muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10665, Karar No: 2007/19237, Tarih: 25.10.2007

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1.9.1994-6.12.2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosya içeriğinden davacı adına Ziraat Odasınca 16.5.2006 tarihinde düzenlenmiş çiftçilik belgesi ibraz edilmiş ise de,   ihtilaflı dönemde Ziraat Odasında, Pancar Ekicileri Kooperatifinde, Tarım Kredi Kooperatifinde veya Tarım Satış Kooperatifinde kayıtlı olduğuna ilişkin belge ve kayıt  bulunmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 31.8.1994 tarihinde yapıldığı ve 14.5.1996 tarihinde de  yapılmış kesinti bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.9.1994-31.12.1996 tarihleri arasındaki dönemler yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de, prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1997-06.12.2004 dönemi yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu döneme ilişkin istemin kabul edilmesi   yasaya uygun değildir .

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/15229, Karar No: 2018/8700, Tarih: 04.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15229 E.  ,  2018/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının 25/10/2011 tarihinde Rize'den ... 'a gitmek üzere ticari taksi tuttuğunu ve bu araçla araç sürücüsüne bedelini ödeyerek Trabzon iline gittiğini, ... ki işini tamamladıktan sonra aynı gün aynı araç ile Rize'ye dönmek üzere hareket ettiklerini, araçla dönüş yolunda saat 23:15 sıralarında aracın kaza yaptığını ve müvekkilinin yaralandığını, kaza yapan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasının Güneş Sigorta adına Hasan&... Hizmetleri adlı şirketçe yapıldığını, acentenin hizmet alanının Rize olduğunu, kazaya sebebiyet veren diğer araç olan ... plakalı aracın ise zorunlu mali sorumluluk sigortasının ... Anonim Sigorta adına ... Sigortacılık Hizmeti ... isimli acente tarafından yaptırıldığını, müvekkili davacının bu kaza nedeniyle sağ kolundan yaralandığını, çok uzun ve acılı bir tedavi süreci geçirdiğini, ameliyatlar ve tedaviler sonucunda koluna platin takıldığını ancak kolunu, elini ve parmaklarını halen kullanamadığını ve halen acılarının devam ettiğini, bu acıların son bulması ve kolunu tekrar kullanması için bir takım ameliyatların daha yapılması gerektiğini, müvekkilinin kolunu kullanamaması nedeniyle çalışamadığını, belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile tazminat talebini 212.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...vekili, dava konusu kazaya karışan ve davacının içinde bulunduğu... plaka sayılı ticari taksi niteliğindeki aracın müvekkili şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, poliçe gereği müvekkili sigorta şirketinin maddi tazminat sorumluluğunun taraflar arasında imzalanan poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, müvekkili şirketin halen temerrüde düşmemiş olduğunu, davacı tarafça müvekkili şirkete usulüne uygun başvuru olmadığından, müvekkili şirketin temerrüde düşmemiş olduğundan kaza tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulamayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazaya sebebiyet veren ... plaka sayılı aracın müvekkili şirkete zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı bulunduğunu, kişi başı sakatlık azami tazminat limitinin 200 bin TL ile sınırlı olduğunu, bu durumda kazaya karışan ... sayılı aracın kazadaki kusur oranına göre müvekkili şirketin poliçe limitiyle sınırlı olarak tazminata mahkum edilebileceğini, davadan önce dava konusu kaza nedeniyle davacı tarafça müvekkili şirkete herhangi bir tazminat talebi yönünde başvuru da bulunulmadığını, bu nedenle müvekkili şirketin temerrüde düşmediğini, davacının tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile 210.273,27 TL maddi tazminatın sigorta limitleri ile sınırlı olmak kaydı ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirelerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir.

Somut olayda, davalı ... vekili davacı tarafın emniyet kemeri takmadan seyahat ettiğini ileri sürerek müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği savunmasında bulunmuştur.25.10.2011 tarihli kaza tutanağından davacının emniyet kemeri takmadığının anlaşılması karşısında mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, BK’nın 44. maddesi uyarınca, tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağını karar yerinde tartışılması gerekir.

Somut olayda, davalı ... vekili davacı tarafın emniyet kemeri takmadan seyahat ettiğini ileri sürerek müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği savunmasında bulunmuştur.25.10.2011 tarihli kaza tutanağından davacının emniyet kemeri takmadığının anlaşılması karşısında mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, BK’nın 44. maddesi uyarınca, tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağını karar yerinde tartışılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 10.772,76 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...ye geri verilmesine, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12552, Karar No: 2012/13543, Tarih: 09.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/12552 E.  ,  2012/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2007 gün ve 2007/68871-27295-16653 sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporuna ve İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının mütalasına uygun olarak sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Sanık hakkında 2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Sanığın % 75 ortağı ve yetkili müdürü olduğu “Gerkim Kimyevi Maddeler San. Ve Tic. Ltd. Şti.” isimli firma hakkında düzenlenen 20.06.2009 tarihli vergi tekniği raporunda şirketin ve yetkili müdürün adreslerinde bulunmadığı, işçi çalıştırmadığı, depo ve şubesinin bulunmadığı, KDV beyannamelerinin yüksek matrahlı olduğu ancak ödenecek KDV miktarının az çıkması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, sanığın 2005 yılı KDV beyannameleri getirtilip, aynı yıla ilişkin Vedop ve Bs sorgulaması yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21598, Karar No: 2013/261, Tarih: 17.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21598 E.  ,  2013/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : ...

Dava, davacının yaşlılık aylığının eksik ödendiğinden bahisle aylık tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, gider avansının süresinde yatırılmaması nedeniyle HMK’nın 115. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, 28.12.2011 tarihli, davacıya gider avansını yatırması için kesin süre ihtarını ve ayrıntılı gider avansı miktarını içeren tensip zaptının Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince mahalle muhtarına 13.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından gider avansının 30.01.2012 tarihinde verilen 2 haftalık kesin süre sona erdikten sonra yatırıldığı anlaşılmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HUMK.nın 120.maddesine göre, davacı yargılama harçlarıyla her yıl ....Tarifesinden belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir. Anılan maddeye göre gider avansının dava açılırken ödenmesi zorunludur.

Eldeki dava, HMK.nın yürürlük tarihinden önce 09.03.2011 tarihinde açılmıştır. Kanunun yürürlüğe girme tarihinden önce dava açıldığına ve duruşmalara başlandığına göre dava açılma aşamasının tamamlandığının kabulü gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 12.12.2012 tarih 2012/9-1202-1218 sayılı kararında da belirtildiği üzere, “Bu durumda; gerek 6100 sayılı HMK'nun 120 maddesi, gerekse; Hukuk Muhakemeleri Kanunu Uygulama Yönetmeliği’nin 45. maddesindeki düzenlemelere göre; tarifede sayılan gider avanslarının dava dilekçesi ile davanın açılması sırasında mahkeme veznesine yatırılması gereken gider olması nedeni ile, dilekçeler aşamasının tamamlanmış bulunması ve HMK’nun 448 maddesinin açık hükmü karşısında, dava dilekçesinde” Kurum kayıtlarına “dayanmış olan davacı yönünden HMK’nun 120.

./..

-2-

./..

-2-

maddesinin uygulanması mümkün değildir. Bu nedenle; 1086 sayılı HUMK'nun yürürlükte olduğu 01.10.2011 tarihinden önceki dönemde açılan bu dava için yapılacak masraflar nedeniyle istenilecek giderlerin delil avansı kabul edilip, HMK’nun 324. maddesi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekir. Kaldı ki, her ne kadar HMK.nın 120/1.maddesinde gider avansının verilen kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılma zorunluluğu bulunsa da, davacı tarafından süresinden sonra (30.01.2012 tarihinde), ancak duruşma gününden önce gider avansının yatırılması nedeniyle, davacının celse talikine sebebiyet vermediği anlaşıldığından, HMK.nun 115/3.maddesi gereğince başlangıçtaki dava şartı noksanlığının giderildiği açıktır. Yasa koyucunun temel amacı, eksik kalan giderin yatırılmasını ve davaların...Sözleşmesinin 6/3.maddesi hükmüne göre makul sürede sonuçlandırılmasını sağlamaktır.

Somut olayda, celse talikine uğramadan gider avansı yatırılmıştır. Davanın uzamasının engellenmesi davaların ucuz, basit ve çabuk sonuçlandırılması prensibi de kabul edilerek yatırılan avansa göre, kesin sürenin amacına da ulaştığı belirlendiğinden, toplanacak delillere göre davanın sonuçlandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/15287, Karar No: 2014/34887, Tarih: 08.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15287 E.  ,  2014/34887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık yapmak için müştekinin ikametinin bulunduğu çatıya çıkan suça sürüklenen çocuk ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3801, Karar No: 2025/445, Tarih: 14.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/3801 E.  ,  2025/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/695 E., 2024/146 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...' nun temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra olmasına karşın, Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek taraflar yanıltıldığından, temyiz isteklerinin tamamının süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

24.09.2013 tarihli suçta kullanılan nakil aracı hakkında yerel Mahkemece verilen 15.05.2015 tarihli iade kararının, Dairemizin 28.03.2022 tarihli ve 2021/11199 Esas, 2022/6007 Karar sayılı kararı ile onandığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz talebinin aracın müsadere edilmesi gerektiğine ilişkin kısmı inceleme dışı bırakılmıştır.

I. 24.09.2013 tarihli suç bakımından sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanık ... katılan vekilinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. 24.09.2013, 27.09.2013, 28.10.2013 tarihli suçlar bakımından sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Sanık müdafiin 19.01.2024 tarihli dilekçesinde, 23.01.2024 tarihli duruşma gününde Bakırköy ve Küçükçekmece Adliyelerinde duruşmalara katılacağını, Cumhuriyet savcısı tarafından esas hakkında mütalaa verilmesi durumunda mütalaa ve davanın esasına yönelik savunmalarını hazırlamak üzere tarafına süre verilmesini talep ettiğini bildirmesine karşın, mazeret talebi bakımından herhangi bir değerlendirme yapılıp olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden ve sanık müdafiine savunma yapma imkânı tanınmadan mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, sair yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6721, Karar No: 2014/3058, Tarih: 18.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2012/6721 E.  ,  2014/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 9. İş Mahkemesi

Tarihi :24.11.2011

No :2009/752-2011/1004

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ile G.. A.Ş (K.. Taş. San. ve Tic. A.Ş) avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverenler nezdinde geçen çalışmaların 506 sayılı Yasanın Ek 5/III. maddesi kapsamında itibari hizmet süresine tabi hizmetlerden olduğu gözetilmeksizin bildirimlerin 2A yerine 1A koduyla bildirildiğinin öne sürerek itibar hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir. Mahkeme, davayı kabul ederek davacının K. Taş. San. ve Tic. A.Ş’ de 91 gün, T.. Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi’nde 150 gün, K.. Denizcilik Petrol Ürünleri Pazarlama Nakliyat Tic. Ltd. Şirketi’nde 242 gün, yine T.. Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi’nde 56 gün itibari hizmet süresi olduğunun tespitine karar vermiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı, gemi adamı olup, liman müdürlükleriyle davalı şirketler tarafından düzenlenen belgelere ve gemi cüzdanı içeriği ile tanzim edilen bonservis ve kaptan onaylı hizmet belgelerine göre; davacıya diploma nedeniyle 26.11.1986 tarihinde deniz motorculuğu yeterliliği belgesi verildiği, 01.04.1993 itibariyle deniz makinisti yeterliliğine, 20.05.1997 tarihi itibariyle de yakın yol baş makinistliğine yükseltildiği, davacının hizmet cetveline göre; K.. Taş. San. ve Tic. A.Ş nezdinde 1992/1. dönem- 04.01.1993 arası 1A koduyla 364 gün, T..Limited Şirketi nezdinde 1993/1. dönem- 31.08.1994 arası 1A koduyla 600 gün, K... Denizcilik Ltd. Şti. nezdinde 94/3. dönem-10.05.1997 arası 1A koduyla 970 gün, yine T.. Ltd. Şti nezdinde 15.06.1997-1998/1. dönem arası 1A koduyla 225 gün bildirim yapıldığı ve bu hususta ihtilaf bulunmadığı, davalı her üç şirkette de çalışmaları olan bordro tanığı beş tanığın, bildirime konu dönemlerde davacının, davalı şirketlere ait gemilerde çarkçıbaşı olarak çalıştığını teyit ettikleri anlaşılmaktadır.

Gemi adamı olan davacının, itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğine dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının, sadece denizde geçen süreler yönünden itibari hizmet süresinden yararlanabileceği gözetilip, bildirime konu sürelerin ne kadarının denizde, ne kadarının karada gerçekleştiği liman müdürlükleri kayıtları da gözetilerek bu yönde bordro tanıklarının beyanları da alınmak suretiyle belirlenip ayrıştırılmadan, bildirime konu sürelerin tümünün %25’i alınıp bu orana karşılık gelen süreler bakımından yazılı biçimde itibari hizmet süresinin tespitine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.