muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5800, Karar No: 2022/8528, Tarih: 16.05.2022

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Dosya kapsamından, davacının yerleşim yeri adresinin Keçiören/Ankara olduğu, davalının yerleşim yerinin ise Merkez/Afyonkarahisar olduğu ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının yetkisiz olan Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde davayı açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafça süresinde ve usulüne uygun olarak Afyonkarahisar Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda davanın Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3855, Karar No: 2022/398, Tarih: 10.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/3855 E.  ,  2022/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, suça konu balların ve ... plaka sayılı aracın sanığa iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

07.12.2012 tarihinde sanıklardan ...’ın sürücüsü olduğu araçta yapılan aramada toplam 3.180 kg. bal ele geçirildiği, sanıklardan ...’ın aşamalardaki savunmalarında suça konu balların ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/2356 sayılı soruşturma dosyasından teminat karşılığında teslim edildiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, ballarla ilgili ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/2356 sayılı soruşturmasında 18.09.2013 tarih ve 2013/302 sayılı iddianame ile ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/600 Esasına kayıtlı kamu davası açıldığı ve yargılamasının devam ettiği anlaşılmakla; söz konusu dava dosyasının incelenerek, gerektiğinde her iki dava dosyası birleştirilip, suça konu balların yerli üretim olup olmadıkları konusunda İl Tarım Müdürlüğünden rapor alındıktan sonra, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7936, Karar No: 2015/11969, Tarih: 09.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/7936 E.  ,  2015/11969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/35710

MAHKEMESİ : Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/186 (E) ve 2013/468 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, hükmün açıklanmasına dayanak oluşturan Edremit 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/51 Esas, 2013/50 sayılı kararına yönelik temyiz incelemesi talebinin reddine dair kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nce onandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, suça konu işyerine açık pencereden giren arkadaşının içeride bulduğu kumanda ile işyerinin kepengini açarak giyim eşyalarını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesine göre uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken "denetim süresine" ilişkin hatalar "aleyhe değiştirme yasağına" konu oluşturmaz. Somut olayda, hırsızlık suçundan sonuç olarak verilen 1 yıl 2 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi 1 yıl 2 ay 10 gün denetim süresi belirlenmesine karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında “işyeri dokunulmazlığının ihlali” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bilirkişi raporu, müşteki beyanı ve mahkemenin kabulüne göre suça konu yerin giyim mağazası olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamdeki 4 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bilirkişi raporu, müşteki beyanı ve mahkemenin kabulüne göre suça konu yerin giyim mağazası olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamdeki 4 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İddianamede iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/2 maddesinin uygulanmasının talep edildiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12009, Karar No: 2023/3171, Tarih: 16.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/12009 E.  ,  2023/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/196 E., 2022/238 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ve 2012/85 Esas, 2014/85 Karar sayılı kararıyla sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismar suçundan mahkumiyetine dair hükmün sanık müdafiince temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 03.05.2017 tarihli ve 2016/11241 Esas, 2017/2395 Karar sayılı ilamıyla lehe kanun karşılaştırılması yapılması lüzumu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verdiği 10.06.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan lehine olan 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin soyut beyanları haricinde somut ve yeterli herhangi bir delil bulunmadığına, bu nedenle sanığın delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkındaki temel cezanın yerinde olmayan gerekçeye istinaden üst hadden tayin edilip takdiri indirim maddesinin de uygulama dışı bırakılması ve suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte eylem sarkıntılık aşamasında kaldığı halde bu aşamanın geçildiği kabulüne göre ceza verilmesi hususlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda dava konusu olayın; "Olay tarihi olan 28.05.2011 tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış mağdure ... \*\*\*'ın, evden kaçarak ... \*\*\* isimli kişinin evine gittiği ve burada kaldığı, bu sırada sanık ... \*\*\*'ün de bu eve geldiği, burada karşılaşan sanık ... ile mağdure ...'in konuşmaya başladıkları, bu sohbetin devamında sanık ...'in mağdur ...'e çıkma teklifi ettiği ancak ...'in kabul etmediği, buna rağmen sanık ...'in soyunmaya başladığı ve devamında mağdureyi tutarak öpmeye başladığı, mağdurenin direnerek sanığı ittiği, sanığın bu sefer mağdureye 'bozuk musun' dediği, mağdurenin bozuk olmadığını söylemesi üzerine bu kez de sanığın mağdure ile ters ilişkiye girmek istediği, mağdurenin sanığı reddettiği, bu sırada sanık ...'in mağdurenin boynunu somurmaya başladığı ancak mağdurenin bağırması üzerine sanık ...'in eylemine son verdiği;

Adli Tıp Kurulu 1.İhtisas Kurulundan rapor aldırılmış ve Kurulun 20.10.2020 tarihli raporuna göre 'mağdurenin 28.05.2011 tarihinde maruz kaldığı cinsel istismar eyleminden dolayı ruh sağlığını bozacak şekilde travma sonrası stres bozukluğunun tespit edildiği' bildirilmiş ve bu haliyle raporlar arasındaki çelişkinin giderildiği kabul edilmiştir. Sanık hakkında yapılan lehe kanun değerlendırmesınde, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulması halinde artırıma gidilmediğinden 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinin sanığın lehine değişiklik getirdiği, sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar fiili nedeniyle sanığın 6545 sayılı Kanunla Değişik 5237 sayılı Kanunun 103/1.a maddesi yollamasıyla 103/1-1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş; ancak mağdurenin aşamalarda maruz kaldığı istismar eyleminde kullanıldığını iddia ettiği cebire yönelik çelişkili ifadelerde bulunması, savunma, doktor raporunda yer alan boynun sol tarafındaki kızarıklık ile noktasal ekimozun cinsel istismara bağlı meydana geldiğinin anlaşılması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü arkadaşının evinde tanıştığı on beş yaşını tamamlamamış mağdureye yönelik istismar eylemini cebirle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla 5237 sayı Kanunun 103/4. maddesı sanık lehine uygulama dışı bırakılarak hüküm kurulmuştur."" şeklinde kabul ve gerekçelendirilmesinin yapılıp buna göre sanık hakkında mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan "HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altındaki (2) numaralı bölümde belirtildiği biçimde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17882, Karar No: 2014/7468, Tarih: 16.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17882 E.  ,  2014/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Cumhuriyet Savcısı ve ... vekilinin temyiz itirazlarına göre yapılan incelemede;

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının ve Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1040, Karar No: 2025/2520, Tarih: 11.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1040 E.  ,  2025/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1470 E., 2024/1613 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; reddine karar verilen davada, gerek dava değeri gerekse tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; reddine karar verilen davada, gerek dava değeri gerekse tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12688, Karar No: 2013/10497, Tarih: 21.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12688 E.  ,  2013/10497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.01.2012 tarih ve 2010/479-2012/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Doğan Plastik Petro Kimya San. Tic. Kol. Şti. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar adına tescilli 2004/01272 sayılı kavanoz kapağı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmadığını ileri sürerek, tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı Doğan Plastik Petro Kimya San. Tic. Kol. Şti temsilcisi de olan davalı Mehmet Turhan Ünlüdoğan, davanın reddini istemiştir.

Davalı Zeynep Behiye Ünlüdoğan, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava kosunu tasarım yönünden hükümsüzlük şartları oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile tasarımın hükümsüzlüğünü karar verilmiştir.

Kararı, davalı Doğan Plastik Petro Kimya San. Tic. Kol. Şti. temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Doğan Plastik Petro Kimya San. Tic. Kol. Şti'nin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Doğan Plastik Petro Kimya San. Tic. Kol. Şti'nin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Doğan Plastik Petro Kimya San. Tic. Kol. Şti'den alınmasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14185, Karar No: 2022/16948, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/14185 E.  ,  2022/16948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Mersin 11. Asliye Hukuk ile Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'unun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava alacak istemine ilişkindir.

Mersin 11. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı tarafından süresinde yetki itirazında bulunulduğu, davalının Türkiye Futbol Federasyonunun 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'la kurulmuş olup, Kanun’un 4. maddesinin 2. bendi uyarınca merkezinin Ankara olduğu, 6100 sayılı HMK’nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının yerleşim yeri adresinin Ankara olduğu, dolayısıyla Mersin Asliye Hukuk Mahkemesinin eldeki davada yetkisinin bulunmadığı, yetkili mahkemenin süresinde yapılan yetki itirazında belirtilen Ankara Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, her ne kadar davalının adresi Ankara ise de, davacı Mersin İl Emniyet Müdürlüğünde görevli iken mesai dışında bağlı bulunduğu kurumca Mersin İdman Yurdu’nun maçlarında güvenlik görevlisi olarak görevlendirildiği, bu görevden dolayı kendisine herhangi bir ücret ödenmediği, davacının bu görevi Mersin ilinde gerçekleştirdiği, olayın meydana geldiği yerin Mersin olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.