muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13875, Karar No: 2016/17459, Tarih: 12.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13875 E.  ,  2016/17459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Her ne kadar Mahkemece toplam kamulaştırma bedelinin 151.581 TL olduğu tespit edilmişse de, bu bedelin belirlenmesine ilişkin olarak hükmün gerekçesinde denetime imkan sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların değeri hesaplanırken sayı ve cinsi ile kapladıkları alan itibariyle taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi kabul edilip, karışık meyve geliri esas alınarak değeri biçildikten ve bu bedelden zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre belirlenen bedel düşüldükten sonra ağaçların bedelinin tespiti gerektiği nazara alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6136, Karar No: 2023/2048, Tarih: 07.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/6136 E.  ,  2023/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/412 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 4 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre tekerrür hükümlerine hükmedilmiştir.

2. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/412 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 19.01.2022 tarihli ve 2020/5807 Esas, 2022/407 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın yargılama konusu eylemi yönünden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/340 Karar sayılı kararı ile Dairemiz tarafından verilen bozma ilamına uyularak sanık hakkında basit yargılama usulüne göre yargılama yapıldığı ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 9 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre tekerrür hükümlerine hükmedilmiştir.

4. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/340 Karar sayılı kararına mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine mahkemece duruşma açılıp genel hükümlere göre karar verildiği, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/2921 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 4 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre tekerrür hükümlerine hükmedilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.08.2022 havale tarihli ve 2022/103163 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ve diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde, "... Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda; Sanık ...'ın olay tarihinde ... plaka sayılı ... ile seyir halinde olduğu sırada kolluk görevlilerince durdurulması sonucunda sanığın 2.86 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, hastane muayenesinde ise sanığın alkol oranının 2.10 olduğunun tespit edildiği, sanığın alkollü vaziyette ... kullandığını ikrar ettiği anlaşılmıştır. 2918 sayılı yasanın 48. maddesinin 6 ve 7. fıkralarında da "Yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır. Hususi otomobil sürücüleri bakımından 0.50 promilin, diğer ... sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi hâlinde, ayrıca Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme ile Yargıtay 12. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatları gereğince, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında da vurgulandığı üzere 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulünün gerektiğinin belirtildiği ve bu bağlamda dosya kapsamına göre; sanığın alkollü vaziyette ... kullanmak suretiyle üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan TCK'nın 179/3 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi ile suçun konusunun önem ve değeri, alkol ölçüm raporu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak takdiren ve teştiden temel ceza tayini ile, sanığa verilen cezanın, sanığın geleceği üzerindeki olumsuz etkileri nazara alınarak ve lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek cezası TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir. Basit yargılama usulüne ilişkin karara sanık tarafından itiraz edildiğinden sonuç ceza miktarında basit yargılama usulünde öngörülen 1/4 oranında indirim uygulanmasına yer olmadığında karar verilmiştir. Sanığın incelenen adli sicil kaydında daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında 3 aydan fazla mahkumiyet hükümleri bulunması, tekerrüre esas sabıkasının bulunması, dosyaya yansıyan sabıkalı kişiliği nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmaması nedeniyle sanığın cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlarına çevrilmesine ve CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına ayrı ayrı yer olmadığına karar verilmiştir

. Sanığın incelenen adli sicil kaydında daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında 3 aydan fazla mahkumiyet hükümleri bulunması, tekerrüre esas sabıkasının bulunması, dosyaya yansıyan sabıkalı kişiliği nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmaması nedeniyle sanığın cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlarına çevrilmesine ve CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına ayrı ayrı yer olmadığına karar verilmiştir.Sanığın adli sicil kaydında ilamların bulunduğu ve tekerrür koşullarının oluştuğu anlaşıldığından Sinop Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/312 Esas - 2012/105 Karar sayılı ilamı ile "silahla basit yaralama" suçundan verilen neticeten 3 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin cezası esas alınmak suretiyle hakkında TCK'nın 58/6-7-8 maddelerinin tatbiki suretiyle; hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin kanunda öngörülen şekilde uygulanmasına karar verilmiştir..." denilmiştir.

