muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/476, Karar No: 2017/2305, Tarih: 11.04.2017

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, adli sicil kaydında ilamların bulunduğu ve tekerrür koşullarının oluştuğundan bahisle hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesine, ayrıca "Sanığa verilen ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında 3 aydan fazla mahkumiyet hükümleri bulunması, bu nedenle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşturmaması nedeniyle" şeklindeki dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 50, 51 ve CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nce 02/06/2016 tarihinde 2015/762 esas ve 2016/526 karar sayı ile verilen mahkûmiyet kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5124, Karar No: 2017/6662, Tarih: 22.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5124 E.  ,  2017/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik ... 'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir

Davacı, maliki olduğu 30 parsel sayılı taşınmazın 630 m2'lik bölümünü davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullandığını ileri sürerek, 01.01.2003-20.04.2010 tarihleri arasındaki dönem için 25.330,00 TL ecrimsilin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, işgal tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında zamanaşımı itirazında bulunmuş ayrıca taşınmazda kiracı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu 2.957,37 m2 yüzölçümlü 30 parsel sayılı taşınmazın arsa cinsi ile ...Vakfı adına kayıtlı olduğu, taşınmazda 630 m2 lik alan üzerinde bulunan gecekonduyu davalının 3. kişilerden devralarak kullandığı sabittir.

Davacı 01.01.2003-20.04.2010 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil talep etmiştir. Davalı 12.02.2012 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile birlikte 5 yıllık dönem için ecrimisil istenebileceğini savunmuştur. 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ecrimisil 5 yıllık süre için istenebilir. Ancak, daha fazla dönem için istenmiş, davalı taraf zamanaşımı def’in de bulunmamışsa, daha fazla dönem için de ecrimisile hükmedilebilir.

Somut olayda davacı 7 yıl 4 aylık bir dönem için ecrimisil istemiş,davalı da 12.02.2012 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile birlikte 5 yıllık dönem için ecrimisil istenebileceğini belirtmiştir.

Davalı keşif sonrası düzenlenen rapor tebliğ edildikten sonra zamanaşımı itirazında bulunmuş ise de, davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediği, davadan da bilirkişi raporunun tebliği ile haberdar olduğu gözetildiğinde, davalının zamanaşımı itirazının süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Davalı keşif sonrası düzenlenen rapor tebliğ edildikten sonra zamanaşımı itirazında bulunmuş ise de, davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediği, davadan da bilirkişi raporunun tebliği ile haberdar olduğu gözetildiğinde, davalının zamanaşımı itirazının süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Bilindiği, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı) 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda, çekişmeli taşınmaz tapuda arsa cinsi ile kayıtlı olup, arsanın getireceği ecrimisilin belirlenmesi gerekirken, mahkemece davalı tarafından devir alınan ev ve depo üzerinden ecrimisil hesaplaması yapılmıştır.

Hal böyle olunca davalının zamanaşımı itirazı da gözetilerek, davalının kullandığı bölümün (ev ve deponun zemini için) arsa olarak getirebileceği ecrimisil, yukarıdaki ilkeler uyarınca belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33658, Karar No: 2014/27708, Tarih: 24.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33658 E.  ,  2014/27708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ,işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde kalan saat 21.30'da işlediğinin anlaşılmasına karşın TCK'nın 116/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/2. maddesi ile uygulama yapılması ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılmasına göre, anılan Yasa'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle, eksik ceza belirlenmesi, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14860, Karar No: 2010/5440, Tarih: 21.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14860 E.  ,  2010/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Çiğdem Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı şebeke hissesi bedeli ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni Alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.842TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon Şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan Sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe ... vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.Davacı temyize cevap dilekçesinde,davalı kurumun başka bir dosyaya ibraz ettiği 18.12.2007 tarihli cevabi yazıda pissu hattının yenilenmesinin sonraki yıllardaki yatırım programlarına alındığını bildirdiğini,davalının dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde yeni su ve kanal şebekesini yapmadığını iddia etmiş,davalı ise,ada dışı imalatların kendileri tarafından yapıldığını savunmuştur.Hal böyle olunca bu konuda tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11423, Karar No: 2023/2929, Tarih: 10.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11423 E.  ,  2023/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli 2014/398 Esas ve 2015/622 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli 2014/398 Esas ve 2015/622 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.07.2019 tarihli 2019/7878 Esas 2019/14886 Karar sayılı kararı ile ''sanıklar hakkında iştirak halinde basit kasten yaralama suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli 2019/417 Esas ve 2019/758 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşürülmesine, karar verilmiştir.

3. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli 2019/417 Esas ve 2019/758 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşürülmesine, karar verilmiştir.

4. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli 2019/417 Esas ve 2019/758 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli 2020/19900 Esas 2020/10708 Karar sayılı kararı ile ''sanıkların mağdura yönelik eylemlerinin iştirak halinde silahla kasten yaralama (TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri) suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmesi, '' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli 2020/429 Esas 2021/566 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında mağdur karşı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 3.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

b)Sanık ... hakkında mağdur karşı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kasten yaralama fiilini silahla işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin bulunmadığına, eylemin basit yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın olayın olduğu mağdur ...'un işlettiği restorana gittikleri, burada alkol almaya başladıkları, ilerleyen saatlerde mağdurun iş yerini kapatacağından dolayı sanıklara hesabı götürdüğü, bunun üzerine sinirlenen sanıkların hesabı ödemeyeceklerini söylemeleri üzerine alkolün de etkisiyle kavga çıktığı, sanıklardan birinin sopayla ...'a vurduğu ve sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde mağduru darp ettikleri, mağdurun anlatımları ile akabinde mağdurun da iş yerinde bulunan elektroşok cihazıyla karşılık vererek sanıklar ... ve ...'ı yaraladığı, anlaşılmıştır.

2.Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli 2020/19900 Esas 2020/10708 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli 2020/19900 Esas 2020/10708 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ... müdafiinin; kasten yaralama fiilini silahla işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin bulunmadığına, eylemin basit yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yönelen temyiz sebebi yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdur ...'un aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanıklardan birinin sopa ile sırtına vurduğunu, kendisini hep birlikte dar ettiklerini belirtir anlatımları, mağdur anlatımların ile uyumlu genel adlî muayene raporu içeriği, yine olayda kullanılan sopanın ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun silahtan sayılan sopa işlendiğinin sabit olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli 2020/19900 Esas 2020/10708 Karar sayılı kararında detayıyla belirtildiği üzere eylemin silahla kasten yaralama (TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri) suçunu oluşturduğu sabit olduğundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile

yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli 2020/429 Esas 2021/566 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.