muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11510, Karar No: 2014/2982, Tarih: 10.02.2014

1- Sanığın, sübut bulan bilişim sistemine girip, katılan adına başkaları ile konuşma yapacak kadar kalmasından ibaret eyleminin TCK'nın 243/1. maddesinde tanımlanan “Bilişim Sistemine Girme” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek, katılana ait bilişim sistemindeki verileri bozduğu, yok ettiği, değiştirdiği, erişilmez kıldığı, sisteme veri yerleştirdiği ve var olan verileri başka bir yere gönderdiği iddia edilmeyen sanık hakkında TCK'nın 244/2. maddesinde düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması kanuna aykırı,

2- Sanığın, katılan mağdureye yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle beraber, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14132, Karar No: 2023/4720, Tarih: 21.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/14132 E.  ,  2023/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/660 E., 2023/63

...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2010 tarihli ve 2010/3634 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında ... acil servisinde bulunan ilaç dolabının camlarını kırarak zarar verdiği iddiasıyla kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a, 53/1. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İlk derece mahkemesinin 24.05.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 10.09.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

3. İlk derece mahkemesince sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 05.03.2015 tarihinde 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.06.2020 tarihli ilamıyla katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan Sağlık Bakanlığına gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.

5.Şikâyetçi kuruma gerekçeli kararın tebliği üzerine, şikâyetçi Kurum vekilinin 19.08.2020 tarihli dilekçesiyle kararı temyiz ettiği anlaşıldığından; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli kararı ile, şikâyetçi Kurum vekili tarafından yapılan temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.

5.Şikâyetçi kuruma gerekçeli kararın tebliği üzerine, şikâyetçi Kurum vekilinin 19.08.2020 tarihli dilekçesiyle kararı temyiz ettiği anlaşıldığından; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli kararı ile, şikâyetçi Kurum vekili tarafından yapılan temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.

6.Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.10.2021 tarihli ilamıyla ve 2021/13953 Esas, 2021/18056 Karar sayılı kararı ile, suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7.Bozma üzerine ilk derece mahkemesince sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 168/2, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebinin; kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğu, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde başka bir olaydan dolayı yakalanması üzerine polis tarafından darp cebir raporu aldırılmak için götürüldüğü devlet hastanesinin acil servisinde camekanlı ilaç dolabına yumruk atarak camı kırmak suretiyle kamu malına zarar verdiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği, tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu kabul edilerek Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2- Sanık savunmasında atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir.

3-17.10.2010 tarihli tutanak ve görgü tespit tutanağı dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın devlet hastanesinin acil servisinde camekanlı ilaç dolabına yumruk atarak camı kırdığının 17.10.2010 tarihli tutanak ile sabit olduğu, sanığın savunmasında da alkollü olduğu sırada camı kırdığını belirterek suçlamayı kabul ettiği anlaşıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/660 Esas, 2023/63 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/14678, Karar No: 2014/14599, Tarih: 06.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14678 E.  ,  2014/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki kredi kullanımı esnasında alınan masrafın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 154,91 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15109, Karar No: 2014/19866, Tarih: 03.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15109 E.  ,  2014/19866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Müşteki ...Telekomünikasyon AŞ’nin vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Kamu davası açıldıktan sonra 5271 sayılı CMK’nın 238 ve devamı maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak mahkemeye başvurup davaya katılmayan ...Telekomünikasyon A.Ş. vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

1- 18.12.2007 tarihinde Kutlubulak köyüne giden telefon hattından 200 metre kablonun kesilerek çalınması üzerine suç fail ya da fillerinin tespit edilemediğinden faili meçhul evrak tanzim edildiği; aradan 4 ay geçtikten sonra bilgi alma tutanağı adı altında jandarmada ilk kez beyanına başvurulan, bilgisinin nereden kaynaklandığı tespit edilmeyen ve ... ilçe merkezinde hem ikamet edip hem de çalışan ...’un 15.04.2008 tarihindeki beyanında, akrabası ..., önceden tanıdığı ... ve... oğlu ...’in kendisinin çalıştığı dükkanın önünde ismen ve şahsen tanımadığı bir hurdacıya Sağlıksuyu mevkiinden kesip çaldıklarından bahsederek 94 kg gelen kabloyu kilosunu 3,5 TL’den sattıklarını söylediğinin, bilahare yargılama aşamasındaki tanıklığının da sadece hurdacıya kablo satmaktan ibaret olduğunun; suça sürüklenen çocukların da tüm aşamalarda atılı suçla ilgilerinin olmadığını söylediklerinin anlaşılması karşısında; tanığın ... mevkiindeki hırsızlık eyleminin gerçekleştiren kişilerin suça sürüklenen çocuklar olduğuna dair somut bilgisinin bulunmadığı, suç tarihinden itibaren geçen 4 aydan sonra satıldığı belirtilen kablonun ele geçmemesi nedeniyle müşteki kuruma ait olduğunun belirlenemediği gözetildiğinde, yüklenen suçu kabul etmeyen suça sürüklenen çocukların savunmasının aksine, ...’un soyut iddia ve beyanı dışında, suça sürüklenen çocukların hükümlülüğüne yeterli, yasal ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraetleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocukların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafie ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuklara Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin düşünülmemesi,

b-...Telekomünikasyon AŞ’nin vekili Av. ...’in mazeret dilekçesi ve vekaletnameyi dosyaya gönderdiği halde katılma dilekçesi vermediği ve oturumlara iştirak etmediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

b-...Telekomünikasyon AŞ’nin vekili Av. ...’in mazeret dilekçesi ve vekaletnameyi dosyaya gönderdiği halde katılma dilekçesi vermediği ve oturumlara iştirak etmediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12481, Karar No: 2016/9759, Tarih: 20.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12481 E.  ,  2016/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .. İlçesi ... Mahallesi 5060 parselde davacıya ait bağımsız bölümün kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava konusu taşınmazın 08.07.2014 olan dava tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

...-Dava konusu ... 5060 parsel sayılı taşınmazın 08.07.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen aynı mahalle 7660 ada ... parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 03.05.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

...-Dava konusu ... 5060 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen aynı mahalle 7660 ada ... parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

...-Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen ... 7660 ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.05.2007 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosu onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

...-Dava konusu ... 5060 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 7660 ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

...-Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen ... 7660 ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.05.2007 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosu onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

...-Dava konusu ... 5060 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 7660 ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7794, Karar No: 2012/10036, Tarih: 07.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/7794 E.  ,  2012/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/12/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 22/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, haksız tutuklama nedeniyle devlet aleyhine açılan tazminat davasıdır.

Yerel mahkemece CMK'nın 141 ve 142. maddeleri gereğince bu tür istemlerin Ağır Ceza Mahkemesi'nden talep edileceğini tespit ederek görevsizlik kararı vermiştir.

Her uyuşmazlık kendisine ait yargı koluna giren yargı yerinde çözümlenmelidir. Bir dava ait olduğu yargı kolundan başka bir yargı koluna ait mahkemede açılırsa, bu aykırılığı hakim kendiliğinden nazara alır. Bu itiraz yargı yolu itirazıdır ve görev itirazından farklıdır. Medeni Yargıda yer alan bir uyuşmazlığın çözümü için öncelikle bu uyuşmazlığın adli yargı koluna dahil olması ve bu yargı kolu içindede Medeni Yargı'yı ilgilendirmesi gerekir.

Bir uyuşmazlığın Medeni Yargı içinde çözümlenmesi gerektiğini tespit ettikten sonra bu uyuşmazlığın medeni yargı içinde hangi mahkeme tarafından çözümleneceği sorunu gelecektir. HMK'da düzenlenen sistemde hukuk mahkemeleri arasındaki görev ayrımı benimsenmiştir. CMK'da belirlenen sistemde aynı şekildedir. HMK ve CMK'da Ceza Mahkemelerinin hukuk mahkemelerine görevsizlik kararı vermesi mümkün olmadığı gibi HMK'da hukuk mahkemelerinin ceza mahkemelerine görevsizlik kararı vermesi düzenlenmemiştir. Mahkemece belirlenen gerekçelerle davanın reddi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Davanın yukarıda anlatılan nedenlerle reddi gerekirken, görevsizlik kararı verildiğinden çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 07/06/2012
Yargıtay — Esas No: 2019/1817, Karar No: 2019/7559, Tarih: 25.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1817 E.  ,  2019/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TARSUS 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Kararın Tarihi - Numarası : 25/12/2014 – 2014/736 esas ve 2014/971 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1258, Karar No: 2019/7915, Tarih: 29.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/1258 E.  ,  2019/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle şikayetçi ...’nın kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 29/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7370, Karar No: 2024/9125, Tarih: 27.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7370 E.  ,  2024/9125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/360 E., 2024/85 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu, ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde 7, 10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalıştığını, gece çalışması da yaptığını; ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ücret politikasının hukuka uygun olduğunu ve davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli kararıyla; davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan bireysel iş sözleşmesinde ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olduğuna yönelik açık bir düzenleme bulunmadığı, bu sebeple fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına hak kazanılmadığı; ancak talep konusu diğer alacaklar bakımından ücret bordroları, puantaj kayıtları ile yasal mevzuat dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç