muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7077, Karar No: 2021/14090, Tarih: 11.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7077 E.  ,  2021/14090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankada 26.04.1996 – 29.09.2006 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ikramiye, yol ve yemek ücreti, ödenmeyen maaş alacağı ile son iki yıla ait temettü alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin haksız olduğunu, zimmetine para geçirdiği tespit edilen davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildini ve bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, diğer alacak taleplerinin de dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.07.2011 tarihli ilk karar, taraf vekillerinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 20.01.2014 gün ve 2011/50353 esas 2014/547 karar sayılı ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, basit yargılama usulüne tabi olan davada, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosyanın, yenilenmesinden sonra yine takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Duruşma gününün davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği uyuşmazlık konusudur.

7201 sayılı Tebligat Kanununun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21.maddesinde “ Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

(Ek: 19/3/2003-4829/5 md.) Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar.” düzenlemesi yer almaktadır

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, 01.12.2020 tarihli duruşmada davacı vekilinin hazır bulunmaması ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesi gereğince dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, bilahere davacı vekilince “yenileme talebinde” bulunulması üzerine tensiben 23.02.2021 tarihli duruşma günü tayin olunmuştur. Davacı vekili duruşmaya mazeret dilekçesi göndermiş, davacı asil duruşmada hazır bulunmuş ve duruşma 20.04.2021 tarihine talik olunmuştur. 20.04.2021 tarihli duruşmada ise “Davacı vekiline duruşma gününün usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen huzurda bulunmayışı ve davalı vekilince de dosyanın takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosyanın, yenilenmesinden sonra yine takipsiz bırakıldığı” gerekçesiyle, 6100 sayılı Kanunun 320/4. maddesi uyarınca “Davanın açılmamış sayılmasına” karar verilmiştir. Ancak, 20.04.2021 tarihli duruşma tutanağının davacı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin dosya içerisinde bulunamadığı görülmektedir. Dairemizce ilgili eksikliğin giderilmesi hususunda yazılan 15.09.2021 tarihli yazıya mahkemece verilen cevapta tebliğ mazbatasının bulunamadığı belirtilerek, PTT veri tabanından elde edilen ekran görüntü görseli gönderilmiştir. Bu evrakın denetime elverişli geçerli bir tebliğ belgesi olarak kabulü mümkün değildir. Kaldı ki davacı vekili, kendisine usulüne uygun tebligat yapılmadığını ve tebligatı alan kişinin adına tebellüğe ehil olmadığını, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğunu belirterek, mahkemenin bu yöndeki kabulüne itiraz etmiştir. Şu halde mahkemece yapılaması gereken iş, 20.04.2021 tarihli duruşma tutanağının davacı vekiline 7201 sayılı Kanun ve Kanunun uygulanmasına dair Yönetmelik hükümlerine uygun biçimde tebliğ edilip edilmediğinin PTT’den tebliğe dair belgelerin onaylı bir sureti de istenerek, tebellüğ belgesinin akibetinin yöntemince araştırılması, bu suretle tebligatın anılan Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmış olduğunun anlaşılması halinde şimdiki gibi, aksi halde yargılamaya devam edilip işin esasına girilerek, dosyada mevcut delil durumuna göre ve bozma ilamında belirtilen esaslar da nazara alınmak suretiyle bir karar verilmesidir.

Bu maddi ve hukuki oldular göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/20011, Karar No: 2014/5018, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20011 E.  ,  2014/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Olay tarihinde il dışından tayinleri çıkması sebebiyle ... iline yerleşmek üzere gelen katılanların, 10 senedir tanıştıkları sanıkların evine misafir olarak gittikleri, taşınma esnasında ilgilenemeyecekleri için ve kendi dairelerinin kapı ve kilitlerinin sağlam olmaması sebebiyle, içerisinde 13 adet çeyrak altın, zincir, kolye, muhtelif takılar ve eski madeni para bulunan çantalarını, daha güvende olur düşüncesi ile sanıkların evine bıraktıkları, ancak daha sonra çantayı istediklerinde, sanıkların iade ettiklerini iddia edip çantayı vermeyerek katılanların güvenini kötüye kullandıkları iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanıkların savunmalarında, uzun süredir arkadaşları olan katılanların, içinde ziynet eşyaları bulunduğunu belirttikleri çantayı, taşınma esnasında daha güvende olacağını söyleyerek evlerine emaneten bıraktıklarını, Temmuz ayı içerisinde sanık ...'nin bu çantayı katılan ...'a iade ettiğini, diğer katılan ...'ın bu sırada kızı ile ilgilendiği için çantanın teslim edildiğini görüp görmediğini bilmediklerini beyan etmeleri, çantanın teslim edildiği sırada evde olduklarını belirten tanıklar ... ve ...'in de sanık savunmalarını doğrulamaları karşısında; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekili ve katılan ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11052, Karar No: 2024/12354, Tarih: 24.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11052 E.  ,  2024/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/306 E., 2024/951 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/399 E., 2023/497 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince görevsizlik sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle İstanbul 23. İş Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş olup her iki İlk Derece Mahkemesi de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresine dâhildir.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10715, Karar No: 2015/9684, Tarih: 06.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10715 E.  ,  2015/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yakınan ...'ın, sanıklardan birinin mısır tezgahında bulunan bozuk paralardan aldığını gördüğünü belirtmesi, suça sürüklenen çocuğun da Cumhuriyet savcılığında bu eylemi canları mısır çektiği için gerçekleştirdiklerini ancak mısır yerine neden parayı aldıklarını bilmediğini ifade etmesi karşısında, iş yerinin önünden başka bir şey alınmayıp, bozuk paralardan da sadece 5 TL'nin alındığı olay nedeniyle, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılmaması,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesinde düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin, aynı Yasa'nın 11.maddesi uyarınca, ancak ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanması mümkün olduğunun, ceza sorumluluğu olan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/255, Karar No: 2018/7470, Tarih: 29.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/255 E.  ,  2018/7470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13/05/2015 gün ve 2015/67 - 2015/500 sayılı kararı onayan Daire'nin 01/11/2016 gün ve 2016/2631 - 2016/8581 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin sermayesinin 2011 yılında 10.000.000,00 TL'den 3.200.000,00 TL'ye indirildiğini, sermaye indiriminin 13.07.2011 tarihinde mahkemece yapılan öz sermaye tespitine göre yapıldığını, buna rağmen davalı şirketin 25.01.2012 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararla şirket sermayesinin yeniden 10.000.000,00 TL'ye yükseltildiğini, müvekkilinin karara karşı oy kullanarak sermaye artırımına gerek olmadığını sözlü ve yazılı olarak bildirdiğini, sermaye artırım kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3496, Karar No: 2014/6840, Tarih: 31.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3496 E.  ,  2014/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/509-2014/281

-KARAR-

Dosyada bulunan S.S. .... Birlik Motorlu Taşıyıclar Kooperatifine ilişkin 26.02.2014 tarihli imza sirkülerine göre; bir yıl süre ile davalı kooperatif başkanının Bozan İz, ikinci başkanının Z..T.. ve mühasip üyesinin C..Y.seçildiği, bu kişilerin herhangi ikisinin müştereken imzalarıyla (çift imza ile) kooperatifi temsile yetkili oldukları belirtilmiştir. Ancak hüküm, 03.04.2014 tarihinde sadece Z.. T..tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden kooperatif ikinci başkanı Z.. T.. temyiz tarihi itibarıyla davacı kooperatifi münferiden temsile yetkili olup olmadığı hususunda tereddüte düşüldüğünden, mahkemece, davacı kooperatifin temyiz tarihindeki davalı kooperatifi temsile yetkili kişilerin isimleri ile yetkilerinin kapsamı ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sorulup, Z.. T.. temyiz tarihi itibarıyla münferiden temsile yetkili olması halinde işlem yapılmadan; müşterek yetkili olduğunun bildirilmesi halinde ise, bildirilen ve yetkili olan kişilerden temyiz dilekçesini benimseyip benimsemedikleri sorularak, bu konuda verilen yazılı dilekçenin usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak dosya içerisine eklenmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2014 tarhinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5419, Karar No: 2018/8135, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5419 E.  ,  2018/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

1-Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen ... plastik Ambalaj San. ve Tic. Ltd. Şti, Evler İnşaat ve Malz. Dekor Paz. Taah. Tic. San. Ltd. Şti, ... Turizm Teks. Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... İnşaat Malzemeleri Nakliye San. Tic. Ltd. Şti., ... İnş. Oto Elk. Pey. Pro. Haf. Kim. Mad. San. Tic. Ltd. Şti., ... Yapı İnşaat Pet. Tktaş. Tur. Gi. İ. İ. Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre;

a) 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; suç tarihinde yürürlükte bulunan sanık lehine olan 213 sayılı VUK'nin 359/b-l. maddesinin 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezası öngördüğü gözetilmeden, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesi,

2- Kabule göre;

a) 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; suç tarihinde yürürlükte bulunan sanık lehine olan 213 sayılı VUK'nin 359/b-l. maddesinin 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezası öngördüğü gözetilmeden, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesi,

b) 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kullanılan mahkumiyet hükmü yönünden uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiçbir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesinin, hükümden sonra yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2969, Karar No: 2007/7725, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2969 E.  ,  2007/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.9.2005 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 2.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.6.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı dava konusu taşınmazın mirasçıların arasında paylaşıldığını ve beş erkek kardeşe düşen taşınmazın tapudan beş kişi adına tescilinin olanaklı olmaması nedeniyle davalılar adına ileride mülkiyeti kendilerine devredilmek üzere tescil edildiğini ileri sürerek payı oranın da tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı işlemin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın inanılan tarafından kullanılma, yönetilme ve inanana iade şartlarını içeren borçlandırıcı bir işlemdir.

5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanılana bir hakkın kullanılmasında davranışlarını, inananın tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla; inanan inanılan namına yapılacak bir işlemden sonra, taşınmazın mülkiyetini ona (inanana) geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı taraf elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, makine ile yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış, parmak izli veya mühürlü senetler gibi.) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa HUMK.nun 292.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delil ile ispat edilebilir.