muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19067, Karar No: 2012/26852, Tarih: 22.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/19067 E.  ,  2012/26852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22506, Karar No: 2017/1502, Tarih: 15.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22506 E.  ,  2017/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadına davacı erkeğin temyiz dilekçesinin tebliği için düzenlenen tebliğ mazbatası, mazbatada komşunun imzadan imtina edip etmediği ve tebliğ esnasında davalı kadının nerede bulunduğu belirtilmediğinden geçersizdir. Açıklanan sebeple erkeğin temyiz dilekçesinin davalı kadına usulüne uygun tebliği ile temyiz ve cevap süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/838, Karar No: 2014/6606, Tarih: 17.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/838 E.  ,  2014/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM :- Sanık ... hakkında temyiz talebinin reddi -Sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hüküm- lerin incelenmesinde;

20.10.2011 gün, 2011/54...142 sayılı Anayasa Mahkemesi kararı 29.12.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanmış olup 6 ay sonra yürürlüğe gireceğinden, iptal kararının yürürlüğe girdiği tarihe kadar temyiz harcı alınması gerektiği cihetle, 6217 sayılı Yasa ile 492 sayılı Harçlar Kanununun 1 sayılı tarifesinin 4. bölümde belirtilen temyiz harcını mahkemece yapılan uyarıya rağmen yatırmayan sanıklar tarafından yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen 100 gün adli para cezası TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken YTL üzerinden çevrilmesi sonucu etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun,

yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadı- ğına, cezanın ertelenmediğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine ancak;

1- 04.01.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 03.01.2011 olarak gösterilmesi,

2- Hükmedilen adli para cezasının TCK.nun 52/4. maddesi yerine TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi,

3- Suça konu sahte paraların 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gön- derilmesine karar verilmesi gerekirken, mahsus sicilinde saklanmak üzere Merkez Ban- kasına gönderilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin “04.01.2012” olarak değiştirilmesi, hükmün taksit- lendirmeye ilişkin fıkrasındaki “TCK 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin “TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca” ibaresiyle değiştirilmesi ve sahte paraların müsadaresine ve Merkez Bankasına gönderilmesine ilişkin fıkradaki "mahsus sicilinde saklanmak üzere" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22482, Karar No: 2021/21814, Tarih: 16.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/22482 E.  ,  2021/21814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararlarında, öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2) Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında seçimlik hapis cezasının TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/302, Karar No: 2008/10770, Tarih: 09.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2007/302 E.  ,  2008/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine dair (ADANA) 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2005 gün ve 1216 esas, 1292 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 15.1.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanık ...'ın "RUHNAZ" olan anne adının "RURNAZ" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanılgısı olarak görülmüş, sanık ... müdafiinin usulüne uygun mazeret dilekçesi vermeyip, katılmadığı celsede yokluğunda karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1-Hatay ili, Yayladağ ilçesinden İstanbul'a getirmek üzere aldıkları "29" göçmeni, Sanık ... ve ...'ün minübüse koyarak yola çıktıkları, Adana ilinde diğer sanık ... ile buluştukları, aracın arıza yapması üzerine göçmenleri sanık ...'ın evine bıraktıkları, sanıklar ... ve ...'ın aracın tamirini müteakiben aracın kapasitesi nedeniyle "23" göçmeni sanık ...'ın evinden aldıkları, 6 göçmeni evde bırakıp yola çıktıkları, aracın kolluk kuvvetlerince otoyol Kuzey turnikelerinde durdurulduğu, sanıkların eyleminin göçmenleri yurt dışına çıkarmaya imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun göçmenlerin ülkede kalmalarına imkan sağlamak suretiyle göçmen kaçakçılığı olduğu ve tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarının "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmi sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ceza miktarı yönünden sanık ... hakkında kazanılmış hakları saklı kalmak üzere hükmün kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 9.10.2008 gününde (1) nolu bozma nedeninde oyçokluğu, (2) nolu bozma nedeninde oybirliğiyle karar verildi.

(K.K.D) (K.K.D)

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE: Yurda yasal olmayan yollardan giren ve yine yasal olmayan yollardan yurt dışına çıkmak isteyen göçmenleri, sanıklardan ... ve ... araç temin edip taşımak; sanık ...'in kardeşi olan sanık ...'in aracın gelmesi sırasında hazır bulunup karşılamak ve göçmelere yiyecek temin etmek, sanık ...'ın da barındırmak suretiyle imkan sağladıkları anlaşılmakla, eylemlerinin tamamlandığı düşüncesi ile daire sayın çoğunluğunun (1) nolu bozma kararına karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/5497, Karar No: 2013/16659, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5497 E.  ,  2013/16659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda 18 YTL değerindeki odunu çalmak isterlerken yakalanan sanıklar hakkında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması ve sanığı neticeye götüren kastının da fiili gibi 18 YTL değerindeki eşyaya yönelik bulunması nedeniyle tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...' in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 30/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

07.01.2007 günü gecesinde, fırında çalışan tanıdığı tanık...'ı ziyarete gelen sanık ... ile sanık ...'ın, fırın işlerinde kullanılan kamyonetin anahtarını, fırının ve kamyonetin sahibi olan tanık ...'ın, izni olmadan alarak, önce birlikte Bandırma'ya gezmeye gittikten sonra,...e geri döndükleri, sahilde yakmak için odun istedikleri tanık ...'ın buna yanaşmaması üzerine, belediye odun deposuna gidip,kamyonete odun yüklemeye devam ettikleri sırada polis tarafından, saat 01.32 civarında yakalandıkları anlaşılmıştır. Mahkeme, sübutu bu şekilde kabul ederek, sanıkların TCK'nun 141/1, 143, 35, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu, tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

Kanaatimizce olayımızda, sanıkların eylemi için, TCK’nun “malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde yer alan “hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” şeklindeki değer azlığı hükmünün uygulanma yeri bulunmamaktadır.

1)- TCK’nun 145. maddesi, kovuşturma evresini yapan hâkime takdir hakkı tanıyan bir hüküm içermektedir. Yani değer maddi olarak az olsa bile hâkim, anılan madde uyarınca şartların mevcut olduğunu kabul ederse cezadan indirim yapabileceği gibi, aksi kanaatte ise bu indirimi tatbik zorunda değildir.

1)- TCK’nun 145. maddesi, kovuşturma evresini yapan hâkime takdir hakkı tanıyan bir hüküm içermektedir. Yani değer maddi olarak az olsa bile hâkim, anılan madde uyarınca şartların mevcut olduğunu kabul ederse cezadan indirim yapabileceği gibi, aksi kanaatte ise bu indirimi tatbik zorunda değildir.

Zaten maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve ”vazgeçilebilir” sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun görmezden gelinemeyecek olan 11.12.2007 gün ve 2-267/271 ile 13.11.2007 gün ve 210-234 sayılı kararlarında da; “Yasa koyucu tarafından rakamsal bir sınırlandırma getirilmemiş, fakat yargıca, yargılama konusu maddi olay ile ilgili olarak takdir ve değerlendirme yetkisi tanınmıştır. 5237 sayılı yasanın 145. maddesinin uygulanmasında, 765 sayılı TCK'nun 522. maddesinde öngörülen ''hafif'' ya da ''pek hafif'' kavramlarıyle irtibatlı bir yoruma girilmemeli, Yargıtaydan, anılan maddenin uygulanması sürecindeki içtihatlarına paralel şekilde, yıllık değer ölçülerini belirlemesi beklenmemelidir. 5237 sayılı yasanın 145. maddesinin vazediliş amacı gözetilmeli, normların gerektiğinden farklı oldukları kabul edilmelidir. Yargıç, bu değerlendirmenin yanı sıra her somut olayda, suçun işleniş şekli, mağdur veya sanığın konumu, olayın gerçekleştiği yer ve zamanı dikkate alacak, 5237 sayılı TCY’nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere, “işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde ceza adaletini sağlayacaktır. Görüldüğü gibi madde ile getirilen sistem, sadece malın değerinin objektif ölçütlere göre belirlenerek cezadan indirim veya ceza verilmemesinden ibaret değildir. Olayın özelliği, mağdurun konumu,, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli, her olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, maddenin uygulanıp uygulanmaması ve özellikle ceza verilmeme haliyle ilgili seçeneğin, eylemin failine uygun düşüp düşmeyeceği belirlenecek ve muhakkak ki şekillenen takdirin gerekçesi kararda gösterilecektir'' şeklindeki neticeye varılmıştır.

2)- Öncelikle, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, bu durumun mutlaka sanığa, lehine kullanılmasını gerektiren bir imkân sağlamaz.

Değer azlığı hükmü; sanık tarafından ihlâl edilen hukukî değerden, failin kastından, amacından, fiilinden, mağdurdan umduğu neticeden bağımsız olarak peşin ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Burada TCK’nun 145. maddesinde 5377 sayılı Kanunun 16. maddesiyle yapılan değişiklik sırasında verilen değişiklik önergesine de değinmek gerekmektedir.

Değer azlığı hükmü; sanık tarafından ihlâl edilen hukukî değerden, failin kastından, amacından, fiilinden, mağdurdan umduğu neticeden bağımsız olarak peşin ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Burada TCK’nun 145. maddesinde 5377 sayılı Kanunun 16. maddesiyle yapılan değişiklik sırasında verilen değişiklik önergesine de değinmek gerekmektedir.

TBMM Adalet Komisyonunun 16.05.2005 tarih 2/452 esas, 79 karar sayılı raporunda, bu değişikliğin ''Türk Ceza Kanunun 145. maddesinin birinci fıkrasında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle verilecek cezada indirim yapılabilecği gibi, ceza vermekten vazgeçilebilmesinin yanında, suçun işleniş şekli ve özelliklerinin de göz önünde bulundurulmasını sağlamak amacıyla'' yapıldığı gerekçe olarak gösterilmiş, bu değişikliğe ilişkin önerge gerekçesinde ise, “örneğin çantanın içinde yüksek meblâğda paranın bulunduğu beklentisiyle işlenen hırsızlık suçunda çantanın içinde para bulunmaması veya çok az miktarda bulunması dolayısıyla cezada indirim yapılıp yapılmaması konusunda karar verilirken suçun işleniş şekli ve özelliklerinin de göz öünde bulundurulmasını sağlamak amacıyla bu değişiklik önergesi verilmiştir” denmiştir.

Rapordan ve önergeden açıkça anlaşılmaktadır ki, “suçun işleniş şekli ve özellikleri” sadece ceza vermekten vazgeçilmesinde değil, cezada indirim yapılmasında da gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Olayımızda ise, sanıklar araca odun yüklemeye devam ederken yakalanmışlar ve bu nedenle haklarında TCK'nun 35. maddesi tatbik edilmiştir. Suçüstü yakalanmamış olsalardı, sanıkların daha ne kadar odun alacakları belirsizdir. Tahmini 18 TL değerinde 100 kg odunu araca yüklemişlerdir ve halen yükleme işine devam etmektedirler. Bu nedenle çoğunluğun, ''sanıkları neticeye götüren kastlarının da fiilleri gibi 18 TL değerindeki eşyaya yönelik bulunması'' görüşünün eyleme uygun düşmediği düşüncesindeyiz.

Bu itibarla, temyiz incelemesine esas hükme konu suçun işleniş şekli ve özellikleri, tayin edilmiş olan cezadan TCK’nun 145. maddesine dayanılarak indirim yapılmasına engeldir.

Yukarıda izah edildiği üzere elimizde Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun kararları ile değişiklik önerge gerekçesi ve 6’ncı ve 13’üncü Ceza Dairelerinin çeşitli kararlarıyla istikrar kazanıp eşitlik ve belirlilik ilkeleriyle de uyuşan kıstaslar mevcuttur.

Kısacası, mahkeme TCK’nun 145. maddesinde aranan şartların varlığı kanaatine ulaştığında cezayı indirme veya cezadan vazgeçme yollarından birini, gerekçelendirerek tercih edebilmelidir.

Sonuç olarak, hükmün bozulmasına karar verilmesi yerinde değildir.

Açıkladığımız sebeplerle sayın çoğunluğun kabulüne katılmıyoruz. 30.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2022/11274, Karar No: 2023/3465, Tarih: 13.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11274 E.  ,  2023/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1372 E., 2022/1328 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2022/35 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/1372 Esas, 2022/1328 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Lehine hükümlerin uygulanmadığına,

7. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Lehine hükümlerin uygulanmadığına,

7. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi uyarınca verilen iletişimin dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararına dayanılarak tespit edilen telefon görüşmeleri üzerine yapılan fiziki takipte; suç tarihi olan 11.04.2021 günü saat 13.10 sıralarında sanık ile tanık olarak beyanı alınan ...ın buluşmaya yönelik telefon görüşmesi yaptığı, bu görüşmede "..su gibi, gerçekten gitmiş yani, ıslattın mı sakat, vay olum kurut bir şey olmaz, hadi ya başka yok olan o hadi.." şeklinde konuşma içeriklerinin mevcut olduğu, fiziki takip tutanaklarına göre saat 13.10 sıralarında sanığın ikametinden çıkarak yaya olarak yürüyerek yaklaşık 50 metre mesafede bulunan elektrik trafosu yanına geldiği, çevresini kontrol ettikten sonra cebinden çıkarttığı bir şeyi trafo dibine gizlediği ve ikameti girişine gelerek beklemeye başladığı, saat 13.42 sıralarında tanıklar ... ve ...'ın... adımlarla sanığın yanına geldikleri, tanık ...ın cebinden çıkarttığı parayı sanığa verdiği, saat 13.45 sıralarında tanıkların bahsi geçen elektrik trafosu yanına geldiği ve ...ın yere eğilerek aldığı maddeyi cebine koyduğu, takibe alınan tanığın bir süre sonra yakalandığı ve yapılan üst aramasında tanık ...dan 1 paket halinde daralı ağırlığı 3,81 gram gelen sentetik kannabinoid olduğu tespit edilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, tanık ...ın aşamalarda çelişkili beyanda bulunduğu ancak soruşturma aşamasındaki uyuşturucu maddeyi 200,00 TL para karşılığı sanıktan aldığına ilişkin beyanına itibar edildiği, iletişim tespitine konu konuşma içerikleri, fiziki takip tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın tanığa sentetik kannabinoid grubunda yer alan uyuşturucu maddeyi temin ettiği ve atılı suçu işlediği kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün şahit numunenin 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Fiziki takip tutanağı, iletişimin tespiti tutanakları, kullanıcı tanığın 09.06.2021 tarihli savcılık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan