muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/228, Karar No: 2015/16692, Tarih: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/228 E.  ,  2015/16692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur vekili ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında mağdur vekilinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilecek yazım eksikliği olarak değerlendirilmiştir.

Katılan .. ve mağdur vekilinin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen karar usulüne uygun olarak 05/12/2013 tarihinde katılana teblig edildiği, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra katılanın 13/12/2013 tarihinde kararı temyiz ettiği, baro tarafından görevlendirilen mağdur vekilinin usulüne uygun düzenlenen yetki belgesi ile yetkilendirdiği Av. ... ilk celsede mağdur vekili olarak dava ve duruşmalara kabulüne karar verilmesini talep ettiği ve mahkemece mağdur vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verilmesinin katılma talebi olarak değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle katılan sıfatı alamayan mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığının anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz istemlerinin REDDİNE,

Katılan...ve hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki aracı ile gündüz vakti, meskun mahal dışı iki yönlü yolda seyrettiği esnada gidiş istikametine göre yolun sağından yola giren mağdura çarparak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın kolluk beyanında, yol kenarında 2- 3 çocuk gördüğünü, çocukların yolun alt tarafından yola doğru yöneldiklerini fark etmesi üzerine hızını yavaşlattığını ve kornaya bastığını fakat mağdurun yola doğru geri geri çıkmaya devam etmesi üzerine direksiyonu sola doğru kırdığı esnada karşı istikametten bir aracın geldiğini görmesi üzerine daha fazla sola kaçamayıp yolun ortasında bulunan mağdura çarptığını beyan etmesi karşısında; oluşa ve dosya kapsamına göre tali kusurlu kabul edilmesi gereken sanık hakkında hukuki durumunun belirtilen kusur oranına göre tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5747, Karar No: 2025/2248, Tarih: 04.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5747 E.  ,  2025/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/682 E., 2024/803 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1351 E., 2023/121 K.

Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer’ilere karar verilmiştir. Hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir. Karar davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde, tarafların son olayına ilişkin ses kaydının bulunduğunu, bunu dosyaya ibraz edeceklerini belirtmiştir. Delil dilekçesi ekinde de belirtilen ses kaydı sunulmuştur. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada belirtilen delil yönünden bir değerlendirme yapılmamıştır. Erkek vekilinin istinaf dilekçesinde delilin incelenmediğine yönelik itirazı mevcut olup Bölge Adliye Mahkemesince de bu hususta bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu halde, erkeğin delil dilekçesi ekinde sunduğu ses kaydına ilişkin delilinin değerlendirilerek sonucu uyarınca bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının eksik inceleme yönünden erkek yararına KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının eksik inceleme yönünden erkek yararına BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2688, Karar No: 2008/8085, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2688 E.  ,  2008/8085 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Arsa Ofisi Koll. Şti. ...-... Ortaklığı 2- ... Arsa Ofisi Villa İnş. Taah. Ltd. Şti. vekili avukat ... 3-... Arsa Ofisi Koll. Şti. ...,... 4-... Arsa Ofisi Koll. Şti. ... Ortaklığı 5-... İnş. Taah. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 25.10.2007 gün ve 1398-401 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkemenin ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazdığı 20.2.2008 tarih ve 1999/1398 2007/401 sayılı yazısı ile adli müzaharet kararı verilen dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi istenilmiş ise de temyize cevap dilekçesi ile hükmü temyiz eden davalılardan ... Arsa Ofisi Kollektif Şirketi ile ... Arsa Ofisi Villa İnş. Taah. Turizm Ltd. Şti için verilmiş bir adli müzaharet kararına rastlanılmadığı gibi bu davalılar yönünden 25.10.2007 günlü oturumda bu yöndeki talebin reddedildiği anlaşılmaktadır. Adı geçen davalılar hakkında verilmiş bir adli müzaharet kararı verilmiş ise eklenerek gönderilmesi, yok ise bu hususun tevsikinden sonra adı geçen davalılardan 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B.K uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödendiği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK 434/3 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

2-Adı geçen davalılar yönünden verilmiş bir adli müzaharet kararını bulunması veya süresi içerisinde istenilen harcı ikmal etmeleri durumunda karşı temyiz dilekçelerinin davacı tarafa tebliğinden ve cevap süresi beklenildikten sonra dosyanın iadesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte belirlenen eksikliklerin giderilmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20994, Karar No: 2014/371, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/20994 E.  ,  2014/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/151292

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2011/254 (E) ve 2012/118 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme proğramının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 26.02.2011 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12287, Karar No: 2017/11793, Tarih: 27.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12287 E.  ,  2017/11793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi ... meslek birliği tarafından sunulan belgelerin yanında İspanya uyruklu sanatçının temsilinin SGAE meslek birliği tarafından, yapıldığını ispatlar nitelikte belge ile ... ve MSG tarafından da hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içinde sunulmadığı ve davaya katılmalarına karar verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçilerin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 27/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1060, Karar No: 2013/9712, Tarih: 18.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1060 E.  ,  2013/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya  dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı, borçlu İcra Mahkemesi'ne şikayet yoluyla başvurarak, örnek 10 ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiği iddiası ile birlikte ciranta olan borçlu aleyhine ödememe protestosu çekilmeden takip yapılamayacağı gerekçesi ile ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesini ve takibin iptalini istediği,  mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bakırköy 6.  İcra Müdürlüğü'nün 2012/16686 sayılı takip dosyasında örnek 10 ödeme emrinin gönderildiği tebliğ evrakı üzerine ''Mernis Adresi'' yazılarak tebliğe çıkarıldığı ve dağıtıcı tarafından TK.'nun 21/2.maddesine göre 12.09.2011 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2.fıkraya göre ; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''

Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesinde; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' düzenlenmesine yer verilmiştir.

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun Çözülebilecektir'' denilmiştir.

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun Çözülebilecektir'' denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın  adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve  normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre  çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, muhatabın başka adresinin bilinmediği gerekçesiyle adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması yasanın amacına uygun değildir. Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olduğu gibi muhatabın savunma hakkının da kısıtlanması anlamına gelir.

Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir. Yasa koyucu 5490 Sayılı Kanuna göre doğru adresini zamanında nüfus müdürlüğüne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını  gütmüştür. Ancak Tebligat Yasasının dar  yorumlanması, geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında  nüfus müdürlüğüne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta  gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan  vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden de açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde, muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için, öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'ninin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir.

Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere  iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile de sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli ve 2009/12-563E.-2009/600 K. sayılı kararında  da açıkça vurgulandığı üzere icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciiye yöneltebilmesi  usulüne  uygun olarak yapılacak tebligat  ile sağlanabilir.

Somut olayda şikayet konusu yapılan tebligatın, TK.'nun 10/2.. maddesi gözardı edilerek borçluya önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan TK.'nun 21/2. maddesine göre çıkartıldığı ve bu tebligatın yukarıda anlatılan usule aykırı bir tebligat olduğu görülmüştür.

Usule aykırı tebliğin hükmü ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 53.maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan maddelerde, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılıp, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceği belirtilmiştir.

O halde mahkemece, usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince; tebligatın tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesine, düzeltilecek tebliğ tarihine göre sair itirazların süresinde kabul edilmesi halinde incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken  yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5876, Karar No: 2011/5622, Tarih: 03.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5876 E.  ,  2011/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/125177

MAHKEMESİ :NEVŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :04/11/2010 - 130/241

SUÇ :Kasten öldürme

D.. Y..'i kasten öldürmekten, İ.. Ö..'i kasten öldürmeye teşebbüsten, tehditten ve izinsiz silah taşımaktan sanık İ.. K..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/11/2010 gün ve 130/241 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. K..’nın suçlarının sübutunun kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğine göre; ifadelerinin ve hareketlerinin dengeli olmadığı mahkemece gözlemlenen ve tutanağa geçirilen sanık hakkında Dr.Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından müşahade altına alınmak suretiyle düzenlenen 08.04.2009 tarih ve 5030/4-3 200/69 sayılı sağlık kurulu raporunda, “kronik şizofreni” denilen hastalığı bulunduğunun, hastalığının suç tarihinde ve halen davranışlarını yönlendirme yeteneğini ileri derecede ortadan kaldıracak mahiyette olup, 5237 sayılı TCK.nun 32/1. maddesinden istifade edeceğinin bildirilmesi, Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesince düzenlenen 30.10.2009 tarih ve 885 sayılı, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 26.03.2010 tarih ve 1078 sayılı raporlarda ise cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi ancak Dr.Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen rapora niçin itibar edilmediği konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması karşısında, düzenlenen raporlar arasında çelişki olduğu anlaşılmakla; sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’na sevk edilip, muayenesi yapılarak, 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesi kapsamında rapor alınması gerektiği düşünülmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.