muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/605, Karar No: 2016/293, Tarih: 09.03.2016

O halde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Asıl davada davacı birleşen davada davalı ....vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.03.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/5234, Karar No: 2015/3194, Tarih: 06.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5234 E.  ,  2015/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı itibariyle diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'in, 19/12/2006 günü gündüz 13:30 sıralarında tramvayda arkadaşları ile yakınıcı Halil İbrahim'i sağından ve solundan sıkıştırdıkları, bu esnada montunun cebinden cep telefonunu aldıkları, hırsızlıklara karşı dikkatli olunması gerektiği, yönündeki anons üzerine cebini kontrol eden yakınıcının telefonunu bulamadığı, hareketlerinden şüphelendiği sanığı kolundan tuttuğu,”Telefonumu sen mi aldın” diye sorduğu, bu esnada ... durağında tramvayın kapılarının açıldığı, tanık polis memuru ...'a durumu anlattığı, sanık ve suç ortaklarının kaçmaya çalıştıkları, tanığın ring görevi yapan arkadaşlarından yardım istediği, tanık polis memuruun yakınıcının yakaladığı ve kaçmaya çalışan sanığı kelepçelediği, diğerlerini de kovalamaca sonucu ring görevi yapan polis memurlarının yakaladığı, yapılan üst aramasında sanık ...l'in pantolon kemeri altında cep telefonunun çıktığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suç hükümlerine göre ceza tayini ile yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-5271 sayılı CMK'nın 324/5. maddesi uyarınca, sağır ve dilsiz olan sanığın savunma ve delillerinin tespiti için atanan tercüman ücretinin, devlet hazinesi üzerinde bırakılacağı gözetilmeden, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13518, Karar No: 2020/1282, Tarih: 04.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13518 E.  ,  2020/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı,

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12233, Karar No: 2023/1415, Tarih: 13.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12233 E.  ,  2023/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/504 E., 2018/283 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 05.01.2009 - 04.02.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen 5304 sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 sayılı Kanun) ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanun'un (3402 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi gereğince yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

2.Davacı dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... beldesi ... Mahallesinde bulunan 515 ada 1 sayılı parselin kadastro tespiti esnasında orman olarak sınırlandırıldığını, bu parsel içerisinde kendisine ait yaklaşık 65-70 dönüm taşınmazın bulunduğunu, bu miktarın bir kısmının tarla olarak ve bir kısmının fındık bahçesi olarak kullanıldığını, bir kısmının ise kendileri tarafından yetiştirilen kızıl ağaç ve ... envallerinde ağaçlarının bulunduğunu, dava konusu taşınmaza ilişkin 26.11.1958 tarih ve 273 numaralı Oğlak alanı tapu kaydının olduğunu ileri sürerek, davalı ... İdaresi adına olan tapu kaydının iptali ile dava konusu taşınmazların adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü ve eğim özelliklerine göre orman olduğunu, zilyetlik ile mülkiyetinin kazanılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı Hazine vekili; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Davalı Hazine vekili; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2014 tarihli ve 2014/5087 Esas, 2014/6667 Karar sayılı kararıyla; "tapu kayıt maliki Hazine davada taraf gösterilmemesinin hatalı olduğu, eksik inceleme ile karar verildiği, buna göre İlk Derece Mahkemesince Hazine davaya dahil edildikten sonra, daha önce yapılan keşif sonucu düzenlenen ziraat bilirkişi raporu, dayanılan tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri ile dayanılan tapu kaydının kadastro sırasında başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılarak, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir fen ve bir ziraat mühendisi yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi gerektiği, toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenip, hava fotoğrafları ile memleket haritasında taşınmazın nitelikleri konusunda bir farklılık var ise bunun nedeni açıklanarak, eğim ölçer ile taşınmazın tam olarak eğimi belirlenip değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp, uygulamaya ve araştırmaya dayalı rapor alınması gerektiği, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı ve dayanılan tapu kaydı kapsamında kalmadığı anlaşıldığı takdirde ise, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, taşınmazda terk olup olmadığı, en son ne zaman ekildiği, ne zamandan beri ekilmediği hususlarında maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulup belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına" karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dava konusu taşınmazın yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu, orman sayılan yarlerin hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temiz dilekçesinde; tanık beyanlarına hatalı olarak itibar edilmediğini, arazinin geçmiş fotoğrafları ile güncel fotoğrafları arasında tam olarak karşılaştırma yapılmadığını, hava fotoğraflarından sağlıklı veriler elde edilemeyeceğini, dava konusu taşınmazda ağaç bulunmasının normal olduğunu açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL onama harcının 457,30 TL peşin harçtan mahsubu ile artan 277,40 TL'nin istek halinde temyiz eden davacı ...'ya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5885, Karar No: 2010/5877, Tarih: 01.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/5885 E.  ,  2010/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen hayasızca cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2006 gün ve 2005/1452 Esas, 2006/249 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Gamze ve Özkan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire, sanıkların bir köy yolu kenarında, görülebilir yerde yakalandıklarının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...’ın sabıka kaydına konu ve infaz tarihi itibariyle tekerrüre esas mahkümiyetinin ağır para cezası olduğu gözetilerek bu sanık yönünden sözü edilen hükümlülükten dolayı 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesi gereğince uyarlama kararı verilip verilmediği araştırıldıktan sonra sanıklar hakkında kurulan hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kabule göre de;

20.04.2004 tarihli ilk hükümde sanıklar Şaban, Gamze ve Canan haklarında verilen para cezalarının ertelenmesine karar verildiği ve bu hükmün aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, bu sanıklara verilen para cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Gamze ve Özkan’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4448, Karar No: 2016/9179, Tarih: 20.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/4448 E.  ,  2016/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2006 gün ve 2004/08 Esas ve 2006/68 sayılı kararına konu olan görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmedilen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ...'in adli sicilinde görünen, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin verdiği 2005/1133 Esas ve 2007/547 Karar sayılı ilam tekerrüre esas teşkil ettiği halde sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve suçun nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ...'ten tahsiline karar verilen 18,41 TL yargılama gideri ile sanık ...'ten tahsiline karar verilen 9,73 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...'ten tahsiline karar verilen 18,41 TL yargılama gideri ile sanık ...'ten tahsiline karar verilen 9,73 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin, temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" ve sanıklardan tahsiline karar verilen yargılama giderine ilişkin bölümün hükümlerden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ve "Sanık ...'ten tahsiline karar verilen 18,41 TL yargılama gideri ile sanık ...'ten tahsiline karar verilen 9,73 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine" cümlelerinin eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli sicil kaydında suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın, temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5827, Karar No: 2018/2620, Tarih: 08.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5827 E.  ,  2018/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre,

1-Sanığın idaresindeki minibüsle gündüzün 7 metre genişliğinde parke taş döşeli çift yönlü sokakta şehir içinde seyri sırasında kontrolsüz beş yönlü kavşağa geldiğinde seyrine göre solundaki sokaktan kavşağa giren motorsiklet sürücüsü katılan ile kendi aracının sol yan kısımlarıyla çarpışması sonucu katılanın hayati fonksiyonlarına etkisi dördüncü derece kırık olacak şekilde yaralandığı olayda, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu, yargılama aşamasında yapılan keşfe binaen düzenlenen bilirkişi raporu ve İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda da sanığın kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmayarak tali kusurlu bulunduğunun tespit olunmasına rağmen, kazanın meydana gelişinde tali kusurlu olan sanık hakkında delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Meydana gelen kazada kusuru bulunmadığı kabul edilen sanık hakkında verilen beraat hükmünün uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine CMK'nın 223/2-e maddesi şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.