muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1848, Karar No: 2006/2077, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1848 E.  ,  2006/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Buğday samanının dekar başına ortalama verimi ile kg'nın toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemesi,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 450kg. kg.satış fiyatı 0,35 YTL. dekar başına üretim gideri 130,48 YTL, şeker pancarının üretim gideri 477,67 YTL, ayçiceğinin dekar başına verimi 300 kg ve üretim gideri 167,22 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg, 0,38 YTL, 111,67 YTL, 406,11 YTL, 350 kg. ve 112,05 YTL. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8056, Karar No: 2012/26336, Tarih: 13.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8056 E.  ,  2012/26336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar, temyiz edene 05.10.2011 tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 16.11.2011 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 13/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6739, Karar No: 2020/5436, Tarih: 13.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6739 E.  ,  2020/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2893, Karar No: 2015/24370, Tarih: 31.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/2893 E.  ,  2015/24370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın suça konu belgede ekleme yaparak kullandığı iddiasıyla özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın hakkında icra takibi yapıldıktan sonra katılanla aralarında yaptıkları anlaşma gereğince 1.800,00 TL'yi ödediğine dair yazılı bir belge hazırladıklarını, yazısını kötü olduğu için "mukabele senedidir, ... İcra 2008/111 E" ibaresini tanık ...'un yazdığını, ancak yazmaya başladıktan sonra ...'ın yazısının kötü olduğunu söyleyince alt kısmını tamamiyle katılanın kendisinin yazıp imzaladığını savunması, katılanın ise suça konu belgenin üst kısmındaki "mukabele senedidir, ... İcra 2008/111 esas" yazısı ile 23/08/2009 tarihinin sanık tarafından sonradan eklendiğini iddia etmesi, tanık ...'un suça konu belgedeki "mukabele senedidir" başlığını kendisinin yazdığını, "... İcra 2008/111 esas" yazısını yazıp yazmadığını hatırlamadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, katılandan suça konu belgenin hangi borç için düzenlendiğinin sorulması varsa buna ilişkin bono ya da herhangi bir belgenin varolup olmadığının sorulması ile olması halinde dosyasına istenmesi ve suça konu belge üzerindeki yazıların aynı tarihte ve aynı kalemle yazılıp yazılmadığı, sanık, katılan veya tanık ... tarafından yazılıp yazılmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13961, Karar No: 2015/12419, Tarih: 12.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13961 E.  ,  2015/12419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2014/1041-2015/421

- K A R A R -

Uyuşmazlığın tarafların sıfatına ve araç alım-satımından kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 13.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 Sayılı Kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8762, Karar No: 2014/451, Tarih: 16.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8762 E.  ,  2014/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/240594

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2010/229 (E) ve 2011/369 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Katılan şirkette gezici satış elemanı olarak çalışan sanığın, aynı suç işleme kararı kapsamında kendisine zimmetle teslim edilen ürünlerin bir kısmını satış dışı yollarla elden çıkarmak, şirketten anlaşmalı şekilde ürün satın alan alıcıların verdiği kredi kartlarını el terminalinden geçirme işlemi esnasında usulsüzlük yapıp fazla meblağlar çekip aradaki farkı almak ya da satış bedeli olarak kendisine nakit verilen parayı kendine mal etmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında geçen ve kendisine belgesiz satış yapma talimatı verdiğini söylediği satış şefi Y. Y.. ve sanık hakkında tutulan tutanaklarda imzası bulunan M. K..'ın tanık olarak ifadeleri alınıp, bahse konu tutanaklardaki diğer isimsiz imza sahipleri de araştırılıp, tespiti halinde beyanları alındıktan sonra, sanığa teslim edilen mallar ile bu malların satış ve teslimine ilişkin belgeler ile katılanın yetkilisi olduğu şirkete ait tüm defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, iddianamede belirtilen "alıcıların verdiği kredi kartlarını el terminalinden geçirme işlemi esnasında usulsüzlük" işleminin ne şekilde gerçekleştiği somut olarak tespit edilip, TCK 245. maddede düzenlenen suçun da ayrıca gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde sanık savunması tanık Ö.. A..'ın ifadeleri ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5984, Karar No: 2019/5899, Tarih: 27.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5984 E.  ,  2019/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerine girerek hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen gerekçeli karar başlığında suçun iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması ve uygulama maddesinin TCK’nın 116/2. maddesi yerine 116/1. olarak yazılması, suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesinde uygulama maddesinin aynı Kanun'un 52/2 yerine 52/4. maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6091, Karar No: 2018/1052, Tarih: 19.03.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/6091 E.  ,  2018/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı ifa nedeniyle bedelin iadesi, zarar tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu ısı pompası ve ekipmanlarının ... Otel isimli iş yerine kurmak için yetkili bayi olan davalılardan ...'ten satın aldığını, davalılardan yetkili servis ...'ün sistemi çalışır hale getirdiğini, sistemden fayda sağlanamaması üzerine üç kereden fazla otele servise geldiğini, pompaların değiştirildiğini, yapılan çalışmalardan sonra sistemin düzelmediğini, uğradığı zarar nedeniyle fatura bedeli olan 17.000,00 TL'nin davalı ...'ten, 3.500,00 TL servis ücretinin davalı ...'ten yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde müvekkilinin yetkili bayi olmadığını, davacının talebi üzerine ürünü temin edip faturasını kesmek suretiyle satışını yaptığını, takip eden işlemlerin yetkili servisin sorumluluğunda olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, diğer davalı ... ise cevap dilekçesinde cihazın montajını gerçekleştirdiğini, tanıtım ve kullanım şeklini işyeri teknisyenine bildirdiğini ve çalışır durumda teslim ettiğini, konuyla ilgili teknik bir kusurunun olmadığını savunmuştur.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakındaki Kanun'un amaç başlıklı 1. maddesinde, "Bu Kanun'un amacı; kamu yararına uygun olarak tüketicinin sağlık ve güvenliği ile ekonomik çıkarlarının koruyucu, zararlarını tazmin edici, çevresel tehlikelerden korunmasını sağlayıcı, tüketiciyi aydınlatıcı ve bilinçlendirici önlemleri almak, tüketicilerin kendilerinin korucuyu girişimlerini özendirmek ve bu konulardaki politikaların oluşturulmasında gönüllü örgütlenmelerini teşvik etmeye ilişkin hususları düzenlemektir. Tanım başlıklı 3. maddesinin (ı) sağlayıcı; Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye hizmet sunan ya da hizmet sunanın

adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, (k) Tüketici; ticari-veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, (l) Tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında Kamu tüzel kişileri de dahil omak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzer sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi." düzenlemeleri bulunmaktadır. Bir hukuki işlemin tüketici işlemi sayılabilmesi için yukarıda belirtilen tanımlara uygun olması gerekir. Açıklanan hususlar gözetildiğinde eser sözleşmesi ilişkisinin de Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kalabilmesi için eser sözleşmesi ilişkisi yanında bir tarafın satıcı-sağlayıcı olmasının yanında diğer tarafın da nihai tüketici olması diğer bir anlatımla ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket etmesi zorunludur.

Somut olayda davacı otel işletmecisi olup nihai tüketici değildir. Bu nedenle görevli mahkeme genel mahkeme olup, tüketici mahkemesinin görevli olduğundan sözedilemez. Davanın asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılıp neticelendirilmesi gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerinde olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17591, Karar No: 2018/851, Tarih: 29.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/17591 E.  ,  2018/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı... ....vekili avukat ..... ile davacı ....vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının haklarında temlik eden dava dışı... Medikal... Şti. Temsilcisi ... tarafından lehlerine düzenlenen 9.6.2009 tarihli ve 400.000,00 TL bedelli temliknamaye dayanarak icra takibi başlattığını, temlik eden şirket ile hastaneleri arasında 41 kalem tıbbi sarf malzeme alımıyla ilgili olarak sözleşme yapıldığını ve sözleşme ve KİK'e göre fatura bedellerinin temlik edene ödendiğini, 400.000,00 TL'lik temliknamenin takipten önce şirketlerine gönderildiğini, döner sermaye saymanlığınca yapılan incelemede temlik eden şirketin alacağının bulunmadığının görüldüğünü ve temliknamenin ödeme yapılmaksızın davalı şirkete iade edildiğini, temlik eden şirkete dolayısıyla da temlik alan davalıya karşı herhangi bir borçları bulunmadığını, temlik veren dava dışı firmadan takip konusu meblağa karşılık gelen malzemeyi teslim almadıklarını beyan ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla ... 5.İcra Müdürlüğü'nün 2010/7232 Esas sayılı icra takip dosyası ve bu dosyada yer alan temlikname nedeni ile davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, takip dosya miktarının %40'ından aşağı olmamak üzere tazminatın haksız ve kötüniyetli davalıdan alınarak taraflarına verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece ilk olarak; davanın, davalının kabulü nedeniyle kabulüne, davacının ... ... 5 İcra Müdürlüğünün 2010/7232 esas sayılı takip dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ve hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir. Davacı tarafın temyizi üzerine kararın dairemizin 25.03.2015 tarih 2014/15720 Esas, 2015/9563 Karar sayılı ilamıyla vekalet ücreti, icra inkar tazminatına hükmedilmemesi ve davacının harçtan muaf olması sebepleriyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına ve yapılan inceleme sonucu Davalının kabulü nedeniyle Davanın Kabulüne, Davacının ... ... 5. İcra Müdürlüğünün 2010/7232 sayılı takip dosyası nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalının ilk celsedeki kabulü göz önüne alınarak davacı yararına takdir olunan 32.374,11 TL nispi vekalet ücretinin 2/3 ünün davalıdan alınmasına,karar vermiş, hüküm bu kez davalı tarafından temyiz edilmiştir.