muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19835, Karar No: 2022/9515, Tarih: 21.06.2022

Ancak;

Her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdurdan alınan paraların suç tarihi olan 06.07.2014 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10343, Karar No: 2021/12900, Tarih: 01.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10343 E.  ,  2021/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER: Suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İşlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiiller ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespitine yönelik harcanması zorunlu kamu masrafı olan 100 TL’lik Adli Tıp rapor ücretinin, suça sürüklenen çocuk ...’ye yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye

dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23238, Karar No: 2013/5887, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/23238 E.  ,  2013/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dairemizce, taraflar arasındaki uyuşmazlığın estetik amaçlı kür uygulamasından kaynaklanıp, Yargıtay 3.Hukuk dairesi görevli olduğundan bahis ile verilen görevsizlik kararı sonrasında, Yargıtay 3.Hukuk Dairesincede dairemizin görevli olduğundan bahis ile verilen görevsizlik kararı nedeniyle dosyayı Yargıtal 1.Başkanlığına göndermesi gerekirken dairemize gönderdiği anlaşılmaktadır. Dairemiz tarafından daha önce görevsizlik kararı verildiğinden, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay 1.Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek 1.Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3094, Karar No: 2019/12228, Tarih: 24.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3094 E.  ,  2019/12228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet (her üç sanık içinde)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve diğer sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1. maddesi gereğince belirlenen hapis cezası miktarının aynı Kanunun 62. maddesi gereği indirim yapılması esnasında 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 26,600 TL yerine 26,425 TL olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıklardan ...'in yetkilisi ve sahibi olduğu İs-En ... İnş. Taah. ve Tic. Adi Ortaklığının taşeron, Kaleseramik ... Seramik San. A.Ş.'nin ise işveren konumunda olduğu taşeronluk sözleşmesi gereği işveren firmanın ... Şubesi'nde izalatör bölümünde yaklaşık 16 tonluk demir silindirlerinin demontaj işi yürütülmekteyken, sanıklardan ...'ın yetkilisi olduğu vinç şirketine ait, bir diğer sanık ...'ın da operatörlüğünü yaptığı vinç yardımıyla silindirin kaldırılması esnasında, kayarak yardımcı işçinin silindir ile duvar arasında kalarak hayatını kaybettiği olayda, sanıklardan ... ve ...'a asli, ...'e tali şekilde tayin edilerek oluşturulan kusur dağılımında da bir isabetsizlik görülmediğinden yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hukuki bir nedene dayanmayan, katılanların sanığın asli kusurlu sayılması ve cezanın paraya çevrilmemesi gerektiğine dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; sanık ... müdafinin ceza miktarına, diğer sanıklar müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına ve bilirkişi raporlarının hükme esas alınamayacağına dair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/328, Karar No: 2020/1465, Tarih: 02.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/328 E.  ,  2020/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

araflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 2015/11626 - 2017/1155 E.K. sayılı kararında çekişmeli taşınmazın hava fotoğraflarında ne şekilde göründüğüne dair ek rapor alınması istenilmiş fakat iade kararına rağmen hava fotoğrafı görüntüsü eklenmeksizin dosya Dairemize gönderilmiş ve böylece Dairemizin geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmemiştir.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hakim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur.

Bu nedenle 2015/11626 - 2017/1155 E.K. sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1955, 1965 ve1973 yılları ile 2004 tarihine kadar diğer tüm yıllara ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5746, Karar No: 2012/4333, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5746 E.  ,  2012/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı SS ... Kent Konut Yapı Kooperatifi Başkanlığı ile davalı-k.davacı ..., ... ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davacı kooperatif yüklenici, davalı ... taşeron, diğer davalılar ... ve ... kooperatifin kereste satın aldığı kişilerdir. Asıl davada davalı ... ve ...’den eksik teslim edilen kereste bedeli, davalı taşerondan imalâta girmeyen kereste bedeli ile mutfak dolaplarının yapımı için teslim edilen malzeme ve yapılmayan montaj bedelinin tahsili talep edilmiş, taşeron tarafından açılan karşı davada ise, eksik ödeme, işçilik bedeli, malzeme bedeli ve kurulan imalâthane masraflarının kooperatiften tahsili istenmiş, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı taşeron ... ile davalılar ... ve ...’ün tüm, davacı ve karşı davalı yüklenici kooperatifin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ve karşı davalı kooperatif, karşı dava yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince; karşı davada eksik ödenen işçilik bedeli 3.380,00 TL talep edilmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre talep kısmen kabul edilerek 1.935,00 TL bakiye işçilik alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte kooperatiften tahsili ile ...’a ödenmesine karar verilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 24.11.2010 günlü bilirkişi ek raporuna göre davalı taşeronun yükleniciden olan bakiye işçilik alacağı 839,00 TL olup bu miktarın dava tarihine kadar işleyen yasal faizi 1.096,06 TL ile birlikte taşeron alacağı 1.935,06 TL’ye ulaşmaktadır. İşlemiş faizle birlikte hüküm altına alınan bu alacağa dava tarihinden itibaren ayrıca faiz yürütülmesi, faize faiz yürütülmesi anlamına geldiğinden

BK’nın 104/son maddesine aykırı olup, karar bu nedenle bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece yapılması gereken iş, 1.935,06 TL’ye hükmetmekle birlikte, bu miktarın 839,00 TL’lik kısmına dava tarihinden itibaren faiz yürütmekten ibarettir.

BK’nın 104/son maddesine aykırı olup, karar bu nedenle bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece yapılması gereken iş, 1.935,06 TL’ye hükmetmekle birlikte, bu miktarın 839,00 TL’lik kısmına dava tarihinden itibaren faiz yürütmekten ibarettir.

Taşeron ... tarafından açılan karşı davada ayrıca mobilyacılık işi için tutulan işyeri ve işçi alacağından ötürü taleple bağlı kalınarak 500,00 TL’ye hükmedilmiştir. Davalı ve karşı davacı ...’un mutfak dolaplarının imâli için kurduğunu belirttiği imalâthane masrafı ve çalıştırdığı işçi bedeli karşılığı 500,00 TL tazminata hükmedilmesi tarafların karşılıklı rızasıyla işin yapılmasından vazgeçilmiş olması nedeniyle doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı ve karşı davalı taşeron ... ile davalılar ... ve ...’ün tüm, davacı ve karşı davalı yüklenici kooperatifin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanın nedenlerle hükmün davacı ve karşı davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı SS. ... Konut Yapı Koop. Başkanlığı’na geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.171,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ..., ... ve ...’den alınmasına, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7852, Karar No: 2007/14007, Tarih: 18.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/7852 E.  ,  2007/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum İş Mahkemesi

Tarih : 26.09.2006

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının  1.5.1995 tarihinden itibaren  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının  1.5.1995 tarihinden itibaren  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının tarım Bağ-Kur'a  ilk prim kesintisinin 14.4.1995 tarihinde  yapıldığı, 1996,1997,1998,1999,200,2001,2002,2003,2004,2005,2006 yıllarında tevkifat yolu ile prim kesintisi yapıldığına ilişkin  bir belgenin bulunmadığı, 9.8.2006 tarihinden itibaren  ziraat odasına kayıtlı olduğu  görülmüştür.

Mahkemece prim kesintisinin bulunduğu 1.5.1995-31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tespit kararı  yerinde ise de prim kesintisinin olmadığı  1996,1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005,2006  yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde belirtilen  kayıtların bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı  halde  bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın  yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6608, Karar No: 2020/7362, Tarih: 02.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6608 E.  ,  2020/7362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık hakkında verilen beraat hükmü, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ... ile müteveffa sanıklar ... ve ...’in ...Apartmanının yöneticileri oldukları, apartman yöneticiliği yaptıkları 22/09/2008 ve 17/06/2010 tarihleri arasında değişik zamanlarda apartmana ait paraları muhafaza etme ve apartman yararına kullanma yükümlülükleri olduğu halde, apartmana ait 11.772,16TL parayı mal edindikleri ve böylece sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; bozma ilamı ile “suça konu apartmanda olağan genel kurul toplantısı yapılıp yapılmadığı, harcamaların bu toplantıda gösterilip tutanağa geçirilmek suretiyle sanıkların ibra edilip edilmedikleri, bilirkişi raporuna konu miktar ile ilgili olarak sanıklara detaylı savunma yaptırılıp, ilgili apartman adına harcama yetkilisinin kim ya da kimler olduğu da belirlenerek suçun unsurlarının oluşması halinde kimlerin sorumlu olduğu tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespitinin gerektiği ” belirtilmek suretiyle, kararın bozulmasına rağmen, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, suç tarihinde ...Apartmanı yöneticilerinden olan sanık ...’e de bozma ilamı ile duruşma gün ve saati tebliğ edilmeden ve bozma sonrası araştırılması istenen hususlarda sanığın savunması alınmadan, Emanetin 2012/835 sırasında kayıtlı bulunan “1 Adet mühürlü torba içinde, 1 adet mavi klasörde yer alan Gölyüzü Mahallesi, Canpolat Sokak, ...Apartmanına ait defter ve belgelerin” varlığı da gözetilmeden yine ...Apartmanının yeni yönetiminden suç tarihindeki döneme ait başka belge ve defter olup olmadığı hususu sorulmadan ve sanığın üzerine atılı TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübutu halinde, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki

durumunun değerlendirilmesi gerekirken “müşteki ve sanıkların apartmandan taşındığı, o dönemde apartmanda bulunan şahısların çoğunun da binadan ayrıldıkları, apartman defterlerini elde etmenin artık imkansız hale geldiği, dolayısıyla defterler üzerinde inceleme yapılamayacağı, delillerin yetersiz olduğu ve sanığın da atılı suçlamayı kabul etmediği gerekçesiyle, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

durumunun değerlendirilmesi gerekirken “müşteki ve sanıkların apartmandan taşındığı, o dönemde apartmanda bulunan şahısların çoğunun da binadan ayrıldıkları, apartman defterlerini elde etmenin artık imkansız hale geldiği, dolayısıyla defterler üzerinde inceleme yapılamayacağı, delillerin yetersiz olduğu ve sanığın da atılı suçlamayı kabul etmediği gerekçesiyle, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.