muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3276, Karar No: 2020/3167, Tarih: 07.07.2020

oluşmamasından dolayı beraatine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2460, Karar No: 2023/2866, Tarih: 21.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/2460 E.  ,  2023/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2062 Esas, 2020/789 Karar

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Durağan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2013/27 Esas, 2017/156

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar Ulaş Elekt. İnş., Taah., Nak., Hayv. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti., Andritz Hydro Ltd. Şti. ve Doğuş İnş. ve Tic. A.Ş. tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar Andritz Hydro Ltd. Şti. ve Doğuş İnş. ve Tic. A.Ş.tarafından temyiz edilmesi ve de adı geçen davalılar tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek temyiz isteklerinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.12.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacılar adına Av. ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Dosyanın tekrar Dairemiz’e gönderilmesinden sonra Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede rücuan tazminat dava dosyasında alınan kusur raporunun/raporlarının, dava dışı Boyabat Elektrik Üretim ve Tic. A.Ş. ile davalı ... İnş. ve Tic. A.Ş. arasındaki ve davalılar Andrıtz Hydro Ltd. Şti. ile Özdil En. Taah. Tic. ve San. A.Ş. arasında yargılmaya konu kaza olayının gerçekleştiği iş kapsamında akdedilmiş sözleşmelerin eldeki dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla,

1.En son Samsun Bölge Adliye Mahkemesi'nin 7. Hukuk Dairesi'nin 2020/92 Esas, 2021/1063 Karar sayılı kararı ile kaldırılıp mahalline iade edilen rücuan tazminat dava dosyasının yeni esas numarası tespit edildikten sonra eksiksiz, okunaklı ve onaylı bir fotokopisinin celp edilerek dosyaya eklenmesi,

2.Dava dışı Boyabat Elektrik Üretim ve Tic. A.Ş. ile davalı ... İnş. ve Tic. A.Ş. arasında kazanın meydana geldiği HES yapım işi kapsamında akdedilmiş sözleşmelerin celp edilerek dosyaya eklenmesi,

1.En son Samsun Bölge Adliye Mahkemesi'nin 7. Hukuk Dairesi'nin 2020/92 Esas, 2021/1063 Karar sayılı kararı ile kaldırılıp mahalline iade edilen rücuan tazminat dava dosyasının yeni esas numarası tespit edildikten sonra eksiksiz, okunaklı ve onaylı bir fotokopisinin celp edilerek dosyaya eklenmesi,

2.Dava dışı Boyabat Elektrik Üretim ve Tic. A.Ş. ile davalı ... İnş. ve Tic. A.Ş. arasında kazanın meydana geldiği HES yapım işi kapsamında akdedilmiş sözleşmelerin celp edilerek dosyaya eklenmesi,

3.Davalılar Andrıtz Hydro Ltd. Şti. ile Özdil En. Taah. Tic. ve San. A.Ş.arasında kazanın meydana geldiği HES yapım işi kapsamında akdedilmiş sözleşmelerin celp edilerek dosyaya eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7215, Karar No: 2014/18682, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/7215 E.  ,  2014/18682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/233082

MAHKEMESİ : Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN : Sanık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince katılan kurumun zararını gidermesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, kurumun kendi bildirdiği normal bedelin 1.512 TL olmasına rağmen cezalı bedelin 2.035,40 TL olduğunun anlaşılması karşısında; katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp "Sanığa bilirkişinin hesapladığı kurum zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4370, Karar No: 2010/4720, Tarih: 29.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2010/4370 E.  ,  2010/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Silahlı terör örgütü üyesi olma

Hüküm : Sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 146/1, 55/1, 59/2, 33, 40;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 63, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, yaşı nedeniyle tayin edilen cezadan gerekli indirim yapılmış, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 11.11.2003 tarihli hükümle sonuç olarak 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle ceza süresi yönünden kazanılmış hak oluşturduğu, bu nedenle sanık hakkında tayin edilen cezanın CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına indirilmesi gerektiği gözetilmeden 16 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında tayin edilen cezanın CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri kanuna uygun bulunan ve re'sen de temyize tabi olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1335, Karar No: 2019/3405, Tarih: 14.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/1335 E.  ,  2019/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Kovuşturma aşamasında beyanı alınan tanık ...’in dosya konusu olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması, soruşturma aşamasındaki beyanlarında, dosya konusundan farklı bir eyleme ilişkin beyanda bulunduğu, duruşmadaki beyanında ise sanığı müştekiye ait tırın etrafında bir kaç kez görmüş olduğunu ve müşteki Kemal’in 00.00-01.00 sıralarında tırın içini kontrol ettiğinde hırsızlık eylemini farkettiğini beyan etmesine rağmen müşteki Kemal’in aşamalarda hırsızlık eyleminden sabah haberdar olduğunu belirttiği, soruşturma aşamasında sanık ...’yı yanında 13-14 yaşında bir şahıs olduğu halde müştekiye ait tırın etrafında 05.35 sıralarında dolaşırken gördüğünü beyan eden tanık ...’in ise kovuşturma aşamasında dinlenmediği dikkate alındığında, tanıklar ... ve ... ile müşteki ...’nun duruşmaya celbi ile beyanlar arasındaki çelişkiler giderildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturmayla üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1007, Karar No: 2023/1520, Tarih: 28.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1007 E.  ,  2023/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2019 tarihli ve 2018/223 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan “3 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve vasisinin bahse konu hükme yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra, 05.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkeme tarafından araştırılmasında ve sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2019/3948 Esas, 2020/2443 Karar sayılı kararlarına yönelik sanık ve vasisinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA,

Açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2019/3948 Esas, 2020/2443 Karar sayılı kararlarına yönelik sanık ve vasisinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA,

dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4175, Karar No: 2018/346, Tarih: 16.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4175 E.  ,  2018/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklardan ..., ... ve ... hakkında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında; beraat

Özel Yiğit Sürücü Kursu işleten sanıkların motorlu taşıtlar sürücü adayı sınavını geçemeyecek durumda olan kursiyerlerin yerlerine sınavı kazanabilecek kişileri temin ettikleri, temin edilen bu kişilere çeşitli miktarlarda para veya başka menfaatleri sağladıkları, gerçek kursiyerlerden ise yerlerine başka birilerinin sınava girmesi için normal kurs ücretinin üzerinde para aldıkları, sahte nüfus cüzdanları ve sınav giriş belgeleri düzenlediklerinin iddia edilmesi karşısında; sanıkların kurstaki görev ve unvanları dikkate alınarak, suç tarihinden önce 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/b maddesi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca sanıklar hakkında soruşturma izni alınması ve izin koşulunun gerçekleşmesi halinde aynı Yasanın 9/son madde ve fıkrası da dikkate alınmak suretiyle eylemlerinin nitelendirilmesi, aynı Yasanın 9/son maddesi hükmü gereği yüklenen belgede sahtecilik eyleminin sübutu ile TCK'nın 204/2. maddesindeki memurun resmi belgede sahteciliği olup olmadığına dair delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20973, Karar No: 2016/24429, Tarih: 01.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20973 E.  ,  2016/24429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece tesis edilen hükümde, davalı ...’nın harçtan muaf olduğunun nazara alınmaması hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca, hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “2-A” numaralı bendinde yer alan “davalıdan tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına” şeklindeki kelimelerin silinerek yerine, “davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı ... Temizlik İnş. Nak. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.’den alınarak hazineye gelir kaydına” kelimelerinin yazılmasına; yine aynı bentte yer alan “davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya iadesine” şeklindeki kelimelerin silinerek yerine, “davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı ... Temizlik İnş. Nak. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.’den alınarak davacıya ödenmesine” kelimelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16, Karar No: 2020/181, Tarih: 17.03.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/16 E.  ,  2020/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 249-606

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın TCK'nın 142/2-h, 168/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.12.2016 tarihli ve 535-729 sayılı hükme yönelik sanık müdafisi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 29.03.2017 tarih ve 249-606 sayı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 19.04.2018 tarih ve 4876-6172 sayı ile;

"Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak 'yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine' şeklinde verilen hükmün, maddi vakıa denetimi gerektiren bir sebebe dayandığı ve katılan vekilinin temyiz isteminin de beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmadığının anlaşılması karşısında; katılan vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine,” oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi S. Çevik;

“...Somut olayda sanığın, eski çalıştığı iş yerine, sabah henüz bir temizlikçinin bulunduğu saat 07.30 sıralarında geldiği, kapıyı önceden bildiği şifre ile açtığı ve iş yerinde on beş yirmi dakika kadar bir şeyler aradığı, sonra olay yerinden ayrıldığı, ifadesinde hiçbir şey almadığını savunduğu ancak daha sonra yapılan aramada şirketin diğer çalışanlarına ait olup iş yerinde emaneten duran banka ve kredi kartlarından 53 tanesini aldığı anlaşılmış ve katılana teslim edilmiştir. Katılan başlangıçtan beri sanığın 400 TL civarında para ve kartları aldığını iddia etmiş; tanıklar sanığın iş yerini karıştırdığını gördüklerini beyan etmişler, sanık kabul etmiş, iş yeri kamera görüntüleri de arama kayıtlarını doğrulamıştır. Yakalama ve alıkoyma tutanakları katılanın beyanlarını teyit etmiş, iş yerinden rıza hilafına bazı şeyler (kredi kartı ve para) alındığı sabit olmuştur.

Yerel Mahkeme mahkûmiyet kararı vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi ise aynı delillerle beraat kararı vermiştir. Müdahil vekili bu hususları anlatarak 'mahkûmiyet verilmeliydi' görüşüyle beraat kararını temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin içeriği son derece ayrıntılı ve somut delillere dayanmaktadır. Yani mahkûmiyet verilmesini gerektirecek deliller tek tek ve ayrıntılı olarak gösterilmiştir, dosya içeriğine de uygundur.

Yerel Mahkeme kararı da dosya içeriğine ve delillere uygundur. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin, sanığın beraatine yönelik kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girmeden, girilemeyeceği gerekçesiyle onama kararı veren çoğunluk görüşüne katılmıyorum.” açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme kararı da dosya içeriğine ve delillere uygundur. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin, sanığın beraatine yönelik kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girmeden, girilemeyeceği gerekçesiyle onama kararı veren çoğunluk görüşüne katılmıyorum.” açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.06.2018 tarih ve 29628 sayı ile;

"... Katılan vekilinin beş sayfadan ibaret ayrıntılı temyiz layihası ile layihanın sonuç kısmındaki 'usul, yasa hükümleri, toplanan delillere aykırı olması nedeniyle ve ayrıca re'sen belirlenecek diğer nedenlerle de bozulmasına karar verilmesi' ibaresi dikkate alındığında yeterli temyiz gerekçesinin mevcut olduğu ve dosya içerisindeki mevcut delillere uymayan beraat kararının incelenmesinde yasal bir engel bulunmadığı" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 21.06.2017 tarih, 3041-9425 sayı ve oy çokluğuyla itirazın yerinde görülmediğinden bahisle dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 21.03.2019 tarih ve 387-246 sayı ile; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Dairenin temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.11.2019 tarih ve 6651-17214 sayı ile;