muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21912, Karar No: 2024/3251, Tarih: 26.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/21912 E.  ,  2024/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/949 E., 2017/945 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin öğrenme üzerine süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hasat mevsimi olduğu için izin süresini geçirdiğine, 2 gününün yolda geçtiğine, mahkemece bu konularda araştırma yapılmadığına, askerlik görevini yerine getirdiğine ve para cezası verilmesi halinde derhal ödemeye hazır olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; Ege Ordusu Komutanlığı emrinde görevli olan sanık ...'ın 02.09.2016 tarihinde saat:08.35'ten itibaren 11 günlük kanuni izne gönderildiği, daha önce kullandığı izninde yol süresi verildiğinden bu kez yol süresi verilmediği, bu durumda en geç 13.09.2016 tarihinde birliğine katılması gerekirken katılmadığı, kısa bir süre sonra 20.09.2016 tarihinde saat:16.00'da kendiliğinden gelerek birliğine katılış yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 73 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; ailevi sebeplerden ötürü Birliğine süresinde katılamadığını beyan etmiştir.

Vaka kanaat raporu, sanığın izinden dönmediğine dair tutanak, sanığın birliğine kendiliğinden katıldığına dair tutanak ve izin belgesi dosyada mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3993, Karar No: 2023/2593, Tarih: 23.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3993 E.  ,  2023/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/191 E., 2023/543 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/720 E., 2022/742 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Almanya'da hayatını sürdürdüğünü, geçen yıla kadar kızı ve torunu ile birlikte yaşadığını, müvekkilinin kızının 28.10.2019 tarihinde trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini, torununun bu olay sonrasında tek başına kendisiyle yaşamasının ahlaken ve etik olarak ... olmayacağını düşünerek torununu Türkiye'de yaşamakta olan babasına teslim ettiğini, müvekkilinin torununu davalı babaya teslim etmiş ise de, torunuyla hem telefonda hem de yüz yüze görüşmek istemesine rağmen davalı babanın müvekkiline torununu göstermediğini, müvekkilinin kızı ve torunu ile beraber yaklaşık olarak beş sene boyunca aynı evde yaşadıklarını, müvekkilinin kızının vefat etmesi ve müvekkilinin torununu babaya teslim etmesi, davalı babanın müvekkiline torununu göstermemesi sebebiyle müvekkiline hali hazırda bir mahkeme kararı olmadan torununu görme imkanının bulunmadığını, müvekkili her ne kadar Almanya'da ikamet etse de sık sık Türkiye'ye gelme imkanının bulunduğunu ve aynı zamanda sömestr, yaz tatillerinde ve hafta sonları için torununu Türkiye'de görme ihtimalinin bulunduğunu belirterek, müvekkili ve torunu arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; beyanların gerçeği yansıtmadığını, davacının çocuğu müvekkiline sanki kendi isteği ve çocuğun yararını düşündüğü için babaya teslim ettiği şeklinde beyanda bulunmuş ise de davacı taraf yasa uyarınca çocuğu babaya teslim etmesinin gerektiğini, davacının yasaya ve Almanya Devletinin bildirmiş olduğu talimata uyduğunu, müvekkilinin davacı tarafın kızı yaşarken çocuğunu görmek için çocuğuyla iletişim kurabilmek için mücadele ettiğini, müvekkilinin çocuğunu alması üzerine çocuğun Antalya'nın Manavgat ilçesinde ailesinin yanında yeni bir hayat kurduğunu, müvekkilinin yıllar sonra çocuğuna kavuşmanın mutluluğunu yaşadığını, müvekkilinin ailesinin de elinden geldiğince destek olup torununun mutluluğu için çabaladıklarını, müvekkilinin davacı ile çocuğun telefon aracılığıyla görüşmesini hiçbir zaman engellemediğini, elinden geldiğince davacı ve çocuk arasındaki iletişimi sağlamaya çalıştığını, çocuğun bazen konuşmak istememesi ya da konuşmaları kısa tutması sebebiyle davacı tarafın kötü niyetli olarak bunu yanlış anladığını ve bu durumdan müvekkilini sorumlu tuttuğunu, davacı tarafın müvekkil ve ailesine hakaret içerikli ağır sözler söyleyip tehdit ettiğini, davacının bu tartışmaların içerisine çocuğuda çekmeye çalıştığını, davacı tarafın tehdit ve hakaretlerinden dolayı müvekkilinin çocuğunu parka veya kurslara götürmekten korkar olduğunu, davacının Türkiye'de sabit bir ikametgahı veya yaşam alanının mevcut olmadığını, dolayısıyla çocuğa sağlayabilecek sıcak bir yuva ya da çocukla iletişim kurabileceği bir çatının bulunmadığını, herhangi bir olumlu ya da olumsuz bir durumda müvekkilinin kişisel ilişki kapsamında başvurabileceği herhangi bir adres, ikametgah ya da yaşam alanının bulunmadığını belirterek, çocuğun ... yararı uyarınca çocuk ile davacı arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkin talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 07.06.2021 tarihli sosyal inceleme raporu (SİR) ile çocuğun anneannesi ile görüntülü görüşmelerinde küfür ettiğini bağırdığını, anneannesi ile görüşmek istemediğini belirttiği, çocuğun anneanneye karşı tedirgin davranışlar sergilediği bu konu dışında kendisini ... bir şekilde ifade ettiği, çocuğun annesinin 2019 yılı vefatıyla birlikte yeni bir ortama, davalı babaya uyum sağlama sürecinde olduğu, şu aşamada çocuğun düzeninin değişmesinin uygun olmadığı, 21.06.2021 tarihli SİR ile Mahkemenin anneanne ile çocuk arasında kişisel ilişki kararını uygun görmesi halinde anneannenin yapılan görüşmede olduğu gibi çocuğun bu husustaki isteklerini dikkate alarak hareket etmesinin önem arz ettiği kanaatine varıldığı, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezi adli görüşmede çocuğun anneannesinin kendisine defalarca kez müstehcen yayın izlettiğini, izleyerek kendisinin de alıştığını, ayrıntılı olarak beyan ettiği; Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı 2021/7677 soruşturma sayılı dosyasında, iş bu dosyada davacı hakkında şikayet dolasıyla takipsizlik kararı verilmiş ise de; çocuk Sena Betül ve davacı anneanne arasında bir husumetin oluştuğunun kabul edilmesi gerektiği, çocuk Sena Betül' ün tercihi de dikkate alındığında çocuk ile davacı arasında kişisel ilişkinin kurulması halinde çocuğun huzurunun tehlikeye gireceği, çocuğun annesinin 2019 yılında vefat etmesi ile yeni ortama, davalı babaya uyum sağlama sürecinde olduğu, şu aşamada çocuğun düzeninin değişmesinin uygun olmadığı anlaşılmakla; çocuğun ... yararı esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 21.06.2021 tarihli SİR raporu ile davacı ile çocuk arasında yatılı kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yararına olacağı yönünde kanaat bildirildiği, Yerel mahkemede görülen davanın 22.06.2021 tarihli birinci celsesinde daha önce böyle bir şikayet durumu yok iken, davanın genel seyri davalı taraf aleyhinde sonuçlanması muhtemel iken davalı yanca 21.07.2021 tarihinde davalı ... tarafından, davacı müvekkilim aleyhinde cinsel istismar suçuna istinaden suç duyurusunda bulunulsa da takipsizlik kararı verildiğini, ancak yerel mahkemeni gerekçeli kararında iş bu soruşturma dosyasının varlığının bile davacı ile davaya konu çocuk arasında husumet olduğu hususlarında kesin kabul niteliğinde bir görüş bildirmesi hukuki dayanaktan yoksun olup, kişisel ilişki tahsisine karar verilmesi halinde çocuğun huzurunun tehlikeye gireceği hususunu göstermeyeceği, dolayısıyla yerel mahkemenin gerekçeli kararında en temel dayanak noktası olan husumetin varlığı olgusu hiç bir suretle oluşmadığından ve bu suretle kabul edilmesi mümkün olmayan husumet olgusunun kesin kabulü niteliğindeki görüşün hukuka aykırı olduğunu, anneannesi ile kişisel ilişki kurulmaması sonucunda anne tarafıyla olan tüm ilişkileri sonlanmış bulunacağı, iş bu durumda çocuğun yüksek menfaatine aykırı düşeceğini, müvekkili hakkında yapılmış olan şikayetin davadan aylar sonra karar aşamasındayken yapılması nedeniyle kötü niyetli olduğunu belirterek, davasının reddi yönünden istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, usul ve kanuna uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan istinaf itirazlarının esastan redine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla bir gerekçelendirme yapılmadan davanın reddine karar verildiğini, İstinaf dairesinin kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek reddedilen davası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, torun ile kişisel ilişki kurulmasına engel durumun varlığının ispat edilip edilmediği, torun ile kişisel ilişki kurulması davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, torun ile kişisel ilişki kurulmasına engel durumun varlığının ispat edilip edilmediği, torun ile kişisel ilişki kurulması davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 325 ... maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 3 üncü maddesi, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü maddesi, 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6494, Karar No: 2008/599, Tarih: 29.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6494 E.  ,  2008/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temiyz eden davalı vekili Av.M. D..ve karşı taraf vekili Av. N. M.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*yerel mahkemenin, saklı payı zedeleme kastının varlığıyla ilgili değerlendirmesi 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerine uygun bulunmasına göre davalının, aşağıdaki bendin dışındaki, saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacının bulunmadığına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; mirasbırakanın, davalıya taşınmaz temlik etmediği, davalının 1980, 1986, 1989, 1995, 1996 ve 1998 tarihlerinde üçüncü kişilerden satın aldığı taşınmazların bedelini ödediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalıya yapılan teberru, satın alınan taşınmazlar değil, bunlar için ödenen satış bedelidir ve bu bedelin tenkise tabi tutulması gerekmektedir. O halde, mahkemece yapılacak iş; mirasbırakanın, taşınmazlar alınırken verdiği bedelin (paranın), mirasın açıldığı tarihte ulaştığı değerinin; paranın satın alma gücündeki değişimlerin usulünce belirli kriterler dikkate alınmak suretiyle hesaplanması, gerektiğinde bu hususta uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulundan, taraf, yargıç ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması, belirlenen değerin tenkisine hükmedilmesi ve bu yapılırken de doğabilecek usulü kazanılmış hakların nazara alınmasından ibarettir. (HGK’nun 30.11.2005 tarihli ve 2005/2-81 esas, 2005/672 karar sayılı kararı) Bu husus gözetilmeden hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de;

Türk Kanunu Medenisinin 506’ncı maddesinde yer alan tercih hakkı, kıymetine noksan gelmeksizin taksimi kabil olmayan bir mal temlik edilip de, bu malın tenkise tabi tutulması halinde söz konusu olur. Mirasbırakanın, davalının üçüncü kişilerden satın aldığı taşınmazların bedelini ödediği kabul edilmiş olmasına göre, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yapılan bağışın para olduğu gözetilmeden davalıya tercih hakkı kullandırılması ve faize de o tarihten itibaren hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalının, saklı payları zedeleme kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazlarının yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, 2. bentteki bozma nedenine göre reddedilen haricindeki diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.01.2008 sa.
Yargıtay — Esas No: 2018/524, Karar No: 2020/3083, Tarih: 09.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/524 E.  ,  2020/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla Kırklareli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 2015/402 esas 2017/131 karar sayılı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/1063-2017/1618 karar sayılı kararının süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 14.06.2011 tarihinde davalıya ödünç olarak 33.600,00 TL 18.07.2012 tarihinde 17.000,00 TL 18.03.2013 tarihinde 25.000,00 TL verdiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının takibe vaki itirazının iptali ile alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davacının vekilliğini yaptığını ödenmeyen vekalet ücreti alacağı olduğunu, davacının tefecilik yaptığını içinde bulunduğu durum nedeniyle davacıdan peşin faizle borç aldığını, vadesinde faiziyle borcunu ödeyemeyince davacıya elden 5.000,00 TL faiz ödemek zorunda kaldığını aldığı bu haksız faiz miktarını mahsup etmeden takip başlattığını ileri sürerek; davanın reddini istemiş, daha sonra ıslah dilekçesiyle 62.100,00 TL ödeme yapıldığına ilişkin bir belge ibraz etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 75.600,00 TL asıl alacak bedeli üzerinden itirazın iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine ve 15.120,00 TL icra inkar tazminatına karar verilmiş; davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Hukuk Dairesince kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüyle itirazın asıl alacağın 13.500,00 TL'lik kısmı üzerinden iptaline bu miktarın %20'si oranında icra inkar tazminatı ödenmesine dair verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava tüketim ödüncü sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptaline ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalı tarafından 62.500,00 TL'nin ödendiğine ilişkin sunulan belgedeki imzanın davacının eli ürünü olmasına rağmen yazının davacıya ait olmadığı, senet metnindeki rakamların ikisinde sonradan değişiklik yapıldığının adli tıp raporuyla belirlenmesi nedeniyle söz konusu belgenin senet hükmünde olmadığı değerlendirilerek davanın kabulüne, istinaf mahkemesince imzanın davacıya ait olması belgenin geçerliliği için yeterli olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, asıl alacaktan bu belge ile ödendiği anlaşılan miktarın düşülmesinden sonra geriye kalan kısım olan 13.500,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kesin delil ile ispatı zorunlu olan bir vakıa kesin delillerle ispat edilemezse ispat yükü kendisine düşen taraf, süresinde delil olarak göstermiş olması kaydıyla karşı tarafa yemin teklif edebilir. Somut olayda davalı, ödeme iddiasının ispatı için senede dayandığından, davacının, ödeme yapılmadığı savunmasını kesin delille ispatlaması gerekir. Davacı, dava dilekçesiyle yemin deliline dayanmış olmakla mahkemece davacı aleyhine karar verilmeden önce davacıya yemin delilinin hatırlatılması gerekir. İstinaf mahkemesince davacının yemin delili göz ardı edilerek dosya üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4139, Karar No: 2018/5255, Tarih: 13.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/4139 E.  ,  2018/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen senedin ipoteği, ipoteğin feshi ve menfi tespit davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 03.12.2015 gün ve 2014/7637 Esas, 2015/7873 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, yüklenici olan müvekkilleri ... ve ... ile arsa sahipleri davalılar arasında 19.10.2010 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalılara 350.000,00 TL bedelli teminat senedi verildiği gibi, davacılardan ...'ın taşınmazı üzerine de ipotek tesis edildiğini, müvekkillerinin edimlerini yerine getirerek davalılara bağımsız bölümlerini teslim ettiğini, ihtara rağmen davalıların senedi iade etmediği gibi, ipoteği de terkin etmediklerini ileri sürerek senedin iptali ile ipoteğin fekkine karar verilmesin istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine istemiştir.

Birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili, sözleşme gereğince arsa sahiplerine isabet edecek dükkanların 390-400 m² olması gerekirken 370,67 m² dükkan teslim edildiğini, ayrıca dükkanların tabanının granit seramikle kaplanması gerekirken fayansla kaplandığını, olması gerekenden küçük dükkan teslimi nedeniyle 48.325,00 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yükleniciler vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, arsa sahiplerine teslim edilen dükkanların 19,33 m² eksik olduğu, taban döşemesinin sözleşmede belirtilen vasıfta olmadığı, bu nedenlerle arsa sahiplerinin talep edebileceği tazminatın 28.995,00 TL olduğu, arsa sahiplerinin dükkanları teslim aldıkları, bu nedenle de ipoteği fek ve senedi iade etmeleri gerektiği belirtilerek birleşen davanın kısmen kabulü ile takibin 28.995,00 TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatı isteminin reddine, asıl davada ise;birleşen davada hükmedilen alacağın arsa sahiplerine ödenmesi kaydı ile, senedin iptali ile ipoteğin fekkine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 03.12.2015 günlü, 2014-7637 E, 2015-7873 K. numaralı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.