muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24869, Karar No: 2018/11016, Tarih: 15.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24869 E.  ,  2018/11016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir. (HMK m 74) O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın asıla 'vekilin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenmeyeceği' ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 15.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/2974, Karar No: 2012/4954, Tarih: 14.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2974 E.  ,  2012/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2010/318729

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 20/07/2010, 2009/228 (E) ve 2010/254 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar Erol ve Bekir müdafiinin süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin,

b) Katılanların, sanık A.O. hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan açılan davaya katılma hak ve yetkileri olmadığından, vekillerinin, sanığın anılan suçtan beraatına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin,

CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar Erol ve Bekir'in kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından cezalandırılmalarına, sanık A.O.'ın kasten insan öldürme suçundan beraatına ilişkin hükümlere hasren yapılan incelemede;

a) Olay tarihinde her iki taraf yakınları arasında çıkan, silahların da kullanıldığı kavgada, bir kısım mağdur ve sanıklar yönünden dava daha hazırlık aşamasında iken ayrılarak Almus Sulh Ceza ve Asliye Ceza Mahkemelerinde

dava açılmış, sanıklar Erol, Bekir ve A.O.ın eylemleri yönünden de Tokat Ağır Ceza Mahkemesinde (görülmekte olan bu dosya) kamu davası açılmıştır.

Sağlıklı ve adil bir hükme varılabilmesi için, aynı olaya karışan tüm sanıkların tek bir dava dosyasında yargılamalarının yapılması, kanıtların birlikte değerlendirilerek, haksız tahrik olup olmadığı ve suç vasfının buna göre tayini gerektiğinden;

Almus Sulh ve Asliye Ceza Mahkemelerindeki dava dosyalarının akıbetlerinin araştırılarak, şayet davalar devam ediyor ise, bu dosya ile birleştirilmesi, sonuçlanıp kesinleşmiş iseler denetime olanak sağlayacak şekilde asılları ya da onaylı örneklerinin bu dosya içerisine konularak hüküm kurulmasının düşünülmemesi,

b) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından yargılanan sanıklar Erol ve Bekir ile kasten insan öldürme suçundan yargılanan sanık Ali Osman arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğundan, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yapılması ve verilen kararında aynı müdafiiler tarafından temyiz edilmesi suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanununun 38. Maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar Erol ve Bekir müdafiileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükümlerin, CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 14.06.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5968, Karar No: 2024/10404, Tarih: 23.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5968 E.  ,  2024/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/150 Esas, 2024/140 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Dörtyol 2. İş Mahkemesinin 06.02.2024 Tarihli ve 2024/21 Esas, 2024/16 Karar Sayılı Kararı

Mahkemece gerekçesi gösterilmeden yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 6. İş Mahkemesinin 05.04.2024 Tarihli ve 2024/150 Esas, 2024/140 Karar Sayılı Kararı

İş bu davada kesin yetki kuralının bulunmadığı, yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerektiği, yetki itirazında bulunan tarafın, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirmesi gerektiği, davalı süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkemenin yetkili hâle geleceği, dosya kapsamında dava dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmeden tensip aşamasında yetkisizlik kararı verildiği, davalı süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın hizmet tespiti istemine ilişkin olduğu ve dava dilekçesi ve dosya kapsamından kesin yetkinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Hizmet tespiti istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme birinci olarak 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanunu'nun 6 ncı maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu'nun merkezi bulunduğundan Ankara Mahkemeleri, dördüncüsü ise 6100 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Kurumu şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Dörtyol 2. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dörtyol 2. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2895, Karar No: 2014/265, Tarih: 14.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/2895 E.  ,  2014/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın şikayetçinin marangoz dükkanına gidip kendisini başka bir isimle tanıtarak evine mutfak dolabı yaptırmak istediğini söylediği, şikayetçiyle dolap ölçüsü almak amacıyla yola çıktıkları, devlet hastanesinin önüne geldiklerinde, annesinin hastanede yattığını ve para vermesi gerektiğini, ancak üzerinde para olmadığını söyleyerek köye ulaştıklarında geri ödemek üzere şikayetçiden 60 TL para aldığı ve şikayetçinin yanından ayrıldığı, bir kaç dakika sonra geri dönerek bu defa da ilaç alması gerektiğini, 40 TL'ye daha ihtiyacı olduğunu söyleyerek şikayetçiden 40 TL daha alarak ortadan kaybolduğu ve bir daha geri dönmediği olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7244, Karar No: 2013/9202, Tarih: 07.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7244 E.  ,  2013/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2010 tarih ve 2003/48-2010/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ..., ... vekili, katılma yolu ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, İktisat Bankası T.A.Ş.'nin tasfiyesine karar verildiğini, tüm aktif ve pasifleriyle Bayındırbank A.Ş. bünyesinde birleştirildiğini, İktisat Bankası T.A.Ş.'nin ortak ve yöneticilerinden olan ... Turizm A.Ş., ... Yatçılık A.Ş., İktisat Finansal Kiralama A.Ş. ve Aksoy Yayıncılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin temettü hariç, ortaklık hakları ile yönetim ve denetimlerinin Fon tarafından devir alınmasına karar verildiğini, ... Televizyon Pazarlama Turizm Otelcilik İnşaat ve Ticaret A.Ş.'nin (... A.Ş.) %10.93 hissesinin de davacı ...'ye ait olduğunu, bu şekilde adı geçen şirketlerin... A.Ş.'de sahip olduğu hisselerin de davacı ... tarafından devralındığını, ... A.Ş.'nin 08.10.2002 tarihli Olağanüstü Genel Kurul'unda bildirilmeyen bilanço ve kar zarar tablosunun incelenmesi sonucunda, kullanılan kredilerin önemli kısmının bağlı ortaklığa aktarıldığı, cironun son derece yüksek düzeydeki kredi kullandırımlarını açıklamadığı, kriz döneminde gerçekleştirilen gayrimenkul yatırımlarının gerekçelerinin inandırıcı olmadığının tespit edildiğini, buna bağlı olarak gündemin 2 ve 3 numaralı maddelerinde yer alan konularla ilgili genel kurul kararlarının iptal ve hükümsüzlüğünün tespiti davası açıldığını, bu davada kaynak ve kazanç aktarımı yapılarak şirketin zarara uğratıldığının anlaşıldığını, şirket zararından da davalı yönetim ve denetim kurulu üyelerinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 434.055.736.477 TL ortaklık zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili, bilanço zararına yol açan giderlerin en büyük kısmını finansman giderlerin oluşturduğunu, şirketin 2001 hesap dönemi içerisinde hiçbir bankadan yeni bir kredi kullanmadığını, ayrıca aynı yıl içerisinde gayrimenkul yatırımı yapılmadığını, sabit kıymetlerde görülen artışın finansman giderlerinden kaynaklandığını, yıl içerisinde yalnızca 800.000.000 TL'lik bir arsanın aktife girdiğini, arsanın da sözleşme gereği yapılan hizmet karşılığı edinildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Davalı ... vekili, 08.10.2002 tarihli Olağanüstü Genel Kurul Toplantısı'nda yönetim kurulu üyelerinin ibra edildiğini, iptal davasında alınan bilirkişi raporunda davalı şirketin 2001 yılında kredi kullanmadığının anlaşıldığını, bu nedenle bağlı şirketlere kredi aktarılmasının ve ciro ile bağlantı kurulmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... , ..., ... vekilleri aynı savunmalarda bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tüm kanıtlara ve alınan rapora göre, şirketin 2001 yılında 434.055.736.477.TL tutarında zarar ile sonuçlanmış olup bu zararın oluşmasında temel faktörün 2001 yılındaki döviz kurlarında ve faiz oranlarında ortaya çıkan olağanüstü artışlardan kaynaklandığı, söz konusu krediler nedeniyle sadece döviz kurundaki artışa bağlı olarak şirket borçları ve dolayısıyla giderleri 2001 yılında asgari 11,3 Trilyon TL tutarında arttığı, şirketin 2001 yılı kar zarar hesabında bankalardan alınarak grup şirketlerine aktarılan krediler nedeniyle doğmuş bir gider kalemi bulunmadığı, bilanço zararı içinde grup şirketlerine aktarılan kredilerin ve 800 milyon TL ile kayıtlara alınan arsanın da söz konusu zarar içinde bir etkisi bulunmadığı, davalılara isnat edilen, İktisat Bankasından alınan kredilerin bağlı ortaklıklara aktarılması ve kriz ortamında gayrimenkul yatırımlarında bulunulması yönündeki eylem ve işlemlerde kanuna veya esas sözleşmeye aykırılık tespit edilemediği, eylem ve işlemlerin özen yükümlülüğünün ihlali anlamına gelmediği, bu durumda sorumluluk davasının tüm koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili, davalı ..., ... vekili, katılma yolu ile davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili, davalı ..., ... vekili, katılma yolu ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili, davalı ..., ... vekili, katılma yolu ile davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı, davalı ..., ..., katılma yolu ile davalı ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1650, Karar No: 2013/7665, Tarih: 26.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1650 E.  ,  2013/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı bankadan 2008 yılında konut kredisi kullandığını, 15.12.2009 tarihinde yeniden yapılandırma işlemi esnasında 1.985.TL alındığını, 16.12.2009 tarihinde dosya parası olarak alınan 150.TL'nin kayıtlarda tarafından nakit çekildiği şeklinde gösterildiğini, yapılan işlemin erken ödeme değil yeniden yapılandırma olduğunu belirterek, kendisinden alınan paraların iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı taraftan davalı tarafça proje komisyonu adı altında tahsil olunan 1.796,90.TL ile nedeni açıklanmadan alınan 150.TL olmak üzere toplam 1.946,90.TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı vekilinin adının gerekçeli kararda gösterilmemiş olmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunan bir maddi hata niteliğinde bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davalı banka tarafından 16.12.2009 tarihinde dosya parası olarak alınan 150.TL'nin kayıtlarda tarafından nakit çekildiği şeklinde gösterildiğini belirterek alınan paranın iadesini istemiş, davalı banka ise 150 TL lik nakit çekim işleminin, yapılandırma komisyonu olarak yorumlanmasının yanlış olduğunu belirterek, delil olarak banka kayıtlarına dayanmıştır. Yargılama esnasında aldırılan bilirkişi raporu içeriğine göre de, davaya konu 150 TL’lik tediye işleminin ekstre içeriğine göre, davacıya yapılan nakit ödeme niteliğinde bulunduğu belirtilmiştir. Türk Medeni Kanunun 6. maddesinde, “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür” hükmü yer almakta olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “İspat yükü” başlıklı 190.maddesinde ise “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir” hükmü yer almaktadır. Dosya içerisinde mevcut yazılı belge içeriğine göre, davaya konu 150 TL lik işlemin nakit çekim işlemi olarak belirtildiği anlaşılmakla bu hususun aksini ispat yükü davacıya düşmektedir. İspat yükü tersine çevrilmek suretiyle yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır, BOZMA nedenidir.

3- Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmekle birlikte, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2.maddesine göre; asıl alacak miktarı 3.333.33 TL.ne kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Bu durumda mahkemece reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3 bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.