muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13000, Karar No: 2010/2347, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/13000 E.  ,  2010/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, 01.02.1998 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilk rücu davasında kurum alacağının hüküm altına alınmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması; Anayasa’nın 153. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının, Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu bulunması; iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 gününden sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca yürürlükteki yasaları tatbik etmekle yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulünün doğal bulunması; 26. maddedeki anılan cümlenin iptali ile Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir.

-2-.....

Davacı tarafından davalılar hakkında açılan ve kesinleşen..... Mahkemesi’nin 2003/16 Esas 2004/324 Karar sayılı rücu davasında, davalılardan ...’ın %30, ...’ın %25, Habaş’ın %20 oranında kusurlu bulunduğu; olayda, davalı ...’un 506 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre sorumlu olduğu, masraflar ile ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlardan oluşan kurum zararından 7.000 TL’nin hüküm altına alındığı, hükmolunan miktarın kurum zararına oranlanması sonucu ilk peşin sermaye değerli gelirin %48.21’inin hüküm altına alındığı, hükmolunan miktarın mahsubu ile bakiye kusur karşılığı kurum zararının bulunduğu gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiği, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı, davalı ...’un 506 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca %87.5, diğer davalıların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca %75 oranında kusurlu olduğu gözetilerek, ilk peşin sermaye değerinin (=5.051,73 TL’nin) ilk rücu davasında hükmolunan %48.21'inin mahsubu ile, işveren ve diğer davalılar yönünden bakiye kusura tekabül eden kısmı hesaplanarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/13409, Karar No: 2012/4472, Tarih: 26.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13409 E.  ,  2012/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mesleği elektrikçilik olan sanığın ... görevlisi ...'in bilgisi dahilinde, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nde elektrik hırsızlığından yargılanan ...'ün ikametinde bulunan elektrik sayaçlarının kurşun mühürlerini sökerek yerlerini değiştirdiği, duruşmada dinlenen tanık ...'in yeminli beyanında sanığın savunmasını doğruladığı, dolayısıyla tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26274, Karar No: 2015/7772, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26274 E.  ,  2015/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2009/369-2010/793

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427.maddesi uyarınca, 1.430,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29893, Karar No: 2014/18676, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29893 E.  ,  2014/18676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/200661

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2010/418 (E) ve 2012/301 (K)

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Olay tarihinde ondört yaşında olan tanık N. D.'ın olay gecesi 23.30 sıralarında hırsızlık konusu eşyaların konulduğu aracın plakasını alması ile sanığın olay gecesi bu araçla gezdiğini ancak hırsızlık yapmadığını bildirmesi karşısında; olay yerinde keşif yapılarak, tanığın bulunduğu yerden aracın plakasının okunup okunamayacağı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı gözetilmeden, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanık müştekinin zararını gidermediğinden hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına takdiren yer olmadığına” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/270, Karar No: 2011/2005, Tarih: 16.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/270 E.  ,  2011/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı, cinsel taciz ve öğrendiği suçu bildirmeme suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'in maktule ...'ye yönelik eyleminden dolayı atılı suçtan mahkümiyetine, mağdure ...'ye yönelik eyleminden dolayı açılan kamu davasının şikayet yokluğundan dolayı düşmesine ve sanık hakkında ayrıca suç duyurusunda bulunulmasına ve sanık ...'nin atılı suçtan beraetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/04/2010 gün ve 2007/167 Esas, 2010/82 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'in mağdure ...'ye yönelik eyleminden dolayı hakkında suç duyurusunda bulunulmasına dair karar, temyizi kabil olmayıp itiraza tabi kararlardan bulunmakla; CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek buna dair temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli karar verilmek üzere, incelemenin kurulan diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında verilen beraet ve sanık ...'in mağdure ...'ye yönelik eyleminden dolayı açılan kamu davasının şikayet yokluğundan dolayı düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ...'in maktule ...'ye yönelik çocuğun ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair verilen hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Maktulenin kendisine karşı gerçekleştirilen eyleme bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu hususunda herhangi bir rapor alınamadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar gözönünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir" düzenlenmesi karşısında bu hususlar irdelenmeden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde “sanığın benzer davranışları, başkalarına karşı da gerçekleştirmiş olması nedeniyle olumsuz bir geçmişe sahip olması nazara alınarak” takdiri indirime yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7094, Karar No: 2012/21271, Tarih: 10.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/7094 E.  ,  2012/21271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın suç tarihinde bitirmediği halde, Özbekistan Devlet Dünya Dilleri Üniversitesi ingilizce bölümünden mezun olmuş gibi sahte diploma düzenleyip Yüksek Öğretim Kuruluna denklik belgesi almak için sunmak şeklindeki eyleminin 765 sayılı TCK'nun 342/1 ( 5237 sayılı TCK'nun 204/1) maddesindeki memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağı, ancak; mahkemenin anılan kurumun diploma doğruluğunu araştırma zorunluluğu nedeniyle, belgenin hukuki sonuç doğurmayacağı ve aldatma kabiliyetinin bulunmadığı yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun kabul edilmiş olduğundan; katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ve diplomanın iğfal kabiliyetini haiz olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24744, Karar No: 2015/1380, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24744 E.  ,  2015/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/881-2014/124

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 01.07.2014 gün ve 2014/11506 Esas - 2014/19310 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına, yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13576, Karar No: 2015/1855, Tarih: 26.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13576 E.  ,  2015/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ile katılanın ... A-1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun aynı koğuşunda hükümlü olarak bulundukları, aralarında yaşanan tartışmada sanığın katılana küfürler ettiği, sonrasında cezaevi idaresine götürülen sanığın burada aynayı kırarak zarar verdiği, bu suretle kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince “gönüllü olmak koşuluyla” kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesi gerekirken infazı kısıtlar şekilde; "temizlik işlerinde" çalıştırılmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında hakaret

ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde hükmedilen kısa süreli hapis cezaları 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken uygulanan sırasıyla 37 gün süre ve 50 gün süre ile “temizlik işinde çalıştırılmasına” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine sanığın cezalarının, sırasıyla 37 gün ve 50 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine ifadesinin yazılması suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6289, Karar No: 2023/2012, Tarih: 03.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/6289 E.  ,  2023/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki asıl davada maddi-manevi tazminat, karşı davada manevi tazminat-alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı / karşı davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı / karşı davacının istinaf başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davacı / karşı davalı tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı / karşı davalı vekili Avukat ... ile davalı / karşı davacı vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde gelen davacı / karşı davalı vekili Avukat ... ile davalı / karşı davacı vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı; taraflar arasında imzalan protokol gereği davalı avukatı dava ve icra dosyalarını bir yıl süre ile takip etmesi için vekil olarak tayin ettiğini, ancak davalının vekalet sözleşmesini tek taraflı sona erdirmek ve kendine haklı gerekçe uydurmak için gerçeye aykırı olarak imzasını taklit ettiği iddiası ile hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, soruşturma daha bitmeden vekaleten takip ettiği dosyaları takip etmeyi bıraktığını ve bu şekilde kendisini zarara uğratttığını, yine gerçek dışı ithamlarla hakkında uzaklaştırma kararı aldırdığını ve bu karar nedeniyle duruşmalarını takip edemediğini, davalının yapılan sözleşmeye ve meslek etiğine aykırı davranışları sebebi ile ihtarname gönderdiğini, Ağır Ceza Mahkemesinde lehine savunma yapmak yerine aleyhine beyanda bulunduğunu, davalarda aleyhine olumsuz kanaat oluşmasına ve maddi zarara uğramasına neden olduğunu, davalı ile vekalet ilişkisi devam ettiğinden başka avukat tutma imkanı olmadığını, sözleşme imzalanırken teslim edilen dava dosyalarını iade etmediğini, imzalanan sözleşme gereği takip etmesi gereken dava ve icra dosyalarından tek taraflı istifa etmesi ve aleyhe beyanlarda bulunması nedeniyle davaların düşmesi ve aleyhe kararlar çıkmasına sebep verdiğini, bu şekilde haklı davaları kaybedip karşı tarafa da vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığını, büyük maddi zarara uğradığını, davalının başvurusu ve talebi doğrultusunda ... Gazetesinin 26.09.2015 tarihli sayısında fotoğrafıda kullanılarak daha önceden kendisini doktor gibi tanıtıp kürtaj bu kez de sahte avukatlık yaptığı ve avukat ... adına vekalet çıkarıp davalar açtığı şeklinde haber yapıldığını, hemşirelikten ihraç edilmediğini aksine emekli olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

2. Karşı davada davacı vekili; davacı/karşı davalının müvekkilini adli ve idari merciler nezdinde suçlu gibi teşhir ederek, müvekkilinin kişisel ve mesleki şeref ve haysiyetini ağır derecede ihlal ettiğini, yasal olarak 7 aydır devam eden vekalet görevi nedeniyle müvekkil başına düşen aylık 500 TL den toplam 3.500,00 TL maddi tazminat talep ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla vekalet ücret alacağı 3.500,00 TL ile 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı/karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı vekili; müvekkilinin 14.02.2014 tarihli vekalet ile bir yıl süre ile davacının avukatlığını yaptığını, davacının güven sarsıcı tutum ve davranışları nedeni ile sözleşme süresi bitimine yakın müvekkilinin istifa ettiğini, davacıya tebligat yapılamadığını, davacının Türkiye'de yaşamasına rağmen mernis adresinin olmadığını, çeşitli suçlar nedeniyle de yurt dışına çıkış yasağı olduğu halde tebliğ adresini KKTC olarak gösterdiğini, ancak bu adresin de tebligata elverişsiz olduğunu, davacı tarafın davaları kaybettiğinde ve kaybedeceğini anlayınca tebligat yapılmaması için avukatını azil yoluna gittiğini, istediğinde tebligatları kalemden elden aldığını, avukatların sadece diploması ve tebligat adresinden yararlandığını, yasal vekalet ücretlerini de bizzat kendisinin aldığını, bu konuda sözleşmelere madde koyduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/92 E. sayılı dosyasında vekil olarak dava açmadığı halde kendisine tebligat gelmesi ile davadan haberdar olduğunu, aslında davayı bizzat davacı açtığı halde vekil olarak kendi adını adresini yazdığını, suç duyurusu üzerine davacının bu vekaleti dosyaya zabıt katibinin koyduğunu iddia ederek katibi şikayet ettiğini, bu soruşturma sonrası takipsizlik kararı verildiğini, araştırma yaptığında kendisinden habersiz olarak bir çok dava ve icra dosyasının açıldığı ve sonrasında aslı gibidir onaylı vekalet ibraz edildiğini öğrendiğini, imzasının taklit edildiğini, bunun üzerine savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, davacının baskı ve korkutmaları nedeniyle uzaklaştırma kararı aldığını, davacının sabıkalı olduğunu, hakkında halen örgüt kurmaktan açılmış ceza davası bulunduğunu, söz konusu ... Gazetesinde çıkan haberle hiçbir ilgisi olmadığını, ibralaşmak için istediği 25.000,00 TL'ye alamadığından asılsız şikayetlerde bulunulduğuna dair iddiaların gerçek olmadığını, davacının müvekkilinin vekillikten çekilme kararını kabul etmediğini, sözleşmeyi feshetmediği gibi müvekkilini azletmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

2. Karşı davada davalı; hizmet süresi boyunca karşı davacıya sözleşme gereği kararlaştırılan ücretlerin eksiksiz olarak ödendiğini, vekalette tahrifat yaptığı, vekaletnamenin avukatın haberi olmadan kullanıldığı iddiasının asılsız olduğunu, davacı avukatın kendi rızası ile sözleşme yaptığını, davacının vekili olması nedeniyle şahsıyla ilgili bilgileri temin ederek aleyhine delil olarak kullandığını, gazetelere demeç verdiğini, avukatlık mesleği ile bağdaşmayacak işlemlerde bulunarak kişilik haklarını zedelediğini savunarak, karşı davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI