muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1361, Karar No: 2017/3225, Tarih: 06.03.2017

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının temizlik elemanı olarak işe alındığı ve halen de aynı görevinde çalışmasına devam ettiği ve yine temizlik elemanı görevi dışında, davalı üniversiteye bağlı eğitim fakültesinin asıl işi olan eğitime ilişkin işlerde çalıştırılmadığı, ayrıca davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığının davacı tarafından ispatlanamadığı ve bu suretle davacı yönünden muvazaa olmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. HD’nin 19.03.2015 Tarih, 2015/174 Esas ve 2015/5110 karar sayılı ilamı ile “...Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girdiği anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde davacının yaptığı iş belirtilmemiştir. Davacı tanığı davacının temizlik işi yanında evrak getir götür ve çay yapma gibi işlerde de çalıştırıldığını beyan etmiştir. Davacı ile davacı tanıklarının aynı zaman diliminde davalıya ait işyerinde çalışıp çalışmadığı keza çalıştıkları birimlerin aynı ya da yakın binalarda olup olmadığı anlaşılamamakta bu da tanık ifadeleri hakkında tereddüt yaratmaktadır. Öncelikle sıralanan bu hususlar açıklığa kavuşturulmalıdır. Ardından davacının çalışmasına dayanak oluşturan hizmet alım sözleşmeleri tek tek incelenerek, davacı tanığının tekrar beyanına başvurulmalı, davacı ve davacı tanığını işyerindeki görüşme sıklıkları ile yine davacının ağırlıklı olarak yaptığı iş belirlenmeli ve ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında davacının çalıştırılıp çalıştırılmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmelidir...” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, bilirkişi raporu alınmış ve davacı tanığı dinlenmiş, tüm dosya kapsamı nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır.

İş Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer altı iş günü içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İş Müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması ve verilen kararın kesinleşmesi halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girdiği anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde davacının yaptığı iş belirtilmemiştir. Bozma sonrası beyanına başvurulan davacı tanığı, davacının günde en fazla 1 veya 2 saat temizlik işi yanında evrak getir götür, çay yapma, büroların taşınması, fakülte içindeki duyuruları dağıtma, kendisinin izinli olduğu günlerde metal-ahşap teknisyenliği görevini yapma gibi işlerde de çalıştırıldığını beyan etmiştir. Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda ise, davalı işveren tarafından gönderilen belgelere göre davacının görev tanımında “temizlik personeli” olarak çalıştığı ve hizmet alımına ilişkin sözleşmelerde işin konusunun, malzemesiz olarak genel temizlik işinin yaptırılması olarak düzenlendiği belirtilmiştir. Yukarıdaki Dairemiz İlke kararında da belirtildiği üzere, İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir. Bu kapsamda, davacının davalı işyerinde muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girdiği, muvazaa tespitinin temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçileri kapsadığı, davacı tanık beyanı haricinde taraflar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna ve/veya davacının asıl iş kapsamındaki hangi işlerde çalıştırıldığına ilişkin bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, bozma sonrası mevcut delil durumu ve dosya kapsamı nazara alınarak davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5659, Karar No: 2015/13187, Tarih: 09.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5659 E.  ,  2015/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2013/942-2014/332

Taraflar arasında görülen davada ..... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2014 tarih ve 2013/942-2014/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı S.. K... Makine Kalıp Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden habersiz olarak toplanan 22.04.2013 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan, müvekkili hissesini azaltma amacı taşıyan sermaye artırımına ilişkin 6 nolu kararın dürüstlük ilkesine aykırı olduğunu, yönetim kurulu başkanı Mustafa'nın usulsüz oluşturulan şirketten olan alacağını sermaye olarak koyduğunu, sermaye artırımı yoluyla alacak tahsilinin de TTK'ya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, usul ve yasaya uygun olarak yapılan olağanüstü genel kurulda, sermayeye ilave edilen alacakların değerlendirilmesi ile ilgili tespit yaptırılmadığı, TTK 343. madde hükmüne aykırı hareket edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 22.04.2013 tarihli olağanüstü genel kurulunun sermaye arttırımına ilişkin 6.maddesinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı S.... K..... Makine Kalıp Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı S... K..... Makine Kalıp Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/510, Karar No: 2020/1441, Tarih: 18.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/510 E.  ,  2020/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

1) Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

a- Bozma üzerine yapılan yargılamada, Ceza Genel Kurulu'nun 02.03.2010 tarih ve 2010/22-42 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/2. maddesi gereğince sanığa bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması zorunlu olup, bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmadan, sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hüküm kurulması,

b- Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporunun 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemlerine ilişkin olduğu gözetilmeden; hükmün gerekçesinde ...Medikal İnş. Plast. Reklam San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın, “sahte fatura düzenleme” suçu yerine “sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyetine hükmolunması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

2) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

2) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

a- ... Medikal İnş. Plast. Reklam San. ve Tic. Ltd. Şti'.nin ortağı olan sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretlerinin araştırılıp getirtilmesi; sanığın ortağı olduğu şirketten mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suç konusu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde söz konusu dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suç konusu faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanığın ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimin iş ve işlemlerde bulunduğunun belirlenmesi, sanığın ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b- Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporunun 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemlerine ilişkin olduğu gözetilmeden; hükmün gerekçesinde ... Medikal İnş. Plast. Reklam San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın, “sahte fatura kullanma” suçundan beraatine hükmolunmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29273, Karar No: 2024/10017, Tarih: 24.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29273 E.  ,  2024/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/115666 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, ... İnşaat şirketi vekili ...'in anılan şirketin ... ... Demiryolu Hattı ... ... kesimin inşası projesinin yüklenicisi olduğu, söz konusu alanda inşaat yıkımının devam ettiği şirkete ait 300 kg. civarında demiri inşaat alanından çeşitli zamanlarda çaldıklarına şahit olduğu kişilerden şikayetçi olduğunu belirtmesi üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, 20/03/2023 tarihli araştırma görüntü izleme tutanağına göre olay günü bir erkek ve bir kadın şahsın tespit edildiği, bu şahısların söz konusu alanda bulunan turuncu montlu firma görevlisi ile konuştukları, buldukları malzemeleri kamera açısına girmeyen bölgeye götürdükleri, şüphelilerin bu alandan malzeme toplamasına firma görevlisi kişinin müsaade ettiği ve müdahalede bulunmadığı, şüphelilerin iş makineleri durmuş iken 2-3 metre uzunluğunda demir malzemeyi araçlarına taşıdıklarının görüldüğü, ancak inşaat faaliyetinde görevli olduğu değerlendirilen turuncu mont giyen kişinin şüphelilerin topraktan çıkan malzemeleri toplamalarına izin verdiği nazara alınarak şüpheliler tarafından olay konusu demirlerin alınmasında suç işleme kastı ile hareket edildiği yönünde delil bulunmaması itibariyle suçun unsurlarının gerçekleşmediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Kovuşturmaya yer olmadığı karar ve 20/03/2023 tarihli araştırma görüntü izleme tutanağında bahsi geçen turuncu montlu şahıs ile iş makinesi operatörünün kimliğinin tespit edilmesi ve olay günü şüphelilerin demir aldığı çalışma alanında bulunan diğer çalışanların tespit edilerek ifadelerine başvurulması ve sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", aynı Kanun’un 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' aynı Kanun’un 170/2. maddesinde, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler. Aynı Kanun’un 172/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.