muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7263, Karar No: 2023/6799, Tarih: 11.07.2023

V. KARAR

1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kaçakçılık Suçundan Verilen Düşme Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/4116 Esas, 2022/811 Karar sayılı kararında katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Düşme Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanıklar hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/4116 Esas, 2022/811 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33881, Karar No: 2020/108, Tarih: 21.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/33881 E.  ,  2020/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağının sanığın ağaç kestiği ve boğduğu ihbarı üzerine düzenlenmesi, orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede sanığın fındık bahçesinin bitişiğinde gürgen ve kayın ağaçlarının bir kısmının kesildiğinin, bir kısmının ise boğularak kurumasına sebebiyet verildiğinin tespit edilmesi bozma işleminin ani bir fiil olmayıp bir sürece yayılmasının gerekmesi, bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11387, Karar No: 2011/14033, Tarih: 21.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11387 E.  ,  2011/14033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 116 ada 2 sayılı parselin mera olduğunu, ne var ki kadastro sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu dayanak gösterilerek dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

İncelenen pafta örneğinden, 116 ada 52 sayılı parselin mera olarak özel siciline yazıldığı, kadastro tespitinde mera olarak belirlenen ve dava konusu taşınmaza en yakın meranın 116 ada 52 parsel sayılı taşınmaz olduğu, ayrıca dava konusu taşınmazın kuzey, doğu ve güneybatı sınırlarının ham toprak vasıflı 116 ada 1 parsel sayılı taşınmazla çevrili bulunduğu görülmektedir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için yetkili mercilerce tahsisi yapılan veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Meraların tahsisi, verimlilik ve sosyal adalet ilkelerine uygun şekilde münferiden ya da müştereken yararlanmak üzere bir veya birkaç köy ya da belediyeye bırakılabilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan meralar, özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz ve zamanaşımı zilyetliğiyle kazanılamaz. Bu nedenle, taşınmazın öncesinin mera olup olmadığının yöntemince saptanması davanın çözümünde zorunludur.

Ne var ki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi anlatımları ve ziraat bilirkişinin raporu, taşınmazın niteliği hakkında hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, aynı mahkemede dava konusu yapılan 116 ada 20, 28, 48, 46, 12 ve 10 sayılı parsellerle ilgili çekişmenin bu taşınmazların mera niteliği olduğu saptanarak giderildiği Dairemizde mevcut kayıtlarda görülmüştür.

Ne var ki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi anlatımları ve ziraat bilirkişinin raporu, taşınmazın niteliği hakkında hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, aynı mahkemede dava konusu yapılan 116 ada 20, 28, 48, 46, 12 ve 10 sayılı parsellerle ilgili çekişmenin bu taşınmazların mera niteliği olduğu saptanarak giderildiği Dairemizde mevcut kayıtlarda görülmüştür.

Mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle daha önce çekişme konusu yapılan taşınmazlara ilişkin dava dosyalarını getirtmek, bu dosyalarda mevcut bilirkişi raporlarını incelemek, o taşınmazlarla ilgili raporların dava konusu 116 ada 2 sayılı parseli bağlayıcı bir yanı olup olmadığını denetlemek, yerinde yeniden keşif yaparak davaya konu taşınmaza komşu ham toprak vasıflı taşınmazların gerçek vasıflarını araştırmak, bilirkişilere daha önce verilen raporlara rağmen dava konusu taşınmazın hangi fiziki ve hukuki nedenlerle mera olarak kabul edilmediğini sormak, ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, özellikle de 116 ada 2 sayılı parselin mevcut durumu itibariyle merada bütünlüğü bozup bozmayacağını tespit etmek, istemi bütün bunların sonucuna göre karara bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1140, Karar No: 2023/1748, Tarih: 27.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1140 E.  ,  2023/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/241 E., 2021/28 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasında davanın reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar

verildikten ve ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davacının aynı gruba (... Şirketler Topluluğu olarak anılan gruba) bağlı olan ve tüm şirketlerin yönetim kurulu başkanı aynı şahıs olan (...) şirketler topluluğundan ... Makine San. ve Tic. Ltd. Şti.'de 01.09.2000 - 01.08.2005 tarihleri arasında reklam, pazarlama ve pazar genişletme müdürü olarak çalıştığını, davacının ... Makine San. Tic. Ltd. Şti.'de çalışmasına rağmen aynı gruba ait ve yönetim kurulu başkanları aynı olan başka şirketlerde de sigortalı olarak gösterildiğini, asgari ücret üzerinde ücret almasına rağmen sigortasının asgari ücret üzerinden yatırıldığını, davacının aylık 2.000,00 TL ücret ile çalıştığını belirterek Kuruma bildirilmeyen sürelerin ve sigorta primine esas kazançlarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2006 tarihli ve 2005/607 -2006/330 sayılı kararı ile "davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirketler nezdinde 01.09.2000 - 01.08.2005 tarihleri arasında sigortaya bildirilen çalışmaları dışında sigortasız olarak toplam 828 gün brüt 2.850YTL ücretle çalıştığının tesbitine ve bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline " karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 31.01.2008 tarih ve 2007/4503-2008/1375 sayılı kararında;

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 31.01.2008 tarih ve 2007/4503-2008/1375 sayılı kararında;

"Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak,davalı işyerlerinin kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığını araştırmak,dönem bordrolarını getirterek davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına, resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını tesbit edip beyanlarına başvurmak, dava dışı ... unvanlı işyerindeki çalışmaları da dikkate alınmak suretiyle sonucuna göre karar vermekten ibarettir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 23.10.2018 tarihli ve 2008/159-2018/630 sayılı kararı "davanın kabulüne, Davacının, 01.09.2000-14.04.2003 tarihleri arasında 727 gün, 01.09.2003-01.08.2005 tarihleri arasında 101 gün olmak üzere toplam 828 gün çalıştığının tespitine " karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 20.02.2020 tarih ve 2019/1667 -2020/1009 sayılı kararında;

"Somut olayda, birden fazla davalı olduğu, davalılardan ... Org.San.Tic.A.Ş. ‘ne usulüne uygun olarak gerekçeli karar tebliğinin yapılmadığı, hüküm fıkrasında hizmet tespitinin hangi davalı yönünden olduğunun belirtilmediği görülmekle, hükmün bu haliyle infazı mümkün olmayıp, verilen karar hatalıdır." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile; "1-davanın kısmen kabulüne,

2-) Davacı ...'ın (T.C. Kimlik No: ...), davalı ...'ne (V.K. No: ...) ait işyerinde, 01.09.2000 - 01.08.2005 tarihleri arasında sigortalı hizmet bildirimi yapılan süreler haricinde,

01.09.2000 - 31.12.2000 tarihleri arasında, 120 gün, günlük brüt 23,09 TL ücret ile,

01.01.2001 - 30.06.2001 tarihleri arasında, 180 gün, günlük brüt 27,18 TL ücret ile,

01.07.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında, 180 gün, günlük brüt 32,66 TL ücret ile,

01.01.2002 - 2002/02 tarihleri arasında, 90 gün, günlük brüt 43,16 TL ücret ile,

2002/03 döneminde, 13 gün, günlük brüt 48,75 TL ücret ile,

2003/01 döneminde (15.04.2003 sonrası hariç), 144 gün, günlük brüt 59,48 TL ücret ile,

01.09.2003 - 11.09.2003 tarihleri arasında, 11 gün, günlük brüt 59,48 TL ücret ile,

01.01.2001 - 30.06.2001 tarihleri arasında, 180 gün, günlük brüt 27,18 TL ücret ile,

01.07.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında, 180 gün, günlük brüt 32,66 TL ücret ile,

01.01.2002 - 2002/02 tarihleri arasında, 90 gün, günlük brüt 43,16 TL ücret ile,

2002/03 döneminde, 13 gün, günlük brüt 48,75 TL ücret ile,

2003/01 döneminde (15.04.2003 sonrası hariç), 144 gün, günlük brüt 59,48 TL ücret ile,

01.09.2003 - 11.09.2003 tarihleri arasında, 11 gün, günlük brüt 59,48 TL ücret ile,

01.05.2005 - 01.08.2005 tarihleri arasında, 90 gün, günlük brüt 95,00 TL ücret ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının ve sigortasız geçen bu çalışmaların sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Tasfiye Halinde ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili;şirket aleyhine hüküm tesis edilmesi açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekili; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının fiili çalışması olmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Tasfiye Halinde ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.vekili; şirket aleyhine hüküm tesis edilmesi açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... Makine Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili; yerel mahkemece eksik araştırma yapılarak davanın kabulüne karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ıncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

Prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 inci maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288 inci maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82 inci madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Eldeki davada, her ne kadar, Mahkemece, davacının en son brüt 2.850,00 TL ücretle çalıştığı, bu ücretin günün asgari ücreti ile orantı kurulmak suretiyle önceki çalışma dönemleri için de esas alınması gerektiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, yazılı belgelerin varlığının araştırılması ile sonuca gidilmesi gerekitiğinden talep konusu döneme ait tüm kayıtlar bankalardan getirtilmeli, yukarıda ilkeleri ortaya konulduğu üzere prime esas kazancın varlığı tespit edilmelidir.

Kabule göre, aylık prim ödeme gün sayısının 1 ayda en fazla 30 gün, 1 yılda en fazla 360 gün olması gerektiği hususları ve bildirimleri dikkate alınmadan infazda çelişki meydana getirecek şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2439, Karar No: 2015/3785, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2439 E.  ,  2015/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/248320

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2011/230 (E) ve 2012/527 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen sanık A.. G..'nun yargılama evresinde talimat ile alınan savunmasında 3. Ord. İs. Svş. Tb. Komutanlığı Merkez/Erzincan'da askerlik yaptığını ve aynı zamanda oturduğu sivil adresi bildirdiği, sanığın savunmasında bildirdiği sivil iken oturduğu adrese 29.06.2012 de tebliğ yapıldığında sanığın annesinin oğlunun askerde olduğunu bildirdiği, 25.07.2012 tarihinde sanığın mernis adresine annesine tekrardan gerekçeli kararın tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulmak suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde katılanın asker olduğunun belirlenmesi halinde tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste; terhis olması durumunda ise aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliği gerekirken, sanığın mernis adresinde annesine yapılan tebligat geçersiz olduğundan, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun tebligat yapılarak tebligat belgeleriyle verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2848, Karar No: 2021/17570, Tarih: 02.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2848 E.  ,  2021/17570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, taraflar arasındaki husumet ve kavganın varlığı, katılanın oluşa uygun istikrarlı beyanları, katılan sanık ... Ekmekçi’nin soruşturma evresinde sanığın katılana sinkaflı sözlerle hakaret ve ölümle tehdit ettiğini ifade etmesi birlikte değerlendirildiğinde, yerel Mahkemenin tehdit suçunun işlendiğine ilişkin vicdani kanaati, kabul ve gerekçesi yerinde görüldüğünden, bu konuda tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

A-Yaralama ve mala zarar verme eylemlerinden kurulan kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Katılan ... vekilinin vekalet ücreti yönünden temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ... Kür’ün aynı olayda sanık sıfatıyla mahkum olması karşısında katılan ... Kür vekilinin vekalet ücreti talebiyle ilgili temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C-Sanık ... Kür hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1-1. cümle maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında, bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.