muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11690, Karar No: 2014/8102, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/11690 E.  ,  2014/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay tarihinde İzmir Eğitim Araştırma Hastanesinde yatan hastasına refakatçi olarak bulunan katılanın yanına gelerek kendisini Dr. ... olarak tanıtıp hastasının başka hastaneye sevkinin gerektiğini bu nedenle hastaneye para yatırılması gerektiğini söylediği, katılan “ne kadar” deyince “vezneye sorup geleyim” diye ayrılıp bir süre sonra gelerek “2.750 TL lazım” dediği, katılan “o kadar param yok” deyince ben vezneyi ikna ederim emanet bir şey bırakırsak belki bize yazıyı verirler sözüyle ikna ettiği, bunun üzerine katılanın kolundaki 1.500 TL değerindeki bileziği çıkartarak sanığa vermesi şeklinde gerçekleştiği iddia olunan, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında sabıka kaydında yer alan mahkumiyet kayıtlarına göre koşulları bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/04/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19589, Karar No: 2013/7933, Tarih: 15.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19589 E.  ,  2013/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işyerinde 06.05.1999-23.06.2010 tarihleri arasında çalıştığını, 23.06.2010 tarihli ihtarname ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren davacının iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiğini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 4 aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok 6 aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında işe başlatmama tazminatının 6 aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verildiği yazılmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.” hükmünü içermektedir.

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.” hükmünü içermektedir.

Davaya konu kararda, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve gerekçeli karar yazılmış ise de gerekçeli kararda, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda dosyada bulunan deliller tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesine aykırı olduğundan kararın bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/385, Karar No: 2014/403, Tarih: 30.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/385 E.  ,  2014/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : BOYABAT Ağır Ceza

Günü : 24.12.2012

Sayısı : 38-47

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık hakkında Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.12.2012 gün ve 38-47 sayılı resen temyize tabi olan hükmün, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.03.2014 gün ve 6103-1749 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.04.2014 gün ve 61645 sayı ile itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 30.04.2014 gün ve 2327-2822 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmiş ise de, bu aşamada Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.09.2014 gün ve 61645 sayı ile itirazın geri alınması talebinde bulunulmuştur.

Ceza Genel Kurulunca 01.10.2013 gün ve 314-394 ile 315-395 sayı ve oybirliğiyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar verilinceye kadar itirazını geri almasının mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu itibarla, itirazın geri alınması nedeniyle dosyanın mahalline gönderilmesi amacıyla İNCELENMEKSİZİN YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA İADESİNE, 30.09.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23014, Karar No: 2013/2326, Tarih: 05.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/23014 E.  ,  2013/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kızı Pınar'ı İtalyada dil kursuna göndermek için davalı ile sözleşme yaptığını, davalı şirkete bugüne kadar 15.796,00 TL ödeme yapmasına rağmen davalı şirketin bu ödeme karşılığı üstlendiği hizmetleri yerine getirmediğini, sözleşme imzalandıktan sonra İtalyada kızının dil kursuna başladığı zaman oturacak olduğu evin de davalı tarafından kiralanma işinin üstlenilmesine ve sözleşmede bulunmamasına rağmen sözleşmeye aykırı olarak kiralanan dairenin salon kısmının kullanma hakkının davalı şirkete ait olduğunun kira kontratında yer aldığını, sözleşmenin haksız şartlar içerdiğini bu nedenle sözleşmeyi ihtarname göndererek fesh ettiğini bildirerek ödemiş olduğu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.448,00 TL' nin 4.3.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, alacağına avans faizi isteminde bulunmuş olup işin ticari nitelikte bulunması nedeniyle 4489 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasanın 2/2 maddesi gereğince ticari işlerde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için uyguladığı ticari faiz oranında faiz talep edilebileceğinden , mahkemece takipteki asıl alacağa ticari faiz uygulanması gerekirken, yasal faiz uygulanmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün (1) nolu bendinde bulunan “ yasal faiz “ ibaresinin silinerek yerine “ avans faizi “ ibaresinin yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş ve değiştirilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 51.20 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17251, Karar No: 2024/8584, Tarih: 14.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17251 E.  ,  2024/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/149 E., 2016/58 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet kararının sanık ve müdafiinin yokluğunda verilerek savunma hakkının kısıtlandığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, yetersiz gerekçeye, lehe olan tanık beyanlarının değerlendirilmediğine, olay yeri olan sınıfta atılı suçun işlenmesinin hayatın olağan akışına uymadığına, mağdure beyanlarının çelişkili ve soyut olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesinin gerekçesiz olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince müsnet suçtan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınıp, sanığın eylemine uyan suç tipi için öngörülen ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'un değişik gerekçeyle karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'un değişik gerekçeyle karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

İddia konusu eylemlerin olduğu tarihte ... ... İmam Hatip Lisesinde öğrenci olan mağdure girmiş olduğu Türk Dili ve Edebiyatı dersinin bütünleme sınavında hocası olan sanığın kendisini daha önce oturmuş olduğu sınıftaki sıradan kaldırarak sınıfın en arka kısmında bulunan sıraya oturttuğu, sınav esnasında yanına gelerek kağıdına baktığı ve bir eliyle de kısa süreli beline dokunduğu, yine arkasına geçerek üzerine doğru eğilerek göğüs bölgesini mağdurenin sırtına değdirdiği, yazılı kağıdını vermek amacıyla ayağa kalktığında yine beline dokunarak kendisini kenara çektiği, yapamadığı soruları tamamlamasını istemesi üzerine kağıdını masanın üzerine koyduğu esnada arkadan kendisine yanaşarak ön kısmını mağdureye değdirecek şekilde yaklaştığından bahisle sanık hakkında atılı suçtan dolayı şikayetçi olduğu,

Cinsel saldırı suçunda cinsel amacın bulunması gerekir. Mağdurenin, sanığın eylemlerinin yapıldığı yerin konumu ve süresine ilişkin anlatımları, olayın cereyan ettiği esnada sınıfta telafi sınavına giren ve tanık olarak dinlenen öğrencilerin görgüye dayalı anlatımları ve sanık savunması da birlikte değerlendirildiğinde sınığın eylemlerinin cinsel amaçlı olduğuna dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut tarafsız ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yerel mahkemenin mahkumiyet şeklinde verdiği hükmün onanması yönündeki Sayın Çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2006/3432, Karar No: 2006/6633, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3432 E.  ,  2006/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacılar vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yüklenici tarafından açılan asıl davada, tapu iptâli ve tescil, arsa sahipleri tarafından açılan ve bu dava ile birleştirilen davada, eksik ve ayıplı işler ile gecikmeden dolayı kira tazminatı talep edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinde, yüklenici sözleşmedeki kendi edimini yerine getirmeden arsa sahibinden edimini yerine getirmesini isteyemez. Birleştirilen davada arsa sahipleri eksik ve ayıplı işler ile gecikmeden dolayı kira tazminatı talep etmişler, mahkemece de istemleri haklı bulunmuştur. Bu nedenle yüklenici şirketin iflas ettiği de dikkate alınarak arsa sahiplerinin alacaklarının ödenmesi şartıyla, yani birlikte ifa ile tapu iptâli ve tescile karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözardı edilerek hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

3-Yüklenici aleyhine açılan davalarda reddedilen miktarlar dikkate alındığında eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması da usul ve yasaya aykırı bulunmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 1. bent uyarınca tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca arsa sahipleri, 3. bent uyarınca da yüklenici yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak karşılıklı olarak birbirlerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2365, Karar No: 2011/8201, Tarih: 19.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2365 E.  ,  2011/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 122 ada 90 parsel sayılı 2.480,20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ..., 122 ada 92 parsel sayılı 2.608,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları, 122 ada 94 parsel sayılı 744,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları, dava dışı 122 ada 93 parsel sayılı 2.665,78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise tapu kaydına dayanılarak davacı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, adına tespit edilen dava dışı 122 ada 93 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt miktarından eksik tespit edildiğini öne sürerek bu eksikliğin dava konusu taşınmazlardan tamamlanması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 20.5.2010 havale tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 164,99 m2 yüzölçümündeki dava ve tespit dışı yolun dava dışı 122 ada 93 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgiler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi, verilen hüküm de yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir.

Tespit dışı yol hakkında dava olmadığı halde uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 20.5.2010 havale tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli yolun dava dışı 122 ada 93 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş olması taleple bağlılık kuralına aykırılık teşkil ettiği gibi, dava konusu 122 ada 90, 92 ve 94 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tescil hükmü kurulmamış olması dahi isabetsizdir. Öte yandan uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden de yetersizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı Hazine'nin tutunduğu 22.2.1957 tarih ve 42 ile 23.9.1987 tarih ve 4 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazlar ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, davacı Hazine'nin tutunduğu 23.9.1987 tarih ve 4 sayılı tapu kaydının dayanağı 17.8.1987 tarihli krokili rapor altında imzası bulunan sağ olan şahıslar, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız

. saptanmalı, dava konusu taşınmazların tamamı veya bazı bölümlerinin davacı Hazine'nin tutunduğu idari yolla oluşan tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı saptandığı takdirde, tapu kayıtlarının kapsamında kalan taşınmazlar veya bölümlerin tapu kayıtların oluşum tarihlerinden önce kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde keşif yerinde bu çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taleple bağlılık kuralı gözönünde tutulmalı, dava konusu taşınmazlar hakkında tescil hükmünün kurulması gerektiği dikkate alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.