muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1343, Karar No: 2022/8534, Tarih: 06.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1343 E.  ,  2022/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi: ... 21. İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; davacının ...'da bulunan davalı işyerinin ... irtibat bürosunda 07/07/2002-31/01/2005 tarihleri arasında çalıştığını, 06/06/2004 tarihinde emekli olduğunu, 07/07/2002-30/06/2003 tarihleri arasında aylık net 2.000-TL, 01/07/2003-30/06/2001 tarihleri arasında aylık net 2.500-TL, 01/07/2004-31/01/2005 tarihleri arasında aylık net 3.000-TL ücret aldığını, ancak primlerin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, davacının 07/07/2002-31/01/2005 tarihleri arasında belirtilen maaş tutarları üzerinden çalıştığının tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 1-Davacının davalı şirkete ait işyerinde asgari ücretle 07/06/2004- 24/01/2005 tarihleri arasında tam zamanlı ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, 2-Fazlaya ilişkin tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, “dinlenen bordrolu tanıkların davacı çalışmasını doğruladıkları, çalışmasının kesintisiz olduğunu beyan ettikleri, davalı işyerinin dava konusu edilen tarihlerde kanun kapsamında olduğu, davacının sigortalı ve kesintisiz çalıştığı nazara alınarak hak düşürücü süre sorunu olmadığı ve kuruma bildirilmeyen asgari ücretle 07/06/2004- 24/01/2005 tarihleri arasında fiili çalışmanın ispat edildiği, prime esas kazanca ilişkin iddianın ve kuruma ilk bildirim tarihinden önceki çalışmanın ispat edilemediği” gerekçesiyle davacı vekili, davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davacının 07/07/2002 tarihinden 31/01/2005 tarihine kadar hizmet akdiyle 3.000-TL maaş tutarları karşılığı çalıştığının ve primlerinin gerçek üzerinden ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davacının 07/07/2002 tarihinden 31/01/2005 tarihine kadar hizmet akdiyle 3.000-TL maaş tutarları karşılığı çalıştığının ve primlerinin gerçek üzerinden ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı şirket vekili, dinlenen tanıkların davacının müvekkil şirketten yaz aylarında ve emekli olup ayrıldığını, bir daha çalışmadığını, beyan ettiklerini, davacının iddiasını ispat için hiç bir yazılı delil, belge, tanık, fesih bildirimi sunmadığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı Kurum vekili, 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- 01.10.2002 tarihinden önceki dönemyönünden:

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinden 01.10.2002-07.06.2004 tarihleri arasında bildirimleri bulunduğu, davacının işçilik alacaklarının tahsili için açmış olduğu ... 4. İş Mahkemesi'nin 2010/492 Esas sayılı dosyasında davacının 07.07.2002— 24.1.2005 tarihleri arasında 3.000-TL ücretle çalıştığı kabul edilerek kurulan hükmün Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 18.02.2010 tarihli ilamı ile 01.10.2004 tarihli yönetim kurulu başkanı tarafından imzalı HSBC bankasına hitaben yazılmış ücretinin 3.000TL olduğunu belirtir belgedeki imzanın yönetim kurulu başkanına ait olup olmadığının tespiti için bozulduğu, bozma sonrası imzanın yönetim kurulu başkanı eli mahsulü olduğu hususunun belirlendiği, bozma sonrası alacakların yargılama sırasında ödendiğinden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 03.10.2013 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Mahkemece, davacının davalı adına tescilli işyerinden ilk işe girişinin bildirildiği tarih öncesinde, 07.07.2002-30.09.2002 tarihleri arasında kalan dönem için yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Kesinleşen işçilik alacakları davası güçlü delil niteliğinde olup, 07.07.2002-30.09.2002 tarihleri arasında çalışma iddiasına yönelik davacı taraftan delilleri sorulmalı, çalışmaları kayıtlara geçmiş tanıkların anılan dönemle ilgili ayrıntılı ifadeleri alınarak varsa aradaki çelişkiler giderilmeli, böylece bu konuda gerekli tüm araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2- Davacıya yaşlılık aylığı bağlandıktan sonraki dönem yönünden:

2- Davacıya yaşlılık aylığı bağlandıktan sonraki dönem yönünden:

Davacıya, 01/07/2004 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, yaşlılık aylığı almaya başladıktan sonra davalıya ait işletmede çalışmasına devam ettiğini ileri sürdüğü anlaşılmakla, bu dönem yönünden, davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Sosyal güvenlik destek primi ise, yaşlılık aylığı kesilmeksizin yeniden çalışmaya başlayabilmek için ödenmesi gereken primdir.

5510 sayılı Kanunun 30. maddesi 3.fıkrası (a) bendinde; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte sonra ilk defa sigortalı olan kişilerden yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi hariç olmak üzere bu Kanuna göre veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıkları, çalışmaya başladıkları tarihi takip eden ödeme dönemi başında kesileceği düzenlenmiştir.

Bu düzenleme uyarınca, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden sonra ilk defa sigortalı olanlardan yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra çalışmaya başlayanların aylıkları kesilecektir.

Ancak, 5510 sayılı Kanunun "Sosyal güvenlik destek primine ilişkin geçiş hükümleri" başlıklı Geçici 14.maddesi ile bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanlar hakkında sosyal güvenlik destek primine tabi olma bakımından bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümlerin uygulanmasına devam edileceğine dair, amir hüküm getirilmiştir.

5510 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunda ise "Yaşlılık aylığı alanların yeniden çalışmaları" başlıklı 63.maddesinin; (A) bendinde yaşlılık aylığı almakta iken çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıklarının bu çalışma olgusuna dayalı ve onunla sınırlı olarak kesilmesi gerektiği, (B) bendinde; tekrar sigortalı bir işte çalışma halinde, sigortalı adına sosyal güvenlik destek primi ödenmesi suretiyle, yaşlılık aylığının ödenmesine devam olunacağı hükümlerinin düzenlendiği, söz konusu maddenin son fıkrasında ise, yaşlılık aylığı almakta iken tekrar çalışmaya başlayan sigortalıya, 506 sayılı Kanunun 63. maddesinin (A) ya da (B) bendinden yararlanmak için bir tercih hakkı tanındığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; dava ile tespiti talep edilen dönemde, davacının sosyal güvenlik destek primine tabi çalışma hakkı bulunduğu sabittir. Ancak davacının talebinin açık ve belirgin olmadığı anlaşılmakla; öncelikle, davacıya talebi açıklattırılmalı, isteminin, 506 sayılı Yasa’nın 63/A maddesi kapsamında yaşlılık aylığı kesilerek tüm sigorta kollarına tabi çalışma tespiti mi, yoksa, 63/B kapsamında sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmanın tespiti mi olduğu hususu aydınlatılmalıdır. Mahkemece yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca yapılacak değerlendirme sonucu hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Prime esas kazanç yönünden:

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yerel Mahkemece davacının tespite karar verilen sürede aldığı aylığın tespitinde, emsal ücret araştırmaları ve tanık ifadeleri yoluyla hüküm kurulmuşsa da bu hususta yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip özellikle bulunması halinde ücret bordroları, banka yoluyla davacının hesabına yatırılan ödeme belgeleri, ücret bordrolarında prim ödemeleri ve oranlarını gösterir belgeler, işçilik alacağı dosyası içeriğinde yer alan kayıt ve belgeler vb. getirtilerek bu belgeler de değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6949, Karar No: 2011/7060, Tarih: 10.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6949 E.  ,  2011/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2008 gün ve 2007/396-2008/528 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/02/2011 gün ve 2009/2744-2011/1148 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait hızlandırılmış trende yolcu olarak bulunduğu esnada meydana gelen tren kazası neticesinde % 80 ortopedik özürlü sayılacak derecede yaralanıp, üst üste ameliyatlarla büyük acılar çektiğini, kolunun artık sağlıklı olma ihtimalinin bulunmadığını belirterek 500.000,00 YTL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının davalıya ait trende yolcu olarak bulunduğu esnada meydana gelen kaza sonucunda çalışma gücünü % 59 oranında kaybedecek derecede yaralandığı, olayın özelliği, tarafların kusur ve sosyal - ekonomik durumları, zarara uğrayanın sıfatı, işgal ettiği makam, öğrenim derecesi, sosyal mevkii, davacının çektiği ve halen çekmekte olduğu acının, ızdırabın, kızgınlık ve kırgınlığın kısmen dahi olsa giderilebilmesini teminen davanın kısmen kabulü ile 80.000,00 YTL'nın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 03.02.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekilleri HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekilleri karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20'şer TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00'er TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17746, Karar No: 2015/24860, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17746 E.  ,  2015/24860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/602-2014/1073

