muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4885, Karar No: 2023/5873, Tarih: 03.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Hem soruşturma hem kovuşturma aşamasında usuli eksiklikler mevcut olduğuna, esas hakkında yapılan değerlendirmenin, hatalı, eksik ve hukuka aykırı olduğuna DNA raporunun katılan beyanları ile çelişip sanığı doğruladığına, cinsel saldırı suçunun unsurlarının göz ardı edildiğine, uzman görüşleri ve Radyoloji Derneği raporunun yok sayıldığına, soyut beyanlarla ceza tesis edildiğine, soruşturma izni alınması gerektiğine, sanık ve müdafilerince sanığın eylemlerini tıbben uygun olup olmadığı yönünde yeniden rapor aldırılması talebinin reddedildiğine, usul ve yasaya aykırı bir gerekçe ile cezalandırma yoluna gidildiğine, görüntülemenin yetersiz kalması halinde radyoloji uzmanının transvaginal ultrason yetkisinin bulunduğuna, katılanın annesinin beyanlarının çelişkili olduğuna, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, katılanın annesinden korktuğundan gerçeğe aykırı beyanda bulunduğuna, herhangi bir hekimin hastanın onayını aldıktan sonra büyük cerrahi müdahaleler hariç her türlü muayeneyi yapmakta serbest olduğuna, Adli Tıp Kurulu raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğuna, katılanın rıza göstermeden ilgili tetkiklerin yapılamayacağına, moleküler genetik incelemede tükürük bezleri ile ilgili bir şey çıkmadığına, cezalandırma gerekçesinde sanığın savunmalarına hangi sebeple itibar edilmediğinin belirtilmediğine, cezalandırmanın eksik değerlendirme ile yapıldığına, Adli Tıp Kurumundan görüşün, tüm dosya kapsamına göre katılanın hastane tıbbi kayıtları da celp ettirildikten sonra tetkiklere göre aldırılması gerektiğine, hiçbir tanık beyanının katılanı tam doğrulamadığına, sanığın şevhi duygularla hareket ettiğine dair hiçbir karinenin olmadığına, sanığın yargılandığı benzer bir davada Adli Tıp Kurumu raporunun sanık lehine geldiğine, kararın beraat yönünde bozulmaz ise suçun sarkıntılık düzeyinde kaldığına, raporların sanığın beyanları ile örtüştüğüne, tüm delillerin sanık lehine olduğuna, katılanın iddia ettiği olay esnasında tepki göstermemesinin mümkün olmadığına, hekimlik mesleği gereği muayenenin fiziksel temas olmadan yapılamayacağına, katılanın genital bölgesinde sanığın DNA'sının tespit edilemediğine, Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin 15 inci maddesinin (c) bendine göre muayene fişinde yazılı tetkiklerin değil gerekli tüm tetkiklerin inisiyatifinin radyoloji uzmanında olduğuna, Türk Radyoloji Derneğinin 18.05.2021 tarihli ve 2021/21 sayılı görüşününde sanığın eylemlerindeki haklılıkları ispatlar nitelikte olduğuna, alınan uzman mütalaalarının sanık lehine olduğuna, tüm eylemlerin katılanın sözel onamı alındıktan sonra yapıldığına, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçünçü fıkrasının (b) bendi uyarınca temel cezadan artırım yapılamayacağının Yargıtay kararları ile sabit olduğuna, sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince "Katılanın Ağrı ilinde öğretmen olarak görev yaptığı, memleketi olan Kırkağaç ilçesinde bulunduğu esnada mide rahatsızlığı sebebi ile Kırkağaç Devlet Hastanesi dahiliye bölümüne doktor ...'a muayene olduğu, muayene neticesinde batın ultrasonu çekilmesi için hastanede tıbbi cihazların bulunmaması nedeniyle katılanın anlaşmalı Soma Devlet Hastanesine yönlendirildiği, katılanın annesi ... ile Soma Devlet Hastanesine geldiği, radyoloji uzmanı olan sanık ...'e muayene olması konusunda işlem yapıldığı, katılanın sanığı daha öncesinden tanımadığı, Kırkağaç Devlet Hastanesinden yönlendirilmesi neticesinde sanığa muayene olmak için geldiği, saat 11.30 sıralarında katılanın muayene olmak için sanığın odasına girdiği, o esnada odada sekreter ... ...'ın da bulunduğu, katılanın odaya girdiği esnada annesinin de odaya girmek istediği ancak doktorun hastayı yalnız alıyoruz demesi üzerine katılanın annesinin odaya girmediği, sanığın katılanı muayene ettiği, kanser şüphesi olduğunu söyleyerek su içip idrara sıkışarak tekrar muayeneye gelmesini istemesi üzerine katılanın odadan ayrıldığı, mesai dışı olan öğle arasında saat 12.45 sıralarında sanığın probel isimli sistem üzerinden katılan adına kayıtlı olan telefon numarasını bularak kendi kullanmakta olduğu 0507 ... numaralı telefon üzerinden katılan adına kayıtlı olan 0542 ... nolu telefondan katılanı aradığı, söz konusu telefon numarasını katılanın babası ... ...'in kullanması sebebi ile katılanın babası ile görüştüğü, katılanı muayene için odasına beklediğini söylediği, katılanın babası da katılanı arayarak durumu kendisine bildirdiği, katılanın muayene için odaya girdiği, katılanın annesinin de odaya girmek istediği ancak sanık tarafından odaya alınmadığı, o esnada odada sanık ve katılandan başka kimsenin bulunmadığı, sanığın katılandan kapıyı kilitlemesini istemesi üzerine katılanın kapıyı kilitlediği, sanığın katılandan üst tarafında bulunan elbisesini çıkarmasını istediği, katılanın rahatsızlığının midesinden kaynaklandığını söylemesine rağmen sanığın yine üst kısımda yer alan elbiselerini çıkarmasını, kanser şüphesi olması nedeniyle meme kanseri muayenesi yapacağını söylediği, katılanın kanser şüphesinden bahsedilmesi nedeniyle yaşamış olduğu tedirginlik ile üzerinde bulunan elbiselerini çıkardığı, sanığın kitle olup olmadığına baktığını iddia ederek katılanın her iki göğsünü de eliyle sıktığı, sedye üzerinde yatan katılanı ayağa kaldırarak kollarını, bacaklarını, kalçasını ve sırt bölgesini beze aradığı iddiasıyla ellediği, göğüslerini sıkarak akıntı gelip gelmediğini sorduğu, katılanın akıntı gelmediğini söylemesi üzerine sanığın katılanın her iki göğsünü de emdiği, İzmir Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi 16.09

.09.2022 havale tarihli raporuna göre katılanın her iki göğsü üzerinden serum fizyoloji yardımıyla ve kuru olarak alınan sürüntü örnekleri üzerinde sanığa ait DNA bulgularının tespit edildiği, her iki yöntem ile alınan sürüntü örneklerinden sanığa ait DNA bulgularının tespit edilmesinin sanığın göğsünü öptüğü ve emdiği yönündeki katılanın şikayetini doğruladığı, yine muayene esnasında sanığın katılana ağrının göğüsten veya yumurtalıklardan gelebileceğini belirterek sedyeye uzanmasını sağlayarak alt tarafında bulunan çamaşırlarını çıkarmasını istediği, katılanın pantolonunu yarıya kadar indirdiği, sanığın elbisesinin tamamen çıkarmasını söylemesi üzerine katılanın utandığını ve rahatsız olduğunu belirttiği, o esnada katılanın sedyede sırt üstü uzandığı, sanığın katılanın vajinal bölgesini çıplak eliyle kontrol ettiği, katılanın utandığını ve bu şekilde muayene olmak istemediğini söylemesine rağmen sanığın bu şekilde muayene yapması gerektiğini belirterek çıplak elini katılanın vajinasına soktuğu, ardından katılanın vajinasına jel sürerek ultrason cihazını katılanın vajinal bölgesinde gezdirdiği, sonrasında sanığın katılana herhangi bir kanser şüphesi veya sorunu olmadığını belirterek odadan çıkabileceğini söylediği, bunun üzerine katılanın odadan ayrıldığı, katılanın sanığın yapmış olduğu muayene yöntemini annesine söylemesi üzerine tekrar sanığın odasına girdiklerinde sanığın öncesinde muayeneyi inkar ettiği, sonrasında baskılar üzerine çıplak elle meme muayenesi yaptığını kabul ettiği, ayrıca sanığın katılanın şikayetçi olmaması konusunda katılan üzerinde baskı oluşturmaya çalıştığı, yine sanığın benzer mahiyetteki eylemi nedeniyle başka bir mahkemede yargılanmasının devam ettiğini" şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından aşağıda belirtilen husus dışında verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Soma Devlet Hastanesinde radyoloji uzmanı olarak görev yapan sanığın muayene ettiği reşit olan katılana karşı cinsel saldırı eylemlerinde bulunduğu, mevcut haliyle sanığın, katılan üzerinde kamu görevinden kaynaklanan bir nüfuzunun olmadığı, sanığın nüfuzunun bulunduğunun kabulü için görevinin katılan üzerinde güç ve otorite oluşturması, bu otoritenin katılanın direncini kırması ve katılanın bu nedenle çekinerek karşı koyamaması gerektiği, dolayısıyla sadece görevinin sağladığı kolaylıktan faydalanarak eylemin gerçekleştirilmesi halinde nüfuzun kötüye kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereğince yapılacak artırımın, kamu görevinin, vesayet ve hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması haline münhasır olup dosya içeriğine göre sanığın, katılan üzerinde nüfuzu kötüye kullanma durumunun olmadığı anlaşıldığından istinaf talebinin bu sebeple kabulüne karar verilmemesi gerekirken esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/1764 Esas, 2022/1845 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Soma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11720, Karar No: 2014/2164, Tarih: 20.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/11720 E.  ,  2014/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-... İcra Hukuk Mahkemesinin 17.5.2010 gün ve 2010/121-132 sayılı takibin devamına dair kararının 3. kişi ...'a tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, edilmiş ise tebliğ tarihinin saptanması,

