muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21913, Karar No: 2014/21666, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21913 E.  ,  2014/21666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 11/12/2001 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar haklarında iştirak halinde dolandırıcılık suçundan dava açılmış ve tek vekaletle ve aynı avukatla temsil edilmiş bulunmalarına göre, mahkemece sanıklar lehine bir kez avukatlık ücreti taktir edilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/477, Karar No: 2016/3272, Tarih: 04.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/477 E.  ,  2016/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu için 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla hapis olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 151/1 ve 188/1. maddeleri uyarınca sanığa müdafii görevlendirilmesinin ve sorgusunun da müdafii huzurunda yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, sanığın sorgusunun müdafisiz yapılarak karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi olan ve sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13248, Karar No: 2018/14386, Tarih: 28.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13248 E.  ,  2018/14386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2015 gün ve 2015/231 Esas, 2015/338 Karar sayılı gerekçeli kararını süre tutum dilekçesiyle tebliğini isteyen sanığın, 10/07/2015 tarihinde aynı konutta ikamet eden babasına tebliğ edilmişse de, tebligat belgesinde sanığın askerde olduğunun belirtildiği, dosya içeriğinden gerekçeli kararın tebliği tarihinde asker olup olmadığı kesin olarak anlaşılamadığından, hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulması suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde asker olduğunun belirlenmesi halinde ise tebliğin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması yerine sanığın bilinen adresinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağından, 18/05/2015 tarihli gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğinin yapılarak, tebligat belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek, sanıklar ... ve ...’un da 20.05.2015 tarihli dilekçeleriyle hapis cezasının onanmasına dair taleplerinin temyiz istemi olarak kabul edilip bu hususta da ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3334, Karar No: 2018/4900, Tarih: 02.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3334 E.  ,  2018/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.11.2017 tarih ve 2016/13385-2017/37813 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.12.2017 tarih ve 2017/7599 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.05.2018 gün ve 94660652-105-42-2114-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2018 gün ve 2018/40450 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda müşteki ....nin miras bırakanı babasının vefat etmesi üzerine tereke konusu olan .. Mahallesi...sokak No:5/b ve 5/a,../Konya, yine .. Mahallesi .. Sokak No: 5/a ve 5/9 Meram Konya ve .. Mahallesi ..Sokak No:13 Selçuklu Konya adreslerinde kain dükkanlarla ilgili olarak tereke temsilcisi olarak şüpheli ...'nin görevlendirildiği, şikayetçinin 16.03.2016 tarihli dilekçesi ile şüphelinin söz konusu dükkanlarda temsilci olarak göreve başladığı 17.08.2011 tarihinden beri hiç ilgilenmediğini ve tereke aleyhine anlaşmalar yaparak terekeyi zarara uğrattığını ve görevini kötüye kullandığı gibi güveni de kötüye kullandığını, dilekçede bildirilen tanıklardan belirttiği kişilerin bu duruma şahit olduklarını, şüphelinin ... Sokak 5/b sayılı adreste bulunan dükkanı gereği gibi yönetemediğinden terekenin 8.220,00 Türk lirası zarara uğradığını beyan etmesi üzerine yapılan soruşturma sonucunda müştekinin ifadelerinin soyut nitelikte kaldığı ve şüphelinin de iddiaları doğrulamadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin dilekçesine konu somut durumlar hakkında bildirilen tanıklar dinlendikten ve gereğinde iddia konusu bir zararın olup olmadığı hususunda uzmanından rapor alınıp, şüphelinin kastına yönelik yapılacak değerlendirmeden sonra bir karar verilmesi gerekirken, soyut gerekçelerle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şikayetçinin gösterdiği tanıklar dinlenilmeden ve tereke dosyası getirtilip, onaylı bir örneği dosya arasına alınarak tereke temsilcisinin sorumluluk alanı tespit edilmeden, ayrıca 02.12.2015 tarihli raporda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra alanında uzman tarafsız bir bilirkişiden yeniden rapor alınması gerektiği gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.12.2017 tarih ve 2017/7599 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10531, Karar No: 2011/14983, Tarih: 20.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10531 E.  ,  2011/14983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 1584 parsel sayılı taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taraf teşkilinde, taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran, satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre, temyiz eden davalı ...’in hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, paydaşlığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Bu durumda, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin ve tahsiline karar verilen yargılama giderinin davalılardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, vekalet ücreti ve yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilmesine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden, hüküm fıkrasından vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir edilen 750 TL vekalet ücreti ve 405.40 TL yargılama giderinin davalılardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınarak davacıya verilmesine” ibaresi eklenerek hükmün bu düzeltilmiş şekliyle HMUK’nun 438/son maddesi gereğince ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21358, Karar No: 2016/14997, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21358 E.  ,  2016/14997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'ya ait vekelatname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/4594, Karar No: 2006/8433, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4594 E.  ,  2006/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece tesbite esas olan tapu kayıtlarının davaya konu parselleri kapsadığı, kayıt malikleri arasında taksim, satış veya takasın davacı tarafça isbat edilemediği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine ve taşınmazların tesbit gibi tescillerine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Kadastro tesbiti sırasında 130 ada 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25 ve 26 sayılı parsellerin bir bütün olup Haziran 1928 tarih 96 nolu 22.5.985 tarih 89 nolu, 26.6.1964 tarih 408 nolu, 3.4.967 tarih 14 nolu, 2.4.1970 tarih 28 nolu, 25.10.1971 tarih 151 nolu ve 20.11.1975 tarih 170 nolu tapu kayıtları ile ... eşi ... ve ... çocukları ..., ..., ... ve ... ile ... kızı ..., ... kızı ... , ... kızı ..., ... kızı ..., ... kızı ...., ... oğlu ..., .. kızı ... adlarına kayıtlı iken aralarında yapılan hisse satış, trampa, bağış ve taksimlerle davaya konu parsellerin davalılara intikal ettiği belirtilmek suretiyle tesbitleri yapılmış, davacı takas ve satışa dayanarak parsellerin tesbitinin iptalini ve taşınmazların adına tapuya tesciline talep etmiş, mahkemece taksim, satış ve trampanın isbat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece tesbite esasa olan ve tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtları ihdasından itibaren getirtilerek mahalline uygulanmamış, kadastro tutanağında temelde bir bütün dolup taksimle ayrıldığı ifade edilen taşınmazlarla, bu taşınmazları kenardan çevreleyen komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ile dayanağı olan belgeler getirtilip uygulamada bu kayıtlardan yaralanılmamış, kayıt maliklerinin vukuatlı aile nüfus kayıtları getirtilip mirasçıları kayıt maliki veya mirasçıları oranında takas, hisse satışı veya taksim yapılıp yapılmadığı araştırılmamış, taşınmazların 40 yılı aşkın süre davacı tarafça nizasız, fasılasız kullanılmasının nedeni ve ibraz edilen senetlerin kapsamı belirlenmemiş, bir kısım tanıklar usule aykırı olarak duruşmada dinlenildiği gibi bir kısım tanıkların davalılara bu taşınmazdaki hisselerine karşılık Köm yeri ve Kepelek mevkiinde tarla verildiği ve bu yerlerin ...'ye, satıldığı yolundaki ifadeleri denetlenmemiş ve bir kısım tanıkların davacının hisse satışı iddiasını doğrular tarzdaki ifadelerine neden değer verilmediği araştırılıp tartışılmadan hüküm kurulmuştur. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez

...'ye, satıldığı yolundaki ifadeleri denetlenmemiş ve bir kısım tanıkların davacının hisse satışı iddiasını doğrular tarzdaki ifadelerine neden değer verilmediği araştırılıp tartışılmadan hüküm kurulmuştur. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle eylemli durumda bir bütün iken taksimle ayrıldığı tutanakta yazılı olan 130 ada 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 14, 15, 16, 17, 18, 19,20, 21, 22, 23, 24 ve 25 sayılı parsellerin onaylı tutanak suretleri ile bu parselleri kenardan çevreleyen tüm komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ile dayanağı olan belgeler, tesbite esas olan tapu kayıtlarının ihdasından itibaren tüm tedavülleri ile tapuda malik olanların veraset ilamları veya vukuatlı aile nüfus kayıtları, taraflarca ibraz edilmiş veya edilecek tüm deliller celbedilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve senetlerde isimleri yazılı tüm şahıslar huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında tesbite esas olan tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri ile okunup kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tüm tanıklardan taşınmazların kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kayıt malik veya mirasçıları arasında takim, takas ve hisse satışı yapılıp yapılmadığı, davacının dayandığı senetlerin bu yerlere ait olup olmadığı, bu yere ait değilse nereye ait olabileceği, davalılara bu taşınmazdaki hisselerine karşılık Köm yeri ve Kepelek mevkiinde tarla verilip verilmediği ve bu tarlaların ...'ye satılıp satılmadığı, kadastro sırasında nasıl bir işleme tabi tutulduğu, taşınmazın kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, davacı tarafından kullanılıyor ve bu kullanmanın neye dayalı olduğu etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yargılama sırasında toplanan delillerin tesbite aykırı düşmesi halinde tesbit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın karar düzeltme talebi bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile Dairemizin 25.5.2006 tarih 2006/1771-3881 esas ve karar sayılı onama kararı kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, 29.12.2006 gününde oybirliğiyle karar veridi.