muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16408, Karar No: 2022/11256, Tarih: 07.11.2022

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan"Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4952, Karar No: 2011/5569, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4952 E.  ,  2011/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 9.10.1995-6.1.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk ... prim kesintisini davalı Kurum kasasına girdiği tarihten itibaren dava tarihine kadar 2926 Sayılı Yasa'ya göre Tarım ... sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01.11.1995-06.01.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ilk ... prim kesintisini davalı Kurum kasasına girdiği tarihten itibaren dava tarihine kadar 2926 Sayılı Yasa'ya göre Tarım ... sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01.11.1995-06.01.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 09 Ekim 1995 tarihinde ilk prim kesintisinin yapıldığı, takip eden yıllarda 27.08.2006 ve 2009 yıllarında da kesintinin bulunduğu,başkaca ürün teslimi ya da prim kesintisi bulunmadığı, 15.08.2001 tarihinden itibaren Ziraat Odasına üyeli olduğu Tarım Kredi Kooperatifi üyeliğinin bulunmadığı, anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının, ilk prim kesintisinin yapıldığı 09 Ekim 1995 tarihini takip eden ay başı olan 01.11.1995 tarihinden 31.12.1995 tarihine kadar olan dönem ile 01.09.2006-06.01.2011 tarihleri arasındaki dönem için verilen tespit kararı yerinde ise de, tarımsal faaliyetini kayıtlarla ispatlanamadığı primi kesintisinin bulunmadığı 01.01.1996-31.08.2006 tarihleri arasındaki süre yönünden tespit kararı verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının prim kesintisi ve Ziraat Odası kaydı gözetilerek 01.11.1995-31.12.1995; 01.09.2006-06.01.2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne fazla talebin reddine karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16757, Karar No: 2015/32316, Tarih: 29.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/16757 E.  ,  2015/32316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1. Sanığın sahte abonelik sözleşmesi düzenlemek eyleminden dolayı özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmişse de; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre de;

a. Aynı kişi adına üç adet sahte abonelik sözleşmesi düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b. 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5537, Karar No: 2017/10491, Tarih: 12.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5537 E.  ,  2017/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkemece dava konusu taşınmaza ait fen bilirkişisi raporu ve kroki eklenerek taşınmazın sınırları içinde kaldığı ilgili ilçe belediyesinin ... ... Müdürlüğünden taşınmazın imar planı içerisine alınıp alınmadığının, alınmışsa hangi tarihte alındığının sorularak alınacak yazı cevabının dosya içine alınması,

2) Dava konusu taşınmazın keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1952 tarihli hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ile davanın açıldığı 2009 yılından 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve ... ... ... Mahkemeleri İle ... ... İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/509, Karar No: 2021/8432, Tarih: 13.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/509 E.  ,  2021/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, düzenlenen son fatura tarihi olan "08.09.2008" suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin tüm katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a-) Sanığın aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b-) Dosya kapsamına göre 2009/Kasım olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2009” şeklinde eksik yazılması yasaya aykırı,

c-) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14296, Karar No: 2007/14047, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14296 E.  ,  2007/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtayca incelenmesine gerek görülen ve dosyaya getirtilen belge ve krokilerin incelenmesi sonucu bu kez;

1) ... Köyü 300, 301, 302, 303, 309, 310, 311, 296, 297, 299 ve 1508 sayılı kadastro parsellerinin tesbit tutanakları, var ise tesbitine esas olan tapu kaydı tesis ve tedavülleri, kadastro tesbiti hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası ve evrakı müsbitesinin, bu parsellerin tüm gittilerini gösterir tapu kayıtlarının ve kadastro sınırları belli olacak şekilde kadastro tesbit krokilerinin,

2) Çekişmeli parselin geldiği 1478, 1479, 1480, 1506, 1507 sayılı parsellerin geldiği, tapunun 2176 ve 2179 sayfasındaki tapu kayıtları ile bu kayıtların geldiği tapu kayıtlarının getirtilerek,

3) Dava dosyası yeminleri hatırlatılarak bilirkişilere verilip, çekişmeli ... Beldesi 1588 ada 2 sayılı parselin zeminde hangi kadastro parseli çap sınırları içinde kalıyor ise, bu parsel ile ilgisini ortaya koyacak şekilde, orman sınır hattı ile irtibatlı krokisi yine bu parseller ile ve orman sınır hattı ile ilgisini tereddüte yer bırakmayacak biçimde gösteren ayrı renkli kalemlerle işaretli birleşik krokisinin düzenlettirilerek,

dosyasına eklenmesi; Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18532, Karar No: 2014/7288, Tarih: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18532 E.  ,  2014/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.07.2013 tarih ve 2013/32-2013/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11/11/2011 tarihinde Diyarbakır'dan Ankara aktarmalı İstanbul seyahati esnasında dava dilekçesi ekinde aslını sunduğu bagaj kuponuna ait bagajın davalı şirket yetkililerinin ağır kusuru neticesinde kaybolduğunu, aradan geçen 54 güne rağmen bulunamadığını, noter marifetiyle davalı kurumdan uğramış olduğu maddi ve manevi zararları talep ettiğini ancak kurumun cevabi yazıları doğrultusunda taleplerinin karşılanmayacağının tarafına bildirildiğini, iş yaptığı esnada kullandığı dokümanların, her biri markalı iş kıyafetlerinin, kişisel bakım malzemelerinin, tanıdıklarına getirdiği hediyeler olmak üzere bir çok eşyasının davalı şirketin ağır kusurlu davranışları ve ihmalleri neticesinde kaybolduğunu, bagajının kaybolması sebebiyle işlerinin aksadığını ileri sürerek 6.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın ihtarname tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ihtilafta 4 nolu Montreal Protokolü'nün uygulanacağını, bu protokole göre de müvekkilinin sorumluluğunun kilogram başına 250 Poincare Frank olduğunu, müvekkilinin sınırsız sorumlu tutulmasını gerektirecek bir durumun ispat edilemediğini, manevi tazminata hükmedilebilmesi için yasada aranan şartların oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının, davacının delil listesi ekinde sunduğu valizin içindeki eşyalar, bu eşyalara ait fatura ve diğer ispat belgelerine ilişkin (parfümün taşınamaz mal olduğu dışında) bir itirazı bulunmadığı, yapılan araştırmalar sonucu IATA üyesi tüm ülkeler için geçerli olan uygulamanın sadece el bagajlarında parfüm bulundurmanın yasak olduğu bilgisine ulaşıldığı, hava taşıması esnasında meydana gelen ziyadan dolayı davalı taşıyıcının sorumlu olduğu, 1999 tarihli ve 26/03/2011 tarihinden itibaren ülkemizde uygulama alanı bulan Montreal Konvansiyonu'nun 22/2. maddesinde düzenlenen sınırlı sorumluluk ilkesi gereği 1131 SDR tutarındaki zararın karar tarihindeki karşılığı Türk Lirası'nı tazmin etmekle yükümlü bulunduğu, davacının, davalının sınırlı sorumluluktan yararlanamayacağına ilişkin iddiasını

ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının maddi tazminat talebi ile ilgili olarak 1131 SDR'nin karar tarihi itibari ile Merkez Bankası kuru üzerinden hesap edilen 3.270,7389 TL karşılığının davalıdan alınarak taleple bağlı kalınarak ihtarname tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesine, davacı bagajının kaybolması sebebiyle yaşadığı sıkıntılar nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de, bu kayıp sonrası yaşandığı ileri sürülen iddialarının MK'nın 24. ve 6098 sayılı BK'nın 58. maddeleri anlamında kişilik haklarının ihlâline neden olduğunun kabulünün mümkün bulunmadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin ve fazlaya ilişkin diğer talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.