muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/51, Karar No: 2010/162, Tarih: 06.07.2010

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde fikri içtima düzenlenmekte ve ^

^işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır' denmektedir. Burada dikkat edilmesi gereken, işlenen bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasıdır. Eylem tek olacak, ancak bu eylemle birden fazla fakat birbirinden farklı suç işlenecek ve fail hakkında bu suçlar için gösterilen en ağır ceza uygulanacaktır.

5237 sayılı TCK'nın suçların içtimai bakımından gerçek içtima kurallarını benimsediği, suç oluşturan kaç eylem varsa o kadar suç ve kaç suç varsa o kadar ceza vardır ilkesi doğrultusunda düzenlendiği anlaşılmaktadır. Fiil, suçun maddi unsurudur. İçinde hareket, netice ve hareketle netice arasındaki nedensellik bağını barındırır. Hareket, yasanın suç saydığı neticeye sebebiyet veren insan işi olarak tanımlanabilir. Netice ise dış alemdeki değişikliktir. Bir hareket ile dış alemde aynı anda birden çok maddi sonucun doğmasına neden olunmuşsa, artık hukuken eylemin tek sayılması olanaklı değildir. Ancak sonuç tek ise ve bu tek sonuç aynı anda farklı suç tanımlarını ihlal ediyorsa fikri içtima hükmü uygulanarak faile en ağır ceza verilir. Buna karşılık hareket tek olmakla birlikte, dış dünyaya yansıyan maddi sonuç sayısı birden çok ise, bunların ayrı ayrı cezalandırılması gerekir. Bir başka deyişle fiil, dış alemdeki değişiklik olduğuna göre, fiilin esas kısmını netice oluşturur. Dış alemdeki değişikliğin birden fazla olması halinde fikri içtima kuralı artık uygulanamayacaktır.

Bu ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; sanık Seyithan ve diğer sanık Abdulkadir'in önce Ç... ailesini olay yerinden uzaklaştırmak amacıyla birkaç el havaya ateş ettikten sonra hedef gözetmeksizin Ç... ailesinden bireylerin üzerine ve yere doğru çok sayıda ateş ettikleri ve artık burada tek eylemden söz edilemeyeceği, aksine dış aleme yansıyan eylemlerinin birden fazla olup farklı suçları oluşturdukları görülmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 170/1. maddesinin c bendinde; 765 sayılı TCK'nın 264/7. maddesinde olduğu gibi ^

^eylem başka bir suç oluştursa bile../ şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemiş olmakla beraber, ceza verilmeyeceğine yönelik bir düzenleme de yer almamaktadır.

5237 sayılı TCK'nın 170/1. maddesinin c bendinde; 765 sayılı TCK'nın 264/7. maddesinde olduğu gibi ^

^eylem başka bir suç oluştursa bile../ şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemiş olmakla beraber, ceza verilmeyeceğine yönelik bir düzenleme de yer almamaktadır.

Yüksek Yargıtay Sekizinci Ceza Dairesi'nin emsal kararlarında, düğünde havaya ateş etmeye hazırlanırken silahın ateş alması sonucu bir mağdurun yaralanması veya hem silahla tehdit hem de korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla bir veya iki defa ateş etme suçlarında yerinde ve oturmuş uygulamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği belirtilmektedir. Ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kararlarında da görüleceği gibi, Vfil, dış a/emdeki değişiklik olduğuna göre, fiilin esas kısmını netice oluşturur. Şu halde, fikri içtimanın bulunabilmesi için, her şeyden önce bu neticenin tek olması gerekir' denmektedir. Bu kararı da birlikte değerlendirdiğimizde somut olayda sanıkların hem havaya doğru hem de mağdurların üzerine doğru hedef gözetmeksizin çok sayıda atış yaptıkları, bunun sonucunda da 3 mağdurun yaralandığı ve artık eylemin dış alemdeki neticeleri itibarıyla tek sayılamayacağı aşikardır. Eğer fail, ikinci neticeyi de öngörmüş ve göze almış ise, bu ikinci neticeden dolayı ayrıca, olası kasta dayanan sorumluluğu mevcuttur.

Bu nedenlerle sanık Seyithan'ın mağdur sayısınca kasten yaralama ve halkta korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerekliliği,

3-) Yine Yüksek Yargıtay Sekizinci Ceza Dairesi'nin söz konusu bozma ilamının 3. fıkrasında; sanık Seyithan'ın; kasten yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından açılan davada, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına hükmedildiği ve bu kabule göre, diğer sanık Abdulkadir hakkında da aynı suçlardan kamu davası açıldığı ve hem kasten yaralama, hem de korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği halde, ilamda bu sanığa yer verilmeyerek sadece sanık Seylthan hakkında bozma yapılması" gerekçeleriyle itiraz yasa yoluna başvurularak, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bu nedenlerle bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kuru-lu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

İtirazının kapsamına göre, sanıklar Abdulkadir ve Seyithan hakkında verilmiş olan mahkumiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede:

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kuru-lu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

İtirazının kapsamına göre, sanıklar Abdulkadir ve Seyithan hakkında verilmiş olan mahkumiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede:

17.06.2004 tarihinde, ailevi bir ilişki nedeniyle, gönüllü köy korucusu olan sanık Abdulkadir'in kaleşnikof tüfekle, sanık Seyithan'ın ise av tüfeğiyle çok sayıda ateş etmek suretiyle mağdurlar Bahri, Selahattin, Handan ve Hakan'ı yaraladıkları hususunda kuşku bulunmayan olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında ortaya çıkan uyuşmazlık, sanıkların eylemlerinin doğrudan kastla yaralama suçunu mu, yoksa olası kastla ya-ralama suçunu mu oluşturacağı ile yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde ateş etmek suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları yönünden fikri içtimanın söz konusu olup olmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Dosya incelendiğinde;

17.06.2004 tarihinde saat 20.50 sıralarında, polis memurlarınca yoğun şekilde silah seslerinin duyulması üzerine olay yerine hareket edildiğinde, polislerin geldiği yöne doğru kaçmaya çalışan 4-5 kişinin üzerine evin çatı-sından yoğun şekilde ateş edildiğinin görüldüğü,

Ateş eden şahısları etkisiz hale getirmek için ev tarafına gidilmesi üzerine, ateş eden şahıs ve yanındakilerin terastan aşağıya inerek kaçmaya çalıştıkları,

Gönüllü köy korucusu olan Abdulkadir'e 09.04.2002 tarihli senetle teslim edilmiş olan 71 C 3172 numaralı kaleşnikof tüfek elinde bulunan Seyithan'dan bu silahı vermesinin istendiği, vermek istememesi üzerine ise zorla yere yatırılarak alındığı, Kaleşnikof tüfeğin içerisinde 28 adet mermi bulunduğunun tespit edildiği, Seyithan'dan başka, olaya karıştıkları düşünülen Abdulkadir, Abdurrahim ve Murat isimli şahısların da yakalandıkları,

Açılan ateş sonucu yaralanan 3 kişinin hastaneye ulaştırıldığı,

Yapılan incelemede, evin önündeki toprak yol üzerinde 6 adet 7.62 mm. çapında kaleşnikof boş kovanı, 1 adet kaleşnikof dolu mermisi; ateş edilen evin karşı tarafındaki dere yatağının içerisinde 16 adet, bu dere yatağının yanındaki asfalt zeminde 5 adet, bu bölgedeki toprak yol üzerinden de 1 adet 7.62 mm. çapında boş kaleşnikof kovanı bulunduğu,

Olaydan sonra, 17.06.2004 tarihinde saat 23.00 sıralarında Abdulkadir'in evinde yapılan arama sırasında, avcı yeleğinde 17 adet 7.62 mm. çapında boş kaleşnikof kovanı, 30 adet 12'lik av tüfeği fişeği ve 1 adet üzerinde Esenkurup yazılı olan tek kırma av tüfeğinin elde edildiği,

