muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/719, Karar No: 2023/973, Tarih: 09.02.2023

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle; yaşlılık aylığı tahsis talebini reddeden Kurum işleminin mevzuata uygun olduğu kanaati ile davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; SGK tarafından kabul edilen ilk işe giriş tarihinin 23.11.1990 yılı olarak belirlendiği, emeklilik şartlarının eksik primin ödenmesiyle tamamlandığını, müracaatına bu sefer de emeklilik şartlarının oluşması için 55 yaş, 5975 prim günü ve 20 hizmet yılı şartı arandığını, borçlanma işlemlerini eksiksiz gerçekleştirmesine rağmen her müracaatında kurum tarafından eksik gün sayısı ve yaş şartı denilerek sürekli mağdur edildiği, 46 yaşında emekli olması gerekirken emekli edilmemesi, sonrasında kurumun da kabul ettiği şekilde 47 yaş, 5450 prim gün sayısı şartını gerçekleştirmesine rağmen yine emekliliğinin sağlanmaması ve 55 yaş şartı arandığından bahisle kararın kaldırılmasını talep ederek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi, 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

179,90-Onama

80,70-Peşin

99,20-Kalan

T.H.
Yargıtay — Esas No: 2016/9242, Karar No: 2016/10606, Tarih: 21.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/9242 E.  ,  2016/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ele geçen kurusıkı tabancanın 19.07.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre gaz kanalı parçasının üzerinde bulunduğu, bilinen standart ateşli silah fişeklerini istimal edecek halde olmadığı, 9 mm çapındaki ses-gaz fişeklerini istimal ettiği, mevcut haliyle namlusu içerisindeki gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan özel nitelikteki fişeklerin ön kısmında bulunan saçma, kurşun, metal küre vb. cisimlerin ise geçebileceğinin belirtilmesi, sanıkta tadil edilmiş bilyeli mermi ele geçilememiş olması ve sanığın fatura ibraz etmesi karşısında, sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki silahın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19787, Karar No: 2017/2787, Tarih: 04.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19787 E.  ,  2017/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaline, borçlu olmadığının tespitine, ihtirazi kayıt altında yatırılan destekleme primlerinin de istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, Kurum tarafından 1.10.1999-1.10.2008 tarihleri arasında davacının SGDP borçlarından dolayı düzenlenen 5.466,34 TL'nin tahsiline dair 15.05.2013 tarihli işlemin iptaline, ihtirazi kayıt altında yatırılan destekleme primlerinin istirdadına ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davaya konu 2004 yılı öncesi borç için zamanaşımının dolduğu, eksik borç niteliğindeki borcun ödendiğinden iadesinin istenemeyceği, 2004 yılı sonrası için ise kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.02.1988 tarihinde emekliye ayrıldığı, 01.08.1971 tarihinde başlayan vergi kaydı ve 11.10.1971 tarihinde başlayan baro kaydının emekli olduktan sonrada devam ettiği, 01.10.1999-01.10.2008 tarihleri arasında da vergi kaydı ve baro kaydının bulunduğu, Kurum tarafından 15.05.2013 tarihli işlem ile davacının ticari faaliyeti nedeniyle 01.10.1999-01.10.2008 tarihleri arasında SGDP adı altında 5.466,34 TL borç çıkarıldığı, SGDP borcu nedeniyle maaşından kesinti yapıldığı gibi davacının da kuruma ödemelerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının yaptığı ödemeler rızaen ve borcu söndürmek amacıyla yapılmayıp ihtirazi kayıt ile yapıldığından bozma ilamında belirtildiği gibi ödeme emrine konu 2004/6. ay öncesi dönemlere ilişkin prim borçlarının zamanaşımına uğradığı tartışmasızdır. Davacının ödeme emrine konu borcun zamanaşımına uğradığına ilişkin açtığı dava ihtirazi kayıt niteliğindedir. Bu nedenle cebri icra yoluyla ve ihtirazi kayıt ile davacı tarafından dava tarihinden sonra yapılan ödemeler eksik borcun ödenmesi olarak kabul edilemez. İhtirazi kayıt olmaksızın yapılan ödemeler için ise zamanaşımına uğrayan dönem borcu ödenmişse bu kısım istenemeyecektir. Neticeten, ihtirazi kayıt ile ödenen kısım için ödenen eksik borcun istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16243, Karar No: 2015/27783, Tarih: 08.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16243 E.  ,  2015/27783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2013/327-2014/112

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Habaş A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı H.... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

3-Karara esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının, tanık beyanları doğrultusunda haftanın altı günü sekiz saat çalıştığı kabul edilerek haftalık üç saat fazla mesai hesaplanmışsa da, kabul edilen çalışma düzenine göre hesaplanan günlük çalışma süresinden kanuni ara dinlenme düşüldüğünde davacının haftalık kırk beş saati aşan çalışmasının olmadığı anlaşılmış olup fazla mesai alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6718, Karar No: 2020/5245, Tarih: 08.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6718 E.  ,  2020/5245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığı miktarının takdiri sırasında, TCK'nın 52/2. maddesi olan uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4783, Karar No: 2017/1885, Tarih: 15.05.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/4783 E.  ,  2017/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 30.05.2012 tarihinde üç görevlinin "gizli soruşturmacı" olarak görevlendirilmesi kararı uyarınca 20.06.2012 tarihinde alıcı görevlinin 10 TL karşılığında sanık ...'ten 0,6 gram esrar aldığı, aynı alıcı görevlinin 28.06.2012 tarihinde 10 TL karşılığında sanıktan tekrar 0,48 gram esrar aldığı, 30.06.2012 tarihinde 10 TL karşılığında 0,15 gram esrar aldığı, 29.08.2012 tarihinde alıcı görevlinin sanıklar ... ve ...'ten 10 TL karşılığında 0,42 gram esrar aldığı anlaşılmış olup, kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın dört kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3955, Karar No: 2016/745, Tarih: 21.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3955 E.  ,  2016/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... ... mirasçıları dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/83, Karar No: 2007/142, Tarih: 14.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/14-83 E., 2007/142 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/14-83 E., 2007/142 K.**

**- KİŞİSEL HAKLARIN TAPU SİCİLİNE ŞERHİ

- MÜDDEİABİHİN AHARA TEMLİKİ

- YARGITAY KARARLARININ TEBLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 726 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 826 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 827 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 186 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "muarazanın giderilmesi ve üst hakkı tesisi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa Asliye 5. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 26.04.2005 gün ve 2004/589 esas, 2005/194 karar sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 13.12.2005 gün ve 2005/8359-11393 sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı ile 3.6.1992 tarihli işbirliği protokolü düzenlediklerini, protokole göre 272 parsel sayılı taşınmaz üzerine "yap-işlet-devret" modeli ile bir sosyal tesis yapmak üzere anlaştıklarını, taşınmazın bu amaçla 49 yıllığına kendilerine tahsis edildiğini, taşınmaz üzerine kararlaştırılan üst hakkının tesisi için davalı tarafından tapu sicil müdürlüğüne başvurulduğunda protokol kira sözleşmesi olarak algılandığı için 10 yıldan fazla süreli kira sözleşmelerinin tapuya şerh edilemeyeceğinin bildirildiğini, bunun üzerine önceki protokol ayakta kalmakla birlikte tapuya şerhi sağlamak için yeni bir sözleşme düzenlediklerini, 9 yıllık bu sözleşme sonunda davalının kendilerini taşınmazdan çıkarmak istediklerini ileri sürerek, taraflar arasındaki muarazanın giderilmesini ve taşınmaz üzerine üst hakkı tesisine karar verilmesini talep etmiştir..

Davalı, sonradan yapılan 9 yıllık kira sözleşmesi ile ilk protokolün geçersiz hale geldiğini bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, sonradan düzenlenen sözleşme ile ilk protokolün geçersiz hale geldiği, sonraki protokolün danışıklı düzenlendiği iddiasının tarafın kendi muvazaasına dayanamayacağı gerekçesiyle dinlenemeyeceği, üst hakkının tapu sicil müdürlüğünde resmi şekilde düzenlenebileceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki 3.6.1995 tarihli sözleşmenin üst hakkı tesisine ilişkin olduğu ve geçerliliğini sürdürdüğü noktasında taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi ve dava konusu taşınmaz üzerine üst hakkı tesisi istemine ilişkindir.