muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/558, Karar No: 2017/6794, Tarih: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/558 E.  ,  2017/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasındaüzölçümü ile senetsizden tarla vasfıyla davalıların mirasbırakanı adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili taşınmazın köy merası olarak kadimden beri kullanılmasına rağmen davalıların mirasbırakanı adına tespit edildiğini belirterek taşınmazın mera olarak tespiti ve özel siciline yazılmasını talep etmiş, birleşen davacılar taşınmazın uzun yıllardır kendileri tarafından kullanıldığını belirterek adlarına tesciline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davacı ... tüzel kişiliğinin davasının kabulü ile dava konus sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına, özel siciline tesciline, davacı ..., ..., ..., ...'ın davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4 maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Davacı köy tüzel kişiliği, asli müdahil gerçek kişiler ile tespit malikinin mirasçıları olan davalı gerçek kişiler arasında görülmekte olan kadastro tespitine itiraz davasında, mahkemece 21/01/20145 tarihli celsede davaya dahil edilmesi için davacı tarafa süre verildiği, verilen süre içerisinde dahili davalı sıfatıyla davaya dahil edildiği, ancak çekişmeli taşınmazın tespit malikinin davalı gerçek kişiler olması davada pasif husumet ehliyeti yani davalı sıfatı bulunmadığı gibi davada yasal hasım konumunda da olmadığı, ... tarafından davaya 6100 sayılı HMK'nın 65. maddesi uyarınca müdahil davacı sıfatıyla harçlı katılımı da bulunmadığı, bu sebeple davada taraf olmayan kararı temyiz etme hakkı da bulunmadığı anlaşılmakla, emyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz dilekçesinin REDDİNE 25/09/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14234, Karar No: 2016/2643, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14234 E.  ,  2016/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının aracı ile sebebiyet verdiği kazada müvekkiline ait aracın hasarlandığını, tamir süresince aracını kullanamadığını, olayda davalının kusurlu olduğunu, tespit raporuna göre araçta 20.000 TL tutarında değer kaybı oluştuğunu belirterek şimdilik 20.000 TL değer kaybı zararının kaza tarihinden ve 1.500 TL araç mahrumiyeti bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, olayda kusurun tamamının kendisinde olmadığını, davacının kendi yönetimindeki araca çarptığını, aracın değerinin fazla gösterildiğini, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, araç mahrumiyeti zararının istenemeyeceğini belirterek davanın ZMSS şirketine ihbarını ve reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 20.000 TL değer kaybı ve 500 TL araç mahrumiyeti bedeli 20.500 TL'nın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, değer kaybı ve araç mahrumiyeti tazminatını talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup eşi olan tanığı Cennet Tali'nin dinlenmesini istemiştir. Davalı tanığı dinlenmemiş ve bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar da

verilmemiştir. Mahkemece, tarafların tüm delilleri toplanıp, birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekir. Davalının savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hüküm kurulamaz.

Bu durumda davalı tarafından bildirilen tanığın usulüne uygun biçimde dinlenilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

3-Araçta meydana gelen değer kaybı, aracın kazadan önceki hasarsız hali ile olay tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile kazadan sonra onarılmış hali ile 2.el piyasa rayiç değeri arasındaki farktır. Ayrıca araç mahrumiyeti zararının tespiti için aracın kaza sebebiyle meydana gelen hasarının giderilmesi için makul tamir süresinin belirlenmesi, bu süre için, yakıt vs gibi zorunlu giderleri indirildikten sonra emsal nitelikteki bir aracın kiralama bedelinin tespit edilmesi gerekir.

3-Araçta meydana gelen değer kaybı, aracın kazadan önceki hasarsız hali ile olay tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile kazadan sonra onarılmış hali ile 2.el piyasa rayiç değeri arasındaki farktır. Ayrıca araç mahrumiyeti zararının tespiti için aracın kaza sebebiyle meydana gelen hasarının giderilmesi için makul tamir süresinin belirlenmesi, bu süre için, yakıt vs gibi zorunlu giderleri indirildikten sonra emsal nitelikteki bir aracın kiralama bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda değer kaybı zararının tespiti yukarıda açıklanan yönteme uygun şekilde belirlenmediği gibi, aracın makul tamir süresi ve araç mahrumiyeti zararı konusunda hiç değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, önceki bilirkişiden açıklanan yönteme göre araçta meydana gelen değer kaybı zararı ile aracın makul tamir süresinin ve zorunlu giderler indirildikten sonra tamir süresince oluşan araç mahrumiyeti zararının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...'nin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA 3.3.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13877, Karar No: 2014/10117, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/13877 E.  ,  2014/10117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bartın 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :28.05.2013

No :2012/135-2013/125

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıklarının yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 31.10.2003 tarihinde kesinleşen davalıya, 28.03.1981 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 20.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 20.10.2008-19.05.2011 döneminde.......... tahsis numarası üzerinden 17.573,24 TL. ve 17.10.2008-16.05.2011 döneminde .......tahsis numarası üzerinden 8.962,21 TL. olmak üzere toplamda 26.535,45 TL. tutarındaki yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar için borç tahakkuk ettirildiği ve tahsili için iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; Kurum işleminin dayanağı rapor içeriği, davalının adres değişikliğinin denetim tarihinden sonra gerçekleştiği, 23.11.2012 emniyet araştırması sonucu düzenlenen tutanağın davaya konu dönemi kapsamadığı hususları değerlendirilmeli, nüfus müdürlüğünce bildirilen ve davaya konu dönemi kapsayan adreslerde, geniş kapsamlı emniyet araştırması yaptırılmalı, davalı ve boşanılan eş adına kayıtlı su, elektrik ve telefon abonelik kayıtları celbedilmeli, medula sistemi ile GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri tarihleri ile birlikte istenilmeli, davalının Kurum aleyhine açmış olduğu aylık kesilme işleminin iptali ve aylığın yeniden bağlanması talepli davada; “açmış olduğu davadan feragat ettiği ve ölüm aylığı bağlanmasını istemiyorum” şeklindeki imzalı beyanı da değerlendirilmek suretiyle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/580, Karar No: 2019/7330, Tarih: 19.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/580 E.  ,  2019/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23/11/2017 tarih ve 2016/445 E- 2017/386 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/11/2018 tarih ve 2018/508 E- 2018/1217 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “lavabo dolabı, dolaplı ayna ve boy dolabı” konulu tasarım tescil başvurusunda bulunduğunu, 2015/06062 no. ile işleme alınan başvurunun yayınına davalı şirket tarafından tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı iddiasıyla itiraz edildiğini, TPMK YİDK tarafından 2015 06062/1 ve 5 numaralı tasarımların iptaline karar verildiğini, davacının dava konusu tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu, karşılaştırılan tasarımların birbirine benzemediğini ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2016/T-241/1 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının 2015/06062-1 ve 5 numaralı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını, savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının 2015/06062-1 ve 5 numaralı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını, savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2015/06062-1 sıra numaralı davacı tasarımı “lavabo dolabı” olup piyasada çok çeşitli tasarımlarda lavabo dolabı bulunduğu, bu manada tasarımcının dava konusu ürün açısından seçenek özgürlüğünün bulunduğu, 2015/06062-5 sıra numaralı davacı tasarımı “dolaplı ayna” olup, dolaplı aynanın depolama fonksiyonu sağlayabilmesi için kare, dikdörtgen gibi geometrilerde tasarlanmasının tercih edildiği, bu geometri tercihleri çerçevesinde de tasarımcının dava konusu ürün açısından kısıtlı olsa da seçenek özgürlüğünün bulunduğu, bilgilenmiş kullanıcının bu tür ürünleri satın alan tüketiciler, bu tür ürünler üzerinde çalışan tasarımcılar, üreticiler ve satıcılar olarak kabul edilmesi gerektiği, 2015 06062/1 sayılı davacı tasarımının, redde mesnet 2014 01433/7 sıra numaralı tasarımı karşısında; 2015/06062-5 sayılı davacı tasarımının redde mesnet 2013 01497/6 sıra numaralı tasarımı karşısında; 2015/06062-5 sayılı davacı tasarımlarının, yine davacıya ait 2011/06414-4 sayılı tasarımları karşısında, kısıtlı seçenek özgürlüğüne dayalı olarak değişen moda ve tasarım çizgisine göre tasarımların geliştirilmesi kapsamında, yeni ve ayırt edici bir tasarım olarak değerlendirilebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 20/09/2016 tarih ve 2016-T-241-1 sayılı kararınn iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tasarım başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tasarım başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Endüstriyel tasarımın tescil edilebilmesi için, 554 sayılı KHK 6 ve 7. maddelerinde belirtildiği gibi tasarımın, yenilik ve ayırt edicilik unsuruna sahip olması gerekmekte olup; ayırt edici niteliğin değerlendirilmesinde, yenilik kırıcı görülebilecek tasarım ile başvurusu yapılan tasarım karşılaştırılırken ilke olarak öncelikle farklılıklarından çok ortak özelliklerinin değerlendirilmesine ağırlık verilir ve tasarımcının tasarımı geliştirme açısından ne kadar seçenek özgürlüğüne sahip olduğu göz önüne alınarak, farklılık arz eden kısımların tasarımların bütününe nazaran ayırt edicilik sağlamada yeterli olup olmadığı değerlendirilir. 554 sayılı Tasarım KHK'nın 3.maddesinde yer alan tanımlardan hareketle, tescilli tasarım korumasının geçerli olabilmesi için tasarıma konu görsellerin dış yüzeyleri itibariyle bilinen önceki tasarımlara nazaran ayırt edicilik sağlayacak nitelikte fikri emek katkı ve çabanın ispatı gerekir, öte yandan ayırt ediciliğin tespitinde ürünün işlevsel özelliği, büyüklük, uzunluk ve hacim gibi değerler esas alınmaz.

Somut olayda, davacı başvurusuna konu tasarımların yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesi ile mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davaya konu 1 nolu tasarımın çekmece kısmındaki dışa dönük çıkıntının ürünün diğer kısmı ile belirgin bir renk farkı bulunmadığı gibi kulp vazifesinden hareketle bu kısmın daha ziyade ürünün işlevselliği ile ilgili bir kısım olduğu, tasarımın dış görünümüne katkısının bulunmadığı ve ayırt ediciliğin tespitinde dikkate alınmayacağı, keza ürünün lavabo tablasında çıkıntının da ayırt ediciliğe bir etkisi olmamasına rağmen bu kısmın da ayırt ediciliğe etkili bulunması doğru olmamıştır.

Dava konusu 5 no'lu tasarım yönünden, ebatsal farklılıklar, led ışık ve kulp detayı vurgulanmış ise de davaya konu tasarımın kulp ve ışık detayı ile dış görselinde herhangi bir yenilik bulunmadığı sadece bu ürün ile birleştirilmiş üst kısımda çizgi halinde led ışık panelinin bulunduğu ışık ve kulp gibi detayların daha çok ürünün işlevselliğine ilişkin olduğu tasarımın bütününe nazaran bu kısımların küçük detay olarak kaldığı, aynalı kapakların çok öncelerden beri bilindiği dolap kapaklarınndaki darlık genişlik ölçütünün ayırt edicilik incelemesinde dikkate alınmasının doğru olmadığı, bir bütün olarak tasarımın ayırt ediciliğinin bulunmadığı halde dikkate alınmaksızın hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış anılan nedenlerle kararın temyiz eden davalı Kurum yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı TPMK'ya iadesine, 19/11/2019 tarihinde oybirliğyile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8532, Karar No: 2010/3579, Tarih: 15.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/8532 E.  ,  2010/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalının sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere, 4.910,00 TL tazminatın 02.11.2004 ödeme ( 05.04.2006 tarihli düzeltme dilekçesi uyarınca ) tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüyle, 3.927,00 TL'nin 02.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçeli karara ilişkin tebligat parçasında hükmün davalı vekiline hafta sonu tatiline rastlayan 21.03.2009 Cumartesi günü kalemde tebliğ edildiğinin gösterilmesi nedeniyle, karar tebligatı üzerindeki tarihin hatalı olduğu ve temyizin süresinde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede :

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük

bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.