muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8129, Karar No: 2020/8108, Tarih: 24.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/8129 E.  ,  2020/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 19. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18904, Karar No: 2020/6569, Tarih: 22.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18904 E.  ,  2020/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İİK'nun 121. maddesine dayalı ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’ya doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8512, Karar No: 2023/10635, Tarih: 01.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8512 E.  ,  2023/10635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1076 E., 2023/115 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/290 E., 2021/262 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali, çalışmalarının fiili olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, kararın ortadan kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ...'a ait iş yerinde 19.01.2009-01.09.2009 tarihleri arasında çalıştığını, temizlik firması olan iş yerinin iş bağlantıları kurmak üzere anlaştığını, Kurum tarafından 25.05.2016 tarihinde borç bildirim belgesi tahakkuk ettirildiğini, Kuruma yapmış olduğu başvuruda ... ünvanlı iş yerine ait sigortalılık süresinin iptal edildiğini gördüğünü, yapılan Kurum işlemi nedeniyle emekli olma hakkının engellendiğini belirterek Kurum tarafından haksız olarak iptal edilen ... ünvanlı iş yerinde 19.01.2009-01.09.2009 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum vekilinin aşamalardaki ve duruşmadaki beyanında; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum vekilinin aşamalardaki ve duruşmadaki beyanında; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın dava dışı ...'a ait iş yerindeki iptal edilen çalışmalarının gerçek olduğu ve Kurum işleminin iptal edilmesi gerektiği yönünde talepte bulunduğu, dava dışı 1089245 sicil numaralı ...'a ait işyerinin 16.06.2008 tarihinde kanun kapsamına alındığı 30.04.2011 tarihinde kanun kapsamından çıkarıldığı, ortadan kaldırma kararından sonra tespit edilebilen komşu iş yeri tanıklarından ... beyanında Akyol Temizlik şirketinin 2009-2010 yılında iş hanına geldiğini, söz konusu iş yerinin temizlik firması olduğunu, davacının da orada müşteri ile görüştüğünü iş ayarladığını ifade etmesi bu tanığın sigorta hizmet cetvelinde dava dönemi itibariyle hizmet bildirimi olması nedeniyle somut iş yeri tanığı olduğu beyanlarına itibar edilebileceği, yine iş hanında avukatlık stajını yapan ...'ın davacının temizlik şirketinde çalıştığını işçileri yönlendirdiğini ifade etmesi, yine iş hanında çalıştığını ifade eden tanık ...'ün davacının temizlik şirketinden müşteri temin ettiğini belirtmiş olması, yine bordro tanığı ...'nın davacıyı ilk başlarda çalışan olarak bildiğini, kendisine çay getirdiğini belirtmiş olması, bordro tanığı ...'un da davacıyı ofiste gördüğünü, şirkete iş getirdiğini ifade etmesi, bordro tanığı ...'nın beyanında ofise vizite kağıdı almak için gittiğini, ofiste davacının yardımcı olduğunu ifade etmesi, yine dinlenen ..., ... de davacının söz konusu temizlik firmasında çalıştığını ifade etmeleri, ayrıca dinlenen tanıkların komşu iş yeri tanığı ve bordro tanığı niteliğinde olup görgüye dayalı bilgilerinin olması dikkate alındığında beyanlara itibar edilerek davacının söz konusu ...'a ait iş yerinde 19.01.2009-01.09.2009 tarihleri arası pazarlamacı ve ofis görevlisi olarak çalıştığı, çalışmasının gerçek ve fiili olduğu kanaatiyle davacıdan daha önceden yersiz sağlık ödemesinin tahsil edilmesi nedeniyle 1.033,11 TL'nin davacıya iadesi gerektiğinin tespitiyle davanın kabulüne, davacının, 1089245 sicil numaralı iş yerinde 19.01.2009-01.09.2009 tarihleri arasındaki çalışmasının gerçek ve fiili olduğunun tespiti ile davacıdan tahsil edilen 1.033,11 TL'nin davacıya iadesinin gerektiğinin tespitine, aksi Kurum işleminin iptaline, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; çalışıldığı iddia edilen sürelerin yazılı belge ile ispatı gerekeceği, yazılı belge ibraz edilmeyen bu tür davalarda tanık anlatımlarına da itibar edilemeyeceğinin, Yargıtayın yerleşmiş görüşü olduğu, yargılama aşamasında dinlenen birkaç tanık beyanının da hüküm kurmaya elverişli olmadığını, davacının anılan işyerinde birkaç tanık beyanının ifadesiyle çalıştığının tespitinin yeterli olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacının Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1204 Esas sayılı dosyasında 21/10/2010 tarihli beyanında "...ben daha önce söz konusu işyerinde emlak işi yapıyordum ... birlikte temizlik şirketi kuralım dedi, ancak ... sahibi görünüyordu ben yanında SSK lı çalışıyor görünüyordum ancak ortaktık, iş yerini zaman zaman uğruyordum gelip gittiğimde değişik değişik insanların gelip gittiğini görünce kendisine anahtarı herkese dağıtma çok değişik insanlar geliyor dedim, bana iş yerini kapatacağını söyledi, bunun üzerine ben bina girişinde bulunan ortak kapının kilidine dokunmadım, bizim kullandığımız bağımsız bölümün kapı kilidini göbeğini değiştirmek suretiyle kilidi değiştirdim daha sonra kapının kırılarak içeride bulunan ortak eşyaların çalındığını gördüm, bunu sanığın yaptığını düşünüyorum çünkü bina kapısı sağlamdır ve sadece bizim iş yerimizde hırsızlık olmuştur çalınan eşyalar da sanık ile ikimiz arasında ortaktır, sanıktan şikayetçi değilim, şikayetimden vazgeçiyorum..." şeklindeki ifadesinde şirketin ortağı olduğunu belirttiği işvereni gözüken ... hakkında şikayette bulunduğu ve şikayetten vazgeçmesi nedeniyle paydaş malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçunun şikayete tabi olduğu ve şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği, bu sebeple mahkeme içi ikrarın HMK 188. Maddesi gereğince bağlayıcı nitelikte olduğu sonucuna ulaşıldığından davanın reddi gerekirken ilk derece mahkemesi tarafından kabul kararı verilmesi hatalı olup, davalı tarafın istinaf itirazları yerinde görülmüştür." gerekçesi ile HMK 353/1-b.2 ve 355 inci maddeleri gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünün aşağıdaki şekilde düzeltilmek üzere ortadan kaldırılmasına. davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, çalışmanın fiili olduğunun kanıtlandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali, çalışmalarının fiili olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, çalışmanın fiili olduğunun kanıtlandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali, çalışmalarının fiili olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle ceza dosyası içeriği ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22145, Karar No: 2015/12686, Tarih: 20.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/22145 E.  ,  2015/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu mağazadan davalının 04.02.2011 tarihinde 4.000,00 TL ödeyerek koltuk takımı satın aldığını, 15 ay sonra 21.05.2012 tarihinde kendilerine başvurarak koltuk minderlerinin arızalı olduğunu söylediğini, bunun üzerine gerekli incelemeler yapıldıktan sonra 28.08.2012 tarihinde koltuk minderlerinin kumaşlarının değiştirildiğini, buna rağmen davalının ... İl Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu, Hakem Heyetinin 15.01.2013 tarihinde başvurunun kabulüne karar verdiğini ileri sürerek ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 15.01.2013 tarihli kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile,... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 15.01.2013 tarihli kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1. 4077 sayılı Yasanın 22. maddesi gereğince; değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunlu olup, bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararların tarafları bağlayacağı, bu kararların ise İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirileceği, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği kararın kesin olduğu, değeri beş yüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda ise tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararların ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği, kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırların ise her yılın Ekim ayı sonunda Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artacağı belirtilmiştir.

4077 sayılı yasanın 22. maddesinde belirlenen kesinlik sınırı 01.01.2012 tarihi itibariyle 1.161, 67 TL olarak belirlenmiş olup, davaya konu olan bedelin 4.000,00 TL olduğu nazara alındığında, kararın infaz edilmesi mümkün olmayıp, ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği anlaşılmakla, davacının eldeki davayı açmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. HMK 114 madde.si gereğince hukuki yarar dava şartı olup, davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2. Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz İtirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2. Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz İtirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın ...'e iadesine, 20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10061, Karar No: 2014/8720, Tarih: 09.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10061 E.  ,  2014/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, mala zarar mermek

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve mala zarar vermek suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, şikayetçi ... vekili, sanıklar ..., ve ...'in beraatlerine ilişkin hükümler ise katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 24/10/2001 gün, 1173 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen, Kinzi Kalesi'nin koruma alanı kapsamında yer alıp, 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları esnasında mera vasfıyla köy tüzel kişiliği adına orta malı olarak tescil edilen ve Ardahan Kadastro Mahkemesi'nin 2007/982 sayılı dosyasında davalı olan,... Köyü, 115 ada 81 parsel sayılı taşınmaz üzerine, katılan ... tarafından inşa edilen duvarın bir kısmının suç tarihinde sanıklar tarafından yıkıldığından bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, suça konu duvarın, kadastro çalışmaları esnasında mera vasfıyla orta malı olarak tescil edilen arazi üzerinde bulunması ve suç tarihinden önce, Ardahan Valiliği İl İdare Kurulu'nun 15/06/2009 tarihli kararı ile, 3091 sayılı Kanun gereğince katılan tarafından yapılan suça konu yere vaki müdahalenin önlenerek, taşınmazın zilyedi ... Köy Tüzel kişiliğine teslimine karar verilmiş olması karşısında, sanıklar tarafından, hayvanların geçmesi için merada bulunan duvarın üzerindeki taşların bir kısmının kaldırılmasının suç teşkil etmeyeceği anlaşılmakla;

../..

-2-

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçlarının unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan kurum vekilinin ve katılan ...'in, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.