muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9964, Karar No: 2016/10422, Tarih: 19.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9964 E.  ,  2016/10422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez İlçesi ... Mahallesi 59 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 18.05.2012 gününden önce; taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 59 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 18.05.2012 olan değerlendirme, 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 26.06.2009 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 59 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7681, Karar No: 2016/8649, Tarih: 20.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7681 E.  ,  2016/8649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Dosya içeriğine göre, sanık ...'nun vekaletnameli müdafiin vekillikten çekilmesi ve sanık ...'ın vekaletnameli müdafiine çıkartılan tebligatın da adreste tanınmadığından bahisle iade edilmesi nedeniyle müdafilerin duruşmada hazır bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların üzerlerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunun düzenlendiği 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 102/1. ve 102/5. maddelerinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 151, 188/1. maddelerine aykırı olacak şekilde sanıklara müdafii tayin edilmeden yargılamaya devamla müdafilerin yokluklarında hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24815, Karar No: 2016/624, Tarih: 25.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24815 E.  ,  2016/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine yönelik davalı Kurum işleminin iptali ile davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 19.12.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 18.10.2008-17.03.2012 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres

hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davacı ile boşandığı eşinin muhtarlıktan ikametgah senetleri getirtilmeli, su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, GSM operatörleri, bankalar ve medula sağlık sisteminde yer alan adresleri ile varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adreslerin de dava konusu dönem gözetilmek suretiyle araştırılmalı, davaya konu dönem belirtilerek birlikte yaşayıp yaşamadıklarına dair geniş kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının eşinin cezaevinde olduğu tarihler araştırılarak, bu döneme ilişkin ziyaretçi defterinde davacının isminin bulunup bulunmadığı incelenmeli, davacı ve eşinin oturduğu apartmanın karar defteri getirtilerek, davacının eşinin ne zamandan beri yönetici olduğu, tekrar evlenmeden önce aidatların kim tarafından ödendiği araştırılmalı, davacı ve eşinin 31.01.2012 tarihinde yeniden evlendikleri de gözetilerek, böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15516, Karar No: 2010/536, Tarih: 27.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15516 E.  ,  2010/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Park halinde bulunan kamyonun kilitli olmayan depo kapağı açılarak mazot alınması biçiminde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK’nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-5237 sayılı TCY’nın 7/3.maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6. ve 7.fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 27/01/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4871, Karar No: 2008/11935, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4871 E.  ,  2008/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ...' ın gelmiş, davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında satış noktası sözleşmesi imzalandığını, davalının müvekkili firmanın pazarladığı ürünleri satmayı, başka marka meşrubat bulundurmaması ve satmamayı taahhüt ettiğini, 27.11.2006 tarihinde davalının işyerinde yapılan tespitte başka marka malların bulunduğunun tespit edildiğini, sözleşmeye aykırılık halinde 10.000 Dolar cezai şart ödenmesinin kararlaştırıldığını ileri sürerek 10.000 Doların fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, tespit bulunan meşrubatın müşterilerin değiştirme talebi üzerine dolaba girdiğini, Ülker logolu dolabın davacı ile sözleşme imzalanmadan önce de işyerinde mevcut olduğunu, müvekkilinin sözleşmeye aykırı davranışı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delilere göre davalının sözleşmeye aykırı davrandığı, ancak sözleşmenin feshedilmediği, cezai şartın aşırı olduğu gerekçesiyle 100 YTL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3771, Karar No: 2019/14052, Tarih: 03.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3771 E.  ,  2019/14052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçuna ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nun 338. maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nun 347. maddesine göre fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde kullanılmayan şikayet hakkının düşeceği, İİK’nun Onaltıncı Bab'ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçlulara ödeme emri tebliğ edilmeden ve bu nedenle takip kesinleşmeden 30/07/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE,

2- Tazminata ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede;

Tazminatın reddine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12853, Karar No: 2006/14966, Tarih: 13.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12853 E.  ,  2006/14966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.09.1998 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.04.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 03.08.1995 tarih İR4708 sayılı ... İşletme Ruhsatı sahibi bulunduğunu, ruhsat alanı içinde bulunan Hazine'ye ait taşınmazı da bu amaçla Hazine'den kiraladığını, davalı şirketin ise; ... İşletme Ruhsatının kapsamı alanında belirli bir bölgede taşocağı işletmek suretiyle sahaya el attığını, bu eyleminin kendi çalışmasını engeller boyutta bulunduğunu ve haksız olduğunu bildirerek davalının ... İşletme Ruhsatı kapsamındaki yere yaptığı elatmasının men'ine karar verilmesini istemiş, davalı ise; taşocağı çıkartmak suretiyle faaliyet gösterdiği sahanın ... ... isimli şahsa verilen taşocağı ruhsatı sahası içerisinde kaldığını, adı geçen bu kişiden taşocağı ruhsat sahasına ait yerin işletmesini devraldığını, belirtilen sahaya nedensiz ve haksız bir yere girmediğini, kaldı ki, dava konusu sahadan taş çıkarmasının, davacının aldığı ... ruhsatına göre ona ait bir işletme faaliyetine de girmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının sahibi bulunduğu 03.08.1995 tarihli ... İşletme Ruhsatının idarece iptal edildiğinden sözedilerek, artık bu ruhsata dayanarak dava açma hakkının olmadığı ve davada aktif husumet sahibi olma sıfatını da kaybetmiş olduğu hükme gerekçe yapılarak davanın reddine karar verilmiş, bu hüküm esasa ilişkin nedenler nedeniyle davacı vekili tarafından, ücreti vekalete hasren de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının sahibi bulunduğu 03.08.1995 tarihli ... İşletme Ruhsatının idarece iptal edildiğinden sözedilerek, artık bu ruhsata dayanarak dava açma hakkının olmadığı ve davada aktif husumet sahibi olma sıfatını da kaybetmiş olduğu hükme gerekçe yapılarak davanın reddine karar verilmiş, bu hüküm esasa ilişkin nedenler nedeniyle davacı vekili tarafından, ücreti vekalete hasren de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Az yukarıda da açıklandığı üzere mahkemenin davayı red gerekçesi ... İşletme Ruhsatının idarece iptal edilmiş olması nedeniyle davacının artık davada davacı safında yer almayacak kişi durumuna düşmesi, başka bir anlatımla aktif husumet ehliyetini yitirmiş bulunması nedenine dayanmaktadır. Bu gerekçe bir bakıma davayı açmada davacının hukuki yararının bulunmadığı anlamına gelmektedir. Mahkeme bu kanaate varırken davacının ruhsatı ile ilgili Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ... İşleri Genel Müdürlüğünün 09.02.2004 havale tarihli 28010 sayılı yazısına dayanmıştır. İlgili yazıya göre; davacıya verildiği belirtilen 4708 sayılı ... arama ruhsatının idarece 28.12.1998 tarihinde iptal edilmesi üzerine ruhsat sahibi davacı ...'ın İstanbul İdare Mahkemesine açtığı 2001/693 Esas sayılı davası ile ruhsat iptaline ilişkin idare işleminin (kararının) yasal dayanaktan yoksun olması nedeniyle iptaline karar verilmesi istenilmiş, yargılaması sonunda, Genel Müdürlüğün 28.12.1998 tarihli işleminin iptaline karar verilmesi üzerine bu kararın vaki temyiz sonucu Danıştay 8.Dairesi tarafından 25.06.2003 ... ve 2002/4657 Esas, 2003/3121 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmaktadır. Bu bozma üzerine İdare Mahkemesince yeniden ne gibi bir hüküm tesis edildiği, olumlu ya da olumsuz olarak verilmiş bir hükmün kesinleşip kesinleşmediği belli değildir. Özeti yapılan İdari Yargı'nın 2003 yılından sonraki akibeti mahkemece araştırılmamıştır. Ruhsatın iptal edildiğine dair kesinleşmiş bir yargı hükmü bulunmadığı sürece uyuşmazlığın ruhsatın sağladığı haklar çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Mahkemece açıklanan bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmiş bulunması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 13.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.