Hastanedeki yakınlarının yanında bulunan Bedriye'nin üzerinden eşi Bahri'ye ait olan ve içerisinde 10 adet 9 mm. çaplı mermi bulunan bir adet ruhsatlı 14'lü tabancanın ele geçirildiği,

Olaydan sonra, 17.06.2004 tarihinde saat 23.00 sıralarında Abdulkadir'in evinde yapılan arama sırasında, avcı yeleğinde 17 adet 7.62 mm. çapında boş kaleşnikof kovanı, 30 adet 12'lik av tüfeği fişeği ve 1 adet üzerinde Esenkurup yazılı olan tek kırma av tüfeğinin elde edildiği,

Hastanedeki yakınlarının yanında bulunan Bedriye'nin üzerinden eşi Bahri'ye ait olan ve içerisinde 10 adet 9 mm. çaplı mermi bulunan bir adet ruhsatlı 14'lü tabancanın ele geçirildiği,

Ekspertiz raporlarına göre; olaydan sonra Abdurrahim'den konutta bulundurma ruhsatlı 9 mm. tabanca ve Bedriye'den ele geçirilen Bahri'ye ait ruhsatlı 9 mm. tabancaların sağlam oldukları ancak, bunların olayda kulla-nıldıklarına ilişkin delil bulunmadığı, buna karşılık Seyithan'dan elde edilen, Abdulkadir'e ait kaleşnikof tüfeğin sağlam olduğu, çeşitli yerlerden elde edilen toplam 45 adet kovanın da bu silahtan atıldığı,

Emniyet Genel Müdürlüğü Kayseri Kriminal Polis Laboratuarları Dairesi Başkanlığı'nın 04.08.2004 gün ve 347 sayılı raporuna göre; Aldulkadir'e ait sol ve sağ el avuç içi svaplarında belirgin şekilde, sol ve sağ el üstü svaplarında zayıf olarak, Seyithan'a ait svapların tamamında ise zayıf olarak atış artıklarından olan antimon maddesine rastlandığı,

Diğer yandan olay sırasında;

Selahattin'in, hayati tehlike geçirmeyip 15 gün iş ve gücünden kalacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, sağ ayak baldırından ve sağ kol biseps üzerinden kurşun yarası ile; Handan'ın hayati tehlike ge-çirmeyip 15 gün iş ve gücünden kalacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde sırtından 1-2 adet yüzeysel sıyrıkla ve bacak üst kısımdan ise saçma tanesi ile; Hakan'ın hayati tehlike geçirmeyip 15 gün iş ve gücünden kalacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde sırt bölgesinden ve sağ üst koldan saçma tanesi ile yaralandıkları, Bahri'nin ise sol yanağında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yüzeysel sıyrık bulunduğu,

Bu mağdurlardan, Selahattin'in, 28.07.2004 tarihli dilekçesinde, ben bir taş veya kurşun parçası ile ayağımdan tesadüfen yaralandım, aramızda herhangi bir sorun yoktur, şikayetçi değilim dediği,

Mahkemece olay saatine ve gününe uygun koşullarda yapılan 09.02.2005 tarihli keşifte; müştekilerin, olay günü evin tam önündeki aydınlatma lambasının yanmadığını söyledikleri, buna rağmen ateş edilen terastan bakıldığında mağdurların bulunduklarını söyledikleri yerdeki kişilerin yüzlerinin net olarak seçilememekle birlikte mevcudiyetlerinin görüldüğü, evin önünden bakıldığında ise şahısların yüzlerinin net olarak seçilebildiğinin gözlemlendiği,

Keşif sonunda bilirkişi polis memuru tarafından düzenlenen raporda da; olay yerinin meskun mahal olduğu, yakınında başka evlerin bulunduğu, olay günü evin girişini aydınlatan sokak lambasının yanmadığı, Abdulkadir'in mağdurlara ilk ateş ettiği sırada terastaki Abdulkadir ile alt tarafta merdiven önündeki mağdurlar arasındaki mesafenin 14.40 metre olduğu, bu mesafeden mağdurların yüzlerinin seçilebildiği, ateş etmeye başlandıktan sonra mağdurların kaçmaya başladıkları, en son ateşin kesildiği sırada mağdurların evin merdivenlerine olan uzaklıklarının 50 metre olduğu, kovanların bulunduğu yerler dikkate alındığında, kaleşnikofla ateş edilen yerin evin terası değil evin önündeki yolun üzeri olduğu, zira terastan ateş edilmesi durumunda maksimum 1,5 ila 4 metre arasındaki bir uzaklığa kadar fırlayan kovanların bu-lundukları 10.25 metre mesafeye düşmelerinin mümkün olmadığı, dolayısıyla burası ile ateşin kesildiği sırada mağdurların bulunduğu yer arasındaki mesafenin 50 metre olduğu, arada engel bulunmadığı, 50 metrelik uzaklığın tesir mesafesi 30 metre olan tüfek ve tabancanın tesir mesafesi dışında fakat 400 metre olan kaleşnikof tüfeğin etki mesafesi içerisinde bulunduğu, saptamalarına yer verildiği, Sanık Abdulkadiıin kolluktaki 18.06.2004 tarihli savunmasında; "...Benim küçük k/zkardeşim Elvan 20 ay kadar önce Turan ile evlendi, bu evliliklerinden 10 aylık bir erkek çocukları bulunmaktadır Eniştem Turan'm babası Bahri, benim babamın öz halasının oğludur, buradan da bir akrabalığımız vardın Kızkardeşim evlendiği ilk zamanlarda eşi ile aralarında bir sorun yoktu, ancak sonraları yani çocukları olduktan sonra hem eşi ile hem de eşinin ailesi ile aralarında sorunlar olmaya başladığını kız kardeşimin söylemesi üzerine öğrendim, zaten ara s ıra kızkardeşim i ziyarete gittiğim zamanlarda da bana söylüyordu. Son olarak 15 gün kadar önce kızkardeşim eşi ve ailesi ile aralarında tartışma olduğunu söyleyerek çocuğu ile benim evime geldi, o günün gecesi eşi Turan benim evime geldi ve aramızda konuştuk, eşini sevdiğini söyleyerek tekrar alıp kendi evlerine götürdü. Ben bu hafta pazartesi günü kızkardeşim i telefonla aradım, akşam ailem ile geleceğimi söyledim ve akşam kızkardeşim in evine gittiğim zaman eniştem Turan'm evde olmadığını görmem üzerine kızkardeşime kocasının nerede olduğunu sorduğum zaman kızkardeşim de bana sizleri görmek istemediğini söyleyerek evden ayrılıp gitti dedi. Hatta artık kocasının ve ailesinin baskılarına ve hakaretlerine dayanamadığını ve ayrılmak istediğini söyleyerek baba evine dönmek istediğini söyledi. Ben de madem sen böyle istiyorsun gel gidelim dedim ve çocuğu da alarak kendi evime döndük

. Hatta artık kocasının ve ailesinin baskılarına ve hakaretlerine dayanamadığını ve ayrılmak istediğini söyleyerek baba evine dönmek istediğini söyledi. Ben de madem sen böyle istiyorsun gel gidelim dedim ve çocuğu da alarak kendi evime döndük. Aradan biraz zaman geçtikten sonra eniştem Turan telefonla beni aradı ve bana madem kızkardeşim' götürdün niye çocuğu bırakmadın dedi, ben de çocuğun küçük olduğu için tek başına evde kalamayacağını, o sebeple evde bırakmadığımı, hem annesinin çocuğunu aldığını söyledim, aradan biraz zaman geçtikten sonra bu sefer eniştemin babası Bahri aradı ve niye çocuğu götürdün diye sordu, ben de gelin çocuğu alın dedim. Bir müddet sonra çocuğu almak üzere eniştemin annesi Bedriye ve kızkardeşi Özlem benim evime geldiler, kızkardeşim küçük çocuğunu bunlara verdi, aralarında herhangi bir konuşma olmadı. Bugün, yani 17.06.2004 günü saat: 11.00 sıralarında eniştemin amcası Mahmut beni işyeri telefonumdan aradı ve bana saat: 15.00 sıralarına kadar kızkardeşim Elvan'ı kocasının evine götürmemi, götürmediğim takdirde beni öldüreceğini söyledi. Olay bu şekilde olmaz, aile arasına büyükler girsin, onlar bu işi düzgün bir şek/İde tatlıya bağlasın dedim. Aynı gün saat: 19.30 sıralarında eniştemin kardeşi Tuncay aradı ve bana xyengemi eve gönder yoksa ya ben seni ya da sen beni öldüreceksin, bunu yapmayan şerefsizdir'dedi ve telefonu kapattı. Aradan 10 dakika geçmişti ki, bu sefer eniştemin babası Bahri telefonla aradı ve bana \* Elvan'ı evine getir' dedi. Ben de bunun üzerine kendisine Elvan'm kendilerini artık istemediğini, bu sebeple kızkardeşimi göndermeyeceğimi söyledim. Bu telefon görüşmesinden yaklaşık yarım saat kadar sonra evimin dışarısında bağırma sesleri gelmeye başladı. Dışarıya çıktığım zaman eniştem Turan, kardeşi Hakan, amcası Mahmut ve babası Bahriyi gördüm. Bunlardan Bahri ve Mahmut'un ellerinde silah olduğunu ve ateş ettiklerini gördüm, ancak nereye doğru ateş ettiklerini görmedim. Ben de korkutmak için daha önceden gönüllü köy korucusu olduğum için M... İl Jandarma Komutanlığı tarafından bana verilen kaleşnikof tüfeği aldım ve evimin terasına çıktım, oradan yere doğru korkutmak için ateş etmeye başladım, ancak kaç el ateş ettiğimi bilmiyorum. Ayrıca ateş ettiğim zaman herhangi bir kimseyi vurmadım. Daha sonra olay yerine görevli polisler geldiler ve bizleri alarak Emniyet Müdürlüğüme ge-tirdiler. Ben tüm bu olaylardan dolayı evime baskına gelen ve silahla ateş ederek bana ve aileme hakaret ve tehdit eden Mahmut, Bahri, Hakan, Turan ile Bedriye ve Özlem isimli şahıslardan davacıyım" derken, Cumhuriyet Savcısı önündeki aynı tarihli (avukatlı) savunmasında; "telefon görüşmesinden yaklaşık yarım saat sonra evimin kapısında inin aşağıya diye bir ses duydum, dışarı çıkıp baktığımda evin dış kapısının dışında Hakan, Turan ve Bahriyi gördüm, arkadan da katılanLar geliyordu, teşhis edemediğim başka kişiler de vardı

. Mahmut'un da sesini duydum ancak kendisini net göremedim, evin kapısında Bahri yanında bulunan silahla havaya doğru ateş etti, bunun üzerine ben de kaleşnikof marka silahımı alarak önce havaya, sonra Ç...lerin bulunduğu yöne doğru ancak yere ateş ettim, benim ateş ettiğim yerin 5 metre kadar ilerisindeydiler, yaralananlar yerden seken kurşunlarla yaralanmış olabilirler, silah sesinden sonra kardeşim Seyithan ve amcam Abdurrahim dışarı çıktılar, onların elinde bir şey yoktu, beni engellemeye çalıştılar, Erdal ve M.Emin ise sonra geldi. Ben Bahri'nin 7-8 el ateş ettiğini gördüm. Ayrıca Ç...terden bir kişinin daha ateş ettiğini gördüm, ben ateş ederken 20-30 metre mesafe vardı, ben öldürmek için ateş etmedim, öldürmek için ateş etseydim, hepsini vururdum. Benden başka ateş eden olmadı, olay bittikten sonra Seyithan silahı elimden almıştı, bu nedenle zaptetme tutanağında silahın ondan alındığı yazılıdır. Ben önce tek tek ateş ediyordum, Ç...ler olay yerinden uzaklaşmadıkları için tüfeği seriye alarak ateş etmeye başladım, kaç el ateş ettiğimi bilmiyorum, evde bulunan boş kovanlar bu olayla ilgili değildir, gönüllü köy korucusu olduğum için bunları jandarmaya iade etmek için saklıyorum" dedikten sonra, sulh ceza mahkemesi hakimi huzurundaki savunmasında; " amacım sadece bize yapılan saldırıyı püskürtmek ve onları korkutmaktı", mahkemedeki 21.09.2004 tarihli savunmasında; aynı şeyleri tekrar etmekle birlikte, "5 el ateş edildiğini duydum ancak karşı taraftan kimin ateş ettiğini görmedim", mahkemece yapılan keşifteki 09.02.2005 tarihli savunmasında ise, "Olay günü müştekilerin merdiven altındaki boşlukta olduklarını ve geldiklerini görünce önce 3 el havaya doğru ateş ettim, daha sonra yere merdivenlerin dibine doğru ateş ettim. Geri kaçtılar, iyice uzaklaştıklarında yere doğru terastan birkaç el ateş ettim. Yüzleri tam seçil meşe de tam olarak görülüyorlardı, bu nedenle onlara isabet etmeyecek şekilde ateş ettim, yanımda Seyithan vardı, ben müştekilerden kimin ateş ettiğini görmedim ama dışarı çıktığımda ateş ediyorlardı" dediği ve bahsettiği yerleri gösterdiği,

Sanık Seyithan'ın kolluktaki 18.06.2004 tarihli savunmasında; "...Kız-kardeşim Elvan, Turanla evliydi. Ancak geçen pazartesi günü yani 3 gün önce eşi ve eşinin ailesi ile aralarında geçimsizlik olduğundan çocuğunu alarak abim Abdulkadirln evine geldi. Dün yani 17.06.2004 günü akşam bizim evde bulunduğumuz sırada hem kızkardeşimin eşi hem de kaymbabası abimin evini telefonla arayarak tehdit ettiler. Saat: 19.30 sıralarında bizler abimin evinde oturduğumuz esnada dışarıdan bağırma sesleri ile birlikte silah sesleri duymamız üzerine dışarıya çıkıp baktığımda, eniştem Turan, kardeşi Hakan, amcası Mahmut ve babası Bahriyi gördüm. Bunlardan Bahri ve Mahmut'un ellerinde silah olduğunu ve silahla ateş ettiklerini gördüm, ancak nereye doğru ateş ettiklerini görmedim. Bunun üzerine abim gönüllü köy korucusu olduğu için M... İl Jandarma Komutanlığı tarafından verilen kaLeşnikof tüfeği aldı ve evin terasına çıktı, oradan yere doğru korkutmak için ateş etmeye başladı, ancak kaç el ateş ettiğini bilmiyorum, ayrıca ateş ettiği zaman herhangi bir kimseyi vurup vurmadığını bilmiyorum. Yalnız bu olayda yaralanan şahıslar büyük bir ihtimalle abimin bu şahısları korkutmak için yere doğru ateş ettiği zaman seken mermilerden yaralanmış olabilir, daha sonra olay yerine görevli polisler geldiler ve abimin elinde bulunan silahı ben alarak emniyet görevlilerine teslim ettim ve bizleri alarak Emniyet Müdürlüğüme getirdiler" derken, Cumhuriyet Savcısı önündeki aynı tarihli savunmasında; "Seslenmeleri üzerine dışarı çıktık, beş el silah sesi duydum. Ancak karanlık olduğu için kimin ateş ettiğini görmedim. Mahmut'u ateş ederken görmedim. Bahri'nin elinde biri ruhsatlı, diğeri ruhsatsız iki tabanca vardı. Kovanlar yere düşmesin diye dolaptı silah kullanıyor olabilir. Benim yanımda Abdurrahim, annem ve Abdulkadir vardı. Diğer kardeşlerim sonradan geldiler. Ç.Jer ile bizim evin arası 5 km'dır. Ben silahla ateş etmedim. Abdulkadir ateş ettiğinde ona yere ateş etmesini söylüyordum. Sonra ağabeyimden kaleşnikofu aldım, polisler beni gördü, ellerini kaldır diyerek, silahı aldılar" dedikten sonra, sulh ceza mahkemesi hakimi huzurundaki sorgusunda ve mahkemedeki 21.09.2004 tarihli savunmasında, bu savunmasını tekrar ettiği, mahkemece yapılan keşifteki 09.02.2005 tarihli savunmasında ise, Abdulkadir'in keşifteki beyanını aynen tekrar ettiğini söylediği ve "ben olay günü evimin terasından Abdulkadir'i ateş ederken gördüm, bu sırada merdivenin dibinde Bahri ve Mahmut yukarıya Abdulkadir'in evine doğru ateş ediyorlardı" dediği,

Mağdure Handan'ın kolluktaki 17.06.2004 tarihli ifadesinde; "15.06.2004 günü biz evde otururken ağabeyim Turan gelerek eşiyle tartıştığını söyleyerek, tekrar dışarı çıktı. Daha sonra yengem Elvan'm ağabeyi Abdulkadir gelerek kardeşini alıp gitti. Bizden de bugün yengemi getirmek için onların evlerine dayım, Hakan ağabeyim ve Turan ağabeyim birlikte gitti. Aşağıda bekleyip yengemin gelmesini istedik. Onlar da vermediler ve tartışma çıktı. Üzerimize evlerinin damından Emin, Abdulkadir, Murat, Seyithan ve Erdal pompalı tüfek, kaleşnikof ve tabanca ile ateş açtılar, yaralandık. Yere düşmemize rağmen üzerimize ateş etmeye devam ettiler, şikayetçiyim" derken, mahkemedeki 21.09.2004 tarihli ifadesinde; ben sadece Abdulkadir'i kaleşnikofla ateş ederken gördüm, diğerleri yanındaydı/ar ama ateş etmiyor/ardı. Abdulkadir terasta idi, biz de hemen onun altında yerde idik. Ayak ucuma ateş ederken, yerden seken kurşun bana geldi, şikayetçi değilim" mahkemece yapılan 09.02.2005 tarihli keşifte ise, "...Terastan Abdulkadir'in ateş ettiğini gördüm, sonra polisler gelene kadar ateş etmeye devam edildi" diyerek, ateşin kesildiği sırada bulundukları yeri gösterdiği ve şikayetçi olmadığını söylediği,

Mağdur Hakan'ın kolluktaki 17.06.2004 tarihli ifadesinde; "17.06.2004 tarihinden iki gün önce ağabeyim Turan'm eşi Elvan'm ağabeyi olan Abdulkadir alıp kendi evlerine götürmüştü. Biz de bugün Abdulkadir'in evine telefon açtık ve yengemizi istedik, onlar da gelin alın dediler, 13 numaralı evin yakınına gittiğimizde silahlarla ateş açtılar, ben de bu esnada sırtımdan ve kolumdan yaralandım, Damdan bize ateş eden şahıslardan Abdulkadir, Murat, Seyithan, Erdal'ın ellerinde silahlar vardı, hangisinin elinde hangi silahın olduğunu tam olarak göremedim. Şikayetçiyim" derken, mahkemedeki 21.09.2004 tarihli ifadesinde; \*Ben olay yerinde Abdulkadir ve Seyithanîn terastan ateş ettiğini gördüm, biz ise yolun üzerinde idik, 30-35 metre gerideydik, ateş edilince geri çekildik, şahıslar yere doğru ateş ediyorlardı, zaten isteselerdi hepimizi öldürürlerdi, ben saçma ile yaralandım, tüfekle kim ateş etti bilmiyorum, şikayetçi değilim", mahkemece yapılan 09.02.2005 tarihli keşifte, "...evin teras kısmından bir kişinin ateş etmekte olduğunu gördüm, bu kişi Abdulkadir'di Silah sesini duyunca geriye doğru kaçmaya başladık" diyerek, ateş edilmeye başlandığında bulundukları yeri ve silah seslerinin kesildiği sırada bulundukları yeri gösterdiği,