muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9628, Karar No: 2008/12866, Tarih: 06.11.2008

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18984, Karar No: 2021/11639, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18984 E.  ,  2021/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ruhsatsız tabanca ve mermileri satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yerine anılan Yasanın 13/3. maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6201, Karar No: 2013/1267, Tarih: 05.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6201 E.  ,  2013/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılın edenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığı gerekçesiyle duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre ... aylık sürede komşu parsel işlemlerinin tamamlanacağı, ... ay içerisinde inşaatın bitirileceği ve iskanın da ... ayda alınacağının öngörüldüğünü, inşaat tamamlanıncaya kadar arsa sahibine uygun bir konut sağlanacağını, ancak yüklenicinin, müvekkiline ikamet edeceği yer temin etmediği gibi inşaat yapım süresinde inşaatla ilgili hiçbir ... yapmadığını, inşaata başlanılmadığı için sözleşmenin feshedildiğinin ........2009 tarihli ihtarname ile yükleniciye bildirildiğini, ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/... D.... sayılı tespit dosyasında inşaata başlanmadığının tespit edildiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının edimini yerine getirmediğini, arsa sahibi davacıya gönderilen ........2009 tarihli ihtara rağmen arsanın teslim edilmediğini, dava konusu taşınmazla ilgili imar planının uygulanmasının bir süre durdurulduğunu, yeni imar planının yürürlüğe girmesinin ve kamulaştırma davasının sonuçlanmasının beklendiğini, arsa üzerindeki binanın boşaltılmadığını, inşaata başlanılmamasında müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme uyarınca davalı yüklenicinin, davacının inşaat süresince ikamet edeceği evi temin yükümlülüğünün bulunmadığı, sadece kira ödeme yükümlülüğünün bulunduğu, davacının, arsa üzerinde bulunan ve yıkımı gereken binayı davalının ihtarına rağmen terk etmediği, öncelikle oturulan binanın boşaltılması, yıkım izni alınması ve sonrasında da ruhsat alınması gerektiği, bina meskun olduğu sürece yıkım izni alınamayacağı, eski yapı boşaltılmadığı sürece yükleniciden inşaata başlamasının beklenemeyeceği, davacının edimini yerine getirmemesi nedeniyle fesih koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin inşaata başlayabilmesi, öncelikle arsa sahibinin üzerinde inşaat yapılacak arsanın inşaata elverişli ve ayıpsız bir şekilde müteahhide teslimine bağlıdır. Arsayı yükleniciye teslim etmek arsa sahibinin sözleşmeye ilişkin öncelikli borcudur. Sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde arsanın yükleniciye teslim edilmemiş olması arsa sahibini sorumlu kılar ve arsa sahibi bu yükümlülüklerini yerine getirmeden

müteahhidin işe başlamasını istemeyemez ise de, taraflar arasında imzalanan 03.02.2005 tarihli "düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi" başlıklı sözleşmenin .... maddesinde; "yan komşu parselinin encümen ve yol işlemlerinin tamamlanması için ... aylık bir süre öngörülmüştür. Proje, ruhsat ve inşaatın bitirilip teslim süresi ... aydır. İskan alma süresi ... aydır. Toplam süre 34 aydır. Bu süre inşaat sözleşmesi imzalandığı tarihten itibaren geçerlidir." hükmüne yer verilmiş, .... maddesinde ruhsat alınması halinde en geç ... ay içerisinde inşaata başlanacağı ve inşaatın gerekli normal seyrinde devam edeceği, arsa üzerindeki evin yıkımının müteahhide ait olacağı kararlaştırılmıştır. BK'nın 358. maddesi yüklenici işe zamanında başlamaz veya sözleşme hükümlerine aykırı olarak işi geciktirir veya gecikmeler yüklenicinin işi zamanında bitirmesine imkan vermeyecek derecede olması hallerinde arsa sahibinin sözleşmeyi feshedebileceğini ifade etmektedir. Bu madde ile kanun koyucu esasında yüklenicinin işe zamanında başlama ve işi sürdürme borcunu açık bir şekilde düzenlemiştir. Her ne kadar kanun fesih sözcüğünü kullanmış ise de buradan sözleşmeden dönmenin ve hatta temerrüt hükümlerinden de erken yararlanmanın kastedilmiş olduğu kabul edilmelidir.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, bilirkişi raporu ve ek raporu kapsamından davalı yüklenicinin sözleşmenin imzalanması tarihinden yaklaşık ... yıl sonra sadece projeyi onaylattığı, davalının, sözleşmenin yukarıda yer verilen maddesinde öngörülen, inşaata hazırlık işlemlerinin hiçbirini yapmadığı, bu işlemler tamamlandığında inşaata başlamak üzere arsa üzerindeki binayı boşaltmak üzere davacı arsa sahibini temerrüde düşürebileceği, binanın yıkımının da sözleşmeye göre yüklenici tarafından üstlenildiği, davacının gönderdiği fesih ihbarından öncesine dayanan yüklenici ihtarının bulunmadığı hususları gözetilerek mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

...- Kabule göre de, 6100 sayılı HMK'nın 266/.... (1086 sayılı HUMK'nın 275.) maddesi "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. Aynı Kanun'un 282. (1086 Sayılı HUMK’nın 286.) maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği hükmü, HMK'nın 281. (HUMK'nın 283.) madde hükmü uyarınca bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Somut olayda, mahkemece HMK'nın 266. maddesi uyarınca uyuşmazlığın çözümü hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği düşüncesiyle bilirkişi incelemesine karar verildiği ve itiraz üzerine ek rapor alındığı halde HMK'nın 281. maddesi uyarınca başka bir bilirkişi kurulundan rapor alınabilecekken bilirkişi görüşünden ayrılarak hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9339, Karar No: 2017/381, Tarih: 31.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9339 E.  ,  2017/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 20 Mart 2009 tarihli raporda, mağdurede "mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, dolayısıyla 14.01.2006 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun" belirtilmesi ve atılı suçların iştirak halinde işlenmediğinin ileri sürülmesi karşısında; mağdurenin ruh sağlığının hangi sanığın eylemine bağlı olarak bozulduğu veya sanıkların farklı tarihlerdeki eylemleri sebebiyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı bir rapor aldırıldıktan sonra TCK'nın 102/5. maddesinin tatbiki konusunda karar verilmesi gerekirken mevcut raporla yetinilmek suretiyle eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle sanıklar haklarında anılan maddenin uygulanması,

Sanık ...’in ikrarı ve mağdurenin beyanına göre mağdureyle bir kez cinsel ilişkiye girdiği anlaşılan sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık ... vasisi Hedise Aydoğan'ın 29.05.2014 günlü dilekçesinde oğlunun cezai sorumluluğunun bulunmadığı ileri sürmesi ve dilekçeye ekli rapordan sanığa atipik psikoz tanısı konularak vesayet altına alındığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamasına veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına etkili akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı ve TCK'nın 32/1-2. maddesinden faydalanıp faydalanamayacağı hususu araştırılıp, gerekirse Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra neticesine göre hüküm kurulması lüzumu,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60, 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde ve fıkrasındaki suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16897, Karar No: 2017/7184, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16897 E.  ,  2017/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak,

1-Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayısı, cinsi ve taşınmazın yüzölçümüne göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer arttırıcı unsurun %30 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18215, Karar No: 2014/20575, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/18215 E.  ,  2014/20575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/190-2014/96

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Bakanlığa bağlı Tokat Devlet Hastahanesinin temizlik işini ihale ile üstlendiğini, edimini yerine getirmesine rağmen davalının 5510 sayılı yasanın 81/1-I maddesine aykırı olarak hakedişlerinden kesintiler yapıldığını ileri sürerek 57.989,59 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, Tokat Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuş, esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 46.789,94 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki davada Tokat Devlet Hastanesinin temizlik işinden dolayı hakedişlerinden yapılan kesintilerin tahsilini istemiş olup, davalı süresinde verdiği cevap dilekçesiyle Tokat Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu savunmuştur. Taraflar arasındaki sözleşmenin ifa edileceği yer Tokat Devlet Hastanesi olduğu gibi sözleşmede de Tokat Mahkemeleri yetkili kılınmıştır. Davalı süresinde yetkili itirazında bulunduğu içinde davanın Tokat Mahkemelerinde görülmesi gerekir. Mahkemece bu hususun gözetilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan harcın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1352, Karar No: 2021/3157, Tarih: 15.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1352 E.  ,  2021/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; dilekçenin reddine dair Dairemizin 04.11.2020 gün ve 2020/3859 - 2020/5379 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

1-Dava, 2828 sayılı Kanuna göre verilmiş bulunan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanununa göre, görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 sayılı Kanun m. 22/1). 5395 sayılı Kanun hükümlerine göre, çocuk hakimi tarafından verilen kararlara karşı itiraz edilebilir. İtiraz, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun itiraza ilişkin hükümlerine göre en yakın çocuk mahkemesine yapılır. (m. 14) Çocuk hakimi ise, hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç, suça sürüklenen çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında uygulanacak tedbir kararlarını veren çocuk mahkemesi hakimini ifade eder.(m.3/2-c) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır. (Geçici m. 1/4) Karar, çocuk hakimince değil, Aile mahkemesi sıfatıyla Asliye hukuk mahkemesi tarafından verilmiştir. Bu mahkemece verilen korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkındaki kararlar mahkeme kararı olduğundan itiraza değil temyize tabidir. İtiraza tabi olmayan bir karara karşı vukuu bulan itirazın esası hakkında inceleme yapılamaz. İtirazın, "Kararın itiraza değil, temyize tabi olduğu" açıklanarak incelenmeksizin reddi gerekir. Küçüklerin babası tarafından verilen 22.08.2012 tarihli itiraz dilekçesinin, temyiz niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Ne var ki bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından korunma kararı kaldırılan çocukların vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 4.11.2020 tarih, 2020/3859 esas ve 2020/5379 karar sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair ilamın kaldırılmasına, ayrıca itiraz üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.09.2012 tarihli 2012/27-2012/2 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin karar yasal dayanaktan yoksun olup, bozularak kaldırılmasına, küçüklerin babası tarafından verilen 22.08.2012 tarihli itiraz dilekçesinin, temyiz niteliğinde olduğunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (aile mahkemesi sıfatıyla) verdiği korunma kararının kaldırılmasına dair 08.08.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Mahkemece 04.02.2009 tarihli karar ile küçükler ...,..., ..., ..., ... hakkında 2828 sayılı Kanunun 22/1. maddesi uyarınca korunma kararı verilmiş, kurum tarafından çocukların aileye dönüş durumlarının değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine mahkemece 08.08.2012 tarihli ek karar ile dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda küçüklerin korunma kararının kaldırılmasına, çocukların ailelerine teslimine, küçükler ..., ..., ..., ... hakkında 5395 sayılı Kanunun 5/1-b maddesi gereğince eğitim tedbiri uygulanmasına, küçük ... hakkında sosyal ve ekonomik destek verilmesine karar verilmiş, verilen ek karar küçüklerin velisi olan babaları tarafından temyiz edilmiştir. Çocuk hakkında korunma kararı verilmesi, korunma kararı kaldırılması istekleri çocuğun haklarına yönelik olduğu gibi, getirdiği yükümlülükler ve doğuracağı sonuçlar bakımından da önemlidir. Açıklanan sebeple çocukların yasal temsilcisine (Veli veya vasi) davanın yöneltilmesi, gösterdikleri takdirde delillerinin toplanması ve onların huzurunda isteğin incelenip karara bağlanması gerekirken, hasımsız olarak dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/1-4. maddeleri gereğince, davalıların karar düzeltme talebinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple KABULÜNE, Dairemizin 4.11.2020 tarih, 2020/3859 esas ve 2020/5379 karar sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair ilamın KALDIRILMASINA, temyiz edilen ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.09.2012 tarihli 2012/27-2012/2 değişik iş sayılı kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bozularak kaldırılmasına, 08.08.2012 tarihli kararın ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2021 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/22864, Karar No: 2015/6754, Tarih: 16.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22864 E.  ,  2015/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK.223/8 maddesi gereği düşme

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun, beraber ava gitmek için sözleştiği arkadaşı olan mağdura uyarmasına rağmen havalı tüfeği 8.20 metre mesafeden kafasına doğru tutarak bir el ateş ettiği, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yaşamında tehlikeye neden olduğu ve kafa kubbe kemiğinde çökme kırığı oluştuğu, kemik kırığının mağdurun hayat fonksiyonlarını ağır 4. derecede etkileyecek nitelikte olduğu olayda; hedef gözeterek doğrudan ateş eden suça sürüklenen çocuğun eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun yargılamasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 11. maddesi hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.