muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/612, Karar No: 2017/6891, Tarih: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/612 E.  ,  2017/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1135, Karar No: 2011/5065, Tarih: 27.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1135 E.  ,  2011/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2010 yılında yapılan 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alınlarında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 434 ada 2 parsel sayılı 1.577,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasanının 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve taşınmazın hiç kimsenin zilyetliğinde olmadığı açıklaması yazılarak çalılık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., satış akdi ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek mülkiyetinin ve zilyetliğinin adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kullanılmadığı, eylemli biçimde orman ağaçlarıyla kaplı olduğu gerekçesi ile davanın reddine , dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1946yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu , daha sonra 23.08.1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporlarına, çekişmeli taşınmazın 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit haritası içinde iken daha sonra Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığına, orman kadastrosu ve orman rejimi dışına çıkarma işlemlerinin iptali için 6831 sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen hak dürücü sürelerin çoktan geçtiğine, çekişmeli taşınmazın çalılık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna, zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olmadığına, davacının zilyetliğinin de bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yüklektilmesine 27.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/675, Karar No: 2016/2369, Tarih: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/675 E.  ,  2016/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, dosya içerisinde bulunan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.06.2014 gün ve 2014/1159 Esas, 2014/3438 Karar sayılı bozma ilamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 26.02.2016 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 günlü, 2016/1 sayılı kararında Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler II/A yer alan "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle Daire dışına gönderdiği

işlerden kendisine geri gelenlere bakar." hükmüne göre, işin incelenmesi daha önceden dosya ile ilgili temyiz incelemesini yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/725, Karar No: 2023/4430, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/725 E.  ,  2023/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.02.2022 Tarihli ve 2021/686 Esas, 2022/93 Karar Sayılı Kararı

Davalı tüzel kişinin merkezinin ... olduğu, davalı gerçek kişinin yerleşim yerinin ... olduğu, zarar görenin yerleşim yerinin ise ... olduğu, ayrıca zarara neden olduğu iddia olunan kazanın ise ... yargı çevresi sınırlarında meydana geldiği, davalı tüzel kişinin yasal süre içerisinde yetki itirazında bulunduğu ve yetki itirazının da usulüne uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.09.2022 Tarihli ve 2022/202 Esas, 2022/419 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda; trafik kazasının .../...'da gerçekleştiği, davacının dava dilekçesindeki adresinin .../..., davalı şirketin adresinin .../..., diğer davalı ...'ün adresinin ise .../... olduğu, bu nedenle davanın bu yetkili yerlerden herhangi birinde açılabileceği, davacı tarafın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 16 ncı maddesinde düzenlenen "zarar görenin ikametgah mahkemesi" olan ...'da dava açmış olduğundan davalı tarafın yetki itirazı dinlenemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

3. 6100 sayılı Kanun’un "Haksız fiilden doğan davalarda yetki“ başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

"Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2.Somut olayda, trafik kazasının .../...'da meydana gelmiş olup, davacının yerleşim yeri adresinin .../..., davalı şirketin adresinin .../..., diğer davalı ...'ün adresinin ise .../... olduğu davacının ise yetkisiz mahkemede dava açtığı, davalının usulüne uygun süresinde yetki itirazında bulunulduğu anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8383, Karar No: 2011/11677, Tarih: 22.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8383 E.  ,  2011/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/04/2011

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, asıl davada, kök miras bırakan H.ın 645 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki payını kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak 18.05.1979 tarihinde ve satış suretiyle davalı torunlarına temlik ettiğini,bilahare taşınmazda kat irtifakı tesis edilerek anılan payın 1,3,6,9 ve 10 nolu bağımsız bölümlere yansıtıldığını; daha önceden başka mirasçının davalılar aleyhinde açmış olduğu muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil davasının kabulle sonuçlandığını, ancak davalıların 1,6 ve 9. Nolu daireleri üçüncü kişiye devrettiklerini ileri sürerek; 3ve 10 nolu bağımsız bölümler yönünden tapu iptali ve miras payları oranında tescil, 1,6, ve 9 nolu bağımsız bölümlere ilişkin olarak da tazminat isteğinde bulunmuşlar, bilahare ıslah suretiyle tazminat talep miktarını arttırmışlar; birleşen davada ise ecrimisil istemişlerdir.

Davalılar, davacıların mirasbırakanı Ü.'ün başka mirasçının açtığı dava dilekçesinde belirtilen davada tanık olarak dinlendiğini ve muris babası H. yapmış olduğu işlemin satış olduğunu beyan ettiğini , bu beyanın mahkeme huzurunda ikrar olup, davacıların dava açma haklarının bulunmadığını, anılan kararın da kesin hüküm oluşturmayacağını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muris muvazaası sabit görülerek dava konusu 3 ve 10 nolu bağımsız bölümlere ilişkin davalı M. aleyhindeki iptal ve tescil davasının kabulüne , diğer davalılar hakkındaki iptal -tescil isteminin reddine, tazminat talebinin kabulüne, birleşen ecrimisil davasının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.11.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat .... ile temyiz edilen davacılardan M. D. ve vekili Avukat .... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat; birleşen dava ise, ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabullerine karar verilmiştir.

Asıl dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat; birleşen dava ise, ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabullerine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kök miras bırakan H. K.’nun 645 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki ¼ payını 18.05.1979 tarihinde ve satış suretiyle torunları olan davalılara temlik ettiği, bilahare taşınmazda kat irtifakı tesis edilerek 3 ve 10 nolu bağımsız bölümlerde 1/5’er payın davalı M.; 1, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümlerde 1/7’er payın diğer davalılar adlarına tescil edildiği, dava dışı mirasçı A.T.tarafından davalılar aleyhine 03.03.1999 tarihinde açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen “davanın kabulü ile tapu iptali ve miras payı oranında tescile” ilişkin Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 13.07.2005 tarih ve 53-184 sayılı kararının deracattan geçmek suretiyle 21.01.2006 tarihinde kesinleştiği, bu arada 1, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümlerin 22.12.2003 tarihinde 3. kişiye devredildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar asıl davada, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak 3 ve 10 nolu bağımsız bölümler yönünden tapu iptali ve miras payları oranında tescil; 1, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümler bakımından tazminat; birleşen davada ise, ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, miras bırakan H.’ın davalılara yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun yukarıda açıklanan başka mirasçı tarafından açılan dava sonucunda belirlendiği ve bu olgunun kesinleştiği gözetilerek 3 ve 10 nolu bağımsız bölümler yönünden tapu iptali ve tescil davasının; 1, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümler bakımından da tazminat davasının kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak; 1, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümlerde davalı M.’nın hiç malik olmadığı, başka bir ifadeyle anılan bağımsız bölümlerde diğer davalılar paydaş iken ahara devredildiği gözetilmeksizin hükmedilen tazminat miktarından ve buna bağlı olarak harç ve vekalet ücretinden davalı M.’nın da sorumlu tutulması doğru olmadığı gibi; dava dilekçesinde istenilen tazminat miktarına dava tarihinden ve ıslahla arttırılan miktara ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen miktarı da kapsar şekilde hükmedilen tazminatın tamamının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Öte yandan, davacılar tarafından 30.11.2005 tarihinden itibaren ecrimisil istenmiş olup; 1, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümler bu tarihten önce 3. kişiye devredildiğine göre, anılan bağımsız bölümler bakımından haksız işgal tazminatı olan ecrimisilin söz konusu olamayacağı kuşkusuzdur. Mahkemece yapılan uygulama sonucu bilirkişi heyeti tarafından da 3 ve 10 nolu bağımsız bölümlerde sadece davalı M.’nın paydaş olduğu gözetilerek ve davacıların miras payları itibariyle hesaplanan ecrimisile hükmedildiği halde, anılan ecrimisilden ve buna bağlı olarak harç ve vekalet ücretinden davalı M.dışındaki davalıların da sorumlu tutulmaları doğru değildir.

Diğer taraftan, 3 ve 10 nolu bağımsız bölümlerde davalılardan sadece Mustafa’nın paydaş olduğu dikkate alınarak diğer davalılar bakımından iptal ve tescil isteği reddedilmesine rağmen, hükmün B bendinde davalı M. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilip, devamında “davalılar adına olan tapu kayıtlarının tarafların murisi H.K.’nun veraset ilamındaki payı oranında iptali ile davacılar adına tesciline, kalan payların ise davalılar üzerinde bırakılmasına” şeklinde hüküm kurulmasının yerinde olduğu söylenemeyeceği gibi, iptal ve tescil isteği bakımından yargılama sırasında yatırılan tamamlama harcının, alınması gereken harçtan mahsup edilmemiş olmasının da isabetli bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca; 3 ve 10 nolu bağımsız bölümler bakımından davalı M. hakkında davacıların miras payları gözetilerek tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, diğer davalılar hakkında anılan bağımsız bölümler bakımından iptal ve tescil isteğinin ve ayrıca bu davalılar aleyhindeki ecrimisil davasının husumet nedeniyle retlerine; 1, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümlerle ilgili tazminat davası yönünden davalı M. hakkındaki davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine ve diğer davalılar hakkındaki tazminat talebinin ise yukarıda değinilen tarihler itibariyle yasal faiz hususu gözetilerek kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetli değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/747, Karar No: 2023/6434, Tarih: 21.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/747 E.  ,  2023/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/207 E, 2015/702 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.03.2015 tarihli iddianamesi ile; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında lehe olan hükümlerinden yararlanma imkanının sağlanmadığına ve re'sen gözetilecek diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; mağdur ile aynı evde zaman zaman ikamet eden sanığın mağdura ait ...'tan verilme kredi kartını izinsiz aldıktan sonra mağdurun bilgisi ve rızası dışında olay tarihinde 500,00 TL ve 50,00 TL olmak üzere toplam 550,00 TL nakit avans olarak para çektiği ve zararı gidermediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın mağdurun arkadaşı olduğu, zaman zaman mağdura ait ikamette kaldığı, olay tarihinde ikamette iken mağdura ait ...'tan verilme kredi kartını izinsiz olarak aldığı, önceden şifresini bilmesi nedeniyle olay tarihinde mağdurun bilgisi ve rızası dışında ... ... Şubesi ATM'sinden sırasıyla 500,00 TL ve 50,00 TL olmak üzere toplam 550,00 TL nakit avans çekimi gerçekleştirdiği, zararın 100,00 TL'lik kısmının giderildiği ve mağdurun kısmen iadeye muvafakatinin bulunduğunun; sanığın aşamalardaki ikrar içeren savunması, mağdurun anlatımı ve hesap ekstreleriyle sabit olması karşısında; sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Mahkemece sanık hakkında samimi ikrarı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim nedeninin uygulandığı, diğer lehe olan hükümlerin uygulanmadığına dair yasal ve yeterli gerekçelerin gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararda açıklandığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebebi reddedilmiştir.

Mahkemece sanık hakkında samimi ikrarı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim nedeninin uygulandığı, diğer lehe olan hükümlerin uygulanmadığına dair yasal ve yeterli gerekçelerin gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararda açıklandığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebebi reddedilmiştir.

Tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, bu ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve uyarlama yargılaması yapılmış ise sanığın adli sicil kaydındaki diğer ilamlar da dikkate alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 29.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10857, Karar No: 2016/9537, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/10857 E.  ,  2016/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin tüm, davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’ nın 56/b maddesi  delaleti ile Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ve yargılama giderlerine ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“- Davacının yaptığı toplam 130,60 TL. harç masrafının davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan sadece davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine,

- Davacının yaptığı harçlar hariç 365,25 TL. yargılama gideri ile 1.500,00 TL. vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

- Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 420,27 TL. karar ilam harcından davacının yatırdığı toplam106,15 TL. nin mahsubu ile bakiye 314,12 TL. karar-ilam harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ....Şti.'ye yükletilmesine, 14.04.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.