muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5848, Karar No: 2014/12830, Tarih: 01.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5848 E.  ,  2014/12830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADIYAMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/10/2004

NUMARASI : 2002/771-2004/1236

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 2002 yılının Nisan ayında, müvekkilinin evinin damında çalışırken, mevzuata aykırı olarak evin çok yakınından geçen elektrik tellerine elindeki demir çubuğun değmesi sonucunda, elektrik akımına kapılarak yaralandığını ve davacının her iki kolunun da bileğinden kesildiğini, olayda davalının kusurunun bulunduğunu, davacının çalışamayacak durumda ve bakıma muhtaç olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 6.000,00 TL maddi ve olay nedeniyle duyulan üzüntü ve ızdıraptan dolayı 9.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 15.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda davalının kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kendi tedbirsizlik ve dikkatsizliği sonucu elektrik akımına maruz kalarak kollarının kesilmesine sebebiyet verdiği ve davalının hiçbir kusurunun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz. (G.Antalya B.Hukuku Genel Hükümler C.1.2012.İst.sh.533.535.)

Tehlike esasına dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." Belirtilen yasal düzenleme gereğince davalıların zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlı sonuçlarından sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın, olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15)

Somut olayda, davacının 04.04.2002 tarihinde evinin damında çalışırken, davalı şirkete ait elektrik tellerine, elinde bulunan yaklaşık 6 metre uzunluğundaki demir çubuğun değmesi sonucu elektrik akımına kapılarak yaralandığı ve her iki elinin de bileklerinden kesildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan 16.06.2004 tarihli Bilirkişi Raporunda, tellerin emniyet mesafesinden fazla uzunlukta olduğu, davalının kusursuz olduğu, davacının dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucunda olayın meydana geldiği belirtilmiş, davalı şirketin kusursuz sorumluluk kapsamında tehlike sorumluluğu hususuna rapor içeriğinde değinilmemiş olup, Bilirkişi Raporu dava konusu olay içeriğine uygun bulunmamıştır.

Mahkemece, enerji nakil hattının projesine uygun olup olmadığının tespiti için, ilgili belediyeden binanın ve enerji nakil hattının imar durumlarının, plan ve projelerin celbedilmesi, elektrik tellerinin olayın meydana geldiği binaya olan yatay ve dikey mesafelerinin belirlenmesi, davalı şirket açısından tehlike sorumluğuna ilişkin değerlendirmeler içeren, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi heyetinden ( Ankara veya İstanbul mahkemeleri aracılığıyla) bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz rapor doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6746, Karar No: 2013/8206, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6746 E.  ,  2013/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimi, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Bu sebeple bilirkişi raporunda yaşı ve cinsi belirtilmemekle birlikte satış fiyatı ve üretim gideri gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinde 11-50 yaş grubunu karşılayan bağın ortalama verimi 1300 kg iken mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 800 kg alınması suretiyle düşük değer hesaplanması,

2-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesinde yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün karar tarihi itibariyle 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (j) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalkmış olduğu halde davacı idarenin harçtan muaf olduğu belirtilerek harç alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/938, Karar No: 2018/2584, Tarih: 04.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/938 E.  ,  2018/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin yüzüne karşı 16/09/2011 günü verilen hükmün CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24/10/2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşılmakla, süresinde yapılmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin katılanın temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın vekilliğini üstlenmesine rağmen vekaletname aldıktan yaklaşık dokuz ay kadar sonra gecikmeli olarak dava açtığı ve yine mezkur davanın 13/02/2008 tarihli celsesine mazeret bildirmeksizin katılmayarak dosyanın işlemden kaldırılmasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ise de;

Sanığın Ankara 4. Aile Mahkemesinin 2007/1304 Esas sayılı nafaka dosyası kapsamında katılanın vekilliğini üstlendiği halde, hükmü yasal süresinde temyiz etmeyerek katılanın mağduriyetine neden olmak suretiyle yüklenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın avukat ...’ın ricasıyla vekalet aldığını, dava sonuçlandıktan sonra katılanın memnuniyetsizliğini dile getirerek temyiz sürecinde adı geçen avukatın yanında çalışan ...’ya yetki verilmesini talep etmesi üzerine 15/07/2009 tarihinde yetki belgesi verdiğini, 11/08/2009 tarihinde sekreteri ...’ın gerekçeli kararın tebliğ edildiğini kendisine bildirmesi üzerine de sekreterine verdiği talimatla gerekçeli kararın hemen ...’ın ofisine fakslanarak, aynı zamanda aranmak suretiyle durumdan haberdar edildiklerini savunmasına rağmen tanıklar ... ile ...’nın gerekçeli kararın ve tebliğ tarihinin süresi içinde kendilerine bildirilmediğini beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, ...’ın tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan sanığa ait faks ve telefonun görüşme dökümlerinin temin edilmesi ile ...’ya yetki belgesi veren sanığın sonrasında temyiz sorumluluğu bulunup bulunmadığı hususu üzerinde de durularak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14522, Karar No: 2021/10071, Tarih: 06.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/14522 E.  ,  2021/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

K A R A R

Davacı Hazine tarafından, Bala Kadastro Mahkemesine açılan kadastro tespitine itiraz davasında, Bala Kadastro Mahkemesi ve Bala Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararlarının kesinleşmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.2016 tarihli ve 2016/10582 Esas, 2016/12391 Karar sayılı ilamıyla yargı yeri belirlenmesi kararı verildiği ve bundan sonra görevli Gölbaşı (Ankara) Kadastro Mahkemesince 11.09.2019 tarihinde verilen esasa ilişkin kararın temyiz edildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nin 373/4. maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, Geçici 3/2. maddesi ise; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi amaçlanmıştır.

Bala Kadastro Mahkemesi ve Bala Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararlarının kesinleşmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.2016 tarihli ve 2016/10582 Esas, 2016/12391 Karar sayılı ilamıyla yargı yeri belirlenmesi kararı verilmiş ve Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra görevli Gölbaşı (Ankara) Kadastro Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yeni bir karar verilmiş olup, aleyhine kanun yoluna başvurulan karar Gölbaşı(Ankara) Kadastro Mahkemesinin kararı olduğundan ve Yargıtay'ın bozma kararı bulunmadığından, son karar tarihi itibariyle, 6100 sayılı HMK'nin 373/4. maddesi uyarınca başvurulması gereken kanun yolu istinaftır. Buna göre incelemenin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılması gerektiğinden, kanun yolu incelemesi yapılabilmesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/12172, Karar No: 2015/312, Tarih: 13.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12172 E.  ,  2015/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... ... Köyü 132 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 132 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme (15.04.2013), emsal alınan 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ise satış (24.01.2013-29.01.2013) tarihleri itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 132 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme (15.04.2013), emsal alınan 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ise satış (24.01.2013-29.01.2013) tarihleri itibariyle imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının imar uygulaması görmüşse düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğüne ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 4640 ada 12 parsel sayılı taşınmazın (bağlı bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak) 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3655, Karar No: 2016/3102, Tarih: 25.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3655 E.  ,  2016/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında verilen hükmün adli para cezası yönünden kesin, ehliyetin geri alınması yönünden temyizi kabil nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş ise de; sanık hakkında adli para cezası ile 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına birlikte karar verilmesi nedeniyle, hükmün tümüyle temyize kabil olduğu anlaşılmakla, 30.01.2015 tarihli temyizin kısmen reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık ...'nin temyiz talebinin kendi mahkumiyetine ilişkin olarak yapıldığı, diğer sanık ...'nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin olmadığı anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz istemine hasren dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.09.2013 tarih 10.15 sıralarında sanık sürücü ...'nin yönetimindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde, 14.71 metre genişliğinde, bölünmüş, kuru, düz, eğimli, asfalt kaplama yolda Antalya istikametinden Özdilek caddesini takiben Beytepe istikametine seyir halinde iken, olay mahalli 4 yönlü kavşakta trafik lambasının yeşilden kırmızı ışığa geçtiği esnada hızlanarak seyrine devam ederek kırmızı ışıkta kavşağı geçtiği esnada, Özdilek caddesini takiben Bağlar caddesine dönüş yapmak isteyen sürücü ... yönetimindeki otomobil ile çarpışarak ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı ve sanığın tam kusurlu olduğu olayda, sanığın kırmızı ışıkta kavşağı geçerek bilinçli taksirle hareket edip, tam kusuru ile kazanın meydana gelmesine neden olduğu gözetilerek, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca da alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, ceza miktarına ve sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12902, Karar No: 2024/8396, Tarih: 08.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/12902 E.  ,  2024/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/68 E., 2022/76 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM :Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz sebebi beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 3014/389 Değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden yolcu otobüsünde gerçekleştirilen aramada suça sürüklenen çocuğa ait olduğu tespit edilen karton kutularda 100 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, kaçak sigaraları içmek ve arkadaşlarına götürmek için aldığını beyan etmiştir. Suça sürüklenen çocuk kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödememiştir.

Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuktan ele geçirilen kaçak sigaraların ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na

muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.