muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2989, Karar No: 2023/5784, Tarih: 08.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2989 E.  ,  2023/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/474 E., 2016/297 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2014/474 Esas, 2016/297 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanıklardan ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ... hakkında ise, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği kısa süreli hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve 100 gün karşılığı 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebebi, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereği hüküm kurulması gerekirken aynı maddenin beşinci fıkrası gereği hüküm kurulmasına ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebebi, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklardan ...'i işletmekte olduğu ... Çay evinin dolaplarında kaçak sigara bulunduğu ve bu sigaraları piyasaya sürerek sigara kaçakçılığı yaptığı yönündeki bilgiler üzerine Ayvacık (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/228 Değişik iş sayılı arama kararına istinaden çay evinde yapılan aramada dolap içinde muhtelif markalarda 249 paket kaçak sigaranın ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'in kolluk aşamasında ve savunmasında atılı suçu kabul etmediği, kaçak sigaraların çalışanı olan diğer sanık ...'a ait olduğunu, kendisinin de arama esnasında gördüğünü beyan ettiği belirlenmiştir. Sanık ... ise tüm aşamalarda kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu, ticari amaçla almadığını ve diğer sanık ...'in ilgisi olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2.Sanık ...'in kolluk aşamasında ve savunmasında atılı suçu kabul etmediği, kaçak sigaraların çalışanı olan diğer sanık ...'a ait olduğunu, kendisinin de arama esnasında gördüğünü beyan ettiği belirlenmiştir. Sanık ... ise tüm aşamalarda kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu, ticari amaçla almadığını ve diğer sanık ...'in ilgisi olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2014/474 Esas, 2016/297 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın işlettiği kahvehanede dolap içinde ticari miktar ve mahiyette kaçak sigara ele geçtiği dikkate alındığında sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanunun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüç üncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu

eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

3. Suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2014/474 Esas, 2016/297 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7298, Karar No: 2014/10624, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7298 E.  ,  2014/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Hükmün, yokluğunda karar verilen ... Temizlik Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesine, tebliğ edilmemiş ise hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432.maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15695, Karar No: 2015/3714, Tarih: 17.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15695 E.  ,  2015/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... ... Köyü 185 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kapama kavaklığa ait kuru-sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2087, Karar No: 2011/4574, Tarih: 31.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/2087 E.  ,  2011/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İdari para cezası verilmesine yer olmadığına, aracın iadesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 6831 sayılı yasanın 108/1-son maddeleri uyarınca 15.2.2005 tarih ve 2005/83 - 49 hazırlık ve esas nolu iddianame ile dava açıldığı müdahil vekilinin temyizi vasfa yönelik olduğundan Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 2.7.2008 tarih ve 2008/268 sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sorgu tarihi olan 24.02.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4 maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yediemine alınan orman emvalinin istirdadı kabil orman idaresine bırakılmasına, nakil vasıtası kamyonun sahibine iadesine, 31.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15125, Karar No: 2023/11036, Tarih: 13.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/15125 E.  ,  2023/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1 Esas, 2021/306 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle tarafların yanıltıldığı anlaşıldığından 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Tayin olunan cezanın miktarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğine reddi ile incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.01.2014 tarihli ve 2014/12459 Esas, 2014/5387 Soruşturma, 2014/411 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/151 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereği yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın İstanbul Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2015 tarihli ve 2014/148 Esas, 2015/319 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında atılı suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.

4. Katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/3928 Esas, 2020/2396 sayılı Kararı ile sanığın eyleminin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden atılı suçtan beraatine karar verilmesi kanuna aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/3928 Esas, 2020/2396 sayılı Kararı ile sanığın eyleminin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden atılı suçtan beraatine karar verilmesi kanuna aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1 Esas, 2021/306 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kendi müdafiinin istifası üzerine Baro'dan müdafi atanmaması nedeniyle müdafiden yararlanma ile mazeretleri nedeniyle duruşmalara katılamadığından savunma haklarının ihlal edildiğine, katılanın müdahil sıfatını kazanmaya hakkı olmadığına ve bir hak kaybına sebebiyet vermediği için beraatine karar verilmesi lüzumuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... hakkında; katılanın vekili sıfatıyla takip ettiği İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2009/35 Esas sayılı davasının 11.05.2011 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeksizin katılmayarak, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay içinde yenileme talebinde bulunmayarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine sebebiyet vermek suretiyle katılanın mağduriyetine sebep olduğundan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hazır olmaksızın duruşma yapılamayacağı kuralını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un “Sanığın duruşmada hazır bulunmaması” başlıklı 193 üncü maddesinin birinci fıkrası; “Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir” hükmünü amirdir. Aynı maddenin ikinci fıkrasındaki; “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmü ve aynı Kanun'un 195 inci maddesinde yer alan; “Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır” ifadeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki kurala istisna oluşturan bazı durumlara işaret edilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında temyize konu yargılama değerlendirildiğinde; Yargıtay bozma ilamı sonrasında sekiz celse duruşma yapıldığı, sanığın kendi seçtiği bir müdafi yardımından yararlandığı, sanığa ve müdafiine duruşma gün ve saatlerinin bildirildiği, sanığın zorla getirme kararı üzerine katıldığı tek celsede savunma yapmak için süre istemesi üzerine sonraki celseye kadar süre verildiği ancak sanığın duruşmalara katılmaktan devamlı surette imtina ettiği, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki kurala istisna oluşturan herhangi bir durumun da bulunmadığı tespit edilmekle birlikte sanığın bu tutumu karşısında savunmasını yapması için tedbir alınmadan mahkumiyetine hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki kurala muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1 Esas, 2021/306 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19768, Karar No: 2014/10066, Tarih: 14.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19768 E.  ,  2014/10066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/367915

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2011

NUMARASI : 2010/469 (E) ve 2011/476 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 Sayılı TCK.nun 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluşması için önceden işlenmiş bir suçun olması, failin önceden işlenen suça iştirak etmemiş olması ve önceki suçun işlenmesine katılmamış olan failin aldığı eşyanın veya diğer mal varlığı değerinin suç eşyası veya mal varlığı değeri olduğunu bilmesi veya bilebilecek durumda olması gerekir. Önceki suçun nerede, ne zaman ve ne şekilde işlendiği, failin kim olduğunu bilmesi zorunlu değildir. Madde kapsamında işlenen suçlarda çoğu zaman failin kastının ne olduğu açık bir şekilde anlaşılamamaktadır. Bu durumlarda suçun işleniş şekline göre, her somut olay kendi içerisinde değerlendirilerek failin kastının belirlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, park halindeki bir aracın parçalanmış olabileceğinin ihbarı üzerine araç üzerinde yapılan kriminal incelemede şase numarasının bulunduğu amortisör kule başlığının sonradan monte edildiğinin belirlendiği, aracın sahibi sanık T.. K.. beyanında aracı sanık S.. Y..'dan satın aldığını, S.. Y.. ise aracı sanık K.. B..'in aracılığıyla F.. G.. adlı kişiden aldığını belirttiği ve Fahri hakkındaki soruşturmanın ayrıldığı olayda yargılamaya konu aracın suç eşyası olduğuna dair herhangi bir iddianın bulunmaması karşısında öncelikle evrakı ayrılan F.. G.. hakkındaki dosyanın getirtilip incelenerek Fahri'nin beyanında adı geçen İbrahim Akarslan'ın tanık beyanıyla ifadesi alınıp motor ve şase numaralarından gerçek ruhsat sahibi belirlenip aracın çalıntı olup olmadığı çalıntı ise hangi tarihte çalındığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken ve sanıkların aracın suç eşyası olduğunu bildiklerine dair delillerin de nelerden ibaret olduğu da kararda açıklanıp tartışılmadan eksik kovuşturma ile sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7151, Karar No: 2014/10444, Tarih: 03.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7151 E.  ,  2014/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/398-2013/435

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 5464 S. Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu' nun 44/2. madde ve fıkrasına göre, Kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda, 1086 S. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 1086 S. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yerine 6100 S. HMK' nın yürürlüğe girdiği, 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinin 1. fıkrasının f bendine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, 1 Temmuz 2012 tarihinden itibaren 5464 S. Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununa dayanılarak kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalara bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu, görev hususunun yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerektiği ve İzmir'de müstakil Asliye Ticaret Mahkemelerinin faaliyette olduğu da dikkate alınarak, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin İzmir Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna, karar kesinleştikten sonra yasal sürede istekte bulunulması halinde dosyanın görevli İzmir Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

5464 S. BKKKK.'nun 44/2. maddesi uyarınca, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olmadığı açık olup görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.