muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16, Karar No: 2020/181, Tarih: 17.03.2020

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 21.06.2017 tarih, 3041-9425 sayı ve oy çokluğuyla itirazın yerinde görülmediğinden bahisle dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 21.03.2019 tarih ve 387-246 sayı ile; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Dairenin temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.11.2019 tarih ve 6651-17214 sayı ile;

"Sanığın suça konu olaydan önce SGK kayıtlarına göre 14 yıl 8 ay muhasebe sorumlusu olarak çalıştığı ve katılan tarafından 19.08.2015 tarihinde işten çıkarıldığı ... Petrol isimli iş yerine olay günü olan 24.08.2015 tarihinde saat 08:00 sıralarında giderek işten çıkarılmadan önce kendisinin kullandığı muhasebe bürosunda çekmecede bulunan yaklaşık 400 TL, çeşitli bankalara ait bankamatik kartları, şirkete ait kaşeleri aldığı iddiasıyla açılan davada; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek, eksik sigorta ve vergi ödemek amacıyla şirkette bulunan çalışanlara ait maaş kartlarına asgari ücret ödemelerini yatırdıktan hemen sonra bu yatırılan paraları çekip, çalışanlara maaşlarını elden vermesi şeklinde bir kısım usulsüzlüklerini tespit ettiği katılan aleyhine Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu (2015/33924 soruşturma sayılı dosya), yine haksız işten çıkarılmasına ilişkin Mersin 5. İş Mahkemesine (2015/399 esas) açtığı işe iade ve tazminat davasını kazanarak işe iadesine karar verildiğini (anılan kararın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 26.01.2017 tarihli ve 67-92 sayılı ilamı ile kesinleştiği) savunduğu, olay anında iş yerinde bulunan iş yeri çalışanları tanıklar ... ile ...'ın, sanığın iş yerinde bulunduğu sırada yanında olup sohbet ettiklerini, sanığı çekmecelerden bir şey alırken görmediklerini, büro çekmecelerinde para bulundurulmadığını belirttikleri, dosya arasında bulunan 30.08.2015 tarihli teslim tesellüm tutanaklarından sanığın savunmasında belirttiği üzere katılanın talimatı ile önceden kendisinde bulunan şirket çalışanlarına ait İş Bankası'nın 52 adet bankamatik kartını rızaen kolluk görevlilerine katılana iadesi için teslim ettiği olayda;

Katılanın aşamalarda belirtmiş olduğu olay günü şirketin muhasebe bürosundaki çekmeceden 400 TL ile şirkete ait kaşelerin sanık tarafından alınması eyleminin, tanık ...'nın yargılama aşamasında, çekmecelerin içlerinde para bulundurulmadığı, tanıklar Nezire ve Semra'nın sanığın kendileriyle sohbet ettiğini, sanığı çekmeceden bir şey alırken görmediklerini belirten beyanları ve sanığın aşamalardaki savunmalarıyla sübuta ermediğinin tespit edildiği;

Katılanın aşamalarda belirtmiş olduğu olay günü şirketin muhasebe bürosundaki çekmeceden 400 TL ile şirkete ait kaşelerin sanık tarafından alınması eyleminin, tanık ...'nın yargılama aşamasında, çekmecelerin içlerinde para bulundurulmadığı, tanıklar Nezire ve Semra'nın sanığın kendileriyle sohbet ettiğini, sanığı çekmeceden bir şey alırken görmediklerini belirten beyanları ve sanığın aşamalardaki savunmalarıyla sübuta ermediğinin tespit edildiği;

Katılanın olay günü sanık tarafından şirket çalışanlarına ait bankamatik kartlarının alındığını belirttiği, dosya arasında bulunan 30-31.08.2015 tarihli tutanaklardan sanığın polis merkezine kendi rızası ile getirmiş olduğu şirket çalışanlarına ait 52 adet İş Bankası Bankamatik kartlarının müştekiye iade olunduğu anlaşılmakta ise de, anılan kartların şirket çalışanlarına ait olması sebebiyle kartlar üzerinde katılanın zilyetliğinin meşruiyetinin tartışmalı olduğu, yukarıda da belirtildiği üzere, sanığın bir takım usulsüzlüklerini tespit ettiği katılan aleyhine başlatmış olduğu soruşturma dosyası ve haksız işten çıkarılmasına ilişkin açmış olduğu dava dosyasına delil olması amacıyla suça konu bankamatik kartlarını almış olduğunu savunduğu, TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun manevi unsuru kast olup, failin fiili madde metinde de açıkça belirtildiği üzere, kendisine veya başkasına yarar sağlama maksadıyla işlemesi gerekir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanığın çalışanlara ait bankamatik kartlarını yetkili mercilere delil olarak sunmak maksadıyla aldığı, sanığın suça konu kartları almasında TCK'nın 141. maddesinde belirtilen 'yarar sağlama' maksadının bulunmadığı anlaşılmıştır. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.01.2016 tarihli ve 709-33 sayılı kararında 'Sanığın iki yıldır birlikte olduğu mağdurenin bir başkasıyla ilişkisi olduğunu düşünerek evine gidip yanındaki silahı mağdureye doğrultarak tehdit ettiği ve mağdurenin elinde bulunan cep telefonunu arama kayıtlarına bakmak için zorla aldıktan yaklaşık 20 gün sonra iade etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın bir yıldır birlikte olduğu mağdurenin bir başka kişiyle ilişkisi olup olmadığını öğrenmek için telefonunu aldığı anlaşılmakta olup, sanığın telefonu faydalanma amacıyla aldığı sabit olmadığından üzerine atılı yağma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı' yönündeki kararında da suçun manevi unsuru olan yararlanma maksadına değinilmiştir.

Sonuç olarak;

Sanık hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29.03.2017 tarihli ve 249-606 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen beraat kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına” oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyeleri A. Atılğan ve B. Bağcı;

Daire Üyeleri A. Atılğan ve B. Bağcı;

"Sanık ...’ın suç mahallinden 400 TL ve şirkete ait kaşeleri aldığına dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin olarak çoğunluk ile hem fikir bulunmaktayız. Benzer şekilde iş yeri çalışanları adına düzenlenmiş bulunan 52 adet bankamatik kartının olay mahallinden sanık tarafından alındığına ilişkin olarak da çoğunluk görüşü ile bir tenakuzumuz bulunmamaktadır. Zira 30-31.08.2015 tarihli teslim tutanakları da sanığın söz konusu kartları katılanın iş yerinden aldığını açık şekilde teyit etmektedir.

Sanığın sübut bulan eylemi, iş yerinde çalışanlara ait bankamatik kartlarını bulundukları yerden almış olmasıdır. Çoğunluk, bu eylemin varlığını kabul etmekle birlikte 'yarar sağlama maksadının' bulunmadığından bahisle hırsızlık suçunun oluşmadığı görüşündedir.

Sanık 14 yıl 8 ay süreyle katılanın müdürlüğünü yaptığı işletmede muhasebeci olarak çalışmıştır. Suç tarihinden kısa bir süre önce de buradaki çalışmasına işveren tarafından son verilmiştir. Sanık işine son verilmesinin haksız bir şekilde yapıldığı iddiasında olup, bu konuda gereken hukuki girişimlerini de hukuk mahkemeleri nezdinde başlatmıştır.

Bu girişimlerinden ayrı olarak, işine son verildiği 15.08.2015 tarihinden 9 gün sonra 24.08.2015 günü söz konusu işletmeye gelerek çalışanların ismine düzenlenmelerine rağmen işverenin elinde bulunan 52 adet bankamatik kartını bulundukları yerden almıştır.

Söz konusu kartlar çalışanlar adına düzenlenmekle birlikte işverenin elinde tutulmaktadır. Maaş ödemeleri asgari düzeyde bu kartlar ile ödenmiş gibi gösterilmek suretiyle yasal gereklilik zahiren yerine getirilmekte, fazlaya ilişkin ödemeler ise elden yapılarak vergi ve sosyal güvenlik primlerinin alt limitlerden ödenmesi sağlanmaktadır. Başka bir tahkikat konusu olması muhtemel bu uygulamanın yasadışılığı ayrı bir tartışma konusu olmakla birlikte, işverenin bu kartlar üzerindeki zilyetliğinin kart sahiplerinin rızası hilafına ve gayrimeşru olduğunu iddia etmek doğru değildir. Zira kart sahibi çalışanlarda gelir vergileri limitlerinin düşük tutulmasına hizmet eden bu sisteme zımni olarak cevaz vermektedirler. Bu bilgiler çerçevesinde kartların işverenin zilyetliğinde bulundurulmasının maliklerinin rızaları hilafına olduğunu iddia etmek mümkün değildir.

Asıl tartışma konusu olan yararlanma kastının olayımızda bulunup bulunmadığı konusuna gelince: gerek TCK’nın 141. maddesinin gerekçesinde ve gerekse doktrinde açıkça ifade edildiği gibi madde metninde yer alan 'yarar' kavramının sadece maddi yarar konusunu ihtiva etmediği, suçun manevi bir yarar elde etmek kastıyla da işlenebileceği hususunda bir tereddüt yoktur.

Sanığın somut olayda maddi bir menfaat elde etmek kastıyla hareket etmediği aşikardır. Sanık açık bir şekilde, iş akdine son veren işvereni sıkıntıya sokmak kastıyla hareket etmiştir. Yasal olmadığını düşündüğü bir işlemi ortaya çıkartacak delilleri elde etmek suretiyle katılan taraf üzerinde bir nevi baskı oluşturmak istediği barizdir.

Sanığın somut olayda maddi bir menfaat elde etmek kastıyla hareket etmediği aşikardır. Sanık açık bir şekilde, iş akdine son veren işvereni sıkıntıya sokmak kastıyla hareket etmiştir. Yasal olmadığını düşündüğü bir işlemi ortaya çıkartacak delilleri elde etmek suretiyle katılan taraf üzerinde bir nevi baskı oluşturmak istediği barizdir.

Sanığın iş akdi sona erdirilmek suretiyle suça konu kartlar ile fiili temas kurma olanağı ortadan kalkmıştır. Yukarda izah edilen ve vergi hukuku ile sosyal güvenlik hukuku kapsamında değerlendirilmesi gereken uygulamanın doğrudan bir tarafı da değildir. Hatta çalıştığı dönem zarfında söz konusu uygulamanın muhasebe görevlisi olarak icrasına sağladığı katkı nedeniyle kendisinin sorumluluğu da düşünülmelidir. Çizilen bu çerçevede fail konumunda değerlendirilecek bir kişinin konuya ilişkin delilleri toplaması gibi bir haktan da söz etmek mümkün değildir. Zira delil toplamak, sıkı usul kurallarına bağlı bir faaliyettir.

Yapılan izahatlar muvacehesinde, kendisine ait bulunmayan 52 adet bankamatik kartını önceden çalıştığı işletmeden zilyet ve maliklerinin rızası olmadan alan ve bilahare soruşturmanın devamı sırasında kolluğa iade eden sanığın eylemini katılan taraf üzerinde baskı oluşturmak kastıyla işlediği ve bundan manevi bir yarar umduğu aşikar olmakla, aleyhine isnat edilen hırsızlık suçunun gerçekleştiğini düşündüğümüzden bölge adliye mahkemesince verilen beraat hükmünün onanmasına dair çoğunluk düşüncesine iştirak edilmemiştir." açıklamasıyla karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.12.2019 tarih ve 29628 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.12.2019 tarih ve 29628 sayı ile;

"...Sanık, somut olaydaki savunmasına göre, yasal olmadığını düşündüğü bir işlemi ortaya çıkartacak delilleri elde etmek suretiyle katılan taraf üzerinde bir nevi baskı oluşturmak, açtığı veya açmayı düşündüğü iş akdinden doğan davalarda işverenin usülsüzlüklerini belgelemek amaçlı hareket etmiştir. Bir an için sadece bu soyut savunmaya itibar edilmesi düşünüldüğünde dahi eylem hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Zira, sanığın işlediği hırsızlık fiilinden mutlaka maddi menfaat elde etmesi gerekli olmayıp manevi amaçlı da hırsızlık suçu icra edilebilir. Sanık, somut olayda açtığı veya açmayı düşündüğü iş davalarında karşı tarafı zora düşürmek amaçlı belge toplamak için bile yapmış olsa, iş akdi sona erdirildikten günler sonra eski iş yerine gizlice gelerek çekmeceleri karıştırmış ve suça konu kartları almıştır. Bunun ceza hukuku manasında bir müeyyidesinin olmaması düşünülemez. Zira, iş akdi sona erdirilmek suretiyle suça konu kartlar ile fiili temas kurma olanağı ortadan kalkmıştır ve konuya ilişkin delil toplaması gibi bir haktan da söz etmek mümkün değildir. Aksini kabul hâlinde, her işten çıkarılan çalışanın, eski iş yerine gizlice gelerek araştırma yapması ve delil olabileceğini düşündüğü materyalleri götürmesi şeklinde bir uygulamaya hukuken cevaz verilmesi gibi bir sonuç ortaya çıkabilir. Kaldı ki, katılan tarafın iddiasına konu alındığı iddia edilen 400 TL de sanık tarafından kovuşturma aşamasında iade edilerek etkin pişmanlık hükmü uygulanmıştır. Bu nedenle beraat hükmünün bozulması gerekir." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 24.12.2019 tarih, 13146-19027 sayı ve oy çokluğuyla itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup inceleme, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire Çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı hırsızlık suçunun yasal unsurları itibarıyla sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup bu bağlamda sanığın, katılanın iş yerinden başka çalışanlara ait banka kartlarını alıp almadığı ve atılı suç bakımından yararlanma kastının bulunup bulunmadığı hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Katılanın, eski çalışanı olan sanık ...'ın, yetkilisi olduğu Moil Petrol isimli iş yerinden hırsızlık yaptığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

İncelenen dosya içeriğinden;

Katılanın, eski çalışanı olan sanık ...'ın, yetkilisi olduğu Moil Petrol isimli iş yerinden hırsızlık yaptığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Teslim tesellüm tutanağında; katılanın şikâyeti üzerine başlatılan soruşturma kapsamında yakalanan sanığın Polis Merkezinde ifadesinin alındığı, olay hakkında bilgi verilen Cumhuriyet savcısı tarafından “şüphelinin olay yerinden almış olduğu belgelerin müştekiye teslim edilmek üzere teslim alınması, şüphelinin ifadesi alındıktan sonra salıverilmesi” şeklinde talimat verilmesi üzerine, sanığın polis merkezine kendi rızası ile getirdiği İş Bankasına ait toplamda 52 adet bankamatik kartının katılana iade edilmek üzere teslim alındığı bilgilerine yer verildiği,

CD izleme tutanağında; 24.08.2015 tarihinde saat 07.57'de başında kask, üzerinde beyaz gömlek ve kot pantolon bulunan bir şahsın motosikletle iş yeri önüne geldiği, motosikleti iş yerinin market kısmı önüne park ettiği, başındaki kaskı çıkararak motosikletin üzerine bıraktığı, iş yerinin giriş kapısına gittiği, kapının önünde durarak kapı üzerindeki şifre kısmının bulunduğu yere sağ elini uzattığı, kapının açıldığı, saat 07.59'da içeriye girdiği, saat 08.07'de iş yerinden dışarı çıktığı, motosikletine binerek olay yerinden ayrıldığı bilgilerinin bulunduğu,

Olay yeri inceleme raporunda; çalışma ofisi içerisinde herhangi bir dağınıklık olmadığı, masa çekmecelerinin sağlam ve açık olduğunun görüldüğü bilgilerine yer verildiği,

Mersin 5. İş Mahkemesinin 2015/399 esas sayılı işe iade istemli tespit davası kapsamında, incelenip iade edilmek üzere Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/535 esas sayılı dava dosyanın müzekkere ile istendiği,

Mali ve sosyal durum araştırma yazısında; evli ve üç çocuklu olan sanığın üzerine kayıtlı bir adet daire, bir adet dükkan, bir adet motosiklet ve bir adet araba bulunduğunun bildirildiği,

Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinin incelenmesinde; sanığın, katılanın yetkilisi olduğu iş yerinde 14 yıl 8 ay sigortalı olarak çalıştığı,

Yargılama aşamasında 20.09.2016 tarihinde 400 TL'nin sanık tarafından katılanın yetkilisi olduğu şirket hesabına yatırıldığı,

Sanık müdafisi tarafından celse arasında sunulan dilekçede; Mersin 5. İş Mahkemesinin 2015/399 esas sayılı dava dosyasında davanın kabulüne, sanığın işe iadesine karar verildiğinin bildirildiği,

Anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinin incelenmesinde; sanığın, katılanın yetkilisi olduğu iş yerinde 14 yıl 8 ay sigortalı olarak çalıştığı,

Yargılama aşamasında 20.09.2016 tarihinde 400 TL'nin sanık tarafından katılanın yetkilisi olduğu şirket hesabına yatırıldığı,

Sanık müdafisi tarafından celse arasında sunulan dilekçede; Mersin 5. İş Mahkemesinin 2015/399 esas sayılı dava dosyasında davanın kabulüne, sanığın işe iadesine karar verildiğinin bildirildiği,

Anlaşılmıştır.

Katılan ilk derece mahkemesinde; Moil Petrol isimli iş yerinin müdürü olduğunu, sanığın eski çalışanları olduğunu, 19.08.2015 tarihinde sanığın işine son verdiklerini, olay tarihinde iş yeri çalışanı tanık ...'ın yanına gelerek saat 08.00 sıralarında sanığı muhasebe odasında gördüğünü söylediğini, kendisinin de muhasebe odasına geçerek içeriyi kontrol ettiğini, masa çekmecesinde bulunan 400 TL, bir tanesi İş Bankasına ait diğerlerini hatırlamadığı bankamatik kartları ve iş yerine ait kaşelerin yerinde olmadığını fark ettiğini, iş yerinin giriş kapısının şifreli olduğunu, sanık ayrıldıktan sonra kapının şifresini değiştirmediğini,

Tanık ... soruşturmada; iş yerinde temizlik ve çay işine baktığını, olay tarihinde muhasebe odasından ses gelmesi üzerine kontrol ettiğinde muhasebe odasında sanığı gördüğünü, sanığın masa üzerinde bulunan kasa defterini karıştırmakta olduğunu, daha sonra dosya dolabının üzerinde bulunan evrakları ve askıda asılı olan lap top çantasını karıştırdığını, masa çekmecesini açarak çekmecedeki bankamatik kartlarının nerede olduğunu sorduğunu, kendisinin de bilmediğini söylediğini, devamında da bir şey söylemeden iş yerinden ayrıldığını, sanığın iş yerinden hırsızlık yaptığını görmediğini, sanığın zaten kendisinden önce iş yerine geldiğini,

İlk derece mahkemesinde dinlenmesinde önceki beyanlarından farklı olarak; sanığın, kendisine şoförlere ait bankamatik kartlarının nerede olduğunu sorduğunu, kendisinin de bilmediğini söylediğini,

Tanık ... ilk derece mahkemesinde; olay tarihinde katılana ait iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalışmakta olduğunu, olay günü saat 07.30'da iş yerini kendisinin açtığını, 5-10 dakika sonra otomatik kapının açıldığını, gelenin diğer temizlikçi bayan olduğunu düşündüğünü, ses gelmeyince gidip baktığını, sanığı gördüğünü, sanıkla selamlaştıklarını, sanığın elindeki cep telefonu ile bazı belgelerin fotoğrafını çekmekte olduğunu, çekmeceyi açtığını, çekmecenin anahtarla kapalı olmadığını, dolabın üzerine de baktığını, daha sonra iş yerine diğer çalışan Semra'nın geldiğini, sanığın iş yerinden ayrıldığını söylediğini, kendisinin işine döndüğünü, sanığın 15-20 dakika kadar muhasebe odasında kaldığını, daha sonra iş yerinden ayrıldığını, sanığı sadece çekmeceyi açarken gördüğünü, çekmeceden bir şey alırken görmediğini, daha önce bir şey almışsa bunu bilemeyeceğini, temizlik yaptığı sırada zaman zaman çekmeceleri de açtığını, ancak çekmecede hiç para görmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık müdafisi yargılama aşamasında sunduğu dilekçelerde özetle, katılanın 11.08.2015 tarihinde sanığı çağırarak kendisi yerine kız kardeşi olan ...'un muhasebe işlerini yapacağını, ayrılmadan önce kız kardeşine işi öğretmesini, 15.08.2015 tarihinde de işten ayrılmasını söylediğini, 12.08.2015 tarihli azilname ile sanığın iş yerindeki tüm yetkilerinin elinden alındığını, 15.08.2015 tarihinde ...'un sanığın işten çıkış evraklarını imzalamasını istediğini, sanığın tazminatını almadan imza atmayacağı şeklinde karşılık vermesi üzerine aralarında tartışma yaşandığını, 15.08.2015 tarihinde sanığın fiilen işten ayrıldığını, sanığa ait Halk Bankası maaş hesabına ... tarafından 15.08.2015 tarihinde saat 11.14'te 1.090. TL'nin yatırılıp 7 dakika sonra saat 11.21'de çekildiğini, sanığın bu durumu telefon bankacılığı aracılığıyla öğrendiğini, bu hususun bankamatik kamera kayıtlarıyla da tespit edildiğini, 17.08.2015 tarihinde sanığın bankaya şikâyet dilekçesini verdiğini, 18.08.2015 tarihinde de Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunduğunu, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/33924 soruşturma numaralı dosyasının incelenmesini talep ettiklerini, sanığın müracaatta bulunması nedeniyle 19.08.2015 tarihinde katılan tarafından SGK kod 29 ile (iyiniyeti suistimal suçlaması) işten çıkışının verildiğini, 21.08.2015 tarihinde sanığın Mersin 5. İş Mahkemesinin 2015/399 esas sayılı dava ile işe iadesini talep ettiğini ifade etmiştir.

Sanık soruşturma aşamasında; 15.08.2015 tarihine kadar Moil Petrol isimli iş yerinde muhasebeci olarak çalıştığını, bu tarihten sonra işveren tarafından sosyal haklarını almaksızın işten çıkarıldığını, 24.08.2015 tarihinde saat 08.00 sıralarında bahse konu iş yerine geldiğini, muhasebe odasında bulunan kendisine ait banka maaş kartını, spor klubü derneğine ait kaşesini ve aylık 700 Euro maaş aldığına ilişkin kasa defterinin fotokopisini almaya gittiğini, iş yerinde çalışan tüm işçilerin maaş kartlarının işverende bulunduğunu, şirketin her ay başında maaş kartlarına asgari ücretten para yatırdığını, sonra da bu parayı çektiğini, yıllık izin, kıdem tazminatı fazla mesai gibi tazminatlarda da aynı şekilde davrandıklarını, kendisinin de bu nedenle suç duyurusunda bulunacağı için bu belgeleri almaya gittiğini, çekmeceden 400 TL almadığını,

İlk derece mahkemesinde; önceki beyanlarını tekrar ettiğini, işten çıkarıldıktan 10 gün kadar sonra iş yerine kendisine ait bankamatik kartını almaya gittiğini, bankamatik kartını bulamayınca çekmecelere baktığını, suçlamayı kabul etmediğini,

İlk derece mahkemesinde; önceki beyanlarını tekrar ettiğini, işten çıkarıldıktan 10 gün kadar sonra iş yerine kendisine ait bankamatik kartını almaya gittiğini, bankamatik kartını bulamayınca çekmecelere baktığını, suçlamayı kabul etmediğini,

İstinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesinin üzerinden ele geçirilen 52 adet bankamatik kartına ilişkin değerlendirmesini kabul etmediğini, şöyle ki; işçilere asgari ücret ödendiğini, şirketin muhasebecisi olması nedeniyle işverenin talimatı doğrultusunda bu bankamatik kartlarını evinde sakladığını, katılanın bizzat kendisine “İş-Kur, bölge çalışma teftişi, mali şubeden gelecek olası bir baskına karşı bankamatik kartlarını elinde tutacaksın, iş yerine getirmeyeceksin.” dediğini, bu nedenle bankamatik kartlarını evinde muhafaza ettiğini, bütün kartların şifresinin 1699 olduğunu, katılan veya kız kardeşi ... tarafından internet bankacılığı aracılığıyla tüm çalışanların maaşlarının asgari ücret üzerinden yatırılıp aynı gün geri çekildiğini, fakat gerçek maaş tutarlarının çalışanlara elden verildiğini,

Bölge Adliye Mahkemesinde; iş yerindeki uygulamaya göre işe yeni girenlerin üç tane boş A4 kağıdı ve boş senedi imzaladıklarını, İş Bankasında maaş hesabı açıldığını, bankadan gelen bankamatik kartlarının şifrelerini katılanın talimatı doğrultusunda değiştirdiğini, normalde maaşların asgari ücretten yüksek olduğunu, ancak sigorta ve vergi ödememek için bankaya asgari ücret tutarı kadar maaş yatırıldığını, daha sonra katılanın bunları çektirerek maaşı elden ödediğini, kurumun bunu tespit etmemesi amacıyla da 52 adet İş Bankasına ait bankamatik maaş kartlarının kendisinde bulunduğunu, bu kartları kendi rızasıyla karakolda teslim ettiğini,

Savunmuştur.

TCK'nın 141. maddesinde yer alan "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun basit hâli hüküm altına alınmış, aynı Kanun'un 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri sayılmıştır.

Suç ve karar tarihi itibarıyla uyuşmazlık konusuyla ilgili TCK'nın 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi;

"Hırsızlık suçunun herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi hâlinde, beş yıldan on yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.