muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13179, Karar No: 2023/1484, Tarih: 21.02.2023

1-Davanın kısmen kabul kısmen reddine;

A-Maddi tazminat yönünden

1-101.651,78 TL destekten yoksun kalma tazminatının, iş kazasının meydana geldiği tarih olan 18.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı eş ...'a verilmesine,

2-Yasal koşulları oluşmadığından ... ve ...'un maddi tazminat taleplerinin reddine,

B-Manevi tazminat yönünden

1-80.000,00 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarih olan 18.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı eş ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-20.000,00 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarih olan 18.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

3-20.000,00 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarih olan 18.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

4-Davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz sebepleri olarak özetle; davacılar için takdir edilen manevi tazminat miktarlarının oldukça düşük olmakla birlikte adalete de uygun olmadığını, maddi tazminat hesabının da düşük kaldığını fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu beyanla aleyhe olan kısımlarının bozulmasını veya düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz sebepleri olarak özetle; davacılar için takdir edilen manevi tazminat miktarlarının oldukça düşük olmakla birlikte adalete de uygun olmadığını, maddi tazminat hesabının da düşük kaldığını fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu beyanla aleyhe olan kısımlarının bozulmasını veya düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... Kahramanmaraş Çimento Beton Sanayi ve Madencilik İşletmeleri A.Ş. vekili temyiz sebepleri olarak özetle; eksik araştırma ile karar verildiğini, sigorta şirketine davanın ihbarını ve davaya dahil edilmesi gerektiğini, ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, birleşen davanın zamanaşımına uğradığını müvekkilinin ikametgahı Pazarcık ilçesinde bulunduğundan HMK 16 ıncı maddesi gereğince bu yer mahkemelerinin yetkili olduğuna yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, müvekkil lehine her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, müvekkili şirketin çimento satıcısı olduğunu, öncelikle taraflar arasındaki sözleşmeler, hesap hareketleri, işlemlerin celp edilmesini, hukuki ilişkilerin irdelenmesini, olayın meydana geldiği yerin kimin adına olduğu, taşeron kaydının bulunup bulunmadığı, sigortalının işe giriş kaydının kim tarafından oluşturulduğu ve kim adına çalıştığı, aralarında çalışma olan firmalar arasında ortaklık veya organik bir bağın bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, müvekkili firmanın çimento alımı yapan firmaların işçilerini tek tek denetlemek ve bunlar için gerekli ekipmanları vermek gibi bir görevi bulunmadığını bu kapsamda da asıl işveren sıfatının bulunmadığını, sigortalının silobas dolum kapağını açarken silobazın hava şartları dolayısı ile buz tutması nedeni ile ayağı kayması sonucu meydana geldiğni, müvekkil şirketin çimento almaya gelen araçları denetleme ve talimat verme gibi bir yetkisi ve imkanı olmadığını, kazanın müvekkil şirket müşterisi diğer davalı şirket ... Beton Ltd. Şti. yetkililerinin sorumluluk sahası içerisinde iken ve ... Beton Ltd. Şti.’nin alması gerekirken almadığı iş sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerinden dolayı meydana geldiğini, buna karşı müvekkil şirkete %50, ... Beton şirketine %30 kusur izafesi hatalıdır. Daha çok kusurlu olan ... Beton şirketine, az kusur oranı takdir edilmesinin hukuka ve vicdana aykırı olduğunu, müvekkilinin üçüncü kişi konumunda olduğunun kabulü gerektiğini manevi tazminat miktarlarının fazla olup mağdur kusuru gereğince indirim yapılmamasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... Beton Madencilik Sanayi Tic. Ltd. Şti vekili temyiz sebepleri olarak özetle; asıl dava ve birleşen dava için ayrı ayrı hüküm kurması gerekirken, asıl dava birleşen dava ayrımı yapmadığını, Davacıların murisinin vefat ettiği kazanın meydana gelmesinde müvekkilim şirketin her hangi bir kusuru bulunmadığının Ceza Mahkemesince kabul edilerek müvekkili şirket yetkilisi hakkında beraat kararı verildiği halde bilirkişilerin bunun aksine müvekkili şirket yetkili mahkum olmuş gibi değerlendirerek yapılan tespitlere itibar ettiğini, müvekkili şirket yönünden uygulanması gereken zamanaşımı süresi 2 yıl olduğuna birleşen davanın ise bu süreden sonra açıldığına göre reddi gerektiğini, maddi ve manevi tazminat ile ilgili kabul edilen tazminat miktarı hatalı ve fazla olarak hesaplandığını eyanla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

