muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9664, Karar No: 2013/9138, Tarih: 06.05.2013

Davalı vekili müvekkilinin davacı ile ortak olduğu şirketin limited şirket ve sermaye ortaklığı olduğunu, davacı tarafın alacağı var ise bunu ... Temizlik Turizm Gıda İnşaat Taahhüt Sanayii ve Ticaret Ltd. Şti'inden talep etmesi gerektiğini, şirketin ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/430 E. sayılı dava dosyası ile tasfiye edilerek tasfiye memuru nezdinde tasfiye işlemlerinin yapıldığını, icra takibine konu edilen 850.000 Dolarlık faturanın asılsız olduğunun, böyle bir faturanın ödenmediğini, bu faturaya yönelik işin 350.000 Dolarlık bir iş olduğunun davacı tarafından ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/201 E. sayılı dava dosyasında beyan edildiğini, davacının ikili ilişkilerini kullanarak fatura bedelini kendilerinin ödediğine dair ... şirketinden geçmişe yönelik gerçeğe aykırı olarak almış olduğu bir belge ile talep ettiğini, söz konusu 850.000 Dolarlık bedelli faturanın şirketin vekilleri... ve ... tarafından alacaklı ... şirketinin ... 'ta bankacılık sistemi olmaması sebebiyle ...'da ki bürolarında ödendiğini, ödemenin yapıldığı noterin tasdikli gerçek belgenin o tarihte alındığını, fatura üzerinde de fatura bedelinin tam ödeme olarak yatırıldığının yazılı olduğunu, dolayısıyla davacının ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesine verdiği beyanda bu faturanın asılsız olduğunu iddia edip yıllar sonra bu takiple para talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine, %40 İcra İnkar Tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar takibe konu paranın ... tarafından ... şirketine gerçekte ödenip ödenmediği sabit değilse de davacının bu parayı davalıdan ... Temizlik Turizm Gıda İnşaat Taahhüt Sanayii ve Ticaret Ltd. Şti'nin %50 ortağı olması nedeniyle talep ettiği TTK'nun 532. maddesi uyarınca şirket alacaklısının ortağının doğrudan müracaat hakkının bulunmadığı, şirketten alacağı olanın öncelikle şirkete karşı takipte bulunması, takibin semeresiz  kalması halinde ortağın taahhüt ettiği sermayesinin ödenmeyen kısmı varsa bu kısımla ilgili olarak ortağı başvurma hakkı bulunduğu dava konusu olayda davacı ...'in ortağı olduğu şirketin üçüncü şahsa borcunu ödeyerek şirketten alacaklı hale geldiğini iddia ederek talepte bulunmasına rağmen bu alacakla ilgili şirket aleyhine takip yapmadan ve bu takibi semeresiz kalmadan doğrudan davalı ortağa karşı takipte bulunamayacağı gibi, şirkette yaptığı takip semeresiz kalsa bile ancak ortağın taahhüt ettiği sermayenin ödenmemiş kısmı varsa bu kısım kadar takipte bulunabileceği, davacının ortağı olduğu şirkete başvurmadan doğrudan davalı ortağa başvurarak alacağının talep etmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı tarafın icra takibini yapmakta haksız ve kötüniyetli olduğunun kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12526, Karar No: 2012/22832, Tarih: 28.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12526 E.  ,  2012/22832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.04.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.09.2012 günü temyiz eden davalı K..G.. vekili Av. İ..K.. ile karşı taraf davacı Ş.. F..G..vekili Av. Ö..U...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2012 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2013/16627, Karar No: 2013/17227, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/16627 E.  ,  2013/17227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, Kurumca düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya ... Limited şirketin prim borçlarından dolayı babası ...'ın varisi olması nedeniyle ... tarafından gönderilen 2004/17152 ve 2004/17153 takip numaralı ödeme emirlerinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, dava konusu yapılan ödeme emirlerinin, ödeme emrine konu borçların zaman aşımına uğraması sebebiyle iptallerine karar verilmiş ise de zamanaşımı süresine ilişkin değerlendirmede hataya düşüldüğü görülmektedir.

3917 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden, Sosyal Sigortalar Kurumunun alacak hakkı, Borçlar Kanunu madde 125'de öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir.Giderek zamanaşımının başlangıç tarihi ise yine Borçlar Kanununun 128. maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ve durdurulmasına ilişkin Borçlar Kanununun 132 ve ardından gelen maddeleri de burada aynen geçerlidir.

3917 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihi ve bundan sonraya ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden ise 6183 sayılı Kanunun zamanaşımına ilişkin 102. madde ve ardından gelen maddeleri geçerlidir.Bu yönde 102. madde hükmüne göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yıl başıdır. 5198 sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin 5.fıkrasına göre, 6183 sayılı Kanunun zamanaşımını düzenleyen 102. maddesinin prim alacaklarının tahsilinde uygulanmayacağı belirtilmiş ise de, bu değişiklik, yürürlük tarihi olan 06.07.2004 tarihinden sonra tahakkuk edecek prim borçlarına uygulanabilecektir.

5918 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 6/7/2004 tarihi ve bundan sonraya ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Borçlar Kanunu madde 125'de öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir.Giderek zamanaşımının başlangıç tarihi ise yine Borçlar Kanununun 128. maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ve durdurulmasına ilişkin Borçlar Kanununun 132 ve ardından gelen maddeleri de burada aynen geçerlidir.

6183 sayılı Kanun'un 103. maddesinde zamanaşımını kesen haller sayılmış olup kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar.

6183 sayılı Kanun'un 103. maddesinde zamanaşımını kesen haller sayılmış olup kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar.

Somut olayda, babası ..., ... Makine San.İnş.Ltd.Şti nin şirket ortağı ve müdürü olduğu için şirketin prim borcundan dolayı ...'ın varisi sıfatıyla davacıya gönderilen ödeme emrine konu borç, 2003/7,10,11,12,2004/1,2 aylarına ait prim ve 2003/7,9,10,11,12,2004/1,2 aylarına ait İşsizlik sigortası primine ilişkindir. Prim borçlarında tahsil zamanaşımı borcun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre belirlenir. 08/12/1993 tarihinde yürürlüğe giren 3917 sayılı Kanunun getirdiği düzenlemenin geçerli olduğu döneme ilişkin prim ve gecikme zammı alacakları için zamanaşımı süresi 5 yıl olup zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yılbaşıdır. Ödeme emrinin 23.05.2012 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının daha önce 18.02.2008 tarihli haciz tutanağında eşi ...'ın vefat ettiğini ve oğlunun işyerini devam ettirdiğini belirterek borca mahsuben ödeme yaptığı, 14.03.2007 tarihinde borçlusu ... olan 2004/17152 takip nolu dosyaya mahsuben ödeme yapıldığı anlaşılmakla taksitlendirme ve ödemenin zamanaşımını kestiği kabul edilerek, bu tarih itibariyle borcun 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu kabul edilmelidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12143, Karar No: 2016/2779, Tarih: 17.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12143 E.  ,  2016/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Teb.K.m.10). Buna göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı tespit edilmeden muhatabın adres kayıt sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresine, bu adresin mernis adresi olduğu belirtilmek suretiyle tebliğ yoluna gidilemez. Davalı ...'e, dava dilekçesi ve ön inceleme duruşması " ... " adresine yapıldığı halde, karar ve temyiz başvuru dilekçesi " ..." adresine yapılmış olup, gösterilen bu adresin tebliğe elverişli olmadığı veya bu adreste tebligatın yapılamadığı henüz belirlenmeden bu adresin "mernis adresi" olduğu belirtilmek suretiyle doğrudan mahalle muhtarına tebliği, yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin davalıya tebliği usulsüzdür. O halde davalıya karar ve temyiz dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilip, davalı yönünden temyiz süresi de beklendikten sonra, tebligat belgeleri eklenerek birlikte gönderilmek ve

2-Gerekçeli kararın davacı vekiline kalemde bizzat tebliğ edildiği anlaşılmış ise de bu tebliğin yapıldığı tarih yazılmadığı için temyizin süresinde olup olmadığı tespit edilemediğinden, tebliğin yapıldığı tarihin araştırılıp ilgili belge eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.02.2016 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2022/3249, Karar No: 2023/3873, Tarih: 06.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/3249 E.  ,  2023/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3160 E., 2022/98 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/2 E., 2019/157 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; davacının 12.02.2013 günü saat 09:00 sularında Adnan Menderes Mahallesi'nde bulunan belediyeye ait şantiyenin marangozhanesinde çalıştığı sırada hızarda 3 metrelik kalası düzeltme işlemi yaparken kolunun hızar makinesinin bıçağına temas etmesi sonucu sol elinin bileğinden tamamen koptuğunu, müvekkilinin kopan elinin 12 saat süre ameliyat sonucunda dikildiğini, ancak elde ampütasyon oluştuğunu, bununla birlikte el tamamen kullanılmadığı için dikilmiş olmasına rağmen yamuk durduğunu, meydana gelen kaza sonucu müvekkilinin çalışma gücünün %45'ini kaybettiğini, müvekkilinin 20.02.2013 tarihinde ceza soruşturması sırasında verdiği ifade de şantiyenin sorumlusu...'dan ve başkaca kişilerden şikayetçi olmadığını belirtmiş ise de ifadesini etki altında verdiğini, 17.02.2013 tarihinde dönemin ve şimdinin ... Büyükşehir Belediye Başkanı...ve ekibi tarafından müvekkilinin ziyaret edildiğini ve kendisine ev verileceği de dahil olmak üzere maddi, manevi zararının tazmin edileceğinin bildirildiği ancak hastaneden çıkmasıyla birlikte ilgisizlikle karşılaştığını, müvekkilinin 01.07.2013 tarihinde davalı işyerinde inşaat işçisi olarak çalışmaya başladığını, daha sonra farklı farklı görevlerde kullanılan müvekkilinin en son marangozhane de göreve başladığını, ancak müvekkilinin marangozluk konusunda herhangi bir bilgisi, eğitimi ve deneyiminin bulunmadığını, bununla birlikte 3 metrelik kalası tek başına hem hizalayıp hem de hızar makinesinde düzeltmeye çalışmak zorunda kalmasının işverenin ayrı bir kusuru olduğunu, müvekkilinin yaşadığı facia sonucunda büyük elem ve ızdırap çektiğini, kopan elin yerine dikilmiş olmasına rağmen protez el gibi durduğunu, ayrıca yamuk durarak anormal göründüğünü ve toplum içerisinde özrünün ezikliğini sürekli hissettiğini, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi tazminat ile 175.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesine özetle; öncelikle davanın yasal süresi içinde açılmadığını, bu nedenle zamanaşımına uğradığını, dava konusu olayın meydana gelmesinde, güvenlik önlemlerinin alınmamasından kaynaklanan bir durumun olmadığını, kaza olayı, bünyesel olarak aniden gelişen bir durum karşısında meydana gelse de, kazazede işçinin yaşı ve tecrübesi itibariyle, tehlikelerin bilincinde ehil, aklıselim işçi olarak, dava dilekçesinde bahsettiği, 3 metrelik kalası tek başına hem hizalayıp hem de hızar makinesinde düzeltmeye çalışmış olması işçinin kendi kusurundan kaynaklanmış olduğunu ve davacının tedbirsizliğini ve dikkatsizliğini gösterdiğini, işçileri çalışırken taksirli eylemlerden kaçınarak iş sağlığı ve iş güvenliği hakkındaki usul ve şartlara uymakla yükümlü olduklarını, iş güvenliği usullerine aykırı davranarak kendi can güvenliğine yeterince özen göstermeyen kazadede işçinin olayın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, davacının çalışması esnasında gerek teknik gerekse iş güvenliği koşullarına tam olarak uymadığını, müvekkili idarenin insan yaşamının kutsallığı ilkesinden hareketle, insanın beden ve ruh tamlığının korunması için gerekli ve yararlı her türlü iş güvenliği önlemini, işçinin dikkatine ve tecrübesine göre gerekip gerektiğine bakmaksızın aldığını, iş ekipmanlarında karşılaşılabilecek tehlikeler dikkate alınarak meydana gelebilecek tehlikeler ve riskler önlenmeye çalışıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; Davanın kısmen kabul kısmen reddine, 1-Davacı ... lehine 194.871,67-TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 12.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-Davacı ... lehine takdiren 85.000,00 -TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur oranına ilişkin iki rapor arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde rapor alındığını ve müvekkilinin kusur oranının %25 olarak belirlenmesine rağmen buna göre aktüer rapor alındığını ancak davalı işverenin hiçbir güvenlik önlemi almaması, iş güvenliği eğitimi vermemesi ve güvenli çalışma şartlarını sağlamaması hususlarına göre müvekkiline atfedilen kusur oranının yüksek olduğu gibi müvekkilinin hak edeceği maddi tazminattan tenzilat yapılmasına neden olduğunu, meydana gelen kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, hükmedilen manevi tazminatın olayın özelliğine göre düşük olduğunu belirterek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu olayın meydana gelmesinde çalışma hayatının akışında önüne geçilmez bir kaza olduğunu, olayda güvenlik önlemlerinin alınmamasından meydana gelen bir iş kaza olmadığını, meydana gelen kazanın davacının kendi ihmali ve kusurundan kaynaklandığını, davacının tam kusurlu olduğunu, buna rağmen davacıya %25 oranında az bir kusur izafe edilmesinin hatalı olduğunu, müvekkiline atfedilen kusurun kabul edilemez olduğunu, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, müvekkilinin kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını, hükmedilen maddi tazminatın fahiş olduğunu, mahkemece yüksek miktarda manevi tazminata hükmedildiğini, sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2.Dosya içeriğine göre davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 85.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmişken, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli kararında da davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği ve bu tutarın, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından, davalının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından maddi tazminat talebine dair kurulan hükümle ilgili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13256, Karar No: 2013/17160, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13256 E.  ,  2013/17160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday ve samanı ile salatalık ve pamuğun sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden temini ile dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.