2. Sanığın soruşturma aşamasında susma hakkını kullandığı, yargılama aşamasında alınan beyanında ise üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanık hakkında düzenlenen 16.05.2015 tarihli ve 23:47 saatine ait Alkol Raporu ile yine aynı tarihli Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanık hakkında düzenlenen alkol raporuna göre, kolluk kuvvetleri tarafından yapılan denetim sırasında 2.86 promil alkollü olduğu anlaşılmaktadır.

5. Sanığın güncel adlî sicil kayıt örneği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü saat 23:15 sıralarında sanığın alkollü ... kullandığına yönelik ihbar üzerine yapılan araştırma neticesinde sanığın idaresindeki aracın durdurulduğu, saat 23:47'de alkolmetre ile yapılan muayenesine göre 2.86 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu; sanık hakkında, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından ayrıca sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, alınan alkol muayene raporları ve tutanaklar karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece yapılan yargılamada 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi kapsamında seçenek yaptırımlar yönünden; "Sanığın incelenen adli sicil kaydında daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında 3 aydan fazla mahkumiyet hükümleri bulunması, tekerrüre esas sabıkasının bulunması, dosyaya yansıyan sabıkalı kişiliği nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmaması nedeniyle sanığın cezasının TCK'nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlarına çevrilmesine yer olmadığına..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler gösterildiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/2921 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5165, Karar No: 2017/6876, Tarih: 17.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/5165 E.  ,  2017/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.03.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalıya ödenen tıbbi malzeme bedelinin rücuan tahsili istemine ilişkin olup,yetkili olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanunun yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde; “Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Eldeki rücuan tazminat istemli davada, kesin yetki söz konusu değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.05.2015 gün 11-2359-1443 sayılı kararı). Davacı tarafından dava açılmış olup ortada süresi içinde sunulan cevap dilekçesi ile ileri sürülen usulüne uygun bir yetki itirazının bulunmadığı açıktır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; Mahkemece, kesin yetki kuralları bulunmadığı, davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun bir yetkisizlik itirazı ileri sürülmediği dikkate alınarak mahkemenin yetkili hale geldiğinin gözetilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29990, Karar No: 2011/11070, Tarih: 30.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29990 E.  ,  2011/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz olunan kararla ilgili takip dosyası belirlenerek, aslının veya okunaklı onaylı eksiksiz fotokopilerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11475, Karar No: 2023/1555, Tarih: 04.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11475 E.  ,  2023/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ziynet alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; hakaret ve baskılarla düğünde takılan ziynet eşyalarını elinden aldığını, altınların alındığı gece saat 04.00 sıralarında davalının ailesinin, davacının annesini arayarak kızını gelip almalarını söylediklerini, annesinin bu saatte gelemeyeceğini söylemesi üzerine, davalının annesinin davacının birkaç parça kıyafetini poşetin içine koyduğunu ve davalının babası ve kızkardeşinin kadının annesinin evine bıraktıklarını, yanında sadece 1 poşet kıyafeti olduğunu ileri sürerek davasının kabulüne, 3 adet 22 ayar 30 gram bileziğin, 1 adet saatin, 1 adet 14 ayar tek taş yüzüğün, 1 adet 14 ayar alyansın, 1 çift küpenin, 1 adet 22 ayar kolyenin, 25 adet çeyrek altının, 6 adet yarım altının, 1 adet 22 ayar 20 gram bileziğin, 1 adet 22 ayar 15 gram bileziğin aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL bedelinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının ve ailesinin altınlarla ilgili herhangi bir talepleri olmadığını, davacının başkalarıyla mesajlaşması sebebiyle taraflar arasında çıkan kavga sonucunda davacının ağır hakaretler ederek annesinin evine gitmek istediğini, poşete doldurduğu kıyafetiyle birlikte üzerinde taşıdığı takılarını da aldığını, davalının ailesinin davacıyı annesinin evine götürdüğünü, davacıya bahsi gecen sayı ve nitelikte takı takılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2015 tarih ve 2014/1407 Esas, 2015/1752 Karar sayılı kararı ile ziynetlerin rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve götürülebilen türden olduğu, ziynetlerin kadının üzerinde olmasının olağan olduğu, davacının olağanüstü şartlarda evden ayrılmadıkça bu türden eşyaları her zaman götürebileceği, davacının ziynet eşyalarını davalının zorla elinden aldığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 06.12.2017 tarih ve 2016/6995 Esas, 2017/17096 Karar sayılı kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

4. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 25.10.2018 tarih ve 2018/1681 Esas, 2018/10639 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılmasına; davacı kadın iddiasını ispat etmek için tanık dinlettiği, davacı tanıkları ... ile ..., 06.30-07.00 sıralarında kayınbabası, görümcesi ve görümcesinin eşinin kadını getirip eve bırakıp gittiklerini, geldiğinde üzerinde hiçbir ziynet eşyası olmadığını, elinde bir poşet olduğunu beyan ettiğini, buna karşın dinlenen erkek tanıklarından ...; "..davacıyı sahur vaktine yakın bir saatte ailesinin evine götürmüştük, biz götürürken yüzükleri parmağındaydı, bilezikleride kolundaydı.." şeklinde, ... ise; "...ailesinin evine götürdük, davacının elinde bir adet poşet vardı, poşette ne olduğunu bilmiyorum, üzerinde ziynet eşyası yoktu.." şeklinde beyanda bulunduğunu, bu iki tanığın beyanları birbiriyle çeliştiğini, davacı ve davalı tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmek ve hangi tanık beyanlarına üstünlük tanındığı gerekçeleri ile de ortaya konulmak suretiyle hüküm tesisi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yeniden dinlenilen davacı tanığı ... ve ..., tarafların ayrı evleri olmadığını, kayınvaldesiyle birlikte oturduklarını, ziynetleri evde muhafaza ettiklerini, davacının annesinin evine gelinceye kadar ziynetlerin davalıda olduğunu, davacının gelirken yanında hiçbir şey getirmediğini; davalı tanığı ... her ne kadar 25.05.2015 tarihli ifadesinde davacının evden ayrılırken bileziklerinin kolunda olduğunu beyan etmiş ise de, 23.11.2021 tarihli ifadesinde o zaman olay çok yeni olduğundan şimdi davacının bilezikleri kolunda götürüp götürmediğini hatırlamadığını, ancak her iki tarihli ifadesinde de yüzükleri davacının parmağında gördüğünü; davalı tanığı ... ise davacıyı ailesinin evine kendisinin götürdüğünü, davacının elinde bir poşet olduğunu ancak içinde ne olduğunu bilmediğini, 25.05.2015 tarihli ifadesinde davacının üzerinde ziynet eşyası olmadığını, 23.11.2021 tarihli ifadesinde ise davacının üzerinde ziynet eşyası olup olmadığını hatırlamadığını, "o günkü ifademde ne dediysem odur" şeklinde beyanda bulunduğunu, davacı tanıklarının ifadelerinin birbirini doğrular mahiyette olmasına karşın, davalı tanıklarının ifadelerinde birbiriyle çelişir ifadelerde bulunduğu, dava dilekçesi ekinde ve delil listesinde sunulan fotograflardan davacının kolunda 2 adet bilezik olduğu, bozma öncesi alınan 15.10.2015 tarihli kuyumcu bilirkişi raporunda da 2 adet bilezik bildirildiği, her ne kadar davacı tarafça 24.11.2021 tarihli dilekçe ekinde sunulan fotograflarda 3 adet bilezik olduğu iddia edilmiş ise de, bu fotografların delil bildirim süresi bittikten sonra sunulduğu, davalı tarafın bu fotografların sunulmasını kabul etmediklerini beyan ettiği anlaşıldığından delil sunma süresi bitiminden sonra sunulan bu fotograflara itibar edilmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 2 adet 22 ayar Bilezik x(tanesi 25gr) toplam 50gr x 82.25 TL üzerinden 4.112,50 TL,1 adet Saat 150,00 TL,1 adet 14 ayar Tek Taş Yüzük 4gr x 51.41 TL üzerinden 205,64 TL,1 adet Alyans Yüzük 6 gr x 51.41 TL 308.46 TL üzerinden 308,46 TL, 1 adet 14 ayar Kolye 20 gr x 51.41 TL üzerinden 1.028,20 TL olmak üzere toplam 5.804,80 TL olan altın eşyaların aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde 1.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 16.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, kalan 4.804,80 TL' nin ise ıslah tarihi olan 28.04.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararına süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri