muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6880, Karar No: 2014/7521, Tarih: 16.04.2014

. maddesi gereğince davalı tarafın fiilinin haksız olduğunun tespitine, TTK'nın 58/b maddesi gereğince haksız rekabetin men'ine, TTK'nın 58/c maddesi gereğince haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına; TTK'nın 58/d maddesi gereğince haksız rekabete konu teşkil eden mühür ve yetki belgesinin davalıdan geri alınmasına, tüm fatura, levha ve tanıtıcı işaretlerde davacı şirketin ünvanının yazarkasa yetkili servisi olduğu intibasını yaratacak şekilde kullanılmasının engellenmesine, 6.024,88 TL maddi tazminat ile TTK'nın 58/e maddesi gereğince taktiren 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine, TTK'nın 61. maddesi gereğince mahkememizce verilen hükmün kesinleşmesinden sonra hükmün masrafı davalıdan alınarak basın ilan kurumu aracılığı ile bir kez ilan edilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 588,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10251, Karar No: 2016/2387, Tarih: 14.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10251 E.  ,  2016/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı, asıl davada davacılar ile birleşen davada davacı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, davalı arsa sahibi K.. A.. ile dava dışı yüklenici .... arasında imzalanan 15.03.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin teminatı olarak arsaya davalı arsa sahibi lehine konulan ipoteğin kaldırılmadığını, inşaatın bittiğini ve müvekkillerinin yüklenici şirketten daire satın aldıklarını ancak tapuya konulan ipoteğin davalı yanca kaldırılmadığı gibi müvekkilleri aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını ileri sürerek, davalının başlattığı takiplerin durdurulmasını ve iptalini, konulan ipoteğin daire sahiplerine payları oranında dağılımının tespiti ile ipoteğin sözleşmenin teminatı olarak konulmuş olması nedeniyle dava dışı yüklenicinin, davalı arsa sahibi ..... 'a sözleşmeden kaynaklanan borcu olup olmadığının tespiti ile varsa davacılara düşen hisselerin ayrı ayrı tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı arsa sahibi K.. A.. ile dava dışı yüklenici Hamdi Çakmak arasında imzalanan 15.03.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin teminatı olarak arsaya davalı arsa sahibi lehine konulan ipoteğin kaldırılmadığını, inşaatın bittiği ve müvekkillerinin yüklenici şirketten daire satın aldıklarını ancak tapuya konulan ipoteğin davalı yanca kaldırılmadığı gibi müvekkilleri aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını ileri sürerek, davalının başlattığı takiplerin durdurulmasını ve iptalini, konulan ipoteğin daire sahiplerine payları oranında dağılımının tespiti ile ipoteğin sözleşmenin teminatı olarak konulmuş olması nedeniyle dava dışı yüklenicinin, davalı arsa sahibi K.. A..'a sözleşmeden kaynaklanan borcu olup olmadığının tespiti ile varsa davacılara düşen hisselerin ayrı ayrı tespitini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı Kemal Akpınar vekili, davacıların tapu kaydında ipotek şerhini bilerek dairelerini dava dışı yükleniciden satın aldıklarını, bu nedenle TMK'nın 889. maddesinin uygulanamayacağını, gönderilen muacceliye ihtarnamesine rağmen ipotek bedelinin ödenmemesi nedeniyle icra takibi başlattıklarını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Asıl davada davalı Tapu Müdürlüğü vekili, ipotek tesisinin mevzuata uygun yapıldığını ve müvekkilinin husumeti bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı Tapu Müdürlüğü vekili, ipotek tesisinin mevzuata uygun yapıldığını ve müvekkilinin husumeti bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa vasfındaki taşımazın davalı arsa sahibi K.. A.. tarafından dava dışı yükleniciye 19.03.2010 tarihinde devredildiği ve taşınmazın tamamı üzerine davalı arsa sahibi lehine 250.000,00 TL bedelinde ipotek konulduğu, 24.08.2010 tarihi itibari ile tapu kaydı üzerinden kat irtifakı tesis edildiği sırada bu ipoteğin her bir bağımsız bölüme payı oranında aktarılması gerekirken, sözleşmedeki amaçta aşılarak her bir bağımsız bölüme ayrı ayrı 250.000,00 TL olarak aktarılarak ipotek bedelinin 15 kat artırıldığı, sözleşmede kat irtifakına geçildiği taktirde bu yönde bir ipotek değişiminden sözedilmediği, bağımsız bölümlere ipoteğin aynen taşınması mümkün olmayıp bağımsız bölümlerin arsa payları oranında ipotek tesisinden yükümlü olmaları gerektiği, ipoteğin tüm kat maliklerinin ancak ipotek bedeli 250.000,00 TL'den mütesaviyen sorumlu olacaklarını bilerek aldıkları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı, asıl davada davacılar ile birleşen davada davacı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen davalar, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takiplerin iptali, dava dışı yüklenicinin davalı arsa sahibine borcunun olup olmadığının tespiti, ipotek şerhinin davacıların bağımsız bölümlerdeki paylarına göre dağılımının yapılması istemlerine ilişkindir.

HMK'nın 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür.

Somut olayda hem asıl hem de birleşen ...E. sayılı dosyalarda HMK'nın 297/2. maddesine uygun şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak ''davanı kabulüne'' şeklinde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan gerek asıl gerekse de birleşen dava için diğer talepler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmaması da doğru olmamıştır.

Kabule göre de asıl davada ipoteğin hangi davacı için hangi miktarla sınırlı olacağının tet tek açıklanmaksızın infazda tereddüt oluşturulması da doğru değildir.

2-Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen davada davalı K.. A.. vekili, asıl davada davacılar vekili ile birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Diğer yandan gerek asıl gerekse de birleşen dava için diğer talepler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmaması da doğru olmamıştır.

Kabule göre de asıl davada ipoteğin hangi davacı için hangi miktarla sınırlı olacağının tet tek açıklanmaksızın infazda tereddüt oluşturulması da doğru değildir.

2-Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen davada davalı K.. A.. vekili, asıl davada davacılar vekili ile birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı K.. A.. vekili, asıl davada davacılar vekili ile birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3647, Karar No: 2019/580, Tarih: 08.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3647 E.  ,  2019/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/04/2016 tarihli ve 2016/28090 soruşturma, 2016/39558 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/08/2016 tarihli ve 2016/2714 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/03/2018 gün ve 21207 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, müşteki tarafından aleyhine işçi alacağından kaynaklı alacak davası açılan şüphelinin, Üsküdar Çengelköy'de bulunan 4. Murat İlköğretim Okulunun bahçesinde çok sayıda öğrenci velisinin yanında müştekiye karşı başını sallayarak "senin donuna kadar alacağım, sen açsın köpeksin" şeklinde sözlerle tehdit ve hakaret ettiği iddiasına ilişkin yürütülen soruşturma sonucunda, anılan okulun kamera kayıtlarının ve olayın tanığı olan öğrenci velilerinin tespitine ilişkin bir araştırma yapılmadan, görgü tanığı olmadığı ve soyut beyan dışında başka delilin bulunmadığından bahisle eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, müştekinin şikayet beyanında belirttiği şekilde olaya ilişkin kamera kaydı bulunup bulunmadığına ve olayın tanığı olabilecek öğrenci velilerinin tespitine ilişkin araştırma yapılmadan, eksik soruşturma ile delil yetersizliği gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Ancak; tehdit suçunun oluşabilmesi için failin, mağdura yönelik sarf ettiği sözlerin kişilerin iç huzurunu bozucu, geleceğe yönelik kaygı verici ve objektif olarak korkutucu etki meydana getirmesi gerekmektedir. Somut olayda, şüpheliyle müşteki arasında alacak mevzusundan görülmekte olan bir dava nedeniyle husumetin bulunduğu, olay tarihinde şüphelinin, müştekiye söylediği iddia edilen "senin donuna kadar alacağım" biçimindeki sözlerin şüpheliyle müşteki arasındaki husumet gözönüne alındığında objektif olarak korkutucu nitelikte bulunmaması nedeniyle, tehdit suçu açısından kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Hakaret suçu açısından ise itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit suçu açısından istemler yukarıda belirtilen nedenlerle, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakaret suçu açısından ise İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/08/2016 tarihli ve 2016/2714 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16733, Karar No: 2008/828, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16733 E.  ,  2008/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.2.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptalive yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... ..., .....adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «Tekir Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın Tekir Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.