muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/266, Karar No: 2023/11304, Tarih: 25.10.2023

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sigortalı iş yerinde 19.12.2011 tarihinde meydana gelen su basması sonucu sigortalıya ait ürünlerin hasar gördüğü, sigortalı şirket tarafından hasarla ilgili olarak davacı şirkete asıl davada dava konusu olan 24.01.2012 tarihli 49.187,52 TL hasar bedeli, 8.853,75 TL KDV olmak üzere toplam 58.041,27 TL 'lik fatura düzenlediği, davacı tarafından dava dışı sigortalıya 09.01.2012 tarihinde 49.187,52 TL, 19.04.2012 tarihinde birleşen davada dava konusu olan 8.853,75 TL ödeme yapıldığı, yapılan ödemelerin rücuen tahsili için davacı tarafından davalı aleyhine İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6403 sayılı ve İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/15189 sayılı dosyaları üzerinden icra takibi yapıldığı, davalının itirazı üzerine takiplerin durduğunun anlaşıldığı, bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda;hasarın meydana geldiği binanın projesine uygun olarak yapılmadığı, dolayısıyla meydana gelen zarardan davalının sorumluluğunun bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiş ise de gerek cevap dilekçesinden gerekse İSKİ Genel Müdürlüğü'nün 17.04.2013 tarihli yazısından, 19.12.2011 tarihinde 10:48'de bildirilen arızanın 12:58'de giderildiği, arızaya iki saat içerisinde müdahale edildiğinin bildirildiği, dolayısıyla davacı sigortalısına ait iş yerinin bulunduğu binanın yakınındaki rögarın hasar tarihi itibariyle tıkandığı ve İSKİ tarafından arızanın giderildiği, her ne kadar bina projesine uygun olarak yapılmamış ise de davacı sigortalısına ait iş yerindeki hasarın davalı İSKİ'nin sorumluluğundaki rögarın tıkanması sonucu geri tepen suların zemine yayılması nedeni ile meydana geldiği, sigortalı iş yerinin bulunduğu binanın projeye aykırı olarak yapılmasının meydana gelen zarar ile İSKİ'nin eylemi arasındaki illiyet bağını kesmeyeceği ve davalının sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, meydana gelen zarardan davalı İSKİ'nin sorumlu olduğu, ancak binanın projeye uygun yapılmamasının zararın artmasında etken olduğu, Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 818 sayılı BK'nun 43-44 maddeleri (6098 sayılı TBK'nun 51-52. mad.) gereğince hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, davacının asıl davasının, 49.187,52 TL asıl alacak, 1.323,96 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 50.511,48 TL üzerinden kısmen kabulü, davacının birleşen davasının, 8.716,47 TL asıl alacak, 254,72 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 8.971,19 TL üzerinden kısmen kabulü ile 818 sayılı BK'nun 43-44 maddeleri (6098 sayılı TBK'nun 51-52. mad.) uyarınca kabul edilen zarardan takdiren % 20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak, 2020/162 Esas sayılı asıl dosyası yönünden davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6403 sayılı dosyası üzerinden yapılan icra takibine itirazının kısmen iptaline, takibin 40.409,18 TL toplam alacak üzerinden devamına, asıl alacak 39

.971,19 TL üzerinden kısmen kabulü ile 818 sayılı BK'nun 43-44 maddeleri (6098 sayılı TBK'nun 51-52. mad.) uyarınca kabul edilen zarardan takdiren % 20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak, 2020/162 Esas sayılı asıl dosyası yönünden davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6403 sayılı dosyası üzerinden yapılan icra takibine itirazının kısmen iptaline, takibin 40.409,18 TL toplam alacak üzerinden devamına, asıl alacak 39.350,01 TL'na takip tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, 2020/162 Esas sayılı asıl dosyası ile birleşen İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/191 E.-2013/174 K. sayılı dosyası yönünden davacının davasının kısmen kabulü ile davalının İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/15189 sayılı dosyası üzerinden yapılan icra takibine itirazının kısmen iptaline, takibin 7.176,95 TL toplam alacak üzerinden devamına, asıl alacak 6.973,17 TL'na takip tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; rizikonun asıl sebebinin kanalizasyon sisteminin tıkanması olduğunu, bu sebeple yapılacak indirimin %20 den daha az olması gerektiğini, olağan şekilde yapılmış binaların atık su giderlerinin binanın en alt katından gidere bağlandığını, taşınmazda da bu yöntemin kullanıldığını tehlike yaratan bir durum bulunmadığını, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; mahkemenin taraflarca getirilme ilkesine aykırı olarak tarafların getirmediği ticari defter deliline göre hazırlanmış önceki yargılamada alınan hatalı raporlarla yetinmesinin yanlış olduğunu, müterafik kusur durumunun bilirkişi değerlendirmesi dışında bırakıldığını, haksız biçimde takdiri indirim uygulandığını, birleşen davada da müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, birleşen dava dilekçesinin taraflarına tebliğ edilmediğini bozma ilamı sonrası tebliğ edildiğini birleştirme kararının taraflarına tebliğ edilmediğini, bozma ilamı sonrası dosyanın bilirkişiye verilmesine dair taleplerinin değerlendirilmediğini, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, ticari faiz uygulanamayacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... tarafından iş yeri sigorta poliçesi ile teminat altına alınan işyerinde meydana gelen hasar nedeniyle ödediği maddi tazminatın rücuen tahsiline ilişkin itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanan 1086 sayılı HUMK'un 427 vd. maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1301 ve 1361 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalıya yükletilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5434, Karar No: 2020/1582, Tarih: 08.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/5434 E.  ,  2020/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek, tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek dosyasına konulması, kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak varsa, revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının ve tüm komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile dayanağını oluşturan kayıtların getirtilmesi ve bu şekilde dosya tamamlandıktan sonra taşınmazlar başında yöntemince yeniden keşif yapılarak revizyon gördüğü parseller de dikkate alınmak suretiyle davacının dayandığı tapu kayıtlarının sınırlarının tek tek okunarak zemine uygulanması ve tapu kayıtlarının kapsamının duraksamaya meydan bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmesi, uzman fen bilirkişisinden gerekçeli ve krokili rapor alınması, raporunda dayanak kaydın sınırlarını işaretlemesinin istenmesi, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından da yararlanılması, bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağının tanınması, davalılar ... ve ...'ın kabule ilişkin beyanları da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına oluşan usuli müktesep hakkın zedelenmemesi için, bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi ve o doğrultuda işlem yapılması zorunlu hale gelir. Bozma ilamında, davacı Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin getirtilmesi, revizyon görüp görmediklerinin araştırılması, mahallinde yeniden keşif yapılarak yöntemince uygulanmaları, davalı ... ve ...’ın kabule ilişkin beyanlarının da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinildiği halde, Mahkemece, tapu kayıtlarının tüm tedavülleri getirtilmemiş, revizyon durumu araştırılmamış ve kabul beyanlarına değer verilmeden, dayanak tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/16852, Karar No: 2014/18517, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16852 E.  ,  2014/18517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 05/06/1990 tarihinde muvazaalı olarak eşi ... 'dan boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, yine diğer sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01/12/2008 tarihinde muvazaalı olarak eşi ...'ten boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, sanıkların SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9976, Karar No: 2022/9625, Tarih: 27.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9976 E.  ,  2022/9625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve

tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla,5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.