muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26780, Karar No: 2013/20299, Tarih: 01.10.2013

Ancak, ihbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı sebebe dayalı sona erdirildiği anlaşıldığından, ihbar tazminatı yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15485, Karar No: 2024/3719, Tarih: 21.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15485 E.  ,  2024/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/6 E., 2022/146 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kartal (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2012 tarihli ve 2012/5 Esas, 2012/391 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/3192 Esas, 2015/3102 Karar sayılı ilâmı ile özetle; eyleme bağlı kastın bıçakla kasten yaralamaya yönelik olduğu, mağdurun yüzündeki yaralanma nedeniyle İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk

edilip sabit iz yönünden raporu da aldırılarak, bu suçtan temel cezanın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi gözetilerek teşdiden belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği halde suç vasfında hataya düşülerek ve eksik soruşturma sonucu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/253 Esas, 2016/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hükmolunan cezanın, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 28.04.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 14.09.2020 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa usulûne uygun tebligat yapılmadan ve son sözü sorulmadan hüküm kurulduğuna, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, vesaire ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa usulûne uygun tebligat yapılmadan ve son sözü sorulmadan hüküm kurulduğuna, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde Necmettin'in mağdurun yanında işçi olarak çalıştığı, ücretini birkaç kez istemesine rağmen alamadığı, bu nedenle taraflar arasında anlaşmazlık oluştuğu, olay günü alacağını almak için Necmettin ile oğlu olan sanığın mağdurun işlettiği çay ocağına gittikleri ve burada taraflar arasında tartışma çıktığı, mağdurun yerden aldığı tabure ile sanığa vurarak yaraladığı ve yine babası olan Necmettin'e de vurarak yaraladığı, bu sırada sanığın da olay yerinde gördüğü bıçağı alarak haksız tahrik altında mağduru iki bıçak darbesi ile yüz ve batın bölgesinden, yüzünde sabit iz oluşturmayacak, batın bölgesinde hemotoma neden olacak, hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıktan sonra herhangi bir engel bulunmadığı halde eylemine son verdiği anlaşılmıştır.

2. Gerekçeli karar başlığında şikayetinden vazgeçen ...'ın sıfatının "mağdur" yerine "müşteki" olarak, ...'ın sıfatının ise "sanık" yerine "müşteki sanık" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanık adına çıkarılan ve tebliğe rağmen mazereti olmaksızın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceği ihtarını içeren davetiyenin bizzat kendisine tebliğ edildiği halde duruşmaya katılmadığı, mazerette bildirmediği dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanmadığı, eylemin sanık tarafından bilerek ve isteyerek yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tüm unsurlarının oluştuğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedenleri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/207, Karar No: 2012/1287, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/207 E.  ,  2012/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı; murisinin 1725 ve 1915 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “... kızı ...” şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin, “... kızı ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları

(tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Mahkemece, belirtilen ilkeler doğrultusunda tüm araştırmalar yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece tanık beyanı ile yetinilerek eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2541, Karar No: 2010/5992, Tarih: 06.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/2541 E.  ,  2010/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2009 gün ve 2008/412 Esas, 2009/361 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine;

Ancak;

Mağdurenin maruz kaldığı cinsel istismar nedeniyle ruh sağlığının bozulmuş olduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 23.03.2009 günlü raporunun oy çokluğu ile verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15. maddesine göre bu konuda Adli Tıp Genel Kurulundan mütalaa alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15962, Karar No: 2015/21376, Tarih: 09.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/15962 E.  ,  2015/21376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/305346

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2011

NUMARASI : 2010/389 (E) ve 2011/629 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Kanun'un 8/4 maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, yalnızca anılan bu hüküm uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, eylem bölünerek 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı yasanın 3/5 fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık hakkında daha önce verilen ve açıklanması geri bırakılan hüküm 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesi kapsamında kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak nitelendirilemeyeceği ve sanığın savunmasının alındığı talimat ekinde KEMT varakasının da olmadığı nazara alınarak, kamu zararından haberdar olmadığı anlaşılan sanığa dava konusu tüm eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen cif değeri üzerinden gümrük idaresince hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, "Sanığa verilen cezanın paraya çevrilmesi, geçmişteki sabıkalı hali gözönünde bulundurularak koşulları oluşmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Arama kararı olmadan konutun zemin katında arama yapılmış ve 180 karton sigara bulunmuştur. Sanık aidiyeti kabul etmekle birlikte ticari amacı kabül etmemekte yani ikrar da bulunmamaktadır. CMK.nın 119. maddesine göre konutta arama, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunması halinde ancak Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Arama yapılan yerin depo olarak kullanılan zemin kat olması ve kapısının bulunmaması oranın kapalı mekan olma özelliğini kaldırmaz, buraya kötü niyetli başka birinin girmesi halinde konut dokunulmazlığı suçunun oluşacağı aşikardır. Bu nedenle burada yapılacak arama kesinlikle bir hakim kararı veya savcılık emrine dayanmalıdır. Bu kararlar bulunmaksızın yapılan arama hukuken geçersiz bir aramadır ve kanuna aykırıdır.

Anayasanın 38/6 maddsine göre, "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kullanılamaz." CMK.nın 217/2 maddesi ve 206/2a maddelerine göre hukuka uygun olmayan bu deliller ispat vasıtası olamaz ve reddolunur. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun artık yerleşmiş kararlarında da vurgulandığı üzere dosyalardaki ispat sorunu, hukuka aykırı deliller değerlendirme dışı tutularak diğer delillerle çözümlenmelidir. İkrar dahi olsa bunun maddi diğer delillerle desteklenmesi gerekir.

Tüm bu açıklamalara göre somut olayı incelediğimizde;

Evin zemin katında bulunan sigaralar kanuna aykırı olarak elde edilmiştir. Sanık ticari amaçla bulundurmayı kabul etmemiş yani suçu reddetmiştir. Sanık sadece aidiyeti kabul etmektedir. Ele geçen sigara sayısı ticari miktar olarak kabul edilen oranda olduğu için sadece ticari miktar unsuruna dayanarak sanığın suçunun sübutu kabul edilmektedir.

Tüm bu açıklamalara göre somut olayı incelediğimizde;

Evin zemin katında bulunan sigaralar kanuna aykırı olarak elde edilmiştir. Sanık ticari amaçla bulundurmayı kabul etmemiş yani suçu reddetmiştir. Sanık sadece aidiyeti kabul etmektedir. Ele geçen sigara sayısı ticari miktar olarak kabul edilen oranda olduğu için sadece ticari miktar unsuruna dayanarak sanığın suçunun sübutu kabul edilmektedir.

Ancak Anayasa, CMK ve Yargıtay içtihatları dikkate alındığında, ele geçen bu sigaralar, kanuna aykırı olarak ele geçirildiği için yok sayılarak değerlendirme dışı tutulacaktır. Suçun maddi konusu bulunmadığında, geriye sadece sanığın beyanları kalmaktadır. Sanığın bu sigaraları ticaret için bulundurduğuna dair bir ikrarı dahi yoktur. Bu durumda sanığın mahkümiyetine gidilebilecek herhangi bir hukuki ve maddi delil bulunmamaktadır. Ele geçen suç eşyası yani maddi konusu yok sayıldığında, satılan sigaraların kaçak olup olmadığı, zarara esas alınacak sigaraların cif değeri, gümrüklenmiş değeri için nazara alınacak miktarın ne olduğu şeklindeki sorulara cevap verilemeyecektir. Aksine düşünce ile mahkumiyet için yeterli delillerin bulunduğunu kabul etmek, kendiliğinden karakola gelerek suçun maddi delillerini göstermeden iki ay önce kaçak sigara sattığını beyan eden bir şahsında cezalandırılabileceğini de kabul etmeyi gerektirir. Bu şekildeki bir sanığın durumu hukuken dosyamızdaki şahsın durumundan farklı değildir.

Ceza yargılaması usulü, suçun gerçekte işlenip işlenmediğinin tespiti kadar, adil yargılamanın içeriğine dahil olan delillerin kurallara uyularak ve temel haklar ihlal edilmeden elde edilmesine de çok önem vermektedir. Hukuk devleti, cezalandırmayı ve yargılamayı kurallar içinde, temel haklar ihlal edilmeksizin yerine getirmeyi taahhüt eder. Maddi gerçeğin, her ne pahasına da olsa tespiti ve suçun cezalandırılması gibi bir ilke yoktur. Devletin bireylere karşı uymayı taahhüt ettiği ilkelerin ihlal edilmemesi ve temel haklara ilişkin kuralların ülke genelinde uygulanması, birkaç bireyin ceza almasından daha önemlidir. Aksine bir yaklaşım, kurallara uyularak bir arama kararı alınıp işlem yapılması ile, kurallara uyulmadan arama yapılması arasında hiç bir farkın bulunmadığı sonucuna götürür. Böyle bir anlayışın uygulamada nereye kadar gideceğini kimse kestirmez ve anayasal hiçbir hakkın teminatı kalmaz. Örneğin, geceleyin ailesi yanında iken bir kimsenin evine arama kararsız girerek ticari miktar da sigara ele geçiren kolluk, bu yaptığı haksız aramadan dolayı soruşturmaya maruz kalmaz, üstüne birde şahıstan ele geçen sigaralara da hukuken sonuç bağlandığını görürse, bundan sonraki uygulamalarında kurallara uyup uymamanın farklı pratik bir sonucunun olmadığını görerek kurallara uymama konusunda cüret kazanacak, anayasal temel haklarda korumasız kalacaktır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, kanuna aykırı arama nedeniyle ele geçirilen ve suçun maddi konusu olan sigaralar yok hükmündedir. Sigaralar yok kabul edildiğinde beyan delilini desteleyen başkaca maddi bulgu bulunmamaktadır. Tam olarak ikrarı dahi içermeyen mücerret beyana göre sübutu kabul etmek ise hukukun genel ilke ve uygulamalarına aykırıdır. Bu nedenle Dairemizin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Üye
Yargıtay — Esas No: 2012/6181, Karar No: 2012/11200, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6181 E.  ,  2012/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 5422 sayılı kurumlar vergisi kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince suçun işlendiği 01.05.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1618, Karar No: 2019/4082, Tarih: 07.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1618 E.  ,  2019/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava, abone-sayaç durum kod ve kaçak ihbar bedellerinin tahsili istemiyle yapılan icra takibine itirazın iptali istemidir. Bu davalarda alacaklı icra takibindeki istemlerle bağlı olup davanın icra takibindeki isteme göre çözümlenmesi gerekir.

Bilirkişi incelemesinde, davacının taleplerinde bulunmayan kodla davacı lehine alacak yaratmış olup bu hususun ilerde açılacak davalar içinde kesin hüküm oluşturacağı nazara alınarak davacının kod talepleriyle bağlı kalınarak, istenen kalemlerin icra dosyasındaki istemler içerisinde olup olmadığı da değerlendirilerek davalının da itirazlarını karşılayan ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, Dairemizce kararın açıklanan gerekçeyle bozulması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak onanmasına karar verilmiş ise de bu kez 14.11.2018 tarihli onama kararı kaldırılarak hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizin 14.11.2018 tarihli ve 2016/3867 E. - 2018/5287 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, temyiz ve karar düzeltme harçlarının talep halinde davalıya iadesine 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.