muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5185, Karar No: 2012/6129, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/5185 E.  ,  2012/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 18.07.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 279 ada 20 sayılı parsel üzerindeki binada ikamet ettiklerini, davalının da aynı binada oturmakta olduğunu, ancak davalıdan kaynaklanan nedenlerle binada oturmalarının tehlikeye girdiğini, bu yerden davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıların malik olmadıklarını, kendisinin de malik olmadığını, malik olmayan davacıların aleyhlerine dava açamayacağını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar mülkiyet hakkı sahibi olmadıklarından aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Gerçekten, tarafların ikamet ettikleri 279 ada 20 sayılı parsel üzerindeki bahçeli kargir ahşap evin maliki dava dışı...’dır. Kat irtifakı kurulmamış bu binada davacıların ve davalının ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

04.06.1958 tarih ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gerekçesinde belirtildiği üzere hakim bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve netice-i taleplerle bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleriyle ve onların tavsifleriyle bağlı değildir. Bunun doğal sonucu olarak hakim, önüne çekişme biçiminde getirilen uyuşmazlığa uygulayacağı yasa hükümlerini bulup uygulamak zorundadır. Belirtilen bu kural, 6100 sayılı

HMK’nun 33. maddesinde de “hakim, Türk Hukukunu re’sen uygular” şeklinde hükme bağlanmıştır.

HMK’nun 33. maddesinde de “hakim, Türk Hukukunu re’sen uygular” şeklinde hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; davacılar, aynı binada oturmakta oldukları davalının muhtelif vesilelerle geçimsizlik çıkardığını, çocuklarına ve kendilerine saldırıda bulunduğunu, artık aynı binada oturmaktan korkar hale geldiklerini, hayati tehlikeleri bulunduğunu ileri sürmüştür. Bu iddiaların ileri sürülebilmesi için bir kimsenin o binada mülkiyet hakkı sahibi olması gerekmez. Nitekim, davacılar da mahkemenin kabulünün aksine mülkiyet haklarının varlığına değil davalının komşuluk hukukuna aykırı davranışlarına dayanmıştır. Gerçekten, aynı binada oturmakta olan kişiler, diğer kişilere karşı ahlaken de olsa bazı vazifeleri varsa bu vazifelerini ifa ile mükelleftir. Buna, kiracının özen borcu da denilir. Belirtilen bu kuralın Türk Medeni Kanunundaki düzenlemesi ise “komşuluk hakkı” başlıklı 737. maddede yapılmıştır. Bu hüküm “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel âdete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” şeklindedir. Bu hükümle bir komşunun kullanma sırasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yüklenmiş bulunmaktadır. Taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin düzenlemelerin ve yasal boşluk bulunması halinde mahalli örf ve adetlerin göz önünde tutulması gereklidir. Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hâkim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece yapılması gereken iş, belirtilen çerçeve dairesinde taraflardan delillerini isteyip toplamak ve önüne getirilen uyuşmazlığı sonucuna uygun bir karara bağlamak olmalıdır.

Değinilen bu hususlar bir yana bırakılarak ve değerlendirmede yanılgıya düşülerek orta yerde mülkiyet hakkına dayanılmış bir dava varmış gibi istemin

reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23133, Karar No: 2013/8580, Tarih: 28.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23133 E.  ,  2013/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kastamonu 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2009/10844, Karar No: 2010/2159, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10844 E.  ,  2010/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ilçesi 61066 ada 2 parsel üzerinde bulunan 1.blok 26 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kanal katılım payı ve şebeke hissesi olarak ödediği 2.000-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 08.07.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.470 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığı, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.470-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır: a)Kanalizasyon tesisi yapılması, b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37103, Karar No: 2017/6205, Tarih: 29.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37103 E.  ,  2017/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Müşteki tarafından kapıları kilitlenerek sokak üzerine park edildikten sonra çalınan otomobilin, yürütülen soruşturma kapsamında kolluk görevlilerince terk edilmiş olarak bulunması üzerine suça konu araçta yapılan inceleme neticesinde düzenlenen olay yeri inceleme raporunda, kapılarda zorlama izine rastlanmadığının, düz kontak yapıldığına ilişkin bir tespitin bulunmadığının belirtilmesi ve suça sürüklenen çocuklardan ...'ün aşamalardaki savunmalarında, diğer suça sürüklenen çocuklardan ...'nun, müştekinin aracını yanında bulunan kontakla çalıştırdığını ve sonrasında bu kontak kırılınca (araç içinde ele geçen) tornavidayı kontak anahtarı yerine kullanarak aracı tekrar çalıştırdığını ve bu şekilde çalıştırılan araçla hep birlikte gezdiklerini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen ''haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle'' hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, mahkemenin suçun nitelendirilmesine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki eylemin aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğundan bahisle bozma isteyen 1 no'lu düşünceye iştirak edilmemiş; oluşa ve dosya kapsamına göre, müşteki tarafından kapıları kilitlenerek sokak üzerine park edildikten sonra suça sürüklenen çocuklar tarafından çalınan otomobilin, müştekinin şikayeti üzerine yürütülen soruşturma kapsamında yapılan araştırma sonucu, çalındığı yerden başka bir yerde kolluk görevlilerince terk edilmiş olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında kullanma hırsızlığının unsurları bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunun cezalardan, TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Müşteki tarafından kapıları kilitlenerek sokak üzerine park edildikten sonra çalınan otomobilin, yürütülen soruşturma kapsamında kolluk görevlilerince terk edilmiş olarak bulunması üzerine suça konu araçta yapılan inceleme neticesinde düzenlenen olay yeri inceleme raporunda, kapılarda zorlama izine rastlanmadığının, düz kontak yapıldığına ilişkin bir tespitin bulunmadığının belirtilmesi ve suça sürüklenen çocuklardan ...'ün aşamalardaki savunmalarında, diğer suça sürüklenen çocuklardan ...'nun, müştekinin aracını yanında bulunan kontakla çalıştırdığını ve sonrasında bu kontak kırılınca (araç içinde ele geçen) tornavidayı kontak anahtarı yerine kullanarak aracı tekrar çalıştırdığını ve bu şekilde çalıştırılan araçla hep birlikte gezdiklerini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen ''haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle'' hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, mahkemenin suçun nitelendirilmesine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki eylemin aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğundan bahisle bozma isteyen 1 no'lu düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği iddia edilen fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Oluşa ve dosya kapsamına göre, müşteki tarafından kapıları kilitlenerek sokak üzerine park edildikten sonra suça sürüklenen çocuklar tarafından çalınan otomobilin, müştekinin şikayeti üzerine yürütülen soruşturma kapsamında yapılan araştırma sonucu, çalındığı yerden başka bir yerde kolluk görevlilerince terk edilmiş olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında kullanma hırsızlığının unsurları bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunun cezadan, TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17059, Karar No: 2012/16120, Tarih: 31.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/17059 E.  ,  2012/16120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescili davasında çekişmeli taşınmazın ahara devrinin önlenmesine dair sicil kaydına konulan ihtiyati tedbir kararına yönelik itirazın kabulü ile ittihat edilen tedbirin kaldırılmasına ilişkin yerel mahkemece tesis olunan kararın temyizi üzerine, Dairece:"kararın gerekçeli olması ve temyizen incelemeye elverişli olacak şekilde kurulması, ara kararı şeklinde tesis edilen kararın yasal olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; raportör Üyenin raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15252, Karar No: 2015/18002, Tarih: 13.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15252 E.  ,  2015/18002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/65743

MAHKEMESİ : İdil Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/151 (E) ve 2012/259 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın atılı suçu işlemediğini savunması, sanığın kullandığı telefona ait iletişim kayıtlarında tanık B. K. ile görüşme yaptığına dair bir kayıt bulunmaması karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, suça konu traktörü sanıktan satın aldığını söyleyen B. K. ile traktörün satın alınması sırasında adı geçen yanında bulunduğunu söyleyen S. B.'ın tanık olarak kovuşturma aşamasında dinlenilmesi, tanık B. K. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan yürütülen soruşturmanın akıbetinin araştırılması, açılmış ise dava dosyanın incelenmesi, tanık B. K.'nun kullandığı telefon hattına ilişkin kayıtların dosya içine alınması, dosyada bulunan iletişim kayıtlarından 0 5.... numaralı hattın da sanığa ait olduğu anlaşıldığından bu hatta ilişkin de kayıtların getirtilmesi ve bilirkişi atanarak iletişim kayıtlarında, sanık ile tanık B. K. arasında telefon görüşmesi yapılıp yapılmadığına, sanığın suç tarihinde hırsızlık suçunun işlendiği yerde bulunup bulunmadığı belirlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16955, Karar No: 2014/8754, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16955 E.  ,  2014/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Sanık hakkındaki gün para cezasının TCK 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 400 gün, adli para cezasının da 8000 TL yerine, hesap hatası sonucu gün para cezasının 420 gün, sonuç adli para cezasının da 8400 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 1 nolu fıkrasının 2. bendinde yer alan "420" ibaresinin "400'' aynı fıkranın 4. bendinde yer alan "8.400" ibaresinin "8000" olarak değiştirilmesi, 5. bendinde ise yer alan “cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10, Karar No: 2010/9, Tarih: 13.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10 E.  ,  2010/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, temizlik, çamaşırhane, ütü hizmetlerini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/108, Karar No: 2021/9079, Tarih: 25.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/108 E.  ,  2021/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ili

1)Sanık hakkında “2009 takvim yılı sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında “2009” olarak eksik gösterilen suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2009 yılı Eylül ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, “26.10.2009” olarak mahallinde düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin tüm ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yılları sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yılları sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 25.01.2008 ve 27.04.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.