muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12288, Karar No: 2014/16508, Tarih: 10.06.2014

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, eksik hususlar tamamlanarak bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, taraflar arasında, davacı işçinin brüt ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle davacının net çıplak ücreti sözleşme hükmüne göre belirlenmiş olup buna göre hesaplamalarda dikkate alınan net ücretin miktarında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bilinen net ücretinden bilinmeyen brüt ücreti hesaplanırken eklenecek kesintilerin ne olduğu konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır. Bu noktada özellikle davacı işçinin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 86. maddesinde düzenlenen topluluk sigortasından yararlanıp yararlanmadığı ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçici 6. madde hükümleri de dikkate alınarak isteğe bağlı sigortalılık durumunun ne olduğu belirleyici olacaktır. Mahkemece, bu hususlar açılığa kavuşturulmadan ve davalı tarafın bu yöne ilişkin itirazları karşılanmadan davacı işçinin yurt içinde çalışan işçiler gibi brüt ücretinin tespit edilmesi hatalı olmuştur. Şu halde mahkemece, davacının sigortalılık durumu netleştirilmeli, buna göre de davacının ücretinden kesilmesi gereken primler tespit edildikten sonra brüt ücreti belirlenmelidir. Bundan sonra ise davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulması da isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3027, Karar No: 2013/3044, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3027 E.  ,  2013/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından ve sanık ... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kasten yaralama suçlarından yapılan yargılama sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2011 gün ve 2009/309 Esas, 2011/259 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 31.10.2012 gün ve 2012/9985 Esas, 2012/10432 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2013 gün ve 2012/112507 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 31.10.2012 gün ve 2012/9985-2012/10432 sayılı kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan itiraz yerinde görülmemiş olup, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15766, Karar No: 2020/1684, Tarih: 10.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15766 E.  ,  2020/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, .... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 167 ada 20, 24, 168 ada 8, 269 ada 31, 300 ada 42, 47, 316 ada 115, 401 ada 49, 403 ada 4, 408 ada 53, 249, 410 ada 2, 417 ada 3, 14, 425 ada 17, 458 ada 86, 91, 459 ada 5 ve 9 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların yakın miras bırakanı ....’ten intikal ettiği iddiasına dayanarak tapu iptali ve .... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmış, yargılama sırasında ise, taşınmazların müşterek muris ...’ten intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak, tapu iptali ve ... mirasçıları adına tescilini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, mirasçılar arasında görülen tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, her ne kadar davacı tarafça tereke adına tescil talebinde bulunulmuş ise de, miras payı oranında davanın görülmesi gerekir.

Hal böyle olunca; davacının miras payına isabet eden ve keşifte belirlenen değer üzerinden eksik harç tamamlatıldığına ve dava reddedildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine keşfen belirlenen değer üzerinden davacının miras payı oranında hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece bu husus dikkate alınmadan davalı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19549, Karar No: 2015/19717, Tarih: 06.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/19549 E.  ,  2015/19717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2015

NUMARASI : 2010/468-2015/486

K A R A R

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, 09/02/2011 gün ve 6110 sayılı Yasa'nın 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19/01/2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar, işçilik alacaklarına ilişkin olup belirgin şekilde Dairemizin iş bölümü alanı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının 11/04/2015 tarih ve 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/2. maddesi gereğince Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'ne gönderilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 06/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14950, Karar No: 2007/20064, Tarih: 08.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/14950 E.  ,  2007/20064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Konya 2. İş Mahkemesi

Tarih                : 13.06. 2007
Yargıtay — Esas No: 2007/14792, Karar No: 2011/39764, Tarih: 14.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/14792 E.  ,  2011/39764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı

./..

-2-

olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/9844, Karar No: 2015/9922, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9844 E.  ,  2015/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/361-2014/538

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/12/2014 tarih ve 2014/361-2014/538 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 04.08.2001 tarihinde sermaye artırımı kararı alındığını ve davalının da buna iştirak ettiğini ancak davalının üzerine düşen sermaye borcu yükümlülüğünü yerine getirmeyerek sermaye artışından doğan farkı ödemediğini, bu nedenle hakkında icra takibi başlatıldığını, ancak davalının haksız itirazı üzerine takibin durdurulduğunu ileri sürerek, davalının vaki itirazının iptali ile % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hukuki temelinin bulunmadığını, davacı şirketin alacaklı olmadığını bilerek dava konusu takibi kötüniyetle yaptığını savunarak davanın reddini ve davacının %40 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.10.2013 gün, 2013/11465 esas-2014/783 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak artırılan sermaye miktarının tamamına son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan ve temerrüt tarihi olan 12.07.2003 tarihinden itibaren yapılan faiz hesabı ile takip tarihi itibariyle 9.000,00 TL asıl alacağın işlemiş avans faizinin 11.410,03 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile Nevşehir 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/2430 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazın kısmen iptaline, takibin 9.000,00 TL asıl alacak, 11.410,03 TL temerrüt faizi olmak üzere toplam 20.410,03 TL üzerinden temerrüt faizine temerrüt faizi yürütülmemek koşuluyla devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmedilen toplam alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.046,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4436, Karar No: 2013/13040, Tarih: 04.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4436 E.  ,  2013/13040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 03.12.2012 tarih, 19243/35828 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, eksik posta masrafının ödenmesi için davacı vekiline 15.01.2013 tarihinde muhtıra tebliğ edilmesine ve muhtırada masrafların yedi günlük süre içinde ödenmesinin istenmesine rağmen, adı geçenin masrafları belirlenen sürede yatırmadığı, süre geçtikten sonra 25.01.2013 gününde yatırıldığı anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Karar düzeltme posta masrafının yatırılmasına ilişkin muhtıranın davacı vekiline tebliğine rağmen, belirli süre geçtikten sonra masrafın yatırıldığı anlaşıldığından  davacının karar dzüeltme dilekçesinin (REDDİNE),  04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5041, Karar No: 2017/9367, Tarih: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5041 E.  ,  2017/9367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1985-1990 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2) Dosya içerisinde bulunan 1986 tarih ve ... ilâ ... sıra numaralı tapu kayıtları ilk tesis tarihinden itibaren tüm geldi ve gittileri ile birlikte getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilerek bu dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16556, Karar No: 2012/9597, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/16556 E.  ,  2012/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket işçisi olarak gösterilmek suretiyle çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğu, davacının davalılardan ...'nın işçisi olduğu gerekçesiyle feshin geçersiz olduğunun tesbiti ile davalılardan şirket aleyhine açılan davanın reddine, ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Sağlık Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İş Kanunu'nun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, davalılar arasında temizlik hizmeti işi alımına dair sözleşme yapıldığı, davacının davalılardan Sağlık Bakanlığına bağlı Fatih Devlet Hastanesinde diğer davalı şirketin işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, davalılar arasında temizlik hizmeti işi alımına dair sözleşme yapıldığı, davacının davalılardan Sağlık Bakanlığına bağlı Fatih Devlet Hastanesinde diğer davalı şirketin işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı Bakanlığa bağlı Fatih Devlet Hastanesinin temizlik hizmetlerini alt işverene yaptırması mümkündür. Bu anlamda davalılar arasında yapılan sözleşme 4857 sayılı Kanunu'na uygundur. Alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeksizin çalışması ilişkinin muvazaalı olduğunu göstermeyeceği gibi, asıl işverenin işçilerinin hakları kısıtlanmak suretiyle alt işverene devredilmiş olması da muvazaanın varlığı için tek başına yeterli kabul edilmemektedir. Mevcut olgulara göre davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisi kanuna uygun ve muvazaaya dayanmadığı halde mehkemece muvazaanın varlığının kabulü doğru olmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, 2009 yılında taraflar arasında imzalanan sözleşmede kişi sayısı doksan vasıfsız işçi iken 2010-2012 dönemi için taraflar arasında imzalanan sözleşmede kişi sayısı seksen olup bu işçilerden en az onaltı kişinin lise mezunu olma şartı getirildiği, davalı tarafça doksan mevcut çalışanların içerisinde iki kişinin lise mezunu olduğunun tespit edildiği geriye kalan ondört kişilik lise mezunun temini için

2009 yılı projesinde çalışan öncelikle diploması olmayan, okur yazar belgesi olanlar ve emeklilerden oluşan ondört kişilik bir liste hazırlamak koşuluyla ve hastane baştabipliğinin de onayını almak koşuluyla 2010-2012 dönemini kapsayan temizlik hizmetlerinde bu kişilerin iş sözleşmelerinin sona erdirilmesine karar verildiği anlaşımış olup, davacının temizlik işçi olarak olarak çalışmakta olduğu davalı şirketin, bağlı olduğu hizmet alım sözleşmesi gereği aldığı karar ile gerekli şartları taşımayan işçiler arasında belirli kriterler dikkate alınarak davacı ile birlikte bir kısım işçilerin iş sözleşmelerinin feshi yoluna gidildiği anlaşılmıştır. Bu haliyle fesih geçerli nedene dayanmaktadır. İşe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1,200.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1,200.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine kesin olarak oybirliğiyle 11.05.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5390, Karar No: 2020/9257, Tarih: 13.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5390 E.  ,  2020/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olaydan bir gün önce aynı odada kalan katılanlara ait banka kartlarınınn şifrelerini ele geçiren sanığın, katılanlara ait banka kartlarını soyunma dolaplarından çalıp ardından iki katılanın da banka kartından para çekmesi şeklindeki eyleminde, her katılan için ayrı ayrı eylem olmayıp; tek olmayan bu fiillerin hukuken tek bir fiil olarak kabul edilmesi ve nitelikli hırsızlık suçundan tek bir ceza verilmesi ancak; bu tek fiilin birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle verilecek cezaların TCK'nın 43/2. maddesinin gerektiği,

Katılanların hesaplarından ayrı ayrı para çekmesi eyleminden dolayı da banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan iki kez cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.