muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/18815, Karar No: 2019/8946, Tarih: 27.05.2019

(4) Karasal yayın lisanslarının verilmesinin ardından mevcut verici tesisleri özel medya hizmet sağlayıcılar tarafından kaldırılır veya tarafların mutabık kalacakları bir bedel karşılığında verici tesis ve işletim şirketine devredilir. Verici tesis ve işletim şirketi tarafından devralınmayan verici tesisleri Üst Kurulca yapılacak uyarının ardından üç ay içinde kaldırılır. Verilen süre içinde kaldırılmayan ve faaliyetine devam eden verici tesisleri Üst Kurulca mühürlenerek kapatılır.

(5) Frekans planları ve uygulama takvimi bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde hazırlanır.

(6) Üst Kurula tahsis edilen frekans bantları dışındaki frekans bantları, sayısal yayına geçişin tamamlanmasını takiben Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun talebi çerçevesinde Üst Kurul tarafından boşaltılır." hükümlerini amirdir.

20 Nisan 1994 tarihinde yürürlüğe giren 3984 sayılı (mülga) Kanun'un geçici 6. maddesi;

"Üst Kurul, kendi oluşumu ile yayın izni ve lisansı vermeye başlayacağı tarihe kadar geçecek süre zarfındaki radyo ve televizyon yayınları rejimini ayrıca ve öncelikle düzenler.

Bu süre zarfında kullanılmakta olan kanal ve frekanslar, kullananlar için herhangi bir suretle müktesep hak teşkil etmezler. Ancak, Üst Kurul yayın izni verip kendilerine kanal ve frekans bandı tahsis edilen Radyo ve Televizyonlara; yayına geçmeleri için kendilerine verilen süre sonuna kadar 29 uncu maddenin son fıkrasının son cümlesi tatbik edilmez."

3984 sayılı (mülga) Kanun'un 4756 sayılı Kanunla değişik 29. maddesinin son fıkrası;

"m) Yurt dışından Türkiye'ye yönelik yayın yapan radyo ve televizyon kuruluşlarına kanal, frekans ve kablo kapasitesi tahsis edilemez. Bunlara Türkiye'de vergi mükellefi olanlar tarafından verilen reklam ve ilan bedelleri vergi matrahlarından düşülemez. Ancak, uydu platformu ve kablo sisteminden iletilen ve yurt dışından yapılan yabancı kaynaklı yayınların Türkçe seslendirilmelerine, birkaç dilden aynı anda yayın yapılmasına ve Türkçe reklam girişine olanak tanınır. Türkçe reklam girişi yapılan yayınlar için Üst Kurulun ilgili reklam yönetmeliği uygulanır." hükümlerini amirdir.

Buna göre; 6112 sayılı Kanun'un 33/1. maddesinde düzenlenen suçun maddi unsuru bu Kanun'da yazılı usule göre bir yayın lisansı almaksızın yayın yapmak, önceden verilen yayın lisansı durdurulmasına veya iptal edilmesine rağmen yayın yapmaya devam etmektir.

Ancak 6112 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesinin açık hükmüne göre; Üst Kurulca sıralama ihalesi yapılıp, "karasal yayın lisansları" verilene kadar geçecek süre içerisinde, sadece 3984 sayılı "Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun"un geçici 6 ncı maddesi uyarınca karasal ortamda yayında olan radyo ve televizyon kuruluşları, Üst Kurulca yayın yapmalarına müsaade edilmiş olan yerleşim yerleri ile sınırlı olmak kaydıyla, yayınlarına devam ederler.

Ancak 6112 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesinin açık hükmüne göre; Üst Kurulca sıralama ihalesi yapılıp, "karasal yayın lisansları" verilene kadar geçecek süre içerisinde, sadece 3984 sayılı "Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun"un geçici 6 ncı maddesi uyarınca karasal ortamda yayında olan radyo ve televizyon kuruluşları, Üst Kurulca yayın yapmalarına müsaade edilmiş olan yerleşim yerleri ile sınırlı olmak kaydıyla, yayınlarına devam ederler.

Dolayısıyla, 6112 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 03.03.2011 öncesinde karasal ortamda yayında olan ve Üst Kurulca belirlenen yerleşim yerlerinde sınırlı olmak üzere yayın yapmalarına müsaade edilmiş olan yayın kuruluşlarının yayınlarına 6112 sayılı Kanun'a göre "karasal yayın lisansı" verilene kadar devam etmeleri suç oluşturmamaktadır.

Sanığın savunmasında; 6112 sayılı Kanun öncesi dönemde, tıpkı diğer radyo kanalları gibi kendi radyolarının da geçiş dönemi öncesi yürürlükte bulunan 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun hükümlerine göre 1995 yılında yayın yapmaya başladıklarını, buna göre ...'e "ulusal lisans" başvurusunda bulunduklarını, başvurularının ... tarafından kayda alındığını ancak 6112 sayılı Kanun'da belirtilen ihalenin yapılmadığından bahisle bekleme döneminde yayın yapmaya devam ettiklerini beyan etmiştir.

Katılan kurumun cevabi yazısında, 3984 sayılı Kanun'da da radyo yayıncılığının gerek eski gerekse yeni Kanun döneminde her zaman izne (lisansa) tabi olduğunu, sanığın sahibi olduğu radyo kanalının 3984 sayılı (mülga) Kanun'a göre çıkartılmış bir yayın izninin bulunmadığını, sanığın şirketinin 6112 sayılı Kanun'a göre yaptığı başvuru hakkında ise henüz ihale yapılmadığından bahisle sonuçlanmadığını, ancak başvuru öncesinde de sanığın şirketinin izinli bir yayın yapmadığını, dolayısıyla suç tarihinde Bursa ilinde yapılan yayının izinsiz olduğunu, bunun da suç oluşturduğunu beyan ettiği görülmektedir.

Yukarıda yazılı mevzuat ve dosyadaki deliller ışığında somut uyuşmazlığın çözümü için mahkemece;

Öncelikle sanığın sahibi olduğu "Radyo... Yayıncılık A.Ş."nin, gerek 3984 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 20.04.1994 öncesinde, gerek 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 03.03.2011'e kadarki geçen ara dönemde, gerekse halen yürürlükteki 6112 sayılı Kanun döneminden suç tarihi olan 05.07.2013'e kadar, herhangi bir yerleşim merkezinde veya ulusal, bölgesel veya yerel bazda (karasal) radyo yayını yapmak için lisans alma zorunluluğu olup olmadığının ve katılan kurum tarafından kendisine bir "yayın lisansı" verilip verilmediğinin tespiti amacıyla;

Katılan kuruma müzekkere yazılarak; sanığın veya sahibi olduğu şirketin suç tarihine kadarki tüm izin, lisans veya kayıtlı başvuru belgelerinin onaylı birer örneğinin, sanığın şirketine Bursa ilinde kullanılmak üzere bir kanal ve frekans bandı tahsis edilip edilmediğinin, sanığın veya sahibi olduğu yayıncı şirketin 3984 sayılı (mülga) Kanun öncesindeki dönemde radyo yayınına devam ettiğine dair kurula bir bildirimde bulunup bulunmadığının, varsa buna dair tüm belgelerin ve başvuranın başvurusuna neden cevap verilmediğinin, 6112 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesinde bahsi geçen "sıralama ihalesinin" yapılıp yapılmadığının ve başka radyo yayıncılarına 6112 sayılı Kanun kapsamında bir "karasal yayın" lisansı verilip verilmediğinin, ihale yapılana kadarki süreçte, yine aynı maddeye göre karasal ortamda yayında bulunan radyo ve televizyon kuruluşlarının varsa bir listesinin, Üst Kurulca geçici 4. madde kapsamında belirtildiği üzere; geçiş sürecinde belirli yerleşim yerlerinde yayın yapmasına müsaade edilen radyo ve televizyon kuruluşu bulunup bulunmadığının varsa buna dair belgelerin istenmesiyle dosyaya celbinin sağlanması,

"Radyo... Yayıncılık A.Ş."ye müzekkere yazılarak; ellerinde katılan idarenin onaylamış olduğu tüm başvuru ve lisans belgeleriyle katılan kuruma (varsa) ödenen kanal veya frekans kullanım bedeli makbuzlarının istenmesi,

Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumuna (devredilen Telekomünikasyon Kurumuna) müzekkere yazılarak; Bursa İli Gündoğdu Köyü verici istasyonundan, Üst Kurul'un soruşturmaya konu karar tarihi olan 03.07.2013'e kadar, çağrı işaretsiz olarak, 97.4 frekanslı radyo yayınına devam ettiği tespit edilen "Radyo..." adlı radyo yayınlarının, hangi tarihten itibaren yayında olduğunun, bu hususta radyo şirketine kurumca bir frekans tahsis edilip edilmediğinin, varsa hangi gerekçe veya belgeye göre frekans tahsis edildiğinin, şayet bu bilgilere erişilemiyorsa, radyo yayınının hangi tarihten itibaren bu frekanstan yayın yaptığının teknik olarak tespit edilip edilemeyeceğinin sorulması,

Yukarıdaki bilgi ve belgelerin celbini müteakip "bilgi ve iletişim teknolojileri" ile "telsiz, radyo, televizyon frekansları" izin, tahsis ve denetimi alanında uzman teknik bir bilirkişi görevlendirilerek; kendi internet sitesinden alınan beyana göre 1995 yılından itibaren radyo yayını yaptığını ikrar eden sanığın şirketinin, dosyada toplanan delillerden hareketle 03.03.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6112 sayılı Kanun döneminde veya 3984 sayılı (mülga) Kanun döneminde, yerel karasal yayın yapmak için başından beri lisans alma zorunluluğu bulunup bulunmadığının, "usulüne uygun şekilde alınmış bir yayın lisansı" bulunup bulunmadığının, şayet varsa bu "lisans türünün ve kapsamının", bu yayın iznin sanığın şirketine "Bursa ilinde radyo yayını yapma hususunda bir hak veya yetki verip vermediğinin", şayet sanığın veya şirketinin gerek 6112 sayılı Kanun, gerekse 3984 sayılı (mülga) Kanun döneminde bir yayın izni yoksa; bu kez de sanığın usulüne uygun şekilde Bursa ilinde radyo yayını yapmayı da kapsayacak türden kayıtlı bir "karasal (ulusal, yerel veya bölgesel) yayın lisans izin başvurusu"nun bulunup bulunmadığının, şayet böyle bir başvurusu varsa başvuru sonucu beklemeden yayın yapması veya eskiden yaptığı yayına devam etmesi için 03.03.2011'de yürürlüğe giren 6112 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesinde aranan "önceden yayında olma" ve "üst kurulca müsaade edilmiş yerleşim yerleri sınırı içinde yayın yapma" kriterlerine uyulup uyulmadığının denetime elverişli şekilde hazırlanacak raporla tespitiyle,

Mahkemece somut olayda sanığın veya şirketinin sırf katılan kurumun ihale yapmaması nedeniyle, Kanun'da unsurları yazılı suçun faili olup olmayacaklarının, eylemlerine devam etmelerinde Kurul'un ihale yapmamasından dolayı mağdur olmalarından kaynaklı bir hukuka uygunluk nedeni bulunup bulunmadığının tartışılması ve gerekçeli kararda açıkça ortaya konulması gerekirken, eksik kovuşturma sonucunda dosyaya celbi gerekli bilgi ve belgeler getirtilmeksizin alınan denetime elverişsiz bilirkişi raporuna istinaden sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1418, Karar No: 2013/2900, Tarih: 03.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1418 E.  ,  2013/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı arsa sahibi mirasçıları vekili, müvekillerinin murisi ile davalı yüklenici arasında ....07.2005 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde; en geç 31.07.2005 tarihine kadar arsanın yükleniciye teslim edileceği, bu teslimden itibaren en geç ... ay içerisinde inşaat ruhsatının alınacağı, ruhsat tarihinden itibaren de en geç 36 ay içerisinde inşaatın bitirileceği ve teslimin gecikmesi halinde arsa sahiplerine rayiç kira bedeli ödeneceğini kararlaştırıldığı halde, davalı yüklenicinin, daireleri süresinde teslim etmediğini, Ekim 2007 ile Kasım 2010 tarihleri arası için ....815,00 TL kira ve ....232,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam ....046,00 TL'nin tahsili amacıyla aleyhinde başlatılan ... takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 ... inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme ayakta iken ve inşaatlar devam ederken davacıların murisi ve diğer arsa sahiplerinin verdikleri vekaletnameden müvekkilini azlettiklerini, bu konuda arsa sahipleri aleyhine açılan tazminat davasının da derdest olduğunu, azile rağmen müvekkilinin inşaata devam ederek daireleri sözleşmede kararlaştırılan süreden çok önce bitirdiğini ve teslim almaları için arsa sahiplerine ihtarname gönderdiğini, ancak arsa sahiplerinin bağımsız bölümleri teslim almaktan kaçındıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşme uyarınca arsa sahiplerine ait olan C blok ... nolu daireye talebin hasredildiğini ve bu daire için talep tarihinin 01.....2007 olup, bu tarihten dava tarihi olan ........2010 tarihine kadar toplam ....606,50 TL kira tazminatının davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine dair verilen karar, Dairemizin ....04.2012 tarih ve 1504 E, 3038 K sayılı ilamıyla, davalı yüklenicinin, arsa sahipleri aleyhine vekaletnameden azlin haksız olduğunu ileri sürerek açtığı tazminat davasında, davalı yüklenicinin inşaatın gecikmesindeki kusur durumu belirleneceğinden, bu davada verilen kararın kesinleşmesi beklenip, mevcut dosyadaki delillerle birlikte değerlendirme yapılarak bir sonuca gidilmesi, ayrıca davacılar taleplerini takip tarihi itibariyle sınırlandırmış olmalarına rağmen, talep aşılarak dava tarihine kadar kira tazminatı hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı yüklenici tarafından arsa sahipleri aleyhine vekaletnameden azlin haksız olduğu ileri sürelerek açılan tazminat davasının reddedildiği ve bu kararın ... denetiminden geçerek kesinleştiği, davacıların taleplerini hasrettikleri daire için Ekim 2007 tarihinden takip tarihine kadar rayiç kira bedelinin ....396,50 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının ... takibine yaptığı itirazın kısmen iptaline, ... takibinin ....396,50 TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatının tahsili amacıyla başlatılan ... takibine karşı yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de bozma ilamının gereklerine yerine getirilmemiştir.

Taraflar arasında, noterde düzenlenme şeklinde yapılan ....07.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin .... maddesinde, arsa sahiplerinin, en geç 31.07.2005 tarihinde taşınmazı tahliye ederek yükleniciye teslim edecekleri, bu tarihten itibaren üç ay içerisinde inşaat ruhsatının alınacağı ve ruhsat tarihinden itibaren de 36 ay içerisinde inşaatın bitirileceği kararlaştırılmıştır. Yine aynı sözleşmenin .../son maddesinde ise inşaat ruhsatının alındığı tarihten itibaren müteahhit arsa sahiplerinden ...'e ikamet etmesi ve oturabilmesi için mülkiyetinde bulunan veya kiralık mesken temin edecek meskenin kira bedelini karşılayacaktır, hükmü getirilmiştir.

Mahkemece, kira tazminatı ruhsat alım tarihi dikkate alınarak sözleşmenin .../son maddesine uygun olarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kira tazminatı ruhsat alım tarihi dikkate alınarak sözleşmenin .../son maddesine uygun olarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

HUMK 74., 75. ve 76.maddeleri gereğince hakim tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı netice-i taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp kanunları resen uygulamakta ve neticeye vardırmakla yükümlüdür. Davacı talepleri dava dilekçesinde ....07.2005 tarihli sözleşme ....madde gereğince, müvekkillerine ... daire düşeceği belirtilirek geç teslimden doğan kira tazminat istenmiş, davacı vekili ........2011 tarihli keşifte kira istemini C Blok ... no'lu bağımsız bölüme hasretmiştir. Her iki talebin kira başlangıcı yönünden sonuçları farklı olmakla öncelikle talebin sözleşme gereği geç teslimden doğan kira (cezai şart) istemi mi, yoksa ...'e ruhsat tarihinden itibaren oturmak için tahsis edilen dairenin kira bedeli mi olduğu tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenerek ve tarafların ileri sürdüğü deliller de sözleşme kapsamına göre değerlendirilerek, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, bu hususlar üzerinde yeterince durulmadan sözleşmenin .../son maddesine göre hukuki tavsifle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42, Karar No: 2014/3128, Tarih: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/42 E.  ,  2014/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 12. İş Mahkemesi

Tarihi :05.09.2013

No :2012/685-2013/504

Dava, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2012 yılında gerçekleştirilen işlemle kesildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı,adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; mahkemece öncelikle, ölüm aylığının hangi tarih itibarıyla ne zaman iptal edilip (kesilip), Kurumca hangi dönem yönünden borç tahakkuk işlemi tesis edildiği belirlenerek dava konusu dönem saptanmalı, sonrasında, hak sahibi ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasına ilişkin olarak yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için, davacı ve eski eşinin boşandıkları tarihten sonraki adresleri yönünden Jandarma Komutanlığı ve Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, anılan yerlerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı,Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri değişiklik tarihi itibarıyle sorulmalı, boşandıkları tarihden sonra yapılan seçimlerde aynı sandıkta oy kullandıkları hususu göz önünde bulundurulmalı, kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu araştırılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.