muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7408, Karar No: 2010/8635, Tarih: 17.06.2010

3402 Sayılı Yasanın 5. maddesinde; "Kadastro Müdürü çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemesinde, bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen

davaların listesini alır ve bunu çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, vergi, harita ve diğer belge ve örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenlerine verir. Listenin müdür tarafından alınmasından sonra o çalışma alanında bulunan taşınmaz hakkında mahalli hukuk mahkemelerine açılan davalar, derhal kadastro müdürüne bildirilir"

Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7/a maddesinde; "Kadastro tutanağı henüz düzenlenmeden dava açılmışsa; çalışma alanında bulunan taşınmaz mallarla ilgili olarak ... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tespit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır."

Aynı Yönetmeliğin 5/a maddesinde; "Dava mülkiyete yönelik ise, taşınmaz mal teknisyenlerince ölçülüp tarafların iddiaları, varsa belgeleri muhtar ve bilirkişi beyanlarına göre değerlendirildikten sonra, sonuçları ve varacakları kanaatları tutanağın edinme sebebi sütununda etraflıca açıklanmak ve dosya numarası belirtilmek suretiyle maliki tayin edilmeden kadastro tutanağı düzenlenir."

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."

Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tespit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu Köy Tüzel Kişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyet olanlara yöneltilebileceği dikkate alınarak mahkemece, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilemeyeceği, ancak yapılacak uygulama ve inceleme sonucunda dava konusu yerin orman olduğu belirlenirse, bu durumda yasal hasım olan Hazine, ... ve Orman Bakanlığı ve Köy Tüzel Kişiliğine yargılama gideri ve vekalet ücreti yükletilemeyeceği düşünülerek, dava dilekçesinde niteliği bildirilen taşınmazların tespit tutanağının, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle düzenlenip gönderildiği ve kamu düzeni nedeniyle, kadastro hakimi düzenli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan bölümleri üzerinde kim ya da kimlerin ne zamandan beri zilyet ettiği, onlar yararına kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek bu bölümün kim ya da kimler adına kaç pay oranıyla adına tescil edileceğinin kararda gösterilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 17/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7921, Karar No: 2011/5312, Tarih: 21.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7921 E.  ,  2011/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 190 ada 25 parsel sayılı 2607,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak eşit paylarla davacı ... ile davalılar ... ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tümünün davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 190 ada 25 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ... taşınmazın, miras bırakanı babası ...'dan kaldığını ve eklemeli zilyetliğinin 50 yılı aştığını iddia etmiş, davalılar ... ... ve ... ise; taşınmazın davacı ile ortak miras bırakanları ... ile ...'nin kardeşi ...'ten kaldığını ve paylaşılmadığını savunmuşlardır. Mahkemece dava ve temyize konu taşınmazın öncesinin kime ait

olduğu, kime ne şekilde intikal ettiği, miras malı olup olmadığı, miras malı ise paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşılmış ise kimin payına düştüğü, kim tarafından zilyet edildiği tam olarak araştırılmamıştır.

O halde davada sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle dava konusu taşınmazın davacının miras bırakanı babası ...'dan mı, yoksa tarafların ortak miras bırakanı ... ile kardeşi ...'ten mi kaldığı tüm mirasçılarını gösterecek şekilde nüfus kayıtları da getirtilerek belirlenmeli, ortak miras bırakan ... ve kardeşi ...'ten kaldığının anlaşılması halinde ortak miras bırakanın, ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun biçimde bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazın davacı veya davalının ya da mirasçılardan hangisinin payına isabet ettiği araştırılmalı, paylaşma yapılmamış ise taşınmazın terekeye dahil olduğu kabul edilerek; uyuşmazlığın, "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereği davacının payı ile sınırlı olarak çözümlenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın davacının miras bırakanı ...'dan kaldığının belirlenmesi halinde ise, davalı ile davacı arasında irsi ilişkinin bulunmayacağı gözönünde tutulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılığın giderilmemiş olması, öte yandan kısa kararda dava konusu taşınmaz hakkında tescil hükmü kurulmadan davanın kabulüne karar verilmesi ile yetinilmesi dahi isabetsiz, davalılar ... ve ... ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 133.30 TL harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4359, Karar No: 2014/25960, Tarih: 17.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/4359 E.  ,  2014/25960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/150327

MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2013

NUMARASI : 2010/316 (E) ve 2013/9 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kuruma olan borcunu taksitlendirerek bir kısını ödeyen sanığın ödediği miktarın, kurum tarafından tespit edilen cezasız enerji bedelini karşılaması karşısında, katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 17.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7915, Karar No: 2019/19679, Tarih: 18.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7915 E.  ,  2019/19679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... arasında menfaat çatışması bulunduğunun anlaşılması karşısında; aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. maddelerine aykırı davranılması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6088, Karar No: 2023/5522, Tarih: 16.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6088 E.  ,  2023/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1576 E., 2021/201 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/320 E., 2018/400 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Iğdır ili, Karakuyu köyünde kain 109 ada 1073, 876 ve 107 ada 200 parsel sayılı taşınmazların içerisinde su kanalı olarak kullanılan kısma yönelik irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı taktirde mülkiyetin tespiti isteğinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli ve 2018/320 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararıyla; davacı lehine çekişmeli taşınmazlar üzerinde 4721 ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve devam eden maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetlikle edinim koşulları oluştuğu, ancak taşınmazların fiili durum itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu belirlenerek davanın kabulü ile;

1.Iğdır ili, Merkez ilçesi, Karakuyu köyü 107 ada 200 nolu parselde 339,87 m2’ yüz ölçümündeki 107 ada 340 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız elatılıp kanal olarak kullanılan fen bilirkişisi... ve...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide A harfi ile gösterilen 339,87 m2’lik kısmın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine,

2.109 ada 876 nolu parselde 552,52 m2 yüz ölçümündeki 109 ada 1070 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız elatılıp ve kanal olarak kullanılan, fen bilirkişisi... ve...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin C harfi ile gösterilen 552,52 m2’lik kısmın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine,

2.109 ada 876 nolu parselde 552,52 m2 yüz ölçümündeki 109 ada 1070 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız elatılıp ve kanal olarak kullanılan, fen bilirkişisi... ve...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin C harfi ile gösterilen 552,52 m2’lik kısmın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine,

3.109 ada 1073 nolu parselde 654,04 m2 yüz ölçümündeki 109 ada 1070 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız elatılıp kanal olarak kullanılan, fen bilirkişisi... ve...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide E harfi ile gösterilen 654,04 m2’lik kısmın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine

karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu için tescil harici bırakıldığını, taşınmazın sulama kanalının etrafında olmasının tarım arazisi vasfında olduğu yönünde bir sonuç çıkarmadığını, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2018/1576 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararıyla; ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara göre davacı lehine 4721 ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve devam eden maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinim koşullarının oluştuğu ancak fiili durum itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu belirlenerek İlk Derece Mahkemesince mülkiyetin tespiti kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği belirtilerek davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz başvuru dilekçesinde;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü maddesi .

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü maddesi .

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, temyize konu 109 ada 1073, 876 ve 107 ada 200 parsel sayılı taşınmazların üzerinde bulunan kısım yönünden davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu ne var ki bu taşınmazların kanal vasfıyla kamu malı niteliğine dönüştüğü bu nedenle yazılı şekilde mülkiyetin aidiyetinin tespitine hükmedilmesinin isabetli olduğu görülmüştür.

3. Hal böyle olunca temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10. 2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7405, Karar No: 2023/11630, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7405 E.  ,  2023/11630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1435 Esas, 2023/1083 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.03.2022 Tarihli ve 2022/1075 Esas, 2022/1346 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın en son yerleşim yeri adresinin Ömerli Mahallesi ... Yolu Sokak No:119N .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.05.2022 Tarihli ve 2022/1054 Esas, 2022/1207 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın ceza infaz kurumuna girmeden önceki adresinin 1565 Sokak No:38 Gürçeşme .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.05.2023 Tarihli ve 2022/1435 Esas, 2023/1083 Karar Sayılı Kararı

Mirasın gerçek reddinin tespiti istemine ilişkin davada yalnızca murisin vefat etmeden önceki adresinin bulunduğu yerin yetkili mahkeme olmadığı, talep eden mirasçılardan birisinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki Sulh Hukuk Mahkemesinin de mirasın gerçek reddi davasında yetkili mahkemelerden olduğu, nitekim talep edenin yerleşim yeri adresinin Mimarsinan Mahallesi Susurluk Sokak No:49 İç Kapı No:7 Kocasinan/Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10734, Karar No: 2010/11801, Tarih: 01.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10734 E.  ,  2010/11801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.405.00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, haksız olarak işgal edilen taşınmazdan 01.01.2002-22.02.2006 tarihleri arasındaki dönem için 3.405,00 TL ecrimisil talep edilmiş, mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminat olup en azı kira geliri , en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Yerleşmiş yargısal ilkeler doğrultusunda kesinleşen önceki dönemin ecrimisil miktarına ÜFE'nin tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olmamak koşuluyla bulunacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir.

Dava dosyası içinde delil olarak bulunan önceki döneme ilişkin Eyüp 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/199 E.sayılı dosyasında 2001 yılı için aylık ecrimisil 12.50 TL olarak belirlenmiş ve karar verilmiş olmasına karşın, iş bu dosyada 2002 yılı için aylık 7.00 TL olarak daha düşük belirlenen ecrimisil hesaplayan bilirkişi raporuna esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; önceki dönem dosyası getirtilerek kesinleşmesi beklendikten sonra açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak bir karar vermek iken, eksik inceleme ile düşük ecrimisile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.