muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7145, Karar No: 2011/4594, Tarih: 05.07.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7145 E.  ,  2011/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ...tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece zamanaşımı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, tarafların sıfatına, dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Haksız fiillerden kaynaklanan davalarda uygulanması gereken Borçlar Kanununun 60. maddesi hükmünde yazılı 1 yıllık zamanaşımı süresi, zarar görenin zararı ve zarar sorumlusunu öğrendiği günden, 10 yıllık zamanaşımı süresi de zararın meydana geldiği tarihten itibaren başlar.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre tüzel kişiler, özellikle kamu kurumları yönünden 1 yıllık zamanaşımı süresinin işlemeye başlayabilmasi için, o tüzel kişi veya kurumun dava açma konusunda emir vermeye yetkili organı tarafından zararın ve zarar sorumlusunun öğrenilmiş olması zorunludur. Yasal olarak yapılmış bir yetki devri sözkonusu olmadıkça daha alt birimlerin bu arada hukuk müşavirliklerinin zararı ve zarar sorumlusunu öğrenmeleri zamanaşımı süresinin başlayabilmesi için yeterli değildir. Duraksamadan belirtmek gerekir ki vekilin yaptığı işlemlerin kurumun dava açmaya yetkili makamını zamanaşımı yönünden bağlamayacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda davacı ... Telekominikasyon A.Ş. adına dava açma konusunda emir vermeye yetkili organın, davalı ...nin zarar sorumlusu olduğunu en erken daha önce açılan davada verilen kararın 02.09.2009 tarihinde kurum vekiline tebliği ve dava açmaya yetkili organa bildirdiği tarihte öğrendiği, davanın da 08.02.2010 günü henüz 1 ve 10 yıllık zamanaşımı süreleri dolmadan açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını kanıtlama yükü davalının üzerindedir. Davalı taraf bu konuda savunmasını kanıtlayacak herhangi bir delil ibraz etmediği gibi, dosya içeriğinde yetkili organın davalının zarar sorumlusu olduğunu daha önce öğrendiğine ilişkin bir kayıt ve belge de bulunmamaktadır. Davacı kurum tarafından daha önce aynı olay nedeniyle dava dışı şirket hakkında dava açılmış olması ve bu dava yönünden dava açma talimatı verilmesi, yetkili organın ancak zararı ve zarar sorumlusu olarak dava dışı şirketi öğrendiğini gösterir. Davalı ...Ş.’nin de zarar sorumlusu olduğunun yetkili organ tarafından öğrenildiği şeklinde yorumlanamaz. Yine az yukarıda açıklandığı üzere vekil tarafından yargılama sırasında öğrenilen hususlar da kurumun dava açmaya yetkili organını bağlamaz.

Hal böyle olunca, mahkemece ara kararı ile davalı tarafın zamanaşımı definin reddine karar verilmesi, taraflarca gösterilen delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek davanın esası yönünden bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de davacı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6996, Karar No: 2012/13476, Tarih: 21.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6996 E.  ,  2012/13476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2008 gün ve 2007/57 Esas, 2008/20 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyizi mümkün olmadığından ve itiraz merciince bu hususta bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin cinsel saldırıya teşebbüs suçuna ilişkin olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9787, Karar No: 2013/12539, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9787 E.  ,  2013/12539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, dolma biber, kuru soğan, taze fasulye ve pırasanın değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait olmak üzere sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verimi, kg başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22871, Karar No: 2019/13292, Tarih: 18.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22871 E.  ,  2019/13292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde kepçe operatörü olarak çalıştığını, işverence servis ve yemek yardımı yapıldığını, hafta tatili kullandırılmadığını, işin yoğunluğu bahane gösterilerek bazen iki üç ayda bir toplu olarak bazen iki üç gün üst üste hafta tatili kullandırıldığını, ayrıca işe girişi ve çıkışı sırasında rızası hilafına birtakım belgeler imzalatıldığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yetki itirazında bulunduklarını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin bordroya yansıtılarak ödendiğini, hafta tatillerinin toplu olarak kullandırıldığına dair izin formları bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanamadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece davacı tanığının anlatımına göre davacının haftada 14 saat fazla çalışma yaptığı, ayrıca hafta tatili günleri ile dini bayramlar dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmış ise de, beyanına itibar edilen tanığın davacı ile birlikte çalıştığı sürenin netleştirilmemesi hatalıdır. Davacı ile aynı dönemde işyerinde çalışmayan tanığın davacının çalışma düzenini bilebilmesi mümkün değildir. Hal böyle iken, davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olarak beyanına itibar edilmeli, buna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı yönünde bir sonuca varılmalıdır.

Diğer taraftan davalı tarafça dosyaya hafta tatili izinlerinin toplu kullandırıldığına dair bir kısım belgeler sunulmuştur. Mahkemece, bu belgelerde kullanıldığı belirtilen izinlerin mazeret izni olduğu kabul edilerek, söz konusu izin günleri hafta tatili ücreti hesabında dikkate alınmamıştır. Ne var ki bu kabul şekli hatalı olup, davacı işçinin anılan günlerde mazeret izni kullandığına yönelik bir iddiası olmamıştır. Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmi dört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır. Açıklanan yasal düzenleme dikkate alındığında, hafta tatili izinlerinin işçinin dinlenme hakkına ilişkin olduğu açıktır. Hal böyle iken, hafta tatili izninin toplu olarak kullandırılabileceğinin kabulü yasal düzenlemenin amacına aykırılık taşır. Bu sebeple hafta tatili izninin toplu olarak kullandırılması halinde, hafta tatili ücreti alacağının hesaplanmasında, hafta tatilinin toplu kullanılmasına ilişkin belgelerde yazılı izin günlerinden ilgili haftaya (yedişergünlük zaman dilimleri nazara alınarak) denk gelen hafta tatili gününde işçinin dinlendiğinin kabulü gerekir. Ayrıca fazla çalışma ücreti alacağı bakımından da, söz konusu izin günlerinin hesaptan dışlanması gerektiği gözardı edilmemelidir. Mahkemece davacının hiç hafta tatili izni kullanmadığı kabul edilerek hesaplanan hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmişir.

Dosya kapsamındaki bir kısım bordrolarda fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkukları bulunduğu halde bu bordrolar dikkate alınmadan hesaplama yapılması hatalıdır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, özellikle bir kısım bordrolarda bulunan tahakkukların çalışılmayan hafta tatili gününe ilişkin olduğu belirtilmiştir. Ne var ki, bordrolarda çalışılan ve çalışılmayan hafta tatili ücretlerinin ayrı ayrı gösterilmesi karşısında bu tespit yerinde değildir. Bu bakımdan, bordroların imzasız olması halinde bordroda gösterilen fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hesaplamadan mahsup edilmesi gerekeceğinin, bordroların imzalı olması halinde ise anılan dönemin hesaplamada tamamen dışlanması gerektiğinin göz önüne alınmaması bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında kıdem tazminatına esas ücretin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde işverence yemek ve servis hizmeti sunulduğunu belirtmiş olup; mahkemece, talep ve tanık anlatımı doğrultusunda yemek ve servis bedeli tazminata esas ücrete dahil ederek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir öğün yemek bedeli 5,5 TL olarak, yol yardımı ise 4 TL olarak belirlenmiştir. Ancak yemek ve servis bedelinin hangi esasa göre belirlendiği rapordan anlaşılamamaktadır. Mahkemece, ilgili kuruluşlardan işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek bir öğün yemek ve servis bedelinin ne kadar olduğu sorulup belirlenmeli bundan sonra tespit edilecek yemek ve servis bedeli ücrete ilave edilmelidir.

Ayrıca davacının davalılara ait şantiyede görev yaptığı anlaşılmakta olup, mahkemece, gerekirse tanıklar yeniden dinlenilerek davacının şantiyede kalıp kalmadığı, şantiyede kalıyorsa servisten ne şekilde faydalandığı açıklığa kavuşturulmalı ve buna göre kıdem tazminatına esas ücrete servis ücretinin ilave edilmesi gerekip gerekmediğine karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32339, Karar No: 2016/15450, Tarih: 04.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/32339 E.  ,  2016/15450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi ... Sendikası vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı Sendika vekili, davalı ...'nın müracaatı üzerine davalı Bakanlıkça yapılan ve 03.07.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2015/73 sayılı işkolu tespit kararında Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde yürütülen işlerin 17 numaralı Sağlık ve Sosyal Hizmetler İş koluna girdiğine yönelik tespit yapıldığını ancak bu tespitin hatalı olduğunu zira, davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın hastanede yürüttüğü ağırlıklı işin temizlik işi olduğunu, temizlik işlerinin de 20 numaralı Genel İşler İş koluna girdiğini, davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın hizmet alım sözleşmesi ile yürüttüğü işin niteliğinin ve girdiği işkolunun tespitinde yerleşik içtihatlar dikkate alındığında asıl işverenin yaptığı işten bağımsız olarak değerlendirme yapılması gerektiğini, sağlık işinin münhasıran doktor, ebe, hemşire, laborant, sağlık memuru gibi kişilerce yürütüldüğünü, temizlik işinin asıl işe yardımcı iş olarak düşünülmesinin mümkün olmadığını, kaldı ki tespit kararının eksiklikler içerdiğini, mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğini, adi ortaklığın aldığı işin kaç işçi ile yürütülebileceği, ihalenin yeterli işçi üzerinden yapılıp yapılmadığı, işçilere ihale edilen iş dışında başka iş yaptırılıp yaptırılmadığı gibi hususların iş müfettişi raporunda incelenip değerlendirilmediğini, bu nedenlerle bakanlığın 2015/73 sayılı iş kolu tespit kararının iptali ile Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde yapılan işlerin niteliği itibari ile 20 numaralı Genel İşler İşkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, bakanlığın iş kolu tespit kararının usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, bakanlığın iş kolu tespit kararının usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, öncelikle bu davanın aynı işkolu tespit kararına konu diğer işyerlerine ilişkin açılan mahkemenin 2015/806 ve 2015/805 esas sayılı davaları ile birleştirilmesi ve işkolu tespit kararından etkilenecek işveren ve o işkolundaki sendikaların davaya dahil edilmesi gerektiğini, davanın süresinde açılmadığını, İşkolları Yönetmeliği'ne göre hastanelerin 17 numaralı Sağlık ve Sosyal Hizmetler İşkoluna girdiğini, hastanede çalışan doktor, ebe, hemşire, laborant, sağlık memuru, tıbbı sekreter, gassal, bekçi, temizlik elemanı gibi personelin ne isim verilirse verilsin sağlık hizmeti verdiğini, işin başka bir şirkete ihale ile verilmesinin bu gerçeği değiştirmeyeceğini, eleman yetersizliği nedeni ile ihale ile iş verilen şirketlerin sermayesinin bir aylık istihkakını geçmediğini, ayrı bir işyerinin olmadığını, kurum içinde kurum yetkililerinin denetim ve gözetiminde hizmet verildiğini, tüm yetkilerin asıl işverende toplandığını, sadece asıl işverenden aldığı para ile işçilerin ücretlerini ödeyip sigorta primlerini yatıran alt işverenin asıl işverenin ucuz işgücü teminine yardım ettiğini, bu nedenle asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını, mahkemenin bu hususu resen araştırması gerektiğini, asıl işe yardımcı olan bu işlerin de asıl işin girdiği iş kolundan sayılması gerektiğini, bu hususta birçok emsal mahkeme kararı bulunduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketler ile davalı ... İşçileri Sendikası davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, “...Taraf teşkili, mahkemenin resen gözeteceği hususlar olduğundan, Mahkememizce davacı vekiline Sağlık ve Sosyal Hizmetler işkolunda kurulu, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilenler haricindeki sendikaların yani Devrimci sağlık İşleri Sendikası,... Sağlık İşçileri Sendikası ve Tüm Sağlık Hizmetleri İşçileri Sendikasını davaya dahil etmesi için iki haftalık kesin süre verildiği ancak davacı vekilince mahkememize sadece ara kararda belirtilen sendikaların (sadece adresleri belirtilmiştir) davaya dahil edilmesi talebini içerir dilekçe sunulduğu, adı geçen sendikalara karşı başvurma ve peşin harçları yatırılmak suretiyle açılan dava bulunmadığı ve dolayısıyla verilen kesin süre içinde belirtilen sendikaların davaya dahil edilmediği anlaşıldığından taraf sıfatı eksikliğinden dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar vermek gerekmiş” gerekçesi ile davacının davasının taraf sıfatı eksikliğinden dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin, davanın iş kolu tespit davası olması nedeni ile yapılan iş kolu tespit kararında, işyerinin girdiği iş kolu olarak belirtilen 17 numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkolunda kurulu veya işyerinde örgütlenmiş sendikaların dava sonucundan etkilenecek olmaları sebebiyle davaya dahil edilmesine karar vermesi yerindedir. Ancak Mahkemenin verdiği iki haftalık kesin süre içinde davacı Sendika vekili ara kararında isimleri yazılı ve davaya dahil edilmesi talep edilen sendikaların adreslerini içerir biçimde davaya dahil edilmelerine ilişkin dilekçe sunduğuna göre, artık bu aşamadan sonra Mahkemece dilekçede isimleri yazılı sendikaların davacının yatırdığı gider avansı kullanılarak adlarına tebligat çıkarılarak davaya dahil edilmeleri gerekirken, yasada bu hususta hüküm bulunmadığı halde başvuru ve peşin harçların yatırılmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, dava tarihi itibari ile geçerli olan davalı Bakanlıkça yayımlanmış İşkollarındaki İşçi Sayıları ve Sendikaların Üye Sayılarına İlişkin 2015 Temmuz istatistiklerine göre 17 numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” iş kolunda kurulu halen faal olan sendikaların tümünün davaya dahil edilmesi ve bundan sonra bu sendikaların da varsa göstereceği delillerin ve karşı delillerin toplanmasından sonra çıkacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

O halde davacı Sendika vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının istek halinde davacı ... Sendikası'na iadesine, 04.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7641, Karar No: 2019/2239, Tarih: 19.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7641 E.  ,  2019/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/49180

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/1-2-3. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk Lirası (6 kez) adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2017 tarihli ve 2016/273 esas, 2017/135 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında aynı mağdurlara yönelik işlediği iddia olunan mala zarar verme suçu ile birlikte nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçları yönünden de mahkûmiyet kararı verilmesi üzerine, kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.05.2017 tarihli ve 2017/751 esas, 2017/701 sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarının suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle bozularak, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı bulunan bahse konu suçlardan dolayı yapılan yargılama neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan suçlar ile birlikte işlendiği iddia edilen mala zarar verme suçları açısından da suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.05.2018 gün ve 2018-5835 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2018 gün ve KYB/2018-49180 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... Üregül hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyet kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 05.05.2017 gün ve 2017/751 esas 2017/701 sayılı ilamı ile, mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz başvurusunun hükmolunan adli para cezasının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine; nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının ise işlendiğinin sabit olmamasından bahisle bozulmasına karar verildiği ve bu suçlardan beraat kararı verilerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında dosya kapsamına göre de yüklenen mala zarar verme suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığının anlaşılması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun CMK’nun 223/2-e madde ve fıkrası gereğince mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.02.2017 tarih ve 2016/273 Esas 2017/135 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, yüklenen fiilin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.