muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10025, Karar No: 2018/4770, Tarih: 25.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10025 E.  ,  2018/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.05.2016 tarih ve 2016/56-2016/500 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 30/12/2015 tarihinde yapılan genel kurulunda finansal tabloların müzakeresi ve buna bağlı görüşmelerin 1 ay ertelenmesine ilişkin düzenlemeye aykırı davranıldığını, buna bağlı sermaye artırılması ve yönetim kurulunun ibrasına ilişkin görüşme ve kararların TTK’nın 447. maddesine göre butlan ile malul olduğunu, yürütmenin durdurulması gerektiğini, sermaye artırımının afaki iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, ayni sermaye olarak vadesi gelmemiş alacakların kabul edilemeyeceği hükmüne aykırı olduğunu, ayni sermayelerin bilirkişilerce geçerliğiliğinin tespit edilmesi gerektiğini, bu kurala uyulmadığından toplantının ertelenmesi gerektiğini iddia ederek genel kurul kararı ve bu karara aykırı yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ve sermaye artırılmasına ilişkin kararların butlanla malul olduğunun tespit edilmesine, 30/12/2015 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini, kararların yürütmesinin durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların genel kurul toplantısında ileri sürdükleri erteleme isteklerinin hukuki dayanaktan yoksun ve kötü niyetli olduğunu, ortakların genel kurulla ilgili bilgi sahibi olmadıklarını, sermaye artırımının amacına uygun olduğunu ve yasal gereklerin yerine getirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın, anonim şirketlerde yapılan genel kurul kararlarının TTK’nın 445. ve devamı maddeleri gereğince iptal ve butlanına ilişkin olduğu, dava konusu 30/12/2015 tarihli genel kurul kararlarının tescil ve ilan edilmeyerek uygulanmadığı, aynı konuda yönetim kurulunca, genel kurulun 15/07/2016 tarihinde toplanmasına karar verildiği, bu nedenle anılan kararların geçersiz hale geldiği, davanın konusuz kaldığı, davacıların davayı açmakta haklı oldukları gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacılar lehine yargılama giderine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece şirketin 30/12/2015 tarihli genel kurul kararlarının tescil ve ilan edilmeyerek uygulanmadığı, bu nedenle kararların geçersiz hale geldiği, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 6102 sayılı TTK’nın 445. ve kapsamı maddelerine göre kanunda sayılan kişiler tarafından genel kurul kararlarının verildiği tarihten itibaren 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yine kanunda belirtilen nedenler ileri sürülerek iptal davası açılabilir ayrıca, genel kurul kararlarının iptalini talep edebilmek için kararların tescil ve ilan edilmesi gerekmediği gibi tescil ve ilan edilmeyen kararlar geçersiz hale gelmez. Bu nedenlerle, mahkemece uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacılar vekilinin yukarıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12734, Karar No: 2018/4544, Tarih: 16.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12734 E.  ,  2018/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden şirketin şikayet ve katılma dilekçesine eklediği belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

...şirketinin... isimli programın üreticisi ve telif hakkı sahibi olduğu ve şikayetçi ... Hizmetleri Ltd Şti.’nin, ... yazılımlarının Türkiye’deki temsilcisi ve imtiyazlı ortağı olduğuna ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13844, Karar No: 2014/24558, Tarih: 03.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13844 E.  ,  2014/24558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/661 Karar no:2014/452

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.12.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4656, Karar No: 2021/910, Tarih: 04.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/4656 E.  ,  2021/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçeli hükmün kabul kısmında atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığının belirtilmesi karşısında, hüküm fıkrasında buna uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle aynı Kanunun 223/2-e. maddesi gereğince beraat hükmü kurulması sonuca etkili görülmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2920, Karar No: 2007/4265, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2920 E.  ,  2007/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20596, Karar No: 2015/12377, Tarih: 21.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20596 E.  ,  2015/12377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu.... Köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 480 parsel sayılı 963 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle kanal vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ....., çekişmeli taşınmazın kendisine ait bitişik taşınmazlarla bütün halinde kullanımda iken ..... kanalının geçmesi nedeniyle Hazine adına tescil edildiği iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil, mümkün olmaması halinde mülkiyetin kendisine ait olduğunun tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 109 ada 480 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve .... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden .. Genel Müdürlüğünden alınmasına, 21.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2590, Karar No: 2018/9060, Tarih: 17.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2590 E.  ,  2018/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil, ikinci kademede tazminat, birleştirilen davalarda tapu iptal ve tecscile, şerhin iptali ve haczin kaldırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) a-Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b-Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

2-Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.” (m. 35/1)

"Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." (m. 35/2)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

"Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." (m. 35/2)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1)Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalının bilinen en son adresine Tebligat Kanunu 21/1 uyarınca gerekçeli kararın tebliği gerekmektedir.

2) Davalı ...’a mernis adresi olduğu halde kanuni şartları oluşmadan Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği; tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşıldığından; gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi gerekmektedir.

3)Birleşen ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi 2005/251 Esas sayılı dava dosyasında; haciz lehtarı ...’a ait mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile dosya arasına eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4171, Karar No: 2011/837, Tarih: 21.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4171 E.  ,  2011/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine ve Okçu Mehmetli Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.03.2010 gün ve 101/51 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2077, Karar No: 2019/3337, Tarih: 27.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2077 E.  ,  2019/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “09/02/2014” yerine “09/02/2013” olarak yazılması, mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Kolluk görevlilerince yapılan kontrol esnasında yerde bulunan suça konu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğu sabit değil ise de, sanığın olay tarihinde yapılan kan tahlilinde THC pozitif bulunduğunun anlaşılması karşısında, mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9102, Karar No: 2024/1865, Tarih: 27.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2021/9102 E.  ,  2024/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1668 E., 2021/952 K.

KARAR : Davacı yönünden Esastan Ret, Davalı yönünden Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/201 E., 2018/207 K.

Taraflar arasında iş kazasından tazminat istemine ilişkin davanın yapılan yargılaması neticesinde İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 48.Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında kısmen kabul ve kısmen redde dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 48.Hukuk Dairesince verilen kararın davacı ... davalı vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davaya konu iş kazasına uğradığı iddia edilen ...'in uzun vadeli sigorta kolundan aylık almakta olduğu iddia edilmiş olmakla,

A) Söz konusu durumun yaşlılık aylığına hak kazanmak suretiyle mi; yoksa maluliyetten kaynaklı mı olduğu belirlenmesi,

B) Var ise uzun vadeli sigorta kolundan bağlandığı tespit edilen aylığa ilişkin tahsis dosyasının temini,

C) Ayrıca iş bu dava konusu olay nedeniyle kısa vadeli sigorta kolu içerisinde yer alan iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelir ile aylığın birleşmesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi kapsamında işlem yapılı yapılmadığı, yapılmış ise iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin indirilip indirilmediği, indirilmiş ise tamdan ödenen gelirin fiili ödeme miktarı ile gelirlerin birleştiği tarih itibariyle iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tespitinin, SGK'dan sorularak cevabi yazıların dosyaya eklenmesi,

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5172, Karar No: 2017/10359, Tarih: 02.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5172 E.  ,  2017/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İncelenmesi gerekli görülen; .... 5. Aile mahkemesinin 2009/1175 esas ve 2010/863 karar sayılı dosyasının aslının veya onaylı suretinin dosya içerisine alınmasına,

2-Dosya içerisinde bulunan davacı vekili Av. ... ... ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.