muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1296, Karar No: 2017/3709, Tarih: 06.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/1296 E.  ,  2017/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince iki kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2016 tarihli ve 2015/764 esas, 2016/359 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.12.2016 gün ve 94660652-105-13-9133-2016-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan ...'nın 16.12.2016 gün ve 2016/397392 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre;

1-Olay günü .. nolu Aile Sağlığı Merkezi'nde hemşire olarak görev yapan müştekilerin soyunma dolaplarının bulunduğu yere girmek suretiyle dolaplardan birer adet cüzdan çalan sanığın hırsızlık eylemini kamu kurumu niteliğindeki sağlık ocağında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemine uyan TCK'nın 142/1-a maddesi yerine, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde,

2-Müştekiler ... ... ve ... ...'a yönelik hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenenlenen iddianame anlatımında sanığın her bir müştekiye yönelik eylemi anlatılıp sanık hakkında her iki müştekiye karşı işlediği iddia olunan eylemlerinden dolayı kamu davası açılmış ise de; iddianamede sevk maddelerinin bir kez gösterilmesi karşısında, mahkemesince sanık hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile ayrı ayrı iki kez uygulama yapılabilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226/3. maddesi gereğince ek savunma için süre verilerek sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay günü gündüz vakti müştekilerin çaliştığı ... nolu Aile Sağlığı Merkezi'ne gelip hemşire olarak görev yapan müştekilerin dinlenme ve soyunma odası olarak kullandıkları odaya girerek kilitli olmayan dolap içerisinde bulunan cüzdanlarını çalan sanığın eyleminin cüzdanların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmaması nedeniyle kül halinde 5237 Sayılı TCK'nun 142/2-h. kapsamında tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h.maddesi ile ayrı ayrı iki kez uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere ... GÖNDERİLMESİNE, 06/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4434, Karar No: 2018/7977, Tarih: 13.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/4434 E.  ,  2018/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DENİZLİ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre ''kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçundan mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

02/03/2009 tarihli olay tutanağı içeriği, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı ile ele geçiriliş biçimi, sanığın savunmasında olduğu gibi evine dönerken yol üzerinde yürür vaziyette değil gece yarısı sokak üzerinde beklerken yakalanması ve dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun niteliği yanlış değerlendirilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1009, Karar No: 2018/4689, Tarih: 19.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1009 E.  ,  2018/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı ... aleyhine 02.05.2011, birleştirilen dosyada davalı ... Yiyecek Maddeleri Pazarlama ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 23.11.2011 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden konut alımına dayalı ... iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... Yiyecek Maddeleri Pazarlama ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, davalı ...'ya yönelik tazminat istemi yönünden davanın kabulüne dair verilen 10.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, yükleniciden haricen konut alımına dayalı ... iptal ve tescil, mümkün görülmezse tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında; davacıdan 120.000 TL borç aldığını ve teminat olarak dosyaya sunulan sözleşmeyi yaptıklarını, aldığı borcu ve farkını ödediğinde sözleşmeyi fesih etmek üzere anlaştıklarını, ancak ödeme yapmadığını, davacıyı mağdur etmeyecek şekilde ödeme yapacağını savunmuştur.

Mahkemece;

1-Davalı ... Yiyecek Maddeleri Pazarlama ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine,

2-Davalı ...'ya yönelik tazminat istemi yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan ... iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay ... Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Mahkemece, davalı (arsa sahibi) ... Yiyecek Maddeleri Paz. Ve Tic. Ltd. Şti. ile davacı arasında bir sözleşme bulunmadığı, davacının taşınmazı davalı ...'dan haricen satın aldığı ve ödemeyi de davalı ...'ya yaptığı, bu nedenle birleşen davada davalının herhangi bir sebepsiz zenginleşmesinden söz edilemeyeceği gerekçe gösterilerek arsa sahibi davalı hakkında açılan davanın reddiyle; davalı yüklenicinin, edimlerini yerine getirmemesi, kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında ... verilme şartlarının oluşmaması sebebiyle davalı yükleniciye karşı ... iptal ve tescil istemi yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de bu tür davalarda yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı olarak açılan tescil isteğinin kabulü için yüklenicinin veya onun halefi olan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre binayı sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmesi halinde şahsi hak kazanılmış olacağından yüklenicinin temlikine dayalı olarak açılan davalarda yapılan inşaatlar devamlılık gösterdiğinden ve her an inşaatın fiziki oranında değişiklik olabileceğinden bu konuda mahkemece yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir.

Dosya kapsamında; keşfin yapıldığı ve ek raporun alındığı tarihten sonra aradan geçen sürede inşaatın bitmiş olabileceği nazara alındığında, öncelikle mahkemece taşınmaz başında yeniden keşif yapılmak suretiyle uzman bilirkişi vasıtasıyla inşaatın geldiği seviye oranlama yapılarak belirlenmeli, yukarıda belirtilen ilkelere uygun inceleme ve araştırma yapılarak yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği ve davacının yüklenicinin halefi olarak bağımsız bölümü hak kazanıp kazanmadığı saptanmalı, noksan işler bedeli arsa sahibine ödenmek üzere TBK'nın 97. maddesinde yer alan birlikte ifa kuralı gereğince davacıya depo ettirilmeli, bakiye satış bedeli konusunda davacının sözleşmedeki bedelin tamamını ödediği gözetilerek, dava konusu bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç bedeli belirlendikten sonra satış bedelindeki oranlamaya göre saptanacak bakiye satış bedeli depo ettirildikten sonra yukarıda belirtilen ilkelere uygun inceleme yapılıp, davacının yüklenicinin halefi olarak tescil istemine hak kazanıp kazanmadığı araştırılarak davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de;

6100 sayılı HMK'nın 125/2. maddesine göre "Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa devralmış kişi görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden devam eder."

Mahkemece, dava konusunun üçüncü kişiye temliki re'sen dikkate alınacaktır. Ancak hakim, dava şartının ortadan kalkması nedeniyle davayı reddetmeyip davayı veya savunmayı değiştirme yasağının bir istisnası olan HMK'nın 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanmak üzere diğer tarafa önel verecektir.

Hüküm verildikten sonra dosya arasına alınan evraklardan, davalı ... Yiyecek Maddeleri Pazarlama ve Tic. Ltd. Şti.'nin davaya konu bağımsız bölümü dava dışı... ve ...'ya devrettiği anlaşıldığından 6100 sayılı HMK'nın 125/2 madde ve fıkrası gereğince işlem yapılması, ondan sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerektiğinden bu nedenle de hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15147, Karar No: 2014/6408, Tarih: 13.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15147 E.  ,  2014/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay günü, gece saat 20:30 sıralarında, sanık sürücünün, yönetimindeki motosiklet ile, meskun mahal içi, 2 yönlü bir sokağı takiben seyirle geldiği 4 yönlü kontrolsüz kavşaktan sağa, aydınlatmanın yeterli olduğu, 8,50 m. genişliğinde, iki yönlü, asfalt kaplama sokağa dönüş yaptığında, kavşak başından, kurallara uygun olarak yolun sağından karşısına geçmeye çalışan, önceden gördüğü ölen 76 yaşındaki yayaya geçiş önceliğini vermesi gerekirken, vermeyip seyrine devam etmesi sonucu, aracının sağ aynası ile çarpması sonucu, ölenin yaralanıp sonrasında ölümüne tam kusurlu şekilde neden olduğu olayda, temel cezanın belirlenirken TCK'nın 61/1, 22/4. maddesindeki ilkeler gözönüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, kusura, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin de uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/3/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2792, Karar No: 2020/6543, Tarih: 23.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2792 E.  ,  2020/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarihli ve 2012/146 E., 2013/155 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ise mahkûmiyete karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından daha önce temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 12.01.2015 tarihli ve 2014/17815 E., 2015/72 K. sayılı ilamı ile incelenerek sonuçlandırıldığı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ihbar üzerine yapılan yargılama sonucu kurulan hüküm yönünden ise dosyanın Dairemize temyiz incelemesine geldiği anlaşılmakla; dosyalar arasında bulunan bağlantı sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkındaki iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden dosyanın Yüksek 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38277, Karar No: 2016/2986, Tarih: 24.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/38277 E.  ,  2016/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... ve temyize gelmeyen sanıkların alınan savunmalarında suça konu odunları aynı gün içerisinde araçla 4 ayrı seferde bulunduğu yerden alıp getirdiklerine yönelik beyanları ve yine soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla ifadesi alınan ...'ın olay günü sanıkları gece saat 3.00 - 3.30 sıralarında araçtaki odunları indirirken gördüğünü beyan etmesi karşısında; sanık ...'a suça konu odunları en son seferde saat kaç sıralarında bulunduğu yerden araca yükleyerek olay yerinden ayrıldıklarının sorulması, odunların araca yüklendiği yer ile araçtan indirildiği yer arasındaki mesafe ile bu mesafenin gidiş ve gelişinin ne kadar zaman alacağı, odunların araca sanıklar tarafından ne kadarlık bir zaman diliminde yüklenebileceği hususlarının da araştırılarak, suçun işlendiği zaman dilimin belirlenmesi, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, suçun işlendiği zaman dilimi kesin olarak tespit edilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,

2-Suçta kullanılan aracın ruhsat sahibi tanık ...'ın beyanında; suçta kullanılan aracı, oğlu... ile sanık ...'ın ortaklaşa satın aldıklarını, oğlunun bir suçtan dolayı ceza infaz kurumunda bulunmasından dolayı aracın ruhsatının adına çıkartıldığını, aracın suçta kullanıldığını ise bilmediğini beyan etmesine nazaran,...'ında olay kapsamında tanık sıfatıyla beyanının alınarak, aracın adı geçen tanığın rızası dışında suçta kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile suça konu odunların değer tespiti de yapıldıktan sonra "Suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir." Şeklindeki 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi hükmü de gözetilerek, sonucuna göre aracın müsaderesine karar verilip verilmeyeceğinin tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4534, Karar No: 2024/11421, Tarih: 24.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/4534 E.  ,  2024/11421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/557 E., 2022/1032 K.

KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, temyiz ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen istinaf incelemesi sırasında özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna yönelik istinaf talebiyle ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın katılan Bakanlık vekilinin başvurusuna istinaden gerçekleştirilen inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşıldığından sanık hakkındaki nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan beraat hükümleri ile ilgili olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesince katılan Bakanlık vekilinin istinaf talebi hakkında istinaf incelemesi gerçekleştirildikten sonra önceki verilen kararın ve inceleme sonucu verilecek kararın taraflara usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi eklenip, kararın temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesi neticesinde dava dosyasının Dairemize gönderilmesi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine İADESİNE, esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9253, Karar No: 2014/11905, Tarih: 03.07.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9253 E.  ,  2014/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, nohut ve kavunun 2014 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) Bandırma ..., ... ve ... İlçe Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

...-Değerlendirme tarihi olan 03.02.2014 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4806, Karar No: 2024/7351, Tarih: 27.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4806 E.  ,  2024/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/507 E., 2024/557 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/217 E., 2023/401 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: