muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7952, Karar No: 2010/11491, Tarih: 30.09.2010

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tespit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı Çevre ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu Köy Tüzel Kişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyet olanlara yöneltilebileceği dikkate alınarak mahkemece, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilemeyeceği, ancak yapılacak uygulama ve inceleme sonucunda dava konusu yerin orman

-6-

2010/7952 - 11491

olduğu belirlenirse, bu durumda yasal hasım olan Hazine, Çevre ve Orman Bakanlığı ve Köy Tüzel Kişiliğine yargılama gideri ve vekalet ücreti yükletilemeyeceği düşünülerek, dava dilekçesinde niteliği bildirilen taşınmazların tespit tutanağının, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle düzenlenip gönderildiği ve kamu düzeni nedeniyle, kadastro hakimi düzenli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan bölümleri üzerinde kim ya da kimlerin ne zamandan beri zilyet ettiği, onlar yararına kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek bu bölümün kim ya da kimler adına kaç pay oranıyla adına tescil edileceğinin kararda gösterilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ : 1- Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalı ...’nin tüm, davalı Hazinenin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- 2. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin diğer temyiz itirazları ile davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 30/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7050, Karar No: 2011/5812, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7050 E.  ,  2011/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptali talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalıya ait adreste sulama sistemi yaptığını, alacağının ödenmediğini, yapılan icra takibine de itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı savunmasında ve icra takibindeki itirazında, yapıldığı iddia edilen işin .../...’de yapıldığını, icra dairesinin yetkili olmadığını açıklamıştır. İtirazın iptali davasını gören mahkemece öncelikle takip dosyasındaki icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın incelenmesi gerekir . Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması bu incelemenin yapılmasına etkili değildir. Diğer yandan itirazın iptali davasının görülebilmesi, geçerli bir icra takibinin varlığına bağlıdır. Ortada geçerli takip yoksa itirazın iptali davasının görülebilmesine usulen olanak yoktur. İcra dairesinin yetkisine itiraz halinde bu itiraz usulünce incelenip sonuçlandırılmadığı sürece geçerli bir takibin varlığından söz edilemez. O halde mahkemece icra dairesinin yetkisine itiraz edildiği gözetilerek eldeki davada öncelikle bu itiraz incelenerek sonuçlandırılmalıdır. Diğer taraftan ilâmsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun ikametgâhındaki icra dairesidir. Sözleşmeden doğan alacaklarda akdin ifa edileceği yerdeki icra dairesi de özel olarak yetkilidir.

Somut olayda, davalı borçlunun ikametgâhının Bornova/İzmir olduğu anlaşılmaktadır. Akdin ifa yerinin de aynı yerde olduğu dava dilekçesinde de belirtilmiştir. Bu durumda, yetkili icra dairesi davalının ikametgâhının bulunduğu ve akdin ifa edildiği .../... İcra Müdürlüğü'dür. Taraflar arasında ... İcra Müdürlüğü'nü yetkili kıldıklarına dair yazılı olarak yapılmış bir yetki anlaşması da sunulmamıştır. Davalının Menemen İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığına, yetkili icra dairesinin Bornova/İzmir İcra Müdürlüğü olduğuna dair icra dairesine yapmış olduğu itirazı usul ve yasaya uygundur. O halde mahkemece, Menemen İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığı ve ortada geçerli bir icra takibi bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ortada geçerli bir takip varmışçasına işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18917, Karar No: 2014/20722, Tarih: 10.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/18917 E.  ,  2014/20722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamından, müştekinin olay günü gece saat 21.40 sıralarında bahse konu yerden taksi ile geçmekte iken, iki şahsı bir arkadaşının işyeri önüne bıraktığı kendisine ait motosikleti kurcalarken görmesi üzerine taksi şoförüne kavşaktan geri dönmesini söylediği, araç ile kavşaktan geri dönüp olay yerine geldiklerinde işyeri önünde motosikleti ve şahısları bulamadığı, bunun üzerine arka sokaklara baktıkları sırada şahısları işyerinin arka sokağında motosikletini ittirmek suretiyle götürürken tesadüfen gördüğü, şahısları kovalamaya başladığı, diğer şahsın kaçtığı, sanığın ise kaçamadan yakalandığının anlaşılması karşısında sanığın eylemi tamamlandığı halde teşebbüs nedeniyle verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirime gidilmesi ile sanığın, müştekinin sokak üzerine, her hangi sabit bir yere kilitlemeden, kendi kilidi ile açığa park ettiği motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Yasanın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı yönündeki tebliğnamede yer alan düşünceye de iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 15,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 15,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “bu dava sebebiyle yapılan 15,00 TL davetiye giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4186, Karar No: 2015/3829, Tarih: 26.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4186 E.  ,  2015/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/155082

MAHKEMESİ : İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/1892 (E) ve 2013/220 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda sanığın binanın eklentisinde bulunan müşteki beyanı ve takdiri kıymet teslim ve tesellüm tutanağına göre toplam 50 TL değerinde olan 10 torba plastik kapakların tamamının çalındığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama imkanı olmadığından mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, dosya kapsamına göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrilere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden “ve bu sürenin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108/4. maddesi gereğince 1 yıl olarak uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3002, Karar No: 2018/4849, Tarih: 03.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3002 E.  ,  2018/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2017 gün ve 2015/417 Esas, 2017/29 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafileri, katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafileri, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5016, Karar No: 2016/3118, Tarih: 01.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5016 E.  ,  2016/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen ... gün ve ... sayılı hükmü onayan Dairemizin ... gün ve ... sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada ayıplı olan dolap imalâtı nedeni ile ödenen 8.350,00 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. 14.07.2004 gün ve 5219 sayılı Yasa'nın 2 A-e maddesiyle değiştirilen HUMK'nın 440 maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren miktar ve değeri 12.690,00 TL'den az olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay Kararlarına karşı "Karar düzeltme" yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11998, Karar No: 2022/6917, Tarih: 11.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11998 E.  ,  2022/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar.'' şeklindeki düzenlemesine göre, ... 2. Çocuk Asliye ceza mahkemesince verilen 26/06/2012 günlü hükmün suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin temyiz talebi ile Yargıtay'a gönderilmesi üzerine incelemesi Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılarak, 02.02.2015 gün ve 2014/2184 - 2015/1487 sayılı kararla görüş bildirildiği anlaşıldığından, sonraki hükmün de temyiz incelemesinin önceki hükmü inceleyerek görüş açıklayan Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılması gerekliliği üzerine işin incelenmesi Yüksek 2. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 11/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16451, Karar No: 2011/20842, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16451 E.  ,  2011/20842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,kendilerine ait Özel Doğan Hastanesi ile davalı kuruma devredilen Sosyal Sigortalar Kurumu arasında 01.06.2006 tarihinde muhtelif branşlarda “özel ... kuruluşlarından ... hizmeti satın alınması konulu ... hizmetleri sözleşmesi” akdedildiğini, davalı kurum tarafından yapılan bazı kesintilere itiraz edildiyse de herhangi bir düzeltme yapılmamış olduğunu, söz konusu bu durum neticesinde ... ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Cibali ... Sosyal Güvenlik Merkezine başvurulduğunu ancak talebin reddedildiğini, fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları mahfuz kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00 TL nin fatura ve ekli belgelerin kuruma ibraz edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, kurumun il müdürlüğü'nün ... ilçesi sınırlarında olduğunu belirterek, yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, Mahkemenin Yetkisizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22.maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca

genel yetkili olan ve 10.maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Açıklanan yasa hükümleri doğrultusunda somut olaya bakıldığında; taraflar arasında “özel ... kuruluşlarından ... hizmeti satın alınması konulu ... hizmetleri sözleşmesi” düzenlendiği uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşmenin ifa edilceği yer hastanenin bulunduğu ... ili, ... ilçesidir. Bu durumda HUMK’nun 10.maddesi uyarınca mukavelenin icra olunacağı ... Mahkemesinde dava açılabilir. Öyle olunca mahkemece işin esası incelenerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile Davacı tarafından temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19148, Karar No: 2016/14698, Tarih: 20.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/19148 E.  ,  2016/14698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacı işçinin iş akdinin davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin hesaplamaya esas ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Aylık ücret, saat ücretinin 225 saate denk gelen karşılığıdır. Davacı davalı işyerinde net 1.400 Amerikan Doları ücret karşılığı çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise davacı işçinin saat ücretinin 3,10 Amerikan Doları olduğunu savunmuştur. Hükme dayanak kılınan bilirkişi raporunda davacının saat ücretinin 3,10 Amerikan Doları olduğu kabul edilmiş, davacı taraf buna itiraz etmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının son ücretinin hesabında saat ücreti olan 3,10 Amerikan Doları’nın 240 ile çarpılma sebebi anlaşılamamıştır. Dosyada mevcut bordroların incelenmesinden davacının günlük çalışmasının 7,5 saat olarak belirtildiği, bordrolardaki ücretin saat ile gün sayısının çarpımı ile elde edildiği anlaşılmaktadır. Örneğin 30 gün çalışıldığında 225 saat, 31 gün çalışıldığında 232,50 saat, 15 gün çalışıldığında 112,50 saat üzerinden normal ücret hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının normal çalışma ücreti net 1.125 Amerikan Doları’dır. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki 225 saat üzerinden hesaplama yapılmasına yönelik açıklaması da dikkate alındığında 3,10x225=697,50 Amerikan Doları olarak belirlenmelidir. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş brüt ücret, aylık barınma, ısınma yardımı brüte çevrilerek hesaplanmıştır. Davalı işverence işçiye verilen barınma, ısınma yardımı sosyal yardım niteliğinde olup bunlar gelir vergisi ve SGK priminden muaftır. Buna göre davacının banıma, ısınma yardımının brüte çevrilmeden davacının aylık brüt ücretine eklenerek giydirilmiş brüt ücreti tespit edilerek davacının alacakları yeniden hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.