muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3762, Karar No: 2015/6490, Tarih: 17.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3762 E.  ,  2015/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi :22.04.2014

Numarası :2010/214-2014/224

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, Kars'ın çeşitli cadde ve sokaklarında çeşitli zamanlarda kaldırım ve yol yapım işlerini üstlendiğini, üstlendiği işleri tamamlayıp, düzenlediği faturaları davalı idareye teslim ettiğini, kendisine kısmen ödemeler yapıldığını, ancak bakiye 90.000,00 TL alacağının ödenmediğini, bu alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlattığını, takip sırasında davalı idarenin 28.518,00 TL alacağını kabul ettiğini ancak 61.482,00 TL tutarındaki alacağını inkâr ettiğini, davalının itirazında haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek; itirazın iptâli ile takibin devamına, icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında verdiği bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde dava dışı N..H.., B..A.., T..M.. ve B..A..'ya yapılan ödemelerin bilgisi dışında hiçbir temlik işlemi olmaksızın yapılan ödemeler olduğunu, bu şahıslara yapılan ödemelerin kendi alacağından kesilemeyeceğini, yine kendisine yapıldığı belirtilen ödemelerin de gerçeği yansıtmadığını zira bilirkişinin listesinde belirttiği hesap numaralarının belediyeye ait hesap numaraları olup, ilgili bankalardan belirtilen tarihlerde belediyenin bu ödemeleri müvekkiline yapıp yapmadığı hususunun araştırılması gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı savunmasında icra takibinde itiraz edilmeyen kısmın alacaklı davacıya ödenmiş olması nedeniyle herhangi bir borçlarının kalmadığını, davacıya yapılan ödemelerin dekontlarının belediyede mevcut olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece davacının üstlendiği çeşitli cadde ve sokaklarında kaldırım ve yol yapım işlerinden dolayı adına toplam 597.793,47 TL tutarında alacak tahakkuk ettiği, davacı adına arsa ve dükkan gibi taşınmazların takas olarak 369.030,00 TL bedelle, üçüncü şahıslar adına 31.903,07 TL olmak üzere toplam 400.933,07 TL tutarında ödeme yapılmış olduğu, davacının 168.259,79 TL tutarında alacaklı olduğu davacı adına 3. şahıslara yapılmış ödemelerin davalı belediyece düzenlenmiş muhasebe belgelerine ve kayıtlarına göre belirlenmişse de bankalara yazılan yazılardan böyle bir ödemenin yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile davacının çeşitli kaldırım ve yol yapım işlerini üstlendiği, işin davalı idareye teslim edildiği hususları ihtilâfsızdır. İhtilâf davacıya alacağının tamamının ödenip ödenmediği noktasındadır. Mahkemece davacının 597.793,47 TL tutarında imalât yaptığı, karşılığında taşınmaz devirleri ve davacı adına üçüncü kişilere ödeme yapılmak suretiyle toplam 400.933,07 TL tutarında ödeme yapıldığı, sonuçta davacının 168.259,79 TL tutarında alacaklı olduğu kabul edilmiş ise de bilirkişi raporunun 6. sayfasındaki tabloda mahkemece davacıya yapıldığı kabul edilmeyen ödemelerin belge, tarih, sayı, ödeme şekli ve miktarları gösterilmiştir. Bunlarla ilgili olarak davalı idareden bu ödemelere ait tahakkuk belgesi, muhasebe işlem fişi, banka dekontu, ödeme makbuzu ve diğer ödeme belge asılları getirtilip bu ödemelerin ne şekilde yapıldığı da sorulup,sıhhatinin araştırılması, gerektiğinde ilgili bankadan da sorulup ödemelere katılıp katılmayacağına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca varılması doğru olmamıştır. Diğer taraftan alacağın varlığı ve miktarı yargılama sonucu belirlenmiş olup likid sayılamayacağı halde davacı yararına icra inkâr tazminatına hükmedilmesi doğru olmayıp, icra inkâr tazminat talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken kabulü de doğru olmamış bu nedenlerle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16701, Karar No: 2012/7907, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16701 E.  ,  2012/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 143 ada 57 parsel sayılı 12830,80 m² yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve beyanlar hanesinde 1. derecede doğal sit alanı içerisinde kalmakta olup korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olduğu şerh verilerek davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, davalı Eylül 312 tarih 109 sıra nolu tapu kaydına dayanarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin kadastro tespitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve tapuya tesciline, beyanlar hanesine taşınmazın 1. derecede doğal sit alanı içinde kaldığından korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olduğunun şerhine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre 02.06.1948 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 3302 sayılı Yasaya göre 01.02.2001 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması ile 2008 yılında 4999 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Yasanın 9. maddesine göre yapılan fenni hataların düzeltilmesi çalışmaları bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davalı yargılama sırasında Eylül 312 tarih 109 sıra nolu tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davalının dayandığı tapu kaydı malikleri ile davalı arasındaki akdi veya ırsi ilişki belirlenmemiş, tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davalı yargılama sırasında Eylül 312 tarih 109 sıra nolu tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davalının dayandığı tapu kaydı malikleri ile davalı arasındaki akdi veya ırsi ilişki belirlenmemiş, tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Mahkemece öncelikle dayanılan tapu kayıt malikleri ile davalı arasındaki akdi veya ırsi ilişki belirlenmeli, daha sonra tüm geldi ve gitti kayıtları ile varsa harita veya krokisi, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilmeli, komşu parsellere (6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkarılan taşınmazlara ait olanlarda dahil) ait kadastro tesbit tutanakları ve dayanakları belgeler getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kaydı yerel bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazın dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve ... fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 24/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8678, Karar No: 2013/11355, Tarih: 02.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8678 E.  ,  2013/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının satın aldığı konuta su aboneliği yaptırmak amacı ile davalı idareye başvurduğunu, davalının ise kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli ödenmesi koşulu ile abonelik tesis edileceğinin bildirdiğini, ancak davacının bu bedellerden sorumlu olmaması gerektiğini beyan ederek, kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın su aboneliği tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10598, Karar No: 2018/123, Tarih: 08.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10598 E.  ,  2018/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2013 tarih, 2013/968 Esas ve 2013/958 Karar sayılı ilamında, suça sürüklenen çocuk ...'ın suç ortakları hakkında kovuşturma aşamasında katılanın zararının giderilmesi nedeniyle TCK'nın 168/2. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, iş bu dosyanın getirtilip incelenerek suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen sosyal inceleme raporu ve adli tıp raporu için takdir edilen 180,00 TL ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre kendisinden tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13390, Karar No: 2012/8480, Tarih: 26.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/13390 E.  ,  2012/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/06/2009 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yerel mahkemenin 16.06.2005 günlü ilk kararı 01.06.2005'ten sonra verilmiş olup Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmeden önceki 5320 sayılı Yasanın 8/2 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.06.2005'ten sonra verilen kararlara ilişkin dosyaları lehe kanun değerlendirmesi gerekçesiyle yerel mahkemeye iade etme yetkisi bulunmadığından 16.06.2005 günlü karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 494/1 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10.01.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, adı geçen sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2696, Karar No: 2010/3410, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2696 E.  ,  2010/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden ayrılmasına diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 09.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 25.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, işin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, yüklenici aleyhine açılan davanın tefrikine, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına

bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. Denilebilir ki, temlik işlemine dayalı davalarda, arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekir. O yüzden, mahkemenin yüklenici aleyhindeki davanın tefrikine karar vermesi HUMK'nun 47.maddesine uygun düşmemiştir.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin

öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.