muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13915, Karar No: 2018/15759, Tarih: 18.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13915 E.  ,  2018/15759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 216 kg balı İstanbul iline göndermek için terminale gelen katılana yardımcı olma bahanesi ile yanına yaklaşarak kendisinin söz konusu balı İstanbul'a göndereceğini söylediği, bu şekilde güven telkin ettikten sonra katılanın 300 TL parasını aldığı, balı teslim edeceği otobüs terminaline götürmek üzere el arabasına yüklemek suretiyle yol kenarına götürdüğü, katılana beklemesini söylediği, ancak katılanın yanına geri dönmediği daha sonra balları Sivas ilinde sattığı nazara alındığında sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de;

Otobüs terminalinde gece vakti olan saat 22.00 sıralarında gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve tayin olunan cezanın aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, yeni kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/444, Karar No: 2022/800, Tarih: 13.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/444 E.  ,  2022/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi: 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 454-72

Suça sürüklenen çocuk : ...

Suça sürüklenen çocuk ...’un, yağma suçundan TCK’nın 148/1, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.03.2016 tarihli ve 199-79 sayılı hükmün SSÇ müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.10.2019 tarih ve 925-4846 sayı ile;

“Suç tarihinde kayden 12-15 yaş aralığında olan sanık ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesine göre sosyal inceleme yaptırılıp, raporunun aldırılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyan Yerel Mahkemece 02.07.2020 tarih ve 477-159 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun yağma suçundan TCK’nın 148/1, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu hükmün suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 02.06.2021 tarih, 9675-10670 sayı ve oy çokluğu ile;

“1- ‘Değer azlığının’ 5237 sayılı Kanun’a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun mağdur üzerindeki yansımaları ile yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun, katılanın önüne çıkarak 1 TL para istediği, katılanın korkarak istediği parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun ‘Daha fazla para ver, sende vardır, bak üzerini ararım, çıkarsa karışmam, hesabını sorarım.’ diyerek katılanın montunun cebinde bulunan cüzdanın içerisindeki 10 TL parayı alarak uzaklaştığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçunda değer azlığı nedeniyle indirimi düzenleyen TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdur ...’nın 06.02.2020 tarihli duruşmadaki beyanında ‘Ben suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi değilim, olay nedeniyle maddi ve manevi herhangi bir zararım yoktur.’ şeklinde beyanda bulunması karşısında, mağdurdan zararının giderilip giderilmediği sorulup sonuca göre suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 10.02.2022 tarih ve 454-72 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 10.02.2022 tarih ve 454-72 sayı ile;

“5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki ‘malın değerinin azlığı’ kavramının 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki, ‘hafif’ ve ‘pek hafif’ ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, ‘değer azlığının 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu’, ‘yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da’ gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilip açıklanmak suretiyle uygulanabilecektir.

Yani değer azlığı, sadece daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca ihtiyacı kadarını almak şeklinde, subjektif ölçüte göre değil, aynı zamanda alınan eşyanın değerinin objektif olarak da gerçekten az olup olmadığına ve sanığın özgülediği kastına göre belirlenecektir.

Olayımızda; suça sürüklenen çocuk ...'un yaşı küçük olan mağdur ...'nın önüne geçerek ‘bana (1) TL para ver’ dediği, mağdurun istenilen parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun bu para ile yetinmeyip hareketine devamla ‘daha fazla para ver, sende vardır, bak üstünü ararım, çıkarsa karışmam, sonra hesabını sorarım’ diyerek mağdurun üzerini aradığı, cebindeki cüzdanını bulup çıkardığı ve içerisinde bulunan paranın tamamı olan (10) TL'yi alıp gittiği,

Bu duruma göre, yaşı küçük olan mağdurdan alınan paranın miktarı az ise de; suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastının daha fazla para almak olduğu, bu nedenle, mağdurun üzerini aradı ve cüzdanını çıkartarak içerisindeki paranın tamamını aldığı, daha fazlasını alma imkanında bulunmadığı yani Dairemizin bugüne kadar uyguladığı ve Ceza Genel Kurulu'nca da kabul gören içtihadına göre 5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığının bu olayda uygulama koşullarının oluşmadığı,

