muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15736, Karar No: 2023/18905, Tarih: 05.12.2023

3. Davalılar İlci AŞ (Yeni ünvanı Solar Patlayıcı Mad. San. AŞ) ve Solar Industuries India Ltd. Şti. vekili; İlci AŞ ile Solar Industuries India Ltd. Şti. arasında hâkim şirket-bağlı şirket ilişkisi olmadığını, İlk Derece Mahkemesinin “dava dışı Solar Overseas Netherlands B.V. şirketi eliyle İLCİ Patlayıcı’nın, Solar Industries India Ltd.’nin iştiraki olduğu” yönündeki tespitinin herhangi bir somut delile veya araştırmaya dayanmadığını, İlk Derece Mahkemesince haksız rekabetin tespitinde vurgu yapılan hususun “İLCİ Şirketinin Türkiye’deki pazar payının arttırılması” olduğunu, davalı ... India Ltd. Şti.nin İlci AŞ'nin ticari faaliyetleri veya satışları nedeniyle hiçbir menfaat elde etmediğini, davalı ... India Ltd. Şti.nin diğer davalı İlci AŞ'de doğrudan veya dolaylı herhangi bir hâkimiyeti bulunmadığından İlci AŞ'nin Türkiye pazarındaki payını artırmasının davalı ... India Ltd. Şti

... India Ltd. Şti.nin İlci AŞ'nin ticari faaliyetleri veya satışları nedeniyle hiçbir menfaat elde etmediğini, davalı ... India Ltd. Şti.nin diğer davalı İlci AŞ'de doğrudan veya dolaylı herhangi bir hâkimiyeti bulunmadığından İlci AŞ'nin Türkiye pazarındaki payını artırmasının davalı ... India Ltd. Şti.ne herhangi bir fayda sağlamasının söz konusu olmadığını, davalı İlci AŞ'nin davalı şahıslarla olan toplantı ve görüşmelerinin kendi ticari faaliyetine yönelik olduğunu, davacının iş ürünlerinden, ticari sırlarından veya müşteri kitlesinden haksız şekilde yararlanmadığını, davacıya ait herhangi bir bilgiyi kullanarak davacı müşterilerini kendisine kaydırmadığını, patlayıcı sektörünün alan olarak sınırlı aktörlerin olduğu bir sektör olduğunu, zaten belli başlı satıcı ve müşterileri olan söz konusu sektörde müşteri kitlelerinin benzer hatta aynı olmasının çok olağan olduğunu, müvekkilin davacı müşterileri ile kendi lehine avantaj sağlayacak şekilde görüşmelerde bulunmadığını, herhangi bir şekilde iletişime geçmediğini, teklif vermediğini, davacının uğradığı bir zarar bulunmadığını, haksız rekabet iddialarına yönelik dosya kapsamında bulunan e-posta yazışmaları incelendiğinde davalı Şirketin hiçbir şekilde davalı şahıslardan “davacılar aleyhine ve zararına olacak şekilde” kendisine ticari ve üretim sırlarının aktarılmasını talep etmediğini, davacıların ticari faaliyetini sekteye uğratacak şekilde davalı şahıslar ile iş birliği içerisine girmediği, bu yazışmaların içeriğinde davalı Şirketin sadece Türkiye pazarında kendi ürünlerini üretecek olması nedeniyle pazar araştırması yapmaya ve güvenli bir şekilde Türkiye içerisindeki yatırımını yönlendirmeye çalışmakta, kendi ticari faaliyetine ve ürünlerine yönelik olarak istihdam edeceği tecrübeli personel ile kendi ticari faaliyeti konusunda planlama yaptığının açıkça görüleceğini, davalı Şirketi ile davalı şahıslar arasında yapılan görüşme ve yazışmaların da istihdam ve İlci AŞ'nin faaliyetleri ile sınırlı olduğunu, davacılarca ticari sır olarak nitelendirilen bayi listesi, paketleme ve maliyet bilgisi ise herkes tarafından bilinen ve herkesin erişiminde olan bilgi mahiyetinde olup davalı şahısların müvekkil nezdinde istihdamı ise anayasal bir hak olan çalışma özgürlüğünün gereği olduğunu, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının; olayın meydana geldiği tarih, olayın oluş şekli, davalı eyleminin niteliği ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; incelenen e-posta dökümlerinden, ağırlıklı olarak yazışmaların ... tarafından yapıldığı, 16.04.2016 tarihinde .... Şti yetkilisinin ...AŞ'nin Hindistan’daki Gulf Oil Şirketinden ürün aldığını ve faturaların bir kopyasının gönderilmesini istemesi üzerine davacı ...AŞ'nin maliyet rakamlarının davalı Şirketlere yollandığı, 03.04.2012 tarihli e-posta ile işyerinin müşterisi olması sebebiyle tanıdığı bayii ile ilgili düşüncelerinin ve davacı ...AŞ için ürün hazırlayan bayii BPS'nin ...AŞ ile çalışmak istediğini, onlarla açık açık konuşamadıklarını ancak ilişkilerinin çok iyi olduğunu, onlarla bir anlaşma yaparlarsa ...AŞ'ye karşı büyük bir fırsat elde edileceğini yazdıkları, bu durumda davacının haksız rekabet ile ilgili iddiasını ispatladığı, davacı tarafından verilen 20.09.2013 tarihli cevaba cevap dilekçesinin 14 üncü sayfasında “Buna göre, önceden Müvekkil'den patlayıcı madde satın alırken İlci'nin piyasaya girmesi akabinde Müvekkil'den ayrılıp İlci'ye geçen Davalıların tesiriyle İlci'den patlayıcı almaya başlayan 6 firma olmuştur. Bunlardan 5 tanesi Doğu Marmara Bölgesinde olup şu ana kadar 610.718- TL'lik, 1 tanesi ise Fpe Bölgesi'nde olup şu ana kadar 450 000-TL”lik Müvekkil'in satış kaybı olmuştur. Toplamda 1.060.718-TL ciro kaybı oluşmuştur. Bu değerin yaklaşık;157.032 TI. Korat Tekslil,- 204.219 TL Danış Yapı,- 68.157 TL Bur-Yıl,- 15.4248 TL Yahya ... ...- 25.062 TL Ortaş-450.000-TL Akça Beton adlı firmalar oluşturmaktadır. Toplam: 1.060.718-11 TL’dir. Bu verilere Müvekkil'in bu firmalara yaptığı en son satışın tarihi baz alınarak ve 2013 nisan ayı dahil edilerek ve Müvekkil eğer hu 6 firmaya hala satış yapıyor olsaydı, geçen senenin aynı ayları içerisinde yapılan miktarsal ve cirosal değerleri karşılaştırılarak hesaplanmıştır. Detaylı tablo ektedir (EK-7). Ancak tabloda 450,000-TL'lik Akça Betona ilişkin açıklama yer almamaktadır." içerikli açıklama ile talebini sınırladığı, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda davacı ...AŞ ve davalı İlci AŞ'nin ticari kayıtları incelenerek 3 yıllık cirolarının belirlendiği ve davacı Şirketle ilişkisi devam eden Şirketlerin alımlarının önceki döneme itibarla değişmeyenleri yönünden taleplerin haklı olmadığı, ancak 2012 yılından sonra davacı ile ilişkisini kesen tek şirket yönünden cirosu dikkate alınarak mahrum kalınan ciro kaybı tutarı belirlendiği, İlk Derece Mahkemesince talep daraltmaya değer vererek hüküm kurmasının usul ve yasaya uygun olduğu, dava dilekçesinde davacının tazminat talepleri yönünden faiz talebinin olmadığı, 04.04.2018 tarihli açıklama ve harç tamamlama dilekçesinde “…işleyecek faiziyle birlikte tahsilini” talep ettiği, 22.01.2019 tarihli dilekçe de ise “ maddi ve manevi tazminat taleplerinin haksız rekabetin başladığı tarih olan 01.01

.04.2018 tarihli açıklama ve harç tamamlama dilekçesinde “…işleyecek faiziyle birlikte tahsilini” talep ettiği, 22.01.2019 tarihli dilekçe de ise “ maddi ve manevi tazminat taleplerinin haksız rekabetin başladığı tarih olan 01.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte” tahsilini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince alacakların faizsiz olarak tahsiline karar verildiği, ıslah edilen tutarlar kabul edilmeyip dava dilekçesindeki tutarlara hükmedilmesi sebebiyle faiz talebi olmadığının kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, davalılar İlci AŞ ve Solar Industuries India Ltd. Şti. vekili ve davalılar ..., ... ve ... vekili; istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı işçinin rekabet etmeme borcuna aykırı davranıp davranmadığı, haksız rekabetin mevcut olup olmadığı, bu bağlamda davacının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 55 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili, davalılar İlci AŞ ve Solar Industuries India Ltd. Şti. vekili ve davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalılar ..., ... ve ..., İlci AŞ ve .... Şti.ne yükletilmesine,

Davalılar yararına takdir edilen 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2167, Karar No: 2024/4152, Tarih: 19.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2167 E.  ,  2024/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/556 E., 2023/796 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/216 E., 2022/786 K.

1) İlk Derece Mahkemesince eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında; dava konusu Sinop İli, Boyabat İlçesi, Kumluk Mahallesi 385 Ada 51 parsel sayılı taşınmazda davacı ...'in 7/10 payı bulunduğu, davacının taşınmazda hissedar bulunan ...'in 24/80 payını 16.05.2011 tarihinde, ...'un 1/4 payını 14.12.2012 tarihinde ve Hasibe Ak'ın 12/80 payını 30.11.2016 tarihinde satın alarak dava konusu taşınmaza hissedar olduğu, kendisi pay sahibi olmadan önce davalı ile dava dışı diğer pay sahipleri arasında düzenlenmiş olan sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmedeki hakların davacıya temlik edildiğinin iddia ve ispat edilemediği, davacının sözleşmeye dayalı olarak alacak isteminde bulunmasının mümkün olmadığı gerekçeleri ile davanın HMK'nın 114/1-d ve 115/2. maddeleri gereğince aktif husumet ehliyet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

2) Mahkeme kararının yasal süresinde, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya içeriğine, toplanan delillere, davacı sözleşmenin tarafı olmamakla sözleşmeye dayalı tazminat isteyebilmesi için sözleşmeden kaynaklı hakları temlik aldığına dair yazılı bir delil sunamamasına, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

3) Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza, davacının sözleşmenin tarafı olmayıp, sözleşmedeki hakkın temlik edildiğine dair bir iddia da bulunmadığı gibi davacının ayni hakka dayalı bir talebinin de olmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1328, Karar No: 2010/2798, Tarih: 18.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/1328 E.  ,  2010/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 765 sayılı TCY’nın 81/2. maddesi uygulaması sırasında, daha ağır olan Sinop Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2001 günlü 61-168 sayılı ilamı yerine, Sinop Sulh Ceza mahkemesinin 03.11.2000 günlü 229-304 sayılı ilamının esas alınması karşı temyiz olmadığından, sanığın yakınanın çalıştığı hastanedeki hemşirelerin kullandığı odaya kimsenin bulunmamasından faydalanarak girip, dolabın içindeki çantadan hırsızlık yapma şeklindeki eylemin aynı Yasanın 491/4. maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, uygulamaya esas alınan ilamdaki sonuç para cezası yerine, para cezasının ödenmemesi nedeniyle yerine getirilen hapis cezasının dikkate alınması suretiyle anılan maddenin 3. fıkrasına aykırı davranılması da sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/784, Karar No: 2011/5765, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/784 E.  ,  2011/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak ve pilon yeri kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak ve mülkiyet hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23789, Karar No: 2025/7272, Tarih: 20.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/23789 E.  ,  2025/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/147 E., 2018/122 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Anayasanın 129 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 inci ve 95 inci maddeleri uyarınca; asker kişilerin askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığı, dolayısıyla 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/251, Karar No: 2015/287, Tarih: 29.09.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/251 E.  ,  2015/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...’nin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 39/2-c, 43/1, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 8 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ...sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay .... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

“Dosya içeriğine, toplanan delillere ve oluşa uygun kabule göre, sanık ...’nin hırsızlık suçuna doğrudan katıldığı gözetilmeyerek, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 37/1. maddesi yerine, 39/2-c maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nun 39/2-c maddesinin uygulanmaması halinde belirlenecek olan ceza miktarı kısa süreli hapis cezası olamayacağından 5237 sayılı TCK’nun 50/1. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmıştır” eleştirisiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

“…Sanık ...'nin suça doğrudan katıldığında Başsavcılığımız ile Yüksek Daire arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. İtiraza konu edilen husus, sanık hakkında 39/2-c maddesi uygulandığında 8 ay 20 gün olarak tayin edilen hapis cezası doğrultusunda 51. madde hükmü uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine karar verilirken belirlenen denetim süresine ilişkin bulunmaktadır. Yanlış uygulama ile 8 ay 20 gün olarak tayin olunan hürriyeti bağlayıcı ceza doğrultusunda 1 yıl olarak belirlenen denetim süresi 51. madde hükümlerine uygun görünmekte ise de; sanığa eleştiri doğrultusunda 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası tayin olunduğunda, 5237 sayılı Kanunun 51/3. maddesinde yer alan ‘cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz’ hükmü karşısında ceza miktarından az olamayacağından 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına göre kanuna aykırı bir süredir. Ceza miktarı yönünden CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak söz konusu ise de, denetim süresi yönünden bir kazanılmış hak istikrarlı uygulamalar ile kabul edilmemektedir. Zira denetim süresi sanık için aynı zamanda lehe bir uygulamadır. Bu sebeple, sanık Süleyman hakkında ceza miktarının doğru hesaplanması ve bu hesaplanacak süreye göre de 5237 sayılı TCK’nun 51/3. maddesindeki denetim süresinin belirlenmesi gerekmektedir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay .... Dairesince ... gün ve ... sayı ile; itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İşbölümü esasına dayalı olarak suçun icrasında gözcülük yapan sanığın müşterek fail olarak suça katıldığı hususunda uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibariyle isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; aleyhte düzeltme yasağının ertelemedeki denetim süresini kapsayıp kapsamadığı, bu bağlamda denetim süresinin hatalı uygulama sonucu verilen ceza miktarına göre mi yoksa doğru uygulama yapıldığında hükmolunacak ceza miktarına göre mi belirlenmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, suça yardım eden olarak katıldığı kabul edilerek, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 39/2-c, 43/1, 31/3, 62 ve 51/1-3-6. maddeleri uyarınca 8 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece sanığın suça müşterek fail olarak katıldığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nun 37/1. maddesi yerine, 39/2-c maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini isabetsizliğinin aleyhte temyiz bulunmaması nedeniyle eleştiri konusu yapılarak onanmasına karar verildiği, sanık hakkında doğru uygulama yapıldığında 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması gerekeceği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinin uyuşmazlık konusu ile ilgili 3-4-5-6-7 ve 8. fıkraları;

“(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz

(4) Denetim süresi içinde;

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi hükümlünün, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlülerin, bir meslek veya sanat edinmelerini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine,

Mahkemece karar verilebilir.