muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10296, Karar No: 2008/1917, Tarih: 12.02.2008

Dava, davalılar tarafından yapılıp satılan devre mülkün teslim edilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir.Yargıtay’ın aynı sözleşme ile ilgili davalardaki kabulü gözetilerek dava konusu 3.7.1997 tarihli sözleşmenin davalı belediyeyi bağladığı tartışmasızdır.

HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Somut olayda yetki sözleşmesi uyarınca, ... Asliye Hukuk Mahkemesi davaya bakmaya yetkilidir.Kaldı ki davalı şirketin yetki itirazı bulunmadığı sabit iken bu davalı yönünden de yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir. Hal böyle olunca HUMK 22. maddesi hükmü uyarınca yetki sözleşmesi gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesi de davaya bakma yetkisine sahiptir. O halde mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10657, Karar No: 2010/3769, Tarih: 20.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/10657 E.  ,  2010/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve silahla tehdit suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından mahkümiyetine dair, Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2006 gün ve 2005/748 Esas, 2006/252 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafii Av. Yaşar Sarıfakıoğlu’nun süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun mağdure hakkındaki raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

../...

-2-

Hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/232, Karar No: 2014/1066, Tarih: 28.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/232 E.  ,  2014/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/97-2013/260

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı asıl işveren İ.. A..’nin deniz temizlik hizmetlerinde, davalı alt işveren S.... G.....Temizlik İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar İ.. A.. ve S.... G... Temizlik İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, aralarında imzalanan sözleşmenin 31.01.2012’de sona erecek olması sebebiyle davacının iade edilebileceği bir işin de olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının alt işverendeki işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin Deniz İş Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Deniz taşıma işlerinde çalışanlar 854 sayılı Deniz İş Kanunu'na tabidir. 854 sayılı Deniz İş Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca, “Bu kanun kapsamına giren gemiadamlariyle bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet aktinden doğan davalar hakkında, 5521 sayılı Kanun hükümleri uygulanır. Hizmet aktinde ayrıca bir hüküm yoksa dava geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür.”

Deniz İş Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca; Deniz İş Kanunu: Denizlerde, göllerde ve akarsularda Türk Bayrağını taşıyan ve yüz ve daha yukarı grostonilatoluk gemilerde bir hizmet sözleşmesi ile çalışan gemi adamları ve bunların işverenleri ile aynı işverene ait gemilerin grostonilatoları toplamı yüz veya daha fazla olduğu ve yahut işverenin çalıştırdığı gemi adamı sayısı beş veya daha fazla bulunduğu takdirde bunların işverenleri hakkında uygulanır. Diğer bir deyişle Deniz İş Kanunu kapsamında olmanın ön şartı hizmet sözleşmesi ile çalışılan geminin Türk Bayrağı taşıması ve yüz veya daha yukarı grostonilatoluk gemi olması ve/veya aynı işverene ait gemilerin grostonilato toplamı yüz veya daha fazla olması ve yahut işverenin çalıştığı gemi adamı sayısı beş veya daha fazla olması gerekir. Gemi Türk bayrağı taşımıyor ise bu gemi de çalışanlar hakkında Deniz İş Kanunu uygulanmayacaktır.

854 sayılı Deniz İş Kanunu kapsamında çalışanlar açısından ise iş güvencesi hükümleri uygulanmamaktadır.

Dosya içeriğinden, 02.10.2009 tarihinden beri alt işveren S... G... Temizlik İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti'de gemi kaptanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 31.01.2012 tarihinde, sözlü bildirim ile feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, gemi kaptanı sıfatıyla çalışan davacının, gemi adamı olup olmadığı hususunda yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, yukarıda belirtilen kanuni düzenlemeler doğrultusunda, 854 sayılı Deniz İş Kanunu kapsamında davacının gemi adamı olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ile bu suretle iş güvencesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağının belirlenmesinden sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2641, Karar No: 2025/2950, Tarih: 21.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2641 E.  ,  2025/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2524 E., 2024/623 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/241 E., 2021/457 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmakla, davacı tarafın duruşma isteminin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülkiyeti ... Büyükşehir Belediyesine ait olan ve intifa hakkı 49 yıllığına müvekkiline verilen ... ... Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayının 23.08.1999 tarihli kira ve yapım sözleşmesi ile 24.05.2021 tarihine kadar işletilmek üzere davalıya kiralandığını, 25.09.2008 tarihinde imzalanan ek sözleşme ile de sözleşme süresinin 01.11.2043 tarihine kadar uzatıldığını, davalının sözleşme gereği ödemesi gereken kira bedellerini ödemediğini ve sözleşmelerden kaynaklanan mali yükümlülüklerini yerine getirmediğini, oluşan temerrüt ve akde aykırılıkların giderilmesine ilişkin düzenlenen 19.11.2019 tarihli ihtarname ile verilen sürelere rağmen aykırılıkların giderilmediğini ve temerrüdün oluştuğunu ileri sürerek; temerrüt ve akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin dava konusu turizm tesisinin sadece kiracısı değil, tesisi spor salonundan kongre merkezine çeviren ve akabinde ... Binasını inşa eden yatırımcısı, yapımcısı ve işletmecisi olduğunu, öncesinde müvekkili ile mal sahibi Belediye arasında işletme ilişkisi mevcut iken, davacının intifa hakkı sahibi olması ile birlikte bahse konu 23.08.1999 tarihli kira ve yapım sözleşmesi imzalanarak, tarafların iş birliği dahilinde bir spor kompleksi olan binanın, Uluslararası Kongre Merkezine dönüştürülmesi ve müvekkilinin işletmeci olması konusunda anlaşıldığını, mevcut sözleşmeler gereği üzerine düşen tüm yükümlülükleri eksiksiz yerine getirmekte olduğunu, davacının taraflar arasındaki sözleşmelerle kira alacağının işbu davaya konu kısmını, dava dışı malik Belediyeye açıkça ve yazılı olarak temlik ettiğini, bu nedenle dava konusu kira alacağı hususunda talep hakkı bulunmadığını, ayrıca sözleşmenin feshi ya da taşınmazdan tahliyeyi gerektiren herhangi bir neden bulunmadığını, davaya konu kira bedellerinin daha evvel başkaca davalara konu edilmiş olduğundan dava şartı eksikliğinin söz konusu olduğunu, yine davacı tarafça temerrüt nedeniyle verildiği iddia edilen süre akabinde hiçbir işlem yapılmayıp sonrasında icra takibi başlatılarak yeni bir süre verildiği için, söz konusu ihtarnameden feragat edildiğini, bu nedenle yapılmış bir fesih bildiriminin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu kira ilişkisinin gerekli tesisin bütün teçhizat, mobilya, mefruşat, demirbaş eşyaları ile davalıya kiralandığı ve kira bedellerinin hasılat üzerinden yapılan hesaplama neticesinde ödendiği hususları dikkate alındığında hasılat kiralama ilişkisi olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 362/2 maddesi gereğince, davacı tarafça davalı kiracıya usulüne uygun 19.11.2019 tarihli ihtarname tebliğ edilerek, dava dışı Belediyeye ödenmesi gereken ve muaccel olan Şubat 2018 – Ekim 2019 dönemleri arasında aylık 75.000 USD üzerinden bu dönemi kapsayan toplam 21 aylık kira bedelleri ile muaccel olan kira bedellerinden arta kalan kısım için genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğüne ödenmesi gereken Şubat 2018–Ekim 2019 dönemleri arasında aylık 15.000,00 USD üzerinden bu dönemi kapsayan toplam 21 aylık kira bedellerinin davacı Bakanlığa ödenmesi ve sözleşmeye aykırılıkların giderilmesi için 60 günlük süre verilerek aksi halde tahliye davası açılacağı hususu ihtar edilmiş, 60 günlük süre dolduktan sonra yani davalı halihazırda temerrüde düştükten sonra başlatılan takip neticesinde icra dosyasına ödeme yapılmış olmakla, davacının 6098 sayılı Kanun'un 362/2 maddesi gereğince temerrüt nedeniyle tahliye talep edebileceği gerekçesiyle; davacının açtığı temerrüt nedeniyle tahliye davasının kabulüne, 23.08.1999 tarihli kira ve yapım sözleşmesi ile 25.08.2008 tarihli kira ve yapım sözleşmesi ek sözleşmesinin feshine, davalının ... Spor Kompleksi Uluslararası Kongre Merkezi olarak kullanılan taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafça, Şubat 2018–Ekim 2019 dönemini kapsayan 21 aylık kira bedellerinin ödenmesi için davalıya 19.11.2019 tarihli temerrüt ihtarnamesini gönderdikten ve verilen yasal ödeme süresi dolduktan sonra, aynı alacak için İstanbul 4. İcra Müdürlüğünün 2020/2156 E. ve 2020/2161 E. sayılı dosyalarında 23.01.2020 tarihinde tahliye talepli ilamsız icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin davalıya tebliği üzerine de davalı tarafından, yasal ödeme süresi içerisinde icra dairesine ödeme yapıldığı, davacı tarafından gönderilen temerrüt ihtarından sonra aynı alacak için takip başlatılmakla davalıya artık yeni bir ödeme süresi verilmiş olup, bu süre içerisinde de takip konusu kira bedelleri ödendiğinden, icra takibinden önce davalıya gönderilen 19.11.2019 tarihli temerrüt ihtarnamesine dayanılarak tahliye kararı verilmesinin mümkün olmadığı, akde aykırılık olarak ileri sürülen sözleşmenin (8/1-d) maddesi uyarınca, %1'lik hasılat payı ödenmesine ilişkin hükmün sözleşmenin yapıldığı 1999 tarihinden itibaren hiç uygulanmadığı ve davacı Bakanlık tarafından da aradan geçen çok uzun süre içerisinde bu konuda hiç bir ihtilafın çıkartılmadığı, yaklaşık 20 yıl süreyle hasılat payına ilişkin sözleşme hükmünü uygulamayan davacının 20 yıl sonra bu durumu sözleşmeye aykırılık olarak ileri sürmesinin hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olup, tahliye sebebi sayılamayacağı, yine sözleşmenin (12/g) maddesinde belirtilen davalı şirketin ortaklık yapısına ilişkin değişikliklerin davalı şirketin yönetim kurulu kararı ile onanarak gerçekleştirildiği ve davalı şirketin genel kurul toplantılarında ortakların bilgisine sunulduğu, davacı Bakanlığın da bu toplantılara katıldığı, ancak bu konuda hiç bir itirazda bulunmadığı, davalı şirketin ortaklık pay ve yapısındaki değişiklikleri bilen ve uzun süre ses çıkarmayan davacının, bu değişiklikleri zımnen kabul etmiş sayılması gerektiğinden artık bu hususu akde aykırılık olarak ileri sürmesi mümkün olmadığı gibi, bu durum doğrudan taşınmazın kullanımı ile ilgili de olmadığından tahliye sebebi oluşturmayacağı, sözleşmenin (7/a) maddesindeki ihlalin ise ispatlanamadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın terditli olarak temerrüt ve akde aykırılık nedenlerine dayanılarak açıldığını, akde aykırılık iddiasına ilişkin İlk Derece Mahkemesi tarafından herhangi bir değerlendirme yapılmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesince deliller toplanmadan dosya üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının kira bedellerini zamanında ödemediği gibi, sözleşmelerden kaynaklanan diğer mali yükümlülüklerini yerine getirmediğini, temerrüdün oluşmadığı konusunda Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünün aksine Belediyeye ödenmesi gereken kira bedelinin müvekkiline ödenmesinin talep edilmediğini, müvekkilinin sözleşmeye uygun olarak Belediyeye ödemesi gereken kira bedellerinin Belediyeye ödenerek ilgili makbuzların müvekkiline gönderilmesinin talep edildiğini, taraflar arasında halihazırda devam eden bir sözleşme mevcut olup, bu sözleşme kapsamında kiracının ödemesi gereken %1 hazine payı olan devlet alacağını talep etmesinin, hakkın kötüye kullanımı olarak nitelendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yine davalı şirkette müvekkili Bakanlığın pay sahibi ve yönetim kurulu üyesi olmadığını, pay sahibi ve yönetim kurulu üyesi sıfatının ayrı ve bağımsız tüzel kişiliği olan KTB Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğüne ait olduğunu, bu nedenle sözleşmenin (12.) maddesine açıkça aykırı hareket edilmesinin, müvekkil Bakanlığın bilgisi dahilinde olduğu ve Bakanlığın bu sözleşmeye aykırılıkları zımnen kabul etmiş sayılması gerektiği yönündeki değerlendirmenin de hatalı olduğunu, yine dava konusu taşınmazın sözleşmeye aykırı şekilde 3. kişilere kiraya verildiğine dair ihale dokümanlarının da ekli olup dikkate alınmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, temerrüt ve akde aykırılık nedenlerine dayalı tahliye istemine ilişkindir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle davacı tarafça düzenlenen temerrüt ihtarından sonra aynı alacak için takip başlatılmakla davalıya yeni bir ödeme süresi verilmiş olup, bu süre içerisinde takip konusu kira borcunun ödenmiş olduğu ve dava konusu yapı ve tesislerin 3. kişilere kiraya verildiği hususunda sunulan ihale dökümlerinin, kira ilişkisinin kurulduğu yönünde karine oluşturmayacağının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Taraflar arasında geçerli olarak kurulan 23.08.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile bu sözleşmenin eki niteliğindeki 02.11.1994, 01.09.1999 ve 25.09.2008 tarihli sözleşmelerin varlığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, 23.08.1999 tarihli kira sözleşmesinin "Kira ve Mali Yükümlülükler" başlıklı (8/II) maddesinde yer alan; ''... tarafından UKM ve FSS’nin işletilmesinden elde edilecek toplam yıllık hasılattan Hazine’ye 02.11.2004 tarihinden sonra %1 pay ödenecektir. Hasılata; tahsis olunan arazi üzerinden kurulan işletmelere ait tahakkuk eden her türlü mal ve hizmet satış bedelleri ile yapılan kiralamalar dahildir. Yıllık hasılatı gösteren beyanname 01.06.1994 tarih ve 3568 sayılı Kanuna göre yetkili kılınan Yeminli Mali Müşavirliklere tasdik ettirilir. Bu pay, bilanço dönemini takip eden Mayıs ayı içinde yatırılır." hükmü ile "Diğer Yükümlülükler" başlıklı (12/g) maddesinde yer alan; "...’ın sermayesinin %50’sine tekabül eden paylar Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi, Turizm sektöründe kurulmuş vakıf, dernek gibi kâr amacı gütmeyen kuruluşlar arasında gruplandırılacaktır. Diğer ortaklardan özel hukuk gerçek ve tüzel kişi payları münferit olarak %2 oranının üstüne çıkmayacaktır. Hisse devri ve sermaye artırımına gidilmesi gibi hallerde yukarıda belirtilen ..., Turizm sektöründe kurulmuş Vakıf, Dernek gibi kuruluşların %50 payı aynen korunacaktır. …” hükümlerine aykırılık oluştuğu iddiasına dayanarak akde aykırılık nedeniyle tahliye isteminde bulunmuş, Bölge Adliye Mahkmesince; %1'lik hasılat payı ödenmesine ilişkin hükmün sözleşmenin yapıldığı 1999 tarihinde itibaren hiç uygulanmadığı, 20 yıl sonra bu durumun sözleşmeye aykırılık olarak ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu, yine sözleşmenin (12/g) maddesinde belirtilen davalı şirketin ortaklık yapısına ilişkin değişikliklerin, davalı şirketin yönetim kurulu kararı ile onanarak gerçekleştirildiği ve davalı şirketin genel kurul toplantılarında ortakların bilgisine sunulduğu, davacı Bakanlığın da bu toplantılara katıldığı ve hiç bir itirazda bulunmadığı, bu nedenle değişiklikleri zımnen kabul etmiş sayılması gerektiği ayrıca bu durumun doğrudan taşınmazın kullanımı ile ilgili olmadığından tahliye sebebi oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; sözleşmenin (8/II) maddesinde yer alan açık düzenlemeye rağmen davalı tarafça ödeme savunmasında bulunulmadığı gibi Hazine payının ödenmediği hususunun açıkça belirtildiği, yine 25.09.2008 tarihli ek sözleşmede, imza tarihine kadar sözleşmeden doğan yükümlülüklerin davalı tarafça yerine getirildiği hususu kabul edilmiş ise de, bu açıklamanın 25.09

.09.2008 tarihli ek sözleşmede, imza tarihine kadar sözleşmeden doğan yükümlülüklerin davalı tarafça yerine getirildiği hususu kabul edilmiş ise de, bu açıklamanın 25.09.2008 tarihine kadar olan geçmiş borçlardan ibra şeklinde yorumlanabileceği, bu tarih itibariyle sözleşme hükümleri aynen geçerli olmakla, davalının kiralananın işletilmesinden elde edilecek toplam yıllık hasılattan Hazineye %1 pay ödemesi gerektiği, hiç ödenmemiş ve bu konuda talepte bulunulmamış olmasının bu haktan vazgeçildiği anlamı taşımayacağı, kaldı ki aynı sözleşmenin (2.) maddesinde açıkça 01.09.1999 tarihli mevcut sözleşmede yer alan ve Hazineye ödenmekle yükümlü olunan meblağlara ilişkin hükümlere aynen riayet edileceği hükmüne yer verildiği, yine sözleşmenin (12/g) maddesine aykırılık olarak iddia edilen ortaklık payı sınırlandırılmasına ilişkin hükme uygun davranılmadığı hususunun davalı tarafça açıkça ikrar edildiği, bu hususta davacı tarafça, davalı şirket genel kurulunda ibra yönünde oy kullanmak veya yönetim kurulunda itirazda bulunmamak gibi davranışlarının, mevcut sözleşme hükmüne açık aykırılık karşısında, davalı şirket nezdinde korunmaya layık ve esaslı bir güven oluşturacak özellikte olmadıkları, bu nedenle örtülü biçimde kurulmuş bir ibra yahut tadil sözleşmesinden bahsedilemeyeceği gibi davacının sözleşmeyi feshi talebinin de hakkın kötüye kullanımı teşkil etmeyeceğinin kabulü gerektiği, kaldı ki yine 25.09.2008 tarihli son ek sözleşmenin 4. maddesinde; davalının sermaye yapısının 01.09.1999 tarihli sözleşmenin (12/g) maddesinde öngörülen yapıya dönüştürüleceği hususunun da ayrıca ve açıkça hükme bağlanmış olması karşısında, tarafların söz konusu hükümlerin yürürlükte olduğu ve davalının bu borçları ifa ile yükümlü olduğu hususunda açık irade beyanlarını ortaya koyduklarının kabulü gerekmektedir.