muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13201, Karar No: 2022/5482, Tarih: 07.06.2022

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacıların ve asli müdahilin davasının reddine, birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetiminin davasının kabulüne, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 138 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla, 138 ada 10,13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların çalılık vasfıyla, 138 ada 11 ve 16 parsel sayılı taşınmazların tarla vasfıyla, tutanakların diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı şekilde kalmak üzere Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, bir kısım davacılar vekili, davalılar Hazine, ... ve birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.07.2020 tarih ve 2019/4145 Esas, 2020/2564 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş olup, bir kısım davacılar vekili ile davalılar ... ile ... tarafından kararın düzeltilme talebinde bulunulmuştur.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastro çalışması ve tapulama çalışmasının birlikte 2007 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ile Mudanya Belediye Başkanlığının yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

2. Davacılar vekilinin karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gelince; Mahkemece, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza sınır ve mevki olarak uymadığı, murisleri ...'in ölüm tarihi olan 1960'lı yıllardan sonra mirasçıları tarafından koruma - muhafaza ve yararlanma şeklinde herhangi bir asli zilyetliklerinin devam etmediği gerekçesiyle davalarının reddine karar verilmiş ise de, eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

2. Davacılar vekilinin karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gelince; Mahkemece, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza sınır ve mevki olarak uymadığı, murisleri ...'in ölüm tarihi olan 1960'lı yıllardan sonra mirasçıları tarafından koruma - muhafaza ve yararlanma şeklinde herhangi bir asli zilyetliklerinin devam etmediği gerekçesiyle davalarının reddine karar verilmiş ise de, eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

Şöyle ki; davacılar, dava dilekçelerinde zilyetlik iddiasına dayandıktan sonra yargılama sırasında Nisan 1310 tarih ve 47,48,49 ve 50 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayandıkları halde, Mahkemece, dayanak tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren sıralı olarak tüm tedavüllerini gösterir şekilde dosya arasına alınmamış, tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği araştırılmamış, dayanak tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsamadığı belirtilmiş ise de, mevkii, dere, yol isimlerini ayrıntılı olarak gösteren askeri haritalar ile memleket haritası getirtilmek suretiyle gösterilen sınırların bu haritalar üzerinde çakıştırma yapılarak denetlenmesi düşünülmemiştir. Ayrıca, keşif sırasında mahalli bilikişiler, 50 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmaza 2-3 km uzaklıktaki bir alana ait olabileceğini belirtmiş iseler de, 50 sıra numaralı tapu kaydının miktarının 630 dönüm olduğu dikkate alındığında, dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığının kesin olarak belirlenmesi gerektiği göz ardı edilmiş ve dava konusu taşınmazların orman vasfında olduğuna ilişkin bilirkişi raporlarında sadece memleket haritası incelenmiş olup, dayanak hava fotoğrafları incelenmediğinden söz konusu bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini belirlenmesinde en önemli delilin hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu gözetilerek, bulunabilen en eski tarihli hava fotoğrafları ile askeri haritalar Harita Genel Komutanlığı'ndan, yine en eski tarihli memleket haritası Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilmeli, davacıların dayanakları tapu kayıtları tesislerinden itibaren tedavülleri ile birlikte celp edilmeli, dayanak tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği belirlenerek revizyon görmüş olanların revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tutanak örneği, davalı ise dava dosyası getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ile jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, üç orman mühendisi bilirkişi, üç ziraat mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişinin katılımıyla keşif yapılmalı ve bu keşifte, tarafların dayandığı tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle ve mevki ile sınırları açıkça okunarak kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yapılacak gösterim sırasında önceki keşiflerdeki beyanlar irdelenerek yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, kayıtta yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle taraf dayanağı kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli; dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, tapu kayıtlarının ihdası, intikali, intikal sırasında hudutlarda ve miktarda değişiklik varsa bu değişikliğin nedeni, hudutların arz ettikleri özellikler hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; taraf dayanağı tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parsel ile bunlardan hükmen kesinleşenler varsa bu dosyalardaki kayıt uygulamaları tapu kaydına kapsam tayin edilirken gözönünde bulundurulmalı; yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanlarının zemine uygunluğu bütünü çevreleyen komşu parsel kayıtları tek tek okunmak suretiyle denetlenmeli; teknik / fen bilirkişiye, uygulanan kayıtların hudutları ile kapsamını belirtir, önceki keşifler sonucunda alınan teknik bilirkişi raporlarındaki çelişkiyi giderir, yukarıda açıklandığı şekilde keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, uygulanan kayıtların sınırlarını kadastro paftasına işaretleyerek gösterir, dayanak kayıt sınırları yönünden askeri haritalardan faydalanır şekilde ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; ziraat mühendisleri bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısını, eğimini ve bitki desenini açıklayan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğrafları ile

uygulamayı denetlemeye elverişli, uygulanan kayıtların sınırlarını kadastro paftasına işaretleyerek gösterir, dayanak kayıt sınırları yönünden askeri haritalardan faydalanır şekilde ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; ziraat mühendisleri bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısını, eğimini ve bitki desenini açıklayan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; orman ve jeodezi - fotogrametri uzmanı bilirkişilere, en eski tarihli hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak, çekişme konusu taşınmazların, önceki niteliği, orman sayılan yerlerden olup olmadığı, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu konusunda rapor düzenlettirilmeli; taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği takdirde, dayanak tapu kayıtlarının 4785 ve 5658 sayılı Kanun'lar ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b-c maddelerindeki düzenlemeler doğrultusunda hukuki niteliğini koruyup korumadığı üzerinde durulmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir

Mahkemece, bu yönler gözardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 442/3. maddesi uyarınca kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2019/4145 Esas, 2020/2564 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ile Mudanya Belediye Başkanlığının karar düzeltme itirazlarının reddine; anılan Kanun'un 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyen ... ve ...' ndan ayrı ayrı alınarak Hazineye irad kaydına ve peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacılara ayrı ayrı iadesine, 113.30 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 55.00 TL'nin karar düzeltme isteyen ... ve Mudanya Belediye Başkanlığından alınmasına, 07.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1527, Karar No: 2010/2454, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/1527 E.  ,  2010/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi sözleşme konusu inşaatın bir bütün olduğunu, A, B ve C Bloklar halinde yapılan yapıda eksik işler bulunduğunu, dava konusu bağımsız bölümün eksik işlere karşılık teminat olarak tutulduğunu, kaldı ki yapıya iskan alınmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici şirket savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, 6080 sayılı parsel üzerindeki B blok 1.kattaki 1 no’lu bağımsız bölümün tapu kaydının davalı arsa sahibi üzerinden iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı arsa sahibi temyiz etmiştir.

Gerçekten ifa ile sonuçlandığı tarafların kabulünde bulunan 6.2.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde 6080 sayılı parsel üzerine A, B ve C bloklar halende inşaat yapımına kararlaştırıldığı, özellikle sözleşmenin 6.maddesinde “mal sahibine ait olan A blok’un ve ortadaki dairenin teknik şartnamedeki ince işlerin yerine getirilip oturma ruhsatları

çıkarıldıktan sonra yükleniciye ait B blok’un tapu devirlerinin yapılmasının” kararlaştırıldığı görülmektedir. Mahkemece keşif ve araştırma sadece 6080 sayılı parsel üzerindeki B Blokta yapılmış, bilirkişi asıl ve ek raporunda B Bloktaki inşaat seviyesinin %100 olduğunu belirtmiştir.

çıkarıldıktan sonra yükleniciye ait B blok’un tapu devirlerinin yapılmasının” kararlaştırıldığı görülmektedir. Mahkemece keşif ve araştırma sadece 6080 sayılı parsel üzerindeki B Blokta yapılmış, bilirkişi asıl ve ek raporunda B Bloktaki inşaat seviyesinin %100 olduğunu belirtmiştir.

Davacı davada 31.3.2006 tarihinde yüklenicinin temliki işlemine dayanmaktadır. Bir tanımlama yapmak gerekirse, temlik işlemi alacaklı (yüklenici) ile onun kişisel hakkını devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahibinin) rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen yazılı şekle tabi ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan akittir. Davacı 31.03.2006 tarihli sözleşmeye dayanarak yüklenicinin kazanacağı ancak kendisine temlik edilene kişisel hakkı arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Ancak, başlangıçta temlik işlemine vakıf olmayan bu hakkın kendisine karşı ileri sürülmesiyle temlik işlemine vakıf olan borçlu (arsa sahibi) temlik edene (yükleniciye) karşı ne gibi def’iler ileri sürebilecekse bu def’ileri yeni alacaklıya (davacı üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Dolayısıyla davalı arsa sahibi 6.2.2006 tarihli sözleşmeden kaynaklanan haklarını davacıya karşı da ileri sürebilir. Bu yüzden 6.2.2006 tarihli sözleşmenin davalı arsa sahibi bakımından ifa ile sonuçlanıp sonuçlanmadığı yönü üzerinde durulmalıdır. Anılan sözleşmeye göre 6080 sayılı parsel üzerine yapılacak bina üç bloktan ibaret olup sözleşme konusu yüklenicinin edimi bir bütündür. Başka bir anlatımla A, B ve C Blokları ayrı ayrı inşaatlar olarak nitelendirmek mümkün değildir. Özellikle yukarıda sözü edilen sözleşmenin 6.maddesine göre yüklenicinin dolayısıyla davacının B Bloktan edimine karşılık mülkiyet talebinde bulunabilmesi yükleniciye ait A Bloktaki işlerin tamamlanması ve A Bloktaki bağımsız bölümlerin iskanının (oturma ruhsatlarının) alınması koşuluna bağlıdır. Bu edim yerine getirilmediği sürece ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi arsa sahibinden B Bloktaki bağımsız bölümlere ait tapuların devrini isteyemez.

Bütün bu anlatılanlara göre mahkemece yapılması gereken iş, sözleşmenin bir bütün olduğunu kabul etmek suretiyle yerinde yeniden keşif yapılarak özellikle A Blokta ve 6080 sayılı parsel üzerindeki yapılardaki bahçe düzenlenmesi ve ortak alanlardaki işler ve yükleniciye bırakılması kararlaştırılan A Bloktaki bağımsız bölümlerin fiziki durumunu saptamak, eksiklikler varsa bunların parasal karşılığını bilirkişilere hesaplattırmak A Bloktaki bağımsız bölümlere ait oturma ruhsatlarını almak üzere yüklenici davalı veya davacıya uygun bir süre tanımak, bütün bunların sonunda 6.2.2006

tarihli sözleşme arsa sahibi yönünden ifa ile sonuçlanmış ise şimdiki gibi davayı kabul etmek aksi durumda davanın reddine dair hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

tarihli sözleşme arsa sahibi yönünden ifa ile sonuçlanmış ise şimdiki gibi davayı kabul etmek aksi durumda davanın reddine dair hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 08.03.2010 tarihinde oybirliği ile kara verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/58, Karar No: 2023/2589, Tarih: 15.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/58 E.  ,  2023/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1694 E., 2022/2066 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 28.02.2018

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/50 E., 2022/445 K.

Taraflar arasındaki (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının ve sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının işveren ... adına kayıtlı torna tesfiye, torna parçaları imalat işyerinde ilk defa 01.02.1985 tarihinde işe girdiğini, 3 yıla yakın bir süre bu işyerinde çalıştığını, davacının 01.02.1985 tarihindeki ilk işe girişine ait bildirgesinde 01.04.1985 tarih ve 023191 varide sayısı ile SGK'ya bildirimde bulunulduğunu, davacının 08.02.2018 tarihli başvurusu neticesinde ... Sosyal Güvenlik Kurumunun 28.02.2018 tarih ve 1822615 sayılı cevabi yazısı ile ilk işe giriş bildirgesi verilmiş olmasına rağmen bordrolarda adının bulunmaması gerekçesi ile talebine olumsuz cevap verildiğini bu nedenle davacının 01.02.1985 tarihinde 1 gün süre ile asgari ücretle ve sigortalı olarak çalıştığının tespitine ve sigorta başlangıç tarihinin 27.08.1990 olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, kurum kayıtlarına göre davacının ilk çalışmasınınn 01.07.1994 tarihinde ... sicil sayılı dava dışı işyerinde olduğunu, dava dışı işveren ... adına tescilli işyerinin 05.11.1980 tarihinde yasa kapsamına alındığını, 30.09.1996 tarihinde yasa kapsamında çıktığının tespit edildiğini, davalı kurum kayıtlarında davacı adına işveren ... ünvanlı işyeri tarafından 01.02.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiğini, anılı işyeri tarafından verilen 1985 dönem bordrolarında davacının ismine rastlanılmadığını, davacının 01.02.1985 tarihinden 3 yıla yakın bir süre dava dışı işyerinde çalıştığına dair hiçbir yazılı belge, rapor vs. delile rastlanılmadığı, davacının 27.08.1972 doğumlu olduğunu, davalı işyerinde çalıştığını iddia ettiği dönemde sadece 12 yaşında olduğunu, davacının işe başladığı tarihin 01.02.1985 tarihi olduğunu tespit etse dahi sigortalılık başlangıcının 18 yaşını doldurduğu 27.08.1990 tarih olarak kabul ve tescil edileceğini, bu nedenle davacının sigortalılık başlangıcını 01.02.1985 olarak tescil ettirmesine hukuken olanak bulunmadığını, bu itibarla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 096 no.lu işyeri sicil numaralı M. ... işyerinde 01.02.1985 tarihinde 1 (bir) gün, asgari ücretle çalıştığının tespitine, davacının sigortalılığının 18 yaşını ikmal ettiği 27.08.1990 tarihinden itibaren başladığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının dava dışı iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığını iddia ettiğini, ancak davacının bu iddiasını kanıtlayabileceği herhangi bir yazılı delil bulunmadığını, diğer taraftan davacının, çalıştığını iddia ettiği dönemde çıraklık eğitimi aldığını, nitekim İzzet Baysal Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü tarafından verilen 10.11.2021 tarihli yazıda, çırağın muhtemelen 1985 yılı ocak ayında kayıt yaptırdığını ve Eylül ayında okula başladığını, tornacılık meslek alanında eğitiminin 3 yıl sürdüğünü ve mezuniyet tarihinin 23.09.1988 olduğunu belirttiğini, bilindiği üzere çıraklık kanununa göre çıraklık okulunda okuyanların çırak sayılmakta olduğunu ve sadece kısa vadeli sigorta kollarından yararlanabileceğini, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde çırak olduğu yazılı kayıtlar ile sabit iken, mahkemenin birtakım tanık beyanlarına itibar ederek davanın kabulü cihetine gitmesinin son derece hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacı 27.08.1972 doğumlu olup, çalışma döneminde davacının yaşı 14-15 arasıdır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda dinlenen tanık beyanlarından özellikle davacının çalışmış olduğu işveren ...'nin oğlu olan aynı zamanda öğrenim gördüğü okulda öğretmenlik yapan ...'nin okula çıraklık kaydı yapılmadan önce işveren nezdinde çalışmaya başlayıp işi öğrendiği, paketleme, kalite kontrol, manşör deliği açma, vida açma gibi işlemler olarak üretime yönelik tezgahta çalıştığı şeklindeki beyanı ve diğer davacı ile bordro tanıklarının da teyit eder beyanları karşısında işe giriş bildirgesi tarihi itibariyle davacının üretime yönelik çalıştığı açıktır.

506 sayılı Yasanın 60/G maddesinde; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edileceği aynı yasanın Geçici 54 üncü maddesinde; 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60. maddenin (G) fıkrası hükmünün uygulanmayacağı düzenlenmiştir.

Dosyadaki belgelerden 01.04.1985 tarih ve 23191 sayı ile işe giriş bildirgesi düzenlendiği, işe başlama tarihinin 01.02.1985 olarak belirtildiği, davacının 27.08.1972 doğumlu olması nedeniyle işe giriş bildirgesinin düzenlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu, dava konusu yapılan ve 18 yaşını doldurduğu 27.08.1990 tarihinden itibaren sigortalılığının başlatılması gerekmektedir. Açıklanan gerekçelerle ilk derece mahkemesinin kararının yerinde olduğu görülmüştür...." gerekçesiyle davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 01.02.1985 tarihinde 1 gün süre ile çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği tarih olan 27.08.1990 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 2 nci, 3/II-B, 6'ncı, 108'inci, 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Kanunu'nun 4 üncü, 5 inci, 16 ncı maddesi, 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu'nun 10 uncu maddesi, 14 üncü maddesi, Geçici 4 üncü maddesi hükümleridir.

506 sayılı Kanunun 108 inci maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır. Bu nedenle hizmet tespiti davalarındaki kanıtlama yöntem ve ilkeleri benimsenip uygulanmalı, başka bir anlatımla, sigortalılıktan söz edilebilmesi için, çalışmanın varlığı, hizmet tespiti davaları yönünden kabul edilen yöntem ve ilkelere uygun biçimde saptanmalıdır.

506 sayılı Kanun’un 2 nci maddesine göre sigortalılık niteliği, hizmet akdinin kurulması ve 6 ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür.