muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17176, Karar No: 2014/28967, Tarih: 23.10.2014

2-Taraflar arasında genel tatil alacağına takdiri indirim uygulanıp uygulanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki şahit anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacının genel tatil alacağı şahit anlatımlarına dayanılarak kabul edilmiştir. Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre; hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle çalışılamayacak günlere ilişkin indirim yapılması gerekmektedir. Açıklanan sebeple davacının genel tatil alacağından takdiri indirim yapılmadan hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de davalı tarafın üniversite olması sebebiyle harçtan muaf olduğu anlaşıldığından mahkemece davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20540, Karar No: 2015/8179, Tarih: 03.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20540 E.  ,  2015/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARAKLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/04/2014

NUMARASI : 2012/228-2014/159

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu fındıklık nitelikli ..... ada 14, 15, 18, 19 ve 20, ....ada 3 ve 4, .... ada 3 ve 4 ile ..... ada 15 parsel sayılı taşınmazların davalılar tarafından kullanıldığını, üzerindeki fındık, odun, ot ve diğer tüm gelirlerinin toplandığını, kendisine pay verilmediğini ileri sürerek son 5 yıllık ecrimisil bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ali, davacı ile paydaş oldukları taşınmazların paylaşımı konusunda anlaşamadıklarını, ancak davacının taşınmazları kullanmasına engel olunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile dava konusu edilen tüm taşınmazlarda davacı Havva'nın ½ oranda paydaş olduğu, diğer ½ payın ise bazı taşınmazlarda davalı Ali'ye, bazılarında bir kısım davalıların murisi H..İ..'e, bir kısmında ise dava dışı kişilere ait olduğu, ancak tüm taşınmazların davalılar tarafından kullanıldığı, davacı Havva'nın taşınmazları kullanma isteğini davalılara iletmiş olduğu mahalli bilirkişilerin beyanlarından sabit olmakla intifadan men koşulunun gerçekleştiği gözetilerek ecrimisilin hüküm altına alınmış olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların çekişme konusu ......ada 15 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalıların çekişme konusu......ada 15 parsel sayılı taşınmaz bakımından temyiz itirazlarına gelince; anılan taşınmaz 1/2'şer pay ile davacı Havva ve dava dışı Emine adına kayıtlı olup tapu kaydında niteliğinin fındık bahçesi olarak belirtildiği, ancak bilirkişi raporunda üzerinde 2 katlı betonarme bir binanın yer aldığının bildirildiği ve tapu kaydında anılan evin dava dışı Emine'ye ait olduğuna ilişkin şerhin olduğu sabittir. Bu durumda ecrimisilin bu parsel yönünden sadece fındık ürünü üzerinden hesaplanması gerekirken dava dışı Emine'ye ait evin getireceği kira gelirinin ecrimisil hesabına dahil edilmesi doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6141, Karar No: 2019/7106, Tarih: 03.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6141 E.  ,  2019/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu .....öyünde bulunan taşınmaza ait en eski tarihli hava fotoğrafı ve dava tarihi olan 2013 yılından 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerlerden getirtilerek dosyaya konulduktan sonra; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (net-cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ile kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 03/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5459, Karar No: 2020/2387, Tarih: 01.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/5459 E.  ,  2020/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2015/1120-2016/443

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir.

Somut davada davacı ... adına çıkan gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi tebligatının yukarıda belirtilen usullere aykırı olarak bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ edilmesi üzerine, mernis adresi olup olmadığı anlaşılamayan adrese tebliğat çıkarıldığı ve adı geçenin sorulduğu komşu/kapıcı/yöneticinin adı yazılmaksızın mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, gıyabi hükmün ilgilinin mernis sisteminde kayıtlı görünen adresine ilgili mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11245, Karar No: 2016/925, Tarih: 25.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11245 E.  ,  2016/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1452 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Davaya konu taşınmaza 01.01.2005 tarihi itibariyle el atıldığı anlaşılmış olup bu halinde dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaza hangi idare tarafından el atıldığı ve davaya konu taşınmazın ana arter veya ara arter yolda kalıp kalmadığının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından ve ... Belediye Başkanlığından,

3-Davaya konu taşınmazın ve bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... 468 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... 468 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (28.06.2010) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... 468 parsel sayılı taşınmazın 22.08.2006 tarihli satışına esas (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir) resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

6-... 1. İdare Mahkemesi'nin 2005/1737Esas-2007/337Karar sayılı dava dosyası mahkemesinden,

7-Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yeni bir imar uygulaması yapılıp yapılmadığı ve 1995 tarihli imar planının idare mahkemesi tarafından iptal edilmesi ile davaya konu taşınmazın kök 1452 parsele dönüp dönmediğinin davalı idare ve tapu müdürlüğünden,

8-Kök 1452 parsel sayılı taşınmazın tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

9-... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/354 esas sayılı dava dosyasının kesinleşip kesinleşmediğinin tesbiti ile kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini içerir karar örneğinin mahkemesinden,

8-Kök 1452 parsel sayılı taşınmazın tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

9-... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/354 esas sayılı dava dosyasının kesinleşip kesinleşmediğinin tesbiti ile kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini içerir karar örneğinin mahkemesinden,

Temin edilerek dosyaya konulmasından,

10-Mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesi mirasçılardan...'a Tebligat Yasası'nın 21.maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de, tebliğ yapılan adresin davalının mernis adresi olduğuna ilişkin bilgi bulunmadığından ve yapılan tebliğde komşunun imzası alınmadığından Tebligat Yasası'nın 21.maddesi ve Yönetmelik hükümlerine uygun değildir. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Yönetmelikte öngörülen yöntemlere uygun olarak temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp cevap süresinin beklenmesinden,

Ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3261, Karar No: 2013/4062, Tarih: 19.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/3261 E.  ,  2013/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çardak Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.02.2013 günü temyiz eden davalı M. Ç.vekili Av. M.M.geldi. Karşı taraf davacı D.Ç. ile vekili gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av. A.E.mazeret dilekçesi bulunduğu anlaşıldı. Vekaletnamesinde tevkil yetkisi de bulunduğundan mazereti uygun görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.02.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/29412, Karar No: 2016/1657, Tarih: 25.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29412 E.  ,  2016/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, bayram tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh ekonomik kriz gerekçesi ile fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının izinsiz işe gelmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini, fazla çalışma yapmadığı gibi diğer istemlerinin de haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı ayrıca hafta tatili, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak delillerin zayıf olması nedeni ile fazla çalışma hususunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde sabah 07.00 den akşam 20.00 ye kadar çalıştığını ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüş davalı ise fazla çalışması olmadığını savunmuş ve Mahkemece fazla çalışma hususu ispatlanamadığı gerekçesi ile talep red edilmiştir.

Söz konusu alacağın varlığını ipatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmış ve dinlenen davacı tanıkları genel olarak davacı iddiasını doğrulamışlardır.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden Mahkemece davacı tanıklarının çalışma süreleri gözetilip bu süre için haftada 6 gün boyunca günde 7.30-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme süresi ile çalışma yaptığı kabul edilmeli, davacı tanıklarının çalışma süresi dışında ise davalı tarafın bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde belirttiği 08.00-18.00 saattleri arasında çalışma kabul edilip sonuca gidilmelidir. Hatalı gerekçe ile talebin reddi bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı, dava dilekçesinde işyerinde aldığı son ücretin net 950,00 TL olduğunu açıklamış davalı taraf ise cevap dilekçesinde "davacının net 950,00 TL ücretle çalıştığı iddiasının doğru olduğunu" belirtmiştir. Bu durumda davacının net 950,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilip alacaklar bu ücrete göre hesaplanmalı iken 900,00 TL ücretin dikkate alınması da ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2917, Karar No: 2019/11274, Tarih: 03.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2917 E.  ,  2019/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya

ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun

nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Zincirleme şekilde beden veya ruh

sağlığını bozacak şekilde çocuğun

nitelikli cinsel istismarı suçundan

mahkumiyet

Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanığın 25.04.2019 tarihli dilekçesi ve 23.05.2019 tarihli imzalı bayanıyla müdafisi tarafından yapılan temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, incelemenin katılan Bakanlık vekilinin temyiziyle sınırlı yapılmasına ve Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ile kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin kamu görevi olması nedeniyle vekalet ücretine yönelik talebin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/376, Karar No: 2011/44263, Tarih: 20.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/376 E.  ,  2011/44263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayeti devam eden yakınana ait araca zarar vererek atılı suçu işleyen sanık hakkında, zamanaşımı içerisinde mala zarar verme eylemi ile ilgili yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gece vakti nedeni ile yapılan uygulamada yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden cezanın en üst oranda artırılaması,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında belirlenen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.