muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18448, Karar No: 2013/159, Tarih: 15.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/18448 E.  ,  2013/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, borçlu ortağın alacaklısı tarafından, İİK.nun 121. maddesine göre, İcra Mahkemesinden alınan yetkiye dayalı olarak açılan 10 parça taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmelerine olanak bulunmamasına nazaran, satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre, temyiz eden davalı ...'in hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilirken, 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca, hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken, % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden, hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden alınacak %09.9 harcın payları oranında ortaklardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün 6100 Sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanun ile eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek, HMUK’nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 15.1.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5952, Karar No: 2021/3657, Tarih: 22.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5952 E.  ,  2021/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

...

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacı ...’ya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi nedeniyle borç bildirimine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespitine; birleşen dava ise, davacı Kurum tarafından yersiz ödenen aylıkların tahsiline yönelik olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ilamında belirtildiği şekilde davacı ...’nın davasının kabulüne, birleşen ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-birleşen dosyada davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ilamında belirtildiği şekilde davacı ...’nın davasının kabulüne, birleşen ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-birleşen dosyada davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle kurum raporu öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; Sosyal Güvenlik Kurumu Denetmeni tarafından düzenlenen 21.06.2011 tarihli rapora ekli 25.05.2011 tarihli tutanakta, ... adresinde kapıyı açan olmadığı, ancak aynı binada 1.katta 1.daire ve 3.katta 6.dairede ismini vermek istemeyen apartman sakinlerince, ... ve ...’nın kızları ile beraber yaşadığının beyan edildiği”belirtilmiştir. Tutanak tarihinin davacının boşandığı eşiyle tekrar evlendiği 14.10.2011 tarihinden önceki bir tarih olduğu görülmektedir. Tutanak tarihinde 1.daire ve 6. dairede yaşayan kişilerin kolluk ve muhtarlık vasıtasıyla araştırılıp bu kişilerin tanıklıklarına başvurulmadığı,davacının yersiz ödeme döneminde MERNİS siteminde kayıtlı adresi olan ... adresinde emniyet ve muhtarlık vasıtasıyla araştırma yapılarak davacının 2008-2011 arasında nüfus adres kayıt sisteminde görülen adreste fiilen ikamet edip etmediğinin araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, SGK müfettişi tarafından denetimin yapıldığı adreste denetmene, davacı ve eşinin birlikte yaşadıklarına dair beyanda bulunan kişiler ile uyuşmazlık konusu dönemde bu adreste ikamet eden komşular, emniyet/muhtarlık vasıtasıyla araştırılıp tespit edilerek dinlenilmeli, davacının yersiz ödeme döneminde MERNİS siteminde kayıtlı adresi olan ... adresinin , davacının ağabeyi ile yengesine ait adres olduğu, davacının fiilen burada yaşamadığı ihbarda bulunan ... tarafından belirtildiğinden, bu adreste yine emniyet ve muhtarlık vasıtasıyla araştırma yapılarak davacının 2008-2011 arasında nüfus adres kayıt sisteminde görülen adreste ikamet edip etmediği belirlenmeli, davalı ve eşinin uyuşmazlık konusu dönemdeki medula hareketleri celbedilip tespite konu sürede ayrı ayrı her ikisinin de hangi sağlık kuruluşlarına başvurdukları araştırılmalı, Kuruma ihbarda bulunan ...’un dinlenilmek üzere pek çok defa ihzar edildiği fakat kendisine ulaşılamadığı görülmüş ise de, iş yeri dışında nüfusa kayıtlı adresinden de tekrar titizlikle araştırılarak ulaşılması halinde dinlenmeli, böylece boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı -birleşen dosyada davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9837, Karar No: 2019/3742, Tarih: 15.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9837 E.  ,  2019/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece; çekişmeli taşınmazın tespitine esas ve davalı tarafın dayanağı olan 14.06.1972 tarih ve 91 sıra numaralı tapu kaydı ile davacı tarafça dayanılan T. Evvel 340 daimi 5 sıra numaralı tapu kaydının yöntemince uygulanmadığı, köy tüzel kişiliği davada taraf olmadığı halde komşu köyden mahalli bilirkişi dinlenerek keşif yapıldığı ve davacı zilyetliğe de dayanmış olduğu halde yöntemince zilyetlik araştırması yapılmadığı belirtildikten sonra tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile varsa haritaları, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler ve tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin merciilerinden sorularak, varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilip, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında tespite esas ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının okunup, varsa revizyon gördükleri parseller de dikkate alınarak hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmesi, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanının sağlanması, yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmesi, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi, tapu kayıtlarının kapsamlarının kesin olarak belirlenmesi, çekişmeli taşınmazın tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde, davacı taraf zilyetliğe de dayandığından yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, gerektiğinde komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılması, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacılar ve vekilleri tarafından takip edilmeyen davanın HMK’nın 150/5 madde uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde Mahkemece, tayin edilen 05.12.2013 tarihli duruşma gününü bildirir davetiyenin taraflara dosyada masraf olmadığından çıkarılamadığı, bu sebeple dosyanın işlemden kaldırıldığı, HMK'nın 150/1. maddesine göre, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içerisinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır hükmüne göre, davanın yenilenmemesi sebebiyle "Davanın açılmamış sayılmasına" karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 150/1. maddesinin uygulanabilmesi için duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi yasal zorunluluktur. Somut olayda, taraflara mahkemenin önceki hükmünün bozma ilamı tebliğ edilmişse de duruşma gün ve saatini bildirir davetiye davacı vekiline ve davalı tarafa çıkartılmamıştır. Hal böyle olunca, davacı tarafa duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olup anılan maddenin uygulanma imkanı bulunmamasına rağmen yazılı gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9082, Karar No: 2011/9777, Tarih: 25.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9082 E.  ,  2011/9777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.04.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemiyle girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, işin esası bakımından da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere dava, icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmıştır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, icra takibinin Ankara’da yapıldığı, itiraz üzerine eldeki davanın da Ankara mahkemelerinde açıldığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davalı, icra dairesinin yetkisine de itiraz etmiştir. Hiç kuşkusuz, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli bir takibin bulunmasına bağlıdır. Gerek icra dairesinin yetkisine, gerekse buna bağlı olarak mahkemenin yetkisine itiraz söz konusu ise, mahkemenin yapacağı inceleme sonucunda icra dairesi yetkili ise çekişmenin esasının incelenmesi, yetkili değilse ortada geçerli icra takibi bulunmadığından davayı reddetmesi gerekir (Yargıtay HGK’nun 20.03.2002 tarihli 2002/13 -241 E. 208 K. sayılı kararı).

./..

2011/9082 - 2011/9777 -2-

İcra dairelerinin yetkisini düzenleyen İcra ve İflas Kanununun 50/1.maddesi hükmüne göre ilamsız icra takiplerinde, HUMK’nun yetkiye ilişkin hükümleri kıyas yoluyla uygulanır. Buna göre ilamsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun yerleşim yeri icra dairesidir (HUMK m.9). Bunun dışında aktin ifa olunacağı yer icra dairesi de özel olarak yetkilidir (HUMK m.10). Ayrıca, taraflar yetki sözleşmesi düzenleyerek yetkili olmayan bir icra dairesini de yetkili kılabilir (HUMK m.22).

Somut uyuşmazlıkta; davalı borçlu şirketin yerleşim yeri, takip talepnamesinde belirtildiği gibi Afyon’dur. Sözleşmenin icra edildiği yerin de Afyon olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca taraflar arasında, icra dairesinin yetkisine ilişkin bir yetki sözleşmesi bulunmadığı da çekişmeli değildir. Bunlardan dolayı, yetkili icra dairesi Afyon İcra Müdürlüğü olup, eser sözleşmelerinde uygulama yeri olmayan Borçlar Kanununun 73.maddesi uyarınca, alacaklının yerleşim yeri olan Ankara İcra Müdürlüğünün yetkili olarak kabulüne olanak yoktur.

Bütün bu saptamalar doğrultusunda, takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığı, yetkili icra dairesinin Afyon İcra Dairesi olduğu ve ortada geçerli bir takibin bulunmadığı gözetilerek itirazın iptali davasının bundan ötürü reddine karar verilmesi gerekirken, çekişmenin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 25.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30852, Karar No: 2018/11804, Tarih: 14.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30852 E.  ,  2018/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işyerinin bulunduğu iş merkezinde güvenlik görevlisi ve bekçi olarak çalıştığını, sigortası davalı tarafından yatırılmakla birlikte davalının işçisi olmadığını, iş merkezinin açılışı sırasında kira indirimi karşılığında sigortalı gösterildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı vekili müvekkilinin davalıya ait mağazada satış danışmanı olarak işe girdiğini; ancak işverence verilen mağaza içi diğer işleri de yaptığını ileri sürerken, davalı vekili davacının işyerinin bulunduğu iş merkezinde güvenlik görevlisi ve bekçi olarak çalıştığını, sigortası müvekkili şirket tarafından yatırılmakla birlikte davalının işçisi olmadığını, iş merkezinin açılışı sırasında kira indirimi karşılığında sigortalı gösterildiğini savunmuştur. Davacı tanığı ... davacının görevli personel olduğunu, davacı tanığı ... davacının otoparkta ve temizlik işlerinde çalıştığını beyan etmiştir. Diğer davacı tanığı ... ise, işyerinin üç katlı olup bahçesinin bulunduğunu, davacının tüm binanın temizlik işlerini, bahçenin bakım işlerini yaptığını, dükkan kapanıncaya kadar hatta bakım ve temizlik işi olduğu için dükkan kapandıktan sonra da çalıştığını, işyerinin bulunduğu kompleks içinde yer alan mağazaların bakım, boya-badana, onarım işlerini de davacının yaptığını, yapılan anlaşma gereğince davacının sigorta primlerinin davalı şirket tarafından yatırıldığını ifade etmiştir. Mahkemece, davacının davalı işyerinin bulunduğu kompleks içerisinde yer alan dava dışı başka mağazaların bakım, boya, badana, onarım, temizlik gibi işlerini yapmasının davacı ile bu mağazalar arasında emir ve talimata dayanan, bağımlılık unsuru içeren bir iş ilişkisinin olduğu anlamına gelmeyeceği değerlendirilmiş, bir dönem davalı mağazanın müdürlüğünü de yapan tanık ...'nın beyanı, SGK kayıtları ve banka ödemeleri dikkate alındığında, davalı işverenle davacı arasında iş ilişkisinin mevcut olduğu kabul edilmiştir. Dosya kapsamındaki maaş hesabı dökümleri, SGK kayıtları ve tanık anlatımlarına göre, mahkemenin taraflar arasında iş ilişkisinin mevcut olduğuna dair kabulü isabetlidir. Ancak, davacının davalıya ait işyerinde öncelikle hangi iş veya işleri yaptığı hususunun netleştirilmesi gerekir. Bu açıdan, davacının sadece davalı şirket nezdindeki çalışmaları tespiti yönünden tanıkların beyanı yeniden alınarak davalının talimatları üzerine yaptığı iş çerçevesinde fazla çalışmanın bulunup bulunmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.