muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13027, Karar No: 2009/12709, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13027 E.  ,  2009/12709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı(3.Kişi) ... ile davalılar (3.Kişi)1-Klimatek Elektrikli Mekanik Cihazlar San Tic.Aş (Borçlu)2-Klimatek Elektrikli Mekanik Cihazlar San.Tic.Ltd.Şti ile \* aralarındaki istihkak davası hakkında Beyoğlu 1.İcra Mahkemesinden verilen 1.5.2008 gün ve 267/191 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R AR

Tebliğ ile ilgili Yasa ve Tüzük hükümleri tamamen şeklidir. Değinilen işlemler nedeniyle tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve tüzüktE emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisinde daima göz önünde tutulmalıdır.Hal böyle olunca, yasa ve tüzük hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Kanunun ve Tüzüğün belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarında açıkça vurgulanmıştır.

Özel Hukuk Kişilerine tebligatın nasıl yapılacağı Tebligat yasasının 12,13 ve özellikle Tüzüğün 17-18. maddelerinde düzenlenmiştir.

Buna göre; Özel Hukuk Tüzel Kişilerine yapılacak tebligat bunların yetkili temsilcilerine yapılır.

Eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise; görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye, o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 04.04.2007 gün 2007/12-200E, 2007/187sayılı kararı) .

Somut olayda davalı Borçlu Klimatek San. Tic. Ltd. Şti.’nin gıyabında verilen karar, Tebligat Kanununun 13. maddesi gereğince tüzel kişinin işçisine tebliğ edilmiştir. Ancak tebliğin tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmama nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılmadığı anılan tebliğ mazbatasının incelenmesinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalı Borçlu Klimatek San. Tic. Ltd. Şti.’ne gıyabında verilen kararın tebliğinin Tebligat yasasının 12,13 ve özellikle tüzüğün 17-18. maddelerine uygun olmadığı, giderek geçersiz olduğu açıktır.

Yukarıda açıklanan nedenle gıyabi hükmün davalı borçlu Klimatek San. Tic. Ltd. Şti.’ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2009 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11659, Karar No: 2013/5612, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11659 E.  ,  2013/5612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.05.2009 gün ve 2008/341 Esas, 2009/155 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii, katılan mağdur vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, sanıkların tevilli ikrarlarına ve dosya kapsamına göre, sanıkların cinsel organlarını mağdurun ağzına sokmak suretiyle oral yolla çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri gözetilmeksizin TCK.nın 103/2. maddesi yerine TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilerek eksik ceza tayini,

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerekli olduğu halde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin 14.05.2008 tarihli raporunun suç tarihinden itibaren 6 ay geçmeden verilmesi ve raporu düzenleyen kurulda çocuk psikiyatri uzmanı bulunmadığının anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/5-56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden, bir çocuk psikiyatri uzmanın zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu

ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, hüküm kurulması gerekirken usulüne uygun teşekkül etmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.05.2008 tarihli raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3727, Karar No: 2021/300, Tarih: 26.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3727 E.  ,  2021/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatları, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadıkları,

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması,

Belirtilen eksiklikler giderildikten ve temyiz süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/162, Karar No: 2017/365, Tarih: 23.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/162 E.  ,  2017/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ve ... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Alacak istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davacının ikametgah adresinin ... olması, ... Adliyesinin kapatılarak ... Adliyesine bağlanması ve HMK'nın 116-a maddesine göre davalının süresinde yetki itirazında bulunmuş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ise dava, tüketici hakem heyeti kararının iptali ile davalı ile aralarındaki tüketici kredisi sözleşmesindeki haksız şartlar dolayısıyla açılan alacak taleplerine ilişkindir. O halde, hâkem heyeti kararlarına itiraz için özel bir düzenleme mevcuttur. Kural olarak özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz, Ancak 70/3 hükmü yetkili mahkemenin hangisi olduğunu açıkça belirtmiştir ve itirazın kararı veren hakem heyetinin bulunduğu yer şeklinde sınırlamıştır. Dolayısıyla burada bir özel yetki hali değil kamu düzenine ilişkin bir yetki kuralı söz konusudur. Eğer bir an için kesin yetki halinin mevcut olmadığı düşünülürse davalı tarafça süresi içerisinde yetki itirazında bulunulmakla Alaca Mahkemeleri yetkili olarak bildirilmiştir. Yetki itirazında davalının yetkili mahkeme olarak bildirdiği mahkemenin gerçekten yetkili olması gerekir. Bildirilen mahkeme yetkili mahkeme değilse bu takdirde yetkisizlik itirazı reddolunmalıdır. Dolayısıyla mahkeme yetki itirazında gösterilen başka mahkeme için yetkisizlik kararı veremeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 73. maddesinin beşinci fıkrasında "Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir" denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

6100 sayılı HMK 19. maddesinde "(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda dava; davalı bankadan kredi çeken davacının, davalı banka tarafından komisyon bedeli adı altında davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Tüketici Mahkemesinde görülen davalarda yetki kesin değildir. Davacı, davasını kendi ikametgahı mahkemesinde açmıştır. Bu halde, davanın ... 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) mahkmesinde görülüp, sonuçlandırlması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7623, Karar No: 2018/2458, Tarih: 02.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7623 E.  ,  2018/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... (... Bakanlığı) ve ... ile ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

...) Dosya içerisinde bulunan 1951 tarih ve 462 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesis tarihinden itibaren tüm geldi ve gittileri ile birlikte getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK’nın 433/.... ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/04/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54313, Karar No: 2014/4260, Tarih: 12.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54313 E.  ,  2014/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2011

NUMARASI : 2011/141-2011/583

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde temizlik işleri bünyesinde temizlik işçisi olarak 13.09.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, asıl işveren olan belediye işçisi olarak kayden belediyeden iş alan şirketlerin işçisi gösterilmek suretiyle çalışmaya başladığı tarihten emeklilik nedeniyle hizmet akdinin feshedildiği 31.07.2008 tarihine kadar aralıksız çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, belediyenin ilçenin kentsel temizlik ve katı atık işlerinin tamamını 4734 Sayılı KİK gereğince ihale ettiğini, tüm yükümlülüklerin yüklenici şirketlerce yerine getirildiğini, davacının belediyede çalışmadığını, asıl işverenin Ö.. E.. Limited Şirketi olduğunu, yüklenici firmaların asıl işveren konumunda bulunduğunu, belediyenin taraf sıfatı bulunmadığını, husumetten reddi gerektiğini, son alt işveren Ö.. E.. Limited Şirketinin davaya dahil edilmesi gerektiğini, hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olup olmadığının incelenmesi gerektiğini, davanın davacının çalıştığı yüklenici firmalara ihbarını talep ettiklerini beyan etmiştir.

İhbar olunan müflis şirket iflas idaresi vekili, ihbar olunan firmanın iflas ettiğini, artık davanın bireysel değil, kamusal bir durum arz ettiğinin ortada olduğunu, ücret miktarının kesin olarak ispat edilemediğini, bu halde iflas masasının korunmasının doğru olacağını, ücret miktarını ispat yükünün davacıda olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, yıllık izin ücreti talebinin reddine, kıdem tazminatının tahsiline, fazlaya dair hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili tarafından dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500 TL net kıdem tazminatı talep edildiği halde, mahkemece talep aşılarak 750 TL brüt kıdem tazminatına hükmedilmesi HMK.nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralının ihlali niteliğinde olup, hükmün anılan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

2-Davacı vekili tarafından dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500 TL net kıdem tazminatı talep edildiği halde, mahkemece talep aşılarak 750 TL brüt kıdem tazminatına hükmedilmesi HMK.nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralının ihlali niteliğinde olup, hükmün anılan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7044, Karar No: 2020/6519, Tarih: 03.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7044 E.  ,  2020/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MALATYA 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebi kapsamında, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebi kapsamında, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.