muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/41409, Karar No: 2015/37815, Tarih: 24.12.2015

Bir hukuki işlemin 4077 Sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin bulunması gerekir. 4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Somut olay değerlendirildiğinde; davacının dayandığı sözleşme ilişkisine konu çimin satımına ilişkin davalı şirket tarafından düzenlenen fatura davacının ortağı olduğu iddia edilen ...adına kesilmiş olup, tacirler arasında 4077 sayılı yasa kapsamında tüketici işlemi bulunması mümkün değildir. Hal böyle olunca davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi değil, Genel Mahkemeler görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde mahkemece genel mahkeme sıfatıyla davaya bakılması gerekirken Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (1)nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2)nolu bentte gösterilen nedenle, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7377, Karar No: 2012/12772, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7377 E.  ,  2012/12772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının icra takibine konu ettiği çek bedelinin ödendiğini ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin merkezinin ... Köyü ... olması nedeniyle Ulus Mahkemelerinin yetkili olduğunu, esas yönden de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davalı şirketin adresinin ... Köyü ... olduğu, İİK'nun 72/6 maddesine göre icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi ya da icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi olduğunu, yetki itirazı üzerine davacı taraf kendi ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu, aksi kanaat halinde icra takibinin yapıldığı yer olan İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiş ise de, yetki konusunda tercih hakkının davalı tarafa geçtiği, davalının yetki ilk itirazının yerinde olduğu gerekçeleri ile mahkemenin yetkisizliğine, Ulus Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli ve yetkili olduğunun kabulüne, karar kesinleştiğinde dosyanın Ulus Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çek nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Dava konusu çek arkasındaki davalı alacaklının şirket kaşesinde ... İlçesinde şubesi bulunduğu belirtilmiştir. HUMK'nun 17. (HMK 14.) maddesi uyarınca tüzel kişilerin şubelerinin işlemlerinden dolayı şubenin bulunduğu yer mahkemesi de davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece somut olay bakımından anılan yetki kuralı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22577, Karar No: 2015/11601, Tarih: 01.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22577 E.  ,  2015/11601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve ayrıntılı üretim giderlerine (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27, Karar No: 2013/33, Tarih: 14.05.2013

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/27 E.  ,  2013/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 2 ve 4. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 03.03.2011

Sayısı : 1-7

Sanık ... hakkında Küre Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2007 gün ve 25-9 sayılı iddianamesi ile; konut dokunulmazlığını ihlal ve cinsel taciz suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 116/4 ve 105/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Küre Asliye Ceza Mahkemesince 26.09.2007 gün ve 14-33 sayı ile;

Sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı TCK’nun 105/1, 62/2. maddeleri uyarınca 2.500 Lira adli para,

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise aynı kanunun116/4 ve 62/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.12.2009 gün ve 3407 – 13300 sayı ile;

“İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 2. Ceza Dairesine ait bulunduğu” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince 18.10.2010 gün ve 57136 – 28618 sayı ile;

"1)- Davada kendilerini aynı vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, iki katılan lehine ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmolunması,

2)- Sanık hakkında cinsel taciz suçundan hükmolunan 100 gün adli para cezası bir gün karşılığı 25 YTL hesabıyla adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3)- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; sanık hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Küre Asliye Ceza Mahkemesince 03.03.2011 gün ve 1 – 7 sayı ile;

Sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı TCK’nun 105/1, 62/2, 52/2. maddeleri uyarınca 2.500 Lira adli para,

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise aynı kanunun 116/4, 62/2, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 11.07.2012 gün ve 19911 – 18468 sayı ile;

Bozmaya uyan Küre Asliye Ceza Mahkemesince 03.03.2011 gün ve 1 – 7 sayı ile;

Sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı TCK’nun 105/1, 62/2, 52/2. maddeleri uyarınca 2.500 Lira adli para,

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise aynı kanunun 116/4, 62/2, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 11.07.2012 gün ve 19911 – 18468 sayı ile;

“İddianamedeki sevk maddeleri ile nitelendirmeye, 14.02.2011 tarihli 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı kararına, temyiz isteminin içeriğine göre, sanığa yüklenen ve temyize konu suçlardan en ağır cezayı içeren konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun temyiz incelemesinin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu ”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 27.11.2012 gün ve 25857 – 27998 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eylemlere, Yargıtay Yasasının 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 2.Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 2. ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve cinsel taciz suçlarından açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı yeni iş bölümünün “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler”in 1. maddesinde;

“Bu iş bölümü; işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere, tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır” denildikten sonra 2. maddesinde;

“İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir” hükmü getirilmiştir.

“İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir” hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada yerel mahkemece verilen ilk hükmün daha önce Yargıtay 2. Ceza Dairesince incelenerek 18.10.2010 gün ve 57136 – 28618 sayı ile bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin 18.05.2012 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 2. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, yargılama konusu suçlarla ilgili incelemenin Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 2. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.07.2012 gün ve 19911 – 18468 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4262, Karar No: 2015/13156, Tarih: 10.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4262 E.  ,  2015/13156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/111-2014/290

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizin 26.11.2014 tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki,

Dairemizin 26.11.2014 tarihli kararı ile, hükme esas alınan 15.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu 346 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerine yol ve kanal yapımı sırasında toprak doldurulmak suretiyle el atıldığı, yol ve kanalın varlığı için eski hale getirilmesinin teknik olarak uygun olmadığı belirtilen kısımlarını gösterir fotoğraflar var ise dosyaya eklendikten, yok ise dosyanın bilirkişiye tevdi edilip dava konusu taşınmazın değişik cephelerden fotoğraflarının çekilmesi sağlandıktan sonra gönderilmesi için geri çevrilmesine karar verildiği halde, taşınmazın hava fotoğraflarının gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; dava konusu 346 parsel sayılı taşınmazın çeşitli açılardan çekilmiş 16/9 ebadında fotoğrafları hakimin tasdikini içerir şekilde dosya içerisine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18116, Karar No: 2016/1806, Tarih: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18116 E.  ,  2016/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nişan bozulması nedeniyle hediyelerin geri verilmesi - manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, her iki davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı karşı davalı vekili dilekçesinde; tarafların 08/01/2013 tarihinde nişanlandıklarını, davalı karşı davacının sebep göstermeden nişanı bozduğunu, “Mevlit bana tecavüz etti “ şeklinde iftira attığını, nişanın bozulması ve atılan iftira nedeniyle müvekkilinin psikolojik bunalıma girdiğini belirterek 15.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini, ayrıca 6 adet altın bilezik, altın set ve bohçaların aynen iadesini, olmadığı takdirde bedeli olan 15.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili dilekçesinde; çeyiz eşyalarının alımı esnasında taraflar arasında tartışma çıktığını, bu tartışmadan sonra tarafların ayrıldığını, davacı karşı davalının ailesinin bohçaları müvekkilinin ailesinin evine getirdiğini, nişanlılık sırasında müvekkiline 6 adet bilezik ve bir set alındığını, ancak bu ziynet eşyalarının davacı karşı davalıda kaldığını, müvekkili tarafından davacı karşı davalıya bir adet yüzük, bir adet saat alındığını, ayrıca müvekkilinin evlilik inancı ile bir adet yatak odası takımı aldığını, bu eşyaların da davacı karşı davalı tarafta kaldığını belirterek, nişan eşyalarının bedeli olan 3.640 TL maddi tazminat ile nişanın haksız yere bozulmasından kaynaklı müvekkilinin manevi kayıplarının telafisi için 20.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, müvekkili aleyhinde açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece asıl dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile; 1 adet takı seti ile 6 adet bilezik ve ayrıntısı kararda yazılı çeyiz eşyaların aynen, mümkün olmadığı takdirde toplam bedeli olan 14.124 TL'nin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı karşı davalının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, karşı dava yönünden ise; davanın kısmen kabulü ile; 1 adet kol saati, 1adet yüzük, 1 adet yatak odası takımının aynen, mümkün değil ise toplam bedeli olan 3,640 TL'nın davacı-karşı davalıdan tahsili ile davalı-karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı karşı davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

Dosya içerisindeki ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/211 Esas-2014/240 Karar sayılı dosyasında ...'in, ...'nın kendisine tecavüz ettiği şeklinde somut bir fiil isnat ederek Mevlit'in kişiliğine ve onuruna zarar verecek şekilde hakarette bulunduğu belirtilerek hakaret eylemi nedeniyle mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bağlayıcı değilse de, ceza dosyası içeriğinden davalı karşı davacının davacı karşı davalıya yönelik hakaret eylemi sabittir, bu nedenle uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken manevi tazminat isteminin reddi doğru görülmemiştir.

Davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı karşı davacının sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, çeyiz ve ziynet eşyaları misli eşyalardan ise de, davalı karşı davacının seçimlik hakkı olup, bu eşyaları aynen isteyebileceği gibi sadece bedelinin tahsilini veya terditli olarak eşyaların mevcut olması halinde aynen, olmaması halinde bedelinin tahsilini de isteyebilir.

...26.maddesi hüküm gereği hakim tarafların iddia, savunma ve istekleriyle bağlı olup ondan fazlasına yada başka bir şeye hükmedemez.

Somut olayda; davalı karşı davacı dava konusu yatak odası takımının (temyiz talebi ile bağlı kalınarak) sadece bedelini talep etmiş olmasına karşın, mahkemece bu talebi aşarak hüküm altına aldığı yatak odası takımının aynen iadesine, olmadığı takdirde değerinin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3649, Karar No: 2021/9402, Tarih: 28.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3649 E.  ,  2021/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Elektronik ortamda ...’ten alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 10/11/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9440, Karar No: 2014/135, Tarih: 13.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/9440 E.  ,  2014/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçu bakımından, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ve daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan sanığın hırsızlık suçundan aldığı cezanın, anılan Yasanın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi;

Mala zarar verme suçu yönünden, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği hallerde aynı içeriği kapsayan 5237 sayılı TCK’nun 50/1-b maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan kurulan hükümde hapis cezasının, zararın tazmin suretiyle tamamen giderilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesi;

Gece vakti yakınana ait bina vasfındaki kahvehaneye pencereyi zorlamak suretiyle girip hırsızlık yapan sanığın işyerine girmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden “müstakil bir zarar” yaratmadığının anlaşılması karşısında; hükmedilen hapis cezasının, uygulama yeri olmayan aynı Yasanın 50/1-b maddesinde öngörülen seçenek yaptırıma çevrilmesi karşı temyiz bulunmadığından;

Hırsızlık suçunda, kısa süreli olmayan erteli hapis cezası nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1850, Karar No: 2023/3384, Tarih: 29.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1850 E.  ,  2023/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2251 E., 2022/2046 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/3 E., 2022/297 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum, davalı ..., davalı Özkoç İlave Dingil San. ve Tic. Ltd Şti. ile davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK, davalı ..., davalı Özkoç İlave Dingil San.ve Tic. Ltd. Şti., davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde,davacının, hizmet döküm cetvelinde tescil tarihinin 07.11.1983, devamında ise işe giriş tarihinin 15.01.1992 olarak yazıldığını, ancak müvekkilinin tescil tarihi olan 07.11.1983 tarihinde işe girdiğini ve çalışmalarına hiç ara vermediğini, SGK'dan verilen cevapta dönem bordrolarında adına rastlanılmadığından, işe giriş tarihinin 15.01.1992 olarak dikkate alındığının bildirildiğini beyanla, davacı müvekkilinin işe giriş tarihinin 18 yaşını doldurmuş olduğu 01.09.1988 tarihi olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde,durumca yapılan işlemlerin usul ve kanun uygun olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, müvekkilinin yanında çalışmasının olmadığını, ayrıca müvekkilinin hiçbir zaman şahsı adına bir işyerinin olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. avanın reddini talep etmiştir.

3.Özkoç İlave Dingil Ltd. Şti. ile Tahir İngör mirasçıları ... ve ... davaya dahil edilmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacı ...'in davalılar nezdinde işe giriş tarihinin 01.09.1988 olarak tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK, davalı ... ile davalı Özkoç İlave Dingil San.ve Tic. Ltd Şti., davalı ... ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri