muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8679, Karar No: 2020/4603, Tarih: 22.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/8679 E.  ,  2020/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi davacı ... İdaresi vekili tarafından süresinde istenilmekle; 07.07.2020 tarih ve 2020/173 sayılı Yargıtay Birinci Başkanlar Kurulu kararının 3. maddesinin B/b bendi uyarınca Dairemizce yapılan inceleme sonucu; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

.... Mahallesi Belen Mevkiinde bulunan çekişmeli 114 ada 18 parsel sayılı 365 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapuda davalı ... adına kayıtlı olup, davacı ... İdaresi dava dilekçesinde özetle, ... Mevkiinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (V) no'lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 114 ada 18 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek; özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tesciline ve müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece dava konusu taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu 06.05.2019 gün 2019/398-2019/3125 Esas-Karar sayılı ilamı ile karar “Dava konusu taşınmazın kök parseli olduğu anlaşılan 381 sayılı parselin 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı Nail Kılınç adına tespit edildiği, Orman İdaresinin komisyona itiraz ettiği, komisyonca itirazın kabulü ile taşınmazın tapulama dışı orman olarak bırakılmasına karar verildiği, tespit maliki Nail Kılınç'ın itirazı üzerine tapulama mahkemesince yapılan yargılama sonucu mahkemenin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı kararıyla taşınmazın tespit maliki Nail Kılınç mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 20.01.1986 tarihinde kesinleştiği, 381 parselin 1987 yılında yapılan şuyulandırma ile 114 ada 1 parsel olarak 7183 metrekare yüzölçümü ve arsa niteliğiyle ve daha sonra 1988 yılında yapılan ifraz ile oluşan dava konusu 114 ada 18 parselin ise 365 metrekare yüzölçümüyle aynı kişiler adına tescil edildiği, davalının ise taşınmazı 1990 yılında satın alma yoluyla edindiği anlaşılmıştır. Dava konusu parsel, Orman İdaresinin de taraf olduğu ...Tapulama Hakimliğinin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu hükmen kişiler adına tescil edilen 381 parselin yapılan şuyulandırma, ifrazı sonucu oluştuğu ve satış işlemi sonucu davalıya geçtiğine göre, ...Tapulama Hakimliğinin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı kararının, iş bu davada taraf olan Orman İdaresini bağlayıcı nitelikte olduğu gözetilerek davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek" bozulmuştur.

Dosya kapsamından 1964 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın da içerisinde bulunduğu alanın tespit harici bırakıldığı; ... Belediye Başkanlığı tarafından hasımsız olarak açılan tescil davası sonunda Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.07.1977 gün ve 1977/76-506 Esas-Karar sayılı hakem sıfatıyla verdiği kararı ile 7 parçadan oluşan toplam 227.950 metrekare yüzölçümlü taşınmazın ... Belediye Başkanlığı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği; 1986 yılında yapılan orman kadastrosunda ... Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilen taşınmazlardan 3478 parsel numaralı 10.800 metrekare yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı-1, 3479 parsel numaralı 119500 metrekare yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı -2, 3480 parsel numaralı 46790 metrekare yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı- 3, 3481 parsel numaralı 1570 metrekare yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı-4, 3482 parsel numaralı 28500 metrekare yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı-5 adı altında sınırlandırıldığı; çekişmeli 114 ada 18 parsel sayılı taşınmaz hakkında ... Belediyesi Özel Ormanı-5 adı altında sınırlandırılan 3482 parsel sayılı taşınmazın 1987 yılında yapılan imar uygulaması ve ifraz sonucu kişiler adına tapu kaydı oluştuğu anlaşılmaktadır. Ne var ki; 3533 sayılı Kanun hükümlerine göre hakem mahkemelerinin ancak taşınmazların niteliğini tespitle görevli olup, tescile karar veremeyeceğine göre; hakemin yetki aşımı suretiyle verdiği tescil kararları sonucu oluşan tapu kayıtlarının yolsuz tescil niteliğinde olduğu kuşkusuzdur. Çekişmeli taşınmazın 1955 tarihli hava fotoğraflarından üretilen 1958 tarihli memleket haritasında ve 1976 tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu, sınırında Devlet ormanı bulunduğu, özel orman koşullarını taşımadığı anlaşılmış olduğuna göre; mahkemece yazılı şekilde tapu kaydının ve özel orman olarak sınırlandırma işleminin iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı halde sehven bu yön gözardı edilerek açıklanan nedenlerle yukarıda belirtilen nedenle bozulduğu anlaşıldığından yukarıda değinilen 06.05.2019 gün 2019/398-2019/3125 Esas-Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak, hükmün bu kısmının ONANMASINA,

Davalının, elatmanın önlenmesi kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine aynı hüküm, haksız bir el atma varsa malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmazın davalı adına tapuda kayıtlı olması nedeniyle davalının tasarrufunun haksız olduğundan ve elatmasından söz edilemeyeceğine göre, mahkemece elatmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulmuş olması usûl ve kanuna aykırı olduğundan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.05.2019 gün 2019/398-2019/3125 Esas-Karar bozma kararının kaldırılarak hükmün bu kısmının değişik gerekçeyle BOZULMASINA, 22.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16276, Karar No: 2013/3219, Tarih: 25.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16276 E.  ,  2013/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı ...Tic. Ltd. Şti. ve ... vekillerinin temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, maddedeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması ve tazminat hesabının bu şekilde yapılması gerekmektedir.

Öte yandan, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Davaya konu somut olayda; iş kazasına uğrayan sigortalıya 04.02.2002 tarihi itibariyle % 46.2 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığı, yargılama sürecinde alınan 22.02.2006 tarihli ... 3.İhtisas Kurulundan alınan raporda ise sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin % 32’ye düştüğü, son olarak Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 09.03.2007 tarihli raporda ise tekrar %46.2 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu somut olayda; iş kazasına uğrayan sigortalıya 04.02.2002 tarihi itibariyle % 46.2 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığı, yargılama sürecinde alınan 22.02.2006 tarihli ... 3.İhtisas Kurulundan alınan raporda ise sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin % 32’ye düştüğü, son olarak Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 09.03.2007 tarihli raporda ise tekrar %46.2 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik geliri; 506 sayılı Yasanın 19. maddesi hükmü uyarınca zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının meslekte kazanma gücünü en az % 10 oranında yitirmiş olması halinde sağlanan bir sosyal sigorta yardımı niteliğindedir. Buna bağlı olarak, sigortalının, gelir almakta iken sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasını gerektiren meslekte kazanma güç kaybı oranının tamamının ortadan kalkması veya % 10 oranının altına düşmesi halinde, kesilen gelir, iş göremezlik derecesine bağlı olan sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerini doğrudan etkilemektedir.

Yapılan araştırma sonucu, sürekli işgöremezlik derecesinin zaman içinde düştüğü tespit edilirse, sürekli işgöremezlik derecesinin düşme tarihinin açıkça belirlenmesi gerekir. Bu durumda, düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi; yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin, yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekecektir. Öte yandan, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de sürecektir.

Mahkemece, yukarıda sıralanan ilkeler ışığında, sigortalının sürekli iş göremezlik oranındaki %32 ‘lik derecesinin hangi tarih itibarı ile düştüğü araştırılarak,başlangıç tarihindeki ilk peşin sermaye değerli gelir ile bu tarihteki ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin ilavesi için bu konuda hesap bilirkişisinden ek rapor alınması gerekeceği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11829, Karar No: 2011/23378, Tarih: 14.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/11829 E.  ,  2011/23378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgde sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-765 sayılı TCK.nun 342/1, 80,59 mad. göre 1 yıl 11 ay 10 gün hpc ve anılan Yasanın 53/1. mad. belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,

2-5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 43/1,62/2,52/2 mad. göre 2 yıl 1 ay hp ve 25.000 TL apc ve anılan Yasanın 53/1. mad. belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,

Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip, suç tarihi Temmuz 2004 kabul edilerek gereği görüşüldü.

I- Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 sayılı TCK.nu ile olaya uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

1-Orhaneli Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin açtığı temizlik ihalesini kazanan şirket ortaklarından olan eşi adına şirketi idare eden sanığın adı geçen hastaneye yaptığı temizlik hizmeti bedellerini alabilmek için SSK (SGK)'na işçilerin aylık sigorta primleri yatırılmadığı halde yatırılmış gibi sahte tahsilat makbuzları ibraz edip hak ediş bedellerini tahsil ettiğinin iddia ve kabul olunması, sanığın savunması, bilirkişi raporu, katılan kurumcevabi yazıları ile tüm dosya kapsamından kuruma yatırılması gereken sigorta primlerinin kurum kayıtlarında bulunduğunun ve takibinin mümkün olmasına, sanığın sahte tahsilat makbuzu düzenleyip ibraz ederek Orhaneli Devlet Hastanesi'nden verdiği temizlik hizmetinin bedelinin kendisine verile emirleri ile ödenmesini sağlamaktan ibaret eyleminde sağlanan haksız yarar bulunmadığı ve yüklenen dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde isabetsiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasınını ( c ) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/12030, Karar No: 2014/5773, Tarih: 08.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/12030 E.  ,  2014/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 43/2, 58/6-7, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin "Kürtün/Gümüşhane" yerine "Torul/ Gümüşhane" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8114, Karar No: 2021/13147, Tarih: 15.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8114 E.  ,  2021/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Menfi tespit, takibin iptali ve manevi tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada ... 5. Asliye Hukuk ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit, takibin iptali ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, İcra takibinden önce açılan menfi tespit davalarında genel yetki kuralının uygulanacağı, İcra takibinden sonra açılan menfi tespit davalarında ise borçlunun , icra takibinin yapıldığı yer mahkemesinde ya da alacaklının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinde menfi tespit davası açabileceği nazara alındığında davacı borçlunun İcra takibinden sonra açmış olduğu menfi tespit davasında ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olacağıdır. Kaldı ki İİK'nın 72/son maddesinde " Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. " şeklinde yetki düzenlemesi yapılmış olup, bu düzenlemede yer alan yetki kurallarına göre anılan yetki kuralı kesin yetki niteliğinde değildir. Davalı Şirket vekili cevap süresi içinde yetki itirazında bulunmuş olduğu ve yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı vekili tarafından süresi içerisinde yetki itirazında bulunulmadığından, geçerli bir yetki itirazı bulunmamakla birlikte, davacı tarafın manevi tazminat talebine ilişkin olarak, mahkemenin herhangi bir yetkisi bulunmamaktadır. Haksız fiilden kaynaklı davalarda yetkili mahkeme genel yetkili davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bununla birlikte HMK 16. maddesine göre;" MADDE 16- (1) Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."hükmü gereğince yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 72/son maddesine göre menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının ikametgâhı mahkemesinde de açılabilir. Bu madde hükmüne göre menfi tespit ve istirdat davaları ile ilgili yetki düzenlemesi kamu düzenine ilişkin değildir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

Her ne kadar davalı vekili tarafından 14.05.2020 tarihli cevap dilekçelerinde yetki itirazında bulunulmuş ise de davalı vekiline dava dilekçesinin 21.04.2020 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.Yetki itirazının HMK’nın 19/2. maddesi uyarınca süresinde ve usulüne uygun bir yetki itirazının olmadığı ve usûlüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği (HMK 19/son), bu nedenle ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili mahkeme olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3492, Karar No: 2024/7652, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3492 E.  ,  2024/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/794 E., 2023/2055 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/257 E., 2021/725 K.

Taraflar arasındaki aile konutunu olduğunu tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eşinin 05.04.2021 tarihinde vefat ettiğini, eşinin vefatıyla birlikte mirasçı olarak davacı ve ortak çocukları olan davalılar kaldığı, davacının 1/2 hissesine kendisinin, diğer 1/2 hissesine de vefat eden eşi ...'ın malik olduğunu, davaya konu ... Mah. ... Cad. Mevkiindeki 177 Ada 33 Parsel'de bulunan 30/7 numaralı aile konutunda, murisin taşınmazı edindiği 05.04.1994 tarihinden bu yana, evlilikleri süresince ortak hayatı paylaştıklarını, davacının eşinin ölümüyle birlikte aile konutunun da ölen eşinin geriye kalan diğer malvarlığıyla birlikte terekeye dahil olduğunu, davanın kabulü ile; davacının halen oturduğu ve 1/2 hissesi vefat eden eşin terekesine dahil yukarıda bilgileri bulunan taşınmazın, murisin sağlığında aile konutu olarak kullanıldığının tespitine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ..., ..., ... ve ... cevap dilekçelerinde özetle; davacının annesi olduğunu, 05.04.2021 tarihinde vefat eden babaları ... ile aile konutu olduğunun tespiti istenen ve 1/2 hissesi davacıya ait bulunan davaya konu ... Mah. ... Cad. Mevkiindeki 177 Ada 33 Parsel'de bulunan 30/7 numaralı meskende, davacının murisin taşınmazı edindiği 05.04.1994 tarihinden bu yana, evlilikleri süresince ortak hayatı paylaştıklarını, davayı ve davacının iddialarını kabul ettiklerini davacının halen oturduğu ve 1/2 hissesi vefat eden babalarının terekesine dahil olan, yukarıda bilgileri bulunan taşınmazın, murisin sağlığında aile konutu olarak kullanıldığının tespitine karar verilmesini, davanın açılmasına sebep olmadıkları için aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI