muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/513, Karar No: 2018/2465, Tarih: 13.06.2018

b) Bu işlemlerin yerine getirildiğinin bir tutanak ile saptanmasından itibaren onbeş gün içinde başvurmayan şüpheli veya sanığın kaçak olduğuna karar verir. (3)

(3) Kaçak sanık hakkında kovuşturma yapılabilir. Ancak, daha önce sorgusu yapılmamış ise, mahkûmiyet kararı verilemez. (2)

4) Duruşma yapılan hâllerde kaçak sanığın müdafii yoksa, mahkeme barodan bir avukat görevlendirilmesini ister"

Maddede değişiklik yapılmasının amacı, soruşturma safhasınında sisteme dahil edilerek “kaçaklık” kararının verilme koşularını basitleştirmek ve kolaylaştırmaktan ibarettir. Değişiklik öncesideki yasal düzenlemeye göre de kaçaklar hakkında kovuşturma yapılmasına engel hal yoktur.

Temadi eden suçlarda iddianemenin iadesi hususunda diğer suçlarda farklı değerlendirme yapmak gereklidir. Dairemizce de benimsenen, öğretide ekseriyetle kabul gören yerleşik yargısal kararlara göre, örgütü yönetmek ya da örgüte üye olmak suçları mütemadi (kesintisiz) suçlardandır. Yani fiilin icrası süreklilik arz eder. Bu suçlarda örgüt hiyerarşisine dahil olup faaliyetlere başlanmakla suç tamamlanmıştır. Ancak fiilin icrası devam ettiği müddetçe fiilin ifade ettiği haksızlık da süreceğinden suç işlenmeye devam edecektir. Failin kendi isteğiyle ya da irade dışı olarak örgütten ayrılması halinde suç bitmiş olacaktır. Mütemadi suçların tamamlanmasıyla bitmesi aynı anlamı taşımamaktadır.

Mütemadi suçların ceza ve muhakeme hukuku bakımından önemli sonuçları mevcuttur. Ceza hukuku bakımından, suça teşebbüs fiilin bitmesine kadar değil tamamlanmasına kadar mümkündür. İştirak ise bitinceye kadar gerçekleşebilir. Suç işlenmeye devam ettiğinden, koşulları varsa meşru savunma hükümleri uygulanabilir. Uygulanacak ceza hükümleri bakımından temadinin bittiği tarih esas alınmalıdır. Yine kusur yeteneği ve yaş küçüklüğü bitiş tarihine göre tayin edilir. Muhakeme hukuku bakımından ise, zamanaşımı, yetkili mahkeme ve şikayet süresi temadinin bitişine göre değerlendirilecektir. Ancak suçun mütemadi niteliği, kural olarak görevli mahkemenin belirlenmesi ya da kovuşturma usulünün tespiti bağlamında bir özellik taşımaz. Örgüt üyeliği temadi eden suçlardan olması nedeniyle hukuki ve fiili kesintiyle sona erecektir. Kesinti tarihi suç tarihidir.

Mütemadi suçlarda iddianame düzenlemekle hukuki kesintinin gerçekleştiğinin kabulü halinde dava zamanaşımı süresi de işlemeye başlayacaktır. Bir taraftan suç işlenmeye devam ederken iddianameyle kamu davası açılması nedeniyle bu suçun dava zamanaşımına uğrama tehlikesi ortaya çıkacaktır. Diğer taraftan tamamlanan ancak bitmeyen mütemadi suçtan dolayı aynı sanık hakkında çok sayıda iddianame düzenlenebilecektir. Bu nedenle kamu davası açılması için yeterli delil bulunan hallerde savunma alınmaksızın dava açılamasına engel hal yok ise de, mütemadi suçlardan olan örgüt üyeliği suçunda yakalamanın gerçekleşmediği durumda dava açılması bir yarar sağlamayacaktır. Ayrıca eksik soruşturma nedeniyle yeterince delil toplamadan açılan davalar beraatle sonuçlanabilecektir. Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlarda yeni delil ortaya çıkması halinde dava açma olanağı var ise de kesin hüküm halinde CMK 314. maddedeki sınırlı nedenlere dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi mümkün olup, bu durum maddi gerçeğe ulaşmaya da engel oluşturacaktır.

Terör suçlarında amaç suça elverişli araç suç işlenmesi halinde suç tarihi araç suçun işlendiği tarihtir. Bu nedenle mütemadi suçtan bahsetmek söz konusu değil ise de, örgütsel faaliyetlerinin devam ettiği dönemlerde aynı nitelikte suç işleme olanağı bulunduğundan yerleşik uygulamaya göre amaç suçtan ancak bir kez hüküm kurulması gerekliliği karşısında, yakalanmayan sanık hakkında kamu davası açılması usul ekonomisi bakımından fayda sağlamayacaktır.

Bu suçlarda, birden çok sanığın suça iştirak etmeleri nedeniyle birlikte görülmesi gereken bağlantılı davalarda (CMK. 8 m.), dava zamanaşımı tehlikesinin söz konusu olduğu hallerde, örgütsel suçlarda yöneticiler hakında TCK’nın 220/5 maddesinin uygulanması gerektiği durumda, şüphelilerin bir kısmı yakalanmamış veya kaçak olsalarda dava açılabileceğide gözetilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, somut olayda;

FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütünün mensubu oldukları iddasıyla haklarında soruşturma yapılan şüpheliler hakkında düzenlenen iddianamede yer verilen delillerin suç şüphesi oluşturup oluşturmayacağı, arama sırasında ele geçen dijital delil ve materyaller üzerinde bilirkişi incelemesini sonucunun beklenilmesi suçun sübutu açısından önemli olup olmadığı Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı ile Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır.

FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütünün mensubu oldukları iddasıyla haklarında soruşturma yapılan şüpheliler hakkında düzenlenen iddianamede yer verilen delillerin suç şüphesi oluşturup oluşturmayacağı, arama sırasında ele geçen dijital delil ve materyaller üzerinde bilirkişi incelemesini sonucunun beklenilmesi suçun sübutu açısından önemli olup olmadığı Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı ile Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır.

Örgüt üyeliği suçundan mahkumiyet hükmü kurulabilmesi için, bir suç örgütünün bulunması, şüphelinin suç örgütü olduğunu bilerek örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde, süreklilik ve çeşitlilik içiren yoğun şekilde faaliyette bulunması gereklidir. Eksik soruşturma ile yetersiz delile dayalı olarak dava açılması halinde yukarıda izah edildiği üzere dava beraatle sonuçlanabilecektir, sonradan ortaya çıkan yeni delil sanığın sübut açısından hukuki durumunu değiştirmeyeceğinden lekelenmeme hakkı ihlal edildiği gibi maddi gerçeğe de ulaşılamayacaktır. Derdest bulunan dava ve soruşturmalarda hakkında soruşturma yapılan FETÖ/PDY örgütü ve mensuplarla ilgili sürekli deliller ortaya çıkmakta ve sonuçlanan dosyalara ibraz edilmektedir. Bu durum soruşturmanın etkin yapılmamasından kaynaklanmaktadır. Somut olayda iddanamede yer verilen faaliyetlerin niteliği itibariyle dijital delillerin beklenmesi amacıyla iddianamenin iadesinde herhangi bir isabetsizlik yoktur.

SONUÇ VE KARAR:

Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2017 tarihli ve 2017/703 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olduğundan Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE,

Usuli işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın CMK 309/4-a maddesi gereğince dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5117, Karar No: 2012/7352, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5117 E.  ,  2012/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Sarıçam İlçesi Belediye Başkanlığı'ndan gelen 18.01.2011 tarihli cevap yazısında, dava konusu taşınmazın Sarıçam Belediyesi sınırları içinde olmadığı, gerekli bilginin Çukurova Belediyesi'nden sorulması gerektiği belirtilmiş olup, mahkemece bu kapsamda ilgili belediyeye gönderilen yazıya dosyada rastlanılmamıştır.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 27.05.2010 gününden önce imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içinde ise bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin, gelişme yönünde bulunup bulunmadığı hususları sorularak alınacak yazı cevabının Çukurova Belediye Başkanlığı'ndan,

2-Dava konusu 634 parsel sayılı taşınmazın 27.05.2010 olan dava, emsal alınarak incelenen 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 18.07.2007 olan satış tarihleri itibariyle, imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu (634 parsel) ile somut emsal alınan (4861 ada 1 parsel) taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin Çukurova Belediye Başkanlığından,

Getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11884, Karar No: 2019/20100, Tarih: 06.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11884 E.  ,  2019/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Belli saatten sonra sokağa çıkmaktan yasaklanma seçenek tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) İlk haksız hareketin kimden geldiği tam olarak anlaşılamadığı şeklindeki gerekçe ile mağdur hakkında suça sürüklenen çocuğa yönelik eyleminden kurulan hükümde, TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik indirimi uygulandığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezada haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması,

Kabule göre de;

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkumiyet hükmünde, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nin 50/1-d. maddesi gereğince "belli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanması tedbirine" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hükmolunan cezanın bir katı süre ile yanında veli veya vasisi bulunmadan saat 19.00 dan sonra sokağa çıkmaktan yasaklanması seçenek tedbirine hükmedilerek infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17551, Karar No: 2014/11413, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17551 E.  ,  2014/11413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1-2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

TCK'nın 134. maddesinin ilk fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşabilmesi için, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi gerekir. Görüntüdeki kişinin tanınabilir ya da sesin anlaşılabilir olması gerekmez; özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice kaydedilmesi bu suçun oluşumu için yeterlidir. Özel hayata ilişkin görüntü veya sesin kaydedilmesiyle suç tamamlanır; başkaca bir neticenin doğması ve mağdurun zarara uğramış olması gerekmediği gibi, sanığın kaydedilen görüntüleri izlememiş ya da sesleri dinlememiş olmasının suçun oluşumuna bir etkisi yoktur. Aynı fıkranın ilk cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun basit halinin oluşabilmesi için ise, sanık tarafından, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip bir alet kullanılması gerekmeyip, bir özel hayat olayının çıplak gözle seyredilmesi ya da özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice dinlenilmesi yeterlidir.

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel kast ile işlenebilen suçlardan olup, sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle TCK'nın 134/1. maddesinin ilk fıkrasındaki suçun manevi unsuru oluşur; ancak, kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; ... Muratpaşa Belediyesi tarafından yapılan temizlik ihalesinde mağdur ...'e iltimas geçildiğini düşünen ve bu durumu delillendirmek isteyen sanık ...'in, olay gecesi.... ünvanlı restorana gelip, ... Belediyesi zabıta müdürü mağdur ..., aynı kurumda çalışan mağdur ... ve onların arkadaşları olan diğer mağdurlar ile tanıkların oturdukları masanın yakınındaki bir diğer masaya geçtiği, bir süre sonra mağdur ...'in de aynı restorana geldiği ve zabıta müdürünün masasına oturduğu, bu süreç içerisinde, sanığın, mağdur ... ile aynı masada oturan erkeklerin üç adet resmini çektiği; ancak, cep telefonuyla çektiği resimlerin küçük ve bulanık olmasından dolayı gazeteci arkadaşı tanık....'ı telefonla arayarak, fotoğraf makinesini getirmesini istediği, daha sonra, kimliği tespit edilemeyen bir şahsın, sanığın yanına gelip, tanık ....'a ait fotoğraf makinesiyle görüntü aldığı sırada, durumun fark edilmesi ve mağdur ...'in kimliği tespit edilemeyen şahsın elinden fotoğraf makinesini alması üzerine, taraflar arasında kavga çıktığı ve kimliği tespit edilemeyen şahsın restorandan dışarı çıkıp, hızla kaçtığı olayda,

Sürekli denetim ve gözetim altına aldığı mağdur ...'in, gün içerisinde, kiminle, niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları ortaya çıkarmak amacıyla görüntüsünü kaydeden sanığın eyleminde TCK'nın 134/1-2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13214, Karar No: 2016/7634, Tarih: 29.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13214 E.  ,  2016/7634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/03/2015 tarih ve 2014/682-2015/143 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/09/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 18/06/2012 tarihli genel kurulunda artırılan 300.000,00 TL sermayenin 1/4'ünün 3 ay içerisinde nakden ödenmesi kalan kısmın üç yıl içerisinde ödenmesinin kararlaştırıldığını, 23/09/2013 tarihinde şirket müdürünce alınan kararda şirketin finansman ihtiyacı olması nedeniyle artırılan sermayenin bakiye kısmının 3 yıl içinde ödenmesi kararlaştırılmasına rağmen 21.10.2013 tarihine kadar ödenmesi kararı alındığını, 25/10/2013 tarihli genel kurul toplantısında sermaye taahhütlerini ödemeyen ortaklar hakkında icra takibi yapılmasına %75 oy çokluğuyla karar verildiğini, davalının genel kurul kararına rağmen sermaye tahhüdünün bakiye kısmını yerine getirmediğini, hakkında başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibinin devamına, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, 23/09/2013 tarihinde şirket müdürünce alınan kararın genel kurul kararına aykırı olduğunu, genel kurulun kalan sermayenin derhal ödenmesine dair bir karar almadığını, müvekkilinin ortaklıktan bila bedel ayrılmasına dair dava açmasından sonra şirket müdürünce kötüniyetli olarak bu kararın alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 18/06/2012 tarihli genel kurulda şirket sermayesinin artırılmasına karar verilerek artırılan kısmın 1/4'ünün üç ay içerisinde nakden ödenmesinin kalan kısmının ise üç yıl içerisinde ödenmesinin kararlaştırıldığı, davalının üç ay içerisinde ödenmesi gerekli ilk kısmını ödediği, şirket müdürü genel kurulca alınan kararın aksine tek başına ödenecek 3/4 sermaye miktarının ödeme tarihini değiştiremez ise de daha sonra yapılan 25/10/2013 tarihli genel kurul toplantısında sermaye taahhüdünü yerine getirmeyen ortaklar aleyhine icra takibi yapılmasına karar verildiği, bu genel kurul toplantısında davalı ...'ün 4. Asliye

Ticaret Mahkemesi'nde ortaklıktan ayrılmak için dava açtığı ve bu dava sonuçlanıncaya kadar sermaye taahhüdünü yerine getirmeyeceğinin belirtildiği, bu talebin daha önce alınan 18/06/2012 tarihli genel kurul kararına aykırı olacağı, davanın ne zaman sonuçlanacağının belli olmadığı, kalan sermaye borcunun üç yıl içerisinde ödenmesine dair genel kurul kararının bu şekilde ihlal edileceği, 25/10/2013 tarihli genel kurul toplantısında sermaye taahhüdünü yerine getirmeyen ortaklar için icra takibi yapılmasına dair karar alındığından daha önceki genel kurulda alınan kararın bu genel kurulda alınan karar ile değiştirildiğinin kabul edilmesi gerektiği, icra takibinin 25/10/2013 tarihli genel kurul kararına uygun ve alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.853,74 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/337, Karar No: 2024/1026, Tarih: 24.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/337 E.  ,  2024/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/523 E., 2023/364 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini ve hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir .

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç