muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8461, Karar No: 2019/3296, Tarih: 20.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8461 E.  ,  2019/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 02/11/2012 tarihinde, davalı ...'in maliki olduğu aracın davalı ...'in sevk ve idaresindeyken ...'in sevk ve idaresinde bulunan motosiklete arkadan çarptığını, yolcu olarak seyreden davacının basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek derecede yaralandığını, trafik ekiplerince tutulan tutanağa göre davalı ...'in asli kusurlu olduğunun belirtildiğini, davacının dizindeki kırık nedeniyle platin takılmak zorunda kalındığını ve tedavisinin halen devam ettiğini, davacının 45 gün boyunca çalışamadığını, kaza sonrası yaşadığı efor kaybı sebebiyle maaşının düşürüldüğünü ifade ederek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... Şirketi vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının davasının kısmen kabulü ile 22.696,00 TL'nin 02/11/2012 olay tarihinden itibaren (Davalı ... şirketinin sorumluluğunun sigorta limitleri ile sınırlı olmak ve dava tarihinden itibaren faiz işletilmek suretiyle) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.520,53 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve Abdülcelil Güleç'den alınmasına 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/210, Karar No: 2013/16764, Tarih: 15.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/210 E.  ,  2013/16764 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

1) Kadastro esnasında dava konusu 171 ada 11 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 28.10.1968 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavüllerinin atlanmadan (geldi ve gitti kayıtlarını gösterir biçimde) varsa tesciline esas belgeler ile birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması ve,

2) Gürün Kadastro Mahkemesi'nin 2008/222 Esas, 2009/54 Karar sayılı kadastro tespitine itiraz dosyasının temin edilip dosyasına eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2023/5787, Karar No: 2024/3069, Tarih: 02.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5787 E.  ,  2024/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/562 E., 2023/1046 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gediz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2021/132 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının sürekli evi terk ettiğini, erkeğin ilk evliliğinden olan çocuklarından uzaklaştırmaya çalıştığını, erkeği aşağıladığı ve hakaret ettiğini, evle ilgilenmediğini, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, erkeğin pasaportunu sakladığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkek 29.10.2020 tarihinde vefat etmiştir. Erkeğin bir kısım mirasçıları vekili 14.12.2020 tarihli beyan dilekçesinde özetle; sağ kalan eşin kusurunun tespiti için davayı takip ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin kadının ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadına hakaret ettiğini, şeker hastası olduğunu sakladığını, fiziksel şiddet uyguladığını belirterek davanın reddine, aksi takdirde kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

Davalı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin kadının ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadına hakaret ettiğini, şeker hastası olduğunu sakladığını, fiziksel şiddet uyguladığını belirterek davanın reddine, aksi takdirde kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2019 tarih ve 2016/17 E 2019/208 K sayılı kararı ile; erkeğin kadına hakaret içerikli sözler sarf ettiği, kadının ise davacının pasaportunu saklamaya çalışarak yurtdışına gitmesine engel olduğu, kadının da erkeğe hakaret ve küfür içeren sözler sarf ettiği bu haliyle tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, erkeğin manevî tazminat, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde; davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, manevî tazminat talebinin reddi ve kadın yararına takdir edilen nafakalar ile miktarları yönünden; davalı kadın vekili ise, davanın kabulü, kusur değerlendirmesi, tazminat taleplerinin reddi ile hükmedilen nafaka miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2020 tarih ve 2019/2236 E 2020/1609 K sayılı kararı ile; davacı erkeğin 29.10.2020 tarihinde vefat ettiği, davalı dışında mirasçı olarak önceki evliliğinden olan çocuklarının kaldığı, davacı mirasçılarının davaya kusur tespiti yönünden devam edebilecekleri anlaşılmakla; tarafların istinaf talebinin kabulüne İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, sair istinaf taleplerinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına hakaret içerikli sözler sarf ettiği, kadının ise davacının pasaportunu saklamaya çalışarak yurtdışına gitmesine engel olduğu, kadının da erkeğe hakaret ve küfür içeren sözler sarf ettiği, kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğu görülmekle; erkeğin 20.10.2020 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından boşanma yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesi, davanın kabulü, tazminat talepleri hakkında karar verilmediği, erkeğin daha fazla kusurlu olduğu yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın dayandığı deliller ve delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesi, davanın kabulü, tazminat talepleri hakkında karar verilmediği, erkeğin daha fazla kusurlu olduğu yönünden temyiz dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise sağ kalan eşin kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 6 ncı maddesi, 181 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1966, Karar No: 2015/1478, Tarih: 25.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/1966 E.  ,  2015/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup davalı yüklenici tarafından davacı iş sahibi aleyhine yapılıp kesinleşen ilâmsız icra takibi nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece menfi tespit talebinin reddine, icra takip dosyasında fazladan yapılan ödemenin istirdadına dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

İş sahibi şirket ile davalı yüklenici arasında imzalanan 05.05.2009 tarihli daire karşılığı iş sözleşmesi ile davalı yüklenici, davacı iş sahibinin yapmakta olduğu inşaatın Amerikan panel kapıları ve mutfak dolaplarının yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 3. maddesinde ebatlarına göre Amerikan panel kapılarının birim fiyatları ile mutfak dolaplarının işçilik birim fiyatları kararlaştırılmış, 4. maddesinde iş bedeli olarak 9. kat 26 nolu dairenin yükleniciye 45.500 Euro bedel ile verileceği ve 1 Euronun bedelinin 2,10 TL olarak sabitlendiği kabul edilmiştir. Sözleşmenin 5. maddesine göre fiyatlara ayrıca KDV ilave edilecektir. Davacı tarafça sözleşmenin değiştirildiği ileri sürülmüş ise de bu iddia yüklenici tarafından kabul edilmemiş ve değişiklik iddiası yasal delillerle kanıtlanamamıştır. Sözleşme resmî şekilde yapılmadığından davalı yüklenici bedel olarak verileceği kararlaştırılan dairenin teslim ve tapusunun verilmesini dava yoluyla talep edemez ise de; gerçekleştirdiği imalâtların bedelini sözleşmede kararlaştırılan fiyatlar üzerinden talep edebilir. Dosya kapsamı ile davacı iş sahibinin iş bedeli olarak takip ve menfi tespit davasına konu olan 35.000,00 TL meblağlı bonoyu verdiği anlaşılmaktadır. Davacı iş sahibi daha fazla miktarda ödeme yaptığını iddia etmesine rağmen davalı yüklenici tarafından kabul edilmeyen bu ödeme iddiasını da ispatlayamamıştır.

Bu durumda mahkemece mümkün olması halinde delil tespiti dosyasında rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor almak, mümkün olmaması halinde konusunda uzman yeniden seçilecek teknik bilirkişiden Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/211 D.İş sayılı delil tespit dosyasında belirlenen bulgulara göre davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtlar sebebi ile 05.05.2009 tarihli daire karşılığı iş yapım sözleşmesinin 3. maddesindeki birim fiyatlar esas alınarak hakettiği imalât bedeli hesaplattırılıp iş karşılığı dava konusu 35.000,00 TL'lik bono dışında ödeme yapılmadığı dikkate alınarak sonucuna uygun menfi tespit ve istirdada karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı miktarda kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/933, Karar No: 2008/776, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/933 E.  ,  2008/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, ara hakedişte kesilen termin cezasının kesin hakedişte iade edilmediği ileri sürülerek istirdadı talep edilmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık 3.8.2000 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici 17.9.2001 kayıt tarihli dilekçesi ile 18.8.2001 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2001/2862 sayılı kararnamenin 17.2.c maddesi uyarınca işin tasfiye edilmesini istemiş, davalı Bakanlıkça talep kabul edilerek sözleşme ilişkisi tasfiye ile sonuçlandırılmıştır.

15.5.2001 tarihli 9 nolu ara hakedişte 29 günlük gecikme nedeniyle 19.944,63 YTL tutarında ara termin cezası kesildiği ve bu cezanın 11 nolu tasfiye kesin hakedişinde iade edilmediği yanlar arasında çekişmeli değildir. Çekişme, bu cezanın iade koşullarının oluşup oluşmadığı noktasındadır.

15.5.2001 tarihli 9 nolu ara hakedişte 29 günlük gecikme nedeniyle 19.944,63 YTL tutarında ara termin cezası kesildiği ve bu cezanın 11 nolu tasfiye kesin hakedişinde iade edilmediği yanlar arasında çekişmeli değildir. Çekişme, bu cezanın iade koşullarının oluşup oluşmadığı noktasındadır.

Sözleşmenin 32. maddesinde ara terminler için kesilen cezaların kesin hakedişte iade edileceği kararlaştırılmıştır. Bu hüküm uyarınca 9 nolu ara hakedişte kesilen ara termin cezasının tasfiye kesin hakedişinde iade edilmesi gerektiği ortadadır. Davalı Bakanlıkça aksine uygulama yapılarak ara termin cezasının iade edilmemesi sözleşmeye aykırı olmuştur.Ancak sözleşmeye aykırı olarak kesilen bu cezanın dava yoluyla iadesinin sağlanabilmesi için yüklenicinin tasfiye kesin hakedişine sözleşme eki Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin (BİGŞ) 39 ve 40 maddelerinde öngörülen şekilde itiraz etmiş olması, yani karşı görüşlerinin nelerden ibaret olduğunu ve dayandığı gerekçeleri idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması, hakediş raporunu da “idareye verilen....tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gerekir. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır ve hakedişe dayalı talep hakları düşer. Bu hüküm HUMK’un 287.maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde olup, yükleniciyi bağlayacağı gibi, hakim tarafından da resen gözetilir. Davacı yüklenicinin ekli dilekçe verilmeden “ihtirazi kayıtla imzalanmıştır” şeklindeki itirazı BİGŞ’nin yukarıda belirtilen hükümleri uyarınca geçerli olmadığından tasfiye kesin hakedişi mevcut haliyle kesinleşmiş ve yüklenicinin bu hakedişe dayalı talep hakları düşmüştür. Bu sebeple kesilen ara termin cezasının artık davacı yükleniciye iadesi mümkün değildir. Mahkemece davanın açıklanan bu gerekçeyle reddi gerekirken “davacının teslimle ilgili edimlerini yerine getirmediğinden cezanın iadesini isteyemeyeceği” şeklindeki gerekçeyle reddi doğru olmamıştır. Davacının gerekçeye yönelik temyiz itirazları yerinde ise de verilen karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek kararın onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1925, Karar No: 2013/11377, Tarih: 26.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1925 E.  ,  2013/11377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değildir.  İİK'nun 82/3. (Değişik: 6352 Sayılı Kanun madde 16)  maddesi gereğince para, kıymetli evrak, altın, gümüş, değerli taş, antika veya süs eşyası gibi kıymetli şeyler hariç olmak üzere, borçlu ve aynı çatı altında yaşayan aile bireyleri için lüzumlu eşya; aynı amaçla kullanılan eşyanın birden fazla olması durumunda bunlardan biri haczedilemez.  Takip hukukunda, asıl olan borcun ödenmesi olup, alacaklının alacağına kavuşması için gerekli takip işlemleri yapılırken borçlunun ve birlikte yaşadığı diğer aile fertlerinin yaşamlarını sürdürebilmesi için gerekli olan eşyaların haczedilmeyerek kendilerine bırakılması gerekir. Maddeyle, alacaklı ile borçlu arasındaki menfaat dengesinin sağlanması, temel hak ve özgürlüklerin korunması, haczinde ekonomik yarar bulunmayan ya da muhafazasında ve satışında güçlük çekilen eşyaların hacizlerinin önlenmesi amaçlanmaktadır. Ancak borçlu ve aile bireyleri için gerekli olan eşyaların lüzumlu olup olmadığı tespit edilirken, alacaklının da alacağına fiilen kavuşmasını engelleyecek amacı aşan uygulamalardan kaçınmak ve taraflar arasındaki menfaatler dengesini de hukuk düzeni içinde korumak gerekir.  Somut olayda; haczedilmesi istenen koltuk takımı, buzdolabı, çamaşır makinası, bulaşık makinası, halı vb. gibi ev eşyaları birer adet olup lüzumlu eşya olarak haczedilmeleri mümkün değil ise de; fırın gibi bir kısım eşyalardan 2'şer adet bulunduğu anlaşılmaktadır. Haczi istenen aynı eşyalardan birden fazla bulunması durumunda bunlardan değerinin düşük olanının borçluya bırakılması, diğerinin ise haczedilmesi gerekir. O halde mahkemece istemin birden fazla bulunan eşyalar yönünden kısmen kabulü yerine yazılı gerekçelerle tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir. Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2888, Karar No: 2025/1368, Tarih: 03.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/2888 E.  ,  2025/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3352 E., 2023/4506 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 51. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/11 E., 2023/393 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Dosyada bulunan 17.2.2021 tarihli ticaret sicil gazetesinde ... Temizlik ve Sos. Hiz. İnş. Tur. Tic. Paz. Ltd. Şti'nin tasfiyeye girmesine, Kıyaseddin Yağan’ın tasfiye memuru olarak atanmasına karar verildiğinin ilan edildiği, Mahkemece gerekçeli kararın şirketin ticaret sicil adresine Tebligat Kanunu 35. maddesi hükümlerine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Adı geçen şirketin tasfiye ve terkin edilip edilmediği Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulmak ve ilgili kayıtlar dosyaya eklenmek suretiyle, tasfiye halinde ise yetkili tasfiye memuruna usulüne uygun tebliğ yapılmasını takiben, temyiz süresinin beklenmesi, kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması,

2.Sosyal Güvenlik Kurumundan dava konusu iş kazasına ilişkin denetim raporunun ekleriyle birlikte eksiksiz bir örneğinin celbedilerek dosyaya eklenmesi,

3.Kırşehir Belediyesi ile davalı ... Temizlik ve Sos. Hiz. İnş. Tur. Tic. Paz. Ltd. Şti arasında imzalanan 1.8.2013 tarihli personel destek alım hizmet sözleşmesinin belediyeden celbi ile dosyaya eklenmesi gerekli bulunmuştur.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.