muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8231, Karar No: 2021/125, Tarih: 13.01.2021

Davalı ... Çimento T.A.Ş. vekili; sigortalı Halil İbrahim Sağlam'ın ... A.Ş. sahasında ... şirketinin faaliyet alanı içerisinde elektrik akımına kapılarak vefat etmiş olmasından dolayı müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkil şirket ile ... Endüstri Tesisleri İmlalat ve Montaj A.Ş. arasında herhangi bir alt işverenlik ilişkisi bulunmadığını, ne olayda ne de olayın meydana gelişinde davalı müvekkil şiretin hiçbir ilgisinin bulunmadığını tüm bu nedenlerden dolayı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne; sigortalının hak sahiplerine ödenen cenaze gideri nedeniyle 229,60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma ödenmesine, Sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle 55.638,23 TL'nin gelirlerin tahsis ve onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine, kalan bakiye 55.638,23 TL'nin davalı ... End. Tesisleri İmalat ve Montaj A.Ş. ile ... A.Ş.'den gelirlerin tahsis ve onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine,

B-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince "Dosya kapsamı ile dairemizce yapılan duruşmalı inceleme sonucunda toplanan delillere göre;

1-Davalı ... End. Tesisleri İmalat ve Montaj AŞ. ile ... vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinin 1'inci alt bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine;

2-Davalı ... Çimento T.A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinin 2'nci alt bendi uyarınca esastan kabulüne; Mersin 6. İş Mahkemesinin 08.12.2016 tarih 2013/170 Esas, 2017/365 Karar sayılı kararının kaldırılmasına;

3- A- Davalı ... Çimento T.A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine,

B- Sigortalı Halil İbrahim Sağlam'ın hak sahiplerine ödenen cenaze gideri nedeniyle 229,60 ₺'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... End. Tesisleri İmalat ve Montaj AŞ. ile ...'dan müşterek ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma ödenmesine;

C- 55.638,23 ₺ peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... End. Tesisleri İmalat ve Montaj AŞ. ile ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma ödenmesine; 55.638,23 ₺ peşin sermaye değerli gelirin ise tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... End. Tesisleri İmalat ve Montaj AŞ.'den alınarak davacı Kuruma ödenmesine;" dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili; Davalı ... Çimento San. Ve Tic. A.Ş hakkında davanın reddi kararının yerinde olmadığını, davanın kabulünün gerektiğini, taraflar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunduğu ve sigortalı işçinin kusursuz olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Mahkemece yapılan yargılamada, kazalı sigortalının ... End. Tesisleri imalat ve Montaj A.Ş Çalışanı olduğu, yapılan işlerin ve işyerlerinin niteliği ile ceza dosyasındaki kabul edilen olgular ve tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alınarak; ... Çimento Tic. ve San. A.Ş. ile ... End. Tes. İml. ve Montaj A.Ş. arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığı kabul edilmiş, davalı ... Çimento Tic. ve San. A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine; diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işverene ve 3.kişilere kusur verilmesi halinde, işveren ve üçüncü kişilerin davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasanın 21/1-4. madde hükmü kapsamında teselsüle dayalı sorumluluk tutarlarının ayrı ayrı belirlenmesi de gerekecektir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Bozma sonrası yapılacak yargılamada oluşabilecek usuli kazanılmış haklarda gözetilmek suretiyle; davalı ... Çimento Tic. ve San. A.Ş'nin işveren olmadığına ilişkin kabul yerinde olmakla birlikte 3. kişi olarak kusur durumunu irdeleyen kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4175, Karar No: 2024/8753, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4175 E.  ,  2024/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/604 Esas, 2023/11 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 28.07.2022 Tarihli ve 2022/571 Esas, 2022/677 Karar Sayılı Kararı

Şubenin kar ve zararının merkeze ait olacağı, şube aracılığıyla elde edilen hakların, üstlenilen borçların sahibinin de şube değil işletmenin kendisinin olacağı, o halde taraf ve dava ehliyetinin de şubenin bağlı bulunduğu gerçek veya tüzel kişiye ait olacağı, ayrıca şubenin 4857 sayılı İş Kanunu'ndaki iş yeri tanımı gereği, iş yerine bağlı yerlerden sayılacağından asıl iş yerinin de işin yürütüldüğü merkez olacağından şubenin bulunduğu yerdeki mahkemenin yetkili olmasının mümkün olmadığı, Ticaret sicil gazetesi kayıtlarının incelenmesinde davalı şirketin merkezinin bulunduğu adresin Savaş Mahallesi Ulucami Caddesi Sani Kocabaş İşhanı K:2 D:42 İskenderun/Hatay olduğunun anlaşıldığı, işin yapıldığı yerin ise Suudi Arabistan Krallığı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İskenderun 1. İş Mahkemesinin 10.01.2023 Tarihli ve 2022/604 Esas, 2023/11 Karar Sayılı Kararı

Somut uyuşmazlıkta her ne kadar ticaret sicil gazetesi kayıtlarında davalı şirketin merkez adresinin İskenderun/Hatay olduğu görülmüş ise de, yapılan iş ve işlemlerin davalı şirketin İstanbul şubesi bünyesinde gerçekleştirildiğinin iddia edildiği, davalı şirketin şube adresinin ise Çamlık Mahallesi Dinç Sokak No:4/67 Ümraniye/İstanbul olduğu, davacı vekilinin dava dilekçesinde de davalı şirketinin adresinin İstanbul olarak bildirildiği, davacı hakkında işlemlerin İstanbul şubesi tarafından yürütüldüğü, davacı asilin Suudi Arabistan'da çalıştığı, davalı işverenlik aleyhinde açılmış olan davanın yetkili mahkemesinin İstanbul Anadolu İş Mahkemesi olduğu ve dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere davanın İstanbul Anadolu İş Mahkemesinde açıldığı, buna göre şubenin davacı hakkında yürüttüğü işlemlerden dolayı davalı şirketin şube adresi itibariyle yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu (7036 sayılı Kanun) uyarınca işçi işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun “Yerleşim yeri" başlıklı 51 inci maddesi şöyledir:

“Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

4. Dosya kapsamından, Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarına göre davalı şirketin şubesinin Ümraniye/İstanbul adresinde bulunduğu ve bu adresin de İstanbul Anadolu İş Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8976, Karar No: 2017/3519, Tarih: 31.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8976 E.  ,  2017/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ve birleşen dosya davalıları ... ve diğerleri aleyhine 23/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 2006/207 esas sayılı dosyanın husumetten reddine, asıl ve diğer birleşen dosyalar yönünden davanın kabulüne dair verilen 30/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalılardan husumet düştüğüne ilişkin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, birleşen dosya yönünden açılan davanın husumetten reddine, asıl dosya ve birleşen dosyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalı ...’ın talimatı ile davalılar ... ve ... tarafından bahçe otlarının yakılması sonucu yanan ateşin ormana sirayet etmesi nedeniyle orman yangını meydana geldiğini belirterek, ağaçlandırma gideri ve orman yangınına müdahale eden helikoptere ilişkin gider de dahil olmak üzere yangın söndürme giderleri ile tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek, birleşen 2006/207 Esas sayılı dosya yönünden açılan davanın husumetten reddine, asıl dosya ve birleşen dosyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı idarenin zararının tespitine ilişkin 14/04/2014 ve 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporları alındığı anlaşılmaktadır. Her iki rapor arasında açık çelişki olduğu halde ve bu çelişki giderilmeden mahkemece 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı idarenin zararının tespitine ilişkin 14/04/2014 ve 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporları alındığı anlaşılmaktadır. Her iki rapor arasında açık çelişki olduğu halde ve bu çelişki giderilmeden mahkemece 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Şu halde mahkemece, yeni seçilecek uzman bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davacı idarenin meydana gelen zararındaki bilirkişi raporları arasında çelişki, açık ve denetime elverişli alınacak raporla giderilip, davalıların sorumluluğu cihetine gidilmesi halinde; davacı idare tarafından helikopter kiralanmasına ilişkin bir sözleşme yapılıp yapılmadığı, böyle bir sözleşme varsa; helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, helikopter hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenip ödenmeyeceği, bu sözleşmenin kapsadığı süre boyunca kaç orman yangının çıktığı, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmalıdır. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir. Anılan hususlarda araştırma yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, davacının davalılardan ASELSAN’a husumet düşmesine ilişkin temyiz itirazının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacı ile temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/523, Karar No: 2017/5555, Tarih: 16.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/523 E.  ,  2017/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/481, Karar No: 2010/12138, Tarih: 29.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/481 E.  ,  2010/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 16/07/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan .... Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sulama kanalı yapımı nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davalılardan ... bir kamu kuruluşudur. Sulama kanalı yapımı, bakım ve işletilmesi kamu yasaları uyarınca davalıya verilmiş idari bir görevdir. Dava, görevin eksik veya kötü yapılması nedeniyle zarara uğranıldığı ileri sürülerek ... Genel Müdürlüğü'nün hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... Genel Müdürlüğü yönünden BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5188, Karar No: 2020/2886, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5188 E.  ,  2020/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2018 gün 2017/462 Esas, 2018/8 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.07.2020 tarihinde üye ...’un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdureye zorla altı arkadaşıyla birlikte anal yoldan organ sokarak cinsel istismar suçundan sanığa ilk derece mahkemesi, TCK'nun 103/2. fıkrasından 16 yıl hapis ve suçu birden fazla kişi birlikte işlediğinden TCK'nun 103/3-a bendi gereğince 1/2 oranında artırarak 24 yıl hapis cezası verdiği, sanık müdafilerinin istinaf talebi üzerine bölge adliye mahkemesinin birden fazla kişinin suçu birlikte işlediği, her bir sanığın diğerinin suçuna doğrudan işleyen sıfatıyla iştirak ettiği, zincirleme suç hükümlerinin de ilaveten uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozma karar verdiği, dava dosyasını ilk derece mahkemesine gönderdiği, ilk derece mahkemesinin bu defa sanığa TCK'nun 43/1. fıkrasını da uygulayarak 1/4 oranında cezasında artırım yaparak 30 yıl hapis cezası verdiği ve ancak aleyhe istinafa başvurusu olmadığı gözetilip usulü kazanılmış hak korunarak bozulan ilk hükümde olduğu gibi 24 yıl hapis cezasına indirdiği, sanık müdafilerinin mağdur beyanı çelişkili olduğu, kesin delil olmadığı ve sanığın beraatının gerektiği iddiasıyla bu defa da temyiz başvurusunda bulundukları incelenen dava dosyasından anlaşılmaktadır.