muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16438, Karar No: 2018/5214, Tarih: 18.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16438 E.  ,  2018/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı-davacı kadın vekili Av. ... 'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.

18.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2015/755, Karar No: 2015/8178, Tarih: 30.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/755 E.  ,  2015/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının ... vatandaşı olarak geçen ve ev hanımı olarak ikamet ettiği süreleri 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7567, Karar No: 2011/953, Tarih: 21.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/7567 E.  ,  2011/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yapımı yüklenilen eserin yarım bırakılması sebebiyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemiyle açılmış olup, mahkemece davanın derdestlik nedeniyle reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 20.04.2007 günlü sözleşmeyle mutfak dolabı imâl ve montajı yapımının kararlaştırıldığı konusunda çekişme bulunmamaktadır. Davacı iş sahibi; davalı ise yüklenicidir.

Davacı gerek ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2008/940 Esas, gerekse de ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2007/1018 Esas sayılı dosyalarında açtığı davalarında sözleşme gereklerinin yerine getirilmediğinden bahisle davalıya ödediği bedelin istirdadını ve verdiği senetlerin iptâlini istemiş, anılan davaların birleştirilmesine karar verildiği ve halen derdest oldukları anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesine konu davada ise, davalı yanca yüklenilen işin hatalı ve eksik yapılması nedeniyle mevcut mutfak dolabının kaldırılması ve mutfağın eski hale getirilmesi, temizliği ve benzeri işler için maddi, aynı nedenle uğranılan sıkıntılara karşılık da manevi tazminat ödetilmesi istenmiştir.

Görüleceği üzere, izah edilen davalarda tarafların aynı olmasına karşın, dava sebepleri farklı olduğundan her iki davanın derdest olduğundan sözedilemez. Bu durumda, derdestlik itirazının reddiyle dosyanın arada bağlantı bulunduğundan HUMK’nın 45. maddesi uyarınca ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2008/940 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi gerekirken dava dilekçesinin derdestlik nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11571, Karar No: 2008/12659, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11571 E.  ,  2008/12659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

7192 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde (85 m2 için) daha önceden DSİ lehine irtifak ... tesis edildiği anlaşılmaktadır.

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kamulaştırma yoluyla irtifak ... kurulmasında, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında, taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre hesaplanacak değer düşüklüğü oranı, (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum sözkonusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden fazla olamaz. Somut olayda 7192 m2 yüzölçümlü taşınmazın 85 m2'sinde irtifak ... mevcut olduğuna göre bu taşınmaz malda irtifak ... nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının en fazla %0,4 olacağı düşünülmeden ve gerekçesi ne şekilde hesaplandığı açıklanmadan irtifak nedeniyle 2.141 YTL değer kaybına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17521, Karar No: 2020/4971, Tarih: 15.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17521 E.  ,  2020/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu anlaşıldığından mahkemece anılan davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10014, Karar No: 2016/14608, Tarih: 06.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10014 E.  ,  2016/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 01.05.1994 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1. maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

İncelenen 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespiti davasında kesin yetkinin sözkonusu olmadığı ve davalının, süresinde sunduğu cevap dilekçesinde birden fazla yetkili mahkeme gösterdiği ancak, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, seçtiği yetkili mahkemeyi bildirmediği, dolayısıyla usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı gözetildiğinde mahkemenin yetkili hale geldiğinin dikkate alınmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/904, Karar No: 2014/18041, Tarih: 20.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/904 E.  ,  2014/18041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın ...nin 119/1-f maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Davacı, kayden maliki olduğu 868 parsel sayılı taşınmazı zeytin ürününü toplamak suretiyle davalıların 2002 yılından beri haksız işgal ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve son 5 yıl için toplanan zeytin ve yağ bedelinin tespit edilerek faizi ile tahsili isteğiyle eldeki davayı açmış, 20.625,00 TL değer üzerinden dava dilekçesini harçlandırmış, ancak, davalıların hangi parsel maliki bulunduklarına ve delillerinin ne olduğuna dava dilekçesinde yer vermemiştir.

