muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17346, Karar No: 2018/6885, Tarih: 10.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17346 E.  ,  2018/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10/04/2018 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi 112 ada 19 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya içerisindeki kıymet takdir raporunda cinsi ve sayısı yazılı ağaçlara değer biçilmemesi,

2-Hüküm fıkrasında davacı idare Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü olduğu halde yazım hatası sonucu ... Müdürlüğü'nün yargılama giderlerinden sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20514, Karar No: 2018/7793, Tarih: 28.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20514 E.  ,  2018/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20.04.2016 tarihli ve 2016/63988 soruşturma, 2016/36463 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ANKARA 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.06.2016 tarihli ve 2016/2758 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Yapı Kredi Bankası A.Ş. tarafından İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2014/4734 sayılı dosyası üzerinden borçlular ... Madencilik İnşaat San. ve Tic. A.Ş. ve ... aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığı, takip sırasında Ankara ili Çankaya İlçesi Karakusunlar Mahallesi ... ada, ... parselde kayıtlı taşınmazın .... kat ... numaralı bağımsız bölümünün ihale yoluyla satışına karar verildiği, Ankara 19. İcra Müdürlüğünün 2014/209 talimat sayılı dosyası üzerinden 15.12.2014 tarihinde taşınmazın bilirkişi heyetince hali hazır durumunun mahallinde tespiti ile kıymet takdiri yapıldığı, meskende borçlu ...’nin oturduğu ve rayiç bedelinin 900.000,00 Türk lirası olduğunun belirtildiği, akabinde yapılan ihale neticesinde gayrimenkulün müşteki ... İnşaat Yatırım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine tescilinin yapıldığı, taşınmazın tahliyesi için 15.03.2016 tarihinde icra müdürlüğü vasıtası ile taşınmaza gidildiğinde ise borçlunun hazır bulunduğu, tutulan tutanağa göre taşınmazın kapılarının, kombisinin, doğalgaz peteklerinin söküldüğünün belirlendiği, borçlunun söz alarak daireyi müteahhitten boş olarak aldığını, dairenin kapılarını, dolaplarını, peteklerini, kombisini kendisinin yaptırdığını bu nedenle de söküp götürdüğünü beyan ettiği nazara alındığında, şüphelinin kıymet takdiri yapıldığında ve tahliye sırasında zilyeti bulunduğu taşınmaza ait kıymet takdirine de dahil edilen mütemmim cüz niteliğindeki kapı, doğalgaz peteği, dolaplar, jakuzi ve sair malzemeleri söktüğü, bu hususun kendi beyanı ve icra müdürlüğünün tutanağı ile sabit olduğu, böylelikle de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/2. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında toplanan delillerin şüphelinin suç işlediği hususunda yeterli şüpheyi oluşturduğu, bu kapsamda anılan madde uyarınca kamu davası açılması gerektiği, delillerin takdir ve değerlendirmesinin yapılacak yargılama sırasında mahkemesine ait olduğu cihetle, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı

şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.07.2017 gün ve 14081 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2017 gün ve KYB/2017-45354 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.07.2017 gün ve 14081 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2017 gün ve KYB/2017-45354 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ...vekilinin şikayet dilekçesinde “başlatılan icra takibi sonucu müvekkilinin ihale ile satın aldığı daire içerisinde bulunan dolap, kalorifer peteği, kombi gibi eşyaların dairenin tahliyesi sırasında sökülerek götürülmesine,sökülürken de duvar ve zemine zarar verilmesine yönelik iddiaları üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20.04.2016 günlü kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda her ne kadar suç adı “mala zarar verme” olarak yazılmış ise de; kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara yapılan itirazın reddine dair kararda şüpheli eyleminin dairedeki eşyaların sökülerek alınmasına özgülendiği, tanımlanan eylemin bu haliyle hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu sebeple dairemizin görev alanı dışında bulunduğu anlaşıldığından;

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, iddiaların niteliğine ,kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karardaki anlatıma ve Ankara 6. Sulh Ceza itirazın reddine dair kararındaki nitelendirmeye göre Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 27.01.2017 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 5 ve 7. fıkraları uyarınca, uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE; dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13555, Karar No: 2013/19740, Tarih: 20.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13555 E.  ,  2013/19740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, Sağlık Bakanlığına bağlı Karaman Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde 01/01/2004 tarihinde ilk olarak ... Temizlik Ltd. Şti'nde nezdinde işe başladığını, en son ihaleyi ... Temizlik Ltd. Şti'nde çalışırken 31/10/2010 tarihinde kendisine ihtiyaç kalmadığı söylenerek hiçbir gerekçe gösterilmeden iş akdine son verildiğini belirterek kıdem tazminatı ve diğer alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı idare, aleyhine açılan davanın husumetten reddinin gerektiğini, asıl işveren alt işveren ilişkisinin ortaya çıkabilmesi için asıl işverenin işyerinde işçi çalıştırması gerektiğini, işçi çalıştırarak işveren sıfatını koruması ve işin bütününü yapılmasını başka bir işverene devretmemiş olması gerektiğini, işin bütününü başka bir işverene devreden kurumun asıl işveren değil ihale makamı niteliği taşıdığını, Yargıtay içtihatlarına göre İş Kanunun 2/6 maddesi anlamında davalının asıl işveren olmadığını, ihale makamı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının Karaman Devlet Hastanesinde 01/01/2004 tarihinde ... Temizlik Şti işçisi olarak çalışmaya başladığı, devam eden yıllarda yeni ihaleler alan şirketlerde 31/12/2009 tarihine kadar kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiği, davacının son olarak 25/01/2010 tarihinde ... Temizlik Ltd. Şti'de çalışmaya başladığı 31/10/2010 tarihinde çıkışının verildiği, davacının davalı iş yerinde iki dönem halinde kesintili olarak çalıştığı, bilirkişi raporuna göre davacının

01/01/2004-31/12/2009 tarihleri arasındaki dönem yönünden 4.905,24 TL kıdem tazminatına, 25/01/2010-31/10/2010 tarihleri arasındaki ikinci dönem çalışması yönünden ise 826,04 TL ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçeleriyle kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin de kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ikinci dönem çalışmasının belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olup olmadığı, davacının belirli süreli sözleşme nedeni ile ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin belirli süreli olması durumunda ihbar öneli ve ihbar tazminatı söz konusu olamaz.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin belirli süreli olması durumunda ihbar öneli ve ihbar tazminatı söz konusu olamaz.

Somut olayda davacı 01/01/2004-31/12/2009 tarihleri ile 25/01/2010-31/10/2010 tarihleri arasında olmak üzere iki dönem çalışmıştır. Davacı ilk dönem çalışması yönünden iş akdini emekli olmak için feshetmiş ancak SGK kurumu tarafından davacıya gönderilen yazıda yaş şartında hatalı cevap verilmesi nedeniyle bir yıl sonrasında emekli olabileceği belirtildiğinden davacı emekli olamamıştır. Tekrar şirkete başvuran davacıya kadronun dolu olduğu ancak kabul etmesi halinde doğum iznine ayrılacak olan Sevilay Şanlı yerine raporlu olduğu sürece çalışabileceği söylenmiş davacı da kabul ederek işe alınmıştır. Sevilay Şanlı'nın doğum izni ve raporu bitip 01.11.2010 tarihinde işe başlayacağının bildirilmesi üzerine davacının iş akdine 31.10.2010 tarihinde son verilmiştir. Davacı başka bir işçinin yerine geçici süreyle çalışmıştır. Bu dönem yönünden aradaki iş ilişkisinin belirli süreli olduğu açık olup, belirli süreli iş sözleşmesinde ihbar tazminatına hak kazanılması mümkün olamaz. Bu itibarla davacı işçinin ihbar tazminatına yönelik isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davalı idare harçtan muaf olduğu halde bu husus gözardı edilerek davalıya harç yükletilmesi de bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5866, Karar No: 2007/157, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5866 E.  ,  2007/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Davacıya taşınmazı ve yöreyi iyi bilen yaşlı tanık göstermesi için önel verilmesi, yerinde yeniden keşif yapılarak taşınmazın ortak miras bırakan ...'ten mi kaldığı yoksa davalı ...'ye ait bir yer mi olduğu, ...'ten kalması halinde karısı ...'ye satıp satmadığı ya da bağışlayıp bağışlamadığı, satış ve bağış yapılmamışsa terekesinin taksim edilip edilmediği, edilmiş ise tarihi, tüm mirasçılarının taksime katılıp katılmadıkları, her bir mirasçıya hangi mevkiden taşınmaz mal verildiği, davalı taşınmazın kime isabet ettiği olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanması, geçerli bir taksimin bulunmaması halinde mirasçılar arasında zamanaşımı hükümlerinin yürümeyeceğinin düşünülmesi, bundan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 12.85.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 29.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3132, Karar No: 2010/4135, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3132 E.  ,  2010/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden ayrılmasına diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 09.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 25.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, işin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, yüklenici aleyhine açılan davanın tefrikine, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın

Gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. Denilebilir ki, temlik işlemine dayalı davalarda, arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekir. O yüzden, mahkemenin yüklenici aleyhindeki davanın tefrikine karar vermesi HUMK'nun 47.maddesine uygun düşmemiştir.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü

ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa

Sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tafsiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından (bu bloktaki hak) temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik

edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları ... , ... , ..., ... , ... , 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8907, Karar No: 2013/11203, Tarih: 27.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8907 E.  ,  2013/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin dairesine su aboneliği kurulması için davalıya başvurduğunu, davalı tarafından toplam 5.704,88 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini öne sürerek, anılan miktar borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, yapı kullanma ruhsatından sonra davalı tarafından yeni hat veya ıslah çalışması yapılmadığı, bu nedenle kanal katılım ve şebeke hisse bedeli talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ... tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.