muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14264, Karar No: 2019/8741, Tarih: 15.04.2019

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacının dinlettiği iki tanık, aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2017/11591 ve 11557 esas sayılı dosyalarının davacıları olup, davalı işverenle ihtilaf içinde olan kimselerdir. Fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı konusunda davacı tanıklarının beyanları, herhangi bir yan delille desteklenmediğinden ve davalı tanık beyanları ile de uyumsuz olduğundan, mahkemece davacı tanık beyanlarına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, davacı tanık beyanlarına göre miktarları farklı olmakla birlikte davalı savunması ve davalı tanık beyanlarına göre de davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki, davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının 15:00 ila 24:30 saatleri arasında çalıştığını savunmuş, davalı tanıkları da yaklaşık olarak aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Davalı vekili, davacının 2 saat ara dinlenme ile çalıştığını ileri sürmüş ise de, bu iddiasını ispatlayamamıştır. Davalı savunması ile davalı tanık beyanlarına göre davacının çalışması hesaplandığında, davacının günlük 9,5 saatlik çalışmasından, 1 saat ara dinlenme tenzil edildiğinde, günlük 8,5 saat, haftalık 51 saat çalışma ile haftalık 45 saati aşan 6 saat fazla mesai ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında, imzalı bordroların tahakkuk bulunmayan dönemleri için davacının haftada 6 saat fazla mesai yaparak çalıştığı kabulüne göre hesaplama yapılıp, fazla mesai alacağının buna göre hüküm altına alınması ve davacının fazla mesai alacağının bulunması nedeniyle iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu ve bu sonuca göre de davacının kıdem tazminatı almaya hak kazandığı kabulü gerektiği halde yazılı gerekçeyle fazla mesai talebinin reddi ile kıdem tazminatının çelişkili ve dayanaksız gerekçe ile kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19841, Karar No: 2016/1086, Tarih: 25.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19841 E.  ,  2016/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2015

NUMARASI : 2015/34-2015/210

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21049, Karar No: 2018/12323, Tarih: 09.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21049 E.  ,  2018/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3.kişi vekili; 07.03.2013 tarihli hacze konu malların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu öne sürerek istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı 3. kişinin borçlu şirketin ortağı olduğu, haciz mahallinde borçlu şirkete ait evraklar bulunduğu, borçlu şirket ile davacı 3. kişinin adresinin aynı olduğu, aralarında organik bağ bulunduğunun tartışmasız olduğu ancak Vergi Dairesinden gelen cevabi yazı ve tanık beyanları dikkate alındığında borçlu şirket ile 3. kişinin faaliyet konularının farklı olduğunun görüldüğü, borçlu şirketin ikamet amaçlı bina inşaatı işiyle, davacı 3. kişinin kırtasiye işi ile uğraştığı, haczedilen malların çoğunun kırtasiye işinde kullanılan mallar olduğu hususu da dikkate alınarak borçluya ait olduklarının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı vekilinin hacizli menkullerden klimalar ve UTAX CD 5525 marka fotokopi makinasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı 3. kişi dava dilekçesinde bu mahcuz malları dava dışı Adem Doğan ve Kopi-Net Büro Makinaları firmasından yazılı sözleşmeler ile kiraladığını beyan ederek kiracılık sıfatına dayalı olarak istihkak iddiasında bulunmuştur.

İİK'nun 96/1. maddesinde, 3.kişinin haczedilen mal ve hak üzerinde mülkiyet veya rehin hakkına dayanarak istihkak davası açabileceği öngörülmüştür.Gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında “mülkiyet ve rehin hakları” sözcüklerinin sınırlandırıcı anlam taşımadığı, ayrıca sınırlı ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, hapis hakkına, mülkiyeti muhafaza sözleşmesine, intifa hakkına dayanarak da istihkak davası açılabileceği kabul edilmektedir.

