muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9075, Karar No: 2024/10850, Tarih: 09.09.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda kapsama alınan bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekilinin temyiz başvurusu miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

2. Davalı vekili; davacı işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, davacıya ödenen aylık ücretin yanında ikramiye, risk tazminatı, sosyal yardım gibi sürekli nitelikte tahakkuk eden ücret ve ücret ekleri dikkate alındığında iş sözleşmesinde belirlenen ücretin üstünde bir ücret almaya başladığını, davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, aksi yorumda davacı ve aynı durumda görev yapan sürekli işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını, bu durumun ülke genelinde görev yapan tüm çalışanlar arasında eşitsizliğe yol açacağını; ayrıca alacaklara uygulanan faizin oranı ile faizin başlangıç tarihinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 2020 ve 2021 yıllarındaki aylık ücret miktarının tespiti ile fark alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

B. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

B. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16720, Karar No: 2014/3237, Tarih: 19.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/16720 E.  ,  2014/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölbaşı/Adıyaman Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2013

NUMARASI :Esas no:2013/411 Karar no:2013/391

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm cumhuriyet savcılığı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Adıyaman ili Gölbaşı ilçesi Cumhuriyet Başsavcılığı suça sürüklenen ve haklarında takipsizlik kararı verilen küçükler hakkında Türk Ceza Kanununun 31/2. maddesinin yollamasıyla 5395 sayılı yasaya göre çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur. 5237 sayılı yasanın 31/1.maddesinde 12 yaşını doldurmayan çocuklarla ilgili düzenlenen hükümde "Ceza sorumluluklarının olmadığını ve ceza kovuşturması yapılamayacağını ancak çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin" uygulanabileceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.Bu durumda 12 yaşından küçük bir çocuğun ceza kovuşturmasının tarafı olamayacağı suç kovuşturması yapılamayınca da alınacak tedbirler açısından Çocuk Koruma Kanununun getirdiği ilkelere bakılması gerektiği , 5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Öyleyse mahkemece yargılamaya aile mahkemesi sıfatıyla devamla işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.19.02.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/2385, Karar No: 2009/3222, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2385 E.  ,  2009/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat .... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı açıklanarak taşınmaz üzerinde bulunan ve dosyaya ibraz edilen 05.12.2005 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda belirtilen ağaçların 3402 sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince davacı adına kütüğün beyanlar hanesinde muhdesat olarak gösterilmesine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin "tesbit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazda bulunan davacıya ait iki katlı ev ile 6 adet zeytin, 2 adet badem ve 1 adet dut ağacının muhdesat olarak beyanlar hanesinde gösterilmesine" karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32067, Karar No: 2022/10497, Tarih: 26.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32067 E.  ,  2022/10497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre, mağdurun saat 20.45 sıralarında sokakta yürüdüğü sırada sanığın arkasından gelerek mağdurun omzunda asılı halde bulunan çantasını çalmaya teşebbüs ettiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.06’da başladığının anlaşılması karşısında; atılı suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6150, Karar No: 2010/9347, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6150 E.  ,  2010/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile borçlu olmadığının tesbiti ile abonelik tesisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir

2010/6150-9347

düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/832, Karar No: 2020/1294, Tarih: 04.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/832 E.  ,  2020/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, temliken tescile dayalı tapu iptâl ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, davalı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir. Davacı yükleniciden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişi, davalı ... yüklenici, diğer davalı ... ise arsa sahibidir.

Davacı, davalılar arasında düzenlenen ...2. Noterliği'nin 15.05.2013 tarih ve 5337 yevmiye numaralı Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'ne göre davalı yüklenici ...’a düşen 3. kat kuzey, batı, güney cepheli 6 no'lu bağımsız bölümü ... 2. Noterliği'nin 27.03.2014 tarih ve 3491 yevmiye numaralı Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile davalı yükleniciden satın aldığını, her ne kadar sözleşmede 6 nolu bağımsız bölüm denilmiş ise de söz konusu cephenin 5 nolu bağımsız bölüme karşılık geldiğini, bedelin tamamen ödendiğini, ancak 5 nolu bağımsız bölümün tapu devrinin yapılmadığını belirterek tapu iptâl ve adına tesciline, olmadığı takdirde bedelin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı arsa sahibi ..., diğer davalı yüklenici ile aralarında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre inşaatın anahtar teslim bitirilmesi suretiyle kendisine tesliminin gerektiğini ancak inşaatın tamamlanmadığı gibi iskân izninin de alınmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuş; mahkemece, dava konusu taşınmaza ilişkin yapı kullanma izin belgesinin yargılama sırasında alındığı, yapının tamamlandığı, davalı yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği gerekçesiyle davalı arsa sahibi adına kayıtlı olan 5 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Yargılama aşamasında 25.02.2015 tarihinde dava konusu bağımsız bölümün de içinde bulunduğu taşınmaza yapı kullanma izni alındığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak yapı kullanma izninin alınmasından sonra davalıların aralarında düzenledikleri 16.03.2015 tarihli protokole göre, davalı yüklenicinin protokolde belirtilen eksik ve ayıpları

Yargılama aşamasında 25.02.2015 tarihinde dava konusu bağımsız bölümün de içinde bulunduğu taşınmaza yapı kullanma izni alındığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak yapı kullanma izninin alınmasından sonra davalıların aralarında düzenledikleri 16.03.2015 tarihli protokole göre, davalı yüklenicinin protokolde belirtilen eksik ve ayıpları

40 gün içinde gidermesi şartıyla 5 nolu bağımsız bölüm tapusunun davalı arsa sahibi tarafından devredileceği düzenlenmiştir. Davalı arsa sahibi, davalı yüklenicinin protokolde belirtilen eksik ve ayıpları gidermediğini, bu eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için davalı yüklenici aleyhine Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/97 Esas sayılı davayı açtığını, bu nedenle davacı adına verilen tescil kararının doğru olmadığını belirtmiştir. Davacının temliken tescile hak kazanabilmesi için yüklenicinin inşaatı sözleşme ve ekleri, proje ve şartname ile imar mevzuat, hükümlerine göre tamamlayıp arsa sahibine ait bağımsız bölümleri teslim etmesi zorunludur. Mahkemece davalı arsa sahibi tarafından eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için açılan yukarıda esas numarası belirtilen dava sonucunun beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi eldeki davada davanın açılmasına davalı arsa sahibi sebebiyet vermediğinden aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın belirtilen nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'e iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4566, Karar No: 2010/1695, Tarih: 08.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/4566 E.  ,  2010/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında görünen, Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen doğrudan para cezasını içeren ve verildiği tarih itibariyle CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olmayan 24.09.2001 tarih ve 2001/1632 E, 2002/1454 sayılı kararın tekerrüre esas teşkil edeceği, bu nedenle mahkemenin uygulamasının doğru olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne itibar edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ...'in temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/217, Karar No: 2023/7128, Tarih: 06.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/217 E.  ,  2023/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2022/282 Esas, 2022/326 Karar

HÜKÜM :Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (''YİDK'') kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ''F Fanatics" ibaresinin tescili için başvuruda bulunduğunu, Türk Patent Markalar Dairesi Başkanlığının başvuruyu "FANATIC +Türk Malı" ibareli markaya benzer olduğu gerekçesi ile kısmen reddettiğini, bu karara itirazın da YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili marka başvurusunun gerek kelime gerekse şekil unsuru itibariyle önceki tarihli markayla ayırt edilemeyecek derecede benzer olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, davacı başvurusunda sonda bulunan “S” harfinin önceki tarihli markadan hem görsel hem de işitsel olarak son derece farklılaşmasını sağladığını, müvekkili başvurusunda “F” harfini andıracak şekilde bir bayrak figürü bulunurken, önceki tarihli markada herhangi bir şekil unsuru bulunmadığını, davacı başvurusundaki bayrak figürünün dahi başlı başına son derece ayırt edici bir unsur olduğunu, davacının bu şekli içeren marka tescilinin dahi bulunduğunu, müvekkili başvurusunun ... harflerle yazıldığını, önceki tarihli markanın ise büyük harflerle yazıldığını ve üstelik önceki tarihli markada çerçeve içinde “TÜRK MALI” ibaresinin de bulunduğunu, “Fanatic” kelimesinin Türkçe’ye “Fanatik” olarak girdiğini, ayırt ediciliğinin çok da yüksek olmadığını belirterek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; hakkın kazanılmasında başvuru ve tescilde öncelik ilkesinin geçerli olduğunu, başvuru markası ile redde gerekçe markanın görsel ve işitsel yönden bütünüyle bıraktıkları izlenimin aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun açık olduğunu, anılan markalar arasında işaret anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, kapsamlarında aynı olan 25 ... sınıftaki malların mutlak tescil engeli sebebiyle başvuru markası kapsamından çıkarıldığını, tüm bu nedenlerle Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.12.2018 tarih ve 2018/58 E., 2018/463 K. sayılı kararıyla dava konusu “F Fanatics” ibareli dava konusu marka kapsamından çıkarılan mallar ile kısmi redde mesnet ''FANATIC'' markası kapsamındaki 25 ... sınıf ''elbise, pantolon, etek, ceket, gömlek, bluz, tişort, mont, kaban, yelek, şort” mallarının aynı/aynı tür olduğu, davaya konu markaların 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında değerlendirilmesi sonucunda markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, YİDK kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2020 tarih ve 2019/356 E., 2020/673 K. sayılı kararıyla başvuru konusu markanın kapsamından çıkarılan mallar ile kısmi redde mesnet marka kapsamındaki mallarının aynı/aynı tür olduğu, davaya konu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, başvuruda mesnet markadan farklı olarak bulunan “S” harfinin markalar arasındaki benzerliği kaldırmadığı, farklılaştırmayı sağlamadığı, her somut uyuşmazlığın kendi içerisinde değerlendirilmesi gerektiği, bu bağlamda davacı tarafça belirtilen kararların somut uyuşmazlık açısından emsal alınamayacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.