muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19860, Karar No: 2012/14629, Tarih: 11.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/19860 E.  ,  2012/14629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı K.nun 359/b-1(2 kez), 359/a-2, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2. maddeleri uyarınca 18 ay , (2 kez) ve 6 ay hapis cezası

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle öğrenme üzerine müdafiinin yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek gereği görüşüldü;

I- Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” ve “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, CMK.nun 230 ve 232. maddelerine uygun şekilde, kararın gerekçe bölümünde, sanığa yüklenen ve sübutu kabul edilen suçun ne olduğu, iddia, savunma, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşü ile sübut delillerinin gösterilmesinden sonra, gerek suç tarihindeki gerekse, sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren TCK ile diğer yasaların olaya ilişkin tüm hükümleri denetime olanak verecekşekilde uygulanıp, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesini de içerecek biçimde gerekçeli karar yazılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14562, Karar No: 2018/3693, Tarih: 21.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14562 E.  ,  2018/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı-karşı davacı vekili Av. ...’ye ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-karşı davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dillekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı- karşı davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildİ. 21.03.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/11787, Karar No: 2022/5768, Tarih: 14.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11787 E.  ,  2022/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece davacı ... ... mirasçılarının davalarının kabulüne, müdahil davacı ... ve ...’ın davalarının reddine karar verilmiş olup, hükmün müdahil davacı ... mirasçısı ... vekili ve davalı Kadirli Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında, Kadirli İlçesi Bağ Mahallesi çalışma alanında bulunan 266 ada 33 parsel sayılı 43.508,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 20-25 yılı aşkın zamandan beri nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla Kadirli Belediyesinin zilyet ve tasarrufunda bulunduğu, 1979-1980 yılları arasında muhtelif çam ağaçları dikilerek orman haline getirildiği ve halen bu şekilde tasarruf edildiği belirtilerek, çamlık vasfıyla Kadirli Belediyesi adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ..., tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ve adına tescili istemiyle dava açmış, ... tapu kaydına, ... ise vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır. Yargılama sırasında davacı ve müdahil davacı ...’ın ölümü üzerine mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... ... mirasçılarının davalarının kabulüne, müdahil davacı ... ve ...’ın davalarının reddine, çekişmeli taşınmazın tapulama tespitinin iptali ile hüküm yerinde gösterilen payları oranında davacı ... ... mirasçıları adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı ... mirasçısı ... vekili ve davalı Kadirli Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ... ...’ın dayandığı tapu ve vergi kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığını, müdahil davacı ...’ın dayandığı Kasım 1966 tarihli tapu kaydının kadastro sırasında birden fazla taşınmaza revizyon görmesi nedeniyle tapu kaydının keşifte uygulanmadığı gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Tüm dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinden önce çamlık olduğu, taşınmaz üzerinde davacılar ile müdahil davacıların herhangi bir zilyetliklerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece çekişmeli taşınmaza uyduğu kabul edilen ve davacı ... ...’ın dayandığı Mayıs 1949 tarihli ve 16 sıra numaralı tapu kaydının hudutları “... ve tut koyağı” ile “kesik kesme ve nar ağacı” sınırları itibariyle gayri sabit ve nokta sınırlı olup, gayri sabit hudutlu tapu kayıtlarının kapsamları miktarları ile geçerlidir. Mahkemece, davacının dayandığı Mayıs 1949 tarihli ve 16 sıra numaralı tapu kaydının geldisi olan Mayıs 1314 D. ve 21 sıra numaralı kök tapu kaydı ile bu kayıttan ifrazen oluşan Mayıs 1314 D. ve 24 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği, görmüş ise kadastro tespit tutanakları ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları sorulup getirtilmemiş, davacının dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilen ve hükme esas alınan teknik bilirkişi raporuna ekli pafta içerisinde kaldığı anlaşılan 579 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının suretleri ile kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve hükmen kesinleşmiş iseler, kesinleşme şerhini gösterir şekilde mahkeme kararı ile Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin, yine bu pafta içerisinde kaldığı anlaşılan 580 ada 8 ilâ 60 parsel sayılı taşınmazların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve hükmen kesinleşmiş iseler, kesinleşme şerhini gösterir şekilde mahkeme kararı ile Yargıtay ilamlarının onaylı örnekleri ve dava konusu taşınmaza uyduğu kabul edilen davacının dayandığı 8 tahrir numaralı vergi kaydı getirtilmemiş, tapu kaydının müfrez pay tapusu olduğu ve ifraz yolu ile oluşan tapu kayıtlarının kapsamının kök tapu kaydı kapsamı içinde aranacağı hususu göz önünde bulundurulmamış, öte yandan müdahil davacı ...’ın dayandığı K. Sani 1313 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydının kadastro sırasında birden fazla taşınmaza revizyon gördüğünden bahisle keşifte uygulanmaması yerinde olmadığı gibi, bu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritası ve kadastro sırasında revizyon gördüğü tüm taşınmazların kadastro tutanaklarının suretleri ve kadastro sonucu oluşmuş ise tapu kayıtları sorulup getirtilmemiş, öte yandan davacının dayandığı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon gördüğü ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli pafta içerisinde kalan, Yargıtay (kapatılan) 16

. Hukuk Dairesi tarafından geri çevirme kararıyla sorulup, Mahkemece davalı olduğu bildirilen dava dışı 580 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile tapu kayıt miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilen aynı ada 5, 6, 7 ve 69 parsel sayılı taşınmazların dava konusu edildiği dava dosyaları araştırılıp, eldeki dosya ile birlikte görülmesi gerektiği düşünülmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, yukarıda belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden sorulup dosya arasına getirtilerek dosya ikmal edilmeli, davalı olduğu bildirilen dava dışı 580 ada 4, 5, 6, 7 ve 69 parsel sayılı taşınmazların dava konusu edildiği dava dosyaları araştırılıp belirlendikten sonra eldeki dosya ile birleştirilmeli, bundan sonra, mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve teknik bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca davacı ve müdahil davacının dayandığı tapu kayıtlarının dayanağı harita mevcut ise, yerel bilirkişi yardımı ve uzman teknik bilirkişi eliyle yöntemince yerine uygulanmalı, öncelikle davacının dayandığı tapu kaydının geldisi olan kök tapu kaydının kapsamı belirlenmeli, daha sonra ifraz yolu ile oluşan tapu kayıtlarının kapsamı belirlenmeli, uygulama yapılırken haritası bulunan kayıtlarının kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirleneceği gözetilmeli, haritası bulunmayan kayıtlardaki sınırların tespiti bakımından mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına başvurulmalı; kayıtlarda yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere tek tek okunmak sureti ile zeminde gösterilmeleri istenilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması hususundaki beyanları, komşu parsel tutanakları ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli; ifraz yolu ile oluşan tapu kayıtlarının kapsamının kök tapu kaydı kapsamı içinde aranacağı göz önünde tutulmalı, teknik bilirkişiden, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin de dikkate alındığı, komşu parsellerin dayanağı kayıtların dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğunun belirlendiği ve kroki üzerinde işaretlenmek suretiyle tapu kayıtlarının sınır denetiminin yapıldığı ve kayıtların kapsamlarının kesin olarak gösterildiği keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınmalı; aynı şekilde davacının dayandığı vergi kaydı yöntemince uygulanmalı; böylece davacının dayandığı tapu ve vergi kaydı ile müdahil davacının dayandığı tapu kaydının kapsamları duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının dayandığı tapu kaydında tarif edilen “..

... ve tut koyağı” ile “kesik kesme ve nar ağacı” sınırları itibariyle taşınmaza uyup uymadığı değişebilir, genişletilmeye elverişli ve nokta sınırlardan olduğu dikkate alınarak tapu kaydının kapsamının yüzölçümü ile belirlenmesinin zorunlu bulunduğu dikkate alınmalı; vergi kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunun belirlenmesi halinde, vergi kaydının mülkiyet belgesi niteliğinde olmadığı ancak zilyetlikle birleşmesi halinde hukuki değer taşıyacağı hususu göz önünde bulundurulmalı; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19718, Karar No: 2021/15030, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19718 E.  ,  2021/15030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı eylemde; temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesiyle ilgili olarak hüküm gerekçesinde TCK'nın 61. maddesinde belirtilen "suç konusunun önem ve değeri ile işlenen suç nedeni ile mağdurun uğradığı zarar, suçun işlenmesi nedeni ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı sanığın suç işlemek konusundaki kararlılığı göz önünde bulundurularak kastının yoğunluğu" gibi nedenler somut biçimde tartışılmadan, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilecek cezalarda alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinini gerektiren bir özellik olmadığı ve zararın ağırlığı da göz önüne alındığında, TCK'nın 61. maddesinde belirtilen "suçun işleniş şekli, meydana gelen sonuç, suçun işlendiği zaman ve yer ile suça sürüklenen çocuğun suç kastının yoğunluğu ve suç saiki de nazara alınarak" şeklinde gösterilen soyut ve yeterli olmayan gerekçelere dayanılarak, adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali olan suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması,

3) Teşebbüs hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 35/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 35. maddesinin gösterilmesi,

4) İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda hüküm kısmında uygulama maddesinin TCK’nın 116/2-4. maddeleri yerine 116/1-4 olarak gösterilmesi,

5) Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının tespitine yönelik zorunlu kamu masrafı niteliğinde olan Adli Tıp rapor ücretinin (100,00 TL), suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesi ile Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15922, Karar No: 2018/1770, Tarih: 21.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/15922 E.  ,  2018/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılamayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.09.2013 tarih 2013/186 esas, 2013/745 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/15916 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre;

1)5237 Sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır”

hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye ( bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığın kendisine ait olan seyyar tezgahta 06/08/2012 tarihinde 51 adet sahte bandrollü, 173 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü ve 215 adet bandrolsüz, 12/08/2012 tarihinde ise 64 adet sahte bandrollü, 101 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü ve 54 adet bandrolsüz kitapları satışa arz ettiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 71/1, 81/13 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Ceza hukukunda, kanundaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle, sanığın kendisine ait olan seyyar tezgahta 06/08/2012 tarihinde 51 adet sahte bandrollü, 173 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü ve 215 adet bandrolsüz, 12/08/2012 tarihinde ise 64 adet sahte bandrollü, 101 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü ve 54 adet bandrolsüz kitapları satışa arz ettiği, sanığın 06/08/2012 ve 12/08/2012 tarihli eylemleri hakkında 26/12/2012 tarihli iki ayrı iddianame düzenlenmesi karşısında; iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç oluşturduğu gözetilerek, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, sanık hakkında iki ayrı cezaya hükmolunması,

3-Seyyar tezgahta atılı suçu işleyen sanık hakkında, ele geçirilen kitap sayısı ve suçun işleniş şekli itibariyle makul oranda teşdit uygulanması yerine alt sınırın üç katı oranında teşdit uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 3. ve 61. maddelerine aykırı hüküm kurulması,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

5-Suç tarihinin 06/08/2012 ve 12/08/2012 olmasına rağmen karar başlığında 06/08/2012 şeklinde iki defa gösterilmesi,