muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8005, Karar No: 2017/14253, Tarih: 16.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/8005 E.  ,  2017/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Borçlu ... İk. Hav. Is. Soğ. Tes. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre, adı geçen borçlu şirketin yerinde olmayan temyiz itirazlarının (REDDİNE),

2- Borçlu ...'nin temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, borçluların icra mahkemesine başvurularında, yetki itirazı ile birlikte ödeme emri tebliğlerinin usulsüz olduğunu, dayanak belgenin boş olarak verildiğini, bononun tanzim yerinin olmadığını ileri sürerek, şikayetlerinin ve yetkiye itirazlarının kabulünü talep ettikleri, mahkemece, borçlu ...'nin usulsüz tebligat şikayetinin kabulüne, yetkiye ve borca yönelik itirazlarının reddine karar verildiği görülmüştür.

İcra ve İflas Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HMK'nun 6. maddesi; "Genel yetkili mahkeme, dava açıldığı tarihte davalı gerçek ve tüzel kişinin yerleşim yeri mahkemesidir. Yerleşim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirlenir", aynı kanunun 7. maddesi ise; "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir" hükümlerini içermektedir.

İİK'nun 50/1. maddesine göre; para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takibe esas olan akdin yapıldığı yer icra dairesi de takibe yetkilidir.

Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6. md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak düzenlenme yeri kabul edilir) (HMK. 10. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi son cümlesi uyarınca bononun düzenlendiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6. md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak düzenlenme yeri kabul edilir) (HMK. 10. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi son cümlesi uyarınca bononun düzenlendiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar, sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Anılan hükümler çerçevesinde, birden fazla borçlu varsa bunlardan birinin ikametgahında takip başlatılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm, borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda, somut olayda; keşideci şirket ve alacaklı lehtar arasında İstanbul İcra Daireleri'nin yetkili olduğuna dair yetki sözleşmesi yapılmış ise de, avalist borçlu ... gerçek kişi olup mahkemece alınan ticaret odası belgelerinde ismi geçen ...'nin, şikayetçi borçlu ... olmadığı, farklı T.C. kimlik numarasının yazılı olduğu görülmektedir. Borçlu ...'nin tacir olduğuna ilişkin dosya içerisinde bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, alacaklı tarafından sunulan ticaret sicil gazetesinden, şirket ortağı olduğunun gözüktüğü, ancak sermaye şirketine ortak ya da yönetici olmak, tek başına o kişinin tacir olduğu anlamına gelmeyeceğinden ve dosyada tacir olduğuna ilişkin başkaca belge de bulunmadığından, HMK.'nun 17. maddesi uyarınca yapılan yetki sözleşmesi avalist borçlu ...'yi bağlamaz.

Öte yandan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “yetki itirazının ileri sürülmesi”ni düzenleyen 19. maddesinin 2. fıkrasında; “....Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz” hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, borçlunun geçerli bir yetki itirazında bulunabilmesi için, icra dairesinin yetkisiz olduğunu ileri sürmesinden başka, yetkili icra dairesini de bildirmesi gerekir.

Somut olayda; borçlunun, takibin yapıldığı icra dairesinin yetkisiz olduğunu, yetkili icra dairesinin ise, mernis adresi olan Kadıköy İcra Dairesi olduğunu iddia ettiği ve borçlunun ödeme emri tebliğ edilen adresinin de .../... olduğu görülmektedir. Buna göre icra takibinin de ... ... İcra Dairelerinde yapılması gerekmektedir. Bir başka anlatımla, takipte borçlu yönünden ... İcra Daireleri yetkisiz olup, yetkili icra daireleri ... ... İcra Daireleridir.

Somut olayda; borçlunun, takibin yapıldığı icra dairesinin yetkisiz olduğunu, yetkili icra dairesinin ise, mernis adresi olan Kadıköy İcra Dairesi olduğunu iddia ettiği ve borçlunun ödeme emri tebliğ edilen adresinin de .../... olduğu görülmektedir. Buna göre icra takibinin de ... ... İcra Dairelerinde yapılması gerekmektedir. Bir başka anlatımla, takipte borçlu yönünden ... İcra Daireleri yetkisiz olup, yetkili icra daireleri ... ... İcra Daireleridir.

O halde, mahkemece, yetki itirazının kabulü ile ... İcra Dairelerinin yetkisizliğine ve İstanbul Anadolu İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yetki itirazının reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu ...'nin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22105, Karar No: 2015/12616, Tarih: 07.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22105 E.  ,  2015/12616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gündüz saatlerinde ...'a ait elektrik direkleri arasındaki kablonun kopuk vaziyette yolun ortasında bulunduğu esnada katılanın, bu kabloya dokunması neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ve takdire ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14304, Karar No: 2010/170, Tarih: 19.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14304 E.  ,  2010/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.10.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı idare, 9 ada 45 parsel numaralı taşınmazda bulunan drenaj kanalının 255 m2'lik kısmına, elatan davalının müdahalesinin önlenerek, drenaj kanalının eski hale getirilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, düzenlenen bilirkişi raporu ile davalının 573 m2'lik kısma tecavüzü saptandığından bu alana yönelik müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi yerinde ise de istem bulunduğu halde eski hale getirme konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmüştür.

