muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5777, Karar No: 2012/13511, Tarih: 25.09.2012

Mahkemece, muteriz vekilinin yetki itirazı yerinde görülmemiş ise de ihtiyati hacze konu çeklerin sözleşme hükümlerine göre verildiğine dair yazılı bir belge ibraz edilmemiş olması karşısında, çeklerin sözleşme hükümlerine göre verildiği konusunda mahkemede ne şekilde kanaat uyandığının kararın gerekçesinde açıklanmaması isabetsizdir.

Öte yandan muteriz vekilinin yetki itirazında iki yetkili mahkeme göstermesi de yetki itirazının dikkate alınmamasını gerektirmez. İcra ve İflâs Kanunu'nun (İİK’nın) 258,I hükmüne göre, “İhtiyati hacze 50’nci maddeye göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir.” Anılan Kanunun 50’nci maddesi de Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1.10.2011 tarihinden sonra Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun) yetkiye dair hükümlerinin kıyasen uygulanacağını öngörmüştür. Söz konusu atıf sadece yetkili mahkemenin belirlenmesine yöneliktir. İhtiyati hacizde yetkiyle ilgili diğer hukukî meselelerde, öncelikle İcra ve İflâs Kanunundaki özel hükümler uygulanmalı, bu hükümlerin yetersiz olması hâlinde ihtiyati haciz müessesesinin niteliğine uygun düştüğü ölçüde HMK kıyasen tatbik edilmelidir. İİK’nun 265,III hükmüne göre, “Mahkeme gösterilen sebeplere hasren tetkikat yaparak itirazı kabul veya reddeder.” Bu hüküm uyarınca, yetki itirazının yerinde görülmesi hâlinde ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilir.

Diğer bir anlatımla yetki itirazının kabulü hâlinde mahkemece HMK’nun 19/3. (HUMK’un 27.) maddesine göre, dosyanın yetkili mahkeme belirtilmek suretiyle yetkisizlik kararı ile gönderilmesine karar verilemez ve HMK’nun 20’nci (HUMK’nun193’üncü) maddesindeki usul uygulanamaz. Birden fazla yetkili mahkemenin bulunması hâlinde ihtiyati haciz isteyen alacaklı, borçlunun yetki itirazında belirttiği yetkili mahkemede ihtiyati haciz talep etmek zorunda olmadığından, borçlunun HMK’nun m.19/2 hükmü (HUMK’un 23.maddesi) anlamında yetkili mahkemeye ilişkin seçimlik bir hakkı da bulunmamaktadır. Yetki itirazının kabulü suretiyle ihtiyati haczi kaldırılan alacaklı, borçlunun yetki itirazında belirttiği yerle sınırlı olmaksızın yetkili herhangi bir yerden tekrar ihtiyati haciz talebinde bulunabileceğine göre, borçlunun da yetki itirazında birden fazla yer gösterebilmesi taraflar arası eşitlik ve menfaatler dengesine de uygun düşer.

İhtiyati hacizde, mahkemenin yetkili olup olmadığını belirleyerek isabetli bir sonuca ulaşması ve kötüniyetli itirazların engellenmesi için yetki itirazında bulunan borçlunun itirazlarını gerekçelendirerek ispat etmesi zorunludur. Zira mahkemenin yetkisiz olduğu kanısına varabilmesi için hangi mahkeme veya mahkemelerin yetkili olduğunu gerekçesinde belirtmesi gerekir. (Bkz. Özekes, M. : İhtiyati Haciz, ... 1999, s. 318,319, dn.34). Borçlunun itirazında yetkili mahkemeyi belirtmemesi veya gösterdiği mahkemenin yetkili olduğunu ispat edememesi hâlinde yetki itirazı da reddedilmelidir.

Somut olayda, ihtiyati haciz istemine konu çekte muhatap banka, keşide yeri ve borçlunun yerleşim yeri İstanbul olup, muteriz vekili de yetki itirazında yetkili mahkeme olarak Bakırköy/İstanbul ve Küçükçekmece /İstanbul mahkemelerini göstermiştir.

Bu durumda mahkemece öncelikle yukarıdaki açıklanan hukukî esaslar çerçevesinde yetki itirazının değerlendirilmesi ve gerekçelendirilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, “yetki itirazının yerinde olmadığı” gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.09.2012 gününde oyçokluğla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

İhtiyati haciz kararını veren mahkemenin yetkisine itirazda bulunulması ve mahkemece itirazın hukuken korunmaya değer bulunması halinde; kararın bu nedenle kaldırılmasıyla yetinilerek ayrıca genel düzenlemedeki gibi dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi şeklinde bir karar verilmesi söz konusu değildir

Öte yandan alternatif birden fazla mahkemenin yetkili olması halinde alacaklı, muterizin yetkili mahkeme tercihiyle bağlı olmayıp dilediği (yetkili olmak kaydıyla) yerleşim birimi mahkemesine tekrar başvurmak suretiyle yeni bir ihtiyati haciz kararı olabilir.

Hal böyle olunca yetki itirazının yanı sıra yetkili mahkemenin de doğru gösterilmesi gerektiği yolundaki düşüncenin borçluya ilave bir ispat külfeti yüklemekten öte pratik bir faydası bulunmamaktadır. Bu nedenle yetki itirazında bulunan borçlunun, mahkemesinin yetkisiz olduğunu belirtip ispatlaması yeterli iken, “borçlunun itirazında yetkili mahkemeyi belirtmemesi veya gösterdiği mahkemenin yetkili olduğunu ispat edememesi halinde yetki itirazı reddedilmelidir” şeklinde tezahür eden sayın çoğunluk kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/9919, Karar No: 2011/17797, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9919 E.  ,  2011/17797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 07.03.2009 tarihinde yatak odası takımı satın aldığını, yatak odası takımına ait elbise dolabında sorunun meydana geldiğini, dört defa tamir için gelinmesine rağmen dolaptaki ayıp giderilemediği için tamir sırasında dolabın hasara uğradığını ve kullanılamaz hale geldiğini, bu durumun da takımın bütünlüğünün bozulmasına yol açtığını ve ondan beklenilen faydayı yitirdiğini,davalının 2.500,00 TL bonodan dolayı 1.990,00 TL asıl alacak üzerinden icra takibi yaptığını belirterek satın aldığı ürünün ayıplı olmasından dolayı bedel iadesine ve ... bulunduğu 510 TL nin iadesi ile hakkında yapılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, 25.04.2011 tarihli ek karar ile kararın kesin nitelikte olması nedeniyle davacının temyiz talebinin reddine karar vermiş olup, davacı bu kararı da süresinde temyiz etmiştir. Davacının, davaya konu yaptığı ayıplı malların bedeli olan 2.500.00.TL' nın iadesini talep ettiği buna göre uyuşmazlığın karar tarihi itibariyle miktar yönünden kesinlik sınırının üzerinde olması ve verilen red kararının da kesin olarak verilebilecek kararlardan olmaması nedenleriyle Mahkemece verilen temyiz talebinin reddi kararının kaldırılması gerekmiştir.

2011/9919-17797

2-Davacı,açtığı dava ile 2.500.00 TL'ye satın aldığı yatak odası takımının ayıplı olduğunu,bedel iadesi ile davalı tarafından hakkında başlatılan icra takibi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitini istemiştir.Davacının yargılama devam ederken icra dosyasına 2.920.00 TL ödediği de dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki temel ilişki yatak odası takımı satışına ilişkin olup, 4077 Sayılı Yasa gereği davacı tüketici, davalı satıcı mobilya da mal tanımına uygun olduğundan, davaya bakmak tüketici mahkemesinin görevi içinde kalır. Buna göre mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davacının ödediği bedeli istediği gerekçesi ile davanın görev nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz talebinin reddi kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36432, Karar No: 2017/983, Tarih: 31.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36432 E.  ,  2017/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilen sanık ...’a yokluğunda verilen hükmün, adresinde 12/12/2013 tarihinde kuzenine yapılan tebligatın, tebliğ tarihinde sanığın ....Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunması nedeniyle geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 31/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2067, Karar No: 2019/8493, Tarih: 10.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/2067 E.  ,  2019/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.01.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptal ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 22.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yükleniciden temlik alınan bağımsız bölüme ilişkin tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili, 3665 Ada, 6, 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların ... adına kayıtlı olduğunu, müteveffa ... ile davalılardan ... ve ... arasında 05/12/1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenicilerin kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenmiş oldukları edimi ifa ederek inşaatları tamamladıklarını, davaya konu parsellerde üzerinde yer alan ve yapımcı davalılar üzerinde kalan dairelerden biri olan B Blok 1. Kat 1 Nolu, 2. Kat 3 ve 4 Nolu dairelere yapımcı davalılar tarafından müvekkile satıldığı, müvekkilinin daireyi satın aldığı tarihten beri dairesinde ikamet ettiğini, dairesinin elektrik su gibi abonelerinin müvekkil adına kayıtlı olduğundan; Hacı Musa Sitesi B Blok 1. Kat 1 Nolu, 2. Kat 3 ve 4 Nolu dairelere isabet edecek arsa payı tapusunun iptali ile müvekkil adına tescilini olmadığı takdirde, tespit edilecek bedelin bütün olarak (Yapı ve zemin bedeli ile birlikte) müvekkiline ödenmesini (Kamulaştırma bedeli olan yapı ve zemin bedelinin ödenmesi) talep etmiştir.

Davalı ... ... mirasçıları vekili, davaya konu yerde belediyenin kentsel dönüşümden önce imara aykırılık nedeni ile yıkım kararı olduğunu, şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Davalılar ... ve ..., açılan davayı kabul ettiklerini ancak borç ve masrafları kabul etmediklerini, dava konusu daireyi davacıya sattıklarının doğru olduğunu, alacaklarının kalmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece davacının terditli taleplerinden alacak talebinin kabulü ile; davacıya ait dairenin arsa payına isabet eden kamulaştırma bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının tapu iptali ve tescil talebinin şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Hükmü ... mirasçları vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Hükmü ... mirasçları vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardandan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dava konusu bağımsız bölümlerin bulunduğu yapı hakkında ... Belediyesince 13.02.1012 tarihinde mühürleme zaptı düzenlenmiş ve ... Belediye Encümeninin 03.04.2012 tarihli 2012/1013 numaralı kararı ile yıkım kararı verildiğinden yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimini yerine getirmediği anlaşıldığından mahkemece tapu iptal ve tescil talebinin reddedilmesinde yanlışlık bulunmamaktadır.

Tazminat talebi yönünden yapılan incelemede ise, davacı akidi olan yükleniciden 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 112. maddesine dayanarak ademi ifa sebebiyle tazminat isteyebilir. Buradaki borcun nedeni, borçlunun (yüklenicinin) taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü, genellikle bir akte dayandığından buna “akdi tazminat”, borçlunun sorumluluğuna da “akdi sorumluluk” denilmektedir. Borçlar Kanununun 112. maddesi gereğince ödenmesi gereken tazminat ise alacaklının müspet zararıdır. Müspet zarardan da borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idi ise, bu vaziyetle mamelekin hali hazır vaziyeti arasındaki fark anlaşılmalıdır.

Dava konusu taşınmaz Bakanlar Kurulu tarafından 28.01.2013 tarihinde riskli alan olarak kararlaştırılmış, 06.02.2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak riskli alan ilan edilmiş, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 25.06.2013 tarihli oluru ile 27.06.2013 tarihinde ... Belediye Başkanlığına verilen yetki ile acele kamulaştırma nedeniyle el koyma davaları açıldığı anlaşıldığından, kamulaştırmaya ilişkin tüm dayanak ve kayıtlar celp edilerek, davacıya kamulaştırma nedeniyle dava konusu taşınmazda bulunan bina için bir bedel ödenmiş olması halinde bu miktar bilirkişiler tarafından belirlenecek taşınmazın (arz+yapı) rayiç bedelinden indirilerek, kalan kısmın yüklenicilerden tahsiline karar verilmesi gerekir. Aksi taktirde yani kamulaştırma nedeniyle davacıya bina bedeli ödenmemiş ise yükleciler arsa sahibine karşı edimlerini yerine getirmediklerinden, dava konusu taşınmazın (arz+yapı) rayiç bedelinden Borçlar Kanunu 112. madde gereğince sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13389, Karar No: 2015/2891, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13389 E.  ,  2015/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi... Mahallesi 3596 ada 55 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz (dava konusu taşınmazın .... Caddesine cephesi bulunup bulunmadığının belirlenerek bu caddeye ilişkin cephesinin) ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1024 ada 27 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 1024 ada 27 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 1024 ada 27 parsel sayılı taşınmazın 29.05.2000 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2219, Karar No: 2020/5051, Tarih: 03.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2219 E.  ,  2020/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, temyize gelmeyen diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte gece vakti katılana ait iş yerinden hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 31/3 maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarında, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 03/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4777, Karar No: 2024/7684, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4777 E.  ,  2024/7684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/506 E., 2024/556 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/220 E., 2023/397 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: