muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12954, Karar No: 2024/3835, Tarih: 07.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/12954 E.  ,  2024/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/674 E., 2016/361 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar 14.07.2021 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hayvanları Koruma Kanun'u ile TCK’da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 17. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 151/2. maddesi yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanun hükümleri uyarınca sahipli hayvan mal (eşya) olmaktan çıkartılıp, can olarak kabul edilmiş ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’na eklenen “Adli Cezalar” başlıklı 28/A maddesi ile de bu nevi sahipli hayvanı kasten yaralama ya da öldürme suçunun cezaları artırılmış ise de; suç tarihi itibarıyla daha lehe hükümler içeren TCK’nın 151/2. maddesinin somut olayda uygulanmasının hukuka uygun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/2. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve soruşturma aşamasında katılana yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla, TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

Katılanın ineğinin sanığın hayvanlarına ait otları yediği gerekçesiyle haksız tahrik koşulları oluşmadığı hâlde, sanığın cezasından TCK’nın 29. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8903, Karar No: 2012/218, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/8903 E.  ,  2012/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ...'ın, bakaya kalıp 7 günden sonra 3 ay içinde gelmek suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 63/1-A, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası; bakaya kalıp 3 ay içinde gelmek suçundan 1632 sayılı Kanunun 63/1-A, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 1.500 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2009 tarihli ve 2009/222-312 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.06.2010 gün ve 40711 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2010 gün ve KYB. 2010-160791 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Sanığa askere sevk işlemlerinin yapılabilmesi amacıyla 30.11.2007 ve 31.03.2008 tarihine kadar askerlik şubesine gidip sevkini yaptırması gerektiği yönündeki ayrı ayrı yapılan duyuruya rağmen, bu tarihlerden sonra 01.05.2008 tarihinde kendiliğinden gelerek askere sevk işlemlerini yaptırması şeklindeki temadi eden eyleminin tek suç oluşturacağının gözetilmemesinde,

2-Suç tarihi itibarıyla Trakya Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümünde öğrenci olan ve 07.03.2006 tarihinde fakülteden mezun olan sanığın, 1111 sayılı Askerlik Kanununun 36/son maddesi çerçevesinde askere sevk işlemlerini mezuniyet tarihinden itibaren iki yıl süre ile tehir ettirebileceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2009 gün ve 2009/222 E.-2009/312 K. sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak sanığın 1632 sayılı yasanın 63/1-A maddesinin 7 günden sonra 3 ay içinde gelenler cümlesi uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca kısa süreli hapis cezasının 1 gününün karşılığı 20,00 TL'den paraya çevrilerek sanığın 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar adli para cezası üzerinden yapılmasına, TCK'nın 52/4.maddesi uyarınca sanığa hükmolunan adli para cezasının 10 eşit taksitle birbirini takip eden 10 ayda tahsil olunmasına, toplam 16,40 TL'den ibaret yargılama giderlerinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine, 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2265, Karar No: 2020/4279, Tarih: 14.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/2265 E.  ,  2020/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Temizlik Paz. San. ve Tic. A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Paz. San.Ve Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... İnş. Tem. Gıda. Nak. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili; davanın reddini istemişlerdir. Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalı bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalıdan/davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... Temizlik Paz. San.Ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Hizmet alım sözleşmeleri; ihale şartları ile belirlenen işin sözleşmede kararlaştırılan bedel ile yapılmasının üstlenildiği sözleşmelerdir. Bu sözleşme türünde yüklenicinin edimi, hizmetin kendi işçisi ile yerine getirilmesi, işverenin edimi ise sözleşme bedelinin ödenmesidir. Sözleşme kapsamında yapılması gereken iş yüklenici işçisi tarafından yerine getirilecektir. İş akdinin yüklenici ile işçi arasında yapıldığı hususu ihtilaflı değildir. SGK kayıtları da bu hususu doğrulamaktadır. Hizmet alımı tip sözleşmelerinde işverenin, yüklenici tarafından çalıştırılan işçinin ücretinin ödenmesi, sosyal haklarının takibi gibi denetim dışında işçiye karşı bir sorumluluğu yoktur. İşveren ile yüklenicinin İş Kanunu’na göre işçiye karşı müteselsilen sorumlu olmasına rağmen rücu ilişkisinde taraflar arasında imzalanan sözleşmenin uygulanması sözleşme hukukunun en temel ilkelerindendir.

İşçilik alacakları işveren tarafından ödenen işçinin; yüklenici işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması, işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına dair sözleşmede bir hüküm bulunmaması hususları nazara alındığında davacı işverenin işçiyi çalıştıran yüklenicilerden ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekir.

İşçilik alacakları işveren tarafından ödenen işçinin; yüklenici işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması, işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına dair sözleşmede bir hüküm bulunmaması hususları nazara alındığında davacı işverenin işçiyi çalıştıran yüklenicilerden ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekir.

Hizmet alım ihaleleri aynı yüklenici tarafından alındığı gibi, değişik yükleniciler tarafından da alınabilmektedir. Bu halde işyeri devri suretiyle işçiler yeni yükleniciye devredildiği için hizmet akitleri kesintiye uğramadan devam etmekte ve işçilik alacakları da bu doğrultuda hesaplanmaktadır.

İşçiye ödenen kıdem tazminatı iş sözleşmesinin feshedildiği tarihteki giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmakta olup bu kıdem tazminatının tamamından işçiyi çalıştırdıkları dönemle orantılı olarak yükleniciler işverene karşı sorumludurlar.

Yıllık izinler kullanılmadığı taktirde iş sözleşmesinin feshi ile ücrete dönüşmektedir. Sözleşmeyi feshedenin son yüklenici olduğu ve yıllık izinlerinde bu fesih ile ücrete dönüştüğü gözönüne alındığında yıllık izin ücretinden son yüklenici sorumlu olacaktır.

İhbar tazminatından son işveren sorumludur. Bunların dışında hafta tatil ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti gibi işçiye ödenen tazminatlardan yükleniciler işverene karşı işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak sorumlu olacaklardır.

İşveren tarafından bu ödemelerin feri mahiyetinde yapılan ödemeler de ayrı esasla yüklenicilerden tahsil edilebilecektir.

Yükleniciler aleyhine açılan rücu davalarında ayrı sözleşmelerle hizmet ifa eden yükleniciler mecburi dava arkadaşı olmadığı gibi borçtan müteselsilen sorumlu olacaklarına ilişkin kanun hükmü veya sözleşme bulunmamaktadır. Bu nedenle alacak davalarında her davalı aleyhine ayrı tahsil hükmü kurulmalıdır. Davanın itirazın iptali şeklinde açılmış olması durumunda ise takibin hangi davalı açısından hangi miktarla devam edeceği ayrı ayrı belirlenmelidir.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile kıdem tazminatı yönünden toplam tutardan devreden yüklenicilerin sorumluluğu tenzil edildikten sonra bakiyeden son yüklenicinin sorumlu tutulması doğru görülmemiş, yine iş davası ve bu kararın infazı sırasında tahakkuk edecek yargılama gideri vekalet ücreti yönünden tüm yüklenicilerin payları oranında sorumlu oldukları gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... Temizlik Paz. San.ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2550, Karar No: 2006/3274, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2550 E.  ,  2006/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Hazine vekilinin tapuda yazılı miktardan fazlasına itiraz ettiği, tespitin dayanağı tapunun Haziran 1288 tarihli kayıttan itibaren bütün tedavülleri ile getirtilip mahalline uygulanması, istimlak edilen kısımların belirlenmesi, tapu sınırlarının sabit olup olmadığı ve bu itibarla tapuda yazılı miktara itibar edilip edilemeyeceğinin araştırılması, uzman bilirkişiden hisse raporu alınması, toplanan ve toplanacak tüm deliller gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, ... oğlu ... mirasçıları dışındaki davalılar ile müdahiller ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalıların dayanağını oluşturan Haziran 1288 tarih 21 nolu tapudan gelme Nisan 321 tarih 5 ve bu tapudan intikalen oluşan Haziran 336 tarih 5 nolu kayıt ve tedavüllerinin çekişmeli taşınmazı kapsamadığı, taşınmazın mütegayyip eşhastan intikal edip zilyetlikle iktisabının da mümkün bulunmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmaz 20.7.1952 tarihinde Haziran 1336 tarih 5 nolu tapu kaydına dayanılarak 170.250 metrekare miktarı ile davalılar adına tesbit edilmiş; tesbit sırasında görev alan bilirkişiler tapu kaydının miktarı ile geçerli olup, kayıt miktar fazlasının Hazine’ye ait olduğu yolunda tutanağa şerh düşmüşlerdir. Davacı Hazine, 24.3.1953 tanzim ve 29.3.1953 havale tarihli dilekçe ile Kadastro Müdürlüğüne müracaat ederek Hazine’ye ait 82 dönüm taşınmazın davalılar adına tesbit edilen parsele katıldığını, davalılar tapusunun 88 dönüm olup, kayıt miktar fazlasının Hazine’ye ait olduğunu belirterek tesbitin iptalini ve kayıt miktar fazlasının Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece dayanılan ve tesbite esas olan tapu kaydı ve tedavülleri ile komşu parsellere uygulanan kayıtlar celbedilip, uygulama yapıldıktan sonra taşınmazın tamamının Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Tesbite esas olan Haziran 1288 tarih 21 nolu tapudaki hudutlar Göl, Beyar ve Ako tarlası iken, komşu arazilerin yasalar gereğince Hazineye intikal etmesi ve zamanla bu taşınmazların dağıtıma tabi tutulması nedeniyle tedavülde bu hudutlar şarken Hacı Niyazi ... ve kısmen Tariki Has, Şımalen Göl ve Beyar denilen ve ..., Garben Ako, Cenuben Tarıkiam denilen ... Caddesi halini almıştır. Mahallinde yapılan uygulamada kayıttaki mevkii ile arazinin bulunduğu mevkiin aynı olduğu, güneydeki 64 sayılı parsele uygulanan Haziran 336

tarih 4 nolu tapunun kuzey hududunun Tarikiam okuduğu, batıdaki 61 sayılı parsele uygulanan Nisan 937 tarih 1 nolu tapunun (tesbite esas olan tapudaki Ako’ya ait iken Hazineye intikal eden arazi) Doğuda davalı taşınmazın ilk maliklerinden Hacı ... okuduğu, kuzeyde 44 parsele uygulanan (bu yerde yasalar gereğince Hazineye intikal edip dağıtılmıştır.) Nisan 937 tarih 8 nolu tapunun Güneyde Hacı ... Beyi okuduğu, bu kişinin de taşınmazı ilk maliklerinden olduğu bilirkişilerce ifade olunmuştur. Dayanılan kayıtta Şarkta gösterilen Hacı ... ... ve Tarikihas, kuzeyde, kuzeyde gösterilen Göl, Beyar ve ...’in doğuda olduğu ifade edilmiştir. Her halikarda tapunun mevkii ve üç hududu itibariyle bu yere ait olduğu anlaşılmaktadır. Davacı Hazine de dava dilekçesinde bu hususu açıkça ifade etmiş ve talebinin kayıt miktar fazlasına yönelik olduğunu belirtmiştir. Kayıt miktar fazlası üzerinde davalılar yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin 1950 yılından sonra başladığı mahkemece mahallinde yapılan keşif ve uygulama ile belirlenmiştir. Bu durumda tapu kaydı miktarı kadar arazinin davalılar adına, kayıt miktar fazlası üzerinde davalıların zilyetliklerinin bulunmaması ve kaydın değişebilir hudut nitelikli olması nedeniyle kayıt miktar fazlasının da Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece değerlendirmede hataya düşülerek talep aşılmak suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 27.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20943, Karar No: 2012/21080, Tarih: 09.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/20943 E.  ,  2012/21080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :19-19

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalılardan işverene ait işyerinde meydana gelen iş kazası sonucu, 11.09.2001 gelire girme tarihi itibarıyla %70 oranında, 13.06.2007 kontrol muayene tarihi itibarıyla azalmayla %24,20 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Mahkemece, sigortalının sürekli işgöremezlik durumuna girdiği 11.09.2001 tarihi itibariyle %70 olarak belirlenen sürekli işgöremezlik oranının, azalma göstererek, 01.07.2007 tarihinde % 24,20 oranına indiği yönü ve yukarıdaki açıklamalar gözetilerek; gelirin başladığı tarih itibariyle % 24,20 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarıyla 11.09.2001 – 01.07.2007 tarihleri arasında fark işgöremezlik (%70-%24,20=%45,80) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarının gelire ilavesi ile bulunacak miktara, davalıların %70 kusur oranı uygulanarak, davalıların tazmin ile sorumlu olacağı miktar belirlenip, varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12528, Karar No: 2021/2215, Tarih: 18.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/12528 E.  ,  2021/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanıklar Yılmaz ile Sabahattin'in müsnet suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve söz konusu karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi uyarınca itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiğinden incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8450, Karar No: 2016/5865, Tarih: 18.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8450 E.  ,  2016/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yenileme kadastrosu yapıldığı ancak tutanaklarının dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, davalı taşınmazlara ait yenileme tutanaklarının onaylı örnekleri ile birlikte bu çalışmalara ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanaklarının; ayrıca dava konusu taşınmazların bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafları ile keşifte uygulandığı bildirilen 1967 tarihli memleket haritasının üretilmesine dayanak yapılan hava fotoğrafı ve dava konusu taşınmazların kamulaştırma tarihi olan 2012 yılından 15-20 yıl öncesine ait (1990-1995'li yıllara ait) hava fotoğrafları ile ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişilerine verilerek; yukarıda belirtilen tarihlere ait hava fotoğraflarının ayrı ayrı olmak üzere, hava fotoğrafları ölçeklerinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ek rapor alınarak, bu dosya ile birlikte gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.