muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/851, Karar No: 2023/1444, Tarih: 20.02.2023

Tanık beyanları değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren, işçi ve işyeriyle ilişkileri düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça bordrolu, komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar da dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

2.Öte yandan, prime esas kazanç tespiti yönünden 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288 inci maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288 inci maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 289 uncu maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288 inci maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82 nci madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

3. Değerlendirme

1. Eldeki davada, mahkemenin hizmet tespitine yönelik istemin kabulüne dair kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

2. Sigorta primine esas kazançların tespiti istemi bakımından ise, davacının sigorta primine esas kazançlarının davalı işverence asgari ücretin üzerinde Kuruma bildirildiğinin, dosyada bulunan 2011/10-2012/12 ve 2013/8-2013/12 aylar arasına ait ücret hesap pusulalarında davacının imzası bulunduğunun ve bordroların Kuruma bildirilen sigorta primine esas kazanç tutarları ile uyumlu olduğunun, 01.10.2011 tarihli belirsiz süreli imzalı hizmet sözleşmesinde davacının işe başladığı tarih itibariyle net ücretinin aylık 1.091,91 TL olarak belirtildiğinin, davacı tarafından dava dilekçesine eklenen "...Serkan Demir haftalık 500 TL tip almaktadır" şeklindeki belgenin davacı adına düzenlenmediği gibi, davalı işverenden sadır olduğunun da ispata muhtaç bulunduğunun anlaşılması karşısında; yukarıda açıklanan ilkeler ışığında prime esas kazanç tespitine ilişkin araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3.Kabule göre de, davanın hem hizmet tespiti hem de sigorta primine esas kazanç tespiti istemini içermesi nedeniyle , SGK Başkanlığının davada feri müdahil sıfatını haiz olduğu açıktır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30543, Karar No: 2014/4028, Tarih: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/30543 E.  ,  2014/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 16/03/2012 tarihli hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, yokluğunda karar verilen sanığın yargılama aşamasında 17/06/2011 tarihli savunmasında bildirdiği “Şabaniye Mahallesi 6. Sokak No:94 Merkez/Van” adresi yerine 7201 sayılı Yasanın 10. maddesine aykırı olarak doğrudan Mernis adresine 05/04/2012 tarihinde tebliğ edilmesinin usule aykırı olması nedeniyle geçersiz bulunması ve aynı Yasanın 32. maddesi uyarınca sanığın öğrenme üzerine 17/04/2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından; mahkemenin 11/05/2012 tarih ve 2012/171 sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak, 16/03/2012 tarihli asıl hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle sayın çoğunluğun verdiği tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2007/3590, Karar No: 2007/4251, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3590 E.  ,  2007/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11054, Karar No: 2018/18506, Tarih: 12.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11054 E.  ,  2018/18506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ..., ... İnş. Ltd. Şti., ... İnş. Ltd. Şti. Ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalı ... İnş. Ltd. Şti. tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Diğer davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, birleşen dosyada derdestlik itirazının kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar; davalılar ..., ... İnş. Ltd. Şti.,... İnş. Ltd. Şti. ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davalılar ... İnş. Ltd. Şti. ve ... İnş. Ltd. Şti. temyizi yönünden;

Gerekçeli kararın tebliğine ilişkin olarak her iki davalının da vekili olan davalılar ... İnş. Ltd. Şti. ve... İnş. Ltd. Şti. vekili Avukat ...’ye ilk tebligat davalı ... İnş. Ltd. Şti. ve diğerleri vekili şeklinde 04.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Daha sonra ise gerekçeli karar ikinci kez dahili davalı ...-... İnş. Ltd. Şti. ve diğerleri vekili şeklinde Avukat ...’ye 22.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Her ne kadar gerekçeli karar tebliği 22.07.2015 tarihinde yapılmış ve anılan davalılar vekili tarafından her iki davalı şirket adına 24.07.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuş ise de, daha önce 04.07.2015 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edildiğinden temyiz isteminin sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalılar ... İnş. Ltd. Şti. ve... İnş. Ltd. Şti.'nin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı ... ve ... temyizi yönünden;

Davacı tarafından açılmış olan asıl davada ... davalı taraf olarak olarak gösterilmiş ve husumet yöneltilmiştir. Ancak, davacının çalıştığı dönemlere ilişkin olarak dosyaya ibraz edilen 01.02.2008-31.12.2009 tarihleri arası dönemi kapsayan genel temizlik hizmet alım sözleşmesi ile 01.01.2010-31.12.2012 tarihleri arası dönemi kapsayan genel temizlik hizmet alım sözleşmesindeki tarafın ... olduğu, davacının da dosya kapsamından temizlik işçisi sıfatıyla alt işverenlere bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, davacı taraf ... işçisi olmadığından ve ihale makamının ... olmadığı anlaşıldığından asıl davada ...’ne ilişkin olarak davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan; ...’nün birleşen davada davalı taraf olarak gösterildiği ve husumet yöneltildiği, yargılama sonucunda birleşen dosyada derdestlik itirazının kabulü ile davanın reddine karar verildiği, asıl davada ise ...’nün davalı taraf olarak gösterilmediği ve husumet yöneltilmediği görülmektedir. ...’nün asıl davada taraf sıfatı olmadığı halde ıslah dilekçesi tebliğ edilmek suretiyle aleyhine hüküm kurulması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7535, Karar No: 2010/3530, Tarih: 12.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7535 E.  ,  2010/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunmak suçundan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2005 gün ve 2004/270 Esas, 2005/1116 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

05.02.1986 doğum tarihli olarak 27.06.1994 tarihinde nüfusa beyan üzerine tescil edildiği ve resmi bir sağlık kurulunda doğmadığı doğum tutanağından anlaşılan mağdurenin; suçun oluşumuna etkisi bakımından yaşının tespiti için alınan Ankara Numune Hastanesi Sağlık Kurulu'nun 12.05.2004 günlü raporunda “suç tarihinde 17 yaşında olması gerekir” denmiş, yine aynı Hastanenin 14.07.2005 günlü raporunda ise “Halen 20 yaş ile uyumludur” diye belirtilmiş ve her iki rapora radyoloji uzmanının katılmadığı anlaşılmakla; Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan görüş sorularak gerçek yaşın bilimsel biçimde saptanmadan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hükme varılması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 25.02.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 25.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararı ile iptal edilmiş bulunması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesinin uygulanması ihtimalinin bulunduğu ve aynı Yasanın 73. maddesi uyarınca bu suç şikayete tabi olup, zarar göreni gerçek kişi olduğundan uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma istemi yapılması ve sonucuna göre hükme varılması lüzumu,

Kızlık bozmanın teselsül etmeyeceği gözetilmeden, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesiyle yapılan artırımın 418/2. maddeye teşmili suretiyle fazla ceza tayini,

.../...

-2-

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 325. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre hükmü temyiz etmeyen sanıklar ..., ...'a TEŞMİLİNE, 12.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/21081, Karar No: 2015/10575, Tarih: 18.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21081 E.  ,  2015/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tazminat bedelinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek ona göre değerlendirme yapan bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuş ise de; bu konuda herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar belediye başkanlığından ve diğer ilgili merciilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanmamış olması,

2-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü,

taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. etkilenip etkilenmediği, irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs.) taşınmazda kapladığı alan ve yeri, mesafesi ve istikameti dikkate alınarak belirlenir. Taşınmazdan geçen enerji nakil hattının geçtiği yer, binaya mesafesi, binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmeyeceği ve ne şekilde etkilendiği bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile tespit edilmelidir. Bu hususlar araştırılıp binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, bina değer kaybı ve arazinin toplam değeri üzerinden irtifak bedeli hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-Hükmedilen tazminat bedeline dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, davalı kuruma başvuru tarihinden itibaren yasal faiz verilmesi ,

4-Hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde irtifak alanının davacı adına olan tapu kaydının iptali ile kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... genel müdürlüğü adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı idare adına tesciline karar verilmesi ,

Kabule göre;

5-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda herhangi bir somut emsal değerlendirmesi yapılmadan genel ifadelerle taşınmazın metrekare bedelinin tesbiti uygun değildir.