muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5337, Karar No: 2011/6123, Tarih: 11.07.2011

Somut olayda, işverene tehlike sınıf ve derecesine dokunabilecek değişiklik olan şirket ünvanı ile faaliyet alını ile ilgili değişiklik bir ay içinde Kuruma bildirilmiş olması nedeni ile 506 sayılı Yasa'nın 76. maddesine göre değişikliğin meydana geldiği tarihten sonraki ay başı olan 01.04.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmesine ilişkin Kurum işleminin yasaya uygun olduğu açıktır.

Her ne kadar mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına atıf yapılmış ise de sözkonusu karar, ilk kez yapılan işyeritescilindeki hatanın düzeltilmesi ile ilgili olup somut olayda uygulama yeri yoktur..

Yukarıda açıklanan sebeplerle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabule karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5525, Karar No: 2006/8802, Tarih: 24.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5525 E.  ,  2006/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 24.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12070, Karar No: 2009/16312, Tarih: 30.09.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12070 E.  ,  2009/16312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 09.03.2009
Yargıtay — Esas No: 2019/1744, Karar No: 2019/2559, Tarih: 28.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1744 E.  ,  2019/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, yüklenici tarafından açılan asıl dava sözleşme uyarınca kendisine verilmesi gerektiği halde verilmeyen ve 3. kişilere satılan A Blok 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerle ilgili maddi tazminat, müspet zarar ve manevi tazminat, arsa sahibi tarafından açılıp birleştirilen dava ise gecikme tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karara karşı, davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları, verildiği anda kesin olup temyiz edilemez (HMK 362/1-a). Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, bu kırkbin Türk liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırkbin Türk lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir (HMK 362/2). Yukarıdaki 40.000,00 TL’lik parasal sınır 25.000,00 TL iken 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle yapılan değişiklikle 40.000,00 TL olmuştur. Aynı Kanun'la HMK’ya eklenen ek 1. madde gereğince bu miktarlar 2017 ve sonrası yıllarda her yıl yeniden değerlendirme oranında artırılacak ve artırım sırasında 10,00 TL kesirleri dikkate alınmayacaktır. Bu hükümlere göre hesaplama yapıldığında Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 01.01.2018 yılı için temyiz kesinlik

sınırı 47.530,00 TL’dir. Yukarıda sözü edilen kurallar ve yapılan açıklamalarla birlikte değerlendirildiğinde; somut olayda, birleşen davada 3.000,00 TL’nin tahsili talep edilmiş, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, reddedilen 3.000,00 TL yönünden davacı istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve bu hükme karşı davalı-birleşen dosya davacısı tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur. Bu durumda temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile esastan reddine karar verilen 3.000,00 TL için yapılmış olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihine göre temyiz eden yönünden kesinlik sınırı altında kalmaktadır. Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi temyiz dilekçesinin reddine karar verir ve 344'üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder (HMK 346/1 ve 366). Temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir. Bu İçtihadı Birleştirme Kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da HMK’daki benzer düzenlemeler de aynı yorum ve sonucu doğurduğu için HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanması gerektiğinden temyiz isteminin reddi gerekmiştir. Davalı-birleşen dosya davacısının birleşen davaya yönelik isteminin Bölge Adliye Mahkemesi'nin birleşen davadaki kararının kesin olması nedeniyle reddi gerekmiştir.Asıl davada kurulan hükme yönelik davalısı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince; asıl davada, yüklenici tarafından kendisine verilmesi gerekirken arsa sahibince A Blok 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin dava dışı 3. kişilere satılması sebebiyle müspet zarar karşılığı bu bağımsız bölümlerin bedeli olarak 1.000,00 TL maddi tazminat ile 1.000,00 TL menfi zarar ve 100.000,00 TL manevi tazminat talep edilmiştir. İlk derece mahkemesince asıl davada arsa sahibinin müspet zarar kapsamında satılan dairelerin rayiç bedeli 110.000,00 TL olup arsa sahibi bundan sorumlu olmakla birlikte talepte bağlı kalınarak 1.000,00 TL müspet zarar ve 577,70 TL arsa sahibi adına yüklenici tarafından belediyeye ödenen bedelin davalısı arsa sahibinden tahsiline karar verilmiş, arsa sahibinin asıl davada kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Aslı davada hükmedilen miktar Bölge Adliye Mahkemesi kararının verildiği 19.04.2018 tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi'nden verilen kararların temyiz sınırı altında kalmakta ise de, 1.000,00 TL müspet zarara taleple bağlı kalınarak hükmedilmiş olup, zararın 110

. Aslı davada hükmedilen miktar Bölge Adliye Mahkemesi kararının verildiği 19.04.2018 tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi'nden verilen kararların temyiz sınırı altında kalmakta ise de, 1.000,00 TL müspet zarara taleple bağlı kalınarak hükmedilmiş olup, zararın 110.000,00 olduğu ilk derece mahkemesi kararı gerekçesinde belirtildiğinden kesin olmadığı kabul edilmiş ve asıl dava yönünden temyiz incelemesi yapılmıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve 6100 sayılı HMK 355. maddedeki, kamu düzenine aykırılık halleri re'sen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve özellikle davalı-birleşen dava davacısı ... yargılama sırasında vesayet altına alınmış ve dava vasi Suavi Akbulut tarafından takip edilmiş olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar başlığında vasi ve vekilinin isimlerinin yazılmamış olması maddi hataya dayalı olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmamasına göre asıl dava davalısı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Eser sözleşmeleri ve arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde sözleşmede bedelin ödeneceği tarihin kararlaştırılmaması halinde, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 364/I. maddesine göre işin parası teslim zamanında ödenecek, dava tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 479/I. maddesi gereğince de iş sahibinin bedel ödeme borcu eserin teslimi anında muaccel olacaktır. Taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin kendisine devri ile ilgili bir taahhüt bulunmamaktadır. Aşamalı tapu devrine ilişkin bir düzenleme yoktur. Sözleşmede aksine bir düzenleme bulunmadığından 818 sayılı BK'nın 364/I ve 6098 sayılı TBK'nın 479/I. maddesi hükümleri gereğince arsa sahibinin tapu devri borcu eserin teslimi ile muaccel olacağından, asıl davada davacı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölümler ya da tapu payına veya satılmış olması halinde bedeline hak kazanabilmesi için sözleşme ve eklerine tasdikli projesi, yapı ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak inşaatı tamamlayıp arsa sahibine ait bağımsız bölümleri teslim etmiş olması gerekir.

Bu durumda mahkemece asıl dava yönünden sözleşme konusu taşınmazla ilgili belediyeden imar işlem dosyası, yapı ruhsatı, projesi getirtildikten sonra gerekirse mahallinde uzman teknik bilirkişi marifetiyle keşif de yapılarak yüklenicinin sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi ve ruhsatı ile imar mevzuatı hükümlerine göre inşaatı tamamlayıp arsa sahibine teslim ederek sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölümler, tapu payı ve arsa sahibince satılmış olması nedeniyle bedeline hak kazanıp kazanmadığı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp asıl davadaki arsa sahibince satılan bağımsız bölümlerle ilgili sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinden durulmadan asıl davada müspet zarar konusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibinin birleşen davada verilen hükme yönelik temyiz isteminin miktar itibariyle kesin olması sebebiyle reddine, 2. bent uyarınca asıl davada, davalısı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3. bende göre kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak asıl davada kurulan ilk derece mahkemesi hükmünün davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-k.davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 28.05.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1173, Karar No: 2020/3006, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/1173 E.  ,  2020/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul

edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından; iddianame sevklerine, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 14.05.2013 günlü, 2013/Bşk-20/26 sayılı Kararına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17611, Karar No: 2014/9146, Tarih: 13.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17611 E.  ,  2014/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 39. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2013 tarih ve 2011/324-2013/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı firmanın kullandığı kredi nedeniyle davalı bankanın başlattığı icra takibi esnasında 07.05.2007 tarihli temlikname ile davalı bankanın bu dosyadaki asli ve feri haklar ile kredinin geri ödenmesi için temlikname ekindeki listesi bulunan müşteri çeklerini müvekkiline temlik ettiğini, temliknamenin imzalanması esnasında çeklerin davalı bankanın İkitelli Şubesinde bulunması nedeniyle teslim edilemediğini, çeklerin teslimi hususunda davalı ile yapılan şifahi görüşmeler ve ihtarnamenin sonuç vermediğini ileri sürerek, çek bedeli olan 569,792,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, temlik sözleşmesinin ekinde toplam 11.600 TL'lik 2 adet çekin bulunduğunu, başkaca çek bulunmadığını, davacının sunduğu çek listesinde tarafların imzası bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, temliknamenin 4. maddesinde sözleşme sebebiyle doğacak her türlü ihtilafta banka defter ve kayıt ve belgelerinin kesin delil olacağının belirtildiği, davacı tarafça temlikname eki olarak 569.792 TL bedelli çek listesi sunulmuş ise de, bu listenin temlikname eki olduğuna dair banka kayıtlarında delil bulunmadığı, davalı banka kayıtlarına göre iki adet çek bulunduğu ve bu çeklerin de ödendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2686, Karar No: 2010/7830, Tarih: 04.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2686 E.  ,  2010/7830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı şebeke hissesi bedeli ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle 1.460 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve Daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller 2010/2686-7830

hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı, davalı kurumun başka bir dosyaya ibraz ettiği 18.12.2007 tarihli cevabi yazıda pissu hattının yenilenmesinin sonraki yıllardaki yatırım programlarına alındığını bildirdiğini, davalının dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde yeni su ve kanal şebekesini yapmadığını, ıslah çalışmasının da olmadığını iddia etmiş,davalı ise, ada dışı imalatların kendileri tarafından yapıldığını savunmuştur. Hal böyle olunca bu konuda tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/569, Karar No: 2011/710, Tarih: 30.11.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/17-569 E., 2011/710 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/17-569 E., 2011/710 K.**

**- HAKSIZ MUAMELELERDEN DOĞAN BORÇLAR

- SİGORTA SÖZLEŞMESİ

- ZAMANAŞIMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 128 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 109 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1263 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 30.09.2009 gün ve 2009/499 E., 2009/1951 K. sayılı kararın incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesi'nin 09.03.2010 gün ve 2010/70-2010/2102 K. sayılı ilamı ile;

("…

…Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu aracın, davalıların murisine çarptığı ve murisin hayatını kaybettiğini bu kazada sigortalı aracın da zarar gördüğünü ve hasar bedelinin müvekkilince sigortalıya ödendiğini, ileri sürerek, 3.210,12 TL'nin davalı mirasçılardan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın 2 yıllık zamanaşımından sonra açıldığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, muris yönünden ceza zamanaşımının uygulanamayacağı, davanın 2 yıllık zamanaşımı içinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı sigorta şirketi sigorta ettirene ödeme yapmakla, zarar sorumlulularına karşı sigorta ettirenin yerine geçer. Bu nedenle sigortacının tabi olduğu zamanaşımı, sigorta ettirenin, zarar sorumlusu aleyhine açabileceği davanın zamanaşımına tabidir ve aynı tarihte başlar. Dosya içeriğine göre, kaza 12.12.2006 tarihinde meydana gelmiş, dava ise 13.03.2009 tarihinde açılmıştır. 2918 sayılı yasanın 109/1.maddesinde düzenlenen 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, 2918 sayılı yasanın 109/2.maddesi uyarınca, maddi tazminat istemine ilişkin davalarda, dava konusunun cezayı gerektiren bir fiilden doğması ve ceza kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş bulunması halinde bu sürenin uygulanacağı belirtilmişi olup, somut uyuşmazlıkta kaza sonrasında bir kişinin hayatını kaybettiği anlaşılmaktadır. Madde kapsamından, bu sürenin maddi tazminat isteminde bulunabilecek her iki taraf için de uygulanması gerektiğinin kabulü gerekir. O halde uygulanması gereken zamanaşımı süresi, ceza zamanaşımı süresi olup, mahkemece işin esasına girilerek tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir…

…")

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı Ankara Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili.