muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8456, Karar No: 2006/10828, Tarih: 23.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8456 E.  ,  2006/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 443/4.maddesi gereğince gayrimenkule ve buna ilişkin aynı haklara dair hükümler kesinleşmedikçe icra edilemez.

Somut olayda takip konusu ilamın incelenmesinde borçlunun alacaklı aleyhine tapu iptal ve tescil davasını açtığı , mahkemesince borçlunun isteminin reddine alacaklının lehine vekalet ücretine karar verildiği ve kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında taşınmazın aynı ihtilaflı olduğundan takip konusu ilamın infaza konulabilmesi için kesinleşmesi zorunludur. İlam bir bütün olup, ilamda yer alan eklentiler de aynı kurala tabidir. İlamda yer alan tüm alacak kalemlerinin ilamın kesinleştiği tarihte muaccel hale geleceği belirgin olmakla, ilam kesinleşmeden eklentilerin ayrıca takibe konu edilmeleri de söz konusu olamayacaktır. Bu kalemlerin kesinleşmesi ve infazı ancak bir bütün olarak ilamın kesinleşmiş olmasına bağlıdır. Dolayısıyla, ilamın esas hakkındaki hükmü kesinleşmeden vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hüküm bölümü ayrıca infaz ve icra takibine konu edilemez.  (HGK. nun 5.10.2005 T. , 2005/ 12-534 E.  2005/554 K. )

O halde Mahkemece şikayetin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4020, Karar No: 2012/11667, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4020 E.  ,  2012/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hakkında düşme ve mahkumiyet kararı verilip temyiz etmeyen diğer sanıklarla birlikte okula giriş kapısının kilidini kırıp girdikten sonra dolapta buldukları anahtarla kasayı açtıkları ve kasadaki 35 TL parayı aldıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eylemi 765 sayılı TCK'nın 493/1-2-son ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu halde 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2773, Karar No: 2024/273, Tarih: 11.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/2773 E.  ,  2024/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin oy birliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

İİK'nın 65. maddesinde; "Borçlunun kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delilerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur." hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, gecikmiş itirazdan bahsedilmek için, icra mahkemesine başvuru dilekçesinde itiraz sebeplerinin bildirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; borçlunun ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğundan bahisle yaptığı şikayetin, İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesinin 17.6.2021 tarih ve 2021/789 E. - 2021/902 K. sayılı kararı ile kabulüne karar verilerek ödeme emri tebliğ tarihinin 28.5.2021 olarak tespitine hükmedildiği, borçlunun, 18.6.2021 tarihinde icra müdürlüğüne borca itiraz dilekçesi verdiği, icra mahkemesince düzeltilen ödeme emri tebliğ tarihine göre borçlu tarafından icra müdürlüğüne yapılan borca itirazın yasal 7 günlük süre içerisinde olmadığı görülmüştür. Borçlu icra mahkemesine başvurusunda ise; ödeme emri tebliğ işleminin iptali ile icra müdürlüğü kararının kaldırılmasını istemiş olmakla, istinaf başvuru dilekçesinde işbu şikayet için usulsüz tebligat şikayetinin sonuçlanmasının beklendiğini belirtmiş olmakla, talebinin, gecikmiş itiraz olmayıp, icra müdürlüğüne yapılan borca itirazın sürede kabul edilmesi gerektiğine dair şikayet olduğu anlaşılmış olup, şikayetin esastan reddine karar verilmesi gerekirken, istemin gecikmiş itiraz olarak nitelendirilmesi suretiyle süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istemin reddine karar verildiğinden sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370 . maddesi uyarınca

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370 . maddesi uyarınca

(ONANMASINA), alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 11.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2850, Karar No: 2024/4269, Tarih: 21.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2850 E.  ,  2024/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/20 E., 2023/145 K.

BİRLEŞEN 2008/228 ESAS SAYILI DOSYADA

HÜKÜM/KARAR : Açılmamış Sayılmasına

Asıl davada davacı vekilli, müvekkilinin yüklenici olarak davalılar ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, sözleşmeye göre yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin tapularının genel iskan alınana kadar devredilmesi gerektiğini, ancak davalıların tüm ihtarlara rağmen tapuları devretmediklerini, devrin gecikmesi halinde her bir bağımsız bölüm için aylık 400 $ cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek, toplam 380.000,00 TL cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar, davacının sözleşmedeki tüm haklarını kooperatife devretmiş olması nedeniyle muhatabın kooperatif olduğunu, inşaatların tamamlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, sözleşme gereği devredilmesi gereken bağımsız bölümlerin davacılar adına olan kayıtların iptali ile müvekkilleri adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yüklenicinin edimini yerine getirmesine rağmen davalı arsa sahiplerinin bağımsız bölüm tapularını davacılara geçirmediği gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, tapu iptali ve tescili talep edilen bir kısım taşınmazlar yargılama sırasında devredildiğinden bu taşınmazlar bakımından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer bağımsız bölümler yönünden devir koşulları gerçekleştiği gerekçesi ile birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin bu kararına karşı taraflar vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2015/7917 Esas, 2018/4376 Kararı ile, asıl dava yönünden yüklenicinin genel iskanı 29.12.2007 tarihinde almış olması, kademeli ferağ gereği arsa sahiplerinin yüklenici tarafından temerrüde düşürülmemiş olması nazara alındığında asıl davanın reddine karar verilmesi gerektiği, birleşen dava yönünden ise, bir kısım davalı arsa sahiplerinin eksik iş bulunduğu ve dava açtıkları savunmaları karşısında bu dosyalar celp edilip, dosya kapsamından arsa sahiplerine düşen ve teslim aldıkları anlaşılan 1 blok mahallinde keşif yapılıp, bağımsız bölümlerin tamamının teslim edilip edilmediği, eksik bulunup bulunmadığı tespit edilip, eğer eksiklik var ise, bu eksikliği karşılayacak bedelde bağımsız bölümün arsa sahipleri üzerinde teminat dairesi olarak bırakılarak geri kalan bağımsız bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, asıl davanın, birleşen davada A3 Blok 1 ve 2 no.lu bağımsız bölümler ile A4 Blok 22 no.lu bağımsız bölüm için açılan tapu iptal ve tescil davalarının HMK'nın 150/5.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, birleşen dava bakımından ise davalı arsa sahiplerine eksik imalat nedeniyle teminat dairesi olarak bırakılması gereken taşınmaz bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesi'nin bozma üzerine verdiği karara karşı asıl ve birleşen davada davalı ... .... vekili, ... vekili, ....mirasçıları vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerde eksiklik olmadığı ve genel iskanın alındığı dikkate alındığında asıl ve birleşen davada davalı ... ... vekili, ... vekili, ... mirasçıları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2- Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici temlikine dayalı tapu iptal ve tescil talebidir. Dosya kapsamı ve taraf beyanlarından davalı arsa sahipleri ... ... ve ...’ın gecikme tazminatına ilişkin yükleniciye karşı dava açtıkları anlaşılmakta olup bu durumda mahkemece mümkün ise bu dosyalar ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmesi, mümkün olmaması halinde bu dosyalar beklenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, arsa sahiplerinin gecikme tazminatına hak kazanmaları halinde tazminatları kadar bağımsız bölümün arsa sahipleri üzerinde teminat dairesi olarak bırakılarak geri kalan bağımsız bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalı ... ... vekili, ... vekili, ... mirasçıları vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalı ... ... vekili, ... vekili, ... mirasçıları vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 21.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7657, Karar No: 2014/9721, Tarih: 02.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7657 E.  ,  2014/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/373

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 1086 Sayılı HUMK.nun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmişti. Buna göre, tüzel kişilerin yanında gerçek kişiler de yetki sözleşmesi yapabilmekteydi.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde ise yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; HMK.nun 448. maddesi gereğince, bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla, derhal uygulanacağı dikkate alınarak, takibe konu bonolarda İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, takip tarihi olan 30.11.2012 itibari ile yürürlükte olan 6100 Sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesi geçersizdir.

Öte yandan HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca birden fazla yetkili icra dairesi varsa, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir.Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak, borçlu bu yerlerden birini tercih etmelidir.

Somut olayda, icra takibi İstanbul İcra Müdürlüğü'nde başlatılmış, borçlunun icra mahkemesine verdiği dilekçede, İstanbul İcra Dairelerinin yetkisine ve borca itiraz ettiği görülmüştür. Bu durumda borçlu, itirazı ile birlikte yetkili icra dairesini bildirmediğine göre ortada geçerli bir yetki itirazının varlığından sözedilemez.

O halde mahkemece, yetki itirazının bu nedenle reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

O halde mahkemece, yetki itirazının bu nedenle reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3672, Karar No: 2011/4445, Tarih: 14.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3672 E.  ,  2011/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 5826 parsel sayılı taşınmazının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle verilen tapu iptali kararının derecattan geçerek kesinleştiğini, ancak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından iptal kararlarının Avrupa İnsan Hakları sözleşme hükümlerinin ihlali olarak değerlendirilip, tazminat ödenmesi yönünde kararlar verildiğini, kendi taşınmazının da 1937 yılında kadastro tespiti ile tescil edilmiş olup, özel mülk olarak kullanıldığını, 5841 Sayılı Yasa ile 3402 sayılı Kadastro Yasasına getirilen yasal düzenlemelerle yeni bir hak tanındığını ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi ile davanın reddini, tapu iptali ve taşınmazın iadeyle adına tescilini istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi davasının süresinde açılmadığını ve HUMK'nun 445.maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediğini belirterek, talebin reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yargılamanın iadesi davasının esasına girilmeksizin mesmu olmadığından reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4483, Karar No: 2017/437, Tarih: 17.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4483 E.  ,  2017/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, beraat

2) Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 157/1, 52/2 ve 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraate ilişkin hüküm katılan vekili tarafından; sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın, sanık ... ve sanık ... ile birlikte oto alım satımı ile iştigal ettikleri, sanık ...'nın katılanın internette verdiği ilan üzerine sanık ... ile birlikte katılanın yanına giderek satılığa çıkartılan aracı beğendikleri, katılana 200 TL kapora verdikleri, katılana ertesi gün dükkanına gelmesini söyledikleri, katılanın ertesi gün sanıkların çalıştığı dükkana gittiği, sanıklardan Tarık'ın bankaya para çekme amacı ile gittiği, dükkanda tesadüfen bulunan sanık ...'un sanık ...'nın teklifi üzerine katılanı ve sanık ...'yı notere bıraktığı, sanık ...'nın katılana noterde paranın notere geleceğini söyleyerek katılanı ikna edip devir işlemini gerçekleştirdiği, bilahare sanık ...'nın paranın notere yetişmeyeceğini söyleyerek katılan ile birlikte iş yerine geri döndükleri, sanık ...'nın katılana fark ettirmeyerek dükkandan ayrıldığı, sanık ...'nin katılanı arabası ile alarak bankaya gidiyormuş gibi yola çıktıkları, yolda katılanı ikna ederek bir cafede oturmasını sağladığı, sanık ...'nin mazeret uydurarak katılanın yanından ayrıldığı, sonrasında katılanın sanıklara ulaşamadığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19149, Karar No: 2016/14699, Tarih: 20.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/19149 E.  ,  2016/14699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacı işçinin iş akdinin davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Aylık ücret, saat ücretinin 225 saate denk gelen karşılığıdır. Davacı davalı işyerinde net 1.800 Amerikan Doları ücret karşılığı çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise davacı işçinin saat ücretinin 4,00 Amerikan Doları olduğunu savunmuştur. Hükme dayanak kılınan bilirkişi raporunda davacının saat ücretinin 4,00 Amerikan Doları olduğu kabul edilmiş, davacı taraf buna itiraz etmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının son ücretinin hesabında saat ücreti olan 4,00 Amerikan Doları’nın 240 ile çarpılma sebebi anlaşılamamıştır. Dosyada mevcut bordroların incelenmesinden davacının günlük çalışmasının 7,5 saat olarak belirtildiği, bordrolardaki ücretin saat ile gün sayısının çarpımı ile elde edildiği anlaşılmaktadır. Örneğin 30 gün çalışıldığında 225 saat, 31 gün çalışıldığında 232,50 saat, 15 gün çalışıldığında 112,50 saat üzerinden normal ücret hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının normal çalışma ücreti net 900 Amerikan Doları’dır. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki 225 saat üzerinden hesaplama yapılmasına yönelik açıklaması da dikkate alındığında 4x225=900 Amerikan Doları olarak belirlenmelidir. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş brüt ücret, aylık barınma, ısınma yardımı brüte çevrilerek hesaplanmıştır. Davalı işverence işçiye verilen barınma, ısınma yardımı sosyal yardım niteliğinde olup bunlar gelir vergisi ve SGK priminden muaftır. Buna göre davacının banıma, ısınma yardımının brüte çevrilmeden davacının aylık brüt ücretine eklenerek giydirilmiş brüt ücreti tespit edilerek davacının alacakları yeniden hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.