muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21135, Karar No: 2013/15532, Tarih: 22.05.2013

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2578, Karar No: 2012/2697, Tarih: 16.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2578 E.  ,  2012/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava kadastro esnasında tescil harici bırakılan yer hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (8). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2958, Karar No: 2015/6342, Tarih: 28.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2958 E.  ,  2015/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/153827

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2010/290 (E) ve 2010/351 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

30.09.2010 gün ve VDENR-2010-1353/34 sayılı vergi suçu ve ekindeki raporlara göre düzenlenen 14.10.2010 tarihli mütalaanın sanığın babası M. H. için verildiği ve sanık hakkında dava şartı olan mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, sanık hakkında 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği idareden sorularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın Boyabat Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanlığı adına kömür satışına ilişkin 24.12.2008 tarihli muhteviyatı itibariyle ve 20.07.2009 tarihli tamamen sahte 2 adet faturayı düzenlediğinin kabul edildiği olayda, Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanlığı hakkında Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca zimmet suçu nedeniyle yürütülen 2010/418 sayılı soruşturma dosyasında tanık olarak beyanı alınan sanığın 2009 yılında adı geçen Oda Başkanlığına kredi kartı ile 2 ton kömür sattığını ve bunun haricinde başka bir satışının bulunmadığını belirttiği, yargılamada ise Oda Başkanlığına düzenlediği faturalardan birinin gerçek bir satışa ilişkin olmasına karşın miktar olarak doğru olmadığını, diğer faturanın ise tamamen sahte olduğunu, ancak faturalardan hangisini gerçek satış karşılığı düzenlediğini hatırlamadığını savunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından, Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/418 sayılı dosyası ile yürütülen soruşturmanın akıbeti araştırılarak dava açılmış olduğunun tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek ilgili evrakların onaylı örneklerinin dosya içine konulması, Boyabat Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanı Ş. E. olay hakkında tanık sıfatı ile beyanının alınması, yine sanığın kredi kartı harcamalarına ilişkin dökümanlar getirtilip incelenerek suça konu 20.07.2009 tarihli faturanın gerçek bir satış karşılığında düzenlenip düzenlenmediği tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ile müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3592, Karar No: 2013/11866, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3592 E.  ,  2013/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlala

HÜKÜM : Mahkuimyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça konu evde bulunan çelik kasanın anahtarını, haksız olarak ele geçirip çelik kasayı bu anahtarla açarak hırsızlık yapan sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı suçu oluşturması ve oluşun mahkemece bu şekilde kabul edilmesine karşın kararda kanun maddesinin 142/2-b olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinden bir yıl öncesinden başlamak üzere sanığın katılanın evine temizlik yapmak üzere gidip geldiği ve temizlik amacıyla girdiği evden bu arada hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını bozmak suçunun unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatı yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18461, Karar No: 2013/16012, Tarih: 08.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18461 E.  ,  2013/16012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/10/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı şirkete ait TV kanalında canlı olarak yayınlanan “...” adlı program sırasında dava dışı ...'nın gerçeğe aykırı ve hakaret içerikli sözler sarfettiklerini, davalı kanal sahibinin de bu sözlerin söylenmesine müsaade ederek gerçeğe aykırı yayın yapması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi zararlarının tazminini talep etmişlerdir.

Davalı, yayının hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait televizyon kanalında yapılan canlı yayında kişilik haklarına tecavüz oluşturduğu ileri sürülen sözlerin dava dışı ... tarafından sarf edildiği, programın canlı olarak yayınlanması nedeniyle davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı şirkete ait televizyon kanalında canlı olarak yayınlanan “...” isimli programa dava dışı ...'nın katıldığı, dava dışı ...'nın 05/10/2009 tarihinden itibaren 5 gün süren yayın sırasında “.. benim çocuğumu para ile sattılar, bugün 15 yaşında olan oğlum ... kimlere evlatlık verildi, beş yaşındaki çocuğa peynir çaldırıyorlarmış. ... benim yuvamı bile bozmaya çalıştı..” dediği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davalı şirkete ait televizyon kanalında canlı olarak yayınlanan “...” isimli programa dava dışı ...'nın katıldığı, dava dışı ...'nın 05/10/2009 tarihinden itibaren 5 gün süren yayın sırasında “.. benim çocuğumu para ile sattılar, bugün 15 yaşında olan oğlum ... kimlere evlatlık verildi, beş yaşındaki çocuğa peynir çaldırıyorlarmış. ... benim yuvamı bile bozmaya çalıştı..” dediği anlaşılmaktadır.

6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanunun 18/6 maddesine göre "gerçek ve tüzel kişilerin kişilik haklarını ihlal eden yayın hizmetlerinden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı medya hizmet sağlayıcı kuruluş ile birlikte programın yapımcısı müştereken ve müteselsilen sorumludur..." Doktrinde madde metnine göre yayıncı kuruluşların adam çalıştıranın sorumluluğu esasıyla sorumlu tutulduğu bu itibarla kusursuz sorumluluk yayıncı gerçek veya tüzel kişilerin kusursuz sorumluluk ilkesiyle sorumlu olacağı ve ancak haber yapan veya oturumu yönetenlerin ise eyleme dayalı olarak kusur sorumluluğuyla sorumlu tutulacağı kabul edilmektedir. 2954 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kanunu 28. madde ile de adam çalıştıranın sorumluluğu ilkelerine göre düzenleme öngörülmektedir. Somut olayda canlı yayın nedeniyle zarar görüldüğü ileri sürüldüğüne göre yayıncı kuruluş yukarıda belirtilen esaslara göre sorumludur. Bu nedenle zarar görenler haksız eylemi gerçekleştirenlerle birlikte yayın sahibinden de isteyebilirler. Mahkemece açıklanan yön gözetilerek, davalı yönünden işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, öteki temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5121, Karar No: 2019/5551, Tarih: 16.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5121 E.  ,  2019/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

l mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı

verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuk ...’ın, olay tarihinde, müştekinin iş yerinden 50,00 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Hüküm kurulurken TCK'nun 142/2-h, 143, 168, 31/3 ve 62. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 2 yıl 1 ay olması gerekirken, 1 yıl 13 ay olarak eksik ceza tayin edilmesi,

3) 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/108, Karar No: 2015/5232, Tarih: 03.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/108 E.  ,  2015/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli 1244 parsel sayılı taşınmazın tapu maliki ....'un ölü olduğu anlaşıldığından veraset ilâmı yahut tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıt örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2013 yılında kesinleşen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ve ilk kadastro paftasının getirtilerek dosyanın, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, kadastro paftası, orman kadastro haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı, açıklamalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13235, Karar No: 2010/637, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13235 E.  ,  2010/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 17.02.2008 günlü kat malikleri kurul kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili 02.05.2008 günlü dava dilekçesinde; 17.02.2008 günlü kat malikleri kurulunda alınan kararların iptalini istemiş, Mahkemece istemin ojektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı ve yasal dayanaktan yoksun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

634 Sayılı Yasanın 5711 sayılı Yasayla değiştirilen 33. maddesinin birinci fıkrası gereğince kat malikleri kurulu kararları aleyhine toplantıya katılan ancak aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde iptal davası açabilir. Dosyadaki bilgi ve belgelerin özellikle karar defterinin incelenmesinden davacının iptali istenen toplantıya katıldığı ve aykırı oy kullandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın süresinde açılmadığı gözetilerek işin esasına girilmeden süre yönünden reddi gerekirken esastan reddi doğru değil ise de sonucu itibarıyla doğru olan ret kararının gerekçesi yukarıda açıklandığı şekilde değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9875, Karar No: 2016/9350, Tarih: 20.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9875 E.  ,  2016/9350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski memleket haritası ve yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait (1969-1974'lü yıllara ait) hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen en eski memleket haritası ve yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait (1969-1974'lü yıllara ait) hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında ... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmaz ile komşu 699 sayılı parsel üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/10/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7493, Karar No: 2016/11043, Tarih: 22.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7493 E.  ,  2016/11043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada... 22. Asliye Hukuk ve... 3. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yerine getirilmemesinden doğan alacağın tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 22. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı ve tüketici mahkemesinde çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Tüketici Mahkemesi ise taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi sayılamayacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendi gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçlar için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türü olup, sözleşmenin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin tüketici kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu amacın, 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknoloji gerektirmesi, kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Somut olayda; davacılar arsa sahibi, davalı ... müteahhit, diğer davalılar ise üzerinde teminat ipoteği bulunan ve müteahhide düşen daireleri satın alan kişiler olup, sözleşmenin yerine getirilmemesinden kaynaklanan davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda; davacılar arsa sahibi, davalı ... müteahhit, diğer davalılar ise üzerinde teminat ipoteği bulunan ve müteahhide düşen daireleri satın alan kişiler olup, sözleşmenin yerine getirilmemesinden kaynaklanan davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.