muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2970, Karar No: 2025/2154, Tarih: 22.05.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası açmanın koşullarının oluşmadığını, müvekkilinin davacı ile rızaya ve serbest iradeye dayalı olarak sözleşme yapmadığını, 6306 sayılı Yasanın getirdiği zorunluluklar nedeniyle sözleşme yapmak zorunda kaldığını, sözleşmenin hiçbir maddesinin karşılıklı olarak müzakere edilmediğini, yüklenicinin sözleşmeden sonra müvekkiline isabet eden dairenin alanını herhangi bir onay almadan küçülttüğünü ve bu alanları kendisine düşen dairelere yansıttığını, bunun üzerine müvekkilinin davacıyı vekaletten azlettiğini, fakat inşaatın devamı ve gerekli işlemlerin yürütülmesini sağlayacak yeni bir vekalet verdiğini, zemin kat betonunun döküldüğü tarihte tapu işlemleri yapmasını sağlayacak vekalete sahip olduğunu, ayrıca o tarihte her tür tapu işlemine bizzat gelineceğinin yükleniciye bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı arsa sahibinin, sözleşme uyarınca zemin kat döşeme betonu döküldükten sonra arsa payını davacıya yükleniciye devretmesi gerekirken bu husustaki edimini yerine getirmediği, bu nedenle sözleşmede kararlaştırılan cezai şarta ödemesi gerektiği, müspet zarar talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.835.000,00 TL cezai şartın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yüklenici tarafından belediyeye sunulan ve yapı ruhsatına esas olan projede, sözleşmeye aykırı olarak davalı arsa sahibine düşen bağımsız bölümün alanın daraltıldığı, davalının bu durumu ve diğer ayıpları yükleniciyi bildirdiği, daha sonra yükleniciyi vekaletten azlederek daha sınırlı yetkiler içeren bir vekalet verdiği ve gerektiğinde tapuda yapılacak işlemlerde bizzat hazır olacağını bildirdiği, yüklenicinin tapuda yapılacak işlemlere arsa sahibini davet ettiğine dair delil sunmadığı, ayrıca yüklenicinin hisse devir anlaşmasına gelindiğini davacıya bildirdiğine dair de delil sunmadığı, sonuç olarak arsa sahibinin hisse devretmemekte ve vekaletten azilde haksız olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf isteminin gerekçe yönünden kısmen kabulüne, davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde: davalının sürekli inşaatı engellemeye çalıştığını, süresinde arsa payı devrini yapmadığını, haksız olarak vekaletten azlederek resmi işlemlerin yapılmasını engellediğini, arsa payı devri alacağının muaccel olabilmesi için zemin kat döşeme betonunun döküldüğünün belgelenmesine gerek olmadığını, sözleşmede böyle bir mecburiyet öngörülmediğini, davalıya yazılı bildirimin yapıldığı tarihte binanın kaba inşaat halinde olduğu ve zemin kat betonun döküldüğü konusunda herhangi bir tereddüt bulunmadığını, davalının temerrüt ihtarını tebliğ aldığını, zira bu ihtara karşı cevabi ihtarname gönderdiğini, davalının temerrüde düşürüldüğünün tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunu, davalının haklı bir gerekçe olmadan vekaletten azlettiğini, inşaatın devam sırasında meydana gelen imar değişikliği nedeniyle mevcut oranlarda değişiklik yapıldığını, bundan davacı yüklenicinin de etkilendiğini, hatta yüklenicinin diğer arsa sahiplerinden daha az arsa payına sahip olduğunu, sonuç olarak usul ve yasaya aykırı olan mahkeme kararının bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı maddi tazminat ve cezai şart alacağı istemlerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1. hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davalı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2796, Karar No: 2022/5534, Tarih: 22.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/2796 E.  ,  2022/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, katılanın ...tarihinde talimatla alınan beyanında ...İl Jandarma Alay Komutanlığında askerlik görevini yaptığını beyan etmesine ve Tebligat Kanununun 14/1. maddesinde asker kişilere yapılacak tebligatın kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılacağının belirtilmesine karşın; tebliğ tarihinde katılanın askerlik görevine devam edip etmediği araştırılmadan; ilk olarak, katılan ...'in beyan ettiği son adresinden farklı olan MERNİS adresine gönderildiği, bu adresten taşındığı gerekçesiyle iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1125, Karar No: 2019/9105, Tarih: 26.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/1125 E.  ,  2019/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Lastik San. Tic. A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 07.07.2017 gün ve 2015/928 E. - 2017/543 K. sayılı Hükmün davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 28.11.2017 günlü ve 2017/1857 E. - 2017/1989 K. sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davacı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sigortalıda meydana gelen sürekli iş göremezlik oranındaki her azalma veya artma hali yeni bir olgu olup, bu azalma veya artmaya dayalı olarak, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinin belirlenmesi gerekir.

Bu itibarla, davacı Kuruma müzekkere yazılarak, sürekli iş göremezlik oranının 20.01.2015 tarihi itibari ile %46 oranına göre 89.905,00 TL üzerinden İlk peşin Sermaye değerli gelir üzerinden, 21.11.2016 tarihinde ise kesinleşen SİD %19.2 üzerinden 37.538,30 gelir bağlandığı, iyileşme sonucu fark (%46-%19.2=28.8) üzerinden SİD göre 20.01.2015-21.11.2016 tarihleri arası hesaplanmş olan İlk Peşin Sermaye Degerli delirlerin dosya olmadığı, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, fark iş göremezlik (% 46-%19.2=28.8) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı sorulup belirlenerek cevabi yazı ve dayanak kayıtları eklendiktan sonra gönderilmesi için,dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10103, Karar No: 2012/27636, Tarih: 18.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10103 E.  ,  2012/27636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51/1-3, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/12/1994 tarihli kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen, tapuda maliye hazinesi adına kayıtlı, Didim ilçesi, Balat Köyü, 1014 numaralı parsel üzerindeki taşınmazda, çalı temizliği yapıp 300 adet, 4 yaşlarında zeytin ağacı diktiği, çalı temizliği ve ağaçlandırmanın sit alanın bitki örtüsünü ve siluetini bozan fiziki bir müdahale olduğu, yapılan uygulamaların 2863 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırılık oluşturduğu, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 05/11/1999 tarih ve 659 sayılı “doğal sitler koruma ve kullanma koşullarına” ilişkin ilke kararı ile 1. derece doğal sit alanlarında bitki örtüsü, topografya, silüet etkisini bozacak tahribata yönelik hiçbir eylemde bulunulamayacağına, ilgili Kurul'dan izin alınmaksızın ağaçlandırmaya gidilemeyeceğine karar verildiği, suça konu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde 1. derece doğal sit alanı içerisinde bulunduğuna dair şerhin mevcut olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suça konu yerin sit alanı olduğunu bilmediğine, atılı suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10345, Karar No: 2020/6401, Tarih: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10345 E.  ,  2020/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

15.09.2014 tarihli bilirkişi raporu içeriğine göre, olay yerine ilişkin kamera kayıtlarının incelenmesinde saat 03:17 sıralarında suça sürüklenen çocukların müştekiye ait iş yerine giriş yaptıklarının ve saat 03:19’da çıktıklarının tespit edilmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 05:01'te bittiğinin anlaşılması karşısında atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hakkında soruşturma yapılmasını önlemek amacıyla kimlik bilgilerini gizleyerek kolluk görevlilerine kendini ... olarak tanıtması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 268/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 29/12/2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4985, Karar No: 2018/11450, Tarih: 18.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4985 E.  ,  2018/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan ... Barosu avukatlarından davalı-karşı davacı kadın vekili Av. ... ve ...e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın aşıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi. 18.10.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/5251, Karar No: 2015/23703, Tarih: 05.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/5251 E.  ,  2015/23703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/23379

Tehdit ve tehdit suçuna azmettirme suçlarından şüpheliler M.. D.. ve M.. D.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 20/05/2013 tarihli ve 2013/65543 soruşturma, 2013/30178 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/08/2013 tarihli ve 2013/3085 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/01/2014 gün ve 23379 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, müşteki şüpheli M.. Ç..'ın vekilleri aracılığı ile tehdit ve tehdit suçuna azmettirme iddiaları üzerine yürütülen soruşturma sonucu, dosyaya sunulan M.. D.. ve M.. D.. arasında geçen telefon görüşmelerini içerir cd içeriğinin hukuka aykırı şekilde kayda alındığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636-9375 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, müşteki şüpheli M.. Ç..'ın tarafı bulunduğunu belirttiği şüpheli M.. D.. ile aralarında yaptığı telefon görüşme kayıtlarının bulunduğu cd üzerinde herhangi bir çözümleme yaptırılmaksızın, kaydın hukuka aykırı olduğunun kabul edilerek herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit ve tehdit suçuna azmettirme suçlarından şüpheliler M.. D.. ve M.. D.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/05/2013 tarihli kararıyla, müşteki M.. Ç.. ile şüpheli M.. D.. arasında yapılan telefon görüşmelerinin hukuka aykırı olarak kayda alındığı, dolayısıyla dosyaya ibraz edilen CD’nin delil mahiyetinde bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki M.. Ç.. vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/08/2013 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müşteki vekilinin eksik soruşturma yapıldığına ilişkin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kendisine karşı suç işlendiği gerekçesiyle bir kişinin, bir başkasıyla yaptığı telefon görüşmeleri ile ortam konuşmalarını kayda almasının, hukuka uygun olup olmadığı ve bu kayıtların delil olarak kullanılıp kullanılamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

“(3) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddî olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müşteki M.. Ç.. vekilinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na vermiş olduğu şikayet dilekçesinde, müvekkili M.. Ç.. ile aralarında gayrimenkulün tahliyesi ve mülkiyeti hususunda var olan husumet nedeniyle, şüpheli M.. D..’nın azmettirmesiyle kardeşi Muhammet Dadaylı’nın, telefonla M.. Ç..’ı arayarak tehdit ettiğini, bu görüşmelerin M.. Ç.. tarafından kayda alındığını bildirerek, dilekçe ekinde CD ibraz etmesine karşın, müşteki ile şüpheli arasında geçen telefon konuşmalarının hukuka aykırı olarak kayda alındığı, bu nedenle delil vasfında bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Ancak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.06.2011 tarihli ve 187-131 sayılı kararında;

“Kendisine karşı suç işlendiği gerekçesiyle bir kişinin, bir başkasıyla yaptığı telefon görüşmeleri ile ortam konuşmalarını kayda alması işleminin 5237 sayılı CYY'nın 135. maddesi kapsamında değerlendirilmesi olanaklı değildir. Çünkü yapılan işlemin anılan madde kapsamında değerlendirilmesi için maddede belirtilen işlemlerin bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturma sırasında bir üçüncü kişi tarafından yerine getirilmesi gereklidir.