muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2408, Karar No: 2022/2908, Tarih: 08.03.2022

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Toplu İş Sözleşmesine göre nakdi yemek yardımı alacağının mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, ilgili dönem Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinin c bendinde harcırahlı olarak yurtiçinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceğini, müvekkilinin harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gitmesine rağmen tarafına ödeme yapılmadığını ileri sürerek yemek yardımı alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı vekili ise, toplu iş sözleşmesinin 66 maddesinin c bendinin önceki bentlerin de dikkate alınarak yorumlanması gerektiğini, geçici görevlendirilen yerde yemek ihtiyacının ayni olarak karşılanması halinde uygulanmayacağını savunmuştur.

İşyerinde uygulanmakta olan Grup Toplu İş Sözleşmesinin “Yemek Yardımı” başlıklı 66. maddesinde konuyla ilgili olarak;

“a.İşverence işçi sayısı 50'yi aşan işyerlerinde aşağıdaki esaslara ve Tabldot Yönergesine göre işyerinde hazırlatılarak işçilerin yalnız kendilerinin yemesi maksadı ile bir öğün yemek verilir.

Ancak, işçi mevcudu 50'den fazla olmasına rağmen vardiyalı çalışma veya işçilerden bir kısmının sürekli olarak işyeri dışında çalışması nedeniyle tabldot yiyecek işçi miktarı 50'nin altında olan veya işyeri üniteleri yemek paydosunda işçileri bir araya getiremeyecek derecede uzak olan işyerlerinde tabldot çıkarılmayabilir.

İşveren aynı garnizon içerisinde birbirlerine yakın ve yemeğin işçilere veya işçilerin tabldot çıkarılan işyerine taşınması güç olmayan birden fazla işyerinde (işyerlerinin bağlı oldukları Kuvvet Komutanlıkları ayrı olsa bile) toplam işçi sayısı elliyi aşıyorsa,

(1) Bu işyerlerinden birinde mevcut bir tabldot varsa tabldot çıkarılmayan işyerlerinin mevcut tabldottan yararlandırılması,

(2) Mevcut bir tabldot yoksa, bu işyerlerinden birinde ortaklaşa tabldot çıkarılması hususunda her türlü önlemi alır.

(1) Bu işyerlerinden birinde mevcut bir tabldot varsa tabldot çıkarılmayan işyerlerinin mevcut tabldottan yararlandırılması,

(2) Mevcut bir tabldot yoksa, bu işyerlerinden birinde ortaklaşa tabldot çıkarılması hususunda her türlü önlemi alır.

Tabldot çıkarılan işyerlerinde kazana girecek erzak ve ekmek karşılığı olarak günlük yoklamaya göre, puantaja girecek işçilere normal her bir çalışma günü üzerinden bu sözleşmenin birinci yılında 9,26 TL tahakkuk ettirilerek tabldot heyetlerine verilir.

Bu yardım toplu iş sözleşmesinin ikinci yılının birinci ve ikinci altı aylarında ücret zammı oranında ve ücretin zamlandığı tarih itibarıyla artırılacaktır.

Ancak, askeri işyerlerinde bulunan askeri personele verilen günlük besin tutarlarındaki değişmeler nedeniyle ve yalnızca tabldot heyetlerine ödenmek kaydıyla, sözleşmenin birinci ve ikinci yılları içinde yukarıdaki belirtilen miktarları aşmamak şartıyla artırım yapma yetkisi işverene aittir. Bu artırım bütün işyerlerinde (Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı işyerleri dahil) aynı anda ve aynı miktarda uygulanır. (Bakan yetkisi ile ödenen fark, kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmaz).

Yemeğin hazırlanması, pişirilmesi ve yedirilmesi sırasında gerekli taşıma, yakıt, temizlik vs. malzeme giderleri işverence karşılanır. Ancak, acil hallerde tabldotla ilgili zorunlu harcamalar yemeğin kalitesini düşürmemek kaydıyla tabldot başkanının teklifi ve işveren vekilinin onayı ile tabldot faiz gelirlerinden karşılanabilir. Bu hallerde yapılacak harcama 1.000 TL'yi geçemez.

Tabldot faiz gelirlerinin yüksek olduğu işyerlerinde tarafların mutabakatı ile bu faiz gelirlerinden işçi lehine sosyal amaçlı harcama yapılabilir.

b.İşyeri işçi sayısı 50'yi aşmayan veya a fikrasında belirtilen nedenlerle tabldot çıkarılmayan işyerlerinde çalışan işçilere, harcıraha hak kazanmayacak şekilde geçici göreve gönderilen işçilere, tabldot çıkarılan işyerlerinde yılda bir ayı geçmemek üzere oruç tutan veya doktor raporuyla yemek yemeyen işçilere bu maddenin a bendinde belirlenen (Bakan yetkisi hariç) yemek yardımı nakit olarak ödenir.

c.Harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımı 2,5 kat olarak nakden ödenir…” hükümleri bulunmaktadır.

Söz konusu hükümlerin birlikte yorumlanması sonucunda; “Yemek yardımı” başlıklı 66. maddenin a bendinde, yemek yardımının ayni olarak sağlanmasının koşulları düzenlenmiş olup, işyerinde çalışan işçi sayısının esas alındığı (50 işçi) ve anılan maddenin bütün fıkraları dikkate alındığında kural olarak yemek yardımının ayni olarak sağlanması olduğu anlaşılmaktadır. Yemek yardımının hangi hallerde nakdi olarak yapılması gerektiği ise aynı maddenin b bendinde belirtilmiş olup, b bendinde nakdi ödemeye ilişkin istisna kapsamında sayılan işçiler arasında davacı gibi harcırahlı işçilerin bulunmadığı görülmektedir.

Hâl böyle olunca anılan maddenin c bendinde her ne kadar harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakten ödeneceği belirtilmişse de, söz konusu bendin, a ve b bendinden ayrı olarak düşünülmesi mümkün değildir. Zira a ve b bentleri genel kuralı ve istisnasını ortaya koymuş olup, davalı işyerinde yemek yardımının ayni olarak sağlanması kuralı ve bu kuralın istisnaları ayrıca ve açıkça belirtildiğinden c bendinde harcırahlı olarak yurt içinde geçici görevlendirilenlerden yemek yardımını ayni olarak sağlayanların ayrıca nakten ödemeden faydalanamayacağı sonucuna varmak gereklidir. Öte yandan c bendinde yemeğin ayni olarak sağlanmasına rağmen ayrıca ve açıkça 2,5 kat olarak nakten ödeneceği de belirtilmemiştir. Bu itibarla davacının harcırahlı olarak geçici görevli olduğu dönemde ayni olarak (kazandan beslenme/kazandan yararlanma) yemek yardımından faydalandığı takdirde toplu iş sözleşmesinin 66/c bendinden yararlanamayacağı ancak yemek yardımının ayni olarak sağlanmadığı takdirde söz konusu bendin uygulanabileceği kabul edilmelidir. Aksinin kabulü işverence yemek yardımının ayni olarak sağlanması halinde dahi işçinin ayrıca 2,5 kat nakten ödemeden de yararlanacağı anlamına gelir ki, söz konusu maddenin bu şekilde yorumlanması yerinde olmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının geçici olarak görevlendirildiği dönemler yönünden puantaj takip çizelgesi tanzim edildiği ve bu belgelerde davacının ayni yemek yardımından faydalandığına ilişkin “evet” seçeneğinin işaretli olduğu günlerin bulunduğu ve davacı imzasının da mevcut olduğu görülmektedir. Bu durumda davacının geçici olarak görevlendirildiği her dönem için ayrı ayrı tanzim edilen imzalı “puantaj takip çizelgeleri” ve dosya kapsamında mevcut geçici görevlendirmeye ilişkin diğer işveren kayıtları birlikte nazara alınarak davacının yemek yardımından ayni olarak faydalandığının sabit olduğu günler için nakdi yemek yardımı alacağının hesaplanmaması gereklidir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor almak suretiyle bu hususlar değerlendirilmeksizin karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21191, Karar No: 2018/9145, Tarih: 26.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21191 E.  ,  2018/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki nişan bozulmasından dolayı tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalılar; tarafların oturacakları müşterek eve getirilen, tüm çeyiz eşyaları, yatak odası takımı, oturma odası, koltuk takımı, beyaz eşyalar, buzdolabı, çamaşır makinası, bulaşık makinası, elektrikli süpürge, televizyon, mutfak malzeme ve aletleri, küçük elektrikli aletleri, ev tekstil eşyaları ve davalılardan ...' a ait kişisel eşyalar, aile yadigarı eşyalar ve yakın çevre tarafından alınan çeşitli hediyelerin (yatak örtüleri, yemek takımları vs.) nişanın haksız ve mesnetsiz olarak bozulması nedeniyle, davalıdan iadesi talep edilmesine rağmen iade olunmadığı, işbu eşya bedelleri ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla yapılan harcamalar toplamı olan 20.000,00 TL’nin nişanın bozulduğu tarih olan 24.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline ve davacı ... için 20.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı; haksız ve dayanıksız açılan davanın reddi ile 58.100 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacı-karşı davalıların maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 16.563,07 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan tahsil edilerek eşit oranda davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, davacı karşı davalı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın davalı karşı davacıdan tahsil edilerek davacı-karşı davalı ...'a verilmesine, davacı-karşı davalının fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, karşı davada, davalı-karşı davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 8.350,00 TL mutad dışı hediye bedelinin davacı-karşı davalı ...'dan tahsil edilerek davalı-karşı davacıya verilmesine, davalı karşı davacının fazlaya ilişkin maddi tazminat talepleri ile manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) 4721 sayılı TMK. Nun 121. maddesine göre, nişanın bozulması yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir. Bilindiği üzere; manevi tazminat, haksız bir eylemin .....

2-) 4721 sayılı TMK. Nun 121. maddesine göre, nişanın bozulması yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir. Bilindiği üzere; manevi tazminat, haksız bir eylemin .....

yarattığı üzüntünün, duyulan elem ve acıların giderilmesini amaçlayan bir ödencedir. Manevi zarar, mal varlığına dokunmayan, yaşam, sağlık, namus, sır, aile mahremiyeti gibi mal varlığı harici varlıklarda meydana gelen azalma olup, bu zarar manevi tazminatla giderilmeye, azaltılmaya çalışılmıştır.

Nişanın bozulmasının, taraflarda değişik şiddet ve ölçülerde de olsa üzüntü yaratması ve menfaatleri haleldar etmesi doğaldır. Doğal olan bu üzüntü ve menfaat ihlali manevi tazminata esas alınmaz. Bir kere nişanlandıktan sonra tazminat ödeme tehdidi altında bulunmak suretiyle evlenmeyi taraflar için zorunlu hale getirebilecek şekilde manevi tazminata hükmedilemez. Ancak nişanın bozulması nedeni ile fahiş bir zarar doğmuş ve bu nedenle kişilik hakları da saldırıya uğramış ise bu durumun ispatı halinde manevi tazminata hükmedilebilir.

Mahkemece, davalı tarafın mazereti sebebiyle düğünün gerçekleşmediği, yeni düğün günü belirlenmesi konusunda yükümlülüğün yerine getirilmediği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alım gücü ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamından davalının babasının düğün günü öncesi kalp krizi geçirmesi sebebiyle olağan bir şekilde düğünün ertelendiği, davalı tarafça düğünün yapılacağı mekan ile ek sözleşme yaparak ileri bir tarih için düğün organizasyonunda anlaşıldığı görülmektedir.

Bu hali ile davalının, davacının kişilik haklarına saldırarak doğal üzüntüyü aşan şekilde manevi zarara (objektif zarar) yol açtığından söz edilemez. Bu itibarla manevi tazminat koşullarının somut olayda bulunmadığı gözetilerek bu istem bakımından red kararı verilmesi gerekirken kısmen kabule karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince her iki taraf yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/13673, Karar No: 2012/46325, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13673 E.  ,  2012/46325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 18.01.2005'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7057, Karar No: 2012/3360, Tarih: 26.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7057 E.  ,  2012/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Espiye Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.03.2011 gün ve 181/92 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kadastro çalışmalarında, dava konusu 140 ada 11 parsel sayılı taşınmazda davalı adına 3/10 pay tespiti yapıldığını, kadastro tespitinin kesinleştiğini, ne var ki, davalıya herhangi bir satış ya da bağış yapmadığını, zilyetliğin 60 yılı aşkın süreden beri kendisinde olduğunu açıklayarak davalı adına olan payın iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 11.11.2009 tarihli otumda; dava konusu yeri davacıdan 1990 yılında tapudan satın aldığını, tapu kaydına göre kadastrodan adına pay tespiti yapıldığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, 140 ada 11 nolu parseldeki davalıya ait 3/10 payın iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 140 ada 11 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı getirtilmiştir. 3873,15 m2 olarak, fındık bahçesi ve tarla niteliğiyle 11.07.2006 tarihinde 7/10 pay ..., 3/10 pay ... adına tespit görmüş, itiraz edilmemekle 27.4.2007 tarihinde kesinleşmiştir. 3.9.1990 tarih ve 31 nolu tapu kaydı getirilmiştir. Davacının tapulu taşınmazından 3301/107520 hissesini davalıya sattığı görülmüştür. Mahallinde keşif yapılmıştır. Yerel bilirkişi ve davacı tanıkları dinlenmiştir. Eylemli kullanıma ilişkin olarak açıklamada bulunmuşlardır. Keşifte görevlendirilen fen bilirkişi 1/1000 ölçekli krokili raporunu dosyaya sunmuştur. Davalının paydaş haline geldiği 3.9.1990 tarih ve 31 sıra numaralı tapu kaydının sınırları ters yazılmakla birlikte dava konusu yere uyduğunu rapor etmiştir. Teknik bilirkişinin krokili raporuna taraflarca itiraz edilmemiştir. Öte yandan davacı taraf baba, davalı ise oğludur. Dosyadaki tüm bilgi ve belgelerden, davacı babanın davalı oğluna 1990 yılında tapu memuru huzurunda düzenlenen resmi işlem ile belirli bir miktar payı temlik ettiği anlaşılmaktadır. Bu tapu kadastro sırasında nizalı parsele ve başka bir yere uygulanmamıştır. Ancak, teknik bilirkişinin açıklamalı raporuna göre kadastroda revizyon görmeyen tapu kaydının dava konusu parsele uyduğu anlaşılmaktadır. Teknik bilirkişinin raporuna taraflar itiraz etmemiştir. Öte yandan, davacı taraf tapudaki pay devrinin iradeyi sakatlayan nedenlerle yapıldığına ilişkin herhangi bir dava açmamıştır.

Hal böyle olunca, davacının davasının reddine karar vermek gerekirken maddi olay ve hukuki nitelemede yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi doğru değildir. Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 664,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3459, Karar No: 2013/6023, Tarih: 03.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3459 E.  ,  2013/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.02.2013 gün ve 2012/5980 Esas, 2013/567 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin yüklenici, davalıların arsa sahibi olduğu 02.....2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle, davalılardan ...’e ... ...’e ... adet bağımsız bölüm verilmesinin kararlaştırıldığını, binanın projesinde davalılara ait bağımsız bölümlerde bulunan kömürlüklerin davalıların isteği ve bedelini ödeyeceği beyanları ile tuvalete dönüştürüldüğünü, ekstra olarak dairelere kartonpiyer yapıldığını, mutfak dolabı kapaklarının suntalem kararlaştırılmışken MDF’den yapıldığını, garaj kapısı ve çatıya merkezi uydu çanak sistemi kurulduğunu, yapılan bu imalatlar nedeniyle harcanan masrafların davalılarca ödenmediğini, arsa sahiplerince ödenmesi gereken yapı denetim bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, şimdilik ....000,00 TL fazla imalat, ....000,00 TL yapı denetim bedeli olmak üzere ....000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan payları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ortak alanlardaki işlerden davacının da yararlandığını, inşaatın anahtar teslimi olarak yapılacağı kararlaştırıldığından yapı denetim bedelinin yükleniciye ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, ortak alanlardaki işlerden davacının da yararlandığını, inşaatın anahtar teslimi olarak yapılacağı kararlaştırıldığından yapı denetim bedelinin yükleniciye ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapı denetim ücretinden davalıların sorumlu olduğu, davacının 44.523,00 TL yapı denetim bedeli ödediği gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak, ....015,00 TL ekstra ... bedeli ile ....000,00 TL yapı denetim bedeli toplamı ....015,00 TL’nin davalılardan hisseleri oranında tahsiline dair verilen karar, davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 06.02.2013 tarih ve 2012/5980 E, 2013/567 K sayılı ilamıyla, taraflar arasındaki 02.....2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahiplerine ait dairelerin anahtar teslimi olarak inşa ve teslim edileceği, keza yapının projeye uygun yapılacağının kararlaştırıldığı, bina imal edilerek ....03.2009 tarihinde yapı kullanım izin belgesi alınarak teslimin gerçekleştirildiği, sözleşmenin götürü bedelli olduğu, bu durumda, yüklenicinin götürü bedel karşılığında anahtar teslim şeklinde ifayı yüklendiği bir işte yapı denetim bedeli isteyebilmesinin mümkün bulunmadığı, sözleşmeyle kararlaştırılan işlerin dışında, garaj kapısı ve çatıya merkezi uydu çanak sistemi kurulduğu, bu imalâtların ana yapının ortak yerleriyle ilgili işler olduğu ve yüklenicinin de yararlanacağı, bu işler nedeniyle arsa sahibinden sözleşme dışı ... bedeli adı altında talepte bulunmasının mümkün olmadığı, kömürlüklerin tuvalete dönüştürülmesi işlerinin projesine uygun olup olmadığı ve tadilat projesi hazırlanarak onaylatılıp onaylatılmadığı hususlarının araştırılmadığı, kaçak bir

imalatın varlığı halinde bunun bedelinin istenemeyeceği, mutfak dolap kapaklarının farklı nitelikte yapılması, kartonpiyer ve kartonpiyer göbeği işlerinin ise tüm bağımsız bölümlere yapılması ve sadece arsa sahibine fazla bir imalat yapılmamış olması karşısında talep edilemeyeceğinin de gözden kaçırıldığı, fazla ... bedellerinin hesabında hangi tarihteki rayice göre hesap yapıldığının anlaşılamadığı gerekçeleriyle bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24792, Karar No: 2016/11737, Tarih: 13.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24792 E.  ,  2016/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/454-2014/2502

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı C.. C.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan çeltiğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.