2-... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/66-33 sayılı kararının kesinleşme şerhi taşıyan onaylı örneğinin dosya içine konulmasına,

3-... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/785 sayılı dava dosyası aslı veya okunaklı onaylı örneğinin dosya içine konulması,

4-Davacı ...'un hangi köyde ikamet ettiğinin haczin yapıldığı ... Köyü muhtarlığı ve ... Köyü muhtarlığından ayrı ayrı sorularak tespit edilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31617, Karar No: 2016/4359, Tarih: 07.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/31617 E.  ,  2016/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçilere bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçiler vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2939, Karar No: 2007/4283, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2939 E.  ,  2007/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3295, Karar No: 2015/17132, Tarih: 24.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3295 E.  ,  2015/17132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 883 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu... 883 parsel sayılı taşınmazın 09.05.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen... 2823 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Somut emsalin emlak vergisine esas asgari m² değeri 2013 yılı için 24,69 TL/m², 2014 yılı için 13 TL/m² olarak bildirilmiş olup bu çelişki de belirtilerek dava konusu 883 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 2823 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 883 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Somut emsal olarak incelenen ... 2823 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 tarihli resmi satış akit tablosu (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların (incir, dardağan, asma, zeytin ve erik) yaş ve cinslerine göre 2014 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya getirtildikten sonra bilirkişi raporunun denetlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

6-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasından sonra geriye kalan 3.258 m²’lik bölümün yüzölçümü, geometrik durumu ve kullanım amacı dikkate alındığında herhangi bir değer düşüklüğü olmayacağı anlaşıldığından arta kalan kısımda %10 değer kaybı olduğu kabul edilerek bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8495, Karar No: 2014/15806, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8495 E.  ,  2014/15806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında...5. Tüketici Mahkemesi ve...1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, davalı özel hastahanede çalışan doktorun hatalı ve özensiz müdahale uyguladığı iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 4077 sayılı yasadan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici Mahkemesi ise, uyuşmazlığın genel görevli asliye hukuk mahkemesince görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda davacılar ,anneleri Hatice’ye davalı hastahanede kolonoskopi yapıldığını ancak davalı doktorun hatalı ve özensiz müdahalesi nedeniyle annelerinin bağırsağının delindiği ve enteral beslenma cihazına bağlanmak zorunda kaldığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmışlardır. B.K. nun 502. maddesi hükmü uyarınca, diğer iş görme sözleşmeleri hakkındaki yasal düzenlemelere tabi olmayan işlerde, vekalet hükümleri geçerlidir. Somut olayda olduğu gibi, özel hastane (ve onun tarafından istihdam edilen doktorlar) ile hasta arasındaki uyuşmazlıkların vekalet sözleşmesine ilişkin hukuksal düzenlemelere göre çözülmesi gerektiği konusunda, öğreti ve Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulaması arasında paralellik bulunmaktadır. (Öğreti ve uygulamaya örnek olarak: Prof. Dr. Haluk Tandoğan, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, Cilt: 2,Sevinç Matbaası, Ankara 1977, sayfa: 176 ve devamı; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 4.3.l994 gün ve 1994/8557-2l38 sayılı kararı ve aynı doğrultudaki birçok başka karar.)

Davacı ile davalı doktor ve özel hastane arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümlerinin uygulanması ve doğal olarak uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi gerekir. Davacı 4077 sayılı kanun kapsamında tüketici olarak nitelendirilemeyeceği gibi, davalılarda satıcı olarak değrelendirilemez . Bu halde davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. Ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12704, Karar No: 2015/14633, Tarih: 12.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12704 E.  ,  2015/14633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17.06.2015

NUMARASI : 2015/119 D.İş

Taraflar arasındaki ihtiyati haczin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin bonoya dayalı alacağının tahsili amacıyla ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiş, mahkemece talep yerinde görülerek ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, ihtiyati haciz kararının Bolu’da uygulamaya konulduğunu, oysa müvekkilinin ikametgahının Ankara olduğu gibi, ihtiyati hacze konu senetlerde de yetkili mahkemenin Ankara olarak belirtildiğini, Bolu 1.İcra Hukuk Mahkemesi’nde yetki itirazı konusunda açtıkları davanın yargılamasının devam ettiğini bildirerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz kararı verme yetkisinin takibe yetkili olan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesi olduğu, bonoya dayalı takipte borçlunun ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olduğu, bonoda öngörülen yetkili mahkeme ve bonoda gösterilen ödeme yerindeki mahkemenin, bonoda ödeme yeri gösterilmemişse bononun düzenlendiği yerdeki, mahkemenin yetkili olduğu, takip dayanağı bonolarda borçlunun ikametgahının Ankara olup, bonolarda yetkili mahkeme olarak Ankara Mahkemelerinin belirlendiği, bu itibarla Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçeleriyle itirazın kabulüne ve ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiş, karar ihtiyati haciz talep eden vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.