muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19506, Karar No: 2018/10931, Tarih: 20.09.2018

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10804, Karar No: 2010/11666, Tarih: 22.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/10804 E.  ,  2010/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, serbest meslek sahibi kişilerin dolandırıcılığı, tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/46 esasında kayden görülmekte olan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında, müşteki vekili tarafından vukubulan mahkeme heyetinin reddine yönelik itirazın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 27/l-b ve 28. maddeleri gereğince reddine dair Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2010 tarihli, 2010/24 sayılı kararına yönelik itirazı incelemekle görevli ve yetkili olmadıklarından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2010 tarihli ve değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

Amasya Ağır Ceza Mahkemesi heyetinin reddine yönelik talebi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 27/l-b maddesi uyarınca inceleyen Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesince talebin reddine karar verilmiş olması ve bu red kararına yönelik itiraz inceleme yetkisinin ise 5271 sayılı Kanun'un maddesi uyarınca en yakın ağır ceza mahkemesi olan Amasya Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan bahisle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; Amasya Ağır Ceza Mahkemesi heyetinin, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin anılan red kararını inceleyemeyeceği nazara alındığında, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince talebin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16.06.2010 gün ve 2010/7338/39178 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 29.06.2010 gün ve KYB.2010/153253 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

01.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Birinci Kitap, Birinci Kısım, Beşinci Bölümünde “Hâkimin davaya bakamaması ve reddi” müessesesi düzenlenmiş olup, “Hâkimin reddi sebepleri ve ret isteminde bulunabilecekler” başlıklı 24. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hâkimin davaya bakamayacağı hâllerde reddi istenebileceği gibi, tarafsızlığını şüpheye düşürecek diğer sebeplerden dolayı da reddi istenebilir. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise Cumhuriyet savcısı; şüpheli, sanık veya bunların müdafii; katılan veya vekilinin de hâkimin reddi isteminde bulunabilecekleri, üçüncü fıkrada ise bunlardan herhangi biri istediği takdirde, karar veya hükme katılacak hâkimlerin isimlerinin kendisine bildirileceği ifade edilmiştir.

Anılan Kanunun “Tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebeplerden dolayı hâkimin Reddi isteminin süresi” başlıklı 25. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebeplerden dolayı bir hâkimin reddi, ilk derece mahkemelerinde sanığın sorgusu başlayıncaya; duruşmalı işlerde bölge adliye mahkemelerinde inceleme raporu ve Yargıtayda görevlendirilen üye veya tetkik hâkimi tarafından yazılmış olan rapor üyelere açıklanıncaya kadar istenebilir. Diğer hâllerde, inceleme başlayıncaya kadar hâkimin reddi istenebilir. Maddenin ikinci fıkrasında ise sonradan ortaya çıkan veya öğrenilen sebeplerle duruşma veya inceleme bitinceye kadar da hâkimin reddi istenebileceği, ancak bu istemin, ret sebebinin öğrenilmesinden itibaren yedi gün içinde yapılmasının gerektiği açıklanmıştır.

5271 sayılı CMK'nın “Ret isteminin usulü” başlıklı 26. maddesinde hâkimin reddi isteminin, mensup olduğu mahkemeye verilecek dilekçeyle veya bu hususta zabıt kâtibine bir tutanak düzenlenmesi için başvurulması suretiyle yapılacağını, ret isteminde bulunanın, öğrendiği ret sebeplerinin tümünü bir defada açıklamak ve süresi içinde olguları ile birlikte ortaya koymakla yükümlü olduğunu, reddi istenen hâkimin ise, ret sebepleri hakkındaki görüşlerini yazılı olarak bildireceğini düzenlemiştir.

Hâkimin reddi istemine karar verecek mahkeme ise aynı Kanunun 27. maddesinde gösterilmiş olup, “(1) Hâkimin reddi istemine mensup olduğu mahkemece karar verilir. Ancak, reddi istenen hâkim müzakereye katılamaz. Bu nedenle mahkeme teşekkül edemezse bu hususta karar verilmesi;

a) Reddi istenen hâkim asliye ceza mahkemesine mensup ise bu mahkemenin yargı çevresi içerisinde bulunan ağır ceza mahkemesine,

b) Reddi istenen hâkim ağır ceza mahkemesine mensup ise o yerde ağır ceza mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için (1) numaralı daireye; o yerde ağır ceza mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise, en yakın ağır ceza mahkemesine,

Aittir.

(2) Ret istemi sulh ceza hâkimine karşı ise, yargı çevresi içinde bulunduğu asliye ceza mahkemesi ve tek hâkime karşı ise, yargı çevresi içerisinde bulunan ağır ceza mahkemesi karar verir.

(3) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin başkan ve üyelerinin reddi istemi, reddedilen başkan ve üye katılmaksızın görevli olduğu dairece incelenerek karara bağlanır.

(4) Ret isteminin kabulü halinde, davaya bakmakla bir başka hâkim veya mahkeme görevlendirilir” biçimindedir.

Ret istemi üzerine verilecek kararlar ve başvurulacak kanun yolları da 28. maddede düzenlenmiş olup, ret isteminin kabulüne ilişkin kararların kesin olduğu, ret isteminin kabul edilmemesine ilişkin kararlara karşı da itiraz yasa yoluna gidilebileceği, itiraz üzerine verilen ret kararının ise hükümle birlikte inceleneceği öngörülmüştür.

(4) Ret isteminin kabulü halinde, davaya bakmakla bir başka hâkim veya mahkeme görevlendirilir” biçimindedir.

Ret istemi üzerine verilecek kararlar ve başvurulacak kanun yolları da 28. maddede düzenlenmiş olup, ret isteminin kabulüne ilişkin kararların kesin olduğu, ret isteminin kabul edilmemesine ilişkin kararlara karşı da itiraz yasa yoluna gidilebileceği, itiraz üzerine verilen ret kararının ise hükümle birlikte inceleneceği öngörülmüştür.

Anılan Kanunun “Ret isteminin geri çevrilmesi” başlıklı 31. maddesi ise “(1) Mahkeme, kovuşturma evresinde ileri sürülen hâkimin reddi istemini aşağıdaki durumlarda geri çevirir:

a) Ret istemi süresinde yapılmamışsa.

b) Ret sebebi ve delili gösterilmemişse.

c) Ret isteminin duruşmayı uzatmak amacı ile yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa.

(2) Bu hâllerde ret istemi, toplu mahkemelerde reddedilen hâkimin müzakereye katılmasıyla, tek hâkimli mahkemelerde de reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.

(3) Bu konudaki kararlara karşı itiraz yoluna başvurulabilir” biçimindedir.

5271 sayılı CMK'nın 268. maddesinde itiraz yasayolu usulü ve itirazların incelenme merciileri gösterilmiş olup, maddenin ikinci fıkrası uyarınca, kararına itiraz edilen hâkim veya mahkeme, itirazı yerinde görürse kararını düzeltir; yerinde görmezse en çok üç gün içinde, itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderir. Maddenin üçüncü fıkrasında ise incelemeye yetkili merciiler belirlenmiştir. Anılan fıkra hükmü uyarınca; sulh ceza hâkiminin kararlarına yapılan itirazların incelenmesi, yargı çevresinde bulundukları asliye ceza mahkemesi hâkimi, sulh ceza işleri, asliye ceza hâkimi tarafından görülüyorsa itirazı inceleme yetkisi ağır ceza işlerini gören mahkeme başkanı, asliye ceza mahkemesi hâkimi tarafından verilen kararlara yapılacak itirazların incelenmesi, yargı çevresinde bulundukları ağır ceza mahkemesine ve bu mahkeme ile başkanı tarafından verilen kararlar hakkındaki itirazların incelenmesi, o yerde ağır ceza mahkemesinin birden çok dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye; son numaralı daire için birinci daireye; o yerde ağır ceza mahkemesinin tek dairesi varsa, en yakın ağır ceza mahkemesine, naip hâkim kararlarına yapılacak itirazların incelenmesi, mensup oldukları ağır ceza mahkemesi başkanına, istinabe olunan mahkeme kararlarına karşı yukarıdaki bentlerde belirtilen esaslara göre bulundukları yerdeki mahkeme başkanı veya mahkemeye aittir.

İncelenen dosya içeriğine göre; nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/46 esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında, katılan Gıda A.Ş'yi temsilen vekillerinin 29.12.2009 havale tarihli dilekçesi ile Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin Esas sayılı dava dosyasında mahkeme heyetinin reddi isteminde bulunulduğu, talep ile ilgili karar verilmek üzere dosyanın Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2010 gün ve 2010/24 değişik iş sayılı kararı ile katılan vekillerinin Amasya Ağır Ceza Mahkemesi heyetinin reddi talebinin CMK'nın 27/1-b ve 28 maddeleri gereğince hükümle birlikte temyizi kabil olmak üzere reddine karar verildiği, katılan vekillerinin bu kez 25.02.2010 havale tarihli dilekçeleri ile Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/24 değişik iş sayılı kararına karşı itirazda bulundukları, itiraz üzerine mahkemesince yapılan inceleme sonunda 09.03.2010 gün ve 2010/74 değişik iş sayılı karar ile itiraza konu kararın yerinde olduğu anlaşılmakla, kararın düzeltilmesine yer olmadığına, Amasya Ağır Ceza Mahkemesi heyetinin toptan reddedilmiş olması ve mahkemenin görevini yerine getiremeyecek halde bulunması, hukuki engel oluşması nedeniyle CMK'nın 268-3-c maddesi dikkate alındığında, itiraz konusunda bir karar verilmesi için dosyanın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin ise 19.03.2010 gün ve 2010/66 değişik iş sayılı kararı ile Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine ait kararları incelemeye yetkili ve görevli itiraz mercii olmadığı, bu hususta gerek yasal gerekse idari bir kararla görevlendirilmemiş olduğu, Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçesindeki “diğer en yakın Ağır Ceza Mahkemesi” tabirinin usul ve yasaya uygun olmadığı, bu şekilde Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin görevli ve yetkili olmadığı bir konuda itiraz mercii olarak görevlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, bu hususun ancak ya yasal düzenlemeyle ya da idari bir kararla mümkün olabileceği, itiraz incelemesinin safahatında yapılan bir kısım eksiklikler dolayısıyla Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz mercii olarak görevlendirilmesinin söz konusu olamayacağı gerekçesi ile talep ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, karar vermiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nın 31 ve 268. maddeleri hükümleri dikkate alındığında; Amasya Ağır Ceza Mahkemesi heyetinin kovuşturma aşamasında vaki hâkimin reddi talebi ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın 31. maddesi uyarınca bir karar vermek yerine istem konusunda karar vermek üzere dosyayı Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine göndermesi üzerine bu mahkemece 25.01.2010 gün ve 2010/24 değişik iş sayılı kararla katılan vekillerinin Amasya Ağır Ceza Mahkemesi heyetinin reddi talebinin CMK'nın 27/1-b ve 28 maddeleri gereğince hükümle birlikte temyizi kabil olmak üzere reddine karar verildiği, ancak iş bu karara yönelik itiraz üzerine bu konu ile ilgili olarak bir karar verilmesi için dosyanın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2010 gün ve 2010/24 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazı incelemekle görevli ve yetkili olmadıklarından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2010 gün ve 2010/66 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve itiraz konusuyla ilgili olarak Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca görevlendirilecek mahkemece karar verilmesi gerektiği cihetle, CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4096, Karar No: 2011/1903, Tarih: 04.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/4096 E.  ,  2011/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tuzla Asliye Hukuk ve İstanbul 3.Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı tarafından satın alınan taşınmazdaki eksikliklerden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının alıcı, davalılardan ... İnşaat Sanayi Ve Ticaret A.Ş.'nin satıcı konumunda olduğu belirtilip, aralarında 4077 sayılı Kanun kapsamında konut alım satımına ilişkin sözleşme bulunduğu bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi ise, davacının taşınmazı tapudan satış sureti ile davalı arsa sahipleri olan ... ile ...'ten satın aldığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasada değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasanın 3/f maddesine göre satıcı; “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişiler” olarak, aynı Yasa’nın 3/e maddesinde de tüketici: “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmış, 3/c maddesinde ise, “konut ve tatil amaçlı taşınmaz mal satımları da” Tüketici Yasası kapsamına alınmıştır.

Somut olayda, davacı, taşınmazı davalı arsa sahipleri ... ile ...'ten satın almıştır. Anılan davalıların ticari ve mesleki anlamda satıcı tanımına uymamalarından dolayı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20447, Karar No: 2013/4836, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20447 E.  ,  2013/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın ... Şirketinde çalıştığı, olay tarihinde müştekinin iş yerine giderek mutfak ürünü tanıtımı yaptığı, kura çekiyoruz hediye kazanabilirsiniz diyerek rakam söyletip kol saati kazandınız, dediği sonra yine çekiliş yapıp fırın kazandınız, diye fırını teslim edip oluşturduğu güven ilişkisi sonrasında, evraklar imzalattığı, müştekiyi 225.00 TL borçlandırıp peşinden 8 adet posta çekini müştekiye vererek oradan ayrılarak, müştekiyi dolandırdığı iddiasıyla açılan davada, suça konu satış sözleşmesi getirtilip incelenmeden ve sanığın satış işlemi sırasında bulunduğunu söylediği şirket satış elemanı Erol Bakırcı'nın bilgisine başvurulduktan sonra eylemin oluşan kısmı itibariyle dolandırıcılığa teşebbüs vasfında bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6557, Karar No: 2018/3175, Tarih: 16.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6557 E.  ,  2018/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili ... ile davalının eşi ...... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, diğer davacıların inşaa edilen ana bine ve arsa payından daha sonra hisse satın alan kişiler olduğunu, davalının eşi olan yüklenicinin sözleşme ile kazandığı %65 hissesini eşi olan davalıya devrettiğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde ileride imar durumunda değişiklik yapılarak arsa payı çıkılmasına olanak tanınacağı düşüncesi ile tapuda bir kısım arsa payının davalı üzerinde bıraktığını ileri sürerek davalının üzerinde kalan 24/355 oranındaki hissenin iptali ile adlarına tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davalının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadığını, diğer davacıların ise inşaatın bitiminden sonra daire satın almak suretiyle hisse sahibi olduklarını, davacıların daire satın alırken satın aldıkları daireleri gördüklerini ve tamamen serbest iradeleri ile hareket ettiklerini, müvekkilinin kendisine düşen hava boşluğuna (çatıya) inşaat yapmak istemesinden ve davacıların buna karşı çıkmasından ihtilafın kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazda binanın tamamının davacı tarafa satıldığı, davalının hissesine isabet eden bağımsız bölüm bulunmadığı gibi mevcut imar durumuna göre müşterek mülkiyete tabi ana yapıda ileride kat çıkılması olanağının da olmadığı, davalı hissenin davacıların serbest iradesi dışında arsa payı satışına dahil edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10273, Karar No: 2013/3214, Tarih: 27.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10273 E.  ,  2013/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın TCK.nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

Sanığın, aracının muayenesini Boyabat'ta bu işle uğraşan birine ücret karşılığında yaptırdığını, aracını ve ruhsatını bu kişiye teslim ettiğini, şahsın, iki saat sonra gel aracını al dediğini, iki saat sonra gittiğinde aracının muayenesinin yapılmış olduğunu gördüğünü savunması, müdafiinin, 09.04.2009 tarihli dilekçesiyle müvekkilinin muayene işlemlerini Boyabat'ta Sıla Trafik Müşavirliği adlı işyerinde sahibi ...'ya yaptırdığını, adı geçen hakkında bu suç nedeniyle dava açıldığından dosyasının celp edilip incelenmesi gerektiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, ... hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının ve birleştirilmelerinin mümkün olmadıklarının anlaşılması halinde dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına aktarılıp toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkümiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16524, Karar No: 2022/11519, Tarih: 09.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16524 E.  ,  2022/11519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CİHANBEYLİ Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,