muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12813, Karar No: 2007/15708, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12813 E.  ,  2007/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.03.2007 gününde verilen dilekçe ile iade-i muhakeme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; iade-i muhakeme talebinin reddine dair verilen 21.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne davacı Hazine vekilinin duruşma isteminin dava değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili 26.03.2007 tarihli dilekçesi ile imar planında 02.08.1994 tarih ve 124/9 sayılı emcümen kararı ile yapılan 3194 sayılı kanunun 18. madde uygulamasının İstanbul 2. nolu İdare Mahkemesinin 1996/823 Esas 1997/158 Karar sayılı kararı ile davacı Hazine'nin davası kabul edilerek iptal edilmiş olduğu ve Danıştay 6. Dairesinden geçerek 16.06.1999 tarihinde kesinleştiği Belediyece bilinmiş olmasına rağmen 2000/960-2001/568 sayılı 14.Hukuk Dairesinden geçip 20.12.2001 tarihinde kesinleşen dosyada Belediye tarafından İdare Mahkemesinin bu kararı gizlenip, Mahkemeye yanlış bilgi verildiği ve bu hususun Kadıköy Belediyesinin 25.12.2006 tarihli olup defterdarlık kayıtlarına 27.12.2006 tarihinde giren yazıdan anlaşıldığı nedeniyle 2000/960-2001/568 sayılı kesinleşen dosyada HUMK.'un 445 maddesi gereğince yargılamanın iadesi ile davacısı ... olan ve Hazine aleyhine açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili süre ve esas yönünden iade-i muhakeme şartlarının bulunmadığı nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı Hazine'nin dayanmış olduğu 1996/823-1997/158 sayılı İstanbul 2 nolu İdare Mahkemesinin kararının iade-i muhakemesi istenen 2000/960-2001/158 sayılı dosyada dava konusu olan 2891 ada 4 sayılı parselle ilgisi bulunmadığı HUMK.'un 445. maddesinin iade şartları oluşmadığı nedeniyle iade-i muhakeme talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili esas yönünden bozma istemi ile davalı vekili ise vekalet ücreti verilmesi istemi ile kararı ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

1-Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle yargılama aşamasında ileri sürülerek tartışma konusu yapılmayan hususlar yargılamanın yenilenmesi sorunu olarak ileri sürülemiyeceğine göre ve davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyizine gelince, hakkında açılan davanın reddine karar verildiği halde vekil ile temsil olunan davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyizine gelince, hakkında açılan davanın reddine karar verildiği halde vekil ile temsil olunan davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasına 4 nolu bent eklenmek suretiyle

" davalı yararı 450.00 YTL. Avukatlık Ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözlerinin yazılmasına hükmün HUMK.'un 438/VII. maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince hazineden harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/23748, Karar No: 2022/5565, Tarih: 05.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/23748 E.  ,  2022/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

İtiraz eden: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz yazısının tarihi : 20.05.2022

İtiraz edilen daire kararı : Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarih ve 2021/3284-2022/1167 sayılı kararı

İlk derece mahkemesi : Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesiİtirazla ilgili mahkeme

kararı:Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 13.05.2020 tarih ve 2018/2075- 2020/155 sayılı kararı

İtirazla ilgili hüküm: CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I- İTİRAZ KONUSU:

Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2018 tarih, 2017/49 esas ve 2018/124 karar sayılı kararı ile kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat hükümlerine karşı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 13.05.2020 tarih, 2018/2075 esas ve 2020/155 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz incelenmesi neticesinde;

Dairemizin 03.03.2022 tarih, 2021/3284 esas ve 2022/1167 karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in eylemlerinin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçuna yardım suçunu oluşturduğu gerekçesi ile bozma kararı verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarih ve KD-2022/65070 sayılı yazısı ile Dairenin 03.03.2022 tarih, 2021/3284 esas ve 2022/1167 karar sayılı kararının kaldırılarak; ilk derece mahkemesince nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 13.05.2020 tarih, 2018/2075 esas ve 2020/155 karar sayılı kararına yönelik temyiz istemlerinin CMK'nın 286/2-g ve 298. maddeleri gereğince reddine karar verilmesi hususunda itiraz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

II- İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarih ve KD-2022/65070 sayılı yazısının ilgili kısımda belirtildiği şekli ile;

"1- İtirazın konusu, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesince nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının kesin olup olmadığına ilişkindir.

Sanıklar hakkında diğer suçlardan verilen temyiz isteminin reddi ve hükmün düzeltilerek onanmasına dair Yüksek Daire kararları itiraz kapsamı dışındadır.

2- Dolandırıcılık suçunu düzenleyen TCK'nın 157. maddesi;

"Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir" hükmünü,

Nitelikli dolandırıcılık suçlarını düzenleyen TCK'nın 158. maddesi;

"(1) Dolandırıcılık suçunun;

....

e) Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak,

...

2- Dolandırıcılık suçunu düzenleyen TCK'nın 157. maddesi;

"Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir" hükmünü,

Nitelikli dolandırıcılık suçlarını düzenleyen TCK'nın 158. maddesi;

"(1) Dolandırıcılık suçunun;

....

e) Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak,

...

İşlenmesi hâlinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. (Değişik cümle: 03.04.2013-6456 S.K./40.mad) Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.

(2)....

(3) (Ek fıkra: 24.11.2016-6763 S.K./14. md) Bu madde ile 157 nci maddede yer alan suçların, üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlinde verilecek ceza yan oranında; suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde verilecek ceza bir kat artırılır." hükümlerini,

CMK'nın temyizi düzenleyen 286. maddesi

"(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

....

g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

...

Temyiz edilemez

...." hükümlerini içermektedir.

Cezayı arttıran nitelikli hallerin ceza üst sınırını 10 yıl hapis cezasının üzerine çıkarması halinde bu gibi suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair kararları kesin olmaktan çıkaracağına dair Yargıtay Ceza Daireleri arasında uygulama farklılıkları bulunmakla birlikte, Başsavcılığımızın hukuki görüşünün cezayı arttıran nitelikli hallerin iddiaya konu olması halinde ceza üst sınırı 10 yıl hapis cezasının üstüne çıkıyorsa ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair kararların temyizinin kabil olduğu yönündedir. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarih ve 2021/11471 esas, 2022/3269 karar sayılı kararı da bu yöndedir.

Ancak TCK'nın 43. maddesinin uygulandığı zincirleme suç halleri cezayı artıran nitelikli hal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Ceza hukukunun temel prensiplerinden birisi de “birden çok suç işleyen kimsenin, işlediği suç sayısı kadar cezadan sorumlu olması”dır. Bu kuralın istisnasını, aynı fail tarafından işlenmiş birden çok suç bulunmasına rağmen, çeşitli nedenlerle faile tek cezanın verildiği “suçların içtimaı” adı verilen durumlar oluşturmaktadır. TCK'nın 43. maddesinde düzenlene zincirleme suç hükümleri de bunlardan biridir. Zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (...TBB dergisi Sayı 70) Görüldüğü üzere TCK'nın 43.maddesi aynı suç işleme kararı altında işlenmiş birden fazla suçun her birinin ayrı değil fakat tek bir suç olarak cezalandırılmasını ve bu cezadan miktar artırım yapılmasını öngörerek aslında failin alacağı toplam cezayı azalatan bir düzenlemedir. Niteliği itibariyle TCK'nın 43. maddesinde yazılı zincirleme suç hükmünün cezayı artıran nitelikli hal olarak kabulü mümkün değildir.

3- Sanıkların 17.08.2012 tarihinde yapılan Polis Akademisi Giriş Sınavı'nda sorulacak soruları önceden ele geçirdikleri, sanık ...'ın bu sınava girecek olan sanıklar ... ve ...'e sanık ...'un sanık ...'a, sanık ...'ın sanık ... Asmaya sanık ...'ın sanık ...'e, sanık ...'in sanık ...'a Kur'an-ı Kerim'e el bastırmak suretiyle sınavdan önce verdikleri somut olayda, sanıklar hakkında cezayı artıran nitelikli hal olarak TCK'nın 158/3 maddenin uygulama yerinin de olmadığı, nitekim hem iddianamede sevk maddeleri arasında bu maddenin gösterilmediği, sanıkların sınav sorularını verdikleri ve kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçundan mahkum olan asıl failler yönünden mahkemece de karar yerinde tartışılmak suretiyle bu maddenin uygulama yerinin olmadığının kabul edildiği gözetildiğinde, sırf zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle TCK'nın 158. maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun ceza üst sınırının 10 yıl hapis cezasının üzerine çıkmayacağı, bu nedenle sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesince nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğu düşüncesine varılmakla Yüksek Dairenin bozma kararına itiraz etmek gerekmiştir." şeklinde itiraz nedenleri bildirilmiştir.

III- İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ VE KARAR:

III- İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ VE KARAR:

Dairemizin 03.03.2022 tarih, 2021/3284 esas ve 2022/1167 karar sayılı bozma ilamında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden itirazın REDDİNE, 02.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3) fıkra hükümleri uyarınca dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2583, Karar No: 2012/287, Tarih: 24.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2583 E.  ,  2012/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu taşınmaza komşu olan 111 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin Kadastro Mahkemesi’nin 2008/74 ,2009/10 E-K.sayılı dava dosyasının mahkemesinden,

2-Dava konusu taşınmaza komşu 113 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 23.12.1936 tarih 325 sayılı tapu kayıt örneğinin ilk oluştuğu tarihten itibaren tüm tedavülleri ile revizyon görmüş revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanak örnekleri, tapu kayıtları harita dayanıyor ise tasdikli harita örneği ile dayanağı belgelerin Tapu Sicil Müdürlüğü’nden,

3-Dava konusu taşınmazın güney tarafından kendisine komşu olan ve Doğruyol Köyü çalışma alanı içinde kalan 104 ada 18,20, ve 21 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazı kuzey ve güney yönden çevreleyen 112 ada 14, 15, 12, 11 parsel sayılı taşınmazlar ile 110 ada 11, 10, 9 parsel sayılı taşınmazların onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanak tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğün'den dava konusu iseler dava dosyalarının ilgili Mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 24.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7641, Karar No: 2006/13405, Tarih: 13.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7641 E.  ,  2006/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...; 29.09.2005 tarihinde ... ilçesi, ... Köyünde bulunan 103 ada 256 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde, 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yörede yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle parselin zilyedine husumet yönelterek dava açmıştır. Kadastro Müdürlüğünün 02.12.2005 gün 4885 sayılı yazı cevabında; ... Köyünde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca öncelikle orman kadastrosunun yapılarak ilan edildiği, arazi kadastrosunun çalışmalarına 06.06.2005 tarihinde başlanıldığı, 31.08.2005 tarihinde sonuçlandırıldığı, ancak askıya çıkarılmadığı, çekişmeli taşınmazında kadastro tespit tutanağı düzenlenmekle birlikte henüz askı ilanı yapılmadığından tutanak aslı ve krokilerinin gönderilemediğini bildirmesi üzerine mahkemece, Kadastro Mahkemesinde davanın görülebilmesi için kadastro tespit tutanağının düzenlenmesinin gerekli olduğu, çekişmeli taşınmaz hakkında dava koşulu gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve dava tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz bu işlem sırasında orman sınırları dışında bırakılmış, kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş ancak henüz askıya çıkarılmamıştır.

Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek çekişmeli yer hakkında tespit tutanağı düzenlenmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

Mahkemece; dava, arazi kadastrosuna itiraz olarak nitelendirilerek çekişmeli yer hakkında tespit tutanağı düzenlenmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de, bilindiği gibi halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır.

1) 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu;

6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tesbiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir..... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile Çevre ve Orman Bakanlığıdır." Yargıtay uygulamalarına göre, orman kadastro komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.

2) 3402 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu; 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce bu madde hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, kadastro çalışma alanı sınırlarında orman bulunduğu takdirde; durum çalışmaya başlamadan iki ay önce Orman Genel Müdürlüğüne bildirilmekte ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından bu yerde bulunan ormanların sınırlaması ve orman sınırı dışına çıkarma işlemleri 6831 Sayılı Orman Yasası hükümlerine göre orman kadastro komisyonlarınca tesbit ve haritasına işaretlenerek tutanaklarıyla birlikte kadastro ekiplerine teslim edilmekte ve bu yerlerin ölçü ve harita işlemleri orman kadastro komisyonunun düzenlediği harita ve tutanaklar esas alınarak kadastro ekiplerince ikmal edilmekte, eğer iki ay içinde orman kadastro komisyonları orman sınırını belirlemezse, kadastro alanı sınırları arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenerek, çalışmalar yürütülmekte ve arazi kadastro ekiplerince bu şekilde tesbit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılmakta ve yasanın 9. maddesine göre yapılan itirazlar aynı yasanın 10. maddesi hükmüne göre komisyonlar tarafından incelendikten sonra ister orman kadastro komisyonları tarafından, isterse arazi kadastro ekipleri tarafından belirlenen orman parsellerine ait tesbit tutanakları ile aynı çalışma alanında bulunan diğer taşınmazların kadastro tutanaklarına göre yapılan tesbitlere dayanılarak, düzenlenen askı cetvelleri ile pafta örnekleri 30 gün süre ile ilan edilmekte ve askı ilan süresi içinde itiraz edilmeyen tesbit tutanakları kesinleştirilerek aynı Yasanın 12. maddesi gereğince tapuya tesil edilmekte, askı ilan süresi içinde kadastro mahkemelerinde dava açılan parsellerle ilgili uyuşmazlıklar 3402 Sayılı Yasanın 25, 26, 27, 28, 29 ve 30. madde hükümlerine göre karara bağlanmakta, daha önce orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyularak bu ormanlar hakkında aynı Yasanın 22/4. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmakta idi.

Ancak, 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi değiştirilmiş ve "çalışma alanında orman bulunması ve 6831 Sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak, bu çalışmalarda kadastro ekibine, Orman Genel Müdürlüğü taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin Tarım Müdürlüklerince görevlendirilerek bir yüksek ziraat mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren yedi gün içerisinde iştirak ettirilmesi zorunludur. Bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re'sen devam ettirilir" şeklini almıştır.

3402 Sayılı Yasanın değişik 4/3. maddesi gereğince kurulan komisyonlara 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesini uygulama görevi verilmemiştir. Bu komisyonlar o çalışma alanında nitelik kaybetme araştırmasına girmeden öncesi ve halen orman olan taşınmazların orman niteliğiyle tesbit tutanaklarını düzenlemekle görevlidir. Bu komisyonlarınca orman niteliğiyle tesbit tutanağı düzenlerek otuz günlük kısmi ilana çıkartılan taşınmazlar hakkında hak sahipleri, bu yerlerin orman niteliğini yitirdiği konusunda değil, sadece eskiden beri orman niteliğinde olmadığı konusunda kadastro mahkemesinde, Orman Genel Müdürlüğüne husumet yönelterek dava açacaklardır.