muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25929, Karar No: 2015/10259, Tarih: 01.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/25929 E.  ,  2015/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık...'e yapılan ve iade edilen ilk tebligatta bulunan adresteki sokak numarası ile Tebligat Kanun'un 35. maddesine göre çıkartılan tebligattaki sokak numarasının farklı olduğu ve bu nedenle 35. maddeye göre yapılan tebligatın sanık açısından sonuç doğurmayacağı değerlendirilerek ve adı geçeninin de temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların olay günü gündüz saatleri içerisinde ... ilçesinde önce ...'a ait kabloları sonra ise belediyeye ait demir parçalarını çaldıkları, bu kabloları il merkezinde yaktıkları sırada kolluk tarafından fark edilerek yakalandıkları, kolluk görevlilerinin malzemeleri nereden aldıklarını sorduklarında aldıkları yerleri söyledikleri bunun üzerine malzemelerin henüz hırsızlıktan haberdar olmayan ve dolayısıyla müracaatları da bulunmayan yakınan kurumların temsilcilerine iade edildiği olayda sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-... beledeyesine ait hurdalık alandan çalınan malzemelerin değerinin 12-13 lira civarında olduğu, yakınan kurum temsilcisinin suça konu alanda bu şekilde çok sayıda malzeme olduğunu söylediği, çok sayıda malzeme olmasına rağmen değer olarak az olan demirleri almakla yetinen sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesi ile değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanıklardan ...'ın adli sicil kaydına göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar.... ..., ..... ... ve ... ... ile O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6526, Karar No: 2015/11699, Tarih: 15.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6526 E.  ,  2015/11699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 09.12.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Sanıklar müdafileri 2 sayfalık ortak yazılı savunma dilekçesi sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 23.12.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2-3-4-6, 43/1. maddeleri gereğince hükmedilen 24 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken, aynı maddenin son cümlesi uyarınca verilecek hapis cezasının 7 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden 12 yıl 3 ay hapis cezası belirlenip bu ceza üzerinden TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılması neticesinde cezanın 5 yıl 10 ay yerine 10 yıl 2 ay 15 gün olarak fazla belirlenmesi,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde bulunan cezanın "TCK'nın 31/2. maddesi gereğince yarı oranında indirilerek 12 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "..... ve 31/2. maddesinin son cümlesi gereğince 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine, TCK'nın 62/1. maddesinin tatbikine ilişkin bölümde yer alan "10 yıl 2 ay 15 gün" ibaresinin de çıkartılarak yerine "5 yıl 10 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle ve sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına" ibaresini eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

15.12.2015 tarihinde verilen işbu karar 23.12.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/10883, Karar No: 2016/2709, Tarih: 16.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/10883 E.  ,  2016/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 101 ada 67, 103 ada 71, 83, 86, 104 ada 26, 105 ada 16, 106 ada 25, 50, 52, 153 ada 13, 154 ada 2, 159 ada 33, 182 ada 13, 33, 50, 53, 183 ada 16, 187 ada 18, 188 ada 30, 192 ada 1, 195 ada 39, 93, 98, 203 ada 1, 221 ada 18, 222 ada 3, 228 ada 5 parsel sayılı yüzölçümleri tapu kayıtlarında belirtilen taşınmazlar davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar .... ve ... miras yoluyla gelen hakka dayalı olarak taşınmazların miras payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; çekişmeli 228 ada 5 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 435,23 metrekare yüzölçümündeki bölümü dışında kalan kısmının ve diğer taşınmazların tamamının... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/492- 583 Esas ve Karar sayılı mirasçılık belgesine göre 80 pay kabul edilerek 3'er payının davacılar .... ve ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece temyize konu taşınmazların muris ...'den kaldığı ve mirasçıları arasında taksim yapılmadığı gerekçe gösterilmek süretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Dosya içeriğinden tarafların muris ...'ın mirasçıları oldukları ve muris ...'ın ölümüyle mirasının usulüne uygun taksim edilmediği dosya kapsamıyla sabittir. Ancak davalı tarafından dosyaya sunulan 18.01.2013 tarihli cevap dilekçesinde halası.... ....'in kendi babasından kalan taşınmazlardaki miras payını satın aldığına dair 21.05.2004 tarihli senedi de delil olarak bildirmesine rağmen mahkemece bu senet yapılan keşifte uygulanmamış, dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklardan bu husus sorulmamış, taşınmazların muris ...'dan mı yoksa muris...'den mi (...'ın babası) kaldığı hususu araştırılmamıştır. Dairemizce temyiz incelemesi sırasında getirtilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.04.2010 tarihli 2009/569 Esas 2010/165 Karar sayılı dosyasında eldeki dosyamızda dava konusu edilen taşınmazların tamamı hakkında kök muris ...'den kaldığı, mirasçıları arasında taksim yapılmadığı, murisin kızı ...'den gelen miras payının bulunduğunu öne sürerek ...'in davalı ...'e karşı miras payı oranında dava açtığı, davalı ...'in eldeki dosyamızda da sunduğu (yukarıda izah edilen) senetle ...'in miras payını satın aldığını savunduğu, mahkemece de davalı tarafından ...'in payının satın alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar anılan dosyanın eldeki dosyamız açışından kesin hüküm teşkil etmeyeceği açık ise de çekişmeli taşınmazların muris olarak...'ten mi kaldığı yoksa ...'dan mı kaldığı hususunda tereddüt oluşmuştur. Zira murisin... ... olması durumunda miras paylarının değişeceği muhakkaktır. Hal böyle olunca; mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ile önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar huzuru ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişiler ile tarafların tanıkları ayrı ayrı dinlenilip bu şahıslardan, taşınmazların evveliyatında kime ait olduğu, muris ...'a babası...'ten mi yoksa üçüncü kişilerden mi intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, muris...'ten intikal ettiğinin belirlenmesi halinde, muris...'in mirasının da paylaşılmadığı davalının dayandığı 21.05.2004 tarihli senet içeriği ile de sabit olduğundan, davacılar adına muris...'ten gelen miras payları oranında, taşınmazların bizzat muris ...'dan geldiğinin anlaşılması halinde yine ...'dan gelen miras payları oranında davacılar adına tescil hükmünün kurulması gerekir

...'ten intikal ettiğinin belirlenmesi halinde, muris...'in mirasının da paylaşılmadığı davalının dayandığı 21.05.2004 tarihli senet içeriği ile de sabit olduğundan, davacılar adına muris...'ten gelen miras payları oranında, taşınmazların bizzat muris ...'dan geldiğinin anlaşılması halinde yine ...'dan gelen miras payları oranında davacılar adına tescil hükmünün kurulması gerekir. Hal böyle olunca; eksik araşırmaya dayalı olarak verilen hüküm isabetsiz olduğu gibi kabule göre de hüküm yerinde davacılar adına tesciline karar verilen payların yazımı sırasında "3'er" ibaresi yerine "3'e" yazılmak suretiyle infazda tereddüt yaratılması dahi isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6164, Karar No: 2013/7173, Tarih: 18.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6164 E.  ,  2013/7173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müflis şirketçe 18.05.2009 tarihinde iş akdi feshedilen 5 işçiye ait işten ayrılma bildirgelerinin yasal süresinde verilmediğini tespit eden müvekkili kurumun, 4447 sayılı Yasa'nın 48, 51, 54. maddelerine dayalı olarak tesis ettiği idari para cezasını tebliğ ederek, tahsilini talep ettiğini, müflis şirketin 18.02.2009 günü itibariyle iflasına karar verildiğinden müvekkilinin 5.600,00 TL tutarındaki alacağın masaya kaydedilmesi talebinde bulunduğunu, iflas idaresince, müflis şirketin iflas ettiği tarihten sonra işçi çıkardığı ve iflastan sonra ceza uygulandığı gerekçesiyle talebin reddedildiğini ileri sürerek, müvekkili kurum alacağının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idare memurları, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; 19.02.2009 tarihinde .... İnşaat Turizm San. ve Tic. A.Ş.'nin iflasına karar verildiği, 4447 sayılı Kanun'un 51. maddesi kapsamında aynı Kanun'un 48. maddesi uyarınca işten ayrılma bildirgelerini süresi içerisinde düzenleyerek, kuruma gönderme yükümlülüğüne uyulmadığından 5.600,00 TL para cezası tahakkuk ettirildiği, bu kararın müflise 24.09.2009 tarihinde tebliğ edildiği, müflis hakkında her ne kadar 18.05.2009 tarihinde işçi çıkardığı yolunda işten çıkarma bildirgeleri düzenlenmiş ise de, işverenin iş akitlerine son vermediği, şirketin iflasına karar verilmiş olmakla, 18.05.2009 tarihinde işçi çıkarma söz konusu olamayacağı, iflas kararıyla birlikte müflisin tasarruf hakkının sona erdiği, hizmet akitlerinin iflas kararıyla beraber kendiliğinden sona erdiği, müflise iflas kararından sonra yapılan tebligat sonuç doğurmayacağından idari para cezasının tahakkuku ve kesinleştirilmesinin yasal görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iflastan sonra doğduğu iddia edilen alacağın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümüne girmeden önce öncelikle iflas alacağı – masa borcu ayrımının açıklanması gerekmiştir. İflas masasının safi (net) mevcudu (masaya giren mal, alacak ve haklar), alacakların ödenmesine tahsis olunur. (İİK m. 184,I,c.1). Buradaki "alacaklar" teriminden maksat, aslında yalnız "iflas alacaklarıdır." İflas alacağı, iflas açıldığı anda müflise karşı hukuken mevcut olan alacaklar yani müflisin iflasın açıldığı andaki borçları olup, iflas masasından istenebilirken (masaya yazdırılabilirken), müflisin iflas açılmasından sonra doğan borçları, iflas alacağı olmadığından, iflas masasından talep edilemez. İflas masasından istenebilecek (hatta, iflas alacaklarından daha önce ödenecek) olan, bir başka

alacak çeşidi de masa alacaklarıdır. Bunun masa bakımından adı "masa borcudur." Masa borçları müflisin değil, (çünkü, müflisin iflas açıldıktan sonra masayı bağlayıcı nitelikte borçlanmasına imkân yoktur.) iflas masasının yaptığı borçlardır. Masa borçları, iflasın açılmasından iflas tasfiyesinin sonuçlanmasına kadar, iflas masası (masa adına iflas dairesi veya iflas idaresi) tarafından yapılan borçlardır. (İİK 248, 303/2) Masa alacakları iflas masasından tam olarak ödenir. (örn: İflas kararının ilanı giderleri (İİK 166;219), defter tutma (İİK 161;208) giderleri (İİK 160), masa mallarının muhafazası için kiralanan depo için ödenecek kira, iflas idaresinin ücreti (İİK 223,IV), masanın (iflas idaresinin) taraf olduğu davaları takip eden avukatın avukatlık ücreti vb.) Bu sayma, tahdidi değildir; masa borçlarına bazı misaller vermek içindir. Şu halde, masa alacakları (borçları), iflas açıldıktan sonra iflasın tasfiyesi için bizzat masa (yani, masa adına iflas dairesi veya idaresi) tarafından yapılan borçlardır. Masadan ödenecek alacakların, iflas alacağı ve masa alacağı olarak ikiye ayrılmasının pratik önemi şudur: Masa alacakları, iflas masasından tam olarak ödenir. Masa alacakları, iflas alacaklarından daha önce ödenir (İİK 248). Oysa, iflas alacaklarının tam olarak ödenmesi çok enderdir (belki yalnız İİK nın 206. Maddenin ilk üç sırasındaki imtiyazlı alacaklar tam olarak ödenir.) İflas alacakları (özellikle İİK'nın 206. maddenin dördüncü sırasındaki imtiyazsız alacaklar), iflas masasının dağıttığı iflas (garame) hissesi oranında ödenir. İşte bu nedenle, iflas masasından istenen bir alacağın, iflas alacağı mı, yoksa masa alacağı mı olduğunu belirlemenin büyük önemi vardır. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Tamamen Yeniden Yazılmış ve Genişletilmiş 2. Baskı, S. 1212 vd. Ankara, 2013) İflas masrafları ve masa borçları sıra cetvelinde yer alamayacağından, iflas masası aleyhine genel mahkemede açılması gereken davada İİK'nın 235. maddesindeki süreler uygulanmaz. Dairemizin 12.07.2012 tarih ve 2576 E, 4886 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere; kayıt kabul davaları, iflasından önce müflisten alacaklı olanların, bir diğer ifade ile iflas alacaklılarının alacaklarını iflas masasına kaydettirmek için açtıkları ve dayanağını İİK’nın 235. maddesinden alan davalardır.

İflas tarihinden sonra doğan bir alacağın masa borcu olup olmadığı yönündeki inceleme, alacağın dayandığı hukuksal ilişkiye göre genel hükümler doğrultusunda genel mahkemelerce tespit edilecektir. (İflas Hukukunda Sıra Cetveli Prosedürü ve Sıra Cetveline Karşı Müraacat Yolları, Öztek Selçuk, yayımlanmamış doçentlik tezi, s. 37) Dairemizin 02.02.2012 tarih ve 2011/4952 E, 2012/680 K sayılı ilamı da bu yöndedir. İİK'da masa borçları için İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolunda açık bir düzenleme bulunmadığından, bu mahkeme davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan hükümlere göre belirlenecektir.

Öte yandan, mahkemece, iflas kararıyla birlikte müflisin tasarruf hakkının sona erdiği, hizmet akitlerinin iflas kararıyla beraber kendiliğinden sona erdiği gerekçeye dayanak yapılmışsa da işverenin iflasının hizmet akdini sona erdireceğine ilişkin bir düzenlenme bulunmamaktadır. İflas hali hizmet akdinin ifa edilmesini engelleyecek bir imkânsızlık durumu oluşturmaz. Bu nedenle iflasın açılmasıyla hizmet akdinin sona ermediği kabul edilmektedir. (Tercan, Erdal : İflasın Sözleşmelere Etkisi, Ankara 1996,S. 250) İflasın açılmasıyla hizmet akdinin sona erdirilmemesi müflis işveren ve iflas masasının yararına olabileceği gibi işçinin yararına da olabilir. İİK’nın 224. maddesinde müflisin sanat veya ticaretinin devamına karar verebileceği hükme bağlanmıştır. Müflisin ticari işletmesine devam etmesi iflas masası ve alacaklıların yararına olabilir. Alacaklılar işyerinin

işletilmesinde devam edilmesi sonucu daha fazla alacağa kavuşabilirler. Ayrıca müflis işveren de işletmeye devam edilmesi sonucu elde edilen gelirle alacaklılarla anlaşma yaparak iflasın kaldırılmasını sağlayabilir. (Deynekli, Adnan: Aciz Hali ve İflasın İşçi Alacaklarının Tahsiline Etkisi, Ankara Barosu Dergisi, Bahar 2009, s.45)

İİK'nın 191/1. maddesi uyarınca müflisin iflas açıldıktan sonra, iflas masasına ait mal ve haklar üzerindeki her türlü tasarrufu alacaklılara (iflas) masasına karşı geçersizdir. İflasın açılmasından sonra, işyerinde çalışan işçilerin hizmet akitlerini, kanuni ve sözleşmesel feshi ihbar sürelerine uymak suretiyle fesih hakkı iflas masasına aittir.

Somut olayda, işçiler, Kobalt İnşaat Turizm San. ve Tic AŞ'nin 19.02.2009 tarihindeki iflası sonrasında müflis şirket tarafından 18.05.2009 tarihinde işten çıkarılmış ve ve işten ayrılma bildirgelerinin süresi içerisinde düzenlenmemesi nedeniyle 4447 sayılı Kanun gereği 5.600,00 TL para cezası iflastan sonra tahakkuk ettirilmiş ve ceza 24.09.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, uyuşmazlık konusu alacak iflas alacağı kapsamında değildir.

Somut olayda, işçiler, Kobalt İnşaat Turizm San. ve Tic AŞ'nin 19.02.2009 tarihindeki iflası sonrasında müflis şirket tarafından 18.05.2009 tarihinde işten çıkarılmış ve ve işten ayrılma bildirgelerinin süresi içerisinde düzenlenmemesi nedeniyle 4447 sayılı Kanun gereği 5.600,00 TL para cezası iflastan sonra tahakkuk ettirilmiş ve ceza 24.09.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, uyuşmazlık konusu alacak iflas alacağı kapsamında değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, mahkemece, dava konusu alacak iflas alacağı olmadığından uyuşmazlığa konu alacağın iflas alacağı olarak iflas masasına kaydettirilebilecek olan ve dayanağını İİK’nın 235. maddesinden alan kayıt kabul davasına konu alacaklardan olmadığı, davacı kurumca tahakkuk ettirilen idari para cezasının iflas idaresine tebliği ile itiraz hakkı sağlanarak, itiraz edilmemesi ya da itiraz edilip, Sulh Ceza Mahkemesi'nce itirazın reddi halinde masa borcu olarak kesinleşeceği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.