muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16009, Karar No: 2020/8380, Tarih: 01.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/16009 E.  ,  2020/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan tebligata rağmen sanık Sanık ... müdafii Av. ... ve sanık ... ... müdafii Av....'nın gelmedikleri ve herhangi bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, bu sanıklar ve duruşma isteğinde bulunmayan diğer sanıklar hakkındaki temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “sanık ... yönünden; 18/10/2014, 27/11/2014, 25/12/2014; sanık ... yönünden; 19/10/2014,02/11/2014; sanık ... yönünden; 23/12/2014, 25/12/2014, 18/01/2015; sanık ... yönünden; 27/11/2014; sanık ... yönünden; 26/12/2014, 05/08/2014” yerine yazılı şekilde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir görülmüştür.

Sanık ... hakkında 05/08/2014 tarihinde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 15/12/2014 tarihinde düzenlenen iddianame ile Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/2 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, sanık hakkındaki davanın tefrikine karar verilerek 2015/240 esas sayılı dosyaya kaydının yapıldığı, 26/12/2014 tarihinde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle de 13/05/2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile Tokat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/174 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, 13/07/2015 tarihinde her iki dosya arasında şahsi ve fiili bağlantı bulunduğundan dosyaların birleştirilerek yargılamaya 2015/174 esas sayılı dosya üzerinden devam olunduğu, her iki suç tarihi arasında hukuki kesintinin oluştuğu anlaşıldığı halde; sanığın 05/08/2014 ve 26/12/2014 tarihli eylemleri nedeniyle TCK'nın 188/3. maddesi kapsamında iki ayrı suç kabul edilip iki kez cezalandırılması gerekirken eylemlerinin TCK'nın 188/3 ve 43. maddeleri uygulanmak suretiyle teselsülen bir kez cezalandırılması suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12003, Karar No: 2015/8969, Tarih: 03.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12003 E.  ,  2015/8969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, davacı, davalı işyerinde başhemşire olarak çalışmakta iken davalı işverence bu görevden alınarak vasıfsız hemşire olarak görevlendirildiğini, görev değişikliğini kabul etmeyince işten ayrılması için kendisine baskı uygulanmaya başlandığını, iş akdinin bu şekilde haksız feshedildiğini ileri sürmüştür.

Davalı, görev değişikliği bildirimi üzerine davacının işi kendisinin bıraktığını savunmuştur.

Yerel mahkeme ise, görev değişikliğini kabul etmeyen davacının iş akdinin davalı işverence feshedildiğini kabul ederek ihbar tazminatını hüküm altına almıştır.

Davalı, görev değişikliği bildirimi üzerine davacının işi kendisinin bıraktığını savunmuştur.

Yerel mahkeme ise, görev değişikliğini kabul etmeyen davacının iş akdinin davalı işverence feshedildiğini kabul ederek ihbar tazminatını hüküm altına almıştır.

Mahkemenin kabulü bu yönde olmakla birlikte, dosyada mevcut davacının keşide ettiği 11 Haziran ve 19 Haziran 2012 tarihli ihtarnamalere bakıldığında, davacı eski görevine iadesini, yoksa da tazminatlarının ödenmesini talep etmektedir. Yani, henüz bu ihtarname tarihleri itibariyle davalı işverence yapılmış bir fesih yoktur. Görev değişikliği ise 02.05.2012 tarihinde yapılmıştır. Davalı ise, davacıya gönderdiği fesih bildiriminde 20 Haziran'dan itibaren işe mazeretsiz devam etmediği için akdin feshedildiğini bildirmektedir. Olayın seyrinden ve karşılıklı ihtarların tarihlerinden, davacının görevine iade taleplerinin kabul edilmemesi üzerine işe gitmediği anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları da, davacının görev değişikliği üzerine işten kendisinin ayrıldığını beyan etmişlerdir. Bu delil durumuna göre, iş akdinin davacı tarafından görev değişikliği üzerine fiilen işe devam etmeyerek haklı olarak sona erdirildiği anlaşılmakta olup, iş akdini haklı olarak feshetse bile davacının kıdem tazminatına hak kazanması mümkün olmakla birlikte, ihbar tazminatı talep hakkı yoktur. Bu nedenle mahkemece, ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

3-Ayrıca, davacının ıslah dilekçesinde alacakları net miktarlar üzerinden ıslah etmesine rağmen, mahkemece brüt miktarlar üzerinden kabul etmek suretiyle talepten fazlaya hükmedilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20172, Karar No: 2012/30117, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20172 E.  ,  2012/30117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile aralarında 15.6.2007 tarihinde ... hizmeti satın alma konusunda bir sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, buna rağmen davalının değişik gerekçelerle hastane tarafından kurumdan fazladan tahsil edilen toplam 1.175.129 TL nın alacaklarından mahsup edileceğinin davalı kurumca bildirildiğini ileri sürerek, borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşme ile kararlaştırılan ... mahkemelerinin yetkili olduğunu kaldı ki, ceza-i işlemi uygulayan birim olan Fatih Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davalının ikametgahı mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkeme'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında akdedilen sözleşme tarihi 15.06.2007 olup, sözleşme ve dava tarihi itibariyle henüz 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmemiştir. Sözleşme HUMK hükümleri yürürlükteyken imzalandığına ve dava açıldığına göre, yetki konusunun da bu çerçevede çözümlenmesi gerekmektedir. HUMK'un 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı 2012/20172-30117

Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı yada vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı Kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi karalaştırmış olmaları, genel ve özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, genel veya özel yetkili mahkemede de açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda dava, davacı şirket ile davalı kurum arasında imzalanmış olan, ... hizmeti satın alma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacının sahibi olduğu hastane Gaziosmanpaşa’da bulunduğundan, HUMK’nun 10. maddesi gereğince, sözleşmenin ifa edildiği yer Gaziosmanpaşa’dır. Dolayısıyla davacı şirkete ait hastanenin bulunduğu yer mahkemesi olan Gaziosmanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi davaya bakma yetkisine sahiptir. O halde mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21832, Karar No: 2013/10407, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21832 E.  ,  2013/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki eylemlerinin kül halinde zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2009 gün ve 2009/265 Esas, 2009/406 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10026, Karar No: 2014/11038, Tarih: 16.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10026 E.  ,  2014/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın çatı işçiliği, pres kapı ve dolap işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27073, Karar No: 2014/19910, Tarih: 08.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27073 E.  ,  2014/19910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Yokluklarında kurulup sanık ...'e 16.05.2012 tarihinde sanık ...'a 15.05.2012 tarihinde tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesi uyarınca yasal bir haftalık süreden sonra 24.05.2012 tarihinde temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, sanıkların belediyeye ait parkta bulunan ışıklandırma kablosunu kesip çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinde değer azlığı kavramının unsurları bulunmadığı halde haklarında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ve sanık ... kabloyu keserken sanık ...'nın yakında balık tutan bir kişiyle konuşup önünü keserek...'yi görmesini engellediğinin anlaşılması karşısında atılı suça fail olarak katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 39.maddesinde düzenlenen suça yardım etme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7009, Karar No: 2018/1812, Tarih: 08.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7009 E.  ,  2018/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dilekçesinde, Suriye uyruklu davacı ...'in Suriye'deki nüfus kayıtlarında babası... ile Türkiye'deki nüfus kayıtlarında ... olarak kayıtlı kişinin aynı kişi oldukları ile davacının ...'ın kızı olduğunun tespitini istemiş; mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Suriye'deki ve Türkiye'deki kayıtlarda davacının babası olarak geçen kişinin aynı kişi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının Suriye uyruklu ... olduğu, Suriye'deki kayıtlarına göre davacının babası ...'dan olma 1920 Halep doğumlu... olup adı geçen kişi ilk önce davacının annesi ... ile daha sonra ise ...'dan olma 1942 Halep doğumlu ...ile evlenmiştir. Türkiye'deki kayıtlarda ise davacının babası olduğunu iddia ettiği kişi...'den olma 1920 Halep doğumlu ...'dır. ...'ın nüfus olaylarında dair açıklama kısmında Suriye uyruklu ... ve ... kızı 1942 doğumlu ... ile evli olduğu kaydı bulunmaktadır. Her iki ülke kayıtları karşılaştırıldığında... ile Türk vatandaşı olan ...'ın kayıtlarının telaffuz farkı dışında birebir örtüştüğü, nitekim ikinci eş ... ve ... kızı 1942 doğumlu ... kaydının da Suriye'deki kayıtlar ile aynı olduğu gibi yine dosya kapsamına temyiz dilekçesi ekinde sunulan Gaziantep Valiliği tarafından verilen ...'a ait pasaporttaki resim ile Suriye'de verilen...'a ait pasaporttaki resmin ilk bakışta görüldüğü gibi aynı kişiye ait olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeplerle davanın kabulüne karar verilmesi yerine, eksik inceleme ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda gösterilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17967, Karar No: 2016/3470, Tarih: 22.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17967 E.  ,  2016/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.09.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 22.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ve vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: Vekalet ücreti yazılacak.

\_ K A R A R \_

Davacı, paydaş olduğu 7 parsel sayılı taşınmazın dava dışı önceki paydaşının payını 80.000,00 TL bedelle davalıya satış yoluyla devrettiğini, gerçek satış değerinin 40.000,00 TL olmasına rağmen önalım hakkına engel olmak için yüksek gösterildiğini ileri sürerek, önalım nedeniyle payın adına tescilini istemiştir.

Davalı, bedelde muvazaa bulunmadığını, davacının satıştan bilgisi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşif sırasında belirlenen değer depo ettirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Davacı, bedelde muvazaa iddiasında bulunması halinde bu iddiasını kanıtlaması gerekir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Davacı, bedelde muvazaa iddiasında bulunması halinde bu iddiasını kanıtlaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı payın gerçekte 40.000,00 TL olduğunu önalım hakkına engel olmak için bedelin muvazaalı olarak 80.000,00 TL gösterildiğini iddia etmiştir. Davacı dava dilekçesinde, muvazaa iddiasını kanıtlamak için tanık anlatımları, keşif ve bilirkişi incelemesine dayanmış, 25.05.2015 günlü duruşmada dinlenen davacı tanıkları, davacının davalıya payını devreden paydaşa dava konusu pay için 36.000,00 TL teklif ettiğini söylemişler, davalı ile davalıya pay devreden arasındaki alışverişe ilişkin bir anlatımda bulunmamışlardır. Mülk, inşaat mühendisi ve fen bilirkişi kurulunun 15.09.2015 günlü ek raporunda dava konusu payın 46.685,83 TL değerinde olduğu belirlenmiş, bu bedel esas alınarak önalım bedeli depo ettirilmiştir. Bedelde muvazaa iddiasını keşif ile tespit edilen bedel tek başına kanıtlamaya yeterli değildir. Davacı tanıklarının da davalı ile pay devreden arasındaki mülkiyet nakline ilişkin bir görgüleri bulunmadığından bedelde muvazaa iddiası kanıtlanamamıştır. Bu nedenle, davalıya mülkiyetin naklini sağlayan resmi senet getirtilerek TMK’nın 734. maddesi uyarınca dava konusu payın satış bedeli ile ödenmesi zorunlu harç ve masraf toplamından oluşan önalım bedeli belirlenerek hükümden önce depo edilmesi için davacıya uygun bir süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan husus gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

22.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6236, Karar No: 2016/447, Tarih: 26.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6236 E.  ,  2016/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, mahkeme kararı uyarınca dava dışı üçüncü kişilere (davalının işçilerine) ödenen tazminatın eser sözleşmesi hükümlerine dayanılarak davalıdan rücuan tahsili istenmiştir.

Davalı cevabında, HMK'nın 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin davalı şirketin yerleşim yerinin bulunduğu Ankara Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki ilk itirazında bulunmuştur.

Mahkemece davalının yetki ilk itirazı yerinde görülerek mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden önce akdedilmiş olan 26.02.2007 onay tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmış, dava HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra 11.04.2014 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle yetkili mahkemenin HMK hükümlerine göre belirlenmesi gerekir .

Eser sözleşmesinden kaynaklanan davalar, HMK'nın 6. maddesine göre davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinde (genel yetkili mahkeme) açılabileceği gibi HMK'nın 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde (özel yetkili mahkemede) de açılabilir. Taraflar arasında geçerli olarak yapılmış yetki sözleşmesi varsa ve bu sözleşmede davanın sözleşmeyle kararlaştırılan yer dışında genel ve özel yetkili başka bir mahkemede de açılabileceğine dair aksine bir düzenleme yoksa dava yalnızca sözleşmede kararlaştırılan yer mahkemesinde açılabilir (HMK. md. 17).

Somut olayda: davalının yerleşim yerinin .., sözleşmenin ifa yerinin de .. olduğu tartışmasızdır. Yanlar arasındaki 26.02.2007 onay tarihli sözleşmenin 34. maddesi ile de İstanbul Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkili kılınmıştır. Taraflar arasındaki iş bu yetki sözleşmesi taraflarının tacir ve kamu tüzel kişisi olması, yazılı şekilde yapılması, uyuşmazlığın ve yetkili mahkemenin belirli olması nedenleriyle HMK'nın 17. ve 18. maddeleri uyarınca geçerlidir.

Eldeki dava, hem sözleşmenin ifa yeri olan, hem de sözleşmeyle münhasır yetkili kılınan İstanbul Mahkemelerinde açıldığından mahkemece davalının yetki itirazının reddedilerek davanın esasının incelenmesi gerekirken, değinilen hususlar tartışılıp değerlendirilmeksizin yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri olan Ankara Mahkemeleri olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.