muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3978, Karar No: 2025/1624, Tarih: 17.02.2025

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davalarının DÜŞMESİNE,

E-Görüntü Veya Seslerin Kaydedilmesi Suretiyle Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması Suçlarından Sanık ... Hakkında Açılan Kamu Davalarının Düşmesine İlişkin Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin 6252 sayılı yasa ile değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nın 133/3. ve 134/1-2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçlarını oluşturduğu, anılan suçlar, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, aynı Kanun'un 67/2-a maddesi gereğince zamanaşımı son kesen işlemin 28.11.2012 tarihli sorgu olduğu, bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davalarının DÜŞMESİNE,

F-Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma Suçundan Sanık ...'ın Beraatine İlişkin Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

Sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinin içeriğinden temyiz itirazının, vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 gün ve 2011/5-137 Esas, 2013/58 sayılı kararında da belirtildiği üzere, aynı davada yargılandığı görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık hakkında müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat edilen suç nedeniyle avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği cihetle, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10022, Karar No: 2011/21466, Tarih: 04.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10022 E.  ,  2011/21466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet ( sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri gizlemek)

HÜKÜM : 2002 yılında işlenen Sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi gereğince sanığın 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

1- 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları ile ilgili hükümlere yönelik temyizin incenelmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Defter ve belge gizleme suçu ile ilgili hükmün temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, 28.02.2005 tarihinde şirket çalışanı Şahin Keskin’e yapılan tebligatta varlığı anlaşılan 24.02.2005 gün ve VDENY-2005-639/5 sayılı “defter ve belge istem yazısının” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6110, Karar No: 2013/10411, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6110 E.  ,  2013/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin,

2) Yukarıda istenen harita ve belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17691, Karar No: 2021/10911, Tarih: 07.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17691 E.  ,  2021/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Başka suçtan Mersin Açık Ceza ve İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın SEGBİS sistemi ile sorgusunun yapıldığı 09/03/2016 tarihli oturumda duruşmalardan bağışık tutulmak istediğini belirterek savunma yapmış olması nedeniyle, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Türk Ceza Kanunu'nun 58/4. maddesinde, sırf askeri suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlenmiş olması, Askeri Ceza Kanunu'nun 63. maddesinde yazılı yoklama kaçağı, bakaya ve saklı suçlarının ise sırf askeri suç niteliğinde bulunmaması karşısında adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte ilamı bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2015 tarih ve 2015/437 Esas 2015/435 Karar sayılı iddianamesiyle "...şüpheli ... 'a celp ve sevkini yaptırması amacıyla 1111 sayılı Askeri Kanununun 45. maddesi gereğince TRT aracılığı ile tebligat yapıldığı, buna rağmen şüphelinin Şubat 2013 celp döneminde celp ve sevk tarihinin son gününe kadar sevk işlemini yaptırmadığı ya da mazeretine ait belgeyi askerlik şubesine bu tarihe kadar ibraz etmeyerek yoklama kaçağı fiilini işlediği, şüphelinin bir yıldan sonra yakalanarak üzerine atılı bulunan yoklama kaçağı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla..." şeklindeki anlatımla 04/06/2015 tarihinde yoklama kaçağı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanığa isnat edilen yoklama kaçağı suçunun mütemadi bir suç olduğu, mütemadi suçlarda suçun başlama ve bitim tarihlerinin doğru bir biçimde belirlenerek maddi vakanın kesin olarak tespit edilmesinin önem arz ettiği, ancak sanık hakkında düzenlenen iddianamede atılı suçun hangi tarihler arasında işlendiği, temadinin ne şekilde sona erdiği hususlarının gösterilmediği anlaşılmakla, dosyanın Afşin Cumhuriyet

Başsavcılığına gönderilerek davanın dayanağı olan 30/09/2015 tarihli iddianamenin içeriği itibariyle sanığın hangi tarihler arasında yoklama kaçağı kaldığı hususunun kesin ve net olarak açıklattırılması suretiyle davaya devam edilerek bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8352, Karar No: 2012/10371, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8352 E.  ,  2012/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten koltuk takımı satın aldığını, koltukların ayıplı çıktığını, hakem heyetine başvurup lehine karar aldığını bu karara dayanarak ödediği paranın tahsili amacıyla davalıya karşı icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tüketici Sorunları İl Hakem Heyetince görevlendirilen bilirkişi tarafından hazırlanan raporda özetle "anılan koltuklardaki mevcut ayıplar nedeniyle koltukların kısa aralıklarla 4 kez servise götürüldüğü bu şikayetlerin kısa süre içerisinde kullanımdan kaynaklanamayacağı" tespit edilirken hükme esas alınan raporda hiç bir gerekçe gösterilmeksizin" şikayetlerin kullanım hatasından kaynaklandığı" belirtilmiştir. Mahkemece, iki rapor arasındaki çelişki giderilmeksizin ikinci rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13202, Karar No: 2020/5916, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13202 E.  ,  2020/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık konusu sokak üzerine kilitsiz bir şekilde park edilen motosikletin çalınması eyleminin TCK'nun 142/1-e, 143/1. maddesindeki suçu oluşturduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık konusu sokak üzerine kilitsiz bir şekilde park edilen motosikletin çalınması eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

2-26.05.2009 tarihli tutanağa göre suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini kabul ederek çaldığı yeri söylemesinden dolayı, müştekinin başvurusu olmadan hırsızlık konusu motosikletin iadesinin sağlanması karşısında; TCK’nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6223, Karar No: 2018/2606, Tarih: 12.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6223 E.  ,  2018/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-)Hazine Vekilinin, şikayetçi ... adına sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapmış olduğu temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE,

2-)Hazine Vekilinin, katılan Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü adına sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapmış olduğu temyiz talebi yönünden yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14053, Karar No: 2014/18616, Tarih: 23.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14053 E.  ,  2014/18616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy (Kapatılan) 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2013/101-2014/112

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin faturalara dayalı alacağı için davalı aleyhine yaptığı icra takibine itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borcun çek ve elden ödemeler ile kapatıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,bankadan gelen yazı cevaplarına göre çek bedellerinin ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında mal alım satımı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalının fatura tarihlerinden önceki ödemelerin avans ödemesi olduğunu ve malın daha sonra teslim edildiği itirazında toplanmıştır.

Davacı 12/01/2009 tarihli 38.491 TL bedelli ve 01/07/2009 tarihli 84.324,90 TL bedelli faturalara dayalı olarak icra takibi yapmış, davalı ödeme savunmasında bulunmuştur. Davalının ödeme savunmasına dayanak çeklerin çoğunun keşide tarihinin 2007-2008 olduğu görülmüştür. Kural olarak çek ödeme vasıtası olup mevcut borcun tasfiyesine yönelik olarak verildiğinin kabulü gerekir. Ancak davalı, ödemelerin sektörel olarak teamül gereği avans verildiğini ve malın sonra gönderildiğini iddia ettiğinden davalı bu yöndeki savunmasını kanıtlamalıdır. Ayrıca fatura tarihlerinden sonra 4.664,91 TL ve 4.000 TL olmak üzere toplam 8.664,91 TL elden ödeme yapıldığı belirtilmiş ise de bu ödemelere ilişkin belgeler dava dosyası içinde bulunmadığından varsa ödeme belgelerinin dosyaya ibrazı sağlanarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14529, Karar No: 2017/1339, Tarih: 23.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14529 E.  ,  2017/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta kaydının düzeltilmesine, eksik yatan primlerin tamamlattırılmasını, 07/12/2001-11/02/2009 dönemine ilişkin sigorta kaydının asgari ücretin 3,98 katı kazanç olarak tespiti ile düzeltilmesine, emekli olduğu tarihten itibaren yaşlılık aylığının fark alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 07.12.2001- 11.02.2009 dönemine ilişkin sigorta kaydının asgari ücretin 3,98 katı kazanç olarak tespiti ile düzeltilmesini, emekli olduğu tarihten itibaren yaşlılık aylığının fark alacaklarının davalı Kurum'dan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Hizmet veya ücret tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ... Başkanlığına, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. H.M.K.200.maddesi, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar ve değerleri iki bin beş yüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar ve değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle iki bin beş yüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz, demekle, Kanunda ispat sınırı olarak gösterilen belli tutarı aşan hukuki işlemler ve senede karşı olan iddialar kural olarak yalnız senetle ispat edilebilir. Bu kaidenin istisnaları bulunmaktadır. Bir hukuki işlemin senetle ispatının gerekip gerekmediği o hukuki işlemin tümünün değerine göre belirlenir. Buna göre de, Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtlar, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanun’un 78.maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun’un 78.maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 29/07/2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Diğer taraftan davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasa 80. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi de 506 sayılı Yasa ile benzer düzenlemeler içermektedir.

Yolluklar prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanır. İşin karşılığı olmaktan ziyade işçinin görevi sırasında ihtiyaçlarını (otel, yemek vs. ihtiyaçları) karşılama amacına dayalıdır.

Harcırah (yolluk) işçinin görevli bulunduğu yerden başka yerlere geçici görevle gönderilirken yapacağı ek masrafa karşılık yapılan ödemeler olup, davalı işyeri tarafından her sefer için yapılan ödemelerin bu mahiyette kaldığı şüphesizdir. Çünkü davalı işyeri davacıya ücreti dışında sefer başına ödeme yaparken asıl amacı davacının yapacağı ek masrafları karşılamak olup, onun ücretini artırmak gibi bir amaç içinde değildir.

Somut olayda, Mahkemece işçilik alacağı dava dosyası içeriğinde yer alan belge ve kayıtlar esas alınmak suretiyle sonuca gidildiği anlaşılmakla buna göre kesinleşmiş işçilik alacağı ilamının ücret tespiti davasında tek başına esas teşkil edemeyeceği gözardı edilerek ve de davacının davalı işyeri nezdinde “Tır Şoförü” olarak görev yaptığının anlaşılmasına göre prime esas kazancın belirlenmesine yönelik ücret bordroları getirtilmeden, davalı işverenin bordrolarında kayıtlı işçilerin beyanına başvurulmadan, emsal bir işçinin ihtilaf konusu dönem içerisinde alması gereken ücretin ne kadar olacağı araştırılmadan ve davacıya yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasa'nın 77. maddesinin 2. fıkrası hükmünde( 5510 sayılı Yasa 80/2. maddesi ) belirtildiği şekilde yolluklar kapsamında kalıp kalmadığı net olarak tespit edilmeden eksik inceleme ve araştırma neticesi kurulan hüküm hatalı olmuştur.