muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/54457, Karar No: 2012/32124, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/54457 E.  ,  2012/32124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai alacağı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı işyerinde temizlik personeli olarak belediyenin talimatı ile çalıştığını, belediye araç ve gereçleri ile kıyafetlerini kullandıklarını, hizmet akdinin 2004-31.12.2009 tarihleri arasında devam ettiğini, fazla çalışma yaptırıldığı halde ücretlerin ödenmediğini, hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını, izinlerini kullanmadığını iddia ederek fazla mesai, hafta tatili, bayram ve genel tatil çalışma ücretleri ile izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davacının çalıştığı bakım onarım tamirat işlerinin ihale kanununun hükümleri gereği şartnamelere uygun olarak ... Temizlik firmasına ihale edildiğini, bu firmanın 2005-2006-2008-2009 yıllarında aldığı ihale ile hizmet verdiğini, davacının çalıştığı dönemlerin bu firmanın hizmetlerini sunduğu dönemi kapsadığını, dolayısı ile davacının yüklenici personeli olduğunu, belediyenin ihale makamı konumunda olması dolayısı ile davacının kendi personelleri olmamasından ötürü husumetin yöneltilemeyeceğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmelerde muvazaa olgusunun bulunmadığına ilişkin kesinleşmiş birçok dosya bulunduğunu, kanun gereği işçi alınmasının mümkün olmamasından ötürü yapılan ihaleler ile alınan ve çalıştırılan işçilerin belediye personeli olarak sayılması imkanı bulunmadığını, taraflar arasında imzalanmış sözleşmenin teknik şartnamesinde çalıştırılan personelin iş kanunundan kaynaklı her türlü alacaklarından yüklenicinin sorumluluğuna karar verildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı belediyenin asıl işveren olduğu, alt işverenler nezdinde olmak üzere davalının işlerini yaptığı gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir .

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Dosya içindeki ibraname ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir .

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Dosya içindeki ibraname ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece bilirkişi raporu benimsenerek davacı lehine fazla mesai, hafta tatili, bayram ve genel tatil mesai ücretleri ile izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, davanın ihbar edildiği ... Temizlik İş Makinaları Otomotiv Nakliye İnşaat Tarım Hayvancılık San. ve Tic. Ltd Şirketi vekili tarafından dosyaya sunulan, davacıya atfen imza bulunan ibranamede, davacıya 1646,07 TL izin ücreti tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu ibraname üzerinde durulmamıştır. Dosya içinde ibraz edilen ibranamenin değerlendirilerek sonucuna göre davacının alacaklarının tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2853, Karar No: 2007/3269, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2853 E.  ,  2007/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6176, Karar No: 2016/7469, Tarih: 31.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6176 E.  ,  2016/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre suça sürüklenen çocuğun işlediği ırza geçme eyleminin zamanaşımı süresi yönüyle lehe sayılıp 5237 sayılı TCK'nın 103/2-6. maddesinde düzenlenen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup aynı maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-c, 66/2, 67/4 maddelerine göre 15 yıllık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi olduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/499, Karar No: 2014/398, Tarih: 23.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/499 E.  ,  2014/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/827-2013/272

- K A R A R -

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; eser sözleşmesi niteliğindeki elektrik işlerinin yapımından kaynaklanan tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26205, Karar No: 2013/21968, Tarih: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26205 E.  ,  2013/21968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üyesi olduğu Türkiye Seyahat Acentaları Birliği'nin Başkanı olan katılan ile görüşmek üzere randevu alıp, katılanın odasında bir araya geldiklerinde, aralarında geçen ikili konuşmaları gizlice kaydederek, söz konusu konuşma içeriğini, katılanın bilgisi ve rızası dışında, http://www.intursap.org isimli bir internet sitesi üzerinden yayımladığı ve www.hacveumre.org isimli siteden de anılan siteye link verildiği iddiasına konu olayda;

Kovuşturma aşamasında bilişim uzmanınca düzenlenen 11.11.2008 tarihli bilirkişi raporunda, şikayete konu konuşmanın yayımlandığı internet sitesinin yöneticisinin, bu siteye hosting hizmeti verdiği belirlenen firmanın yönetiminde bulunan sunucu bilgisayarın bilişim sistemindeki verilerin temin edilmesi sonucu tespit edilebileceği belirtildiği halde, bu hususta bilirkişi raporunda ismi geçen firmaya yazı yazılarak, sözü edilen bilgi ve belgeler temin edilmeksizin, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayalı olarak, sanık hakkında beraat kararı verildiği görülmüş ise de,

6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3. maddesinin, “Yukarıdaki fıkralarda yazılı fiillerden biri işlenerek elde edildiği bilinen bilgilerden yarar sağlayan veya bunları başkalarına veren veya diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin eden kişi...cezalandırılır.” hükmü, anılan maddenin gerekçesinde yer alan, “Maddenin üçüncü fıkrasına göre, bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların işlenmesi suretiyle elde edildiği bilinen veya böylece elde edildiği kabul edilebilecek olan bilgilerden yarar sağlanması veya bunları başkalarına verilmesi veya bunlardan diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin etmek, suç olarak tanımlanmıştır...” açıklamalarıyla birlikte göz önüne alındığında, sanığın konuşmanın tarafı olması nedeniyle, şikayet konusu ses kaydı, TCK'nın 133/1. maddesindeki suç işlenerek elde edilen bilgi niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği; ancak, hac organizasyonun sadece Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından gerçekleştirilmesinin mevcut uygulamaya nazaran daha yerinde olup olmayacağına ve katılanın bu işin sadece Diyanet İşleri Başkanlığınca yapılmasının yerinde olacağı, bu görüşünü ileride Genel Kurulda da ifade edeceğine dair açıklamalarını içeren konuşmaların, katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte bulunmadığı dikkate alındığında, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçesi isabetsiz olan yerel mahkeme kararının sonucu itibariyle doğru olduğu kabul edilmiş; katılan vekili tarafından soruşturma aşamasında dosyaya sunulan belge içeriğinde, http://www.intursap.org isimli internet sitesinin kurucusu ve yöneticisini gösterir bilgiler içerisinde, sanığın kullanımındaki telefona yer verilmiş olmasına rağmen, bu tespit, kovuşturma aşamasında 11.11.2008 tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen bilişim uzmanınca yeterli görülmeyip, anılan raporda, site sahibinin tnrsnr@hotmail.com isimli elektronik posta adresini kullanan kişi olduğunun ifade edilmesi, sanığın www.hacveumre.org isimli sitenin sahibi ve yöneticisi olduğuna dair bilgi ve belge bulunmaması ve iddia konusu eylemde TCK'nın 133/3. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmeyeceği gözetildiğinde, tebliğnamedeki,

“Sanık ile katılan arasında yapılan ikili görüşmenin, katılanın bilgi ve rızası olmadan ses kaydı yapan bir cihazla kayda alınıp www.intursab.org adlı sanık üzerine telefonu kayıtlı olan internet sitesinde yayınlandığı, sanığın yöneticisi ve sahibi olduğu www.hacveumre.org internet sitesinden bu yayına link vermek suretiyle de yayınlandığının anlaşılmasına göre, sanığın TCK 133/3 maddesindeki tanıma uyan eyleminin cezalandırılması yerine yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,” düşüncesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığa atılı suçun sabit olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı dosya kapsamıyla sabit olduğu ve sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine,” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15062, Karar No: 2023/1556, Tarih: 28.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15062 E.  ,  2023/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/331 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2021/311 Esas, 2021/526 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu madde sattığına ilişkin hakkında istihbari bilgi bulunan sanığa ait evin fiziki takibe alındığı, olay tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında soruşturma başlatılan ve dosyada tanık olarak dinlenen B.'ın, sanığın evinin önüne geldiği bu sırada sanığın balkondan tanığa bir şey attığının görüldüğü, tanığında bu maddeyi alıp olay yerinden ayrılmasından sonra durdurulduğu elinde bulunan kitap kağıdına sarılı daralı 1,16 gram olan 5F-MDMB-PICA etken madde içeren sentetik uyuşturucuyu rızaen polislere teslim ettiği, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında savcılıktan, sanığın evinde arama yapılması için yazılı arama emri alındığı, arama sırasında evde bulunan sanığın üstünde 6,77 gram aynı nitelikte sentetik uyuşturucu maddenin bulunduğu yine hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın oğlu ...'inde üstünde 1,20 gram aynı nitelikte uyuşturucu maddenin bulunduğu, evde devam eden aramada ise dolapta tek parça halinde daralı 38,50 gram sentetik uyuşturucu maddenin tespit edildiği, kollukta kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli olarak müdafi huzurunda savunması alınan B.'ın maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği yine müdafi huzurunda canlı teşhis işleminde sanığı teşhis ettiği somut olayda; kovuşturma aşamasında dinlenen tutanak tanıklarının alışverişi gördüklerine dair beyanları, tanık B.'ın kollukta müdafi huzurunda maddeyi sanıktan aldığına dair savunması, fiziki takibi doğrulayan istihbari bilginin mahiyeti, tanıkta ele geçen maddenin sarılı olduğu paket ile sanığın evinden çıkan kitap sayfası parçalarının benzerliği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde "Adli emanetin 2020/10606 sırasında kayıtlı bulunan uyuşturucu madde ile bu uyuşturucu madde üzerinde inceleme yapan Kurumca alıkonulan şahit numunenin müsaderesine karar

verilirken, dayanak yasa maddesinin ilgili fıkrasının hükümde hatalı gösterilmesi, "hususu eleştirilip, hükmün, müsadereye ilişkin (3) numaralı bölümünün ikinci fıkrasında bulunan "TCK'nın 54/1" ibresinin hükümden çıkarılması ve yerine, "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin yazılması" suretiyle, hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.