muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4266, Karar No: 2018/1066, Tarih: 02.04.2018

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/15-1280 E. 2012/1864 K. sayılı ve 25.12.2012 tarihli, 2013/15-714 E. 2014/300 K. sayılı ve 03.06.2014 tarihli kararlarında da açıklandığı gibi Kanun koyucu, cezaların şahsileştirilmesinin temini bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin, 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olması gerekir.

Öte yandan, temel cezanın tayininde göz önünde bulundurulacak hususlar suçun unsurunu veya nitelikli hallerini oluşturmakta ise, iki ayrı hükmün uygulanmasında aynı sebebe dayanılamayacağı için bu hususlar cezanın belirlenmesinde nazara alınmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Her ne kadar ilk derece mahkemesi temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesiyle ilgili olarak “sanığın örgütsel faaliyetlerinin niteliği ve yoğunluğu, örgütün sanığın sorumluları olarak atadığı şahıslar değerlendirdiğinde” şeklinde gerekçeye dayanmışsa da, bu gerekçe 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi anlamında kanuni ve yeterli değildir. Çünkü mahkemenin alt sınırdan uzaklaşılmasına gerekçe gösterdiği faaliyetler zaten örgüt üyeliği suçunun unsurunu oluşturmaktadır. Mahkeme, TCK'nın 61/3 maddesine aykırı olacak şekilde silahlı terör örgütü üyeliği suçunun unsurunu oluşturan faaliyetleri ayrıca teşdit sebebi olarak kabul etmiştir. Hüküm fıkrasında gösterilen “suçun işleniş şekli ve kastının yoğunluğu” biçimindeki gerekçe ise kanuni olmakla birlikte dosyaya yansıyan bilgi ve belgeler (özellikle sanığın Ünye ilçesinde ilçe imamına bağlı olarak, hakim, savcı, mülki idare, asker, polis, akademisyen gibi örgütün mahrem yapıları olarak da değerlendirilmeyen adliye zabıt katibi gibi kamu görevlilerinden sorumlu olduğunun kabulü) karşısında, hüküm kurulurken sadece bu nedenlere dayanılarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmamaktadır.

Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır. İki sınır arasında cezayı belirleme yetkisi hakime ait ise de, bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, bu bağlamda suçun işleniş şekli, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, kastın yoğunluğu gibi hususların göz önünde tutulması, bunun yanında gösterilen gerekçelerin de dosya ile uyumlu olması gerekmektedir.

Yine, geçmişte sabıkası bulunmayan sanık hakkında, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışının da tespit edilememesi karşısında, dosya kapsamıyla uyuşmayacak şekilde “yargılama sürecindeki tutum ve davranışları nazara alınarak” demek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi de hukuka aykırılık teşkil etmektedir.

Bu cihetlerle, sanık hakkında “silahlı terör örgüt üyesi olmak” suçundan TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak verilen cezanın fazla olması, takdiri indirim maddesi olan TCK'nın 62. maddesinin somut olayda sanık hakkında uygulanmamasının hukuka aykırı olması karşısında “hükmün bozulması” gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/19713, Karar No: 2011/22349, Tarih: 28.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/19713 E.  ,  2011/22349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.12.2007 gün ve 2007/245-264 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Yurtdışı Yüksek Öğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliğinin 5. maddesinin (a) bendi uyarınca yabancı ülkeden verilmiş olan suça konu diplomanın geçerliliği araştırılıp saptanmadıkça sonuç doğurmayacağı ve ...tarafından da bu husus mutaden araştırılarak, sanık tarafından Ufa Başkurt Devlet Üniversitesinden Rus Dili ve Edebiyatı alanında alınmış gibi sunulan diplomanın sahteliğinin saptanmış bulunmasına göre, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, mahkemece dosya kapsamına uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33353, Karar No: 2015/9216, Tarih: 11.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/33353 E.  ,  2015/9216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/131149

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/357 (E) ve 2013/508 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16599, Karar No: 2022/12554, Tarih: 30.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16599 E.  ,  2022/12554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOVANCILAR Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 30/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6531, Karar No: 2023/467, Tarih: 23.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6531 E.  ,  2023/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2020/122 Esas, 2020/349 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/3926 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar eleştirilerek ve düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yeterli delil bulunmadığına, tanıkların çelişkili beyanda bulunduğuna, tutanak tanıklarının dinlenilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 29.012020 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Abdullah'ın el çantası içerisinde bulunan uyuşturucu maddeleri sattığı ve 31.01.2020 tarihinde evinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin cinsi, miktarı ve çeşitliliği (eroin, metamfetamin, methadone) ile sanığın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğu yönündeki savunmaları bir arada değerlendirilerek ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması hususu eleştirilip, hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmemesi, sanıktan ele geçen cep telefonunun suçta kullanıldığına ve müsaderesine karar verilen 100 TL paranın suçtan elde edildiğine dair yeterli delil bulunmadığı halde müsaderelerine ilişkin hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

29.01.2020 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Abdullah'ın el çantası içerisinde ele geçen uyuşturucu maddelerin usulüne uygun alınmış bir arama kararı olmadan muhafaza altına alındığı, suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin hukuka aykırı delil niteliğinde bulunduğu anlaşılmış ise de; sanık hakkında yapılan diğer ihbarlar neticesinde alınan arama kararı ile sanığın 31.01.2020 tarihinde evinde usulüne uygun yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin cinsi, miktarı ve çeşitliliği değerlendirilerek sanığın ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu anlaşıldığından, bu eylem yönünden incelenen İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararları usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/3926 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17622, Karar No: 2016/1504, Tarih: 08.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17622 E.  ,  2016/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahiplerinden ... davanın reddini savunmuş, diğer davalı arsa sahibi ... ve davalı yüklenici davayı kabul etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyanın incelenmesinde dava konusu 1882 ada 18 parsel sayılı taşınmazın maliki ...'ın 20.07.1975 tarihinde vefat ettiği, geriye mirasçısı olarak ..., ... ve ...'ın kaldığı anlaşılmıştır. ... mirasçılarından ... kendi adına asaleten kızı ...'a vekaleten 25.11.1980 tarihinde davalı yüklenici ... ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Her ne kadar davalı ... arsa payı inşaat sözleşmesi imzalamamış ise de inşaatın tamamlandığı, davalı ...'ın da bir dairede ikamet ettiği mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporuyla belirlendiğinden davalı ... tarafından bu aşamada sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesi iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz.

Bu itibarla mahkemece tarafların gösterdiği deliller değerlendirerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1192, Karar No: 2015/3555, Tarih: 03.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1192 E.  ,  2015/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2014 tarih ve 2014/291813 sayılı yazısı ile;

Kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kaydedilmesi ve iftira suçundan kimliği meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibariyle evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2014 tarihli ve 2014/1512 soruşturma, 2014/166 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüphelinin işlediği iddia olunan suçun bilişim sistemine hukuka aykırı girme ve orada kalma suçunu oluşturduğu kabul edilerek suç yeri itibariyle evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2014 tarihli ve 2014/45299 soruşturma, 2014/5388 sayılı yetkisizlik kararını takiben yetki uyuşmazlığının çözümü için soruşturma evrakının gönderildiği merciince ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2014 tarihli ve 2014/895 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, ... ... Üniversitesi Rektörlüğü vekilinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2014 tarihli ve 2014/1375 soruşturma, 2014/80 sayılı ayırma kararı ile kimliği meçhul şüphelinin şikayetçi kuruma yönelik eylemi yönünden soruşturmaya ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1375 soruşturma numarası üzerinden devam edilmesine, suçtan zarar gören Salih Koç'a yönelik kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kayıt edilmesi ve iftira suçları yönünden ise yetkisizlik kararı verileceğinden bahisle soruşturmanın 2014/1512 soruşturma numarası üzerinden yapılmasına karar verilmesini müteakip suçtan zarar gören ... ve ...'a yönelik kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kaydedilmesi ve iftira suçlarının ... İlinde gerçekleştiği gerekçesiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığına yönelik yetkisizlik kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamına uymayacak şekilde şikayetçi kuruma yönelik eylem yönünden değerlendirme yapılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkisizlik kararı verildiği gözetilmeksizin, merciince ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 25.07.2014 gün ve 94660652-105-60-7216-2014-15287/51745 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Olay: