muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6345, Karar No: 2020/1114, Tarih: 13.02.2020

Silahlı terör örgütü üyesi olma eyleminin 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 3. maddesinde düzenlenen terör suçlarından olması, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince bu maddenin takdir hakkı olmaksızın uygulama zorunluğu ve bu kapsamda silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla (7 yıl 6 ay) olduğu nazara alındığında, sanık hakkında atılı suçtan yapılan yargılamada 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, sanığın da kovuşturma aşamasında kendisine seçtiği bir müdafiinin bulunmadığı, böylece 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu dikkate alınmadan Anayasanın 26 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılama ilkesini ihlal edecek ve savunma hakkını kısıtlayacak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurmaksızın mahkumiyet hükmü kurularak 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine aykırılık oluşturması,

...'in ve ...'ın hukuki durumu eylemin örgüt üyeliğini oluşturmadığı, örgüte yardım niteliğinde olup olmadığının dosyada tartışılmaması,

Dosyanın incelenmesinde sanıklar ..., ... ve diğer birtakım sanıklar hakkında terör örgütü üyesi olmak suçundan iletişimin tespiti ve dinlenmesi kararı alınıp uygulamaya konulduğu, ..., ... ve diğer şahısların terör örgütüne eleman kazandırmaya çalıştıkları iddiasıyla yürütülen soruşturma kapsamında telefon konuşmalarında sanıklarımızın ... ve ...'ın herhangi bir görüşmelerinin bulunmadığı, sanıklar aleyhine suç örgütüne dahil olduklarına dair beyanlar da bulunmadığı,

Sanıklar hakkındaki tek delili olay günü sanık ...'nun yönetimindeki araçta Mersin'den Kızıltepe'ye kadar gelen araçta ..., ...'ın yanında bulunan ... ile ...'in terör örgütüne katılmak istedikleri ve bu amaçla Kızıltepe'ye getirildikleri isnadında bulunulduğu,

Dosya kapsamında ..., ... ve diğerleri hakkına yapılan yargılamada dosyada bulunan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde bu sanıkların kendilerine isnat edilen örgüte eleman kazandırma suçunu işledikleri ve bu nedenle mahkumiyetlerine karar verildiği tespit edilmiştir. Ancak; ... ve ...'ın bu olaydaki konumları, beyanları, aleyhlerine kabul edilse bile terör örgütüne götürülecek kişinin henüz örgüt üyelerine teslim edilmemesi ve başkaca süreklilik, devamlılık arz eden bir eylemleri de bulunmadığı göz önünde bulundurularak ancak terör örgütüne yardım olabileceğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Nitekim;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Yargıtay’a göre, kişinin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaksızın örgüte yardım fiilini işlediğinden bahsedilebilmesi için yardımda bulunduğu örgütün TCK 314 maddesi kapsamında terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması veya yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir.

Örgüte yardımdan söz edilebilmesi için “yardımın konusunun suç teşkil etmemesi gerekmektedir, aksi halde örgüt adına suç işlenmesi söz konusu olacaktır.” (Yargıtay 16 C.D. 12.09.2019 tarih, 2019/7004 E. - 2019/5220 K.)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında; örgüt mensuplarına yapılan yardımın, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirilebileceğini, ancak kanun koyucunun örgüte yardımı cezalandırdığını, bu nedenle mensuba yapılan yardımın da “örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden” nitelikte olması gerektiğini ifade etmiştir. (YCGK 07.02.2017 tarih, 2013/383 E – 2017/60 K. )

Yargıtay 16. Ceza Dairesine göre “Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilierin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. (Yargıtay 16 C.D. 12.09.2019 tarih, 2019/7004 E - 2019/5220 K)

... eyleminin terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu,

Yukarıdaki açıklamalar ışığında sanık ...'in eylemi değerlendirildiğinde, yakın akrabası olan sanık ...'nun talebi üzerine ... ve ... için Mardin'e otobüs biletlerinin sağlanması ve bunlara temin edilmesine yardımcı olması, daha sonra yapılan tespitlerde bu iki mağdurenin terör örgütüne götürülmek amacıyla biletler sağlandığı tespit edildiği, sanığın savunmasında bunu bilmediğini beyan etmişse de, dosya kapsamındaki deliller sanığın terör örgütü mensubu olan ...'ya bilerek yardım ettiği kabul edildiğinden eylemi kül halinde terör örgütüne yardım suçunu oluşturur.

Yukarıda belirtilen nedenlerle sanıklar ... ve ... hakkında verilen Yerel Mahkemenin kararının usul ve esas yönünden, ... yönünden verilen mahkumiyet kararının ise suç vasfı yönünden (eylemin terör örgütüne yardım suçunu oluşturması) BOZULMASINA karar verilmesi düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/5225, Karar No: 2022/8614, Tarih: 29.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5225 E.  ,  2022/8614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

- KARAR -

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ıncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın toplam değeri 8556.40 TL, olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107090.00 TL'nin altında kalmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16128, Karar No: 2015/6662, Tarih: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/16128 E.  ,  2015/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve temyizlerin kapsamına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 21.11.2007 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle %35 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, iş gücü kaybına dayanan maddi tazminat olarak 110.964,98 TL'nin 8.000,00 TL'sine olay tarihi olan 21.11.2007 tarihinden kalanını ıslah tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine. Yapılması muhtemel masraflarla ilgili olarak ilgili taleplerle diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 21.11.2007 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, iş kazasının oluşumunda davacının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan hesap raporunda Kurum'un davacıya iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödemenin hesaplanan tazminattan tenzil edilmediği, Mahkemece Kurum tahsislerinin düşülmeden maddi tazminat davası bakımından neticeye gidildiği ayrıca davacının iş kazası nedeniyle talep ettiği maddi tazminat için olay tarihinden faiz istediği anlaşılmıştır.

... ... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (iş kazasına dayanan maddi tazminat tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya ölüm halinde hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile var ise bu gelirin B.K'nun 55.maddesi de gözetilerek ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir.

Bunun yanında İş kazasının Borçlar Hukuku yönünden bir haksız fiil olduğu, zararın ve dolayısıyla tazminat alacağının olay anında ortaya çıktığı, haksız fiillerde temerrütün olay tarihinde gerçekleştiği gözetilerek hüküm altına alınan tazminata zararlandırıcı olayın (iş kazasının) gerçekleştiği tarihten itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekir.

Bunun yanında İş kazasının Borçlar Hukuku yönünden bir haksız fiil olduğu, zararın ve dolayısıyla tazminat alacağının olay anında ortaya çıktığı, haksız fiillerde temerrütün olay tarihinde gerçekleştiği gözetilerek hüküm altına alınan tazminata zararlandırıcı olayın (iş kazasının) gerçekleştiği tarihten itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden anlaşıldığı üzere davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacı sigortalıya yaptığı ödemenin hesaplanan maddi tazminatlardan tenzil edilmeden neticeye varılmasının doğru olup olmadığıdır. Yukarıda da belirtildiği üzere iş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararların karşılanmasına dair davalardır. Buna göre davacılara Kurumun iş kazası sigorta kolundan yaptığı bir ödeme var ise bunun rücuya tabi kısmının hesaplanan maddi tazminatlardan düşülmesi esastır. Bunun yanında iş kazasından doğan tazminat davalarında esas olan hüküm altına alınan tazminatlara kaza tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasıdır.

Bu açıklamalar kapsamında somut olayda, davacının maluliyet oranı da gözetildiğinde iş kazası sigorta kolundan sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığı, ayrıca Kurumun davacıya iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödemenin rücuya tabi olduğu hususları açıktır. Hal böyle olunca davacı için hesaplanan maddi tazminattan Kurumun bu sigortalıya yaptığı sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin öğrenilerek bunun rücuya tabi kısmının hesaplanan maddi zarardan tenzili yerine mükerrer tahsile neden olacak şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi yine Mahkemenin kabul ve uygulama şekli bakımından hüküm altına alınan tazminatın tamamına olay tarihinden faiz uygulanması yerine kısmen olay kısmen ise ıslah tarihinden faize karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının maddi zararının tespiti bakımından güncel verilere göre yeniden hesap raporu almak, davacıya anılan iş kazası nedeniyle iş kazası sigorta kolundan Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerini sormak, buraca bildirilen Kurum tahsisi ile geçici iş göremezlik ödemesinin rücuya tabi kısmını( Rücuya tabi kısım=Kurumun sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bağladığı sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödemesi tahsislerinin sigortalının kusuruna denk gelen miktarlarının bu tahsislerin toplamından tenzili ile ortaya çıkan değerler) düşmek, bakiye zarar kalmışsa olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsile karar vermekten ibarettir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 30/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9603, Karar No: 2018/3748, Tarih: 05.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9603 E.  ,  2018/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mahkemenin 10122013 tarih ve 2013/629 esas, 2013/930 karar sayılı kararını temyiz ederken temyiz dilekçesinde ikamet adresini "..." olarak belirttiği, Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatı muhatabın bilinen son adresine yapılmasının gerektiği, bu açıdan sanığın bu adresi yerine mernis adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu, temyizin öğrenme üzerine yapıldığı ve süresi içinde yapıldığının kabulü gerekiği düşüncesiyle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27234, Karar No: 2015/8104, Tarih: 16.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27234 E.  ,  2015/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/585-2014/698

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan narın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan,

2) Dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığı'ndan,

Sorulmasından, sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2066, Karar No: 2014/4752, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2066 E.  ,  2014/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/23461

MAHKEMESİ : Alanya 2.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.11.2013

NUMARASI : 2010/185 Esas, 2013/282 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın soruşturma evresinde cumhuriyet savcılığında alınan 03.06.2010 tarihli ifadesinde ve aynı tarihli sorgusunda son iki aydır gariplikler hissetiğini, hasta olduğunu düşündüğünü ve tedavi olmak istediğini belirtmesi, keza sanık müdafiin temyiz dilekçesinde sanığın cezaî ehliyeti konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığını ifade ederek sanığın ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmasını talep etmiş olması karşısında; TCK.nın 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın, fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı usulen araştırılıp saptandıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdureler Buse ve Zeliha hakkında Akdeniz Üniversitesi Hastanesinden 05.10.2010 tarihli, belirgin bir psikopatolojiye rastlanmadığı ve ruğ sağlığının bozulmadığına dair raporlar ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 27.03.2013 günlü mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair düzenlenen raporlar karşısında oluşan çelişkinin giderilmesi için mağdureler Buse ve Zeliha'nın ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan nihaî rapor alınması suretiyle sonucuna göre TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Uygulamaya göre de;

Mahkemece hükümlerin kurulması sırasında TCK.nın 103/2-3-4-6 ve 43. maddelerine göre belirlenen cezadan TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucu bulunan 16 yıl 4 ay hapis cezasının aynı maddenin son cümlesi uyarınca 12 yıldan fazla olamayacağı, buna bağlı olarak da TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimde sonuç olarak 10 yıl hapis cezası yerine, yazılı şekilde 13 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası tayini suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11563, Karar No: 2008/7097, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11563 E.  ,  2008/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, kendisinin dava dışı...’ dan 1.000 YTL ödünç para aldığını ve karşılığında 1.750 YTL tutarında bono düzenlendiğini, bononun tarih ve lehtar kısımlarının boş olduğunu, borcunu dava dışı şahsa ödemek istediğinde kendisinden çok fazla para istenmesi sonucu ödeme yapmadığını, daha sonra bu kişinin bononun miktar kısmında tahrifat yapıp lehtar kısmına da dava dışı ... isminin yazılıp, bononun davalı ... tarafından takibe konduğunu ve kendisinden icra kanalı ile 14.000 YTL para tahsil edildiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek dava konusu senetten dolayı borcunun 1.750.00 YTL olduğunun tespiti ile kendisinden fazla tahsil edilen 12.500.00 YTL’ nin yasal faizi ile davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın icra takibinin kesinleşmesinden itibaren (1) yıl içinde açılması gerektiği, oysa davanın (1) yıl sonra açıldığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı aleyhine girişilen takipte ödeme emrinin davacıya 09.10.2003 tarihinde tebliğ edildiği, davacının mal beyanı dilekçesi ile birlikte borca itiraz ettiği, menfi tespit ve istirdat davalarının takibin kesinleşmesinden itibaren (1) yıl içinde açılması gerektiği, oysa davanın bu süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık senet nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, icra kanalı ile tahsil edilen bedelin istirdadına ilişkindir. Kural olarak borçlu icra takibinden sonra yeni takip sırasında borç ödeninceye kadar borçlu olmadığının tespiti için menfi tespit davası açabilir. (Bkz. Prof.B.Kuru İcra ve İflas Hukuku el kitabı s-311) Somut olayda icra kanalı ile davacı borçludan çeşitli tarihlerde tahsilatlar yapılmıştır. Son tahsilat tarihi ise 26.11.2007’ dir. İstirdat davalarında ise İİK’ nun 72/7.maddesinde öngörülen (1) yıllık süre son ödeme tarihinden itibaren başlar.(Bkz.M.Oskay-C.Koçak-Doç.Dr.A.Deynekli-A.Doğan İİK şerhi s-2235) Hal böyle olunca mahkemece yukarıda açıklanan hususlar üzerinde durulup değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.06 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.