muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8322, Karar No: 2012/11941, Tarih: 31.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8322 E.  ,  2012/11941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sonucunda Yakacık Köyü çalışma alanında bulunan 245 ada 26 parsel sayılı 5053,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ...'e ait olduğu ve kendisi tarafından kullanıldığı, 245 ada 51 parsel sayılı 4222,61metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ...' a ait olduğu ve kendisi tarafından kullanıldığı, şerhi verilerek çalılık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı çekişmeli taşınmazın zilyetliğinde olduğunu belirterek, çekişmeli taşınmaz üzerinde lehine zilyetlik şerhi verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda vazgeçme nedeni ile davanın reddine çekişmeli taşınmazların tespit gibi Hazine adına tesciline, taşınmazların beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhlerinin korunmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5700, Karar No: 2016/5276, Tarih: 02.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5700 E.  ,  2016/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalıların temyizi yönüden; Davacı, işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, basit yargılama usulünün uygulandığı İş Mahkemelerinde 01.10.2011 tarihinden önce açılmış ve bu tarihten sonra iki kez işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan davalarda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nun 320. maddesinin 4. bendi “Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa dava açılmamış sayılır.” hükmünü içermektedir. HMK'nun yürürlükte olduğu 01.10.2011 tarihinden sonra ikinci kez takipsiz bırakılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için ilk takipsiz bırakılma işleminin de 01.10.2011 tarihinden sonra olması gerekir.

Dosyanın incelenmesinde, 26.03.2012 tarihli duruşmada davacı vekilinin hazır olmadığı gerekçesiyle dosyanın HMK'nun 150/1.maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmesi üzerine davacı vekilince 27.03.2012 tarihinde yapılan yenileme talebini üzerine davanın kaldığı yerden devamına karar verildiği, 12.09.2012 tarihli duruşmada da davacı vekilinin hazır olmadığı ve mazeret de vermediği, davalı vekilinin de davayı takip etmeyeceklerini yönelik beyanda bulunduğu gerekçesiyle HMK'nun 150/1 maddesi gereğince dosyanın ikinci kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilince 13.09.2012 tarihinde yapılan yenileme talebi üzerine davanın kaldığı yerden devamına karar verilerek yargılama yapıldığı anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere iş davaları 6100 sayılı HMK'ya göre basit yargılama usulüne tabi olup, dava dosyası bir defadan fazla işlemsiz bırakılamaz. Buna rağmen, dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı 12.09.2012 tarihinde doğrudan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve akabinde yapılan yenileme üzerine davanın kaldığı yerden devamına karar verilerek yargılamaya devam edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bilindiği üzere iş davaları 6100 sayılı HMK'ya göre basit yargılama usulüne tabi olup, dava dosyası bir defadan fazla işlemsiz bırakılamaz. Buna rağmen, dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı 12.09.2012 tarihinde doğrudan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve akabinde yapılan yenileme üzerine davanın kaldığı yerden devamına karar verilerek yargılamaya devam edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1680, Karar No: 2024/330, Tarih: 16.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1680 E.  ,  2024/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/6 Esas, 2020/174 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının hükümsüzlüğünün tespiti davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin %25 hissesinin sahibi olduğunu, davalı şirketin 28.12.1998 tarihli genel kurulunda pay sahiplerinin taahhütlerini arttırarak mukavele değişikliği suretiyle sermaye tezyidine gidildiğini, davacı şirketin haberdar edilmediği, bu toplantıda davacı şirketin hissesinin %25'den, 1/200'e düşürüldüğünü, davacı şirketin yokluğunda genel kurul toplantısı yapıldığını ileri sürerek genel kurul kararının hükümsüz olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili 27.11.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle yönetim kurulunun yasal zorunluluk nedeniyle şirket sermayesini artırma kararı aldığı dikkate alınarak sermaye artırımı kararının sadece tescil işleminin iptalini talep etmiştir.

