muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5184, Karar No: 2025/5251, Tarih: 08.04.2025

bir şekilde dönüş yaptığı esnada, aracının sağ yan arka tekerlek üst kısmı ile Samsun

istikametinden Kırıkkale istikametine seyir halinde olan ... çekici ... plaka

sayılı tanker, çekicinin ön kısmına çarparak çift taraflı yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik

kazası meydana geldiği, ... plakalı araç sürücüsünün davacı ... olduğu, kaza neticesinde sürekli iş göremezliğe uğradığı, SGK tarafından olayın iş kazası olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

8.Davaya konu olayla ilgili Ceza Dava dosyasında 11.12.2013 tarihli Trafik Bilirkişi raporu ve 18.06.2014 ile 28.01.2015 tarihli Adli Tıp Kurumundan alınan raporlarına göre: "A-)Sürücü ... , sevk ve idaresindeki kamyon yeri dışındaki karayolunda seyir halinde iken geldiği olay yerinde, bulunduğu emniyet şeridi içerisinden orta refüj aralığını kullanarak tekrar Samsun istikametine dönüş yapmak istediğinde yola gereken dikkatini vermemiş, yol üzerindeki araç trafiğini etkin biçimde kontrol etmeyip yaklaşan vasıtaya rağmen hatalı ve tehlikeli şekilde manevra yaparak sola doğrultu değiştirmiş olup seyir yolunu kapattığı araçla çarpıştıkları olaya sebebiyet verdiğinden oluş şartlarındaki olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara riayetsizliği ile Asli kusurludur. B-)Sürücü ..., sevk ve idaresindeki tehlikeli madde taşıdığı çekici ile yerleşim yeri dışında seyir halinde iken olay yerine geldiğinde, hızını aracının teknik özelliği ile yük ve yol durumuna göre ayarlamadan seyri nedeniyle, ön ilerisinde sola dönüş için hatalı şekilde manevra yapan araca fren tedbirinde etkisiz kalarak çarpmasıyla meydana gelen oluş şartlarındaki olayda kurallara riayetsizliği ile Tali kusurludur.” olduğu tespit edilmiştir.

9.Aynı olayla ilgili davacının, davalı sıfatıyla ... ... ve Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısı şirkete karşı Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde açtığı davada alınan rapora göre davalı ... ...'na %75 ve davacıya %25 kusur verildiği anlaşılmıştır. İşbu temyize konu dava dosyasında alınan 03.02.2020 ve 13.11.2022 tarihli kusur raporlarında ise dava dışı 3. kişi ... 'na %75, davacı sigortalı ...'a %25 kusurlu olduğu, davalı işveren şirkete “Kazanın ...'ın kullandığı aracın teknik bir arızasından dolayı meydana geldiğine dair bir bilgi, belge ve ifadenin dosya muhteviyatında yer almaması, kamyon sevk ve idaresi için yeterli sürücü belgesi ve mesleki yeterliliği olan kişileri şoför olarak görevlendirmesi, dosya içerisinde fazla sürelerle çalışma yapıldığına dair bir kaydın bulunmaması nedenleriyle kazazede sürücü ...'ın işvereni davalı ... Şans Oyunları Yatırımları Anonim Şirketine meydana gelen kazada atfı kabil kusur bulunmadığı” gerekçesi ile kusur verilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı sonrası 26.04.2023 tarihli alınan bilirkişi raporuna göre "..dava dışı ... plakalı kamyon şoförü ... 'nun, meydana gelen kazada 2918 sayılı Karayolları trafik Kanunu'nun m.53/b fıkrası1.,2.,3.,4.,5.,ve 6. Bentleri, m.67/a,b ve c fıkraları ile m84/F fıkrasında yer alan trafik kurallarını ihlal etmesi nedeniyle %75 (yüzde yetmiş beş) oranında kusurlu olacağı, davacı, iş yeri çalışanı kazalı şoför ...'ın, raporun IV-B bölümünde arz ve izah olunan nedenlerle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m.50, m.52/b fıkrası ve Trafik 14 Yönetmeliğin m.100 de yer alan trafik kurallarına aykırı tutum ve davranışları, yine 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu m.19 da yer alan kuralları ihlali nedeniyle meydana gelen olayda %15 (yüzdeonbeş) oranında kusurlu olacağı, davalı işveren, Milangaz LPG Dağıtım Ticaret ve A.Ş.'nin, raporun IV-C) bölümünde belirtilen 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunda ve Taşıma Kanununda yer alan hükümlerdeki sorumluluklarını yerine getirmemesi, mevzuata aykırı tutum ve davranışlarının meydana gelen olayda %10 (yüzde on) oranında kusurlu olacağı tespit edilmiş ise de diğer dava dosyaları ve işbu dosya kapsamında alınan raporlara göre trafik-iş kazasının iş bu dava kapsamında üçüncü kişi konumunda olan ... ’nun ağır kusurlu eylemi neticesinde gerçekleştiği, davacının kullandığı araca uygun geçerli bir ehliyeti olduğu, işverenin davacıya araç kullanması konusunda ve iş sağlığı ve güvenliği konusunda eğitimi vermesinin, giderek risk değerlendirmesi yaptırmasının iş kazasının gerçekleşmesini engellemek noktasında etkisinin bulunmadığı, araçta teknik kusur bulunmadığı açık olup olayda davacı ve dava harici ... ’nun kusurları nedeniyle, iş kazasını davalı işverene bağlayan illiyet bağının kesildiği değerlendirilerek davalı yönünden davanın reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

