muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5762, Karar No: 2023/4722, Tarih: 12.10.2023

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.04.2021 tarihli ve 2017/3-1038 Esas, 2021/458 Karar sayılı kararıyla, düğün sırasında takılan ziynet eşyası ve paraların kim tarafından ve hangi eşe takılırsa takılsın aksine bir anlaşma ya da örf ve adet kuralı olmadığı takdirde kadına bağışlanmış sayılacağı ve artık kadının kişisel malı kabul edileceği, dosyada davalı tarafın genel kuralın aksine örf ve adetleri bulunduğunu iddia ettiğine göre bunu ispat külfetinin kendisine düşeceği, ispatlamak amacıyla da muhtar olan tanık ...'yı dinlettiğini, tanığın davalının iddia ettiği örf adetten farklı bir örf ve adete ilişkin beyanda bulunduğu, dinletilen bu tanığın beyanı ile Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına yansıyan yaygın örf ve adet karşısında daha köklü bir adetin varlığının ispatlayamadığı, bunun yanında Mahkemece davalının annesi ...'nin beyanına itibar edilerek 5 adet burma bilezik yönünden davanın reddine karar verildiği, davacının da karara karşı itirazda bulunmayarak davalı yönünden usulü kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle 5 adet burma bilezik yönünden direnme kararının yerinde olduğu, ayrıca davalıya takılan 1 adet bilezik yönünden davacının talebi mahkemece kabul edildiğinden bozma kararında 1 adet 22 ayar 13 gr bilezik ifadesinin karardan çıkartılması gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesi kararından 1 adet 22 ayar 13 gr ifadesinin çıkartılmasına, direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 24.11.2021 tarihli ve 2021/652 Esas,2021/725 Karar sayılı kararıyla; 5 adet burma bilezik ile ilgili davalının usulü kazanılmış hakkı doğduğundan bu 5 bilezik dışında davalıya takılan altınların da davacıya bağışlanmış sayılacağı aksinin ispat edilemediği ve davacı kadının kişisel malı sayılacağı anlaşılmış davalı erkeğe takılan altınlar da dahil talep hakkında davanın kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 11 adet geniş bombe bilezik (22 ayar, 16 gr. Toplam bedeli:15.104.00TL), 1 adet fantazi bilezik, (14 ayar, 14 gr. 756.00TL), 1 adet bilezik (22 ayar, 13gr. 1.115.00TL), 1 takım set (14 ayar, 28 gr. 1.512.00TL), 1 yüzük (14 ayar, 7gr. 378.00 TL), 2 adet ziynet altın (22 ayar, 7gr. 1.200.00TL), 3 adet yarım altın (22 ayar, 35gr. Toplam:900.00 TL), 95 adet çeyrek altın (22 ayar, 17,5 gr. Toplam 14.500.00TL) ziynet eşyasının davacıya aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde toplam bedeli 35.465.00TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

2.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili davanın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na (1086 sayılı Kanun) tabi olduğunu, bu nedenle usulü kazanılmış hak oluşmayacağını, 5 adet burma bileziğin de kadına iadesinin gerektiğini, ayrıca fiili ödeme tarihindeki bedel talep edilmesine rağmen dava tarihindeki bedele hükmedildiği belirtilerek 5 adet burma bilezik ve filli ödeme tarihine hükmedilmemesi yönünden; davalı vekili ise nispi harcın tamamlanmadığını, davacının davayı ispatlayamadığını, davanın tümden reddi gerektiği, en azından davalıya takılan takılar yönünden reddi gerektiğini belirterek davanın kabulü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

3.Dairemizin 09.05.2022 tarihli 2022/3153 Esas, 2022/4125 Karar sayılı kararı ile, kadının dava dilekçesinde talep edilen ziynetler dışında 1 takım set ve 1 yüzük yönünden de talep aşılarak hüküm kurulduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına, davacının tüm, davalının ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

4. Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuş ve Dairemizin 17.10.2022 tarih, 2022/8849 Esas, 2022/8223 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "... 5 bilezik dışında davalıya takılan altınların da davacıya bağışlanmış sayılacağı aksinin ispat edilemediği ve davacı kadının kişisel malı sayılacağı anlaşılmış davalı erkeğe takılan altınlar da dahil davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, ancak mahkememizce verilen kararın bozma gerekçesinde belirtildiği şekilde sadece 200 adet çeyrek altın, 6 adet tam altın, 3 adet yarım altın, 19 adet 22 ayar ve 1 adet 14 ayar bileziğin aynen iadesine, ilk kararda dava dilekçesinde yer almadığı halde talep aşılarak kabul edilmiş olan, 1 takım set ve 1 yüzük yönünden fazla talebin reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 11 adet geniş bombe bilezik (22 ayar 16 gr.) toplam bedeli:15.104.00 TL, 1 adet fantazi bileklik (14 ayar 14 gr) 756.00 TL, 1 adet bilezik (22 ayar 13 gr.) 1.115.00 TL, 2 adet ziynet altını (22 ayar 7 gr.) Toplam:1.200.00 TL, 3 adet yarım altın (22 ayar 35 gr) Toplam:900.00 TL, 95 adet çeyrek altın (22 ayar 17,5 gr.) Toplam:14.500.00 TL ziynet eşyasının davacıya aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde toplam bedeli 33.575.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Hukuk Genel Kurulu kararı dışında karar verilemeyeceğini, bu dosyada 1086 sayılı Kanun'un uygulanmakta olduğunu, bu nedenle usulü kazanılmış hakkın doğmadığını, beş adet burma bileziğin de kadına iadesinin gerektiğini, dava konusu tüm altınların aynen iadesine olmadığı takdirde fiili ödeme günündeki değerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini belirterek 5 adet bileziğin reddi ve fiili ödeme tarihine hükmedilmemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, nispi harcın tamamlanmadığını, davacının davayı ispatlayamadığını, davanın tümden reddi gerektiği, en azından davalıya takılan takılar yönünden reddi gerektiğini belirterek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamına uygun hüküm kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci ve 439 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1315, Karar No: 2015/2413, Tarih: 04.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1315 E.  ,  2015/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 20.11.2012 gün ve 2011/115 E. 2012/218 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.10.2013 gün ve 2013/9948 E. 2013/12972 K. sayılı ilamı ile ;

“…Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ifrazen oluşan bir kısım parsellerin 359.000 m2 yüzölçümlü mera vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın önce belediye adına sonra tahsisen davalı adına tescil edildiği ve üzerinde betonarme tek katlı bina bulunduğu, dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte incelenerek ve davacıya yapılan tahsisin niteliği de araştılarak yerinde şehir plancısı, ziraatçı bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, 2981 sayılı Kanunun 10/c. maddesi ve imar planı uygulama haritaları Belediyeden sağlanmalı ve bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, böylelikle ortaya çıkacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 04.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22756, Karar No: 2017/7864, Tarih: 14.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/22756 E.  ,  2017/7864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosya kapsamı incelendiğinde, sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden yapılan gerçek zarar hesabına göre, gerçek zararın, kurumun istemiş olduğu ilk peşin sermaye değerli gelirden fazla olduğu belirgin olmakla, kurumun istemiş olduğu ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı üzerinden hesaplama yapılması gerektiği ve buna göre davanın kısmen kabulü ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de kısmen kabule göre belirlenmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Mahkeme hükmünün tamamen silinerek yerine, “1- Davanın kısmen kabulüne,

2- 26.846,41 TL peşin sermaye değerli gelirin 11.04.2013 gelir bağlama onay tarihinden itibaren 11.263,25 TL tedavi giderinin sarf tarihinden, 6.620,02 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3- Alınması gerekli 3.055,48 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

4- Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 5220,26 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine,

5- Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine,

6-Davacı tarafından yapılan 1.114,00 TL yargılama giderinin, kabul ve red oranına göre 946,90 TL sinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, geri kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

Davacı ve davalı tarafından yargılamanın başında mahkeme veznesine depo edilen ve kullanılmayan bakiye gider avansının karar kesinleştiğinde ve talep halinde taraflara iadesine,

Dair, davacı ve davalı vekillerinin yüzlerine karşı 8 gün içerisinde temyizi kabil olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 07/10/2015” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 14.11.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12225, Karar No: 2012/17100, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12225 E.  ,  2012/17100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalıya 50.000 euro borç verdiğini, davalının bu borca karşılık olarak 96.040,00 TL değerinde bono verdiğini, alacağını borçlunun imzaya itirazı üzerine icra yoluyla alamadığını ileri sürerek 96.040,00 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki itirazında da bulunmak suretiyle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bonodaki imzanın davalıya ait olmadığı bu sebeple bonoda belirtilen ... Mahkemelerinin yetkili olamayacağı, genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı yeri olan ... Mahkemelerinin yetkili olması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık ve zımni isteğine göre tespit edilir. Ancak sözleşmede açık veya zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirlenir. Yani davanın konusu sözleşmeden doğan bir para borcu olupta sözleşmede aksi kararlaştırılmadıkça borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Davaya konu alacak sözleşmeden kaynaklanan bir para borcu olup götürülecek borçlardandır. Yetkili mahkemede davacının ikametgahı olan ... Mahkemeleridir. Hal böyle olunca işin esası incelenip, 2012/12225-17100

sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı lehine BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine yer olmadığına, 2.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.