muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10525, Karar No: 2011/12424, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10525 E.  ,  2011/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25.04.2011 gün ve 2011/1665 - 4932 sayılı ilamıyla onama kararı verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, taşınmaz üzerinde bulunduğu bildirilen meşe ağaçlarının yaşı, sayısı, taşınmazdaki dağılımı bildirilmemiş, hava fotoğrafı da rapora eklenmemiştir.

Bu nedenle; dava dosyasının raporu düzenleyen bilirkişilere verilerek 1990 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafı ölçeği kadastro paftası ölçeğine çevrildikten sonra, birbirine aplike edilerek, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte gösteren, taşınmazdaki meşe ağaçlarının yaşı, sayısı ve konumunun taşınmazdaki dağılımının da gösterildiği ek rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2106, Karar No: 2017/7613, Tarih: 11.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2106 E.  ,  2017/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ile Orman Yönetimi ve davacılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1) Mahkemece tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulanan 1951 tarihli hava fotoğrafları ile tespitten 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli (A) harfli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınması,

2) Çekişmeli (A) harfli taşınmaza komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının, davalı iseler dava dosyalarının, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının ve kadastro tespitine esas dayanak tapu ve vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilmesi dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15787, Karar No: 2015/11189, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15787 E.  ,  2015/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2011/89-2014/49

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/04/2014 tarih ve 2011/89-2014/49 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili ile yargılama sırasında müddeabihi devralan vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan dahili davacı vekili Av. V. K. ile davalı-karşı davacı vekili Av. S. Y. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili, yabancı dil kursları işletme hakkına da sahip olan A. Kültür Derneği’nin 12.10.2001 tarihinde Eskişehir’de kurulduğunu ve A., A., K. D., İ. S. gibi şubeler açtığını, derneklerin ticari faaliyette bulunamaması nedeniyle müvekkilinin garantör olması amacıyla Amerikan Kültür Derneği adına A.Kültür Derneği İktisadi İşletmesi'nin kurulmasına öncülük ettiğini, sonrasında davacı adına 2004 30818 kod numarası ile “A. K. DERNEĞİ” ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, İ.İşletme Statüsüne kavuşan Derneğin, İktisadi İşletme adı altında Milli Eğitim Bakanlığı’na başvurarak İ. Ş.’de Özel A. Kültür Derneği Yabancı Dil Kursu’nu faaliyete geçirdiğini, dava tarihi itibariyle Milli Eğitim Bakanlığı onay işlemleri devam eden şubeler ile toplam 17’ye ulaşan bayilikleri ile A. Kültür Derneği Yabancı Dil Kursları’nın Türkiye’nin en büyük ve en çok bayisi bulunan yabancı dil kurusu olduğunu, buna rağmen 1954 yılından bu yana İzmir’de İngilizce öğrettiğini iddia eden Türk-A. Derneği’nin tanıtım ve reklamını yaptığı internet adresinin giriş sayfasında “A. Kültür Derneği" olarak bilinen İzmir-Amerikan Derneği İngilizce kurslarını 59 yılı aşkın süredir …. adresinde sürdürmektedir.”, “Ş.Y.” ibaresini kullanarak müvekkiline ait tescilli isminin haksız ve dayanaksız olarak kullandığını, “A. Kültür Derneği” isminin müvekkiline ait olup her anlamda öncelik hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, davacı adına tescilli “A. K. DERNEĞİ” ibareli markanın davalı tarafın her türlü etiket, tabela, flama, tanıtım broşürleri, poşet, ambalaj, antetli kağıt, internet sayfaları ve her türlü yazılı ve sözlü basın-yayın araçları ile tanıtımlarında kullanmaktan men’i ile gerekirse imhasına, haksız rekabetin önlenmesine, şimdilik 1.000 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili, müvekkilinin ve bunun paralelinde Ankara’da faaliyet gösteren Türk A.Derneği’nin 1950’li yıllarda A. ile T. arasındaki ilişkilerin gelişmesiyle iki ülke dostluğunu ve kültür ilişkilerini güçlendirmek amacıyla bir grup T.ve A. tarafından kurulduğunu, müvekkili derneğin binasının bulunduğu arsanın dahi Amerikan Konsolosluğu tarafından bağışlandığını, müvekkilinin ve Ankara’da aynı paralelde faaliyet gösteren Türk A. Derneği’nin 50 yılı aşkın süre içerisinde gösterdiği çalışmaları sonucunda halk tarafından özelilikle lisan kursları yönünden yoğun bir talep ve ilgi ile karşılandığını, karşı tarafın yöneticilerinin kötü niyetli olarak müvekkilinin para, zaman, emek harcayarak halk nezdinde oluşturduğu itibarından haksız şekilde istifade etmek için dernek adı altında iltibas yaratarak, halkı yanıltacak şekilde “A. Kültür Derneği” adı ile bir dernek kurduğunu, şubeler açtığını ve “A. Kültür Derneği” ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin internet adresindeki yazıların gerçeği yansıttığını savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı dava ile de davacı-karşı davada davalı adına tescilli “A. Kültür Derneği” markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, hüküm özetinin ilanına, karşı davalının “A. Kültür Derneği” adını ve markasını kullanması şeklindeki fiillerinin haksız rekabet olduğunun tespit ve men’ine, karşı davalının dernek adında yer alan “A. Kültür” ibaresinin kaldırılmasına, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre; asıl davada davacıdan müddeabihi devralan A. Özel Eğitim Hiz. Bil. Don. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına tescilli 2004/46534 sayılı 41.01 sınıfta tescilli bulunan “A. Kültür Derneği” ibareli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine, 2004/30818 (markanın kısmi devrinden önceki tescil numarası) nolu davacı A. Kültür Derneği İktisadi İşletmesi adına kayıtlı markanın 16. ve 42. sınıflar bakımından hükümsüzlüğüne ilişkin mahkemece verilmiş olan 2007/54- 2008/57 sayılı karara yollama yapılmasına, dernek adından “Amerikan Kültür” ibaresinin çıkartılmasına ve haksız rekabete ilişkin karşı dava hakkında verilen karar hakkında yeniden hükme yer olmadığına, davacı A.Kültür Derneği İktisadi İşletmesi'nin markaya tecavüz ve haksız rekabet, tazminat davasının sabit olmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili ile yargılama sırasında müddeabihi devralan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili ile yargılama sırasında müddeabihi devralan vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili ile yargılama sırasında müddeabihi devralan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili ile yargılama sırasında müddeabihi devralan vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili ile yargılama sırasında müddeabihi devralan vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin mümeyyiz asıl davada davacı-karşı davalı ve müddeabihi devralandan alınıp, davalı-karşı davacı İ.. D..'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı-karşı davada davalı ile yargılama sırasında müddeabihi devralandan alınmasına, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9610, Karar No: 2016/11772, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9610 E.  ,  2016/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı .....Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili kısmi dava açmış, bilirkişi raporundan sonra davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunabileceğini düşünerek buna göre talepte bulunmuştur. Davalı vekili ıslah dilekçesinin tebliği üzerine süresinde ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkeme ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunması nedeni ile ek rapor almamıştır. Fazla mesai ücreti açısından kısmi dava ile istenen miktar dikkate alındığında, ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasından etkilenen alacak yoktur. Ancak ilave tediye alacağı bakımından mahkemenin ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını gözeterek belirleyeceği alacağı hüküm altına alması gerekirken, hükmün gerekçesinde ıslah dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasını dikkate almadan davacının bilirkişi raporunda hesap edildiği kadar alacağının bulunduğunu tespit edip talep kadarının tahsiline karar vermesi doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8452, Karar No: 2016/8017, Tarih: 24.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8452 E.  ,  2016/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, diğer atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 16.11.2016 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü verilerek sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti:

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından...hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 30.11.2016 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar haklarında mağdureye yönelik zincirleme şekilde gerçekleştirdikleri kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hükümler kurulduğu sırada, TCK'nın 103/2, 103/3. maddeleri uyarınca ceza belirlenip, eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle aynı Kanunun 35/2 maddesi uygulanmasının ardından eylem neticesinde mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle TCK'nın 103/6. maddesi tatbik edildikten sonra, 103/2, 103/3, 35/2. maddelerine göre belirlenen ceza üzerinden 43/1. maddenin uygulanmasıyla bulunacak arttırım miktarının neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç nedeniyle aynı Kanunun 103/6. maddesine göre belirlenen cezalara eklenmesi suretiyle sonuç cezaların belirlenmesi gerekirken, TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 103/2, 103/3, 103/6, 35/2, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları ile sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.24.11.2016 tarihinde verilen işbu karar 30.11.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde sanıklar müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/20687, Karar No: 2014/5523, Tarih: 07.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20687 E.  ,  2014/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/2701-2013/2899

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının abonelik sözleşmesi yapılması amacı ile talep ettiği kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olan 5.704.88 TL bedelin ödendiğini, ancak bunun hukuka aykırı olduğunu belirterek, ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlem ve talep edilen bedel yasaya uygun olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının davalıya 39.19 TL kanal katılım payı ve 112.60 TL şebeke hisse bedeli olmak üzere toplam 151.79 TL sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı tüketici ile davalı arasında su aboneliği sözleşmesi aşamasında 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88.maddesi ve tarifeler yönetmeliği uyarınca alt yapı giderlerinden olan kanal katılım payı ile şebeke hisse bedelinden davacının sorumlu tutulup tutulmayacağı konusunda toplanmaktadır.

Ayrıca, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile İller Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Katip. R.S (2986)

Karşılaştırıldı.M.Ş-H.H

Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının (arsa vergi değeri üzerinden % 2 oranında) inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında yapı değeri emlak vergi beyanı esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.