muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/326, Karar No: 2007/220, Tarih: 30.10.2007

Yapılan işlem 2886 sayılı Yasanın 63 ve Bayındırlık İşleri Şartnamesinin 19. maddesi kapsamındadır.

Sonuç itibariyle istikrar kazanmış ve halende uygulanmakta olan bir uygulama dava konusu edilmekte olup, bu iddiaların büyük bir kısmı, ya koğuşturmaya yer olmadığına ya da beraatle sonuçlanmıştır, şeklinde savunma yaparak, hakkında takipsizlik kararı verilmesi isteminde bulunmuştur.

Sanık A.. H......27.10.2005 tarihli duruşmada saptanan savunmasında ise; yapımına başlanan duble yol kapsamında iyileştirme ve genişletme çalışmaları sırasında yeni bir tünel yapımı zorunlu hale geldi, tüneli yapan firmaya keşif artışı suretiyle, yeni tünel yapım işi de verildi, 17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerinde tünelde hasarlar meydana geldi, tünel yıllardır devam eden ve 903 metre uzunluğunda büyük bir tüneldir.

O bölgede Karadeniz ve Orta Anadolu'yu bağlayan tek geçit durumundadır. Gerek Danıştay, gerek Sayıştay benzer konularda yapılan işlemlerin İhale Yasası ve ihale şartnamesine uygun olduğu yönünde birçok karar vermiştir. Aynı şekilde keşif artışları da yasaya uygun olup, mevcut uygulama bugün de sürdürülmektedir. Suçlamaları kabul etmiyorum, beraatime karar verilmesini talep ediyorum, şeklinde savunma yapmıştır.

Sanığın savunmalarını teyiden dilekçelerine eklediği belgelerin incelenmesinde aşağıdaki hususlar saptanmıştır.

Dorukhan Tüneli iyileştirme kapsamında 2. Tüp İnşaatının yapılması suretiyle yersiz ödemede bulunulduğu iddiası üzerine, Sayıştay Başkanlığına Müsteşar Yardımcısı D..... Y....tarafından gönderilen yazıda; yapılan işin 2886 sayılı Yasanın 63. maddenin 3. bendi kapsamında bulunduğu, proje bütünlüğü kapsamında mevcut yol ile entegre olarak kısa sürede tamamlanıp, hizmete sunulmasının ancak bu şekilde olacağının bildirildiği,

Bildirim yazısına ekli Karayolları Genel Müdürlüğünce düzenlenen tutanakta ise;

17 Ağustos ve 12 Kasım 1999 depremlerinden sonra, yol köprü ve tünel ile ilgili temel görüş ve standartlarda temel değişiklikler olduğu ve mevcut yapıların takviyesi, yapılacak yapılarında projelerinde önemli değişiklikler olduğu, bu kapsamda Dorukhan Tünelinin 2. Tüpünün yapılmasının çok acil ve öncelikli hale geldiği, bütçe uygulama talimatı gereği olarak, yatırım programında yer alan bir işin ihalesinin yapılabilmesi için keşif bedelinin %10'u kadar ödenek bulunması zorunlu olduğundan, yeni bir ihalenin yapılmadığı ve yapılma imkânının da bulunmadığı, 3. fıkradaki benzer iş kavramının, önceden öngörülemeyen, takdir edilemeyen, düşünülemeyen bir iş olduğu, buradaki gibi kelimesinin bu şekilde yorumlanması gerektiğinin yasalaşma sürecinde açıkça ifade edildiği, tüm ödemelerin yapılan işler karşılığı olduğu ve fazla ödemenin sözkonusu olmadığı bildirilmiştir.

Sayıştay 3. Dairesi'nin 12.12.2004 tarih ve 60 nolu kararında ise, söz konusu keşif artışı kararının ilgili Bakanlık tarafından onaylanmış olduğu, ödemelerin sonuç olarak gerçekleştirilmiş imalatlar karşılığında yapıldığı, yapılan işlemlerde suç unsuru tespit edilmediği ve ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına gerek olmadığı, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığınca, Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilen 11 Nisan 2005 tarihli yazıda; Benzer iş kavramı sadece şekil olarak fiziki yönden benzerlik değil, ihale öncesi her türlü mühendislik hizmeti verilerine göre hazırlanan birinci keşfin düzenlenmesi sırasında önceden bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan ve işin bitirilmesi için yapılması zorunlu hale gelen işler olarak tanımlanabilir. Bakanlara verilen tasfiye veya % 30'un üzerinde keşif artışı kapsamında iş yaptırma taktir hakkının her projede kendi içinde mütalaa edilerek yukarıda belirtilen şartlara uygun olarak kullanılabileceği bildirilmiştir.

Dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ise şu şekildedir;

Sanık ve müdafisinin bilirkişi incelemesi yapılması yönündeki istemleri, 16.3.2003 tarihli oturumda, bilirkişi incelemesinin sonuca etkili olmayacağı gerekçesiyle red edilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığının istemi üzerine gönderilen, Sayıştay Başkanlığı'nın 20.05.2005 tarih ve 34079 sayılı yazısı ekindeki Sayıştay 3. Daire Başkanlığı'nın 12.12.2004 tarih ve 60 nolu kararında;

Sözkonusu keşif artışı kararının ilgili Bakanlık tarafından onaylanmış olduğu, ödemelerin sonuç olarak gerçekleştirilmiş imalatlar karşılığında yapıldığı, yapılan işlemlerde suç unsuru tespit edilmediği ve ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına gerek olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İşleme dahil olan kişilerle ilgili olarak yapılan işlemler ve sonuçları ise şu şekildedir;

1-Aynı iddialarla ilgili olarak, TBMM Soruşturma Komisyonunca, 9/8 sayı ile bakan K…

…. A…

….'ın 765 sayılı TCY'nın 240. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle Yüce Divan'a sevkine karar verildiği,

Yargıtay 4. Ceza Dairesince, 22.12.2005 tarihinde, sanık A.. H......hakkındaki davanın, Anayasa Mahkemesinin Yüce Divan sıfatıyla baktığı 2004/4 esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan Koray Aydın hakkındaki dava ile birleştirilmesi için muvafakat istenildiği,

Anayasa Mahkemesince 14.2.2006 tarihli yazı ile Yargıtay C.Savcılarının birleştirme konusunda olumsuz görüş bildirmeleri nedeniyle 5271 sayılı Yasanın 16/2. maddesi uyarınca davaların birleştirilmesine yer olmadığına karar verilerek, A.. H......hakkındaki dava dosyasının Yargıtay 4. Ceza Dairesine iade edildiği,

Anayasa Mahkemesinin Yüce Divan sıfatıyla yaptığı bu yargılamada, sanık Koray Aydın'ın tüm isnatlardan beraatine karar verildiği, ancak gerekçeli kararın henüz yazılmadığı,

2- Yargıtay C.Başsavcılığınca haklarında tefrik kararı verilerek, soruşturma evrakı Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen, D…

….. Y…

…., M…

…. K…

…. ve D…

….. A.. K…

Anayasa Mahkemesinin Yüce Divan sıfatıyla yaptığı bu yargılamada, sanık Koray Aydın'ın tüm isnatlardan beraatine karar verildiği, ancak gerekçeli kararın henüz yazılmadığı,

2- Yargıtay C.Başsavcılığınca haklarında tefrik kararı verilerek, soruşturma evrakı Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen, D…

….. Y…

…., M…

…. K…

…. ve D…

….. A.. K…

….'in 765 sayılı TCY'nın 240. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında; Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesince 19.12.2006 gün ve 1074-1089 sayı ile yapılan işin önceki işin devamı niteliğinde olduğu gerekçesiyle tüm sanıkların beraatına karar verildiği, verilen hükmün temyiz edilmeksizin 27.12.2006 tarihinde kesinleştiği, Yargıtay 4. Ceza Dairesince; Ankara C.Başsavcılığınca aynı eylemden dolayı haklarında kamu davası açılan sanıklar D.... Y...., M.... K....ve D.... A.. K....haklarında, herhangi bir birleştirme talebinde bulunulmadığı ve bu dosyadaki kanıtların nelerden ibaret olduğu yönünde herhangi bir inceleme ve araştırma yapmadığı,

3- Karayolları Bölge Müdürü K.... A....hakkında, aynı iddia ile ilgili olarak İl İdare Kurulunca, 26.10.2004 gün ve 42 sayı ile yapılan işlemde bir usulsüzlük bulunmadığı görüşüyle soruşturma izni verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanıklar savunmalarında ısrarla, yapılan işin 2886 sayılı Yasanın 63/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken işlerden olduğunu belirterek, konuyla ilgili kararları ibraz etmiştir.

İbraz edilen kararların incelenmesinde;

Afyon Şehir Geçişi Yol İnşaatı işinin % 30 hariç (% 201,39) oranındaki artışın, 2886 sayılı Yasanın 63/3. maddesi kapsamında sayılan işlerden bulunup bulunmadığı ve kamu zararı yönünde Yargıtay C.Başsavcılığınca bilirkişi incelemesi yaptırılarak 22.10.2003 gün ve 21 sayı ile şüpheli A.. H......hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verdiği, kararda keşif artışına dair işlemi uygun görüşle bakan onayına sunma eyleminde suç unsurlarının bulunmadığı, fıkradaki benzeri iş ve gibi sözcüklerinin temel ve tünel dışındaki farklı inşaat türlerini de kapsadığının vurgulandığı, aynı gerekçelerle işlemlerde dahili bulunan D.... Y...., T.... Ç...., M.... K...., Erdal Öncü ve D.... A.. K....haklarında da Ankara C.Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/309 ve 310 sayılı dosyalarında bilirkişiler tarafından Kütahya-Tavşanlı, Sungurlu-Delice yolu ile ilgili yapılan işlemlerin 2886 sayılı Yasanın 63/3. fıkrası kapsamında olduğunun belirtildiği, incelemenin öncelikle yapılan işlerin 2886 sayılı Yasanın 63/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken bir iş olup olmadığı noktasına hasredildiği,

Sanıklar D.... Y...., M.... K....ve D.... A.. K....haklarında, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2006 gün ve 1074-1089 sayılı beraat kararına ekli ODTÜ İnşaat Mühendisliği Bölümü öğretim üyelerinden, Prof. T.... Ç...., Doç. Dr. İ.... D.....T…

…. ve Öğretim Görevlisi Dr. E…

…. E…

Sanıklar D.... Y...., M.... K....ve D.... A.. K....haklarında, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2006 gün ve 1074-1089 sayılı beraat kararına ekli ODTÜ İnşaat Mühendisliği Bölümü öğretim üyelerinden, Prof. T.... Ç...., Doç. Dr. İ.... D.....T…

…. ve Öğretim Görevlisi Dr. E…

…. E…

…. tarafından düzenlenen raporda; ikinci tünel ile ilgili yapılan işin 2886 sayılı Yasanın 63/3. fıkrası kapsamında sayılması gereken bir iş olduğu ve yasaya herhangi bir aykırılık saptanmadığı görüşlerine yer verildiği,

Karayolları Genel Müdürlüğü Yapım Dairesi Başkanlığınca hazırlanan 17.10.2005 ve 26.10.2005 tarihli yazılarda ise; 2. tüp inşaatının yeniden ihalesi halinde nasıl bir tenzilatın oluşacağı bilinemediğinden, idare aleyhine zarar doğup doğmadığı konusunda hesap yapmanın olanaksız olduğunun bildirildiği,

Görülmüştür.

Bu bilgi ve belgeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un 10. maddesinde; "Bu Kanun kapsamındaki suçların iştirak halinde işlenmesi durumunda memur olmayan, memur olanla; ast memur, üst memurla aynı mahkemede yargılanır." hükmü mevcuttur.

Bu hükmün amacı, eylemler arasındaki bağlantı nedeniyle işlemlerin mükerreren yapılmasını engellemek, aynı olaya ilişkin yargılamalardan birinde ortaya konulan kanıtın diğerinde sunulmaması nedeniyle maddi olayın saptanması sırasında ortaya çıkabilecek muhtemel bir yanılgıyı ve ayrı yargı mercilerinin aynı olayın failleri hakkında birbiriyle çelişen kararlar vermelerini önlemektir.

Somut olayda, yargılama yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince, işleme olur veren ve Anayasa Mahkemesinde yargılanan bakan hakkındaki dava ile bu davanın birleştirilmesi yönünde, Anayasa Mahkemesinden muvafakat istenilmesine rağmen, aynı işlemde imzaları bulunan sanıklar D.... Y...., M.... K....ve D.... A.. K....haklarındaki kamu davasının, bu dava ile birleştirilmesi yönünde herhangi bir girişimde bulunulmaksızın, sanık A.. H......ile sınırlı bir yargılama yapılmıştır. 4483 sayılı Yasanın 10. maddesinin bu emredici hükmüne uyulmaması nedeniyle, aynı eylem nedeniyle yargılanan sanıklar hakkında farklı hükümlerin doğmasına yol açılmış, işlemde imzaları bulunan sanıklar ile işleme Olur veren bakan hakkında beraat kararı verilmesine karşın, belirtilen istemleri uygun görüşle bakana arz eden sanık müsteşarın mahkûmiyetine karar verilmiştir. Bu nedenle öncelikle, gerek Anayasa Mahkemesi, gerekse Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyalarının getirtilerek, bu dosyalarda yer alan kanıtların incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Diğer yönden, Özel Dairece sanığın bilirkişi incelemesi yaptırılması yönündeki istemi red edilmiş ise de, anılan işlemin 2886 sayılı Yasanın 63. maddesinin 3. fıkrası kapsamında bulunup bulunmadığı, ibraz edilen tüm yargısal kararlarda bilirkişi incelemesine konu edilerek, ilgililerin hukuki durumunun tayin ve tespiti cihetine gidilmiştir. En sonuncusu bu somut olayla ilgili olarak Ankara 26. Asliye ceza Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi olmak üzere, tüm raporlarda, anılan Yasanın 63. maddesinin 3. fıkrasının her somut olaya göre değerlendirilmesi gerektiği, fıkradaki gibi sözcüğünün buna olanak tanıdığı vurgulanmış, aynı değerlendirmeler bizzat soruşturma izni veren bakanlığın resmi yanıtlarına da konu olmuştur. Bu durum dahi yasanın yorumlanmasında sanık lehine değerlendirilmesi gereken bir kuşkuyu ortaya çıkarmaktadır.

Yine 5237 sayılı TCY'nın 257. maddesi uyarınca yasaya aykırı eylemin cezai sorumluluğu doğurması için, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamu zararına neden olması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlaması gerekmektedir. Mağduriyet ve haksız kazanç sağlandığı yönünde bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi, Karayolları Genel Müdürlüğü Yapım Dairesi Başkanlığınca hazırlanan 17.10.2005 ve 26.10.2005 tarihli yazı yanıtlarına göre idare aleyhine zarar doğup doğmadığının da tespiti olanaksız olup, bu husus da sanık lehine değerlendirilmelidir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu oluşan kuşkunun, sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan kurul üyeleri;

"Her olayın kendi içinde değerlendirilmesi gerektiği, Özel Daire takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı görüşüyle hükmün onanması yönünde" oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21.09.2006 gün ve 30-21 sayılı kararının BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 30.10.2007 günü oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4164, Karar No: 2011/5043, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/4164 E.  ,  2011/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/07/232722

MAHKEMESİ :ÇANAKKALE Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :29/05/2007 - 84/226

SUÇ :kasten yaralamak

M.. D..'i kasten yaralamaktan sanık H.. K..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ÇANAKKALE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/05/2007 gün ve 84/226 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11139, Karar No: 2012/10374, Tarih: 30.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/11139 E.  ,  2012/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2010/98 Esas, 2012/60 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdure ile gönül ilişkisi olduğuna dair savunmaları, mağdurenin sanığın kendisine cep telefonu ve telefon hattı verdiği şeklindeki anlatımları ve tüm dosya içeriği karşısında sanığın olay tarihlerinde cep telefonuyla mağdure ile karşılıklı görüşüp görüşmediklerininin Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından alınacak iletişim kayıtlarıyla tespit edilip belirlenmesinden sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 103. maddesinin 4. fıkrasının ve bu suça bağlantılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda da TCK.nın 109. maddesinin 1 veya 2. fıkralarından hangisinin uygulanacağının tartışılması gerektiği düşünülmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizcede benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında açıklandığı üzere; zincirleme biçimde kasten işlenen eylem sonucu olarak beden veya ruh sağlığının bozulduğunun tespiti halinde TCK.nın 103/6. maddesindeki suçun ağırlaşmış hali teselsül edemeyeceğinden 103/2. maddesi ile tayin edilen cezanın, TCK.nın 43. maddesi gereği 1/4 oranında artırılması ile elde edilen artırım tutarının, 103/6. maddenin uygulanması ile ulaşılan cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi yerine, TCK.nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 103/6. fıkradan önce uygulanması,

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu değişik zamanlarda bir suç işleme kararı ile birden fazla defa gerçekleştirilmesine rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezasının artırılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı gözetilerek hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5002, Karar No: 2025/701, Tarih: 17.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/5002 E.  ,  2025/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/699 E., 2023/562 K.

Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı ... Müdürlüğü temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Sinop ili, Boyabat ilçesi, ... köyünce bulunan tescil harici bırakılan taşınmazın yıllardır davacının zilyetliğinde olduğunu, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden 27.10.1999 tarihli imar planının geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.06.2014 tarihli ve 2011/2375 Esas, 2014/907 Karar sayılı kararıyla; davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle fen bilirkişileri raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.787,69 m2 taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.09.2015 tarihli ve 2014/18314 Esas, 2015/9979 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın davacıya babasından ne şekilde intikal ettiği, mirasçılar arasında paylaşım olup olmadığı, taşınmazın tereke malı olup olmadığının araştırması gerektiği belirtilerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2015/1857 Esas, 2016/1260 Karar sayılı kararıyla; davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle fen bilirkişileri raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.787,69 m2 taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairenin 06.10.2021 tarihli ve 2021/2732 Esas, 2021/5239 Karar sayılı kararıyla; dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının temin edilerek mahallinde yapılacak keşifte davacının dava konusu taşınmazdaki zilyetliğinin ve taşınmazı imar ihya edip etmediğinin açıklattırılması, 3 kişilik ziraat bilirkişiden rapor alınması, hava fotoğrafları üzerinden inceleme yapılması gerektiği belirtilerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; jeodezi bilirkişilerin raporuyla dava konusu taşınmazda imar-ihyanın 1987 tarihinden önce tamamlandığının anlaşıldığı böylece davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle fen bilirkişileri raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.787,69 m2 taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Müdürlüğü temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; Kadastro Kanunu'nda düzenlenen hak düşürücü sürenin geçtiğini, zamanaşımı, görev, yetki, husumet itirazları olduğunu, dava konusu taşınmazın altında höyük veya tarihi alan olup olmadığı araştırılmadan davanın kabulüne karar verildiğini, hükümde taşınmazın bulunduğu köyün adının hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

1. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinde kural olarak isabetsizlik bulunmadığından davalı ... Müdürlüğü temsilcisinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ne var ki, davacı lehine fen bilirkişileri raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz yönünden davanın kabulü doğru olmakla birlikte Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu uygulamasından yapılan kontrolde dava konusu taşınmazın sınırlarının değiştiği görülmekle, Dairece, fen bilirkişi raporu eklenerek dava konusu taşınmazın hangi hukuki sebeple parsel numarası aldığı Mahkeme aracılığıyla Kadastro Müdürlüğünden sorulmuş, Sinop Kadastro Müdürlüğünün 06.02.2025 tarihli cevabi yazısıyla, fen bilirkişileri raporunda (A) harfiyle gösterilen taşınmazın, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. maddesi uygulaması sonucu 08.11.2022 tarih ve 124 sayılı encümen kararı ile parktan ihdas edilerek oluşan Boyabat ilçesi, ... köyü, 137 ada 23 numaralı parsel sınırları içerisinde kaldığı, zeminde ise, 1155 ada 2, 1156 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar içerisinde kaldığı bilgisi edinilmiştir.

3. Hâl böyle olunca, Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın imar uygulamasıyla hangi imar parsellerine dağıtıldığına ilişkin bilgi ve belgeler ile ilgili kayıtlar (belediye encümen kararları, parselasyon planı ve dağıtım cetvelinin tamamı, belirlenen imar parsellerinin tapu kayıtları) getirtilip dosya arasına alınmalı, akabinde mahallinde fen bilirkişi ve imar hukuku hususunda uzman bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.