muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6749, Karar No: 2024/7668, Tarih: 26.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6749 E.  ,  2024/7668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2068 Esas, 2024/848 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre her paydaş için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3688, Karar No: 2012/4834, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3688 E.  ,  2012/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde gece vakti 14 Eylül Anadolu Lisesi girerek, buradan farklı mağdurların kullanımında olduğu açıkça anlaşılan odaların kapılarını zorlayarak açmak suretiyle ve aynı şekilde öğretmenler odasında bulunan farklı mağdurların kullandığı açıkça anlaşılan dolapları zorlayarak açmak suretiyle suça konu eşyaları çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin mağdur sayısınca ayrı ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden, zincirleme tek suç kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışındaki yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 05/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8917, Karar No: 2022/9201, Tarih: 13.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8917 E.  ,  2022/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan ele geçen tabanca ile ilgili olarak Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 04.02.2009 tarihli raporda, suça konu tabancanın, ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi, buna karşın sanıktan özel nitelikte mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kuru sıkı olduğunu bildiğini savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6393, Karar No: 2015/13988, Tarih: 04.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6393 E.  ,  2015/13988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı verilen dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine ilişkin kararın davacı vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen satım sözleşmesi kapsamında müvekkilince davalıya mal satılarak teslim edilmiş ise de bedelinin ödenmediğini alacağın tahsili için aleyhine girişilen takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı tekrarlayarak yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahının bulunduğu ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuş ve satım sözleşmesindeki imzanın müvekkilini temsile yetkili kişiye ait olmadığını, akdi ilişki bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuş ve %20 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, satım sözleşmesinde imzası bulunan ...'in davalıyı temsil yetkisi olmadığının saptandığı, böylece yanlar arasında akdi ilişki kanıtlanamadığından yargılamanın davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olan yetkili ... Mahkemelerine ait olduğundan bahisle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı (borçlu) vekilince mahkemenin yetkisine itirazda bulunulduğu gibi, süresi içinde icra dosyasına sunulan itiraz dilekçesinde de yetkili icra dairesinin davalı şirket merkezinin bulunduğu... İcra Daireleri olduğundan bahisle icra dairesinin yetkisine de itiraz edilmiştir. Bu durum karşısında mahkemece dava şartı niteliğinde bulunan icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz üzerinde durularak takibin yapıldığı ... İcra Dairesinin yetkisiz olduğunun saptanması halinde geçerli bir takip bulunmadığından dolayı davanın reddine, icra dairesinin yetkili olduğunun saptanması halinde ise mahkemenin yetkili olup olmadığının irdelenmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9089, Karar No: 2012/4550, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9089 E.  ,  2012/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gerekçeli kararın davalı ... vekilinin yüzüne karşı 1.4.2010 tarihinde tefhim edildiği, davalı ... avukatının10.5.2010 tarihinde harçsız ve temyiz defterine kayıt tarihini içermeyen temyiz dilekçesini dosyaya sunduğu, dosyada harç makbuzu ve temyiz defterine kayıt tarihine dair belge ve kayıt bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı ... vekilinin harcını da yatırmak suretiyle süre tutum dilekçesi sunup sunmadığı ve temyiz dilekçesinin mahkeme kalemine teslim edilme ve temyiz defterine kayıt tarihi belirlenerek bu konuya dair belgeler dosyaya eklenerek,

Gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13677, Karar No: 2013/29785, Tarih: 12.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/13677 E.  ,  2013/29785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/434

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2008

NUMARASI : 2006/517 (E) ve 2008/482 (K)

SUÇ : Hakaret, Tehdit, Kasten yaralama, Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yasa'da hakaret suçunun alenen işlenmesi, suçu ağırlaştıran neden olarak öngörülmüştür. Aleniyet için aranan temel ölçüt, eylemin (hakaretin), belirsiz sayıdaki kişiler tarafından işitilebilecek, görülebilecek ve algılanabilecek bir ortamda ya da çok sayıdaki kişinin öğrenmesini sağlayacak bir araçla işlenirse aleniyet var sayılabilir. Aleniyetin varlığı için söylenenlerin fiilen duyulması gerekli olmayıp çok sayıda insanın hakareti öğrenmesinin olanaklı olması yeterlidir. Sanığın bir konutun penceresinden sokakta bulunan mağdura hakaret etmesi durumunda suç alenen işlenmiş sayılır.

Somut olayda apartman içerisinde katılanın dairesinin önünde meydana gelen tartışma sırasında, sanığın katılana hakaret ettiği anlaşılmakla; bir apartmana yalnızca burada oturan kişiler girebileceği için apartmanın içerisinde meydana gelen hakaret eyleminin apartmanda oturanlar tarafından duyulabilir olması aleniyet unsurunun gerçekleşmesi için yeterli değildir. Hakaret eylemininin sokaktan geçen kişiler tarafından duyulup duyulamayacağı araştırılıp belirlenmelidir. Hakaretin apartmanın kaçıncı katında meydana geldiği, sokaktan geçenler tarafından duyulup duyulamayacığı araştırılıp tartışılmadan yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret, kasten yaralama, tehdit ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kaynaklanan maddi zararın bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (objektif) koşulların gerçekleştiği gözetilerek; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “hakkındaki şikayetin devam etmesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11258, Karar No: 2025/975, Tarih: 22.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11258 E.  ,  2025/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1033 E., 2024/905 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Avanos 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/514 E., 2023/616 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait iş yerinde 01.04.1994 tarihinden itibaren kesintisiz olarak çalıştığını, en son çalıştığı ay olan 2015 yılına ait aldığı net ücretinin 3.000 TL olduğunu, davalı şirket nezdinde çalıştığı süre boyunca asgari ücretin 3 katından aşağı olmamak üzere bir ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davacı yana ödenen maaş bordrolarının imzalı olduğunu, yaptığı işin niteliği gereği asgari ücret artı aylık ciro üzerinden maaş ödenmesinin mümkün olmadığını, davacının muhasebe personeli olduğunu, kıdem ve ihzar tazminatlarının ödendiğini ve daha sonra tekrar işe başladığını ve kendi isteğiyle tekrar ayrıldığını, tespit talebinde hukuki yarar bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2011 yılı öncesi iddia edilen ücretlerin yazılı delil ispat sınırının üstünde olduğundan tanık ile ispatlanmasının mümkün olmadığı, 2011 yılı ve sonrasına ilişkin ücretlerin, TUİK kazanç bilgi sorgulama sisteminden yapılan araştırmaya göre muhasebe elemanı olarak çalışan ücretinin 2014 yılı Kasım ayında ortalama brüt ücretinin 1.950 TL olduğunun anlaşılmasına göre, dönemin asgari ücretinin (1.950/1.134) 1.72 katı olduğu, dosya kapsamında dinlenen bir kısım bordro tanıklarının da davacının asgari ücretin 2 katı tutarında ücret aldığı yönündeki beyanları nazarında, uyumlu olduğu gözetilerek 2011 yılı ve sonrasına ilişkin olarak hesaplanan ücretlere göre eksik bildirilen primlerin olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yazılı belge olmadan sadece tanık beyanlarına göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacının almış olduğu tüm maaşları gösterir yazılı ve imzalı ücret bordroları ve özlük dosyasının dosyada bulunduğunu, yazılı ve imzalı bordrolardaki imzaların inkar edilmediğini, tamamen tanık beyanlarına dayanarak hesaplama yapılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksikliklerle dolu ve hatalı olduğunu, 2011 yılı ve sonrasında hesaplanan ücretlere göre sözde eksik bildirilen primler yönünden verilen kararı ve miktarları kabul etmediklerini, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanmasının zorunluluğunun bulunduğunu, davacının asgari ücretin üç katı gelir elde ettiğini iddia ettiğini, talep konusu yıllar itibariyle tanıkla ispat yasağı parasal sınırları ile asgari ücret karşılaştırma tablosu ile tespitinin de bilirkişi raporunda yapılmadığını, dönemsel olarak asgari ücret tutarlarının senetle ispat sınırının üstünde olduğunu, tanık ifadelerinin yetersiz olduğunu, davacının asgari ücretin üzerinde maaş aldığını, muhasebe ara elemanı olarak görev yaptığını yani teknik ya da nitelikli bir muhasebe personeli olmadığını, iddia ettiğinin aksine sürekli olarak asgari ücretin üzerinde çalışmasının olduğunu, yapılan ücret araştırmasında davacı ile ayni sektörde çalışan bir çalışanın da asgari ücret ile çalıştığının tespit edildiğini, davacı tanıklarından iki tanığın aktif olarak davalı şirkete karşı dava açtığını ve davalı şirket ile husumetli olduğundan tanıklıklarının hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, eksik primlerin hatalı gösterildiğini ve kararda hata oluştuğunu, kararda davacının eksik bildirilen primlerini veya tespit edilen brüt ücret primlerini gösterilmesi gerektiğini, aksi durum davalı Kurum ve şirketin zararına olacağını, hukuki maddi gerekçelerini kül halinde değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece verilmiş olan kararın hukuka aykırı olup fer'i müdahil Kurum açısından hak kaybına neden olacak bir karar olduğunu, davacının 2011 yılı Ocak ayı ile 2015 yılı Aralık ayı tarihleri arasında davalı işveren ... Turizm San ve Tic A.Ş.'de geçen çalışmalarında Prime Esas Kazancın Kuruma eksik bildirildiğinin tespit edildiğini, ancak sigortalılıktan söz edebilmek için çalışmalarının varlığı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde kanıtlanması gerektiğini, bu nedenle davacının davasının reddi gerekirken kabul edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, zira fer'i müdahil Kuruma bildirilen süreler dışında davacının hizmetinin olduğu iddiasının kabul edilebilir nitelikte olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Sonuç

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, prime esas ücretin tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ... Kurumuna davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nın geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nın Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nın Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanun'un 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78. maddesine göre “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

3.Davacının davalı iş yerinde, muhasebe stok elemanı olarak 01.04.1994-31.12.2015 tarihleri arasında asgari ücretin 3 katından aşağı olmamak üzere ücretle çalıştığının tespitini talep ettiği eldeki davada, Mahkemece 2011 yılı öncesi iddia edilen ücretlerin yazılı delil ispat sınırının üstünde olduğundan tanık ile ispatlanmasının mümkün olmadığı, 2011 yılı ve sonrasına ilişkin ücretlerin, TUİK kazanç bilgi sorgulama sisteminden yapılan araştırmaya göre muhasebe elemanı olarak çalışan ücretinin 2014 yılı Kasım ayında ortalama brüt ücretinin 1.950 TL olduğunun anlaşılmasına göre dönemin asgari ücretinin (1.950/1.134) 1.72 katı olduğu, dosya kapsamında dinlenen bir kısım bordro tanıklarının da davacının asgari ücretin 2 katı tutarında ücret aldığı yönündeki beyanları nazarında, uyumlu olduğu gözetilerek 2011 yılı ve sonrasına ilişkin olarak hesaplanan ücretlere göre eksik bildirilen primlerin olduğu kabul edilmişse de yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

4.Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.04.1994-31.10.2007 ve 02.09.2008-31.12.2015 tarihleri arasında davalı iş yerinden asgari ücret üzerinden sigortalı bildirimlerinin yapıldığı, ücretlerin banka aracılığı ile ödendiği, 02.09.2008 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının aylık brüt 830,42 TL ücretle çalışacağının kararlaştırıldığı, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan ücret bordrolarının davacı tarafından imzalandığı, bir kısım tanıklarca, davacının talebine konu dönemde asgari ücretin iki katı 2003 yılından itibaren asgari ücret tutarındaki ücretlerin banka kanalıyla, kalan tutarın elden ödendiğinin belirtildiği, davacının muhasebe stok elemanı olup bordroların hazırlanması işinde yer aldığı gözetildiğinde, dosyada yer alan yazılı delillerin karşısında tanık dinlemeyeceği gözetilmeksizin, yapılan emsal ücret araştırması ve tanık beyanları esas alınarak hazırlanan bilirkişi hesap raporuna göre karar verilmesi hatalı olup davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.