muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/645, Karar No: 2024/2390, Tarih: 02.07.2024

1.3. Davacı yüklenici şirket, tapu sicilinde ... hissesi üzerinden sözleşme şerhinin terkini ve kendisinin taraf olduğu 02.04.2019 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin şerhi istemiyle işbu davayı açmıştır.

1.4. Türk Medeni Kanunu’nun 692/1 inci maddesinde; “Paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oy birliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır.” düzenlemesine yer verilmiş olup Mahkemece, bu yasal düzenlemeye dayalı olarak, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahiplerinden ...’in yer almadığı gerekçesiyle, sözleşmenin geçersiz olduğu sonucuna varılmıştır.

1.5. Türk Medeni Kanunu’nun 689 uncu maddesi uyarınca, paydaşlar, kendi aralarında oy birliği ile anlaşarak yararlanma, kullanma ve yönetime ilişkin kanularda kanun hükümlerinde farklı bir düzenleme yapabilirler.

1.6. Somut uyuşmazlıkta, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu 325 ada 58 No.lu parselin hissedarları davalılar ..., ..., ... ile davalı ...’ın hisse devraldığı önceki hissedar Funda Mercan arasında, noterde 17.07.2017 tarihinde “Düzenleme Şeklinde Paylı Mülkiyette Anlaşma Sözleşmesi” başlıklı bir fiili taksim anlaşması yapılmıştır. Bu anlaşmada 2457,63 m² büyüklüğündeki parsel 3 parçaya bölünmüş, parsel eki krokide (a) harfiyle gösterilen 900 m² alanın ..., (b) harfi ile gösterilen 1228,81 m² alanın Funda Mercan, ( c ) harfiyle gösterilen 328,81 m² alanın ... ve Elçin Ambrosse tarafından kullanılacağı, hissedarların birbirlerinin alanları üzerinde herhangi bir hak iddia etmeyecekleri, kendi alanlarında diledikleri şekilde tasarrufta bulunabilecekleri, inşaat yapabilecekleri, inşaatta yapılacak blokları gösteren kat irtifanın bu sözleşmenin eki olduğu, bu beyanın tüm resmi kurumlar önünde diğer paylı mülkiyet sahiplerinin izni olarak geçerli kabul edileceği, bu sözleşmedeki hükümlerin hisselerin devri halinde yeni pay sahiplerini de bağlayacağı düzenlenmiştir. Bu sözleşme ekinde A, B, C ve D blokları gösterir bir kat irtifakı listesi oluşturulmuştur.

1.7. Arsa sahipleri yaptıkları bu fiili taksim anlaşmasına ve kat irtifakı listesine dayalı olarak, belediyeden A, B ve C bloklara ilişkin yapı ruhsatını almışlar, parsel üzerinde hali hazırda mevcut olan inşaat bu yapı ruhsatına dayalı olarak yapılmıştır.

1.7. Arsa sahipleri yaptıkları bu fiili taksim anlaşmasına ve kat irtifakı listesine dayalı olarak, belediyeden A, B ve C bloklara ilişkin yapı ruhsatını almışlar, parsel üzerinde hali hazırda mevcut olan inşaat bu yapı ruhsatına dayalı olarak yapılmıştır.

1.8. Davacı yüklenici şirket tarafından inşaa edilen A, B ve C bloklar, yukarıdaki fiil taksim anlaşmasına göre, davalı ...’ın fiili kullanımında olan ve sözleşme eki krokide (b) harfi ile gösterilen 1228,81 m² alanın ve yine davalılar ... ve Elçin Ambrosse’nin fiili kullanımda olan ve sözleşme eki krokide ( c ) harfiyle gösterilen 328,81 m² alanın üzerine inşa edilmiş olup ...’in kullanımda olan alana taşma ya da tecavüz olduğuna dair de bir iddia bulunmamaktadtır. Nitekim, davalı ... savunmasında, fiili taksim anlaşması ile parselin paylaşıldığını, dava konusu uyuşmazlıkla bir ilgisi bulunmadığını beyan etmiştir.

1.9. Bu durumda, her ne kadar arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafları arasında, parselin hissedarlarından ...’in yer almadığı anlaşılmış ise de az yukarıda bahsi geçen 17.07.2017 tarihli fiili taksim anlaşmasıyla, ...’in, diğer hissedarların kendilerine tahsis edilen alan üzerine inşaat yapmalarına ya da bir yüklenici ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmak suretiyle inşaat yaptırmalarına önceden onay verdiği, bu hususta tüm hissedarların oy birliği bulunduğu açık olup, TMK’nın 692/1 inci maddesinde belirtilen koşul sağlandığından, dava konusu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğu kabul edilmelidir. Bu itibarla, işin esası hakkında, tarafların iddia, savunma ve delilleri üzerinde inceleme ve araştırma yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VII. KARAR

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı yararına BOZULMASINA,

(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulanan, asıl ve birleşen davalarda davacı yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalılar ..., ... ve ...’dan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12858, Karar No: 2019/1818, Tarih: 14.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/12858 E.  ,  2019/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan satın aldığı ve 19.03.2014 tarihinde teslim edilen sürgülü gardırop ile ilgili 15/04/2014, 07/05/2014, 2/6/2014/5/6/2014/ 30/06/2014 tarihlerinde servis çağırdığını, iyi montaj yapılmadığından birleşme yerlerinde açıklıklar oluştuğunu, üst tablasında çatlak olması ve dolap arkalığının arka tarafa bombe yapması şikayetleri üzerine gelen servisin bir türlü sorunları çözemediğini, hatalı montaj ve servis elemanlarının yanlış işlemleri nedeni ile bir kaç defa sökülüp yeniden montaj yapılan dolabı kullanırken ikinci el eşya kullanır gibi hissettiğini ileri sürerek ayıplı dolabın güncel bedelinin faydalanmış olduğu indirim tutarının düşülerek yasal faizi ile iadesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu üründe ayıp bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu bir adet barok sürgülü gardrop (fildişi) un davacı tarafından davalı firmaya iadesiyle ürün bedeli olarak ödenen 2.466,10 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı eldeki dava ile davalıdan satın aldığı gardırobun ayıplı olduğunu ileri sürerek bedel iadesi talep etmiş, davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne ve 2.466,10 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak dava konusu gardırop halen davacının kullanımında olup, iade edilmediğine göre, faiz başlangıç tarihi, ürünün iade tarihi olmalıdır. Mahkemece, 2.466,10 TL'nin dava konusu ürünün iade tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. fıkrasında yer alan “...dava tarihinden....” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “ ....iade tarihinden...” ibaresinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6742, Karar No: 2019/4372, Tarih: 05.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6742 E.  ,  2019/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit yaralama ve hakaret suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Siverek Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/04/2018 tarihli ve 2016/3666 soruşturma, 2018/947 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Siverek Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/1024 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2018 gün ve 79831 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre; müştekinin 11/06/2014 tarihinde gözaltına alındığında şüpheli polis görevlilerince darp edildiği ve yine aynı görevlilerce kendisine hakaret edildiği iddiasına ilişkin olarak yürütülen soruşturma neticesinde, şüphelilerin toplumsal olaya müdahale sırasında zor kullanma yetkisi çerçevesinde hareket ettikleri ve hakaret suçu yönünden müştekinin soyut beyanları dışında kamu davasını açmaya yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; soruşturmanın genişletilmesi kapsamında olay yerine ilişkin görüntü kayıtlarından toplam ondört CD’den birinin kırık olması nedeniyle incelenememesi ve diğer onüç CD içeriğinde olay anına ilişkin görüntüye rastlanmamışsa da müşteki ile birlikte gözaltına alınan ve olay nedeniyle kimseden şikayeti olmadığını beyan eden ...’ın alınan beyanında,müştekiye karşı ilçe emniyet müdürlüğü bodrum katında karşı darp ve hakaret eylemlerinin gerçekleştiğini doğruladığı ve dosya içerisindeki olay tarihine ait sağlık raporları dikkate alındığında delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdiri ile değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müştekinin 11/06/2014 tarihinde gözaltına alındığında şüpheli polis görevlilerince darp edildiği ve yine aynı görevlilerce kendisine hakaret edildiği iddiasına ilişkin olarak yürütülen soruşturma neticesinde, müşteki ile birlikte gözaltına alınan ve olay nedeniyle kimseden şikayeti olmadığını beyan eden ...’ın alınan beyanında, müştekiye karşı ilçe emniyet müdürlüğü bodrum katında karşı darp ve hakaret eylemlerinin gerçekleştiğini doğruladığı ve dosya içerisindeki olay tarihine ait adli muayene raporuna göre müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığının belirtildiği dikkate alındığında, CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin şüpheliler hakkında hakaret ve yaralama suçlarından iddianame düzenlenebilmesi için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu, şüphelilerin eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara itiraz sonucunda verilen itirazın reddine dair mercii kararı hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Siverek Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/1024 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20676, Karar No: 2018/8123, Tarih: 26.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20676 E.  ,  2018/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı-karşı davacı kadın vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-karşı davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/13159, Karar No: 2014/2485, Tarih: 13.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13159 E.  ,  2014/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/04/2013 tarih ve 2011/71-2013/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı dizel motor emtiasının davalı tarafından ...'den Türkiye'ye nakli sırasında hasarlandığını, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 7.665 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, gemi taşıması esnasında emtianın hasarlı olduğuna dair bir beyanın bulunmadığı, davalının işçilerinin konteynırı kamyona yüklemeleri esnasında zararın meydana geldiği, tutanağı tutan kamyon sürücüsünün iddiasının aksinin davalı tarafça ispatlanamadığı, zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 402,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13712, Karar No: 2015/17578, Tarih: 08.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13712 E.  ,  2015/17578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın işçi olarak çalıştığı müdahil şirketten aynı suç işleme kararıyla Ağustos 2012 tarihinde iki kez, 29/09/2012 ve 10/10/2012 tarihlerinde iki kez olmak üzere gerçekleştirdiği hırsızlık eylemlerinin suç tarihleri arasındaki zaman dilimi dikkate alınarak bir bütün halinde zincirleme suçu oluşturacağı gözetilerek, bir kez mahkumiyet hükmü kurulup TCK'nın 43. maddesiyle artırım yapılması yerine iki ayrı suçu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5122, Karar No: 2024/6833, Tarih: 20.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5122 E.  ,  2024/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/2455 Değişik İş

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2022 tarihli ve 2020/55 Soruşturma, 2022/2362 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii Viranşehir Sulh Ceza Hakimliğinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2455 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 20.10.2022'de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 2022/29212 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89845 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89845 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müşteki ... mahallesinde bulunan arazisi için sulama tesisinde kullanılmak üzere 2001 yılında 4906307 numaralı geçici elektrik aboneliği aldığını, daha sonra köylülerle husumet yaşadığı için arazinin satışının devrini yapmayarak Siverek ilçesine göç edip gittiğini beyan ederek söz konusu elektrik aboneliğinin bilgisi olmadan daimi aboneliğe dönüştürüldüğü iddiası ile şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2022 tarihli kararı ile olay hakkında zamanaşımı nedeniyle kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, anılan karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine merciince şüpheliler hakkında atılı suçun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığının kamu davası açıldıktan sonra mahkemece değerlendirilmesi gerektiği ve dosyadaki mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğundan bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07/06/2022 tarihli ve 2022/7808 esas, 2022/14437 sayılı kararında yer alan "...CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını