muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20077, Karar No: 2012/26215, Tarih: 19.12.2012

Delil tespiti dosyasında sununlan 28.07.2010 tarihli ziraatçı bilirkişi raporunda, sözkonusu ... Kasabası (davalı) 226 ada, 50 parsel taşınmaz üzerinde bulunan su kaynağından istifade edilememesi durumunda, sınır komşusu ... Kasabası (davacı) meralarında su kaynağı olmadığı takdirde coğrafi yapıdan dolayı yaylaya çıkan çiftçilerin ... Kasabası meralarında hayvanlarını otlatmaları ve meraların otundan yararlanma verimliliklerinin düşeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece mahallinde ehil bilirkişiler vasıtasıyla keşif yapılıp dava konusu sudan başka, kolay bir şekilde tarafların hayvanlarının yararlanabileceği ve ihtiyaçlarını karşılayabileceği su ve meralar bulunup bulunmadığının tespiti yapılıp dava konusu suyun davalı tarafından nereye götürüldüğünün nasıl müdahale edildiğinin yararlanmaya engel teşkil edilip edilmediğinin ve davalının savunmasına göre daha verimli hale getirilip getirilmediğinin belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yetersiz olan delil tespiti dosyası ve bilirkişi raporuna göre eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7423, Karar No: 2014/3030, Tarih: 17.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7423 E.  ,  2014/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2008/189-2013/325

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılardan İ.. U.., İ.. Y.. ve N.. K.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılardan yüklenici H. M... İnş. Tic. Ltd. Şti. arasında 10.05.2004 ve 10.06.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri düzenlendiğini, müvekkillerinin sözleşmelerin imzalanmasından sonra sözleşmeye göre yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tapularını devrettiğini, ancak yüklenicinin inşaat ruhsatı almaksızın kaçak olarak inşaata başladığını, inşaatın % 35 seviyesinde yarım bırakıldığını, bu arada yüklenicinin tapuları üçüncü şahıslara sattığını ileri sürerek, sözleşmelerin feshine ve 3,4,8,9,12,13,15,16,17,18,20 no'lu bağımsız bölümlerin tamamı ile 14 no'lu bağımsız bölümün 2/44 hissesinin tapularının iptali ile arsa sahipleri adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bağımsız bölüm satın alan davalılar cevap dilekçelerinde, tapu kaydına güvenerek bağımsız bölümleri satın aldıklarını, iyiniyetli olduklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Bağımsız bölüm satın alan davalılar cevap dilekçelerinde, tapu kaydına güvenerek bağımsız bölümleri satın aldıklarını, iyiniyetli olduklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmede binanın bitim tarihinin ruhsat tarihinden itibaren 17 ay olarak belirlendiği, Mamak Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 21.02.2011 tarih ve 831 sayılı yazısına göre, 36484 ada 8 parselde bulunan inşaatla ilgili olarak ruhsatının olmadığı, kaçak ve ruhsatsız olarak hafriyatının alınarak temel pabuç betonunun atıldığı, bugüne kadar inşaat ruhsatının alınmamış ve kaçak inşaata başlanmış olması nedeniyle, yüklenicinin edimini dava tarihine kadar yerine getirmediği ve temerrüde düştüğü, inşaatın % 35 oranında yapılmış olduğu, davacıların bu şartlarda sözleşmenin feshini isteyebilecekleri ve sözleşmenin feshiyle birlikte tapunun sözleşmeden önceki haline dönmesi gerektiği, davalıların iyi niyet iddiasında bulunamayacağı, ancak sözleşmenin feshiyle birlikte menfi zararların talep edilebileceği, müspet zararlar talep edilemeyeceğinden, tazminat taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle, iptali istenen bağımsız bölümlerde tapu maliki olmaması nedeniyle davalılardan J.. (.. hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, tazminat talebinin reddine, tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici şirket arasında yapılan sözleşmelerin feshine, 36484 ada 8 parseldeki 3,4,8,9,12,13,15,16,17,18 ve 20 nolu bağımsız bölümlerdeki davalı hisselerinin iptaline, eşit şekilde müştereken davacılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ile davalılardan İ. U.., İ. Y.. ve N.. K.. vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, İ.. U.., İ.. Y.. ve N.. K.. vekillerinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacılar vekili ile davalılardan İ. U.., İ. Y.. ve N.. K.. vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, İ.. U.., İ.. Y.. ve N.. K.. vekillerinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, 10.05.2004 ve 10.06.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geriye etkili şekilde feshine (dönme) karar verilmiştir. Bu durumda, arsa sahipleri TBK'nın 125/III, BK'nın 108/1. maddesi uyarınca, sözleşmenin ifası amacıyla yükleniciye ve onun da üçüncü kişilere devrettiği arsa paylarını geri isteyebilirler. Ne var ki iade edilecek arsa paylarının, sonradan bir değişiklik olmadığı takdirde, sözleşmelerin tanzimi tarihindeki malik oldukları arsa paylarına göre kendilerine iade edilmesi gerekmektedir. Oysa, mahkemece iptal ve tescile karar verilen paylar yönünden, davacılar yararına eşit olarak tescile karar verilmiştir. Bunun yanında, dava konusu bağımsız bölümlerden 14 no'lu dükkanın 2/44 arsa payının da iptal ve tescili talep edilmiştir. Bu pay, dosyada mevcut son tapu kaydına göre, davalılardan J. K...adına kayıtlıdır ve bu payı, kayden yüklenici temsilcisinden aldığı dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, 14 no'lu bölüme ilişkin istek hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davalı Jale'nin malik olmadığından bahisle ret kararı verilmesi hatalıdır.

Son olarak, sözleşmeye göre yükleniciye ait olan 1 no'lu bağımsız bölümün ise O.. Ü.. tarafından üçüncü kişiye satıldığı, 20 no'lu bölümün bir kısım arsa payının, arsa sahiplerinden M.. T..'a ait iken üçüncü kişiye devredildiği anlaşılmıştır. Bağımsız bölüm veya payın gerçekten arsa sahibince satıldığı ve kazanımın da ona kaldığı anlaşıldığı takdirde, arsa sahibine iade edilecek payın hesabında, bu hususun dikkate alınması zorunludur. Aksi takdirde, hak ettiğinden fazla payın iade olunmasına sebebiyet verilebilir.

Bu durumda, yukarıda izah edilen hususlar nazara alınarak, taşınmazın ilk tesisinden itibaren mülkiyet durumunu gösterir tedavüllü tapu kayıtlarının getirtilerek ve bilhassa 1 ve 20 no'lu bağımsız bölümlerin, gerçekte kimin tarafından devredildiği ve kazanımının kime ait olduğu araştırılıp saptanarak, sözleşme tarihindeki arsa payları esas alınıp bir sonuca varılması, 14 no'lu bağımsız bölümle ilgili olarak ise olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar İ.. U.., İ.. Y.. ve N.. K.. vekillerinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, davacılardan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden davalılar N.. K.. ve İ.. U..'dan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10027, Karar No: 2021/4314, Tarih: 13.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/10027 E.  ,  2021/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'nın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Yasa’nın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasa’nın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Olaya, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil cinsi araçta arama kararına istinaden yapılan aramada, toplam 291 karton sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Suçta kullanılan araca yönelik aldırılan bilirkişi raporuna göre araçta suçun işlenmesini kolaylaştıracak veya fiilin ortaya çıkmasını engelleyecek şekilde özel olarak hazırlanmış gizli tertibat bulunmadığı gibi suça konu sigaraların, miktar veya hacim bakımından aracın tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmaması karşısında aracın iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8287, Karar No: 2017/6759, Tarih: 18.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8287 E.  ,  2017/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, .... tarafından sahte olarak düzenlenen müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ibraz ederek bal destekleme parası aldığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek bal satışının gerçek olduğunu savunması ve suça konu müstahsil makbuzu aslının veya onaylı örneğinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu müstahsil makbuzunun aslı veya onaylı örneği temin edildikten sonra,.....’den suça konu müstahsil makbuzunun sanık tarafından satılan bal karşılığında, kendisi tarafından tanzim edilip edilmediği ve belgenin sahih olup olmadığının sorulması, sanığın suç tarihinde müstahsil makbuzlarında belirtilen miktarda bal üretimi ya da stokunun olup olmadığı, aynı dönemde başka kişilere bal satışlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu müstahsil makbuzunu düzenleyen .... hakkında, 2006 takvim yılında düzenlediği müstahsil makbuzları nedeniyle 213 sayılı yasaya muhalefet suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılarak, ilgili dosyanın getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması ve eylemin sübutu halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı da gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

a-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince, hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle tekrar ele alınan dosyada, hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, verilen hapis cezasının ertelenmesi,

b-Uzun süreli hapis cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri dışında uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; hükmün açıklanması yönünden oyçokluğuyla, esas yönünden oybirliğiyle 18.10.2017 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 18/10/2017 tarih, 2017/8287 Esas, 2017/6759 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten değişik gerekçeyle muhalifim.

Sanığın 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, TCK'nın 62/1, 51. maddeleriyle 15 ay Hapis Cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2012 tarih 2012/28 Es 2012/55 Kr sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 18/10/2017 tarih, 2017/8287 Esas, 2017/6759 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten değişik gerekçeyle muhalifim.

Sanığın 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, TCK'nın 62/1, 51. maddeleriyle 15 ay Hapis Cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2012 tarih 2012/28 Es 2012/55 Kr sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 18.06.2010 tarih 2010/74 Es- 2010/95 Kr sayıyla verilen hükmün CMK’nun 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasına geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Aybastı Sulh Ceza Mahkemesinin 31.01.2012 tarih 2011/140 Es 2012/22 Kr sayı ile Dernekler Kanununun 32/d.1 cümlesi ile TCK'nın 62, 52/2 . maddeleri uyarınca doğrudan 1500 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükme istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeplerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 18/10/2017
Yargıtay — Esas No: 2012/23292, Karar No: 2014/322, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23292 E.  ,  2014/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/190884

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2009/584 (E) ve 2010/132 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 18.05.2009 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3297, Karar No: 2015/16711, Tarih: 18.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3297 E.  ,  2015/16711 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/3297

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/285-2014/499

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

A-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlardan 57 parsele somut emsal olarak incelenen Hisar Mahallesi 993 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 83/4800 hissesi Salih Orhan adına kayıtlı iken Salih Orhan adına Tamer Karamollaoğlu vekaleten hissesinin tamamı aynı soyadlı Sebahat Karamollaoğlu'na satıldığı, satılan miktarın söz konusu taşınmazın 24,72 m² sine tekabül ettiği ve genel m² ye göre cüz'i bir miktar bulunduğu, yapılan satışın özel nitelikte bir satış olduğu izlenimi uyandırdığından emsal olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

./..

-2-

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.