muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18552, Karar No: 2015/5706, Tarih: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18552 E.  ,  2015/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 26/09/2013 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday ve nohutun 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12529, Karar No: 2012/13197, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12529 E.  ,  2012/13197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içindeki Antakya Belediyesi'nin 14.10.2010 tarihli yazısında dava konusu taşınmaza emsal alınan 6521 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki ... vergisine esas asgari m² değeri 40 TL, aynı belediyenin 26.03.2012 tarihli yazısında da 2010 yılındaki ... vergisine esas asgari m² değeri 13 TL olarak bildirildiğinden çelişkinin giderilerek 6521 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki ... vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

2-Emsal alınan 6521 parsel sayılı taşınmazın 26.09.2001 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18601, Karar No: 2020/6058, Tarih: 12.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18601 E.  ,  2020/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-Dosya arasında rastlanmadığından; tapu kayıt malikleri ... (... oğlu), ... (... kızı)’nın mirasçılık belgelerinin ilgisinden temini ile evraka eklenmesi,

2- Davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz oldukları anlaşıldığından, mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 12.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/7356, Karar No: 2011/3563, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7356 E.  ,  2011/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında gündüz vakti konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin müteselsilen alınmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ''sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece suç yerinde icra edilen keşif ve aldırılan bilirkişi raporuna göre, katılana ait dairenin suç tarihinde kilitli olmayan muhkem yapılı çelik kapısının, kapı kolu diline kapı aralığından saç tokası yada benzer metal parçası sokmak suretiyle, kapı kilit dili dışa doğru sürttürülerek kapının açılarak içeri girilip hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin 5237 Sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2272, Karar No: 2021/522, Tarih: 20.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2272 E.  ,  2021/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/68-2015/2021

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 05.10.2005 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderlerinden oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkin olup, dosyada alınan 05.04.2012 tarihli kusur raporu ve 31.03.2013 tarihli ek kusur raporu ile davalı işverenin %60 oranında, kazalı sigortalının %40 oranında kusurlu bulunduğu; Mahkemece kusur raporu esas alınarak hüküm kurulduğu; ancak dosyadaki peşin sermaye değerli gelir tablosundan 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulaması yapıldığı, ayrıca kazalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin açılan davanın kesinleşmediği, Mahkemece bu hususlar göz önünde bulundurulmaksızın hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, kazalının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkin olarak açıldığı anlaşılan ... 13. İş Mahkemesi 2017/296 E., 2019/18 K. sayılı dosyanın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi saptandıktan sonra belirlenecek bu orana göre de gelirin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değeri tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

3-506 sayılı Kanunun 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Kanunun 54. maddesi) uyarınca indirildiğinin anlaşılması nedeniyle; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanun 92. madde (5510 sayılı Kanun 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir. Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Kanunun 54. maddesi) uyarınca yarıya indirilmiş olup olmadığı belirlenerek yarıya indirildiğinin belirlenmesi halinde gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Kanunun 54. maddesi) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32229, Karar No: 2022/12819, Tarih: 20.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32229 E.  ,  2022/12819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 23/02/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a) Hüküm tarihinde Kocaeli 1 No’lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ya duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 23/02/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanık ...’ye zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık ...’nın ise müdafiisiz olarak sorgusu yapıldıktan sonra sanığa müdafii tayin edilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13963, Karar No: 2013/17279, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13963 E.  ,  2013/17279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 1061 parsel sayılı taşınmazın 11.11.2011 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 tarihli satışına ilişkin alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden

3-Dava konusu 1061 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan ... Mahallesi 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin her bir parselin vergi kaydı ayrı ayrı belirtilmek suretiyle belediye başkanlığından,

4-Dava konusu 1061 parsel sayılı taşınmazın 11.11.2011 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6431, Karar No: 2022/1533, Tarih: 23.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6431 E.  ,  2022/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespiti sırasında, ... Merkez ... Köyünde 111 ada 11 parsel arsa vasıflı 545,59 m² yüzölçümlü, 107 ada 10 parsel çayır vasıflı 11.668,92 m² yüzölçümlü, 107 ada 14 parsel çayır vasıflı 5.114, 31 m² yüzölçümlü ve 106 ada 80 parsel çayır vasıflı 3.080,94 m² yüzölçümlü taşınmazlar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 7. maddesi gereğince senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, tesbitlerin hukuka aykırı olduğu ve imar-ihya, kazandırıcı zamanaşımı ile kazanım koşullarının oluşmadığını açıklayarak tesbitlerin iptalini ve taşınmazların davacı adına tesbit ve tescilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davacı Hazine vekili, tesbitlerin hukuka aykırı olduğu ve imar-ihya, kazandırıcı zamanaşımı ile kazanım koşullarının oluşmadığını açıklayarak tesbitlerin iptalini ve taşınmazların davacı adına tesbit ve tescilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; keşifte dinlenilen mahalli bilirkişiler ve tespit bilirkişilerinin uyumlu beyanlarda bulunduğu, uyumlu beyanlarda dava konusu yerlerin davalılara babalarından dedelerinden kaldığı, uzun yıllardan beri taşınmazların otunu biçmek suretiyle ekonomik amaca uygun bir şekilde zilyet olduklarının belirtildiği, ziraat bilirkişi raporunda dava konusu yerlerin en az 30 yıldan beri imar ve ihya edildiği, özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğunun belirtildiği, ayrıca orman bilirkişi raporunda da dava konusu taşınmazların orman olmayan alanlarda kaldığının tespit edildiğ, ziraat ve orman bilirkişi raporlarının mahalli ve tespit bilirkişi beyanlarını doğruladığı, her ne kadar fen bilirkişi raporunda vergi kaydının dava konusu parsellere uymadığı belirtilmiş ise de, vergi kaydının hükme esas alınabilmesi için zilyetlikle bağdaşması gerektiği, zilyetlikle bağdaşmayan vergi kayıtlarına itibar edilemeyeceği hususunun Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarında da açıkca belirtildiği, dava konusu dosyada mahalli ve tespit bilirkişi beyanları birbirleriyle uyum içerisinde olduğu için ayrıca orman ve ziraat bilirkişi raporlarının da bu beyanları doğruladığı için vergi kaydına itibar edilmeyip birbiriyle uyumlu mahalli ve tespit bilirkişi beyanlarına itibar edildiği, dava konusu yerlerde Kadastro Kanunu'nun aramış olduğu 20 yıllık kesintisiz, nizasız ve amacına uygun zilyetlik koşullarının oluştuğu, davalıların dava konusu yerlerde zilyet olduğu, uzun zamandır davalıların kullanımında olduğu, dava konusu taşınmazların özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu anlaşılmakla davacının davasının reddine, dava konusu 107 ada 14 nolu parsel, 106 ada 80 nolu parsel, 107 ada 10 nolu parsellerin tesbit gibi tapuya tesciline, tespit maliki ... ölü olduğundan dava konusu 111 ada 11 nolu parselin ölü tespit maliki ... adına yapılan tespitin iptaliyle parsel üzerindeki tüm hisseler 12 pay kabul edilerek, 4 payın ..., 4 payın ..., 1 payın ..., 1 payın ..., 1 payın ..., 1 payın ... adına miras payları oranında tesbit ve tapuya tesciline karar verilmiştir.