muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6382, Karar No: 2019/6274, Tarih: 17.10.2019

Hizmet veya ücret tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ... Başkanlığına, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. HMK 200. maddesi, Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar ve değerleri iki bin beş yüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar ve değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle iki bin beş yüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz, demekle, Kanunda ispat sınırı olarak gösterilen belli tutarı aşan hukuki işlemler ve senede karşı olan iddialar kural olarak yalnız senetle ispat edilebilir. Bu kaidenin istisnaları bulunmakta olup somut olayda ise bir istisna bulunmamakla birlikte senetle ispat şartı geçerlidir. Bir hukuki işlemin senetle ispatının gerekip gerekmediği o hukuki işlemin tümünün değerine göre belirlenir. Buna göre de, Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtlar, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanun’un 78.maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun’un 78.maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 29/07/2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde yolluklar prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanır. İşin karşılığı olmaktan ziyade işçinin görevi sırasında ihtiyaçlarını (otel, yemek vs. ihtiyaçları) karşılama amacına dayalıdır.

Harcırah (yolluk) işçinin görevli bulunduğu yerden başka yerlere geçici görevle gönderilirken yapacağı ek masrafa karşılık yapılan ödemeler olup, davalı işyeri tarafından her sefer için yapılan ödemelerin bu mahiyette kaldığı şüphesizdir. Çünkü davalı işyeri davacıya ücreti dışında sefer başına ödeme yaparken asıl amacı davacının yapacağı ek masrafları karşılamak olup, onun ücretini artırmak gibi bir amaç içinde değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda davacıya yapılan ödemelerin 506 sayılı yasanın 77. maddesinin 2. fıkrasında belirttiği şekilde yolluklar kapsamında kalması nedeniyle prime esas kazançlar arasında sayılamayacağı göz önünde bulundurularak davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

G)SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31372, Karar No: 2013/31494, Tarih: 10.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/31372 E.  ,  2013/31494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ateşlenen çocuğunu önce müştekinin görev yaptığı hastanede çocuk hastalıkları uzmanına muayene ettirdiği, yapılan tedaviye karşın çocuğunun ateşinin ve şikayetlerinin devam etmesi üzerine tekrar aynı hastanenin acil polikliniğine getirdiği, burada doktor olan müştekinin hastaya çocuk hastalıkları uzmanının bakması nedeniyle kendisinin muayene edemeyeceğini söylediği, bu şekilde çocuğun şikayetlerinin devam etmesi nedeniyle hastaneye başvurarak çocuğunun tekrar muayene edilmesi isteğinin karşılanmamasından kaynaklanan tepkiyle fiili işleyen sanığın mefruz tahrik altında hareket edip etmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9453, Karar No: 2022/7477, Tarih: 08.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9453 E.  ,  2022/7477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOZAN 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanu'nun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4106, Karar No: 2022/3739, Tarih: 09.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4106 E.  ,  2022/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ...

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen davanın reddine ilişkin karar, süresi içinde davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, dava dilekçesinde ... ... ... Mahallesinde bulunan ... ada 143 parsel sayılı taşınmazın vekil edenlerinin murisleri ...'dan intikal ettiğini, taşınmazda muris Ali ile ölümünden sonra vekil edenlerinin kesintisiz ve çekişmesiz olarak kırk yıldır zilyet olduklarını, kadastro tespiti sırasında ... ada 123 parsel sayılı taşınmazın miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilerek tapuya tescil edildiğini ileri sürerek taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.12.2011 tarihli ve 2007/9 Esas, 2011/926 Karar sayılı kararıyla, davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ada 143 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki miras payları oranında ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Hüküm, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23.11.2012 tarihli, 2012/3644 Esas, 2012/11082 Karar sayılı ilamıyla; “dava konusu taşınmaza komşu olan ... ada 121, 122, 124, 125, 128, 126 ve 227 parsellere ait kadastro tutanak ve ekleriyle kadastro çalışmaları sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtları ile varsa hükmen tescil dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, yerel bilirkişi, teknik bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla mahallinde uygulanması, taşınmaz yönünden ne olarak gösterdikleri üzerinde durularak teknik bilirkişinin raporu üzerine işaretlenmesinin sağlanması, taşınmazın bitişiğinde eylemli olarak mera bulunmadığından zilyetlikle edinme koşullarının davacı taraf yararına oluşup oluşmadığı üzerinde durularak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gerekçesiyle bozma yapılmıştır.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 31.05.2018 tarihli ve 2013/38 Esas, 2018/573 Karar sayılı kararıyla, dava konusu ... ada 143 ile dava dışı ... ada 123 numaralı parsellere ilişkin Çerkezköy Kadastro Mahkemesi’nde görülen dava sonucunda Çerkezköy Kadastro Mahkemesi’nin 1988/60 Esas ve 1993/154 Karar sayılı ilamı ile dava dışı 123 numaralı parselin 1.000,00 metrekare yüzölçümü ile ... Kırcı adına, dava konusu 143 numaralı taşınmazın ise 08.11.1985 tarihli ve 1392 numaralı kadastro ek komisyon kararında olduğu gibi 123 numaralı parselden vergi kayıt miktar fazlası olarak ifraz olunan 4.326,00 metrekare yüzölçümünde arsa niteliğinde Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline karar verilmiş olduğu, verilen mahkeme kararının 14.04.1994 tarihinde kesinleştiği ve bu şekilde tapuya hükmen tescil edildiği, bu durumda eldeki dava açısından Çerkezköy Kadastro Mahkemesi’nin 1988/60 Esas 1993/154 Karar sayılı ilamının HMK 114/1-i maddesi gereği kesin hüküm niteliği taşıdığı ve noksanlığının giderilmesi mümkün olmayan dava şartı niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle HMK 115/2 maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, Yargıtay bozma ilamına uyulması sonucunda taraflar lehine kazanılmış hak meydana geleceğini, Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereklerinin dışına çıkılarak kazanılmış haklarının ihlal edildiğini, önceki tarihli tespite itiraz davasının eldeki dava açısından kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, zilyetlikle iktisap şartlarının lehlerine gerçekleştiğini ve verilen ret kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

5.2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, harcanan emek ve mesai gözetilerek kendisini vekille temsil eden her bir davalı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Kesin hüküm adli gerçeği ifade eder. Kesin hükümle amaçlanan ise; aynı kişiler arasında, aynı dava konusu uyuşmazlık hakkında mahkemelerin sınırsız şekilde meşgul edilmesini engellemektir. Bu şekilde hem kişiler, hem de devlet için hukuki güvenlik sağlamaktır.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Kesin hüküm adli gerçeği ifade eder. Kesin hükümle amaçlanan ise; aynı kişiler arasında, aynı dava konusu uyuşmazlık hakkında mahkemelerin sınırsız şekilde meşgul edilmesini engellemektir. Bu şekilde hem kişiler, hem de devlet için hukuki güvenlik sağlamaktır.

6.2.2. HMK'nın 303. maddesine göre kesin hüküm hakkında; "1- Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. 2- Bir hüküm, davada veya karşılık davada ileri sürülen taleplerden, sadece hükme bağlanmış olanlar hakkında kesin hüküm teşkil eder,..." şeklindeki düzenlemeyle, şekli anlamda kesinlik (yani o hükme karşı artık başvurulabilecek bir olağan kanun yolunun kalmaması ya da baştan beri hiç olmaması), maddi anlamda kesinliğin ön şartı olarak kabul edilmiştir. Maddenin devamında ise; bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesini, her iki davanın da taraflarının, dava sebeplerinin ve son olarak dava konularının aynı olması şeklinde belirlenen üç şarta bağlamıştır. Kesin hüküm, öncelikle hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Bir hüküm maddi anlamda kesinleştikten ve hangi tarafın ne yönde haklı olduğu tespiti yapıldıktan sonra artık tüm mahkemeler, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanılarak, aynı dava konusu hakkında verilmiş bulunan kesin hüküm ile bağlıdırlar.

6.3. Değerlendirme

6.3.1.Uyuşmazlık konusu taşınmazın ifraz edildiği ... ada 123 parsel sayılı taşınmaz 5326 m2 yüzölçümüyle 04.03.1976 tarihinde yapılan kadastro tespiti sırasında dava dışı parsellerle birlikte tapu kayıtlarına istinaden 4/24 payının......'ya ait olduğu, tapu kayıtlarının hudutları itibariyle söz konusu taşınmazları kapsadığı, kayıt maliklerinin kendilerinin ya da mirasçılarının tasarrufunda bulunmadığı, yıllardan beride, bağımsız parseller halinde ilgili parsellere ait beyannamelerin, beyanlar hanesinde adları yazılı şahıslar tarafından kullanılageldiği ancak bu kullananların cetlerinden intikal ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı gibi 1936 yılında adlarına tahrir olunmadığı kayıt maliklerinden resmen veya haricen satın aldıkları hususunda herhangi bir delil bulunmadığı, bunların dışında bazı parsellerin ahar şahıslardan haricen satın alınarak zilyetlerinin el değiştirmiş olduğu, bazı parsellerin 1965 ve daha yakın tarihlerde vergi harici kaldığı gerekçesiyle vergiye bağlandığı, kayıt maliklerinin 1955 yılında Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinden 1955/32 nolu dosya ile taksim davası açtıkları, daha sonra müracaata kaldığı, tapu kayıtlarının kabili tatbik olduğu kayıt maliklerinin bir kısmının muhtelif tarihlerde ölümleri ile taşınmazların mirasçılarına geçtiği belirtilerek, 1/24 hissesinin ......, 1/24 hissesinin ...... ve 4/24 hissesinin ... eşi ... adına tespit edildiği, tespite itiraz edilmesi üzerine Kadastro Müdürlüğünün 08.11.1985 tarihli kararı ile ... ada 123 parsel sayılı taşınmazın tespitine... ve müştereklerinin itirazlarının reddine, ... ada 123 nolu parselle ilgili 21.01.1977 tarihli komisyon kararının iptaline mevcut vergi kaydı gereğince vergi kayıt miktarı olan bin m2 yer verilmek suretiyle ... nolu parsel numarası ile, kayıt miktarından fazla gelen kısmın da adanın son parsel nosu altında sınırlandırılmasına, ... ada 123 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ... ... adına miktar fazlasının Maliye Hazine adına tesciline, miktar fazlasında ... oğlu ... ...'nın fuzuli zilyet olduğunu beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş, ... ada 143 parsel sayılı taşınmaz 08.11.1985 tarihli komisyon kararıyla ... ada 123 parsel sayılı taşınmazın miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiş, karara itiraz edilmesi üzerine Çerkezköy Kadastro Mahkemesi 12.10.1993 tarihli ve 60/154 Esas ve Karar sayılı hükmüyle sabit olmayan davanın reddine, ... ada 123 numaralı parselin ...... adına tapuya tesciline, 4326 m2’lik kısmının ise ... adanın son numarası verilmek üzere hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmemesi sebebiyle kesinleşmiş, ... ada 143 parsel sayılı taşınmaz 14.04.1994 tarihinde Maliye Hazinesi adına tapuya tescil edilmiş, ... ada 123 ve 143 parseller 09.07.1999 tarih ve 2540 yevmiye ile imar uygulaması sonucu 123 parsel 370 ada 9, 391 ada 1 ve 761 ada 5 parsellere gitmiş, ... ada 143 parsel sayılı taşınmaz ise 359 ada 1 ve 391 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gitmiştir

... adanın son numarası verilmek üzere hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmemesi sebebiyle kesinleşmiş, ... ada 143 parsel sayılı taşınmaz 14.04.1994 tarihinde Maliye Hazinesi adına tapuya tescil edilmiş, ... ada 123 ve 143 parseller 09.07.1999 tarih ve 2540 yevmiye ile imar uygulaması sonucu 123 parsel 370 ada 9, 391 ada 1 ve 761 ada 5 parsellere gitmiş, ... ada 143 parsel sayılı taşınmaz ise 359 ada 1 ve 391 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gitmiştir. 359 ada 1 parsel sayılı taşınmaz davalı Hazine ile dava dışı Çerkezköy Belediyesi ile İdris çocukları ..., ..., ...... adına kayıtlı olarak, 391 ada 1 nolu parsel ise davalı Maliye Hazinesi ile dava dışı Çerkezköy Belediyesi ve ... ..., ..., ..., ..., ... ... ..., ..., ..., ... ..., ... ... ve ... adına tapuya tescil edilmiştir.