muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13749, Karar No: 2017/3376, Tarih: 07.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13749 E.  ,  2017/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 2007 yılı Şubat ayı ile 2013 yılı Mart ayı arasında davalı işverene ait iş yerinde pasta ustası olarak çalıştığını, en son net 2.300,00 TL. maaş aldığını, iş akdinin hiçbir haklı neden gösterilmeksizin feshedildiğini, haftanın 6 günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını ve bayram ile resmi tatiller de dahil sürekli çalışma yaptığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, 21 günlük yıllık izin hakkı da bulunduğunu ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafça davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İspat konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler ve işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma yapıldığı ve genel tatillerde çalışıldığı iddiasının yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı yönündeki iddilarını ispat için tanık deliline dayanmış olup, mahkemece tanık beyanları dikkate alınarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı yönündeki iddilarını ispat için tanık deliline dayanmış olup, mahkemece tanık beyanları dikkate alınarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki davacı tanıklarının davalıya ait işyerindeki çalışma süreleri 2011 yılı Eylül ayı ile 2012 Nisan ayı arasında olup, davacının tüm hizmet süresine ilişkin olarak görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davacı tanıklarının davalıya ait işyerinde çalıştıkları ve görgüye dayalı bilgi sahibi oldukları bu dönem için davacının fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını ispat ettiği gözetilerek söz konusu alacakların hüküm altına alınması gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/727, Karar No: 2011/4076, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/727 E.  ,  2011/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11024, Karar No: 2011/1984, Tarih: 15.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11024 E.  ,  2011/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiye karşı nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle atılı suçtan mahkümiyetine dair, Gebze Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.01.2010 gün ve 2009/218 Esas, 2010/9 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 25.06.2009 gün ve 4190 sayılı raporunda semil demans bulguları mevcut olup beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğu bildirilen mağdura 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca vasi tayin ettirilip, aynı Kanunun 462/8. maddesine göre husumet izni alınması ve bundan sonra katılma hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile re'sen atanan vekilinin katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18534, Karar No: 2012/22828, Tarih: 05.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/18534 E.  ,  2012/22828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ile aynı iş yerinde çalışan sanığın, iş yerinde birlikte kullandıkları açık olan dolabındaki cüzdanından kredi kartını hırsızladıktan sonra kredi kartını kullanarak yakınana ait hesaptan para çektiği anlaşılan sanık hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK'nın 245/1. maddesi uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.05.2005 gün ve 2002/1013 Esas 2005/384 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan ile aynı iş yerinde çalışan sanığın, yakınanın iş yerindeki kilitsiz dolabında bulunan elbisesinin içerisindeki kredi kartını almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1-b. maddesine uyduğu gözetilmeden 142/2-e maddesi ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14679, Karar No: 2015/3376, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14679 E.  ,  2015/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde esas alınan zeytinin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden, getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12750, Karar No: 2014/14254, Tarih: 14.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/12750 E.  ,  2014/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/137

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Adi kira ve hasılat kirasına dair takipte borçlu tebligat usulsüzlüğü şikayetiyle mahkemeye başvurmuş, istemin reddine karar verilmiştir.

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3.maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen 2.fıkraya göre ;'' Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 16/2.maddesinde; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' düzenlemesi getirilmiştir.

6099 Sayılı Kanunun Genel Gerekçesinde ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere Tasarıda yer verilen en önemli değişiklik,25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununda kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanununa intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.'' denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2.maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2.maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz.

Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir.Yasa koyucu 5490 sayılı Kanuna göre doğru adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını gütmüştür. Tebligat yasasının dar yorumlanması geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında Nüfus Müdürlüğü'ne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan vatandaşın cezalndırılmasına neden olur.Yasanın yorumunda yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adrese dayalı kayıt sistemindeki adres tebligat yapılamayacağı açıkca anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliğinin 30.maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli 2009/12-563 E., 2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciiye yöneltebilmesi usulüne uygun olarak yapılacak tebligat ile sağlanabilir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda şikayet konusu yapılan tebligatın TK.'nun 10/2. maddesi gözardı edilerek borçluya önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK.'nun 21/2 maddesine göre çıkartıldığı , tebliğ şerhinde "tebliğ evrakında gösterilen adres, adres kayıt sistemindeki adres olup tebliğ imkansızlığı sebebiyle tebliğ Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince mahalle muhtarı Nazan Gürkan'a teslim edildi, 2 nolu ihbarname kağıdı muhatabın kapısına yapıştırıldı" ifadesin yer aldığı görülmekle tebligatın bu hali ile usulsüz olduğu görülmüştür.

Kabule göre de borçluya çıkarılan ödeme emri tebligatının üzerinde Tebligat Yönetmeliğinin 16/2. madesi gereğince tebligatı çıkaran merci tarafından tebligatın TK'nun 21/2. maddesi gereğince yapılacağının şerh verilmemiş olması nedeniyle de tebligat usulsüzdür.

O halde mahkemece ödeme emri tebligat tarihinin, Tebligat Kanunu'nun 32.maddesi uyarınca, borçlunun tebliğden haberdar olduğu tarih itibariyle düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14838, Karar No: 2022/12171, Tarih: 14.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/14838 E.  ,  2022/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme hükmünün kısa karar bölümünde sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 109/2. maddesi uyarınca ceza tayini sırasında "TCK'nun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi,suç konusunun önem değeri,sanığın güttüğü amaç ve saik ile kastının ağırlığı dikkate alınarak" şeklinde teşdit sebeplerinin yazıldığı, ayrıca mağdurenin babasının alınan beyanında, sanığın kızını takıntı haline getirdiği ve sanıktan kurtulamadıklarını belirttiği, katılan vekilinin de sanığın mağdureyi rahatsız etmeye devam etmesi nedeniyle koruma tedbiri aldırdıklarını beyan etmesi karşısında, mahkemenin teşdit uygulaması ve gerekçelendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mağdurenin bahçelerine yakın su kanalında yüzünü yıkadığı esnada, sanığın aracıyla yanına yaklaşıp kıyafetinden tutup çekerek "benimsin, evdekini gönderip seni alacağım" diyerek zorla araca bindirmeye çalıştığı, mağdurenin babasının olay yerine gelmesi üzerine, sanığın aracına binip kaçtığı esnada "seni kaçıracağım ben ölmediğim sürece benden kurtulamazsın" diyerek uzaklaştığı olayda; görgü tespit tutanağına göre mağdurenin olay nedeniyle kıyafetinin yırtılmış olması, mağdure ve tanık beyanları ile sanığın tevilli savunması karşısında, mahkemece TCK'nun 35/2. maddesi teşebbüs hükümleri uyarınca yapılan indirim oranında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ve müdafiinin eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3428, Karar No: 2019/12905, Tarih: 10.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/3428 E.  ,  2019/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, Ocak/2006 tarihinden itibaren ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde taşeron firmaların işçisi olarak çalışmaya başlandığını ve halen çalışmasının devam ettiğini, temizlik işçisi olarak işe alınan müvekkilinin hiç temizlik işi yapmadığını, hasta bakımında çalıştığını ve sürekli hasta bakımıyla uğraştığını, işyerinde doktor ve hemşire gibi kişilerin emir ve talimatları doğrultusunda çalıştığını, bu durumun teftiş kurulu başkanlığının raporlarıyla da tespit edildiğini, iş kanununda bu şekilde çalışan işçilere ilave tediye ücreti ödeneceğinin düzenlendiğini ileri sürerek, ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili üniversiteye ait hastanede temizlik, yemek gibi sağlık hizmeti dışındaki hizmet alımlarının kamu ihale yasasına uygun olarak yapılan ihale ile taşeron firmalara verildiğini ve halen taşeron firmalar tarafından bu hizmetlerin yerine getirildiğini, söz konusu firma elamanlarının Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin taşeron firma tarafından ödendiğini, işin yapılması, iş talimatları, iş denetimi ve işten çıkarmaların taşeron firmanın yetkisi dahilinde olduğunu, müvekkili davalı üniversitenin ihale makamı olduğunu ve davaya konu alacak talebinde herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: