muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/321, Karar No: 2024/1010, Tarih: 24.01.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 ... Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 ... Kanunla 6212 ... Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31376, Karar No: 2018/4537, Tarih: 12.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/31376 E.  ,  2018/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... Satış ve Dağıtım A.Ş.’nin, ...İçecek A.Ş. şirketine ait ürünlerin pazarlanmasında ve tüketicilere sunumunda kullanılmak üzere tedarikçi firmalardan temin ettiği soğutma dolaplarını ariyet sözleşmesi ile satış noktalarına verdiği, sanıklar ... ve ...’ın katılan firmada soğutucu departmanında çalıştıkları, sanıklar tarafından bu dolapların bir kısmının hurdaya ayrılmasına gerek olmadığı halde hurdaya çıkarıldığı, ayrıca şirket kayıtlarından çıkartarak, şirkete nakliye işleri yapan diğer sanıklar ... ve ... vasıtasıyla 2. el beyaz eşya satan iş yerlerine sattıkları, yine sanık ...’un da katılan firmada promosyon depo memuru olarak görev yaptığı, sanıklar Metin ve ...’ın katılan firma tarafından müşterilerine ücretsiz olarak verdiği promosyon ürünlerini gerek elden gerekse internet üzerinden sattıkları, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği anlaşılmakla haklarında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/661, Karar No: 2019/6917, Tarih: 09.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/661 E.  ,  2019/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit yaralama ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 17/09/2018 tarihli ve 2018/65692 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 15/11/2018 tarihli ve 2018/7001 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/01/2019 gün ve 5059 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müştekinin, şüphelilerin kendisini darp ederek hakarette bulunduklarına yönelik şikâyetçi olması üzerine, delil bulunmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, söz konusu iddialara ilişkin olarak müşteki vekilinin 04/10/2018 tarihli itiraz dilekçesinde belirtmiş olduğu tanıkların beyanlarına başvurularak soruşturmanın genişletilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme;

Hukuksal değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre müştekinin emniyet aşamasındaki ifadesinde tanık ...'ün evinden ayrılırken bahse konu eylemlerin gerçekleştiğinin iddia edilmesi karşısında, müşteki vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin itiraz dilekçesinde belirttiği şekilde özellikle ... ve olayın tanığı olduğunu belirttiği diğer kişilerin ifadelerine başvurulmaksızın, eksik soruşturma ile delil yetersizliği gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Bu nedenle itiraz merciince etkin soruşturma yapılmaması dikkate alınarak, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 15/11/2018 tarihli ve 2018/7001 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3456, Karar No: 2024/5371, Tarih: 15.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3456 E.  ,  2024/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1887 E., 2024/120 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/94 E., 2022/145 K.

Taraflar arasındaki tespit davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı ... Kulübü Derneği işyerinde 03.11.2012, 14.01.2013, 29.09.2015, 20.04.2016, 04.10.2017 ve 17.07.2018 tarihlerinde geçirdiği iş kazaları nedeniyle Kuruma başvurularda bulunduğunu, Kurum tarafından 29.09.2015 ve 04.10.2017 tarihli kazaların iş kazası olmadığına karar verilerek, talebin reddedildiğini, kazalar nedeniyle bedensel zarara uğradığını belirterek, dava konusu 03.11.2012, 29.09.2015 ve 04.10.2017 tarihinde meydana gelen kazaların iş kazası olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı dernek vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazası olarak addedilen 3 adet kazanın tamamının SGK'ya bildirildiğini, davacının, 14.01.2013 tarihinde ahırlar bölgesinde bulunan 3 numaralı ahırda kırık olan çerçeveyi tamir etmek istediği sırada çerçeveyi çekerken kırılan cam parçalarından birisinin davacının sağ elinin üst kısmına düşmesi nedeniyle yaralandığını, kazanın kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliği nedeniyle meydana geldiğini, 20.04.2016 tarihinde matkapla çalışırken, matkabı geri çekmek için hamle yapınca omzunda ağrı meydana gelmesi üzerine, refakatçiler eşliğinde hastaneye götürüldüğünü, genel adli muayene raporunda, davacının geçirmiş olduğu kazanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun, yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığının belirlendiğini, 17.08.2018 tarihinde davacının taşıdığı camın elinden kayarak sağ ayağının yan tarafına düşmesi sonucunda kazanın meydana geldiğini, düzenlenen raporda davacının yaşamını tehlikeye sokan bir durumun olmadığının belirtildiğini, Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Yenimahalle Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne ait anılan tarihlerde yapılan şikayetlere ilişkin tanzim edilen raporlarda da; davacının şikayetlerinin iş kazasından kaynaklandığına dair herhangi bir kayıt bulunmadığını, SGK'ya yaptığı başvuru neticesinde dava konusu tarihlerde yaşandığı iddia edilen olayların iş kazası olmadıklarının sonucuna varıldığını, davacının kesintili olarak çalıştığını, iddialarını kabul etmediklerini, davacıya işçi sağlığı ve iş güvenliği bakımından tüm eğitimler ve işiyle ilgili gerekli araç gereç eksiksiz bir şekilde verildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle;; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunmuş, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davalı işyerinde 03.11.2012, 29.09.2015 ve 04.10.2017 tarihlerinde gerçekleşen kazaların iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; iş kazası olduğu tespit edilen her bir kaza yönünden ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesini istemiştir.

2.Davalı dernek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya işçi sağlığı ve iş güvenliği bakımından tüm eğitimler ve işiyle ilgili gerekli araç gerecin eksiksiz bir şekilde verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

3.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını, kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı dernek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya işçi sağlığı ve iş güvenliği bakımından tüm eğitimler ve işiyle ilgili gerekli araç gerecin eksiksiz bir şekilde verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

3.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını, kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 03.11.2012, 29.05.2015 ve 04.10.2017 tarihlerinde meydana gelen olayların iş kazası olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlı Sigortası Kanunu'nun 13 üncü maddesinin ilgili 1 inci fıkrası şöyledir:

"İş kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) (Değişik: 17.04.2008-5754/8 md.) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) (Değişik: 17.04.2008-5754/8 md.) Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olaydır."

3. Değerlendirme

d) (Değişik: 17.04.2008-5754/8 md.) Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olaydır."

3. Değerlendirme

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 03.11.2012, 29.09.2015 ve 04.10.2017 tarihli yaralanma olaylarının iş kazası olduğunun tespitini talep ettiği, SGK tarafından bu taleplerin reddedildiği, davacının 01.08.2007-26.10.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde marangoz olarak çalıştığı, 03.11.2012 tarihinde 08.52 -17.30 saatleri arasında mesai yaptığı aynı gün saat 11.32'de “keskin cisimle temas gerçekleşmesi” şikayeti ile hastaneye giriş kaydının olduğu, 29.09.2015 tarihinde 10.15-18.30 saatleri arasında mesai yaptığı, aynı gün “Yumuşak Doku Bozukluğu” şikayeti ile saat 10.47'de hastaneye giriş kaydının olduğu, 04.10.2017 tarihinde 09.43-17.45 saatleri arasında mesai yaptığı, aynı gün “Yumuşak Doku Bozukluğu” şikayeti ile saat 12.24'te hastaneye giriş kaydının olduğu, anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, davacının kaza geçirdiğini iddia ettiği 03.11.2012, 29.09.2015 ve 04.10.2017 tarihlerinde mesai yapmakla birlikte gün içerisinde hastaneye sevk olduğu ve tedavi gördüğü açık ise de, hastane raporlarında bu yaralanmalarının iş yerinde gerçekleştiğine dair bir kaydın olmadığı görülmektedir.

Mahkemece dinlenen tanıkların ağırlıklı olarak davacının geçirdiğini iddia ettiği kazalara ilişkin görgüye dayalı bir beyanlarının olmaması karşısında, davacının davasını somutlaştırma yükümlülüğü kapsamında, iş kazasını geçirdiği tarihlerde yanında kimler olduğu, kimlerle birlikte çalışırken kazaya maruz kaldığı, davacıdan sorulmalı, belirttiği kişilerin kaza olaylarına ilişkin ayrıntılı ifadeleri alınmalı, mevcut yaralanmaların iş yeri dışında da meydana gelme ihtimali bulunduğundan, iş yerinde meydana geldiği ileri sürülen kaza tarihleri net olarak belirlenmeli, toplanan deliller ışığında varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4788, Karar No: 2019/1439, Tarih: 05.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4788 E.  ,  2019/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine, ..., davalı/davacı ... Yönetimi, müdahil ... (... mirasçısı), müdahil ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... ilçesi Köteyli köyü 553 parsel, 1.028.500,00 m2 yüzölçümü ile mera vasfıyla, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/318 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu gerekçesi ile malik hanesi açık bırakılmıştır.

Davacılar ... ve ... vekili, 28/05/1971 tarihli dava dilekçesiyle, Köteyli tüzel kişiliği aleyhine, ... Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı men'i müdahale davasıyla, ... Köteyli köyü ... Çiftliği mevkiinde bulunan yerin müvekkillerine ait olduğunu, bu yerin müşterek mülkiyet halinde olup, diğer mirasçılarında mülkiyet hakkının olduğunu, Köteyli tüzel kişiliğinin çiftliğin bir kısım arazisinin mera olduğunu ve bu meraya tecavüz edildiği iddiasıyla müvekkilleri aleyhine dava açtığını, açılan davanın reddedildiğini ve kesinleştiğini, kesinleşen kararda belirtilen arazi parçası ile bu parçanın civarında bulunan ve tapu içerisinde kalan 1000 dönümlük yere köyün müdahale ettiğini, müdahale edilen kısmın hudutlarının doğuda Koçali Deresi, batıda Çal yolu, kuzeyde Ketenderesi ve ..., güneyde kısmen eski çal yolu ve ...'nın ... ve ... köylerine sattıkları tarla ile çevrili, tahminen 1000 dönümlük yer olduğunu açıklayarak, davalı köyün müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ayrıca ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/333 Esas sayılı dava dosyasında kesinleşen kararı ve dosya içeriğini delil olarak göstermiş olup ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/333-508 E.K. sayılı dosyası dosya arasına alınmış; davacısının Köteyli tüzel kişiliği, davalısının ... çiftliğinden sahiplerinden ..., ...ve ...olduğu, köye ait 38.2921,00 m² miktarlı meraya davacıların müdahalesinin men'inin talep ve dava edildiği, yapılan yargılama sonunda, davaya konu yerin köyün kadim ve muhassas merası olduğunun anlaşılamadığı, davalıların tapuları hududu dahilinde kaldığı ve ... çiftliği arazisine dahil bulunduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine yapılan inceleme sonucunda Yargıtayın onama ilamı ile kesinleştiği anlaşılmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği ve görevli mahkemenin ... Tapulama Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, 23/03/1973 tarih 1971/318 Esas 1973/139 Karar sayılı ilamıyla görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece 1973/1 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında, Orman Yönetimi vekili 17/02/1973 tarihli dilekçesi ile müdahale talebinde bulunarak dava konusu yerin orman olarak tespit ve tescilini talep etmiştir.