muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1063, Karar No: 2025/6298, Tarih: 08.04.2025

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58/1. maddesinde; “Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır.”, aynı Kanun’un 59. maddesinde ise; “58. maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir." hükümleri yer almaktadır.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün Avukatlar hakkında yapılan inceleme ve soruşturma işlemleri

ne ilişkin 01/01/2016 tarihli 13 no'lu genelgenin 4. Fıkrasının 4. bendi de " Yapılan soruşturma sonunda düzenlenen fezlekenin sonuç kısmında, Cumhuriyet savcısının kovuşturma izni verilip verilmeme konusundaki düşüncesini açıkça belirtmesi" biçimindedir.

İncelenen dosyada şüpheli avukat hakkında hakaret suçundan Adalet Bakanlığı'nın 28.12.2022 tarihli soruşturma izni verilmesine ilişkin kararının ardından suçun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle uzlaştırma prosedürünün uygulanması üzerine tarafların uzlaşmayı kabul etmeleri nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Somut olayda Cumhuriyet savcısı tarafından yukarıda belirtilen düzenlemeler gereğince uzlaştırma işlemlerinin tamamlanmasından sonra kovuşturma izni verilip verilmemesine ilişkin düşüncesini içeren fezleke ile soruşturma dosyasının Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'ne gönderilmesi gerekmektedir. Bu nedenle itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin farklı gerekçeyle KABULÜNE,

2.Hakaret suçundan şüpheli hakkındaki İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.11.2023 tarihli ve 2023/8977 sayılı değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17999, Karar No: 2023/11904, Tarih: 06.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17999 E.  ,  2023/11904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/658 E., 2020/1166 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi, İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı adına kayıtlı, davalı ... şirketi tarafından genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın 25.12.2016 tarihinde meydana gelen kazada hasarlandığını, aracın yetkili servise götürüldüğünü, 2 ay boyunca işlemsiz beklediğini, kaza sonrasında davalı ... şirketine müracaatlarda bulunulduğunu, hasar dosyasının açıldığını, ancak davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacının aracında meydana gelen hasarın tespiti için Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2017/13 Değişik İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırıldığını, davacının poliçede ve genel şartlarda belirtilen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, primlerini zamanında yatırdığını, zamanında yapılan bildirime rağmen ve diğer bütün şartları gerçekleştirmelerine rağmen davalının zararın tazmininden kaçınmasının poliçe ve genel şartlar hükümlerine ve kanuna aykırı olduğunu, kaza sonucu davacının aracında değer kaybı meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, araçta oluşan hasar bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL ve 1.000,00 TL değer kaybının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 25.06.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 100.552,40 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı ... şirketine başvurusu üzerine hasar dosyasının açıldığını, dava konusu sigortalı araçta maddi hasar meydana gelmesi ile sonuçlanan kazanın 25.12.2016 tarihinde sabaha karşı saat 02:10'da sigortalı aracın diğer araçlara arkadan çarpması sonucu meydana geldiğini, sigortalı araç sürücüsü ve yanında seyahat eden yolcunun olay yerinden yaya olarak kaçarak uzaklaştıklarını, zararın teminat dışı kaldığını, başvurunun haklı nedenlere reddedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davacının, kaza anında alkollü olmadığını ispatlayamadığı kabul edilerek davacının alkolün etkisinde kaza yaptığı ve kaza yerini terk ettiği, sonrasında geri dönmediği, alkolün etkisi geçtikten sonra alkol ölçümü yaptırdığı, bu hali ile davacıya ait araçta meydana gelen hasarın kasko sigorta teminatı dışında olduğu anlaşılmakla, davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; hasarın teminat dışında olduğunun ispat yükünün davalıda olduğunu, mahkemece yanılgılı olarak ispat yükünün müvekkiline yüklenildiğini, davalı tarafın hasarın teminat dışı olduğuna ilişkin delil sunmadığını, davalı ... şirketinin aydınlatma yükümlülüğünü ihlal ettiğini, ceza dosyasındaki tanık ifadelerinin olay yerinde müvekkilinin belirttiği gibi bir kargaşa yaşandığını ispatladığını, mahkemenin kabulünün aksine ilk ifadeler ile ikinci ifadelerin çelişkili olmadığını, yalnızca ilk ifadede belirtilmeyen hususların ikinci ifadelerde belirtildiğini, tanık ...'un dinlenilmemesinin usule aykırı olduğunu ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mal sigortaları türünden olan kasko sigortasının teminat kapsamını belirleyen Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları (KSGŞ) A/1 maddesine göre; gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler ile fiil ehliyetine sahip olmayan kişilerin yol açacağı zararlar, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bütününün sigortanın teminat kapsamında olduğu, rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerektiği, kaza tespit tutanağında, sürücüsü tespit edilemeyen plakalı araç sürücüsünün kaza yerini terk ettiği ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 84 üncü maddesinin "f" bendinin (doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma) kuralını ihlal ettiği, diğer araçların kusurlarının olmadığı, olay yerini terk eden araç sürücüsünün r İnan olduğunun tespit edildiği, sigortalı araç sürücüsünün ilgili kolluk birimine başvurusunun kazadan yaklaşık 30 saat sonra olduğu ve bu suretle ifadesinin alınıp ceza soruşturması yapıldığı ve İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/181 esas, 2018/9 karar sayılı karar ile İnan'ın taksirle yaralama suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, olay tarihinde geçerli olan KSGŞ'nın A.5.10. maddesinde, "zorunlu haller (tedavi veya yardım amaçlı sağlık kuruluşuna gitme, can güvenliği nedeniyle uzaklaşma vb) hariç olmak üzere bu maddenin 5.4 ve 5.5 nolu bendlerdeki ihlaller nedeniyle, sürücünün kimliğinin tespit edilmesini engellemek için kaza yerinden ayrılma" denilmek suretiyle, maddede ifade olunan haller ile benzer haller dışında olay yerini terkin, zararın teminat dışı olmasına yol açacağının kabul edildiği davacıya ait aracın sürücüsü İnan'ın iddia edildiği gibi can güvenliği nedeniyle olay yerinden ayrılmak zorunda kalmış olsa dahi en kısa sürede ilgili kolluk birimine başvurması gerekirken bunu yapmadığı, kazanın 25.12.2016 günü saat 02:00 sularında meydana geldiği, sürücünün kazadan yaklaşık 30 saat sonra (26.12.2016 tarih ve saat 09:11) kolluk birimlerine başvurduğu, yine kazadan yaklaşık 32 saat sonra (26.12.2016 tarih ve saat 10:49) hastaneye başvurup alkol raporu aldığı, kazanın oluş biçimi ve meydana geldiği saat gözetildiğinde; haklı sebeple olay yerini terkin ötesine geçen bir durum bulunduğu ve sürücünün kaza anında alkollü olmadığını ispat yükünün, davacı sigortalıya geçtiğinin kabulünün zorunlu olduğu, davacı tarafça araç sürücüsünün olay yerini zaruretten terk ettiğinin geçerli deliller ile ispat edilemediği, göre mahkemece Kasko Genel Şartlar'nın A.5.10

.12.2016 tarih ve saat 10:49) hastaneye başvurup alkol raporu aldığı, kazanın oluş biçimi ve meydana geldiği saat gözetildiğinde; haklı sebeple olay yerini terkin ötesine geçen bir durum bulunduğu ve sürücünün kaza anında alkollü olmadığını ispat yükünün, davacı sigortalıya geçtiğinin kabulünün zorunlu olduğu, davacı tarafça araç sürücüsünün olay yerini zaruretten terk ettiğinin geçerli deliller ile ispat edilemediği, göre mahkemece Kasko Genel Şartlar'nın A.5.10. maddesi uyarınca talebin teminat dışında kaldığı gözetilip davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediği gibi tanık ...'un dinlenmesinin de sonuca bir etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; rizikonun teminat dışı olduğununun davalı ... şirketince kanıtlanması, bu iddiaların somut delillerle desteklenmesi gerektiği, ceza dosyasında da sürücünün alkollü olduğuna ilişkin bir delil bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinde ispat yükü halinin hatalı değerlendirildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası nedeniyle meydana gelen araç hasar bedeli ve değer kaybı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu ve devamı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 100 üncü maddeleri, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2687, Karar No: 2017/8023, Tarih: 19.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2687 E.  ,  2017/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, kendilerinden, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1967 ve 1995 tarihli memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeklerine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, o hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu, taşınmazlardan yol geçip geçmediği dava dosyasına ekli ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/401 E-1999/218 K. sayılı dava dosyasında tescil davasına konu yer ile dava konusu 104 ada 46 ve 47 parsellerle aynı yer olup olmadıkları hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek raporun dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19114, Karar No: 2013/5183, Tarih: 27.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19114 E.  ,  2013/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatsa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2017/1743, Karar No: 2017/2517, Tarih: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1743 E.  ,  2017/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında bozma ilamına konu Bakırköy 1. Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 14/05/2013 tarih 2013/135 esas 2013/230 karar sayılı, Bakırköy 1. Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 26/12/2012 tarih 2012/319 esas 2012/819 karar sayılı dosyaların akıbeti araştırılarak, sonucuna göre TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15589, Karar No: 2018/4478, Tarih: 03.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15589 E.  ,  2018/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2018