muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26665, Karar No: 2020/836, Tarih: 21.01.2020

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.Somut olayda, davacının ikili vardiya sistemine göre 12/24 saat çalışma düzenine göre saat 07.00 - 19.00 saatleri ile 19.00 - 07.00 saatleri arasında haftanın 5 günü günde 12 saat çalıştığı, buna göre haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmıştır. Ancak davacının hiç ara dinlenme süresi kullanmadan günlük 12 saat çalıştığının kabulü isabetsizdir. Mahkemece belirlenen günlük 12 saat çalışma süresi dosya kapsamına uygun ise de, bu süreden ara dinlenme süresi düşülmeden haftalık 60 saat çalışma yapıldığının kabulü yerinde değildir. Yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde, tespit edilen günlük 12 saat çalışma süresinden bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle davacının fazla çalışma süresinin belirlenmesi ve buna göre hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2929, Karar No: 2010/5172, Tarih: 04.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2929 E.  ,  2010/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3.Sulh Hukuk ve İsparta 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik karar verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içinde ki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının talep yazısında gösterilen adreste bulunamadığı gerekçesiyle, nüfusa kayıtlı olduğu ... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adrese göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin Merkez Mahallesi,... Sokak,No:30 D.2 ..., ... adresi olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, ... Aile mahkemesinin İhbar dilekçesi ile 13.06.2008 günlü cevabı yazıları ve adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerinin, Merkez Mahallesi, ... Sokak, No:30 D.2 ..., ... adresi olduğunun anlaşılmasına ve nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olduğuna ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılmasına göre uyuşmazlığın, Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 4.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9405, Karar No: 2014/13927, Tarih: 14.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9405 E.  ,  2014/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/209841

MAHKEMESİ : Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/102 (E) ve 2011/119 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın İlçe Sağlık Grup Başkanlığı'nda bulunan laboratuvar odasından hırsızlık suçunu gerçekleştirmesi karşısında eyleminin TCK'nın 142/1-a. maddesi kapsamında kaldığı halde aynı madde ve fıkranın (b). bendi ile hüküm kurulması,

2- Dosya kapsamında yer alan 24.02.2010 tarihli görgü tespit tutanağı ve olay yeri basit krokisinden laboratuvar odasında bir masa ve bir giyinme dolabının olduğu, katılan Emine'ye ait cüzdanın dolap içindeki çantasında olduğu, katılan Cemil'in cep telefonunu sigara içmek için dışarı çıkarken geçici olarak masa çekmecesine bıraktığı katılanların ifadelerinden anlaşılması karşısında, katılanlara ait eşyaların konumlarından ayrı ayrı şahıslara ait olduğunun bilinemeyecek olması nedeniyle somut olayda tek suç oluşacağı gözetilmeden yazılı şekilde iki ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

3- Dosya kapsamında yer alan 24.02.2010 tarihli tanık O.. S..'nin ifadesinden olay sonrasında kardeşi olan sanığın kolluk görevlilerince yakalanmasının ardından karakola geldiğinde aynı gün, sanığın kendine ait olan cep telefonunu 100 TL'ye sattığını söylemesi üzerine kardeşini memlekete göndermek için elinden aldığı paranın 55 TL'sinin çalıntı olduğunu kardeşine sorunca öğrenmesi üzerine bu parayı teslim etmesi karşısında kısmi iade nedeniyle katılan Emine'nin rızası sorularak, sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılmaması,

4- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan sanık hakkında, anılan Yasanın 5. maddesinde yazılı danışmanlık tedbirlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. S.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8832, Karar No: 2013/14480, Tarih: 27.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8832 E.  ,  2013/14480 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına......aralarındaki dava hakkında ......verilen 13.02.2013 günlü ve 2012/69-2013/127 sayılı hükmün, davalı Şirket avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekle olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rucu etmektedir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki artışa bağlı olarak değişime uğrayan gelir,düşük iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki artma karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Aynı mahkemenin kesinleşen ilk rücu dava dosyası( 140/34 sayılı) içerisinde yer alan peşin sermaye değerli gelir tablosuna göre; %28 sürekli iş göremezlik derecesinin 01.11.1992 gelire girme tarihi itibarıyla ilk peşin değeri(Sosyal Yardım zammıyla birlikte); 517692 TL aylık gelir miktarı, 6212304 TL yıllık gelir miktarı, 34 yaş ve 1572,77 PMF değeri gözetilerek "135,22 TL" olduğu halde; Dairemizin bozma kararı sonrası kurumca 07.12.2012 günlü yazıyla, %32,87 iş göremezlik derecesine göre bildirilen ilk peşin değerin 42.473,50 TL olarak görülmesi karşısında;

a)15.12.1992 tahsis onay tarihi ve 01.11.1992 gelire girme tarihi itibarıyla,aynı tarihte geçerli bulunan peşin sermaye değeri hesap verileri gözetilerek(517692 TL aylık gelir miktarı. 6212304 TL yıllık gelir miktarı, 34 yaş ve 1572,77 PMF değeri gibi), %32,87 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplanacak ilk peşin sermaye değerli gelir ile ilk peşin değerli sosyal yardım zammının bildirilmesi,

b)01.11.1992 gelire girme tarihinden, sürekli iş göremezlik derecesinin yükseldiği 01.03.2002 tarihine kadarki %28 iş göremezlik oranı üzerinden yapılan fiili ödeme tutarı ile, bu tutarın, düşük iş göremezlik oranıyla artan oran arasındaki fark iş göremezlik oranına (%4,87) karşılık gelen miktarı davalı Kurumdan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2007/6382, Karar No: 2007/7474, Tarih: 02.07.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6382 E.  ,  2007/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, malik oldukları ...parsel sayılı taşınmazın 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi uygulamasına tabi tutularak ..ada .. parsel sayılı imar parselinde Hazine ile birlikte miras bırakanlarının paydaş kılınmasına yönelik işlemin idare mahkemesinde iptal edilerek kesinleştiğini ileri sürerek kadastral parselin ihyası isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Belediye; davanın husumetten reddini savunmuştur.

Davalı Hazine; davanın ispat edilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Davacı vekili 20.09.2006 tarihli oturumda; dava açıldıktan sonra dava konusu taşınmazın eski hale getirildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle reddine, karar verilmiştir.

Karar davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği gürüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, kadastral parselin ihyası isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.  Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda davacı yararına vekalet ücreti takdiri ile yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline biçimindeki karara çelişkili olarak gerekçeli kararda davalı yararına vekalet ücreti takdiri ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması biçiminde karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün 10.04.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1294, Karar No: 2014/7458, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1294 E.  ,  2014/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, sanık ... hakkında beraat

a

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi, o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.10.2008 gün ve 2008/1-130-215 sayılı kararında belirttiği üzere iddianameye konu edilmemiş olan eylemle ilgili olarak hüküm

verilemeyeceği, ancak sözkonusu fiile ilgili olarak kamu davası açılmak suretiyle giderilebilecek bu eksikliğin, 5271 sayılı Kanunun 226. maddesi uyarınca ek savunma verilmek suretiyle bertaraf edilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği, buna karşılık 24.05.2010 günlü iddianamede, sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dava açıldığı, mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, mahkemece bu hususta suç duyurusunda bulunulup kamu davası açtırılmadan, sanığa ek savunma hakkı verilmesi ile yetinilerek bu suçtan da mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18821, Karar No: 2006/16927, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18821 E.  ,  2006/16927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ilk ... primi kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... prim kesintisi yapılmaya başlandığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım ... kapsamında olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... prim kesintisi yapılmaya başlandığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım ... kapsamında olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı yasada 506 sayılı yasanın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı yasanın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı yasanın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, re’sen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı yasanın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, 2926 sayılı yasanın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye,muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri istihsal kooperatifleri ile birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacıdan ilk ... primi kesintisi 14.04.1995 tarihinde yapılmıştır. Ayrıca, 2926 sayılı yasanın 10. maddesine göre, tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olan belge ve kayıtların da davacı adına bulunduğu ortadadır. Ancak, davacının 01.12.1998 tarihinden itibaren davalı kurum tarafından 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olarak tescil edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kuruma bildirilen ve tescil edilen sürelerin tespitinde davacının hukuki yararı olmadığından, bu süreye ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında ihtilaflı olmayan 01.12.1998 tarihinden sonraki dönemi de kapsar biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine,

“1- Davacının Çorum Şeker Fabrikası’na ilk ürün tevkifatının 14.04.1995 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, 01.05.1995 tarihi ile ...’a kayıt ve tescil edildiği 01.12.1998 tarihleri arasında 2926 sayılı yasa kapsamında tarım ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8328, Karar No: 2013/10203, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8328 E.  ,  2013/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müdahalenin önlenmesini ve projeye uygun eski hale getirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın davalı ... ve Yeni Mağazacılık A.Ş. yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dahili davalı ... ve ...'ya mahkemenin gerekçeli kararı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, adı geçen dahili davalılara dahili dava dilekçesinin kalemde tebliğ edildiği, dahili davalı ...'ya yapılan tebligat parçasına ilişik yurtdışı adresinin yer aldığı anlaşılmış olup, yapılan tebligat usulüne uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle dahili davalı ...'nun bildirdiği yurtdışı adresi de dikkate alınarak, adı geçen dahili davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla sıkı bir şekilde araştırılıp Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Mahkemenin gerekçeli kararının dahili davalı ... İnşaat Dayanıklı Tüketim Malları Limited Şirketine tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmamıştır. Temyiz dilekçesi adı geçen dahili davalıya tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesinden, tebligat işlemi yapılmamışsa adı geçen dahili davalıya mahkemenin gerekçeli kararının usulüne uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.