muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19275, Karar No: 2012/27598, Tarih: 20.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2011/19275 E.  ,  2012/27598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.05.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (ana), çocuk adına kayyım ve davalı vekili tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.11.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı F. B.ve karşı taraf temyiz eden davalı O. U.Y. vekili Av. . ..ile temyiz eden Doğa Bilici geldi. Kayyım A.H.Y.gelmedi. K.ihbar olunan hazine vekili de gelmedi. Temyiz dilekçesi veren kayyım A.H.Y.mazeret dilekçesi olduğu ve bu dilekçesinde kayyımı olduğu Doğa Bilici'nin ergin olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını belirtmiş olduğu görüldü. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere ve kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davacı (ana)'nın kendi adına açtığı babalık davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı F.diğer yönlere ve davalının da harç ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı babalık davasıyla birlikte manevi tazminat talebinde de bulunmuştur. Bu talep babalık davasının fer'i niteliğinde olmayıp, ayrıca nispi peşin harca tabidir. Yatırılan başvurma harcı bu talebi de kapsar. Öyleyse talep edilen manevi tazminat miktarı üzerinden nispi karar ve ilam harcının peşin kısmını yatırması için davacı F.'ya Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince mehil tanınması, harç noksanlığı tamamlandığı takdirde işin aile mahkemesinin görevi kapsamında bulunup bulunmadığı da nazara alınarak buna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, davacının bu talebi hakkında hiç bir hüküm tesis edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bozma sebebine göre, davalının manevi tazminatla ilgili vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı incelenmemiştir.

3-Çocuk adına kayyımın temyizine gelince ;

Dava, ana tarafından kendi adına asaleten çocuğu adına velayeten açılmıştır. Yargılama sırasında yasal temsilci (ana) ile çocuk arasındaki çıkar çatışması nedeniyle çocuğa 02.03.2011 tarihinde kayyım atanmış, atanan kayyım çocuğu temsilen duruşmalara katılmış ve çocuk adına davayı takip etmiştir. Kayyım atanmasından itibaren ananın çocuğu davada temsil yetkisi artık kalmamıştır. Bu hukuki duruma göre çocuk tarafından açılmış bir babalık davası da mevcuttur. O halde çocuk adına kayyım tarafından takip edilen babalık davasıyla ilgili hüküm kurulması gerekirken bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminat isteği yönünden, 3. bentte gösterilen sebeple çocuğun açtığı babalık davası yönünden BOZULMASINA, 2. bentteki bozma sebebine göre davacı (ana)'nın manevi tazminatın esasına, davalının da vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.11.2012(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/16474, Karar No: 2023/3795, Tarih: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/16474 E.  ,  2023/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/577 E., 2023/640 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2022 tarihli ve 2022/15559 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sokak üzerinde kilitli olarak park halinde bulunan şikâyetçiye ait aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2022/1869 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2023/577 Esas, 2023/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde gece vakti sayılan zaman diliminde, sokak üzerine park halinde bulunan şikâyetçiye ait aracı çaldığı, daha sonra kolluk görevlilerinin sanığın kullandığı aracı takip ederek kovaladığı, sanığın çıkmaz sokağa girerek kaçacak yer kalmaması üzerine ekip aracına çarparak kaçmaya çalıştığı, Trafik Kazası Tespit Tutanağında da sanığın suça konu aracı kullandığı ve firar etmeye çalıştığının tespit edildiği, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisindeki kolluk görevlilerince düzenlenen 12.12.2022 tarihli Olay, Yakalama ve Teslim Tutanağı ve aynı tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre, suç tarihinde saat 04.20 sıralarında şikâyetçinin aracının çalındığına dair yapılan ihbar bildiriminden kısa bir süre sonra kolluk görevlilerince şikâyetçiye ait aracın seyir halinde görülerek durdurulmak istendiği, ancak aracın kaçarak çıkmaz sokağa girdiği ve sonrasında saat 05.00 sıralarında ekip aracına çarparak kaçmaya çalıştıysa da kaza yaparak durduğu ve aracın sürücü koltuğunda sanığın bulunduğunun tespit edildiği anlaşıldığından sanığın araca sonradan bindiğine dair savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmadığı belirlenmekle, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2023/577 Esas, 2023/640 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3802, Karar No: 2006/4276, Tarih: 19.06.2006

8. Hukuk Dairesi 2006/3802 E., 2006/4276 K.

**8. Hukuk Dairesi 2006/3802 E., 2006/4276 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 715 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Ş…

… ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair (P…

… Sulh Hukuk Hâkimliğinden verilen 10.02.2006 gün ve 504/27 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle 119 ada 80 parselin, yaklaşık 8 dönümlük kısmının Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uzman ziraatçı bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmazın yüksek eğimi, toprak yapısı ve bitki örtüsü açısından tarım yapmaya uygun olmadığı ve hali arazi niteliğinde olduğu belirlendiğinden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 119 ada 80 parsele ait kadastro tutanağına göre, senetsizden, ham toprak niteliğindeki yerlerden olup, ileride emek ve masraf karşılığı ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden olduğu açıklanmak suretiyle 3402 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca 24.08.1993 tarihinde, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Davacı, 80 parsel içinde kalan 7616 m2 taşınmaz bölümünü 25-30 yılı âşkın zamandan beri koşullarına uygun olarak zilyet ve tasarrufunda bulundurduğunu iddia etmiş ise de, mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar 60 yıl öncesinden beri miras bırakanı babası ve sonra oğlu davacının karasabanla tarla olarak ekip sürmekte iken, 10-15 yıl önce davacının köyü terk ettiğini ve o tarihten beri de taşınmazı kimsenin kullanmadığını beyan etmişler, uzman ziraatçı bilirkişi de % 45 eğimli olan dava konusu taşınmazın uzun yıllar tarımsal amaçla kullanılmadığını, öbek öbek karamuk ve ardıç çalıları ile ardıç ağaçlarının bulunduğunu, toprak yüzeyinin yoğun bir şekilde yaban otları ile örtülü olduğunu, bu haliyle taşınmazın tarımsal faaliyetlere uygun görülmediğini, tarıma uygun olmayan hali arazi niteliğinde bulunduğunu mütalaa etmiştir. Yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile Ziraat Mühendisi raporundan dava konusu taşınmaz bölümünün, TMK'nın 715 ve 3402 o sayılı. Kadastro Kanunu'nun 18. maddesinde belirtilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap edilemeyeceği ve davacı yararına zilyetlikle iktisap koşulları oluşmadığı tespit edilmiştir. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine göre, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 12,20 YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 19.06.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48566, Karar No: 2015/1151, Tarih: 23.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/48566 E.  ,  2015/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisinden komisyon ve dosya masrafı adı altında toplam 3803,01 TL fazla para tahsil ettiğini ,haksız alınan bu bedelin iadesi için .. Tüketici Sorunları İl Hakem Heyetine başvurduğunu ,lehine karar verilmesine rağmen davalı bankanın 3803,01 TL yi iade etmediğini, alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazı ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı ile dosyanın İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, HMK.'nın 6. maddesi gereğince genel yetki kuralının uygulanması gerektiği, davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, davacının krediyi ... şubesinden çektiği, dava açıldığı tarihte ikametgahının .... olduğu, son ikametgahının da adres kayıt sistemine göre Diyarbakır olduğu anlaşılmakla dosyanın görevli ve yetkili davalının ikametgahı olan İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, 4077 sayılı yasanın 23/3. madde ve fıkrasına göre tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği belirtilmiştir. Bu özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.Genel yetki kuralı 4077 sayılı yasanın 23. maddesindeki özel yetkili mahkemenin yetkisini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede ya da yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan mahkemede açılabilir. Davacı, yetkili mahkeme yönünden seçimlik 2014/48566 2015/1151

hakkını 4077 sayılı yasanın 23/3. maddesi gereğince ikametgahı mahkemesi yönünde kullanmıştır. Davacının sonrasında adres değiştirmesi yetkili mahkemeyi değiştirmez.O halde mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 23.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/702, Karar No: 2008/709, Tarih: 26.11.2008

Hukuk Genel Kurulu 2008/5-702 E., 2008/709 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/5-702 E., 2008/709 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ

- KISMEN KAMULAŞTIRMA**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2006 gün ve 2004/658-2006/226 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafIndan istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 21/09/2006 gün ve 2006/7940-2006/9314 sayılı ilamı ile;(...Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve el atılan kısmın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dava konusu taşınmaz kadastro parseli olup, el atmadan arta kalan kısmı ileride komşu parsellerle şuyulandırılıp değerlendirileceğinden arta kalan bölümde değer düşüklüğü olamayacağı gözetilmeden değer düşüklüğünün kabulü ile fazla bedele hükmedilmesi,doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin tapuda kayden malik bulunduğu 3080 m2 yüzölçümündeki Denizli Yeşilköy köyü 5 pafta,1101 parsel sayılı taşınmazın 2292 m2 lik bölümünün imar yolunda kalması nedeniyle davalı idarece yol yapılmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığını, taşınmazın tapu kaydında “

“askeri güvenlik sahası içindedir”

” şerhi bulunduğundan, müvekkilinin yol dışında kalan kısımdan da yararlanma olanağının bulunmadığını ileri sürerek; 107.800.000.000 TL kamulaştırmasız el koyma karşılığının yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın müvekkili idarece kamulaştırılmasına karar verilmiş olmasına karşın, kamulaştırma işlemlerinin tamamlanmadığını ve Askeri güvenlik sahası içerisinde kalan arazi niteliğinde bulunan taşınmaz için talep edilen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin; yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunu benimsemek suretiyle ve “

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın müvekkili idarece kamulaştırılmasına karar verilmiş olmasına karşın, kamulaştırma işlemlerinin tamamlanmadığını ve Askeri güvenlik sahası içerisinde kalan arazi niteliğinde bulunan taşınmaz için talep edilen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin; yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunu benimsemek suretiyle ve “

“el atmadan arta kalan 575.01 m2 lik bölümün Askeri Güvenlik sahasında bulunması ve imar planında ağaçlandırma sahasında kalması nedeniyle davacının kalan kısımdan yararlanma olanağı bulunmadığı, bu itibarla arta kalan bölümde %50 değer azalışı kabul edilmesi gerektiği”

” gerekçesiyle “

“davanın kısmen kabulüne”

” dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Tapuda davacı adına kayıtlı bulunan 3080 m2 yüzölçümündeki 5 pafta, 1101 parsel sayılı taşınmazın 2291.99 m2 lik bölümüne, 30 metre genişliğindeki imar yolunda kalması nedeniyle davalı idarece yol yapılmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı, arta kalan ve bu davanın konusu olmayan 213 m2 lik bölümün dava dışı Tedaş Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldığı, arta kalan ve eldeki davanın konusu olan 575,01 m2 lik bölümün ise, Askeri güvenlik sahasında ve imar planında ağaçlandırılacak alanda kaldığı keşfen tespit edilmiş olup, esasen bu konuda uyuşmazlık mevcut değildir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı idarece taşınmaza kısmen el konulması sebebiyle arta kalan 575,01 m2 lik bölümde değer azalışı meydana gelip gelmediği, bu bağlamda %50 değer azalışı bedelinin de hüküm altına alınmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

16.5.1956 gün, 1/6 sayılı Içtihadı Birleştirme kararında da belirtildiği üzere, taşınmazına kamulaştırmasız el konulan kimse, değer karşılığının verilmesini isteyebileceği gibi, el atmanın önlenmesini de isteyebilir. Kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminat davalarında taşınmaza değer biçmede, kıyasen Kamulaştırma Kanunu hükümleri uygulanmaktadır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11. maddesinin (g) bendi uyarınca arsanın değerinin, kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre, satış bedelinin esas alınarak belirleneceği hükme bağlandıktan sonra; Kamulaştırma Kanunu’nun 12. maddesinde, taşınmaz malın kısmen kamulaştırılması halinde arta kalan kısımda hasıl olacak değişikliğin taşınmazın değerine etkisi düzenlenmiştir.

Anılan 12.maddenin (b) bendine göre, kısmi kamulaştırma nedeniyle kalan kısmın kıymetinde eksilme meydana geldiği takdirde, bu eksilen değer miktarı kamulaştırma bedeline eklenir.

Bu noktada, arta kalan kısımda değer kaybı belirlenirken, değer kaybının kamulaştırmadan kaynaklanması ve taşınmaz malın kamulaştırmadan önceki ve sonraki durumlarının bilirkişilerce göz önünde tutulması ve kamulaştırmanın menfi etkisinin oranının açıklanması gerekir.

Anılan 12.maddenin (b) bendine göre, kısmi kamulaştırma nedeniyle kalan kısmın kıymetinde eksilme meydana geldiği takdirde, bu eksilen değer miktarı kamulaştırma bedeline eklenir.

Bu noktada, arta kalan kısımda değer kaybı belirlenirken, değer kaybının kamulaştırmadan kaynaklanması ve taşınmaz malın kamulaştırmadan önceki ve sonraki durumlarının bilirkişilerce göz önünde tutulması ve kamulaştırmanın menfi etkisinin oranının açıklanması gerekir.

Gerçekten de, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporlarında, taşınmaz mala el atılması sebebiyle oluşan menfi etkiler ve oranı açıklanmış; “

“kamulaştırmasız el koyma nedeniyle arta kalan kısmın Askeri güvenlik sahasında kaldığı ve imar planında da ağaçlandırma sahasında olduğu, bu nedenle artan kısmı taşınmaz mal sahibinin kullanması ve değerlendirmesinin olanak dışı kaldığı”

” belirtilerek, %50 değer azalışı kabul edilmiştir.

Diğer taraftan; Belediye Başkanlığı’nın 18.10.2006 tarihli yazısında, kamulaştırma işlemi yapılmadan el konulan kısımdan arta kalan 575.01 m2’lik alanın imar planında Askeri Güvenlik Sahası (ağaçlandırılacak alan) içinde bulunduğu, bu nedenle ileride komşu parsellerle şuyulandırılıp değerlendirılme imkanı olmadığı, imar planına göre zemin kotuna göre yaklaşık eksi -5 kotunda yol yapılıp beton duvarla örüldüğünden 575.01 m2 lık kısma bu yoldan ulaşılması mümkün olmadığı gibi mevcut kadastro yolunun da Tugay Komutanlığınca kapatılmış olduğundan bu Komutanlığın izni ile ulaşılması olanağının bulunduğu ifade edilmiştir.

Bu durum karşısında; kamulaştırmasız el atmadan arta kalan bölümün imar planında Askeri Güvenlik Sahası (ağaçlandırılacak alan) içinde bulunması nedeniyle imar uygulaması yapılması, diğer bir ifadeyle başka parsellerle şuyulandınlması olanağı bulunmadığı ve artan kısımdan taşınmaz mal sahibi davacının yararlanması kısıtlandığına göre, arta kalan kısımda değer azalışının kabul edilmesi gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 6.12.2006 gün E:2006/5-773 K:2006/774; 14.3.2007 gün E:2007/5-113 K:2007/143 sayılı kararlarında da aynı görüş benimsenmiştir.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, kamulaştırmasız el atmadan arta kalan 575.01 m2 lik bölümde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle değer azalışı kabul edilmesi gerektiğine ilişkin olarak verilen direnme kararı yerinde olduğu gibi; arta kalan 575.01 metrekarelik kısmın yeri, konumu, geometrik şekli, alanı ve kamulaştırmasız el koyma nedeniyle ulaşım imkanlarının dahi kısıtlanmış olması karşısında %50 oranında değer azalışı takdiri ile kamulaştırmasız el koyma karşılığına ilave edilmiş olması doğrudur.

O halde, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S 0 N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (2.037.10) YTL.bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.