muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13705, Karar No: 2024/13538, Tarih: 19.12.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kusur oran ve aidiyetinin tespiti yönünde hukuka uygun karar verildiği davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3921, Karar No: 2016/6291, Tarih: 20.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3921 E.  ,  2016/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat ve mahkumiyet; sanık ... hakkında mahkumiyet

I-Sanık ...'in, hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen " 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ...'ın, hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet; katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II-Sanık ...'ın, hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet; katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanıkların sahte fatura düzenlemek suçlarından cezalandırılmaları talebiyle açılan davada, sanık ...'ın aşamalardaki beyanlarında ısrarla 5-6 yıl kadar önce ..... ili ...... ilçesinde ismini bilmediği bir firmaya çalışmak için başvuru yaptığı esnada ikametgah belgesi, nüfus cüzdanı fotokopisi ve iki adet fotoğrafını işyeri yetkililerine verdiğini, yetkililerin bir hafta sonra gelip işe başlayabileceğini söylediklerini ancak gittiğinde işyeri kapalı olduğundan bu şahıslara verdiği belgeleri geri alamadığını, şirket kuruluşunun da bu belgelere dayalı olarak yapılmış olabileceğini, bu şirketle ilgisinin bulunmadığını ve sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla; dosya arasında fotokopisi bulunan ...... 1. Noterliğinin 23.12.2004 tarih ve ..... yevmiye sayılı hisse devri sözleşmesinin aslının getirtilerek dosya arasına alınması, sanıkların suç tarihleri itibariyle şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura ve şirkete ait başka belgeler düzenleyip düzenlemedikleri, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten maaş ya da pay alıp almadıkları araştırılıp bu konuda fatura verilen kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları hangi şahıstan aldıkları, ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması ve ..... 1. Noterliğinin 23.12.2004 tarih ve ...... yevmiye sayılı hisse devri sözleşmesi, şirkete ait diğer belge ve suça konu faturalardaki yazı, rakam ve imzaların sanıklara ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanmasından sonra toplanan delillere göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18168, Karar No: 2013/16181, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18168 E.  ,  2013/16181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan domates, anason, şeker pancarı ve karpuzun 2009 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6051, Karar No: 2019/5375, Tarih: 17.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6051 E.  ,  2019/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin son yıllardaki ekonomik gelişmeler, Çin baskısı, tahsil edilemeyen çekler, kredi maliyetleri ve girdi maliyetlerindeki yükselme nedeniyle borca batık hale geldiğini; sermaye arttırımı, stok ve varlık satışı, tahsilat, yeni ortak bulunması ve normal faaliyetten elde edilecek ciro ile borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece erteleme talebinin reddi ile davacının iflasına karar verilmiş, verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 06.06.2014 günlü, 2014/306E. 2014/4382 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının sermaye arttırım taahhüdünün sürekli olarak değiştiği, davanın açıldığı, davacının lehine tedbir kararı verildiği tarih ile ilk sermaye arttırım taahhüdünün yapıldığı zaman dilimi arasında çok büyük zaman diliminin olması, arttırım miktar ve sürelerinin ayrıntılı olmaması, şirketin batıklıktan kurtarılması için yeterli sermaye arttırımının yapılmaktan uzun süre imtina edildiği, şirketin iyileşmesinin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın reddi ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/23549, Karar No: 2018/7684, Tarih: 05.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/23549 E.  ,  2018/7684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı istinaf kanunyoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, ilk derece mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile davacının iş sözleşmesinin 673 sayılı KHK’ya dayalı feshedilmemesine rağmen temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde feshin 673 sayılı sayılı KHK göre geçerli olduğunun açıklanmış olmasının sonuca etkili olmadığı kabul edilerek tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın 6100 sayılı HMK’nun 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 05/04/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1548, Karar No: 2013/8338, Tarih: 07.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1548 E.  ,  2013/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı ile 5 yıl süreli bir sözleşme düzenlendiğini, 5 yıllık sürenin 26.11.2011 tarihinden sona erdiğini, bayilik sözleşmesini feshettiğini, sözleşme yapıldığı sırada davalı tarafa 50,000 TL'si bedelli teminat mektubu verdiğini, teminat mektubu nedeniyle herhangi bir borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, davacının gerçek olmayan iddialarla kesin teminat mektubunun iadesini istediğini, davanın reddine karar verilmesini belirttiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, HMK 114. Maddede yetkinin dava şartı olarak düzenlendiği, dava şartlarının her aşamada kendiliğinden mahkemece araştırılabileceğinin de 115. Maddede belirtildiği, davalının süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu, taraflar arasında 5 yıl süreli bir anlaşma yapılmış olduğu, davacının sözleşme yapılırken karşı tarafa vermiş olduğu teminat senedinin sözleşmenin feshi nedeniyle iadesini ve teminat senedi nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istediği, davalının teminat senedinin bedeli kadar sebepsiz zenginleştiğini ileri sürdüğü, davacı verdiği teminat senedinin davalıda sebepsiz olarak bulunduğu iddiasına dayalı olarak iadesi talepli dava açtığına göre, niteliği bakımından talebin sözleşme ilişkisine dayalı değil, sebepsiz iktisap koşullarına uyduğu, dolayısıyla davada sözleşmenin yerine getirileceği yer değil, davalı tüzel kişinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olan Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde ve 2 haftalık sürede başvurulması halinde dosyanın yetkili ve görevli Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki 15.11.2006 tarihli bayilik sözleşmesinin 18. maddesinde, "sözleşmeden doğan ihtilafların hallinde İstanbul Mahkemeleri ve İcra Müdürlükleri yetkilidir" şeklinde yetki düzenlemesi getirilmiştir. HMK 17. madde uyarınca tacirler arasındaki sözleşmelerde aksi kararlaştırılmadığı takdirde yetkili yer belirlenmişse, uyuşmazlık halinde belirlenen yetkili mahkemede dava açılması gerekir. Davalı, yetki itirazında bulunduğundan ve sözleşmede İstanbul Mahkemeleri dışında başka yetki düzenlemesi olmadığından davaya İstanbul Mahkemelerinde bakılması gerekir. Sözleşmedeki yetki düzenlemesine aykırı olarak davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğuna dair verilen karar HMK 17. maddesine uygun olmadığından mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına. peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2013 gününde gerekçede oyçokluğu sonuçta oybirliğiyle karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

HMK'nun 17. maddesindeki yetki kuralı kesin yetki olmayıp münhasır yetki niteliğindedir. Kesin yetki halleri aynı Kanun'un 11/1, 12/1. 14/2 ve 15/2 maddelerinde açıkça düzenlenmiştir. Kanun'da açıkça “kesin” yetkiden söz edilmeyen hükümlerdeki yetki kurallarının kesin yetki olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. HMK'nun 114/1-ç maddesindeki dava şartı, yetkinin kesin olduğu hallerle sınırlıdır. Yetkinin kesin olmadığı durumlarda mahkemenin yetkili olup olmadığı hususu dava şartı olarak kabul edilmemiştir. Bu itibarla, her şeyden önce yerel mahkemenin bu ilkelere uygun düşmeyen gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

HMK'nun 19. maddesi uyarınca yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorunda ise de, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi halde yetki itirazı dikkate alınmaz.

HMK'nun 19/4. maddesi hükmüne göre; “Yetkinin kesin olmadığı davalarda davalı süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir."

Bu açıklamalar karşısında somut olayın değerlendirilmesine gelince; davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde, “davalının ikametgahı mahkemesi olan Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu, bunun dışında taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin 18. maddesinde yetkili yer olarak İstanbul Mahkemelerinin kararlaştırıldığını belirterek" mahkemenin yetkisine itiraz etmiş, bunlardan hangisini yetkili gördüğünü açıkça bildirmemiştir. HMK'nun 19/3. maddesine göre “Mahkeme yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir” hükmü karşısında yetki itirazında bulunan davalının açıkça dosyanın hangi mahkemeye gönderilmesini istediğini yetki itirazında belirtmesi gerekmektedir. Aksi takdirde yetki itirazı dinlenmez.

Bu nedenlerle, olayımızda davalı, HMK'nun 19/2. maddesine uygun bir yetki itirazında bulunmadığından ve kesin yetki de söz konusu olmadığından HMK'nun 19/4. maddesi uyarınca davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelmiş olup işin esasına girilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesinin usul ve yasaya uygun bulunmadığı gerekçesiyle hükmün bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/244, Karar No: 2013/2546, Tarih: 22.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/244 E.  ,  2013/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2011 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “delil başlangıcı”niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202. maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı, hasta olması nedeniyle oğlu olan davalı tarafından adına satın alınan dava konusu 196 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının davalı adına oluştuğunu, davalının bugüne kadar dava konusu taşınmazın tapusunu kendisine devretmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir. Davacı, iddialarını yazılı delil veya delil başlangıcı ile kanıtlayamamıştır. Ancak, dava dilekçesinde “yemin ve her türlü delil” demek suretiyle açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan bu hakkı hatırlatılmalı, sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Değinilen yönün gözetilmemesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 22.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7717, Karar No: 2015/3734, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7717 E.  ,  2015/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.05.2014 gün ve 691 Esas, 3617 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı arsa sahibinin davalılardan diğer hissedar ...'e vekaletname verdiğini, bu vekaletname ile davalı ...'nin kendi adına asaleten davacı adına vekaleten diğer davalı yüklenici ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak sözleşmede yapılan paylaşımın adaletsiz olup, arsa sahiplerinin hisselerine uygun yapılmadığını, davalı ...'in vekaletnameyi kötüye kullanarak davacıyı zarara uğrattığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi, sözleşmede arsa sahiplerine tahsis edilen bağımsız bölümlerin arsa sahiplerinin tapudaki hisseleri oranında paylaştırılmasını; birleşen davada davacı arsa sahibi vekili, davalı arsa sahibi ...'nin, sözleşme konusu arsayı, davacının annesinden gerçekte bağışlama yolu ile devraldığı halde, tapuda muvazaalı işlemle satın almış gibi gösterildiğini, bu nedenle tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Taraf vekilleri, karşılıklı olarak davaların reddini istemişlerdir.

Mahkemece, asıl davada, sözleşmenin feshi talebinin ve davalı şirkete karşı açılan davanın reddine, tapu iptal ve tescil talebinin ise 12 numaralı bölüm yönünden kabulüne; birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 09. 05.2014 tarih ve 691 E., 3617 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 62,80 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.