muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13934, Karar No: 2022/16978, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13934 E.  ,  2022/16978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında açılan davada, ... 11. Asliye Hukuk ile Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ayıplı araç satışından kaynaklanan ayıp oranında bedelden indirim ve onarım bedeli istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın davalının ikametgahı olan Bodrum İline bağlı olduğu Bodrum Asliye Hukuk Mahkemeleri tarafından görülmesi gerektiği ve hem HMK 10 hem de 16 madde hükümlerinin Bodrum Mahkemelerinin yer bakımından yetkili olduğunu teyit ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının MERNİS yerleşim adres bilgisinin “Küçükçekmece/...” olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığı gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun’un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nin 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davanın, ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davacının yerleşim yeri ve MERNİS adresinin “ Küçükçekmece/...” olduğu, davacının yetkisiz mahkemede dava açtığı, davalının ise “Bodrum/Muğla” olup ve davalı tarafça süresinde, usulüne uygun şekilde yetki itirazında bulunulduğundan, uyuşmazlığın Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda, davanın, ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davacının yerleşim yeri ve MERNİS adresinin “ Küçükçekmece/...” olduğu, davacının yetkisiz mahkemede dava açtığı, davalının ise “Bodrum/Muğla” olup ve davalı tarafça süresinde, usulüne uygun şekilde yetki itirazında bulunulduğundan, uyuşmazlığın Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bodrum 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13451, Karar No: 2019/2794, Tarih: 18.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13451 E.  ,  2019/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09.11.2015 tarihli dilekçe ile; müvekkilinin maliki olduğu ... ilçesi, ... 21, 25, 48, 336, 522 ve 523 parsel sayılı taşınmazların bazılarının kısmen, bazılarının da tamamen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin kararları ile bedelsiz olarak hükmen tapularının iptaline karar verildiğini, kararların kesinleştiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle müvekkilinin zararının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutup 8.000.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Hazineden tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmış, 17.05.2016 tarihli harçlandırılmış dilekçesi ile talebini 29.976,00.-TL artırarak toplam 37.976,00.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 28.482,00.-TL maddi tazminatın dava tarihi olan 09/11/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki belgelerden, ... ilçesi, ..., 21 parselin 1.300 m2'sinin, 25 parselin 1.500 m2'sinin, 48 parselin 1.500 m2'sinin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/783 E. - 2008/123 K. sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapusunun iptaline karar verildiği, hükmün 02.01.2009 tarihinde kesinleştiği; 336 parselin ve 523 parselin tamamının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/927 E. - 2006/210 K. sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapusunun iptaline karar verildiği, hükmün 13.09.2006 tarihinde kesinleştiği; 522 parselin tamamının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/176 E. - 2006/266 K. sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapusunun iptaline karar verildiği, hükmün 11.10.2006 tarihinde kesinleştiği ve eldeki davanın 09.11.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından, aynî hakkın saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından, aynî hakkın saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

Anılan madde uyarınca Devletin sorumluluğunun kapsamı, tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak birbirini izleyen işlemler olup tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlardaoluşan hataları da kapsamaktadır. Bir başka deyişle, kadastro işlemleri, tapu kütüğünün oluşumuna dayanak oluşturduğundan, bu işlemler nedeniyle tapu kütüğünde oluşacak yanlışlıklar nedeniyle doğacak zararlar da TMK'nın 1007. maddesi kapsamındadır.

Devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluk niteliğinde olup, tapu siciline bağlı çıkarların ve mal varlığına ilişkin (aynî) hakların, yanlış tescil sonucu sicile güven ilkesi yönünden değişmesi ya da yitirilmesi, bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü sicillerin doğru tutulmasını üstlenen Devlet, sicillerdeki yanlış kayıtlardan doğan zararları ödemeyi de üstlenmektedir. Dayanaksız ya da hukukî duruma uymayan kayıtlar düzenlemek, taşınmazın niteliğinde yanlışlıklar yapmak da aynı kapsamda düşünülmüştür.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı).

Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. 4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil istekli davalarının kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle taşınmazın değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise, net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; kıyılar özel mülkiyete konu olamayacak ise de, genel arazi kadastrosu sırasında taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır.

Ancak, mahkemece raporu hükme esas alınan bilirkişi heyeti, bir ziraat bilirkişi ve bir gayrımenkul değerlendirme uzmanı avukat bilirkişiden oluşmakta olup, bilirkişi heyetinin oluşumu Bilirkişilik Kanununda açıklanan yönteme aykırıdır. Gerçek zararın, tapu iptal kararlarının kesinleşme günündeki net gelir metoduna göre hesaplanması zorunlu iken, mahkemece dava tarihi resmî rakamları esas alınarak yapılan değerlendirmeye göre hüküm kurulması doğru değildir.

Tüm bunların dışında; bilirkişilerce belirlenen değer üzerinden re'sen hakkaniyet indirimi yapılmış olması da doğru değildir.

Tüm bunların dışında; bilirkişilerce belirlenen değer üzerinden re'sen hakkaniyet indirimi yapılmış olması da doğru değildir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra 09.11.2015 tarihinde açılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür. HMK’nın “ön incelemenin kapsamı” başlıklı 137. maddesinde “Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verileceği, gerektiği takdirde bu konuda karar verilmeden önce, tarafların ön inceleme duruşmasında dinlenebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyebileceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Ön inceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler

yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (m.137/2).

Temyize konu davada, ön inceleme duruşması yapılmadan dosya üzerinden verilen ara kararla keşif günü verilmiş ve keşif yapılmış, kanunun aradığı anlamda ön inceleme yapılmamış, sonrasında tahkikat ve sözlü yargılama için duruşma günü verilmeden yapılan üç celsede hüküm açıklanmıştır. Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 137 ve devamı maddeleri gereğince belirlenen ön inceleme duruşma gününde usulüne uygun şekilde ön inceleme işlemlerinin yapılıp tamamlanması ve ön incelemenin tamamlandığının taraflara bildirilmesi suretiyle tahkikat aşamasına geçilmesi gerekirken, aynı kanunda öngörüldüğü şekilde ve usulüne uygun olarak ön inceleme aşaması gerçekleştirilip tamamlanmadan tahkikata geçilmesi ve yine sözlü yargılama için gün tayin edilip taraflara tebliğ edilerek ve sözlü yargılamada taraflara son sözleri sorularak hükmün açıklanması gerekirken, açıklanan sıra izlenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

O halde, HMK'daki yargılama sırasına uyularak yargılama yapılıp mahkemece, çekişmeli taşınmazlar arazi niteliğinde olduğundan sulu-kuru olup olmadıkları, yerleşim alanlarına uzaklıkları, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumları gözetilerek 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6754 sayılı Bilirkişilik Kanununun 39. maddesiyle değişik 15. maddesinde belirtilen yönteme göre oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmek suretiyle, elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak net gelir yöntemiyle değerlendirme tarihlerindeki (tapu iptali ve tescil davasının kesinleştiği tarihlerdeki) gerçek değerlerinin hesaplattırılması, bu şekilde tapuları iptal edilen tapu sahibinin gerçek zararının saptanması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz bilirkişi kurul raporuna dayalı verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9786, Karar No: 2013/12538, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9786 E.  ,  2013/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, dolma biber, kuru soğan, taze fasulye ve pırasanın değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait olmak üzere sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27034, Karar No: 2015/3144, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27034 E.  ,  2015/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/1465-2014/494

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 15.09.2014 gün ve 2014/13386 Esas - 2014/21015 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 52,40-TL. harcın ve H.U.M.K.nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1002, Karar No: 2018/14077, Tarih: 16.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1002 E.  ,  2018/14077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez" hükmü gözetilmeden "... ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" kararı verilmesi hususunda ilgili mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilmiştir.

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 50/1-f maddesine göre hükmedilen seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması hususu infazda gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; 28.01.2012 tarihli tutanak içeriği, tanık ... ve katılan beyanlarına göre, tanık ...'nin, oğlunu odasında bir torba dolusu cep telefonu ile görmesi üzerine, polis merkezini arayarak ihbarda bulunduğu ve çalınan 45 adet cep telefonundan 32 adedini görevlilere teslim etmek suretiyle, henüz kolluğa da müracaatı bulunmayan katılana bir kısmının iadesinin sağladığının anlaşılması karşısında; katılandan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmayan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğuna uyulmaması,

3- Suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. Maddesi dikkate alındığında aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8896, Karar No: 2023/8657, Tarih: 25.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8896 E.  ,  2023/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 03.08.1998-31.10.2004 tarihleri arasındaki çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışma olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın süresi içinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili; hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının 4131 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince mülga Köy Hizmetleri ... İl Müdürlüğüne açıktan atamasının yapıldığını, başvuru üzerine davacıdan sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapılarak çalıştırılmak üzere 03.08.1998 tarihinde işe başlatıldığını, davacının 10.09.2004 tarihli talebi üzerine ikinci emeklilik hakkından yararlanıp yaşlılık aylığı alması için 15.11.2004 – 14.12.2004 dönem ücretinden başlanmak üzere gerekli sigorta primleri kesilerek Kuruma işe giriş bildirgesi gönderildiğini, 15.02.2002 tarihinden itibaren Gazi ve malul olarak 24 no.lu belge türüyle tüm sigorta kollarına tabi olarak hizmet bildiriminde bulunulmaya başlandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacı 3713 sayılı Kanun kapsamında görev malullüğü aylığı almaktayken davalı İdarede işe başladığı tarihte 506 sayılı Kanun'un 3/II-C maddesi kapsamında yazılı olarak uzun vadeli sigorta kollarından yararlanma talebinde bulunmamış ise de davacının işe giriş tarihinden itibaren prime esas kazançlarından tüm sigorta kollarına tabi olacak şekilde prim kesintisi yapıldığı, söz konusu kesintilere yönelik itirazda bulunmamasının zımni irade beyanı yerine geçeceği belirtilerek davanın kabulüne, davacının davalı idare nezdinde 03.08.1998 - 31.10.2004 tarihleri arasında hizmet akdiyle tüm sigorta kollarına tabi olarak sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri