muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1240, Karar No: 2014/25196, Tarih: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1240 E.  ,  2014/25196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 1. İş Mahkemesi

Tarihi :19.11.2013

No :2013/217-2013/502

Dava, geç ödenen ölüm aylıklarına işleyen faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalının vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.03.2006 tarihli ve 2005/10-755 Esas, 2006/32 Karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere; bir borç ilişkisi, asıl hakla birlikte bazı fer’i hakları da içerir. Borç ilişkisinin içerdiği asıl hak, alacak hakkı; fer’i haklar ise, cezai şart, faiz, kefalet, rehin, hapis hakkı gibi haklardır.

Borcu sona erdiren en önemli neden, tarafların kendilerine yüklenen edimleri ifa etmeleridir. Genel olarak ifa, borçlanılmış edimin yerine getirilmesi suretiyle alacaklının tatmin edilerek borcun sona erdirilmesidir. Kural, asıl borç sona erdiğinde, bu borca bağlı fer’i borçlarında sona ereceğidir. Bu sonuç, ek bir işleme gerek olmaksızın kendiliğinden gerçekleşir.

Ancak, evvelce işleyen faizleri talep hakkının saklı tutulması (ihtirazi kayıt) veya saklı tutulduğunun hal ve koşullardan çıkartılması kaydıyla, ödenmemiş faizlerin istenebilme hakkı ortadan kalkmamakta, asıl borç ifa veya sair bir suretle son bulmuş olsa bile, borcun fer’isi olan faiz varlığını sürdürmekte ve alacaklı bunları talep edebilme hakkını yitirmemektedir.

Bu yasal çerçevede faizin varlığını sürdürdüğü ve davacının talep etme hakkının devam ettiği eldeki davada, yasal faiz oranlarının, “01.07.2003'ten itibaren %50 (15.12.1999 tarihli ve 4489 SK uyarınca iskonto oranı)

01.01.2004'ten itibaren %43 (15.12.1999 tarihli ve 4489 SK uyarınca iskonto oranı)

01.7.2004’ten itibaren %38 (15.12.1999 tarihli ve 4489 SK uyarınca iskonto oranı)

01.05.2005’den itibaren %12 (21.04.2005 tarih ve 5335 sayılı kanunun 14. maddesiyle)

01.01.2006’dan itibaren %9 (30 Aralık 2005 Tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 2005/9831 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı)” olduğu gözetilmek suretiyle, davaya konu her bir ölüm aylığının ödenmesi gereken tarihten itibaren toplu ödemenin davacı adına ödendiği tarihe kadar işleyen yasal faizin, bütün hesabın denetime elverişli olduğu uzman bilirkişiden rapor alındıktan sonra yapılacak değerlendirmeye göre karar verilmesi gerekirken, açıklanan niteliği taşımayan bilirkişi raporu dayanak alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, davalı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1561, Karar No: 2021/160, Tarih: 21.01.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1561 E.  ,  2021/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Kendilerine asaleten ...'a velayeten davacılar ... ve ... tarafından, davalılar ... ve ... Sağlık Ürünleri Paz. Tic. San. Ltd. Şti. aleyhine 13/08/2014 gününde adli yardım talepli verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın HMK'nun 114/1-g maddesi ve HMK'nun 115/2 maddesi gereğince usulden reddine dair verilen 16/07/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı asıllar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı sürücü Nejdet'in, diğer davalı şirketin işleteni olduğu araçla, sokakta park vaziyetinde iken, o sırada sokağa çıkan küçük destek Yusuf'u fark etmeden hareket edip ona çarpması ve ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde meydana gelen trafik kazasında kusurlu olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat istemlerinde bulunmuşlardır.

Davalılara usulüne uygun davetiye tebliğ edilmiş olup, cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkemece, davanın esastan reddine dair verilen hükmün, davacı ... tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 05/12/2017 günlü 2015/5586 Esas ve 2017/11322 Karar sayılı ilamı ile dava dilekçesindeki taleplerin açıklattırılması ve kusura ilişkin rapor alınması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, davacıların kesin süre içerisinde harç ve gider avansındaki eksikliği ikmal etmedikleri gerekçesiyle HMK’nun 114/1-g ve 115. maddeleri uyarınca davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; karar, davacı asıllar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, davacıların kesin süre içerisinde harç ve gider avansındaki eksikliği ikmal etmedikleri gerekçesiyle HMK’nun 114/1-g ve 115. maddeleri uyarınca davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; karar, davacı asıllar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece 09/04/2019 tarihli celseye katılan davacılar vekiline Harçlar Kanunu’nun 27-30 maddeleri uyarınca 35,90 TL başvurma harcı (maktu harç) ve 870,95 TL peşin nispi harç ile bilirkişi ücreti kapsamında 1.000 TL gider avansını yatırması için 2 haftalık süre verilmesine karar verildiği, bu giderin celse arasında davacılar vekili tarafından ikmal edilmediği, 16/07/2019 tarihli bir sonraki celsede davacılar vekilinin vekillikten çekilme ve mazeret dilekçesi sunmuş olduğu, mazeretinin kabulüne karar verildiği, harç ve yargılama gideri eksikliğinin dava şartı olması nedeniyle HMK’nun 114/1-g ve 115. maddeleri uyarınca davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 27 ve 28 maddelerinde harca tabi davalarda, başvurma harcı ile nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınacağı, ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davalarında ise peşin alınan harcın oranının yirmide bir olarak uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Buna göre dava açılırken harcın eksik alınmış olması halinde, mahkemece davaya devam olunabilmesi için harcın Harçlar Kanunu’nun 30 ve 33. maddeleri uyarınca tamamlanması yoluna gidilmesi ve davacıya eksik harcı yatırması için süre verilmesi gerekmektedir. Şayet verilen süreye rağmen eksik harç ikmal edilmez ise dosya işlemden kaldırılır ve HMK'nun 150. maddesi uyarınca süresinde harç tamamlanarak dava yenilenmez ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

6100 sayılı HMK’nda gider avansı ve delil avansı ayrı ayrı düzenlenmiştir. Kanun’un 120. maddesi, “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığı’nca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir” hükmünü içermektedir. Bu maddede öngörülen gider avansı, HMK’nun 114. maddesi uyarınca dava şartları arasında yer almaktadır. Dava şartlarının eksik olması ve tamamlanmaması durumunda ise aynı Kanunun 115. maddesi uyarınca usulden red kararı verilmesi öngörülmüştür.

Aynı Kanun’un 324. maddesinin başlığı ise “Delil İkamesi İçin Avans” olup, “Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler” hükmü düzenlendikten sonra, ikinci fıkrasında tarafların bu yükümlülüğü yerine getirmemeleri halinde talep ettikleri delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacakları öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere HMK’nun 324. maddesinde düzenlenen delil ikamesi avansı, HMK’nun 114. maddesinin 1. fıkrasının “g” bendinde belirtilen gider avansından hüküm ve sonuçları itibariyle farklı olup, dava şartı niteliğinde değildir.

Buna göre tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı yoktur.

Somut olayda, mahkemece 09/04/2019 günlü celsede verilen ara kararıyla yatırılması istenilen maktu harç ve nispi peşin harcın ödenmemesi gerekçesiyle davanın usulden reddi doğru olmadığı gibi, aynı celsede verilen ara kararıyla yatırılması istenilen bilirkişi ücreti de, gider avansı ile ilgili olmayıp, delil ikamesi avansı niteliğindedir. HMK’nun 324. maddesi gereğince bu avansın hiç yatırılmamasının veya eksik yatırılmasının hukuki sonucu, delile dayanan tarafın o delilden vazgeçmiş sayılmasıdır.

Şu durumda mahkemece alınması gereken maktu ve nispi harcın verilen kesin sürede ikmal edilmemiş olması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve süresi içinde harç ikmaliyle yenilenme yapılmadığı takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5962, Karar No: 2022/3223, Tarih: 20.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/5962 E.  ,  2022/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Aydın 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.04.2019 tarih ve 2017/301 E- 2019/136 K. sayılı kararın asıl davada davacı ... ile birleşen davaların davacıları ... ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.05.2020 tarih ve 2019/1881 E- 2020/567 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davacı ... ile birleşen davaların davacıları ... ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 12.04.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı ... vekili Av. ... ile birleşen davalarda davacı ... vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davalarda davalı Ege Enerji vekili Av. ..., Av. ... ile davacı (asil müdahil) vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri ayrı ayrı; ... tarafından davcaılardan Muharrem’e yapılan hisse devrine ilişkin gerekli prosedürün tamamlanmasının ardından 29.11.2002 tarihinde şirket pay defterinde pay sahibi olarak görünen ortakların katılımıyla olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığını ve bu toplantıda alınan genel kurul kararı ile şirket sermayesinin 100.000,00 TL’den 1.000.000,00 TL’ye, hisse miktarının da 4.000 adetten 40.000 adete çıkarılmasına karar verildiğini, ancak hisse devir sözleşmesinin akdedilmesinden 7 yıl sonra ... tarafından Hisse Devir Sözleşmesi’nin geçersizliğinin tespiti ve ...’un Ege Enerji’de devir tarihi itibariyle bulunan 2.000 hissesinin şirket pay defterine kaydının yapılması istemi ile Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/28 E. sayılı dosyası ile dava açtığını, dava sonucunda, Hisse Devir Sözleşmesi’nin geçersiz olduğunun tespitine, ...’un davalı Ege Enerji’de 07.10.2002 devir tarihi itibariyle bulunan 2.000 hissesinin şirket pay defterine kaydının yapılmasına ve bu hususun Ticaret Sicil Müdürlüğü’nde davacı adına tesciline ve ilanına karar verildiğini, 07.12.2012 tarihinde kararın kesinleştiğini, o tarihte hisse devri henüz geçersiz kılınmadığı ve pay defterinde bulunmadığı için Ege Enerji’nin sermaye artırım kararının alınmasına ilişkin 29.11.2002 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısına ... çağrılmadığı ve toplantının onun yokluğunda gerçekleştirildiği için sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının geçersiz olduğunu ileri sürerek, Ege Enerji’nin 29.11.2002 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının geçersizliğinin tespitine ve davaya konu hisseler üzerine teminat istenmeksizin ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ege Enerji vekili, dava konusu sermaye artırım kararının o tarihteki ortaklık şartlarına, pay oranlarına ve diğer usul ve esaslara uygun olarak ve oybirliği ile alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Ege Enerji vekili, dava konusu sermaye artırım kararının o tarihteki ortaklık şartlarına, pay oranlarına ve diğer usul ve esaslara uygun olarak ve oybirliği ile alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen Aydın 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/330 esas sayılı dosyasında asli müdahil ... vekili, davanın kötüniyetli olarak açıldığını, davacı ...'in davalı şirketin hakim ortağı ve yetkilisi olduğunu, menfaat çatışması nedeniyle davalı şirkete temsil kayyımı atanması gerektiğini, aksi halde davalı şirketin savunma hakkının kısıtlanmış olacağını, davacının yönetim kurulu başkanı olduğu dönemde kendisi tarafından hazırlanmış olan sermaye artırımı teklifi ve çoğunluk hisseye sahip olması dikkate alındığında, kendi oyları ile genel kurulda alınmış kararların geçersizliğini iddia ettiğini, bu durumun TMK'nın 2. maddesine aykırı olduğunu, ...'ın iddia ve davasının aynı zamanda çelişki oluşturduğunu, iddiasına göre o tarihte ortaklığının bulunmadığını, bu nedenle bu davayı açma hakkının bulunmadığını, sermaye arttırımının üzerinden 15 yıl geçmiş olmakla TMK'nın 2. maddesi ile TTK'nın 456/4. maddesi delaletiyle 353. maddesi gereğince butlan veya yokluk kararı verilemeyeceğini ileri sürerek asıl davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; 29.11.2002 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında toplantı tutanağında itiraz eden ortağın bulunmadığı, tüm ortakların toplantıda temsil edildiği, alınan karara itiraz eden, muhalefet şerhi düşen ortağın bulunmadığı, tüm kararların oybirliği ile alındığı, şirkete sermaye borcunun tamamının ödediği, davacıların her üçünün de toplantıya asaleten ve vekaleten olmak üzere katıldıkları, davacıların dava konusu genel kurul kararının geçersizliğinin tespitinin yapılmasında hukuki menfaatleri bulunduğunu ispatlayamadıkları, Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/28 E., 2010/100 K. Sayılı kararı ile davacı ... ile davalı ... arasında yapılan 07.10.2002 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitine, davacının davalı Ege Enerji A.Ş.'de 07.10.2002 devir tarihi itibariyle bulunan %50 hissesinin şirket pay defterine kaydının yapılmasına dair verilen kararın 07.12.2012 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 21.03.2017 tarihinde açıldığı, aradan geçen zaman zarfında genel kurul kararının butlanının yada yokluğunun ileri sürülmediği, bu durumun dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiği, dava konusu 29.11.2002 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının toplantının yapıldığı zamanki mevzuat hükümlerine uygun olarak yapıldığı, asli müdahale dosyasında ise, asli müdahale koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, asıl dava ile birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Karara karşı asıl dosya davacısı ... ile birleşen dosyaların davacıları ... ve ... vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

Karara karşı asıl dosya davacısı ... ile birleşen dosyaların davacıları ... ve ... vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; asıl dosya davacısı ... ile birleşen dosyaların davacıları ... ve ... vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya davacısı ... ile birleşen dosyaların davacıları ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl dosya davacısı ... ile birleşen dosyaların davacıları ... ve ... vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalı ....'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı ... ile birleşen davaların davacıları ... ve ...'den ayrı ayrı alınmasına, 20/04/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, anonim şirket genel kurul kararının yokluğu tespiti istemine ilişkindir. Daire çoğunluğu tarafından davanın reddine dair kararın onanmasına karar verilmiştir. Daire çoğunluğunun görüşlerine katılmıyoruz.

2- Bir davada taraf teşkili dava şartlarındandır. Keza HMK’nın 114/1-e maddesinde ise “Dava takip yetkisine sahip olunması” dava şartları arasında gösterilmiştir.

3- TMK’nın 426 /2. maddesi uyarınca, vesayet makamının, “Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışması” halinde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı ataması gerekmektedir. Dairemizin yerleşik uygulamalarında bu kuralın anonim şirketlerin temsilinde de uygulanması gerektiği kabul edilmektedir (11 HD 19.01.2015 T. ve 2014/15609 E. - 2015/615 K.).

4- Kural olarak anonim ortaklıkları bir davada temsil etme vazifesi yönetim kuruluna aittir. Bununla birlikte, özellikle yönetim kurulu veya üyeleri tarafından veya bunların yakınları tarafından anonim şirket genel kurul kararının iptali, butlanı veya yokluğu davalarında veya yönetim kurulu ile şirket arasındaki diğer davalarda yönetim kurulu üyelerinin ortaklığı temsil etmesi şirket menfaatinin ciddi şekilde zarara uğraması sonucunu doğurabilir. Bu tür durumlarda, yönetim kurulundan bağımsız bir kayyımın şirketi davada temsil etmesi, şirket menfaatinin bir gereğidir.

5- Asıl davaya ilişkin somut olayda, davacı ...’ın şirketin en büyük hissedarı ve hakim ortağı, oğlu Orkun’un ise davalı şirketin yönetim kurulu başkanı olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, ...’ın şirkete karşı açacağı davada şirket ile davacı arasında menfaat çatışması bulunduğundan, şirkete bu davada temsil kayyımı atanmadan taraf teşkilinin sağlanması mümkün değildir. Buna nedenle ve öncelikle taraf teşkilinin sağlanması yönünden dosyanın re’sen bozulması gerektiğini düşünüyoruz. Nitekim, aynı şirket aleyhine açılan ve Dairemiz denetiminden geçen diğer davalarda (11 HD 2015/1142 E. – 7284 K.; 2017/2404. E. – 7533 K. 2018/1180 E. – 2019/6679 K.) dahi şirketi hep temsil kayyımı temsil ederek yargılamaya devam olunmuştur.

6- Taraflar arasında daha önce de birçok davanın görüldüğü ve Dairemizin denetiminden geçtiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasında görülen ve Dairemizce karara bağlanan davalar şu şekildedir.

a) Davacı ... tarafından, ... ve Ege Enerji A.Ş. aleyhine açılan davada; taraflar Ege Enerji A.Ş.’de %50’er oranda ortak iken, davacının 07.10.2002 tarihinde payını davalı ...’e satışına dair sözleşmenin geçersizliğine ve payların davacı ...’a iadesine dair mahkeme kararının ONANMASINA karar verilmiş (29,05,2012 T. ve 2010/7847 E. – 2012/9160 K.) ve KD istemi de reddedilerek (07.12.2012 T. ve 2012/12373 E. - 20181 K.) karar kesinleşmiştir.

b) Bir önceki kararın kesinleşmesi üzerine, davacı ..., tarafından, M. Balat ve Ege Enerji A.Ş. aleyhine, payların M. Balat’ta olduğu süre zarfında, şirketin sermayesinin 10 kat arttırıldığı için davacı yerine rüçhan hakkı kullanılarak elde edilen 18.000 adet payın davalı ...'tan alınarak davacı adına pay defterine yazılması istemi yönünden mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar oyçokluğuyla bozularak, kök pay H.P.Laub’a ait olduğuna göre bu kök paylar yönünden rüçhan hakkı kullanılarak elde edilen 18.000 payın da davacıya iadesinin gerektiği gerekçesiyle bozulmuş (11 HD 29.05.2015 T. ve 2015/1142 E. – 7284 K.), KD istemi de reddedilmiştir (11 HD 01/03/2016 T. ve 2015/12283 E. - 2016/2237 K.).

c) Bozmadan sonra yapılan yargılamada mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar ise, bir başka dosyada 18.000 hisseye ilişkin sermaye artırım kararının geçersizliği için dava açıldığı (ELDEKİ DAVA), bu davada genel kurul kararının geçersizliğine karar verilmesi halinde infazda tereddüt oluşacağı, bu nedenle eldeki dava sonucunun beklenilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur (11 HD21.12.2017 T. ve 2017/2404 E. – 7533 K.).