muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1012, Karar No: 2016/325, Tarih: 16.03.2016

3 - (Mülga bent: 16/07/1981 - 2494/37 md.)

4 - İkame olunan davanın diğer bir mahkemede derdesti rüyet bulunduğu iddiası,

5 - Davanın diğer bir mahkemede dertesti rüyet olan diğer dava ile irtibatı bulunduğu iddiası,

6 - (Mülga bent: 26/09/1963 - 338/1 md.)

7-Dava arzuhalinin veya davetiye varakasının veyahut cevap layihasının tanziminde kanuni noksanlar bulunduğu veya tebliğin usülüne muvafık olmadığı iddiası,

8-Davayı mütekabilenin kabule şayan bulunmadığı iddia.”

Hükmünü içermektedir.

Maddede sınırlı olarak sayılan hallerden bulunmakla birleştirme talebi, ileri sürüldüğü aşamada yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK kapsamında, ilk itiraz niteliğindedir. Davalı, ilk itirazlarını ancak esasa cevap süresi içinde ileri sürebilir (m.189,c.1;m.195,I). On günlük cevap süresi (ve hakim tarafından belirlenmiş veya uzatılmış cevap süresi), ilk itirazlar bakımından hak düşürücü niteliktedir. Bu nedenle, hakim ilk itirazın süresinde yapılıp yapılmadığını kendiliğinden inceler.

İlk itirazlar, karşı taraf (davalı) muvafakat etse bile, esasa cevap süresi geçtikten sonra ileri sürülemez. Mahkeme, ilk itirazı süre aşımından dolayı reddetmekle yükümlüdür. Savunmayı genişletme yasağı ve özellikle bu yasağın istisnaları ilk itirazlar için uygulanmaz. Süresinde ilk itirazda bulunmayan davalı, ıslah yolu ile vereceği cevap dilekçesi ile de ilk itirazlarını ileri süremez.

Somut olay açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde: Davalı cevap dilekçesinde ilk itiraz olarak birleştirme talebinde bulunmamış; yargılamanın ilerleyen aşamasında bu yönde talebi olduğunu belirterek, iki davanın birleştirilmesi yönündeki itirazını ileri sürmüştür. Mahkemece, davalının bu talebi üzerine başka yer mahkemelerinde açılan davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

Yukarıda ayrıntısı ile açıklandığı üzere, bağlantı nedeniyle birleştirme talebi usul hukuku kurumu olup, esasa cevap süresi geçirildiğinden tamamlanmış bir usul işlemidir. Birleştirme talebi, işlem tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda sınırlı olarak sayılan ilk itirazlar arasında sayılmıştır. Bu nedenle, niteliği gereği kural olarak cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Bu husus unutulmuşsa, sonraki aşamada davacının muvafakati ile ileri sürülmesi olanaklı değildir.Bu nedenle mahkemenin birleştirme talebinin yapıldığı tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun yürürlüğe girdiği HMK 162/2 maddesi hükmü uyarınca birleştirme talebi yönünden süre sınırlaması getirmediği yönündeki kabulü yerinde değildir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte olduğu tarihte birleştirme talebinde bulunulmadığı daha sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı kanunun 162/2 maddesi uyarınca birleştirme talebinde bulunacağı ileri gerekçesiyle birleştirme talebinin kabulüne dair verilen direnme kararının onanması gerektiği görüşü dile getirilmiş ise de bu görüş yukarıda açıklanan gerekçelerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 16.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

................

##########
Yargıtay — Esas No: 2014/4150, Karar No: 2014/9735, Tarih: 17.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4150 E.  ,  2014/9735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/611

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraf vekillerince istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı asil A.. Z.. ile vekili Av. C.. B.. geldi. Davacılardan İ.. M.. vekili Av. M.. Z.. geldi. Diğer davacı gelmedi. Gelen asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalının valilik ya da bakanlık oluru olmadan fazla döner sermaye ek ödemesi aldığını beyan ederek, fazla ödenen 41.177 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 41.177 TL asıl alacak ve 15.357 TL işlemiş faiz olmak üzere davalıdın tahsiline ve asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş, verilen bu karar Dairemizin 02.07.2012 tarih 2012/12708 E.- 16484 K. sayılı kararı ve "Ancak, sebepsiz zenginleşme nedeniyle temerrüt faizi yürümesi için, borçlunun yani haksız mal edinenin ya bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. O halde, somut olayda, davalı için keşide olunan bir ihtarname bulunup bulunmadığı araştırılmalı, Borçlar Kanununun 101.maddesi anlamında davalının temerrüdü yoksa dava tarihinden itibaren davalının temerrüde düştüğü kabul edilmek suretiyle faiz yönünden karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile bozularak mahalline iade edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulması neticesinde yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabululü ile, 41.177 TL asıl alacak ve 133,77 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 41.310 TL alacağın davalıdan tahsiline ve asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, reddedilen kısım için ise, davalı lehine ve davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmiş, verilen bu karar her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, HMK’nun 26.maddesi (HUMK m. 74) gereğince, “Hakim tarafların talep sonuçları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.”

Davada; davacı 41.177 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ise, davacının talebi olmadığı halde, temerrüt tarihinden itibaren faiz hesabı yapıp, bu faiz alacağını asıl alacağa dahil ederek, davanın kısmen kabulüne karar vermiş ve sonucu olarak ta davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmetmiştir.

Oysa ki; asıl alacak tutarı ve talep edilen miktar 41.177 TL olup, bu miktar üzerinden mahkemece davanın kabulüne karar verildiğinden dolayı, davacının bu konuda bir talebinin bulunmaması nedeni ile, ayrı bir faiz hesabı yapılmayıp, temerrüt tarihi olan 01.05.2009 tarihinden itibaren fasıl alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline şeklinde hüküm kurulup, davalı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmemesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekillerle temsil edilen taraflar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100'er TL vekalet ücretinin taraflardan alınıp taraflara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/605, Karar No: 2024/4380, Tarih: 01.07.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/605 E.  ,  2024/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/175 E., 2022/198 K.

DAVA TARİHİ : 20.03.2006

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli Bingöl ili Merkez ilçesi ... mahallesinde kain 1.842,73 m², yüzölçümlü 108 ada 67 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliği ile senetsizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak 03.09.2005 tarihinde muris ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili Merkez ilçesi ... köyü 108 ada 67 nolu parselin Devletin hüküm ve tasarrufunda olduğu, yirmi yılı aşkın zilyetlik koşulunun davalılar yönünden sağlanmadığı iddiası ile davalılar adına yapılan tespitinin iptalini Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davalı 108 ada 67 parselin orman sayılmayan yerlerden olup ... mirasçıları yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle Hazinenin davasının reddine, 108 ada 67 sayılı parselin tespit maliki ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesince hüküm onanmıştır. Davacı Hazine bu sefer mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulduğu iddiasıyla Daire kararının kaldırılarak hükmün bozulmasını istemiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 15.09.2020 tarihli ve 2020/1843 Esas, 2020/2971 Karar sayılı ilamıyla; ''Mahkemece, yazılı şekilde verilmiş ise de, kararın usûl ve kanuna aykırı olduğu, en eski tarihli hava fotoğrafı, memleket haritaları ve varsa ortofoto haritaları ile kadastro tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ve varsa ortofoto haritaları getirtildikten sonra jeodezi ve fotogrametri mühendisi veya bir harita mühendisi bilirkişi ile bir orman yüksek mühendisi ve bir ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile yeniden keşif yapılarak, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu keşif tutanağına yazılarak, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin hava fotoğrafları, memleket haritaları ve varsa ortofoto haritalarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; orman yasaları karşısındaki durumları tartışılmalı, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, üzerinde varsa ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, hakim ağaç türü, kapalılık durumunu, kullanılan yerlerden ise tasarruf sınırları ile kullanım durumunu da açıklar, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, müşterek, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması gerektiği, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı, zilyetliğin türü, süresi belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; sulu-susuz ve davalılar yönünden senetsiz araştırması yapılması gerektiği gözetilmeksizin kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından davacı Hazine vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairenin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince "108 ada 67 nolu parselin kuzeyinde yer alan 108 ada 68 parselle fiilen birlikte kullanıldığı, kuzey sınırı hariç diğer sınırlarının çevrili olduğu, üzerinin otla kaplı taşlarından arındırılmış tarla mahiyetinde olduğu; mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanında parselin muris ... tarafından tarla olarak kullanıldığı, 10 sene önce ölümünden sonra mirasçılarının tasarruf etmeye devam ettiğini, ziraatçi raporunda parselin çayır otlarıyla kaplı olduğu, betvare deresinden gelen sulama suyu ile karışık sulama ile sulandığı, üzerindeki taş, çakıldan arındırılarak ıslah edildiği, imar ihyanın söz konusu olduğu, jeodezi raporunda hava fotoğraflarında kullanıma konu olduğu, ormancı raporunda parselin beyaz alan formunda olan orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu hususları göz önünde bulundurulduğunda tespit maliki lehine olağanüstü zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiği kanaatine varılmakla, davacı Hazinenin davasının reddine, davaya konu 108 ada 67 nolu parselin tespit maliki ... ölü olduğundan kadastro tespitinin iptali ile, 1842,73 m2 yüzölçümü ve "tarla" vasfıyla ... mirasçıları adına miras payları oranında tespit ve tapuya tesciline" karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2771, Karar No: 2016/7321, Tarih: 03.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2771 E.  ,  2016/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/2, 62/1 ve 52/1. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair... Çocuk Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2012/540 esas, 2013/554 sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 31.05.2016 gün ve 94660652-105-35-1158-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2016 gün ve 2016/235288 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği iddia olunun mala zarar verme suçu ile birlikte yargılama konusu yapılan hırsızlık suçuna ilişkin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07/09/2014 tarihli ve 2014/28351 esas, 2015/13029 sayılı ilamında belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği, suç tarihinden bir gün sonra suça konu bisiklet ile yakalanan tanık...'ın ilk ifadesinde bisikletin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunu belirtmeyip çelişkili ifadeler verdiği, tanıklar ... ve....'nin kolluk güçlerine verdikleri ifadede ise bisikleti suça sürüklenen çocuktan geçici aldıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla, dosyada atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair, tanıklar ...ve...'nin atfı cürüm mahiyetindeki beyanından başka, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 4. maddesinde yer alan “Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır.” hükmü dikkate alındığında, aynı dosyada suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 07.09.2014 tarih ve 2014/28351-2015/13029 sayılı kararıyla temyiz isteminin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5274, Karar No: 2014/21375, Tarih: 16.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5274 E.  ,  2014/21375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/133817

MAHKEMESİ : Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2010/188 (E) ve 2010/459 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, babasından yetim maaşını alabilmek için 16.01.2006 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığının iddia edildiği somut olayda;