muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/937, Karar No: 2013/10863, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/937 E.  ,  2013/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kolluk tarafından düzenlenen 17.02.2004 tarihli olay yeri inceleme raporu ile müracaat, görgü ve tespit tutanağı içeriğine göre, müşteki ...’in işyerinin çelik kapısı sert bir cisimle zorlanıp, kilit dilleri eğilmek suretiyle açıldığının belirtilmesi karşısında; tebliğnamedeki (1) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (hafif) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanık ...’nın, suç tarihinde belirlenemeyen vakitte müştekinin işyerinin çelik kapısını sert bir cisimle zorlayıp, kilit dillerine zarar vererek açtıktan sonra, işyerinden 500 $ çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2, 53 ve 151/1, 53. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

2- Kolluk tarafından düzenlenen 17.02.2004 tarihli olay yeri inceleme raporu ile müracaat, görgü ve tespit tutanağı içeriğine göre, müştekinin işyerinden çalınan 500$ paranın

karşılığı olan 656,50 TL’nin suç tarihindeki ekonomik koşullara, paranın satın alma gücüne ve yerleşik uygulamalara göre, 765 sayılı TCK’nın 522/1. maddesinin uygulanmasında hafif yerine, normal kabul edilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10115, Karar No: 2016/9382, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10115 E.  ,  2016/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin "... Mah. ... Cad. No: 69M İç Kapı No: 6 ... Beldesi .../..." olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin "... Mah. ... Sokak ... Apt. Kat: 1 No: 1 D: 1 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan hükümlü beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sokak ... Apt. Kat:1 No:1 D:1 ...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3599, Karar No: 2019/2028, Tarih: 23.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3599 E.  ,  2019/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 16/08/2017 tarihli ve 2017/50772-63 soruşturma, 2017/30894 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Adana 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 26/09/2017 tarihli ve 2017/4563 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, müştekinin kolluk görevlilerince alınan 06/07/2017 tarihli ifadesinde belirtilen haliyle şüpheli ile aralarında yaşanan tartışma esnasında şüphelinin kendisine hitaben "s...tir git kime şikayet ediyorsan et terbiyesiz kralın gelsin" şeklindeki sözlerle hakaret ettiği iddiasına ilişkin yürütülen soruşturma sonucunda, anılan beyanda adı geçen ve olay hakkında bilgi ve görgüsü olan ...'ın ifadesi alınmadan, müştekinin soyut beyanı dışında başka delilin bulunmadığından bahisle eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın bu yönde kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İncelenen dosyada, tanık ... dinlenilip müştekinin dosyaya sunduğu CD incelenmeden delil yetersizliği gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği görülmektedir.

Bu nedenle itiraz merciince soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Şüpheli ... hakkındaki Adana 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 26/09/2017 tarihli ve 2017/4563 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17379, Karar No: 2014/8051, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17379 E.  ,  2014/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, çevreyi rahatsız ettiğinin görülmesi üzerine kolluk kuvvetince takibi esnasında; zabıta müdürlüğünün giriş kapısını, elinde bulunan sopa ile kırarak kaçmaya devam ettiği, yakalandıktan sonra emniyet müdürlüğünde ifade için beklediği esnada müdürlüğe ait arşiv kapısının camına kafa atmak suretiyle kırdığı ve bu şekilde kamu malına zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli emanette yer alan bir adet tahta parçası hakkında mahal mahkemesince zaman aşımı süresi içerisinde müsadere kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1437, Karar No: 2024/13622, Tarih: 24.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1437 E.  ,  2024/13622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1648 E., 2023/1583 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1023 E., 2023/251 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz, davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 28.05.2019 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ...'ın davalı şirkette 22.04.2019-27.03.2020 tarihleri arasında çalışmış olup dava konusu olayın davacının henüz deneme süresi içerisinde olduğu 28.05.2019 tarihinde gerçekleştiği, davacı kendi dikkatsizliği sebebiyle merdivenden düştüğü, davacı merdivenden düşmesini müteakip üzerine yüksekten düşen herhangi bir malzemenin düşmesinin söz konusu olmadığı, müvekkil şirket işyeri güvenliğine üst seviyede önem verdiği, iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiği, ayrıca koruyucu ekipman gözlük. eldiven, paraşüt tipi emniyet kemeri yelek, baret, çelik burunlu is ayakkabısı, işveren tarafindan davacıya teslimat belgeleri ile verilmiş olduğu, böylece nezaret ve denetim görevlerini yerine getirdiği anlaşılan müvekkil şirkete izafe edilebilecek hiçbir kusur bulunmamakta olduğu. olayın oluş şekli ve davacının kusurlu olması ayrıca davalı müvekkil şirketin gerek kaza öncesi aldığı iş güvenliği ile ilgili tüm önlemler gerekse kaza sonrası ilgisi, iyi niyetli tutum ve davranışları gözetildiğinde davacının davasının ve taleplerinin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 270.109,88 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 28.05.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Mekanik Şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine, takdiren 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı davalı ... Mekanik Şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının tazminat hesabının 02.06.2023 tarihinde yapıldığını, Mahkemenin ıslah için vermiş olduğu süre nedeni ile fazlaya dair hakları saklı tutularak talep artırım yapıldığını, Mahkeme tarafından kararın 19.07.2023 tarihinde verildiğini, Temmuz ayı asgari ücret artışının göz ardı edildiğini, bu nedenle dosyanın güncel asgari ücret artışı dikkate alınarak yeniden rapor aldırılmasına karar verilmesini talep ettiklerini, davacıya atfedilen kusur oranının yüksek olduğunu, davacının iş kazasının oluşumunda herhangi bir kusuru olmadığını, davacıya iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmediğini, davacının yüksekte çalışma eğitimi almadığını ve davacıya yeterli teçhizat sağlanmadığını, bu minvalde yeni bir kusuru raporu alınması yönünde karar verilmesi halinde her türlü fazlaya dair haklarımız saklı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: davacı tarafın kendi dikkatsizliği ve iş güvenliğine uymaması sebebiyle yalnızca merdivenden düştüğünü, dava konusu kaza sebebiyle; kaza sonrası hemen olay mahalline ve akabinde hastaneye giden davalının davacıya ve ailesine ödemeler yaptığını, maddi manevi destek verdiğini, davacı tarafın kaza sonrası istirahati bitmesine rağmen; işe gelmediğini ve hiç çalışmamasına karşın maaş ödemesi yapıldığını ve davalı şirket tarafından sigortalandığını, davalı şirketin sorumlu tutulabilmesi için kazanın oluşumunda kusurunun bulunması gerektiğini, davacının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 225 inci maddesindeki hükme göre malul sayılabilmesinin mümkün olmadığını, davacının dava dilekçesinde beyan etmiş olduğu üzere iş kazasının Beykent Üniversitesinin inşaat alanında gerçekleştiğini, davalı şirketin, diğer davalı ... Mekanik Tesisat İnş. Taa. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin taşeron şirketi olduğunu, buna rağmen davacı tarafın asılsız iddiaları ile ... Mekanik Tesisat İnş. Taah. San. ve Tic Ltd. Şti. üst işveren olmasına karşın tazminatlardan hukuka aykırı bir şekilde sorumlu tutulduğunu, Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, somut durumda Mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilirken ve de söz konusu tazminattan -kabul anlamına gelmemek kaydıyla kusur raporu ortada iken- sadece davalı şirketin sorumlu tutulduğunu, somut ve belirli bir nedene dayanılmadığını, kurulan hükme esas oluşturan gerekçelerin, diğer davalı hakkında herhangi bir karar verilmemesinin somut şekilde açıklanamadığını, 10.06.2022 tarihli kusur raporunda davalının kusuru sadece %50 hesaplanırken, 02.06.2023 tarihli zarar raporunda da tarafların kusur oranı belirtilmesine rağmen hesaplanan toplam zararın tamamından davalı şirketin sorumlu tutulmasının açıkça hukuka aykırı olduğunu, Yüksek Mahkemenin yerleşik içtihatları incelendiğinde tarafların kusuru oranında sorumlu tutulacağı aşikar iken davalının alınan raporların aksine sözde ..

.06.2022 tarihli kusur raporunda davalının kusuru sadece %50 hesaplanırken, 02.06.2023 tarihli zarar raporunda da tarafların kusur oranı belirtilmesine rağmen hesaplanan toplam zararın tamamından davalı şirketin sorumlu tutulmasının açıkça hukuka aykırı olduğunu, Yüksek Mahkemenin yerleşik içtihatları incelendiğinde tarafların kusuru oranında sorumlu tutulacağı aşikar iken davalının alınan raporların aksine sözde ... zarardan kusuru oranında (kabul anlamına gelmemek kaydıyla) sorumlu tutulmak yerine zararın tamamından hakkaniyete aykırı bir şekilde sorumlu tutulduğunu, Mahkeme davacının hatalı ve hakkaniyete aykırı hazırlamış olduğu ıslah dilekçesi doğrultusunda hiç bir değerlendirme ve inceleme yapmadan hatalı hüküm kurduğunu, ıslah dilekçesinin tamamen hatalı olduğunu, hatalı ıslah dilekçesinin dosyadaki tüm raporlar göz ardı edilerek hükme esas alınmasının hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece gerçeğin ortaya çıkması adına gerekli inceleme ve araştırma yapılmadığını, davacı tarafın asılsız iddiaları ve feragati araştırılmadan, sadece davalı şirket aleyhine hüküm kurulduğunu, hiçbir şekilde davayı ve alacak kalemlerini kabul anlamına gelmemek kaydıyla Mahkemenin verdiği kararda zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişi raporlarının da eksik inceleme sebebiyle hatalı olduğunu, bu nedenle Mahkemenin öncelikle rapordaki eksiklere istinaden ek rapor alıp, çelişki ve eksikleri giderdikten sonra karar vermesi gerektiğini, projedeki işçilerin tamamı diğer davalının işçileri iken diğer davalı hakkında karar verilmediğini, davacı tarafın davanın yarısında diğer davalının isminin yanlış olmasından bahisle davasından feragat ettiğini, davacının diğer davalıdan ödeme aldığının açık olduğunu, yapılan ödeme varsa mahsup edilmesi gerektiğini, ya da bu durumun araştırılması gerektiğini, SGK ödeme yapmış ise bunların da mahsubunun gerekeceğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 28.05.2019 tarihinde Beykent Üniversitesi inşaatının yapım işinde davalı ... Mekanik Mühendislik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti’de hizmet akdiyle ahşap merdiven üzerinde kanal söküm işinde çalışırken dengesini kaybederek üzerinde çalışmakta olduğu merdivenden takriben 2,5-3,00 metre yükseklikten zemine düşmesi ve sol ayağı kırılması sonucu iş kazasının meydana geldiği, bilirkişi raporuna itiraz edilmesi neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporunda; işverenlik müessesesinin %80 oranında kusurlu olduğunun, kusur dağılımının; dava dışı asıl işveren "Beykent Üniversitesi Yönetimi"nin %10 oranında kusurlu olmasına etkili olduğunun, davalı alt işveren "... Mekanik Tesisat İnşaat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti." nin %20 oranında kusurlu olmasına etkili olduğunun, davalı alt işveren "... Mekanik Mühendislik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti."nin %50 oranında kusurlu olmasına etkili olduğunun, davacı kazalı işçi ...'ın %20 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu İstanbul Kurum Sağlık Kurulu Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespitine İlişkin Kurum Sağlık Kurulunun 04.08.2020 tarihli raporunda, davacı işçinin sürekli iş görmezlik derecesinin %4,2 olduğunun tespit edildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 2021/13049 sayılı, 11.08.2021 tarihli raporunda davacı işçinin sürekli iş göremezlik derecesinin %4,2 olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 18.01.2023 tarih, 846 sayılı raporunda da maluliyet oranının %4,2 olduğuna karar verildiği, tarafların istinaf sebepleri yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesi tarafından işverenin kusurunun olup olmadığı varsa oranın belirlenmesi yönünden yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda hükme esas alınan, kusur bilirkişi heyeti raporunun gerekçeli, açıklayıcı, olaya ve dosya kapsamına uygun olduğundan hükme ve hesaplamaya esas kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak kusur raporuna göre meydana gelen olayda davacı işçinin kusuru %20 iken hesap bilirkişisi raporunda %10 olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunun görüldüğü ve işverenin %80 kusur oranına göre; geçici iş göremezlik dönem kazancı: 26.624,73 TL, bilinen ... dönem kazancı: 10.422,28 TL, bilinmeyen ... ve pasif dönem kazancı: 215.547,69 TL olmak üzere toplam tazminatın 252.594,70 TL olduğu bu tutardan geçici iş göremezlik ödemesinin işveren kusuruna denk gelen kısmı (12.497,03 TL) mahsup edildiğinde hükmedilmesi gereken maddi tazminat tutarının 240.097