muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8620, Karar No: 2014/14244, Tarih: 12.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8620 E.  ,  2014/14244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2014/2-2014/257

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.08.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 15.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Davacılar, maden ocağının ruhsat sahibi ve işleticisi olduklarını, üretilen ve stoklanan malzemelerin nakliyesi için Sızma Kasabası-Konya yolunu kullanmak istediklerini ancak davalı S.. B..'nın yolu kullanmalarına engel olduğunu belirterek yola elatmanın önlenmesini ve üretilen malların nakledilmesine müdahale nedeni ile zarara uğradıklarını belirterek 3000 TL maddi 2000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar vekili, idari yargının görevli olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır. Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

Gerçekten, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler. Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

Bir kamu hizmetinin yasa ile idareye görev olarak verilmiş olması, bir hakka yapılan müdahalenin önlenmesi, tazmini isteğiyle açılan her davanın idari yargı yerinde görülmesi için yeterli sayılamaz. 11.02.1959 tarih ve E.17, K.15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi, yapılan işlerin plan veya projelere aykırı olması halinde ortada idari kararın tatbikine ilişkin bir fiil bulunmadığından, bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınacaktır.

Somut olayda; davacılar, maden ocağından üretilen malların taşınması için kullanmak istedikleri Sızma Kasabası- Konya yolunun, davalı belediye tarafından kullandırılmaması nedeni ile müdahalenin önlenmesini ve uğradıkları maddi ve manevi zararın tazminini istemişlerdir. Dava dilekçesi dikkate alındığında, her hangi bir idari işlemin iptali istenilmemiştir. Mahkemece her ne kadar yargı yolu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de davanın konusu yola elatmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkin olduğundan davanın çözüm yeri haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yeri olacağı yerleşik yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunmaktadır.

Mahkemece, tarafların delilleri değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken idari yargının görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42166, Karar No: 2022/8410, Tarih: 24.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/42166 E.  ,  2022/8410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 24/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2381, Karar No: 2014/26990, Tarih: 16.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2381 E.  ,  2014/26990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.11.2013

No : 2010/1109-2013/1040

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalılar avukatlarının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava; 27.06.2009 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerden oluşan kurum zararının davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak, taleple bağlılık ilkesi de gözetilmek suretiyle, hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7321, Karar No: 2013/17753, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7321 E.  ,  2013/17753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; sanığın, gerçekte bal ticareti yapmadığı halde ... tarafından düzenlenen ve sahte olduğu anlaşılan müstahsil makbuzunu satmış olduğu bal karşılığında aldığını beyan ederek Ordu İl Tarım Müdürlüğü’ne ibraz etmek suretiyle destekleme primi almaya çalıştığı ve bu şekilde dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; sanığın savunmalarında üretmiş olduğu balları sattığını, karşılığında müstahsil makbuzu aldığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, il tarım müdürlüğü görevlilerince sanığın 350 adet arılı kovanının bulunduğunun ve bu kovanların satmış olduğu balı karşıladığının tespit edilmesi, ibraz edilen müstahsil makbuzu üzerinde herhangi bir silinti, kazıntı ve oynama olmaması, makbuzu tanzim eden ...'in defterdarlık beyanında, bal ticareti ile uğraştığını, nakit ve çekle çalıştığını, bu kadar bal alım satımı yapmadığını, müstahsil makbuzlarını kendilerinin kestiğini bildirmiş ise de; bu savunmanın vergi borcundan veya cezadan kurtulmaya yönelik beyanlar olmasının kuvvetle muhtemel olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın savunmasının aksine, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4430, Karar No: 2017/969, Tarih: 28.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4430 E.  ,  2017/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ... ile diğer davalı yüklenici ... arasında 13.03.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, yüklenici davalının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, yüklenici davalı ...'ın 18.08.2006 tarihinde kendisine düşecek olan 7 numaralı daireyi müvekkiline sattığını, arsa sahibi davalının inşaatın tamamlanmasına müteakip diğer davalı yükleniciye devretmesi gereken daireleri teslim etmediğini, tarafların 20.02.2009 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini feshettiklerini, buna dayanarak davalı yüklenicinin diğer davalı arsa sahibi aleyhine açmış olduğu davalardan feragat ettiğini, arsa sahibi davalının kat irtifakı tesis ederek tüm tapuları kendi üzerine aldığını, müvekkilinin mağdur olduğunu ileri sürerek, davalılardan ... adına kayıtlı 7 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı 13.03.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 16.05.2007 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak davalılar aleyhine işbu davayı ikame etmiş ise de, tapu iptali ve tescil davasında husumetin tapu malikine yöneltilmesi gerektiği, niza konusu 7 numaralı bağımsız bölümün tam hisse itibariyle 28.03.2008 tarihli kat irtifakı tesis işlemi gereğince davalı ... adına tescilli iken daha sonra dört defa intikal gördüğü ve en son dava dışı ... adına tescil edilmiş olduğu, dava tarihi itibariyle tapuda malik olmayan davalıların işbu davada pasif husumet (taraf) ehliyetlerinin bulunmadığı, HMK'nın 114. maddesinde taraf ehliyetinin dava şartları arasında sayıldığı, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13291, Karar No: 2023/13621, Tarih: 28.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13291 E.  ,  2023/13621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2232 E., 2023/187 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/550 E., 2022/455 K.

Taraflar arasındaki uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle, davacının kendisine Terörle Mücadele Mevzuatı kapsamında sağlanan haklar sebebiyle Kayseri 2.Hava İkmal Bakım Merkezinde 1999 yılında çalışmaya başladığını bu çalışmasının halen devam ettiğini 2020 yılında yapılan değişiklikle müvekkilin bu hizmetler kapsamında da emekli aylığı tahsis imkanı olduğunun ortaya çıktığı ancak bu hakkını kullanmak için yaptığı araştırmalar sonucunda Kayseri'deki hizmetleri sebebiyle sadece kısa vadeli sigorta kollarına ilişkin primlerinin yatırıldığını, uzun vadeli sigorta kollarına ilişkin prim yatırılmadığının anlaşıldığını oysa Kayseri'de aynı iş yerinde kendisine 2008 yılından sonra müvekkil ile ilgili hem kısa hem uzun sigorta kollarına ilişkin primlerin yatırıldığını dava edilen dönemde 1999-2008 yılları arasında da uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalıştığının tespitini talep etmektedir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın haksız ve yersiz açıldığını, davacının çalıştığı iddia olunan işyeri dosyasının hangi tarih itibarıyla 506 sayılı Yasa kapsamına alındığının ve hangi tarihte kapsamından çıkartıldığının mahkemece tespit edilmesi gerektiğini, davacının; 30.09.1999 - 30.09.2008 tarihine kadar 2 (Sosyal Güvenlik Destek Primine Tabi Çalışanlar) belge kodu ile bildiriminin yapıldığını 01.10.2008-31.10.2008 tarihleri arası 23 (Harp Malulleri ile 3713 ve 2330 sayılı kanunlara göre vazife malullüğü aylığı alanlardan kısa vadeli sigorta kollarına tabi olanlar) belge kodu ile bildiriminin yapıldığını 01.11.2008 tarihinden itibaren de 24 (Harp Malulleri ile 3713 ve 2330 sayılı kanunlara göre vazife malullüğü aylığı alanlardan kısa ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olanlar) belge kodu ile bildiriminin yapıldığının anlaşıldığı, talep ettiği dönemlere ilişkin hak düşürücü sürenin geçerli olduğu, kurum işleminde mevzuata aykırı bir durum olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmektedir.

Davalı ... tarafından mahkemeye sunulan cevap dilekçesi ile 2. Hava İkmal Bakım Merkezinin 01.10.2008 tarihinden önce 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'na sonrasında ise 5510 sayılı soysal Sigortalar ve Genel sağlık Sigortası Kanunu'na tabi bir işyeri olduğunu, davacının 03.09.1999 tarihinde 3713 Sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamında işe başlatıldığını ve bu tarihten itibaren 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu 'na göre Sosyal Güvenlik Destek Primi yatırıldığını, 506 sayılı kanunun ilgili maddelerinin kendi kanunlarına göre görev malullüğü aylığı bağlanmış olanların kurumdan yazılı talepte bulunursa talep tarihini takip eden aybaşından itibaren malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası primleri uygulanacağını, Terörle Mücadele Kanunu kapsamında istihdam edilen 10 işçi olduğunu, bu işçilerden 9 unun giriş tarihlerini müteakip talepte bulunduklarını, davacı ...'in ise defafatle bilgilendirilmiş olmasına rağmen bir talepte bulunmadığını, 27 Ekim 2008 tarihinde talepte bulunduğunu Kasım ayı itibariyle de malullük yaşlılık ve ölüm sigortasına tabi tutulduğunu davacının bu nedenle haksız bir talepte bulunduğunu hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmektedir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile vazife malûllüğü aylığı bağlanmış malûllerden, 5510 sayılı Yasa'nın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında iş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulanırken uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayı istemeleri halinde, bu isteklerini Kuruma resmi bir başvuru ile bildirmeleri gerektiği, davacının uzun vadeli sigorta kollarına tâbi olmaya ilişkin yazılı talebini 27.10.2008 tarihinde davalı Bakanlığa bildirdiği, davalı tarafça davacının talebi üzerine 2008 yılı Kasım ayından itibaren uzun vadeli sigorta kollarına tâbi olarak davacının hizmetlerini Kuruma bildirdiği, bu tarihten öncesine ilişkin davacının uzun vadeli sigorta kollarına tâbi olarak hizmetlerinin bildirilmesine yönelik talebinin bulunmadığından, uyuşmazlık konusu olan 2008 yılı Kasım ayı öncesi dönemde Kuruma bildirilen süreler uzun vadeli sigorta kollarına tâbi olarak sayılamayacağı, nitekim Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 16.01.2012 tarih 2010/10880 Esas - 2012/234 Karar, 08.02.2016 tarih 2015/1600 Esas - 2016/1285 Karar sayılı kararlarının da bu yönde olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri