muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15294, Karar No: 2016/9540, Tarih: 09.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15294 E.  ,  2016/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşadaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş ... için 53.756,49 TL maddi tazminat ile 40.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuk Ramazan Yakıcı için 974,30 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 30.000,00TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine, karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 20. maddesinin yollaması ile iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sigortalının ölümü halinde, aynı Yasanın 34. maddesine göre çocuklarına gelir bağlanır. 5510 sayılı Yasanın 34/b maddesine göre; bu Yasanın 5. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b) ve (e) bentleri hariç bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmayan veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış çocuklardan; 18 yaşını, lise ve dengi öğrenim görmesi halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurmayanlara, Kurum Sağlık Kurulu kararı ile çalışma gücünü en az % 60 oranında yitirip malul olduğu anlaşılanlara veya yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan kızlara aylık (20. maddedeki tanıma göre gelir) bağlanır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de 18 yaşından küçük kız veya erkek çocuklarının ilk veya ortaöğrenime devam ediyor olmaları durumunda, üniversite eğitiminin yaygınlaşması nedeniyle üniversiteye de devam etmeleri muhtemel olduğundan, 25 yaşına kadar destek zararı hesabı yapılmalıdır.

Somut olayda, davacı çocuk Kadriye'nin ortaöğrenime devam etmesi nedeniyle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 25 yaşına kadar destek zarar hesabı yapıldığı seçeneğe göre Maddi tazminata dair sonuca gidilmesi gerekirken 22 yaşa kadar destek zararı hesabına göre sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ayrıca kabule göre de maddi tazminata ilişkin olarak davacılar Kadriye ve Ramazan yönünden davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı çocuk Kadriye'nin ortaöğrenime devam etmesi nedeniyle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 25 yaşına kadar destek zarar hesabı yapıldığı seçeneğe göre Maddi tazminata dair sonuca gidilmesi gerekirken 22 yaşa kadar destek zararı hesabına göre sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ayrıca kabule göre de maddi tazminata ilişkin olarak davacılar Kadriye ve Ramazan yönünden davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15268, Karar No: 2019/7031, Tarih: 29.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15268 E.  ,  2019/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; meydana gelen trafik kazasında ... plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacıların murisi ...'ın vefat ettiğini, aracın Karayolları Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bulunmadığını, bu nedenle davalının sorumlu olduğunu, davalı tarafa müraccat edildiğini ancak tazminat talebinin davalı tarafından reddedildiğini belirterek davacıların her biri için 1.000,00 TL olmak üzere 2.000,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davacı ... yönünden 14.870,65 TL, davacı ... yönünden 10.967,68 TL tazminatın 13/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası neticesinde meydana gelen destekten yoksunluk nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası neticesinde meydana gelen destekten yoksunluk nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası 25/02/2004 tarih, 25384 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bakanlar Kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu hükümleri çerçevesinde yolcu taşımacılığı yapan taşımacıların, yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımalarında görevlendirecekleri sürücüler ile bunların yardımcıları ve taşıyacakları yolcular için "Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası" yaptırmak zorunda oldukları belirtilmiş, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaların ise Ulaştırma Bakanlığı'nca belirleneceği açıklanmıştır. Daha sonra 13/11/2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar Kurulu kararı ile 2004/6789 sayılı kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı'nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı'na verilmiştir. Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin Hazine Müsteşarlığı'nın çıkardığı 28.06.2010 tarihli genelgede ise "01.07.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ticari amaçla yapılmayan taşımaların 4925 Sayılı Kanunun 2.maddesinin 2.fıkrası ile kanun kapsamı dışında bırakılan taşımalar ile yine aynı kanunun 2.maddesinin 3.fıkrasıyla düzenlenmesi ilgili mahalli idarelere bırakılan il sınırları içerisindeki taşımalar ile 100 km'ye kadar olan şehirlerarası taşımaların karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı dışında olduğu kararlaştırılmıştır" ifadesine yer verilmiştir.

Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası, can sigortası türlerinden olup, bir meblağ sigortası olması itibariyle de, ölüm halinde limit kadar olmak üzere maktu sigorta bedelinin ödenmesi gerekeceğinden, bu yönlerin ispatlanması yeterli olup gerçek zararın hesaplatılmasına girişilmeksizin tespit edilecek bu miktarların aynen ödenmesi gerekmektedir.

Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın A.1.maddesine göre, “ Bu sigorta ile sigortacı yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımacılığı kapsamında seyahat eden yolcuları, sürücüleri ve yardımcılarını, taşımacılık hizmetinin başlangıcından bitimine kadar geçen seyahat süresi içinde, duraklamalar da dahil olmak üzere, maruz kalacakları her türlü kazaların neticelerine karşı aşağıdaki şartlar çerçevesinde teminat altına alır. “

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 18. maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar

için bu Kanunun 17. maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar.

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 18. maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar

için bu Kanunun 17. maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar.

Somut olaya bakıldığında kazaya ilişkin tutulan kaza tespit tutanağı, toplanan deliller, sürücü ve müşteki beyanlarından aracın ticari minibüs olduğu, ... ilçesi ile ... köyü arasında yolcu taşıma işi yaptığı, ancak kaza tarihinde yolculuk yapanların birbirleriyle akraba olup bir kısmının pazara bir kısmının hastaneye gittiği sırada kazanın meydana geldiği, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/88 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada sürücünün tamamen kusurulu olduğu ancak TCK'nın 22/6 maddesi gereğince sürücü ile ölenler arasında akrabalık ilişkisi bulunduğundan ceza verilmesine yer olmadığına, karar verildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, davacılar 31.01.2008 günü gerçekleşen kazada destekten yoksun kalma zararı nedeniyle desteğin yolcu olarak bulunduğu minibüsün zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmadığı için Güvence Hesabına karşı maddi tazminat davası açmıştır. Davacıların zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasına başvurabilmesi için taşımanın ticari taşıma olması gerekir. Somut olayda ceza dosyasındaki beyanlardan, kaza yapan aracın sürücüsü dahil tüm yolcuların akraba olduğu, ücretli yolcu olmadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda açıklanan düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapıldığında davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24920, Karar No: 2017/9365, Tarih: 28.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24920 E.  ,  2017/9365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:İş Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir. Hükmün, davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun Yetki İtirazının İleri Sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.6100 sayılı HMK’nın 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.İncelenen dosyada, yetki itirazı olmaksızın, dosya üzerinden ve resen... İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır. Eldeki davanın niteliği gereği kesin yetkinin söz konusu olmadığı, davalılara dava dilekçesinin tebliğ edilmediği ve davalılar tarafından yetki itirazında bulunulmadığı görülmektedir. Mahkemece davalılara dava dilekçesinin tebliği ve yetki itirazında bulunulması hali de değerlendirilerek işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken resen yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7731, Karar No: 2012/19624, Tarih: 15.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7731 E.  ,  2012/19624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Şikayetçi vekili 13.01.2010 havale tarihli şikayet dilekçesinde İİK'nun 89/4. maddesi uyarınca tazminata da karar verilmesini talep ettiği halde bu konuda hüküm kurulmadığı görülmekle, mahkemesince mahallinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Şikayetçi vekilinin gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan verilen hükme yönelik temyizinin incelenmesinde;

Haciz ihbarnamesine sanıklar vekili tarafından 12.10.2009 tarihinde itiraz edilmiş olup, vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacak olmasına göre, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından şikayetçi vekilinin eksik incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı olarak beraat kararı verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3277, Karar No: 2024/3644, Tarih: 20.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3277 E.  ,  2024/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/12 E., 2023/4 K.

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küre Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2021/12 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı dört defa 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 04.09.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 11.03.2024 tarihli ve 2023/23197 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32531 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32531 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Küre Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli kararında inceleme dışı sanık ... ..., ...'e karşı işlemiş olduğu kasten yaralama suçuna ilişkin olarak sehven hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde her zaman karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Küre Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2021 tarihli ve 2019/237 soruşturma, 2021/11 esas, 2021/11 sayılı ve 15.01.2021 tarihli ve 2019/293 soruşturma 2021/13 esas, 2021/13 sayılı iddianamelerinde sanığın, müşteki olduğu ve kendisine atfedilen suç bulunmadığı anlaşılmasına rağmen, müşteki, sanık kabul edilerek hakkında dava açılmamış bir suçtan ceza hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 225. maddesinin birinci fıkrasının; “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Bu kapsamda incelenen dava dosyasının değerlendirilmesinde; Küre Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2021 tarihli ve 2019/237 Soruşturma, 2021/11 Esas, 2021/11 İddianame numaralı evrakında ... isimli şahsın şikâyetçi olarak yer aldığı dikkate alınmadan Mahkemece adı geçen şahsın hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu kapsamda incelenen dava dosyasının değerlendirilmesinde; Küre Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2021 tarihli ve 2019/237 Soruşturma, 2021/11 Esas, 2021/11 İddianame numaralı evrakında ... isimli şahsın şikâyetçi olarak yer aldığı dikkate alınmadan Mahkemece adı geçen şahsın hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. ... hakkında açılmış dava bulunmadığı hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen bir suç nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Bununla birlikte, ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan dava yönünden zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen Küre Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2021/12 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

“Küre Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2021/12 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararı ile hüküm fıkrasının (5-A-B-C-D) bentlerinde yer alan ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerin tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12941, Karar No: 2025/1167, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12941 E.  ,  2025/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/800 Esas, 2024/1556 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.02.2015 Tarihli ve 2014/439 Esas, 2015/96 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ikamet adresinin ... 60-58 Sokak No:41/4 ..........Sivas olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.11.2015 Tarihli ve 2015/810 Esas, 2015/1503 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının alınan nüfus kaydının incelenmesinde adres kayıt sisteminde adresinin ...... Mahallesi 655. Sokak No:17 İç Kapı No:4 Konyaaltı/Antalya olduğunun görüldüğü gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.10.2017 Tarihli ve 2015/1736 Esas, 2017/1441 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının alınan nüfus kaydının incelenmesinde yerleşim yeri adresinin ... Sokak No:6 İç Kapı No:1 ...../İstanbul olduğunun görüldüğü gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.06.2021 Tarihli ve 2018/46 Esas, 2021/904 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava açıldığı tarihte alınan kolluk raporu kapsamında Sivas ilinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

E. Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.10.2024 Tarihli ve 2021/800 Esas, 2024/1556 Karar Sayılı Kararı

Dosyanın yargı yerinin belirlenmesi için Yargıtay ilgili Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresininSivas olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresininSivas olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15154, Karar No: 2016/4050, Tarih: 05.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15154 E.  ,  2016/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 151, 62, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın alkollü vaziyette temyiz dışı diğer sanık ile yolda yürürken katılanın dükkanının önündeki ekmek dolabının camını kırdıkları iddia edilen olayda, görgü tespit tutanağı, ikrar ve oluş birlikte değerlendirildiğinde mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiş,TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.