muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3120, Karar No: 2019/8948, Tarih: 17.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3120 E.  ,  2019/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/2, 43, 62, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın durumundan şüphelenip kendisini durdurmak isteyen kolluk görevlilerinden kaçarken tehlikeli şekilde, süratla ara sokaklarda seyrettiği ve vatandaşların üzerine araç sürdüğü kabul edilen olayda, aynı sanığın 02.08.2015 tarihinde 1,35 promil alkollü olarak kullandığı araçla işlediği suçlar dolayısıyla kendisi hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/56762 sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma neticesinde hakkında 07.09.2015 tarihinde tehdit, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlike sokma suçlarından iddianame tanzim edildiği, sanık hakkında Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/673 esas 2016/13 karar sayılı kararıyla trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasına mahkum edildiği ve sanığın her eylemin birbirinden bağımsız trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın atılı suçu zincirleme biçimde işlediğinden bahisle eyleminin tek kabul edilip sanığın TCK'nın 179/3-2 maddesi gereğince bir defa cezalandırılmasına karar verilmesi ve Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25 gün hapis cezasının mahsubuna karar verilmesi,

2-Hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken tekerrüre esas alınan ilamda sanığın birden fazla mahkumiyetinin bulunması sebebiyle ilamdaki hangi mahkumiyetinin tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1507, Karar No: 2018/12169, Tarih: 30.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1507 E.  ,  2018/12169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 13. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunun İlk Derece Mahkemesi 673 sayılı KHK hükümleri gereğince davanın reddine verdiği hükmün geçerli nedenle feshedilmiş olması sebebiyle kısmen kabul etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre davalı şirketin 673 sayılı KHK kapsamına girmemesine rağmen ilk derece mahkemesinin 673 sayılı KHK uyarınca davanın reddi yönündeki hatalı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince ortadan kaldırılarak feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8153, Karar No: 2016/11460, Tarih: 30.09.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/8153 E.  ,  2016/11460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, katılan vekili Av. ...'nin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının sonuç cezanın 18.000 TL olması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dairemizin 28.10.2013 tarih 2013/19971 esas, 2013/23656 karar sayılı ilamı ile "Olay günü sanığa ait iki katlı inşaatın 2. kat tavanına beton dökümü esnasında, sıva ve şap ustası olup aynı zamanda sanıkla komşu olan ölenin, tavana dökülen betonun düzeltmesinde kullanılan 3,2 metre uzunluğundaki alüminyum mastarın, binaya 135 cm mesafede bulunan enerji nakil hattına teması sonucu elektrik akımına kapılarak 13.10.2009 tarihinde hastanede gördüğü tedavi esnasında, elektrik akımı sonucu oluşan yanık ve komplikasyonlar nedeniyle yaşamını kaybetmesiyle sonuçlanan olayda; oluşa ve dosya kapsamındaki delillerle uyumlu inşaat mühendisleri ve makine mühendisi tarafından düzenlenen 22.04.2010 tarihli bilirkişi raporu ile soruşturma aşamasında alınan ve anılan raporla paralellik arz eden 04.03.2010 ve 17.03.2010 tarihli bilirkişi raporlarına göre, bahçesindeki ağacı elektrik tellerine temas etmeyecek şekilde budamayan, binasında yapılan çalışmalara başlamadan önce, gerilim altındaki iletkenlere yaklaşması gereken kimselerin korunmasını sağlayacak tedbirlerin alınmasını sağlamayan, bu nedenle meydana gelen olayda tali derecede kusurlu olduğu anlaşılan bina sahibi sanığın, atılı suçtan mahkûmiyeti yerine; yazılı şekilde beraatine karar verilmesi," şeklinde sanığa tali kusur izafe edilmesine ve mahkemenin 18.12.2014 tarihli celsede söz konusu ilama uyulmasına karar verilmesine rağmen, yeniden rapor alınıp bu rapor doğrultusunda hatalı şekilde değerlendirme yapılıp sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile oluşa uygun olmayacak derecede fazla surette ceza tayini suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19761, Karar No: 2010/2507, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19761 E.  ,  2010/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, 1970 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 2005 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, 1970 yılı orman kadastro haritası ile 2005 tarihli aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6485, Karar No: 2019/4954, Tarih: 29.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6485 E.  ,  2019/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu, ayrıca davalılardan ...’e Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca yapılan tebligatın “komşu ismi yazılmaksızın” tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7303, Karar No: 2013/10391, Tarih: 05.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7303 E.  ,  2013/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin asıl borçlu, diğer davalının müşterek borçlu müteselsil kefil olarak müvekkili banka ile imzaladıkları 05.03.1998 tarihli genel kredi sözleşmesine istinaden davalı borçlular lehine verilen teminat mektuplarının iade edilmediği, İzmir Valiliği Defterdarlık Sağlık Kurumları 5 No'lu Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğü tarafından 22.06.2005 tarihli ve yazısı ile söz konusu teminat mektupları bedelinin İflas masasına kaydının talep edilmesi üzerine talep edilen alacağın İflas İdaresinin 04.10.2006 tarihli ve 190-2194 sy. Kararı ile alacaklıların sıra cetveline kaydına karar verildiği, müflis banka aleyhine doğan bu alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalılar cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılarak beyanda da bulunmamışlardır.

Davalılara usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalılar cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılarak beyanda da bulunmamışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsene bilirkişi raporuna göre; muhatap tarafından müflis bankanın iflas masasına kaydedilen teminat mektup bedelinin iflas idaresi tarafından davalılardan talep edilebileceği, taraflar arasındaki sözleşmenin 3. maddesi gereğince ilk birinci ay için aylık %30, müteakip aylar için kredi faizi olan yıllık %75'in 84 puan fazlası yıllık %159 oranı üzerinden temerrüt faizi yürütülmesi gerektiği, asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek ilk ay için %105, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu'nun 88. ve 120. maddelerinin emredici hüküm olması ve kanun gerekçesinde de Anayasanın 2. maddesinde ifadesini bulan sosyal devlet ilkesinin bir gereği olarak uygulama örnekleri sıkça görülen olağanüstü faiz oranları karşısında borçluların korunması amacının taşındığının belirtilmesi karşısında uygulama şekli hakkındaki kanunun 7. ve TTK'nun 9. maddeleri de göz önüne alınarak Türk Borçlar Kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihine kadar yıllık %159 oranında temerrüt faizi % 5 gider vergisi, 01.07.2012 tarihinden itibaren Türk Borçlar Kanunun 88. ve 120. maddeleri gereğince tespit edilecek temerrüt faizi ve %5 gider vergisi yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar tarafından takibe yapılan itirazın iptaline, takibin; 9.616,16 TL üzerinden 2.711,25 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek ilk ay için %105, TBK'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihine kadar müteakip aylar için yıllık %159 temerrüt faizi %5 gider vergisi, 01.07.2012 tarihinden sonra TBK 88 ve 120 maddeleri gereğince hesaplanacak temerrüt faizi ve gider vergisi ile devamına, hükmolunan kısım üzerinden %40 oranında hesaplanan 3.846,46 TL icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda Mahkemece 6098 sy. TBK'nın yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren davacı müflis banka alacağına TBK'nın 88. ve 120. maddelerinde öngörülen sınırları uygulanarak faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Somut olayda Mahkemece 6098 sy. TBK'nın yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren davacı müflis banka alacağına TBK'nın 88. ve 120. maddelerinde öngörülen sınırları uygulanarak faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

6101 sy. TBK'nın yürürlüğü ve uygulanma şekli bakımından Kanun'un 7. maddesine göre; TBK, kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır. Ancak, 6102 sy. TTK'nın 8. maddesine göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı serbestçe belirlenecektir. Davacı banka ile imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi bankacılık işi olup ticari iş niteliğinde bulunduğundan TBK'ndaki 88. ve 120. maddesindeki sınırlamalar ticari kredilerde uygulanmaz. Mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi hüküm fıkrasında “..01.07.2012 tarihinden sonra TBK'nun 88. ve 120. maddeleri gereğince hesaplanacak faizin uygulanmasına” denilerek faiz oranının belirtilmemesi de kabul şekli itibariyle infazda tereddüt yaratacağından usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3364, Karar No: 2024/3268, Tarih: 23.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3364 E.  ,  2024/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/206 E., 2024/342 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ayıplı aracın ayıpsız misli ile değişimi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Otomotiv vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar (dava konusu aracın fatura bedeli) 178.825,60 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/121, Karar No: 2009/1966, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/121 E.  ,  2009/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 1.590.00.YTL'sı tazminatın, ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuş, davanın ... Hesabına ihbar edilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, davalı... A.Ş hakkında açtıkları davayı atiye bıraktığını beyan etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.500.00.YTL'sı tazminatın, 1.8.2005 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı... A.Ş hakkındaki davanın atiye bırakılmasına karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul

ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 60.70.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ...'ten alınmasına 24.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12590, Karar No: 2019/15803, Tarih: 09.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12590 E.  ,  2019/15803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın MERNİS adresi olarak kayıtlı bulunan ve yargılama sırasında bildirdiği adres olan ikametine 02/12/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09/11/2015 tarihinde temyiz eden sanık ...’ın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.