muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18167, Karar No: 2020/7629, Tarih: 23.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18167 E.  ,  2020/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasın hükmen reddi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan Maliye Hazinesi vekili ve dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi gerekmektedir.

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 23.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7364, Karar No: 2017/10999, Tarih: 31.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7364 E.  ,  2017/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında yüklenen işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve hakaret suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadıklarına veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediğine dair, TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında rapor alınması gerekirken, sadece hırsızlık suçundan alınan raporla yetinilip işyeri dokunulmazlığını bozma, hakaret ve mala zarar verme suçlarından rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacaklarının değerlendirilmesi açısından, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında da başka dosya için hazırlanmış fotokopiden ibaret sosyal inceleme raporu hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12857, Karar No: 2009/13861, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12857 E.  ,  2009/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2005 gününde verilen dilekçe ile ormanlık alandan yararlanma hakkına elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 14.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy, idari sınırları içerisinde kalan ve Orman İşletme Müdürlüğü’nün köy halkına bıraktığı taşınmaz bölümlerinden, davalı köyün sınır uyuşmazlığı yaratması sebebiyle Orman İşletme Müdürlüğü’nün kesim izni vermediğini belirterek muarazanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliği üzerinde çekişme yaratılan taşınmaz bölümünün kendi sınırları içersinde bulunduğunu, kadimden beri kendilerinin yararlandıklarını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastro çalışmalarının başlamış olması sebebiyle, davaya bakmakla Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünde reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında dava konusu yerlerin orman olduğu hususunda çekişme çıkmadığından, eldeki davanın bu ormanlardan yararlanmaya yönelik olarak açıldığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca; uyuşmazlığın 6831 sayılı Kanununun değişik 37 ve 40. maddeler çerçevesinde incelenerek değerlendirilmesi gerekir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında dava konusu yerlerin orman olduğu hususunda çekişme çıkmadığından, eldeki davanın bu ormanlardan yararlanmaya yönelik olarak açıldığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca; uyuşmazlığın 6831 sayılı Kanununun değişik 37 ve 40. maddeler çerçevesinde incelenerek değerlendirilmesi gerekir.

Gerçekten; 6831 sayılı Orman Kanununun 37. maddesi hükmü "Devlet ormanlarından çıkartılacak, tomruk, tel direk, maden direk, sanayi odunu, kağıtlık odun, lif-yonga odunu, sırk, çubuk, yakacak odun, reçine, sığla yağı, çıra ve şimşir gibi yıllık üretim programına alınmış orman ürünlerinin dışındaki her nevi orman ve artıklarını tayin olunacak mıntıka ve süreler içinde toplayıp çıkarmaları için öncelik sırasına göre 40. maddede belirlenen orman köylülerini kalkındırma kooperatiflerine veya iş yerindeki veya civarındaki köylülere ilanen duyurulmak suretiyle ve tarife bedelini ödemeleri şartıyla izin verilir. Bu yerlerdeki halkın veya kooperatiflerin bu işe istekli olmadıklarını veya iş güçlerinin yeterli bulunmamasının tespit ve teshiki halinde bu ürün ve artıkları diğer isteklilerce toplanıp çıkarılmasına aynı şartlarla izin verilebilir veya orman idaresince istihsal olunup satılınabilir…" şeklindedir. Yasanın 40. maddesi de "Devlet ormanlarında ağaçlama, bakım, imar, yol yapımı, kesme, toplama, taşıma, imal gibi orman işleri; işyerinin ve işyerinde çalışacakların hangi mülki hudut ve orman teşkilatı hudutları içersinde kaldığına bakılmaksızın, öncelikle işyerinde veya civarındaki orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine ve işyerindeki köylülere veya iş yeri civarındaki orman işlerinde çalışan köylülere, işyerine olan mesafeleri ile işgüçleri dikkate alınarak gördürülür. Yapılacak işe yukarıda belirtilen kooperatiflerin ve köylülerin işgüçlerinin yeterli bulunmaması veya işe ehil olmamaları veya aşırı fiyat istemeleri veya işin dağıtım veya yapılması ile ilgili konularda çözülmesi mümkün olmayan ihtilaflar çıkarmaları gibi hallerde bu gibi işler işyerine civar olmayan orman köylülerini kalkındırma kooperatiflerine veya köylülere yaptırılabileceği gibi taahhüt yolu ile de yaptırılabilir….." hükmünü içermektedir.

Yasanın yukarıya alınan her iki hükmü birlikte değerlendirildiğinde 6831 sayılı yasa hükümleri uyarınca yaptırılacak istihsal ve nakliyat sahasının hangi köy mülki hudutları dahilinde kaldığının önemi bulunmamaktadır.

Diğer taraftan; kanun koyucu istihsal faaliyetlerinde istihsal sahasında veya civarındaki orman köyleri kalkındırma kooperatiflerine, ardından o sahadaki köylülere veya işyeri civarındaki orman işlerinde çalışan köylülere öncelik tanımıştır. Fakat istihsal sahalarındaki işlerin kime verileceği yetkisi ise kanuna göre uygulamayı yapacak Orman İşletme Müdürlüğü’dür. Başka bir anlatımla, bu gibi davalarda Orman İşletme Müdürlüğünün yaptığı tercih önem kazanmaktadır.

Diğer taraftan; kanun koyucu istihsal faaliyetlerinde istihsal sahasında veya civarındaki orman köyleri kalkındırma kooperatiflerine, ardından o sahadaki köylülere veya işyeri civarındaki orman işlerinde çalışan köylülere öncelik tanımıştır. Fakat istihsal sahalarındaki işlerin kime verileceği yetkisi ise kanuna göre uygulamayı yapacak Orman İşletme Müdürlüğü’dür. Başka bir anlatımla, bu gibi davalarda Orman İşletme Müdürlüğünün yaptığı tercih önem kazanmaktadır.

Belirtilen nedenle mahkemece işin esasına girilerek yukarıda açıklanan düzenlemeler doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2024, Karar No: 2014/4612, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2024 E.  ,  2014/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.10.2013

No : 2012/185-2013/929

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi ve borç tahahkkuku yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 10.07.2007 günü kesinleşen davacıya, 2000 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre ve 2007 tarihinde yaşamını yitiren annesi üzerinden 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre ölüm (yetim) aylığı bağlandığı, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Eylül ayında gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 01.03.2011-31.08.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca yapılan incelemede tespit edilen davacı adresi ile Seçim Kurulu'ndan bildirilen boşanılan eş adresinin aynı olduğu, denetim tarihinden sonra davacı adresinde değişiklik yoluna gidildiği, davacı adına kayıtlı su aboneliğinin denetim tarihinden sonra tesis edildiği, telefon abonelik tesis tarihinin ise belirtilmediği, boşanılan eşin ikametgah adresinin kardeşine ait olduğu ve bu konuda denetim raporunda ifadesine başvurulan tanıkların detaylı anlatımları dikkate alındığında, dava konusu döneme ilişkin nüfus müdürlüğünden adres hareketleri ve seçim kurulu kayıtları istenilmeli, ilgili mahalle muhtar ve azalarının bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, Kurum işleminin dayanağını teşkil eden rapor içeriği ve toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek, elde edilecek sonuca göre hüküm tesis edilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11228, Karar No: 2015/16935, Tarih: 01.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11228 E.  ,  2015/16935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasında suç tarihinde suça konu sayacın bulunduğu eve ara sıra geldiğini, sürekli dışarıda bulunduğunu, bahse konu ikamette anne ve babasının oturduğunu belirtmesi karşısında, gerekirse tutanak düzenleyiciler ile sanığın anne ve babasının da tanık olarak dinlenerek, ayrıca sanığın suç tarihinde bu evde oturup oturmadığının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde kolluk aracılığı ile araştırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3325, Karar No: 2008/8264, Tarih: 08.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3325 E.  ,  2008/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Hükme esas bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilen 3487 Ada 11 parsel sayılı taşınmazın alıcı ve satıcısı ile satış tarihi ve değerini gösterir biçimde tapu kaydının getirtilmemesi,

2- 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin (d) bendi vergi beyanını kıymet takdirinde göz önünde tutulması gereken esaslar arasında saydığı halde somut emsalin değerlendirme tarihinde bağlı bulunduğu cadde veya sokak itibariyle Belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatının ilgili belediyeden getirtilip bu değerlere göre dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmamış olması,

3- Dava konusu taşınmaz üzerinde bir çok meyve ağacının bulunduğu anlaşılmakta olup, taşınmaz arsa olarak değerlendirildiğine göre bu ağaçlara ancak kaim değerlerinin verilmesi gerekirken hangi esaslara dayandığı belirlenemeyen ve denetlenemeyen biçimde değer biçilmesi,

4- Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayınlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibarıyla değerinin saptanıp yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken kıymet takdir komisyonunda kagir ev olarak belirlenen yapı listeye göre 3/A sınıfında kabul edilmesi gerekirken 2/B kabul edilerek yapıya düşük değer hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra diğer bozma nedenlerini de kapsar biçimde ek raporlar alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 08.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2734, Karar No: 2025/1740, Tarih: 29.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2734 E.  ,  2025/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1101 E., 2024/753 K.

BİRLEŞEN KAYSERİ 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİNİN 2022/262 ESAS SAYILI DOSYASI;

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/70 E., 2023/305 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

1. Kayseri 2. Tüketici Mahkemesinin 2022/70 esas sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket ile davalı arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında davalı şirkete devredilecek Kayseri ili, Melikgazi ilçesi, ... mahallesi, 8246 ada, 1 parsel, yedinci kat, 25 numaralı bağımsız bölümün dava dışı ...'e 14.05.2013 tarihli sözleşme ile 123.000,00 TL bedel karşılığında temlik edildiğini, dava dışı ... tarafından davacıya temlik edildiğini ve bu durumun 04.08.2015 tarihinde davalı şirkete bildirildiğini ve davalı şirket tarafından talep edilen masrafların 07.08.2015 tarihinde makbuz karşılığında ödendiğini, ancak davalı yüklenici şirket tarafından taşınmazın tesliminin ve devrinin yapılmadığını, dava konusu taşınmazın halen arsa sahibi olan davalılar adına kayıtlı olduğunu belirterek belirtilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, üzerindeki şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen Kayseri 2. Tüketici Mahkemesinin 2022/262 esas sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde; asıl davaya ilişkin dilekçesinde yazılı gerekçelerini tekrar etmek suretiyle Kayseri ili, Melikgazi ilçesi, ... mahallesi, 8246 ada, 1 parsel, D blok, yedinci kat, 25 numaralı bağımsız bölüm sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Kayseri 2. Tüketici Mahkemesinin 2022/70 esas sayılı dosyasında davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davalı arsa sahipleri ile davalı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, yüklenici şirketin sözleşme kapsamındaki edimlerini yerine getirmediğini, davacı ile davalı yüklenici şirket arasındaki sözleşmenin davalı arsa sahiplerini bağlamadığını, davalı yüklenici şirketin davalı arsa sahiplerinde herhangi bir hakkının bulunmadığını, davalı yüklenici şirketin sözleşme kapsamındaki edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini istemiş, davalı yüklenici şirkete usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya karşı cevap sunmamıştır.

2. Birleşen Kayseri 2. Tüketici Mahkemesinin 2022/262 esas sayılı dosyasında davalılara usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya karşı cevap sunmamıştır.