muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1673, Karar No: 2018/4550, Tarih: 19.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1673 E.  ,  2018/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 18. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 03.04.2014 gün ve 2011/401-2014/186 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesinin 05.04.2017 gün ve 2015/8271-2017/1027 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden doğmuş olup, gecikme tazminatı eksik ve kusurlu iş bedeli alacağı ve kararlaştırılandan farklı bağımsız bölüm verilmesi sebebiyle değer kaybı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 05.04.2017 gün 2015/8271 Esas 2017/1027 Karar sayılı bozma ilamına karşı yasal süre içerisinde taraf vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Kural olarak karar düzeltme talebinin temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince yapılması gerekmekte ise de Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 1 sayılı iş bölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanıp 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dava dosyalarını inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden dosyanın Yargıtay'a geliş tarihi itibariyle karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan sözleşme ve dosya kapsamına göre davalı yüklenicinin sözleşme ile üstlendiği davacı arsa sahibine ait arsa üzerindeki inşaatı tamamlayıp teslim etmesi gerekirken tarih 01.11.2009 olup davalı tarafça bir kısım eksiklikler bulunmakla birlikte inşaatın tamamlanarak 06.10.2009 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alındığı anlaşılmaktadır. Davalı yüklenici tarafından gönderilen yazı ve ihtarname ile davacı arsa sahibinden yapı kullanma izin belgesi alındığı belirtilerek kendisine isabet eden bağımsız bölümleri teslim alması talep edilmiş, davacı arsa sahibince eksik ve kusurlar ileri sürülerek teslim edilmek istenen bağımsız bölümler teslim alınmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve mahkemenin kabulüne göre davacı arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işlerin giderim bedelinin 15.071,00 TL, ortak alanlardaki

eksiklerden arsa sahibinin arsa payınca isabet eden kısmının 825,56 TL olduğu anlaşılmaktadır.

eksiklerden arsa sahibinin arsa payınca isabet eden kısmının 825,56 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Yapı kullanma izin belgesi alınmış olsa dahi arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin kullanılamayacak ve kabulü zorlanamayacak seviyede eksik ve kusurlu yapılmış olması halinde arsa sahibi bu haliyle bağımsız bölümleri almaya zorlanamaz ise de; eksik ve kusurların bu derecede olmaması halinde teslim almaktan kaçınması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olacağından alacaklı temerrüdünü oluşturur. Teslimi gereken tarihten sonra olması koşuluyla arsa sahibi sadece eksik ve kusurların giderim süresi için gecikme tazminatı isteyebilir.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu düzenleyen teknik bilirkişi kurulundan davacı arsa sahibine bırakılan ve teslim edilmek istenen bağımsız bölümler ve ortak alanlardaki eksik ve ayıpların teslim edilen bağımsız bölümlerin kullanılamıyacak ve kabule zorlanamayacak nitelikte ve ağırlıkta olup olmadığı ile bu eksikliklerin niteliğine göre giderilebileceği süre konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp bulunacak bu sürenin davalının davacıya keşide ettiği ihtarnamenin tebliğ tarihi ve varsa verdiği süre eklenip, bulunacak tarihin teslimi gereken tarihi geçmesi halinde bu süreyle sınırlı olarak gecikme tazminatı hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile gecikme tazminatının tümden reddi doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının diğer bozma sebepleri yanında gecikme tazminatı yönünden bu gerekçeyle bozulması gerekirken sözleşmeye uygun teslim olmaması nedeniyle gecikme tazminatı isteminin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer karar düzeltme talebinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 05.04.2017 gün 2015/827 Esas, 2017/1027 Karar sayılı bozma ilamının gecikme tazminatı ile ilgili kısmının kaldırılarak değişik gerekçeyle BOZULMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4100, Karar No: 2013/4797, Tarih: 28.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4100 E.  ,  2013/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacının davalı şirketin yurtdışı işyerine çalıştırılmak üzere gönderildiğinin, yurtdışı işyerinde de davalının organik bağ içinde olduğu ve o yer mevzuatına göre kurulmuş şirket tarafından çalıştırıldığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalının yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye’ye gönderildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, dava dilekçesine cevap vermemiş, daha sonra dosyaya sunduğu dilekçesi ile davacıya kıdem ve ihbar tazminatının dava dışı şirket tarafından ödenerek çalışma döneminin tasfiye edildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı Gama Al Moushegah Arabia Ltd. Şirketinin, davalı şirketin Suudi Arabistan’da iş yapabilmesi için Suudi Arabistan yasalarına göre kurulmuş bir şirket olduğu, aralarında işveren-işveren vekili ilişkisi bulunmadığı, ancak dosya içerisindeki sözleşmesine göre iş ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflarda işveren ve işveren vekilinin birlikte sorumlu olduğu, davalının husumet ve yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. ./...

2013/4100-4797 S.2

Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihi öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

Dairemizin yerleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir.

İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21 nci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31 nci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

./...

2013/4100-4797 S.3

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz.

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 12.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile dava dışı Gama Industry Arabıa Ltd. şirketi tarafından davacıya ödeme yapıldığını ve ibraname alındığını beyanla dosyaya yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren ödeme belgesi sunmuştur.

Davacı vekili 13.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile yabancı dilde düzenlenen belgelerin işçiler için bağlayıcı olmadığını, belgelerden davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğinin açık ve kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle geçerli kabul edilemeyeceğini, davacı işçinin yabancı dilde düzenlenen bir belgeyi anlayamayacağını, kayıtların Türkçe tutulması gerektiğini beyan etmiştir.

./...

2013/4100-4797 S.4

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ibraname olduğu beyan edilen bir kısım yabancı dilde düzenlenen belgelerin tercümeleri bulunmadığından dikkate alınamadığı, diğer ibranamelerin ise dava dışı şirket tarafından verildiği, davalının ödemeyi usulüne uygun olarak ödeme belgeleri ile ispat edemediği gerekçesiyle ibranamelerin dikkate alınmadığı belirtilmiştir.

Davalı vekili tarafından daha sonra ödeme belgelerinin tercümelerinin dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı tarafından, dava dışı şirket tarafından ödeme yapıldığı belirtilerek yabancı dilde düzenlenen ödeme belgesi sunulmuş ise de düzenlenme anında yabancı dilde hazırlandığı anlaşılan ve davacı vekilinin işçinin içeriğini anlayamayacağı belgenin işçi açısından bağlayıcı olamayacağı savunması karşısında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının varsa davacının banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

./...

2013/4100-4797 S.5

4857 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında, işçinin aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştığı sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda, işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir. Kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmetlerin de aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi zorunludur. Bununla birlikte, işçiye önceki feshe bağlı olarak kullanmadığı izin ücretleri tam olarak ödenmişse, bu dönemin sonraki çalışma sürelerine eklenerek izin hesabı mümkün değildir. Önceki çalışma döneminde izin kullandırılmak veya fesihte karşılığı ödenmek suretiyle tasfiye edilmeyen çalışma süreleri, aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerindeki çalışmalara eklenir. İşçinin aralıklı olarak aynı işverene ait işyerinde çalışması halinde, önceki dönemin kıdem tazminatı ödenerek feshedilmiş olması, izin yönünden sürelerin birleştirilmesine engel oluşturmaz. Yine, önceki çalışılan sürede bir yılı doldurmadığı için izne hak kazanılmayan süreler de, işçinin aynı işverene ait işyeri ya da işyerlerindeki sonraki çalışmalarına eklenerek yıllık izin hakkı belirlenmelidir. Yıllık izin, özde bir dinlenme hakkı olup, aralıklı çalışmalarda önceki dönem zamanaşımına uğramaz.

Somut olayda; davacı yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığını, kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin ödendiğini, davacının Türkiye’de geçirdiği sürelerin izinde geçirilmiş sayılması gerektiğini savunmuştur. Davalı vekili temyiz dilekçesinin ekinde dosyaya davacının imzasının bulunduğu izin dilekçesini sunmuştur. Davalı tarafından dosyaya sunulan izin talep dilekçesinde izinde geçirilecek sürelerin belirtildiği, belgede amir onayı bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalının delil listesinde yemin deliline başvurduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; Davacıyı isticvap ederek izin dilekçesi hakkında beyanını almak, davacının yurda giriş çıkış kayıtlarını getirtilerek izin belgesi ile uyumlu olup olmadığının tespiti ile davalı tarafça davacıya izin ücreti ödendiği hususunda varsa belgesini ibraz etmesi için süre verilmesi, gerekirse davalı tarafa yemin deliline dayanma hakkı bulunduğunun hatırlatılması ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

./...