3. Davacı vekili 13.03.2012 tarihli duruşmada dava ve ıslah dilekçesindeki taleplerini tespit istemine hasretmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap dilekçesini sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 13.03.2012 tarih, 2003/835 E. ve 2012/102 K. sayılı kararı ile davalı şirketin 28.12.1998 tarihli genel kurulunda alınan ana sözleşmenin sermaye maddesinin tadiline dair genel kurul kararının kesin hükümsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı şirket ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 19.09.2018 tarih, 2018/2751 E. ve 2018/5466 K. sayılı kararıyla ...'nun davada taraf olmayıp, mahkemece aleyhine karar verilmediği, kararı temyiz hakkı bulunmadığı için temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği, alınan kararın sermaye artırımına ilişkin olduğu, şirket ana sözleşmesinin değiştirilmesi niteliğinde olması nedeniyle Kanun'un 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 388 ... maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında yer ... toplantı ve karar nisaplarının uygulanması gerektiği, hükümsüzlüğünün tespiti istenilen genel kurul toplantısına sermayenin %75’inin katıldığı ve kararın da oy birliği ile alındığı halde mahkemece karar nisabının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 11.11.2020 tarih, 2019/6 E. ve 2020/174 K. sayılı kararı ile toplantıya sermayenin %75'inin katıldığı ve oy birliği ile karar alındığı görülmekle genel kurulda alınan kararın yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosyanın eksik incelendiğini, ıslah dilekçesiyle sadece tescil işleminin iptalini talep etmesine rağmen genel kurul kararının hükümsüz olduğunun tespitini talep ettiği şeklindeki gerekçeyle davanın reddedildiğini, sermaye artırımına iştirak konusunda Ticaret Sicil Müdürlüğünün tereddüde düştüğünü, sermaye arttırımına ilişkin ihtarnamenin kendisine tebliğ edilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, anonim şirket genel kurul kararının hükümsüz olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 388 ... maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26216, Karar No: 2013/21001, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26216 E.  ,  2013/21001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, cinsel taciz

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve cinsel taciz suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, sadece içinde bulunulan fiziki çevrenin özelliklerine bakılmamalı, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler de göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, nişanlısı ile beraber kol kola sokakta yürüdüğü sırada, arkalarından gelmekte olan sanığın, kamera sistemi çalışır taşınabilir telefonunu, katılanın erojen bölgelerine odaklayarak, onun arkasından gizlice çekim yaptığı, durumun fark edilmesi üzerine başlatılan adli soruşturma sırasında, üzerinde bulunması nedeniyle el konulan sanığa ait telefona takılı hafıza kartı içerisinde, katılan ve nişanlısına ait 13 saniyelik; ayrıca, bir kısmı porno içerikli, 5 adedi ise farklı bayanlara ait tamamı arka plandan çekilmiş video görüntüsünün mevcut olduğunun belirlendiği olayda;

Çekimi yapılan katılana ait görüntülerin özelliği ve uzunluğu dikkate alındığında, katılanın fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini kaydeden sanığın eyleminde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluştuğu; ayrıca, sanığın, katılanın onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda ve onun vücut dokunulmazlığını ihlal etmeden, cinsel arzu ve isteklerini tatmin maksadına yönelik eylemiyle cinsel taciz suçunu da işlediği, bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, TCK'nın 44. maddesi gereğince, daha ağır cezayı gerektiren özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan cezalandırılması, cinsel taciz suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle, sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı beraat hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükümleri kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Hükümlerden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/1. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11359, Karar No: 2018/5177, Tarih: 13.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/11359 E.  ,  2018/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 12/09/2007-09/07/2012 tarihleri arasında araç yıkama işinde çalıştığını, işten süre dolumu emekliye ayrılma işlemi sebebiyle ayrıldığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarına ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ulaşım A.Ş. vekili ;davacının taşeron firmada temizlik görevlisi olarak çalışmış olup, ... Ulaşım A.Ş de çalışmadığını, ... Ulaşım AŞ nin ihale ile temizlik işini ... İnş.Bil..Ltd.Şti firmasına vermiş olup, davacının da burada çalıştığını, davacının haber vermeksizin emekli olmak için işten ayrıldığını, davacının işten çıkışının yüklenici firma tarafından 3 gün üst üste işe gelmemesi sebebiyle yapıldığını, davacının devamsızlık sebebiyle işten çıkartıldığından tazminat talep hakkı olmadığını, örnek sundukları Yargıtay kararlarına göre iş kanunu 2.maddesindeki sınırlamalara bağlı kalmaksızın Belediye kanununun 67.maddesine göre ulaşım temizlik gibi işlerin ihale yoluyla üçüncü kişilere gördürülebileceğini savunarak davanın kendileri açısından husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı...İnş.Taşeronluk Sosyal Hizmetler Gıda tekstil San. Ve Tic. Ltd.Şti. vekili ; davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci

Mahkemece; toplanan deliller ve düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davalılar vekilleri temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dosyadaki bilgi, belgeler ve özellikle ücret bordroları ile bilirkişi raporları karşılaştırıldığında bilirkişinin hesaplamaya esas aldığı giydirilmiş ücretin belirlenmesi sırasında yol ve yemek parası bordrodaki ücrete eklenmiş isede yol ve yemek parasının bordroyla ödendiği bordrodaki netice rakam içinde yol ve yemek parasının olduğu, buna rağmen yol ve yemek parasının tekrar bordrodaki netice ücrete eklenerek mükerrer hesaplama yapıldığı ve mahkemece mükerrer hesaba itibar edilerek karar verildiği anlaşılmıştır. Hatalı rapora itibar edilmesi isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş, kayıtlardaki çıplak ücret ve bordrolarda ödenen yol ve yemek ücreti eklenerek bulunacak giydirilmiş ücret dikkate alınarak yapılacak hesaplamaya göre karar vermektir.

HMK’nın 176/2 maddesi uyarınca aynı davada ancak bir kez ıslah yapılabileceği hükmü gözden kaçırılarak ikinci ıslaha göre karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6380, Karar No: 2023/11233, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6380 E.  ,  2023/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/377 Esas, 2023/532 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 6. İş Mahkemesinin 02.03.2023 Tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/97 Karar Sayılı Kararı

Davacı ...'ın yerleşim yeri adresinin Erginler Mah. Erginler 19 Sok No:1 .../... olduğu ve halen bu adreste yaşadığı, buna göre, davacının talebine ilişkin olarak ... Sosyal Güvenlik Merkezi'nin yetkili olduğu, davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde (iş mahkemesi sıfatıyla) görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 17.05.2023 Tarihli ve 2023/377 Esas, 2023/532 Karar Sayılı Kararı

Somut uyuşmazlıkta davacının talebi ile ilgili işlemlerin ... Mersin İl Müdürlüğü Akdeniz Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yapıldığı anlaşılmakla davada yetkili mahkemelerin ... Başkanlığı'nın merkezinin bulunduğu yer mahkemeleri olan Ankara Mahkemeleri ve davacının işlemlerini yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemeleri olan Mersin Mahkemeleri olduğu ayrıca kesin yetki kuralına tabi olmayan bu davada davalı vekilinin cevap dilekçesinde Adana mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği halde Mersin 6. İş Mahkemesi tarafından mevzuatta hiçbir şekilde belirtilmeyen davacının yerleşim yeri mahkemesine resen yetkisizlik kararı verilmesi de usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu (7036 sayılı Kanun) uyarınca kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta, davacı 19.12.2022 tarihli Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ettiği bu işlemin ise Mersin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, Akdeniz Sosyal Güvenlik Merkezince yapıldığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın Mersin 6. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 6. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.