muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9232, Karar No: 2015/9109, Tarih: 20.05.2015

./..

Dava dilekçesi davalıya tebliğ olunmuş, davalı vekili 03/07/2012 havale tarihli kimlik tespiti yapılmış, dilekçesinde davayı kabul ettiğini, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Temyiz istemine konu iş bu yargılama dosyası içerisinde birleştirilen ; Davacı N.. D.. tarafından davalı A.. M.. aleyhine İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/573 esas sayılı dava dosyasında açılan vasiyetnamenin tenfizi davasının dava dilekçesinde davacı vekili ; davalının oğlu olan muris A.. M.. tarafından, ... 5. Noterliği'nde yapılmış olan 16.07.2010 tarih ve ... yevmiye nolu Düzenleme Şeklindeki Vasiyetnamesi, İstanbul 22. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.11.2011 tarih, 2011/432 esas 2011/1417 karar sayısı ile açıldığını, murisin bu vasiyetname ile müvekkili N.. D..'ye İstanbul ili, ... ilçesi, ... mahallesinde vaki ve kain 25 pafta no, 370 ada no, 110 parsel numaraları ile kütüğe kayıtlı arsa üzerinde tesis edilen kat irtifakına göre; 2732 arsa paylı ... katta bulunan ... nolu bağımsız bölümü tarafına bıraktığını beyanla; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere; müvekkiline vasiyet edilen taşınmazın, müvekkili adına tapuda kayıt ve tescili ile vasiyetnamenin yerine getirilmesine, vasiyete konu taşınmazın 3.şahıslara devrini önlemek için, tapu kaydına ihtiyati tedbir konmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/573 esas sayılı dosyasında dava dilekçesi davalıya tebliğ olunmuş, davalı vekili cevap dilekçesinde ; muris A.. M..'ın adına kayıtlı olan İstanbul ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 25 pafta, 370 ada, 110 parsel numaraları ile kütüğe kayıtlı arsa üzerinde tesis edilen kat irtifakına göre; 2/32 arsa paylı ... katta bulunan .. nolu bağımsız bölümün kaydının iptali ile davacı N.. D.. adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı N.. D.. vekili 10/10/2012 tarihli kimlik tespiti yapılmış dilekçesinde N.. D.. yönünden iş bu davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; Davacı N.. D.. tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine; Davacı H.. C.. tarafından davalı aleyhine açılan vasiyetnamenin tenfizi davasının davalının davayı kabulü nedeni ile KABULÜ ile vasiyetçi muris Mehmet oğlu A.. M.. adına tapuda kayıtlı Balıkesir ili, ... ilçesi ... Mahallesinde tapuda kayıtlı 288 ada, 6 parsel sayılı taşınmazdaki ... kat .. bağımsız bölüm nolu mesken niteliğindeki taşınmazın Mehmet oğlu, A.. M.. adına olan tapu kaydının iptali ile ... 5.Noterliğinin 16.07.2010 tarih ve 21065 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Vasiyetnamesi gereğince ... TC kimlik nolu Haydar oğlu 1954 doğumlu davacı H.. C.. adına tapuya tesciline;

Birleşen İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/573 Esas sayılı Dava Dosyası Yönünden; davacı N.. D.. tarafından davalı aleyhine açılan vasiyetnamenin tenfizi davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; sözkonusu karar davacı N.. D.. vekilince davalının her iki dosyada da davayı kabul ettiği, davayı kabulün kesin hükmün sonuçlarını doğurduğu, kaldıki davayı kabulüne feragatten önce yapıldığından kabule göre karar verilmesi gerektiği, ayrıca davacının iradesinin davadan feragat değil, davayı geri almaya yönelik olduğunu beyanla hükmü davacı N.. D.. yönünden verilen red kararını temyiz etmiştir.

./..

Davayı kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. (HMK.mad.308,1) Davayı kabul, davalının mahkemeye yönelik olarak yapacağı tek taraflı bir irade beyanı ile olur. Davayı kabulün geçerliliği için, bunun davacı ve mahkeme tarafından kabul edilmesine gerek yoktur.

Davayı kabul ile dava konusu uyuşmazlık ve bununla dava, esastan sona erer. Burada dava mahkemenin kararı ile değil, davalının iradesi ile son bulur. Vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkin asıl dava ve birleşen davada ilk etapda davalının davayı kabule yönelik beyanı doğrultusunda davacı N.. D.. tarafından açılan asıl davanın kabulüne ;karar verilmesi gerekirken; davayı kabulden sonra yapılan feragat beyanı nazara alınarak; Davacı Nurhan Canbazoğlu yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bozma sebebine göre birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/331, Karar No: 2011/308, Tarih: 11.05.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/1-331 E.  ,  2011/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

Taraflar Arasındaki “tapu iptal- terkin ve yıkım” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.03.2010 gün, 2008/16E-2010/78K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 10.11.2010 gün ve 2010/10830 E- 11896 K. sayılı ilamı ile;

“..Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu kaydının iptali, sicilden terkini ve muhtesatın yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalıya ait çekişme konusu 122 ada 42 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 862 nolu kadastral parselin kadastro tespitinin 09.09.1980 tarihinde  kesinleştiği, eldeki davanın ise, 08.01.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.  3402  Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde  öngörülen  süre  hak  düşürücü  süre olup,  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu  tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(B.. K.., Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması halinde davacı hazinenin dava tarihinde dava açmakta haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve  avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur. Hal böyle olunca, yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile keşif yapılarak taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken, değinilen husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir..”)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan  ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu kaydının iptali, sicilden terkini ve muhtesatın yıkımı istemine ilişkindir.

Davacı Hazine; 08.01.2008  tarihinde açtığı davada, davalı adına kayıtlı ..ada.. parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığını ileri sürüp, kıyıda kalan bölümün tapusunun iptali ile taşınmaz üzerindeki binanın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece; hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece; davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, ancak yerinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınmasının gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki gerekçelerle ve ayrıca davanın açıldığı tarihteki haklılık durumunun veya sonradan yürürlüğe giren yasanın, HUMK 417 maddesinde belirtilen ve yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilene yükleneceğine ilişkin genel usul kuralının istisnalarından olmadığı gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Yerel mahkeme ile özel daire arasındaki uyuşmazlık; davacı tarafın davanın açıldığı tarihte dava açmakta haklı olup olmadığının belirlenmesi ve varılacak sonuca göre de lehine masraf ve vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içerisinden ve toplanan delillerden:

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Yerel mahkeme ile özel daire arasındaki uyuşmazlık; davacı tarafın davanın açıldığı tarihte dava açmakta haklı olup olmadığının belirlenmesi ve varılacak sonuca göre de lehine masraf ve vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içerisinden ve toplanan delillerden:

Dava konusu taşınmazın tapuya dayalı olarak, dava dışı şahıs adına tespit görüp, 09.09.1980 tarihinde kesinleştiği, davalının taşınmazı 01.06.1989 tarihinde satış suretiyle edindiği; davacı Hazine tarafından 8.1.2008 tarihinde açılan eldeki dava ile, çekişmeli taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesi uyarınca kıyıda kaldığının ileri sürüldüğü; yargılama sırasında 25.2.2009 tarihinde kabul edilen 5841 sayılı yasa ile 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 12/3.maddesi hükmünün değiştirilerek;  “...Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz. Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” hükmünün getirilmesi üzerine, Yerel Mahkemece 25.3.2010 tarihinde hak düşürücü süreden davanın reddine karar verildiği, anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 76.maddesinde “Hakim re'sen Türk kanunları mucibince hüküm verir....” şeklinde ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının bu gibi kesin hüküm halini almamış derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır. İptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı tarihten sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 76.maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay'ın , iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmadığından, davanın açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle reddi halinde,tarafların sorumluluğu bulunmadığından, davada haksız çıkan taraf olarak nitelendirilip vekalet ücretiyle sorumluluklarına hükmetme olanağının bulunmadığı yönü de gözetilmelidir.

Diğer taraftan, dava devam ederken çıkan yasa nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde haklılık haksızlık söz konusu edilemez. Yasa; eldeki davalara da bu kanun hükmünün uygulanacağını hüküm altına almakla geriye dönük uygulamayı kabul etmiştir. Bu durumlara dava tarihi itibariyle ve geriye dönük uygulama nedeniyle davanın açıldığı tarihte hak düşürücü sürenin dolmuş olacağı kabul edildiğinden artık haklılık ve haksızlığın araştırılması söz konusu olamaz.

Diğer taraftan, dava devam ederken çıkan yasa nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde haklılık haksızlık söz konusu edilemez. Yasa; eldeki davalara da bu kanun hükmünün uygulanacağını hüküm altına almakla geriye dönük uygulamayı kabul etmiştir. Bu durumlara dava tarihi itibariyle ve geriye dönük uygulama nedeniyle davanın açıldığı tarihte hak düşürücü sürenin dolmuş olacağı kabul edildiğinden artık haklılık ve haksızlığın araştırılması söz konusu olamaz.

Her ne kadar , görüşme sırasında direnme kararından sonra 18.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve mahkemece üzerinde inceleme ve değerlendirme yapılmamış olan 6099 Sayılı Kanunun  hükümlerinin  uygulanması yönünde tartışma açılmış ise de; bu yasanın eldeki davalara uygulanma olanağı bulunmamaktadır. 18.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 16. maddesi yürürlüğe girmiş ve anılan madde ile 21/6/1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununa 36 ncı maddeden sonra gelmek üzere "Kamu tarafından açılan davalarda yargılama giderleri” başlığı altında 36/A maddesi ile; “ Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz." hükmü getirilmiştir. Bu hükmün  getiriliş amacı farklıdır. Belirtmek gerekir ki bu yasanın uygulanabilmesi için öncelikle, görülen davada haklılık ve haksızlık oranlarına göre yargılama giderine hükmedilmesi koşullarının bulunnması gerekir. Direnmeye konu edilen olayda olduğu gibi tarafların leh veya aleyhine yargılama giderine karar verilemeyecek durumlarda 6099 sayılı yasanın uygulanma imkanı yoktur. 6099 sayılı yasanın uygulanabilmesi için ikinci koşul, Devlet veya kamu kurum ve kuruluşları tarafnıdan, kadastro işlemin ile oluşan tespit ve kayıtların  iptali için açılan davanın kazanılmış olması yani kayıt ve işlemih iptaline karar verilmiş olması, böylece davacı yararına yargılama giderine hükmedilmesi şartının oluşmuş olmasıdır. Aksine dava reddedilip de, davalı yararına yargılama giderine hükmedilmesi gerekiyorsa 6099 sayılı yasanın uygulanması mümkün olmayacağından, davalı için yargılama giderlerine hükmedilecektir.

Bu yasanın amacı; Devletin Kadastroda kendisinin oluşturduğu tespit ve kayıtların yine kendisi tarafından iptali istendiğinde, kişiyi yargılama giderlerinden sorumlu tutmamaktadır. Sonuç olarak hak düşürücü süreden davanın reddi halinde 6099 sayılı yasanın uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, aynı hususlara işaret eden direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin  temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığını, 11.05.2011 tarihinde oy çokluğu ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2005/3735, Karar No: 2005/6265, Tarih: 18.04.2005

2. Hukuk Dairesi 2005/3735 E., 2005/6265 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/3735 E., 2005/6265 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 316 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Ömer Kürüm vekili tarafından 08.03.2004 tarihinde açılan davada, davalılar Ö…

….. F…

….. K…

….. ve eşi A…

….. K…

….'ün müşterek çocukları olup davacının da torunu olan 22.07.1998 doğumlu E…

…..'nin davacı tarafından evlat edinilmesine karar verilmesinin istendiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun evlat edinme kararı vermeden önce hakime araştırma yükümlülüğü getiren 316. maddesinin 1. fıkrasında evlat edinmeye ancak esaslı sayılan her türlü durum ve koşulların kapsamlı biçimde araştırılmasından, evlat edinen ile edinilenin dinlenmelerinden ve gerektiğinde uzmanların görüşünün alınmasından sonra karar verileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hüküm uyarınca evlat edinen ile evlat edinilen dinlenmeleri ve kapsamlı bir araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 18.04.2005 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14045, Karar No: 2014/4800, Tarih: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14045 E.  ,  2014/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/319630

Mahkemesi :Diyarbakır 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :04.10.2012

Numarası :2011/316 - 2012/606

Suç :Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2006 doğumlu kızı mağdure L..esi'ne, bu hastane tarafından yapılan sevk ile de Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesine götürdüğü ve mağdurenin 06.06.2008 tarihinde Sakrokoksigeal kitle tanısıyla Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı Servisine yatırıldığı, gerekli tetkiklerden sonra 11.06.2008 tarihinde genel anestezi altında sakrokoksigeyal kitle eksizyonu ameliyatı yapılan mağdureden alınan parça üzerinde yapılan patojik inceleme sonucunda embrio kanseri teşhisi konduğu ve ameliyat sonrası üçlü antibiyotik (Rocefin + Gentamisin + Biteral) tedavisine başlandığı, 18.06.2008 tarihinde saat 10:30 sularında antibiyotiklerin sabah dozunun uygulanacağı esnada mevcut damar yolunun kullanılamaması nedeniyle yeni bir damar yolu açmak üzere hastanede hemşire olarak görevli sanık Ş.. A..'in mağdureyi küçük müdahale odasına aldığı ve antekübital bölgeyi de içeren birkaç başarısız girişimden sonra sol el bileği ön yüzünde bir ven (toplar damar) içine branül yerleştirdiğinden emin olarak mağdureye antibiyotik tedavisini uyguladığı, 10 dakika sonra mağdurenin annesinin, çocuğunun sol elinde ağrı ve kızarıklık başladığını söylemesi üzerine hemşire sanık Ş.. yanına kıdemli hemşire tanık S. G..da alarak, mağdurenin yanına gittiği, kateteri yeniden birlikte değerlendirerek damar yolunun açık ve ven içinde (toplardamar) olduğunu tespit ettikleri ancak mağdurenin kolundaki şişlik ve morluk sebebiyle durumu saat 11.30 sularında çocuk cerrahisi 4. sene asistanı olan servis doktoru sanık A.. E..'e bildirdikleri, sanık A. kendisi gelene kadar branülün çekilmesini istemini şifaen hemşire sanık Ş.. bildirdiği, sanık Ş.. da mağdurenin kolundaki branülü çektiği, akabinde gelişen tıbbi sorunlar nedeniyle mağdurenin sol kolunun dirsek üzerinden kesilmesiyle sonuçlanan olayda;

Soruşturma aşamasında dosyanın tevdi edildiği Meram Üniversitesi Tıp Fakültesinde görevli 3 öğretim üyesi tarafından düzenlenen 01.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda; hemşireler sanık Ş.. ile tanık S..ifadelerinde, konulan kateterin ven içinde olduğu beyanı olsa da, gelişen tablo, kateterin arter (sol radial arter) içine konulduğunu gösterdiğinin ve kateterin doktor tarafından değerlendirme yapılmadan çekildiğinin; başlangıç klinik bulguları ve RDUS raporu sol ön kolda ve elde gelişen olayın intra arteriyel kateterizasyon ve ilaç (Rocefin + Genta + Biteral) uygulaması olduğunu göstermesine rağmen hastanın uzman olmayanlarca yanlış değerlendirildiğinin ve yapılması henüz kılavuzlarda kesinleşmemiş fakat önerilen konumunda bulunan tedavi protokolü veya protokollerinin (antikoagülan, lokal anestezik enjeksiyonu, sempatik blokaj, arteriyel vazodilatatörler, trombolitik tedavi, fasiyotomi, trombektomi gibi) uygulanmadığının belirtilmesi; keza katılan vekilinin temyiz dilekçesine ekli ve Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 07.03.2011 tarihli raporda; kalp damar cerrahisi tarafından yapılan konsültasyon ve renkli dopler USG'nin değerlendirilmesinde, sol brakiyal arter bifürkasyonda dolaşım olmadığı dikkate alındığında hastaya zamanında cerrahi müdahalede bulunulmamasının tıp kurallarına uygun olmadığı ayrıca hastada damar yolunun açılmasında anjiokat intraarterial yerleştiren hemşirenin de uygulamasının tıp kurallarına uygun olmadığının belirtilmesi; Dosyanın Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesi kanalıyla tevdi edildiği Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinde görevli 3 öğretim üyesi tarafından düzenlenen 29.05.2012 tarihli hükme esas bilirkişi raporunda da; damar yolu denemeleri sırasında brakiyal artere girildiği ve brakiyal arter intimasının zedelendiğini ve buna bağlı arterde trombüs olduğunu yada biceps kasında damar yolu girişimleri sırasında olan hematom nedeniyle brakiyal arter akımının bozulduğu ve sonrasında arter içinde trombüs geliştiğinin, ön kolun ana arterinde oluşan akım sorunu nedeniyle sol ön kol dolaşımı ve beslenmesi bozulup ön kol nekroza gittiğinin belirtilmesi ancak durumun üstleri konumundaki doktorlara bildirilmesi sebebiyle sorumluluğunun bulunmadığının belirtilmesi karşısında;

Dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek; mağdurede meydana gelen yaralanmanın, sanık hemşire Ş.. A.. tarafından mağdurenin sol kolu üzerinde gerçekleştirilen damar yolu açma girişimi esnasında kateterin ven yerine arter içerisine konmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının, sanık hemşirenin başarısız tıbbi müdahalesinin tek başına mağdurenin sol kolunun kesilmesine neden olacak bir yaralanmaya yol açmasının mümkün olup olmadığının; sanık hemşire Ş..'ın eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığının kabulü halinde, yapılacak tıbbi müdahalenin ne olduğunun ve kim ya da kimler tarafından yapılması gerektiğinin, serviste görevli doktorların zamanında müdahalesinin, hemşirenin hatalı tıbbi müdahalesinin sonuçlarını ortadan kaldırmasının veya azaltmasının tıbben mümkün olup olmadığının, doktorlar tarafından yapılan müdahalenin tıp kurallarına uygun olup olmadığının, mağdurenin yaralanmasının TCK'nın 89. maddesinde belirtilen yaralanma türlerinden hangisi kapsamında kaldığının saptanmasından sonra, gerekirse sorumlu diğer kişi ya da kişiler hakkında soruşturma izni alınması, sanıkların ve olaya müdahalede bulunan diğer kişilerin beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeyle ve hükme esas bilirkişi raporundaki ihtimaller açıklığa kavuşturulmadan, yazılı şekilde beraate karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.