muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18814, Karar No: 2017/1185, Tarih: 20.02.2017

Yerel mahkemece, ihtilaf konusu dönemde prime esas kazancın tespitinde işçilik alacakları dosyası ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, hizmet akdinin işçilik alacaklarına dair kararın kesinleşmesinden önce sona ermiş olması karşısında, işçilik alacakları dosyasında hüküm altına alınan tutarların ödeme yapılması şartı ile yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, çalışmaların geçtiği son ay haricindeki prime esas kazanç tutarları yönünden, yukarıda açıklanan ispat kuralları çerçevesinde araştırma yapılarak, yazılı delille ispat sınırını aşan tutarlar yönünden, yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilebilecek belgelerin bulunmaması halinde tanıkla ispatının mümkün olmadığı, meslek örgütlerince bildirilen ücret tutarlarının hükme esas alınmayacağı gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulduğu, Mahkemece, “…Kullanılan "yolluk veya harcırah" deyimlerine bakılmaksızın yapılan ödemenin gerçek amaç ve niteliği esas alınarak sefer başına yapılan ödeme asgari ücrete eklenerek ve bu ödemenin asgari ücreti tamamlayacak bir götürü ücret niteliği taşıdığına şüphe yoktur, esasen yurt dışı seferleri de kapsayacak şekilde tır şoförlüğü yapan bir kimsenin asgari ücretle çalıştığının kabul edilmesinin de hayatın olağan akışına aykırı olacağı, bu sebeple asgari ücret niteliğindeki ödemenin garanti ücret olarak değerlendirilmesi ve yurt dışı seferleri için ödenen yolluk veya harcırah adı altındaki ödemenin de ücret içerisinde dikkate alınması nedenleriyle Yargıtay bozma ilamına direnilmesi kanaatiyle aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.” gerekçesi ile direnme kararı verildiği anlaşılmakla, bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar karşısında, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü Yargıtay incelemesine konu olan karar, eski hükümde direnmeye ilişkin olup direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden ve bu durumda kararın inceleme yeri Yargıtay Hukuk Genel Kurulu olduğundan dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25210, Karar No: 2022/4530, Tarih: 15.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25210 E.  ,  2022/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarihli 2013/271-2014/641 esas sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına , mala zarar verme suçundan TCK 'nın 151/1,31/2, 62 maddeleri uygulanarak 1 ay 20 gün hapis cezasının verildiği ve verilen mahkumiyet kararının ertelenmesine karar verildiği, suça sürüklenen çocuklar müdafii açıklanması geri bırakılan hükümler için itiraz ettiği, mala zarar verme suçu nedeniyle temyiz isteminde bulunduğu, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli 2015/59 değişik iş sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine yeniden yargılama yapılarak 27/05/2015 tarihli 2015/303-2015/376 esas sayılı kararıyla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan TCK 'nın 151/1,31/2, 62 maddeleri uygulanarak 1 ay 20 gün hapis cezasının verildiği ve verilen mahkumiyet kararının ertelenmesine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin açıklanması geri bırakılan hükümler için itirazda bulunduğu ve Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 14/08/2015 tarihli 2015/439 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar vererek kesinleştirdiği nazara alındığında mala zarar verme suçu yönünden 27/05/2015 tarihli 2015/303-2015/376 esas sayılı kararın yok hükmünde olduğu Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarihli 2013/271-2014/641 esas sayılı ilamı yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12 yaşını doldurup 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocukların, hırsızlık amacıyla gece vakti katılanın iş yerinin kapı kilidini ve camını kırarak girmeleri şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının mahkumiyet kararının verildiği 16/12/2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12101, Karar No: 2014/17803, Tarih: 18.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12101 E.  ,  2014/17803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2014

No : 2013/752-2014/71

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Bursa İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun Yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

İncelenen dosyada, davalılar tarafından verilen cevap dilekçelerinde yetki itirazında bulunulmadığı, 06.03.2014 tarihli celsede davalı Kurum vekilince yetki itirazında bulunulduğu, mahkemece davalı Kurum vekilinin yetki itirazı kabul edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Eldeki hizmet tespiti davasında kesin yetkinin sözkonusu olmadığı ve davalılar tarafından süresinde (cevap dilekçelerinde) yetki itirazında bulunulmadığı gözetildiğinde mahkemenin yetkili hale geldiğinin dikkate alınmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17856, Karar No: 2013/37908, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17856 E.  ,  2013/37908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinde ve bu nedenle de 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanma koşullarının mevcut olduğu hususunda duraksama bulunmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas-2012/1842 karar sayılı içtihadında açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olduğu gözetilerek, aynı Yasa'nın 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı belirlenmek suretiyle yapılan incelemede;

1-Diğer suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın suç atma niteliğinde kalan anlatımlarına karşın suça sürüklenen çocuk ...'ın savunmasının inkara yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın suça konu otomobil ile yakalandıkları Gölcük İlçesinde gerçekleşen hırsızlığa teşebbüs olayına ilişkin olarak Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/2497 soruşturma sayılı dosyasının akıbeti araştırılıp ilgili dosya getirtilerek suça sürüklenen çocuk ... yönünden deliller bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Katılanın saat 23:00 sularında Kocaeli İli Merkez İlçesinde kapılarını kilitleyerek sokağa park halinde bıraktığı otomobilinin kelebek camı kırılarak açılıp açılıp düz kontak yapılmak suretiyle hırsızlandığının ve saat 04:30 sularında Gölcük İlçesinde dosya dışı bir hırsızlığa teşebbüs olayında ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; bahse konu dosya dışı hırsızlığa teşebbüs olayında yakalanan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın, bahse konu otomobil ile geceleyin yanlarına gelen diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın kendilerini Gölcük İlçesine getirdiğini beyanla katılanın otomobilini hırsızlamadıklarını belirttikleri savunma içeriklerinin dosya dışı hırsızlığa teşebbüs olayında yakalanmayan diğer suça sürüklenen çocuk ... tarafından doğrulanmadığı da gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın yüklenen suçtan hükümlülükleri yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Katılanın sokakta kapıları kilitli olarak park halinde bulunan otomobilinin kelebek camı kırılarak açılıp düz kontak yapılmak suretiyle hırsızlanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden, anılan maddenin (e) bendi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

3-Katılanın sokakta kapıları kilitli olarak park halinde bulunan otomobilinin kelebek camı kırılarak açılıp düz kontak yapılmak suretiyle hırsızlanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden, anılan maddenin (e) bendi ile uygulama yapılması,

4-Katılanın saat 23:00 sularında Kocaeli İli Merkez İlçesinde sokağa park halinde bıraktığı hırsızlığa konu otomobilinin saat 04:30 sularında Gölcük İlçesinde ele geçirilmesine ve suç tarihinde Kocaeli İli Merkez İlçesinde gece sayılan zaman dilimi sonunun saat 04:08 olduğunun anlaşılması karşısında; suça konu otomobilin hırsızlandığı yer ile ele geçirildiği yer arasındaki ulaşım mesafesi de göz önüne alındığında eylemin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirildiği duraksamasız olduğu halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11232, Karar No: 2014/13102, Tarih: 23.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11232 E.  ,  2014/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılanmaları sırasında; Küre Sulh Ceza Mahkemesiyle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Küre Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2014 gün ve 2014/30 E. 2014/17 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15506, Karar No: 2019/9414, Tarih: 29.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15506 E.  ,  2019/9414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dava konusu hırsızlık eylemini sanığın gerçekleştirdiğini tespit eden kolluk personelinin sanığın evinde arama yaptıkları sırada, dolabın çekmecesinde bulunan altın bilekliği sanığın teslim etmesi şeklindeki iadenin rızai olmadığı gözetilmeyerek hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı da gözetilerek, TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının infaz aşamasında uygulanması mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7715, Karar No: 2024/9446, Tarih: 10.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7715 E.  ,  2024/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/336 E., 2024/31 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sendika aidat alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş bu kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının tekrar bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Belediyenin, davacı Sendikanın yıllardır örgütlü olduğu bir işyeri olduğunu, davalı bünyesinde çalışan ve davacı Sendikaya üye olan işçilerin sendikaya üyelik aidatı ödemelerinin gerektiğini, davalının işçilerden kestiği üyelik ve dayanışma aidatını bu zamana kadar davacıya ödemediğini iddia ederek sendika aidat alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen alacakların büyük bir kısmının ödendiğini, geriye kalan kısmın da zamanaşımına uğradığından talebinin mümkün olmadığını, kapatılarak müvekkili Kuruma devredilen Küçükköy Belediyesine sendika aidat alacaklarıyla ilgili bildirimlerde bulunulmadığını, alacaklının ihtarı ile mütemerrit duruma düşürülmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ve 2014/67 Esas, 2017/316 Karar sayılı kararı ile; davalı tarafından sunulan ödeme belgelerinde protokole ya da icra dosyasına istinaden olduğu belirtilen ödemelerin, işbu davaya konu aidat kesintisi ile ilgili olmadığı, sunulan ödeme belgelerinde hangi dönem aidat bedeli olduğu yazılı bulunmakla, davaya konu dönem için 10.000,00 TL ve 8.500,00 TL ödeme yapıldığı, Mart 2011-Ocak 2014 arasında doğan aidat açıklaması ile başkaca yapılan ödeme bulunmadığı, buna göre 133.877,95 TL aidat alacağından yapılan 18.500,00 TL mahsup edildiğinde davacının bakiye 115.377,95 TL'nin tahsilini talep edebileceğinin kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 11.05.2018 tarihli ve 2018/7021 Esas, 2021/1769 Karar sayılı kararı ile; 115.377,95 TL alacağın bulunduğu yönündeki kabulün dosya kapsamına uygun düştüğü, davalı tarafından yapıldığı iddia olunan borç ikrarının 14.05.2011 tarihi itibarıyla hakkında yapılan icra takibine ilişkin olduğu, borç zamanaşımına uğradıktan sonra borçlunun zamanaşımı def'ini ileri sürmekten feragat edebileceği, söz konusu tarih itibarıyla dava konusu alacağın zamanaşımına uğramamış olduğu dikkate alındığında davalının 25.05.2011 tarihli yazısı ile ifade edilen hususların zamanaşımı definden zımni (örtülü) feragat anlamına gelmeyeceği, davacının bu hususa ilişkin istinaf talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 21.01.2021 tarihli ve 2018/7021 Esas, 2021/1769 Karar sayılı ilâmı ile; davalı tarafından usulüne uygun şekilde zamanaşımı def'i ileri sürülmediği kabul edilerek davaya konu dönem bakımından aidat alacaklarının hesaplanması ve önceki döneme ilişkin olarak taraflar arasında görülen Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/280 Esas, 2014/195 Karar sayılı dosyası ile Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2010/15823 Esas sayılı dosyası da getirtilerek dava konusu döneme ilişkin davalı tarafından yapılan ödemelerin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilip dava konusu alacaklardan mahsup edilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/52 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay bozma ilâmına uyularak Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/280 Esas, 2014/195 Karar sayılı dosyası ve Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2010/15823 Esas sayılı dosyası dava dosyası arasına alınarak Yargıtay ilâmındaki bozma gerekçeleri doğrultusunda bilirkişi ek raporu tanzim ettirildiği, bu raporun dosya içeriğine uygun olduğu, bu rapora itibar edilerek hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 26.04.2023 tarihli ve 2023/7932 Esas, 2023/6115 Karar sayılı ilâmı ile; davalı tarafça uzlaşma teklif edildiği ve davacı Sendika tarafından bu uzlaşmanın kabul edildiği, taraflar arasındaki uzlaşmaya göre davalı tarafça yapılan ödemenin öncelikle dava konusu aidat alacaklarının işlemiş faizinden mahsubu gerektiği gerekçe gösterilerek tekrar bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; gerekçeli ve denetime elverişli 21.11.2023 tarihli bilirkişi ek raporunun usul ve kanuna uygun bulunduğu gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kendisi tarafından yapılan ödemelerin de faizi ile birlikte mahsup edilmesi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen alacak ve ödeme miktarlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep konusu aidat alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 18 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.