muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13291, Karar No: 2023/13621, Tarih: 28.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde çalışırken uzun vadeli sigorta koluna ait primlerinin kuruma yatırılmadığını, halbuki Anayasal anlamda sigorta hakkında vazgeçmenin mümkün olmadığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davacının ilgili tarihte Kuruma uzun vadeli sigorta primlerinin ödenmesi için başvuruda bulunmamış olmasının bu hakkını ortadan kaldırmayacağını ileri sürerek fuzuli ödenen sosyal güvenlik destek primlerinin mahsubu ile uzun vadeli sigorta koluna dair primlerinin Kuruma ödenmesine karar verilmesini istinaf konusu yapmıştır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin Kayseri 7. İş Mahkemesinin 27.12.2022 tarih ve 2021/550 Esas - 2022/455 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı Bakanlığa bağlı Kayseri 2.Hava İkmal Bakım Merkezinde 1999 -2008 yıllarında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun ve ilgili kanun hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1124, Karar No: 2007/1862, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1124 E.  ,  2007/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı taraflar temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/J maddesi gereğince Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12381, Karar No: 2014/3722, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12381 E.  ,  2014/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme

Hüküm : Beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin TCK'nın 132/1-2. cümlesinde haberleşmenin gizliliğini ihlal başlığı altında suç olarak tanımlandığı, bu madde kapsamında yer verilmeyen kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini kaydetmesi eyleminin, koşulları bulunduğu takdirde, aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; haberleşme içeriklerinin, haberleşmenin muhatabı olan diğer kişi tarafından, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin TCK'nın 132/3. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; Katılanın sanıkların yönetiminde olan kooperatifin muhasebe bölümünde çalıştığı, sanıklar ve ....'ın katılanın kooperatife ait bilgisayar ile uzun süre uğraştığını görmeleri ve bazı hal ve hareketlerinden şüphelenmeleri nedeniyle kooperatifte bekçi olarak görevli tanık ...'ten katılanın bilgisayarında ne yaptığını öğrenmesini istedikleri, sanık ...'in ise katılanın bilgisayar başında olmadığı bir esnada açık bilgisayardaki katılanın “msn” isimli sohbet programında yaptığı yazışmalara baktığı, katılanın kooperatif aleyhine yazışmaları olduğunu görmesi üzerine de bu durumu diğer sanıklara bildirdiği, sanıkların da bunun üzerine kendileri hakkında aleyhe olan yazışmadan birer çıktı aldıktan sonra kooperatif yönetiminde olan diğer kişilere de göstererek bu yazışmaları gerekçe yaparak katılanın işine son verdikleri, dosya içinde bulunan katılana ait görüşmelerin içeriğine göre, katılanın kooperatif dışındaki bir kişiyle sohbet ettiği, konuşmalarda, “yeni başkan zorbalıklara başladı” ifadelerini kullandığı, yeni başkanın üyelere karşı yaptığı işlemleri tek tek anlattığı, kooperatif yönetiminin yaptığı ve yapacağı ihaleler ile ilgili görüştüğü kişiye bilgiler aktardığı, kooperatif yöneticileri hakkında dedikodu mahiyetinde konuşmalar yaptığının anlaşıldığı olayda;

Sanıkların eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği, ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği gözetildiğinde, bahse konu konuşmaları içeren dökümleri, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanıkların, iş akdinin feshine yönelik işlemlerini ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmedikleri anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen fiilin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ve sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/732, Karar No: 2016/15306, Tarih: 30.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/732 E.  ,  2016/15306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece, Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece yapılan keşfe, katılanın aşamalardaki beyanları ve bu beyanları doğrular nitelikteki doktor raporuna göre, mahkemenin değerlendirmesinde ve kurulan hükümde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 30/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9750, Karar No: 2022/12838, Tarih: 20.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9750 E.  ,  2022/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... ve feri müdahil kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 2013/Haziran – 11.11.2016 tarihleri arasında net 4.200 TL ücret ile çalıştığını, ancak ücretinin fer’i müdahil Kurum’a asgari ücret olarak bildirildiğini beyanla davacının söz konusu süredeki gerçek ücretinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının vasıflı elaman olmadığını, 2013 – 2016 yılları arasında kurye olarak çalıştığını, davacının fer’i müdahil Kurum’a yaptığı şikayetin yapılan inceleme sonucunda reddedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece; "Davanın kabulü ile,

Davacının 09.07.2013-11.11.2016 tarihleri arası dönemde prime esas gerçek ücretinin net asgari ücret tutarının 4,66 katı ücret olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"Davalı ... vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine," karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece; "Davanın kabulü ile,

Davacının 09.07.2013-11.11.2016 tarihleri arası dönemde prime esas gerçek ücretinin net asgari ücret tutarının 4,66 katı ücret olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"Davalı ... vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine," karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri Müdahil Kurum vekili; Mahkemece eksik inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulduğunu, tanık anlatımlarının çelişkili olduğunu, tanıklar ..., ... davacının asgari ücret aldığını beyan ettiklerini bilirkişi raporunda davacının asgari ücret aldığını beyan ettiklerini davalı şirkete ait defterler, ... hizmet dökümleri, maaş bordroları banka hesap hareketleri, taşıt kiralama sözleşmesi, asgari ücret üzerinden yapılan hizmet sözleşmesi celbedilmiş davacı ile davalı ... arasında imzalanan 09.07.2013 - 21.05.2015 tarihleri arasındaki hizmet sözleşmesinin asgari ücret üzerinden yapıldığının görüldüğünü, dosyadaki mevcut tüm belgelerden de anlaşılacağı üzere davacı taraf asgari ücret üzerinden maaşını aldığını, ... Ticaret Odasından gelen müzekkere cevabında davacının ücretinin asgari ücret olması gerektiğinin belirtildiğini belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davacının 2013 ve 2016 yılları arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akti ve işe giriş bildirgesi ve diğer belgelerin dosya içinde yer aldığını, davacının kurye olarak asgari ücretle çalıştığını, görevi Sağlık Merkezlerinden laboratuvara kan örneklerinin getirilmesi olduğunu,müvekkili şirketin kendi araçlarını kuryelere vermekte ve yakıtı, aracın bakımını da yine kendisinin sağladığını, bu bedellerin iş akdinden bağımsız olduğunu, araç sayısı yetersiz olduğu dönemlerde araç kiralandığını, her ilçenin laboratuvar günü ve rutunun farklı olduğunu, kan numunelerinin alınış günlerine göre örneklerin laboratuvara teslim edildiğini, İlçe Sağlık Merkezlerinde hasta sayısının da azlığı nedeniyle her zaman teste götürülecek kan numunesi bulunmadığını, davacının, o dönemde müvekkilinin kuryelerinden biri olduğunu, açtığı dava ile reel ücretinin net 4.200 TL olduğunu ve ... primlerinin de bu miktar üzerinden güncellenmesini talep ettiğini, gerek emsal ücret araştırması neticesinde ... Ticaret Odasından gelen kurye ücretlerinin 1300-1600 TL arası olabileceğine ilişkin yazı, gerek tanık ifadeleri, gerekse kurye ücretinin asgari ücret olabileceği kanaatini içeren muhasebeci bilirkişi raporu doğrultusundan davanın ... 3. İş Mahkemesince reddedildiğini, davacı tarafından söz konusu karar istinaf edilmiş ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi 2019/1589 E ve 2020/677 K sayılı kararı ile "Yeterli araştırma yapılması, ... verilerinden emsal ücretlerin araştırılması, davalı şirketle yapılmış olan kira sözleşmelerinin ve ilk tarihten itibaren yakıt bedellerinin ve kayıtlarının nasıl olduğuna ilişkin yeniden araştırma yapmak ve re'sen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek" üzere söz konusu kararı kaldırdığını, kaldırma kararı üzerine ... 3. İş Mahkemesi, yeni esasla dosyayı ele almış ve seçtiği bir kısım bordro tanıklarını dinlediğini, yeniden bilirkişiden rapor aldığını, alınan bilirkişi raporu şekli bir rapor olup gerçeklikle ilgisinin olmadığını, davacının bile talebini de aşan, nasıl hesaplandığı belli olmayan denetime elverişsiz, objektiflikten uzak bir hesaplama yapıldığını, yaptıkları itirazlar üzerine yeniden aynı bilirkişiden bu sefer sadece üst sınırı değiştirip benzer bir raporun Mahkemeye sunulduğunu, başka bir bilirkişiden objektif bir rapor alınması yönündeki taleblerinin Yerel Mahkemece değerlendirilmediğini, dosya içinde bu raporlara ilişkin itiraz ve beyanlarının olduğunu, ..

...'da bir kuryenin alacağı aylık ücretin asgari ücretin üstünde olmayacağını, taşımada kullanılan araçlar ya müvekkilinin araçları yada kiraladığı araçlar olduğunu, (Kira sözleşmeleri dosyada mevcut) yakıt giderlerinin karşılanması sözleşme gereği müvekkilinin sorumluluğunda ve aksaklıklar yaşanması üzere anlaşmalı benzin istasyonlarına ödemelerin müvekkili tarafından yapıldığını, (Ekstreler dosyada mevcut) O dönemde bazı kuryelerin yakıt ödemelerini aksatmaları üzerine müvekkilinin petrol istasyonuna doğrudan ödemeye geçtiğini, dosyaya sundukları tüm beyanlarının ve eklerinin yeniden Uyap çıktılarının dava dosyasına fiziken alınmasını talep ettiklerini, dosyaya sunulmuş olan 22.02.2019 tarihli bilirkişi raporu, 05.03.2021 tarihli bilirkişi raporu ve akabinde 01.12.2021 tarihli ek bilirkişi raporu olmak üzere birbirinden farklı üç bilirkişi raporu olduğunu. birbirleriyle çeliştiğini, ilk rapor ... yazısı, tanık beyanları ve dosya kapsamına uygun şekilde düzenlenmiş olup kurye olarak çalışan bir işçinin aldığı ücretin asgari ücret olacağı yönünde olduğunu, sonraki bilirkişi raporu hesap hataları ve maddi gerçeklikten uzak olarak yanlış düzenlenmiş bir rapor olduğunu, ardından düzeltilmesi için tekrar bilirkişiye gönderildiğinde de ortaya yine dosya içeriğiyle ve gerçekle ilgisi olmayan başka bir bilirkişi raporu sunulduğunu, dosyaya ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesi 2019/1589 E ve 2020/677 K sayılı "Yeterli araştırma yapılması, ... verilerinden emsal ücretlerin araştırılması, davalı şirketle yapılmış olan kira sözleşmelerinin ve ilk tarihten itibaren yakıt bedellerinin ve kayıtlarının nasıl olduğuna ilişkin yeniden araştırma yapmak ve re'sen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek" üzere verdiği kaldırma kararından sonra yeni bir delil girmediğini, buna rağmen yerel Mahkemenin hukuka aykırı şekilde davacının ücretinin net asgari ücretin 4,66 katı olduğu yönünde karar verdiğini, icra dosyasına yapılan kesinti meblağının dikkate alınmadığını, 211 TL'lik maaş haczi kesintisi dikkate alındığında davacının ücretinin asgari ücret olduğunun açıkça görüleceğini, beyanla kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı ... Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı ... Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin ... primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. ..., İş Hukuku, 2. Bası, ... Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.