muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7769, Karar No: 2018/1342, Tarih: 22.02.2018

.../...

olduğu, emredici kanun hükmüne aykırı olan sözleşmenin hükümsüzlüğünden her iki tarafın sorumlu olduğu, sözleşmeden sonra devredilen şirket hisseleri ile ilgili sermaye artırımına gidildiği, şirket hisselerinin aynen iadesinin hakkaniyete uygun düşmediği, davacı tarafın terditli talebi gereği şirket hisselerinin değerini talep edebileceği, faiz talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 112.500,00 TL'nin davalılardan dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı tarafça, davalı şirket ile akdedilen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi uyarınca devredilen davalı şirket hisselerinin sözleşmenin geçersizliği nedeniyle iadesi, aynen iadenin mümkün olmaması halinde ise, gerçek değeri tespit edilerek tarafına ödenmesi istemiyle açılan işbu davada mahkemece, yukarıda özetlenen gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 818 sayılı BK'nin 61. maddesinde ''Haklı bir sebep olmaksızın aharın zararına mal iktisabeden kimse, onu iadeye mecburdur. Hususiyle muteber olmayan veya tahakkuk etmemiş bulunan bir sebebe yahut vücudu nihayet bulmuş olan bir sebebe müsteniden ahzolunan şeyin, iadesi lazımdır. '' hükmü, aynı Yasa'nın 117. maddesinde de ''Borçluya isnat olunamıyan haller münasebetiyle borcun ifası mümkün olmazsa, borç sakıt olur. Karşılıklı taahhütleri havi akitlerde bu suretle beri olan borçlu haksız iktisaplara müteallik hükümlere tevfikan almış olduğu şeyleri iadeye mecbur ve kendisine henüz tediye edilmemiş bulunan şeyi istemek hakkından mahrum olur. Kanun veya akit ile, borcun ifasından evvel bile vukua gelen zararın, alacaklıya tahmil edilmiş olduğu haller bundan müstesnadır.'' düzenlemesi bulunmakta ve benzer hükümler de 6098 sayılı TBK'nin 77 ve 136. maddelerinde yer almaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa gelindiğinde ise, davacı ile davalı şirket arasında akdedilen 27.07.2009 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin, anılan sözleşmeye dayalı olarak davacı tarafından davalı şirket aleyhine ..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/611 Esas sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil davasında, mahkemece sözleşmenin geçersiz olduğundan bahisle davanın reddine dair verilen ve Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 30.10.2012 tarih, 2012/8771 E- 2012/12243 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen 26.12.2011 tarihli kararla baştan itibaren geçersiz olduğunun tespit edilmiş olması karşısında ve anılan yasal düzenlemeler uyarınca, geçersiz sözleşme nedeniyle tarafların birbirlerinden aldıklarını iade etmeleri gerekeceğinden ve bu husus mahkemenin de kabulünde olmasına rağmen, davalı tarafın iyiniyetli olduğu, emredici kanun hükmüne aykırı olan sözleşmenin hükümsüzlüğünden her iki tarafın sorumluluğu bulunduğu, sözleşmeden sonra devredilen şirket hisseleri ile ilgili sermaye arttırımına gidildiği, hisselerin aynen iadesinin hakkaniyete uygun düşmediği, davacının şirket hisselerinin değerini talep edebileceği gerekçesiyle, yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı şirket vekilinin katılma yolu ile temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/3989, Karar No: 2020/6076, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3989 E.  ,  2020/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanığın eyleminin, şirket müdürü konumunda bulunduğu borçlu şirkete ait iş yerinde 22/11/2012 tarihinde haczedilerek hukuki ve cezai sorumluluğu ihtar olunduktan sonra yediemin sıfatı ile kendisine teslim edilen menkul malları 01/04/2014 tarihinde yapılan açık artırma ile satış esnasında hazır bulundurmayarak satışın düşmesine sebebiyet vermek şeklinde gerçekleştiği somut olayda; alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı icra takibine dayanak mahkeme ilamının eda hükmünü içerdiği ve dosyaya mübrez Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 28/01/2014 tarih, 2013/17268 Esas ve 2014/2049 Karar sayılı ilamı ile, dava dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden işin esasına girildiği yönünden yerel mahkeme ilamının bozulduğu, icra işlemleri devam ederken "İlam hükmü tamamen icra edilmeden önce" takibe dayanak ilamın bozulması hâlinde ilamlı icra takibi iptal edilmemekle birlikte İcra İflas Kanunu'nun 40/1 maddesinde yer alan icra işlemlerinin olduğu yerde kendiliğinden duracağı hükmü doğrultusunda bozma tarihinden itibaren hukuki sonuçları ortadan kalkmış olan ilama dayalı olarak yapılan icra takibinin satış işlemleri dahil kendiliğinden duracağı göz ardı edilmek suretiyle 01/04/2014 tarihinde açık arttırma ile satış işlemine devam olunduğunun ve sanığın yediemin sıfatı ile kendisine teslim edilen mahcuz malları kanun hükmüne aykırı olarak gerçekleştirilmek istenen satış esnasında hazır bulundurmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun hukuka aykırılık yasal unsurunun oluşmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan...ve Pres Döküm Sanayi Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/299, Karar No: 2019/6848, Tarih: 09.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/299 E.  ,  2019/6848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, müştekilere ait pazar yerinde duran dolapların soğutma motorlarını sökerek çalmaktan ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1. maddesiyle uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7437, Karar No: 2006/8708, Tarih: 18.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7437 E.  ,  2006/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.9.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapılmakta olan binada yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 10 numaralı bağımsız bölümü ondan temlik aldığını iddia eden davacı taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahibi davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine dair kurulan hüküm davacının temyizi üzerine Dairemizce 27.5.2004 günlü ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu bu defa istek hüküm altına alınmış, kararı davalı arsa sahibi temyiz etmiştir.

Davalı arsa sahibi davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine dair kurulan hüküm davacının temyizi üzerine Dairemizce 27.5.2004 günlü ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu bu defa istek hüküm altına alınmış, kararı davalı arsa sahibi temyiz etmiştir.

Davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı 14.10.2000 günlü inşaat yapım sözleşmesi adi yazılı şekilde düzenlenmiştir. Anılan sözleşmede yükleniciye bağımsız bölümler tapu kaydının devri öngörüldüğünden bu sözleşmenin Türk Medeni Kanunun 706 ve Borçlar Kanunun 213 maddeleri hükmünce resmi biçimde yapılması gerekir. Kanunun öngördüğü şekil ve geçerlilik şartına uyulmadan yapılan sözleşmeler kural olarak geçersizdir. Taraflar karşılıklı olarak verdiklerinin iadesi dışında bu sözleşmeye dayanarak birbirlerinden talepte bulunamıyacaklarından geçersiz sözleşme ile kazanılan şahsi hakkın temlikinden de söz edilemez. Ancak, geçersiz sözleşmeye rağmen arsa sahibi tarafından yükleniciye tapu devredilmiş veya 30.9.1988 tarih 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında öngörülen koşullar gerçekleşmiş ise, sözleşmenin geçersizliğini ileri sürmek Türk Medeni Kanunun 2.maddesinde hükme bağlanan dürüst davranma kuralına aykırı düşeceğinden olayın özelliğine göre açılan tescil davası kabul edilebilir. Somut olayda mahkemece bu hususlar üzerinde durulmamıştır. Her ne kadar bilirkişiler bozmadan sonra düzenledikleri 24.10.2005 günlü raporlarında yüklenicinin borcunu yerine getirdiğini ifade etmişlersede bu raporda inşaatın getirildiği fiziki seviyenin ne olduğu belirlenmediği gibi yapılan inşaatın sözleşmeye fen ve amaca uygun inşa edilip edilmediği hususu üzerinde de durulmamıştır. Diğer yandan üzerine bina yapılacak taşınmazın kat irtifakının kurulduğu ve kurulan kat irtifakına göre bazı bağımsız bölüm tapusunun üçüncü kişilere devredildiği görülmektedir. Arsa sahibinin yaptığı bu devirlerin yüklenicinin talimatı ile yapılmış devirler olup olmadığı açıkcası arsa sahibinin yükleniciye geçersiz sözleşmeye rağmen tapuda devir yaparak geçersiz sözleşmeye geçerlilik tanıyıp tanımadığı anlaşılamamaktadır. Diğer taraftan arsa sahibi yüklenici aleyhine yapıdaki eksik ve ayıplardan ötürü giderim davası açtığını ve bu davanın Konya 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/28 esasında kayıtlı ve derdest olduğunu bildirdiğinden böyle bir dava varsa nama ifaya ilişkin istek kalemlerini de eldeki davada değerlendirilmesi gerekeceğinden derdest ise anılan dava dosyasının bu dava dosyası ile birleştirilmesi gerekir.

Bütün bu anlatımlara göre mahkemece yapılması gereken iş, tarafların bu konudaki delillerini toplayıp isteyerek yüklenicinin talimatı ile kat irtifakı kurulan taşınmazda arsa sahibi tarafından yükleniciye pay devri yapılıp yapılmadığını saptayarak davalılar arasındaki sözleşmenin geçerliliğini tartışmak, ayrıca konuyu 30.9.1988 tarih 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde değerlendirmek ve şekle aykırılığı ileri sürmenin dürüst davranma kuralıyla bağdaşıp bağdaşmayacağını değerlendirmek, bu arada yukarıda sözü edilen dava dosyasını getirip inceleyerek bağlantı varsa mevcut dava dosyası ile birleştirmek, keşfen inceleme yapılarak inşaatın getirildiği fiziki seviyeyi ayıp ve eksiklikler varsa bunların parasal tutarını hesaplatmak, ancak bütün bunlardan sonra yüklenici borcunu yerine getirmiş ise arsa sahibine karşı kişisel hak kazanacağından onun temliki nedeniyle bu hak davacı tarafından da arsa sahibine karşı ileri sürülebileceğinden hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermek olmalıdır. Bütün bu yönler bir yere bırakılarak eksik inceleme ve araştırma ile davanın kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 18.7.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2111, Karar No: 2007/2610, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2111 E.  ,  2007/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12694, Karar No: 2025/3835, Tarih: 24.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12694 E.  ,  2025/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/499 Esas, 2022/123 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.10.2022 Tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/340 Karar Sayılı Kararı

Taraflar arasında meydana gelen olayda haksız fiilin Ağlı ilçesinde meydana geldiği, zararın burada doğduğu, yine davacının ikametgahının Cide ilçesi olduğu, davalının ikametgahının da İstanbul ili Fatih ilçesi olduğu, davalının ikametgahının bulunduğu yargı yeri olan İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 37. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.11.2022 Tarihli ve 2022/499 Esas, 2022/123 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda kesin yetki durumunun söz konusu olmadığı, dosyada davalı tarafından sunulmuş bir cevap dilekçesi ve yetki itirazının bulunmadığı, bu halde resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Dosya kapsamından taraflar arasındaki uyuşmazlıkta kesin yetki durumu bulunmadığı ve davalı tarafça cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunulmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8612, Karar No: 2021/16565, Tarih: 15.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8612 E.  ,  2021/16565 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haklı neden olmaksızın iş sözleşmesini sona erdirdiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı istinaf başvurusunun ise fazla mesai ücretinin yazılı belge ile ispatlandığı bu nedenle hesaplanan fazla mesai ücretinden indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararından anlaşıldığı üzere ilk derece mahkemesince incelenen taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde "taraflar arasında akdolunan hizmet sözleşmesi tetkik edildiğinde hak edişin hedef ücreti aşması halinde ayrıca ödeme yapılacağının da bildirildiği," maddesinin bulunduğu anlaşılmıştır.