muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3748, Karar No: 2014/9183, Tarih: 14.05.2014

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bozma sonrası alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına göre; davacı şirketin fatura bedelleri karşılığı olan asıl alacağının davanın açılmasından sonra davalı Üniversite tarafından ödenmiş olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin asıl alacak istemi yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, 28.12.2006 tarihli ve 18.01.2007 tarihli sözleşmelere istinaden düzenlenen faturalar için, sözleşmedeki ödemelerin 31.12.2007 tarihini aşmayacağı hükmü gözetilerek hesaplanan 27.497,92 TL'den taleple bağlı kalınarak 26.576,97 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemiz bozma ilamına esas ilk kararda mahkemece davacının faiz istemine ilişkin talebi reddedilmiş olup davacının bu kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda bozma ilamının 1. bendinde açıkça davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş olmakla davacının faiz isteminin reddine ilişkin hüküm artık kesinleşmiştir. Dairemiz bozma ilamı davalı vekilinin temyiz itirazlarına ilişkindir. Yerel Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereği yerine getirilmeden davalı aleyhine faize hükmedilmiştir. Dairemiz bozma ilamının yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde kesinleşen bir konuda işlemiş faiz alacağına karar verilmesi doğru olmadığı gibi bozma sebebi üzerinde durmadan karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7241, Karar No: 2015/11429, Tarih: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/7241 E.  ,  2015/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan ... model oturma grubunu beğenerek satın aldıklarını, 500 TL peşinat ödediklerini, kalan kısmı davalı tarafından taksitlendirildiğini, daha sonra 300 TL daha ödeme yaptıklarını ve davalı satıcıya 2.000 TL borcları kaldığını, 07.05.2014 tarihinde ürünlerin teslim edildiğini, ancak oturma grubunda 1 adet tekli kanepenin teslim edilmediğini, ürünlerin tesliminden sonraki gün ürünlerde bir farklılık olduğunu anladıklarını, mağazada satın aldıkları ürünler ile teslimi yapılan ürünleri mağazadan almış oldukları katalogları inceleyerek kararlaştırdıklarını, birbirlerine çok benzeyen ürünlerden beğenip satın aldıklarını düşündükleri modelin Hera olduğunu, ancak teslim edilen ürünlerin ise Karla model olduğunu, durumu hemen satıcıya bildirerek ürünlerin iade alınması konusunda tatmin edici bir cevap alamadıklarını, daha sonra mağazaya giderek ürünlerin geri alınmasını beğendikleri ürünlerin verilmesini söylediklerini, davalı taraf yetkililerinin böyle bir işlemi yapamayacaklarını söylediğini, 14/05/2014 tarihinde ... Noterliği'nin 14014 yevmiye no'lu ihtarını göndererek ürünlerin iade alınmasını, alınmadığı takdirde yasal işlem yapılacağını bildirdiklerini, davalının 16/05/2014 tarihinde ürünleri teslim almadığı gibi 13/01/2014 tarihinde Yasal işlem için son ihtar başlıklı hukuki olmayan bir ihtarname düzenleyerek gönderdiğini, İl hakem Heyetine başvurduklarını, ancak faturanın ticari ortaklık üzerine kurulduğundan bahisle taleplerinin reddedildiğini belirterek ayıplı ürünlerin iadesi ile, ödemiş oldukları 800 TL nin davalıdan yasal faizi ile tahsili ile kalan 2.050 TL için borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, Dava değerinin 6502 sayılı yasanın 68. maddesi dikkate alındığında Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuruda bulunmasını zorunlu kılan miktarda olduğu ve bu miktar için dava açılmasının yasa gereği mümkün olmadığı anlaşılmakla davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, Dava değerinin 6502 sayılı yasanın 68. maddesi dikkate alındığında Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuruda bulunmasını zorunlu kılan miktarda olduğu ve bu miktar için dava açılmasının yasa gereği mümkün olmadığı anlaşılmakla davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada davalıdan satın aldığı koltuk takımı yerine başka bir koltuk takımının, getirildiğini, değişim taleplerinin kabul edilmediğini bildirerek ayıplı ürünün iadesi ile ödediği bedelin tahsilini ve bakiye bedelden borçlu olmadığının tesbitini istemiş; mahkemece hakem heyetine müraacatın zorunlu olmasına rağmen bu koşulun yerine getirilmeden dava açıldığı gerekçesiyle dava usulden reddedilmiştir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde açıkça, hakem heyetine müracaat ettiğini, ancak davalıca düzenlenen faturanın ticari ortaklık adına düzenlendiği ve ticari iş olduğu gerekçesiyle talebinin reddedilmiş olduğunu bildirmiş olup, ...İl Hakem Heyeti'nin 02.09.2014 tarihli kararının bu yönde olduğu yapılan incelemeden anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının uyuşmazlık konusu miktara göre hakem heyetine müracaat koşulunu yerine getirdiğinin kabulü zorunludur. Hal böyle oluncada, davalı tarafın ticari ortaklık adına kesilen faturanın doğru olup olmadığının, bir başka deyişle davalıdan alınan malların ticari ortaklık adına alınıp alınmadığı, taraflar arasındaki istemin tüketici işlemi mahiyetinde olup olmadığının ve bu bağlamda davaya bakmanın Tüketici Mahkemesinin görev alanına girip girmediğinin değerlendirilmesi, uyuşmazlığın ticari mahiyette olmayıp; tüketici işlemi olduğunun belirlenmesi halinde ise davacının il hakem heyetine müracaat koşulunu yerine getirdiği kabul edilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1159, Karar No: 2021/7568, Tarih: 15.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1159 E.  ,  2021/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİOSMANPAŞA 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal

uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/391, Karar No: 2015/81, Tarih: 31.03.2015

**Ceza Genel Kurulu         2013/391 E.  ,  2015/81 K.**

* DOLANDIRICILIK SUÇU

* MÜŞTEREK FAİLLİK

* TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ

* ADLİ PARA CEZASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 158

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 157

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 37

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 39

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 503

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar B.. T.. ve K.. G..'in 5237 sayılı TCK'nun 158/1-a, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, Hatay Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.03.2008 gün ve 250-98 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 05.03.2013 gün ve 19625-3913 sayı ile;

“Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme imkanını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; sanık B.. T..'in, sanık K.. G..'e ait olan ve onun kullandığı araçla birlikte mağdurun evine geldikleri, sanık K.nin araçtan inmediği, sanık B.ın evin kapısını çaldığı, kapıyı mağdurun gelini S'nın açtığı, sanığın, daha önce hacca gitmiş olan mağduru kastederek 'Hacı Ayşe teyze evde mi ?' diye sorduğu, tanığın, evde olduğunu söylemesinden sonra içeri girerek, mağdurun elini öptüğü, hacda kafile başkanı olan Hamit Hoca'nın selamları olduğunu, kendisinin Ahmet Hoca olduğunu ve hac kafilesinde görevli olduğunu, hatta hacda mağdura iğne yaptığını söylediği, yaşlı olan mağdurun da inandığı, sanığın bu kez, kendisine Kuran-ı Kerim ve dolap hediyesi çıktığını, diğer hafta hediyeleri getireceğini, para almayacağını söylediği ve Hacılar köyüne camii yaptırdıklarını, yardım yapıp yapamayacağını sorduğu, mağdurun da dini hassasiyetleri gereği 50.00 TL'sini gelininden alarak sanığa toplam 80.00 TL para verdiği, sanığın parayı alarak geldiği araçla evden ayrıldığı, ve Kur'an-ı Kerim vs getirmediği, bir daha da eve gelmediği, diğer sanığın içeri girmediği, mağdur ve tanığın sanık K.'i görmedikleri, bu sanığın Kuran-ı Kerim sattıklarını, fakat olay günü mağdura satış yapmadığını belirttiği, böylece sanıkların dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1- Sanık B.. T.. hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dini kurallara bağlı olan mağdurun önem verdiği değerler ile dini inanç ve duyguların aldatma aracı olarak kötüye kullanılması ve bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olması karşısında, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince bozulmasına, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan '5237 sayılı TCK'nın 158/1-a, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadesinin yerine' 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanıkların 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına,

2- Sanık K.. G.. hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanık K'in, aracı kullanarak diğer sanığı olay yerine getirdiği sabit ise de, bu sanığın, mağdurun evine hiç gelmediği, mağdura yönelik hileli hareketlerinin bulunmadığı, zaten genel olarak Kuran-ı Kerim satma işiyle uğraştığını da kabul ettiği, diğer sanığın kendisinden habersiz gerçekleştirdiği eylemlere iştirak ettiğine dair hiçbir delil bulunmadığı, sanığın, mağdur ve tanık tarafından görülmediği, bu nedenle sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini” isabetsizliklerinden bozulmasına kısmen oyçokluğuyla karar verilmiş,

b- Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini” isabetsizliklerinden bozulmasına kısmen oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire Başkanı H. E; "Sanık K.. G..'in Kur'an sattığına dair kendi beyanından başka delil bulunmadığı, diğer sanıkla beraber mağdurun evinin önüne geldiğini 26.04.2007 tarihli hazırlık beyanında açıkça anlattığı, böylece aynı bütünlük içerisinde diğer sanıkla birlikte fikir ve eylem birliği içinde beraber olan sanık K.. G.. hakkında verilen mahkumiyet kararının da onanması gerektiği" görüşüyle karşıoy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.04.2013 gün ve 209029 sayı ile;

“...Dosyada mevcut mağdurların beyanları ve özellikle sanık K.. G..'in soruşturma sırasındaki 26.04.2007 tarihli beyanları da nazara alındığında, sanıkların birlikte hareket ettikleri, çekiliş yapıldığı ve hediye olarak Kuran-ı Kerim çıktığı, bir hafta sonra getirilip teslim edileceği ve yine yapılmakta olan camiye para toplandığından bahisle yardımda bulunmaları yönünde kişilerin dini inanç ve duygularını kullanarak menfaat temin ettikleri, gerçekte herhangi bir çekilişin ve Kuran-ı Kerim çıkma durumunun olmadığı gibi, cami yaptırma ve yardım toplama olayının da olmadığı, sanıkların bu ad altında hareket ederek kişilerden menfaat temin ettikleri, bu kapsamda sanık Kerem'e ait olan araçla hacca giden ve dini duyguları güçlü olan kişileri araştırarak onlara müracaat ettikleri, olay günü de bu nitelikleri taşıyan müşteki A.'nin evine birlikte gittikleri, aynı suçu işleme kararlılığında hareket ettikleri, sanık B.ın müşteki mağdurla konuşurken diğer sanık Kerem'in aracın yanında onu beklediği, Bayram'ın hileli davranışlarla yarar sağladıktan sonra Kerem'in yanına geldiği, Kerem'in de araçla onu alıp götürdüğü, eylemin işlenmesi yönünde iştirak halinde hareket ederek eylemi birlikte gerçekleştirdikleri, sanık K.. G..'in Kuran-ı Kerim sattığına dair kendi beyanından başka da delil bulunmadığı anlaşılıp atılı suçu işlediği sübuta ermekle, sanık K.. G.. yönünden de yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet hükmünün onanmasının gerektiği düşünülmektedir.