muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25840, Karar No: 2022/3099, Tarih: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25840 E.  ,  2022/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yerel mahkemece verilen, gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın Dairemizin 21/09/2021 gün 2021/1391-2021/5128 E-K sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442. maddeleri uyarınca, tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 660,00 TL para cezasının davalı ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 44,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'ten alınmasına 22/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11164, Karar No: 2011/16145, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11164 E.  ,  2011/16145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ticari satımdan kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davaya konu fatura bedellerinin düzenlenen senetler ve banka dekontları ile ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 2006, 2007, 2008 yıllarında düzenlediği satış faturalarının davalı defterinde alış faturası olarak kayıtlı olduğu, ancak ödeme ve tahsilat kayıtlarının birbirini tutmadığı, aradaki farkın 39.642 TL olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda davalı taraf ödeme savunmasında bulunmuş olup, bazı kıymetli evraklar ile banka dekontları ibraz etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalının birtakım ödemeler yaptığı tespit edilmiş ise de bu ödemelerin dava konusu faturalara ilişkin olmayıp, daha önce verilen kıymetli evraklardan kaynaklanan borçlara karşılık yapıldığı yönünde görüş bildirilmiştir. Ancak bu görüşün gerekçeleri Yargıtay denetimine elverişli olmayıp, yeterli ayrıntıyı içermemektedir. Ayrıca, her iki tarafın defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığı yönündeki tespit karşısında, ticari defterlerin ancak bu defterleri tutanların aleyhine delil teşkil edebileceği, lehlerine delil teşkil etmeyeceği de gözetilmelidir. Mahkemece bu açıklamalar çerçevesinde konusunda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kurulundan, yeterli araştırma ve incelemeyi içerecek ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde yeniden rapor alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bilirkişi raporunun son paragrafında takip tarihinden sonra 2009 Ocak ve Şubat aylarında davalı tarafından İcra Dairesine yapılan toplam 3.600. TL'nin kısmi ödeme sayılarak işlemiş faiz tutarından düşülmesi ve kalan tutarın da asıl alacak miktarından indirilmesi yönünde görüş bildirilmiş olup, mahkemece davalının icra takibinden sonra yaptığı 3.600. TL'lik ödemenin alacak miktarından düşülmesinin icra aşamasında göz önünde bulundurulması gerektiğinden bahisle bu ödeme alacak tutarının tespitinde dikkate alınmamış olup, hükmedilen alacak belirlenirken tenzil edilmemiştir. Ne var ki görülmekte olan dava itirazın iptali davası olmayıp, alacak davasıdır. Öte yandan icra takip dosyasının da işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Dava tarihi 15.3.2010 olup, davalının yaptığı ödemelerden sonra dava açılmıştır. Bu durumda mahkemece her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre hükme bağlanacağı gözetilmeden, dava tarihinden önce davalı tarafın yapmış olduğu ödemelerin hüküm verilirken dikkate alınmaması isabetsizdir.

3- Davalı vekili cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup, ödeme savunmasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olduğundan, davalı tarafa yemin hakkı hatırlatılmadan yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10805, Karar No: 2023/18783, Tarih: 23.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/10805 E.  ,  2023/18783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/341 E., 2015/771 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ve katılan sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanığın suçu işlediğine, kendisinin hakaret etmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların komşu oldukları, aralarında ot yakma meselesinden çıkan tartışmada karşılıklı hakaret ettikleri gerekçesiyle haklarında, Mahkemece ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde; tartışma sırasında ilk hakareti kimin ettiğinin belli olmadığı ve hakaret suçunun karşılıklı olduğu anlaşılmakla, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3401, Karar No: 2009/3679, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3401 E.  ,  2009/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 72. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup; davacının, icra takip konusu alacaktan ötürü davalıya borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Antalya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/9928 sayılı takip dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, yanlar arasındaki “sözlü sözleşme” uyarınca davalının 5.932,00 YTL bedelle sütlük soğutucu dolabı ve 3.865,00 YTL şarküteri soğutucu dolabı imalini yüklendiğini ve KDV dahil toplam 11.595,00 YTL bedelli bu dolapların gizli ayıplı olduğunun tespit edildiğini ve bu sebeple iş bedeline mahsuben davacı tarafından keşide olunan, 30.05.2006 keşide tarihli, muhatabı Denizbank Antalya Yenihal Şubesi olan davalı yükleniciye verilen çekin, bedelsiz kalmasına karşın davalı tarafından, .... İcra Müdürlüğü’nün 2006/9928 takip sayılı icra dosyası üzerinden hakkında başlatmış olduğu icra takibine dayanak alınarak; 218,21 YTL işlemiş faiz ve 270,00 YTL %5 çek tazminatı olmak üzere, toplam 5.881,21 YTL alacağın tahsilinin istendiğini ileri sürerek, takip konusu alacaktan ötürü davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Sütlük ve şarküteri dolabının KDV dahil toplam iş bedelinin 11.560,46 YTL olduğu çekişmesizdir. Davacı iş sahibi, yüklenici tarafından imal olunan soğutucuların ayıplı olmaları sebebiyle iş bedeline mahsuben verilen 5.400,00 YTL tutarlı çekin bedelsiz kaldığını ileri sürmektedir. Ayıp, bir malda sözleşme ve yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. Yüklenicinin iş sahibine olan borçlarına aykırı olarak imalini yüklendiği eserin, ayıplı olması durumunda; açık ayıplarda Borçlar Kanunu’nun 359, gizli ayıplarda ise, 362. maddeleri hükümlerine uygun olarak ihbarda bulunduğu takdirde aynı Kanunun 360. maddesinde tanınan hakları, iş sahibi kullanabilir. Somut olayda, 15.06.2006 tarih ve 2006/20 değişik iş sayılı Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesine sunulan bilirkişi raporu ile mahkemece yapılan inceleme sonucu sunulan 12.09.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporu birlikte değerlendirildiğinde; sözü edilen soğutuculardaki ayıpların niteliğince “gizli ayıp” olduğu ve ayıp ihbarının Borçlar Kanunu’nun 362. maddesinde öngörülen süresi içinde iş sahibi davacı tarafından davalıya yapılmış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 360. maddesi gereğince; yapılan şey, iş sahibinin kullanamayacağı ve nisfet kurallarına göre kabule zorlanamayacağı ölçüde kusurlu veya sözleşmeye önemli ölçüde aykırı olursa, iş sahibi, bu eseri kabulden kaçınabilir; bunda yüklenicinin kusuru varsa zararının giderilmesini de talep edebilir. Eserdeki kusur veya sözleşmeye aykırılık az yukarıda belirtilen ölçüde önemli değilse, eser sahibi, eserin değerindeki eksiklik oranında iş bedelini indirebilir; eğer kusurların giderilmesi büyük harcamaları gerektirmiyorsa yükleniciyi onarıma zorlayabilir. Somut olayda ise, davacı tarafından soğutucuların reddedilmediği ve iş bedeline mahsuben verdiği çekten ötürü borçlu olmadığının tespitinin dava edilmiş olmasına göre; mahkemece, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek iş bedelinden indirim gerekip gerekmediği gerekiyor ise, tutarının belirlenmesi; iş bedelinin indirimi gerekmiyor ise, ayıpların giderilmesi için gerekli masrafların tespiti için gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak sonuca göre icra takibine dayanak alınan çekin bedelsiz olup olmadığının takdiri gerekmektedir. Açıklanan bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde anılan çekten ötürü davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2.) bendde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13964, Karar No: 2020/2916, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13964 E.  ,  2020/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, gece vakti, idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş yolda seyri sırasında, kaza mahalli olan ışık kontrollü dört yönlü kavşak mahallinden seyir yönüne yanan kırmızı ışığa rağmen durmaksızın geçişini sürdürdüğü sırada, aracının ön kısmıyla, aynı kavşağa sol taraftaki sokaktan yeşil ışıkta giriş yapan diğer araç sürücüsünün sağ yan kısmına kavşak içinde çarptığı, savrulan bu aracın, aynı kavşağa sağ taraftaki sokaktan yeşil ışıkta giriş yapan başka bir araca daha çarptığı ve sanığın yan yatan aracından çıktıktan sonra kaçarak uzaklaştığı, meydana gelen kazada ikisi nitelikli olmak üzere 3 kişinin yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin tespit olunduğu olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise cezanın yetersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10879, Karar No: 2019/13138, Tarih: 12.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10879 E.  ,  2019/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 18/11/2006 tarihinden 31/05/2011 tarihine kadar çalıştığını, çalışma saatlerinin hafta içi sabah 07.00 den akşam 18.00 e kadar, cumartesi günleri ise sabah 07.00'den öğlen 12.00'ye çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, 31/05/2011 tarihinde haksız olarak müvekkilinin iş akdinin davalı tarafça feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı SGK Başkanlığı vekili, kurumun temizlik işlerini her yıl ihale özel temizlik şirketlerine yaptırıldığını, 2007-2008 yılının bir kısmını ve 2009-2010 yılının diğer şirket olan ... Temizlik şirketi tarafından üstlenildiğini, davacının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı ve müvekkil kurum arasında hizmet akti olmadığından talep edilen alacaklardan kurumun sorumlu olmadığını, 2010 yılı çalışmalarından önceki taleplerin hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, mali taleplerle ilgili olarak davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı tarafından davalı işyerine verilmiş 03/08/2009 ve 08/09/2010 tarihli iki ayrı dilekçe ve bu dilekçeye verilen işveren şerhlerinden davacının 04/08/2009-20/08/2009 ila 13/09/2010-28/09/2010 tarihleri arasında yıllık izin kullandığı anlaşılmakla yıllık izin ücreti hesabı yapılırken bu sürelerin mahsubu gerektiği halde davacının hiç izin kullanmadığını kabul eden bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davalı kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18939, Karar No: 2016/638, Tarih: 20.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18939 E.  ,  2016/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili 05.03.2013 tarihinde davalı ... ’ye kasko poliçesi ile sigortalı müvekkiline ait aracın, müvekkilinin gittiği restoranda işyeri park görevlisi ...’a park etmesi için teslim ettiğini, aracın park edilirken direğe çarparak hasar gördüğü belirterek 8.101,18 TL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, süresinde ileri sürdüğü yetki itirazı ile acentenin bulunduğu yerin ... değil, ... olduğunu, ... Mahkemeleri yetkili olduğu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; usulüne uygun yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili ve görevli nöbetçi ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları C.8. maddesinde kasko sözleşmesinden doğan anlaşmazlıklar nedeniyle sigortacı aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme, sigorta şirketi merkezinin veya sigorta sözleşmesine aracılık yapan acentenin ikametgâhının bulunduğu veya rizikonun gerçekleştiği yerde, sigortacı tarafından açılacak davalarda ise davalının ikametgahının bulunduğu yerde ticaret davalarına bakmakla görevli mahkemenin yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nin yetki itirazının ileri sürülmesine ilişkin 19/2.fıkrasında yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerektiği, yetki itirazında bulunan tarafın, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildireceği, aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmayacağı, maddenin 4. fıkrasında yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkemenin yetkili hâle geleceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açılmış olup davalı vekili tarafından birden fazla yetkili mahkeme olduğu halde usulüne uygun olarak seçtiği mahkemeyi yetki itirazında bildirmemiştir.

Somut olayda; davacı vekili tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açılmış olup davalı vekili tarafından birden fazla yetkili mahkeme olduğu halde usulüne uygun olarak seçtiği mahkemeyi yetki itirazında bildirmemiştir.

Yukarıda açıklanan kanun maddeleri gereğince uyuşmazlık konusu davanın birden fazla yetkili mahkemede açılması mümkün olduğundan eldeki dava, kesin yetki kuralına tabi bir dava değildir. Bu nedenle, davalı tarafça usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığından artık davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. Bu nedenle davanın açıldığı ... Asliye Hukuk Mahkemeleri davayı görmeye yetkili olup mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12529, Karar No: 2012/7633, Tarih: 04.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12529 E.  ,  2012/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2002 ve 2003 takvim yılları ile ilgili olarak dava açıldığı her takvim yılının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde eylemin zincirleme suç oluşturduğunun kabulü ile tek hüküm kurulması yasaya aykırı, ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.