muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16384, Karar No: 2014/10249, Tarih: 08.05.2014

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Şu halde yapılması gereken iş; sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 09.01.2002 tarihi itibarıyla %12,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 09.01.2002-20.03.2008 tarihleri arası fark iş göremezlik (%23 - %12,2 = %10,8) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10778, Karar No: 2016/900, Tarih: 19.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10778 E.  ,  2016/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek taraından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı tanığının, davacı-davalı erkeğin başka bir kadınla ilişkisinin olduğuna dair mahkemece kusur olarak kabul edilen ifadesi kadından aktarılan beyan olup hükme esas alınamaz. Mahkemece kabul edilen davacı-davalı erkeğin evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi ise tek başına kadının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Davacı-davalı erkekten kaynaklanan kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanunun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde davalı-davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.01.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/6734, Karar No: 2020/2480, Tarih: 04.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6734 E.  ,  2020/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik "eski hale getirme talebi ve temyiz istemi" üzerine verilen "temyiz isteminin reddine" ilişkin kararın süresinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede:

Sanığın, mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemiyle birlikte eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca "Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir." kuralı gereğince eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 31/07/2015 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek ve bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Hüküm, sanık ... müdafiine 29/09/2014 tarihinde tefhim edildiği halde, süresinde temyiz edilmediği, sanık ve müdafiinin geçerli bir mazeret bildirmediği, hükmün, 21/07/2015 tarihinde eski hale getirme talebi ile birlikte 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından sanığın temyiz isteğinin, CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanıklar Ali ve Mustafa hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde

Sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verilip, sanık müdafiine 07/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılan hükmün, sanık müdafii tarafından süresi içerisinde 13/11/2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan, "temyiz isteminin reddine" ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

a)Kendilerinde uyuşturucu madde ele geçirilemeyen, hiçbir aşamada suçlamaları kabul etmeyen, olay mahallinde bulunan uyuşturucu paketleri üzerinde parmak ve vücut izi tespit edilemeyen sanıkların, müsnet suçu işlediği konusunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine, yazılı gerekçe ile mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

b)Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı’nca alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, CMUK'nun 325. maddesi uyarınca “eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine” karar verilen sanık ...’ya bozmanın SİRAYETİNE,

04/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5130, Karar No: 2014/10574, Tarih: 27.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5130 E.  ,  2014/10574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Etrafı duvarlarla çevrili apartmanın bahçe içinde bulunan görevli dairesinin önündeki dolaptan ayakkabıların çalındığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken aynı Yasanın 141/1.maddesinden hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18816, Karar No: 2016/13677, Tarih: 07.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/18816 E.  ,  2016/13677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre; Mahkemece yargılama safhasında birden fazla bilirkişi raporu alınmış, ancak kararda itibar edilen rapor ve nedeni belirtilmemiştir. Kararda davacının hizmet süresinin 01.11.2010 tarihli bilirkişi raporu ile belirlenen 13.09.2004-05.12.2009 tarihlerinin olduğu açıklanmasına karşın hüküm fıkrasında kıdem tazminatının 28.10.2004-05.12.2009 tarihli hizmet süresinin esas alınıp hesaplandığı 22.03.2011 tarihli ek rapora göre hüküm altına alındığı görülmüştür. Karar bu açıdan gerekçesizdir.

Ayrıca yıllık ücretli izin alacağı dava ve ıslah miktarına göre toplam 2.354,05 TL. talep edilmesine karşın 3.354,05 TL'ye hükmedilmesi hatalıdır.

Kabule göre; asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz yerine banka mevduat faizinin uygulanması da isabetsizdir.

Belirtilen nedenlerle usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Ayrıca yıllık ücretli izin alacağı dava ve ıslah miktarına göre toplam 2.354,05 TL. talep edilmesine karşın 3.354,05 TL'ye hükmedilmesi hatalıdır.

Kabule göre; asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz yerine banka mevduat faizinin uygulanması da isabetsizdir.

Belirtilen nedenlerle usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/6384, Karar No: 2014/3573, Tarih: 03.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6384 E.  ,  2014/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2009/644-2012/1056

Davacı Orman Genel Müdürlüğü adına Ereğli Orman İşletme Şefliği vekili Avukat S.. S.. tarafından, davalı Ş.. Y.. aleyhine 19/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu'ndan kaynaklanan tazminat ve ağaçlandırma gideri istemlerine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının Devlet ormanından ağaç kesmek ve açma yapmak suretiyle idarenin zarara uğramasına yol açtığını iddia ederek, uğranılan zararın davalıdan giderilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların asılsız olduğunu belirterek, usul ve yasaya aykırı olan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı idarenin zararının ceza yargılaması esnasında davalı tarafından giderildiği, davacının yapılan bu ödemeye sadece faiz noktasında itiraz ettiği kabul edilerek, istemin reddine karar verilmiş, davacı tarafından sadece faiz ve vekalet ücreti yönlerinden temyize gelinmiştir.

a)Davanın dayanağı olan eylem haksız fiil niteliğinde olduğundan, davacı idare tarafından haklı olarak olay tarihinden itibaren faiz talep edilmiştir. Eldeki dava açıldıktan sonra, ceza yargılaması esnasında ağaçlandırma bedeli davalı tarafından giderilmiş, davacı idare ceza dosyasında yapılan bu ödemeye faiz ödenmediğinden bahisle açıkça karşı koymuştur. Buna rağmen mahkemece faiz istemi konusunda herhangi bir karar verilmemiştir. Şu halde, ceza dosyasında ödenen ağaçlandırma bedeli ile ödenmeyen emval bedeli toplamı üzerinden olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, faiz konusunda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacı idarenin tazminat istemi, davalı tarafından yargılama sırasında ceza dosyasına yapılan ödemeyle karşılanmıştır. Mahkemece, “konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına” biçiminde karar verilmesi gerekirken, yukarıda yazılı şekilde “istemin reddine” biçiminde karar verilmesi doğru değildir.

b)Davacı idarenin tazminat istemi, davalı tarafından yargılama sırasında ceza dosyasına yapılan ödemeyle karşılanmıştır. Mahkemece, “konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına” biçiminde karar verilmesi gerekirken, yukarıda yazılı şekilde “istemin reddine” biçiminde karar verilmesi doğru değildir.

Diğer yandan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 417. (01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326/2.) maddesi gereğince; kural olarak yargılama giderleri, davadaki haklılık oranına göre haksız çıkan tarafa yükletilir. Yine yargılama esnasında yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 331/1. maddesinde de; “…Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder…” biçiminde düzenleme bulunmaktadır. Somut olayda, eldeki davayı açmakta hukuki yararı bulunan davacı idare, yargılama giderleri ve bu arada vekalet ücretinden sorumlu tutulamaz.

Şu halde, mahkemece, eldeki davanın açılmasından sonra ceza dosyasında ödeme yapılmış olması ve davacının davanın açıldığı günde tazminat istemekte haklı olduğu gözetilerek, “konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekalet ücretine” karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8929, Karar No: 2014/8340, Tarih: 28.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/8929 E.  ,  2014/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/678-2013/1452

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili; nafaka alacağına ilişkin başlatılan icra takibinde, dayanak Bakırköy 4. Aile Mahkemesi'nin 2010/975 Esas 2011/318 Karar sayılı boşanma ilamında tarafların ortak çocukları için velayet tarafına bırakılan davacı anne Z.. nafaka alacaklısı olup ilamda alacaklı sıfatı olmayan Müşterek çocuk M.. A..'nun alacaklı sıfatı olmadığından takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür.(TMK. md. 182) Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir.

TMK'nun 328. maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, kendisinden yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

Somut olayda takibe konu Bakırköy 4. Aile Mahkemesi'nin 2010/975 Esas 2011/318 Karar sayılı boşanma ilamında; M.. ve Z..'nin boşanmalarına, müşterek çocukları M.., A.. ve T..'in velayetlerinin anneye verilmesine, her bir çocuk içinde ayrı ayrı 500 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Takip alacaklısı olan M.. A.. 26.09.1994 doğum tarihli olup takip tarihi itibarı ile reşit olmuştur.Yukarıda açıklandığı üzere iştirak nafakası alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olup reşit olan müşterek çocukların birikmiş iştirak nafakası alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda borçlunun M.. A.. tarafından yapılan takibin iptaline ilişkin isteminin bu nedenlerle kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir..

Bu durumda borçlunun M.. A.. tarafından yapılan takibin iptaline ilişkin isteminin bu nedenlerle kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir..

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.(HMK'nun m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1200, Karar No: 2018/10172, Tarih: 14.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1200 E.  ,  2018/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., paydaşı olduğu 378 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında soyadının “....” olarak yazıldığını, davacı ..., mirasbırakanı ....’in paydaşı olduğu dava konusu taşınmazın tapu kaydında soyadının “....” olarak yazıldığını ileri sürerek,malik ..... ile ....in ..... olan soyadlarının kaydın nüfus kayıtlarına uygun olarak “...” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “....dava konusu taşınmazın çap kayıtlarının dosya arasına alındığı ve bu kayıtlara göre taşınmazın hükmen tescil edildiği anlaşılmış ancak tapulama tutanağı ile dayanak belge ve tedavül kayıtları ve tescile esas mahkeme kararı dosyaya getirtilmemiştir. Öte yandan kayıt malikleri ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının araştırılması sırasında gerek Nüfus Müdürlüğü'nce gerek zabıta marifetiyle yapılması istenilen araştırmalarda, davacı ...'in düzeltme talebine konu kayıt maliki ..... hakkında araştırma yapılmamıştır....” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8673, Karar No: 2021/5897, Tarih: 21.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/8673 E.  ,  2021/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalının mirasçıları olduğunu iddia edenler tarafından temyiz edilmiş, 02.10.2019 tarihli ek karar ile kararın davalıya ilanen tebliğ edildiği ve 26.09.1980 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin olarak verilen karar ve ek karar davalının mirasçıları olduğunu iddia edenler tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacı, Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu’na göre davalıya verilen ... parsel sayılı taşınmazın işlenmeyerek terk edilip ahara haricen satıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalının mirasçıları olduğunu iddia edenler tarafından temyiz edilmiş, 02.10.2019 tarihli ek karar ile kararın davalıya ilanen tebliğ edildiği ve 26.09.1980 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı Hıdır oğlu Mehmet ...’in 27.06.1972 tarihinde öldüğü, eldeki davanın 1978 yılında açıldığı ve 1980 yılında karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK taraf ehliyetini tanımlamamış, 38. madde hükmüyle Medeni Kanun'a yollamada bulunmakla yetinmiştir. Türk Medeni Kanunu ise, davada taraf olma ehliyetini, medeni haklardan yararlanma ehliyetinin bir parçası saymış ve 8, 28, 47 ve 48. maddeleriyle bu yönde hükümler getirerek medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişinin davada taraf olma yeteneğini taşıdığını, her gerçek kişinin sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan itibaren taraf ehliyetini kazanacağını ve yaşadığı sürece taraf ehliyetinin devam edeceğini belirtmiştir. Öte yandan, gerçek kişinin ölümüyle medeni haklardan yararlanma ehliyeti ve buna bağlı olarakta taraf ehliyetinin sona ereceği Türk Medeni Kanunu'nun 28. maddesinin buyurucu nitelikteki hükmüyle açıklanmıştır. Dava tarihinden önce ölüm nedeniyle şahsiyeti son bulan kişinin taraf ehliyetini yitireceği kuşkusuzdur. Bu itibarla, gerek Türk Medeni Kanunu gerekse HUMK dava açıldığı zaman hayatta bulunan kişiler yönünden düzenleyici hükümler koymuş; ölü kişiler hakkında açılacak davalar yasalarımızda