muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9248, Karar No: 2016/2132, Tarih: 16.03.2016

TUTUKLU

sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanlarının temyiz dilekçelerindeki itirazları ve sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının duruşmada ve temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanıkların kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 16.03.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nın katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/2186, Karar No: 2007/3252, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2186 E.  ,  2007/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25147, Karar No: 2014/21844, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25147 E.  ,  2014/21844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

...) Davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

...) Dava; ........2003 tarihli trafik kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın .... maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 63. maddesidir.

Davacı Kurum tarafından, trafik kazası sonucu sigortalılara yapılan tedavi giderlerinin rücuen tazminini istenmiştir.

Yasa Koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, ....02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici .... maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin, yine ... tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nun ....03.2013 gün 2012/...-1156 E. 2013/339 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, trafik kazası sonucu genel sağlık sigortalısına yapılan sağlık giderlerinin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi limiti kapsamında kalan kısmı için, 6111 sayılı Kanununun 59.maddesi ile 2918 sayılı Kanunu’nun 98.maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 25.02.2011 tarihinden itibaren, sigorta şirketlerine, Güvence Hesabına, sürücü ve işletene karşı, Kurumun rücu hakkının sona erdiğinin kabulü gerekir.

Ancak, sigorta sözleşmesinin sağladığı teminattan yararlanmayanlar bu haktan yararlanamazlar. Diğer taraftan, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden sorumluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

Ancak, sigorta sözleşmesinin sağladığı teminattan yararlanmayanlar bu haktan yararlanamazlar. Diğer taraftan, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden sorumluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek, poliçe limitini aşan kısım yönünden davalı ...'in tedavi gideriyle sorumlu tutulmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici .... maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının .... bendinde yer alan "Davalı ... yönünden tedavi gideri için açılan davanın REDDİNE" ibaresinin silinerek yerine "....812,05 TL tedavi giderinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...'ten alınarak davacı Kuruma verilmesine" cümlesinin yazılmasına, ... (a) bendine "....011,80 TL harcın davalı ...'ten alınarak Hazineye irat kaydına", cümlesinin yazılmasına , ... (a) bendine "....777,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacı Kuruma verilmesine" cümlesinin yazılmasına, ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.....2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2002, Karar No: 2010/6270, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2002 E.  ,  2010/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının getirtilerek dosya içine konulması,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının getirtilerek dosya içine konulması,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 ; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulamadığı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmaza ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 101 ada 1 ila 17; 31 ile 131 ada 1 ila 20, 37 ila 66 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5278, Karar No: 2016/1724, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5278 E.  ,  2016/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1943 ve 2012 yıllarında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği dosyaya getirtildikten sonra;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; yukarıda belirtilen her iki tarihe ait kesinleşmiş orman kadastro ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı açıklamalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5331, Karar No: 2011/2499, Tarih: 26.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5331 E.  ,  2011/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının birleştirilmesine dair Şile Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.04.2010 gün ve 265/309 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde; 15.4.1976 tarihli harici satış sözleşmesi ile kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı olarak davalıların murisi adına tapuda kayıtlı bulunan 2 parseldeki payını satın aldığını belirterek davalıların tapu kaydındaki paylarının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, eldeki 1999/265 esas sayılı dava dosya ile 1999/263 esas sayılı dosyalar arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunduğu gerekçesiyle 1999/265 esas sayılı dosyanın yine aynı mahkemenin 1999/263 sayılı dosyasıyla birleştirilmesine ve yargılamanın 1999/263 sayılı esas sayılı dosya üzerinden yürütülmesine karar verilmesi üzerine birleştirmenin yerinde bulunmadığı ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle verilen birleştirme hükmü bir kısım davalılar vekili Av. Cihan Kutman tarafından temyiz edilmiştir.

Aynı mahkemede görülmekte olan davaların birleştirilmesi halinde tek başına temyize konu edilip edilmeyeceği hususu uyuşmazlık konusu oluşturmaktadır. HUMK.nun 48/2. madde ve fıkrasında; “aynı mahkemede görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki kararlar hakkında ancak hükümle birlikte temyiz yoluna gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına bozma sebebi teşkil etmez” denilmektedir. Maddenin bu açık hükmü karşısında birleştirme ve ayırma konusundaki kararlar hakkında ancak ve tek başına bozma sebebi teşkil etmemesi koşulu ile temyiz yoluna gidilebilinecektir. 14.2.1992 tarih ve 1991/3 esas, 1992/2 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararına göre; “aynı yargı çevresi içinde kurulmuş bulunan aynı düzeyde görev yapan birden çok mahkeme, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılır” Bilindiği kadar Şile de tek Asliye Hukuk Mahkemesi olup aynı mahkemede açılan ve görülen 1999/264, 265, 266 esas sayılı dosyalar ile 2005/227 esas sayılı dosya, aralarında hukuki ve fiili irtibat nedeniyle aynı mahkemede bulunan 1999/263 esas sayılı dosya ile birleştirilmelerine karar verilmiştir. Gerek HUMK.nun 48/2. maddesinde ve gerekse tarih ve

sayısı verilen Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında öngörülen mahkeme aynı mahkeme olup, aynı mahkemede birleştirilen dosyalar bakımından hükmün tek başına temyiz edilemeyeceği HUMK.nun 48/2. fıkra ve maddesi gereğidir. Şu halde temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

sayısı verilen Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında öngörülen mahkeme aynı mahkeme olup, aynı mahkemede birleştirilen dosyalar bakımından hükmün tek başına temyiz edilemeyeceği HUMK.nun 48/2. fıkra ve maddesi gereğidir. Şu halde temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

Bir kısım davalılar vekili Av. Cihan Tufan’ın temyiz dilekçesinin açıklanan nedenlerle REDDİNE ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2390, Karar No: 2019/13684, Tarih: 18.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2390 E.  ,  2019/13684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suçun işlendiği tarihte 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınıp alınmaması konusunda duruşma sonucu oluşacak kanaate göre karar verilmesi gerekirken tensiple alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/2208, Karar No: 2003/1099, Tarih: 16.06.2003

9. Ceza Dairesi 2002/2208 E., 2003/1099 K.

**9. Ceza Dairesi 2002/2208 E., 2003/1099 K.**

**- SİLAHLI ÇETE MENSUPLARINA HAL VE SIFATLARINI BİLEREK YARDIM VE YATAKLIK YAPMAK

- YAŞ DÜZELTİLMESİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 169 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 255 ]

- 2253 S. ÇOCUK MAHKEMELERİNİN KURULUŞU, GÖREV VE YARGILA... [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Silahlı çete mensuplarına hal ve sıfatlarını bilerek yardım ve yataklık yapmaktan sanıklar Mehmet, Hacı O., Hacı İ., Isa ve Hacı D.'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların müsnet suçtan ayrı ayrı mahkumiyetlerine dair (Van Bir Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 5.3.2002 gün ve 2001/151 Esas, 2002/37 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar Mehmet ve Hacı vekilleri, sanıklardan Hacı D. velisi ile diğer sanıklar Hacı İ. ve Isa tarafından istenilmiş, sanıklardan Mehmet ve Hacı O. vekillerince incelemenin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen sanıklardan Mehmet ve Hacı O. vekillerinin duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla tüm sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mehmet ve İsa'nın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Isa ile sanık Mehmet vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanıklar Hacı O., Hacı İ., ve Hacı D.'ye yönelik temyizlere gelince;

a) Sanık Hacı O.'nun tüm aşamalarda suçlamaları inkar ettiği dizi 9/5'te yer alan yakalama tutanağında isimler bulunan tutanak düzenleyicilerinden, sadece birisinin dinlendiği ve ifadesinde sanıktan bahsetmeyip Hacı İ.'nin ismini verdiğinin anlaşılması karşısında, diğer tutanak düzenleyicileri de dinlenilerek bu çelişki giderildikten sonra sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Sanık Hacı İ.'nin 21.3.2001 tarihinde Sulh Ceza hakimi tarafından ifadesi alınırken fiziki görünüşünün nüfusa kayıtlı yaşı ile uyuşmadığının tespit edilmesi ve sanığın kendi beyanı nazara alınarak gerçek yaşı tespit ettirilip, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık Hacı D. hakkında 2253 sayılı Yasanın 12/2. Maddesi uygulandığı halde tayin edilen ağır hapis cezasının aynı madde uyarınca hapis cezasına dönüştürülmesi, gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Sanık Hacı İ.'nin 21.3.2001 tarihinde Sulh Ceza hakimi tarafından ifadesi alınırken fiziki görünüşünün nüfusa kayıtlı yaşı ile uyuşmadığının tespit edilmesi ve sanığın kendi beyanı nazara alınarak gerçek yaşı tespit ettirilip, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık Hacı D. hakkında 2253 sayılı Yasanın 12/2. Maddesi uygulandığı halde tayin edilen ağır hapis cezasının aynı madde uyarınca hapis cezasına dönüştürülmesi, gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar Hacı İ., Hacı O., vekili ile sanık Hacı D. velisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 16.6.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12457, Karar No: 2007/16942, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12457 E.  ,  2007/16942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 24 parsel sayılı 1.145,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak bağ niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararın Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.10.2006 gün 2006/9471-13510 sayılı bozma kararında özetle “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, bu sebeple eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenejman planı bulundukları yerlerden getirtilerek önceki bilirkişiler dışında üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun orman araştırması yapılması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede bu güne kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.