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.04.2015 gün ve 2015/1383 Esas - 2015/7110 Karar sayılı ilama karşı davalılardan P.. E.. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2699, Karar No: 2008/8160, Tarih: 11.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2699 E.  ,  2008/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1- ... Arsa ofisi Koll÷ Şti. ... - ... ortaklıı 2- ... arsa Ofisi Villa İnş. Taah. turz. Ltd. Şti. vekili avukat ... 2- .... Arsa Ofisi Koll. Şti. ... Ortaklığı 4- ... Arsa Ofisi Koll. Şti. ... Ortaklığı 5-Veli ... İnş. Taah. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.10.2007 gün ve 1350-405 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkemenin, ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazdığı 20.2.2008 tarih ve 1999/1350 2007/405 sayılı yazısı ile adli müzaharet kararı verilen dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi istenilmiş ise de temyize cevap dilekçesi ile hükmü temyiz eden davalılardan ... Arsa Ofisi Kollektif Şirketi ile ... Arsa Ofisi Villa İnş. Taah. Turizm Ltd. Şti için verilmiş bir adli müzaharet kararına rastlanılmadığı gibi bu davalılar yönünden 25.10.2007 günlü oturumda bu yöndeki talebin reddedildiği anlaşılmaktadır. Adı geçen davalılar hakkında verilmiş bir adli müzaharet kararı verilmiş ise eklenerek gönderilmesi, yok ise bu hususun tevsikinden sonra adı geçen davalılardan 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B.K uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödendiği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK 434/3 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir. 2-Adı geçen davalılar yönünden verilmiş bir adli müzaharet kararını bulunması veya süresi içerisinde istenilen harcı ikmal etmeleri durumunda karşı temyiz dilekçelerinin davacı tarafa tebliğinden ve cevap süresi beklenildikten sonra dosyanın iadesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte belirlenen eksikliklerin giderilmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/398, Karar No: 2020/286, Tarih: 11.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/398 E.  ,  2020/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 421-31

Sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesince 09.06.2016 tarih ve 99-240 sayı ile verilen hükümlerin Cumhuriyet savcısı ve sanık ile müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 17.04.2017 tarih ve 11759-2075 sayı ile aralarındaki bağlantı nedeniyle Ankara Batı Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/13-79 sayılı dosyasının tamamının aslının veya onaylı örneğinin gönderilmesi için dosya iade edilmiş, anılan eksikliğin giderilerek dosyanın geri gönderilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince 02.10.2017 tarih ve 3118-4354 sayı ile;

"Sanığın, mağdurenin görünüm olarak onbeş-onaltı yaşlarında olduğunu beyan etmesi karşısında, Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/13 esas, 2015/79 karar sayılı dosyasında bulunan doğum kaydında mağdurenin sağlık personeli yardımıyla doğduğu belirtilmiş ise de dayanak belge veya doğum raporunun bulunmadığı anlaşıldığından, öncelikle söz konusu dayanak belge veya doğum raporu temin edilerek mağdurenin resmî bir kurumda doğup doğmadığının araştırılması, resmî bir kurumda doğmadığının anlaşılması hâlinde yaşının tespitine esas olacak kemik grafileri çektirilmek suretiyle tam teşekküllü bir hastaneden içerisinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması ve duraksama hâlinde Adli Tıp Kurumundan görüşde alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 25.01.2018 tarih ve 421-31 sayı ile; önceki hükümler gibi sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, bu hükümlerin de sanık müdafisi ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 09.01.2019 tarih, 5872-106 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri B. Aköz ve Y. Gezgin;