muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2985, Karar No: 2015/5955, Tarih: 21.10.2015

Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2005/2299 sayılı evrakında yürütülen soruşturma ile sanıklardan Süleyman'ın savunmasında belirttiği şekilde olay öncesinde şirkete ait defter ve belgeler için herhangi bir makama suç duyurusunda bulunup bulunmadığı, bulunmuş ise başlatılan soruşturma akıbetlerinin araştırılması, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- 22.12.2008 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında "2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık Süleyman hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması kanuna aykırı,

4- Uyap aracılığıyla elektronik ortamda Mernis sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre sanıklardan A.. D..'in hükümden sonra 26.02.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8918, Karar No: 2016/431, Tarih: 19.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8918 E.  ,  2016/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/324667

Sanık E.. D.. hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2014 gün ve 2014/58 Esas, 2014/249 Karar sayılı re’sende temyize tabi hükmün sanık ve müdafiince temyizi üzerine, Dairemizin 18.05.2015 gün ve 2015/2009 Esas, 2015/6550 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2015 gün ve 2015-324667 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 18.05.2015 gün 2015/2009 - 2015/6550 sayılı onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, mağdurenin cinsel istismar eylemi sonucu 3 aylık hamile olup ceninin karnında öldüğü ve bu haliyle beden sağlığının bozulduğu gerekçesiyle TCK'nın 103/6. maddesinin uygulandığı, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınmak suretiyle tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda cezanın TCK'nın 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılabileceği gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanunun 103/6. maddesi gereğince yirmiüç yıl hapis cezasına hükmedilmesi;

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/523, Karar No: 2013/2728, Tarih: 31.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/523 E.  ,  2013/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18.11.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Bozmaya uyulmuş olması, mahkemenin bozma gereğince işlem yapmasını zorunlu kılar. Bozma kararında; nüfusta “ölü” gözüken 1972 doğumlu Ö.Ö.mirasçılarına husumet yöneltilerek davada “taraf” kılınmaları gerektiğine işaret edildiğine göre, bu yönde işlem yapılması zorunludur. Mirasçıların, bozmadan sonra, davaya davalı nüfus idaresi yanında "fer’i müdahale" talebinde bulunmaları ve mahkemece bu talebin kabul edilmesi, onları davanın “tarafı” haline getirmez ve bozma gereğini karşılamaz. Bu bakımdan bozma gereği yerine getirilmeden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2-Kabule göre de;

İlk hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkmış, hukuki varlığını yitirmiştir. Ortada hukuki varlığını devam ettiren bir hüküm bulunmadığı halde, bozma sonrası, bozulan ilk hükmün iptali yönünde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.01.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/9197, Karar No: 2012/4591, Tarih: 02.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9197 E.  ,  2012/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 3.000,00 TL APC ile mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Elektrik borcunun ödenmemesi nedeniyle, sanığın ikamet ettiği evdeki sayacın 08/09/2006 tarihinde mühürlenmesinden sonra 21/09/2007 tarihinde yapılan kontrolde, mührün kırılarak elektrik kullanımına devam edildiğinin anlaşılması karşısında;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14616, Karar No: 2010/16811, Tarih: 13.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14616 E.  ,  2010/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Havsa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; davalının yapılan muayenesinde, anatomik olarak cinsel ilişki kurmaya yeterli gelişmiş bir vajeninin bulunmadığı, cinsel ilişkide bulunabilmesi için bir vajinanın cerrahi olarak yapılabileceği, adli tıp ve kadın hastalıkları ve doğum uzmanlarından alınan 4.9.2008 ve 25.3.2009 tarihli raporlardan anlaşılmaktadır. Evlenmenin sosyal amacı yanında nesli devam ettirme ve cinsel arzuları tatmin etme gayesi de vardır. Cinsel arzuları tatmin, cinsel ilişki eşlerin cinsel organlarının anatomik ve fizyolojik yapısının bunu sağlamaya elverişli olması halinde gerçekleşebilir. Kadına cerrahi olarak yapılması mümkün bir vajen ile cinsel ilişki şekli, erkek açısından katlanılması çok zor bir olay haline gelir ve bu hal koca bakımından ortak hayatı çekilmez kılar. Öyleyse davanın kabulü ve tarafların boşanmalarına (TMK.m.166/1) karar verilmesi gerekirken isteğin reddi doğru değildir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2010(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2007/7267, Karar No: 2007/8064, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7267 E.  ,  2007/8064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.11.2006 gün ve 2006/12922-13233 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.11.2006 tarih ve 2006/12922-13233 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28688, Karar No: 2015/30359, Tarih: 05.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28688 E.  ,  2015/30359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2010/832-2013/891

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme dosyası, daha önce Dairemizin 11.03.2015 tarih 2013/ esas 2015/ karar sayılı kararıyla, incelenmesine ihtiyaç duyulan hizmet döküm cetvelinde 27.03.2003-31.12.2003 tarihleri arasında davacının çalışması gözüken ...... ile davalı belediye arasında hizmet alım ilişkisi bulunup bulunmadığının davalı belediyeden sorulması, hizmet alım ilişkisi varsa buna ilişkin hizmet alım sözleşmeleri ve eki niteliğindeki teknik şartname örneğinin eklenerek gönderilmesi için geri çevrilmesine rağmen, davalı belediyece 27.03.2003-31.12.2003 tarih aralığını kapsayan Cenaze Hizmetleri Hizmet Alımı İşi'nin, A.. B.. ve A. Ankara A. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşme neticesinde yürütüldüğü belirtilerek buna ilişkin belgelerin gönderildiği görülmüştür. Dosya kapsamına göre davacının ....... bulunan hayvanların sağlık, bakım ve beslenme hizmet alımı işi ile sokak hayvanlarına veterinerlik hizmeti verilmesi işi ile ilgili yapılan sözleşme kapsamında çalıştığı anlaşılmakla 27.03.2003-31.12.2003 tarih aralığını kapsayan dönemde .....bulunan hayvanların sağlık, bakım ve beslenme hizmet alımı işi ile sokak hayvanlarına veterinerlik hizmeti verilmesi işi ile ilgili hizmet alım sözleşmesi yapılıp yapılmadığının davalı belediyeden sorulması, hizmet alım sözleşmesi yapılmış ise buna ilişkin hizmet alım sözleşmeleri ve eki niteliğindeki teknik şartname örneğinin eklenerek gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13073, Karar No: 2014/1779, Tarih: 21.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/13073 E.  ,  2014/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/239855

MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2008

NUMARASI : 2007/534 (E) ve 2008/158 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olması, Yargıtay'ın gerekçedeki denetim işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2) İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde katılan hakkında düzenlenen 07/08/2007 tarihli ve 7226 sayılı genel adli muayene raporunun "basit tıbbi müdahale niteliğinde bulguların olmadığı" şeklinde yetersiz olması sebebiyle adli tıp uzmanından rapor alınması gerektiği gözetilmeyerek eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

3) Tarafların müşterek çocuğu C.G..tarafından kaleme alındığı anlaşılan günlükte yer verilen olguların doğru olup olmadığı ve katılanın müşterek çocuklara ilgisi konusunda C.G..'ın tanıklığına başvurulması gerekirken eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3620, Karar No: 2018/5350, Tarih: 05.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3620 E.  ,  2018/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2005, 2006, 2007 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Sanık hakkında 2008 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

Katılan Hazine vekilinin 08/04/2013 tarihli dilekçe ile beraat eden sanıklar aleyhinde yapmış olduğu temyiz isteminden 18/04/2013 havale tarihli dilekçe ile vazgeçtiği; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu ve itiraz merciince bu hususta karar verildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu kabul edilerek ve sanığın vaki duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan hapis cezası miktarına göre koşulları oluşmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip, duruşmasız olarak yapılan incelemede:

Sanığın, sahte fatura düzenlemediğini, herşeyin ticaret kurallarına uygun olarak yapıldığını, 2009 yılı Nisan ayında işyerlerinde yangın çıktığını ve tüm defter ve belgelerin yandığını, suçlamaları kabul etmediğini savunması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak kadarının incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi,

b) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

b) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.