muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8864, Karar No: 2011/9459, Tarih: 18.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8864 E.  ,  2011/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.09.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemiyle girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, işin esası bakımından da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, faize ilişkin istek kısmen reddedilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere dava, icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmıştır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, icra takibinin Ankara’da yapıldığı, itiraz üzerine eldeki davanın da Ankara mahkemelerinde açıldığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davalı, icra dairesinin yetkisine de itiraz etmiştir. Hiç kuşkusuz, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli bir takibin bulunmasına bağlıdır. Gerek icra dairesinin yetkisine, gerekse buna bağlı olarak mahkemenin yetkisine itiraz söz konusu ise, mahkemenin yapacağı inceleme sonucunda icra dairesi yetkili ise çekişmenin esasının incelenmesi, yetkili değilse ortada geçerli icra takibi bulunmadığından davayı reddetmesi gerekir (Yargıtay HGK.20.03.2002 tarihli, 2002/13 -241 E. 208 K. sayılı ilamı).

./..

2011/8864- 2011/9459 -2-

İcra dairelerinin yetkisini düzenleyen İcra ve İflas Kanununun 50/1.maddesi hükmüne göre ilamsız icra takiplerinde HUMK’nun yetkiye ilişkin hükümleri kıyas yoluyla uygulanır. Buna göre ilamsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun yerleşim yeri icra dairesidir (HUMK m.9). Bunun dışında aktin ifa olunacağı yer icra dairesi de özel olarak yetkilidir (HUMK m.10). Ayrıca, taraflar yetki sözleşmesi düzenleyerek yetkili olmayan bir icra dairesini de yetkili kılabilir (HUMK m.22).

Somut uyuşmazlıkta; davalı borçlu şirketin yerleşim yeri, takip talepnamesinde belirtildiği gibi Çorum’dur. Sözleşmenin icra edildiği yerin de Çorum olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca taraflar arasında, icra dairesinin yetkisine ilişkin bir yetki sözleşmesi bulunmadığı da çekişmeli değildir. Bunlardan dolayı, yetkili icra dairesi Çorum İcra Müdürlüğü olup, eser sözleşmelerinde uygulama yeri olmayan Borçlar Kanununun 73.maddesi uyarınca, alacaklının yerleşim yeri olan Ankara İcra Müdürlüğünün yetkili olarak kabulüne olanak yoktur.

Bütün bu saptamalar doğrultusunda, takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığı, yetkili icra dairesinin Çorum İcra Dairesi olduğu ve ortada geçerli bir takibin bulunmadığı gözetilerek bundan ötürü itirazın iptali davasının reddine karar verilmesi gerekirken, çekişmenin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12040, Karar No: 2012/14799, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12040 E.  ,  2012/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait .... Hotel'in spor salonuna üye olduğunu, spor yapmak için otele gittiğinde aracını otelin kapalı otoparkına park ederek spor salonuna gittiğini, soyunma odasında üzerini değiştirerek aracının anahtarını dolaba koyduğunu, dolabı kilitleyip, dolabın anahtarını yanına aldığını, spor yaptıktan sonra aracının yanına gittiğinde aracın anahtarının yanında olmadığını fark ettiğini, sonrasında eve giderek aracın yedek anahtarını getirdiğinde taşıma ruhsatlı 5000 USD bedelli Sig Sauer marka tabancasıyla 3000 USD ve 700,00 TL nın cüzdanında olmadığını gördüğünü, davalının hakimiyet alanında bulunan müşterilerin eşyaların korunmasından sorumlu olduğunu ileri sürerek, 5000 USD silah bedeli, cüzdanında bulunan 3000 USD ve 700,00 TL olmak üzere toplam 10.721,60 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan 2012/12040-14799

taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder. Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet, sağlayıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye hizmet sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder, şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalının kusurlu hizmet sunması nedeniyle uğradığı zarardan dolayı tazminat isteğinde bulunduğu ve böylece taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, peşin alınan 90,00 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 6.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3991, Karar No: 2020/3561, Tarih: 29.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3991 E.  ,  2020/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 29.09.2020 gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava konusu taşınmazın tespitinin yapıldığı 2010 yılına ait ortofotonun getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ile orman ve ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinin katılımıyla, yeniden keşif yapılması, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın tespit tarihi itibariyle kimler tarafından ve neye istinaden kullanıldığına ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, orman ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulundan, taşınmazın 2010 yılındaki ortofotosununda uygulanması suretiyle, tespit tarihi itibariyle taşınmazın niteliği, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi ve yaşı ile ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.540,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16882, Karar No: 2008/844, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16882 E.  ,  2008/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.2.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptalive yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz Akçatekir Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... .... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27047, Karar No: 2013/8360, Tarih: 17.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27047 E.  ,  2013/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/54914

MAHKEMESİ : Elmalı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2008

NUMARASI : 2008/112 (E) ve 2008/245 (K)

SUÇ : Görevliye hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanıklar F.. D.. ve V.. D..’ın ifadelerinde, yanlarında T.. D.. ve A.. D.. olduğu halde yayladan köye dönerken sanık Ömer’in mağdura gıyabında hakaret ettiğini beyan etmelerine rağmen diğer tanıklar Turan ve Abdil’in ifadelerinde, sanığın mağdur Ömer’e yönelik olarak hakaret ettiğini duymadıklarını belirtmeleri karşısında, tanıkların ifadeleri arasındaki çelişkiler giderilerek sonucuna göre sanığa atılı hakaret suçunun ihtilat unsurunun ne şekilde oluştuğu kararda açıklanarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3493, Karar No: 2013/2837, Tarih: 20.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3493 E.  ,  2013/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... Ltd. Şti. vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/02/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının bilgisayar ve bilgisayar malzemeleri satışı yapılan işyerine gelerek bütün demirbaş eşyaların üzerine, müşterilerin bıraktıkları cihazların ve raflarda bulunan satılık malların üzerine benzin dökerek kundaklamaya teşebbüs ettiğini, ..... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/353 D.İş sayılı dosyası ile zararı tespit ettirdiklerini belirterek olay nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminatın tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davacının kendisine ait dükkanda kiracı olarak bulunduğunu, kiraların gecikmeli olarak ödendiğini, kendisine tahliye için başvurulduğunu, ancak sonuç alınamadığını, elindeki mazotu yerlere ve bir kaç bilgisayar malzemesi üzerine döktüğünü, zarar vermediğini, dükkanı kundaklamak ve orada çalışanlara zarar vermek gibi bir amacının bulunmadığını, amacının davacıyı rahatsız edip dükkanı boşaltmak olduğunu, dükkanda bulunan ve toplam değeri 2.000,00 TL'yi bulmayan bir kısım bilgisayar malzemesine mazot bulaşmış olabileceğini, bu malzemelerin temizlenerek kullanılabilecek durumda olduğunu, davanın haksız kazanç temin etmeye yönelik olduğunu belirtmiş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilgisayar uzmanı bilirkişiden rapor ve ek rapor, itiraz üzerine mali bilirkişiden rapor ve ek rapor alınmış, davalının haksız eyleminden dolayı davacı şirketin uğradığı 8.987,80 TL maddi zarara temizlik gideri ve aylık kazanç kaybı da dahil olmak üzere toplam 9.679,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, bilgisayar uzmanı bilirkişiden rapor ve ek rapor, itiraz üzerine mali bilirkişiden rapor ve ek rapor alınmış, davalının haksız eyleminden dolayı davacı şirketin uğradığı 8.987,80 TL maddi zarara temizlik gideri ve aylık kazanç kaybı da dahil olmak üzere toplam 9.679,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyada bulunan tespit raporunda, davacı şirkete ait bilgisayar malzemelerinin bir kısmının tamamen kullanılamaz hale geldiği, bir kısım cihazların ise sadece paketlerinin zarar görmesinden dolayı ikinci el piyasa fiyatına göre değerlendirilerek toplam 59 parçadan oluşan cihazların toplam değeri 8.987,80 TL hesap edilmiştir. Mahkemece alınan bilgisayar uzmanı bilirkişi tarafından tespit raporu esas alınarak düzenlenen raporda, davacının maddi zararı 5.174,20 TL, itiraz üzerine alınan ek raporda 5.311,23 TL belirlenmiş, yine mali müşavir bilirkişiden alınan rapor ve ek raporda davacı şirketin muhasebe kayıtları esas alınarak fatura bedelleri üzerinden tüm malzemelerin tamamen kullanılamaz hale gelmiş gibi bir hesaplama yapılmıştır. Alınan raporlarda temizlik gideri ve kar kaybı zararı konusunda bir hesaplama yapılmamıştır. Mahkemece, dosyada bulunan hangi raporun hükme esas alındığı, hangi rapora hangi gerekçe ile itibar edildiği belirtilmeden ve temizlik gideri ve kazanç kaybına ilişkin zarar kalemlerinden kabul edilen miktarın nasıl hesaplandığı belirtilmeden ve bu hususta herhangi bir açıklamaya da yer verilmeden maddi tazminat talebinin kısmen kabulü doğru olmamıştır. Dava konusu maddi tazminatla ilgili davacı şirketin iş yerindeki zararı, temizlik gideri ve kar kaybına ilişkin zararı daha önceden alınan raporlar da göz önünde bulundurularak ve çelişkiler de giderilerek yeniden seçilecek uzman bir bilirkişiden alınacak raporla hesaplanmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile verilen karar doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre maddi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının ise, bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, öteki temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.