muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/102, Karar No: 2022/18, Tarih: 13.01.2022

Sanık ... müdafisi huzurunda kollukta; Karalar Motorlu Araçlar Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde yaklaşık on beş yıldır finans ve muhasebe müdürü olarak çalıştığını, bu iş yerinin sahibinin Aleattin Kara olduğunu, bu tarihten üç sene kadar önce Unmaks isimli firmaya şirket adına kayıtlı üç tane arabayı vadeli olarak sattıklarını ve ödemelerini vadeli şekilde tahsil ettiklerini, ancak bu şirketin sahibinin iflas ettiğini ve ortadan kaybolduğunu, daha sonra bu şirketi daha önceden tanıdığı sanık ...’ın aldığını, bu işle ilgili sanık ... ile görüştüğünü, araçların ödemelerini sanık ...’ın yapacağını, bu işin üzerine fazla düşmediğini, sanık ...’ın o tarihlerde 1.900 TL vererek “Beni bir süre daha idare et, elime büyük bir çek gelecek, hepsini toptan kapatacağım.” dediğini, kalan 40.000 TL civarındaki borç karşılığında sanık ...’dan 3.750 TL’lik 11 tane senet aldığını, bu senetleri ve 1.900 TL’yi şirketin kasasına koyduğunu, senetler ödenmeyince tekrar sanık ... ile görüştüğünü, bir süre daha kendisini idare etmesini istediğini, kendisinin de kabul ettiğini ve sesini çıkartmadığını, bu durumu şirkete de duyurmadığını, zaman içerisinde bu senetlerin ödenmediğini ve hâlâ da ödenmediğini, sanık ... ile tartıştıklarını ancak tahsilat yapamadığını, bu arada sanık ...’ın yanında çalışan katılan ...’un, kendisini takip ederek olaylara tanık olduğunu ve kendisini aradığını, telefon numarasını nereden bulduğunu bilmediğini, kendisini Selçuk ismiyle ve Unmaks firmasının sahibi olan Altan’ın yeğeni olarak tanıttığını, katılan ile ertesi gün akşam saatlerinde bir restoranda buluştuklarını, katılanın önce sanık ... ile aralarındaki sorunu çözmek istediğini söylediğini, alkol aldıktan sonra tavrı değişen katılanın tehditkâr konuşmalar yapmaya başladığını, sanık ...’dan korkmamasını, çevresinin geniş olduğunu söylediğini, daha sonra taksi parasının olmadığını söyleyerek kendisinden 70 TL aldığını, alkollü olduğu için vermek zorunda kaldığını, gecenin ilerleyen saatlerinde katılanın kendisini tekrar arayarak tehdit ettiğini, bunun üzerine dayısı olan Altan ile görüşmek istediğini söylediğini, katılanın bir süre sonra telefonu başkasına verdiğini, bu kişinin Altan olmadığını söyleyince katılanın küfredip telefonu kapattığını, kendisinin de aynı gece sanık ...’ı arayarak durumu anlattığını, sanık ...’ın Altan’ın böyle bir yeğeninin olmadığını söyleyerek arayan kişinin telefon numarasını istediğini, telefon numarasını verince bu kişinin onun dükkanında takılan katılan ... olduğunu söylediğini, daha sonra sanık ... ile katılanın görüştüklerini, katılanın kendisini tekrar arayarak tehdit ettiğini, ertesi gün de iş yerine geldiğini, kendisine bağırıp tehdit etmeye başlayınca dışarı çıkarttığını ve derdinin ne olduğunu, kendisinden para mı istediğini sorduğunu, onun da “Evet, vermezsen senin için iyi olmaz.” diyerek kendisini tehdit ettiğini, aynı gün iş yerinin kasasından 1

... olduğunu söylediğini, daha sonra sanık ... ile katılanın görüştüklerini, katılanın kendisini tekrar arayarak tehdit ettiğini, ertesi gün de iş yerine geldiğini, kendisine bağırıp tehdit etmeye başlayınca dışarı çıkarttığını ve derdinin ne olduğunu, kendisinden para mı istediğini sorduğunu, onun da “Evet, vermezsen senin için iyi olmaz.” diyerek kendisini tehdit ettiğini, aynı gün iş yerinin kasasından 1.000 TL alarak katılana verdiğini, katılanın iki gün sonra iş yerine tekrar gelmesi üzerine bu sefer 5.000 TL vermek zorunda kaldığını, o tarihten bu zamana kadar katılanın kendisini ölümle tehdit ederek toplam 140.000 TL aldığını, bazen kendisinin geldiğini, bazen de başkasını yolladığını, kendisinin öncesinde bir açığının olmadığını ancak bu paraları şirket kasasından ödediği için şirkete karşı açık vermiş olduğunu, bu durumu ailesine anlattığını ve birlikte çözüm aradıklarını, kuzeninin nişanlısı olan sanık ...’dan yardım istemeye karar verdiklerini, sanık ... ile buluşarak içinde bulunduğu durumu ona anlattığını, sanık ...’in mitçi olarak bahsettiği yeğenini aradığını, ancak ulaşamadığını, buarada kendisini Tuzla’da bulunan ...isimli bir şahsa götüreceğini, bu şahsın cezaevinde bulunan bir kabadayının adamı olduğunu söylediğini, birlikte onun göstermiş olduğu Tuzla’da bulunan ... isimli restoranta gittiklerini, burada kendisini inceleme dışı sanıklar ...ve Alparslan ile tanıştırdığını, bu kişilere durumunu anlatıp kendisini katılandan kurtarmalarını istediğini, kendisine bunun çocuk oyuncağı olduğunu söylediklerini, ...’ın ertesi gün gelerek kendisinden 5.000 TL alıp “Bu işi bitmiş bil, artık sana kimse bir şey yapamaz.” dediğini, daha sonra sanık ...’in bu işin bittiğini, katılandan artık kurtulduğunu söylediğini, katılan artık kendisini rahatsız etmez diye düşünürken katılanın kendisini tekrar aradığını, daha sonra akşam saatlerinde ...’ın kendisini arayarak “...’ın işi tamam, ben onun dükkanını taradım, yarın da ...’ı Tuzla’ya alacam.” dediğini, ertesi gün sanık ...’ın iş yerinin taranmadığını tespit ettiğini ve kendisine yalan söylediklerini anladığını, bir müddet sonra sanık ...’ın kendisini arayarak görüşmeleri gerektiğini söylediğini, yanında oğlu sanık ...’da olduğu hâlde kahvehanede buluştuklarını, sanık ...’ın kendisini uyararak “Neler döndüğünden haberin var mı?” deyip iş yerinin tarandığını, bir takım insanların kendisinden araba ve para istediğini, bu işten vazgeçmesini, bir hafta içerisinde katılanı getirip köpek gibi ayaklarına atacağını söylediğini, düşünmesi gerektiğini söyleyerek sanık ...’ın yanından ayrıldığını, daha sonra katılanın kendisini tekrar aradığını ve 15.000 TL istediğini, kendisinin ise parayı vermeyerek sonra arayacağını söylediğini, ancak aramadığını, katılanın hafta sonu kendisini tekrar araması üzerine istediği parayı vereceğini, sahilde buluşmak istediğini söylediğini, bu esnada sanık ...’ı da çağırdığını, katılan ile sahilde arabanın içerisinde buluştuklarını, katılan ile tartıştıkları sırada sanık ..

...’ın yanından ayrıldığını, daha sonra katılanın kendisini tekrar aradığını ve 15.000 TL istediğini, kendisinin ise parayı vermeyerek sonra arayacağını söylediğini, ancak aramadığını, katılanın hafta sonu kendisini tekrar araması üzerine istediği parayı vereceğini, sahilde buluşmak istediğini söylediğini, bu esnada sanık ...’ı da çağırdığını, katılan ile sahilde arabanın içerisinde buluştuklarını, katılan ile tartıştıkları sırada sanık ...’ın arabasıyla yanlarına yanaştığını ve katılanı arabadan indirdiğini, dışarıda aralarında konuştukları sırada katılanın kaçtığını dikiz aynasından gördüğünü, sanık ...’ın katılanı kovalayarak yanındakilerle birlikte zorla arabaya bindirip götürmüş olduğunu, ancak bunu kendisinin görmediğini, aynı gün sanık ... ile birlikte bulundukları sırada kendisini arayarak katılanı götürdükleri yere çağırdıklarını, buraya sanık ... ile birlikte gittiklerini, burada sanıklar ... ve... ile katılanın olduğunu, sanık ... ile de kapıda karşılaştıklarını, sanıklar ..., Mehmet ve katılan ile birlikte yazıhanenin içerisinde konuştuklarını, arada yanlarına sanık ...’ın da girip çıktığını, burada sanık ...’ın katılana sitem ederek “Benim ismimi kullanarak niye bu adamı sıkıntıya soktun?” diye sorduğunu, katılanın ise borç istediğini söylediğini, katılana kendisini neden tehdit ettiğini sorması üzerine patronun oğluna zimmetine para geçirdiğini söyleyeceğini belirterek kendisini tekrar tehdit ettiğini, kızarak katılana 1-2 kez tokat attığını, “Madem borcunu kabul ediyorsun o zaman bana öde veya evrak ver!” dediğini, daha sonra katılandan rızası ile görevlilerin şu an elinde bulunan 27.03.2009 tarihli 500,000 TL tutarlı senedi aldığını, katılanın imzalayarak kendisine verdiğini, daha sonra iş yerinden ayrıldığını, bildiği kadarıyla sanık ...’ın o gece katılanı misafir ettiğini, katılanı dövmediğini ve rehin tutmadığını, inceleme dışı sanık ... ve arkadaşları ile katılana verdiği paraların kendisine ait olmadığını, Karalar Şirketine ait olduğunu,

Savcılıkta; çalıştığı otomotiv şirketindeki üç tane aracı Unmax isimli bir firmaya sattıklarını, bu firmanın battığını, sattıkları araçları da bulamadıklarını, daha sonra bu firmayı devralan sanık ...’ın yanına gelerek araçları aldığını, kendisine bir insanlık yapmasını ve bir süre idare etmesini istediğini, bu araçların borçlarını ödeyeceğini söylediğini, hatta az bir miktar da para verdiğini, bu parayı alıp kasaya koyduğunu, sanık ...’ın ödeme yapmadan kendisini oyalamaya başladığını, daha sonra sanık ...’ın bir ödeme planı çıkararak karşılığında kendisine her biri 3.750 TL’lik on tane senet verdiğini, fakat bu senetleri de ödemediğini, bu sırada sanık ...’ın adamı olan katılanın, bu durumu öğrendiğini, iş yerine gelerek bunları patrona aktaracağını ve kendisini işten kovduracağını söyleyerek tehdit ve baskı ile kendisinden para istediğini, kendisinin de kurtulmak için bir miktar verdiğini, daha sonra katılanın tehditlerini sürdürdüğünü, her seferinde para vermek zorunda kaldığını, sanık ... ile görüşerek katılanın kendisini tehdit ettiğini, işinden olacağını söyleyerek kendisini kurtarmasını istediğini, sanık ...’ın bir şey yapmadığı gibi elindeki araçları da vermediğini, fakat bu durumu avukata iletemediğini, çünkü şirket yönetiminden başta bunu gizlediğini, bu süre zarfında sanık ...’ın kendisini tehdit etmediğini ancak katılanın sürekli tehdit ettiğini, olay günü de katılan ile buluştuklarını, sanık ...’ın gelerek katılanı yanından aldığını, kendilerini takip etmiş olan sanık ...’ın da yanlarına geldiği sırada katılanın kaçtığını, ancak onu yakaladıklarını, sanık ...’ın katılanı alıp sanık ...’ın iş yerine götürdüğünü, bu durumu öğrenince oğlunu da alarak oraya gittiğini, oğlunun dışarıda kaldığını, sanık ...’ın katılana bağırarak “Sen bu adamı neden bu hale soktun?” diye sorduğunu, katılan da yalan söyleyerek kendisine iftira atması üzerine ona 1-2 kez tokat attığını, bu sırada sanık ...’in katılana “Biz senin telefonlarını dinliyoruz, kiminle konuştuğunu biliyoruz.” dediğini, kendisini kastederek “Bundan aldığın paraları uyuşturucuya yatırıyorsun.” gibi sözler söylediğini, kendisinin de sanık ...’a “Şimdi bu adamı bırakınca gidecek. Benim alacağım ne olacak?” diye sorduğunu, sanık ...’ın da “Bir senet sana versin.” diyerek bir senet çıkarıp verdiğini, katılanın da kendi rızasıyla bunu imzaladığını, bundan sonra oradan ayrıldığını,

Mahkemede; katılanın kendisinden şantajla peyderpey 140.000 TL aldığını, bu paranın çalıştığı Karalar Otomotiv Şirketine ait olduğunu, 140.000 TL’yi yaklaşık bir yıllık sürede verdiğini, olay günü katılanın kendisini arayarak “10.000 TL’yi hazırla, senden alacağım.” dediğini, katılanın geleceğini sanık ...’a söylediğini, saat 19.00 sıralarında şirketin aracı ile giderken katılanın ticari bir taksi ile önünü kestiğini, gelmesi için sanık ...’a haber vermediğini ancak onun katılanın geleceğini tahmin ettiği için peşinden gelmiş olabileceğini, katılanın kendisinden para istediğini, parasının olmadığını söylemesi üzerine kendisine saldırdığını ve vurmaya çalıştığını, elini beline attığını, büyük bir ihtimalle silahının olduğunu, bu sırada sanık ...’ın geldiğini, yanında abisi sanık ...’ın da bulunduğunu, sanık ...’ın katılana “Arabadan in! Gel seninle konuşalım.” dediğini, ikisi birlikte kol kola girip arabadan uzaklaştıklarını, bu sırada katılanın vurduğu darbelerden dolayı şokta olduğunu, katılanın arabadayken boğazına sarıldığını ancak kendisine vurmadığını, sanık ... gelmeseydi katılanın kendisine vuracak olduğunu, sanık ... ile katılan uzaklaştıktan sonra nasıl olduğunu anlayamadığı bir şekilde katılanın kaçmış olduğunu, sanık ...’ın katılana vurduğunu görmediğini, bundan sonraki olayları hatırlamadığını, daha sonra sanık ...’ın yanına gelerek “Yusuf kaçtı, abimin dükkanına gel, orada konuyu hallederiz.” dediğini, burada sanık ...’ın katılana “Sen bu adamdan ne istedin, niye zarar verdin, üstelik niye benim ismimi kullanarak bu adamın hayatını mahvettin? Zararını gider!” dediğini, katılanın bir şey söylemeden boynunu büküp durduğunu, bunun üzerine sanık ...’ın “Ben senin bu işleri yaptığını çok iyi biliyorum, sen sabıkalısın, bu adama bu işleri nasıl yaptıysan aldıklarını fazlasıyla geri vereceksin!” dediğini ve üzerinden boş bir senet çıkarıp katılana verdiğini, katılanın da senetteki her şeyi doldurarak verip “Teminat olarak bu senet sizde dursun.” dediğini, katılanı hürriyetinden yoksun kılmadığını,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Sanıklar ... hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

"Pişmanlık" sözcüğü Türk Dil Kurumu Sözlüğü'nde; "Yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "Bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

"Pişmanlık" sözcüğü Türk Dil Kurumu Sözlüğü'nde; "Yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "Bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

TCK’nın kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması hâlinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hâllerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları," bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016, 9. Baskı, s. 359). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle şahısların cezalandırılması kural olmakla birlikte, bir kısım şartların gerçekleşmesi durumunda kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden veya mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içerisinde işlenmekte olup, buna suç yolu ya da "iter criminis" denilmektedir. Bu süreçte fail, önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda, suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin gerçekleşmesi de aranmaktadır. Türk Ceza Kanunu’nun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesi ile failin suç yolundan dönerek, suçun tamamlanmasını veyahut da neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler ile de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

TCK'nın 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

TCK'nın 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2)Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3)Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde iken; 6352 sayılı Kanun’un 84. maddesi ile yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 tarihli ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 tarihli ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 tarihli ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nın 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi hâlinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618).

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618).

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hâllerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi hâlinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Maddenin uyuşmazlık konusunu ilgilendiren kısmen iade veya tazmin hâlinde etkin pişmanlığı düzenleyen TCK'nın 168. maddesinin dördüncü fıkrasının; “Kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır.” şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kanun koyucu, kısmen iade veya tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında, mağdurun iradesini esas almak suretiyle, bu hükmün uygulanabilmesini mağdurun rızası şartına bağlamış, mağdurun kısmi iade ve tazmine rıza göstermemesi hâlinde ise, failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağını hüküm altına almıştır.

Kısmi iadeden ne kastedildiğine ilişkin kanun maddesinde ve gerekçesinde bir açıklama bulunmamakla birlikte, etkin pişmanlık müessesinin bir amacının da mağdurun suçtan gördüğü zararın giderilmesi ve uğradığı haksızlığın meydana getirdiği sonuçların onarılması olduğu göz önüne alındığında, kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, ayrıca bunun sonucu olarak da mağdura ilave külfet yüklememesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;