muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3969, Karar No: 2019/5334, Tarih: 30.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3969 E.  ,  2019/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... 5. Aile ile .... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

.....; "Davanın aile konutu sebebine dayanarak açılan tapu iptali ve tescil ve aile konutu şerhi konulması istemine ilişkin olup, dava konusu taşınmazın ... bulunduğu, davalıların ikamet adreslerinin Manavgat olduğu, davalılar tarafından süresinde yetki itirazında bulunulduğu, bu tür davalarda yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu ve ilk itiraza tabi olduğu, davalılar tarafından süresi içinde yetki itirazında bulunulduğu da dikkate alındığında davalıların ikametinin bulunduğu .... Mahkemelerinin yetkili olduğu" gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....... Aile Mahkemesi ise TMK'nın 201. maddesinde: "Evlilik  birliğinin korunmasına yönelik önlemler konusunda yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yerleşim yeri mahkemesidir.Eşlerin yerleşim yerleri farklı ve her ikisi de önlem alınması isteminde bulunmuş ise yetkili mahkeme ilk istemde bulunanın yerleşim yeri mahkemesidir. Önlemlerin değiştirilmesi, tamamlanması veya kaldırılması konusunda yetkili mahkeme, önlem kararını veren mahkemedir. Ancak, her iki eşin de yerleşim yeri değişmişse, yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yeni yerleşim yeri mahkemesidir." şeklinde özel yetki kuralı düzenlenmiştir. Somut olaya ilişkin özel yetki kuralı düzenlenmiştir. Kesin olmayan özel yetki kuralları ile genel yetkili mahkemenin yetkisi kaldırılamaz ise de bu halde davacı davasını genel veya özel yetkili mahkemede açmak hususunda seçimlik bir hakka sahiptir. Somut olayda, davacı seçimini kendi yerleşim yeri mahkemesinden yana kullanmıştır. Taşınmazın üzerindeki ayni hakka ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkili ise de bu davada taşınmazın bulunduğu yerin de bir önemi yoktur. Zira her iki talep de evlilik birliğinin korunmasına yönelik önlemlere ilişkindir. Dolayısıyla eldeki davada davacının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu" gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinin birinci fıkrasında "Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı davalılardan ... ile 2006 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden 2007 doğumlu ....., 2011 doğumlu .... isminde iki çocuklarının bulunduğunu, davalı ... ile aralarında ..... 3. Aile Mahkemesinin 2018/305 Esas sayılı dosyası ile derdest boşanma davalarının bulunduğunu, davalının ekonomik gelirleri arttıkça evliliklerinin de zarar gördüğünü, en son sömestır tatilinde davalı ... ile çocuklar ile birlikte köye gittiklerini, burada tartıştıklarını, davalının "evi sattım, arabayı sattım, benden bir şey alamazsınız" dediğini, 12 yıl boyunca tarafların aile konutu olarak kullandıkları Antalya ili, Manavgat ilçesi, Ilıca mah. 488 ada 11 sayılı parsel 1. Kat 3 nolu bağımsız bölümdeki konutun alındığını, müvekkilinin haricen öğrendiği üzere davalı ...'ın mal rejiminden kaynaklanan alacağı akamete uğratmak maksadıyla 02/02/2018 tarihinde söz konusu taşınmazın muvazalı olarak diğer davalı ...'a müvekkilinin rızası ve muvafakatı olmaksızın devrettiğini, bu taşınmazın aile konutu olduğunu beyanla ....... bağımsız bölümdeki taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalılardan müvekkilinin kocası ... adına tesciline karar verilmesini ve tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasını talep ve dava etmiştir.

Dava konusu taşınmazların .... bulunduğu anlasılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ........ görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .....YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9042, Karar No: 2016/12658, Tarih: 26.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/9042 E.  ,  2016/12658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü dosyası tefrik edilen sanık ...'in suça konu bisikleti çaldığı esnada yanında bulunduğunu kabul eden suça sürüklenen çocuk savunması dikkate alındığında, hakkında mahkumiyet kararları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5962, Karar No: 2018/9364, Tarih: 14.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5962 E.  ,  2018/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, sigorta başlangıcı tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uymak suretiyle yapılan yargılama sonucunda ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.01.1989 tarihinde davalı şirket nezdinde, el halıcılığı dokuma işinde çalıştığını belirterek 1 günlük çalışmasının tespitini istemiştir.

Davacı için, davalı işyerinden düzenlenen 01.11.1989 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde Kurum’a verilip; 1989 yılı üçüncü dönem bordrosunda, ve 1990/1. dönem bordrosunda çalıştığı bildirilmiş ise de; bu çalışmalar hizmet cetveline işlenmediği gibi, davacının çalışmalarının, kısa vadeli sigorta kollarında gerçekleştiği ileri sürülmüştür. Davacı ve tanıklar ise, davacının, sonrasında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalışmaya devam ettiğini, dokunan halı miktarına göre ücret aldıklarını beyan etmişlerdir.

Mülga 506 sayılı Yasanın 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20/06/1987 - 3395/1 md.) “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” hükmü yer alırken,söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasa’nın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Söz konusu düzenlemelere göre 20/06/1987-06/08/2003 tarihleri arasında el halıcılığı dokuma işi sigortalılık kapsamında sayılmadığı için davalı işverenin yaptığı işlem ve davalı Kurum işlemi yerinde olup davacının kısa vadeli sigortalı olarak gösterilmesi yerindedir. Bu sebeple davacının sigortalılığını talep ettiği tarih itibariyle uzun vadeli sigorta kollarından sigorta başlangıcı yönünde tespitte bulunulamayacağından mahkemenin kararı isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/14046, Karar No: 2014/1209, Tarih: 03.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14046 E.  ,  2014/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2007/328-2012/422

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19.07.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacılar, maliki oldukları boş arsa vasfındaki .. ve.. parsel sayılı taşınmazlarına bitişik tescil harici imar planında park alanı olarak gösterilen taşınmazda davalının imar mevzuatına aykırı olarak yüksek taş duvar inşa ettiğini, duvarın her an çökme riski bulunduğunu, davacılara ait arsaların manzarasını kapattığını ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesini, duvarın kal'ini ve davacılardan T.. B..'e ait ..parsel sayılı taşınmaza atılan molozun kaldırılarak eski hale getirilmesini istemişlerdir.

Davalı vekili, park alanı ile davacıların taşınmazları arasında kot farkı bulunduğunu, yasa gereği duvar yüksekliğinin belirlenmesinin davalının takdirinde bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, .. ve.. parsel sayılı taşınmazların sınırına davalı tarafından imar planına aykırı olarak yapılan taş duvarın 0,50 m yüksekliği geçen kısmının kal'ine ve .. parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından atılan toprağın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

21.12.2012 tarihli şehir planlama uzmanı bilirkişi raporunda; davaya konu duvarın 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili yönetmeliklere uygun olarak projelendirilerek inşa edilmesi gerektiği, bu hususun gözetilmemesinin komşuluk hukukuna aykırı bir davranış olduğu ifade edilmiş ise de bir yapının salt ruhsatsız ve imara aykırı bulunması TMK'nın 737. maddesi uyarınca kal'ini gerektirmez. Yapının imara aykırı olması yanında bir zararın doğması da şarttır. Salt imara aykırılık, idari mercileri ve idare mahkemelerini ilgilendiren bir husustur.

Davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir.

Fen bilirkişinin 20.12.2012 tarihli raporunda, davacılara ait taşınmazlar ile park alanının topoğrafik durumu belirlenmiş ve park alanının ortalama kodunun 103,43 metre,.. parsel sayılı taşınmazın ortalama kodunun 101,04 metre,..parsel sayılı taşınmazın ortalama kodunun 100,01 metre ve .. parsel sayılı taşınmazın ortalama kodununda 98,15 metre olduğu hesaplanmıştır. Taşınmazlar arasında arazinin doğal yapısı nedeniyle kod farkı bulunduğu, arazinin yapısının eğimli olduğu anlaşılmaktadır. 21.02.2011 tarihli inşaat bilirkişi raporunda, zeminin eğimli olmasından dolayı arkadaki toprağın tehlike yaratmaması için duvarın yüksek yapılmasının doğru olduğu ancak bu yükseklikteki duvara %10 eğim verilmesi gerektiği hususu üzerinde durulmuştur. Yine aynı raporda arazinin eğimi sebebiyle yapılan taş duvarın yüksekliği, taban ve ortasına yapılan hatıl betonları doğru olsa da taş duvara eğim verilmemesinin hatalı yapılan bir imalat olduğu, . ve .. parsel sayılı taşınmazlar için tehlike arzettiği belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda duvarın yıkılma tehlikesi bulunduğu belirtildiği halde bu tehlikenin önlenmesine yönelik olarak ne gibi tedbirler alınması gerektiği bilirkişi tarafından açıklanmamıştır.

O halde mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak davaya konu taş duvarın davacı parselleri için neden olduğu tehlikenin nasıl bertaraf edileceği hususunda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5173, Karar No: 2022/6792, Tarih: 25.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/5173 E.  ,  2022/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-) Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2017 tarih, 2017/4 esas ve 2017/64 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2-) Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.11.2018 tarih, 2018/574 esas ve 2018/2724 sayılı kararı ile sanık Adem yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi ile sanık ... yönünden mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraati

3-) Dairemizin bozma ilamı; 16.09.2020 tarih, 2020/5487 esas ve 2020/3602 karar

4-) Beraat; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarih, 2020/1384 esas ve 2020/2160 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz incelemesi sonucu bozularak, CMK'nın 304/2-b. maddesi uyarınca dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün incelenmesinde;

İhbar, olay-yakalama ve rızaen muhafaza altına alma, ev arama ve telefon inceleme tutanakları, ekspertiz raporu, kamera kayıtları ve tüm dosya içeriğine göre; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’da ele geçen ve temyiz dışı sanık ... tarafından kullanıcıya verildiği anlaşılan suça konu uyuşturucunun Amon lakabını kullanan sanık tarafından temyiz dışı sanık İrfan’a ait evde ...’a 30 TL karşılığında satıldığının anlaşılması karşısında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunda mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarih, 2020/1384 esas ve 2020/2160 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30627, Karar No: 2021/6572, Tarih: 15.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/30627 E.  ,  2021/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın sorumlusu olduğu Hisar TV isimli televizyon kanalında katılan meslek birliklerinin hak sahibi olduğu eserlerin izin alınmadan yayınladığından bahisle kamu davası açıldığı, anılan yayına ilişkin soruşturma aşamasında RTÜK kayıtlarının getirtildiği, şikayetçi meslek birliği vekillerinin hak sahibi olduklarını ispata yönelik hukuken geçerli belgeleri yasal süresi içerisinde sunduğu ve sanığın dava konusu eserlerin televizyon kanalında yayınlandığına yönelik tevilli ikrar içeren beyanı karşısında eserlerin yayınlanması hususunda ihtilaf bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2132, Karar No: 2007/2894, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2132 E.  ,  2007/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1434, Karar No: 2018/12937, Tarih: 05.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1434 E.  ,  2018/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden şirketin şikayet ve katılma dilekçesine eklediği belge ve delillerin incelenmesi sonucunda; ... şirketinin ... isimli programın üreticisi ve telif hakkı sahibi olduğu ve şikayetçi Beyaz Bilgisayar Danışmanlık Hizmetleri Ltd Şti.’nin, ... şirketinin Türkiye’deki temsilcisi ve imtiyazlı ortağı olduğuna ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.