muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5143, Karar No: 2014/9205, Tarih: 09.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5143 E.  ,  2014/9205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2011/517-2013/42

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edildiği ancak harman yeri olarak kullanılmaması nedeniyle Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazineye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın harman yeri vasfını yitirdiği ve 3194 sayılı imar kanunun 11. maddesinde belirtilen "imar gören yerlerin imar planının onayı ile vasıflarını kendiliğinden kaybederek kullanım amacına konu ve tabi olurlar" hükmü nedeni ile dava konusu parsellerin kanun gereği arsa vasfına dönüştüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde

bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.” hükmü yer almaktadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davacı Hazine, dava konusu taşınmazın harman yeri olduğunu 1580 sayılı Belediyeler Kanununun 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediği sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de dosya içerisindeki 28.09.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda toprak komisyonunun 02.02.1953 tarihli ve 1 no’lu mera norm kararı ekindeki mera tutanağında Kındam Mahallesi pafta 1 ada 1’deki meranın dava konusu taşınmazları hudutları itibariyle kapsamakta olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece; öncelikle dosya içerisindeki mera norm kararı ve varsa dayanağı haritalar getirtilerek kadastro tespiti sırasında ''metruk mezarlık '' vasfı ile davalı adına tespit ve tescil edilen 117 ada 50 parsellerin ifrazı ile oluşan dava konusu 1509 ada 2 sayılı parsel sayılı taşınmazların öncesinin mera mı yoksa kadastro tespitinde olduğu gibi metruk mezarlık mı olduğu keşif yapılarak belirlendikten sonra taşınmazın niteliğinin mera olduğunun tespiti halinde 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dosya içerisindeki tapu kayıtlarının incelenmesinden; tarla niteliğinde tapuda kayıtlı taşınmazın üzerinde çok sayıda haciz şerhleri bulunduğu, bu şerhlerin lehtarlarının davada taraf olmadan haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Üzerinde haciz şerhi bulunan dava konusu taşınmazın haciz lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 09.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12977, Karar No: 2011/19450, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/12977 E.  ,  2011/19450 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.10.2010 tarih ve 11-312 sayılı hükmün Dairenin 2.5.2011 tarih ve 19245-6953 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalının satın aldığı ... semtindeki dairenin alımında 26.7.2004 tarihli sözleşme gereği tellallık hizmeti verdiğini, ancak davalının sözleşmeden doğan ücretini ödemediğini yaptığı icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, haksız itirazın iptali ile %40 oranında inkar tazminatına tahsiline, karar verilmesini, aynı icra takibi nedeniyle aleyhine açılan menfi tesbit davasının reddini istemiştir.

Davalı, davacı ile tellallık sözleşmesi imzaladığını, ancak satın aldığı konut için davacının hiçbir hizmet vermediğini, satın aldığı dairenin sözleşmeye sonradan ilave edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Açtığı menfi tesbit davası ile de aleyhine yapılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tesbitini dilemiştir.

Mahkemece, davacının açtığı itirazın iptali davasının kabulüne, bileşen menfi tesbit davasının reddine ilişkin verdiği karar davalı ve birleşen davanın davacısı tarafından temyizi üzere hükmün onanmasına karar verilmiş; davalı-birleşen davanın davacısı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Uyuşmazlık davalının satın aldığı taşınmaz nedeniyle davacı tarafça tellallık ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusundadır.

BK 405 maddesi gereğince, yaptığı hazırlık veya icra eylediği tevessut akdin icrasına muncer olunca tellal ücrete müstehak olur. Bu yasal düzenleme doğrultusunda davacı tellalın ücrete telep edebilmesi için MK 6 ve HUMK gereği verdiği tellallık hizmetinin sonucu satış sözleşmesinin yapıldığını kanıtlaması gerekir. Dosyaya ibraz edilen

26.7.2004 tarihli sözleşmede davacının satış sözleşmesine konu ....’de bulunan taşınmazı davalıya gösterdiği yazılmakta ise de yukarda açıklandığı üzere davalı, davacının bu yeri kendisine göstermediğini sözleşmeye kendi bilgisi olmadan ilave edildiğini, bu yeri başka bir emlakçı Sefer Karakış- Hakan Karaşın göstermesi ve tanıtması ile satın aldığını savunmuştur.

26.7.2004 tarihli sözleşmede davacının satış sözleşmesine konu ....’de bulunan taşınmazı davalıya gösterdiği yazılmakta ise de yukarda açıklandığı üzere davalı, davacının bu yeri kendisine göstermediğini sözleşmeye kendi bilgisi olmadan ilave edildiğini, bu yeri başka bir emlakçı Sefer Karakış- Hakan Karaşın göstermesi ve tanıtması ile satın aldığını savunmuştur.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile özellikle davacı yanında çalışan ve davacı tanığı olan ....30.6.2005 tarihli celsedeki ifadesinde davalı ...’ye daire göstermediğini, eşi ve kızının gördüğünü, sözleşmede davalıya gösterildiği belirtilen 5 adet dairenin ilk üç adedinin gösterildiğini satış sözleşmesine konu olan son iki dairenin ise kendisi tarafından sözleşmeye ilave edildiğini söylemiştir. ... komisyonculuğu yapan sefer karakış ise satışa konu taşınmazla ilgili davalıya tellallık hizmetini kendisinin verdiğini ve ücretini aldığını söylemiştir. Öte yandan davacı taraf davalı alıcıya tellallık hizmeti verdiğini iddia etmiş ise de dairenin satıcısı... bu konuda kendisini yetkilendirdiğini de kanıtlayamamıştır.

Yapılan bu açıklamada ve dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının verdiği hizmet sonucu taşınmazın davalı tarafça alındığı kanıtlanmamıştır. Ne var ki davacı taraf yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı tarafa verdiği hizmet sonucu taşınmazın satın alındığı konusunda yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşıldığından davalı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin 2.5.2011 tarihli 2010/19245-2011/6953 sayılı onama kararının kaldırılmasına, kararın yukarda açıklanan nedenlerle davalı lehine BOZULMASINA, 38,20 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2711, Karar No: 2021/3698, Tarih: 02.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/2711 E.  ,  2021/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1-Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2- Temyiz eden davalı ... tarafından Av. ...'ı vekil tayin ettiği vekaletnamenin örneğinin ilgilisinden temin edilmesi,

2- Temyiz eden davalı ... tarafından Av. ...'ı vekil tayin ettiği vekaletnamenin örneğinin ilgilisinden temin edilmesi,

3- Temyiz eden davalı ... tarafından Av. ...'i vekil tayin ettiği vekaletnamenin örneğinin ilgilisinden temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 02.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19087, Karar No: 2016/575, Tarih: 25.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/19087 E.  ,  2016/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 26.08.2005 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının rücûan tahsilini talep etmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücû hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması; fiili ödemenin mevcudiyeti halinde ise, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelir, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekir.

Bununla birlikte, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurum'un, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurum'un ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücûan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Kurum'un, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurum'un ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücûan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Kanunun 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması hâlinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Kanunun 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Eldeki dosya kapsamına göre; sigortalının hak sahiplerine gelir bağlama kararında 3/0871693 numaralı ölüm aylığı tahsis dosyası kaydının bulunduğu, Kurumca sigortalının hak sahibi oğlu İ...... U.... A......’dan öğrenci belgesi istendiği, intikali hâlinde bilgi verileceğinin bildirildiği, Mahkemece başka araştırma ve inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O hâlde, yapılacak iş; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Kanunun 54. madde) uyarınca yarıya indirilip indirilmediği ve hak sahibi oğlu İ..... U..... A....’ın gelirden çıkıp çıkmadığı araştırılarak, hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ile 92. madde uygulaması sonucu değişen ilk peşin sermaye değerleri ve fiili ödeme miktarları Kurum'dan sorulup, ayrı ayrı tespit edilerek yukarıda yapılan açıklamalar ışığında yapılacak karşılaştırma sonucu hasıl olacak sonuca göre davalının kusuru uygulanarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 25.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4703, Karar No: 2014/14233, Tarih: 16.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4703 E.  ,  2014/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 ve Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 gün 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak değil, dosyadaki bütün belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen temyize konu yukarıda esas numarası yazılı dava dosyasının ... ortamında yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası içeriğinde yer alan tüm bilgi ve belgelerin elektronik ortama aktarılmadığı, dosyanın incelemeye elverişli bir düzen ve sistematik içinde olmadığı, bazı belgelerin ... ortamındaki adı ile içeriğinin farklı olduğu, dosyada taranması gereken evrakın niteliği de dikkate alındığında dosyanın bu haliyle elektronik ortamda incelemesinin sağlıklı bir şekilde yapılamayacağı anlaşıldığından dosyanın fiziki olarak gönderildikten,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, nohut ve sarımsağın 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) Balıkesir Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulduktan,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1555, Karar No: 2011/5982, Tarih: 11.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1555 E.  ,  2011/5982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.654,32 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; murislerinden intikal eden dairenin müvekkilinin kardeşi olan davalı tarafından oturmak suretiyle kullanıldığını ileri sürerek; 03.11.2006 – 03.03.2010 tarihleri arasındaki dönem için 2.654, 32 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; ailesi ile birlikte Çorlu’da ikamet ettiğini, boş olan davaya konu dairenin davacı tarafından kullanmasına bir engel bulunmadığını savunmuş, yargılamaya dâhil olan vekili ise, müvekkilinin dairede bulunan birkaç parça eşyasını davaya konu edilen dönemin çok öncesinde başka bir yere taşıdığını, dairenin anahtarlarını ise annesine bıraktığını ve durumu davacıya bildirdiğini ileri sürerek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, davalı hakkında açtığı davalar nedeniyle intifadan men koşulunun gerçekleşmiş olmasına karşın taşınmazın davacının kullanımına açık hale getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalının elbirliği mülkiyetine konu daireyi ikamet olarak kullandığı ileri sürülerek; 3. döneme ait ecrimisil tazminatının hüküm altına alınması istenilmiştir.

Kural olarak, taşınmazda zilyet olduğu kesinleşmiş yargı kararıyla belirlenen paydaş, bu zilyetliğinin son bulduğunu ileri sürmesi halinde iddiasını ispat ile mükelleftir.

Davada dinlenilen davalı tanıkları, davalının 2005 yılı sonlarında eşyalarını tahliye ederek dairenin anahtarını aynı apartmanda oturan annesine bıraktığını beyan etmişlerdir. Dosyada bulunan elektrik ve su aboneliklerine ait fatura ve makbuzlardaki tüketim miktarları da, tanıkların bu beyanları ile uyuşmaktadır.

Bu durumda; davalının, davaya konu dairedeki zilyetliğinin son bulduğunun ispatlanmış olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.