muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20277, Karar No: 2024/641, Tarih: 17.01.2024

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; husumet itirazları bulunduğunu, ücret miktarı ve hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, ücretin brüte çevrilmesinin hatalı olduğunu, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, uygulanan indirim oranının az olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ... sözleşmesine uygulanacak hukuk, husumet, hizmet süresi ve aylık ücret miktarının tespiti, ücretin brütleştirilmesi, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil alacaklarının ispatı, hesaplanması ve ödenip ödenmediği ile uygulanacak indirim oranı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5718 ... Kanun'un 2, 5, 8, 27, 40 ve 44 üncü maddeleri.

3. Rusya Federasyonu ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

4. 4857 ... ... Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri ile 120 nci maddesi atfıyla mülga 1475 ... ... Kanunu'nun hâlen yürürlükte bulunan 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11789, Karar No: 2008/6813, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11789 E.  ,  2008/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı ... Temizlik San.ve Tic.Ltd.Şti. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av..... ile davalı ... Temizlik San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av..... gelmiş, diğer davalı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... Ltd.Şti. arasında muhtelif tarihlerde imzalanmış sözleşmeler bulunduğunu, sözleşme uyarınca temizlik, bakım ve güvenlik gibi hizmetler alındığını, 07.01.2003 tarihli sözleşmeyi davalıların ortak ... olarak imzaladığını, davalıların SSK primlerini yatırmaması ve resmi evrakta sahtekarlık suçları nedeniyle tüm sözleşmeleri 31.07.2003 tarihinde feshettiğini, davalıya yapılan işler nedeniyle müvekkilinin 359.390.388.455.-TL. fazla ödeme yaptığını, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe davalıların itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalıların itirazının iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... Ltd.Şti.vekili cevabında, alacak kalemi olarak talep edilen kıdem tazminatından davalının sorumlu tutulamayacağını, sonradan sözleşmeye katılan müvekkilinin tüm alacaktan dolayı sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre taraflar arasında çeşitli sözleşmeler imzalandığı, ortak ... beyannamesi ile diğer sözleşmelerde taraf olduğunu kabul eden... Ltd.Şti.nin sorumlu bulunduğu, davacının takip tarihi itibariyle 357.275.285.131.-TL. fazla ödeme yaptığı gerekçesiyle davalının itirazının iptali ile takibin belirtilen miktar üzerinden devamına, ...Ltd.Şti.nin 30.448.070.256.-TL.dan sorumlu olmasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı... Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bütün, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı kıdem tazminatı ile ilgili toplam 664.712.933.689.-TL. ödeme yaptığını bildirerek belgeler sunmuştur.

Mahkemece kıdem tazminatı ile ilgili ödemeler yönünden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi reddedilen 4.846.37.-YTL. için 20.488.64.-YTL. vekalet ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı kıdem tazminatı ile ilgili toplam 664.712.933.689.-TL. ödeme yaptığını bildirerek belgeler sunmuştur.

Mahkemece kıdem tazminatı ile ilgili ödemeler yönünden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi reddedilen 4.846.37.-YTL. için 20.488.64.-YTL. vekalet ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının bütün, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6241, Karar No: 2012/6765, Tarih: 14.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6241 E.  ,  2012/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 116 ada 18 sayılı parselin mera olduğunu, ne var ki kadastro sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini, davalı adına olan kaydın iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu dayanak gösterilerek dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

İncelenen pafta örneğinden, 116 ada 52 sayılı parselin mera olarak özel siciline yazıldığı, dava konusu taşınmazın mera olan bu taşınmaza komşu bulunduğu görülmektedir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için yetkili mercilerce tahsisi yapılan veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Meraların tahsisi, verimlilik ve sosyal adalet ilkelerine uygun şekilde münferiden ya da müştereken yararlanmak üzere bir veya birkaç köy ya da belediyeye bırakılabilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan meralar, özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz ve zamanaşımı zilyetliğiyle kazanılamaz. Bu nedenle, taşınmazın öncesinin mera olup olmadığının yöntemince saptanması davanın çözümünde zorunludur.

Ne var ki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Gerçekten, keşifte yerel bilirkişi taşınmazda dava dışı Tahir Karabulut'un zilyet olduğunu, yalnızca nadas zamanında taşınmazda köy halkının hayvanlarının otlatıldığını belirtmiştir. Ziraat bilirkişinin raporu ise, taşınmazın niteliği hakkında hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, aynı mahkemede dava konusu yapılan 116 ada 20, 28, 48, 46, 12 ve 10 sayılı parsellerle ilgili çekişmenin bu taşınmazların mera niteliği olduğu saptanarak giderildiği Dairemizde mevcut kayıtlarda görülmüştür.

Diğer taraftan, aynı mahkemede dava konusu yapılan 116 ada 20, 28, 48, 46, 12 ve 10 sayılı parsellerle ilgili çekişmenin bu taşınmazların mera niteliği olduğu saptanarak giderildiği Dairemizde mevcut kayıtlarda görülmüştür.

Mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle daha önce çekişme konusu yapılan taşınmazlara ilişkin dava dosyalarını getirtmek, bu dosyalarda mevcut bilirkişi raporlarını incelemek, o taşınmazlarla ilgili raporların dava konusu 116 ada 16 sayılı parseli bağlayıcı bir yanı olup olmadığını denetlemek, yerinde yeniden keşif yaparak bilirkişilere daha önce verilen raporlara rağmen dava konusu taşınmazın hangi fiziki ve hukuki nedenlerle mera olarak kabul edilmediğini sormak, ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, özellikle de 116 ada 18 sayılı parselin mevcut durumu itibariyle merada bütünlüğü bozup bozmayacağını tespit etmek, istemi bütün bunların sonucuna göre karara bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.5.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22225, Karar No: 2012/27295, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/22225 E.  ,  2012/27295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması ve eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği halde aynı Yasanın 143. maddesi ile cezada artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2799, Karar No: 2020/7769, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2799 E.  ,  2020/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

7201 sayılı Kanun’un 10/1. maddesindeki “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü gereğince; sanığın, 04.01.2016 tarihli sorgusunda bildirdiği “Cumhuriyet Mahallesi, ... sokak No ... K. ..., Merkez-Aydın” adresi yerine “Cumhuriyet ..., ... sokak No ..., İç kapı No:... ” adresine yapılan tebligat geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine verdiği 30.12.2019 tarihli dilekçenin süresinde olduğu kabul edilip Mahkemenin 31.12.2019 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi, suç tarihi itibarıyla engel mahkûmiyeti bulunmayan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varıldığından hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, ertelemeye göre daha lehe sonuçlar doğuran hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41294, Karar No: 2015/26923, Tarih: 28.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41294 E.  ,  2015/26923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı ihale ile alındığı işlerde çalıştırıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan SGK hizmet döküm cetveli ve ekinde yer alan işe giriş bildirgeleri incelendiğinde davacının 01/01//2010-31/12/2010 tarihleri arasında bizzat davalı Üniversite üzerinden (1167874 sicil numaralı işyeri) sigortalandığı anlaşılmaktadır ki davalının kendi işçisini taşeron şirkete devretme niteliğinde olduğundan tek başına bu durum muvazaanın ispatı bakımından yeter neden teşkil etmektedir. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından iş ilişkisi devam ettiği müddetçe ilave tediye alacağının kabulü gerekir.

Davacının ilave tediye alacağı hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken talebin reddine karar verilmesi hatalı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19897, Karar No: 2021/15576, Tarih: 29.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19897 E.  ,  2021/15576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların işyeri kapısına zarar verme şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3 maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının 19/02/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

4-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...'a yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile müşteki ...'a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

4-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...'a yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile müşteki ...'a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

a-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin kurulan hükümlerde; TCK'nın 116/4 maddesi uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl hapis cezasına mahkum edilmiş olup verilen bu hapis cezasının da anılan yasanın 119/1-c maddesi uyarınca "bir kat artırılmasına" karar verilmiş ise de; yapılan bu artırım sonucu ayrı ayrı 4'er yıl hapis cezası verilmesi gerekirken yapılan hesap hatası sonucu sehven yarı oranında yapılan artırım ile ayrı ayrı 3'er yıl hapis cezası verilerek bu şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,

b-Müşteki ...'ın kovuşturma devam ederken zararının giderildiğine ve şikayetinden vazgeçtiğine ilişkin dilekçesi karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçunda TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri, suça sürüklenen çocuk ... ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3890, Karar No: 2022/8167, Tarih: 31.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/3890 E.  ,  2022/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/1996 gün ve 1996/10045 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında "Yağma" suçundan cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/1997 gün ve 1997/189 Esas, 1997/215 Karar sayılı ilamı ile sanıkların mahkumiyetine kararı karar verildiği, hükmün süresi içerisinde sanık ... tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27/04/1998 gün ve 1998/4463 Esas, 1998/4421 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10/11/2021 tarih ve 2021/1216 sayılı yazıları gereğince 5237 sayılı TCK uyarınca uyarlama yapılmasının talep edilmesi üzerine, ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2021 gün ve 1997/189 Esas, 1999/215 Karar sayılı ilamı ile; önceki hükmün kaldırılarak TCK'nun 148/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, hükümlü hakkında, uyarlama yargılaması için duruşma açılmadığı gibi diyecekleri sorulmadan hakkında uyarlama kararı verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından; temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, hükümlü ...'in temyiz incelemesine tabi olmayan ... ve ... ile birlikte yaya olarak yürümekte olan müştekinin önüne geçip cebir ve tehdit kullanmak suretiyle müştekiyi yere yıkıp üzerine çullanarak müştekinin bir adet kol saatini, bir adet altın boyun zincirinin ve 4 milyon 500 bin parasını alıp olay yerinden kaçtıkları bu şekilde sabit görülen olayda, 765 sayılı TCK'nın 495/1, ,59/2 maddelerinin, 5237 sayılı TCK'nın ise uyarlama yargılamasında kabul edilen 148/1. maddesinin değil, 149/1-c. maddesinde tanımlanan nitelikli yağma suçunun oluşacağı anlaşıldığından, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime imkan verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması sebepleriyle “ BOZULMASINA," karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2022 gün, 2021/154225 sayılı yazılarında:

“ .....