muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3709, Karar No: 2017/4360, Tarih: 11.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3709 E.  ,  2017/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...Asliye Hukuk Mahkemesi Vek. Av. ... Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi kapsamında verilen 17.500,00 TL'lik çek nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüyle 11.650,00 TL'nin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde davacıların konutuna ebeveyn yatak odası, ebeveyn giyinme odası, genç odası, misafir yatak odası, wc girişi, genel banyo, ebeveyn banyo, portmanto, merdiven altı dolap, duvar kağıdı, mutfak dolapları, mutfak tezgahı, tv ünitesi imâl edilmesi hususunda şifai eser sözleşmesi akdedildiğini, davalı yanın edimini ayıplı ve eksik ifa ettiğini, ayrıca işin süresinde bitirilmediğini, müvekkilinin ödeme amacıyla 4 adet çek keşide ettiğini, bu çeklerden toplam bedeli 39.500,00 TL olan üç adet çeki ödediğini, geriye ... Bankası Derince Şubesi 29.12.2012 tarih ... nolu çek ve KDV bedeli kaldığını, işin ayıplı ifa edilmesi nedeniyle henüz ödeme günü gelmeyen son çekin ödemesinin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve sözleşme bedelinde indirim yapılarak fazlaya ilişkin hakları salkı kalmak üzere 17.646,20 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmadığını, davacılardan ... ile sözlü olarak anlaşıldığını, diğer davacı ... ile imalât projeleri hakkında görüşülüp teyit alındığını, projede belirlenen TV ünitesinin davacıların beğenmemesi üzerine iade alındığını, diğer tüm edimlerin yerine getirildiğini, hatta ücret alınmadan ek işlerin yapıldığını, davacı yanın davasında haksız olduğunu ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama devam ederken çeki ciro eden üçüncü şahıs konumundaki ... ... 'nin icra takibi başlatması üzerine davacılardan ... ... takip konusu borcu ödediğine dair makbuzu mahkemeye sunmuş ve menfi tespit talebinin istirdat talebine dönüştüğü anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve alınan bilirkişi raporu yeterli olmadığı gibi dosya kapsamına da uygun değildir. Taraflar arasındaki sözleşme yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 480. maddesi kapsamında düzenlenen götürü bedelli eser sözleşmesidir. Götürü bedel eser sözleşmelerinde hak edilen iş bedelinin "diğer bir anlatımla iadesi gereken fazla iş bedelinin" fiziki oran yöntemiyle bulunması, eksik ve kusurlar dikkate alınarak fizik oran kurulması gerekir. Bu hususa uyulmadan alınan bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş eksik ve ayıplar gözetilerek fiziki oranın kurulması, bulunacak fiziki oranın sözleşme bedeline uygulanıp davalı yüklenicinin hak ettiği iş bedeli bulunmak suretiyle ödemelerin mahsubuyla varsa fazla ödemenin istirdadına karar verilmesinden ibaret olup, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün her iki taraf yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11507, Karar No: 2020/2469, Tarih: 24.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11507 E.  ,  2020/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçuna teşebbüs suçuna ilişkin zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suça konu eylemin saat 04.00 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suç tarihinde hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, TCK'nın 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/385, Karar No: 2021/295, Tarih: 22.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/385 E.  ,  2021/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 356-384

Sanık ...'ın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 35, 50/1-a, 52/2-4 ve 54. maddeleri uyarınca 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve müsadereye; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 35, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin ... 54. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2015 tarihli ve 104-54 sayılı hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 02.05.2019 tarih ve 13873-7343 sayı ile;

"Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek olay tarihinde ...’da bulunmadığını beyan etmesi karşısında, olay yeri inceleme ekibince müştekinin evinin bahçesi içerisinde ele geçirilen tornavidanın namlu ve kabza kısımlarından alınan sürüntü örnekleri ile sanıktan alınacak örneklerin karşılaştırmasının yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Dosyada mevcut müşteki beyanının içeriğinden ve kamera görüntülerinden, müştekiye ait evin bahçesine girilmiş olduğunun anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükmü uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi hâlinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,

3- Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 18 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibarıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunması kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3- Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 18 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibarıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunması kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... 54. Asliye Ceza Mahkemesince 26.06.2019 tarih ve 356-384 sayı ile, sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 35, 50/1-a, 52/2-4 ve 54. maddeleri uyarınca 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve müsadereye; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak ilk hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu suç yönünden sonuç cezanın 900 TL adli para cezasına indirgenmesine ilişkin hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 18.06.2020 tarih ve 1156-5856 sayı ile, sanığın temyiz dilekçesini 15 günlük süre içerisinde vermesi nedeniyle temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.07.2020 tarih ve 84460 sayı ile;

"...Somut olayda, temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesine göre bir hafta olduğu, sanığın, yüzüne karşı tefhim edilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun şekilde yapılan karara yönelik on ikinci günde gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinden sonra olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği," düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 07.10.2020 tarih ve 6923-8808 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup temyizin ve itirazın kapsamına göre inceleme hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup temyizin ve itirazın kapsamına göre inceleme hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasına dair 10.02.2015 tarihli kararların, Özel Dairenin 02.05.2019 tarihli ilamı ile bozulması sonrasında, Yerel Mahkemece, sanığın yüzüne karşı 26.06.2019 tarihinde verilen mahkûmiyet hükümlerinin, sanık tarafından 08.07.2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşılan dosyada; temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nın 310 ve 311. maddeleri uyarınca "bir hafta" mı, yoksa 05.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "on beş" gün mü olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın, 07.02.2014 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 35, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/1, 35, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verildiği,

Hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince bozulmasının ardından devam olunan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece önceki hükümler gibi sanığın mahkûmiyetine dair 26.06.2019 tarihli kısa kararın hazır bulunan sanığa tefhim edildiği, kısa karar ile gerekçeli kararın birbiriyle uyumlu olduğu, kısa ve gerekçeli kararların son paragrafında; “Sanığın yüzüne karşı, müştekinin gıyabında, sanık yönünden kararın tefhim tarihi olan bugünden, müşteki yönünden kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde, bulunduğu cezaevi idaresine verilecek dilekçe ile mahkememize gönderilmek üzere ve müşteki yönünden mahkememize verilecek bir dilekçe veya tarafların mahkememiz yargı çevresi dışında bulunması hâlinde bulundukları yer Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine verilecek bir dilekçe ile veya mahkememiz zabıt kâtibine bu yönde beyanda bulunularak, bu beyanın tutanağa geçirilip, tutanağın hâkime onaylattırılması suretiyle Yargıtay İlgili Ceza Dairesine temyiz yasa yoluna başvurma haklarının bulunduğuna,” şeklinde açıklamalara yer verildiği,

Kısa kararın tefhim edildiği 26.06.2019 tarihinin ... gününe denk geldiği, tefhimden itibaren bir hafta olan 03.07.2019 tarihinin de ... gününe tekabül edip temyiz süresi içinde herhangi bir tatil günü bulunmadığı,

Kısa kararın tefhim edildiği 26.06.2019 tarihinin ... gününe denk geldiği, tefhimden itibaren bir hafta olan 03.07.2019 tarihinin de ... gününe tekabül edip temyiz süresi içinde herhangi bir tatil günü bulunmadığı,

Sanığın ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan gönderdiği 08.07.2018 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir.

1412 sayılı CMUK'da olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak yeni usul yasası sisteminde, yasa yolları içinde istinafa yer verilmesi ve bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.” hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı CMUK’nın 305 ila 326. maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Başka bir anlatımla, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra temyiz başvuru usulünün ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

Bu genel açıklamalardan sonra temyiz başvuru usulünün ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

Yargılama makamlarının verdikleri kararlarda bir aykırılık veya yanılma olması durumunda bu hataları giderme yetkisi "kanun yolu" adı verilen denetim ile sadece yargılama makamları tarafından yapılabilir. Kanun yolu, aykırılıkları gidermek ve isabetli karar verilmesini sağlamak bakımından, sanık için olduğu kadar toplum için de büyük bir teminat olduğundan, bir insan hakkıdır (Feridun Yenisey - Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, ... 2017, s. 859, 860).

Bu anlayışa paralel olarak, Anayasanın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinde, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.",

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesinde ise;

“1. Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir...”

Hükümlerine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu vurgulanmış, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde yargılamada sanığa tanınması gereken asgari haklar belirtilerek adil yargılanma hakkının kapsamı belirlenmiştir.

Aynı şekilde, 25.03.2016 tarihi itibarıyla iç hukukumuzun bir parçası hâline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) Ek 7 numaralı Protokolünün "Cezai Konularda Temyiz Hakkı" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında;

"Mahkeme tarafından ceza gerektiren bir suç nedeniyle mahkûm edilen herkes, mahkûmiyetinin veya hükmolunan cezanın yüksek bir mahkeme tarafından yeniden incelenmesini sağlama hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanımı, kullanımın dayanakları dâhil kanunla düzenlenir." hükmüyle ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğunun belirtilmiştir.

Olağan kanun yollarından sayılan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca suç ve bozmadan önceki ilk karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre iki şartın varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davasının kendiliğinden açılması mümkün olmayıp, bu konuda bir talebin bulunması gereklidir.

Bunlardan ilki istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davasının kendiliğinden açılması mümkün olmayıp, bu konuda bir talebin bulunması gereklidir.

Kural olarak temyiz başvurusunun yazılı şekilde olması yani hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile yapılması gerekir. Ancak zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle sözlü başvuruda bulunmak da mümkündür. Bu durumda beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkim tarafından onaylanır.

Uyuşmazlık konusu olayda istek şartının gerçekleştiği konusunda bir tereddüt bulunmadığından temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart olan süre şartının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süre, hükmün tefhiminden, tefhim edilmemiş ise tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi, anılan maddenin üçüncü fıkrasındaki farklı durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar bakımından bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlayacaktır.

5271 sayılı CMK'nın 291. maddesi uyarınca da temyiz davası açılması için yedi günlük bir süre öngörülmüş iken 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "yedi" ibaresi "on beş" şeklinde değiştirilerek temyiz süresi on beş güne çıkarılmış, anılan madde gerekçesinde; “Madde ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle tarafların temyiz haklarını daha etkin kullanabilmeleri amacıyla temyiz isteminde bulunma süresi yedi günden on beş güne çıkarılmaktadır.” açıklamalarına yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi, 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında verilip istinaf sonrası temyiz denetimine tabi olan kararlara yönelik temyiz süresinin on beş gün olacağı hususunda her herhangi bir kuşku bulunmamakla birlikte, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtayın temyiz incelemesinden geçen ve bozma üzerine 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında yeniden verilen kararların temyiz süresinin ne olacağı hususunda Kanunda açıkça bir düzenleme bulunmamaktadır.