muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14201, Karar No: 2025/4976, Tarih: 14.04.2025

C. Değerlendirme

1. Sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Somut olayda, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun süresinde bir yetki itirazı olmadığı tespit edilmekle bu durumda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mardin 2 . Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5648, Karar No: 2020/9759, Tarih: 20.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5648 E.  ,  2020/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun gece vakti sayılan zaman dilimi olan 03:15-03:23 sıralarında işlenmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi gereği artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun geceden sayılan zaman dilimi olan 03:15-03:23 sıralarında işlendiği olayda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, sanığın eylemini, birden fazla kişi ile birlikte işlediği sabit olmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uygulanmadan eksik ceza tayini,

3-Sanığın lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde, sanık hakkında TCK’nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmaması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 20/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12519, Karar No: 2020/284, Tarih: 13.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12519 E.  ,  2020/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu,

2-Gerekçeli karar tebliğinin davalı ...’e TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatabın adresinde geçici mi yoksa sürekli mi bulunmadığı bilgisine yer verilmemesi nedeniyle usulsüz olduğu anlaşıldığından,

1- Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu,

2-Gerekçeli karar tebliğinin davalı ...’e TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatabın adresinde geçici mi yoksa sürekli mi bulunmadığı bilgisine yer verilmemesi nedeniyle usulsüz olduğu anlaşıldığından,

Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12819, Karar No: 2014/19639, Tarih: 02.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12819 E.  ,  2014/19639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/119006

MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2010/325 (E) ve 2012/70 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar M.. K.. ve L.. K..'ın 22.03.2010 tarihli olay ile ilgili olarak atılı suçu kabul etmeyip, müştekiye ait büfeye gitmediklerini beyan ettikleri, sanık A.. B..'in ise hırsızlık kastıyla hareket etmeyip aldığı büfe önündeki dolaptan aldığı biraların parasının diğer sanıklar tarafından ödendiğini düşünerek olay yerinden ayrıldığını beyan etmesi karşısında, sanıklar M.. K.. ve L.. K..'ın diğer sanık A.. B.. ile 22.03.2010 tarihinde müştekiye ait büfeye birlikte gelip gelmedikleri, birlikte gelmiş iseler sanıkların aynı suç işleme iradesinin icrası kapsamında birlikte hareket edip etmediklerinin tespiti bakımından müştekinin eşinin tanık olarak beyanı alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Müşteki beyanı, cd izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık A.. B..'in 22.03.2010 tarihinde müştekiye ait büfe önündeki dolaptan aldığı biralar ile ilgili olayın gerçekleşme saatinin gündüz sayılan zaman diliminde kaldığı gözetilmeden bu olay sebebiyle sorumlu tutulan sanık M.. K.. hakkında kurulan hükümde TCK'nun 143/1 maddesi ile artırım yapılması,

2-Somut olayda, müştekiye ait büfe önünde açıkta duran dolap içerisinde 22.03.2010 tarihinde 4 adet 12,40 TL değerinde bira çalındığı, 30.03.2010 tarihinde ise toplam 6 adet 16,50 TL değerinde bira çalınmak istendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması ve sanıkları neticeye götüren kastlarının da fiilleri gibi az miktardaki biraları almaya yönelik bulunması nedeniyle tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması sebebiyle sanıklara yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar L.. K.., A.. B.. ve M.. K..'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3845, Karar No: 2011/1043, Tarih: 21.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/3845 E.  ,  2011/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi ve zararın karşılanmamış olması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın meskün yerde, gündüzleyin kavşaktan sağa dönerken "dur" işaret levhasına uymayıp, yaya geçidinden yolun karşısına geçmekte olan yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usül ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6399, Karar No: 2012/6599, Tarih: 02.07.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6399 E.  ,  2012/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Bursa İl Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.02.2011 gün ve 476/152 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, davalılar Hazine vekili ve ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, Bursa İli, ... İlçesi, 1499 parsel sayılı taşınmazın vekil edeni tarafından kullanıldığını, bu taşınmazın yaklaşık 70-80 yıldır davacının ailesi tarafından kullanılageldiğini kullanımdan dolayı Mal Müdürlüğüne ecrimisil ödendiğini, 1978 yılından sonra ...Köyü kurularak Artvinli göçmenlerin yerleştirildiğini, taşınmazın hiçbir zaman ortak kullanıma konu olmadığını, mera olmadığını, Bursa İl Mera Komisyonunca arazinin mera olarak tahsis edildiğini açıklayarak davaya konu taşınmazın mera yapılması hakkındaki kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın İl Mera Komisyonu tarafından yapılan araştırma sonucu mera olarak tahsis edildiğini, taşınmazın halen mera olarak kullanıldığını, karşılığında da otlakiye parası alındığını açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi yargılama oturumunda, dava konusu taşınmazı kendi rızalarıyla dönem dönem davacıya kullandırdıklarını ve karşılığında otlak parası aldıklarını açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu benimsenerek davanın kabulüyle, dava konusu Bursa İli, ... İlçesi, ...Köyü 1499 sayılı parsele ilişkin Bursa İl Mera Komisyonunun 18.05.2007 tarih ve 2007/19 oturum sayılı mera komisyon kararının iptaline, dava konusu Bursa İli, ... İlçesi, ...1499 sayılı taşınmazın birinci derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı anlaşılmakla tapu siciline devredilemez, satılamaz, birinci derece doğal sit alanı içinde kalır şerhinin verilmesine karar verilmesi üzerine, hükmün esası davalı Hazine vekili ile Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi tarafından tapu kütüğüne devredilemez, satılamaz, birinci derece doğal sit alanı içinde kalır şerhinin verilmesine ilişkin hüküm fıkrası ise davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı Olarak MK.nun 713 /1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mera sınırlandırılmasının iptali ve tescil davasıdır.

Dava, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı Olarak MK.nun 713 /1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mera sınırlandırılmasının iptali ve tescil davasıdır.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılmış, 19.07.2006 tarih ve 5273 yevmiye nolu işlem ile idari yoldan tarla vasfıyla Hazine adına tescil edilmiş, İl Mera Tespit Komisyonunun 18.05.2007 tarih, 2007/19 oturum sayılı kararıyla mera olarak sınırlandırılması üzerine ... Tapu Sicil Müdürlüğünün 04.07.2007 tarih ve 5037 yevmiye nolu işlemiyle meraya tahsis edilip kütük sahifesi kapatılmıştır.

Ziraat bilirkişileri,...,... ve ...tarafından düzenlenen 25.11.2008 tarihli rapora göre, 1499 nolu parsel üzerinde yılın bazı dönemlerinde taşınmazın su altında kalmayan kısımlarında küçükbaş hayvanların otlatılması mümkün olsa bile toprak yapısının ince kumlu olması arazinin büyük bir kısmının ağaç, ağaçlık ve çalılarla kaplı, taban suyunun yüksek olması, taşınmazın bazı bölümlerinin yılın bazı dönemlerinde su altında kalması nedeniyle yem bitkilerinin yetişmesine müsait olmaması ve aynı zamanda ileride yapılması düşünülecek mera ıslah projeleri için uygunluk arz etmemesi nedeniyle taşınmaz mera olarak kullanılmaya elverişli değildir. Orman bilirkişisi ... Yıldırım tarafından düzenlenen 20.11.2008 tarihli rapora göre, taşınmaz üzerinde doğal olarak yetişmiş yaşlı meşe, dış budak gibi ağaçlar, karaçalı gibi ağaççıklar ve az miktarda çeşitli otlar bulunmaktadır. Ziraat bilirkişileri Prof. Dr...., Doç.Dr. ... Doç, Dr. ... tarafından düzenlenen 05.12.2009 tarihli rapora göre, arazinin mevcut bitki örtüsü mera karakterli olup yanlış otlatma ve bakımsızlık nedeniyle ot verimi ve kalitesinin düştüğü, taşınmaz mera olarak kullanılmaya uygundur. Ziraat bilirkişileri...,... ve ... tarafından düzenlenen üçüncü bilirkişi kurulu raporuna göre ise, 1499 sayılı taşınmaz tescil harici bırakılmalı Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki arazi olarak kullanılmalıdır. Bu bilirkişi raporlarındaki tespitlere göre davaya konu taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve imar ve ihyası tamamlanmayan ve bu niteliği itibariyle de zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerdendir. Taşınmazın belirlenen bu niteliğine göre TMK.nun 715 ve 999. maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesine göre zilyetlikle kazanılması mümkün olmadığından davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de, mahkemece davaya konu 1499 parsel sayılı taşınmazın birinci derecede sit alanı içerisinde kaldığı kabul edilerek bu hususun tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesi de doğru olmamıştır. HUMK.nun 74 (HMK.nun m.26. ) maddesine göre “… Hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez tahakkuk edecek hale göre talepten noksan ile hüküm caizdir.” Mahkemece anılan yasa maddelerine ve taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak talep olmadığı halde taşınmazın birinci derecede doğal sit alanı içerisinde kaldığı anlaşılmakla tapu siciline devredilemez, satılamaz, birinci derece doğal sit alanı içerisinde kalır şerhinin verilmesine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Davalı Hazine vekili ile davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisinin esasa ilişkin temyiz itirazlarıyla, davacı vekilinin beyanlar hanesine şerh edilmesine ilişkin hüküm fıkrasına yönelen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde 18,40 TL peşin harcın temyiz eden davacıya ve davalı ... Kişiliğine iadesine 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14344, Karar No: 2025/5292, Tarih: 25.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/14344 E.  ,  2025/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/4609 E., 2024/2606 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelemesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, ssuça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin bilirkişi raporunun eksik olduğuna, tanık beyanları yönünden kovuşturma aşamasının esas alındığına, masumiyet karinesine ve takdiri indirime ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca takdîren Gaziosmanpaşa 2. Çocuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.