A. Davacılar vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemlerine, davalılar vekilinin ise davacı ... ve ... lehlerine hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacılar vekilinin müvekkili Kadriye lehine 150.000,00 TL, ...,... lehine ise 25.000,00 TL'şer manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli kararında ... lehine 25.000,00 TL, ...,... lehlerine ise 20.000,00 TL'şer manevi tazminata hükmedilmişken, Bölge Adliye Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli kararında esas hakkında karar verilerek ... lehine 80.000,00 TL, ...,... lehine 20.000,00 TL'şer manevi tazminatın hüküm altına alındığı gözetildiğinde davacılar vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat miktarlara yönelik, davalılar vekilinin ise ...,... yönünden kısmen kabul edilen manevi tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

B. Davacılar vekilinin maddi tazminat hükümlerine, davalılar vekilinin ise davacı ... lehine hükmedilen manevi ve maddi tazminata ve reddolan maddi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde vefat esen sigortalının hak sahiplerinin destekten yoksunluk tazminatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Davacılar vekilinin maddi tazminat hükümlerine, davalılar vekilinin ise davacı ... lehine hükmedilen manevi ve maddi tazminata ve reddolan maddi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde vefat esen sigortalının hak sahiplerinin destekten yoksunluk tazminatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanunun 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunun 77 inci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunun 8 inci ve 31 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda gerek İlk Derece Mahkemesince gerek Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın hesabında 20.02.2017 tarihli hesap raporunun dikkate alındığı, bu raporda davacı eşin destekten yoksunluk tazminatının 101.651,78 TL olarak hesap edildiği, dosya kapsamında maddi tazminatın miktarının belirlenmesi noktasında başka bir hesap raporunun bulunmadığı davacı vekilinin birleşen davada bu miktara yönelik talepte bulunduğu gözetilerek davacıların fazlaya ilişkin talep hakkının belirtilmesini gerektiren bir durumun dosya kapsamından anlaşılamamış olmasına göre hükümde bu hususun belirtilmesi hatalı olmuştur.

3. Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın gerekçesinde davacının istinaf başvurusunun davacı ... lehine hükmedilen manevi tazminatın az olduğu belirtilerek kabul edilip manevi tazminatın artırılarak hüküm alındığı ve yatırılan harcın talep halinde iadesine karar verildiği halde; davalıların istinaf başvurularının da davacı ... ve ...'in maddi tazminat istemlerinin reddi yönünden vekalet ücreti hükmedilmemesinin hatalı olduğu belirtilerek kabul edildiği anlaşılmakla beraber, hükümde bu vekalet ücretinin gösterilememesi ve davalıların kabul gören bu istinaf sebepleri nedeniyle , yatırdıkları harcın talep halinde iadesine karar verilmesi gerekirken, aleyhlerine istinaf karar ve ilam harcı hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

4. Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5. O halde, temyiz eden davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK 369 uncu maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar da gözetilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen hüküm bozulmalıdır.

4. Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5. O halde, temyiz eden davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK 369 uncu maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar da gözetilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen hüküm bozulmalıdır.

6. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu kısımlarının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemlerine, davalılar vekilinin ise davacı ... ve ... lehlerine hükmedilen manevi tazminatlara ilişkin temyiz isteminin miktardan reddine,

2. Davalılar vekillerinin davacı ... lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminata ve reddolan maddi tazminatlara yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının;

a) "4 nolu" bendinde yer alan "davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına," ibaresinin silinerek hükümden çıkartılmasına ve devam eden numaraların bir önceki numaradan başlayarak teselsül ettirilmesine,

b)" 8 nolu" bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına yerine:

"7 -a) Maddi tazminat yönünden davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 13.606,92 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

b) Maddi tazminatın reddolan kısmı yönünden davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT 13/2 inci maddesi gereğince 2.000,00 TL vekalet ücretinin davacılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalılara ödenmesine," rakam ve sözcükleri yazılarak,

c)" 11 nolu" bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına yerine:

"11- Davacılar ve davalıların istinaf istemlerinin kabul edilmiş olması nedeniyle tarafların yatırdıkları peşin istinaf karar ilam harcının talepleri halinde yatıranlara iadesine" rakam ve sözcükleri yazılarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Aşağıda dökümü yapılan harcın davacıdan tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/41288, Karar No: 2017/23103, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41288 E.  ,  2017/23103 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ve davacı Posta ve Telgraf Teşkilatı Aş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını,sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını,zamlı ücretlerin ödenmediğini,ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını,yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili,şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Telekominikasyon İnş... vekili,ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını,sözleşmede ücret dışında yol yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Temyiz başvurusu :

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatine göre yasal ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılmıştır.Davacı tanıkları ile davalı tanığının yemek molası olarak kullandıkları süre bakımından beyanda bulunduğu,ara dinlenme konusunda beyanlarının net olmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyleyken, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacı tanıkları ve davalı tanığı yeniden dinlenilerek ara dinlenme hususunda beyanları alınarak ara dinlenme süresinin netleştirilmesi gereklidir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16706, Karar No: 2022/12542, Tarih: 30.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16706 E.  ,  2022/12542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 32. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan

mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,