muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6069, Karar No: 2018/485, Tarih: 22.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/6069 E.  ,  2018/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-birleştirilen davalı vekili tarafından, davalı- karşı davacı aleyhine 30.12.2010 gününde verilen dilekçe ile intifa şerhinin terkini talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava konusuz kaldığından hüküm tesisine yer olmadığına dair verilen 08.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Sınırlı Sorumlu...Köprüsü ... San. Toplu İşyeri Yapı Koop. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, dava konusu 3882 sayılı parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde davalı .... lehine kurulan intifa hakkının terkin edilmesini istemiştir.

Davalı- karşı davacı ...Ş. vekili davanın reddini ve davacı tarafından intifa hakkı olan dava konusu parsele yapılan tecavüzün men' ini talep etmiştir.

Diğer davalı Sınırlı Sorumlu ... Köprüsü ... San. Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi de davanın reddini savunmuştur.

Dava, intifa hakkının terkini isteğine ilişkindir.

TMK'nın 794. maddesindeki tanıma göre intifa hakkı taşınırlar, taşınmazlar hatta haklar veya bir mal varlığı üzerinde tesisi mümkün olan ve hak sahibine konusu olan şeyden yararlanma hakkı veren bir irtifak türüdür.

Taşınmaz mallar üzerinde intifa hakkı, resmi senedin düzenlenerek tapuya tescili ile kurulur. İntifa hakkı, bir süreyle sınırlı olarak kurulmuşsa sürenin dolması veya bu süreden önce intifa hakkı sahibinin hakkından vazgeçmesi, intifa hakkı sahibinin ölümü veya tüzel kişi ise tüzel kişiliğin sona ermesi, konusu olan şeyin bütünüyle harap olması sebebiyle artık ondan yararlanma olanağının kalmaması durumlarında sona erer. (TMK m.796)

Mahkemece, dava konusu şerhin terkin edilmesi nedeni ile dava konusuz kaldığından hüküm tesisine yer olmadığına ve bakiye harcın davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına, asıl dava ve birleştirilen davada yargılama giderinin her iki davanın davalısı S.S. ... Köprüsü ... San. Toplu İşyeri Kooperatif' ten alınarak davacılara verilmesine ve asıl ve birleştirilen dava yönünden davacılar vekili için A.A.Ü.T.'ne göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalı S.S. ... Köprüsü ... San. Toplu İşyeri Kooperatif' ten alınarak davacı ve karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı Sınırlı Sorumlu ... Köprüsü ... San. Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi temyiz etmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi gereğince, anlaşmazlık davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının yerine getirilmesinden önce giderilirse, tarife hükümleri ile belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmedilir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı Sınırlı Sorumlu ... Köprüsü ... San. Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi temyiz etmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi gereğince, anlaşmazlık davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının yerine getirilmesinden önce giderilirse, tarife hükümleri ile belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmedilir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmasına dair gerekçe oluşturulmuş ise de harcın davacıdan alınmasına karar verilmesi, yargılama giderlerinin ise davalı Sünnet Kooperatif' ten alınmasına karar verilmesi ve dava değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı Sınırlı Sorumlu ... Köprüsü ... San. Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi' nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14076, Karar No: 2023/464, Tarih: 18.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14076 E.  ,  2023/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/558 E., 2022/1840 K.

DAVALILAR :1- ... Fırça Sanayi ve Tic. A.Ş.

2- ... Fırça ve Rulo Sanayi A.Ş.

vekilleri Avukat ...

3- ... Sosyal Hizmetler Taşımacılık Tekstil Metal Cam Elektrik Plastik Gıda ve Muhtelif Gereçler San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

4-...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 17.08.2017

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/9 E., 2020/265 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davacının 01.11.1996 ile 17.04.2017 tarihleri arası prime esas kazançlarının tespitini, talep etmiştir.

Davacı vekili, 01.11.1996 ile 7.04.2017 tarihi arası davalı ... Fırça San. ve Tic. A.Ş. nezdinde fiilen ve kesintisiz çalıştığını, davacının çalıştığı dönemde bilgisi dışında aralarında organik bağ olan ... Fırça ve Rulo San A.Ş. ve diğer grup şirketlerden giriş-çıkışının yapıldığını, 31.12.2014 tarihinden sonraki çalışmalarının tamamen muvazaalı bir şekilde diğer davalı ... Sosyal Hizmetler şirketinden yapıldığını, davacının aylık 4.500,00 TL ücretle çalıştığını, kendisine dört ayda bir olmak üzere yarım maaş ikramiye ödemesi yapıldığını, günde 2 defa yemek ve servis hizmeti verildiğini, davacının sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden ödenmediğini belirtmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı SGK cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarının esas alınmasını gerektiğini davacının gerçek ücretinin ispatında Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin dikkate alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Fırça ve Tek-Ar Fırça cevap dilekçesinde; davacının primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırıldığını davacının şirketten ayrıldığını, emekli olduktan sonra tekrar çalışmak istediği için... Sosyal Hizmetler şirketinde işe başladığını belirterek; davanın reddini istemiştir.

3.Davalı... Sosyal Hizmetler şirketi cevap dilekçesinde; davacının müvekkil nezdinde 31.12.2014 tarihinde işe başlayıp iş akdinin fesih edildiği tarihe kadar çalıştığını, çalışmasının fiili bir çalışma olduğunu, ücretinin kuruma bildirilen miktar kadar olduğunu belirterek; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Davalı... Sosyal Hizmetler şirketi cevap dilekçesinde; davacının müvekkil nezdinde 31.12.2014 tarihinde işe başlayıp iş akdinin fesih edildiği tarihe kadar çalıştığını, çalışmasının fiili bir çalışma olduğunu, ücretinin kuruma bildirilen miktar kadar olduğunu belirterek; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesini istemiştir.

2.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; taraflar arasında dinlenen ve işçilik alacaklarına ilişkin açılan davanın feragat ile sonuçlanmasına sebep olan 12.07.2017 tarihli protokolün davanın kabulü açısından yazılı delil olduğunu, protokolle davacıya davalı tarafından 140.000,00 TL ödeme yapıldığını, davacının işçilik alacaklarının 4.500,00 TL maaş ve ikramiye üzerinden hesaplandığını, belirterek davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kuruma bildirilen ücret üzerinde ücretle çalıştığını, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatlayamadığından mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesi ile karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı SGK temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; vekalet ücreti yönünden mahkeme hükmünün beşinci fıkrasının kaldırılmasını, lehine vekalet ücretine karar verilmesini istemiştir.

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusunda belirttiği sebepleri yeniden belirterek davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7 inci maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80 inci maddesi, 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ve Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun 64 üncü maddesi, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1-Davacı temyiz incelemesi yönünden, prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82

. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda talep edilen dönemle ilgili ücret ödemesine ilişkin yazılı delil olmadığından , davacı temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ... temyizi incelemesi yönünden, 6552 sayılı Kanun 'un 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 inci maddesine eklenen 4 üncü fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir. Eldeki davanın, prime esas kazanç tespitine ilişkin olduğu, hizmet tespiti talebini içermediği, mahkeme karar başlığında Sosyal Güvenlik Kurumu'nun usule uygun olarak davalı sıfatı ile yer aldığı ancak hüküm fıkrasında lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair karar tesis edildiği anlaşılmakla; iş bu husus usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hükmün 5 numaralı fıkrasının silinmek suretiyle; hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/12369, Karar No: 2020/12663, Tarih: 12.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12369 E.  ,  2020/12663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nin 50/3. maddesi uyarınca daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış bulunanların bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının birinci fıkrada belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrileceğinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihinden önce hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin hüküm bulunduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18607, Karar No: 2014/20581, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/18607 E.  ,  2014/20581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/202-2014/17

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan noterde yapılan sözleşme ile araç satın aldığını ve bedelini ödediğini, ancak akabinde aracın pert kaydının bulunduğunu öğrendiğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere uğramış olduğu zarardan 100 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan yasanın 3/d maddesinde, “hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

somut olay değerlendirildiğinde, davalı her ne kadar davaya cevap vermemişse de, mahkemeye hitaben yazdığı mazeret dilekçesinde ev hanımı olduğunu belirtmiş olup, davacı da bu beyana karşı koymadığı gibi temyiz dilekçesinde dahi davalının 4077 sayılı yasa anlamında satıcı olmadığını bildirmiştir. Tüm dosya kapsamı ve tarafların beyanları birlikte değerlendirildiğine, davalının 4077 sayılı yasa anlamında satıcı olmadığı ve davaya genel mahkemede bakılması gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin değinilen bu yönü gözeterek, işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesinie, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29490, Karar No: 2013/31009, Tarih: 30.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29490 E.  ,  2013/31009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Nisan/2005-18.12.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davacının zam talep üzerine davalı işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal ... genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının işi kendi isteği ile terk ettiğini, fazla çalışma, ... tatili, yıllık izin, hafta tatili ücreti gibi alacaklarının bulunmadığını, buna dair davacının ibraname verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 04.05.2005-26.12.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık ücretli izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, ulusal ... genel tatillerde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2.İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, fazla çalışma süresinin belirlenmesinde, davacının günlük 11 saat çalıştığı kabul edilmesine rağmen, ara dinlenmesinin 1,5 saat yerine 1 saat düşülmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.