2013/4100-4797 S.6

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6204, Karar No: 2019/17832, Tarih: 05.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6204 E.  ,  2019/17832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.09.2012 tarih, 2012/313 Esas ve 2012/659 Karar sayılı ilamında, TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde sanığın ... Devlet Hastanesi Dahiliye servisinde tedavi gören ...’ın odasına girerek ...’nin refakatçileri olan müşteki ... ile mağdur ...’ın aynı dolaba koydukları çantalarından ...’ye ait içinde 8 TL para, kimliği, sağlık raporları, araç yedek anahtarı olan cüzdanı ile ...’ye ait içinde 10 TL para olan cüzdanını çaldığı, aynı gün aynı serviste farklı bir odada tedavi gören katılan ...’nın odasına girerek iki farklı cüzdanında bulunan 102 TL parasını çaldığı, tüm dosya kapsamı ve taraf beyanlarından ...’ın kaldığı odanın tek kişilik oda olması, refakatçi olan ... ve ...’nin çantalarını aynı dolaba koymuş olmaları sebebiyle ortak hakimiyet ve müşterek zilyetlik kuralı gereği sanık hakkında müşteki ... ve mağdur ...’a karşı tek bir hırsızlık suçundan hüküm kurulması, gerekirken hatalı nitelendirme ile sanık hakkında ...’ye karşı ayrı,...’ye karşı ayrı ceza hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Olay tarihinde gündüz vakti sanığın ... Devlet Hastanesi Dahiliye servisinde tedavi gören ...’ın odasına girerek refakatçileri olan ... ve ...’ye ait aynı dolapta duran çantalarından cüzdanlarını çalması, aynı gün aynı serviste farklı bir odada tedavi gören katılan ...’ya ait odadan 102 TL para çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 142/2-h maddesi yerine 142/1-a maddesinin uygulanmış olması,

2-Olay tarihinde gündüz vakti sanığın ... Devlet Hastanesi Dahiliye servisinde tedavi gören ...’ın odasına girerek refakatçileri olan ... ve ...’ye ait aynı dolapta duran çantalarından cüzdanlarını çalması, aynı gün aynı serviste farklı bir odada tedavi gören katılan ...’ya ait odadan 102 TL para çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 142/2-h maddesi yerine 142/1-a maddesinin uygulanmış olması,

3-Dosya kapsamından ve katılan ...’nın beyanlarından çalınan paranın 102 TL olduğunun anlaşılması karşısında, katılan ...’ya karşı işlenen suç nedeniyle kurulan hükümde, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12026, Karar No: 2018/673, Tarih: 25.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/12026 E.  ,  2018/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesi ile; ... ilçesi ... köyü ... mevkiinde bulunan 223 ada 12 nolu parselin sahibi olup 24.07.2014 tarihinde...' a ait ... nakil hattından kopan ... nedeniyle çıkan yangın neticesinde taşınmazı üzerinde bulunan bağ ve çevresinde bulunan ... ... ...larının tamamının tamamen yandığını buna ilişkin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ... Daire Başkanlığınca tanzim edilen raporun mevcut olduğunu, meydana gelen olay ile ilgili olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/6 D. İş dosyasında tespit yapıldığını, dosyaya sunulan ... bilirkişi raporunda yangının...'a ait ...den çıktığını, zararının davalının kusuru nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL zararın yangın tarihi olan 24/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/6 D. İş dosyasında yapılan yargılama giderlerinin de davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07.07.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 261.997,42 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; dava konusu yangının şirkete ait ...den meydana geldiği iddiasını kabul etmediklerini, olayın meydana geldiği yerde enerji nakil hatlarının kime ait olduğunun tespitinin gerektiği, husumet ve illiyet bağının araştırılmadığını, yokluğunda yapılan delil tespitini kabul etmediklerini, olayın meydana gelmemesi için davacının tedbir almadığını, her olumsuz durumda davalının sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek; davanın reddini savunmuştur.