muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4177, Karar No: 2024/2754, Tarih: 18.09.2024

3) Kurum, hizmet alımının personel çalıştırılmasına dayalı olup olmadığı ya da niteliği itibarıyla bu sonucu doğurup doğurmadığı hususunda (2) numaralı alt bentte sayılan kriterleri ayrı ayrı ya da birlikte dikkate almak suretiyle usul ve esaslar belirlemeye yetkilidir.”hükmünü içermektedir.

Yine 5 Ocak 2002 tarihinde kabul edilip 1.1.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4735 Sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu 8. maddesine 6552 sayılı Kanun ile 10.9.2014 tarihinde eklenen Ek Fıkra ile “4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ihale edilen işlerde, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. nci maddesinde tanımlanan asıl işveren-alt işveren ilişkisi çerçevesinde alt işveren tarafından münhasıran bu Kanun kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşlarına ait işyerlerinde çalıştırılan işçileri kapsayacak olan toplu iş sözleşmeleri; alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin üyesi bulunduğu kamu işveren sendikalarından birisi tarafından 18/10/2012 tarihli ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yürütülür ve sonuçlandırılır. Toplu iş sözleşmesinin kamu işveren sendikası tarafından bu fıkraya göre sonuçlandırılması hâlinde, belirlenen ücret ve sosyal haklardan kaynaklanan bedel artışı kadar idarece fiyat farkı ödenir. Kamu işveren sendikası tarafından yürütülmeyen ve sonuçlandırılmayan toplu iş sözleşmeleri için fiyat farkı ödenemez, 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası esas alınarak asıl işveren sıfatından dolayı ücret farkına hükmedilemez ve asıl işveren sıfatıyla sorumluluk yüklenemez. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin esas ve usuller, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle Maliye Bakanlığınca belirlenir.”hükmü getirilmiştir.

4734 sayılı KİK Md 62/e göre bir işin “personel çalıştırılmasına dayalı hizmet işi” olabilmesi için 1-çalışacak personelin ihale dökümanında belirtilmesi, 2- bu personelin çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanılması 3-yaklaşık maliyetinin en az %70'lik kısmının asgari işçilik maliyeti ile varsa ayni yemek ve yol giderleri dahil işçilik giderinden oluşması, 3-niteliği gereği süreklilik arz etmesi gerekmektedir. Somut olayda işin taraflar arasındaki sözleşmenin “personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı” olduğu konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

4735 Sayılı KİSK Md.8 Ek 3. fıkra hükmü ile kural olarak toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret ve sosyal haklardan kaynaklanan bedel artışlarının fiyat farkı olarak yükleniciye ödenmesi gerektiği kabul edilmiştir. Madde metninden anlaşılacağı üzere bu fiyat farkının ödenmesi için toplu iş sözleşmesinin “alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin üyesi bulunduğu kamu işveren sendikalarından birisi tarafından”sonuçlandırılması gerekmekte olup aksi halde fiyat farklarının ödenmesi mümkün değildir.

Somut olayda, Yüksek Hakem Kurulu’nun 19.04.2013 tarihli 2013/31 E 2013/33 K nolu kararına göre en son toplu iş sözleşmesinin 01.01.2013-31.12.2014 tarihleri arasında uygulanmak üzere düzenlendiği, toplu iş sözleşmesinin işçi sendikası olan Sağlık-İş Sendikası ile Yüklenici Davalı Makro-Med Ltd arasında yapıldığı, Davalı Makromed Tıbbi Teknik Makina ve Sağlık Malzemeleri Sanayi ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davacı arasındaki sözleşmenin 31.12.2013 tarihinde sonlanmasına rağmen bu Toplu İş Sözleşmesinin 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmeleri Kanunu 37. maddesine göre sonraki yüklenici olan Davalı ... Ltd. Şti. yönünden de bağlayıcı olduğunun kabulü gerekir. Ancak toplu iş sözleşmesinin düzenlendiği tarihte KİSK 8. maddesinin ek 3. fıkrası yürürlükte olmadığından toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların bu maddeye göre incelenmesi de mümkün değildir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümlenmesinde taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre değerlendirme yapılması zorunludur.

Mahkemece yapılması gereken iş; yeni bir bilirkişiden alınacak rapor ile taraflar arasındaki sözleşmelerin tamamı getirilmek suretiyle bu sözleşmelerde işçilik ücretleri ile ilgili hükümler incelenerek bu maddelere göre davacı idarenin rucü edebileceği alacak bulunup bulunmadığının tespitinin yapılması, hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep edilen alacakların 2014-2015 yıllarına ilişkin olduğu belirtildiğinden 2015 yılı için yeni bir toplu iş sözleşmesinin düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise bu dönem ile ilgili yapılan sözleşmenin KİSK 8.ek 3 fıkrada düzenlendiği şekilde yapılıp yapılmadığının incelenmesi, eğer bu maddede belirtildiği şekilde yetkili kamu işveren sendikası ile düzenlenmiş toplu iş sözleşmesi bulunması halinde, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların bu sözleşmede belirtilen esaslara göre hesaplattırılıp, davacının alacaklı olup olmadığının saptanması, eğer yetkili bir kamu işveren sendikası ile yapılmış bir sözleşme yok ise 2015 yılı için 6356 Sayılı Kanun 36/2 maddesine göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesinden ibrettir.

Açıklanan bu gerekçeye göre Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Ltd. Şti. bakımından davanın kabulüne dair verilen kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle davalı ... Ltd. Şti.' nin temyiz itirazlarının kabulüyle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine, 18.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1698, Karar No: 2025/213, Tarih: 23.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1698 E.  ,  2025/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/28 E., 2024/565 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Biga 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/167 E., 2022/169 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalandığını, sözleşme kapsamında zemin kat 1, 2, 3 no.lu bağımsız bölümlerin davacı arsa sahibine ait olmasının kararlaştırıldığını, davalı yüklenici tarafından inşaatın tamamlandığını, 1, 2 ve 3 no.lu bağımsız bölümlerin fiilen teslim edildiğini belirterek, dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, aksi takdirde bedellerinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep yönünden zaman aşımı süresinin sona erdiğini, davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalandığını, ancak daha sonra sözleşme konusu taşınmazın bedel karşılığında davalı yükleniciye satışının yapıldığını, bedelinin ödendiğini, inşaatın tamamlanması sonrasında davacının 3 adet bağımsız bölümü işgal ettiğini, aboneliklerin kendi adına kayıtlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanan düzenleme şeklinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 1, 2 ve 3 no.lu bağımsız bölümlerin arsa sahibine, diğer bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, sözleşmenin değiştirildiğine ya da feshedildiğine ilişkin dosyaya bir belgenin sunulmadığı, arsa sahibi tarafından davalı yükleniciye taşınmazın sözleşme ile bağlantısı bulunmaksızın satış yolu ile devredildiğine ilişkin iddianın ispat edilemediği, arsa sahibinin sözleşme kapsamındaki devir borcunu yerine getirdiği, yüklenicinin inşaatı yapma borcunu yerine getirmesine rağmen bağımsız bölümleri devir borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile taşınmazların tapu kaydının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; resmi şekilde imzalanan sözleşmenin feshedilmediği ve ayakta olduğu sürece davacı arsa sahibinin arsayı başka saiklerle de olsa davalı yükleniciye devretmesinin sözleşmenin ifası kapsamında yapıldığının kabulünün gerekeceği, davalı yüklenicinin sözleşmeden dönüldüğü ve sözleşme konusu taşınmazın kendisine bedel karşılığı satıldığı hususunu ispat edemediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında satışının yapılmadığını, bedeli karşılığında davacı arsa sahibi tarafından davalı yükleniciye satışının yapıldığını, bedel karşılığı satış yapılmakla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin zımnen sonlandırıldığını, satışın muvazaalı olmadığını, kaldı ki muvazaalı olsa bile kimsenin kendi muvazaasına dayanmasının mümkün olmadığını, taraflar arasında inanç sözleşmesi ilişkisinin de bulunmadığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle tapu iptali tescil, aksi takdirde bedelin ödenmesi istemine ilişkindir.

1. Davacı temyiz incelemesi aşamasında 22.08.2024 tarihine vefat etmiştir. Temyiz incelemesi aşamasında vefat halinde inceleme sonucunda kararın bozulmasına karar verilmesi halinde taraf teşkilinin sağlanması; onanmasına karar verilmesi halinde ise infaz aşamasında değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle esasa ilişkin temyiz incelemesinin yapılması gerekmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olmasına ve yine; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3986, Karar No: 2025/1087, Tarih: 04.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3986 E.  ,  2025/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/451 E., 2024/1045 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/681 E., 2024/11 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçemeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 36. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-6. maddesinde; "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacılar, Sinop ili, Boyabat ilçesi, Kayaboğazı köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında yamaç olarak tescil harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Dava konusu edilen taşınmazın, hükmü esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü olduğu ve nizalı taşınmaz bölümünün dava tarihindeki zemin değerinin 21.03.2023 tarihli ziraat bilirkişi raporunda 34.948,99 TL olarak tespit edildiği, nizalı taşınmaza ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-6. maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre, dava konusu edilen temyize konu toplam miktar 34.948,99 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.291,55 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11210, Karar No: 2013/948, Tarih: 31.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/11210 E.  ,  2013/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.04.2012 gün ve 2012/246 Esas, 2012/433 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin, kolluktaki ifadesinde hazır bulunan sosyal hizmet uzmanının beyanına göre, olay nedeniyle travma sonucu stres bozukluğu açısından durumun çocuk psikiyatrisi bulunan bir sağlık kuruluşu tarafından değerlendirilmesinin uygun olacağının belirtilmesi, mağdure vekilinin yargılama sırasında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor aldırılmasını talep etmiş olması karşısında, mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti, yargılama yapma, delilleri değerlendirme, suç vasfını tayin ve takdiri görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, 5235 sayılı Kanunun 11, 12 ve CMK.nın 5. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3499, Karar No: 2013/7227, Tarih: 19.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3499 E.  ,  2013/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müflis davalı şirket iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin müflis şirketten toplam 20.623.761,08 TL alacağı bulunduğunu, söz konusu alacak ile ilgili davalı iflas idaresine yapılan başvurunun haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek, müflis şirket iflas idaresi tarafından reddedilen toplam 20.623.761,08 TL tutarındaki alacağının iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Müflis davalı iflas idare memurları, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı ... ile müflis şirket arasında banka aracılığı ile para alışverişi olduğu, buna göre davacı ...'in, müflis şirkete 4.202.236,57 USD, 294.843,11 Euro ve 8.534.979,22 TL para havale ettiği, bu şekilde davacının müflisten alacaklı hale geldiği, ayrıca dava dışı ... A.Ş.'nin müflisten olan 5.315.667,98 TL alacağını davacı ...'e temlik ettiği, bu alacağın kaynağının da, müflisin Türkiye İş Bankası A.Ş. ve Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'ye olan borcu nedeni ile dava dışı ... A.Ş.'nin kefil sıfatıyla yaptığı ödemeler olduğu, davacının toplam alacağının 20.700.897,31 TL olduğu gerekçesiyle, bu tutar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müflis davalı şirket iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmamakta olup, hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacının kaydını istediği alacağın bir kısmı dava dışı ... Elek. Ends. A.Ş.'den temlik alınmıştır. Dosya kapsamından bir kısım alacağın temlik alındığı ... Elek. Ends. A.Ş.'nin bu alacakla ilgili kayıt başvurusunun reddedildiği anlaşılmıştır.

Alacağın temliki ve borcun nakli dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira, temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş, borçludan ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Alacağı temlik alan kişinin borçluyu ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan borçlu ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten BK'nın 167. maddesine göre “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu def'ileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir. Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür def'iler ileri sürebilecekse, aynı def'ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu gerçek alacak ne ise, o olacağından, temlik eden alacaklının borçludan hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi borçlu bakımından önemsizdir.

Mahkemece, dava dışı ... Elek. Ends. A.Ş.'nin davacıya temlik ettiği alacak ile ilgili davalı müflisin iflas masasına kayıt başvurusu ile ilgili bilgi ve belgeler, tebliğ ve ilan tutanakları getirtilip, öncelikle dava dışı ... Elek. Ends. A.Ş.'nin daha önce masa tarafından kayıt başvurusu reddedilen bu alacakla ilgili İİK'nın 235. maddesindeki 15 günlük süre içerisinde kayıt kabul davası açıp açmadığı belirlenmelidir. Dava dışı ... Elek. Ends. A.Ş.'nin 15 günlük itiraz süresinden sonra bu alacağı temlik ettiğinin tespiti halinde temlik alınan bu alacakla ilgili davacının işbu davasının da süresinde olmadığı kabul edilmelidir. Bu inceleme sonucunda davacının temlik alınan bu alacak ile ilgili davasının süresinde olduğunun belirlenmesi halinde ise, dava dışı ... Elek. Ends. A.Ş.'nin temlik ettiği dava konusu bu alacağın varlığı ve miktarı, iflas idaresinin bu alacakla ilgili başvuruyu red sebepleri de dikkate alınarak, müflisin, dava dışı ... Elek. Ends. A.Ş.'nin ve davacı şirketin ticari defter ve kayıtları incelenmek suretiyle tespit edilmelidir.

Öte yandan, yine kaydı istenen alacağın bir kısmı davacının müflis şirkete kefaleti sebebiyle bankalara yapılan ödemelerden kaynaklanmaktadır. BK’nın 496. maddesi uyarınca, kefil eda ettiği ödeme oranında alacaklının haklarına halef olur.Şu kadar ki, kefil ile borçlu arasındaki hukuki ilişkilerinden doğan dava ve def’i hakları saklıdır.

Öte yandan, yine kaydı istenen alacağın bir kısmı davacının müflis şirkete kefaleti sebebiyle bankalara yapılan ödemelerden kaynaklanmaktadır. BK’nın 496. maddesi uyarınca, kefil eda ettiği ödeme oranında alacaklının haklarına halef olur.Şu kadar ki, kefil ile borçlu arasındaki hukuki ilişkilerinden doğan dava ve def’i hakları saklıdır.

Kefil alacaklıya ödemede bulunduğu taktirde iki farklı rücu hakkına sahip olmaktadır. Birincisi kefilin, iç ilişkiden doğan rücu hakkı, diğeri de kefalet hukukundan doğan rücu hakkıdır. Kefil, bunlardan istediğine dayanabilir.Bu yasa maddesindeki halefiyet, kanuni halefiyetidir. Kefil, rücu hakkını kullanırken, kanuni halefiyete rağmen alacaklınınkinden farklı bir talepte bulunacaktır. Kefilin ödemesiyle birlikte, ilk alacak aynı değerde başka bir alacak haline dönüşmektedir. Yoksa, kefilin ilk alacağı, aynen talep hakkı yoktur.(Bkz. Seza Reisoğlu, Kefalet, Ank. 1992, Sh. 209)

Diğer yandan, Dairemizin 17.06.2013 tarih ve 2990 E, 4139 K, 21.06.2013 tarih ve 2895 E, 4313 K sayılı ilamlarında açıklandığı üzere;

İflas tarihinden sonra doğan bir alacağın masa borcu olup olmadığı yönündeki inceleme, alacağın dayandığı hukuksal ilişkiye göre genel hükümler doğrultusunda genel mahkemelerce tespit edilecektir. (İflas Hukukunda Sıra Cetveli Prosedürü ve Sıra Cetveline Karşı Müraacat Yolları, Öztek Selçuk, yayımlanmamış doçentlik tezi, s. 37) Dairemizin 02.02.2012 tarih ve 2011/4952 E, 2012/680 K sayılı ilamı da bu yöndedir. İİK'nda masa borçları için İİK'nın 235/2. maddesinin ilk cümlesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan HMUK'nın 1 ve 8. madde hükümlerindeki parasal sınıra göre Asliye ya da Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir.

İflas masasının safi (net) mevcudu (masaya giren mal, alacak ve haklar), "alacakların ödenmesine tahsis olunur" (İİK m.184,I,c.1). Buradaki "alacaklar" teriminden maksat, aslında yalnız "iflas alacaklarıdır." İflas alacağı, iflas açıldığı anda müflise karşı hukuken mevcut olan alacaklar yani müflisin iflasın açıldığı andaki borçları olup, iflas masasından