İİK'nun 96/1. maddesinde, 3.kişinin haczedilen mal ve hak üzerinde mülkiyet veya rehin hakkına dayanarak istihkak davası açabileceği öngörülmüştür.Gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında “mülkiyet ve rehin hakları” sözcüklerinin sınırlandırıcı anlam taşımadığı, ayrıca sınırlı ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, hapis hakkına, mülkiyeti muhafaza sözleşmesine, intifa hakkına dayanarak da istihkak davası açılabileceği kabul edilmektedir.

Ancak somut olayda, davacı yukarıda yazılı haklara değil, yalnızca kiracılık sıfatına dayanmıştır. Davacının sunduğu kira sözleşmeleri ise adi nitelikte olup, kural olarak kiracının istihkak davası açma hakkı yoktur. Adi kira sözleşmesinde borç sadece taraflar yönünden sonuç doğurur. Diğer bir deyişle borç ilişkisinden kaynaklanan şahsi haklar sözleşmenin tarafı olmayan kişilere karşı ileri sürülemez. Bu durumda, davacı 3.kişinin anılan mahcuzlar yönünden davacı sıfatı (aktif husumet ehliyeti) olmadığından davanın reddi gerekirken, davanın esasına girilerek kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8013, Karar No: 2010/10906, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8013 E.  ,  2010/10906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu İlyaslı Köyünde yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin, işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Birinci bende cevap geldikten sonra dosyanın keşifte görev alan fen bilirkişisi ... verilerek, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

3) Keşifte görev alan Ziraat Bilirkişisi ... ait rapora dosyada rastlanılmadığından temin edilerek dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1831, Karar No: 2013/5205, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1831 E.  ,  2013/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan (2 kez) sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; mağdure ...e yönelik eylem için beraatine, mağdure...'e yönelik eylem için ise atılı suçtan mahkûmiyetine dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2012 gün ve 2011/108 Esas, 2012/409 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık, müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin yüzüne karşı verilen hükmü yasal süre geçtikten sonra 14.12.2012 tarihinde temyiz ettiği, sanığın da yine hükmü yasal süre geçtikten sonra 03.12.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiin temyiz istemlerinin CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanık hakkında mağdur ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20138, Karar No: 2012/16116, Tarih: 13.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20138 E.  ,  2012/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Orhangazi Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.06.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/7938, Karar No: 2014/18968, Tarih: 16.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7938 E.  ,  2014/18968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 03/12/2013

Numarası : 2012/996-2013/906

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılı Kasım ayında Anamur PTT Müdürlüğü'nde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 02.04.2004 tarihinde davalı işverence haksız ve tek taraflı olarak feshedildiğini, haksız feshe rağmen tazminatlarının ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetki, husumet ve zamanaşımı itirazlarında bulunmuş; davacının PTT Genel Müdürlüğü çalışanı olmadığını, müvekkili kuruluşun kendisine ait bina ve iş yerlerinin temizlik işlerini ihale vermek suretiyle özel şirketlere yaptırdığını ve davacının bu firmaların işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin asıl işveren konumundaki temizlik şirketi tarafından feshedildiğini ve müvekkili kuruluşun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının yetki itirazı konusunda herhangi bir karar verilmeksizin davacının, SGK kayıtlarından anlaşıldığı üzere 1998 yılından 2004 yılına kadar ihale ile temizlik işini alan firmalara bağlı olarak Anamur PTT Müdürlüğü'nde çalıştığı, davalı kuruluşun işçisi olmayıp temizlik işi verilen firmaların işçisi olduğu gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5'inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19'uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49'uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Türk Medeni Kanunu'nun 19'uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49'uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2'inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5'inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda mahkemece, davacının fiilen çalıştığı iş yeri, tarafların delilleri toplanmak ve değerlendirmek suretiyle belirlendikten sonra davalı tarafın yetki itirazı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, yetki itirazı değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

2-Kabul şekli bakımından da; davacının, davalı işverenin işçisi olup olmadığı ve davada asıl-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece, davacının fiilen çalıştığı iş yeri, tarafların delilleri toplanmak ve değerlendirmek suretiyle belirlendikten sonra davalı tarafın yetki itirazı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, yetki itirazı değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

2-Kabul şekli bakımından da; davacının, davalı işverenin işçisi olup olmadığı ve davada asıl-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının, davalı iş yerinde alt işverenler nezdinde fiilen çalışıp çalışmadığı araştırılarak ve alt işverenler nezdinde davalıya ait iş yerinde çalışmışsa, bu kez davalı işverenle davacının SGK kaydında çalıştığı görülen işverenler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünden ayrıntılı inceleme yapılarak bu husustaki taraf delilleri de toplanmak suretiyle davalı işverenin sorumluluğu yönünden değerlendirme yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile davalı işveren yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi de doğru olmamaıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, 1 nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2795, Karar No: 2020/8216, Tarih: 08.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2795 E.  ,  2020/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu ... İnşaat Turz.Oto Tic. ve San.A.Ş. hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığını ve haklarındaki takipleri sonuçsuz bırakmak için dava konusu taşınmazı diğer davalı ...'a devrettiğinden bu devre ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı, Dairemizin 24.05.2016 tarih 2014/12275 Esas 2016/6290 Karar sayılı ilamı ile borçlunun müteahhit sıfatı ile davalı üçüncü kişi Arap'ın da dahil olduğu diğer arsa sahipleri ile birlikte 03.04.2007 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı bu sözleşmeye göre dava konusu 16 nolu bağımsız bölümün davalı ...'a ait olduğu 11.01.2008 tarihli tadilat metni ile arsa sahipleri ... ile ilgili yerlerin değiştiği, 06.05.2008 tarihinde 16 nolu bağımsız bölümde dahil 13 adet bağımsız bölümün tapusu arsa sahibi Arap tarafından borçlu şirkete devredildiği, daha sonra 09.10.2008 tarihinde yeniden dava konusu 16 nolu bağımsız bölümün borçlu şirket tarafından davalı ...'a devredildiği, kat karşılığı inşaat sözleşmesine ekli şemalarda 16 nolu bağımsız bölüm arsa sahibi Arap'a ait gözükmekte ise de, ilk sözleşmeden sonra 8 kat 9 kata çıkarıldığı yine sözleşmeye göre 29 adet bağımsız bölüm arsa sahiplerine 67 bağımsız bölüm müteahhide verilmesi kararlaştırıldığı, diğer arsa sahiplerine yapılan intikaller dosyada mevcut olmadığı, kat sayısının artması durumunda dava konusu bağımsız bölümün halen arsa sahibine ait olup olmadığı, önce borçluya devredildikten sonra yeniden geri dönmesi konusunda tereddütler bulunduğu, yapılacak işin, konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile borçlu ve arsa sahipleri arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi, tadilat metni, diğer arsa sahiplerine düşen ve adlarına tescil edilen bağımsız bölümler dikkate alınarak dava konusu 16 nolu bağımsız bölümün davalı ...'a mı yoksa borçlu şirket adına olması gerektiği yönünde rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve bozmaya uygun olarak karar verilmiş bulunmasına ve 11.01.2008 tarihindeki tadilat metninde 16 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına olması bu sözleşmenin borcun doğumundan önce düzenlenmiş olmasına, mahkemece alının her iki bilirkişi raporunda 03.04.3007 ve 11.01.2008 tarihli sözleşmeler ile davalı ... hissesine düşen miktardan fazla bir bölüm almadığının sabit bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4984, Karar No: 2011/14347, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4984 E.  ,  2011/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ile davalılardan BUSKİ vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ile davalılardan BUSKİ vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görüşülüp kesinleşen önceki davada tesbit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Değerlendirme ilk dava tarihine göre yapıldığından ilk dava tarihi 18.12.2008 yerine 29.06.2010 tarihinden yasal faize hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki (29.06.2010 dava tarihinden) rakam ve kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (ilk dava tarihi 18.12.2008 gününden) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacılara iadesine ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının BUSKİ'den alınmasına, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.