muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18448, Karar No: 2018/23550, Tarih: 05.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18448 E.  ,  2018/23550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Tespit edilen kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt uyandıracak şekilde faizin cinsinin gösterilmemesi,

2)Davacı idarece fazla yatırılan ve iadesine karar verilen bedel, hüküm fıkrasında açıkça belirtilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Faize ilişkin (5) numaralı bendinde yer alan (bedeline) kelimesinden sonra, (faiz) kelimesinden önce gelmek üzere (yasal) kelimesinin eklenmesine,

b)(6) numaralı bendinde yer alan (miktarın) kelimesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (99,28 TL’nin) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29264, Karar No: 2021/18884, Tarih: 30.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/29264 E.  ,  2021/18884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Manevi veya mali haklara tecavüz suçundan şüpheli ...hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/10/2020 tarihli ve 2020/42837 soruşturma, 2020/72325 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/12/2020 tarihli ve 2020/5289 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04/10/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/10/2021 tarihli ve KYB. 2021/123712 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde özetle, müşteki ....'nin ..., ..., ... - ..., ...- ..., ... isimli filmlerin Türkiye'deki kullanım/mali haklarının sahibi olduğu, söz konusu filmin internet ortamında yasalara aykırı olarak ve müvekkilinden izin alınmaksızın reklamlar eşliğinde ...isimli internet sitesinde umuma arz edildiğini belirterek sorumlular hakkında yasal işlem yapılmasını talep edildiği somut olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, ... Emniyet Müdürlüğü Fikri Mülkiyet Suçları Büro Amirliğince yaptırılan araştırmada, ...isimli internet sitelerinin hizmet sağlayıcılarının ... merkezli faaliyet gösteren ... isimli firma olduğu, siteye sunucu hizmeti sağlayan firmalara ait belirlenen adreslerin yurt dışında bulunduğu ve firmaların Türkiye temsilciliğinin bulunmadığı tespiti yapıldığı, müşteki dilekçesinde şikayet olunan internet sitesine hizmet sağladığı iddia olunan... Teknoloji Hizmetleri'ne site hakkında bilgi sorulmasına rağmen cevap alınamadığının görüldüğü, şikayete konu internet sitesinin erişim ve yer sağlayıcısının yurt dışında bulunması, yetkililerinin kimliğinin tespitinin mümkün olmaması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 11,12 ve 14. maddesinde yer alan kovuşturma açılamayacağı şartının bulunması nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara dayanak teşkil eden kolluk araştırma raporunda, ilgili internet sitesinin hizmet sağlayıcısının ... merkezli ...com sitesine ait olduğunun ve firmalarının Türkiye temsilciliği bulunmadığı için kendilerinden bilgi talebinde bulunulamadığının, ayrıca anılan web sitesine hizmet sağladığı ... Teknoloji Hizmetleri isimli firmadan e posta ile bilgi talebinde bulunulduğu ve cevabi yazı temin edilemediğinin belirtildiği ancak müşteki vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz şikayet dilekçesinde, şüpheli internet sitesinin yer sağlayıcısının ... Teknoloji Hizmetleri (...) olduğunun belirlendiği, anılan sitenin açık adreslerinin de raporda yer aldığı ve şirketin ...'de bulunduğu, yurt dışı merkezli olmadığı nazara alındığında, bahsi geçen firma ile gerekli yazışmaların yapılarak ilgili internet sitesinin bilgilerinin istenilmesi ve sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 01.12.2020 tarihli ve 2020/5289 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 30.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19166, Karar No: 2015/24975, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19166 E.  ,  2015/24975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/246-2013/141

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.02.2015 günü aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25729, Karar No: 2014/28864, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25729 E.  ,  2014/28864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2012/46-2013/163

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının normal işçi statüsünde çalışmadığını, mesai saatlerini kendisinin ayarladığını, fazla çalışmasının bu nedenle mümkün olmadığını, hiçbir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, haftanın yedi günü çalıştığı, fazla mesai yaptığı, hafta tatillerini kullanmadığı, genel tatillerde de aynı şekilde çalıştığı, davalı tarafından bu alacakların ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden;

Somut olayda davacı ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiş ve bilirkişi raporunda yapılan hesaplama üzerine dava konusu alacakları 29.11.2012 tarihinde ıslah ile arttırmıştır. Mahkemece, ıslah doğrultusunda hüküm kurulmasına rağmen, yıllık izin alacağı konusunda ıslahtan itibaren müspet veya menfi karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalının temyizi yönünden;

Taraflar arasında ara dinlenme süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenmenin yukarıda açıklanan ilke uyarınca bir buçuk saat olarak kabul edilmesi gerekirken mahkemece bir saat ara dinlenme düşülmesi ile yapılan hesaplamaya göre fazla mesai alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4923, Karar No: 2015/6148, Tarih: 24.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4923 E.  ,  2015/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; ...temizlik işlerinde haftanın 5 günü saat 08:00 - 10:00 saatleri arasında günde iki saat olacak şekilde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine” karar verilmesi,

2-Sanığa tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi gereğince kamuya yararlı işte çalışma seçenek tedbirine çevrilmesi karşısında, sadece hapis cezasına hükmedilmesi ve koşullarının bulunması halinde TCK'nın 58. maddesinin uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasındaki “ikameti olan ... temizlik işlerinde haftanın 5 günü saat 08:00 - 10:00 saatleri arasında günde iki saat olacak şekilde” ve “tekerür hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19987, Karar No: 2017/11287, Tarih: 25.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19987 E.  ,  2017/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda ,borçlunun bilinen adresine çıkartılan ödeme emri tebligatının taşındığı gerekçesi ile bila tebliğ iade edilmesi üzerine, bildirdiği mernis adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesi uyarıca ödeme emri tebligatı çıkartılması talebinin icra müdürlüğünce reddi kararının kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, muhatabın bilinen adreslerine yapılan tebligatın başarısız olması halinde mernis adresine TK m. 21/1 uyarınca tebliğ yapılması gerektiği, bu tebligatın başarısız olması halinde TK m. 21/2 uyarınca tebligat yapılabileceği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanun'un 3. maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır''.

Yine Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Bilinen Adreste Tebligat" başlıklı 16/2. maddesinde de; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' hükmü yer almaktadır.

6099 Sayılı Kanun'un genel gerekçesinde; ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir'' ifadesine yer verilmiştir.

6099 Sayılı Kanun'un genel gerekçesinde; ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir'' ifadesine yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi, takip alacaklısı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerinin farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat

çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi, aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir. Yasa koyucu, 5490 Sayılı Kanuna göre doğru adresini zamanında nüfus müdürlüğüne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını gütmüştür. Tebligat Yasasının dar yorumlanması, geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında nüfus müdürlüğüne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda, yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden de açıkça anlaşılacağı üzere, iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde, muhatabın, sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın muhataba ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın, yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarih ve 2009/12-563 E. - 2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun, hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciye yöneltebilmesi usulüne uygun olarak yapılacak tebligat ile sağlanabilir.

Somut olayda; şikayet konusu yapılan tebligatın öncelikle borçlunun mernis adresinden farklı olan bilinen adresine çıkarıldığı, tebligatın iade gelmesi ile, alacaklı tarafından bildirilen borçlunun "..." (mernis) adresine Tebligat Kanununu 21/2 maddesi uyarınca tebligat çıkartılması talebinin, icra müdürlüğünce, borçluya gönderilen tebligat adresinin mernis adresi olmaması nedeniyle TK 21/2'ye göre tebliğ talebinin reddine TK. 21’e göre tebliğine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda; şikayet konusu yapılan tebligatın öncelikle borçlunun mernis adresinden farklı olan bilinen adresine çıkarıldığı, tebligatın iade gelmesi ile, alacaklı tarafından bildirilen borçlunun "..." (mernis) adresine Tebligat Kanununu 21/2 maddesi uyarınca tebligat çıkartılması talebinin, icra müdürlüğünce, borçluya gönderilen tebligat adresinin mernis adresi olmaması nedeniyle TK 21/2'ye göre tebliğ talebinin reddine TK. 21’e göre tebliğine karar verildiği görülmektedir.

O halde;borçluya normal tebligat çıkarılarak tebliğ edilmeye çalışılmış, tebligatın bila tebliğ dönmesi ile borçlunun alacaklı tarafından bildirilen mernis adresine aynı Kanun'un 10/2. maddesi yollamasıyla TK'nun 21/2. maddesine uygun olarak tebligat çıkartılmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünün 16/02/2016 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2018, Karar No: 2017/4930, Tarih: 27.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2018 E.  ,  2017/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 20.04.2016 tarihli iade kararında "Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince davacı vekilinden boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletname istenmesi, ibraz etmesi halinde dosya içeresine alınması, ibraz edilmemesi halinde ise, kararın davacı asile tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine iadesine" karar verilmiş, davacı vekili kendisine muhtıra tebliğine rağmen özel yetkiyi içeren vekaletname ibraz etmemiştir. Bunun üzerine mahkemece, gerekçeli karar davacı erkeğe doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu nedenle mahkemenin gerekçeli kararı davacı asile usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.04.2017(Prş.)