muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8771, Karar No: 2013/12672, Tarih: 02.10.2013

Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1. Maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine

adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ifrazen oluşan bir kısım parsellerin 359.000 m2 yüzölçümlü mera

vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın belediye adına tescil edildiği ve üzerinde bina bulunmamasına rağmen dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.

vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın belediye adına tescil edildiği ve üzerinde bina bulunmamasına rağmen dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte incelenerek yerinde şehir plancısı, ziraatçı bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, imar planı uygulama haritaları Belediyeden sağlanmalı ve bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, böylelikle ortaya çıkacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan harcın davalı tarafa iadesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3943, Karar No: 2011/3462, Tarih: 21.06.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/3943 E.  ,  2011/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne yardım etme, Yağma

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 125, 59/1, 31, 33, 40. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-g, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet,

3- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 102/3-4. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılması,

4- Sanıklar ... ve... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 102/2-4. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılması

Sanık ... müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de sunmadığı anlaşıldığından tüm sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...’nün üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu, belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanık ...’ın yağma suçunun sübutu kabul edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., , ..., ... ve ... hakkında açılan davalarda belirlenen suç vasfına uygun olarak zamanaşımının dolduğu tespit edilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ..., , ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile, sanık ... ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ..., ..., ..., ... yönünden re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet ve davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanık ...’ın Uyap sisteminden alınan nüfus kaydına göre 14.06.2005 tarihinde öldüğü, sanık ...’ın ise tanık beyanları ve temyiz aşamasında dosyaya ibraz edilen defin ruhsatı ile gömme izin kağıdına göre 26.06.1996 tarihinde öldüğü iddia edilmiş olması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp sanıkların ölüp ölmedikleri kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... yönünden re'sen temyize tabi olan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6629, Karar No: 2024/7193, Tarih: 01.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6629 E.  ,  2024/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/126 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Durağan Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'nın, anılan kurumdan 26.01.2024 günü saat 16:00'da 10 günlük özel izne ayrıldığı, 05.02.2024 tarihi saat 16:00'da kuruma teslim olması gerekirken belirtilen saatten 3 saat 59 dakika gecikmeli şekilde saat 19:59'da geç teslim olması sebebi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-l. maddesi gereğince, 1 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair Durağan Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 12.02.2024 tarihli ve 2024/19 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine dair Boyabat İnfaz Hâkimliğinin 19.02.2024 tarihli ve 2024/145 Esas, 2024/155 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2024 tarihli ve 2024/126 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-57-14935-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97820 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97820 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-57-14935-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97820 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97820 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Suç tarihinde Durağan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve 26.01.2024 tarihine 10 günlük özel izne ayrılan hükümlünün, izin dönüşü Açık Ceza İnfaz Kurumuna 3 saat 59 dakikalık bir gecikme ile giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Durağan Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 12.02.2024 tarihli ve 2024/19 sayılı kararı ile 1 gün süre ile hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün savunmalarında 05.02.2024 tarihinde saat 12.15'te Samsun merkezden diğer hükümlü arkadaşı... ve...'ın ağabeyi ... ile 55 EK ... plaka sayılı Tofaş Şahin marka araçla yola çıktıklarını, Kavak istikametine geldiklerinde aracın aniden arıza yaptığını beyan ettiği, savunma dilekçesi ekinde buna ilişkin iki adet fatura sunduğu, faturalara göre 05.02.2024 tarihinde 55 EK ... plaka sayılı aracın çekici ile tamirciye götürüldüğü, aynı aracın şarj dinamosu tamiri için 05.02.2024 tarihli ve saat 13.30'da 500,00 Türk liralık fatura düzenlendiği, ayrıca aracın tamirinin 2,5-3 saat sürebileceğinin söylenmesi üzerine arkadaşı ...'ın ağabeyi ...'ın telefonu ile Kurumu arayarak gecikme hakkında bilgi verdiklerini ifade etmesi karşısında, mazeretini belgelediği ve gecikmenin makul sayılacağı gözetilerek, itirazının kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün, izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 3 saat 59 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün seyahati sırasında içinde bulunduğu aracın arıza yaptığını bildirmesi, aracın çekilmesi ve tamirine ilişkin iki ayrı fatura sunması ayrıca ceza infaz kurumunu arayıp, gecikme sebebi konusunda bilgi verdiğini beyan etmesi karşısında, seyahati sırasında aksiliklerle karşılaştığına ilişkin beyanına itibar edilerek, gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği gibi ceza infaz kurumunun aranıp, gecikme ile ilgili bilgi verildiğine ilişkin beyanının doğruluğu hiç araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olduğundan, hükümlünün itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür..

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2024 tarihli ve 2024/126 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14271, Karar No: 2013/10305, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14271 E.  ,  2013/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2009 gün ve 2009/105 Esas, 2009/254 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün ... ve ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalının ... tarihli raporlarından kendisinde ağır derecede zeka geriliği bulunduğu ve bu nedenle cinsel saldırı eylemine karşı beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacağı anlaşılan mağdurun, soruşturma aşamasında maruz kaldığı eylemin gerçekleştiği yer olarak sanığın bekçilik yaptığı işhanını gösterip, polislerle birlikte oraya gittiğinde kendisine cinsel saldırıda bulunan kişinin ileride bazı kişilerle sohbet ederken gördüğü sanık ... olduğunu söylemesi, teşhis işlemi sırasında beş kişi arasından sanığı kesin olarak teşhis ettiği gibi, onun bulunmadığı ortamda yaptırılan teşhiste sanığın orada olmadığını söylemiş bulunması ve aşamalardaki beyanlarında sanığın kendisine karşı cinsel saldırıda bulunduğunu ifade etmesi, .... Devlet Hastanesinin ... tarihli raporunda, mağdurun anal bölge muayenesinde perianal hiperemi olduğu ve anal sfinkter tonusunun kısmen azalmış bulunduğu ancak akut fissür saptanmadığı, hastanın akli dengesi ve anal bölgenin gaita ile kirlenmiş olması nedeniyle fiili livatanın olduğuna kanaat getirilmediğinin, ...Adli Tıp Şube Müdürlüğünün ...tarihli raporunda ise mağdurun muayenesinde fiili livatanın maddi delilerine rastlanmadığı ancak anüsün yapısı, mağdurun yaşı ve ruhsal durumu nedeniyle korkutma, kayganlaştıcı madde kullanılması durumlarında maddi delilerin tespit edilemeyeceği, olayın, alındığı anlaşılan anal sürüntü örnekleri ve adli tahkikatla aydınlatılması gerektiğinin ifade edilmesi karşısında, mağdurun Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, daha önce alınan raporlarındaki bulguların vücuduna organ veya sair bir cisim sokulması ile oluşup oluşmadığı, olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, suç tarihi itibarıyla akıl hastası olup olmadığı, akıl hastalığı var ise, bunun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, vasi tayini gerekip gerekmediği ve özellikle beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususlarında rapor alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumlarını tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hükme varılması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/522, Karar No: 2011/3821, Tarih: 14.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/522 E.  ,  2011/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/245845

MAHKEMESİ :SİVAS Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :30/04/2008 -106/79

SUÇ :Kasten adam öldürmek

G.. Y..'ı kasten öldürmekten sanık E.. D..'nin yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (SİVAS) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/04/2008 gün ve 106/79 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahiller vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; olay gecesi sanığın, bekar olan ablası Songül'ün kendisine eve gidiyorum dediği halde başkasıyla evli olan ve arkadaşlıklarına karşı çıktığı maktulle parkta birlikte oturduklarını görmesi üzerine, yanlarına giderek Songül'e tokat attığı, maktulün sanığın elini tutmak istemesi üzerine Songül'ün maktule sen karışma diye uyardığı, bu esnada bıçağını çeken sanığın araya giren Songül'ü itekleyerek maktulün kalbine vurarak otopsi raporunda belirtilen şekilde öldürdüğü olayda; reşit olan tanık Songül'ün kardeşi olan sanığa karşı herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gibi başkasıyla evli olan maktulle duygusal ilişki yaşamasının da sanık lehine tahrik oluşturmayacağı ve olay öncesinde veya sırasında da maktulden sanığa yönelik herhangi bir haksız eylem oluşturan söz veya davranış bulunmadığının da anlaşıldığı halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yazılı gerekçeyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), sanığın suçunun niteliği, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3458, Karar No: 2018/5914, Tarih: 17.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3458 E.  ,  2018/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...Köyü çalışma alanında bulunan 142 ada 7 parsel sayılı 53.609,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 142 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 22.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 29.112,38 metrekarelik kısmının iptali ile ayrı parsel numarası verilerek davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.