muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33833, Karar No: 2015/18704, Tarih: 28.05.2015

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi ile hafta tatili ücretinin doğru hesaplanıp hesaplanmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda mahkemece, davacının, ayda iki pazar günü ve haftanın 6 günü 08:00-20:00 saatleri arasında günde 12 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle, günde 11 saat çalıştığı, haftada 6 gün 66 saat, ayda iki pazar 22 saat olmak üzere haftalık 26,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de günlük 11 saati aşan çalışması nedeniyle 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken bir saat ara dinlenmesi düşülerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, ayda iki hafta tatili çalışmasının normal 7,5 saatlik mesai kısmı da fazla çalışma süresinin içinde hesaplanmış ise de hafta tatili ücreti ayrıca hesaplandığından normal mesai saati süresi olan 7,5 saat dışlanarak kalan çalışma süresinin fazla çalışma süresine eklenmesi gerekirken tekerrüre esas olacak şekilde hesaplama yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27451, Karar No: 2015/27599, Tarih: 06.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27451 E.  ,  2015/27599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Üniversitesi'nin ... kampüsünde temizlikçi olarak işe başladığını, alt işverenlerin belirli periyotlarla değiştiğini, davacının 05.01.2004 tarihinde işe başladığını ancak sigorta bildiriminin geç yapıldığını ve 12.10.2012 tarihine kadar çalışmasının aralıksız devam ettiğini ve en son alt işveren değiştiğinde davacıya herhangi bir açıklama yapılmadan iş aktinin feshedildiğini, 12.10.2012 tarihinde iş akti feshedilen davacının sigorta çıkışının davacının bilgisi olmadan daha erken yapıldığını, davacının fiilen 12.10.2012 tarihine kadar çalıştığını ve sonraki günlerde işe gelmemesinin söylendiğini ileri sürerek, iş aktinin feshinin geçersizliği ile davacının işe iadesine,davacının yasal süre içinde işe başlatılmaması halinde boşta geçen süre için 4 aylık ücreti ile diğer haklarının ödemesine karar verilmesini talep istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan, ... cevap vermemiş, davalı ... vekili ise davalı üniversite ile davalı firma arasında alt işveren asıl işveren ilişkisi kurulmadığını ve temizlik ihalelerinin çoğunlukla 1 yıldan kısa süreli yapılmakta olduğunu ve yeni firma ile yapılan iş aktinin yeni bir akit olduğunu ve eski hizmet aktini süresiz hale getirmediğini,davacının 12.10.2012 tarihine dek çalışmasının olmayıp sigorta çıkışının yapılmasından sonra işe gelmeye devam etmiş ise de çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının alt işverene işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar, davanın 1 aylık hak düşürücü sereden sonra açıldığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davanın 1 aylık hak düşürücü sürede açılıp açılmadığı ve iş akdini hangi tarihte sona erdiği noktalarında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davanın 1 aylık hak düşürücü sürede açılıp açılmadığı ve iş akdini hangi tarihte sona erdiği noktalarında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacının asıl işveren ...nin temizlik işlerini ihale ettiği şirketlerde temizlik elemanı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı bu işyerinde 12.10.2012 tarihine kadar çalışmasının sürdüğünü iddia etmektedir. Ancak kayıtlarda davalı alt işveren olarak gösterdiği şirkette iş sözleşmesinin 22.09.2012 tarihinde, 01.10.2012 tarihinde ise yine temizlik işini alan dava dışı İstanbul Müzayede şirketinde çıkışı görülmektedir.

Davacının 01.10.2012 tarihinden sonra çalışıp çalışmadığı anlaşılamamıştır. Mahkemece davacının beyanı esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa davacı tanığı davacının ne zaman işten çıkarıldığını bilmediğini söylemektedir. Davalı tanığı ...., davacının en son İstanbul Müzayede şirketinde çalıştığını söylerken, diğer davalı tanığı ... Müzayede şirketinin yeni ihale aldığını ve davacıyı çalıştırmadığını söylemiştir.

Hakimin davayı aydınlatma görevi çerçevesinde, davacıya çalıştığı dönem, ile iş sözleşmesinin hangi tarihte kim tarafından sona erdirildiği açıklattırılıp, davalı ... nezdinde geçen çalışmasının 22.09.2012 tarihnde sona erdiği de gözetilerek, 01.10.2012 tarihinde ... Şirketi yeni dönem ihale aldığından bu şirkette çalışmasının olup olmadığı araştırılmalı ve çelişkiler giderilmelidir. Davacının 01.10.2012 tarihinden sonra çalışması varsa ... kaydına göre 22.9.2012 tarihinden sonra .... şirketinde çalışması görünmediğinden bu tarihten sonra çalıştığı alt işverene davayı yöneltmesi için HMK.'un 124. maddesi uyarınca süre verilmeli, deliller toplanmalı ve sonucuna göre karar verilmeli, ancak davacının 01.10.2012 tarihinden sonra çalıştığı ispatlanamazsa davanın 1 aylık süreden sonra açıldığı gözetilerek reddi yönünde hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/142, Karar No: 2015/448, Tarih: 26.03.2015

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/142 E.  ,  2015/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca “Özürlü Evde Bakım Hizmeti” ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve dosyanın Yargıtay'a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15363, Karar No: 2007/14228, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15363 E.  ,  2007/14228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5811, Karar No: 2023/5971, Tarih: 05.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5811 E.  ,  2023/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/317 E., 2015/139 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli ve 2013/317 Esas, 2015/139 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

1. Katılan mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca neticeten hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Katılan mağdureye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Katılan mağdureye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ... ile suça sürüklenen çocuğun (SSÇ) olay tarihi öncesinde yaklaşık üç yıldır süren duygusal arkadaşlıklarının bulunduğu, mağdurenin 23.05.2013 günü evlerinden çıktığı ve Konya merkezde bulunan ... meydanına geldiği, burada suça sürüklenen çocuk ile buluştukları, birlikte akşama kadar gezdikleri, daha sonra Konya şehir merkezindeki ... Parkına gittikleri ve burada sabaha kadar bankta oturup konuşarak geceledikleri, ertesi günü SSÇ'nin mağdureyi Meram ilçesi ... Parkında bulunan ... isimli iş yerinin 3. katında bulunan bir eve götürdüğü, SSÇ'nin burada mağdure ile rızası dahilinde normal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, 24.06.2013 tarihine kadar bu evde birlikte kaldıkları, SSÇ ile mağdurenin cinsel ilişkiye girmesi sonucunda mağdurenin kızlık zarının bozulduğu ve hamile kaldığı, daha sonra da bir bebek dünyaya getirdiği, mağdurenin 04.09.1998 tarihinde hastanede doğduğu, nüfusa 22.09.1998 doğum tarihli olarak tescil edildiği, hastane kayıtlarından ve nüfus idaresi kayıtlarından mağdurenin yaşının ve doğum tarihinin kesin olarak anlaşıldığı, suç tarihi itibariyle on beş yaşından küçük olduğu konusunda bir tereddüt bulunmadığı, mağdure hakkında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının düzenlemiş olduğu 20.02.2015 tarihli rapora göre ruh sağlığının dava konusu olay sebebiyle kalıcı olarak bozulduğunun anlaşıldığı,

Suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında önce suçunu kabul etmediği ancak daha sonra yapmış olduğu savunmasında mağdure ile bir kez rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiğini ikrar ettiği,

Suça sürüklenen çocuğun mağdureyi rızası ile de olsa bir eve götürerek orada birlikte bulunmasının mağdurenin yaşının on beş yaşından küçük olması ve on beş yaşından küçük mağdurların rızasının kabul edilmemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun eyleminin aynı zamanda kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu,

Suça sürüklenen çocuğun bu şekilde üzerine atılı on beş yaşını bitirmeyen çocuğa karşı organ sokmak suretiyle cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği,

gerekçesiyle Mahkemesince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun bu şekilde üzerine atılı on beş yaşını bitirmeyen çocuğa karşı organ sokmak suretiyle cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği,

gerekçesiyle Mahkemesince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun, kendisi ile yakın yaşta bulunan mağdureyle rızaen cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemi ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesine sevk edilerek muayenesi yapılan mağdure hakkında düzenlenen 20.02.2015 günlü raporda maruz kaldığı olaydan dolayı travma sonrası stres bozukluğu tanısı konulup ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, anılan rapor esas alınarak suça sürüklenen çocuğun cezası 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca artırılmış ise de cebir veya tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuğun kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, 5237 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden suça sürüklenen çocuğun sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ile olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

Mayıs 2013 olan suç tarihinin hüküm başlığında 24.06.2013 olarak yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

V. KARAR

Mayıs 2013 olan suç tarihinin hüküm başlığında 24.06.2013 olarak yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

V. KARAR

A. Kişiyi hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanun yolu başvurusu itiraz kabul edilerek merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2013/317 Esas, 2015/139 Karar sayılı kararırına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2069, Karar No: 2017/4278, Tarih: 18.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2069 E.  ,  2017/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davalı ... şirketi yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 26.06.2006 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu geçici iş göremezliğe uğrayan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderleri ödemeleri nedeniyle meydana gelen kurum zararının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Yasa Koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine ... tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85/1 maddesine göre “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” 91. maddesine göre de, “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.”

Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketinin, Güvence Hesabının, sürücünün ve işletenin, zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleten ile sürücülerin yararlanması gerekmekte olup, poliçenin varlığı halinde; bu kişilerin tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir.

Hal böyle olunca, zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi bulunan davalı ...'in tedavi masrafları yönünden kuruma karşı sorumluluğunun bulunmadığı gözetilmeksizin tedavi giderlerinden de yazılı şekilde kabul kararı karar verilmesi, isabetsiz bulunmuştur.