muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1784, Karar No: 2015/14783, Tarih: 22.12.2015

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 13/1 maddesine göre; Bakanlar Kurulu, kamu yararı açısından gerekli gördüğü hallerde zorunlu sigortalar ihdas edebilir. Sigorta şirketleri, 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla faaliyet gösterdiği sigorta branşlarının kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamaz.

Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası 25/02/2004 tarih, 25384 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bakanlar Kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu hükümleri çerçevesinde yolcu taşımacılığı yapan taşımacıların, yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımalarında görevlendirecekleri sürücüler ile bunların yardımcıları ve taşıyacakları yolcular için "Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası" yaptırmak zorunda oldukları belirtilmiş, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaların ise Ulaştırma Bakanlığı'nca belirleneceği açıklanmıştır. Daha sonra 13/11/2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar Kurulu kararı ile 2004/6789 sayılı kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı'nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı'na verilmiştir.

Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin Hazine Müsteşarlığı'nın çıkardığı 28.06.2010 tarihli genelgede ise "01.07.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ticari amaçla yapılmayan taşımaların 4925 Sayılı Kanunun 2.maddesinin 2.fıkrası ile kanun kapsamı dışında bırakılan taşımalar ile yine aynı kanunun 2.maddesinin 3.fıkrasıyla düzenlenmesi ilgili mahalli idarelere bırakılan il sınırları içerisindeki taşımalar ile 100 km'ye kadar olan şehirlerarası taşımaların karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı dışında olduğu kararlaştırılmıştır" ifadesine yer verilmiştir.

Somut olayın incelenmesine göre, kazanın .....-...... arasında yapılan il içi taşıma esnasına meydana geldiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Davaya konu kaza, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010

tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra, 27.09.2010 tarihinde gerçekleşmiş olup, bu tarihte il içi taşımalarda “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti bulunmamaktadır. O halde, kaza tarihi itibariyle Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti bulunmayan araçtan dolayı davalı .....'nın sorumluluğunun doğmayacağı gözetilerek, davalı .... aleyhine açılan davanın reddi yönünde hüküm kurmak gerekirken, yazılı olduğu üzere hatalı gerekçe ile kabul kararı verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8238, Karar No: 2023/536, Tarih: 21.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8238 E.  ,  2023/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2018/572 Esas, 2020/135 Karar sayılı kararlarıyla;

a) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/29 Esas, 2021/618 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hükümlerin

Karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/29 Esas, 2021/618 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hükümlerin

"1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı kasten yaralama eylemlerinin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulünün gerektiği; somut olayda sanık ...'ın mahkeme huzurunda alınan beyanında; sanık ...'in motosikletiyle Kemerli iş merkezine gittiğini, ...'e kendisini beklemesini söylemediği halde maktulü vurduktan sonra motosikletten indiği yöne doğru yöneldiğinde sanık ...'in aynı yerde beklediğini gördüğünü, ...'e "Beni eve bırakır mısın?" şeklinde sözler söylediğini, ...'in de herhangi bir şey söylemeden motosikleti çalıştırıp oradan uzaklaştıklarını, yol boyunca da herhangi bir şey konuşmadıklarını beyan ettiği, ayrıca ifadesinin devamında...'in bulunduğu nokta ile olayın meydana geldiği yer arasında görüşe engel herhangi bir bina ya da başka bir şey bulunmadığını belirttiği, buna karşılık sanık ...'in mahkemedeki beyanında ise; sanık ...'ın motosikletten indiğinde kendisine; "Sen burada bekle, az işim var halledip geleceğim." dediğini ayrıca bulunduğu noktadan olayın meydana geldiği yeri görmesinin mümkün olmadığını, yolda ...'a neler olduğunu sormasına rağmen ...'ın kendisine herhangi bir şey söylemediğini belirttiği hususları dikkate alındığında, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafiye yaptırılarak 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması ve bu surette hukuka aykırı olarak elde edilen savunmalarının hükme esas alınarak CMK'nın 289/1-i maddesine aykırı davranılması,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin yerleşmiş uygulamalarına göre, tasarlama halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığı,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin yerleşmiş uygulamalarına göre, tasarlama halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığı,

3- Sanık ...'ın maktulün eşine karşı cinsel tacizde bulunduğunu öğrenmesi üzerine olay tarihinde maktulü vurduğu şeklindeki aksi ispatlanamayan savunmaları karşısında sanık ... yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması yerine olay tarihinde maktule eşine söylediği cümleleri söylemesi üzerine maktulün arkasını döndüğü yönündeki beyanının görüntü izleme tutanağı ve sanığın mahkeme aşamasındaki savunması ile uyumlu olmadığı, bahse konu beyanın dosya içeriği ile de örtüşmediği ve bu nedenle sanığın savunmasının suçtan ve cezadan kurtulmaya ya da cezadan indirim almaya yönelik olduğu kabul edilip sanığın savunmasına itibar edilmeyerek sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararlarıyla;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/2092 Esas ve 2022/67 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Hüküm kurulurken haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Hüküm kurulurken haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın husumet nedeniyle maktulü öldürmeye karar vererek tabanca temin ettiği ve suç tarihinde sanık ...'in sevk ve idare ettiği motorsiklete binerek seyyar satıcılık yapan maktulün bulunduğu yere geldiği, motorsikletten inerek diğer sanık ...'e kendisini beklemesini söylediği, maktulü takip etmeye başladığı, maktülün arkasından 3 el ateş ederek maktülü öldürdüğü, elinde silah olduğu halde koşarak sanık ...'in yanına gelip motorsikleti sürmesini istediği, sanık ...'in de sanık ...'ı olay yerinden motorsikleti ile kaçırdığı anlaşılmıştır.

2. Sanıkların beyanları aşamalarda tevil yoluyla ikrara yöneliktir.

3. Tanıklar E.A ve D,G'nin beyanları dosyada bulunmaktadır.

4. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/352 Esas sayılı dava dosyası dosya arasında bulunmaktadır.

5. 06.08.2018 tarihli otopsi raporuna göre;

"1- Şahsın vücudunda 3 adel ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası ve 2 adet çıkış yarası tespit edildiği,

2- Ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması vc büytik damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği, vücudunda ölümüne müessir başkaca travmatik bulguya rastlanılmadığı,

3- 1 ve 2 noda tarif edilen ASMÇ giriş yaralarına neden olan yaralanmaların büyük damar ve iç organ yaralanması oluşturarak tek başlarına öldürücü nitelikte oldukları, 3 noda tarif edilen ASMÇ yarasının cilt ciltaltı yumuşak doku seyirli olduğu, öldürücü nitelikle olmadığı,

4- Vücuda isabet eden yaraların elbiseli bölgeye isabet etmesi nedeniyle kesin atış mesafesinin şahsın üzerinde bulunan kıyafetlerin fizik ihtisas dairesine gönderilerek buradan sorulmasının uygun olduğu, otopsi bulgularına göre atışın bitişik atış mesafesi dışında gerçekleştiği kanaatine varıldığı,"

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

4- Vücuda isabet eden yaraların elbiseli bölgeye isabet etmesi nedeniyle kesin atış mesafesinin şahsın üzerinde bulunan kıyafetlerin fizik ihtisas dairesine gönderilerek buradan sorulmasının uygun olduğu, otopsi bulgularına göre atışın bitişik atış mesafesi dışında gerçekleştiği kanaatine varıldığı,"

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

6. 06.08.2018 tarihli CD çözüm tutanağının incelenmesinde; "06.08.2018 günü saat 13:30 sıralarında Nişantaşı Mahallesi ... Caddesi üzerinde maktul ... isimli şahsın ateşli silah ile kasten öldürülmesi olayı ile ilgili olarak bilgi sahiplerinin olay akabinde şüphelinin Nişantaşı Mahallesi ... Sokak istikametine kaçtığının beyan etmeleri üzerine sokak üzerinde yapılan kamera çalışmasında ... Sokak üzerinde Sunix İmfa Tech isimli iş yerinden alınan görüntülerin incelenmesinde, kamera saatine göre 13:36:03 saatinde ... Sokak üzerinde bir erkek şahsın motosiklet ile beklediği, bir erkek şahsın da Nişantaşı Mahallesi ... Caddesinden ... Sokak istikametine koşarak gittiğinin görüldüğünü, kamera saatine göre 13:36:06 saatinde ... Sokakta bekleyen motora ... istikametinden koşarak gelen erkek şahsın bindiğinin görüldüğünü, kamera saatine göre 13:36:03 saatinde, ... Sokak üzerinde motosiklet ile bekleyen şahsın Nişantaşı Mahallesi ... istikametinden ... Sokak istikametine koşarak gelen şahıs ile birlikte 13:36:14 saatinde beyaz renkli motorsiklet ile sokaktan ayrıldığı," şeklinde tespit yapıldığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sanık ...'ın eşine yönelik cinsel taciz iddialarının cezayı azaltmaya dönük olduğu, sanığın bu yöndeki anlatımlarına itibar edilemeyeceği, olay günü sanığın tanık Duran ile konuştuğu esnada cinsel taciz iddialarından bahsetmediği aksine hiçbir suçu olmadığı halde kardeşinin öldürüldüğünden bahsettiği, olay anında da maktulü takip edip konuşmadan silahını çıkararak eylemini gerçekleştirdiği, maktulden kaynaklanıp sanıklar ... ve...'e yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sanık ...'in diğer sanık ...'ı motosikletle olay yerine götürmesi, silah seslerini duymasına rağmen olay yerinden ayrılmaması, elinde tabanca ile koşarak gelen sanık ...'ı olay yerinden kaçırması hususları birlikte gözetildiğinde sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sanık ...'in diğer sanık ...'ı motosikletle olay yerine götürmesi, silah seslerini duymasına rağmen olay yerinden ayrılmaması, elinde tabanca ile koşarak gelen sanık ...'ı olay yerinden kaçırması hususları birlikte gözetildiğinde sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/2092 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10431, Karar No: 2015/1213, Tarih: 26.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10431 E.  ,  2015/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.06.2013 gün ve 2166 Esas, 4451 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davalarda davacı kooperatif vekili, müvekkili ile davalılardan ... arasında 16.09.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme uyarınca, 7911 Ada 3, 4, 5 numaralı parsele yapılacak binanın davacı yüklenici kooperatife verilmesinin kararlaştırıldığını, bu parsellerden 3 ve 4 numaralı olanların hisseli olduğunu, davalılardan ...'nün yıl sonuna kadar hisse durumunu çözüme kavuşturmayı taahhüt ettiğini, diğer davalı ...'in sözleşmeden ve gelişmelerden haberdar olduğunu, hatta her iki davalı ile ön sözleşme yapıldığını, yapılan imar uygulaması ve tevhit işlemi ile 3, 4, 5 numaralı parsellerin 12 numaralı parselde birleştiğini, davacının edimini yerine getirdiğini, davalılardan ... aleyhine açılan dava sonunda da 12 numaralı parsele imal edilen A Bloğun 2 ila 19 numaralı daireleri ile 1 numaralı dairenin 127/500 hissesinin davacı adına tesciline karar verildiğini, A Bloktaki diğer daireler olan 20 ve 21 numaralı daireler ile 1 numaralı dairenin 373/500 hissesinin davacıya ait olduğunu, davalıların kendi aralarındaki taksim gereğince bu bağımsız bölümlerin davalılardan ... adına kat irtifakı aşamasında tescil edildiğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.06.2013 tarih ve 2166 esas, 4451 karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.06.2013 tarih ve 2166 esas, 4451 karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı yüklenici ile davalılardan ... arasında 16.09.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin düzenlendiği , keza, dosyadaki tarihsiz olmakla beraber 16.09.1996 tarihli sözleşme hükümleri ile aynı içerik taşıyan adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ön protokolün yüklenici ile arsa sahipleri ... ve ... arasında imzalandığı, 29.08.2003 tarihinde tapuda kat irtifakı kurulduğu ve kat irtifakı tesisi sırasında bu işleme arsa sahiplerinden ...’in de vekili aracılığıyla katıldığı anlaşılmaktadır.Dosya kapsamına göre, söz konusu inşaatlarda oturulmaya başlandığı, yüklenicinin alması gereken dava konusu bağımsız bölümler dışındakiler için .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/ 423 Esas, 2008/632 Karar sayılı ilamı ile A blok 1 (127/500 hisse), 2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,18,19 no’lu bağımsız bölümler yönünden davacı yüklenici lehine tescil kararı verildiği , dava konusu diğer bölümler içinse mahkemece ... aleyhine de dava açılması gerektiğine karar yerinde işaret edildiği görülmüştür.Bu durumda, belirtilen sözleşme gereklerine uygun ifa bulunduğu ve davalı ... tarafından herhangi bir itirazda bulunulmadığı, inşaatın tamamlandığı ve kat irtifakı tesisine de vekili aracılığı ile iştirak etmiş olduğu dikkate alındığında artık kendisinin de akdi ilişkinin tarafı haline geldiği kabul edilmelidir Ne var ki, sözleşmelerde arsa sahipleri ile yüklenici arasında paylaşım yapılmakla beraber hangi arsa sahibine ne miktarda bağımsız bölüm verileceğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamakta olup, sadece arsa sahiplerine verilecek kısımlar belirlenmiştir.Dosya kapsamından da, bu bölümlerin tümüyle arsa sahiplerine verilip verilmediği anlaşılamamaktadır.

Şu halde, mahkemece, arsa sahiplerine isabet etmesi gereken inşaatların devrinin gerekip gerekmediği önceden taraflar arasında görülen .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/423 esas sayılı dosyası da dikkate alınarak tespit edilmeli, buna göre arsa sahiplerinin toplam itibarıyla almaları gereken bölümleri aldıklarının tespiti halinde davanın kabulüne, aksi takdirde sonucuna göre bir değerlendirme yapılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken davalı ...’in katıldığı sözleşmenin ifa edildiği ve kurulan kat irtifakına davalı ...’in de iştirak ettiği gözden kaçırılarak yazılı şekilde eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan mahkeme kararının bozulması gerekirken sehven onanmasına karar verilmesi doğru görülmediğinden asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.06.2013 tarih ve 2013/2166 Esas, 2013/4451 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın davacı yüklenici yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.06.2013 tarih ve 2013/2166 Esas, 2013/4451 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, evvelce alınan temyiz peşin harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde asıl ve birleşen davada davacıya iadesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.