muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3897, Karar No: 2017/7414, Tarih: 27.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3897 E.  ,  2017/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın da 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında bozma ilamına konu Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2012 tarih 2011/678 Esas 2012/811 karar sayılı dosyanın akıbeti araştırılarak ve bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen dosya arasına alınarak birleştirilip birleştirilmeyeceği hususunda bir karar verilmemiş olan Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 25/09/2012 tarih 2011/769 Esas, 2012/847 karar sayılı dosyası birleştirilerek, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I- Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II- Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III- Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a) Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b) Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL( 11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV- Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10744, Karar No: 2021/9696, Tarih: 03.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10744 E.  ,  2021/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık

...'na kovuşturma esnasında duruşma gün ve saatini bildirir davetiye usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, duruşmaya katılmadığı gibi dilekçe ile de katılma talebinde bulunmadığından katılan sıfatını kazanmadığı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17550, Karar No: 2012/14275, Tarih: 28.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17550 E.  ,  2012/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.6.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının mahkemece sabit kabul edilen ve sadakatsizlik olarak nitelenen eyleminin bu nitelikte olmayıp "güven sarsıcı davranış" niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 28.05.2012 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkeme tarafından hükmedilen manevi tazminat miktarının hakka, hukuka ve hakkaniyete tamamen uygun olduğu düşüncesindeyim.

Yerel mahkeme ile aynı düşünceyi paylaşıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/6010, Karar No: 2015/992, Tarih: 29.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6010 E.  ,  2015/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2009/155-2014/3

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, rodövans sözleşmesi uyarınca davalıların ödemekle yükümlü olduğu harç bedellerinin davalılardan sözleşmedeki cezai şart hükmü uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı sunulan dilekçelerle temyiz edilmiştir.

HMK.nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasının 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu itibarla, davanın taraflarına usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek bundan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava dilekçesinde davalılar arasında ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş. taraf olarak gösterildiği halde mahkemece dava dilekçesinin tebliği için ... Madencilik Nak. İnş.Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. adına tebligat çıkarılmış olup, ... Mahallesi ... Sokak ... Apt. No5/2 .../Ankara adresine gönderilen tebligat adresin kapalı olması ve muhatabın taşınması nedeni ile iade edilmiştir. Mahkemece ticaret sicil memurluğundan davalının adresi sorulmuş, gönderilen cevapta ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş.'nin adresi ... Mahallesi ... Cadde ... Sokak No:2/A .../Ankara olarak bildirilmesine rağmen tekrar ... Mahallesi ... Sokak ... Apt. No5/2 .../Ankara adresine dava dilekçesinin tebliği için davetiye çıkarılmış, bu tebligatın da iade edilmesi üzerine ilanen tebligat yapılarak taraf teşkili sağlanmaya çalışılmış, ilan metninde de davalının adı ... Madencilik Nak. İnş.Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. olarak belirtilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen hükümde de davalının adı ... Madencilik Nak. İnş.Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. olarak yazılı olduğu görülmüştür. Oysa gerek dava dilekçesinde gerekse uyuşmazlık konusu rödovans sözleşmesinin devrine ilişkin sözleşmede davalının adı ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş. olarak belirtilmiştir. Mahkemece davalı ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş.'nin ticaret sicil memurluğunca bildirilen adresinde dava dilekçesinin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve ondan sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair

temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2735, Karar No: 2010/3502, Tarih: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2735 E.  ,  2010/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 50 parsel sayılı taşınmazın 2.246,40 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan ... davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği saptanarak davanın reddedilmesi doğru olduğuna göre; davacı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7059, Karar No: 2021/5482, Tarih: 18.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/7059 E.  ,  2021/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Ceza Dairesince verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

İstinaf istemi ve yargılamasının, CMK'nin 272/1. maddesinde yazılı olduğu üzere, yalnızca ilk derece mahkemesince verilen hükümlere karşı ve yine CMK'nin 272/3. maddesinde belirtilen istisnalar haricinde yapılmasının mümkün olması karşısında;

Sanık hakkında şikayete ve suça konu edilen iki farklı çek bulunduğu, ilk derece mahkemesince sadece 20.06.2018 keşide tarihli çek dolayısıyla mahkumiyet hükmü kurulduğu, 20.07.2018 keşide ve ibraz tarihli çek hakkında bir hüküm kurulmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesinin ise sadece ilk çek yönünden kurulan hükme yönelik olduğu, hüküm kurulmayan diğer çek hakkında her zaman bir hüküm kurulmasının mümkün olduğunun aynı kararda hatırlatıldığı anlaşılmakla,

