muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1296, Karar No: 2019/12008, Tarih: 09.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/1296 E.  ,  2019/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı raporunda; sanığa ait kuru-sıkı tabancanın, mevcut durumu ile ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ve tabancanın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığına dair bir emarenin mevcut olmadığının belirtilmesi ve sanıkta özel nitelikte tadil edilmiş de dahi olmak üzere mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasfını bilerek bulundurduğuna veya sonradan değişiklik yaptığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ile sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3006, Karar No: 2018/2600, Tarih: 05.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3006 E.  ,  2018/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve basit cinsel saldırı suçlarından mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkumiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure Gülbahar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve basit cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12109, Karar No: 2016/14494, Tarih: 24.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/12109 E.  ,  2016/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, eşinin davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve sigorta başlangıcının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren yanında geçen hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın takipsiz bırakılarak bir defa yenilendiği, ikinci defa da mazeret verilmediği gibi davanın takip edilmediği anlaşılmakla, HMK 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı vekili 15/10/2015 tarihli duruşmaya katılmadığı için dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin süresinde yenileme talebinde bulunduğu, ancak yenileme harcının yatırılmadığı, mahkeme tarafından hazırlanan 26/01/2016 tarihli Yenileme Ön İnceleme Tensip Tutanağında davacı tarafa yenileme harç tutarını yatırmak üzere 7 günlük süre verilmesine ve dosyanın evrak üzerinde incelenmek üzere duruşmasının 17/02/2016 tarihine bırakılmasına karar verildiği, bu hususta davacı vekiline tebligat çıkartıldığı ve davacı tarafın 7 günlük süre içerisinde yenileme harcını yatırdığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; 26/01/2016 tarihli Yenileme Ön İnceleme Tensip Tutanağında davacı tarafa yenileme harç tutarını yatırmak üzere 7 günlük süre verilmesinden sonra evrak üzerinde inceleme yapılmak üzere duruşma günü tayin edildiği anlaşıldığından söz konusu duruşmada evrak üzerinde yapılan incelemede davacının yenileme harcını yatırdığının tespit edilmesinden sonra yeni bir duruşma günü tayin edilerek tarafların duruşmaya çağrılması gerekirken davanın davacı tarafından takip edilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yapılacak iş; söz konusu harç eksikliğinin davacı tarafından kendisine verilen 7 günlük süre içerisinde tamamlandığı anlaşıldığından yeni bir duruşma günü belirleyip taraflara bu hususta usulüne uygun şekilde davetiye tebliğ edip işin esasına girmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2399, Karar No: 2019/7452, Tarih: 18.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2399 E.  ,  2019/7452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, Ovacık İlçesi Akyayık Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 121, 241 ve 266 parsel sayılı 8.650.00, 4.100.00, 5.800,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek, malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Kadastro tespitinden önce davacı ... tarafından, davalılar Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Müdahiller ... ve ..., satış sözleşmesi ve vergi kaydına dayanarak 241 ve 266 parsel sayılı taşınmazların adlarına tescili istemiyle, müdahil ... ise, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 241 parsel sayılı taşınmazın adına tescili istemiyle davaya katılmışlardır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacının ve müdahil ...’in davasının kabulüne, müdahil ...’nun davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 121 ve 266 parsel sayılı taşınmazların davacı ve ... mirasçıları adına, 241 parsel sayılı taşınmazın davacı, müdahil ... ile ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine temsilcisinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile davaya konu 266 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine temsilcisinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile davaya konu 266 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Çekişmeli 121 ve 241 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davacı ve müşterekleri ile müdahil ... ve ... yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemece yapılan her iki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarında, dava konusu taşınmazlarda kimsenin zilyetliğinin söz konusu olmadığı, ... veya mirasçılarının zilyetliklerini görmediklerini, 241 parsel sayılı taşınmazda köylülerin ot biçtiklerini belirtilmişler; her iki keşifte farklı ziraatçı bilirkişiden alınan zirai raporlarında, taşınmazların ham toprak vasfında olduğu, üzerlerinde mera vasfını taşıyan bitkilere rastlandığı, zeminin taşlık olup tarım arazisine uygun olmadığı, kısmen taşların temizlendiği ve toprak işlemenin yapılmadığı belirtildiğine göre, tescil davasının açıldığı tarih olan 1963 tarihine kadar davacı ve müdahiller yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kanıtlamadığından, hem davacının hem de müdahillerin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6106, Karar No: 2013/10405, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6106 E.  ,  2013/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin,

2) Yukarıda istenen harita ve belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7017, Karar No: 2011/708, Tarih: 15.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/7017 E.  ,  2011/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Çatpınar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.10.2009 gün ve 108/668 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11191, Karar No: 2013/14213, Tarih: 09.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11191 E.  ,  2013/14213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi Mahallesi,.... ada, 1 parselde yer almakta olan ... Konutları B2 blok (56) ve B3 blok (60) nolu bağımsız bölümü satın aldığını, su aboneliği için başvuru yaptığını, ....' nin müvekkillerinden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 5.634,28 TL ve 5.591,68 TL olmak üzere iki mesken için toplam 11.225,96 TL bedel tahsil edildiğini, bu talebin haksız olduğunu belirterek ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2664 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88 madde hükümleri ve ... Tarifeler Yönetmeliği 39 madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacıların satın aldıkları konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan .... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacılara ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacıların bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacıların ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6974, Karar No: 2023/1649, Tarih: 05.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6974 E.  ,  2023/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.10.2021 tarihli 2020/108 Esas, 2021/350 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ...'ün katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b. Sanık ...'ün katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

c. Sanık ...'ün katılan ...'a karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

d. Sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci madde uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

e. Sanık ...'in katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci madde uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

e. Sanık ...'in katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci madde uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli 2022/662 Esas, 2022/846 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan sanık ...'in temyiz sebepleri hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının hukuka aykırı olduğuna, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine, alınan raporların yetersiz olduğuna, teşebbüsün derecesine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri suç vasfının yaralama olduğuna, meşru savunma hükümlerinin, takdiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gece saat 03:30 sıralarında Bornova ilçesindeki Üniversite 2 ... isimli işyerinde katılan sanıklar ... , ... ve ...'in bir masada; katılan sanıklar ... ve ...'ın yanlarındaki kız arkadaşları ile birlikte yan masada oturdukları, tarafsız tanıklar ..., ..., ...'nın beyanlarına göre bu iki grup arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, tarafların birbirlerine küfür ve hakaret ettikleri, her iki tarafın birbirlerini yumrukla darp ettiği, kavga devam ederken müşteki sanık ...'un olay yeri yakınına park ettikleri araçta bulunan döner bıçağını alarak geri döndüğü, "sizi öldüreceğim" diyerek elindeki döner bıçağını katılan sanık ...'un göğüs bölgesini hedef alarak salladığı, katılan sanık ... dengesini kaybedip yere düşerken bu kez de bacağına döner bıçağını salladığı ve yaraladığı, yerde iken de tekme attığı, müşteki sanık ...'un ...'a yardım etmeye gelen arkadaşı katılan sanık ...'ya da elindeki döner bıçağını sallayarak kalçasından yaraladığı anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki tartışmayı önce kimin başlattığının belli olmadığından tüm katılan sanıklar yönünden asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.