muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14088, Karar No: 2023/6233, Tarih: 13.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; karardan sonra bedeli bloke ettiklerini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrası artan fark bedelin blokesi için davacı idareye usulüne uygun verilen süreler sonucunda bedel bloke edilmediğinden davanın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi İlk Derece Mahkemesince verilen 27.07.2021 tarihli kararında kamulaştırma bedelinin 271.361,51 TL olarak belirlendiği, bu karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşıldığından davacı idare lehine oluşan usulü kazanılmış hak ilkesi uyarınca 271.361,51 TL bedel idare lehine olduğundan ve bu bedele hükmedilmesi gerekirken kaldırma kararı sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenen fark bedel yatırılmadığından davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne dair yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; münavebeye esas alınan ürünlerin hatalı olduğunu, objektif değer artış ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, üretim masraflarının hatalı olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan bölümde değer kaybı oranının hatalı belirlendiğini, m² birim fiyatının yüksek olduğunu, belirlenen bedelin fahiş olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı taraf defalarca kesin süre verilmesine rağmen depo etmediği bedeli karar verildikten 3 ay sonra depo etmiş olup, kamulaştırma için gerekli depo bedelinin süresinde depo edilmediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. 2942 sayılı Kanun'un 12 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. 2942 sayılı Kanun'un 12 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Kayı Mahallesi 1221 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara ise aynı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yerindedir.

3. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrası artan fark bedel bloke edilmediğinden davanın reddine karar verilmiş ise de kaldırma kararı öncesi İlk Derece Mahkemesince kamulaştırma bedelinin 271.361,51 TL olarak belirlendiği ve bu karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesi ve aleyhe hüküm verme yasağı gözetilerek davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak 271.361,51 TL kamulaştırma bedeline hükmedilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9468, Karar No: 2011/11195, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9468 E.  ,  2011/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mercimek ve mercimek samanı ürünlerinin 2010 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12333, Karar No: 2013/5482, Tarih: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12333 E.  ,  2013/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 13:30 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile tek yönlü trafiğin işlediği caddeye ters yönden girip seyrederek, olay mahalline geldiğinde, karşı yönden gelen müştekinin kullandığı tescilsiz motosiklet ile çarpışması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın bilinçli taksir hali ile hareket ettiği kabul edilip, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesince cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve meydana gelen olayda asli kusurlu olan sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, olayda kusurunun bulunmadığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3834, Karar No: 2024/5724, Tarih: 17.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3834 E.  ,  2024/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/44 E., 2022/64 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/224 E., 2018/392 K.

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Iğdır ili, .... ilçesi, .... köyü, 107 ada 27, 86, 109 ada 764 parsel sayılı taşınmazlar kendisine ait olduğu gibi, bu taşınmazların devamı niteliğinde olan ve üzerinden kanal geçen bölümlerinde kendisine ait olduğunu ancak Hazine adına tespit edildiğini, dava konusu taşınmazlara mirasbırakanlarından beri zilyet olduğunu ileri sürerek taşınmazların mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için gereken koşullarının oluştuğu, kanal alanında kalan taşınmaz için sicil oluşturulamayacağı ve taşınmazların fiili durumu itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile; Iğdır ili, Merkez ilçesi,....köyünde bulunan ve 107 ada 26 parselin uzantısı olan 107 ada 86 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 107 ada 393 parselde 383,59 m2, 107 ada 27 parselde 451,09 m2 yüzölçümündeki taşınmazların ve 109 ada 742 parselin uzantısı olan 109 ada 764 parselin ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1115 parselde bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 952,09 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kamulaştırmasız elatma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının iddiasına ilişkin somut bir kanıt bulunmadığını, iddianın ispatlanamadığını, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetliğe konu olamayacağını, değer tespitinin hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının iddiasına ilişkin somut bir kanıt bulunmadığını, iddianın ispatlanamadığını, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetliğe konu olamayacağını, değer tespitinin hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine 4721 TMK’nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve devam eden maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetlikle edenim koşulları oluştuğu ancak fiili durum itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu belirlenerek İlk Derece Mahkemesince mülkiyetin tespiti kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesi ile davalı Hazine vekilinin istinaf talebi reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ile mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 . ve 17. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Kadastro çalışmaları sonucu, Iğdır ili, .... ilçesi, ... köyü, 107 ada 27 parsel sayılı 412,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kanal vasfı ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, 107 ada 86 parsel sayılı 15660 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ile 109 ada 764 parsel sayılı 4499 metrekare yüzölçünündeki taşınmaz aynı nedenle ve aynı vasıfla Hazine adına tespit edilmiş, 107 ada 86 parsel sayılı taşınmaz Kadastro Mahkemesi kararı ile ifraz edilerek 392 ilâ 417 parsel sayılı Hazine adına kanal vasfı ile kayıtlı taşınmazlar, 109 ada 764 parsel sayılı taşınmaz Kadastro Mahkemesi kararı ile ifraz edilerek ...adına kayıtlı 1113, Hazine adına kanal vasfı ile kayıtlı 1114 ve 1115 parsel sayılı taşınmazlar oluşmuştur.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16243, Karar No: 2018/6886, Tarih: 29.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16243 E.  ,  2018/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.05.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekili Av.... ile karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkek tarafından usulüne uygun olarak süresinde davacı kadının sadakatsizliğine ve başka bir şahıstan çocuk sahibi olduğuna dair eyleme dayanılmadığı gibi bu vakıaya dayanılarak açılmış bir boşanma davası da bulunmadığından, bu eylemin kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin bu durumda sonuç itibariyle mahkeme tarafından tarafların kusur durumuna dair değerlendirmenin doğru olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların başkaları ile birlikte yaşadıkları ve boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesi uyarınca boşanmalarına ve davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası verilmesine karar verildiği görülmektedir. Davacı kadının kusuru bulunmamış olsa da davadan sonra fiilen bir başka erkekle yaşama olayı gerçekleştiğine göre, tedbir (TMK m. 169) ve yoksulluk nafakası alamaz (TMK md. 175 ve 176). Öyleyse davacı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi yanlış olmuştur.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

4- Boşanma ile birlikte ortak çcuklar 2001 doğumlu ... ile 2004 doğumlu ... velayetleri anneye bırakılmıştır.

4- Boşanma ile birlikte ortak çcuklar 2001 doğumlu ... ile 2004 doğumlu ... velayetleri anneye bırakılmıştır.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Mahkemece yaşları nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocukların velayeti konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Bu nedenle ortak çocukların bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet haklımdaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2- 884-K. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih E.2013/2-2085-K.2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, ... ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, yukarıda 4. bentte gösterilen bozma sebebine göre davalı erkeğin iştirak nafakalarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma ve inceleme kapsamı kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630 TL vekalet ücretinin Nebahat'ten alınarak ... verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/7235, Karar No: 2017/701, Tarih: 07.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7235 E.  ,  2017/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 15.04.2015 gün ve 2014/3879 Esas, 2015/2572 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin taşıma sektöründe faaliyette bulunduğunu, 2013 yılında yapılan yatırımlar nedeniyle borca batık hale geldiğini, iyileştirme projesinin uygulanması halinde batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirketin 67.007,26 TL borca batık olduğu, Türkiye Taşkömürü Kurumu ile imzalanan sözleşmelerden elde edilecek gelir ve sermaye artırımı ile batıklıktan kurtulabileceği gerekçesiyle iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir. Iflas erteleme talebinin kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2014/3879 E., 2015/2572 K. numaralı kararı ile, sermaye artırımının şartsız ve şirketin mali yapısını korumaya yönelik olarak taahhüdü gerekirken, erteleme şartına bağlı sermaye artırımı yapılacağına ilişkin projenin ciddi ve inandırıcı olacağından söz edilmeyeceği, tedbir kararına rağmen taahhüt edilen sermaye artırımının yerine getirilip getirilmediğinin üzerinde durulmaması yerinde olmadığı, ...İşletmeleri A.Ş. ile akdedildiği belirtilen sözleşmenin ifasının 01.09.2013 tarihinde başlayarak Mayıs 2014 ayında sona ereceği belirtilmiş olup, anılan sözleşmenin ifasının başlanıp başlanmadığı ve projede öngörülen hedeflerin gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmadığı, işletme giderini dahi ödemeyen bir şirketin iflasının ertelenip ertelenmeyeceği üzerinde durulması gerektiği ve şirket alacaklıları arasında ayrım yapılıp yapılmadığı, alacaklılar ile çalışanların zararına işlem yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerektiği hususlarında bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.