Sanık hakkında hüküm kurulmayan 20.07.2018 keşide ve ibraz tarihli çek hakkında, ilk derece mahkemesince istinaf denetimine tabi tutulan bir hüküm bulunmaması, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen hükmün kapsamının 20.06.2018 keşide tarihli çek olması ve şikayetçi vekilinin temyiz isteminin ikinci çek hakkında hüküm kurulması gerektiğine yönelik olması karşısında; ortada temyize konu edilebilecek bir hüküm bulunmadığından, dosyanın temyize konu edilen istem yönünden bir karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine (... 14. İcra Ceza Mahkemesine) iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11681, Karar No: 2017/1399, Tarih: 21.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11681 E.  ,  2017/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ... kadastrosu yapılıp yapılmadığı ... Yönetiminden sorularak yapılmış ise ... tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ... tahdit harita örneğinin getirtilerek dosya arasına konulmasına,

2) Taşınmazın bulunduğu yere ait 1990-1995'li yıllara ait hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları bulundukları yerden getirtilerek dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek, getirtilen hava fotoğrafları ile daha önce incelenen hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları (tarihleri yazılacak şekilde) üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının ayrı ayrı stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların niteliğinin ne olduğu ile üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, dağılımı ile kapalılık oranının, kullanılıp kullanılmadığının, tasarruf sınırlarının belirgin olup olmadığının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ek raporun alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8569, Karar No: 2014/2017, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/8569 E.  ,  2014/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Muğla 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :02.04.2013

No :2012/293-2013/634

Davacı, yaşlılık aylığına uygulanan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 93. maddesinin 1. fıkrasına göre, gelir, aylık ve ödenekler; 88 inci maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez.

5510 sayılı Yasa'nın 88. maddesinin 16. bendine göre "Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç, diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasında Maliye Bakanlığı ile diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır. " 6183 sayılı Yasa'nın 54. maddesi hükmü uyarınca süresinde ödenmeyen amme alacağı tahsil dairesince cebren tahsil olunur. Amme borçlusunun borcuna yetecek miktarda mallarının haczedilerek paraya çevrilmesi yetkisi çerçevesinde yaşlılık aylığına haciz konarak kesinti yapılması da düzenlemede belirtilen cebren tahsil şekillerinden birisidir. Bu bağlamda borçtan dolayı cebren tahsile geçmeden önce anılan Kanunun 55. maddesi hükmünde öngörülen bilgilerin tümünü içeren bir ödemeye çağrı yazısının, “ödeme emri” nin tebliğ edilmesi yasal zorunluluktur. Bir başka ifade ile kamu alacağı için “ödeme emri” çıkarılmadan ve icra takibi kesinleştirilmeden haciz uygulanması ve diğer cebren tahsil yollarına başvurulması kanuna aykırıdır.

Somut olayda; yaşlılık aylığına haciz uygulanan icra takip dosyası/dosyalarından davacıya ödeme emri/emirleri tebliğ edilip/edilmediği, yani davaya konu hacze ilişkin davacı hakkında kesinleşen icra takibi/takipleri olup olmadığı araştırılarak belirtilen açıklamalar çerçevesinde kesinleşen icra takibi/takipleri olmadığının belirlenmesi durumunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

2-) Davaya konu hacze ilişkin davacı hakkında kesinleşen icra takibi/takipleri olduğunun belirlenmesi durumunda ise; davanın yasal dayanaklarından olan 6183 sayılı Yasa'nın "Kısmen Haczedilebilen Gelirler" başlıklı 71. maddesi, " Aylıklar, ödenekler, her çeşit ücretler, intifa hakları ve hasılatı, ilama bağlı olmayan nafakalar, emeklilik aylıkları, sigorta ve emeklilik sandıkları tarafından bağlanan gelirler kısmen haczolunabilir. Ancak haczolunacak miktar bunların üçte birinden çok dörtte birinden az olamaz. Asgari ücreti aşmayan aylık gelirlerin onda birinden fazlası haczolunamaz." düzenlemesini içermektedir.