muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/963, Karar No: 2019/955, Tarih: 26.09.2019

şeklindedir.

Bu hükümlerin uygulanması amacıyla Gecekondu Kanunu Uygulama Yönetmeliği kabul edilmiş ve Yönetmeliğin 15. maddesinde tahsis işlemlerinin nasıl yapılacağı ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Anılan madde uyarınca;

“Madde 15- (12.08.1984-18487) Kendilerine gecekondu ıslah ve önleme bölgelerinde arsa tahsis edilenlerden 6 aylık süre içinde arsa bedelinin 1/10’unu Bankadaki belediye fon hesabına yatırdığına dair banka makbuzu ibraz edenlere belediyelerce arsa tahsis belgesi verilir.

Tahsis sahipleri bu belgeleri alır almaz derhal Bankaya başvurarak bakiye arsa bedelini borçlanmak üzere Bankanın tanzim edeceği sözleşmeyi imzalar. Tapu daireleri; lehine arsa tahsis edilen şahıs ve Banka tarafından ibraz edilen sözleşme ve tahsis belgesine istinaden belge ve sözleşmede ada ve parsel numaraları belirtilmiş olan arsayı lehdar adına tescil ve aynı anda mezkûr arsa üzerine sözleşmedeki meblağ ve şartlar dairesinde birinci derece ve sırada olmak üzere Banka lehine ipotek tescilini yaparak tapu senedini ilgili şahsa ve ipotek belgesini de Bankaya verir. Arsa sahipleri konut inşa kredisi almayacak ise, tapu senedinin tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde konutunu yapmağa başlamaları ve önceden tesbit edilen plana göre nüve kısmını en geç 2 yıl içinde bitirmeleri şarttır. Bu şartlara uymayanlardan tahsis edilen arsalar, hiç bir hüküm alınmasına lüzum kalmaksızın arsa bedeline mahsuben tahsil olunan meblağ kendisine iade olunarak geri alınır. Kendilerine arsa tahsis edilen ve bedelinin 1/10‘unu tediye eden şahıslar bakiye borçlarını yıllık veya aylık eşit taksitler halinde olmak üzere 9 yılda tediye eder. İlk taksit sözleşmenin imzası tarihinden itibaren bir yıl sonra başlar.

Kamu Kurum veya Kuruluşlarınca bedelin tamamının yatırılıp arsanın teslimini müteakiben:

a) (Değişik: 02/09/1999-23804) İlgili Kurum veya Kuruluşa tahsis edilmek veya tapu ile devredilmek üzere Maliye (Değişik ibare: RG-12/11/2008-27052) Toplu Konut İdaresi Başkanlığına devredilir.

b) (Değişik 02/09/1999-23804) Belediye mülkiyetinde bulunan arsalardan verilmesi halinde, belediye encümen kararı alınıp (Değişik ibare: RG-12/11/2008-27052) Toplu Konut İdaresi Başkanlığı onayından geçirildikten sonra Tapu Sicil Müdürlüğüne gerekli işlem yapılmak üzere bildirilir”.

Görüldüğü üzere, yukarıda ayrıntısıyla belirtilen düzenlemelerde ‘arsa tahsis sözleşmesi’nin geçerliliği için şekil şartı öngörülmediği açıktır.

b) (Değişik 02/09/1999-23804) Belediye mülkiyetinde bulunan arsalardan verilmesi halinde, belediye encümen kararı alınıp (Değişik ibare: RG-12/11/2008-27052) Toplu Konut İdaresi Başkanlığı onayından geçirildikten sonra Tapu Sicil Müdürlüğüne gerekli işlem yapılmak üzere bildirilir”.

Görüldüğü üzere, yukarıda ayrıntısıyla belirtilen düzenlemelerde ‘arsa tahsis sözleşmesi’nin geçerliliği için şekil şartı öngörülmediği açıktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde somut olaya gelindiğinde, Antalya Belediyesi Encümenince Duraliler 226 parsel için kıymet takdiri sonucunda belirlenen kamulaştırma bedelinin uygun bulunduğuna dair 22.06.1993 tarihinde alınan karar dışında başka bir encümen kararının bulunmadığı, davacı tarafından Kepezaltı Gecekondu Arsa ve Konut Kooperatifi hesabına ödenen bedelin, davalı belediyenin maaş hesabına aktarılmış ve dekontta belirtildiği şekilde “arsa tahsis” amacıyla 3.200.000E.TL’nin yatırılmış olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, davalı belediyece böyle bir arsa tahsisi yapılacağına ilişkin dosya kapsamında belediye meclisince yapılmış bir ilan ve alınmış arsa tahsis kararı bulunmadığından geçerli bir sözleşmenin kurulduğundan söz etmek mümkün olmadığı gibi, davalı belediyece davacı tarafça gönderilen ihtarnameye verilen cevapta belirtilen paranın belediyenin bilgisi dışında belediye hesabına yatırıldığı bildirilmiştir. Diğer taraftan, 775 sayılı Gecekondu Kanunu’nun uygulanması amacıyla hazırlanan Yönetmelik’in 15. maddesinde kendilerine gecekondu ıslah ve önleme bölgelerinde arsa tahsis edilenlerden 6 aylık süre içinde arsa bedelinin 1/10’unu bankadaki belediye fon hesabına yatırdığına dair banka makbuzu ibraz edenlere belediyelerce arsa tahsis belgesi verileceği belirtilmiştir. Eldeki davada ise, davacıya verilmiş arsa tahsis belgesi ve belediye meclisince gecekondu önleme çalışmasıyla ilgili alınmış bir karar ve yapılmış bir ilan bulunmadığından, diğer bir anlatımla yukarıdaki genel açıklamalardan da anlaşılacağı üzere sözleşmenin kurulabilmesi için taraflar arasında karşılıklı ve birbirine uygun bir irade beyanı söz konusu olmadığından geçerli bir sözleşmenin varlığından söz edilemez. Bu nedenle, davalı Belediyece gecekondu sahiplerine arsa tahsisi edileceğine ilişkin yapılmış bir ilân ve alınmış bir encümen kararı bulunmadığından davalının davacının da aralarında bulunduğu gecekondu sahiplerine kamulaştırmadan sonra arsa tahsis edileceği yönünde güven aşıladığının, davacıda haklı beklenti yarattığının kabulü olanağı bulunmadığı gibi, geçersiz bir sözleşme bulunduğu hâllerde ise denkleştirici adalet ilkesi de esas alınarak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre haksız zenginleşen taraf aldığını iade etmekle yükümlü olması nedeniyle, geçerli bir arsa tahsis sözleşmesi olduğunu kabul ederek taşınmazın ifasının imkânsız hâle geldiği tarihteki rayiç değere karar verilmesi de mümkün değildir.

Diğer yandan, yerel mahkemenin kararına gerekçe yaptığı başka bir davacı tarafından açılan ve aynı istemi içeren davada, Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi 09.07.2013 tarih, 2011/93 E. ve 2013/294 K. sayılı kararında temerrüt tarihindeki paranın ulaştığı miktara hükmedildiği ve bu kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesince 15.10.2014 tarihli ve 2014/4781 E., 2014/13338 K. sayılı ilamı ile onandığı belirtilmiş ise de, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine vatandaşın kamu kurumlarına olan güven ve inancı korunması gerektiği gerekçesiyle, tazminat miktarı belirlenirken davacının gerçek zararı esas alınması belirtilerek kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 12.03.2015 tarihli ve 2015/441 E., 2015/4036 K. sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, eldeki davada Gecekondu Kanunu’nda düzenlenmiş bedel karşılığında arsa tahsisine ilişkin taraflar arasında sözleşmenin kurulduğu, zira arsa tahsis sözleşmesi için geçerlilik şartı belirtilen Kanun’da düzenlenmediğine göre, TBK’nın 237. maddesi uyarınca resmî şekilde düzenlenmesi koşulunun aranmadığı, bu nedenle davalı ... hesap açıp, hesaba yatırılan parayı kabul edip, uhdesinde tutmakla aralarında bir sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü gerektiği, bir kamu kurumu olan davalı belediyenin, davacının da aralarında bulunduğu gecekondu sahiplerine kamulaştırmadan sonra arsa tahsis edileceği yönünde güven aşılamak suretiyle tahsis edilecek arsalar karşılığında para topladığının dosya kapsamı ve toplanan delillerle sabit olduğu, tazminat miktarı belirlenirken davacının gerçek zararının esas alınması gerektiği bu nedenle Özel Daire bozma kararının yerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

Hâl böyle olunca, yerel mahkemece davalı lehine hükmedilecek bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğine dair verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

Ne var ki, bozma nedenine göre davanın esasına yönelik davacı vekilinin diğer temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan gerekçelerle direnme kararı yerinde olup; davacı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için, dosyanın 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440’ıncı maddesine göre kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.09.2019 tarihinde ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Davacı vekili, Antalya Belediyesinin 778 sayılı ve 2981 sayılı Kanun gereğince, 226 parsel numaralı taşınmazda gecekondusu bulunan kişilerin m2’si 8000TL’den 400 m2 gecekondu arsası tahsis edileceğinin duyurulduğunu, bu nedenle davalı Belediyenin Pamukbank Şarampol şubesindeki hesabına 12.11.1993 tarihinde 3.200.000TL ödediğini, ancak arsa tahsisi yapılmadığını ileri sürerek, 400 m2 arsanın rayiç değeri olan 10.000TL’nin 21.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu alanda Antalya Belediyesi tarafından yapılmış bir tahsis işleminin olmadığı, tahsis karşılığı alınmış bir bedelin de bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haksız zenginleşme hükümlerine göre davacının yatırdığı paranın dava tarihindeki ulaştığı miktarı isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 721,46TL’nin 21.02.2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2014/4780 E. 10227 sayılı kararı ile “Arsa tahsisi için yapılan sözleşme geçerli olup, sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle davacı, taşınmazın ifasının imkansız hâle geldiği tarihteki rayiç değerini isteyebilir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece direnme kararı verilmiş, direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, dava konusu gecekondu arsalarının zilyetlerine tahsis edilmesi için yapılan duyuru sonucu davalı ...’nin belirlediği Banka hesabına yatırılan paranın tahsisin yapılmaması nedenine dayalı olarak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

TBK 12. md. uyarınca, sözleşmelerde geçerlilik şekli ancak kanunda açıkça şekil öngörülmüş ise aranır. Yasalarda belirtilen şekil kuralına uyulmadan yapılan sözleşmeler kural olarak geçersizdir. Geçersiz sözleşmenin bulunması hâlinde taraflar aldıklarını iade ile yükümlüdür. Gecekondu Kanununun 25. maddesinde arsa tahsisi şart ve şekilleri açıklanmış, yoksul ve dar gelirli ailelere arsa tahsis edileceği düzenlenmiştir. 26. madde de, arsa tahsisine ilişkin bedelin tayini ve ödeme koşulları belirlenmiştir. Gecekondu Kanununun 25. maddesindeki düzenlemeye göre; arsa tahsis sözleşmesinin geçerliliği için şekil şartı öngörülmediği açıktır.

Antalya Belediyesinin 22.06.1993 tarihli dava konusu edilen 226 parselin 1.446.064 m2’lik bölümüne takdir edilen 2.351.296.100TL kamulaştırma bedelinin encümence yapılan görüşme sonunda uygun bulunduğuna ilişkin encümen kararının ardından gecekondu sakinleri Belediyenin memur maaş hesabına Belediyece belirlenen 3.200.000TL arsa bedeli olarak yatırmış ve bu para Belediyenin hesabında kalmıştır. Bu nedenle taraflar arasında Gecekondu Kanununda düzenlenmiş bedel karşılığında Arsa Tahsisine İlişkin Sözleşme kurulduğunun kabulü gerekir. Gecekondu Kanununda, Arsa Tahsis Sözleşmesi için geçerlilik şartı düzenlenmediğine göre, TBK 237. maddesi uyarınca resmî şekilde düzenlenmesi koşulu aranmaz. Bu nedenle davalı ... hesap açıp, hesaba yatırılan parayı kabul edip, uhdesinde tutmakla aralarında bir sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü gerekir. Bir kamu kurumu olan davalı Belediyenin, davacının da aralarında bulunduğu gecekondu sahiplerine kamulaştırmadan sonra arsa tahsis edileceği yönünde güven aşılamak suretiyle tahsis edilecek arsalar karşılığında para topladığı dosya kapsamında toplanan delillerle sabittir. Davalının kamuya sunduğu bu nitelikteki bir işlemde devletin güvenilir olması asıldır. Arsa tahsisi yapılacağına güvenerek Belediyeye para yatıran davacı, Belediye ile olan bu ilişkide edimini yerine getirmiş, davalı ise yıllarca hesabına yatırılan parayı kullanmış ancak edimini yerine getirmemiştir. Davalının savunmaları TMK. 2. md. göre hakkın kötüye kullanılmasıdır. Tazminat miktarı belirlenirken, davacının gerçek zararı esas alınmalıdır.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamı bu nedenlerle uygun olduğundan çoğunluğun direnme uygun gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/23480, Karar No: 2024/5931, Tarih: 17.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/23480 E.  ,  2024/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/820 E., 2016/521 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 25.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2014/820 Esas, 2016/521 Karar sayılı kararının katılan Ankara ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Kamu malına zarar verme suçundan zarar gören kurumun ... olduğu, Sağlık Bakanlığına yapılan gerekçeli karar tebliği sonrası kararı temyiz etmedikleri, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Ankara ... vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından Ankara ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36362, Karar No: 2014/2686, Tarih: 30.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/36362 E.  ,  2014/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2011/41-2013/41

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0,90 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15063, Karar No: 2015/663, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15063 E.  ,  2015/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/06/2014 tarih ve 2013/617-20147/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigorta edilen ..... isimli firmadan satın alınan ve ....'dan....'ya kadar olan nakliyesi davalı şirket tarafından yapılan 63 koli ...parçasının bir kısmının taşıma esnasında paslanarak hasarlandığını, sigortalıya 10.604,53 Euro hasar bedeli ödendiğini ileri sürerek 10.604,53 Euro hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın taşıma sırasında meydana gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporu ve yapılan yargılamaya göre, sigotalı emtiadaki hasarın nakliye esnasında oluştuğunun kanıtlanamadığından.... Konvansiyonu'nun 17/2. maddesi uyarınca hasarın emtiaya has bir kusurdan veya taşıyıcının önlenmesine olanak bulunmayan durumlardan ileri geldiği, davacının, davalı taşıyanın özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini ve hasarda müteraffik kusurunun bulunduğunu kanıtlayamadığı, davacının yaptığı ödemenin sigorta kapsamı dışında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, yukarıda özetlenenen gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, bozma ilamında mahkemece makina mühendisi bilirkişiden alınan rapor yeterli görülmemiş;....ye tabi taşıma konusunda uzman bilirkişilerden oluşan heyete dosyanın tevdi edilerek rapor aldırılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş olup; mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılamada nakliyat ve sigorta uzmanı ile ticaret hukuku öğretim üyesi bilirkişi olarak atanmıştır. Ancak, taraflar rasındaki ihtilaf, taşımaya konu yedek parça emtiasındaki hasarın taşımadan önce mi yahut taşıma sırasında mı meydana geldiği noktasında toplanmaktadır. Bu durumda içlerinde .... mühendisi olan bilirkişi heyetinden rapor alınması gerekirken bu konuda uzman olmayan iki bilirkişiden rapor alınması doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4014, Karar No: 2012/9288, Tarih: 30.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4014 E.  ,  2012/9288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/10/2010 tarih ve 2010/219-2010/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkiline 05/06/2000 ödeme tarihli, 10.000,00 TL bedelli senet nedeni ile borçlu olduklarını, borçla ilgili olarak İstanbul 1.İcra Müdürlüğü nezdinde icra takibi başlatıldığını, İstanbul 4. İcra Mahkemesi tarafından icranın geri bırakılmasına karar verildiğini ileri sürerek, 10.000,00 TL'nın 05/06/2000 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusunun senet olması ve her iki müvekkilinin ikametgâhının Bursa olması nedeniyle görevli ve yetkili mahkemenin Bursa Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, senette yer alan üç yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihi itibariyle dolduğunu, müvekkilinin davaya konu senetten dolayı borcu bulunmadığı savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının ikametgâhının İstanbul yargı çevresinde bulunmadığı, genel yetki kurallarına göre davalıların ikametgâh mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine ve Bursa Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, senetten kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davalıların ikametgâhları itibariyle yetkili mahkemenin Bursa Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş ise de, davanın dayanağı olan bonoda, bu bonodan kaynaklanan uyuşmazlıklarda İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilmiştir. Bonodaki bu açıklık taraflar arasında yetki sözleşmesi niteliğinde olup, HUMK uyarınca genel yetkili mahkeme yanında bu sözleşmede belirlenen mahkeme de yetkilidir. Davacı tarafından seçimlik hak İstanbul mahkemeleri yönünde kullanılmış olmakla yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın açıklanan gerekçeyle temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14335, Karar No: 2006/14920, Tarih: 07.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14335 E.  ,  2006/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kürtün Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2004 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 2.570 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 07.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21580, Karar No: 2015/13816, Tarih: 18.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21580 E.  ,  2015/13816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/229222

Mahkemesi : İzmir(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15/04/2014

Numarası : 2014/201 - 2014/448

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki otomobille olay gecesi aydınlatması bulunan sokakta seyri sırasında ışıksız T kavşağa geldiğinde, soldaki sokağa dönmek istediği sırada, aracının sağ ön çamurluğu ile, karşı yönden seyreden ehliyetsiz mağdur idaresindeki motosikletin önüne çarpması sonucu, sanığın aracının kontrolünü kaybederek yoldan çıkıp su kanalı içine devrildiği olayda, her ne kadar kaza tespit tutanağında mağdurun kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmaması sebebiyle kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi raporunda mağdurun kusursuz olduğu kabul edilmiş ise de, kaza tespit tutanağında sanığın kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması ve kavşakta geçiş önceliğine uymaması sebebiyle asli kusurlu, bilirkişi raporunda ise sanığın karşı yönden gelen araç trafiğini kontrol etmeden sola dönüşe geçmesi sebebiyle tamamen kusurlu olduğunun kabul edilmesi, dosya içeriği ve olayın meydana geliş şekli değerlendirildiğinde, sanığın mevcut olayda en az asli düzeyde kusurunun bulunduğunun anlaşılması ve olayın üzerinden uzunca bir zaman geçmiş olması, yine dosya içeriğine göre olayı gören görgü tanığı ve herhangi bir kamera kaydının da bulunmaması sebebiyle, tebliğnamedeki mahallinde keşif yapılarak yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye, katılan vekilinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3912, Karar No: 2020/6048, Tarih: 17.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3912 E.  ,  2020/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca müdafii atandığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine göre, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği halde, hükmün açıklanması için yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuğa duruşma günü için tebligat çıkartıldığı halde suça sürüklenen çocuk müdafiine duruşma gününün tebliğ edilmeyerek ve hükmün açıklandığı 10.02.2015 tarihli duruşmada yokluğunda hüküm açıklanarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.