muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/447, Karar No: 2015/14979, Tarih: 21.12.2015

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7421, Karar No: 2006/5900, Tarih: 05.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7421 E.  ,  2006/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Manisa  İş Mahkemesi

Tarih                :  03.05.2006
Yargıtay — Esas No: 2010/5948, Karar No: 2010/12298, Tarih: 09.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5948 E.  ,  2010/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, evlilik birliği içinde bozdurulan ziynetlerin bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, tarafların boşandıklarını, evlilik birliği içinde yaptırdığı inşaatı tamamlayabilmek için davalının, müvekkiline düğünde takılan ziynet ve paraları alıp bozdurduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalı tarafından bozdurulan ziynet ve paraların nakdi karşılığı olan 38.215 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise davaya konu ziynetlerin davalının tasarrufunda kaldığını, bozdurulmadığını, söz konusu inşaatın müvekkiline ait daire ve arabanın satışından elde edilen para ile tamamlandığını, iddia edilen ziynetlerin bedel ve gramajlarının çok yüksek gösterildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi incelemesi doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının evlilik birliği içinde davalı koca tarafından alınıp bozdurulduğunu ileri sürmüş, davalı koca ise altınları almadığını, davacının tasarrufunda kaldığını savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de

mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evlilik birliği içinde elinden alınıp bozdurulduğunu veya evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evlilik birliği içinde elinden alınıp bozdurulduğunu veya evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın evlilik birliği içinde altınların davalı tarafça bozdurularak yaptırılan inşaatın masrafında kullanıldığını ve kendisine bir daha verilmediğini iddia etmiş, bu konuda tanık dinletmiştir. Davacının annesi dışındaki diğer tanıklar görgüye dayalı kesin bilgi vermemişler, davacıdan duyduklarını aktarmışlardır. Öte yandan davacı kadın, boşanma davasında mahkemeye sunduğu 06.11.2007 tarihli dilekçesinde, yapılan inşaatın daire satışından ve kiradan elde edilen paralar ile yapılıp bitirildiğini açıklamış, altınların bozdurulduğundan söz etmemiştir. Bu durumda iddianın kanıtlandığından söz edilemez Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin rızası dışında elinden alınarak yapılan inşaatın masrafı için sarf edildiği konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1846, Karar No: 2012/7205, Tarih: 01.06.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/1846 E.  ,  2012/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalı ... Sigortaya Kasko poliçesi ile sigortalı aracın bakım esnasında kupasının düşmesi sonucu araçta meydana gelen 6.117 TL hasar bedelinin ödeme gününden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, açılan hasar dosyasında kazanın ani ve beklenmeyen sebepten meydana gelmediğinin tespit edildiği ve bu nedenle hasar talebinin reddedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi

raporuna göre, davanın kabulü ile 6.177 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 348,51 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 1.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26002, Karar No: 2017/4872, Tarih: 27.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/26002 E.  ,  2017/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı kadın vekili Av. ...’a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan, vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı kadına tebliği sağlanıp, temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 27.04.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3129, Karar No: 2024/8493, Tarih: 09.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/3129 E.  ,  2024/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1825 E., 2024/1229 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak eylemde birden fazla nitelikli halin bulunması hususunun da gösterilmesi gözetilerek; olay anında 14 yaşında olan katılanın, olay öncesinde beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğuna dair bir iddianın bulunmaması karşısında katılanın fiziki muayenesine dayanılarak oluşturulan ve katılanın ergenlik döneminde olması ve sanığın yetişkin olması gerekçe gösterilerek ruh sağlığı yönünden kendini koruyamayacak olduğu yönünde subjektif kanaat içeren tek hekimli rapora dayanılarak ve bu yönde ayrıca Adli Tıp Kurumu ya da tam teşekküllü akıl ve ruh sağlığı hastanesinden rapor alınmadan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1. maddesinin (e) bendinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.04.2024 tarihli ve 2024/1825 Esas, 2024/1229 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/419, Karar No: 2016/6255, Tarih: 14.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/419 E.  ,  2016/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi olduğu, 25 Ekim 2001 tarihli .... Noterliği'nden verilme imza sirkülerine göre, sanığın şirketi ...'la birlikte müşterek atacakları imza ile temsile yetkili olduğu halde, katılana olan borcuna karşılık verdiği 30/11/2007 keşide tarihli, 36.465 USD miktarlı, ... numaralı çeki tek başına imzalayarak keşide ettiği, katılanın bankaya müracaatında, sanığın tek başına çek keşide etme yetkisi olmadığından herhangi bir işlem yapılamadığı ve çek bedelinin ödenmediği, sanığın bu şekilde hareket ederek katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda;

Katılan vekilinin söz konusu çeki .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/2607 Esas sayılı dosyası üzerinden kambiyo senetlerine mahsus takip suretiyle 31/03/2008 tarihinde icraya verdiği, takibin 02/04/2008 tarihinde borçlu şirkete tebliğ olunduğu, borçlu şirket tarafından süresi içinde borca itiraz edilmediği ve takibin kesinleştiği, borçlu şirket hakkında haciz işlemlerinin devam ettiği, sanık ve kardeşi ...’ın birlikte çek keşide etmek ve temsile yetkili oldukları halde, ticari teamüller gereğince tek başlarına çek keşide ettikleri, bu şekilde ticaret yaptıkları ve neticede çek karşılıklarını ödedikleri, bu durumun ilgili banka yazışmalarından da anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ve beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 14/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/501, Karar No: 2014/7721, Tarih: 20.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/501 E.  ,  2014/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/2278-2013/2644

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; Müvekkilinin Ankara İli, Park Oran Sitesi, ..Blok ..numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare Aski görevlileri tarafından müvekkilden toplam 5.591 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini belirterek; davalı idarece talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasına ve 5.591 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak 197 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan miktardan sorumlu olmadığının tespiti ile 5.394 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür. 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda ahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez." denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır.

Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı ve S/1000=1.00 alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı ve S/1000=1.00 alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, mahkemece; aboneliğe başvurulduğu sırada, Kanunun 89. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ödenen avansın mahsubunu içerir, katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinde bulunmakta olan formüldeki hesaplama "gayrimenkulün toplam inşaat alanı ile metre tül maliyetinin güncel değeri ve gayrimenkulün yola nazaran cephesi" esas alınarak yeniden alınacak uzman bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9994, Karar No: 2014/16984, Tarih: 11.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9994 E.  ,  2014/16984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/03/2014

Numarası : 2013/351-2014/125

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının ... Temizlik şirketinde 15.02.2002-07.02.2013 tarihleri arasında temizlik elamanı olarak çalıştığını, emekliliğe hak kazanarak işten ayrıldığını, noterlik ihtarına rağmen hak ettiği işçilik alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı .. Temizlik Hiz. Tic. İnş. Tur.Ltd. Şti 'ye usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiş ve davaya katılmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının 190 gün yıllık izin kullanmadığı gerekçesiyle net 4.430,87 TL ücretli izin alacağı hesaplanmış, mahkemece de kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının hak kazanıp kullandırılmayan yıllık izin süresi uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İŞ Kanunun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sora ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerini ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yukarıda da izah edildiği gibi izinlerin kullandırıldığının yazılı belge ile ispatlanması genel kural ise de; Somut olayda davacı tanığı F. A..22/10/2013 tarihli duruşmada "... 2005 yılına kadar yıllık izinler hiç kullandırılmadı 2005 yılında son aylarında sadece 1 hafta yıllık izin verdiler, 2006'dan 2009 yılına kadar ise 14 er gün yıllık izin verdiler, ancak hafta tatilini saymayarak 12şer gün yıllık izin kullandırdılar gerisi 2009'dan sonra ise hak edilen kıdeme göre yıllık izinleri kullandırmaya başladılar, lakin eskiden kullandırılmayan ve yine eksik kullandırılan yılık izinlerin karşılığı ücret olarak tarafımıza ödenmedi ... "şeklindeki beyanı davacı vekilince açıkça kabul edilmiş, davacı vekili bir diyeceğinin olmadığını söylemiştir. Davalı alt işverenin dosyaya delil sunmamasından istifade ederek hiç izin kullandırılmamış gibi hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması hatalı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.09.2014 tarihinde gününde oybirliğiyle karar verildi.