muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6633, Karar No: 2024/13312, Tarih: 01.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/6633 E.  ,  2024/13312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1301 E., 2020/1405 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ...,

..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin ilk derece mahkemesinin ve istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararının eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezaları azaltıcı ve artırıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri dosya içeriğine uygun olarak takdir edilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Erenköy Zeki Altındağ Ortaokulu'nun öğretmenler odasında bulunan şikâyetçi öğretmenlerin çoğu kilitli olan şahsi dolaplarından farklı miktarlarda para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, dolapların farklı kişilerin kullanımında olduğunu bilebilecek durumda olan suça sürüklenen çocuğun, her bir şikâyetçiye karşı işlediği hırsızlık suçundan ayrı ayrı cezalandırılması yerine 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/275, Karar No: 2019/1223, Tarih: 05.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/275 E.  ,  2019/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR

Dava, taraflar arasında varlığı kabul edilen konut kredi sözleşmesi gereğince yapılan başvuru esnasında sahte belgelerin kullanılması nedeniyle kredi borcunun tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7, Karar No: 2013/19507, Tarih: 30.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7 E.  ,  2013/19507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 03.09.2009 tarihinde gerçekleşen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumunda bulunan sigortalıya bağlanan gelir ve ödenen geçici iş görmezlik ve sarf edilen hastane yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan rücuan alınması için açılan davada mahkemece yapılan yargılamada ilgililerin kusur oranları saptanmasına karşın, sigortalının gerçek zararı belirlenmeksizin gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri gözetilerek yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki ibareler, kanun koyucu tarafından 21. maddeye aynen, yerleştirilmekle, buna göre, sigortalı veya hak sahipleri tarafından açılan tazminat davasında kesinleşen kusur raporunun, Kurumca açılacak rücu davası bakımından da benimsenmesi, sonrasında, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutarın, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, sigortalının gerçek zararı (dış tavan tutarları) saptanarak gelirlerin ilk peşin sermaye değerleriyle gerekli karşılaştırma yapılmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalılara geri verilmesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2631, Karar No: 2013/6074, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2631 E.  ,  2013/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2012 gün ve 2011/241 Esas, 2012/269 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma. duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu 13.02.2012 tarihli raporunda belirtilen mağdurun olay öncesinde ve sonrasında psikiyatrik tedavisinin olduğu, yaklaşık 2 yıldır Lustral 50 mg 1x1 kullandığı, olay öncesinde iki kez ilaçla intihar girişiminin olduğuna ilişkin tespite ve ... Ağır Ceza Mahkemesinin dosya içerisindeki, 15.10.2010 gün sayılı karar içeriğine göre mağdurun 2008 yılı içerisinde başka sanık tarafından benzer şekilde cinsel istismara maruz kaldığının anlaşılması, mağdur hakkında alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu 13.02.2012 tarihli raporunun oyçokluğu ile karara bağlanması gözetilerek sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının Adli Tıp Genel Kurulundan görüş alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13802, Karar No: 2013/15235, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13802 E.  ,  2013/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın (Döşeme Mah.930 ada 8 parsel) değerlendirme (dava) tarihi ve değerlendirilmesine emsal alınan ... Mah. 4434 ada 3 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadıklarının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel iseler düzenleme ortaklık payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz (Döşeme Mah.930 ada 8 parsel) ile emsal alınarak incelenen Kurtuluş Mah. 4434 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2012 yılı için belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2761, Karar No: 2015/16762, Tarih: 18.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2761 E.  ,  2015/16762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/319-2014/211

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, İzmir İli .... Köyü 1847 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Köyü 1847 parsel sayılı taşınmazın 02.05.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve kavunun 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11930, Karar No: 2014/16147, Tarih: 20.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11930 E.  ,  2014/16147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/01/2012

NUMARASI : 2005/294-2012/21

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kötüniyet tazminatı, maaş alacağı, yıllık izin ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem, kötüniyet ve ihbar tazminatları ile maaş, vergi iadesi, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yaptığı iş ve işe giriş çıkış tarihleri dikkate alındığında davacının çalışmasının mevsimlik çalışma olmayıp, aralıklı çalışma olduğu anlaşıldığından yıllık izin ücreti alacağının kabulü yerine reddi hatalıdır.

3-Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacının günlük 12 saat çalıştığı kabul edilerek 2 saat ara dinlenmesinin düşümü ile fazla mesai ücret alacağı hesaplanmıştır. Bu hesaplama yöntemi ilke kararımıza aykırıdır. Günlük 11 saatin üzerindeki çalışma süresine göre yukarıda ilke kararımızda da belirtildiği gibi 1.5 saat ara dinlenmesi yapıldığı kabul edilerek fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekirken 11 saati aşan çalışma süresinde 2 saat ara dinlenme yapıldığının varsayımsal kabulü hatalıdır.Fazla çalışma ücreti günlük çalışma süresinden 1.5 saat ara dinlenme süresi düşülerek hesaplanmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4297, Karar No: 2015/9969, Tarih: 10.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4297 E.  ,  2015/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/417867

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık N.. B..'un yapılan yargılanması sırasında; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesiyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 01/12/2014 gün ve 2014/358 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2014 gün ve 2014/358 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11653, Karar No: 2017/1640, Tarih: 20.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11653 E.  ,  2017/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması-ındirilmesi ve iştirak nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 2014 yılında boşandıklarını,boşanma neticesinde davalı lehine aylık 200 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini,müşterek çocuklardan...’in velayetinin kendisine verildiğini,ancak müşterek çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmediğini,kendisinin işçi olarak çalıştığını,gelirinin iyi olmadığını,davalının ise boşanma sonrasında bir şirkette çalışmaya başladığını,yine velayeti davalıda bulunan müşterek kızları Sinem için ise aylık 200 TL iştirak nafakası ödediğini ileri sürerek,davalı lehine hükmedilen aylık 200 TL’lik yoksulluk nafakasının kaldırılmasını olmaz ise indirilmesini,müşterek çocuk... için de dava tarihinden itibaren aylık 300 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davacının maddi durumunun iyi olduğunu,kendisinin asgari ücretle çalıştığını,velayeti davacıda bulunan müşterek çocuk...’in ihtiyaçlarını ise karşılamaya çalıştığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile,dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalı lehine verilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına; velayeti davacıya verilen müşterek çocuk... için dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 100 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

TMK.nun 176.maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Yargıtay ...nun 7.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. ...nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması," yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (HGK. 7.10.1998 gün 1998/2-656 E.,1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 1.5.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları).

2-Somut olayda;tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçları incelendiğinde,davacının şoför olup aylık 1.700 TL geliri bulunduğu,oturduğu evin babasına ait olduğu,müşterek çocuklardan...’in kendisi ile yaşadığı,çocuğun lise öğrencisi olduğu;davalının ise özel bir şirkette işçi olup asgari ücretle çalıştığı,velayeti kendisinde olan müşterek çocuk Sinem için 200 TL nafaka aldığı,annesine ait evde kızı Sinem ve annesi ile birlikte yaşadığı,çocuğun ilköğretimde eğitimine devam ettiği,annesinin ölen eşinden aylık 800 TL maaşı olduğu anlaşılmaktadır.Davacının dosya kapsamında yer alan maaş bordrosu incelendiğinde ise 2015/07. aya ait maaşının net 1.700 TL olduğu,davalının ise SGK kayıtlarına göre 2015/07. aya ait P.E.K ‘nın 1.337,17 TL olduğu görülmektedir.

Her ne kadar mahkemece;davalının çalışıyor olması gerekçe gösterilerek davalı lehine boşanma sonucunda hükmedilen aylık 200 TL’lik yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, davalının çalışmaya başladığı iş, her an için sona erdirilebilecek bir iş olup, sabit ve güvenceli bir iş değildir.Nitekim davalının söz konusu işte sigortalı olarak çalışmakta olduğu dosya kapsamına yansıyan belgeler ile sabittir. Geçici işlerde çalışmak ise yoksulluk nafakasının kaldırılmasını gerektirmez. Davalının günümüz ekonomik koşullarında aldığı nafaka ile geçinmesi mümkün olmadığına göre; işe girip çalışması zorunluluk arzetmektedir.

3-Hal böyle olunca mahkemece;davalının sigortalı bir işte çalıştığı,bu işin sabit ve güvenceli bir iş olmadığı da dikkate alınmak suretiyle elde ettiği gelirin yoksulluk durumunu ortadan kaldırmayacağı,ancak kaldırma talebinin azaltma talebini de içermekte olduğu, bu durumun nafaka miktarının indirilmesinde etken olarak dikkate alınacağı da değerlendirilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci , ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.