muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6023, Karar No: 2019/7621, Tarih: 20.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/6023 E.  ,  2019/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada.... Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu oluşan yaralanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

.... Asliye Ticaret Mahkemesi; dava dilekçesine göre, davacının yerleşim yeri ..... ili olup, davacının ikametgahı esas alındığında yetkili mahkeme ..... Mahkemeleri olmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesinde düzenlenen yetki kuralına göre; motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesi ile sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabilecek olup, poliçeyi düzenleyen acentenin .... ilinde olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkemenin .... Mahkemeleri olacağı anlaşılmıştır.

Davanın açılmasında dayanılan hususun, davalı ... şirketinin .... bölge müdürlüğünün bulunması olduğu anlaşılmakla birlikte, bölge müdürlükleri hakkında kanunda açık bir hüküm bulunmadığı, buna göre, bölge müdürlüklerinin ''şube'' gibi değerlendirilmesinin kıyasen mümkün bulunmadığı, bölge müdürlüğünün bulunduğu yerin kanunda düzenlenen şube ve acenteye kıyasla yetkili olarak kabul edilmesinin, Anayasanın 142. maddesinde düzenlenen mahkemelerin görev ve yetkilerinin ancak kanunla düzenleneceğine ilişkin "kanunilik" ilkesine aykırı olacağı anlaşılmaktadır. (.... Bölge Adliye Mahkemesi, 20.04.2018 gün ve 2017/1806 E. - 2018/574 K.) Bir davada birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa davacı bu mahkemelerden birinde dava açma hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa o zaman seçme hakkı davalı tarafa geçmektedir. (Aynı yönde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 23/09/2013 gün ve 2013/9042 E. - 2013/12620 K.). Davanın açıldığı ..... Mahkemesi, 2918 sayılı Kanunun 110/2. maddesinde yapılan açık düzenlemede yer verilen mahkemelerden olmadığı gibi HMK'da belirlenen yetkili mahkemelerden birisi de olmadığı gerekçeleri ile yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

....Ticaret Mahkemesince somut olayda, kaza .... ilçesinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri de .....'dur. Ancak, mahkememizce yapılan araştırmada davalı ... şirketinin .... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır.

Dolayısıyla davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu ..... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşılmış olup, davanın .... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesi ile ..... Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza .... ilçesinde meydana gelmiştir. Ancak, davalı ... şirketinin .... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu .... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın .... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ..... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13093, Karar No: 2015/11565, Tarih: 30.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13093 E.  ,  2015/11565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2014/435-2015/250

- K A R A R -

Uyuşmazlığın dolap yapımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 15. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4269, Karar No: 2012/5654, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4269 E.  ,  2012/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ayçiçeği, kuru fasulye ve şeker pancarı ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8525, Karar No: 2018/15721, Tarih: 13.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8525 E.  ,  2018/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı sitede daimi işçi olarak temizlik işleri, sitede tadilat, bekçilik vb. işte çalıştırıldığını, davacının yaklaşık 5 yıldır çalıştığı sitede herhangi bir sorun yaşamadığını, ancak yeni yönetim müvekkili işten çıkartmak için davacıya ilk önce yıldırma politikası izlediği ve davacının baskı altına alınarak tutanaklar düzenlendiğini, akabinde davacının davalı siteden ... 4 İcra Noterliğinin 19/09/2011 tarihli ihbarnamesi ile işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 05/01/2007-22/09/2011 tarihleri arasında davalı sitede kapıcı olarak çalıştığını, kapıcı olarak çalıştığı zamanlarda pazar günleri, dini ve milli bayramlar hariç olmak üzere davalı sitenin ... bloklarının temizliği ile ekmek dağıtımını yapmak ve çöplerini almak, diğer çalışan ile birlikte sitenin orta bahçenin temizliği ile haftada bir kez bahçenin sulanması işlerinde çalıştığını, davacının fazla çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 04/11/2006-22/09/2011 döneminde asgari ücretle çalıştığı hususunun kesinleştiği, iş sözleşmesinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı, bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece, tanık beyanlarına itibarla davacının dini bayramların ilk günü hariç genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmasına karşın, aynı hüküm fıkrasında “dini bayram ücreti” talebinin reddine karar verilmesi çelişkili olup, 6100 sayılı HMK’nın 298/2. maddesine aykırıdır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının davalıya ait sitede kapıcılık, temizlik, tadilat ve bekçilik işleri yaparak haftanın 6 günü 06.30-20.00 saatleri arasında çalıştığı iddia edilerek fazla mesai ücreti talep edilmiş, Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği, tanık beyanları ve dosyaya sunulan 24.01.2011 tarihli, imzalı görev listesi dikkate alındığında 6 blok ve 120 daireden oluştuğu anlaşılan davalıya ait sitede davacının kapıcılık, bahçe bakımı, tadilat ve bekçilik gibi işlerde çalışarak günde 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir. Mahkemece fazla mesai ücretinin buna göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29953, Karar No: 2013/22862, Tarih: 07.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29953 E.  ,  2013/22862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/57467

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

NUMARASI : 2008/17 (E) ve 2010/533 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınanlar F.. K.. ile S.. K..'nin iddialarına ve doktor raporuna göre olay günü yakınan Süleyman'ın sorumlusu olduğu markete, yanındaki bir şahıs ile birlikte giren sanığın, raflarda bulunan sigaraları sırt çantasına doldurması, durumu fark eden yakınan Süleyman'ın, alışveriş yapmadan dışarı çıkmak üzere olan sanığın çantasını kontrol etmek istemesi, sanığın buna yanaşmayıp kaçmak istediği esnada yakınan Süleyman'ın, sanığın önüne geçmesi, sanığın yakınanı iterek duvara çarpması, yakınan ile sanık arasındaki mücadeleyi gören esnaf komşusu yakınan Fatih'in markete gelerek yakınan Süleyman'a sanığı yakalaması konusunda yardım etmesi, sanığın kaçmaya çalışmaya devam etmesi üzerine tarafların birlikte yere düşmesi, sanığın yerden aldığı taşla yakınan Fatih'in başına vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale gerektirir şekilde yakınanı yaralaması, bu esnada sanıkla birlikte markete gelen ikinci şahsın, almış oldukları birtakım sigaralar ile birlikte kaçması şeklinde gerçekleşen eylemin, suçun sübutu halinde TCK'nın 149/1-c maddesi kapsamında yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışıp değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3575, Karar No: 2012/5196, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3575 E.  ,  2012/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

100.4.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 311 ada 2 sayılı 5.773,63 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra, 322 ada 4 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve  kadastro tespitine  itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine  göre yapılıp  kesinleşmeyen  orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8958, Karar No: 2012/4686, Tarih: 05.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/8958 E.  ,  2012/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.03.2012 (Pzt.)

Değerli çoğunluk tarafından temyiz “velayet yönünden” şeklinde sınırlanarak anlaşmalı boşanma hükmünün boşanma bölümü kesinleştirilmiş olmaktadır.

Oysa boşanmanın fer’i hükümlerinin “tamamı üzerinde” çekişme sonlanmamışsa anlaşmalı boşanma hükmünün boşanma bölümünün kesinleştiği düşünülemez.

Anlaşmalı boşanma davasının fer’i hükümlerinden velayet yönünden temyiz edildiğini ve bu konuda çekişmenin sürdüğünü açıklayıp sanki bu fer’i hüküm hakkında çekişme yokmuş gibi anlaşmalı boşanma hükmünün boşanma bölümünün kesinleşmesine sebebiyet vermek çelişki oluşturmaktadır.

Fer’i hükümlerde oluşan eksiklik anlaşmalı boşanma hükmünün bütününü özürlü kılar.
Yargıtay — Esas No: 2024/3028, Karar No: 2025/1912, Tarih: 07.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3028 E.  ,  2025/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/698 E., 2024/740 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/114 E., 2021/257 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının ikametgahının elektriğinin kesilmesinin ... yaşamını etkilediğini, davalının haksız müdahalesi sonucunda davacının kendi taşınmazını kullanamaz hale geldiğini, yapı kayıt belgesi alan davacının aboneliğinin olduğunu, yapı kayıt belgesinin iptaline karşı dava açıldığını ileri sürerek; davalının müdahalesinin menine, elektrik kesilme işleminin iptaline ve eski haline getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili şirket tarafından yapılan kesintinin sebebinin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünce yapı kayıt belgesinin iptal edilmesi ve bu belge doğrultusunda yapılan işlemlerin geri alınması talebi olduğunu, müvekkili şirketin burada bir takdir hakkının da bulunmadığını, yapı kayıt belgesinin ilgili kurum tarafından iptal edilmesi nedeniyle davacıya dağıtım bağlantı anlaşmasına dayanak belgeleri sunması, aksi durumda enerji kesintisi yapılmak durumunda kalınacağına dair bildirimde bulunuduğu, ancak davacı tarafından bu hususta bir belge sunulamadığından dayanaksız kalan dağıtım bağlantı anlaşması iptal edilerek enerji kesintisi yapılmak durumunda kalındığını, yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gibi, müvekkili şirketin dayanağı iptal edilen dağıtım bağlantı anlaşmasını sürdürmesi, dayanaksız bir meskene enerji vermeye devam etmesinin mevzuata aykırı olduğunu, ... ve mal güvenliği açısından da tehlike arz edebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından taşınmaz üzerinde 120 m2 toplam yapı alanı olan bir adet bağımsız bölümden oluşan yapı için 07.02.2019 düzenlenme tarihli ve 4937392 başvuru numaralı JPCC8UYS belge numaralı geçici yapı kayıt belgesinin alındığı, idare tarafından 04.04.2019 tarihli tespit tutanağı ile "31.12.2017 tarihinden sonra yapıldığı" gerekçesi ile söz konusu yapı kayıt belgesinin iptal edildiği, davacı tarafından iptal edilen yapı kayıt belgesine istinaden idari işlemin iptali için açılan davanın reddine karar verildiği, istinaf kararı ile İdare Mahkemesi kararının onanarak kesinleştiğinden davaya konu taşınmazda geçici yapı kayıt belgesi bulunmadığı, dolayısıyla davacının geçici abonelik hizmetlerinden faydalanmasının yasal mevzuat uyarınca mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; elektriğin kesildiği eve davacının ikamet ettiğini, davacının elektriğinin kesilmesi nedeniyle taşınmazını kullanamadığını, imar barışı kapsamında yapı kayıt belgesi alındığını, ceza yargılamasının ve idari davanın neticesinin beklenmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, abonenin elektriğinin kesilmesi suretiyle yaratıldığı ileri sürülen muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

1.Kural olarak yapı (inşaat) ruhsatına uygun olarak inşaa edilen, yapı kullanma ruhsatı alınan yapılara elektrik, su ve doğal gaz abonelikleri yapılarak bu hizmetlerden istifade ettirilir. Ancak bazı şartların bulunması halinde yapı ruhsatı bulunmayan, yapı kullanma belgeleri olmayan yapılar "Geçici Abonelik" yapılarak aynı hizmetlerden istifade etmeleri imkanı getirilmiştir. Abonelik ve geçici abonelik işlemleriyle yapı (inşaat) ruhsatı ile yapı kullanma (iskan) ruhsatı arasındaki bağlantı ile bu konudaki mevzuatın zaman içindeki değişiminin değerlendirilmesi için 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun) ilgili hükümlerindeki değişimin gözden geçirilmesi gerekir.

Yapı ruhsatı ve yapı kullanma belgesi ile abonelik işlemleri arasında 3194 sayılı Kanunun 31. maddesinde " İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." düzenlemesiyle bağlantı kurulmuş, abonelik tesisi kural olarak yapı kullanma izninin alınmasına bağlanmıştır.