muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5002, Karar No: 2025/701, Tarih: 17.02.2025

3. Hâl böyle olunca, Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın imar uygulamasıyla hangi imar parsellerine dağıtıldığına ilişkin bilgi ve belgeler ile ilgili kayıtlar (belediye encümen kararları, parselasyon planı ve dağıtım cetvelinin tamamı, belirlenen imar parsellerinin tapu kayıtları) getirtilip dosya arasına alınmalı, akabinde mahallinde fen bilirkişi ve imar hukuku hususunda uzman bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

4. İmar işlerinden anlayan bilirkişi ve fen bilirkişiden alınacak müşterek raporda dava konusu taşınmazın ne şekilde imar uygulamasına alındığı, taşımazda DOP kesintisi yapılıp yapılmadığı, taşınmazın imar uygulamasıyla hangi imar parsellerine dağıtıldığı, yol ve parkta kalan bölümleri ile tescil harici alanda kalan bölümleri kesin olarak tespit edilerek hesap edilen yüz ölçümleri ile birlikte geniş çaplı pafta üzerinde gösterilmeli ve krokili rapor alınmalı, dava edilen bölümlerin içinde kaldığı imar sonucu oluşan imar parsellerin tapu kayıtları ve oluşum belgeleri dosyaya getirtilmeli, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

5. Öte yandan; yol, park ve şahıslar adına imar uygulaması ile oluşan tapu kayıtları kapsamında kalan yerlerin imar uygulaması ayakta olduğu, idare mahkemesi tarafından iptal edilmediği sürece davacı adına tesciline karar verilemeyeceğinden davacı adına mülkiyetin tespitine hükmedilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Müdürlüğü temsilcisinin temyiz itirazlarının değinilen yönlerden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Temyiz eden 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

17.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12152, Karar No: 2023/904, Tarih: 22.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12152 E.  ,  2023/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2001/362 E., 2003/775 K.

KARAR : Tavzih Talebinin Reddi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda verilen ve kesinleşen hükmün davalı Hazine vekili tarafından tavzihi talep edilmekle, İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2014 tarihli ek karar ile, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi 442 parsel sayılı taşınmazın, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2003 tarih ve 2001/362 Esas, 2003/775 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne, dava konusu 442 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 404,61 metrekarelik kesiminin tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, A harfi ile gösterilen 2.718,49 metrekarelik bölümünün kesinleşen orman tahdidi sınırları dışında kaldığı anlaşıldığından aynı (nizalı 442 parsel üzerinde) kayıt üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, verilen karar taraflarca temyiz edilmeksizin 22.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra, davalı Hazine vekili tavzih dilekçesiyle; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan güncelleme çalışmalarında taşınmazın yeni bir parsel numarası aldığını, bu nedenle tapuda infaz işlemi yapılamadığını belirterek, tapuda infazın sağlanmasına yönelik olarak hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2014 tarihli ek kararıyla; tavzihe konu talep hakkında yapılan güncelleme çalışmaları sonucunda belirlenen kullanıcının da dahil edilerek ayrı dava açılması gerektiği ve tavzih şartların oluşmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ek kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; tapuda infaz işlemi yapılabilmesi için tavzih yapılması gerektiğini, tavzih talebinin reddine dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ek kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; tapuda infaz işlemi yapılabilmesi için tavzih yapılması gerektiğini, tavzih talebinin reddine dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Talep, hükmün tavzihi talebine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edildiği şekilde hükmün tavzihininin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun), 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesi,

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV.KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 28.03.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17833, Karar No: 2014/3637, Tarih: 14.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17833 E.  ,  2014/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... Sanayi Sitesinde faaliyet gösteren sanık ...'a ait .... Sanayi adı altıda saç metal kesme ve presle şekillendirerek, parça malzemeler üreten küçük ölçekli atölye kapsamındaki iş yerinde olayın meydana geldiği cumartesi günü mesainin son saatlerinde, pres makinesi ustası olarak görev yapan sanık ...'ın pres makinesinde çalıştığı sırada, asıl işi iş yerinde çay getirip götürmek ve temizlik yapmak olan ve kendi beyanına göre işe girdikten 2 gün sonra pres makinesinde, makine ustası sanık ...'a yardımcı olması için görevlendirilen 1997 doğumlu olup olay tarihinde 15 yaşında olan, sigortasız olarak 15 gün önce işe alınan mağdurun, ustası olan sanık ...'a yardım ettiği sırada sanığın başka bir müşteri ile ilgilenmek üzere makinenin başından ayrılırken ve işe devam etmesinin istenmesi nedeniyle pres işini yapmaya çalışan mağdurun sağ elini makineye kaptırması şeklinde meydana gelen olayda; çocuk yaşta olup iş yerindeki görevi çay getirip götürmek ve genel temizlik işlerine bakmak olan mağdurun ağır ve tehlikeli işler kapsamına girecek nitelikte olan pres makinesinde çalışmasına müsaade eden sanık ... ile, sorumluluğunda olduğu makineyi kapatmadan başından ayrılan sanık ...'ın eylemlerinde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve bu nedenle cezalarından TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9458, Karar No: 2018/10012, Tarih: 17.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/9458 E.  ,  2018/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu/dava dışı ... Limited Şirketi aleyhine (1 adet) çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, sanığın/şikayet olunanın yetkilisi olduğu Vira Temizlik Limited Şirketine İİK'nun 89/1. maddesi gereği haciz ihbarnamesi gönderildiği fakat hakikate aykırı beyanda bulunulduğu şikayeti ile alacaklının; şikayet olunanın İİK'nun 338/1. maddesi gereği cezalandırılması ve İİK'nun 89/4. maddesi gereği de anılan şirket aleyhine tazminata hükmolunması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; müşteki vekilinin duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde mazeret bildirmediği ve duruşmayı takip etmediği görüldüğünden davanın İİK'nun 349. maddesi gereğince düşürülmesine hükmolunduğu görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir", aynı Kanunun 320/4. maddesinde ise; "Basit yargılama usulüne tâbi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükümleri yer almaktadır. Yasanın anılan hükümleri emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

Somut olayda, alacaklının İİK'nun 338/1. madde hükmü gereği yapmış olduğu cezalandırılma istemi yönünden yapılacak değerlendirilmede, anılan mahkeme kararı yerinde görülse de, alacaklının İİK'nun 89/4. madde hükmü gereği yapmış olduğu tazminat istemi yönünden yapılacak inceleme ise genel hükümler gereği basit yargılama usulüne tabi olup, mahkemece HMK'nun 150. madde hükümlerinin re'sen dikkate alınması gerekeceği açıktır.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan madde hükmü gereği;

a) Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan davanın İİK'nun 349.maddesi gereği düşürülmesine,

b) Tazminat alacağı yönünden HMK'nun 150.maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6557, Karar No: 2019/14915, Tarih: 09.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6557 E.  ,  2019/14915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya arasında bulunan 31.10.2011 tarihli bilirkişi tutanağına, oluşa ve dosya kapsamına göre, polis memuru olan sanıklardan iki tanesinin katılanı başına vurmak ve tekme atmak sureti ile yaraladığının anlaşılması karşısında, olay anına ait CD görüntüleri üzerinde tarafsız bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle olayda katılanın başına vuran ve tekme atana şahıs veya şahısların tespitine çalışılıp sonucuna göre sanıklar ..., ..., ... ve ...'in üzerine atılı suçlar nedeniyle hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8615, Karar No: 2008/11621, Tarih: 30.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2007/8615 E.  ,  2008/11621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Karar Tarihi :

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin "5.10.2003" yerine "31.10.2003" yazılması ve suçun işlendiği zaman dilimi belirtilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması 765 sayılı Yasaya göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Yasaya göre hükmedilecek sonuç ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tesbiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4121, Karar No: 2012/22098, Tarih: 01.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/4121 E.  ,  2012/22098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Isparta Valiliği Dernekler İl Müdürlüğünün 5271 sayılı CMK’nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek temyiz isteminin reddine ilişkin 16.03.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçtan doğrudan zarar gören kurumun, “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek, duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2306, Karar No: 2010/5772, Tarih: 28.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/2306 E.  ,  2010/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Midyat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.11.2009 gün ve 2009/119 Esas, 2009/177 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 16.06.2010 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

UYAP ortamından mağdurların nüfus kayıtları temin edildiğinden bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan ve usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdurların beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 21.10.2009 günlü rapordaki travma sonrası stres bozukluğu şeklinde tanımlanan bulguların 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinde belirtilen beden veya ruh sağlığında bozulma niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan eylemine uyan TCK.nun 103/2, 103/4, 103/6 ve 62. maddeleriyle sırası ile ve ayrı ayrı uygulama yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 103/1-a, 2-4 delaletiyle 103/6. maddeleri denilmek suretiyle doğrudan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12138, Karar No: 2021/10013, Tarih: 21.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12138 E.  ,  2021/10013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının faize ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kısmen kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin düzeltilerek HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Mersin İli, Mut İlçesi, Narlıdere Mahallesi 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

1-İlk derece mahkemesi tarafından verilen ilk ve ikinci kararda tespit edilen bedellerin karar tarihi itibariyle davalıya ödenmesine hükmedildiği halde; yazılı şekilde faiz hükmü kurulması ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde tespit edilen bedel ile kıymet takdir raporunda belirlenen bedel arasındaki farkın kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

1-İlk derece mahkemesi tarafından verilen ilk ve ikinci kararda tespit edilen bedellerin karar tarihi itibariyle davalıya ödenmesine hükmedildiği halde; yazılı şekilde faiz hükmü kurulması ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde tespit edilen bedel ile kıymet takdir raporunda belirlenen bedel arasındaki farkın kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2020/105 E. -2020/78 K. sayılı ilamın;

a)3. ve 4. bentlerinin tümüyle çıkartılmasına ,yerlerine

(Kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen 393.312,31 TL bedelin ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihi ile tespit edilen 392.370,58 TL'sine dava tarihinden dört ay sonraki günü takip eden 16.04.2017 tarihinden ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihi olan 31.05.2017 tarihine kadar, 941,73 TL bedele ise 16.04.2017 tarihinden ilk derece mahkemesinin ikinci karar tarihi olan 02.05.2018 taraihe kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 9. bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.