muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/154, Karar No: 2005/156, Tarih: 06.12.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/17 HD-154 E., 2005/156 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/17 HD-154 E., 2005/156 K.**

**- YAPILAN İCRA TAKİBİNİN KESİNLEŞMESİ ÜZERİNE MÜŞTEKİCE HACİZ İSTENDİĞİ

- YEDİEMİNLİK GÖREVİNİ KÖTÜYE KULLANMAK

- ZİLYETLİĞİNİN KALDIRILMASI VE MAHCUZUN MUHAFAZA ALTINA ALINMASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 88 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 307 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 326 ]

- 2797 S. YARGITAY KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık ..... ......'in yedieminlik görevini kötüye kullanmak suçundan beraatına ilişkin Zonguldak İcra Ceza Mahkemesince 11.05.2004 gün ve 502-1007 sayı ile verilen kararın o yakınan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 14.03.2005 gün ve 13480-2274 sayı ile;

"Borçlu sanığa İİK.nun 336/a maddesi gereğince usule uygun düzenlenen muhtıra 3.11.2003 de tebliğ edilmesine rağmen, borçlunun yedindeki malları icra dairesine teslim etmediği anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 10.05.2005 gün ve 288-428 sayı ile;

"Borçlu sanığa İİK.nun 336/a maddesi gereğince usule uygun düzenlenen muhtıra 3.11.2003 de tebliğ edilmesine rağmen, borçlunun yedindeki malları icra dairesine teslim etmediği anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 10.05.2005 gün ve 288-428 sayı ile;

"Zonguldak 1. İcra Müdürlüğünün 2002/1815 esas sayılı dosyasında yapılan icra takibinin kesinleşmesi üzerine müştekice haciz istendiği, 05.07.2002 tarihinde hacze gidilip 1 adet koltuk takımı (1 üçlü 4 tekli koltuk) borçlu ...... ......'e yediemin olarak teslim edilmiştir. Bilahare alacaklı malların muhafazası için talepte bulunmuş, icra müdürlüğünce 07.06.2003 tarihinde mahalline gidilip 1 adet koltuk takımı (aynı menkul mal) bu kez borçlunun boşandığı eski eşi sanık ..... ......'e yediemin olarak bırakılmıştır. Önceki yediemin .....haciz mahallinde hazır değildir. Bir önceki hacizde malları haczedilip .....'a teslim edilmiştir. Haczin geçerli olması için İİY.nın 88. maddesi gereğince haczin fiilen uygulanıp, borçlunun (önceki yedieminin) mallar üzerindeki zilyetliğinin kaldırılması ve mahcuzun muhafaza altına alınmasına bağlıdır. İcra müdürü elindeki dosyada haczi gördüğü halde mal üzerinde başkaca haczin olmadığını belirterek ve eski yediemin .....'dan bu mallar alınıp, ......'ın zilyetliği kaldırılmadan dosyanın incelenmesinden ve yediemin değişikliği yapılmadan evrak üzerinden menkul malın ..... ......'e yediemin olarak bırakılmış olması itibariyle haciz tamamlanamamıştır. Haciz tamamlanmadan satış istenmesi mümkün değildir. Diğer taraftan, sanık Saniye borçlunun eski eşidir. Mallar daha önce sanığın eski eşi borçlu .....'a yediemin olarak teslim edilmiştir. Yediemin değişikliği yapılmadan ve borçlunun yedieminlik yükümlülüğü kaldırılmadığı için İİY.nın 358. maddesi gereğince borçlu Hasan'ın yedieminlik yükümlülüğü devam etmektedir. Fiilen haciz işlemi gerçekleştirilmeden evrak üzerinde menkul malın Saniye'ye yediemin olarak bırakılması yasaca uygun bulunmamıştır. Diğer taraftan İİY.da yapılan değişiklikle İİY.nın 336/a maddesinde suçun takibi, alacaklının şikayetine bağlı kılınmış, suçun unsurları yönünden de değişiklikler getirilmiştir.. İİY.nın 336/a maddesindeki suçun oluşması için teslim alınan malın icra müdürlüğünün talebine rağmen 7 gün içinde teslim edilmemesi halinde suç oluşmaktadır. Her ne kadar sanık Saniye'ye çıkarılan muhtırada 7 günlük süre verilmiş ise de muhtıra sanığa 03.11.2003 tarihinde tebliğ edilmiş, satış ise 05.11.2003 tarihinde yapılmıştır. Yasaca sanığa tanınan 7 günlük süreye uyulmamıştır. Bu nedenle önceki hükümde direnilmesine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de yakınan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 28. maddesine 5219 sayılı Yasa ile eklenen fıkra gereğince tebliğname düzenlenmeden Birinci Başkanlığa gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen yedieminlik görevini kötüye kullanmak suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, dosyanın incelenmesinde;

Yerel Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada sanık adına duruşma davetiyesi çıkartıldığı, ancak tebligat evrakının dosya içerisindeki parçasında herhangi bir meşruhat bulunmadığı gibi, sanık duruşmaya gelmediği halde aleyhine olan bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan eski hükümde direnme kararı verildiği görülmektedir.

Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, CYUY.nın 326. maddesi uyarınca sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunludur. Kaldı ki, direnme hükmünün verilmesinden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 307/2. maddesinde de aynı kurala yer verilmiştir. Anılan bu yasa hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır. Bu yasa hükümleri, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayanmakta olup, uyulmasında zorunluluk bulunan buyurucu kurallardandır.

Somut olayda Yerel Mahkemece, bozma kararının sanık aleyhine olduğu nazara alınarak, bu karara karşı diyecekleri saptanmadan, yokluğunda karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Bu itibarla diğer yönleri incelenmeyen direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usuli yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan usuli yanılgı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 06.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27630, Karar No: 2012/19230, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/27630 E.  ,  2012/19230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydından anlaşılacağı üzere, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunan sanık hakkında koşulları oluştuğu halde, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması ve eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11628, Karar No: 2014/11371, Tarih: 03.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/11628 E.  ,  2014/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2013/801-2014/149

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK’nun 150/1.maddesinde “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” Aynı maddenin 5. fıkrasında da “ İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yani, HMK'nun 150. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için davacı tarafın duruşmaya uygun şekilde davet edilmiş olması gerekir.

Somut olayda; davacının açtığı istihkak davasında Mahkemece, 09.07.2013 tarihli tensip zaptının 8. bendinde Dilekçelerin karşılıklı tebliğ işlemleri tamamlandıktan sonra ön incelemenin duruşmalı yapılıp yapılmayacağı hususunun değerlendirilmesine, ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilmesi halinde gideri yatırılan avanstan karşılanarak HMK'nun 139. maddesi gereğince ihtaratlı duruşma gün ve saatini içerir tebliğ evrakının taraflara tebliğine karar verildiği, ancak dosya kapsamından yapılmış bir ön inceleme duruşma zaptına ya da 12.11.2013 tarihinde duruşma yapılmasına yönelik bir ara kararına rastlanmadığı gibi taraflar ya da en azından davacı tarafa 12.11.2013 tarihinde duruşma yapılacağına ilişkin tebliğ evrakı bulunmadığı halde, 12.11.2013 tarihli celsede davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde yapılan çağrıda hazır olmadığı gibi mazeret de bildirmediği gerekçesiyle dosyanın HMK’nun 150/1 maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına, bilahare ise; HMK’nun 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere davacı tarafa duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden dava dosyasının işlemden kaldırılması ve öngörülen süre içerisinde yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması isabetsizdir.

Yukarıda da açıklandığı üzere davacı tarafa duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden dava dosyasının işlemden kaldırılması ve öngörülen süre içerisinde yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10796, Karar No: 2016/11803, Tarih: 06.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10796 E.  ,  2016/11803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 10. Sulh Hukuk ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

... 10. Sulh Hukuk Mahkemesince; dava konusu talebin davacı taraftan haksız yere tahsil edildiği iddia edilen ecrimisil bedelinin tahsiline ilişkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ise; davacının kapıcı olarak istihdam edilip edilmediği, kapıcı dairesinin kiralanıp kiralanmadığı hususlarında toplanması sebebiyle, Kat Mülkiyeti Kanununda yöneticiye tanınmış yetkiler ile ortak alan niteliğinde bulunan kapıcı dairesinin kullanımına ilişkin esasların irdelenmesi ile çözümlenebileceği, bu hali ile 634 sayılı Kanundan kaynaklandığı, gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacı, davalı ile yaptığı 07.04.2013 tarihli sözleşme gereğince davalının da ikamet ettiği apartmanın günlük temizlik işlerini yerine getirmesi karşılığında kira bedeli ödemeksizin kapıcı dairesine yerleştiğini, bir müddet sonra davalının bu sözleşmeye uymayarak, aralarında kira kontratı olmamasına rağmen aylık 200 TL kira bedelini istediğini ve temizlik işlerini de başkalarına yaptırdığını, bunun üzerine 22 aydan beri 4400 TL kira parası ödediğini, su faturasını ödediği halde davalının su saatini sökerek kendisini susuz bıraktığını ileri sürerek, davalı tarafça kesilen suyun açılmasına, ödemiş olduğu kira bedellerinin tarafına iadesine, 07.04.2013 tarihli sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesine, kira bedellerinin ödenmesinin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise cevabında; davaya konu apartmanda yönetici olduğunu, davacının zor durumda kalması nedeniyle kendisinin bina sakinlerinin görüşünü alarak davacının kapıcı dairesinde oturmasına razı olduklarını, kendisinden hiçbir bedel talep etmediklerini, davacının kapıcı yada kiracıları olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı tarafça sunulan 07.04.2013 tarihli yazılı ve davalı ve davacı tarafça imzalanan belgede davacının, ....Apartmanı yöneticisi davalı ile yaptığı antlaşma ve protokol gereğince binanın haftalık temizliği ve günlük çöp işlerini düzenli bir şekilde alması karşılığında taşınmış olduğu kapıcı dairesine ücret ödemeyeceğini belirttiği görülmüştür.

Dosya kapsamından dava konusu ... apartmanının 5943 ada 9 parselde üzerinde kat mülkiyeti kurulu kargir apartman niteliğindeki taşınmaz olduğu, davalının bu apartmanda 2 nolu bağımsız bölüm maliki olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından dava konusu ... apartmanının 5943 ada 9 parselde üzerinde kat mülkiyeti kurulu kargir apartman niteliğindeki taşınmaz olduğu, davalının bu apartmanda 2 nolu bağımsız bölüm maliki olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, kat mülkiyeti kurulu olan taşınmazda ortak alan olan kapıcı dairesinden alındığı iddia edilen kira bedelinin iadesi istemine ilişkin ise de, kapıcı dairesine davacının oturmasına ilişkin kat malikleri kararı bulunmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın çözümünde Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri uygulanamayacağından, davanın genel hükümlere göre ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6346, Karar No: 2022/2392, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6346 E.  ,  2022/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "Sahte Fatura Düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “Sahte Fatura Kullanma” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, sahte fatura kullanma suçundan hüküm verilmesi yasaya aykırı ise de; olumsuz muhakeme şartı olan zamanaşımının kovuşturmaya engel olması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre,5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.04.2013 tarih ve 2013/2013 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna atıf yapılarak sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması, yasaya aykırı,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/1988, Karar No: 2010/6076, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1988 E.  ,  2010/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 237 ada 39, 235 ada 18, 217 ada 11, 12, 31 ve 252 ada 67 parsel sayılı 702.28, 5525.55, 5988.21, 6240.17, 2466.73 ve 2639.04 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 237 ada 39, 235 ada 18 sayılı parsel ... oğlu ..., 217 ada 11, 252 ada 67 sayılı parsel ... oğlu ..., 217 ada 12 sayılı parsel ... oğlu ..., 217 ada 31 sayılı parsel ... oğlu ... adına tespit edilmiş, tespitleri kesinleşerek adlarına tescil edilmişlerdir. Davacı ..., taşınmazların murisi Gülsüm'den intikal ettiğini, tapuda kayıtlı bulunduklarını ve kadastro tespitinin taksime göre yapıldığını; ancak, herhangi bir taksim bulunmadığından taşınmazların Gülsüm mirasçıları adlarına miras payları oranında tescillerini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının davasını kanıtlayabilmesi için keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu, keşfe ilişkin kesin süre ihtaratlı keşif ara kararının gereklerini süresinde yerine getirmediğinden ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kadastro tespitinde çekişmeli 252 ada 67, 217 ada 11, 12, 31 sayılı parseller muris Gülsüm adına tapu kayıtları uygulanarak ölümü ile mirasçılarına intikal ve taksime göre, 235 ada 18 ve 237 ada 39 sayılı parseller ise tapu kaydı ve tapu malikleri ..., davacı ..., kardeşleri ... ve ... ve babası ... arasındaki taksime göre davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı taksimin yapılmadığı iddiası ile murisi Gülsüm'den gelen miras payına ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Davalılar ise taksimin yapıldığı ve taşınmazların kendilerine düştüğü savunmasına dayanmışlardır. Şu hale göre, tespite dayanak yapılan tapu kaydının nizalı taşınmaza ait olduğu yönünde uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık tapu maliki mirasçıları ve tapu malikleri arasında taksimin bulunup bulunmadığı hususundadır. Bu duruma göre tapu malikleri ve mirasçılar arasında paylaşma yapıldığının ve taşınmazın paylaşma sonunda kendilerine düştüğünün ispat yükümlülüğü davalı tarafa aittir. Bu nedenle mahkemece ara kararı ile belirlenen keşif avansının verilen süre içerisinde ispat ile yükümlü bulunmayan davacı tarafından mahkeme veznesine yatırılmamış olması gerekçe gösterilerek davanın reddinde isabet bulunmamaktadır. Diğer taraftan Mahkemece mahallinde yapılacak keşifte dinlenecek yerel bilirkişilerin tespiti için yerel

bilirkişi listesi istenerek dinlenecek yerel bilirkişiler tespit edilmeden keşif ara kararı verilmesi ve keşfe ilişkin kesin mehil ihtaratında yerel bilirkişilerin ne şekilde hazır edileceği hususunun yazılmaması da doğru değildir. O halde, davalılara savunmayla ilgili delillerini bildirmeleri için süre verilmeli; davalılar delil bildirdikleri davacı da karşı delil gösterdiği takdirde toplanıp incelenmesi, ondan sonra deliller bir arada takdir edilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, ispat ile yükümlü bulunmayan tarafa kesin süre verilmesi ve yerel bilirkişiler tespit edilmeden ve kesin süreye ilişkin ihtaratta keşifte yerel bilirkişilerin hazır bulunmaları için tebliğ ve ücret takdir edilmeden verilen keşif ara kararının yerine getirilmediğinden söz edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12748, Karar No: 2011/13164, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12748 E.  ,  2011/13164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... 8. Aile Mahkemesi ile Koyulhisar Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

... 8. Aile Mahkemesince, küçük ...'in ikametgahının "... Köyü Direkli ... Evleri No:23 Koyulhisar/Sivas" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Koyulhisar Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi ise, velinin yerleşim yerinin "... Mahallesi G/6 Sokak No:14 İç Kapı No:1 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen küçük ... Köse'nin babası İsmet Köse'nin 02.11.2010 tarihinde vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...'nin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, veli ...'nin "... Mahallesi G/6 Sokak No:14 İç Kapı No:1 .../..." adresinde oturduğu anlaşılmış olmakla, uyuşmazlığın ... 8. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK’nun 22. ve 23. maddeleri gereğince ... 8. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.