muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8612, Karar No: 2023/5428, Tarih: 06.12.2023

2.Kaza tespit tutanağına göre, kaza yerindeki azami hız limitinin 80 km/h olduğu,yolun sağ tarafında 5 metre genişliğinde banket olduğu, sol şerit üzerinde sürücü ...'un yönetimindeki ... plakalı otomobile ait sol tekere ait 21 metre fren izi, sağ tekerine ait 17 metre fren izinin olduğu, ağacın kırılmış olduğunun tespit edildiği, kaza tespit tutanağı ile kusur tespiti belirlenmediği görülmüştür.

3.Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre, sürücü ...'un aracının fren izleri değerlendirilerek aracının hızının 80km/h hızın üzerinde seyrettiği ve kişinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca hız kurallarına uymadığı, aynı Kanun'un 84 üncü maddesinde açılanan manevraları düzenleyen geçme kurallarına uymadığı da anlaşıldığından meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu, sanık sürücü ...'un arkasından gelen bir aracın yoldan çıkarak orta reflüje çıktığı ve elektrik direğine çarptığını gördükleri, aracını sağa çekip durduğu ve ifadesinde orta refüjde önünde seyreden araçlardan dolayı 40-50 km hızda seyrettiğini belirtirken sol şeride geçerek önündeki araçlara sollamak için sol şeride geçmek gibi, bir hareket sergilemiş olabileceği düşünüldüğünde, sol şeride geçme niyetinden önde kendisini sollamak isteyen ... olup olmadığını dikkate alması, sol şeride geçmek için sol sinyalini zamanında vermesi gerektiğinden 2918 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinde açıklanan geçme kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi 27.08.2015 tarihli rapora göre, tüm dosya içeriğine göre, kazanın sürücü ... idaresindeki otomobil ile sol şeritte seyir halinde olduğu sırada önünde orta şeritte seyir halinde olan ve sola manevrayla sol şeride geçen sanık sürücü ... idaresindeki otomobile çarpmamak için sola manevrayla frene bastığında mı meydana geldiği yoksa sanık sürücü ...'un sevk ve idare hatası sonucu direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde mi meydana geldiği hususunda kesin bir kanaate varılamadığından takdir mahkemenize bırakılarak alternatifli kusur dağılımı yapılarak aşağıdaki kanaate varılmıştır.

1.durumda, kazanın orta şeritte seyir halinde olan ve sola manevrayla sol şeride geçen sanık sürücü ... idaresindeki otomobil nedeniyle meydana gelmesi durumunda;

a)Sürücü ...’un sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde sol şeridi takiben seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde,orta şeritte seyir halinde olan ve sola manevrayla sol şeride geçen diğer sanık sürücü idaresindeki ... nedeniyle yolda kalacak şekilde tedbir alması gerekirken bu hususa riayet etmediği,mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyretmesi neticesinde aracını yol içerisinde tutamayarak sol tarafında bulunan orta ayırıcı üzerine çıkarak burada bulunan ağaça ve aydınlatma direğine çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile eş değer derecede kusurlu olduğu,

b)Sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahallinde orta şeridi takiben seyir halinde iken sol gerisinden gelmekte olan diğer sanık sürücü idaresindeki otomobilin hızını ve konumunu dikkate almadan kontrolsüzce sola manevrayla şerit değiştirmesi neticesinde diğer otomobilin seyrini olumsuz etkilediği olayda hatalı tutum ve davranışları sonuç üzerinde eş değer derecede etken olduğu belirlenmiştir.

2.durumda kazanın sürücü ...'un sevk ve idare hatası sonucu direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde meydana gelmesi durumunda;

a)Sürücü ...'un sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde sol şeridi takiben seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde, sevk ve idare hatası sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek sol tarafında bulunan orta ayırıcı üzerine çıkarak burada bulunan ağaça ve aydınlatma direğine çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli ve tam derecede kusurlu olduğu,

b)Sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahallinde orta şeridi takiben seyir halinde iken sol gerisinden gelmekte olan diğer sanık sürücü idaresindeki otomobilin sevk ve idare hatası sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek sol tarafında bulunan orta ayırıcı üzerine çıkarak buradan bulunan ağaça ve aydınlatma direğine çarptığı olayda atfı kabil bir kusuru bulunmadığı belirlenmiştir.

5.Kaza neticesinde hayatında kaybeden ...'un ölüm muayene tutanağında kişinin trafik kazası sonucunda gelişen mültipi kot ve vertebra kırıkları ile müterafik masif pnömotoraks, hemotoraks ve akciğer kontüzyonları nedeniyle tedavi görmekte iken eklenen komplikasyonlar nedeniyle öldüğü tespit edilmiştir.

6. Katılan ...'un meydana gelen kaza neticesinde hayati tehlike geçirmeyecek şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, katılan ...'un hayati tehlike geçirmeyecek şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemez, birinci derecede kemik kırığı oluşacak şekilde nitelikli yaralandığı ve şikayetçi oldukları görülmüştür.

7.Katılan ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü Pekdemir kavşağına gelemeden önce kendisi sol şeritte iken, ... plakalı aracın önüne doğru geçerek sıkıştırdığını, ilk defasında kurtardığını ancak aynı aracın ikinci defa önüne doğru geçerek tekrar sıkıştırınca bu araca çarpmamak için direksiyonunu sola reflüje doğru kırınca direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüjde ağaca ve akabinde direğe çarparak kazayı gerçekleştirdiğini beyan ettiği, mahkemede soruşturma aşamasında verdiği beyanlarını tekrarladığı görülmüştür.

8.Katılan ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü eşinin sürdüğü araçta ilerlerken, sürücüsünü ve plakasını görevlilerden öğrendiği sanığın aracını ile birden kendi araçlarının önüne kırdığını, eşinin de aniden frene bastığını fakat diğer ... kontrolsüz bir şekilde araçlarının önüne kırdığı için eşi Mehmet'in de direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun orta refüjüne çıkarak elektrik direğine çarpması neticesinde kazanın meydana geldiğini beyan ettiği, mahkemede soruşturma aşamasında verdiği beyanlarını tekrarladığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Olay günü, gece vakti 22.40 sıralarında, üç şeritli 10,5 metre genişliğinde, tek yönlü, bölünmüş, havanın açık, asfaltın kuru ve azami hız sınırının 80 km/h olan karayolunda, katılan ...'un yönetimindeki ... plaka sayılı otomobili ile Kalp merkezi kavşağı istikametinden Pekdemir kavşağı istikametine sol şeritte seyir halinde iken, önünde orta şeritte seyreden sanığın, katılan ...'un aracının bulunduğu sol şeride kısa süreli iki kez ihlal gerçekleştirdiği, katılan ...'un bu nedenle sanık sürücü ...'un yönetimindeki ... plaka sayılı otomobiline çarpmamak için sola manevrayla frene bastığında aracının sol ön tekerinin orta ayırıcı bordür taşlarına çarpıp orta ayırıcı üzerine çıkarak önce ağaca akabinde demir aydınlatma direğine çarpması sonucu meydana gelen ölümlü ve yaralamalı trafik kazasında, katılan sürücü ... ile aynı araçta olup yaralanan katılan ...'un aşamalarda değişmeyen ve olayın oluşu ile tutarlı beyanlarının aynı mahiyette olduğu, olayın oluş şekli ile katılanların beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'un katılan ...'un kullandığı aracın önüne doğru direksiyonu kırması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun orta refüjüne çıktığı, katılanın mahal şartlarının üzerinde hızla seyretmesi neticesinde aracını yol içerisinde tutamadığından, sanık ...'un ise idaresindeki otomobilin hızını ve konumunu dikkate almadan kontrolsüzce sola manevrayla şerit değiştirmesi nedeniyle eşit derecede kusurlu olduklarına ilişkin Adli Tıp Kurumuna ait 27.08.2015 tarihli raporu dikkate alındığında kusurlu olan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bozma sebebi sayılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli 2015/257 Esas 2016/19 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6602, Karar No: 2013/9322, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6602 E.  ,  2013/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde, maliki olduğu meskenin su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu ancak kendisinden 5.795 TL kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli istendiğini, talep edilen bedelin yüksek olduğunu belirterek, davalı tarafından talep edilen kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinden sorumlu olmadığının tespiti ile, su aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; talep edilen bedellerin Belediye Gelirleri Kanunu’nun 87 ve 88. maddeleri ile, ...Tarifeler Yönetmeliğinin 89.maddesi gereğince yapılan bir tahakkuk olduğunu ve mevzuata uygun bulunduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacıdan kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli alınmaksızın su aboneliği sözleşmesinin kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıya ait bağımsız bölümün bulunduğu yere ilişkin yapı kullanma (iskan) izin belgesinin 14.04.2011 tarihli olduğu görülmüştür.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ...Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ...Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8572, Karar No: 2008/12708, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8572 E.  ,  2008/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm .davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Bilirkişiler kesinleşen orman kadastro haritasını memleket haritası üzerine aplike ederek dava konusu parselin konumunu gösterdiklerini bildirmiş iseler de, orman tahdit haritası, kadastro paftası üzerine ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmediği gibi, kesinleşen orman sınır noktalarının yerleri de tahdit haritası üzerinde gösterilmemiş, orman kadastro haritasındaki açı ve eğimlerde gözle görünür şekilde farklı olduğu görülmüştür.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18488, Karar No: 2016/11470, Tarih: 18.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/18488 E.  ,  2016/11470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 18.10.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2014 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 29.08.2014 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ....sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 07.05.2009 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ...sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1537, Karar No: 2014/7396, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1537 E.  ,  2014/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın 17/12/2007 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/06/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,