muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15065, Karar No: 2015/16782, Tarih: 27.10.2015

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Somut olaya gelince; ........... Köyü ............. mevkiinde .......... ve .......... nolu bölmelerde 25.06.2005 tarihinde meydana gelen yangın neticesinde toplam 180.160,43 TL orman idaresi zararının meydana geldiğinin ilgili hasar raporunda belirtildiği, yangının çıkış nedenine ilişkin yapılan araştırma sonucu kolluk tarafından tutulan 11.07.2005 tarihli tutanakta ilgili yangının ............. Sitesi, .......... Sitesi ve ........... Sitesi civarında bulunan çamlık ve makilik arazinin çevresinden geçen elektrik direklerinden çıktığının tespit edildiği, ......... sitesinde ikamet eden A. T. 'a ait evin önünde bulunan site çevre duvarının yakınındaki elektrik direğine bağlı telde ek bulunduğu, bu ekin rüzgarın etkisiyle birbirine çarparak ark yaptığı, telin birinin bu ark nedeniyle inceldiği, telde siyahlık oluştuğu, ark sonucu düşen kıvılcımların telin alt kısmında bulunan kuru otları yaktığı, yangının rüzgarın hızlı esmesi sonucu güneye doğru hızla yayıldığı, yangın sonucu 15 hektarlık alanın yandığı, bu yanan alan içinde orman arazisi ve birçok ziraat arazisi sahibi olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; meydana gelen olayda davalıların kusurlu oldukları belirtilerek, müteselsil sorumluluklarına karar verilmiş ise de; olay tarihinde TEDAŞ İşletme Müdürü olarak görev yapmakta olan davalılardan M.. O..'un Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nde sanık sıfatı ile tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu orman yangınına sebebiyet verme suçundan yapılan yargılaması neticesinde yangının enerji hatlarından çıkmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilerek olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği, verilen bu kararın Yargıtay 3.C.D.'nin 11.04.2011 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu dosyada alınan ve hükme de esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde ise, davalılardan M.. O..'un kusur durumuna ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davalı M.. O..'un meydana gelen olayda kusurunun bulunup bulunmadığı, var ise ne olduğu ve kusur oranına ilişkin ayrıntılı inceleme ve araştırma yapılması neticesinde hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23494, Karar No: 2014/2699, Tarih: 17.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23494 E.  ,  2014/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların 2001 takvim yılı Kurumlar Vergisi beyannamesinde kullanılması karşısında, suç tarihi 01.05.2002 olduğu cihetle, hüküm tarihine kadar dava zamanaşımının gerçekleşmediğinin kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2002 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2513, Karar No: 2013/15199, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2513 E.  ,  2013/15199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’in, ... Barosu'na kayıtlı avukat olduğu, müşteki vekili sıfatı ile takip ettiği ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2001/365 Esasında kayden görülen ortaklığın giderilmesi davasında müvekkili katılanın mağduriyetine sebebiyet verecek şekilde; başlangıç olarak mahkeme masrafı deyip dava dilekçe tarihi olan 2001 yılında 500 TL; davanın sürdüğü tarih olan 2002 yılında ilan masrafı adı altında 300 TL ve en son 2006 yılında keşif masrafı adı altında 205 TL aldığı, buna rağmen katılanın anne ve babasının nüfus kayıtlarında sağ gözüktükleri halde ortaklığın giderilmesi davasının uzamaması için bu konuda yapılması gerekenleri yapmadığı ve bu durumu müvekkiline bildirmediği, kendisini oyaladığı, bahsi geçen davada 07.11.2001 tarihli duruşmaya mazeret gönderdiği halde duruşmaya gelmeyerek davanın işlemden kaldırılmasına ve akabinde açılmamış sayılmasına sebep olduğu olayda;

Katılan ile sanık avukat arasında bir ücret sözleşmesi olduğuna dair dosyada bir delil bulunmadığı, katılanın sanık avukata ne kadar ücret verdiğini ve ne kadar masraf verdiğini ispat edemediği, sanığın savunmasında; kendisine masrafların zamanında verilmediğini, temyiz masraflarının dahi iletilmediğini açıkladığı, tanıklar ... ve ...’un, sanığa atılı eylemleri doğrulamadıkları, iddianamede sanığın katılanın anne ve

babasının nüfus kaydında sağ gözüktüğü halde yapması gerekenleri katılana bildirmeyerek müvekkili oyaladığı iddiası ile görevi kötüye kullandığı belirtilmekte ise de; bu hususta dosyaya yansıyan somut, kesin, inandırıcı bir delil bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15154, Karar No: 2020/3462, Tarih: 08.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15154 E.  ,  2020/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre ebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin TK m.21/1 uyarınca yapılmış olmasına rağmen muhatabın adresinden geçici mi yoksa sürekli mi ayrıldığı tebligat parçasından anlaşılamadığından usulüne uygun olmadığı; davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8509, Karar No: 2012/4055, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8509 E.  ,  2012/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında toprak tevzii komisyonu çalışmaları sonucu Hazine adına tapu kaydı oluştuğu ancak tablendikatifte şahsa verildiği açıklanarak 114 ada 227, 228, 230 parsel sayılı 2113.31, 5618.82, 4286.41 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar satın alma, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeni ile; 125 ada 110 parsel sayılı 9964.79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeni ile, 130 ada 405, 406, 136 ada 107, 117, 118 parsel sayılı 4326.76, 5532.99, 4005.29, 3899.34, 4464.30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak, paylaşma ve hibe nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... , kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının miras bırakanı adına 42 nolu Toprak Tevzi Komisyonunca belirtilen taşınmazın bulunmadığı ve bu komisyon belgelerinin aksinin ispatlanamadığı kabul edilmek sureti ile yazılı biçimde hüküm kurulmuştur. Ne var ki davacı, çekişmeli taşınmazlarda babası ...'nin 1/4 payı olduğu, bu payın da kendisine miras olarak kaldığı, 50 yıldır zilyetliğinin bulunduğu iddiasına dayanmış; keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ile tespit bilirkişileri, taşınmazların davacının miras bırakanı ...'in babası ...'ye ait olduğunu, O'ndan da çocukları ..., ..., ... ve ...'e kaldığını beyan etmişler, mahkemece 02.12.2006 tarihli duruşma sırasında isimleri bildirilen davacı tanıklarının beyanlarının alınması konusunda olumlu veya olumsuz herhangi bir karar da verilmemiştir. Hal böyle olunca, toplanan deliller, çekişmeli taşınmazların öncesinin kimden kaldığı, tarafların ortak miras bırakanı Memiş Köse'den kalmış ise adı geçen miras bırakanın malvarlığının taksim edilip edilmediği konusunda hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahkemece, muris ...'nin mirasçıları belirlenmeli, mahallinde taşınmazların bulunduğu yerleri iyi bilen, elverdiğince yaşlı tarafsız yerel bilirkişiler, davacının 02.12.2006 tarihli duruşma sırasında bildirmiş olduğu tanıkları ..., ... , ... ve ... ile, tespit bilirkişisinin de katılımı yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazların hangi tarihten beri, kim tarafından ve ne suretle kullanıldıkları, kullanımın kimden kime geçtiği, taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı Memiş Köse'den kalıyor olması halinde adı geçenin terekesine dahil olan taşınmazların tüm mirasçıları ya da yasal temsilcilerinin katılımı ile usulüne uygun biçimde paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşma yapılmış ise kimlerin adına tespit edildikleri, kimlerin payına hangi taşınmazların düştüğü, akibetlerinin ne olduğu, taşınmaz almayan mirasçısı varsa miras hissesine karşılık ne aldığı, çekişmeli taşınmazların başka bir surette davalı tarafa geçip geçmediği gibi hususlar tek tek, maddi olaylara dayalı olarak mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarından sorulup saptanmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, gerektiğinde beyanlar arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14482, Karar No: 2015/26750, Tarih: 04.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14482 E.  ,  2015/26750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/298-2014/754

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, diğer itirazlarının yanında, yerleşim yeri olan Adana icra dairesinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunduğu, mahkemece, ihtiyati haciz kararı verildiği dolayısıyla Bursa icra dairesinin yetkili hale geldiği gerekçesi ile yetki itirazının reddine karar verilerek işin esasının incelendiği görülmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun, 15/01/2014 tarih ve 2013/12-476 Esas 2014/5 Karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararının verildiği mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesinde ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin, icra takibi için yetkili hale gelemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, alacaklı, Bursa 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 28/03/2014 tarih ve 2014/233 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararı aldıktan sonra takibe başlamış ise de, yukarıda açıklandığı üzere ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer, icra takibi için yetkili hale gelmez. Bu durumda, yetki itirazının İİK'nun 50. maddesi atfı ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun genel yetki kuralları kapsamında incelenmesi gerekir.

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla HMK'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı olan akdin yapıldığı icra dairesi de takipte yetkilidir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK l0. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK l0. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

HMK'nun 19/2. maddesi uyarınca birden fazla yetkili icra dairesi varsa, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Buna göre, itiraz dilekçesinde yetkili icra dairesi olarak Adana gösterilmesi aksi halde Şanlıurfa İcra Dairesinin yetkili olduğunu belirtmesi nedeniyle yetkili icra dairesi olarak Adana İcra Dairesini seçtiği böylece usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Burada yetkili yer belirtilirken terditli olarak belirtilmiştir.

Takipte diğer borçlulardan hiçbirinin yerleşim yeri Bursa değildir. Çekte keşide yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yer Şanlıurfadır. Bu halde yetkisiz yerde yapılan takipte yetki itirazının kabulü ile dosyanın tefrik olunarak borçlu davacının ticari ikametgahı olan ve borçlunun yetkili olarak öncelikle seçtiği yer olan Adana icra dairesine dosyanın gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile esasın incelenmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7055, Karar No: 2016/7378, Tarih: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7055 E.  ,  2016/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve asli müdahiller ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1984/91 E. - 1985/65 K. sayılı kararı ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1976/273 E. - 1977/88 K. sayılı dosyasının getirtilerek,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait 1970-1980 yıllarına ait memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1959 yılına ait hava fotoğrafı dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, mahkemece yapılan keşifte yer alan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kulanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak, bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/06/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.