muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7077, Karar No: 2011/11000, Tarih: 04.10.2011

3402 Sayılı Yasanın 22.02.2005 gün ve 5304 sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra çıkartılan ve 26.09.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Taşınmaz Malların Sınırlandırma, Tesbit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin 17/b-2. maddesinin 9. fıkrasında "Askı ilan süresi içinde ormanın sınırlandırma ve tesbitine dava açılması durumunda, ormanın davaya konu edilen sınırları kesinleşmeyeceğinden, bu sınırlara bitişik gerçek veya tüzel kişilere ait taşınmazların tesbiti sırasında dava devam ediyorsa, ormanla müşterek sınırları davalı bırakılır ve tutanakları düzenlendikten sonra açıklayıcı bir yazı ile Kadastro Mahkemesine intikal ettirilir."

3402 sayılı Yasanın 5. maddesinde; "Kadastro Müdürü çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemesinde, bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen davaların listesini alır ve bunu çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, vergi, harita ve diğer belge ve örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenlerine verir. Listenin müdür tarafından alınmasından sonra o çalışma alanında bulunan taşınmaz hakkında mahalli hukuk mahkemelerine açılan davalar, derhal kadastro müdürüne bildirilir"

Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7/a maddesinde; "Kadastro tutanağı henüz düzenlenmeden dava açılmışsa; çalışma alanında bulunan taşınmaz mallarla ilgili olarak ... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tesbit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır."

Aynı Yönetmeliğin 5/a maddesinde; "Dava mülkiyete yönelik ise, taşınmaz mal teknisyenlerince ölçülüp tarafların iddiaları, varsa belgeleri muhtar ve bilirkişi beyanlarına göre değerlendirildikten sonra, sonuçları ve varacakları kanaatleri tutanağın edinme sebebi sütununda etraflıca açıklanmak ve dosya numarası belirtilmek suretiyle maliki tayin edilmeden kadastro tutanağı düzenlenir." 6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde kadastro mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyet olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, malik hanesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında ... hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak davanın esasının incelenmesi gerekirken, dava konusunun açık bir şekilde bildirilmediği ve dava edilen taşınmazlar hakkında usulüne uygun bir dava açılmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 05/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8904, Karar No: 2016/1972, Tarih: 01.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8904 E.  ,  2016/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (beş kez), müstehcenlik (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı (dört kez) ve müstehcenlik suçlarından, sanık ...'ın ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık ...'in müstehcenlik suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesi yerine, aynı Kanunun 226/1. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi ve uygulamaya göre de TCK'nın 226/1-a maddesi uyarınca hapis cezasının yanında adli para cezası tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14556, Karar No: 2023/2013, Tarih: 20.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14556 E.  ,  2023/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/11 Esas - 2021/148 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü / İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/467 Esas - 2018/124 Karar

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirkete ait olup diğer davalı ... tarafından sevk ve idare edilen araç ile müvekkili ... tarafından sevk ve idare edilen motosikletin 29.09.2013 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucunda müvekkilinin ağır yaralandığını, meydana gelen kazada davalı araç sürücünün kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle müvekkili ...'un yatağa bağlı hale geldiğini, konuşma ve hareket kabiliyetini yitirdiğini, meydana gelen kaza nedeniyle müvekkillerinin hayatının alt üst olduğunu belirterek davacılardan ... için 100.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu olayın Ürgüp-Kayseri istikametinde anayolda hareket etmekte olan müvekkili ... idaresindeki aracın önüne, davacının aniden tali yoldan çıkması sonucu meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde kusurun tamamının davacıda olduğunu, davacının % 100 malul ve bakıma muhtaç olduğu iddiasını kabul etmediklerini, davacının son durumunun tespitiyle Adli Tıp Kurumu'ndan maluliyet durumunun belirlenmesini, müvekkilinin davacıyla ilgilenilmediği yönündeki iddiaların asılsız olduğunu, müvekkillerin sonraki aşamalarda hakaret ve tehditlere maruz kaldığını, davacı tarafça talep edilen manevi tazminat rakamlarının yüksek olduğunu, davacı tarafın dayanak mahkeme dosyasında % 80 oranında kusurlu olduğunu, müvekkiline ait aracın ...tarafından kasko sigortasıyla sigortalandığını, manevi tazminatların poliçe kapsamında teminat altında olduğunu, bu nedenle davanın Allianz Sigorta A.Ş.'ye ihbarını talep ettiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Aynı kazaya istinaden Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde maddi tazminat istemli dava açıldığı ve alınan kusur raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davacı ...'un %80 oranında, davalı araç sürücüsünün ise %20 oranında kusurlu olduğunun tespit ediliği, yine aynı mahkemece alınan maluliyet raporuna göre kaza neticesinde davacı ...'un %100 maluliyetinin meydana geldiğinin tespit ediliği, söz konusu raporların karar vermeye yeterli ve elverişli olduğu, buna göre davacı ...'un ve anne babası olan davacıların, davalılardan manevi tazminat talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle kusur durumu, maluliyet oranı, davacı ...'un ağır yaralanmış olması, yaşı ve tarafların sosyal ekonomik durumu dikkate alınarak uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacılardan ... için 20.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 7.500,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2013 tarihli 2012/722 Esas ve 2013/201 Karar sayılı kararı gereğince hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, müvekkili ...'un yaşı ve ... boyu %100 malul kaldığı dikkate alındığında hakkaniyete aykırı manevi tazminat belirlendiğini, kazaya sebebiyet veren aracın ticari araç olması nedeniyle davalıların avans faizinden sorumlu olduğunu ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan İlk Dereceme Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; meydana gelen olayda müvekkili sürücüye atfedilebilecek kusur olmadığını, kusurun tamamının davacı ...'da olduğunu, davacının ehliyetinin bulunmadığı gözetildiğinde araç kullanmayı bilmediğini, davacının kask takmaması nedeniyle zararın artmasına neden olduğunu, müvekkiline kusur atfedilmesinin yerinde olmadığını, tarafı olmadığı bir dosyada alınan kusur raporunun müvekkillerini bağlamadığını, davacının maluliyet oranına itirazların dikkate alınmadığını ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan İlk Dereceme Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Davacılar vekili tarafından faizin avans faizi olarak hükmedilmesi gerektiği iddia edilmiş ise de mahkemece davacının talebi doğrultusunda yasal faize hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı, hükme esas alınan kusur raporunda davalılar vekilinin ileri sürdüğü hususların nazara alınarak kusur durumunun belirlenmiş olduğu, Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/299 E. 2017/26 K. Sayılı dosyası ile davalı araç sürücüsünün kusurlu bulunarak cezalandırıldığı, davalılar tarafından kusura etki edecek başkaca delil de sunulmadığı, bu nedenle davalıların kusura ilişkin istinaf talebinin yerinde olmadığı, manevi tazminatın belirlenmesinde yaralanmanın ağırlığının tek başına bir ölçüt olmadığı, zararın meydana gelmesindeki kusur durumu, tarafların kazanın ve zararın meydana gelmesindeki kusurlu davranışlarının ağırlığı, kaza tarihi ve olayın oluş şeklinin de önemli olduğu, yaralanmanın ağır olması durumunda duyulacak acı ve elemin çok fazla olacağı muhakkak ise de, kusurun ehemmiyetsiz bir miktarda olduğu durumda sırf yaralanmanın ağır olması nedeniyle manevi tazminatın, acıyı ve elemi gidermek ve zarar görenin subjektif tatmin duygusunu sağlanmaya çalışılmak için yüksek belirlenmesi, hafif kusuru ile zarara neden olan kişinin cezalandırılması sonucu doğuracağı, sırf yaralanmanın ağırlığına dayalı olarak manevi tazminatın miktarı belirlenemeyeceğinden davacıların bu nedenle manevi tazminatın yetersiz olduğuna ilişkin istinaf talepleri yerinde görülmediği gibi, davalıların miktara yönelik istinafı yönünden de, mahkemece manevi zararın belirlenmesinde olayın özellikleri, kusur durumu, kaza tarihi, davacı ...'in yaralanmasının ağırlığı nazara alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde manevi tazminatın belirlenmiş olduğu" gerekçesiyle davacılar vekili ve davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesinde avans faizi talep edildiğinden ve kazaya sebep olan araç ticari araç olduğundan avans faizine hükmedilmesi gerektiğini, talep edilen manevi tazminat miktarının bir tarafı zenginleştirmeyeceği gibi, diğer tarafı da fakirleştirmeyeceğini, cezalandırma amacı taşımadığını, müvekkillerinin çektikleri acı karşısında sembolik bir miktar olduğunu ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu araç ile davacı ...'un sevk ve idaresindeki motosikletin karıştığı trafik kazası sonucunda davacı ...'un yaralanmasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu araç ile davacı ...'un sevk ve idaresindeki motosikletin karıştığı trafik kazası sonucunda davacı ...'un yaralanmasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu, 56 ncı maddesi, 2918 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacılar ... ve ...'un temyiz talebi yönünden yapılan değerlendirmede;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda davacılar vekili, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle davacılar ... için 100.000,00 TL, ... 50.000,00 TL ve ... için 50.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 7.500,00 TL, davacı ... için 7.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Tarafların istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekili ve davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacılar vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar yönünden temyiz sınırı her bir dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir. Aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davacılar ... ve ... yönünden reddedilen ve temyize konu edilen miktarlar 42.500,00 TL olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenlerle anılan davacıların temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı ...'un temyiz talebi yönünden yapılan değerlendirmede;

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, meydana gelen olayda davacı ...'un kusur ve müterafik kusur durumuna, hak ve nesafet kurallarına göre hükmedilen manevi tazminat miktarının uygun olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılardan ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacılar ... ve ...'un temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacılardan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11100, Karar No: 2015/9369, Tarih: 16.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11100 E.  ,  2015/9369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2.maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52.maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

3-Dava konusu kaçak eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının bilinen piyasa değeri göz önüne alındığında müsaderesinin 5237 sayılı TCK.nun 54/3.maddesi kapsamında hakkaniyete aykırı olacağı gözetilerek nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, doğrudan verilen ve hapiste çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6 fıkralarında yer alan "52.madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi ve hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "kararın kesinleşmesinden itibaren" ifadesinin çıkarılması, hükmün nakil vasıtasının müsaderesine ilişkin kısmının çıkarılması, yerine "Dava konusu ... plakalı nakil vasıtasının sahibine İADESİNE, araç kaydındaki tedbirin kaldırılmasına," ibaresinin yazılması,ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.