muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11946, Karar No: 2023/725, Tarih: 16.02.2023

Diğer taraftan Ceza Genel Kurulu'nun 02.03.2010 gün ve 259-47 sayılı kararında da açıklandığı üzere, bir fiilin hukuki anlamda tekliği ile doğal anlamda tekliği kavramlarının aynı olmadığı da gözardı edilmemelidir. Bazen suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuksal anlamdaki “tek bir fiili” oluşturmaktadır. Örneğin; kasten yaralama suçunda, failin sanığa önce yumrukla sonra sopayla sonra tekmeyle birçok kez vurması halinde doğal anlamda birçok hareket bulunmakla birlikte hukuksal anlamda bu hareketlerin tamamı tek bir kasten yaralama fiilini oluşturacaktır.

Her bir sanığın eyleminde doğal olarak birden fazla hareket yapılıp hukuksal anlamda tek bir fiil oluşturur, üç sanığın ayrı ayrı ve döşümlü eylemlerinde üç ayrı hukuksal anlamda fiil bulunmamaktadır. Üç sanığın eyleminin doğal olarak birbirinin devamı olduğunu kabul mümkün değildir. Zira birden fazla doğal eylemleri yapan ayrı kişilerdir, failinin değişmesi aynı doğal hareketleri bitirmesi nedeniyle önceki failden ayrı ve bağımsız farklı hukuksal fiili oluşturur. Kaldı ki aksinin kabulü mağdura karşı bir kişinin eylemi ile birden çok kişinin eylemini birden fazla doğal hareket olarak kabul etmek ve bunun sonucu olarak tek bir hukuki fiil kabul etmekle biz mağdura sana saldıran bir kişi ile on kişi arasında fark yok demiş oluruz ki bu da insan onurunu tüm saldırılardan koruyan ve insan onuruna yakışan bir yorum tarzı olmadığı gibi hukuk devleti ilkesi ile suç ve ceza da kanunilik ilkesine aykırı olup birinci failin eyleminden sonraki faillerin eylemlerinin cezasız kalacağı açıktır. Sanıklardan birinin eyleminin bitmesinden sonra diğer sanığın eyleminin başlaması nedeniyle sanıkların eylemleri kesintili olup ortada birden fazla suç bulunmaktadır.

Birden fazla kişinin, sırayla ve asli failin değişmesi suretiyle mağdure ile cinsel ilişkiye girme eyleminde, cezanın TCK'nın 61. maddesi uyarınca belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle aynı Kanunun 3. maddesinde öngörülen hakkaniyet ve suç ceza orantısının sağlanması gerektiği yönündeki kabul ise yukarıda açıklandığı üzere birinci failden sonraki faillerin eylemlerinin cezasız kalması ve mahkemenin de cezayı alt sınırdan tayin etmiş olması nedeniyle hukuki isabet bulunmamaktadır.

Zira bu tür eylemlerde TCK'nın 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilerek içtihat birliğinin sağlanması mümkün olmayacaktır. Zira mahkemelerden biri alt sınırdan diğeri ise alt sınırdan uzaklaşarak karar verdiği durumlarda bunun temyiz sebebi yapılıp yapılmamasına göre farklı kararlar çıkacaktır. Somut olayda da olduğu gibi mahkeme alt sınırdan ceza tayini yoluna gitmiş olup bu diğer sanıkların eylemlerinin cezasız kalması ile birlikte mahkemelerin farklı uygulamaları neticesinde kanun önünde eşitliğe sağlanamayacak objektif bir kriter de belirlenmemiş olacaktır.

Neticeten yukarıda açıklanan gerekçelerle sanıkların nitelikli cinsel saldırı suçunun kanuni tanımında yer alan fiili dönüşümlü olarak birlikte gerçekleştirirken her bir sanığın kendi eyleminin yanı sıra diğerinin eylemine de TCK'nın 37. maddesi kapsamında aslen katılarak fiili birlikte işlemeleri nedeniyle tayin edilen cezalarda ayrı hukuki netice meydana gelmiş olması nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi gereğince cezada arttırım yapılması gerekmekte olup yapılan uygulama doğru ve isabetli bulunduğundan ayrıca bozma nedenine göre gereği yerine getirildiğinden kararın onanması görüşünde olduğumuz için sayın çoğunluğun kararın bozulması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/19335, Karar No: 2013/21500, Tarih: 05.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19335 E.  ,  2013/21500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM :- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat

- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in 25.12.2008 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden

vazgeçtiği anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebiyle sınırlı yapılan incele- mede;

Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip veril- mediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde saçma ve kurşun küre geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı

parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9961, Karar No: 2006/12488, Tarih: 11.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/9961 E.  ,  2006/12488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ..parsel sayılı taşınmazdaki paylarını zorda kaldıklarından dolayı 04.5.2004 tarihinde davalıya 6.000.00-YTL. bedelle satmak zorunda kaldıklarını ileri sürüp, satışın iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, davacıların çekişme konusu taşınmazdaki paylarını rızai taksim sonucu kendisine devrettiklerini, karşılığında ise kendisinin de dava dışı .. parseldeki payını davacılara devrettiğini, davacıların ..parselin tamamını üçüncü kişilere 105.000.00.-YTL'na sattıklarını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının iddialarını senede karşı senetle kanıtlayamadığı, değerler arasında açık fark olup, satış tarihinde davacıların zorda oldukları gerekçeleri ile davanın kabulü ile payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davacılar ve davalı tarafından süresinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değer yönünden reddedilerek, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, gabin hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davacıların paydaşı bulundukları .. parsel sayılı taşınmazın 04.05.2004 tarihli akitle tapuda 6.000.000.000 TL bedel gösterilmek suretiyle davalıya satış yoluyla temlik edildiği görülmektedir. Söz konusu işlemde davacılardan Ş..A..vekil eliyle temsil edilmiş, diğer paydaş davacılar akitte bizzat bulunmuşlardır.

Davacılar, söz konusu işlemin kardeşleri Ş..’ın tutuklanması ve darda kalması nedeniyle gerçekleştirildiğini ileri sürerek gabin hukuksal nedenine dayanarak eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; sözleşmenin gabin nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki nisbetsizliğin, taraflardan birinin, diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek,istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle, sözleşme yapmağa, mallarını çok düşük bedel ile devretmeye sürüklenmiş kişileri korumak zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukukumuzda da düzenlemeler yapılmış Borçlar Kanunun 21. maddesi ile aynen"bir akitte ivazlar arasında açık bir nisbetsizlik bulunduğu takdirde eğer gabin mutazarrırın muzayaka halinde bulunmasından veya hiffetinden yahut tecrübesizliğinden istifade suretiyle vukua getirilmiş ise mutazarrır bir sene zarfında akti feshettiğini beyan ederek verdiği şeyi geri alabilir" hükmü getirilmiştir.

O halde, gabin den söz edilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki aşırı nisbetsizlik yanında bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik, düşüncesizlik(hafiflik ) hallerinin bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek  kastını taşıması biçiminde iki subjektif unsurun dahi gerçekleşmesine bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene),sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü  süre içerisinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını her türlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkı verir. Hemen belirtmek gerekirki gabin davasında öncelikle edimler arasındaki, aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif  unsur isbatlandığı takdirde  mutazarrırın kişiligi, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü pisikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler yani subjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Somut olaya gelince; tapudaki satış bedeli keşfen belirlenen bedele göre değerlendirildiğinde gabinin objektif unsurunun bulunduğu kabul edilebilirse de Ş.. dışındaki diğer davacıların darda kalmalarının müzayaka halinde bulunmalarının sebebi ve şekli ileri sürülmediği gibi böyle bir müzayaka hali kanıtlanmış da değildir. Diğer taraftan davacılardan Şaban akitte vekil aracılığı ile temsil edilmiştir. Vekil eliyle yapılan temliki işlemlerde gabinin subjektif unsurunun gerçekleşmesi olanaksızdır.

Bu durumda, belirlenen bu olgular yukarıda açıklanan ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde çekişmeli taşınmazın temlikinin gabin ile illetli olduğu kabul edilemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9891, Karar No: 2008/13275, Tarih: 23.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9891 E.  ,  2008/13275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla borçlular aleyhine İstanbul İcra Dairesi'nde takibe geçmiş ve adı geçenlere ödeme emri ... adreslerinde tebliğ edilmiştir. Takip konusu bonoda (Fatih) İcra Dairesi yetkili olarak kararlaştırılmıştır. Borçluların genel ikametgahı ise ... . Alacaklı, sözleşilen yer icra dairesinde ve borçluların ikametgahlarının bulunduğu genel yetkili yer olan Mersin İcra Dairesi'nde icra takibini başlatmamış bu yerlerin dışında İstanbul İcra Dairesi'nde başlattığından yetkili icra dairesini belirleme hakkı borçluya geçmiştir. Borçlularda bu haklarını ikametgahlarının bulunduğu Mersin İcra dairesi olarak kullanmışlardır. O halde, mahkemece borçluların yetki itirazı kabul edilerek takipte Mersin İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken sözleşilen yer icra dairesinin yetkili olduğu yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9413, Karar No: 2012/11885, Tarih: 18.10.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/9413 E.  ,  2012/11885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi - ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı)

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15.02.2012 gün ve 2011/15844 - 2036 sayılı ilâmıyla düzelterek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... ve davalı ... Yönetimi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya İçindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

1953 yılında yapılan kadastro sırasında ... Mahallesi, ... parsel numarasını alan taşınmazın ifrazıyla oluşan ... ada ... sayılı parsel, davacı adına tapuda kayıtlıdır. Davacı, taşınmazın orman olmadığı halde bir bölümünün orman sınırı içine alındığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin (A) harfi ile gösterilen 2401.11 m2 bölümünde yapılan orman sınırlamasının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ... davalıların tümü tarafından temyiz edilmekle dairece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile “...(A) bölümünün zaten orman kadastro sınırının dışında olduğu ve 2/B uygulamasına konu edilmediği, (B) bölümünde ise 1944 yılında yapılan orman kadastrosunun kesinleştiği, orman kadastrosuna itiraz için hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, aplikasyonun da yeniden dava hakkı vermeyeceği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, zaten tahdit dışında olan (A) bölümü hakkındaki orman kadastrosunun iptaline ve davacı yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri yükletilmesine karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi, hükmün bozulmasını ve yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1, 2 ve 3. paragraflarının hükümden tamamen çıkartılarak, 1. paragrafına “Davanın Reddine” cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle onanması...” gereğine değinilerek düzeltilerek onanmıştır. Davacı vekili tarafından 24.05.2012 tarihli dilekçe ile, temyiz nedenlerinin gerekçesiz olarak reddedildiği, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı, açılan davanın tesbit davası olduğu, tapu kaydı üzerinde şerh bulunmadığından davacı tarafından iyiniyetli satın alındığı gerekçeleriyle daire kararının düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre dava, 6 aylık sürede açılan orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1979 yılında 1744 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yapılmışsa da ilân edilmediği için kesinleşmemiş, son olarak 25.09.2009 tarihinde 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B uygulaması yapılarak ilan edilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre dava, 6 aylık sürede açılan orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1979 yılında 1744 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yapılmışsa da ilân edilmediği için kesinleşmemiş, son olarak 25.09.2009 tarihinde 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B uygulaması yapılarak ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın (A) işaretli bölümünün 1944 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olduğu ve bu nedenle 2/B uygulamasına da konu edilmediği, (B) bölümünün ise 1944 yılı orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2009 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasında orman niteliğinin yitirilmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, aplikasyonun orman kadastrosu daha önceden kesinleşmiş olan yerlerde, bağlantı kurularak gerekli orman sınır noktalarının yerlerinin arazide belirlenip ihya edilmesinden ibaret olduğu, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmelik md. 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işlemi yeni bir orman kadastrosu olmadığından davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ancak (A) bölümünün zaten orman kadastro sınırının dışında olduğu ve 2/B uygulamasına konu edilmediği, (B) bölümünde ise 1944 yılında yapılan orman kadastrosunun kesinleştiği, orman kadastrosuna itiraz için hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, aplikasyonun da yeniden dava hakkı vermeyeceği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Ayrıca, hükümden sonra 26/04/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7/a maddesine göre "Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A ve 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A ve 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz" hükmü bulunduğundan (B) bölümü ile ilgili davacının tapu kaydı geçerliliğini sürdürecektir.

Kabule göre de, tahdit dışında olan (A) bölümü hakkındaki orman kadastrosunun iptali ile davacı yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri yükletilmesine karar verilmiş olması da doğru değildir.

Kabule göre de, tahdit dışında olan (A) bölümü hakkındaki orman kadastrosunun iptali ile davacı yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri yükletilmesine karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... vekili ile Orman Yönetimi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin “15.02.2012” gün ve “2011/15844 - 2036 E.K sayılı düzelterek onama” kararının KALDIRILMASINA, 12.05.2011 gün ve 2010/46 - 48 sayılı yerel mahkeme kararının yukarıdaki gerekçeyle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18.10.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14333, Karar No: 2015/22962, Tarih: 02.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14333 E.  ,  2015/22962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2012/293-2014/426

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.04.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı M.. T.. ile vekili Av. C.. K.. ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı N.. T.. ile vekili Av. İ.. K... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı karşı davalı kadının harcı ve kaydı olmayan temyiz dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına

2-Davalı-karşı davacı vekili 17.04.2014 günlü tahkikat duruşmasına mazeretini bildirerek katılmamış, mahkemece bu celse yargılama sonlandırılmış ve hüküm kurulmuştur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184. maddesinde “Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Mahkeme, tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tebliğ eder”, aynı Kanunun 186. maddesi ise, "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir" düzenlemesi yer almıştır. Mahkemece, sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir duruşma günü tayin edilmeyip, çağrılmadan davalı-karşı davacının yokluğunda hüküm verilmiştir. Bu husus gözetilmeyerek ve yasanın emredici hükmü dikkate alınmayarak yazılı şekilde uygulama yapılması usul ve ve yasaya aykırı olup, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı-karşı davalı kadının temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin N... alınıp M.... verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.12.2015(Çrş.)