muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9388, Karar No: 2024/1849, Tarih: 05.03.2024

III. GEREKÇE

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu şantaj suçundan eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.03.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Tebliğnamede şantaj suçundan onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararında katılan ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararına yönelik katılan ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/20622, Karar No: 2017/3165, Tarih: 23.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20622 E.  ,  2017/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin kızları ...'un 29.06.2010 tarihinde karşıdan karşıya geçerken yolun çoğunu geçtiği esnada maliki ve sürücüsü ...'in çarpması sonucu aracın altında süreklendiğini ve yaralandığını, ....'un o yıl okuluna gidemediğini, uzun süre yatakta tedavi görmek zorunda kaldığını, bacağında sabit iz kaldığını belirterek, 14.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL, kaza nedeniyle babanın çalışamamasından kaynaklanan 100,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı gerçek kişiden tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL tedavi, 100,00 TL ulaşım, 100,00 TL devamlı iş göremezlik, 100,00 TL ileride olacağı estetik ameliyat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 100,00 TL ulaşım, 100,00 TL tedavi bedelinin davalı ...'ten olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile alınıp davacılara verilmesine, ayrıca... için 3.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...'ten alınıp davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- 07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile 1086 sayılı HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa’nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00 TL’ye çıkarılmıştır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Somut olayda; maddi tazminat yönünden 200 TL'ye hükmedilmiş, manevi tazminat yönünden ise ... için 1.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL'ye hükmedilmiştir. Açıklanan nedenlerle davalı ...'in bu davacılara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 329,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22537, Karar No: 2013/18252, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22537 E.  ,  2013/18252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı Dairemize gönderdiği cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin suç tarihinden önce özelleştirilmiş olup, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkının bulunmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2614, Karar No: 2011/3782, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2614 E.  ,  2011/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.05.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya alacak istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; alacak isteminin kısmen kabulüne dair verilen 22.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 304 parsel sayılı taşınmazda bulunan 5.kat İskete Sokağa bakan bağımsız bölümü, ... 15. Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile davalı ...’a vekaleten hareket eden davalı ...’dan satın aldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmaza denk gelen arsa payının adına tescilini, bu isteminin kabul edilmemesi halinde sözleşme uyarınca ödenen 200TL’nin sözleşme tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte 17.03.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile de, tapu iptali ve tescil isteminin reddi halinde 2.642,80TL’nin davalılardan alınmasını istemiştir.

Davalı ..., davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, satış bedelinin ödenmediğini, diğer davalı ... da kendisine husumet düşmeyeceğini, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 13 numaralı bağımsız bölümün karşılığı olarak bilirkişilerce hesaplanan 25/893 arsa payının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine hüküm Dairemizin 11.02.2008 günlü ve 2007/16907 Esas 2008/1414 Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmazın kaçak olması nedeniyle tapu iptali ve tescil isteminin reddi ile ikinci kademedeki istemin değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak 2.642,80TL’nin 13.10.1999 günlü sözleşme tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte davalı ...’dan alınmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı ... vekili alacağa temlik tarihi yerine dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiği gerekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

1-Davacı vekili 22.01.2011 tarihli temyiz dilekçesini temyiz defterine kaydettirmediğinden ve gerekli temyiz harcını da yatırmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 13.10.1999 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise sözleşme bedelinin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili istemlerine ilişkindir.

1-Davacı vekili 22.01.2011 tarihli temyiz dilekçesini temyiz defterine kaydettirmediğinden ve gerekli temyiz harcını da yatırmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 13.10.1999 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise sözleşme bedelinin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili istemlerine ilişkindir.

Hükme esas alınan 16.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda, sözleşme bedeli 200TLnin dava tarihi itibari ile güncellenmiş değerinin 2.642,80TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu bedelin sözleşmenin düzenlendiği 13.10.1999 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Borçlar Kanununun 101. maddesi uyarınca, muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit hale gelir. Somut olayda, davacı tarafından dava tarihinden önce davalılara ihtar gönderilerek temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilmemiştir. Bunun yanında, sözleşme bedeli dava tarihi itibariyle güncellenerek hüküm altına alınmıştır. Belirtilen nedenlerle, alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar bir yana bırakılarak alacağa dava tarihi olan 11.05.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken sözleşme tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran davalı tarafa geri verilmesine, 24.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9534, Karar No: 2014/4151, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9534 E.  ,  2014/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; suç tarihleri itibariyle kapıdan satış yetkileri iptal edilen ...Turizm Tekstil Dayanıklı Tüketim Malları Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nde pazarlamacı olarak çalışan sanığın, katılanların ikametlerine farklı tarihlerde giderek çekilişle ev eşyası vereceklerini söyleyerek bir zarf çektirdiği, her birine koltuk takımı, fırın ve buzdolabı gibi nispeten daha pahalı olan hediyeler kazandıklarını söyleyerek, şimdilik kaydıyla tencere seti ve mini fırın gibi ürünler teslim ederek güven oluşturdukları, akabinde katılanlardan bir miktar nakit para alıp, taksitli satış sözleşmesi ve bono imzalattıktan sonra, herhangi bir fatura ya da sözleşme örneği vermeksizin, şirketin posta çeki hesabının yazılı olduğu kağıt parçası verdikten sonra ücreti bu hesaba yatırmaları gerektiğini, şimdilik kaydıyla verdikleri ürünleri açmadan yeni açılacak mağazaya getirdiklerinde kendilerine çekilişle kazandıkları asıl ürünün teslim edileceğini söyleyerek hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın her bir katılana yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Katılan ...'a yönelik eylemin tarihi itibariyle, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında uygulanan hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında uygulanan hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından "20 gün" ve "400 TL adli para cezası" ifadelerinin yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL adli para cezası" yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17421, Karar No: 2010/173, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17421 E.  ,  2010/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1965 ve 1979 yıllarında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile 2. madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ayrı ayrı ve her bir belge üzerine hangi uygulamaya ait olduğu da yazılmak suretiyle dosyada yer alması,

2- Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş ilk orman kadastrosunun yapımında kullanılan ve orman sınır nokta ve hatlarının işlenmiş olduğu ... fotoğrafı ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.