muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6553, Karar No: 2007/7992, Tarih: 21.06.2007

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 23.11.2006 tarih ve 2006/13600-13683 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6461, Karar No: 2014/7250, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6461 E.  ,  2014/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu davasına katılma istemi hakkında bir karar verilmeyen şikayetçi kurum vekilinin 5271 Sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu

kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... 'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi ile 17.05.2010 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10005, Karar No: 2021/12552, Tarih: 16.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/10005 E.  ,  2021/12552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacılar ile bir kısım müdahil davacıların davasının kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili ile ... ve müşterekleri vekilince temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Karaman İlinde 2613 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 158 ada 1 parsel sayılı 370.534 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle hisseleri oranında (... evlatları) ... , ... ve ... ile ... ve diğerleri adına tespit edilmiştir.

Tespit maliklerinden ... mirasçıları ve ... mirasçıları ile ... , tespite esas tapu kayıtları ile birlikte dava konusu taşınmaza ait olduğunu iddia ettikleri bir kısım tapu kayıtlarının kadastro tespitinde yanlış parsellere uygulandığı, bir kısım tapu kayıtlarının ise hiç uygulanmadığı iddiasına dayanarak, söz konusu tapu kayıtlarının ihtiva ettikleri sahanın tespiti ile tapu kayıtlarındaki hisseleri oranında malikleri adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında müdahil ..., ... ve müşterekleri ile ... , miras yoluyla gelen hakka dayanarak davaya katılmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacıların ve müdahil ... dışındaki müdahil davacıların davasının kabulüne, dava konusu ... ili ... Mahallesinde bulunan 158 ada 1 nolu parselin tespit gibi tesciline, ancak kayıt maliklerinden bir kısmı ölü olduğundan taşınmazın tamamı 13.824 hisse kabul edilerek hükümde gösterilen paylarla tespit malikleri olan davalılar/ölen davalıların mirasçıları ve tespit maliki davacılar ile ölen davacıların mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahiller ile davacı ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili ile ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının hudutları itibariyle çekişmeli 158 ada 1 parsele uymadığı, tespit tutanağında ismi geçen maliklerden ... , ... ve ... dışındaki “...” soy isimli davacı kişilerin iddia ettikleri gibi, taşınmazda kök muris ... ’ dan gelen haklarının olmadığı, ancak tespit maliklerinden (ve davacılardan) ... ’nın çocuksuz olarak ölmesi nedeniyle ... ’dan dolayı dava konusu taşınmazlarda hak sahibi oldukları, diğer davacılar ... ve ... mirasçılarının ise hem davacılar ... ve ... ’dan, hemde davacı murisleri ... ’dan hisse alacak şekilde dava konusu taşınmazda hak sahibi oldukları, aksi ispatlanmayan tutanaktaki gibi taşınmazın tespit gibi tesciline karar vermek gerektiği, ancak tespit maliklerinin bir kısmının ölmüş olması nedeni ile tespit tutanağında olduğu gibi toplamda tespit maliklerinin hisselerini teyit edecek şekilde mirasçılar arasında pay dağılımı yapılarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Çekişmeli taşınmaz, T.sani 1928 tarih ve 6 sıra numaralı tapu kaydı ve bu tapu kaydının tedavülleri nedeniyle (... evlatları) ... , ... ve ... ile ... ve diğerleri adına tespit edilmiş olup eldeki dava, tespite esas tapu kayıt maliklerinden ... ve ... ile ... tarafından, çekişmeli taşınmazın tespitinde sadece T.sani 1928 tarih ve 6 sıra numaralı tapu kaydının uygulanmasının yanlış olduğu, zira bu parselin aynı zamanda T.sani 1928 tarih ve 4 ve 5 nolu tapularında kapsamında kaldığı, bu tapulardan T.sani 5 numaralı kaydın kadastro çalışmaları sırasında hiç uygulanmadığı, T.sani 1928 tarih ve 4 nolu tapu kaydının ise hatalı olarak komşu 876 ada 3 parsele uygulandığı, oysaki her üç tapu kaydının da çekişmeli 158 ada 1 parsele ait olduğu ileri sürülerek, bu 3 tapu kaydının bir bütün olarak 158 ada 1 parsele uygulanıp kapsamının tayin edilmesi istemiyle açılmıştır. Dolayısıyla Mahkemece yapılması gereken iş; dayanak her üç tapu kaydının yöntemince uygulanması suretiyle tapu kayıtlarının kapsamını tayin etmek ve çekişmeli 158 ada 1 parsele ait olup olmadığını belirleyip, ait iseler bu tapu kayıtlarının intikalleri olan tapu kayıtları incelenerek adı geçenlerin paylarında iddia ettikleri gibi tespitteki paylarına nazaran daha fazla pay elde edip edemeyeceklerini belirlemek; müdahil davacılar açısından ise (çekişmeli taşınmazın tespite esas tapu kayıtlarının malikleri -... mirasçılarından- yalnızca ... , ... ve ... olduğuna göre) ... ’nın tespit maliki olmayan diğer mirasçılarının, kök muris ... ’ dan gelen ve çekişmeli taşınmazda tapu kaydına dayalı bir haklarının bulunup bulunmadığını tespit etmekten ibarettir.

Mahkemece taşınmaz başında iki kez keşif yapılmış olup, ne var ki; 17.10.2003 tarihli keşifte, davacılar tarafından niza konusu edilmeyen ve davaya konu taşınmaza aidiyeti konusunda aksi iddia olunmayan T.sani 1928 tarih ve 6 sıra numaralı tapu kaydı okunup sorulmakla yetinilmiş, T.sani 1928 tarihli 4 ve 5 nolu tapu kayıtları sorulup kapsamları belirlenmemiş; yine 25.10.2013 tarihinde yapılan keşifte ise, yine tespite esas 6 sıra nolu tapu kaydı ile bu kaydın tedavül gördüğü hisse tapuları okunup sorulmakla yetinilmiş ve yine uyuşmazlığın temelini oluşturan T.sani 1928 tarihli 4 ve 5 nolu tapu kayıtları okunup sorulmamıştır. Bilahare, bu tapu kayıtlarının kapsamı dosya üzerinden alınan ek raporlarla belirlenmeye çalışılmış ise de, tapu kayıtlarıyla ilgili beyan alınıp hudutları ayrı ayrı gösterilip saptanmadığından, ek raporların salt bilirkişi görüşüne dayalı soyut nitelikli olduğu ve denetlenmesine imkan bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu şekilde yetersiz araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, öncelikle davacı yanın dayandığı T.sani 1928 tarihli 4 ve 5 sıra nolu tapu kayıtları ile tespite esas T.sani 1928 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydı tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte (müfrez tapu olmaları durumunda varsa ifraz haritaları da) getirtilmeli, bundan sonra çekişmeli taşınmaz başında, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılarak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesi uyarınca dayanak tapu kayıtları uygulanıp kapsamları tayin edilmeli, bu uygulama yapılıken çekişmeli taşınmaza aidiyeti iddia edilip komşu 876 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitinde uygulanan 4 nolu tapu kaydının aynı mahkemenin 2009/6 Esas sayılı dava dosyasında uygulamasının yapıldığı dikkate alınarak, bu dosyadaki keşif zabıtları ile bu zabıtlardaki beyanlardan ve tapu kaydının uygulamasına ilişkin bilirkişi rapor ve eki haritalardan da yararlanılmalı, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde bu çelişkinin de yöntemince giderilmesine çalışılmalı, taşınmazın tespite esas tapu kaydı ile birlikte aynı zamanda 4 ve 5 nolu tapu kayıtlarının da kapsamında kalması halinde, bu tapu kayıtlarındaki pay oranları ve intikalleri gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; Mahkemece, eldeki davanın esasını oluşturan tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olmadığı, bir başka ifade ile, davanın ispatlanamadığı kabul edildiği halde, "davacıların (davacılar ... mirasçıları ile ... mirasçıları ve ... ’ın ' davasının kabulüne "; yine müdahil davacılar olan ve taşınmazın muris ... ’dan geldiği iddiasıyla davaya katılanlar yönünden ise, "müdahillerin taşınmazda kök muris ... ’dan gelen haklarının olmadığı, ancak tespit maliklerinden ve davacılardan ... ’nın çocuksuz olarak ölmesi nedeni ile ... ’dan dolayı dava konusu taşınmazlarda hak sahibi oldukları", yani iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davanın ispat edilemediği açıklandığı halde onlar yönünden de 'davalarının kabulüne' şeklinde karar verilmesi suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmuş olması da usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller ile davacı ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili ve ... ve müşterekleri vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6182, Karar No: 2022/9440, Tarih: 25.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/6182 E.  ,  2022/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile diğer atılı suçtan beraati

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan mağdure vekilinin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, sanık hakkında bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki tutarsız beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ile tüm dosya kapmasına göre sanığın, mağdureyi eve götürme eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 109/5. maddesi ile artırılması neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18686, Karar No: 2010/7180, Tarih: 25.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18686 E.  ,  2010/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3-)08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK’nun 168/1-3. fıkraları uyarınca kovuşturma başlamadan önce mağdurun uğradığı zararın tamamen giderilmesi halinde, indirim oranının 1/3 ila 1/2 oranları arasında takdir edilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3435, Karar No: 2016/8044, Tarih: 17.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3435 E.  ,  2016/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,..... Mahallesi 2941 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 15.12.2015 gününde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından sorulması istenildiği halde yerine getirilmediği görülmüştür.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Kazımdirik Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.