muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6099, Karar No: 2016/4007, Tarih: 28.06.2016

b)Ayrıca, yüklenicinin alacaklı olduğunun tespiti halinde, 3095 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca, davacının da bu yöndeki istemi nazara alınarak avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

4-a)....; 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun'un 3/2.maddesi “Yapı denetim kuruluşları, denetçi mimar ve mühendisler, proje müellifleri, laboratuvar görevlileri ve yapı müteahhidi ile birlikte yapının ruhsat ve eklerine, fen, sanat ve sağlık kurallarına aykırı, eksik, hatalı ve kusurlu yapılmış olması nedeniyle ortaya çıkan yapı hasarından dolayı yapı sahibi ve ilgili idareye karşı, kusurları oranında sorumludurlar.” hükmünü içermektedir.

Yapı denetim firmasının sorumluluğunun bu Yasa maddesi kapsamında değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, ayıplı imalattan yapı denetim firmasının sorumlu olmayacağı gerekçesiyle, davalılardan yapı denetim firması aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b)Bozma nedenine göre, arsa sahipleri vekilinin bu dosyada vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davalarda arsa sahipleri ve onlardan bağımsız bölüm satın alanlar vekili ile asıl ve birleşen davalarda yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davanın BOZULMASINA, (3a) bendinde açıklanan nedenlerle, birleşen ....., sayılı dava dosyasında davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (3b) bendinde açıklanan nedenlerle, birleşen ....., sayılı dava dosyasında davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (4a) bendinde açıklanan nedenlerle, birleşen ....., sayılı dava dosyasında davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, (4b) bendinde açıklanan nedenlerle, birleşen ...., sayılı dava dosyasında davacı arsa sahipleri vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin diğer taraflardan alınarak asıl davada davacılar-birleşen davada davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1028, Karar No: 2013/12482, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1028 E.  ,  2013/12482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2010 gün ve 2008/46 Esas, 2010/44 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 102/2 ve 102/3. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, TCK.nın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği cezadan bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8108, Karar No: 2015/24406, Tarih: 12.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8108 E.  ,  2015/24406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/168608

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/303 (E) ve 2014/10 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

Sanığa yüklenen suçlardan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ING Bankası'nın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ING Ban- kası'na tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz etmeleri halinde dilekçeleri de ekle- nip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemeleri halinde ise sanığın temyiz talebine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9291, Karar No: 2021/16872, Tarih: 29.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/9291 E.  ,  2021/16872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum, Davalı ... Elektro Mek. San.ve Tic. A.Ş, ... Turizm ve Yatırımcılık A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda “Davacının her bir davalı tarafından kuruma bildirilen sürelerde prime esas kazanç tutarları eksik bildirildiğinin tespiti ile , (davalı Mensel jv .. A.Ş tarafından bildirilen 07/02/1995-10/07/1996 tarihleri arasında süre hariç olmak üzere)

1996-Ağustos – 2003/Aralık döneminde 1.000,00 dolar,

2004/Ocak - 2005/Kasım dönemlerinde 1.200,00 dolar,

2006/Şubat - 2006/Kasım dönemlerinde 1.500,00 dolar,

2006/Aralık - 2007 Eylül dönemlerinde 1.750,00 dolar

2007/Ekim -2008/Mayıs dönemlerinde 1.900,00 dolar

2008/Haziran –2009/Temmuz dönemlerinde 2.000,00 dolar

2009/Ağustos - Aralık döneminde 2.500,00 dolar olduğuna ve kurum kayıtlarının buna göre düzeltilmesi gerektiğine ve davalılar ... A.Ş. ,. .. A.Ş.‘nin kuruma bildirkitleri hizmet süresi kadar sorumlu olduklarının tespitine,.” şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

1- İnceleme konusu eldeki davada; davacı adına olan, İş Bankası... Şubesine ; “02/08/2001-2700 USD-...,

-12/12/2001-966 USD ...-Maaş

-03/09/2002-3190 USD-...

-07/05/2003-825 USD-Sasel A.Ş

-29/01/2004-1400 USD-Sasel A.Ş

-7/4/2004-1250 USD-Sasel A.Ş

-7/5/2004-3550 USD-Sasel A.Ş

-11/06/2004 1200 USD-Sasel A.Ş, -ücret

-10/08/2004-1200 USD-Sasel A.Ş

-09/09/2004-1200 USD-Sasel A.Ş

-21/10/2004-1000 USD-Sasel A.Ş-ücret ödemesi

-11/11/2004-1200 USD-Sasel A.Ş

-30/12/2004-1200 USD-Sasel A.Ş

-17/01/2005-1200 USD-Sasel A.Ş-maaş” şeklinde maaş, ücret ödemesi ve açıklama olmadan yapılan ödemeler ile,

Davacı adına Halkbankasına yatırılan,

“07/03/1997-... A.Ş-900 USD

-20/10/2000-... A.Ş-1200 USD

- 17/11/2000-... A.Ş-1200 USD

-15/12/2000-... A.Ş-1200 USD

-24/01/2001-... A.Ş-1200 USD

-27/02/2001-... A.Ş-1200 USD

-30/03/2001Urban A.Ş-1200 USD

-24/05/2001-... A.Ş-1200 USD

-25/07/2001-... A.Ş-1200 USD” açıklama olmaksızın yapılan ödemeler ile,

-30/12/2004-1200 USD-Sasel A.Ş

-17/01/2005-1200 USD-Sasel A.Ş-maaş” şeklinde maaş, ücret ödemesi ve açıklama olmadan yapılan ödemeler ile,

Davacı adına Halkbankasına yatırılan,

“07/03/1997-... A.Ş-900 USD

-20/10/2000-... A.Ş-1200 USD

- 17/11/2000-... A.Ş-1200 USD

-15/12/2000-... A.Ş-1200 USD

-24/01/2001-... A.Ş-1200 USD

-27/02/2001-... A.Ş-1200 USD

-30/03/2001Urban A.Ş-1200 USD

-24/05/2001-... A.Ş-1200 USD

-25/07/2001-... A.Ş-1200 USD” açıklama olmaksızın yapılan ödemeler ile,

davacı adına bulunan Vakıfbank’a yatırılan;

“19/10/2009-2500 USD- havale Sasel A.Ş

-12/11/2009-2000 USD havale Sasel,

-11/12/2009 1400 USD Sasel havale,

-22/01/2010-1650 USD Sasel” Havele ödemelerin bulunduğu, Mahkemece de; Bu hesap hareketleri sonucu bildirim yapılan şirketlerden bildirilen prime esas kazançların asgari ücret üzerinden ve değişik miktarlarda olduğu, davacıya ait Halk Bankası Hesap hareketlerine göre ... Şirketi tarafından 1996-2001 döneminde 900-3500 USD arasında değişik miktarlarda ödemelerin yapıldığını, iş bankası kayıtlarına göre de 02/08/2001-11/02/2011 dönemini kapsayan ekstreye göre 2001-2002 arasında 994-3190 dolar arası ödemelerin yapıldığı ve sadece 994 dolar için maaş açıklamasının bulunduğu, 2003 mayıs ile 2005 ocak döneminde Sasel şirketi tarafından 825-3550 dolar arasında değişik miktarlarda ödemelerin yapıldığını sadece 11/06/2004 tarihinde yapılan 1200 dolarlık ödeme için maaş açıklamasının bulunduğu, diğer ödemeler için herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, Vakıfbank Şubesi hesap ektresine göre 26/11/2004-28/01/2010 dönemine göre 2004-2005 arasında 500-3500 dolar değişik miktarda yatırıldığı, 2005 yılında ... A.Ş tarafından aylık net 1200 dolar ödendiği, diğer ödemelerin kim tarafından niçin yatırıldığına ilişkin açıklama bulunmadığını, Sasel firması tarafından 2006/12 aydan itibaren aylık net 1750 dolar, 2007/11 aydan itibaren aylık net 1900 dolar 2008/6 aydan itibaren aylık net 2000 dolar 2009/8 aydan itibaren aylık net 2500 dolar ödeme yapıldığının tespit edildiğini, tüm tanık ifadeleri ile birlikte dosyada bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi sonucu, hizmet tespiti yönünden hukuki yarar bulunmadığı, ücret bordrolarının ibraz edilmediği, banka ekstrelerine göre değerlendirme yapılarak ücret hesaplamalarının yapıldığı ve bilirkişi raporundaki bu değerlendirmeler ile birlikte davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemenin davacı adına açılan hesaplara yatırılan ücretler yönünden ortalama yöntemini kabul ederek davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması hatalıdır. Davacı adına maaş ve ücret ödemesi olarak yapılan ödemelerin, ödemenin gerçekleştiği aylar itibariyle ve ilgili aya mal edilerek prime esas kazanca esas alınabileceği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması bozma nedenidir.

