muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/41, Karar No: 2008/12181, Tarih: 14.07.2008

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1996 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin reddine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 11.04.1996 tarihinde yapılıp başkaca kesintisinin bulunmadığı görülmektedir.

Mahkemece, davacının başka kesintisi ve kayıtlarının olmadığı gerekçesi ile davanın tümden reddine karar verilmiş ise de  kesintinin bulunduğu 1996 yılı nedeniyle, 1.05.1996-31.12.1996 tarihleri arasında kalan isteminin yukarıda yapılan açıklamalar gereği kabul edilmesi gerekirken istemin tümden reddine karar verilmesi   yasaya uygun değildir .

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2013/18731, Karar No: 2014/14355, Tarih: 22.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18731 E.  ,  2014/14355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, duruşmaların açık yapılarak 5271 sayılı CMK.nun 185.maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hüküm tarihinden önce, 01.03.2008 tarihli ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 106.maddesi 4.fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuklar tarafından adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuklar hakkında “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda ihtarat yapılmasına ”ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4155, Karar No: 2016/15794, Tarih: 30.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/4155 E.  ,  2016/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalılardan üst işveren olan T.C ...'na bağlı....Hastanesi'nde 11/01/2006 tarihinden itibaren iş akdinin sona erdiği 01/01/2014 tarihine kadar temizlik görevlisi olarak kesintisiz bir şekilde çalıştığını; davalı işyerindeki temizlik işlerini ihale yolu ile firmalara verilmek suretiyle yürütüldüğünü; müvekkilini çalıştıran son şirketin davalı... Temizlik Ltd. Şirketi olduğunu; 4857 Sayılı İş Kanununu 6. Maddesi uyarınca ortada işyeri devri söz konusu olduğunda devir tarihi itibariyle iş sözleşmesinin bütün hak ve borçları ile devralan... Temizlik Şirketine geçtiğini; müvekkilinin iş akdinin davalı işverence İş Kanununun 17. Maddesi uyarınca feshedildiğini; müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmediği gibi çalıştığı süre içerisinde yapmış olduğu fazla mesailere ilişkin ücretlerinde ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacı T.C ... vekili özetle; davacı ile bakanlık arasında bir hizmet sözleşmesi bulunmadığını,dava konusu uyuşmazlıkta İdarenin ihale makamı olduğunu, bu nedenle şirkette çalışan bir işçinin alacağından ihale makamının sorumlu olamayacağını, savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Otomasyon Sosyal Hiz. Taş. Tem. Elekt. Orm. Ürün. Oto. Turz. İnş. Taah. Yem. Rek. San. Tic. Ltd. Şti ve... Tem. Gıd. Bilgi İşl. Tur. Taş. ve ... sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere... Otomasyon Sosyal Hiz. Taş. Tem. Elekt. Orm. Ürün. Oto. Turz. İnş. Taah. Yem. Rek. San. Tic. Ltd. Şti ve... Tem. Gıd. ..... Şti. İş Ortaklığı olduğunu, davacının asıl işveren olan ....Hastanesi bünyesinde ve değişik alt işverenler bünyesinde çalıştığını, diğer davalı kurum tarafından yapılan hizmet ihalesi sonucunda 01.01.2013 tarihi itibariyle alt işveren olan müvekkil şirket bünyesinde beliri süreli iş sözleşmesine göre çalışmaya başladığını, 31.12.2013 tarihinde iş akdinin sona erdiğini, müvekkil şirket bünyesinde çalışmasıyla ilgili iş kanunundan kaynaklı her türlü hakkının karşılandığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Usul açısından;

6100 sayılı HMK’nun 297. maddesi gereğince, hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar ve delillerin, delillerin değerlendirilmesi ile bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki nedenlerin, hüküm fıkrasında ise taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkemece gerekçeli kararda, davalıların savunmasına yer verilmediği gibi, hüküm fıkrasında da davalılar birden fazla olmasına rağmen, hükmedilen alacakların “davalıdan” tahsiline şeklinde, infazda tereddüt yaratacak şekilde tahsil hükmü kurulmuştur. Bu şekildeki hüküm, yukarıda anılan usul kuralına aykırıdır.

2-Esas açısından;

a)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 11/01/2006 tarihinden itibaren aralıksız çalıştığı kabul edilerek hizmet süresi tespit edilmiştir. Ancak davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde; 2006 yılında 2 ayrı işyerinde toplam 41 günlük çalışması gözükmektedir.

Mahkemece, davacının 2006 yılında çalışma kaydı bulunan bu iki işverenin asıl işverenden hizmet alımı yapıp yapmadıkları, hizmet alım sözleşmesindeki süreler ve davacının aralıksız çalışıp çalışmadığı araştırılmadan, 2006 yılı içerisinde de davacının kesintisiz çalıştığının kabulü hatalıdır.

b-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde hafta içi 5 gün 07:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını ve ayda bir kez haftasonu da nöbete kalarak 8 saat daha çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talabinde bulunmuş, davacı tanığı da buiddiayı aynen doğrulamıştır. Ancak bu durumda haftalık çalışma saati 42 saat olup yasal 45 saatlik çalışma süresinin altında kaldığından fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken eksik inceleme ile talebin kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10197, Karar No: 2021/13171, Tarih: 15.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10197 E.  ,  2021/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada, İzmir 2. Asliye Ticaret ile İstanbul Anadolu 5.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Dava, trafik kazası sonucu oluşan yaralanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, davacının yerleşim yerinin Malatya, kaza yerinin Elazığ, sözleşmeyi yapan acentenin adresinin Malatya ve davalının yerleşim yerinin İstanbul olduğu. mahkemenin yetkili olmadığı, davalının süresinde usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, somut olayda, kaza Elazığ ilinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yerinin Malatya olduğu, yapılan araştırmada davalı ... şirketinin İzmir ilinde bölge müdürlüğünün olduğu dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu İzmir ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır. Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza Elazığ ilinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri ise Malatya'dır. Ancak, yapılan araştırma ile davalı ... şirketinin İzmir ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu İzmir ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince; İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15177, Karar No: 2013/3908, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15177 E.  ,  2013/3908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar... ve arkadaşları vekili ile ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1)Dava konusu tüm taşınmazları bir arada gösterir birleşik ve geniş kadastro pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden getirtilerek,

2)1957 tarihli memleket haritası yapımına esas alınan hava fotoğrafları dosyaya getirtilerek;

3)Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1957 tarihli memleket haritası ile bu haritanın yapımına esas alınan hava fotoğrafları üzerine birinci bent gereğince getirtilen birleşik pafta ölçekleri eşitlenip, (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) aktarılarak, tüm taşınmazların aynı harita üzerinde komşu parselleri ile birlikte (1/10.000-1/25.000 ölçekli olarak ayrı ayrı) gösterecekleri müşterek imzalı rapor ve kroki düzenlettirilmesi ve hava fotoğrafları ve memleket haritasında görülen yeşil ya da koyu renkli alanların ne anlama geldiği, taşınmazlar üzerinde var ise ağaçların cinsi de açıklanarak, açıklamalı rapor alınarak dosya içine konulması

4) Dava konusu taşınmazları komşu Demirci Köyü 111 ada 1, 2 ,3, 9, 10, 11 ve 12, 112 ada 1, 2, 5, 6 ve 7, 114 ada 54, 56, 57, 48 ve 49 sayılı parsellere ait kesinleşme şerhli kadastro tutanağı örnekleri ile kadastroca oluşturulan tapu kayıtlarının dosyaya getirtilmesi,

5) Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...., ..., ..... ..., .... ..., ... ve ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e karar tebliğ edilmediğinden usûlüne uygun karar tebliğ edilerek, tebligat parçalarının dosyaya konulması, usûlüne uygun araştırma sonucu adreslerin tesbit edilememesi halinde ilânen tebligat yapılarak karar tebliğinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19347, Karar No: 2014/2913, Tarih: 17.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19347 E.  ,  2014/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ..., 2- ... arasındaki dava hakkında ... 9. İş Mahkemesiden verilen 08.05.2013 günlü 2010/387 E, 2013/379 K. sayılı hükmün, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat, usulüne uygun olarak bir tebligat yapıldıktan sonra adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde mümkündür.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olayda; davalı ...'a gıyabi hükmün Tebligat Kanunu 35. maddesine göre teblig edildiği, dolayısıyla tebliğatın usule uygun yapılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, ... 4. İş Mahkemesi'nce davalı hakkında verilen gıyabi hükmün ... Mah, ... Sokak, No:15.. No:9 Bağcılar adresine mernis adresi şerhi ile tebligat yapıldığı gözönünde bulundurularak, gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, belirtilen adresin davalı ...'ın mernis adresi olup olmadığının tespit edilerek gıyabi hükmün davalının adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılarak takiben,

temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24429, Karar No: 2010/31096, Tarih: 11.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/24429 E.  ,  2010/31096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : BERAAT

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Küçük mağdur ...'ın babası olan ... ile sanık ... arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle temyizin sanıklar Emine ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mağdur ...'ün kendisini yaralayanın Recep Altutan olduğunu belirterek sanık ...'ten şikayetçi olduğunu diğer sanıklardan açıkça bir şikayetinin bulunmadığının anlaşılması ve mağdur müdafiinin sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davasına usulüne uygun şekilde katılmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin 1412 Sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14239, Karar No: 2015/12743, Tarih: 05.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14239 E.  ,  2015/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/42-2014/124

01.04.2015 tarihinde kabul edilip, 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise, gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın 4320 sayılı yasaya göre koruma kararı istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanununun 14.maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'ne aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında, dosyanın görevli Dairesi belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.