muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15639, Karar No: 2024/1735, Tarih: 20.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/15639 E.  ,  2024/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/579 E., 2016/183 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın, hakkındaki kararın kanuna aykırı olduğunu belirterek süre tutum talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, sanığın tapulu arazisine bitişik kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde yer alan ormanlık araziyi traktörle sürdüğü ve bu arazide uzun süre önce dikilmiş vaziyette zeytin fidanlarının bulunduğu, bilirkişiye göre iki parça halinde 6.092,23 m2'lik alanın işgal edildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93/1. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; dava konusu yerle ilgili daha önce yargılandığını, taşınmazla ilgilenmediğini, bahse konu yerin ailesinden kaldığını düşündüğünü, orman olduğunu bilmeden diktiği zeytin ağaçlarının keşif esnasında meyve vermediğini beyan etmiştir.

Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki zeytin ve badem ağaçlarının müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişisinin raporlarında; dava konusu yerin daha önce yargılaması yapılmış ormanlık arazilerle ilgisinin bulunmadığı, suça konu yerin tutanak tarihinden önce orman kadastrosu kesinleşerek orman olarak tescil edildiği, dava konusu yerde keşif esnasında dikili vaziyette zeytin ve badem ağaçlarının bulunduğu tespit edilmiştir.

Sanığın suça konu arazinin orman olduğunu bilmediğini, daha önce aynı yerle ilgili yargılamasının yapıldığını ve yargılandıktan sonra suça konu yerle ilgisinin kalmadığını beyan etmiş ise de, suça konu yerde orman kadastro sınırının kesinleştiği nazara alınıp sanığın bu hususu bilmemesinin mümkün olmadığı, bilirkişi raporuna göre suça konu yerle ilgili daha önce yargılama yapılmadığı kabul edilerek savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8560, Karar No: 2008/12706, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8560 E.  ,  2008/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm .davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Bilirkişiler kesinleşen orman kadastro haritasını memleket haritası üzerine aplike ederek dava konusu parselin konumunu gösterdiklerini bildirmiş iseler de, orman tahdit haritası, kadastro paftası üzerine ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmediği gibi, kesinleşen orman sınır noktalarının yerleri de tahdit haritası üzerinde gösterilmemiş, orman kadastro haritasındaki açı ve eğimlerde gözle görünür şekilde farklı olduğu görülmüştür.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11940, Karar No: 2021/2295, Tarih: 04.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11940 E.  ,  2021/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan ...'ın bakanlık bünyesinde hesap uzmanı olarak çalışmakta iken lisansüstü eğitim yapmak üzere ABD'ye gönderildiğini, davalı ...'in mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan 28.11.2011 tarihinde istifa ettiğini, iade edilmesi gereken harcamaların bakiye mecburi hizmet süresi ile orantılı olarak yüklenme senedi hükümleri doğrultusunda hesaplandığını, hesaplanan bedelin ödenmesi talep edildiği halde herhangi bir ödemenin yapılmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 21.821,50 ABD Dolarının ödeme tarihindeki TC Merkez Bankasınca tespit ve ilan edilen efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak tutarı ile 14.290,50 TL nin 28.11.2011 tarihinden itibaren ABD Doları için %7 ve TL için %9 olarak işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; yurt dışında geçirilen sürenin ilk bir yılının geçici göreve ilişkin olup kalanının eğitim amaçlı yapılmış bir görevlendirme olduğunu, ilk bir yıla ilişkin yurt dışı harcırah tutarının talep edilmesinin yerinde olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ..., davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 21.821,50 USD asıl alacağın istifa tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince USD cinsi 1 yıl vadeli mevduat hesabına, devlet bankalarının ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte müteselsilen davalılardan alınıp davacıya ödenmesine, 4.290,50 TL cinsinden alacağın davalı ...'dan alınıp davacıya ödenmesine, diğer davalılar ... ve ... aleyhindeki TL cinsi alacağın ödenmesi talebinin reddine dair verilen hüküm, davacı ... davalı ...'ın temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 09.06.2016 tarihli ve 2015/9519 Esas 2016/9326 Karar sayılı ilamıyla; uyuşmazlığın 11.09.2014 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesi uyarınca değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; bozma ilamında belirtilen kanunları değerlendirmek üzere dosya, Sayıştay emekli uzman denetçisi bilirkişiye tevdi edilmiş, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 21.821,50 USD alacağın davalı ...'dan alınarak davacı kuruma verilmesine, alacak ve faiz yönünden fazlaya ilişkin istem ile diğer davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.). Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde hüküm, temyiz edenin aleyhine bozulamayacağı gibi Yargıtay'ın temyiz eden tarafın lehine verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de temyiz eden tarafın bozulan karara oranla daha aleyhine bir hüküm veremez. Bu yasağa "aleyhe hüküm verme yasağı" denir (KURU, Baki; İstinaf sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, Ağustos 2016, s. 739-740). Aksi halde usul hükümleri ile hedef tutulan istikrar zedelenir ve mahkeme kararlarına karşı güven sarsılır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; mahkemece 25.12.2014 tarihli kararda; davanın kısmen kabulü ile, 21.821,50 USD asıl alacağın istifa tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince USD cinsi 1 yıl vadeli mevduat hesabına, devlet bankalarının ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte müteselsilen davalılardan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... davalı ... tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 09.06.2016 tarihli kararı ile kanun değişikliğinin somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece 25.12.2014 tarihli ilk hükmü temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden USD cinci alacak kararın kesinleştiği gözetilmeyerek, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

3-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı ...’ın davacı Bakanlık nezdinde hesap uzmanı iken lisansüstü eğitim yapmak üzere yurtdışına gönderildiği, 20.08.2006 - 06.08.2008 tarihleri arasında yurt dışında kaldığı, 28.11.2011 tarihinde istifa ettiği, davalının 1422 gün mecburi hizmet borcu olduğu, 1207 gün görev yaptığı, eksik hizmet süresinin 215 gün olduğu, davalıya yurt dışında kaldığı sürede yurt dışı maaşı, kırtasiye gideri, eğitim gideri, yurt dışı harcırahı olmak üzere toplam 144.326,40 USD ile toplam 47.258,35 TL yurt içi aylık ödemesi yapıldığı, davalının mecburi hizmet süresini tamamlamadan kurumdan ayrılması nedeniyle döviz ve Türk Lirası olarak yapılan harcamaların çalışmadığı süre ile orantılanması sonucu hesaplanan 21.821,50 USD ile 14.290,50 TL (iki misli) nin davalı ...'den talep edildiği ancak davalı tarafça ödenmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan 07.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda, davalı ...'in durumunun 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırmasına Dair Kanunun Geçici 1. Maddesinin (a) bendinde belirtilenlere uygun olduğu belirtilerek davalı ...'in davacı idareye borçlu olduğu miktarın 21.821,50 ABD Doları tutarında olduğu, davalının ve kefilleri olan diğer davalıların davacıya yüklenme senedi ve muteber imzalı müteselsil kefalet senedinin 6/b maddesine göre döviz ve Türk Lirası cinsinden başkaca herhangi bir borcunun bulunmadığı belirtilmiştir. Oysa ki mahkemece, davalı ...'in 11.09.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren kanunun geçici 1. maddesinin somut olaya uygulanmasına ilişkin başvurusunun bulunup bulunmadığı araştırılmamış, taraflarca yasa değişikliğinin uygulanmasına ilişkin davalının talebinin bulunduğuna dair bir iddianın dile getirilmediği gibi davalı ...'in temyiz dilekçesinde mahkemenin 31.10.2019 tarihli kararı üzerine 21.821,50 USD yi davacı kuruma ödediğini de belirtmesi karşısında anılan kanunun geçici 1. maddesinin somut olaya uygulanması yerinde görülmemiştir. Bu nedenle cezai şart dışındaki alacaklar için faizin başlangıç tarihinin davalı ...'in istifa tarihi olacağı dikkate alınmadan faiz alacağı talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4) Davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; hükümde tahsiline karar verilen yabancı para alacağının, karar tarihi itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden TL'ye çevrilerek hesaplanacak vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine eksik vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olup yerinde görülmemiştir.

4) Davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; hükümde tahsiline karar verilen yabancı para alacağının, karar tarihi itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden TL'ye çevrilerek hesaplanacak vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine eksik vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olup yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının sair, davalı ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2.742,75 TL temyiz harcının mahallinde temyiz eden davalıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15079, Karar No: 2018/2568, Tarih: 10.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/15079 E.  ,  2018/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 10/05/2016 tarih ve 2015/1510-2016/857 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin site yöneticisi olduğunu, apartmanın ortak kullanım alanları için sigorta yaptırdıklarını, daha sonra apartman ortak kullanım alanında bulunan şaft dolabındaki su borusunun patlaması üzerine site içerisinde bir daireyi su basması sebebiyle maddi zarar oluştuğunu, müvekkillerinin site yönetimi olarak zararı tazmin ettiklerini, daha sonra sigorta şirketinden istediklerini ancak sigorta şirketinin komşulara karşı sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle zararı ödemeyi reddettiğini, davalının bu masrafı düzenlenen sözleşmeye istinaden ödemesi gerektiğini ileri sürerek 18.042,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile imzalanan poliçede komşulara karşı sorumluluk teminatının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; ortak alanda şaft dolabındaki su borusunun patlaması sonucu oluşan hasarın, akdedilen ortak kullanım alanları sigorta poliçesine göre teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 924,34 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6037, Karar No: 2022/14996, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6037 E.  ,  2022/14996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziosmanpaşa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1893, Karar No: 2019/3754, Tarih: 15.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1893 E.  ,  2019/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11/05/2017 tarih ve 2016/58 E 2017/248K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/01/2018 tarih ve 2018/86-2018/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 06/02/2012 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sermaye artırımı yaptığını, yeni setrmaye için müvekkilininin şirkete ortak edildiğini, ancak sermaye arttırımı yeni ortak alımı ile yapılacak ise sermaye arttırım kararında yeni ortak alımı yapıldığının da açıkça belirtilmesi gerektiğini, bu hususa karada yer verilmediğini, bu nedenle müvekkilin davalı şirkette yeni ortak olarak yer almasının geçersiz olduğunu, ayrıca pay devrine ilişkin madde hükümlerine göre de işlemin sıhhatli olması gerektiğini, yeni ortak olarak müvekkiline tahsis edilen payların pay defterine işlenmediği gibi işlemlerin de noter senedi ile yapılmadığını, bu hususlar yönünden de işlemin geçersiz olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalı şirkete olan ortaklığının geçersiz olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., ilanına karar verilen ortaklar kurulu kararında bir eksikliğin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, uyuşmazlığa konu işlemin sermaye arttırımına ilişkin olduğu, bu nedenle davacı tarafça işlemin geçersizliğine dair pay devrinde olması gereken şartların bulunmadığına ilişkin iddialarının yerinde olmadığı, ortaklar kurulu kararının davacının da katılımı ile alındığı, bu karar ile davacının yeni pay sahibi olduğu ve sermaye arttırım borcunun ödendiği, daha sonra davacı tarafından hisselerin devrdildiği, davacının usulüne uygun olarak limited şirketin ortağı olduğu, kaldı ki işlemde bir sakatlık olsa bile ortaklar kurulu kararına katılan ve sermaye arttırım miktarını ödeyen ortağın bu ortaklığın geçersizliğini istemesi dürüstlük kuralına uygun olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplandığı ve değerlendirilerek tartışıldığı, davalı ... Müdürlüğüne husumet yöneltilmesinin hatalı olduğu, ancak bu husunun istinaf sebebi olarak ileri sürülmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf iteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplandığı ve değerlendirilerek tartışıldığı, davalı ... Müdürlüğüne husumet yöneltilmesinin hatalı olduğu, ancak bu husunun istinaf sebebi olarak ileri sürülmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf iteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6292, Karar No: 2019/8336, Tarih: 17.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6292 E.  ,  2019/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğiyle Bayburt Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, Bayburt Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye ve talep edenin başvuru tarihinde İstanbul adresinde ikamet etmesine göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/12/2018 gün ve 2018/8100 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.