muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2081, Karar No: 2013/3554, Tarih: 27.02.2013

Kendisine usulünce dava dilekçesi tebliğ edilen davalı taraf, yargılama sırasında davaya cevap vermediğinden, işlem tarihi itibariyle somut olaya uygulanması gereken HUMK'nın 201. maddesi uyarınca davayı inkar etmiş sayılmaktadır. Böyle bir durumda, genel hükümler uyarınca davacının davasını ıspat etmesi gerekmektedir. Somut olayda, davacı tarafın dayanmış olduğu Sanayi Mallarının Satış Sonrası Hizmetleri Hakkındaki

Yönetmelik, imalatçı-üretici ve/veya ithalatçıların satış sonrası montaj, bakım ve onarım hizmetlerini vermek zorunda oldukları ve Yönetmelik ekindeki listede yer alan mallar için uygulanma kabiliyetine sahip olup davalının anılan Yönetmelik hükümleri uyarınca sorumlu tutulabilmesi için öncelikle sigortalı makinanın imalatçısı, ithalatçısı ya da yetkili servis istasyonu olduğunun kanıtlanması gerekmektedir. Davacı tarafça dosyaya sunulan fatura ve servis raporundan davalının sözkonusu makinanın imalatçısı, ithalatçısı ya da yetkili servisi olup olmadığı anlaşılamamaktadır. O halde, mahkemece, davalının yukarıda değinilen yönetmelik hükümlerince sorumlu tutulan kişilerden olup olmadığının araştırılarak kesin bir biçimde tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/80, Karar No: 2024/486, Tarih: 22.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/80 E.  ,  2024/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/156 E., 2021/300 K.

DAVACILAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen idari yoldan tescil edilen yerin tapu iptal ve tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Kapatılan 16. Hukuk Dairesin'ce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu yerlerin kadastro çalışması sırasında tescil dışı bırakıldığını, davacı tarafından 1978 yılında ... Belediyesinden satış makbuzu ile satın alındığını, 1976 yılından bu yana aralıksız olarak davacı tarafından kullanıldığını, zilyetlik üzerinde bir çekişme de olmadığını, 2006 yılında Maliyenin burayı kendi adına tescil ettiğini ileri sürerek Hazine adına haksız olarak tescil edilen ... ilçesi ... Mahallesi 8958 ve 8959 parselde kayıtlı taşınmazların davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle, zilyetliğin davacı yararına gerçekleşmediğini öne sürerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, zilyetlikle kazanım şartlarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ... ilçesi ... mahallesi 8758 ve 8759 nolu parsellerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/7118 Esas 2014/9219 Karar sayılı kararıyla araştırmaya yönelik bozma yapılmış, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda aynı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarihli 2016/15329 Esas 2020/4074 Karar sayılı kararıyla onanmış; davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/7118 Esas 2014/9219 Karar sayılı kararıyla araştırmaya yönelik bozma yapılmış, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda aynı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarihli 2016/15329 Esas 2020/4074 Karar sayılı kararıyla onanmış; davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

4. Karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.02.2021 tarihli 2020/9894 Esas 2021/934 Karar sayılı kararıyla;" ... Dava konusu taşınmazlar, 24.03.2009 tarihinde ihdasen Hazine adına tescil edilmiş olup, Davalı Hazine'nin 26.01.2016 tarihli beyanlarını içerir dilekçe ve ekleri incelendiğinde, davacı ...'un, Milli Emlak Müdürlüğü'ne hitaben yazdığı 04.07.2009 tarihli dilekçesi ile çekişme konusu 8958 ve 8959 parsel sayılı taşınmazlar için satın alma başvurusunda bulunduğu ve buna göre davacının, dava konusu taşınmazları Hazineye ait olduğunu bilerek kullandığı ve böylelikle Hazine'nin üstün hakkını kabul ettiği anlaşılmaktadır. Davacı ...’un çekişmeli taşınmazları satın alma istemiyle Hazineye başvurduğu tarih ile dava tarihi olan 24.4.2013 tarihi arasında 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen 20 yıllık süre geçmediğine göre davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceğinden, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabul kararı verilmiş olması isabetsiz olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile zilyetlikle mülk edinme koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkilinin tapunun Davalı Hazine adına yazıldığını öğrendiği zaman yasal haklarını bilmediğinden Hazineye dilekçe verdiğini, ancak bu, onun 33 yıl malik sıfatıyla taşınmazı kullandığı gerçeğini ortadan kaldırmadığını, malik sıfatıyla zilyetliğin yok sayılamayacağını, dava tarihine kadar ki kullanım da düşünülürse 37 yıl fiili zilyetlik söz konusu olduğunu, 28-30 yıl kesintisiz malik sıfatıyla zilyetlik durumunun belgelerle sabit olduğunu öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, idari yoldan Hazine adına tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni

Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

Dava, idari yoldan Hazine adına tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni

Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

2. Çekişmeli taşınmaz 1967 yılında yapılan kadastro sırasında tescil harici bırakıldıktan sonra, 24.03.2009 tarihinde 8958 ve 8959 parsel numarasıyla Hazine adına idari yoldan tescil edilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.01.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

...

- KARŞI OY -

Dava, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve E.2016/15329, K.2020/4074 sayılı kararıyla onanmıştır.

Bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.01.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

...

- KARŞI OY -

Dava, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve E.2016/15329, K.2020/4074 sayılı kararıyla onanmıştır.

Hazine'nin karar düzeltme talebi üzerine ise bu kez anılan Dairece "...Mahkemece, davaya konu olan ve 1967 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılıp 2009 yılında idari yoldan Hazine adına tescil edilmiş olan çekişmeli 8958 ve 8959 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazlar, 24.3.2009 tarihinde ihdasen Hazine adına tescil edilmiş olup, davalı Hazine’nin (bozmadan sonra dosyaya sunduğu) 26.1.2016 tarihli beyanlarını içerir dilekçe ve ekleri incelendiğinde, davacı ...’un, Milli Emlak Müdürlüğü’ne hitaben yazdığı 4.7.2009 tarihli dilekçesi ile çekişme konusu 8958 ve 8959 parsel sayılı taşınmazlar için satın alma başvurusunda bulunduğu ve buna göre davacının, dava konusu taşınmazları Hazineye ait olduğunu bilerek kullandığı ve böylelikle Hazine’nin üstün hakkını kabul ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; davacı ...’un çekişmeli taşınmazları satın alma istemiyle Hazineye başvurduğu tarih ile dava tarihi olan 24.4.2013 tarihi arasında 3402 sayılı Yasa’nın 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık süre de geçmediğine göre, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceğinden, Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile kabul kararı verilmiş olması isabetsiz olduğu..." gerekçesiyle karar bozulmuş, bozma kararı sonrasında İDM'ce de anılan gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Sayın Çoğunlukça da karar onanmıştır. Aşağıda belirtilen nedenlerle karara iştirak etmek mümkün olmamıştır.

Anılan Daire kararında ve buna istinâden verilen İDM kararında davacının 04.07.2009 tarihinde Hazine'ye başvurarak Hazine'den dava konusu taşınmazı satın almak istemesi, davacının dava konusu yer üzerinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak elde ettiği mülkiyet hakkında feragat olarak yorumlanmıştır. Daireye göre bu satın alma iradesi davacının taşınmaz üzerindeki malik sıfatıyla zilyet olma iradesinin bulunmadığı veya Hazine'nin mülkiyet hakkının üstün bir hak olarak davacı tarafından tanınması anlamına gelmektedir. Kanaatimizce konuya ilişkin mevzuat, hayatın olağan akışı ile işin doğası dikkate alındığında böyle bir varsayıma dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi yerinde değildir.

Davacının taşınmaz üzerinde Kanun'un aradığı nitelikte ve sürede zilyetliği bulunmakta iken taşınmazın 2009 yılında idari yoldan Hazine adına tescil edilmesinden sonra Hazine'ye başvurarak burayı satın almak istemesi, kategorik olarak söz konusu taşınmaz üzerinde malik sıfatıyla zilyet olduğu iddiasından vazgeçmesi veya bu hususta Kanun'a göre oluşan haklarından feragat etmesi biçiminde yorumlanamaz. Davacının söz konusu taşınmazı satın almak istemesi birçok nedene dayanabilir. Bu bağlamda örneğin davacı uzun ve zahmetli olabilecek yargılama sürecine maruz kalmaksızın taşınmazı satın almak suretiyle yıllar boyu emek ve masraf ettiği ve ekonomik gelirini sağladığı taşınmaza resmi yolla daha pratik bir yoldan ulaşmak istemiş olabilir. Kişinin bu yöndeki kastının yanlış yorumlanarak Hazinenin dava konusu taşınmaz üzerinde üstün hakkının bulunduğunu kabul ettiğini varsaymak ve dolayısıyla bu tarihe kadar oluşmuş zilyetliğe dayalı mülkiyet hakkından feragat ettiğini kabul etmek genel hukuk ilkeleri ile bağdaştırılması mümkün görünmeyen bir yaklaşım olarak nitelendirilebilir.

Açıklanan nedenlerle İDM'nin ilk kararında ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve E.2016/15329, K.2020/4074 sayılı onama kararında benimsendiği üzere davanın kabul edilmesi gerekirken davacının satın alma iradesine farklı anlam tanınarak verilen ret kararının onanması yönündeki Sayın Çoğunluğun kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/4883, Karar No: 2012/24508, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4883 E.  ,  2012/24508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, fazla mesai ile yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 2001 yılında işe başladığını ve 2004 yılına kadar çalıştığını, daha sonra işyerinin devredildiğini, 2004 yılından 2007 yılına kadar da devralan işyerinde çalıştığını, daha sonra 2007 Yılı Temmuz ayında izne gönderilip bir daha işe başlatılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hizmet tespit davası ve dosyada yer alan kanıtlara göre; bekletici mesele yapılan hizmet tespit davasında kararın "...işyerinde yapılan işin iç fındık seçme işi olup, mevsimlik çalışma niteliğinde olduğu, mevsimlik çalışmanın tanık beyanları, Ordu Ticaret Odası ve Fındık Tarım Satış Kooperatifinin yazıları ile belirlendiği, bu durumda işyerinde geçen çalışmanın kesintisiz nitelikte olmayacağı açıktır..." gerekçesiyle bozulduğu, mahkememizde yapılan duruşmalar sonunda bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verildiği, davacı vekilinin temyizi üzerine verilen kararın Yargıtaydan onanarak kesinleştiği belirtilerek kesinleşen dava dosyası doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer dönemlerinde iş sözleşmelerinin, ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilir.

Mevsimlik iş sözleşmeleri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11 inci maddesindeki hükümlere uygun olarak, belirli süreli olarak yapılabileceği gibi, belirsiz süreli olarak da kurulabilir. Tek bir mevsim için yapılmış belirli süreli iş sözleşmesi, mevsimin bitimi ile kendiliğinden sona erer ve bu durumda işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz. Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmelerle çalışılmışsa, değinilen maddenin son fıkrası uyarınca iş sözleşmesi belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Belirsiz süreli sözleşme ile işe alınan ve mevsimin sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılan bu işçilerin iş sözleşmeleri kendiliğinden sona ermez, fakat ertesi yılın iş sezonunun başına kadar askıda kalır. Mevsim bitimi ile askıya alınan iş sözleşmesi, tarafların fesih iradesi yok ise feshedilmiş olmaz. Ertesi yıl mevsim başında işe alınmayan işçinin iş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmiş sayılır. Fakat davet edildiği halde işbaşı yapmayan işçinin iş sözleşmesi devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş veya işçi tarafından bozulmuş sayılır.

Mevsime tabi olarak yapılan işlerde, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçi, hizmet edimini ancak iş mevsiminde ifa etmekle yükümlüdür. Mevsimlik çalışmanın sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılmak zorunda kalan, fakat iş sözleşmesi bozulmayan işçi, ertesi mevsim başına kadar işverene hizmet etmek, işveren de ona ücret ödemek zorunda değildir.

Bir başka anlatımla, işçi ve işverenin iş sözleşmesinden doğan temel borçları bir sonraki mevsim başına kadar askıya alınmaktadır. Askı döneminde, işçinin iş görme, işverenin ise ücret ödeme borcu ortadan kalkmakta, ancak işçinin sadakat ve kısmen işyerindeki kurallara uyma borcu, buna karşın işverenin de gözetme ve eşit işlem borçları devam etmektedir. İşçi mevsim başında işbaşı yapınca, tarafların askıda olan temel borçları yeniden aktif hale gelir. Mevsim sona ermesine rağmen, iş sözleşmesi bozulmadığı için yeni mevsim başında tarafların tekrar sözleşme yapmalarına gerek kalmaksızın işçinin iş görme edimini ifa, işverenin de işçisine iş verme ve ücret ödeme borçları yeniden yürürlük kazanacaktır.

İşçi mevsimlik işlerde çalışmış ise mevsimlik olarak fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu sürelere göre kıdem tazminatının ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, işçinin askıda geçen süresi, fiilen çalışma olgusunu taşımadığından kıdemden sayılmayacaktır.

İşçi mevsimlik işlerde çalışmış ise mevsimlik olarak fiilen çalıştığı süreler dikkate alınarak bu sürelere göre kıdem tazminatının ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, işçinin askıda geçen süresi, fiilen çalışma olgusunu taşımadığından kıdemden sayılmayacaktır.

4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanamaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi İş Kanununun yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz. Hemen belirtmek gerekir ki, bu kural nispi emredici nitelikte olup, işçi lehine bireysel ya da toplu iş sözleşmesi ile yıllık ücretli izne ilişkin hükümler düzenlenebilir. Bu durumda sözleşmedeki izinle ilgili hükümler uygulanacaktır.

Somut olayda, davacının fındık kırma işini yaptığı ve mevsimlik işçi olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim bu husus hizmet tespit davasının temyiz incelemesi dolaysıyla Yargıtay 21’inci Hukuk Dairesi tarafından da kabul edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen esaslara göre davacının talepleri değerlendirilmeli ve hüküm oluşturulmalıdır. Davacının talepleri ile ilgili deliller toplanmadan, tartışılmadan ve değerlendirilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır. Kararın bu yönden bozulmasına sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2013, Karar No: 2010/6281, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2013 E.  ,  2010/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının getirtilerek dosya içine konulması,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının getirtilerek dosya içine konulması,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 ; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmaza ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

6- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 101 ada 1 ila 17; 31 ile 131 ada 1 ila 20, 37 ila 66 sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.