muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2381, Karar No: 2013/4485, Tarih: 14.03.2013

Ayrıca, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır" düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri ... ve ... Bakanlığı ile ... Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının (arsa vergi değeri üzerinden % 2 oranında) inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında yapı değeri emlak vergi beyanı esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ... Tarifeler Yönetmeliğinde formül bulunmakta olup "GAYRİMENKULÜN TOPLAM İNŞAAT ALANI ile METRE TÜL MALİYETİ VE GAYRİMENKULÜN YOLA NAZARAN CEPHESİNİN esas alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, bilirkişi raporunda toplam inşaat alanı yerine davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı esas alınarak davacının borçlu olduğu miktar eksik hesaplanmıştır.

O halde mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada Yönetmelik 39. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ekindeki inşaat ruhsatı ve tahsilat makbuzu dosya içine alınmak suretiyle oradaki belge ve bilgilerden de yararlanmak suretiyle, arsa bedeli üzerinden ödenen avansında mahsubunu içerir, yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün olacak şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, genel ifadeli ve yönetmelikteki formüle uymayan rapor ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HMK.nun geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26021, Karar No: 2013/1458, Tarih: 22.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/26021 E.  ,  2013/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçinin kendisine gönderilen 89/1,2 ve 3 haciz ihbarnamelerinin usulsüz olduğunu ileri sürerek tebligatların iptalini istediği, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda haciz ihbarnamelerinde mernis adresi olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığı halde posta memuru tarafından mernis adresi olduğu belirtilerek tebligat yapıldığı, tebligatlar usulsüz olduğundan öğrenme tarihinin 07.05.2012 olarak düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şikayete konu haciz ihbarnamelerinden 89/2 ve 89/3 ihbarnamelerinin tebliğ zarflarının üzerinde "gösterilen adres mernis adresi olup iade edilmeyerek T.K.21.mad.uygulanması gerekmektedir" şerhi ile tebligat yapıldığı görülmüştür.

2709 sayılı 1982 Anayasası'nın Hak Arama Hürriyeti başlıklı 36. maddesine göre; ''Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.''

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2.fıkraya göre; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''.

Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesi uyarınca, ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.''denilmiştir.

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.''denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın  adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve  normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre  çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2.maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın  adres kayıt

sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2.maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olur  ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir.Yasa koyucu 5490 Sayılı Kanuna göre  doğru adresini zamanında nüfus müdürlüğüne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını  gütmüştür. Tebligat yasasının dar  yorumlanması geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında  nüfus müdürlüğüne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta  gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan  vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde,hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın  sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya T.K 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adrese dayalı kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkca anlaşılan bir adres olmadığı için, öncelikle, normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'ninin 30.maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Tebligatın anlamı bildirimdir.Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere  iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay  Hukuk Genel  Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli 2009/12-563E.-2009/600 K. sayılı kararında    da açıkça vurgulandığı üzere icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciiye yöneltebilmesi  usulüne  uygun olarak yapılacak tebligat  ile sağlanabilir.

Somut olayda şikayetçiye yapılan 89/2 haciz ihbarnamesinin mernis adresinden ayrıldığı yazılarak iadesi üzerine 03.02.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine uygun olarak tebliğ edildiği görüldüğünden anılan tebligat işlemi usulüne uygundur. Bu nedenle mahkemece 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnameleri yönünden istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda şikayetçiye yapılan 89/2 haciz ihbarnamesinin mernis adresinden ayrıldığı yazılarak iadesi üzerine 03.02.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine uygun olarak tebliğ edildiği görüldüğünden anılan tebligat işlemi usulüne uygundur. Bu nedenle mahkemece 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnameleri yönünden istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23056, Karar No: 2014/7015, Tarih: 10.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23056 E.  ,  2014/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1-son ve 5237 sayılı TCK'nun 43, 62, 51. maddelerinin 4 kez uygulanarak sanığın 4 kez olmak üzere 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının ertelenmesine

I- 2005 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;

2008 takvim yılında düzenlenen faturalardan sonuncusunun 23.02.2008 tarihli olup anılan tarih itibariyle 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesindeki suçun alt sınırının 3 yıl olması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, suçun oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın 2006 ve 2007 yıllarında sanığın sahte fatura düzenlediğine veya düzenlenen bu faturaların kullanıldığına ilişkin herhangi bir fatura, belge ve bilginin bulunmaması, anılan yıllarda herhangi bir matrahın da beyan edilmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; .... Ltd. Şirketi adına 5 cilt faturanın bastırıldığı da dikkate alınarak katılan kurumdan başka mükelleflerde sanığın sorumlusu olduğu şirkete ait anılan yıllarda düzenlenmiş faturalara rastlanıp rastlanmadığının sorulması, var ise bu şirketlerle ilgili vergi suçu ve inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, açılmış soruşturma ve dava bulunup bulunmadığı araştırılıp tespiti halinde bu rapor ve dava veya soruşturma dosyalarının getirtilip, incelenerek; özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24325, Karar No: 2016/3385, Tarih: 24.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24325 E.  ,  2016/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ............ vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mercimeğin dekar başına verim miktarlarının İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1655, Karar No: 2017/8296, Tarih: 18.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1655 E.  ,  2017/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin, kapılarını kilitleyerek ikametinin önüne park ettiği otomobilinin kapısını zorlayarak açtıktan sonra yanında getirdiği tornavidayı kontağa sokup aracı bu şekilde çalıştıran ve böylece bahse konu aracı çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4651, Karar No: 2010/4557, Tarih: 27.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4651 E.  ,  2010/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2008 tarih ve 2007/165-2008/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sorumluluğundaki otobüste yolcu iken kazada yaralandığını ileri sürerek, tedavi gideri, gelir kaybı ve manevi tazminat olmak üzere toplam 257.200,00 YTL tazminat faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Çifçi vekili, karardan sonra mahkemeye ulaşan ancak esasa cevap süresi geçtikten sonra havale edilmiş yanıt dilekçesinde Şişli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'e tebligat yapılamaması üzerine, davacı vekili, 11.09.2007 tarihli oturumda bu davalı hakkındaki davasından vazgeçtiğini imzalı beyanı ile bildirmiş olup, ...'in vekili karardan sonra ulaşan yanıt dilekçesinde Şişli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunu savunmuştur.

Davalı ... vekili, süresinden sonra yetki itirazında bulunmuştur. Diğer davalı ... vekili davanın esas yönünden Öz Lider Patnos Tur. Turizm Seyahat Şirketi'nin temsilcisi, davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalılardan Ak Sigorta A.Ş. vekilinin yetki itirazında bulunduğu, ortak yetkili yer mahkemesinin kaza yeri olan Sivas Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı ... vekili, süresinden sonra yetki itirazında bulunmuştur. Diğer davalı ... vekili davanın esas yönünden Öz Lider Patnos Tur. Turizm Seyahat Şirketi'nin temsilcisi, davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalılardan Ak Sigorta A.Ş. vekilinin yetki itirazında bulunduğu, ortak yetkili yer mahkemesinin kaza yeri olan Sivas Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu olayda davacı,davalıların çeşitli hukuki nedenlerle sorumlu oldukları otobüsede yolculuk yaptığı sırada meydana gelen kaza sonucu yaralanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuş olup, dava, tarafların yerleşim yeri ve olay yeri olmayan Ağrı mahkemesinde açılmıştır. HMUK'nun 21 nci madde hükmü uyarınca, olay yeri mahkemesi olarak, Sivas Mahkemeleri de yetkili ise de, bu yer mahkemesi, kesin yetkili bir mahkeme olmayıp, yetkili mahkemelerden sadece biri olduğu gibi, mahkemece kabul edilen yetki itirazı süresinden sonra yapılmış olup, mahkemenin yazılı gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan, davalılardan Kasım'ın yetki itirazı da süresinde değildir. ...'e yanıt dilekçesi tebliğ edilemediğinden, daha sonra yaptığı yetki itirazı süresinde ve Şişli Mahkemesi'nin yetkili olduğunu savunmuş ise de, davalılardan sigorta şirketlerinin merkezlerine göre İstanbul ve Beyoğlu Mahkemeleri yetkili olduğu gibi, poliçelerin düzenlenme yerleri ve bu davalının yerleşim yeri de Şişli değildir. HUMK'nun 10 ncu maddesi uyarınca, sözleşmenin uygulanacağı yer mahkemesi olarak, yetkili mahkemelerden biri olan varma yeri mahkemesi de Şişli mahkemesi değildir. Yasal olarak doğru yetkili yer mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetki itirazında bulunulmadığından, HUMK'nun 23 ncü maddesi gereğince yetki itirazı usulüne uygun yapılmamıştır. Diğer davalılar ise,yetki itirazında bulunmamıştır.

Bu durumda, tüm davalılar için mahkemenin yetkisi kesinleşmiş olup, davaya bakılmak gerekirken, tüm davalılar bakımından, yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu yönden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün,davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3060, Karar No: 2007/4522, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3060 E.  ,  2007/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Çekişmeli 109 ada 12 parselin davacının dayandığı Şubat 1927 tarih ve 6 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında olup, 1955 yılında yapılan Toprak Tevzi çalışmaları sırasında tapulu olduğundan bahisle Hasan Çalışkan'a bırakıldığı, onun mirasçılarından davacının babası ...'in haricen satın aldığı, tapu kaydının 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 13/B-c maddesi hükmü doğrultusunda Hazine lehine hukuki kıymetini kaybetmesinin mümkün olmadığı, ancak tapu kaydının güney hududunu kaçak ve yitik kişi okuması ve güneyinde eylemli mera bulunması karşısında kapsamının miktarı ile sınırlı olduğu belirtilerek, tapu kaydı miktarı kadar yerin davacıya, geri kalan bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin 24.5.2006 tarihli teknik bilirkişi raporunda kırmızı kalemle taralı, 11.4.2007 tarihli ek raporda 3676 metrekare olarak belirlenen kısmın ifrazı ile davacı adına, bakiye 12924 metrekarelik bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 19.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.