10.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

11.O halde, davalı vekilinin bu duruma yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle davalı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesin kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8447, Karar No: 2011/6915, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8447 E.  ,  2011/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Davalı ...'ın velisi ...'a mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. Maddesine göre yapılan tebliği usulüne uygun bulunmamaktadır. Adı geçen davalı ...'ın ikamet adresi araştırılarak tespit edilecek adresine Tebligat Kanununa uygun olarak kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2309, Karar No: 2013/3793, Tarih: 06.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2309 E.  ,  2013/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, taraflarının 2004 yılında boşandıklarını, boşanma sonucunda davalıya 200 TL yoksulluk nafakasına hükmolunduğunu ilamın 2005 yılında kesinleştiğini; sonradan ise davalının çalışmaya başladığını, yoksulluktan kurtulduğu ileri sürülerek, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına, olmadığı takdirde aylık 100 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalının asgari ücretle çalışmaya başladığını, asgari ücretin yoksulluktan kurtarmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 176/4.maddesine göre, "tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

Somut olayda; asgari ücret seviyesinde gelirin bulunması yoksulluğu kaldırmaz ise de; davacının sosyal ve ekonomik durumu araştırılması yapılmamış, gelir ve malvarlığı tesbit edilmemiş, tarafların gelirleri birbirleriyle karşılaştırılmamış, çoğun içerisinde azı da vardır ilkesi gereğince kaldırma indirmeyi de kapsadığından nafakanın indirim şartlarının bulunup bulunmadığı tesbit edilip tartışılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının sosyal ve ekonomik araştırması yapılarak tüm gelir ve mal varlığı tesbit edilerek tesbit edilen gelirin davalı geliri ile karşılaştırılarak, nafakanın indirim sartlarının bulunup bulunmadığı tam olarak tesbit edilip hakkaniyet durumu da nazara alınarak gerekirse nafakanın tamamının kaldırılmayıp bir miktar indirilmesine karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16480, Karar No: 2016/18235, Tarih: 28.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/16480 E.  ,  2016/18235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, .... (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/12/2015 tarihli ve 2015/5373 soruşturma, 2015/3199 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itiraz üzerine, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin .... (Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/69 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19/09/2016 gün ve 2016/327464 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda müştekinin bir dönem arkadaşlık yaptığı şüpheliden ayrılması üzerine, şüphelinin devamlı müştekiyi aradığı, müştekinin evinin önünde gezerek müştekiye ve ailesine yönelik tehditkar davranışlarda bulunduğu, facebook paylaşım sitesi üzerinden şüphelinin müşteki ile cinsel birlikteliği olduğunu beyan ederek müşteki ve ailesinin şahsına yönelik hakaret ettiğinden bahisle müştekinin şikayetçi olması üzerine, müştekinin şikayet dilekçesinde belirttiği hususlarla ilgili daha önce soruşturma yapılıp yapılmadığının tespiti için müşteki ile şüphelinin taraf oldukları soruşturma ve kovuşturma dosyalarının celp edilerek incelenmesi, müştekinin iddiaları ile ilgili varsa tanık beyanlarının alınarak soruşturmanın genişletilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki Tuğba Çakmak’ın şikayet dilekçesinde ve Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadelerinde, şüphelinin kendisini ısrarla aradığı, evli bir erkekle ilişkisi olduğunu beyan ettiği, evin önüne gelip arabasından müzik çaldığı, rahatsızlık verdiği, yolda müştekiyi gördüğünde peşinden yürüyüp huzursuz ettiğini iddia ettiği, neticeten soruşturma sonucu mükerrer kayıt ve soyut iddia gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

.... (Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/69 değişik iş sayılı kararında, bahse konu itirazın kabulü veya reddi şeklinde itiraz değerlendirmesi yapılması gerektiği halde, itiraz konusunda karar verilmesine yer olmadığı şeklinde, hukuka aykırılığı gidermeyecek bir hüküm kurulduğu ve bu hükmün kanun yararına bozmaya konu edilmesi nedeniyle incelenmesi gerekmektedir.

Ancak, mükerrer kayıt olduğu belirtilen .... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/3112 numaralı soruşturma dosyası kapsamında düzenlenen iddianamede, müştekinin isminin yer almadığı, ayrıca, müştekinin akrabaları ile şüpheli arasında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından olay anlatımında bahsedildiği, müştekinin şikayetinde bahsi geçen bir dönem arkadaşlık yaptığı şüpheliden ayrılması üzerine, şüphelinin devamlı müştekiyi aradığı, müştekinin evinin önünde gezerek müştekiye ve ailesine yönelik tehditkar davranışlarda bulunduğu, facebook paylaşım sitesi üzerinden şüphelinin müşteki ile cinsel birlikteliği olduğunu beyan ederek müşteki ve ailesinin şahsına yönelik hakaret ettiği şeklinde hususlar açısından herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, müştekinin şikayet dilekçesinde belirttiği hususlarla ilgili daha önce soruşturma yapılıp yapılmadığının tespiti için müşteki ile şüphelinin taraf oldukları soruşturma ve kovuşturma dosyalarının celp edilerek incelenmesi, müştekinin iddiaları ile ilgili varsa tanık beyanlarının alınarak soruşturmanın genişletilmesi gerektiği, bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, gereğinin takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- .... (Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/69 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- .... (Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/69 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, 28.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/413, Karar No: 2014/13815, Tarih: 09.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/413 E.  ,  2014/13815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere ... Elektirik Dağıtım A.Ş.'nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 01.11.2011 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 09.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.