Ayrıca soruşturma ve kovuşturmanın hiç bir aşamasında suça sürüklenen çocuk ... veya müdafisinin ‘bizzat pişmanlık göstererek mağdurun zararını giderdiğine ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair anlatım ve talebinin bulunmadığı gibi, mağdur ...'nın da zararının giderildiğine dair herhangi bir mevcut olmaması karşısında, 5237 sayılı Yasa'nın 168/3. maddesi tatbiki koşullarının oluşmadığı mahkemece bu hususun res'en araştırılması da gerekmediği,” gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de SSÇ müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2022 tarihli ve 32805 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 21.09.2022 tarih, 7191-12216 sayı ve oy çokluğu ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının,

2- TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tespiti yönünden eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının,

Belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; Yerel Mahkemece verilen kararın "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, SSÇ müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece;

"1- 'Değer azlığının' 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun mağdur üzerindeki yansımaları ile yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun, katılanın önüne çıkarak 1 TL para istediği, katılanın korkarak istediği parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun ‘daha fazla para ver, sende vardır, bak üzerini ararım çıkarsa karışmam hesabını sorarım’ diyerek katılanın montunun cebinde bulunan cüzdanın içerisindeki 10 TL parayı alarak uzaklaştığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçunda değer azlığı nedeniyle indirimi düzenleyen TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Mağdur ...’nın 06.02.2020 tarihli duruşmadaki beyanında 'Ben suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi değilim, olay nedeniyle maddi ve manevi herhangi bir zararım yoktur.' şeklinde beyanda bulunması karşısında, mağdurdan zararının giderilip giderilmediği sorulup sonuca göre suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verildiği,

Bozma sonrası yapılan yargılamada Yerel Mahkemece; "5237 Sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki 'malın değerinin azlığı' kavramının 765 Sayılı TCK'nın 522. maddesindeki, 'hafif' ve 'pek hafif' ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, 'değer azlığının 5237 Sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu', 'yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da' gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilip açıklanmak suretiyle uygulanabilecektir.

Yani değer azlığı, sadece daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca ihtiyacı kadarını almak şeklinde, subjektif ölçüte göre değil, aynı zamanda alınan eşyanın değerinin objektif olarak da gerçekten az olup olmadığına ve sanığın özgülediği kastına göre belirlenecektir.

Olayımızda; suça sürüklenen çocuk ...'un yaşı küçük olan mağdur ...'nın önüne geçerek 'bana (1) TL para ver' dediği, mağdurun istenilen parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun bu para ile yetinmeyip hareketine devamla 'daha fazla para ver, sende vardır, bak üstünü ararım, çıkarsa karışmam, sonra hesabını sorarım' diyerek mağdurun üzerini aradığı, cebindeki cüzdanını bulup çıkardığı ve içerisinde bulunan paranın tamamı olan (10) TL'yi alıp gittiği,

Bu duruma göre, yaşı küçük olan mağdurdan alınan paranın miktarı az ise de; suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastının daha fazla para almak olduğu, bu nedenle, mağdurun üzerini aradı ve cüzdanını çıkartarak içerisindeki paranın tamamını aldığı, daha fazlasını alma imkanında bulunmadığı yani Dairemizin bugüne kadar uyguladığı ve Ceza Genel Kurulu'nca da kabul gören içtihadına göre 5237 Sayılı Yasa'nın 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığının bu olayda uygulama koşullarının oluşmadığı,

Bu duruma göre, yaşı küçük olan mağdurdan alınan paranın miktarı az ise de; suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastının daha fazla para almak olduğu, bu nedenle, mağdurun üzerini aradı ve cüzdanını çıkartarak içerisindeki paranın tamamını aldığı, daha fazlasını alma imkanında bulunmadığı yani Dairemizin bugüne kadar uyguladığı ve Ceza Genel Kurulu'nca da kabul gören içtihadına göre 5237 Sayılı Yasa'nın 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığının bu olayda uygulama koşullarının oluşmadığı,

Ayrıca soruşturma ve kovuşturmanın hiç bir aşamasında suça sürüklenen çocuk ... veya müdafisinin 'bizzat pişmanlık göstererek' mağdurun zararını giderdiğine ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair anlatım ve talebinin bulunmadığı gibi, mağdur ...'nın da zararının giderildiğine dair herhangi bir mevcut olmaması karşısında, 5237 Sayılı Yasa'nın 168/3. maddesi tatbiki koşullarının oluşmadığı mahkemece bu hususun resen araştırılması da gerekmediğine kanaat getirilerek Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarih ve 2020/9675 Esas, 2021/10670 Karar sayılı bozma ilamına direnilmesine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeler ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasının ve 168. maddesinin uygulanmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Bu şekilde bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasının kararda tartışılması ve önceki hükümlerde tartışılmamış olan TCK'nın 168. maddesinin de direnmeye konu kararda değerlendirilmesi hususları göz önünde bulundurulduğunda, ilk hükümde yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı niteliğinde olmayıp bozma ilamında tartışılması gerektiği belirtilen hususlar tartışıldıktan sonra ve ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle verilmiş yeni bir hüküm niteliğindedir. Bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca ele alınması mümkün olmadığından, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2022 tarihli ve 454-72 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 13.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/596, Karar No: 2014/14980, Tarih: 18.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/596 E.  ,  2014/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/46222

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2010

NUMARASI : 2010/17 (E) ve 2010/236 (K)

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, hüküm tarihinden sonra 10/10/2012 tarihinde vefat ettiğinin (UYAP'tan) temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17011, Karar No: 2013/6806, Tarih: 29.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/17011 E.  ,  2013/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 26.02.2007 tarihli belediye başkanı tarafından imzalı yazı ile park temizlik işçisi ve bekçi olarak olarak görevlendirilidğini, 600,00 TL ücret üzerinden çalıştığını, 2009 yılı seçimleri sonrası başkanın değişmesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini, on ay ücretinin ödendiğini, kalan onbeş ay ücretinin ise ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının belediye başkanlığı ile arasında düzenlenmiş iş sözleşmesi ve iş sözleşmesi gereği maaş bordrosu, ve benzeri kayıt bulunmadığını davacının işçi olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, görevlendirme yazısı gereği davacının davalı işyerinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında işçi ücretinin ödenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Kanun maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Somut olayda; 02.03.2007 tarihli belgede; davacının Yunus Emre Mahallesindeki doğal parkta 26.02.2007 tarihinden itibaren sorumlu ve görevli bekçi olarak görevlendirildiği belgenin belediye başkanı Arsal Sarı tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Yunus Emre Mahalle muhtarı kaşeli ve imzalı belgede; davacının yunus emre parkında temizlik işleri ağaç bakımı parkın doğal görünümünün korunması amacı ile 26.02.2007 tarihinden 29.03.2009 tarihine kadar günde sekiz saat tatil günleri de dahil çalıştığı yazılmıştır..Belediye başkanlığı 19.02.2010 tarihli yazı cevabında görevlendirme yazısının bulunduğu ancak ücret bordrosu, sözleşme, ödeme benzeri belge bulunmadığı; 12.01.2011 tarihli yazıda ise park temizlik bahçe düzenlemesi ile ilgili kadrolu belediye personeli bulunmadığı belirtilmiştir. Davacı tanıkları davacının bekçilik yaptığını, ağaçlara baktığını, suladığını, temizlik yaptığını beyan etmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı on ay ücretini aldığını, onbeş ay ücretinin ise ödenmediğini belirterek ücret alacağını talep etmiştir. Emsal ücret alacağı araştırılmış, diğer belediyelerde çalışan işçilerin yıllara göre aldığı ücret miktarları belirtilmiştir. Bilirkişi tarafından davacının 600,00 TL üzerinden ödenmeyen alacak miktarı hesaplanmış mahkemece kabul edilmiştir. Davacı ve görevlendirme yapan belediye başkanı isticvap edilerek görevlendirme yapılıp yapılmadığı hususu, davacının yıllara göre aldığı ücret miktarı, on ay ödendiği belirtilen ücretin hangi şekilde nasıl ödendiği sorulmalı, davalı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak oluşacak sonuca göre deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.