muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5938, Karar No: 2025/1023, Tarih: 27.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5938 E.  ,  2025/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/170 E., 2021/455 K.

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na dayalı tapu iptali ve terkin talepli davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairenin 09.09.2024 tarih ve 2024/3220 Esas, 2024/4658 Karar sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına hükmedilmiş olup Dairenin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri 5219 ve 5236 sayılı Kanunlar ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1 maddesinde belirtilen sınırın altında olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltmesi yoluna gidilemez. Karar düzeltmeye konu edilen miktarın bu sınırın altında kalması hâlinde anılan hüküm uyarınca karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre karar düzeltmeye konu edilen toplam miktar 75.400,00 TL olup Dairece temyiz incelemesi sonucunda verilen karar tarihi itibari ile karar düzeltme sınırı olan 126.560,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin değerden REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek hâlinde davalıya iadesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22088, Karar No: 2015/4757, Tarih: 09.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/22088 E.  ,  2015/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın, ikametinde bir adet ruhsatsız silah ile mutat sayıda mermi bulun- durmaktan ibaret eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/3 madde ve fıkrasına uygun bulun- duğu gözetilmeden aynı yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2282, Karar No: 2024/5779, Tarih: 30.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2282 E.  ,  2024/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/133 E., 2022/353 K.

KARAR : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararı ile davanın reddine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 25.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 20.02.2024 tarihli ve 94660652-105-72-4511-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/24968 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/24968 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Şüpheli ... hakkında Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 09/02/2021 tarihli ve 2019/10290 soruşturma sayılı 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununda düzenlenen kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme yönetme bunların hareketlerine katılma suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, şüphelinin 07/05/2019 tarihinde gözaltına alınıp daha sonra serbest bırakılması sebebiyle maddi ve manevi açıdan zarar gördüğü gerekçesiyle tazminat talebinde bulunduğu, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 02/03/2021 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, davanın ise 07/03/2022 tarihinde açıldığı, davacı tarafından 5271 sayılı Kanun'un 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık süre şartına uyulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının şüpheliye 02/03/2021 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 18/03/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştirildiği, davacının ise 07/03/2022 tarihli dava dilekçesinin ilgili ön büro yazı işleri müdürlüğü tarafından yine 07/03/2022 tarihinde havale edildiği gözetildiğinde; anılan ek kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleşmesinden itibaren 5271 sayılı Kanunun 142/1. maddesinde belirtilen bir yıllık sürenin dava dilekçesinin havale edildiği tarihte henüz dolmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece söz konusu davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesinde isabet görülmememiştir”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince dava kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacıya 02.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 07.03.2021 tarihinde açıldığı, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık süre şartını taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince dava kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacıya 02.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 07.03.2021 tarihinde açıldığı, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık süre şartını taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2. Tazminat talebinin dayanağı olan Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/10290 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununda düzenlenen kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme yönetme bunların hareketlerine katılma suçlarından yapılan soruşturma sonunda 09.02.2021 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, davacının 07.05.2019 tarihinde gözaltına alınıp daha sonra serbest bırakılması sebebiyle tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının davacıya 02.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, kararın itiraz edilmeksizin 18.03.2021 tarihinde kesinleştiği, davanın ise kararının kesinleşmesinden itibaren 5271 sayılı Kanunun 142/1. maddesinde belirtilen bir yıllık süre içinde 07.03.2022 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında davanın süresinde açılmadığından reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5694, Karar No: 2014/21116, Tarih: 15.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5694 E.  ,  2014/21116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 27/03/2003 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen 01/11/2012 tarihli karara karşı süresinden sonra 29/11/2012 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunulduğu dikkate alınarak bu gerekçelere dayanan 29/11/2012 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir, diğer temyiz itirazları açısından ise, sanıkların, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşanmasından sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen veya birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararları ile 29/11/2012 tarihli ve 2012/73 Esas, 2012/446 Karar sayılı “ek kararın” ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11044, Karar No: 2013/25217, Tarih: 06.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11044 E.  ,  2013/25217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Trabzon Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kadın yararına hükmedilen nafakanın, dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar tedbir, bu tarihten sonra ise yoksulluk nafakası olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.11.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/975, Karar No: 2020/2340, Tarih: 17.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/975 E.  ,  2020/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili Av. ...’a ait vekaletname genel vekaletname olup boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı kadın vekiline süre verilmesi bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın asıla "Vekilin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenmeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usulüne uygun tebliği sağlanıp yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/11399, Karar No: 2018/8274, Tarih: 12.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11399 E.  ,  2018/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Temyize konu taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı ve dava tarihinden geriye doğru 20 yıl önceki hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı,

2)Yöreye ait orman tahdit haritasının dava konusu taşınmazlara uygulanmasıyla dava konusu taşınmazların tahdit haritasına göre konumu belirlenerek taşınmazların orman tahdit sınırının içerisinde kalan bölümlerinin infaza elverişli biçimde yüzölçüm olarak ve krokisinde gösterilmek suretiyle tespit edildiği müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/12/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31724, Karar No: 2012/17534, Tarih: 17.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31724 E.  ,  2012/17534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karasu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı anne tarafından, borçlu baba aleyhinde velayeti anneye bırakılan müşterek çocuklar için reşit oldukları tarihe kadar hükmedilen birikmiş iştirak nafakası alacağının tahsili için 11.4.2011 tarihinde ilamlı icra takibi yapıldığı, borçlunun takip tarihi itibarıyla çocukların reşit olduğu ve annenin velayet hakkının sona erdiği, takip ehliyetinin bulunmadığı, ilamın zamanaşımına uğramış olduğundan bahisle, borcun tamamına ve yasal faizine itiraz ederek takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takip tarihinde çocukların reşit olması nedeniyle annenin velayet hakkının sona erdiği ve takip ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK. Md. 182). Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir. Zira nafaka, velayet hakkı kendisine verilen eşe çoçuğun bakım ve eğitimine harcaması için verilmiştir ve onun tarafından istenilmesinde usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır.

TMK'nun 328. maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

Bu durumda mahkemece alacaklı annenin müşterek çocuklar için hüküm altına alınan ve reşit oldukları tarihe kadar devam eden iştirak nafakası birikmiş alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatının bulunduğu nazara alınarak, borçlunun diğer itirazları incelenerek oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.