muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/580, Karar No: 2010/4706, Tarih: 02.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/580 E.  ,  2010/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 112 ada 7 parsel sayılı 3467,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle arsa niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılar yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 112 ada 7 sayılı parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazda üzerinde, zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.Taşınmazın tespiti arsa niteliği ile yapılmış olup, bitişiğinde Hazine adına tespiti yapılan ve kesinleşen ham toprak niteliğindeki taşınmaz bulunmakta olup, ziraatçı bilirkişi raporunda yer alan taşınmaz üzerinde davacının iktisabına elverişli zilyetliğinin bulunup bulunmadığına dair tespitler de çelişkilidir. Yine, zilyetlik tanığı dinlenilmemiş, taşınmazın üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi, ekonomik amaca uygun olup olmadığı, zilyetliğin niteliği belirlenmediği gibi, taşınmazın cinsinin ham toprak mı, yoksa tarım arazisi mi, olduğu hususunda tereddüte yer bırakmayacak şekilde bir tespit yapılmamıştır. Doğru sonuca ulaşabilmek için; mahallinde üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu ile yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın özelliklerini gösterir fotoğrafları çektirilmeli, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenilmeli, tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin, niteliğinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde kimin ne zamandan beri ne şekilde zilyet olduğu, zilyetliğin ekonomik amaca uygun olarak sürdürülüp sürdürülmediği ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, gerektiğinde tespit bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenilmek suretiyle aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, ziratçı bilirkişi kurulundan ise, taşınmazın niteliğini belirtir ayrıntılı rapor istenilmeli, bundan sonra davacı yararına edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA 02.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23, Karar No: 2024/756, Tarih: 27.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/23 E.  ,  2024/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/10 E., 2018/758 K.

DAVA TARİHİ : 18.11.2011

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, yargılamanın yenilenmesi talep eden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; HMK'nun 375 madde gereğince yargılanmanın yenilenmesi talebidir. Mahkemece yargılanmanın yenilenmesi talebi reddedilmiş, davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi, HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanununun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan yargılanmanın yenilenmesi kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki, 7251 sayılı Kanunun 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup, bu değişiklikle yargılamanın yenilenmesi talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında, yargılamanın yenilenmesi talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemesi kararları için de HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece MAHKEMESİNE İADESİNE,

Temyiz peşin harcın talep halinde temyiz edene iadesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27809, Karar No: 2011/43130, Tarih: 29.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/27809 E.  ,  2011/43130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/114549

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

NUMARASI : 2006/253 (E) ve 2007/62 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında sair tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

I-Sanık hakkında yakınan A.. D..’ye karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

SSK Boyabat Dispanser Tabibliğininin 22.10.2004 tarih 311 sayılı cevap yazısıyla, yakınan A.. D..’nin olay tarihinde dispanserde memur olarak görevli olduğunun bildirildiği ve dosya içeriğine göre sanık lehine 765 sayılı TCK.nun 272.maddesinin uygulanmasını gerektirir bir nedenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki yakınanın olay tarihindeki statüsü ve görevli olup olmadığının sorulmaması ve sanık lehine 272. Maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine ilişkin bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

Dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 122. maddesi ile 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkındaki Kanun’un yürürlükten kaldırılmış olduğu ve aynı Kanun’un “Adli Para Cezalarının İnfazı” başlıklı 106. maddesinde, süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin herhangi bir gecikme zammının öngörülmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.’nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hükümdeki “647 sayılı Kanun’un 5/5. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yakınan C.. K..’e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Eylemin, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçu kapsamında kalması karşısında, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri başlatılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması

II- Sanık hakkında yakınan C.. K..’e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Eylemin, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçu kapsamında kalması karşısında, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri başlatılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması

2- 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasada Cumhuriyet Savcısının hükümlüye ödeme emri tebliği üzerine belli süre içinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından,647 Sayılı Yasanın 5/5 maddesi uyarınca gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3516, Karar No: 2013/24347, Tarih: 18.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3516 E.  ,  2013/24347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Maliye Hazinesi adına hazine vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum TAPDK olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen "Maliye Hazinesi" adına hükmü temyiz eden hazine vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine gelince;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/15021, Karar No: 2009/524, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15021 E.  ,  2009/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.....2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, arsa sahipleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden biçimine uygun düzenlenen 16.02.1993 tarihli arsa payı devir sözleşmesindeki tarafların ... ... ile ... ... olduğu, sözleşmeyi ...’nın yüklenici, ... ...’nın ise arsa sahibi sıfatıyla hareket ederek imzaladıkları görülmektedir. Davada dayanılan tarihsiz adi yazılı sözleşmenin tarafları ise davacı ile dava dışı ... ... ...’dır. Kısaca ... ... ...’nın yüklenici sıfatı bulunmadığı halde 3922 ada 1 parsel sayısını alan taşınmaz üzerine yapılan binanın zemin kat 2 numaralı bağımsız bölümünü davacıya sattığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar yüklenicinin yapacağı binada kazanacağı arsa payına bağlı bağımsız bölümleri üçüncü kişilere borçlunun (arsa sahibinin) rızası gerekmeksizin “alacak hakkının temliki” suretiyle temlik etmesi olanaklı ise de 16.02.1993 günlü sözleşmenin yüklenici olmayan kimse tarafından yapılan bir temlik işlemi arsa sahiplerini bağlamaz. Dolayısıyla davacının ... ... ... ile yaptığı tarihsiz temlik işlemine dayanması olanaklı değildir.

Mahkemece, yapılan bu saptama bir yana bırakılarak davacıya temlik yapan kişi 16.02.1993 günlü sözleşmenin yüklenici tarafı imiş gibi istem hüküm altına alındığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklana nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13959, Karar No: 2024/6450, Tarih: 27.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13959 E.  ,  2024/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2016/4 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,2. cümle, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri

Atılı suçun işlendiğine dair katılan mağdurenin soyut beyanları dışında delil olmadığına, iftira atıldığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine esas alınan ilamda 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığı ve adli sicil kaydına göre Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2010 tarihli ve 2010/258 Esas, 2010/362 Karar sayılı kararı hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmış olup, bu kararın tekerrüre esas alınması gerekirken yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararında sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydındaki Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2010 tarihli ve 2010/258 Esas, 2010/362 Karar sayılı kararında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58/6,7. maddesi gereğince cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19861, Karar No: 2018/15950, Tarih: 11.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19861 E.  ,  2018/15950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın, suça konu ayakkabıyı müştekinin ikamet ettiği apartmanın içerisinden çalmış olmaları sebebiyle sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35576, Karar No: 2014/26128, Tarih: 10.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35576 E.  ,  2014/26128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hapis cezasıyla mahkumiyetin kanuni sonucu olarak karar verilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, sanığın atılı suçu gece sayılan bir zaman dilimi olan saat 20.35 sıralarında işlediği anlaşıldığı halde sanık hakkında aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve iddianameyle aynı müşteki karşı 3 gün arayla iki kez hırsızlık suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı ve sanık hakkında aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının talep edildiği halde belirtilen maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11177, Karar No: 2013/22854, Tarih: 02.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11177 E.  ,  2013/22854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığından kesinti yapılmasına ilişkin işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının avukatının temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacının avukatının temyiz itirazlarına gelince;

Özel hukuk gerçek ve tüzel kişileri, üçüncü kişilerden olan alacaklarını “kamu gücü”nün yardımını kullanarak tahsil edebilirler. Söz konusu kamu gücünün yardım ve kullanımına ilişkin usul ve esaslar 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nda düzenlenmiştir. Şüphesiz Devlet de özel hukuk kişisi olarak davrandığında, anılan kanun hükümlerinden yararlanarak alacağını tahsil edecektir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 60 ve devamı maddelerine göre kendisine ödeme emri tebliğ edilen kişinin yedi gün içinde itiraz etmesi durumunda takip durur ve haciz yapılması mümkün değildir. Bu çerçevede davacının yaşlılık aylığından haciz yapılması için şart olan davalı Kurum tarafından yapılmış olup ta davacı hakkında kesinleşmiş icra takibi olup olmadığı araştırılarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme va yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.