muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/812, Karar No: 2012/4342, Tarih: 21.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/812 E.  ,  2012/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli 107 ada 7,17,18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili yeniden yapılacak keşifte davalı tarafın dayandığı gayri sabit sınırlı tapu ve vergi kayıtlarının yöntemince uygulanması suretiyle kapsamlarının belirlenmesi, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olduğunun saptanması halinde 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesindeki miktar sınırlaması ile ilgili araştırma yapılması, aynı çalışma alanı içinde alınabilecek arazi miktarının tüm davalılar bakımından 100 dönümü geçemeyeceğinin dikkate alınması gerektiğine" çekişmeli 107 ada 4 parsel sayılı taşınmazla ilgili bozma ilamında ise "sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı belirtilerek çekişmeli taşınmazın kuru veya sulu arazi niteliği ile ilgili çelişki giderilerek, 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde değişiklik öngören toprak koruma ve arazi kullanımı hakkındaki 5403 sayılı Kanun'un hükümleri doğrultusunda araştırma yapılması gerektiğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamlarına uyularak ve davalar birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacı Hazine'nin davasının kısmen kabulüne, 107 ada 18 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 58.000 metrekare yüzölçümlü bölümünün ayrı bir parsel numarası ile paylı olarak... adlarına; aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen 105502.39 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Hazine adına tesciline; 107 ada 17 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 165264.43 metrekare bölümün ayrı bir parsel numarası ile paylı olarak... adlarına, aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen 152425.74 metrekare bölümün Hazine adına tesciline; 107 ada 19 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 29800 metrekare bölümün ayrı bir parsel numarası ile ... adına, aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen 185103.38 metrekare bölümün hazine adına tesciline; 107 ada 4 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar yönünden açılan davanın reddi ile tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm; davalı Hazine temsilcisi, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1 - Çekişmeli 107 ada 4 parsel sayılı taşınmaz yönünden dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay Bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna

göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1 - Çekişmeli 107 ada 4 parsel sayılı taşınmaz yönünden dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay Bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna

göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2 - Çekişmeli 107 ada 7, 17, 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili temyiz itirazlarına gelince, hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında davalı tarafın dayanağını oluşturan tapu ve vergi kayıtlarının mahalline gereği gibi uygulanıp kapsamlarının belirlenmesi, kayıtların hudutlarının niteliği tartışılıp zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen sınırlamanın aşılıp aşılmadığının tartışılması gereğine değinilmiştir. Ne var ki, bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak, mahkemece öngörülen şekilde işlem yapma zorunluluğu doğduğu göz ardı edilerek; mahkemece, çekişmeli taşınmazlara tespit sırasında uygulanan tapu kayıtları karşılığı olarak 162.800 m2, davalıların dayandığı ancak tespit sırasında uygulanmayan tapu kayıtları karşılığı olarak 88.800 m2, davalılar tarafından dayanılan vergi kayıtları karşılığı olarak 23.000 m2 ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle de 40.000 m2 taşınmazın davalılara verilmesi gerektiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de

tapu ve vergi kayıtlarının kapsamı, sabit sınırları tespit edilmek sureti ile tam olarak yöntemince belirlenmediğinden, bozma ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirildiğinden söz edilemez. Hal böyle olunca, mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları huzuru ile dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu ve vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, bu kayıtlarda tarif edilen sabit sınırlar esas alınarak kapsamları belirlenmeli, yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı; uzman bilirkişiye, uygulanan kayıtların sınırlarını ve birbiriyle çakışıp çakışmadığını belirtir ve kapsamlarını gösteren ve keşfi izlemeye imkan veren kroki düzenlettirilmeli, böylece tapu ve vergi kayıtlarının kapsamı kesin olarak belirlenmeli; kayıtların, taşınmazın aynı bölümüne ait olduğunun belirlenmesi halinde miktarı fazla olana değer verileceği düşünülmeli; yine, kayıt kapsamlarının belirlenmesinde çekişmeli taşınmazlara tespit sırasında uygulanan tapu kayıtları ile davalı tarafça dayanılan tapu kayıtlarının aynı tapu kaydının tedavülü niteliğinde olup olmadığı göz önünde bulundurulmalı; kayıt kapsamı dışında kalan bölümlerin zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun saptanması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki sınırlamayla ilgili araştırma yapılarak, aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yolu ile edinilebilecek arazi miktarının tüm davalılar bakımından kuru arazide 100, sulu arazide 40 dönümü geçemeyeceği nazara alınmalı; bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisi ile davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8837, Karar No: 2014/28123, Tarih: 15.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/8837 E.  ,  2014/28123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin tüm suçlar yönünden yaptığı temyiz talebinin, mala zarar verme suçu yönünden reddine dair Mahkemenin 04.07.2012 tarihli ek kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği anlaşılarak bu suç temyiz kapsamı dışında tutularak yapılan temyiz incelemesinde;

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu eşyaların çalındığı evin, müştekinin eski eşyalarını koyduğu, oturulmayan, depo vasfında yer olup, müştekiye ait konut veya işyerinin eklentisi durumunda da olmaması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29111, Karar No: 2015/14774, Tarih: 05.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29111 E.  ,  2015/14774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsanma göre suçun saat 01:00- 03:00 saatleri arasında geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün eleştiri dışında tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7127, Karar No: 2016/8370, Tarih: 08.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7127 E.  ,  2016/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/2, 6. maddesinde öngörülen hapis cezasının miktarı itibariyle davaya bakma ve delillerin tayini ile takdirinin üst dereceli çocuk ağır ceza mahkemesine ait olacağı nazara alınıp, 5235 sayılı Kanunun 11 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8947, Karar No: 2017/5151, Tarih: 08.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/8947 E.  ,  2017/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ..., Asli Müdahil ... ve Ark. Vekili, dahili davalı ... ve birleşen dosya davacısı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkemece, dava konusu taşınmazlar ve etrafını gösterir keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1963 ve 1989 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1963 ve 1989 tarihli memleket haritalarının dayanağını oluşturan hava fotoğraflarının (1/5000,1/10000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların tamamının konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının streoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların açıklandığı, taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık durumlarını belirtildiği, taşınmazların kullanım sınırları olup olmadığı varsa taşınmazların ne şekilde kullanıldığının belirtildiği müşterek imzalı açıklamalı ek raporun kendilerinden alınarak bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30846, Karar No: 2013/20735, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30846 E.  ,  2013/20735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki kurum vekiline yapılan tebligat parçasında duruşma günü belirtilmediğinden şikayetçi kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın ... edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18.09.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18.09.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5455, Karar No: 2021/3552, Tarih: 27.05.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/5455 E.  ,  2021/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a gerekçeli kararın yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle doğrudan doğruya 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılar ile kayıt maliki ... Belediyesine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresi beklenilmesi,

II-Dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

II-Dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

III-Muris ..., ..., ... ve ...’nun mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesinin temini ile evraka eklenmesi, adı geçenlerin mirasçılık belgesinde gözüken ancak gerekçeli kararın tebliğ edilmediği mirasçısı var ise bu kişilere gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 27.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.