muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26080, Karar No: 2020/7607, Tarih: 14.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/26080 E.  ,  2020/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin davalı işyerinde 17.05.2015 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin feshine kadar davacı işçi hasta kabul, yoğun bakım, genel cerrahi polikliniği birimlerinde çalıştığını, davalı şirket ile davalı hastane arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin mevcut olduğunu, söz konusu hastanenin 25.10.2010 tarihinde 2 numaralı davalıdan 2 numaralı davalıya devredildiğini, davacı işçi 09.07.2012 tarihinde ücretsiz izne çıkarıldığım ve 31.10.2012 tarihinde hiçbir hukuki gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını, çıkarma gerekçesi olarak davacı işçinin süreli iş sözleşmesi ile çalışmasının gösterildiğini, taraflar arasında belirsiz süreli iş sözleşmesinin mevcut olduğunu, son almış olduğu ücretin 1.064,70 TL olduğunu, ayrıca işyerinde 100,00 TL yol parası ödendiğini ve öğle yemeği verildiğini davacı işçinin çalışma hayatı süresince bilgisayar programlarının 3 defa değiştiğini, bu sebeple her değişim döneminde 1 hafta olmak üzere toplam 3 hafta olmak üzere, mesaisinin saat 24:00'e kadar devam ettiğini, aynı zamanda yine bu dönemlerde cumartesi ve pazar günleri de fazla mesai yapıldığını, davacı işçinin çalışma hayatında her ay en az bir defa 08.00 - 23.00 saatleri arasında çalıştığını, 2011 yılına ait yıllık izinden yalnız 1 gün kullandığını ve 2012 yılında 31.10.2012 tarihine kadar yıllık iznini de kullanmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bezm-i Alem Valide Sultan Vakıf Gureba Eğitim ve Araştırma Hastanesi vekili, davacı işçinin davalı hastanenin faaliyetini sürdürdüğü dönemde hastane bünyesinde otomasyon ve veri giriş hizmetlerini yürütmek üzere 1 numaralı davalı Karadağ Temizlik şirketine bağlı olarak çalışmaktayken 5981 sayılı yasa gereğince hastanenin 25.10.2010 tarihinden itibaren 3 numaralı davalı Üniversiteye devredildiğini, ilgili devri sonrasında görevine devam ettiğini ve 31.10.2012 tarihinde 3 numaralı davalı Üniversite yönetimi tarafından işten çıkarıldığını, davacı işçinin davalı hastaneyle herhangi bir iş sözleşmesi olmadığından davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı işçinin 2 numaralı davalı hastane döneminde 1 numaralı davalı Karadağ Temizlik şirketinin elemanı olarak çalışmaya başladığını, davalı üniversitenin 5981 sayılı yasayla kurulduğunu ve aynı yasanın geçici 1. maddesi gereğince 24.10.2010 tarihinden itibaren hastane bünyesinde faaliyetlerine başladığını, davacı yanın davalı üniversiteden kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı ve vergi iadesi alacaklarını talep etmesi hukuken mümkün olmadığını, davalı Üniversite tarafından hastanenin teslim alınmasını müteakip diğer davalı Karadağ Temizlik şirketi ile protokol imzalandığını, protokolün 6. maddesinde “Sözleşme süresi 01.11.2010 tarihinden, idarenin geçiş sürecinde hizmet alt yapısında yapacağı değişikliklere göre yüklenicide çalışan personelin bir vakit anlamına gelmemek kaydı ile Üniversite kadrolarına alınacağı tarihe kadar devam eder” hükmünün taraflarca kabul edildiğini, davalı üniversite tarafından çalışanların mağdur olmaması için davalı Karadağ Temizlik personelinin üniversite kadrolarına geçirilmesi için gayret sarf edildiğini ve çoğunluğunun üniversite kadrolarına geçirebildiğini, davacı işçinin yapılan görüşmede Üniversite ile sözleşme imzalatmaktan imtina ettiğini ve 31.10.2012 tarihi itibariyle 1 numaralı davalı Karadağ Temizlik şirketiyle süren sözleşmesinin sona erdiğini, iş sözleşmenin feshedilmesinden davalı Üniversitenin sorumlu tutulmasının hukuken mümkün olmadığmı ve üniversite tarafından yapılmış herhangi bir feshin olmadığını, davacı yanın aldığı ücretin resmi kayıtlarda gözüken ücret olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı Bezmi Alem Vakıf Üniversitesi, davacının kendi çalışanları olmadığını belirterek husumet itirazında bulunmuşsa da, davalılar tarafından imzalanan hizmet alım sözleşmesinin içeriği dikkate alındığında hasta bakım hizmetinin hizmet alım yoluyla davalı Karadağ Temizlik şirketinden sağlandığı, davalılar arasında 4857 sayılı kanun uyarınca alt işveren-üst işveren ilişkisinin kurulmuş olduğu ve işçilik alacaklarından her iki şirketin de müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edildiği, davacı iş sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacağı talebinde bulunduğu, sözleşmenin tazminat gerektirmeyecek şekilde sona erdiği yönündeki ispat yükümlülüğü davalı işverenlere aittir. Yargılama esnasında davalı işveren sözleşmenin haklı nedenle sona erdirildiğini ispatlayamadıklarından dolayı davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, asıl işveren olan davalı Üniversite ile alt işveren Karadağ Temizlik Bilişim Şirketi bu alacaktan müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulduğu, tazminatlara ilişkin bilirkişi tarafından yapılan hesaplama mahkememizce uygun görüldüğünde bu hesaplama doğrultusunda davacının alacakları aşağıdaki şekilde hüküm altına alındığı, davacının yıllık izinlerinin kullandığı veya bedelinin ödendiğini davalı işveren ispatlayamadığı, yıllık izin alacağı ile ilgili olarak bilirkişi tarafından yapılan hesaplama dikkate alınarak bu alacakla ilgili talep aşağıdaki şekilde hüküm altına alındığı, fazla mesai alacağı ile ilgili olarak da tanık anlatımları dikkate alınarak bilirkişi tarafından yapılan hesaplama mahkememizce de uygun görüldüğünden bu hesaplamalar doğrultusunda ve yine hakkaniyet indirimi de göz önüne alınarak davacının talepleri aşağıdaki şekilde hüküm altına alındığı, davalı işverenin, davacının asgari geçim indirimin ödendiğini yazılı belge ile ispat etmediğinden dolayı davacının bu yöndeki talebi yerinde görülmüş ve asgari geçim indirimi alacağı aşağıdaki şekilde hüküm altına alındığı, alt işverenler arasında bir devir olduğu görüldüğü, bu nedenle en son devralan davalı Karadağ şirketinin tüm alacaklardan sorumluluğunun bulunduğu, diğer davalı Bezmi Alem Vakıf Üniversitesi'nin ise bu işyerini 25/10/2010 tarihinde 5981 Sayılı Yasa gereğince devraldığı, devirden dolayı işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, diğer davalı Bezmi Alem Valide Sultan Vakıf Gureba Eğitim Araştırma Hastanesi'nin ise bu iş yerini 25/10/2012 tarihinde devrettiği, devirden itibaren 2 yıl süreyle sorumluluğunun bulunduğu ancak davanın 2 yıl geçtikten sonra 19/11/2012 tarihinde açıldığı bu nedenle bu davalıya 2 yıl sonra dava yöneltilemeyeceği anlaşıldığından bu davalı yönünden açılan davanın husumetten reddine karar verildiği gerekçesi ile davalı Bezmi Alem Valide Sultan Vakıf Gureba Eğitim Araştırma Hastanesi hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Temyiz:

Karar süresi içinde Bezmiâlem Vakıf Üniversitesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bezmiâlem Vakıf Üniversitesi’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacıya ait hizmet döküm cetvelinde 2008 ve 2012 yıllarında istirahat, ücretsiz izin, doğum izni gibi nedenler ile yaklaşık 5 ay ve yaklaşık 8 ay eksik prim günü bildirimleri mevcuttur.

Taraflara eksik prim günü bildirimlerinin nedenleri açıklatılmalı, Sosyal Güvenlik Kurumundan ve taraflardan eksik günlere dair bilgiler ve belgeler celbedilmeli, varsa diğer delil niteliğindeki belgeler toplanmalı, sonucuna göre tüm alacak kalemleri değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi hatalı olmuştur.

3- Fazla mesai hesabına esas ücret miktarının, hesaplama konusu dönemlerde geçerli net asgari ücrete asgari geçim indirimi eklenerek bulunması hatalıdır. Asgari geçim indirimi işçilik alacaklarının hesabına esas ücret miktarına dahil edilemez.

4-Davalı üniversite harçtan muaf olmasına rağmen hükümde bir paragrafta eksik harç davalı Üniversite’den alınmazken diğer bir hüküm fıkrasında davacının yatırdığı harcın davalı Üniversite’ye yüklenmesi hem kendi içinde çelişkili hem de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA. peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9991, Karar No: 2012/1669, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9991 E.  ,  2012/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi ... ile davalı alacaklı ..., borçlu ... aralarındaki dava hakkında ...İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 9.12.2010 gün ve 2010/623-2010/1273 sayılı hükmün Dairenin 13.6.2011 gün ve 2011/1007-6087 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı 3.kişi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı 3.kişi vekili, davacının....İcra Müdürlüğünün 2007/5986 sayılı dosyasından, haczedilen ev eşyalarının bir kısmını, borçlu kocanın bir başka alacaklısının yaptığı takip sonucundaki ihaleden aldığını, bir kısmını ise faturalı satın aldığını belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin kararı, dairemizin 13.06.2011 tarih, 2011/1007 Esas ve 2011/6087 karar sayılı ilamı ile onanmış, anılan kararın hatalı olduğundan bahisle davacı 3.kişi vekili tarafından dosyanın yeniden incelenmesi istemi ile karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın yeniden incelenmesi sonucunda:

Dava konusu taşınır mallar, 12.05.2010 tarihinde davacı 3.kişi ve borçlu eşinin birlikte oturduğu evde haczedilmiştir.İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi, borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır. Ancak davacı 3.kişinin bu yasal karine aksini her türlü delille ispatlaması olanaklıdır.

Davacı, hacizli ev eşyalarından Sony maraka 70 ekran TV, ... marka No-Frost buzdolabı ve ... marka bulaşık makinesini kocası aleyhine ...İcra Müdürlüğünün 2007/5987 sayılı dosyası ile yapılan takip sırasında gerçekleşen 26.05.2008 tarihli ihaleden satın aldığını ileri sürmüştür. Davacının bu malları ihaleden alabilecek düzenli gelire sahip olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı BK'nun 231.mddesi uyarınca bu malları ihaleden satın almakla mülkiyetini kazanmıştır. Dairemizin, giderek Hukuk Genel Kurulunun uygulamasına göre mevcut ihalenin danışıklı olduğu

kanıtlanmadıkça alıcının mülkiyet hakkına itiraz olunamaz. Davacı kadın borçlu kocası ile birlikte oturduğundan bu eşyaların oturulan evde bulunması da hayatın olağan akışına uygundur.

Öte yandan, dava dayanağı takip dosyasından yapılan ilk 26.08.2008 tarihli hacizde evdeki koltuk ve yemek odası takımı ve oturma grubu haczedilmiş ve 21.05.2009 tarihinde yapılan ihalede alacaklı tarafından alacağa mahsuben satın alınmıştır. Sabit gelir sahibi davacının, bu tarihten sonra 30.07.2009 tarihinde düzenlenen fatura ile koltuk ve yemek odası takımı aldığı da, fatura mümzisi beyanı ve tahsilat makbuzları ile ispatlanmıştır.

Öte yandan, dava dayanağı takip dosyasından yapılan ilk 26.08.2008 tarihli hacizde evdeki koltuk ve yemek odası takımı ve oturma grubu haczedilmiş ve 21.05.2009 tarihinde yapılan ihalede alacaklı tarafından alacağa mahsuben satın alınmıştır. Sabit gelir sahibi davacının, bu tarihten sonra 30.07.2009 tarihinde düzenlenen fatura ile koltuk ve yemek odası takımı aldığı da, fatura mümzisi beyanı ve tahsilat makbuzları ile ispatlanmıştır.

Bu durumda, mahkemece, hacizli Samsung 84 ekran TV faturasının davacı 3.kişi adına düzenlenmediği ve böylece karine aksi bu mal yönünden ispatlanmadığından davanın reddine, diğer ev eşyaları yönünden ise karine aksinin ispatlandığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi yöndeki kararın dairemizce maddi yanılgı sonucu onanması hatalı olup davacı 3.kişinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile anılan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile maddi yanılgıya dayalı Dairemizin 13.06.2011 günlü onama kararının kaldırılması ve mahkemenin 09.12.2010 tarihli kararının BOZULMASINA, temyiz ve tashihi karar peşin harcının temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 15.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39315, Karar No: 2015/149, Tarih: 12.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39315 E.  ,  2015/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı konut ve tüketici kredisi nedeni ile kendisinden haksız şekilde tahsil edilen 1.879 TL’nin tahsili için Hakem Heyetine yaptığı müracaatın kabul edildiğini ancak verilen kararın bağlayıcı niteliği olmadığı için infaz edilemediğini ileri sürerek, kendisinden haksız şekilde tahsil edilen ve Hakem Heyeti tarafından karara bağlanan 1.879 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama esnasında ise ıslah ile talep sonucunu 305 TL daha arttırarak toplam 2.034 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ıslah talebinin kabulü ile davanın kabulüne 2.034 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmaksızın yalnızca Hakem Heyeti tarafından karara bağlanan 1.879 TL’nin tahsilini istemiş olup, incelenen dava dilekçesi içeriğine göre, davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmadığı da anlaşılmaktadır. Davacı her ne kadar yargılama esnasında 2014/39315-2015/149

ıslah dilekçesi ile talep sonucunu arttırmış ise de, fazlaya dair haklar saklı tutulmaksızın açılan davada ıslah ile talep sonucunu arttırmak mümkün bulunmayıp, mahkemece ıslah işlemi geçerli kabul edilerek buna göre hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMAYI gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bindin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3797, Karar No: 2014/7046, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3797 E.  ,  2014/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2013 gün ve 2012/130-2013/45 sayılı kararı onayan Daire’nin 10.12.2013 gün ve 2013/8879 - 2013/22484 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "İÇİM BEYAZ" ibareli markanın 29, 30 ve 32. sınıf ürünler yönünden tescili için ...'ye başvurduğunu, davalı şirketin "PINAR BEYAZ", "PINAR BEYAZ+şekil", "BEYAZIM" ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine ... ...'nın itirazın kısmen kabulüne karar verdiğini, "beyaz" ibaresinin davalı markasında esas unsur olmaması ve bir peynir cinsi için kullanılması nedeniyle iltibas tehlikesinin söz konusu olmadığını ileri sürerek, ... ... kararının iptaline ve başvurunun ilan edilen mallar yönünden tescil edilmesi için işlemlerin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7651, Karar No: 2020/7746, Tarih: 18.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7651 E.  ,  2020/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ŞANLIURFA 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer hususlar incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA,

18/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.