Mahkemece, davacının elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli açtığı davada, dava dilekçesinde davalının hangi parsel numarasına malik olduğunu bildirmediği gibi, iddia ettiği vakıanın ispatı açısından tanık, keşif ve bilirkişi incelemesi gibi her hangi bir delile dayanmadığı, bu husustaki eksikliğin sonradan tamamlanmasının mümkün olmadığı, ...nin 119/1-f maddesindeki eksiklik varsa bu hususun yargılamanın sonucunda davacının talebine ulaşamamasına neden olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı ...nın “dava dilekçesinin içeriği” başlıklı 119. maddesinde dava dilekçesinde hangi hususların bulunması gerektiği düzenlenmiş olup, aynı maddenin 1-f bendinde,” iddia edilen her bir vakıanın hangi delille ispat edileceği” nin de dava dilekçesinde yer alması gerektiği öngörülmüştür.

Öte yandan, aynı yasanın 141. maddesinde ise, taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir” hükmüne yer verilmiştir.

Davacının, dava dilekçesinde bildirmiş olduğu vakıaları sonradan değiştirmesi, HMK'nin m.141 anlamında bir dava değiştirmedir. Çünkü yukarıda görüldüğü gibi, hakim, davacının dava dilekçesinde bildirdiği vakıalar ile bağlı olup, davacının dilekçesinde bildirmediği vakıaları kendiliğinden gözetemez ( HMK m. 25/1). Davacı dava dilekçesinde davasının dayanağı olan bütün vakıaları göstermek zorundadır(HMK m. 119/1-e). Buna göre, Kanunumuz iddiaların teksifi ilkesini kabul ettiğinden, davacının dava dilekçesinde bildirdiği vakıalardan ( sebebinden) başka vakıalar ileri sürmesi, dava sebebini ve bununla davasını değiştirmesi demektir. ( KURU B./ ASLAN R./YILMAZ E.... 2011/s.313)

Davacının sonradan ileri sürdüğü husus (vakıa), Dava dilekçesinde bildirdiği vakıaların delili niteliğinde ise, bu halde de dava sebebinin (iddianın) genişletilmesinden söz edilemez. Çünkü, sonradan ileri sürülen husus, dava dilekçesinde dayanılan vakıayı hükümden düşürmemekte, bilakis onu ispata yaramaktadır. O halde, bu husus delili olduğu vakıadan ayrı ( bağımsız) olarak davaya dayanak teşkil edemez ve bu nedenle de davanın sebebi sayılamaz.(KURU/ASLAN/ YILMAZ age,s. 316)

Davacı, iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini (m. 119/1-f) belirtmemişse: " sonradan delil gösterilmesi" kenar başlığını taşıyan 145. madde, bazı şartlarla ( yargılamayı geciktirme amacının bulunmaması veya daha önce ileri sürülmemesinin kusurdan kaynaklanmaması şartıyla) taraflara yeni delil sunma olanağı vermektedir. Diğer taraftan, m.145 hükmünden davanın ilerleyen aşamasında da yararlanmak mümkündür. Dava dilekçesinde delil göstermeyen davacıya, delil sunabilme olanağı veren 145. madde hükmünün, pratik açıdan m.119/1-f deki delil gösterme zorunluluğunun önemini azalttığı ifade edilmektedir.(YILMAZ Ejder, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi ... 2012 s. 798)

Bu durumda, HMK'nin 145. maddesi gereğince : taraflar, Kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak bir delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir.

Bu durumda, HMK'nin 145. maddesi gereğince : taraflar, Kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak bir delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir.

