muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2799, Karar No: 2015/17028, Tarih: 16.12.2015

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı BKKKK’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar ( 1 ) ve ( 2 ) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir. Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir.

Kuşkusuz, 28.11.2013 tarihli ve 28835 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayımı tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülen 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra oluşacak banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-l,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan görev hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek somut olayda davanın açıldığı tarih 06.02.2013 dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23488, Karar No: 2012/22918, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23488 E.  ,  2012/22918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın davalı ... Turizm Temizlik Gıda ve Taşımacılık A.Ş. vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bu husustaki usuli işlemlerin ikmalinden sonra tebliğ evrakının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17564, Karar No: 2013/28892, Tarih: 20.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17564 E.  ,  2013/28892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalanan hizmet alım sözleşmesine göre sözleşme bedelinin aylık hakedişler şeklinde ödendiğini;ancak davalının 5510 sayılı yasanın 81. Maddesi 'ne aykırı olarak hakedişlerinden toplam 21.790,82 TL kesinti yaptığını ileri sürerek 21.790,82 TL'lik kesintinin, kesinti tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 38. maddesine göre ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, hakedişlerinden 5510 Sayılı Yasa'nın 81. maddesine göre haksız olarak kesinti yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı süresinde verdiği cevap dilekçesinde öncelikle sözleşmenin 38. maddesinde ... Mahkemeleri'nin yetkili kılındığı belirtildiğinden 6100 Sayılı Yasa'nın 17.-maddesi'ne göre mahkemenin yetkisizlik kararı vermesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece 7.12.2012 tarihli ön inceleme tutanağı ile herhangi bir gerekçe gösterilmeden mahkemenin yetkili olduğunu belirtmiştir. Ne var ki 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın 17. maddesinde tacirler veya kamu tüzel kişilerinin aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık

hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilecekleri ve taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşmeyle belirlenen mahkemelerde açılabileceği düzenlenmiştir. Dava 9.5.2012 tarihinde açıldığına göre somut uyuşmazlıkta davanın açıldığı tarihte yürürlülükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın uygulanması gerekmektedir. Buna göre taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 38. maddesinde “bu sözleşme ve eklerinin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlığın çözümünde ... Mahkemeleri İcra daireleri yetkilidir.” şeklinde düzenleme mevcut olduğuna göre davaya bakmaya ... Asliye Hukuk Mahkmeleri yetkilidir. O halde Mahkemece ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olması sebebi ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken mahkemenin yargılamaya devam ederek esastan karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davanın sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8923, Karar No: 2013/10315, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8923 E.  ,  2013/10315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların fikir ve işbirliği içerisinde hareket ederek Hasenli Sokak ve Kuzu Sokak üzerindeki direkler arasında bulunan Telekom Müdürlüğüne ait fiber optik telefon kablolarını kesip çalmak istediklerinde olay yerine gelen şahısların bulunması nedeniyle eylemlerini tamamlayamadan olay yerinden kaçmaları şeklinde gelişen olayda mahkemenin "kamu yararına tahsisli eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs" suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup; uygulama esnasında 5237 sayılı TCK.nun 61/5 maddesi uyarınca "teşebbüs" hükümlerinin "zincirleme suç" hükümlerinden önce uygulanması zorunluluğuna uyulmaması, netice ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Suça konu Türk Telekom'a ait direkler arasındaki telefon kablosunun hırsızlık amacıyla alınırken zorunlu olarak kabloyu kesmek suretiyle çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrıca kamu malına zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekiliyle suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8300, Karar No: 2012/19557, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8300 E.  ,  2012/19557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile ...Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.761.94 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 14.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise 2012/8300-19557

mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1344, Karar No: 2018/5334, Tarih: 05.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/1344 E.  ,  2018/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ..., ... ve davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ile 1956 yılı hava fotoğrafı ile 1958 ve öncesi yıllarına ait memleket haritası ve memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile tespitten geriye doğru ...-...yıl öncesine ait memleket haritaları ve dayanağı hava fotoğrafları dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, mahkemece yapılan keşifte yer alan fen ve orman bilirkişisine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, dava konusu taşınmazların hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı, orman içi açıklık niteliğinde olup olmadıkları, ormandan açma suretiyle işgal edilen yerlerden olup olmadıkları ile üzerlerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak, dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK’nın 433/.... ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/07/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18550, Karar No: 2022/10585, Tarih: 27.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/18550 E.  ,  2022/10585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

a) Antalya Kriminal ... Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.08.2015 tarihli raporunda, suça konu tabancanın mekanik aksamının sağlam ve işler durumda olduğu, namlusu içerisinde ... dağılımını temin eden ... ayırıcı parçasının bulunduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istismale elverişli olmadığı, ... ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, 9 mm çapındaki ses ve ... fişeklerinin uç kısmındaki plastik aksamına mermi çekirdeği niteliğini taşıyan metal küre veya parça yerleştirilmek suretiyle sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığı ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıktan özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanıktan ele geçen kuru sıkı tabancanın 5729 sayılı ... Hakkında Kanun ile ... ... İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-) Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-) Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Sanığın, silah niteliğinde olduğunu bilmediği tabanca ile havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 170/1-c maddesinde tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun olmayacağı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektireceği ve anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz incelemesine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesi gözetilerek İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 27.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1520, Karar No: 2019/7031, Tarih: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1520 E.  ,  2019/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2 maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken suça sürüklenen çocuklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 30.12.2014 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11305, Karar No: 2020/541, Tarih: 22.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/11305 E.  ,  2020/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkilinin hacze konu işyerini dava dışı mülk sahibinden kafe işletmek amacı ile kiraladığını, işyerini kapatmış olan ve elinde mevcut kafe malzemeleri bulunan borçludan içindeki menkulleri ikinci el daha uygun olduğu için satın aldığını, satın almaya dair faturaların bulunduğunu, fatura bedellerinin banka yolu ile ödendiğini, borçlunun başka bir adreste faaliyetine devam ettiğini belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı üçüncü kişi ile davalı borçlunun öteden beri birbirlerini tanıdıklarını ve aynı iş kolunda faaliyet gösterdiklerini, davacının üçüncü kişi ile davalı borçlu arasındaki işlemlerin iş yeri devri şeklinde ve alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işlemler olduğundan, istihkak iddiasının reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından sunulan abone sözleşmeleri, vergi ve esnaf odası kayıtlarının yeterli kanaat uyandırmadığı, haciz adresinde borçluya ait telefon ve ADSL aboneliğinin halen aktif olduğu, borçlu aleyhine başlatılan bir başka takip dosyasında aynı adreste yapılan 02.09.2015 tarihli haciz sırasında borçlu adına düzenlenmiş sevk irsaliyelerinin bulunması karşısında borçlunun hala aynı adreste aynı işi yapmaya devam ettiği yönünde oluşan kanaat gereği davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin 96.vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya kapsamından, borçlu aleyhine başlatılan bir başka takip dosyasında 02.09.2015 tarihinde yapılan hacizde borçlu adına bir takım belgeler bulunmuş ise de, davacı üçüncü kişi borçlunun haciz mahallindeki faaliyetine son verdikten sonra, halen ... Mah. ... Cd. ... Pasajında Teknoka Bilişim Sistemleri ünvanlı işyerinde ticari faaliyetine devam ettiğini iddia etmiş, Mahkemece buna yönelik herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Bu durumda Mahkemece borçlunun vergi kayıtları getirtilerek, gerekirse kolluk araştırması da yapılmak suretiyle borçlunun başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediği belirlenerek, dosya kapsamındaki diğer deliller ile birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.