HUMK'nun 388.maddesinin son fıkrası uyarınca hakim, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar etmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan yasal düzenlemeye aykırı olarak eski hale getirme istemi konusunda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadığından karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44379, Karar No: 2017/13451, Tarih: 21.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/44379 E.  ,  2017/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

25.01.2012 tarihli yakalama ve muhafaza altına tutanağında, hırsızlık olayı ile ilgili takibat yapıldığı sırada suça sürüklenen çocuğun montunun altında bir şey saklayarak yürüdüğünün görülmesi üzerine takibe alındığı, suça sürüklenen çocuğun araçların içerisine baktığının da görülmesi üzerine kontrol amaçlı yanına yaklaşıldığında montunun altındaki otomobil teybini yere atıp kaçtığı, polis memurlarınca kovalanan suça sürüklenen çocuğun yakalanacağı sırada, katılan polis memurunu itekleyerek yere düşürdüğünün belirtilmesiyle birlikte katılanın aşamalardaki beyanlarının ve katılan hakkında düzenlenmiş olan 25.01.2015 tarihli adli muayene raporunun yakalama tutanağı ile uyumlu olması ayrıca tanık polis memuru Hayati Uludağ’ın beyanında, suça sürüklenen çocuğu kovaladıkları sırada her sokağın başına ayrı ayrı girdiklerini bu nedenle suça sürüklenen çocuğun katılanı itmesini görmediğini belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu gözetilmeden hatalı değerlendirme ile suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27496, Karar No: 2012/1104, Tarih: 18.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27496 E.  ,  2012/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın gece 01.00 da ikamet ettiği İrim sokak 21 numaralı apartmanın önüne 06 RYR .... plaka sayılı Murat marka 1994 model aracının çalınmasından sonra kolluğa müracaat ettiği, aynı gün kolluk tarafından bulunan araç için düzenlenen 16.10.2003 tarihli görgü tespit tutanağında, İrem sokak 17 nolu apartmanın önünde düz kontak yapılmış ve kapılarının açık durumda bulunduğu ,16.10.2003 günlü olay yeri inceleme raporunda da “park halindeki aracın sol ön kapı kilit göbeği aletle zorlanmak suretiyle kapısının açılarak çalındığının” belirlenmesi şeklinde gelişen olayda sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi,

2-5237 sayılı Yasa uyarınca değerlendirme yapılırken mağdurun aracını gece 16.10.2003 tarihinde saat 01.00’te park ettiği, aynı gün mağdur tarafından 09.00 sıralarında çalındığının fark edildiği, aracın aynı gün 14.00 sıralarında çalındığı sokak üzerinde terkedilmiş vaziyette bulunduğu, suç tarihinde güneşin 07.18’de doğduğunun anlaşılması karşısında, suçun geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilip tartışılmadan lehe yasanın saptanmasında 5237 sayılı yasanın 143. maddesi ile değerlendirme yapılması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 62, 522. (pek aşırı) maddeleriyle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, (eylemin gece işlendiğinin saptanması halinde TCK’nın 143), 35, 53/1-2-3; 151/1. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı CMUK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma koşulları da değerlendirilerek, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

4- Uygulamaya göre;

Lehe olan yasanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Yasaya göre değerlendirme yapılırken uygulama maddesinin TCK.nun 142/1-b yerine 142/1-b-e olarak uygulanması,

4- Uygulamaya göre;

Lehe olan yasanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Yasaya göre değerlendirme yapılırken uygulama maddesinin TCK.nun 142/1-b yerine 142/1-b-e olarak uygulanması,

5- Sanığın adli sicil kaydındaki sabıkasının silinme koşulları araştırılarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CUMK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13977, Karar No: 2015/26366, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13977 E.  ,  2015/26366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile prim alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde satış ve pazarlama müdürü olarak çalışırken ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, prim, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını, ardından iş aktinin sona erdiğini, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesailerinin ödenmediği, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı bu nedenle yapılan feshin haklı olduğu davacının kıdem tazminatı ile prim alacağı dışındaki istemlerinde haklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan alacaklardan takdiri indirim yapılması yerinde ise de, Mahkemece, hakkın özünü etkiler şekilde %50 oranında fazla takdiri indirim yapılması hatalıdır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde haftada 6 gün süreyle sabah 09.00 dan akşam 20.00' a kadar çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti istemiş, davalı ise iddianın doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı iddiasının tanık beyanlarıyla kısmen kanıtlandığı gerekçesi ile davacının haftada 6 gün sabah 09.00 dan akşam 19.00' a kadar yarım saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilip alacak hesabı yapılmış ise de yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 10 saatlik çalışmada 1 saat ara dinlenme süresi kabul edilmesi gerekirken yarım saatlik ara dinlenme kabul edilmesi isabetsizdir.

4- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5970, Karar No: 2017/1573, Tarih: 21.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/5970 E.  ,  2017/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu ve ekspertiz raporları içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5824, Karar No: 2014/7164, Tarih: 04.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5824 E.  ,  2014/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içinde mevcut 20.7.2009 tarihli tutanağa göre, olay günü öğlen saatlerinde, pazar içinde motorsikletli iki şahsın hırsızlık malı taşıdığı yolunda ihbar gelmesi üzerine, çevrede yapılan araştırmada eşgal bilgilerine uyan sanık ile temyize gelmeyen diğer sanık ...'in yakalandıkları, yapılan üst aramasında sanığın üzerinden gazeteye sarılı vaziyette içinde müştekiden çalınan 4 adet altın yüzüğün de bulunduğu çok sayıda ziynet eşyasının ele geçirildiği, sanığın, ele geçirilen bu ziynet eşyalarını temyize gelmeyen diğer sanık ...'nin satmak amacıyla kendisine verdiğini ayrıca boş arazide otların altına gizlenmiş vaziyette bir adette laptopun bulunduğu söyleyerek yer göstermede bulunduğu, tarif edilen yerde bulunan laptop ile üst aramasında ele geçirilen 4 adet altın yüzüğün hazırlık aşamasında müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin yapılan kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesi kapsamında sanık hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,