muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1183, Karar No: 2019/1954, Tarih: 14.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1183 E.  ,  2019/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile yüklenici davalı ... arasında 27.03.2001 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin devredilmesi gereken arsa payını davalı yükleniciye devrettiğini sözleşme sırasında taşınmaz üzerinde inşaatın başlanılmasına engel geçici imkansızlığın taraflarca bilindiğini ancak imkansızlığın 16.10.2006 tarihinde kalkmış olmasına rağmen davalının inşaata başlamadığını ve ihtarnamelere verdiği cevapta inşaata başlamayacağını açıkça ortaya koyduğunu ayrıca davalının kendisine devredilen payları ihtarnamelerden sonra davalı 3. kişilere devretmiş olduğunu, davalı 3. Kişilerin iyi niyetlerin korunmasının mümkün olmadığını ileri sürerek sözleşmenin feshi ile davalı yükleniciden pay satın alan diğer davalılara devredilen 3,6,7,8,9,10,11 ve 12 nolu dairelerin tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin 8 adet bağımsız bölümün bedelini ödeyerek davacının arsa paylarını devraldığını, satışın bedeli karşılğında yapılmış gerçek bir satış olduğunu, uygulanması mümkün olmayan sözleşmenin korunmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkilinin davacının arsa payını davalı yükleniciden satın aldığını, iyi niyetli olduğunu ve davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Kırkan vekili, müvekkilinin 10 nolu bağımsız bölümü dava dışı ...'dan 04.03.2009 tarihinde satın aldığını, ...'na da davalı yüklenici trafından satılmış olduğunu, müvekkilinin sözleşmeden habersiz olup iyi niyetinin korunması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri, müvekkilllerinin sözleşmenin tarafı olmadıklarını, davanın süresinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştirler.

Mahkemece iddia, savnma ve tüm dosya kapsamına göre dava dışı arsa sahipleri ile yüklenicisi olan davacı ... arasında düzenlenen 30.01.1986 tarihli arsa payı karşılğı inşaat sözleşmesi uyarınca davacıya devir edilen paylara ilişkin arsa sahibi davacı ile davalı yüklenici ... arasında 27.03.2001 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi

Mahkemece iddia, savnma ve tüm dosya kapsamına göre dava dışı arsa sahipleri ile yüklenicisi olan davacı ... arasında düzenlenen 30.01.1986 tarihli arsa payı karşılğı inşaat sözleşmesi uyarınca davacıya devir edilen paylara ilişkin arsa sahibi davacı ile davalı yüklenici ... arasında 27.03.2001 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi

imzaladığı, sözleşme doğrultusunda yüklenici davalı ...'ın imar planına göre davaya konu taşınmazda 16.10.2006 tarihinden itibaren inşaata başlayabilmesi mümkün iken teslim süresi geçtiği halde hiç inşaata başlanmamış olması nedeniyle akdin geriye etkili olarak feshi talebinin kabulünün gerektiği, yükleniciye sözleşme uyarınca avans olarak verilen dava konusu bağımsız bölümler üzerinde tapuda arsa sahibi lehine inşaat tazminat ipoteği bulunduğu artık diğer davalıların iyiniyetinden söz edilemeyeceğinden tüm tescillerin yolsuz oması sebebiyle, tapu iptali-tescil talebi de yerinde görülmekle, dava sözleşmeye dayalı tapu iptali-tescil davası olduğundan, sözleşme bedeli dava değeri olarak alınıp, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden ...dan alınmasına, fazla yatırılan harcın istek halinde davalı ... Beton ve İnşaat Madencilik San. ve Tic. A.Ş.ne iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3460, Karar No: 2017/7457, Tarih: 10.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3460 E.  ,  2017/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içerisinde suça sürüklenen çocuğa ilişkin sosyal inceleme raporu mevcut olduğundan, tebliğnamenin 3 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Müşteki ...'ye yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile ilgili olarak; kolluk görevlilerince tutulan 09.12.2009 tarihli ''olay yeri görgü tespit tutanağı'' başlıklı tutanakta müştekinin iş yerinin ön duvarlarının ve kapısının bulunmadığının, ayrıca işyerinin ön cephesinin tamamen açık olduğunun belirtilmesi ve suça sürüklenen çocuğun savunmasının da bu yönde olması karşısında, eylemin açıktan hırsızlık suçunu oluşturabileceği ve bahse konu yerin işyeri vasfında olmayabileceği de nazara alınarak olay yerinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp rapor alınması ayrıca hurda malzemelerin bulunduğu yerin suç tarihi itibariyle işyeri olarak mı yoksa depo olarak mı kullanıldığının ve depo olarak kullanılıyor ise burada herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediğinin,

müşteki tarafından ne sıklıkla buraya gelinip gidildiğinin ve içeride hangi malzemelerin bulunduğunun tespiti ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Dosyada mevcut 09/12/2009 tarihli tutanağa göre, suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının yakalandıktan sonra, çalmış oldukları eşyaları müştekilere ait işyeri ve araçtan aldıklarını beyan edip aldıkları yerleri göstererek müştekilere iadesini sağladıkları anlaşıldığından, soruşturma evresinde gerçekleşen iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. fıkrasının atılı hırsızlık suçları bakımından suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Dosyada mevcut 09/12/2009 tarihli tutanağa göre, suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının yakalandıktan sonra, çalmış oldukları eşyaları müştekilere ait işyeri ve araçtan aldıklarını beyan edip aldıkları yerleri göstererek müştekilere iadesini sağladıkları anlaşıldığından, soruşturma evresinde gerçekleşen iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. fıkrasının atılı hırsızlık suçları bakımından suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği iş yeri dokunulmazlığını bozma fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hırsızlık suçu için alınan rapora dayanılarak eksik araştırma ve inceleme ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Olay günü, suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'e ait üç tekerlekli kilitli tablanın kilidini kırarak içinden çorap çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2786, Karar No: 2011/1776, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2786 E.  ,  2011/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Milli Savunma Bakanlığı adına İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/08/2008 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle davacıya ait araç ile üzerinde bulunan TOW silahında meydana gelen hasarın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiştir.

Davacı, uzman çavuş olan davalının, dava dışı er ...'in sürücüsü olduğu aracı durdurarak direksiyona kendisinin geçtiğini ve kazaya neden olduğunu, askeri aracı özel yararı için kullanmak suçundan beraet ettiğini belirterek uğranılan zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, zamanaşımı ve esas yönlerden istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı hakkında askeri eşyayı özel yararı için kullanma suçunun unsurları oluşmadığından beraet kararı verildiği ve aracın davalı tarafından kullanıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davaya konu trafik kazası sırasında araçta, davalı ve dava dışı şoför er ...’in bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı aracı kullandığını kabul etmemiş; görevi araç şoförlüğü olan er ise davalının kendisine şoförlük öğreteceğini söyleyerek aracı durdurup zorla direksiyona geçtiğini belirtmektedir. Kaza anını gören tanık bulunmamakla birlikte, kaza olduğunu fark ederek olay yerine gelen sivil tanıklar ...ve ..., davalı ve dava dışı erin araçtan inmiş oldukları, kazanın nasıl olduğunu sorduklarında davalının önlerine hayvan çıktığını söylemesine karşın yerde yatan erin komutanım aracı siz kullanıyordunuz dediğini ve aralarında kısa bir tartışma çıktığını söylemişler, ceza dosyasında görüşüne başvurulan bilirkişinin de araçtaki hasar durumu ve davalı ile dava dışı erin yaralanmalarının niteliğine göre aracı davalının kullanmakta olduğu görüşünde olduğunu belirttiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi uyarınca; ceza mahkemesinin askeri eşyayı özel yararı için kullanma suçundan dolayı beraet kararı, kusurun bulunup bulunmadığı ve oranı konusunda ceza mahkemesinde varılan sonuç hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değildir. Bu yüzden kusur oranlarının, olayın oluşuna uygun biçimde, somut olgular gözetilerek hukuk hakimi tarafından belirlenmesi gerekir. Olayın gelişim biçimine, olaydan hemen sonra kaza yerine gelen tanıkların anlatımlarına, araçtaki hasara ve davalı ile dava dışı erin yaralanmalarının niteliğine göre davalının aracı sürmediği kabul edilemez.

Yerel mahkemece, dava konusu trafik kazası sırasında aracın davalı tarafından kullanıldığı benimsenerek, zarar kapsamı belirlendikten sonra varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, ceza mahkemesinde verilen beraet kararı gerekçe gösterilerek istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 23/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16967, Karar No: 2013/18907, Tarih: 11.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16967 E.  ,  2013/18907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-...: 213 sayılı VUK nun 359/1-b, TCK.nun 39 ve 53 . maddelerinin uygulanması ile 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

2-... : Sanığın beraatine

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi başlığında tüm sanıkların adını yazmasına karşın gerekçe bölümünde temyiz isteminin sanıklardan ... hakkındaki beraat kararına yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ...'ın hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece 25.04.2011 günlü kararla sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanığın temyiz dilekçesinde bildirdiği adresine 06.05.2011 tarihinde usulünce tebliğ edilen "temyiz isteminin reddine" dair ek kararı da bir haftalık süreden sonra 23.06.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında '2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe

olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3019, Karar No: 2018/5067, Tarih: 10.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3019 E.  ,  2018/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, (sanıklar ile suça sürüklenen çocuk); tehdit (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun nitelikli yağma suçundan beraatlerine, sanıkların diğer atılı suçlardan mahkumiyetlerine, suça sürüklenen çocuk ...'nun çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2017 gün ve 2015/341 Esas, 2017/10 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince kurulan hükümler katılan mağdure vekili tarafından 24.01.2017 havale tarihli dilekçe ile istinaf edildiği halde, bu istinaf talebiyle ilgili inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 05.06.2017 gün ve 2017/1302 Esas, 2017/1430

Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3786, Karar No: 2010/4293, Tarih: 14.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3786 E.  ,  2010/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 23/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı idare adına kayıtlı 309 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı Vakıflar İdaresi, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 309 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşmesi üzerine 14.1.1981 tarihinde sicil kaydının oluşturulduğu, davanın ise 13.12.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, davalı adına tescilin dayanağı kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.

3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine

3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine

Ancak hemen belirtmelidir ki; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca; yapılan keşif sonucu dava konusu taşınmazdaki çekişmeli bölümün belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihi itibariyle davacı Hazine'nin davasında haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden ve harçtan sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34147, Karar No: 2016/14883, Tarih: 08.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/34147 E.  ,  2016/14883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’e yokluğunda verilen hükmün, sorguda verdiği mernis adresine merciin isteği üzerine yapıldığı belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 15/03/2014 tarihinde yapılan tebligatın, tebliğ tarihinde sanığın ...L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunması nedeniyle geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 08/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30411, Karar No: 2013/30169, Tarih: 11.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/30411 E.  ,  2013/30169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların mağdur ...'i vücudunda kemik kırığı meydana gelecek ve organlardan birinin sürekli işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı adli tıp raporu ile belirlendiği, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi gereğince yalnızca daha ağır neticesi olan 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-d-son maddeleri uygulanarak ceza tayini gerekirken yaralanma sırasında kemik kırığı da meydana geldiğinden bahisle uygulanma yeri olmayan ve atıfta bulunulmayan TCK'nin 87/3. maddesi uygulanarak sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bentin hükümden çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun görülen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.