Bu bilgilerin ışığında somut olay incelendiğinde; 11.12.2013 tarihinde harcı yatırılarak davacı asıl tarafından bizzat açılan davanın elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası olduğu, bu davanın niteliği itibariyle elatmanın varlığının tespiti için keşif yapılması zorunlu olup ayrıca elatanın kim olduğu ve ne kadarlık bir yere, hangi süre ile elatıldığının tespiti için tanık ve diğer delillerden yararlanılır. Davacının dava dilekçesinde; davalının bilgisi dışında kendisine ait 868 parsele müdahale ederek burada bulunan zeytin ağaçlarının mahsullerini topladığını iddia ettiği dilekçesinde iddiasını somutlaştıracak delillere yer vermemekle birlikte, davalının yaptığı haksız elatmanın Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı Personelince tespit edildiğinin belirtildiği, bu kişilerce tutulan ve altı imzalanan tutanağın da delil olarak mahkemeye sunulduğu görülmektedir. Yine davalının cevap dilekçesine karşı davacı tarafından süresi içinde verilen cevaba cevap dilekçesinde aynen; " Anılan zeytinlerin davalılarca toplandığı dosyada sunulu olan Çiftçi Malları koruma Başkanlığının 30.11.2012 tarihli tutanağıyla sabittir. Adı geçen tutanakta davalı ... de durumu açıkça kabul etmiştir. Ayrıca durumu bilen tanıklarımız da mevcuttur. Anılan durum yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile de ortaya çıkacaktır." dendiği; yine 17.07.2013 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasından önce davacı tarafından mahkemeye verilen delil listesinde tüm delillerin ve tanıkların liste halinde mahkemeye sunulduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı tarafından, elatılan taşınmazın davacının taşınmazı olması nedeniyle davalının taşınmazının parsel numarasının bildirilmemesinin sonuca bir etkisinin olmayacağı, davacının davasını ispatlamaya yarar delillerinin neler olduğunu cevaba cevap dilekçesinde açıkladığı, bu durumda davacının hiç bir delil bildirmediğinden söz edilemeyeceği, kaldı ki, öninceleme aşamasından önce de tüm delillerini ve tanık listesini mahkemeye sunduğundan artık yargılamayı geciktirme amacı ile delilleri geç bildirdiğinden de söz edilemeyeceğinden, taraflarca bildirilen delillerin toplanması, mahallinde keşif ve uygulama yapılıp tanıkların keşif yerinde dinlenmesi ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu hususlar dikkate alınmadan ve yazılı şekilde davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21592, Karar No: 2015/16543, Tarih: 12.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21592 E.  ,  2015/16543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, Kurum sigortalısı için yapılan, ana dosya bakımından 2.876,97 TL, birleşen dosya bakımından ise 3000 TL tutarındaki tedavi gideri ve iş göremezlik ödeneğinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası, ilâmında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen dosya yönünden ayrı ayrı, tedavi gideri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, iş göremezlik ödeneği bakımından davaların, davalı sigorta şirketi bakımından reddine, davalı ... bakımından kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir. Mahkemece, kesinleşen sigorta şirketinin açtığı rücu davasındaki ve ceza davasındaki, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 02.04.2009 ve 14.04.2006 tarihli kusur raporları gözetilerek % 75 kusur üzerinden hüküm kurulması yerine, olaya uygun olmayan tek bilirkişi tarafından hazırlanmış ve davalı ...’ü % 100 kusurlu bulan, kusur raporu esas alınarak karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Asıl dava yönünden;

1-Hükmün bir numaralı bendinde yazılı “1385,05” ibaresinin silinerek yerine, “1038,78” ibaresinin,

2-Hükmün dört numaralı bendinde yazılı “94,61” ibaresinin silinerek yerine, “70,95” ibaresinin,

3-Hükmün beş numaralı bendinde yazılı “davalı ...’ten tahsili ile davacıya verilmesine” kelimelerinin silinerek yerine “kabul red durumuna göre 415,50 TL’lik kısmının davalı ...’ten alınarak davacıya verilmesine, geri kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,”

4-Hükmün altı numaralı bendinde yazılı “1.500,00” ibaresinin silinerek yerine, “1038,78” ibaresinin yazılmasına,

Birleşen 2011/47 Esas sayılı dosya yönünden;

1-Hükmün bir numaralı bendinde yazılı “931,24” ibaresinin silinerek yerine, “698,43” ibaresinin,

2-Hükmün dört numaralı bendinde yazılı “63,61” ibaresinin silinerek yerine, “47,70” ibaresinin,

3-Hükmün altı numaralı bendinde yazılı “1.500,00” ibaresinin silinerek yerine, “698,43” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 12.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.