muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/21019, Karar No: 2022/2508, Tarih: 03.03.2022

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6953, Karar No: 2015/9235, Tarih: 24.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6953 E.  ,  2015/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Şikayetçiler vekilinin temyizine yönelik incelemede;

Şikayetçiler vekilinin dilekçe ekinde sunmuş olduğu belgelerin bilirkişi raporunda belirtilen eserlere ait olmadığı, bu nedenle suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçilere bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, şikayetçiler vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

II-Sanığın hükme yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki hüküm karşısında; 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik de nazara alınarak eski ve yeni kanun maddesinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmak suretiyle saptanması ve her iki kanun maddesiyle ilgili uygulamanın denetime imkan verecek ve ayrıntılı şekilde kararda gösterilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre,

a-Sanık hakkında uzun süreli hapis cezası ertelendiği halde TCK'nın 51/3. Maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde TCK'nın 53/3. maddesi gereğince sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı kanun maddesinin 1. fıkrasının c bendinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

c-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6560, Karar No: 2014/12901, Tarih: 04.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6560 E.  ,  2014/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen ....11.2013 tarih ve 2012/377-2013/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat rizikolarına karşı sigorta edilen Avdansa Sasa Polyester San. A.Ş’ye ait emtianın davalıya ait tır ile .../Kapıkule/Türkiye'den Humense/Slovakya'ya nakli esnasında 14.11.2005 tarihinde hasarlandığını, emtianın nakli esnasında meydana gelen hasarlanma nedeniyle sigortalısına ödemede bulunan müvekkili şirketin, ...’nın 1301. maddesi gereğince sigortalısının hukukuna halef olduğundan sigortalıya ödenen 9.247,79 TL’nın fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL’lik kısmının tahsili için icra takibine geçildiğini, davalının borca itirazı nedeni ile takibin durduğunu iddia ederek, davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... şirketinin alacak hakkı ve buna bağlı olarak dava hakkının bulunmadığını, müvekkili şirketin kusuru nedeniyle taşıma sırasında oluşmuş bir hasarın söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ...'nin 30. maddesinde taşıyıcı lehine düzenlenmiş karinenin aksinin davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15601, Karar No: 2015/10078, Tarih: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15601 E.  ,  2015/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, olaydan 4 saat sonra alınan kandan 183 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan adli sicil kaydı bulunan sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin dosya içeriğine uygun olmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3664, Karar No: 2016/5168, Tarih: 26.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3664 E.  ,  2016/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan ticareti, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar), kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçlardan ve sanıklar ...ile ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatlerine; sanıklar... ile ...un kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesine, sanıklar ...ile ...'nin insan ticareti suçundan mahkûmiyetlerine,

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin ikinci bendi gereğince verilen “Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın mahallinde yetkili ve görevli itiraz merciince verileceği nazara alındığında sanıklar ... ile ...müdafilerinin anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında atılı suçlardan, sanıklar...haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanıklar... haklarında insan ticareti suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklar... ile ...'nin üzerlerine atılı insan ticareti suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 80. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 151 ve 188/1. maddeleri gereğince ... ile...'nin sorgularının müdafii huzurunda yapılmasının zorunlu olmasına rağmen, bu sanıkların sorgularının müdafisiz yapılması ve sanıklar ... ile ... müdafilerinin yokluklarında hükümler kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12974, Karar No: 2020/657, Tarih: 21.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12974 E.  ,  2020/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4473, Karar No: 2020/6262, Tarih: 10.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4473 E.  ,  2020/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirket tarafından aleyhine 6.500,00TL bedelli senede dayalı olarak İstanbul 22. İcra Müdürlüğü’nün 8092 E sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, ancak davalıya böyle bir borcu olmadığını, takibe konu edilen bononun 27/01/2013 tarihinde davalı şirket ile arasında kurs hizmetlerine ilişkin olarak düzenlendiğini, söz konusu kursa sadece iki hafta devam ettiğini, memnun kalmadığını belirterek şifahen yaptıkları görüşmelerde borcu iki taraflı olarak sona erdirdiklerini, buna rağmen davalı şirketin konusuz kalan senedi icraya koyduğunu, takibin haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek; söz konusu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalının haksız ve kötü niyetli takip yapmış olması nedeniyle %20 oranında kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mahkemenin yetkisiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK'nın 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde davanın açılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK’nın 19. maddesinde “(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. (3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili

mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.” denilmektedir.

Davalı yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermeye mecburdur. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.” denilmektedir.

Davalı yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermeye mecburdur. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta; HMK'nın 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde davanın açılması gerektiği gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, davalı yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermemiştir. Aksi durumda da 6502 Sayılı TKHK’nun 73/5. maddesinde ise, “Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.” düzenlemesi gereğince davacı tüketici olup tüketicinin ikametgahı yer mahkemesi de yetkilidir. Bu halde mahkemece yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11064, Karar No: 2025/380, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11064 E.  ,  2025/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3067 E., 2024/2123 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/365 E., 2021/268 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

Kararın, davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; 2002 yılının mayıs ayında davalı apartmanda günlük olarak dairelerin çöplerini toplamak ve haftada bir gün apartmanı silmek hususunda anlaştıklarını, apartman yönetiminin 2015 yılı Kasım ayında müvekkilinin sigortasını başlattığını, 2017 yılı Mayıs ayında işine son verildiğini, müvekkilinin 2002 yılı Mayıs ayında işe başladığını, 2017/5 e kadar hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, haftada 2 sefer apartmanın çöplerini topladığını, ayda bir temizlik yapmadığını, 2 ayda bir temizlik yaptığını, davacının temizlik konusunda mazeretler uydurduğunu, davacının yaptığı ve yapmadığı işlerin karşılığını tamamen aldığını, davacının dini ve milli bayramlarda temizlik yapmadığını, çöp toplamadığını, davacının çalıştığını iddia ettiği zaman dilimi içerisinde ... Mah. ... Bulvarında bulunan ... apartmanı, ... Apartmanı A Blok ve B Blokta ... apartmanı A Blokta çalıştığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespiti davaları kamu düzenine ilişkin olduğundan Mahkemece re'sen inceleme ve araştırma yapılarak çalışmanın varlığının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde, Kuruma bildirilen çalışma günleri dışında 11.04.2013 - 31.05.2017 tarihleri arasında ayda 6 gün çalışır şekilde, asgari ücret ile (6 gün çalışmaya oranlayarak) hizmetinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri