muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14020, Karar No: 2011/10168, Tarih: 17.11.2011

2-Dava, davacının 14.06.1993-13.05.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01.06.1994-13.05.2011 tescil tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,kabul edilen süreler yönünden 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare , Belediye, Muhtarlık ve

Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ...Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ...Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 10.03.2004 tarihinden itibaren ... Odasına üye olduğu,... Kooperatifine ve Pancar Ekicileri Kooperatifine ortaklığının bulunmadığı, sattığı ürün bedellerinden ilk prim kesintisinin 1994 Mayıs ayında yapıldığı, 1995,1996,1997,1998,1999,2000, Haziran 2004,2005,2006,2007,2009 ve 2010 yıllarındada ürün bedellerinden prim kesintisinin yapıldığı, başkaca kesintinin bulunmadığı,13.05.2011 tarihinde tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu, 01.06.1994-31.12.2000 ve 01.07.2004-13.05.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.2001-30.06.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6531, Karar No: 2016/717, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6531 E.  ,  2016/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2014 tarih ve 2013/552-2014/640 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sermaye piyasasında aracı kurum olarak faaliyet gösteren müvekkili şirketin ...'nın 01.08.2013 tarih ve 8228 sayılı yazısı ile yetki belgelerini iptal ettiği bu tarihten itibaren aracı kurum olarak faaliyet göstermediğini, davacı şirketin sermaye piyasası faaliyetlerinde bulunduğu dönemde kurulun talebi doğrultusunda iki adet banka teminat mektubunun ...na teslim edildiğini, ...'dan teminat mektuplarının iadesinin istendiğini ancak iade edilmediğini, sermaye piyasası faaliyetlerine son verilmesi nedeniyle teminat mektuplarının konusuz kaldığını ileri sürerek, söz konusu teminat mektuplarının iadesi, bu mümkün olmadığı takdirde, anılan teminat mektuplarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ...'nın, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Yargıtay kararlarına göre bir kamu tüzel kişisi olması ve sermaye piyasası alanında genel hukuki nitelikli idari karar ve düzenlemeler çıkarmasının Kurulun görev ve yetkileri alanında bulunması nedeniyle bu kurulun iş ve işlemlerine karşı açılacak davaların idari yargıda açılması gerektiği, yine idarenin iş ve işlemlerine karşı talepte bulunulduğundan diğer davalı yönünden de idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle, yargı yolu bakımından görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, teminat mektuplarının iadesi, bu mümkün olmadığı takdirde hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolu bakımından idare mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de, idare mahkemelerinde idari işlem ve eylemlere karşı iptal ve tam yargı davaları açılabileceği hususu ve davacının talebi gözetildiğinde görevli yargı yolunun adli yargı olduğu anlaşılmakla yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi isabetli görülmemiş ve hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26488, Karar No: 2025/429, Tarih: 16.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/26488 E.  ,  2025/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1805 E., 2018/360 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle dosyadaki delillerle atılı suçun sübut bulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince, suça sürüklenen çocuğun müsnet suçu işleyip işlemediğine yönelik yapılacak değerlendirmelerin suçun işleniş şekli ile sübutuna ve delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde mağdura yönelik hükmün kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilerek vaki istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi suretiyle hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-h maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14852, Karar No: 2015/12374, Tarih: 04.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14852 E.  ,  2015/12374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2014

NUMARASI : 2011/949-2014/376

Davacı A.. B.. vekili Avukat Y. Ç. F. tarafından, davalı H.. B.. aleyhine 26/07/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, görevli polis memuru olarak trafik kontrolü yaptıklarını, davalı hakkında belgesiz araç kullanmaktan işlem yapmaya başladıklarını, bunun üzerine davalının "sizin hakkınızda rüşvet istemekten suç duyurusunda bulunacağım..." şeklinde sözler söylediğini, sonrasında rüşvet istemek ve hakaret iddiasıyla şikayette bulunduğunu, soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, davalının ceza mahkemesinde iftira suçundan cezalandırıldığını belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talep kısmen kabul edilerek, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4551, Karar No: 2016/12841, Tarih: 17.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/4551 E.  ,  2016/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

7) ...

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanık ...'nın 05/06/2009 tarihli eylemine ilişkin olarak; Beraat

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in 2009 yılı Mayıs ayı başlarındaki eylemleri nedeniyle; 2863 sayılı Kanunun 74/1-son cümle, TCK'nın 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Sanık ...'in 2009 yılı Mayıs ayı başlarındaki eylemi nedeniyle; 2863 sayılı Kanunun 74/1-son cümle, TCK'nın 62, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Sanıklar ..., ... ve ...'in 19/06/2009 tarihli eylemleri nedeniyle; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Sanık ...'nın 19/06/2009 tarihli eylemi nedeniyle; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Sanıklar ... ve ...'nin 19/06/2009 tarihli eylemleri nedeniyle; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in 2009 yılı Mayıs ayı başındaki eylemi, sanıklar ... ve ...'nin 19/06/2009 tarihli eylemleri nedeniyle haklarında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanık ...'nın 05/05/2009 tarihli eyleminden beraatine ilişkin hüküm ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii

ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede, sanık ...'nın 05/06/2009 tarihli eyleminden beraatine ilişkin katılan vekilinin temyizi ile ilgili olarak görüş bildirilmediğinden, bu hususta görüş bildirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13688, Karar No: 2015/11334, Tarih: 08.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/13688 E.  ,  2015/11334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 07.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.12.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. .. ile karşı taraftan davacı vekili Av. .. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklaması dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, bedelini ödeyerek edindiği ve ticari işleri nedeniyle ileride geri verilmek üzere davalı ablası adına tescil ettirdiği taşınmaza tarafların tasarrufunda olan iki adet villa yaptırdığını, davalının tapu kaydını devretmemesi üzerine muvafakatname adlı belgeyi düzenlediklerini, davalının taşınmazın mülkiyetin naklinden kaçındığını ileri sürerek, 528 parselin adına tescilini veya taşınmaz ve üzerindeki muhdesata ilişkin 50.000,00 TL’den az olmamak kaydıyla satın alma tarihinden itibaren işleyen faiziyle birlikte alınmasını istemiştir.

Davalı, taşınmazı kendi birikimleriyle edindiğini, davacının dayandığı belgenin inanç sözleşmesi niteliği taşımayıp, koşula bağlı borç senedi olduğunu, davacının sunduğu bir kısım ödeme belgelerinin doğru olup bunların da borç senedindeki miktarın içinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, inanç sözleşmesini kanıtlayan yazılı belge bulunmadığı ve alacak koşulunun da gerçekleşmediği gerekçeleriyle istemlerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

.

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede alacak istemlerine ilişkindir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde hakimin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.12.2015 tarihli, 2014/14-516 kararı da bu doğrultudadır.)

Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde hakimin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.12.2015 tarihli, 2014/14-516 kararı da bu doğrultudadır.)

Somut uyuşmazlıkta, davacı 21.09.2012 günlü “muvakiyetnamedir” başlıklı adi yazılı belgeye dayanmıştır. Bu belgede, ..daki evin satıldığında davacıya olan borcun ödeneceği belirtilmektedir. Taraflar arasında dava konusu taşınmazın mülkiyetinin nakline ilişkin olarak düzenlenmiş 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı biçimde yazılı bir belge bulunmamaktadır. Ancak, davacı dava dilekçesinde “sair deliller”e dayandığından kendisine, davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunu, yemin delilini kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38610, Karar No: 2016/2205, Tarih: 29.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/38610 E.  ,  2016/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yargılama esnasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17613, Karar No: 2015/26378, Tarih: 04.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/17613 E.  ,  2015/26378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen;“Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar,kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup;bu suçta,kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu,seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla,cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için,öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil,görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle,kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse,fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.