muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1880, Karar No: 2013/16717, Tarih: 19.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1880 E.  ,  2013/16717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 18.12.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahibi konumundaki anne ve babasına bağlanan ölüm gelirleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenlerden rücuan alınması için açılan davada mahkemece yapılan yargılamada ilgililerin kusur oranları saptanmasına karşın hak sahiplerinin gerçek zararları belirlenmeksizin gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri gözetilerek istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki ibareler, kanun koyucu tarafından 21. maddeye aynen yerleştirilmekle, buna göre, sigortalı veya hak sahipleri tarafından açılan tazminat davasında kesinleşen kusur raporunun, yasal mevzuata uygun olarak yöntemince düzenlenmiş olması koşuluyla Kurumca açılacak rücu davası bakımından da benimsenmesi, sonrasında, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutarın, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, hak sahiplerinin gerçek zararları (dış tavan tutarları) saptanarak gelirlerin ilk peşin sermaye değerleriyle gerekli karşılaştırma yapılmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalılara geri verilmesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/152, Karar No: 2010/6179, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/152 E.  ,  2010/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet ve eşya alacağı davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyası alacağına ilişkindir. Mahkemece ziynet istemi reddedilirken çeyiz eşyası alacağı kabul edilmiş, hüküm taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan eşya bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili dilekçesinde kırk kalem çeyiz eşyasının davalı tarafta kaldığını iddia ederek bunların aynen iadesini, olmadığı takdirde bedeli olan 7250.-TL'nin tahsilini istemiştir. Mahkemece eşyaların aynen iadesinin mümkün olmaması halinde değerlerinin ne olabileceği yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bilirkişi, raporunda yıpranma payı düşürüldükten sonra eşyaların 1715.-TL edebileceğini belirtmiştir. Bu durumda mahkemece eşyaların aynen iadesinin mümkün bulunmaması halinde bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde bedeli olan 1715.-TL'nin davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde 7250.-TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün, hüküm altına alınan eşya bedeline hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15653, Karar No: 2012/8313, Tarih: 30.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15653 E.  ,  2012/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

Davacı vekili, davalı şirkette uzman olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin, davacının iş sözleşmesinin feshine son çare olarak başvurulduğunu, davalı kurumun her türlü tasarruf tedbirini aldığını, 5910 sayılı kanun hükümlerine uyabilmek için çalışmaların devam ettiğini bu nedenlerle iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının personel giderlerini azaltırken işçilerinde iş güvenliği kapsamında durumlarını gözetmek zorunda olduğunu, feshi son çare olarak görüp iş sözleşmesini bu sebeple fesh etmesinin yerinde olmadığını belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı kanunun 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen, işverenin haklı sebeple derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

1-Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece gerekçe belirtilmeden karar oluşturulması doğru olmamıştır.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece gerekçe belirtilmeden karar oluşturulması doğru olmamıştır.

2-Somut olayda davacıdan imzalaması istenilen sözleşme ile çalışma koşullarının esaslı tarzda değiştirilip değiştirilmediği bilirkişi aracılığıyla araştırılmalı, ağırlaşma varsa şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmeli, aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14071, Karar No: 2011/12628, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14071 E.  ,  2011/12628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılar adına olan 18 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek tapu iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece “ ... 5841 sayılı yasa ile yapılan düzenleme ile 3402 sayılı yasanın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gibi, Kadastro Mahkemesinin kesinleşen kararı ile sicile bağlandığına göre anılan kararın davacı Hazineyi bağlayacağı” gerekçeleri ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, önceden yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süre geçtiği gibi, Kadastro Mahkemesinin kesinleşen kararı ile sicile bağlandığına göre anılan kararın Hazineyi bağlayacağı gerekçeleriyle bozulmuş, bozma ilamına uyulduktan sonra davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Çekişme konusu taşınmazın öncesi tapusuz olup, dava dışı ... ... tarafından Hazine ve Silivri Belediye Başkanlığı aleyhine zilyetlik nedenine dayalı olarak açtığı tescil istekli dava sonucu Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/51 esas – 1959/214 karar sayılı ilamı ile anılan kişi adına tescil edilerek derecattan geçmek suretiyle kesinleştiği ve 2.12.1959 tarih 12 sıra nolu tapu kaydının oluştuğu, ... ...'den de satış suretiyle davalıların murisi ... ... adına 15.8.1966 tarih 47 sıra nolu tapu kaydı ile intikal ettiği anlaşılmaktadır.

20.12.1971 tarihinde yapılan kadastro tespitinde 15.8.1966 tarih 47 sıra nolu tapu kaydına dayalı olarak 10 nolu parselin maliki adına, 9 nolu parselin ise senetsizden Silivri Belediyesi adına tespit edildiği, ... ...'ün itirazı üzerine Silivri Kadastro Mahkemesinin 1972/11 esas – 1973/6 karar ve 24.5.1973 tarihli kararı ile 9 nolu parselinde 15.8.1966 tarih 47 sıra nolu tapu kapsamında kaldığı saptanarak ... ... adına tescil edildiği, daha sonra 51 ada 9 ve 10 nolu kadastral parsellerin tevhit ve ifraz işlemleri sonucu çekişme konusu 18 nolu parselin oluştuğu sabittir.

Eldeki davada çekişmeli parselin belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ve kütükten terkini istenilmiştir.

Eldeki davada çekişmeli parselin belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ve kütükten terkini istenilmiştir.

Bilindiği üzere; kıyılar, kamunun ortaklaşa yararlandığı yerler olup özel mülkiyete konu teşkil etmezler. Yani üst kavram kapsamında kazanılamayacak kamu malı, devletin hüküm ve kasarrufu altındaki yerlerdendir. Öyleyse, kesinleşen önceki dava ile eldeki bu dava bakımından ileri sürülen vakıaların dolayısı ile dava sebeplerinin aynı olduğu tartışmasızdır.

Bu durumda, davalıların kayden maliki bulunduğu taşınmazın Hazinenin de taraf olduğu tescil ilamıyla oluştuğu görülmektedir. Çekişmeli 18 parselin revizyon kaydı olan tescil ilamı kapsamı içerisinde kaldığı belirlendiğine göre davacı hazinenin tarafı bulunduğu dava sonucu oluşan hükmün Hazine bakımından bağlayıcı olacağı kuşkusuzdur.

O halde, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasının yukarıda anılan gerekçe ile sonucu itibariyle doğru olduğuna göre davacı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün açıklanan gerekçeyle ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6278, Karar No: 2013/8101, Tarih: 07.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6278 E.  ,  2013/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın güvenlik ve temizlik hizmeti sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27673, Karar No: 2014/18864, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27673 E.  ,  2014/18864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/140875

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/537 (E) ve 2012/102 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Müşteki ile sanığın akraba oldukları ve A. Mahallesi ... sokakta miras olarak kalan dairelerinin bulunduğu, söz konusu dairenin mirasçılar tarafından sırayla kiraya verilerek kira parasının tahsil edildiği, bu çerçevede sanık tarafından kiralanan daireden kiracının çıkması üzerine müştekinin kendine ait eşyaları buraya taşıdığı, sanığın da bu duruma sinirlenerek müştekiye ait eşyaları dışarıya çıkardığı, bu esnada müştekinin sahibi olduğu yatak odası dolabının sanık tarafından sökülmesi üzerine suça konu dolabın vidalama yerlerinde hafif kırılmalar meydana geldiği, bu şekilde sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık tarafından kiralanan ve taraflara miras olarak kalan daireden kiracının çıkması üzerine müştekinin sanığın rızasına hilafına kendine ait eşyaları söz konusu daireye taşıdığı, sanığın da bu duruma sinirlenerek suça konu eşyaları daireden alarak dışarıya taşıdığını savunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi kapsamında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14569, Karar No: 2013/1250, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14569 E.  ,  2013/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, silahla tehdit suçlarından ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2012 gün ve 2010/92 Esas, 2012/103 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden de re'sen temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında silahla tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosyadaki onaylı nüfus kayıt örneğine göre 16.07.1992 doğumlu olup suç tarihi itibarıyla 18 yaşını bitirmesine az bir zaman kalan mağdurenin yaşına kovuşturma sırasındaki 28.03.2012 tarihli son oturumda sanık müdafii tarafından itiraz edilmiş olması karşısında, suçun oluşumuna etkisi bakımından mağdurenin yaşı üzerinde durularak, resmi bir sağlık kuruluşunda doğup doğmadığının araştırılması, resmi bir sağlık kuruluşunda doğmadığının anlaşılması halinde, yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilip, tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11881, Karar No: 2016/9357, Tarih: 25.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/11881 E.  ,  2016/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı aracın...ilçesinde meydana gelen olaylar kapsamında yasadışı örgüt mensupları ile güvenlik güçleri arasında meydana gelen çatışmada zarar görerek pert olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 5000 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde iki haftalık süre içerisinde dosyanın görevli ve yetkili ... mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/20601, Karar No: 2015/9296, Tarih: 29.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20601 E.  ,  2015/9296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 20.00 sıralarında sanık sürücü ... idaresindeki şirket minibüsü ile gece vakti, meskun mahalde, 12 metre genişliğinde, aydınlatması bulunan, bölünmüş yolda .. Parkı önüne geldiğinde, park önünden geri manevra yapması üzerine yol içerisinde yayaya çarparak, yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın savunmasının aksine, sokağın normal seyir veya dönüş için elverişli olduğu, sanığın tek yönlü Şehitler sokak yönüne doğru geri manevrayla hareket etmesini gerektirir haklı bir neden bulunmadığı gibi aracın geri manevra için yavaş sayılamayacak bir hızla ve kontrolsüz şekilde yönlendirildiği göz önüne alındığında, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve sanık hakkında tayin olunan cezada TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, savunma hakkının kısıtlandığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sari yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/17639, Karar No: 2020/5603, Tarih: 29.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17639 E.  ,  2020/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 01.02.2016 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 02.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı; ... kızı ...’ın bekar olarak 17/01/2016 tarihinde vefat ettiğini, kardeşi ...’ın da bekar ve çocuksuz vefat etmesi nedeniyle kendisinin mirasçı sıfatı bulunduğu gerekçesiyle muris ...’a ait veraset ilamının verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının mirasçı sıfatı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç da davanın niteliğine uygun düşmemiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin davalarda davanın kabulüne karar verilmesi için miras bırakanın nüfusa kayıtlı olması zorunlu değildir. Miras bırakanın gerçekte var olduğu ancak nüfusa kayıtlı olmadığı, mirasçı bırakmaksızın öldüğü belirlendiği takdirde son mirasçının Hazine olacağı göz önüne alınarak buna göre mirasçılık belgesi verilmesi gerekir. Bu tür davaların reddine karar verilebilmesi için miras bırakanın hiçbir şekilde yaşamadığının, böyle bir kişinin mevcut olmadığının belirlenmesi veya davacının miras bırakanın mirasçısı olmadığının tespiti gerekir. Mahkemece verilen yetki üzerine açılan davalarda davanın kabulüne karar verilebilmesi için davacının mirasçı olmasının gerekmediği de kuşkusuzdur.