muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15490, Karar No: 2014/16700, Tarih: 03.11.2014

Tüm bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında, 6100 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 01/10/2011 tarihinden itibaren ihtiyati haciz istemlerinde yetkili mahkemenin tayininde akdin vuku bulduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu ileri sürülemeyecektir.

Bu durumda, eldeki istem bakımından bir değerlendirme yapıldığında, kambiyo senedine dayalı ihtiyati haciz istemleri bakımından, ister temel ilişki ve isterse de kambiyo anlaşması çerçevesinde akdin vuku bulduğu yer niteliğinde ele alınabilecek bir husus olan "keşide yeri"nin, yetkili mahkemenin tayininde elverişli bir kıstas olmadığı açıktır. O halde, kambiyo senedine dayalı ihtiyati haciz istemleri bakımından, genel yetkili mahkeme dışında, ancak, "borcun ifa yeri" kriteri yetkili mahkemenin tayininde nazara alınabilecek bir kavram olup aranacak nitelikte borçlar kapsamındaki kambiyo senedine dayalı borcun ifa yeri ise ayrıksı durumlar hariç borçlunun ikametgahı olup çekler bakımından muhatap bankanın bulunduğu yerin de borcun ifa yeri (ödeme yeri) olarak kabulü zorunludur. Tüm bu nedenlerle, mahkemece çekin keşide yerine değer izafe edilerek borçlunun yetki itirazının reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle kararın borçlu lehine bozulması kanısında olduğundan, Dairemiz çoğunluğunun, artık terkedilmesi gereken ve 6100 sayılı kanun yürürlüğünden önceye dayalı Yargıtay uygulamasından hareketle kararın onanmasına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/10046, Karar No: 2023/5099, Tarih: 06.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10046 E.  ,  2023/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/838 E., 2020/1409 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacı Başvurusunun Esastan Reddi/ Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskilip Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/11 E., 2020/109 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait aracın trafik sigortacısı olduklarını, aracın karıştığı kazada ölen 3. kişinin yakınları tarafından açılan davada verilen hükmün icraya konulması üzerine 22.12.2016 tarihinde 376.645,57 TL tazminat ödediklerini, kazada sigortalı sürücüsünün tam kusurlu olduğunu ve kazadan sonra kaza yerini terk ederek alkol kontrolünün yapılmasını önlediğini, ceza yargılamasında alkollü araç kullandığının kesinleştiğini, bu durum nedeniyle davalı sigortalısına rücu haklarının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödenen 376.645,57 TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu kazadaki aracın sürücüsü olmadığını, aracı dava dışı sürücü ...'e sattığını ancak hafta sonu olmasından dolayı devir işlemlerinin yapılamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazanın, tek başına davacı şirket sigortalısı araç sürücüsünün alkollü olmasının etkisiyle meydana gelip gelmediği hususu davacı ... şirketi tarafından açık, net ve tartışmadan uzak delillerle ispatlanması gerektiği, sigorta şirketi tarafından bu hususun kanıtlanamadığı ve bundan dolayı davacı ... şirketinin rücu hakkını elde edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dışı sürücünün kaza yerinden firar etmiş olduğunu, bu nedenle alkol ölçüm testinin yapılamadığını, ancak Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1107 Esas sayılı dosyasında verilen 10.12.2015 tarihli kararda dava dışı sürücünün bilinçli taksir ile ölüme sebebiyet vermekten ceza aldığını, Trafik Sigortası Genel Şartlarının B.4 maddesinde alkollü araç kullanmanın rücu nedeni olarak gösterildiğini, mahkemece eksik araştırma sonucu karar verildiğini ve verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, İstanbul ATK’dan bilirkişi raporu istendiği, adı geçen kurumun 23.09.2019 tarihli yazısında dava dışı sürücü adına düzenlenmiş tıbbi belgelerin ve yapılmış ise alkol ölçüm sonuçlarının gönderilmesi halinde rapor düzenlenebileceğinin bildirildiği, mahkemece davacı taraftan bahsi geçen belgelerin sunulmasının istendiği, belgelerin elde edilememesi nedeni ile bilirkişi kurulu raporu alınamadığı, araç sürücüsünün ceza yargılamasında ceza almasının kazanın salt alkolden kaynaklandığını ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusuna konu ettiği nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle 3. kişilere yapılan ödemenin Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları uyarınca alkol nedeniyle rücuen tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 95 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 95 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunup bulunmadığı, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, mahkemece davaya konu kazanın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediği, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynadığı yönünde Adli Tıp Kurulumundan rapor alınmasına karar verilmiş, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 23.09.2019 tarihli yazısında, dava dışı sürücü ...'e ait alkol ölçümü bulunmadığı, bu nedenle dava dışı sürücü adına düzenlenmiş tıbbi belgelerin ve yapılmış ise alkol ölçüm sonuçlarının gönderilmesi istenilmiş olup mahkemece Adli Tıp Kurumu tarafından istenilen belgelerin sunulması için kesin süre verilmiştir. Dava dışı sürücüye ait tıbbi belgelerin sunulmamasından dolayı davacı tarafından, araç sürücüsünün alkollü araç kullandığı kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından istinaf başvurusu sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının istinaf nedenlerinin esastan reddine karar verilmiştir. Davalıya ait aracın sürücüsünün olay yerini terk ettiği ve bu nedenle alkol ölçümünün yapılmadığı dikkate alınmadan, sürücüye ait tıbbi belgelerin ve alkol ölçümü sonuçlarının sunulmamasından dolayı rücu sebebinin kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesi hatalı olmuştur. Her ne kadar alkol ölçümü yapılmamış olsa da ceza yargılamasında tanık beyanları doğrultusunda sürücünün alkollü olduğu kabul edilmiş olup akside ispatlanamamıştır.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından ve somut olayda alkol oranı (ölçüm yapılmayış nedeniyle) da belli olmadığından; kazanın meydana geliş biçimi, hava ve yol ile trafik özellikleri gibi başkaca unsurların kazada etkili olup olmadığı; belirtilen bu dış unsurların kazadaki etkisinin derecesi ile sürücünün alkollü olmaması halinde de kazanın gerçekleşip gerçekleşmeyeceği (kazanın münhasıran alkolden meydana gelip gelmediği) üzerinde duran, bu konularda net tespitler içeren rapor alınarak karar verilmesi gereklidir. Bu itibarla; rapor alınmadan verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; ceza yargılamasındaki deliller de değerlendirilmek üzere, kazanın münhasıran alkol etkisi ile gerçekleşip gerçekleşmediği konularında İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek iki trafik uzmanı ve bir nörolog bilirkişiden oluşan bilirkişi kurulundan, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığı hususlarında tereddüte yer vermeyecek, ayrıntılı, gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/513, Karar No: 2015/5688, Tarih: 21.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/513 E.  ,  2015/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın mutfak dolabı kapı imali ve montajı işini konu alan eser sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 15.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/760, Karar No: 2015/7749, Tarih: 11.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/760 E.  ,  2015/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 535 ada 24 ve 58 parsel sayılı 684.46, 1.242.68 parsel sayılı taşınmazlar davalı ..., 535 ada 44, 61, 65 parsel sayılı 898.86 ve 212.88, 264,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ..., 540 ada 15 ve 543 ada 2 parsel sayılı 243.92 ve 1.290,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ..., 535 ada 72 parsel sayılı 1.055,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 1/4 paylı olarak davalılar ..., ..., ... ve ..., 535 ada 64, 66, 67, 68, 69, 71, 73, 76, 540 ada 17 parsel sayılı 238.62, 252.77, 310.93, 463.83, 950.93, 1.458.43, 1.206.25, 1.424.36, 281,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar sırasıyla ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayalı olarak çekişmeli taşınmazların kök muris ... ndan ... mirasçıları adlarına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... aynı iddia ve sebeplerle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne; çekişmeli taşınmazların kök muris mirasçılarının payları oranında adlarına (mirasçı ...'nin payının devretmesi nedeniyle mirasçı ...'a ilave edilmek suretiyle) tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların kök muris ...ndan ...'ten kaldığı mirasçılar arasında usulüne uygun şekilde taksim yapılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Davacı çekişmeli taşınmazların muris ...ndan ...'ten kaldığını mirasçıları arasında taksim yapılmadığını, öne sürerek eldeki davayı açmıştır. Dosyaya sunulan mirasçılık belgesinden murisin 1895 yılında öldüğü geriye davacı ve davalıların da olduğu çok sayıda mirasçısının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalılar ise taşınmazların kök muristen gelmediğini kendi murislerinden kaldığını öne sürmekte, kendi murisleri adına oluşan vergi kayıtlarına dayanmaktadırlar. Taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ..., davacı tanığı ..., taşınmazların kök muristen geldiğine dair bir bilgilerinin olmadığını, tarafların akraba olduğunu bildiklerini lakaplarının da ...ler olduğunu söylemişler, davacı tanığı (aynı zamanda tespit bilirkişisi Duran Duyar) kadastro tespiti sırasında davacının anlatımına göre davacının taşınmazlarda payının bulunduğunu söylediğini, taşınmazların ...'ten kalıp kalmadığını bilmediğini, lakaplarının ... olduğunu belirtmiştir. Davacı tanığı ... taşınmazların ...'ten geldiğini söylemiş ise de devamındaki beyanında murisin mirasçılarını sayarken mirasçılık belgesine ters düşecek şekilde murisin torunlarını da murisin evladı olarak belirtmiş olmasına rağmen beyanlar arasındaki çelişki giderilmediği gibi taşınmazın kök muristen kalıp kalmadığı da tereddütsüz olarak belirlenememiştir. Diğer yandan davalıların kendi murisleri adına oluşan 1410 ve 1412 nolu vergi kayıtları ile davacının murisi ... (aynı zamanda kök murisin kızı) adına oluşan 1411 nolu vergi kayıtları keşifte uygulanmış, keşif sonucunda fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ve haritada anılan vergi kayıtlarının kapsadığı taşınmazlar gösterilmiş, davacının murisi adına kayıtlı 1411 nolu vergi kaydının çekişmeli 535 ada 71 ve 76 parsel sayılı taşınmazları kapsadığı 71 parselin de zaten davacının murisi ... adına, 76 parselin de ...'ın torunu ... (davacının kardeşi ...'ın oğlu) adına tespit edildiği dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen bu husus üzerinde de durulmamıştır. Ayrıca davacı ... tarafından aynı iddia ve sebeplerle eldeki davada dava konusu edilen taşınmazlara komşu 535 ada 56, 62, 63, 70, 74, 75, 540 ada 16, 542 ada 12, 21, 22 parsel sayılı taşınmazlar hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığı, Mahkemece 03.10.2013 (eldeki davanın karar tarihinden önce) tarihinde davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği getirtilen dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; eldeki dava yönüyle taşınmazlar başında yapılan keşifte alınan çelişkili beyanlara dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilemez

.10.2013 (eldeki davanın karar tarihinden önce) tarihinde davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği getirtilen dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; eldeki dava yönüyle taşınmazlar başında yapılan keşifte alınan çelişkili beyanlara dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilemez. O halde; doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen yaşlı 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ile yeniden keşif icra edilmelidir. Çekişmeli taşınmazların davacının iddia ettiği üzere mirasçılık belgesine göre 1895 yılında öldüğü kabul edilen kök muris ...'ten gelip gelmediği, ortak muristen geliyor ise murisin ölümünden sonra taksime tabi tutulup tutulmadığı, taksime tabi tutulmuş ise kime isabet ettiği, davalı tarafa isabet etmiş ise diğer mirasçılara ne verildiği, taşınmaz verilmiş ise nereden verildiği ve diğer mirasçılara verilen taşınmazların akibetlerinin ne olduğu, taşınmazın kim tarafından ne suretle kullanıldığı, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tarafların kendi murisleri adına oluşturulan 1942 tarihli vergi kayıtları kapsamında kalan taşınmazları kimin ne zamandır kullandığı belirlenmeli, uzun süreli kullanımın taksime karine sayılıp sayılamayacağı üzerinde durulmalı, davacı tarafından aynı iddia ve sebeplerle bir kısım mirasçılara karşı açılan ve reddine dair verilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/248 Esas, 2013/393 karar sayılı dava dosyası da göz önünde bulundurulmalı, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Hal böyle olunca; belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5020, Karar No: 2019/694, Tarih: 07.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5020 E.  ,  2019/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 16/05/2017 tarihli iade kararında hava fotoğrafları ve memleket haritaları bulundukları yerlerden getirtilip, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine birlikte verilerek, kararda açıklanan yöntemle incelenerek ek rapor alınması gereğine değinildiği halde bu husus yerine getirilmemiştir. İade kararları gereğinin yerine getirilmesi zorunludur. Bu nedenle;

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...)Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1985 ila 1990 yılları arasında çekilen hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile ... bilirkişisi tarafından keşifte uygulanan 1959 yılı memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafı ve 1976 yılı hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ilgili yerlerden getirtilmesi,

2) Sayılan eksiklikler giderildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan ... ve fen bilirkişilerine verilerek; hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçekleri ile kesinleşen ... kadastrosu varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, taşınmazın ... kadastrosu ve aplikasyon hattına göre irtibatlı krokisinin düzenlettirilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, müşterek imzalı krokili rapor alınıp cevabi yazıların dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.