Mahkemenin davacı adına açılan hesaplara yatırılan ücretler yönünden ortalama yöntemini kabul ederek davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması hatalıdır. Davacı adına maaş ve ücret ödemesi olarak yapılan ödemelerin, ödemenin gerçekleştiği aylar itibariyle ve ilgili aya mal edilerek prime esas kazanca esas alınabileceği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması bozma nedenidir.

2- Öte yandan, davacının prime esas kazancına yönelik aylık net hükümde belirtilen miktarlarda USD ile çalıştığının tespitine dair karar verilmesi isabetsizdir. 4857 sayılı İş Kanunun 32.maddesinin 2.fıkrası irdelendiğinde;" (Değişik fıkra: 17/04/2008-5754 S.K./85.mad.) Ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkak kural olarak, Türk parası ile işyerinde veya özel olarak açılan bir banka hesabına ödenir. Ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkak, yabancı para olarak kararlaştırılmış ise ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödeme yapılabilir." düzenlemesi getirilmiştir. Mahkemece davacının aylık ücretinin ödeme günündeki rayice göre Türk Lirası üzerinden belirlenmesi gerekmektedir. Dikkat edilmesi gereken diğer bir husus ise döviz üzerinden ücret tespiti yapılırken, 506 sayılı Kanunun 78/son kapsamında o dönemdeki prime esas kazanç tavanı göz önüne alınarak belirleme yapılacağı ve tavan sınırının aşılamayacağının gözetilmemesi bozma nedenidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedeni sayılmıştır.

O hâlde, davalı Kurum, davalı ...Elektro Mek. San.ve Tic. A.Ş. ve... Turuzm ve Yatırımcılık A.Ş vekilleri bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar ... Elektro Mek. San.ve Tic. A.Ş ve ... ve Yatırımcılık A.Ş’ye iadesine, 29/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17334, Karar No: 2022/13419, Tarih: 19.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17334 E.  ,  2022/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERZURUM 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19261, Karar No: 2023/14500, Tarih: 22.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/19261 E.  ,  2023/14500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/24 E., 2016/43 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1. Sanık ...'in Mağdur ...'a Karşı Tehdit Suçundan Verilen Hükme İlişkin Temyiz İncelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve hakimin takdirine göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ...'ın Mağdur ...’e Karşı Silahla Tehdit Suçundan Verilen Hükme İlişkin Temyiz İncelemesinde;

Mağdur ...'in köy muhtarı olduğu, olay tarihinde okulun yanında bulunan yangın söndürme hortumuna ait yaklaşık 115 kg ağırlığındaki demiri sanık ...'in köye gelen hurdacıya sattığı, bu durumu mağdurun fark etmesi üzerine hurdacıyı uyararak demiri aldığı yere bırakmasını söylediği, hurdacının geri dönerek demiri aldığı yere bıraktığı, bu esnada demiri hurdacıya satan ... ve mağdur ... arasında tartışma çıktığı, tartışma esnasında...'in ...'e karşı "senin ananı avradını sinkaf ederim" şeklinde hakaret ettiği, ...'in ise "şerefsiz" şeklinde...'e hakarette bulunduğu, akabinde sanık ...'in eve giderek Adli Emanetin 2016/22 sırasında kayıtlı tüfeği eline alarak mağdur ...'e karşı "benim sattığım demirleri nasıl indirirsin, buradan geçebiliyorsan geç, ya sen benim avradımı alırsın ya da ben senin iki avradını alırım" şeklinde sözler söylediği, sanığın soruşturma aşamasında tüfeği eline aldığını ve korkutma amaçlı silahı elinde tuttuğunu kabul ettiği, sanığın silahı elinde bulundurmasının suçun sübutuna yetecek derecede mağdurda korkunun oluşmasına sebep olacağı anlaşılmakla sanığın silahla tehditte bulunduğu eylemde, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şeklide beraatine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.