muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/51, Karar No: 2010/162, Tarih: 06.07.2010

Mağdur Selahattin'in kolluktaki 17.06.2004 tarihli ifadesinde;" Bugün saat 20,45 sıralarında yeğenlerim Hakan, Turan, Handan ve babaları Bahri ile birlikte Turan'm karısı Elvan'ı getirmek için gittik. Aşağıda bekleyip gelmesini söyledik. Tartışma çıktı, vermek istemediler ve üzerimize evlerinin damından Murat, Abdulkadir, Seyithan, Emin, Erdal kaleşnikof, pompalı tüfek ve tabanca ile ateş açarak bizi yaraladılar. Şikayetçiyim" derken, Cumhuriyet Savcısı önündeki aynı tarihli ifadesinde; "ben olay yerine sonradan geldim, o sırada bize ateş ettikleri mesafe 50 metre idi, ben ateş edenleri görmedim", mahkemece yapılan 09.02.2005 tarihli keşifte ise, "...Abdulkadir'in evine doğru yürürken silah sesleri başladı, bunun üzerine kaçmaya çalışırken bacağımdan yaralandım, arkamızdan ateş etmeye devam edildi..."diyerek, ateşin kesildiği yeri gösterdiği ve şikayetçi olmadığını ifade ettiği,

Kendisi de sanık olarak yargılanan ancak hakkındaki hüküm incelemeye konu edilmeyen mağdur Bahri'nin kolluktaki 18.06.2004 tarihli savunmasında; "...Oğlum olan Turan akrabamız Halafın kızı Elvan ile yaklaşık iki yıldır resmi nikahlı evlidir. Bu evlilikten bir erkek çocukları vardır. Oğlum bizden ayrı olarak M... ilinde ikamet etmektedir. Tarihten üç gün önce yani 14,06,2004 günü gelinimin annesi Emine, erkek kardeşi Abdulkadir ve Abdulkadirln eşi Sultan, oğlumun evde olmadığı sırada evine gelerek gelinim Elvan'ı ve çocuğunu alarak kendi evlerine götürmüşler, oğlum bu durumu aynı gün saat 17,30 sıralarında bana söyledi, ben de oğluma sakin olmasını ve kendileri ile görüşüp konuyu tatlıya bağlayacağımı söyledim. 17.06.2004 günü saat 19.30 sıralarında oğlumun kayınbiraderi Abdulkadir'e telefon açtım, kendisine durumu anlattım müsaadeleri varsa evine gelip anlaşalım dedim, kendisi bana evine gelebileceğimi söyledi, ben de eşim ile birlikte aynı gün saat 20.00 sıralarında evimden çıkarak yaya olarak Abdulkadir'in evinin bulunduğu eski değirmenin yanına doğru gitmeye başladık, ben ve eşim gidiyorduk, oğlum Turan'a bizi takip etmemesini söyledim, bahse konu adrese 100 metre yaklaştığımızda Abdulkadir'in evinin çatısından ateş edilmeye baş/andı, ben ateş etmeme/erini söyledim, ama hala ateş ediliyordu, ben ve eşim kendimizi korumaya çalıştık, oğlum Turan bizi takip etmiş, o da silah sesini duyunca olay yerine geldi, diğer çocuklarım Hakan, Handan ve kayınbiraderim Sefahattin de olay yerine geldi, onların üzerine de ateş ediliyordu, biz kendimizi korumaya çalıştık, ben ve yanımda bulunanlar karşı tarafa ateş etmedi, benim üzerimde silah yoktu, ruhsatlı tabancam evdeydi, daha sonra öğrendiğime göre eşim evden çıkarken başkası alıp olay çıkarmasın diye bu tabancayı kendi üzerine almış, üzerimize ateş edilmesi neticesi Hakan, Handan ve Selahattin değişik yerlerinden yaralandılar, daha sonra polisler geldi. Bu sırada da üzerimize ateş ediliyordu, polis olaya müdahale edince ateşe son verildi, yaralıları hastaneye gönderdiler. Bize ateş eden şahıslar Abdulkadir, Emin ve Seyithan idi. Ben bu şahısların ellerindeki silahı gördüm, bu silahlar uzun namlulu silah idi, diğer şahıslar Erdal ve Murat da bana ana avrat küfür ediyorlardı. Bütün bu olaylara sebep Emine'dir. Bizim aramızda herhangi bir sorun bulunmamaktadır. Ben Emine'den bu olaylara sebep olduğu için, diğer şahıslar Abdulkadir, Emin ve Seyithan'dan üzerimize ateş ettikleri için, Erdal, Murat ve Abdurrahim'den ise bana küfür ettikleri için şikayetçiyim'' derken, Cumhuriyet Savcısı önündeki aynı tarihli savunmasında; sybize toplam 4-5silahla ateş edildi, aydınlık olduğu için ateş edenleri gördüm, olay yerinde pompalı tüfek, MP 5 ve tabanca da vardı. Bize Abdulkadir, M. Emin ve Seyithan ateş ettiler. Benim tabancam olayda kullanılmamıştır", sulh ceza hakimi huzurundaki 18.06

. Bize Abdulkadir, M. Emin ve Seyithan ateş ettiler. Benim tabancam olayda kullanılmamıştır", sulh ceza hakimi huzurundaki 18.06.2004 tarihli savunmasında; \*bize, eve 50 metre kala ateş edilmeye başlandı, ben olay esnasında yerden seken bir kurşun veya kurşun parçasının yüzüme isabet etmesi nedeniyle yaralandım, tam olarak bilmiyorum ancak taş da çarpmış olabilir, olayda yaralanan diğer şahıslar ise bize ateş edildiğini duyduktan sonra olay yerine gelen kişilerdir. Bize ateş edenler, Seyithan, Abdulkadir ve Murat idi. Uzun namlulu silahlarla ve olayın bitimine yakın tabanca ile ateş edildi", mahkemede 21.09.2004 tarihinde verdiği ifadede, "biz daha evin avlusuna girmeden, yolda dururken Abdulkadirin evinden bize doğru iki şarjör dolusu ateş edildi, ateş edenler evin avlusunda bulunan Abdulkadir ve Seyithan idi Abdulkadirin elinde kaleşnikof, Seyihhan'ın elinde ise av tüfeği vardı, benim gördüğüm her ikisi de ayağımıza doğru ateş ediyorlardı. Aramızda yaklaşık 50 metre vardı. Onlar ateş edince biz tahminen 50-100 metre çekildik. İsteselerdi bizi öldürürlerdi, yere ayağımıza doğru ateş ettiler. Başka ateş eden olmadı. Biz akrabayız barıştık, şikayetçi değilim. Bu ifadem doğrudur", mahkemece yapıları 09.02.2005 tarihli keşifte ise, \*Biz gösterdiğim noktaya geldiğimizde Abdulkadirin evinin terasından ateş edildi, ateş edeni tanıdım Abdulkadir'di. Daha sonra gösterdiğim noktaya gelinceye kadar ateş etmeye devam olundu. Abdulkadirin yanında Seyithan da vardı, ancak o ateş etmiyordu"'dediği,

Kendisi de sanık olarak yargılanan ancak hakkındaki hüküm incelemeye konu edilmeyen Bedriye'nin kolluk tarafından 18.06.2004 tarihinde alınan savunmasında; "Oğlum Turan yaklaşık iki yıldır akrabamız olan Elvan ile evlidir, bu evlilikten bir çocuğu bulunmaktadır, oğlum bizden ayrı evde yaşamaktadır, tarihten yaklaşık üç gün önce 14.06.2004 günü oğlum evde yokken Elvan'm annesi Emine, abisi Abdulkadir ve eşi Sultan gelerek Elvan "ı ve çocuğunu alarak kendi evlerine götürmüşler, oğlum bu olayı aynı gün bize iletti, eşim de oğluma sakin olmasını, bu olayı halledeceğini söyledi. 17.06.2004 günü saat 19.30 sıralarında eşim, Abdulkadir ile telefonla görüştü, evine gelip bu konuyu halletmek istediğini söyledi. Abdulkadir de gelebileceğimizi söyledi. Bunun üzerine, aynı gün saat 20.00 sıralarında eşim ile birlikte çocuklarım Turan ve Hakan ile birlikte yaya olarak Abdulkadirin evine doğru gitmeye başladık, Abdulkadirin evine yaklaştığımızda üzerimize evin çatısından ateş edilmeye başlandı. Abdulkadir, Seyithan ve Emin ellerindeki silahlarla bizi taradılar, biz de kendimizi korumak için evin balkonunun saçağının altına girdik, silah seslerinin duyulması üzerine kızım ve kardeşim Selahattin de olay yerine gelmiş, ateş sonucu oğlum Hakan, kızım Handan ve kardeşim Selahattin yaralandı, ateşin devam ettiği sırada polisler geldi, olaya el koyarak bizi aldılar, üzerimize ateş eden şahıslardan Abdulkadirin elinde kaleşnikof, Seyithan'm elinde pompalı, Eminin elinde tabanca vardı. Bu silahlar ile üzerimize ateş ettiler, ben bu olaylar olduktan sonra eşim emekli bekçi olduğu için adına ruhsatlı silahı aklıma geldi, hemen yalnız başıma eve gittim, eşimin silahını olayın büyümemesi için üzerime aldım, tekrar olayın olduğu yere gittim, yaralı çocuklarımı polisler hastaneye götürdükleri sırada ben de ekip otosuna bindim, ancak kendimden geçmiş durumdaydım, çocuklarımı acil serviste yoğun bakıma aldılar, ben de servisin dışındaki sandalyeye oturdum, silah sol koltuk altında bulunuyordu, polisler bu durumdan şüphe ettiler Hastanede görevli bir hemşire çağırarak benim üzerimi aratmaya çalışırken üzerimdeki silahı çıkarıp verdim. Benim oğlum ile gelinim arasında herhangi bir problem bulunmamaktadır Yalnız Abdulkadir ile eşi sürekli oğluma durumu iyi olduğu için kızkardeşini sürekli gezdirmesini, iyi bakmasını, bir dediğini iki etmemesini söylüyorlar, bu yüzden ara sıra tartışma çıkıyor, ben üzerimize ateş eden şahıslardan davacı ve şikayetçiyini' derken, Cumhuriyet Savcısı önündeki aynı tarihli ifadesinde, "biz gider gitmez hemen ateş etmeye başladılar, Abdurrahim tara dedi, bunun üzerine Abdulkadir, Seyithan, M.Emin ve Erdal üzerime ateş etti Olay yerinde 4 tane silah vardı. Bize ateş ettiklerinde vuruş mesafesinde idik" mahkemedeki 21.09

.Emin ve Erdal üzerime ateş etti Olay yerinde 4 tane silah vardı. Bize ateş ettiklerinde vuruş mesafesinde idik" mahkemedeki 21.09.2004 tarihli ifadesinde; "eve 15-20 metre yaklaşmıştık ki, Abdulkadir kaleşnikofla, Seyithan ise av tüfeği ile yere doğru ateş etmeye başladılar, biz bu sırada geriye doğru kaçmaya başladık, benim hatırladığım kadarıyla yaralananlar yerden seken saçmalarla yaralandılar, başka kimsede silah yoktu, bu ifadem doğrudur", mahkemece yapılan keşifte 09.02.2005 tarihinde verdiği ifadede ise; "Biz gösterdiğim noktaya geldiğimizde Abdulkadir terastan ateş etmeye başladı, biz de geriye doğru kaçtık" dediği,

Sanık olarak yargılandıktan sonra beraat eden ve hakkındaki hüküm incelemeye konu edilmeyen, sanıkların amcası Abdurrahim'in kolluktaki 18.06.2004 tarihli savunmasında; "Evimde yemek yiyordum. Dışarıdan bağırma sesleri ile birlikte silah sesleri duymam üzerine dışarıya çıktım. Yeğenim Abdulkadir'in evinin önünde Bahri, Mahmut, Turan ve Hakan'ı gördüm, bunlardan hem Mahmut, hem de Bahri'nin ellerinde tabanca vardı ve Abdulkadir'in evine doğru ateş ederken gördüm. Bu sırada yeğenim Abdulkadir'in evinin terasından yere doğru kaleşnikof tüfek/e ateş ettiğini gördüm, hemen Abdulkadir'in yanına gittim ve ateş etmemesini söyledim, bu sırada ben herhangi bir kimsenin vurulduğunu görmedim, olayların nasıl geliştiğini bilmiyorum, benim herhangi bir kimseden şikayetim yoktur"derken, Cumhuriyet Savcısı önündeki aynı tarihli savunmasında; "ben silah sesini duyup dışarı çıktığımda, Mahmut ve Bahri'nin ellerinde bulunan siyah renkli tabancalarla Abdulkadirln evine doğru ateş ettiklerini gördüm, tahminen 7 el ateş ettiler, daha sonra Abdulkadir de kaleşnikofunu alarak önce seride, daha sonra tek tek Ç... ailesine doğru ateş etti, tahminen 50 el ateş etmiştir. Ben Abdulkadir'e kişileri öldürmemesi yönünde telkinde bulundum. Başka talimat vermedim" mahkemedeki 21.09.2004 tarihli ifadesinde ise, \*Bahri ara sokakta tabanca ile ateş etti, sonra Abdulkadir kaleşle evin önüne çıkarak 2 el havaya doğru ateş etti, sonra terasa geçerek seri halde 5-10 elden fazla müştekilerin bulunduğu yere doğru namlu ucu yere gelecek şekilde ateş ediyordu, bu sırada Abdulkadir yolun üzerindeydi, Abdulkadir ateş edince müştekiler geriye doğru çekilmeye başladılar, başka insanlar da vardı, kalabalıktı" şeklinde beyanda bulunduğu,

Tanık Turan'ın kolluktaki 18.06.2004 tarihli ifadesinde; "Ben Elvan i/e yaklaşık iki yıldır resmi nikahlı olarak evliyim, bu evlilikten bir çocuğumuz bulunmaktadır, tarihten yaklaşık üç gün önce yani 13.06.2004 günü ben evde yokken kayınbiraderim Abdulkadir, annesi Emine ve Abdulkadirln eşi Sultan evime gelerek eşim Elvan ve 11 aylık çocuğumu alıp kendi evlerine götürmüşler. Ben evime aynı gün saat 22.30 sıralarında döndüm, evde kimse yoktu, Abdulkadir'e telefon açtım, eşimi neden götürdüğünü sordum, bana açıklama yapacağına hakaret etti, hemen telefonu kapatarak aynı gün babama haber verdim, durumu anlattım, babam bana sakin olmamı, bu konuyu Abdulkadir ile konuşacağını söyledi. Onların asıl amacı beni ailemden koparmaktır. 17.06.2004 günü saat 20.30 sıralarında babam Abdulkadir ile telefonla görüştü, babama gelinini almasını söyledi, babam da bu niyete göre annem ile birlikte AbdulkadıYin evine doğru yaya olarak gittiler. Ben herhangi bir şey olur diye babamdan habersiz kendilerini takip ettim. Abdulkadirln evinin bulunduğu K... Mahallesi eski değirmen yanına geldiklerinde, babama hakaret etmeye, çatıdan ateş etmeye başladılar. Ben de silah sesini duyunca babamın yanına gittim, peşimden kardeşlerim Hakan ve Handan geldiler. Bu şahıslar hala üzerimize ateş ediyorlardı, dayım Selahattin bizi olay yerinden uzaklaştırmaya çalışıyordu, bu esnada kendisi de yaralandı, kardeşim Hakan ve Handan da yaralandılar. Daha sonra polisler geldi, olaya müdahale ettiler, bize ateş eden şahıslar Abdulkadir, Emin ve Seyithan idi. Bu şahıslardan Abdulkadirln elinde kaleşnikof marka silah, Emin ile pompalı tüfek, Seyithan 'da MP-5 marka silahlar vardı. Bu silahlarla üzerimize ateş ediyorlardı, amcaları Abdurrahim tarayın dedi, ben ve diğer kardeşlerim karşı tarafa ateş etmedik, üzerimizde de silah bulunmuyordu, şikayetçiyim" derken, Cumhuriyet Savcısı önündeki aynı tarihli ifadesinde; \* damın üzerinde Abdulkadir, Seyithan, Abdurrahim, Erdal, M.Emin, A.Murat vardı, Abdurrahim tarayın diye komut verdi, bunun üzerine Seyithan elinde bulunan tüfekle, Abdulkadir kaleşnikofla, M.Emin de tabanca ile bize doğru ateş ettr mahkemedeki 21.09.2004 tarihli ifadesinde ise; "bizi görür görmez Abdulkadir bize ateş etmeye başladı, ben başka kimseyi ateş ederken görmedim, (soruldu) doğrudur, Seyithan da av tüfeği ile ateş ettr diye söylediği,

Olayların kendisi yüzünden çıktığı ifade edilen ve sanıkların kardeşi olan Elvan'ın kolluktaki 18.06.2004 tarihli ifadesinde; MBen yaklaşık 2 yıl kadar önce babamın halasının torunu olan Turan isimli şahısla kendi rızamla evlendim. Bu evliliğimizden 10 aylık bir erkek çocuğumuz vardır. Turanla evliliğimizin ilk aylarında aramızda herhangi bir sorun yoktu, ancak çocuğumuz olduktan sonra Turanla aramızda ufak tefek tartışmalar olmaya başladı. Bu tartışmalarımın sebebi ise, benim eşimin ailesinin, kendi öz aileme sürekli olarak hakaret etmesi, küçümsemesi ve ailemin kendi evime ve kayınpederlerimin evine gelmemesini istemesi, hatta benim kendi annemlere dahi gitmemi istememeleri, gittiğim zaman ise neden gittin diye benimle tartışıp aileme hakaret etmeleridir. Bu durum sürekli oluyordu. Ben bunlara dayanama-dığımdan 15 gün kadar önce çocuğumu alarak abim Abdulkadirln evine geldim. Benim geldiğim günün gecesi saat: 23.00 sıralarında eşim Turan abimin evine geldi, abimle konuştular ve tekrar eşimle beraber evimize gittik, 3 gün önce yine abim Abdulkadir beni aradı ve akşam misafirliğe geleceğini söyledi, ben de bu durumu eşim Turan'a söylediğim zaman eşim bana eğer onlar eve geliyorsa ben onları görmek istemiyorum diyerek evden gitti. O gün akşam abim, eşi ve çocukları evime geldiler, bu sırada eşim evde yoktu, abim bana eşimin nerede olduğunu sordu, ben de eşimin bana söylediği gibi abime sizleri görmek istemediğini söyleyerek evden ayrılıp gitti dedim. Hatta eşim ve ailesinin benim aileme sürekli olarak hakaret ve küfür ettiklerini söylediğim zaman abim bana, bacım sen bilirsin kararını ver dedi, ben de tamam artık tahammül edemiyorum dedim ve çocuğumu alarak abimler ile birlikte abimin evine gittik. Aradan 10 dakika geçtikten sonra eşim, ab/m Abdulkadir'in evini telefonla aradı ve abime madem kızkardeşini götürdün niye çocuğu evde bırakmadın dedi, abim de eşime, çocuk küçük nasıl evde bırakayım dedi, istiyorsan gel çocuğunu al dedi. Daha sonra eşim tekrar aradı ve yine çocuğu bırakmamızı istedi. Abim eşime yine gel al dedi, daha sonra eşimin babası yani kayınpederim aradı, o da çocuğu eve getirin dedi. Aynı gece şu an tam olarak saatini hatırlamıyorum, kaynanam Bedriye ve görümcem Özlem abimin evine geldiler ve bizden çocuğumu istediler, ben de artık Turanla olan evliliğimizi bitirmek istediğimden çocuğumuzu verdim. Bugün, yani 17.06.2004 günü saat: 19

. Daha sonra eşim tekrar aradı ve yine çocuğu bırakmamızı istedi. Abim eşime yine gel al dedi, daha sonra eşimin babası yani kayınpederim aradı, o da çocuğu eve getirin dedi. Aynı gece şu an tam olarak saatini hatırlamıyorum, kaynanam Bedriye ve görümcem Özlem abimin evine geldiler ve bizden çocuğumu istediler, ben de artık Turanla olan evliliğimizi bitirmek istediğimden çocuğumuzu verdim. Bugün, yani 17.06.2004 günü saat: 19.30 sıralarında küçük kaynım Tuncay, abimin evini telefonla aramış ve abime beni kocamın evine tekrar göndermediği takdirde abimi öldüreceğini söylemiş, bunları abim söyledi, aradan iki dakika geçtikten sonra bu sefer eşim Turan aramış ve abime yine aynı şekilde beni göndermediği takdirde öldüreceğini söylemiş, yine aradan iki dakika geçtikten sonra bu sefer kayınpederim Bahri telefon açtı ve o da aynı şekilde gelinini eve göndermediği takdirde gelip kendisinin alacağını, hatta abimi öldüreceğini dahi söylemiş, bunu abim anlattı, aradan yarım saat kadar geçmişti ki bizler ağabeyimin evinde oturduğumuz esnada dışarıdan bağırma ve silah sesleri duydum, bunun üzerine dışarıya çıktığım zaman eşim Turan, kayınpederim Bahri, kayınpederimin kardeşi Mahmut, kayınlarım Hakan ve Tuncay'ı gördüm. Bunlardan kayınpederim Bahri ve kayınpederimin kardeşi Mahmut'un elinde silah, ateş ederken gördüm. Bunun üzerine abim Abdulkadir gönüllü köy korucusu olduğundan kendisine verilen kaleşnikof tüfeğini alıp evinin terasına çıktı, kayınpederimi korkutmak için yere doğru ateş etmeye başladı, bu sırada 155 polis imdat telefonu aradım ve durumu bildirdim, hemen olay yerine gelip bu olaya müdahale ettiler. Tüm bu olaylar olduğu zaman ben herhangi bir kimsenin vurulduğunu görmedim. Daha sonra da bu konuyla ilgili olarak ifade vermek için Emniyet Müdürlüğüne geldim" dediği,

Zabıt mümzilerinden, Şeref, Celal ve Reşit olayın bitmesinden sonra geldiklerini belirtirlerken, Yasinin 15.09.2005 tarihli ifadesinde; "Şahısların M... Mahallesindeki kavşak kısmından aşağıya inen yolda yürüdüklerini gördük. Bir süre sonra bu istikametten önce bağırma sesleri, daha sonra ise birkaç el silah sesi geldi. Müdahale için aracımız ile o istikamete gittik. İlk önce uzun namlulu kaleşnikof ile tek tek 2-3 el ateş edildi, daha sonra o tarafa gittiğimizde evin damından bir kişi ateş ediyordu. Hava karardığından yüzünü tam olarak göremedim. Bu sırada yüzünü göremediğim iki şahıs ile birlikte ateş eden şahıs aşağıya indi Biz şahsa ateş etmeyi kesmesini söyledik Ateş eden şahıs defolun, çekin gidin diye bağırıyordu. Evin önünde 5-10 metre ilerisinde bulunan birkaç kişi koşarak evden uzaklaşmaya başladılar. Ateş ederken kaleşni koflu şahıs hedef almıyordu. Zira mermiler damın çatısından dik olarak aşağı iniyordu ve yerdeki şahıslar kaçmaya devam ettikleri halde, mermiler aynı yere düşüyordu. Hedef alarak ateş etmedi. Ateş ederken de sizi öldüreceğim dediğini duymadım. Ben başka ateş eden kişi görmedim" diye söylediği,

Anlaşılmakta olup; incelenmekte olan somut olayda Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken iki uyuşmazlık bulunmaktadır:

Bunlardan ilki, sanıklar Abdulkadir ve Seyithan'ın eylemleri sonunda meydana gelen "yaralanmaların" doğrudan kastla mı, yoksa olası kastla mı oluşturulduğuna ilişkindir:

5237 sayılı Yasa'nın 21. maddesinin 1. fıkrasının ikinci cümlesinde, doğrudan kast; "suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi şeklinde tanımlanmış, 2. fıkrasında ise; "Kişinin suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır" denilmek suretiyle "olası kast" tanımına yer verilmiştir.

Doğrudan kast, failin hareketinin yasal tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesini gerektirir, ancak failin hareketiyle hedeflediği doğrudan sonuçların yanısıra, hareketinin zorunlu sonuçları ya da kaçınılmaz yan sonuçlar da, açık bir isteme olamasa dahi doğrudan kast kapsamında değerlendirilmelidir.

Olası kastın Yasa'nın 21. maddesinin 2. fıkrasında; "öngörmesine rağmen, fiili işlemesi" şeklinde tanımlanarak, başkaca ayırıcı bir unsura yer verilmemesi, olası kast ile 5237 sayılı Yasa'nın 22. maddesinin 2. fıkrasında; "Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır"şeklinde tanımlanan bilinçli taksirle karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, yasa koyucu da, madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsüne, madde gerekçesinde; "Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda ger-çekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir." şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak ölçüyü ortaya koymuştur.

Görüldüğü gibi, kastın bir türü olarak tanımlanmasına karşın, olası kast bilinçli taksire daha yakın olup, her somut olayda, bilinçli taksirle de karıştırılma olasılığı bulunmaktadır. Her iki kusurluluk şekli arasındaki ayırıcı ölçüleri, yargısal kararlar ve bilimsel görüşlerden de yararlanmak suretiyle şu şekilde belirlemek mümkündür:

Gerek olası kastta gerekse bilinçli taksirde, sonuç fail tarafından öngörülmektedir. Bilinçli taksirde, öngörülen ve gerçekleşen netice istenme-mekte, olası kastta ise istenmemesine rağmen fail tarafından kabullenil-mektedir. Olası kastta fail, öngördüğü sonucun meydana gelmesini kabullenip, sonucun meydana gelmemesi için herhangi bir önlem almazken, bilinçli taksirde fail neticeyi öngörmesine rağmen, şansa veya başka etkenlere hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek, öngörülen sonucun gerçekleşmeyeceği inancıyla hareket etmektedir.

Oluşu hususunda bir uyuşmazlık bulunmayan somut olay bu açıklamalar kapsamında değerlendirildiğinde; sanık Abdulkadir'in evinin terasından ka-leşnikof tüfekle yaklaşık 45 el, onun yanında bulunan sanık Seyithan'ın ise av tüfeği ile birden çok yaklaşık 14 metre mesafede bulunan mağdurlar Bahri, Hakan, Handan ve Selahattin'in bulundukları ve daha sonra da kaçtıkları yöne doğru ateş ettiklerinde bir kuşku bulunmamasına rağmen, sürekli olarak tesir mesafesi içerisinde bulunan mağdurlardan hiçbirisinde kaleşnikof mermisi veya tüfek saçmasının doğrudan isabeti sonucu oluşmuş ciddi bir yaralanmanın olmaması karşısında, mağdurların özellikle mahkeme aşamasındaki ifadeleri başta olmak üzere dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların mağdurları doğrudan hedef aldıklarına ilişkin yeterli kanıtın bulunmadığı, buna göre mağdurların, kaleşnikof mermisinin veya tüfek saçmasının sekme veya diğer etkenlerle kendilerine isabeti sonucu yaralandıklarının kabulünün gerektiği,

Aksi halde, "yaralama ve öldürme doğrudan kastıyla" kaleşnikof tüfekle 45 el, av tüfeğiyle de birden çok kez ateş edilmesi halinde belirlenen mesafede toplu halde bulunan mağdurların tamamının ağır şekilde yara-lanmaları veya ölümlerin olabileceği,

Atış mesafesi, kullanılan silahların niteliği, yaralanmaların derecesi, tanık anlatımları ve dosyadaki kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, mağdurları korkutarak olay yerinden kaçırmak gayesiyle hareket eden sanıkların, ateş esnasında, mağdurlardan herhangi birisini veya mağdurların içinde bulunduğu grubu hedef almadıkları, öldürme veya yaralama kastı ile hareket etmedikleri, ancak etkili mesafeden ellerindeki elverişli silahlarla mağdurların bulunduğu yöne doğru ateş etmeleri sonucunda, mermilerin sekmesi veya başka etkenlerle topluluk halinde bulunan mağdurların vurulabileceklerini öngördükleri, buna rağmen birçok kez ateş etmek suretiyle, öngördükleri sonucu kabullendikleri ve bunun sonucunda da dört mağdurun yaralandığı olayda, her iki sanık açısından da kendi yaraladığı her bir mağdura karşı "olası kastla yaralama" suçunun oluştuğu kabul edilmelidir.