muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/580, Karar No: 2016/4525, Tarih: 16.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/580 E.  ,  2016/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/20770

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/349 (E) ve 2013/1001 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-03.03.2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağı içeriğine göre; hırsızlık ihbarı üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetlerince başka bir sokak üzerinde araştırma sonucunda kesintisiz takip olmaksızın sanığın yakalandığı anlaşılmakla suçun tamamlanmış olmasına karşın teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

2-Müştekiye ait işyerinden 16 TL değerinde pet su şişelerini çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

3-Hırsızlık ihbarı üzerine eşgal bilgileri bildirilen sanığın elinde su şişeleri ile başka bir sokakta yakalandığı ve suçunu ikrar ederek kolluk kuvvetlerine su şişelerini çaldığı yeri göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6600, Karar No: 2022/16132, Tarih: 12.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6600 E.  ,  2022/16132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

1-Sanık hakkında 2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/556 Esas ve 2014/192 Karar, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/648 Esas ve 2014/536 Karar, Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/49 Esas ve 2016/23 Karar sayılı dosyalarında sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle CMK'nin 223/7 maddesi uyarınca davaların reddine karar verildiği, kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği nazara alındığında; dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında yapılan incelemede Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/556 Esas ve 2014/192 Karar sayılı ilamında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra son olarak Dairemizce zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/648 Esas ve 2014/536 Karar sayılı ilamında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra son olarak Dairemizce 7394 sayılı Kanun gereğince bozma kararı verildiği, Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/49 Esas ve 2016/23 Karar sayılı ilamında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra son olarak Dairemizce 7394 sayılı Kanun gereğince bozma kararı verildiği anlaşılmakla, dava dosyalarındaki vergi inceleme ve vergi suçu raporlarının sayı ve tarihlerinin farklı olduğu ve mükerrer kabul edilen dava dosyası ile işbu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, bu suçlar yününden mükerrerliğin söz konusu olmadığı gibi davaya konu iddianamenin dayanağını oluşturan Vergi Suçu Raporu ile eklerinde sanığın 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullandığı belirtilmesine ve Vergi Denetim Kurulu'nun mütalaasının da aynı şekilde 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanmak suçuyla ilgili olmasına rağmen sanık hakkında belirtilen yıllarda sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı, bu suçtan dava şartı niteliğinde verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında vergi inceleme raporları ve mütalaaya uygun olarak anılan yıllarda sahte fatura kullanmaktan suç duyurusunda bulunularak sanık hakkında olan diğer dava dosyalarının da incelenerek elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile mükerrerlik nedeniyle ret hükümleri verilmesi yasaya aykırı,

3-Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11419, Karar No: 2025/3493, Tarih: 17.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11419 E.  ,  2025/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/488 Esas, 2024/571 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.09.2024 Tarihli ve 2023/761 Esas, 2024/455 Karar Sayılı Kararı

Davalıların yetki itirazında bulunduğu, yetki itirazının süresinde olduğu, tarafların yerleşim yeri adreslerine ve kazanın olduğu yere göre mahkemenin yetkisiz olduğu, mahkeme yetkili olmadığından yetkili mahkemeyi seçim hakkı tarafına geçen davalı tarafından yetkili mahkeme olarak Afyonkarahisar Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunun beyan edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.10.2024 Tarihli ve 2024/488 Esas, 2024/571 Karar Sayılı Kararı

Davalıların cevap dilekçelerinde yetki itirazında bulundukları fakat seçtikleri yetkili mahkemeyi açıkça bildirmedikleri anlaşılmakla davalıların usulüne uygun şekilde yetki itirazında bulunmadıkları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

3. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, davalılar tarafından cevap dilekçelerinde yetki itirazında bulundukları ve kazanın Afyonkarahisar'da meydana geldiği, öncelikle davanın kazanın meydana geldiği yerde açılması gerektiği, davacının ikametinin de Afyonkarahisar olduğu, bu itirazlarının kabul olmayacak olursa ikametleri olan ...'da davanın açılması gerektiği, mahkemenin hiçbir şekilde yetkili olmadığı beyanında bulunulmuş olup bu durumda, yetkili mahkemelerinden hangisinin seçildiği belirtilmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca usulüne uygun bir yetki itirazından söz edilemeyeceği anlaşıldığından uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3096, Karar No: 2010/15555, Tarih: 17.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3096 E.  ,  2010/15555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının 13.01.2009 tarihli tezyidi bedel ilamına dayanarak 26.02.2009 tarihinde 2009/419 esas sayılı icra dosyası ile takibe başlamasından sonra, dayanak ilamın takip aşamasında bozularak yeniden oluşturulan hüküm karşısında, alacaklının ilk takip dosyasından feragat ederek, bozma sonrası verilen hüküm dayanak yapılmak suretiyle yeni bir takip yapma hakkı olduğu gibi, ikinci bir takip yapılmaksızın ilk takip dosyası üzerinden yeni hükme dayanarak takibe devam olanağı da bulunmaktadır. Ancak şikayete konu somut olayda da gözlendiği gibi, ilk takipten feragat edilmeksizin ikinci bir takip yapılması, ikinci ve daha sonraki takipleri mükerrer kılar. Bu itibarla aynı ilama ve aynı alacak kalemlerine dayanan mükerer takiplerin tesbiti halinde iptaline karar verilmesi gerekir. Mahkemece uyuşmazlığın yukarıda açıklanan kurallar doğrultusunda değerlendirilip çözüme kavuşturulması gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6294, Karar No: 2012/6069, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6294 E.  ,  2012/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Isparta 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2010 gün ve 2010/448 Esas, 2010/770 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin 27.05.2010 tarihinde mahkemede alınan beyanında durakta otobüs beklediği esnada sanığın aracından inerek yanına yaklaşıp gideceği yere bırakmayı teklif ettiğini, kendisinin kabul etmemesi üzerine sanığın kolundan tutup çekiştirerek bir takım sözler söyleyip ısrar ettiğini, bunun üzerine kolunu kurtarıp yakında bulunan pastaneye sığındığını beyan etmesi, mahkemecede eylemin bu şekilde kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 102/1. maddesi kapsamında yer alan basit cinsel saldırı suçu niteliğinde olup olmadığının, bu suça ilişkin delilleri tayin ve takdiri ile bu konudaki kanıtların değerlendirilmesi ile davaya bakma görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibarı ile sanığın kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6554, Karar No: 2007/7993, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6554 E.  ,  2007/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.11.2006 gün ve 2006/15332-16208 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 tarih ve 2006/15332-16208 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/49877, Karar No: 2014/1382, Tarih: 28.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/49877 E.  ,  2014/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2009/113921

Mahkeme : BAKIRKÖY 14. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 19.11.2008 - 2007/263 esas ve 2008/322 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihinde sanık Hamza'nın ikametinde ele geçirilen haşhaş kapsüllerinden sanıkların 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'un 4. maddesi anlamında ham afyon ürettiklerine veya ham afyon üretmeye teşebbüs ettiklerine ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmadığı gibi ayrıca uyuşturucu maddede ele geçirilmediği gözetilmeden, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3095, Karar No: 2010/15552, Tarih: 17.06.2010

**13. Ceza Dairesi         2010/3095 E.  ,  2010/15552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının 13.01.2009 tarihli tezyidi bedel ilamına dayanarak 26.02.2009 tarihinde 2009/419 esas sayılı icra dosyası ile takibe başlamasından sonra, dayanak ilamın takip aşamasında bozularak yeniden oluşturulan hüküm karşısında, alacaklının ilk takip dosyasından feragat ederek, bozma sonrası verilen hüküm dayanak yapılmak suretiyle yeni bir takip yapma hakkı olduğu gibi, ikinci bir takip yapılmaksızın ilk takip dosyası üzerinden yeni hükme dayanarak takibe devam olanağı da bulunmaktadır. Ancak şikayete konu somut olayda da gözlendiği gibi, ilk takipten feragat edilmeksizin ikinci bir takip yapılması, ikinci ve daha sonraki takipleri mükerrer kılar. Bu itibarla aynı ilama ve aynı alacak kalemlerine dayanan mükerer takiplerin tesbiti halinde iptaline karar verilmesi gerekir. Mahkemece uyuşmazlığın yukarıda açıklanan kurallar doğrultusunda değerlendirilip çözüme kavuşturulması gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.