muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3924, Karar No: 2013/14186, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/3924 E.  ,  2013/14186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’un yokluğunda verilen 30.03.2011 tarihli “mahkumiyet” hükmünün 13.06.2011 tarihinde memur A.Kurtay tarafından “...’a" tebliğ olunduğu ancak sanık müdafiinin 06.07.2011 havale tarihli eski hale iade temyiz dilekçesinde özetle; tebliğin müvekkiline değil aynı beldede, komşu evde ikamet eden, aynı ad ve soyadını taşıyan 1966 doğumlu, okuma-yazma bilmeyen halası Zerga’ya tebliğ olunduğunu, o tarihte müvekkilesinin kocası ile ...’da olduğunu ileri sürmesi karşısında; bu husuların araştırılıp gerekli bilgi-belgelerin mahkemece toplanmasını müteakip iadesini temin amacıyla mahalline iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35, Karar No: 2022/1421, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/35 E.  ,  2022/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul 13. Sulh Hukuk ile Kaş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin yerleşim yeri adresinin İslamlar Mahallesi, Akbel Sokak, No:349 İç Kapı No:3 Kaş/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kaş Sulh Hukuk Mahkemesince, küçükler Nesrin Aleyna Balcı ve ...'nın kolluk araştırması ile anneleri ... ile birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, kayyım adayı beyanları ile küçüklerin İstanbul ilinde anneleri ile birlikte yaşadığı beyanları, Uyap sistemi üzerinden yapılan adres araştırması ile Piripaşa Mahallesi, Ahbap Sokak, No:14 İç Kapı No:1 Beyoğlu / İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesi gereğince vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesi gereğince ise vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır hükmü ile diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesi uyarınca da vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir hükümleri dikkate alındığında; dosyanın incelenmesi sonucu ; dosya kapsamında İstanbul 3.Sulh Hukuk Mahkemesi 2019/177 Talimat 04.02.2020 tarihli celsede kayyım adayı kayyım tayini istenilen küçükler Nesrin Aleyna Balcı ve ...'nın “ Beyoğlu /İstanbul “ adresinde ikamet ettiklerini ayrıca Kaş Sulh Hukuk Mahkemesi 05.02.2020 tarihli celse de kayyım adayının küçüklerinin İstanbul da yaşadığını beyan ettiği ve Kaş İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan kolluk araştırmasında küçüklerin İslamlar Mahallesi, Akbel Sokak, No:349 İç Kapı No:3 Kaş/Antalya adresinde ikamet etmedikleri anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul 13.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20063, Karar No: 2012/26064, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20063 E.  ,  2012/26064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 17.05.2009 tarihinde davalı tarafından imal edilen bir koltuk takımı satın aldığını, koltukların yan ve alt kısımlarındaki döşeme ve derilerdeki zedelenme şikayeti ile 12.09.2009 tarihinde yetkili servise başvurduğunu, tamirat önerisini kabul etmediğini ve Tüketici Sorunları Hakem Heyetine şikayette bulunduğunu, değişim kararı verildiğini bu nedenlerle ödediği tutarın yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalının imal ettiği ayıplı koltuk takımı nedeniyle bedel iadesi talebine ilişkindir. Davacı deride ve döşemedeki zedelenmelerin imalat hatası olduğunu, davalı ise kullanıcı hatasından kaynaklanmakta olup, açık ayıp niteliğinde olduklarını ve davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunmuştur. Alınan bilirkişi raporunda ayıbın kullanıcı hatasındanmı yoksa imalattan mı kaynaklandığı yönünde kesin bir kanıya varılamamıştır. Mahkemece, koltuktaki ayıbın kullanıcı hatasımı yoksa imalat hatasımı, olduğu ve özellikle zedelenmenin koltuğun alt kısmında olmasının gizli ayıp olduğu anlamına gelmeyeceği bu hususunda ayıp ihbar süresinin değerlendirilmesi açısından araştırmaya muhtaç olduğu gözönüne alınarak yeniden konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınıp sonucuna uygun karar verilmesi

gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 35.00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9018, Karar No: 2013/12827, Tarih: 17.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9018 E.  ,  2013/12827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının su abonesi olmak için davalı kuruma müracaat ettiğini, davacıdan kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak 3810 TL. talep ettiklerini beyan ederek, bu bedellerden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ........ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk kullanıcı olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapı kullanım ruhsat tarihinden sonra, yörede yeni hat çalışması olmadığı, var olan hattın da ıslah çalışmasının yapılmadığı gerekçesi ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ........ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ........ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %... oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin ....fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/.... maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten ilk defa yararlanacak olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1779, Karar No: 2016/5188, Tarih: 26.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1779 E.  ,  2016/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun

nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''13.05.2014'' yerine ''19.06.2014'' yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik cinsel istismar eylemi nedeniyle TCK'nın 103/2 ve 4. maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezası belirlendikten sonra, aynı Kanunun 49/1. maddesi çerçevesinde 103/6. madde uyarınca 20 yıla kadar hakkaniyetli bir arttırım yapılması mümkünken, 103/6. maddesi gereğince attırım yapılmaması TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması nedeniyle sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamış, Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre; mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, onsekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az altı ay, erişkinlerde ise en az oniki ay geçtikten sonra yapılması gerektiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında

TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı maddenin birinci fıkrasında düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin karardan çıkartılması suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6148, Karar No: 2010/8647, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6148 E.  ,  2010/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi; ... Köyünde 5304 sayılı yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmi ilana çıkartıldığını, ancak dava dilekçesine ekli memleket haritasında İTRZ-26 ile gösterilen alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır. Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın tespit tutanağı düzenlenip malik hanesi açık bırakılarak mahkemeye gönderilmiş, mahkemece; tutanak iktisabında zilyet olarak ismi ... kişiler davaya dahil edilip taraf oluşturulduktan sonra; Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, bu davalılar yönünden yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı kişiler aleyhine açılan davanın kabulüne ve 25.08.2009 tarihli ... bilirkişi rapor ve krokisinde 106 ada 16 nolu parselin (a) ile gösterilen 49,44 m²'lik kısmı, 106 ada 17 nolu parselin (a) ile gösterilen 2694,97 m²'lik kısmı, 106 ada 18 nolu parselin (a) ile gösterilen 1205,92 m²'lik kısımlarına ilişkin kadastro tespitlerinin iptali ile bu kısımların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, parsellerin kalan bölümü hakkında hüküm kurulmamış,hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tutanağın edinme sütununda isimleri ... davalı kişiler tarafından zilyet olarak kullanıldığı, bu nedenle Hazine, ... ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilemeyeceği ve çekişmeli yerin (c) ile gösterilen bölümlerinin dava konusu edilmediği gerekçeleriyle Hazine, ... ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine ve sadece taşınmazların (a) ile gösterilen bölümleri hakkında hüküm kurulmuşsa da halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine gire yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz

malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ..., Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile ... ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışanda bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.

2) 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu; 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce bu madde hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, kadastro çalışma alanı sınırlarında orman bulunduğu takdirde; durum çalışmaya başlamadan iki ay önce Orman Genel Müdürlüğüne bildirilmekte ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından bu yerde bulunan ormanların sınırlaması ve orman sınırı dışına çıkarma işlemleri 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre orman kadastro komisyonlarınca tesbit ve haritasına işaretlenerek tutanaklarıyla birlikte kadastro ekiplerine teslim edilmekte ve bu yerlerin ölçü ve harita işlemleri orman kadastro komisyonunun düzenlediği harita ve tutanaklar esas alınarak kadastro ekiplerince ikmal edilmekte, eğer iki ay içinde orman kadastro komisyonları orman sınırını belirlemezse, kadastro alanı sınırları arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenerek, çalışmalar yürütülmekte ve arazi kadastro ekiplerince bu şekilde tesbit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılmakta ve yasanın 9. maddesine göre yapılan itirazlar aynı yasanın 10. maddesi hükmüne göre komisyonlar tarafından incelendikten sonra ister orman kadastro komisyonları tarafından, isterse arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenen orman parsellerine ait tesbit tutanakları ile aynı çalışma alanında bulunan diğer taşınmazların kadastro tutanaklarına göre yapılan tesbitlere dayanılarak, düzenlenen askı cetvelleri ile pafta örnekleri 30 gün süre ile ilan edilmekte ve askı ilan süresi içinde itiraz edilmeyen tesbit tutanakları kesinleştirilerek aynı Yasanın 12. maddesi gereğince tapuya tesil edilmekte, askı ilan süresi içinde kadastro mahkemelerinde dava açılan parsellerle ilgili uyuşmazlıklar 3402 Sayılı Yasanın 25, 26, 27, 28, 29 ve 30. madde hükümlerine göre karara bağlanmakta, daha önce orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyularak bu ormanlar hakkında aynı Yasanın 22/4. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmakta idi.

Ancak, 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi değiştirilmiş ve "çalışma alanında orman bulunması ve 6831 Sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak, bu çalışmalarda kadastro ekibine, Orman Genel Müdürlüğü taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin Tarım Müdürlüklerince görevlendirilerek bir yüksek ziraat mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren yedi gün içerisinde iştirak ettirilmesi zorunludur. Bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re'sen devam ettirilir" şeklini almıştır.

3402 Sayılı Yasanın değişik 4/3. maddesi gereğince kurulan komisyonlara 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesini uygulama görevi verilmemiştir. Bu komisyonlar o çalışma alanında

nitelik kaybetme araştırmasına girmeden öncesi ve halen orman olan taşınmazların orman niteliğiyle tesbit tutanaklarını düzenlemekle görevlidir. Bu komisyonlarınca orman niteliğiyle tesbit tutanağı düzenlerek otuz günlük kısmi ilana çıkartılan taşınmazlar hakkında hak sahipleri, bu yerlerin orman niteliğini yitirdiği konusunda değil, sadece eskiden beri orman niteliğinde olmadığı konusunda kadastro mahkemesinde, Hazine ve Orman Genel Müdürlüğüne husumet yönelterek dava açacaklardır.