muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/839, Karar No: 2013/11418, Tarih: 06.05.2013

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davalının davacıya kanal katılım, proje onay bedeli ve su bedeline ilişkin borcunun bulunup bulunmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Yukarıda belirtilen yasa birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Somut olayda;davalı Arifiye İlçesi Adliye Köyün'de bulunan fabrikasının yanında bulunan arsaya ek bina yapmak için başvuruda bulunmuş,proje ve kanal katılım bedeli olarak 14.189,84 TL.nin ödenmesinin istenmesi üzerine başvurudan vazgeçmiştir. Davacı icra takibinde borcun ödenmeyen su borcu olduğunu belirtmiş,dava dilekçesinde ise; icra takibine konu borcun dayanağının kanal katılım bedeli,proje onay bedeli ve 2009/10 dönemine ait su borcu olduğunu belirtmiştir.ADASU Kanalizasyon Dairesinin 05.05.2007 tarihli yazısına göre,parselin bulunduğu bölgede atık suyun bağlanabileceği kanalizasyon şebekesinin bulunmadığı,ADASU'nun 03.07.2009 tarihli yazısına göre,dava konusu yere ilave inşaat yapılmadığı,ancak mevcut binalara 26.06.2007 tarihinde ruhsat alındığı,ruhsat alım aşamasında ADASU'nun onayının alınmadığı tespit edildiğinden mevcut binalar ölçülerek kanal katılım bedelinin hesaplanarak 2.285,66 TL proje onay bedeli,9.385,55 TL kanal katılım bedeli olmak üzere 11.671,21 TL.nin 322336 no.lu aboneye yansıtıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılmış, keşifte hazır bulunan bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor “işletmenin kullanım suyu ihtiyacının karşılanması için fabrikanın ön tarafında bir sondaj kuyusu açıldığı ve su sayacının konulduğu, mahalde kanalizasyon şehir şebekesinin bulunmadığı, tesislerin atık sularının foseptiklere boşaltılarak, biriken atıksuların vidanjör vasıtasıyla çekilerek tespit edilemeyen bir ortama bırakıldığı, davalı işletmeye davacı tarafından içme ve kullanma suyu ile atıksu kanalizasyon hizmetinin verilmediği”tespit edilmiştir. Davacı tarafından dava dilekçesinde; kanal katılım ve su bedeli talep edilmesine ve bilirkişi tarafından da buna göre hesaplama yapılmasına rağmen mahkemece, davalı şirketin proje onay bedeli, su kullanım bedeli ve kullanılmış su uzaklaştırma bedeli ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.O halde mahkemece; davacı tarafından davalıya içme suyu, kanalizasyon ve atık su hizmeti verilmediğinin kabulü ile bu iki kalem istek yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken,yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/26410, Karar No: 2019/11315, Tarih: 17.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/26410 E.  ,  2019/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Dava konusu edilen ve ele geçirilen sigaraların miktarı nazara alındığında, miktarın fazla olmadığı gözetilmeden, kaçak eşyanın miktarı esas alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında teşdiden hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 4yıl hapis cezasından TCK’nin 31/3. maddesi gereğince yapılan indirim esnasında hesap hatasına düşülerek fazla ceza tayin edilmesi,

3- Dosya kapsamı ve suça sürüklenen çocuğun ikrarı ile suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde keşif yapılarak, suça sürüklenen çocuğun sebep olmadığı keşif giderinin suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnameye aykırı olarak olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9355, Karar No: 2014/9551, Tarih: 14.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9355 E.  ,  2014/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... müdafiinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nın, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 31.01.2003 tarihinde eşi diğer sanık ...'den anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7902, Karar No: 2010/9046, Tarih: 24.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/7902 E.  ,  2010/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/135254

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2007

NUMARASI : 2007/42

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İddianame ile Hasan ve Döndü'den olma 1964 doğumlu K.. A.. hakkında dava açıldığı savunmada bu kimlik altında yapıldığı halde, Hasan ve Ümmühan'dan olma 1964 doğumlu ve 1993 yılında vefat ettiği anlaşılan K.. A..'e ait yanlış nüfus kaydı getirtilerek bu ölen kişi hakkında karar verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

2-5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, “kaçak tutar kesin olarak tespit edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince değerin pek hafif kabul edilmesinde zorunluluk bulunduğu” biçimindeki gerekçe ile şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Gerekçeli kararda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasına yer verilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 230.maddesinin 1.fıkrasının (a) bendine aykırı davranılması,

4-Kabule göre de; Hakkında dava açılan sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilerek hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7454, Karar No: 2023/8511, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7454 E.  ,  2023/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1966 Esas, 2023/1050 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gebze 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.12.2021 Tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/1131 Karar Sayılı Kararı

Maltepe 3 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 08.12.2021 tarihli yazısında hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin ... Meydan ... Sokak No:4 D:1 İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.05.2023 Tarihli ve 2021/1966 Esas, 2023/1050 Karar Sayılı Kararı

İhbar müzekkeresinde hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi Darıca/Kocaeli olarak belirtildiği, hükümlünün 26.01.2021 tarihli cezaevine hitaben yazdığı vasi bildirme talepli dilekçesinde de bizzat aynı adresi beyan ettiği, yine 15.04.2021 tarihli dilekçesinde de ... Mahallesi Gazi Caddesi ... Sokak Koaaeli olarak adres bildirdiği, akabinde hükümlünün 21.10.2019 tarihinde firar ettiği, devamında 07.01.2021 tarihinde yeniden cezaevine girdiği, bu sefer adresini ... Meydan ... Sokak No:... İstanbul olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi şöyledir:

“Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Türk vatandaşı olmayan hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin Esenyurt/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Türk vatandaşı olmayan hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin Esenyurt/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35445, Karar No: 2014/14833, Tarih: 16.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/35445 E.  ,  2014/14833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/201731

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2012/517 (E) ve 2013/275 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kuruma olan borcunun bir kısını ödediğine dair belgeler ibraz eden sanığın ödediği miktarın, kurum tarafından tespit edilen vergisiz ve cezasız enerji bedelini karşılaması karşısında, katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. M..'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 16.04.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5632, Karar No: 2009/7444, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5632 E.  ,  2009/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 21.10.2008 tarihli dava dilekçesi ile ... İli, ... İlçeye bağlı ... Köyünde 123 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmalarının 15.08.2007 tarihinde kesinleştiğini, dava konusu 1103 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını belirterek taşınmazın iyi niyetli 3. kişilere devir ve temliki ile üzerinde ayni hak tesisini önlemek için karar kesinleşinceye kadar tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasını, tapu kaydının iptali ile el atmanın önlenmesine ve orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü, ..., ... Köyü, Çatalçam mevkii, Cilt 12, Sayfa 1103, cinsi tarla olan 6300 metrekare yüzölçümündeki ... kızı ... ve ... oğlu ... adına kayıtlı 1103 parsel sayılı taşınmaz tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamı ile iptal edilen kısma yönelik el atmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve tapu kaydının iptali ile tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi