muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14685, Karar No: 2010/1339, Tarih: 26.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/14685 E.  ,  2010/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaza ilk dava tarihine göre değer biçildiğinden faize de ilk dava tarihinden hükmedilmesi gerekirken, hükmedilen bedele ek dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki (dava tarihinden) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (değerlendirme tarihi olarak esas alınan ilk dava tarihi 19.10.2006 gününden) kelimeler ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7903, Karar No: 2015/8360, Tarih: 08.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7903 E.  ,  2015/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın mutfak dolapları ve daire kapılarının yapımı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup,... Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1. Başkanlığa sunulmasına 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9895, Karar No: 2012/15631, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9895 E.  ,  2012/15631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... ilçesi 18971 Ada 2 Parselde bulunan ... evleri ... villalarından 39/A nin maliki olduğunu, dava konusu taşınmazın iskanının 01.03.2011 tarihinde alındığını,söz konusu ada ve parselin maliki görülen Altınbel Konut Yapı Kooperatifinin imar paftasında yeri gösterilen parsel içerisindeki yatay mülkiyet esaslarına göre inşa ettiği üyelerine ait konutların yararlanacağı ada içi ve dışı su şebekesi ve kanalizasyon bağlantı şebekesinin kendi imkanlarıyla yaptığını,davalı kuruma su aboneliği için müracaat ettiğinde 7350,00 TL kanal katılım payı ve su tesisleri harcamalarına katılım payı ödemesi gerektiği ödemediği takdirde abonelik işleminin yapılamayacağının belirtilmesi üzerine... Kooperatifince 26.02.2007 tarihinde 118.775,35 TL Kanal katılım payı, 30.04.2008 tarihinde 122.694,42 TL su tesisleri katılım payı olmak üzere toplam 241.469,42 TL ödemek zorunda kalındığını, alınan ücretlerin yerinde olmadığını belirterek ASKİ nin talep ettiği fahiş kanal katılım payı tutarının ödenmeksizin tedbiren su aboneliğinin yapılmasına, kanal katılım payı ve şebeke hisse payından sorumlu olmadığının tespitine, katkı bedeli alınmaksızın normal su aboneliğinin gerçekleştirilmesine, zorunlu tutulan kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılması konusunun tüketicinin isteğine bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

2012/9895-15631

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının Kanal Katılım bedeli ödemeksizin abonelik talebinin reddine, abonelik giderleri davacı tarafından karşılanmak üzere şebeke hisse bedeli ödenmeksizin Aski Tarifeler Yönetmeliği gereğince su aboneliği tesisine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Öyle olunca mahkemece bu konuda mahallinde bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle inceleme ve araştırma yapılmalı ve özellikle davalı kurumun anılan konut alanında ada içi ve ada dışı tesislerin kim tarafından yapıldığı,ayrıca yeni tesis veya ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı ayrıntılı olarak araştırılmalı,ıslah çalışması yapılmadığının saptanması durumunda şimdiki gibi karar verilmeli, aksi halde, dosyada mevcut bulunan tüm bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle katkı payı belirlenmelidir.Bu nedenle eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davacı dava dilekçesinde,kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılması hususunda tüketicinin serbest bırakılmasına karar verilmesini talep etmesine rağmen bu hususta olumlu ya 2012/9895-15631

da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebebine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 14.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27965, Karar No: 2012/28865, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27965 E.  ,  2012/28865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, ... sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, temyiz gibi feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tanık anlatımlarına göre, davacının işyeri kurallarına aykırı davranışlarının bulunmadığı, davacının davranışları ile işvereni zarara uğratmadığı, ileri sürülen gerekçenin feshe zemin oluşturmak için hazırlandığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiş, hüküm araştırmaya yönelik olarak Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme, işverence işçilere borçlu olmadıklarına dair belgeyi istemeleri halinde her zaman verildiği, davacının boş irsaliyenin üzerine temizlik malzemesi sıçratması üzerine imha etmesinin haklı ya da geçerli fesih sebebi sayılamayacağı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe neden olabilecek davranışları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 25.maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı nedenlerden farklıdır. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda ... ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla ... temeli çökmüşse işverenin haklı nedenle derhal fesih ... doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken ... temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, ... ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle ... ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa ... Kanun' 18/1.maddesi gereği

geçerli fesih ... doğar.

geçerli fesih ... doğar.

Somut olayda, temizlik işçisi olarak çalışan davacının ... sözleşmesi işverence, güveni kötüye kullanması nedeniyle 4857 sayılı Kanun'un 25/ll. maddesi gereği feshedilmiştir. Dosya içeriğine göre, davacının boş irsaliye üzerine bir takım yazılar yazarak almak istediği savunması işverence ispatlanamamıştır. Ancak davacının işini yerine getirirken gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek bir irsaliyeye zarar verdiği, üzerine temizlik malzemesi dökülen irsaliyeyi yöneticilerine haber vermeden yakarak çöp kutusuna attığı anlaşılmaktadır. İşverenin faaliyet konusu dikkate alındığında, irsaliyeler muhasebe düzeninde önemli yere sahiptir. Bu belgeler numaralar halinde birbirini takip etmekte, bu şekilde kayıtlar tutulmaktadır. Bir irsaliyenin boş olsa da zayi olması daha sonra Maliyeye karşı sorumluluğu gerektireceğinden, tutanak tutulmasını ve başka işlemleri gerektirmektedir. İşçinin temizlik elemanı olarak çalıştığı, işyerindeki tüm belgelerin bırakılmış olduğu da değerlendirildiğinde, bu eylemi gerçekleştirmesi işyerindeki ... akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden ... ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı ... Kanun'un 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 20.12.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2697, Karar No: 2010/3411, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2697 E.  ,  2010/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden ayrılmasına diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 09.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 25.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, işin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, yüklenici aleyhine açılan davanın tefrikine, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. Denilebilir ki, temlik işlemine dayalı davalarda, arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekir. O yüzden, mahkemenin yüklenici aleyhindeki davanın tefrikine karar vermesi HUMK'nun 47.maddesine uygun düşmemiştir.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin

öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tafsiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından bu bloktaki hak temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları ..., ... , ..., ... ..., ..., ..., 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi yerinde değildir.

.SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14375, Karar No: 2014/16129, Tarih: 05.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14375 E.  ,  2014/16129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/267741

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2010/527 (E) ve 2011/213 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından olay tarihinde sanıkların alışveriş yapma bahanesiyle mağdurun iş yerine geldiği, sanık A.. D..'in bir paket sigara isteyip karşılığında 100 TL para verdiği, mağdurun sigaranın parasını kesip para üstünü sanığa iade ettiği, ancak sanığın kola bedelinin fazla olduğunu söyleyerek alış verişten vazgeçerek para üstünü iade ettiği esnada para içinden 20 TL'yi aldığının mağdur tarafından farkedilmesi üzerine mağdurun da sanıktan aldığı 100 TL parayı geri vermeyerek polisi çağırdığı, sanıkların özür dileyerek 20 TL parayı vererek işyerinden ayrıldıkları anlaşılmakla mağdurun işyerinde iken sanıkların parayı iade ettiği esnada el çabukluğu ile bir kısmını hırsızlamaktan ibaret eylemin, TCK’nın 142/1-b. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/2-b. maddesiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık A.. D.. hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince ''mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. D.. ve Y.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.