muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3792, Karar No: 2019/4840, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3792 E.  ,  2019/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk Vurkan Tülüce ve sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk Vurkan Tülüce hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun, mağdurun zararını gidermediği halde, mağdurun zarar talebinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/2. maddesi ile indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlendikten sonra, TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk Vurkan Tülüce hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlendikten sonra, TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonuç cezayı değiştirmediğinden ve sanık ... hakkında kurulan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk Vurkan Tülüce müdafii ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3196, Karar No: 2012/5369, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3196 E.  ,  2012/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Marmaris 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.10.2010 gün ve 335/487 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili; mülkiyeti davalıya ait olan 108 ada 82 parsel sayılı taşınmazın 17,93 m2 kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, bu kısma ait tapu kaydının iptalini ve bu kısım üzerinde bulunan yapıların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...; yargılama oturumlarına katılmadığı gibi, davaya bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, kısmen kabulüne kısmen reddine dair önceki mahkeme kararı Yargıtay 1.Hukuk Dairesi tarafından onanmış ve davacı Hazine vekilinin karar düzeltme talebi üzerine aynı Dairenin 01.07.2010 tarih, 2010/6946-7793 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “ ...5841 sayılı Yasa gereğince, 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi, davanın açıldığı tarihteki koşullara ve tarafların haklılık durumlarına göre yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği belirtilerek onama ilamının kaldırılması ...” gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin önceki kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın “ ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği ilk karar bozulmuş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22665, Karar No: 2017/12190, Tarih: 23.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22665 E.  ,  2017/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Cumhuriyet Savcısının temyizinin yapılan incelemesinde;

05.12.2013 tarihinde tefhim edilen hükme karşı yasal süreden sonra 14.01.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunan Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanığın müşteki ...'a yönelik kurulan hırsızlık suçu ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

... Devlet Hastanesi'nde hemşirelik yapan müştekiye ait özel eşyaların bulunduğu odadan hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Müşteki ... suç nedeniyle oluşan zararlarının giderilip-giderilmediği konusunda dinlenmeden sanık hakkında bu müştekiye yönelik eylem için 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

3-Sanığın müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemleri için kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3-Sanığın müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemleri için kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-... Devlet Hastanesi'nde hemşirelik yapan müştekilere ait özel eşyaların bulunduğu odadan hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması,

2-Sanığın müştekilerin cüzdanlarını müşteki ...'un dolabından çaldığı, bu dolabın üzerinde ayrı ayrı kişilerce kullanıldığına dair bir (isim yazma gibi) işaretin bulunmaması nedeniyle dolabın birden fazla müştekiye ait olduğunu bilebilecek durumda iken eylemi gerçekleştirdiğine dair delil olmaması nedeniyle, eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Müşteki ... suç nedeniyle oluşan zararının giderilip-giderilmediği konusunda dinlenmeden sanık hakkında bu müştekiye yönelik eylem için 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

4-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik eylemi için kurulan hükümde, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b ve 168. maddelerine göre tayin edilen 1 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 15 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının 12 ay 15 gün olarak belirlenmesi sonucu eksik cezaya hükmedilmesi,

5-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5436, Karar No: 2011/6894, Tarih: 08.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5436 E.  ,  2011/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 72 parsel sayılı taşınmazın tam maliki iken, tarafı bulunmadığı sulhun tesciline ilişkin Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.1.0.1982 günlü 1981/417 esas,1982/327 karar sayılı kararını davalı N... E...'in tapuda infaz ettirdiğini, bu nedenle 72 parsel sayılı taşınmazın 31.1660,00 m2 olan yüzölçümünden 50.000 m2 lik bölümün hükmen ifrazen 144 parsel sayılı taşınmaz olarak davalı adına yolsuz olarak tescil edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile 72 sayılı parselin ifrazdan önceki miktarıyla adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu 72 parsel sayılı taşınmazın 22.9.1981 tarihinde ayırma nedeniyle davacının miras bırakanı M... Ç... E... adına kayıtlı iken, miras bırakan M... Ç... E... tarafından davalının babası A... E... aleyhine açılan Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/417 esas sayılı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının yargılaması sırasında tarafların sulh olmaları nedeniyle, Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.10.1982 günlü, 1981/417 esas, 1982/ 327 karar sayılı kararıyla " taraflar arasında varılan sulhe göre çekişme konusu 72 sayılı parsel içerisinde kuzeyde 77 nolu parsel sınırında 50 dönümlük ( 50.000m2 lik ) kısmın davalı A... E...'in oğlu N... E...'e (eldeki davanın davalısına) bırakılmak suretiyle sulhun tesciline karar verildiği ve 22.2.1984 tarihinde kesinleştiği, çekişme konusu 72 sayılı parselin kayıt maliki M... Ç... E...'in ölümü üzerine, davacı ve diğer mirasçıları adına paylı mülkiyet üzere intikalen 4.2.2000 tarihinde tescil edildiği, davacının diğer mirasçıların paylarını satın almak suretiyle 4.6.2001 tarihinde çekişme konusu 31.1660,00 m2 yüzölçümündeki 72 parsel sayılı taşınmazın tam maliki olduğu; davacının tam malik olmasından sonra davalı N... E...'in sulhun tesciline ilişkin Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.10.1982 günlü, 1981/417 esas, 1982/ 327 karar sayılı kararının tapuda infazını sağladığı, 72 parsel sayılı taşınmazın31.1660,00 m2 olan yüzölçümünden 50.000 m2 lik bölümün hükmen ifrazen 144 parsel sayıl taşınmaz olarak 21. 12.2009 tarihinde davalı adına tescil edildiği, kalan 26.1660,00 m2 miktarında 72 parsel sayılı taşınmazın halen davacı adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, 144 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tescilinin yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile 72 sayılı parselin ifrazdan önceki miktarıyla adına tescilini istemiştir.

Mahkemece,davacının miras bırakanı M... Ç... E... 'in hakkındaki sulhun tesciline ilişkin kararın sadece kendi payı yönünden davacı için kesin hüküm oluşturacağı, davacının, diğer mirasçılardan devir aldığı paylar yönünden tapuya güven ilkesi doğrultusunda iyiniyetli olduğu, Mahkeme kararının 18 yıl uygulanmaması, bu süre içerisinde taşınmazın ahara devredebilecekleri halde devretmedikleri tüm bunların davacının iyiniyetli davrandığını gösterdiği gerekçesiyle, davacının diğer mirasçılardan edindiği 29/32 pay yönünden davanın kabulü ile çekişme konusu 144 parsel sayılı taşınmazda davalı adına 29 / 32 payın iptali ile davacı adına tesciline; davacının kendi miras payı 3/32 pay yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda özetlenen somut olayın kronolojik gelişim süreci değerlendirildiğinde, davacının, sulh anlaşmasını yapan miras bırakan M... Ç... E... 'in küllü halefi sıfatıyla murisin tasarruflarından ve işlemlerinden muris gibi sorumlu olacağı kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere, 27.12.1939 tarih 11/60 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca sicil kayıtlarının üzerine intikal ettiren mirasçılar ilk el, ondan sonra edinenler ise ikinci el durumundadırlar. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 1023. maddesi gereğince, sicilin aleniyeti ve güvenirligi ilkesi gereği, taşınmazı sicilden edinen iyiniyetli ikinci el ve ondan sonraki ellerin iktisapları korunabilecektir.

Somut olayda, davacının, miras bırakanı M... Ç... E... 'in, davalının murisi A... E... aleyhine açtığı Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/417 esas sayılı davadan haberdar olduğu dosya kapsamıyla sabittir.

O halde, diğer mirasçıların payları yönünden ikinci el durumundaki davacının durumu bilen ya da bilmesi gereken kişi kişi konumunda olduğu, TMK'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, davanın tümden reddine karar verilmesi gekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu şekilde 29/32 pay yönünden davanın kabul edilmiş olması doğru değildir. Davalının, bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/406, Karar No: 2017/2092, Tarih: 17.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/406 E.  ,  2017/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2013 gün ve 2013/172 Esas, 2013/544 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.06.2014 gün ve 2014/3694 Esas, 2014/8594 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 25.03.2015 gün ve 2014/331 Esas, 2015/64 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafiince duruşma istemli temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede; 12.04.2017 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafii mazeret dilekçesi vererek saat 10:30'a kadar beklenilmesini istediği, heyetçe saat 11:00'e kadar beklenildiği halde mübaşirin çağırması üzerine sanık müdafiin gelmediği anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Bozma ilamı sonrasında mahkemece verilen 25.03.2015 tarihli ikinci hükümde bozma kararına direnildiği belirtilmiş ise de anılan hükümde bozma ilamında bahsedilen hususları karşılayacak şekilde yeni gerekçeler de gösterilmesi karşısında mahkeme kararının direnme olmayıp yeni hüküm niteliği taşıdığı anlaşılmakla gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,