muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5398, Karar No: 2024/8021, Tarih: 08.05.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının sanatkâr işçi statüsüne geçirildikten sonra derece ve kademesinin doğru belirlenip belirlenmediği ve buna bağlı olarak fark işçilik alacaklarının doğup doğmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Hükmüne uyulan bozma ilâmında; davacının, 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 25 inci maddesinden yararlanamayacağı; ancak sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 60 ıncı maddesine göre derece ve kademesinin belirlenerek sonuca gidilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince, davacının toplu iş sözleşmesinin 25 inci maddesinden yararlanamayacağı yönünde yapılan tespit isabetlidir.

23. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin bozma kararında belirtilen 60 ıncı maddesinde "Terfi" başlıklı 57 nci maddeye atıfta bulunulmuştur. Davacı, sanatkâr kadroya geçmeden önceki çalışmalarının da derece ve kademesinin belirlenmesinde dikkate alınmasını talep etmiştir. Dosyada bulunan işçi sicil fişi incelendiğinde; davacının sözü edilen çalışmalarının daimi kadroya geçişi esnasında derece ve kademesinin tespitinde dikkate alındığı ve terfiisinin sanatkâr kadroya geçirildiği tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin 57 nci maddesine uygun olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla davacının sanâtkar kadroya geçirilirken de derece ve kademesi, toplu iş sözleşmesinin 60 ıncı maddesine uygun olarak belirlenmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre davacının fark alacağı bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının (2) numaralı paragrafta yapılan açıklama da dikkate alındığında bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/212, Karar No: 2020/1723, Tarih: 02.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/212 E.  ,  2020/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı kadın vekili Av. ...’a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerekirtirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, tarafların temyiz itirazlarının incelenebilmesi için gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/9296, Karar No: 2011/8154, Tarih: 13.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/9296 E.  ,  2011/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) a) Katılan .....vekilinin 22.12.2006 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü CMUK 310. maddesinde kabul edilen yasal süresinden sonra temyiz ettiği,

b) Sanık ...’in katılan....’a karşı hakaret ve kasten yaralama suçlarından Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlülük kararına yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, kız kardeşinin pideci dükkânında fazla bekletildiğini ileri sürerek geldiği işyerinde katılan Mustafa Çolak'ı bıçakla tehdit edip, dışarıda diğer katılan ...'a hakaret ederek kasten yaralamasının ardından çevredekilerin müdahalesi ile ayrılmasından sonra öfkesine hâkim olamayarak eve gidip babasına ait av tüfeği ile tekrar olay yerine gelerek katılanların dışarı çıkmasını isteyerek, tüfeği gösterip korkutmaktan ibaret eylemde;

a) Sanığın kız kardeşi dinlenilerek, katılanların dükkanında uzun süre bekletilip bekletilmediği, bu eylemin sanık yararına haksız kışkırtma oluşturup oluşturmadığının tartışmasız bırakılması,

b) 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesindeki "değişik zaman" ibaresinin dar yorumlanarak, doğal anlamda değil aynı suçun seçimlik hareketli şekillerini de kapsayacak biçimde hukuki anlamda yorumlanmasının gerekeceği, aynı olayda kısa bir zaman dilimi içinde gerçekleştirilen tehdit eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 43/1.maddesinde ifade edilen "değişik zaman" içinde değerlendirilmesinin mümkün olmaması karşısında; sanığın bıçakla ve tüfekle gerçekleştirdiği tehdit eylemleri arasındaki süre tespit edilerek kısa bir zaman dilimi içinde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği değerlendirilip her iki tehdit eyleminin "değişik zaman"da işlenip işlenmediği yöntemince tartışılarak hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiği gözetilmeden, cezanın, 5237 sayılı TCK'nun 43.maddesi ile artırılması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7461, Karar No: 2015/7088, Tarih: 25.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7461 E.  ,  2015/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2013/146-2014/71

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.08.2003 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, suya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu çeşmenin ataları tarafından yapıldığını, ancak bu çeşmenin aharlarının davalı tarafından yıkıldığını ve bu şekilde mevcut suyu davalıya ait tarlaların bulunduğu tarafa götürerek oraya yeni bir çeşme yaptırdığını belirterek davalının müdahalesinin önlenmesini ve eski hale getirilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu çeşmeyi müvekkilinin yıkmadığını, suyunu bir yere götürmediğini, yeni çeşmeyi ve bu çeşme için suyun akıtılması işini E.... Muhtarlığı'nın yaptığını, husumetin hatalı yöneltildiğini, Hiçbir zaman bu suyu kendi ihtiyacı için kullanmadığını, yakınında bir tarlasının da olmadığını, davacının babasının suyu kullanmak istediğinde köylünün engel olduğunu, davacının zilyetliği olmadığını, tapusuz yerden çıkan suyun genel su niteliğinde olduğunu, kadimden beri çevreden gelen geçen insan ve hayvanlar tarafından kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu eski çeşmenin D... D.. Ormanı içerisinde kaldığı, yeni çeşmenin ise M... İ.. isimli şahsa ait taşınmaz içerisinde kaldığı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gereğince; Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer.

Gerek Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gerekse 756/2. maddesinde sözü edilen kaynaklar, yeraltı sularından farklıdır.

Kaynak, kökeni yeraltı suyu olan tabi ve sürekli olarak yeryüzüne çıkan özel mülkiyete girecek nitelikte özel bir su olup, suni bir şekilde veya ara sıra yeryüzüne çıkan su kaynak niteliğini kazanmaz (Gürsoy/Eren/Cansel, Türk Eşya Hukuku, Ankara 1978, s.618). Ayrıca, kaynaktan çıkan suyun yararı kamuya ait bir akarsu oluşturacak kadar bol çıkması halinde kaynak artık özel mülkiyete konu olamaz. Yine, yeraltı suyundan sondaj gibi suni yollarla çıkartılan sulardan yararlanma usulü de 167 sayılı Yeraltı Suları Kanununa tabidir.

Bir başka ifadeyle kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular da yararlanabilir. Bunun yanında kaynak suyu tapulu olmayan araziden (örneğin mera,orman vb) çıkıyorsa suyun debisine bakılmaksızın genel sudur. Bu sudan ise kadim ve öncelik hakkı ihlal edilmemek suretiyle herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Özel su ise tapulu taşınmazdan çıkan ve sadece o taşınmazın ve malikinin kişisel ihtiyacını karşılamaya yeterli olan sudur.

Arazinin mülkiyetine tabi olan kaynak suyu bir başka ifadeyle özel su üzerinde, hak sahibi dilediği gibi tasarruf etme yetkisine sahiptir. Bu suyu kendisi kullanabileceği gibi kaynağındaki suyu kullanması hususunda bir başkasına irtifak hakkı da tanıyabilir. Ayrıca mülkiyet hakkına dayanarak kaynağa elatma varsa elatmanın giderilmesi için davalar açmak yetkisi de bulunmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 756/2 ve 837. maddesinde belirtilen kaynak irtifakına konu olabilecek su özel su olup genel su niteliğindeki yeraltı suyu bu düzenlemelerin dışındadır. Nitekim genel sular taşınmaz mülkiyetinin kapsamı içinde kabul edilemez.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; dosya kapsamına ve toplanan delillere göre davaya konu suyun orman arazisi içinde kaldığı anlaşıldığından genel su niteliğinde olduğu, bu yüzden davalının da başkaları gibi bu sudan yararlanabileceği, ancak mevcut şartlarda kullanım durumunu ve konumunu bozmamak kaydıyla sudan faydalanması gerekirken tamirat gerekçesiyle yer altından boru döşemek ve çeşmeyi başka bir yere taşımak suretiyle müdahalesinin haklı bir nedeni bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece davanın kabulü ile müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının talep halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15353, Karar No: 2007/14241, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15353 E.  ,  2007/14241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7338, Karar No: 2012/156, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/7338 E.  ,  2012/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bakaya kalmak suçundan sanık ...'in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-A, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 27.01.2010 tarihli ve 2009/289 esas, 2010/12 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13.05.2010 gün ve 30902 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve KYB. 2010-127125 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının alındığı Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.10.2009 tarihli ve 2009/433 talimat sayılı duruşmasında müdafi huzurunda savunmasını yapacağını beyan etmesine rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 149/3. maddesine aykırı şekilde müdafii olmaksızın ifadesi alınmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 27.1.2010 gün ve 2009/289 esas 2010/12 karar sayılı kararının,CMK.nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 16.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3036, Karar No: 2018/5637, Tarih: 25.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3036 E.  ,  2018/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... Yem. Gıda Mad. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Tur. Tekst. Oto. Gıda Nak. Park. Ltd. Şti. aleyhine 18/07/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız haciz nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne; manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı şirket tarafından ... 18. İcra Müdürlüğünün 2010/6725 esas sayılı dosyasında, müvekkili şirket aleyhine kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlatıldığını; senet altında yer alan imzanın şirket temsilcisi olan dava dışı ...’a ait olmadığının beyan edilmesine rağmen, 24/05/2010 tarihinde müvekkili şirkete ait eşyalar üzerinde haciz ve muhafaza işlemi uygulandığını; ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/538 esas, 2011/322 sayılı kararı ile takip dayanağı senet altında yer alan imzanın şirket temsilcisine ait olmadığının tespit edilerek, icra takibinin durdurulduğunu; haksız haciz esnasında şirkete ait süpermarkette bulunan eşyaların muhafaza altına alınması nedeniyle şirketin kâr edemediğini ve haksız icra takibi esnasında kendisini vekil ile temsil ettirerek vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığını belirterek, haksız haciz nedeniyle müvekkili olan şirketin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı şirket vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, haksız haciz nedeniyle davacı şirketin mahrum kaldığı kâr ve icra takibi esnasında makbuz karşılığında dava dışı vekiline ... olduğu vekalet ücretine ilişkin maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne; manevi tazminat talebinin ise sübut bulmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Davalı şirket vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, haksız haciz nedeniyle davacı şirketin mahrum kaldığı kâr ve icra takibi esnasında makbuz karşılığında dava dışı vekiline ... olduğu vekalet ücretine ilişkin maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne; manevi tazminat talebinin ise sübut bulmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; dava dilekçesi incelendiğinde, davacının maddi tazminat isteminin bir bölümünün ... 18. İcra Müdürlüğünün 2010/6725 esas ve ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/538 esas, 2011/322 karar sayılı dosyaları kapsamında, vekiline makbuz karşılığında ödediği avukatlık ücretine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Her dava kendi içerisinde değerlendirilmelidir. Davacının maddi tazminat isteminin dayanağını teşkil eden vekalet sözleşmesi, davacı ile dava dışı avukat arasında yapılmıştır. Davalı, bu sözleşmenin tarafı değildir. Vekalet sözleşmesi, avukat ile vekil eden yönünden bağlayıcı olup sözleşmenin tarafı olmayan 3. kişiden bu sözleşmeye dayanılarak istekte bulunulamaz. Davacının vekili ile aralarındaki iç ilişki gereği vekiline ödediği ücretin de davalıdan tahsiline karar verilmesi tazminat hukukunun genel ilkelerine uygun değildir. Davacının maddi tazminat talebinin bu kısmının reddi gerekirken yanılgılı gerekçe ile davacının, avukatına serbest meslek makbuzu ile ... olduğu ücretle davalının sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27506, Karar No: 2012/37933, Tarih: 13.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/27506 E.  ,  2012/37933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan kısa süreli hapis cezası, gönüllü olmak koşuluyla 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesindeki kamuya yararlı bir işle çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilebileceği halde, suça sürüklenen çocuğun 17.07.2009 tarihli celsede kamuya yararlı bir işte çalışmak istemediğini beyan ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7874, Karar No: 2008/8936, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7874 E.  ,  2008/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Davacı; ...'ten devraldığı kooperatif hissesinin adına tescilini istediğinden ve olayda Kooperatifler Kanununun uygulanması gerektiğinden, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 16.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 07.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1434, Karar No: 2020/1395, Tarih: 17.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/1434 E.  ,  2020/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2016/399 Esas, 2017/984 Karar sayılı kararıyla asıl davanın kabulüne, birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı asıl ve birleşen dava davalısı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez asıl ve birleşen dava davalısı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi davanın niteliği itibarıyle reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 18,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.